| pali,sinhala |
| මඞ්කු හොති,ලජ්ජා වෙයි |
| චුතිං උපපත්තිං වෙදි,චුති උපපත්ති දනී |
| ආකිඤ්චඤ්ඤායතනතො න මඤ්ඤති,ආකිඤ්චඤ්ඤායතන දෙවියන්ගෙන් පිටත තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ |
| "කතමානි තීණි? දානං, භික්ඛවෙ, පණ්ඩිතපඤ්ඤත්තං සප්පුරිසපඤ්ඤත්තං.","මහණෙනි, දානය පණ්ඩිතයන් හා සත්පුරුෂයන් විසින් පනවන ලද්දකි." |
| "සො සබ්යාබජ්ඣං කායසඞ්ඛාරං අභිසඞ්ඛරිත්වා, සබ්යාබජ්ඣං වචීසඞ්ඛාරං අභිසඞ්ඛරිත්වා, සබ්යාබජ්ඣං මනොසඞ්ඛාරං අභිසඞ්ඛරිත්වා සබ්යාබජ්ඣං ලොකං උපපජ්ජති.","හෙතෙම දුක් සහිත කාය කර්මය රැස් කොට, දුක් සහිත වාග් කර්මය රැස් කොට, දුක් සහිත මනෝ කර්මය රැස් කොට දුක් සහිත ලෝකයෙහි උපදියි." |
| ආපස්මිං න මඤ්ඤති,ආපොධාතුව ආශ්රයකොට තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ |
| දොවචස්සතා ච පාපමිත්තතා ච.,"දුර්වච බවද, පාප මිත්රයන් ඇති බවද වෙත්." |
| අතිප්පගො ඛො තාව,තවම (පිඬු පිණිස හැසිරීමට) කල් වැඩිය |
| චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ අසද්ධම්මා.,"මහණෙනි, මේ අසද්ධර්ම කරුණු හතරකි." |
| අසම්බාධං අවෙරමසපත්තං,සම්බාධ නැති වෛර නැති සතුරු නැතිව |
| අසජ්ජමානො,නොඇලී සිටිමින් |
| පමුදිතස්ස පීති ජායති,සතුටු වූවහුට ප්රීතිය උපදියි |
| කාළී නාම දාසී අහොසි දක්ඛා අනලසා සුසංවිහිතකම්මන්තා,"ඇයට දක්ෂ, කම්මැලි නැති, වැඩපල මනාව කරන 'කාළී' නම් දාසියක් සිටියාය" |
| මුසාවාදො පිසුණා වාචා.,බොරු කීම සහ කේලාම් කීම. |
| යො විතක්කං විතක්කෙති පාපකං ගෙහනිස්සිතං.,යමෙක් ක්ලේශ නිශ්රිත පාපී විතර්කයක් සිතයි ද. |
| ඉදං වුච්චතාවුසො මරණං,ඇවැත්නි මේ මරණයයි කියනු ලැබේ |
| "සෙය්යථාපි, භික්ඛවෙ, වජිරස්ස නත්ථි කිඤ්චි අභෙජ්ජං මණි වා පාසාණො වා.","මහණෙනි, වජ්රයට බිඳිය නොහැකි මැණිකක් හෝ ගලක් හෝ නැත්තාක් මෙනි." |
| උච්ඡින්නමූලා තාලාවත්ථුකතා.,මුල් සිඳ දැමූ තල් කඳක් මෙන් කළේය. |
| ආසභං ඨානං,ශ්රේෂ්ඨ ස්ථානය (බුද්ධත්වය) |
| තිවිසාඛං නලාටිකං නලාටෙ වුට්ඨාපෙත්වා,රැළි තුනක් ඇති නළල් රැළිය නළලෙහි නංවා |
| අහම්පි එතරහි අරහං සම්මාසම්බුද්ධො කම්මවාදො.,මේ කාලයේ අර්හත් සම්මා සම්බුද්ධ වූ මම ද කර්මවාදී වෙමි. |
| ඉතිහ තෙ උභො මහානාගා අඤ්ඤමඤ්ඤස්ස සුභාසිතං සමනුමොදිංසූති,මෙසේ ඒ මහානාගයන් වහන්සේලා දෙදෙනා ඔවුනොවුන්ගේ යහපත් වචන සතුටින් අනුමෝදන් වූහ |
| අප්පටිවත්තියං,නවත්වන්න නොහැකි |
| නිච්චමෙව සුඛී සියා,සතතයෙන් සුවිඳිනු ලැබේ |
| චතූසු භික්ඛවෙ සම්මා පටිපජ්ජමානො පණ්ඩිතො.,"මහණෙනි, සතර දෙනෙකු කෙරෙහි මනාව පිළිපදින පණ්ඩිතයා." |
| වීතමොහස්සාවුසො සා නිට්ඨා,ඇවැත්නි ඒ කෙළවර පහ වූ මෝහ ඇත්තාහටය |
| පාණාතිපාතා වෙරමණී කුසලං,ප්රාණඝාතයෙන් වැළැක්ම කුසල්ය |
| දිසා සබ්බා විධාවති,සියලු දිගටම දුවයි |
| ආපං ආපතො අභිජානාති,ආපොධාතුව ආපොධාතුව වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ |
| මක්ඛො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා මක්ඛං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසං පජහති,මකු ගුණය (මක්ඛය) හිත කෙලෙසන්නකැයි මෙසේ දැන හිත කෙලෙසන මකු ගුණය දුරු කරයි |
| න මොහාගතිං න භයාගතිං ගච්ඡති.,මෝහයෙන් හෝ භයෙන් අගතියට නොයයි. |
| න ඤාණෙන න සීලබ්බතෙන,ඤාණය හෝ ව්රතයෙන් නොවේ |
| චෙතසා චිත්තං අභිනිග්ගණ්හතො. යෙ පාපකා අකුසලා විතක්කා තෙ පහීයන්ති,සිතින් සිත නිග්රහ කරන්නා වූ ඒ භික්ෂුවගේ ලාමක අකුසල කල්පනාවෝ පහවෙත් (විනාශ වෙත්) |
| "ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා සාවජ්ජා.","මහණෙනි, මේ වැරදි සහිත ධර්ම දෙකකි." |
| චතුත්ථං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති.,සතරවන ධ්යානයට පැමිණ වාසය කරයි. |
| මහන්තං නින්නං පල්ලලන්ති - කාමානමෙතං අධිවචනං,මිටි තැනිතලාව යනු පංච කාමයන්ට නමකි |
| වුසිතවන්තො කතකරණීයා ඔහිතභාරා.,"වැස නිමවූ බඹසර ඇති, කළ යුතු දේ නිම කළ, බර බහා තැබූ." |
| මජ්ඣිමාය ධාතුයා චෙතනා පතිට්ඨිතා පත්ථනා පතිට්ඨිතා.,මධ්යම ධාතුවෙහි චේතනාව සහ ප්රාර්ථනාව පිහිටීමෙන් (රූප භවය වෙයි). |
| සබ්බෙසංයෙව ඉමෙසං පාපකානං අකුසලානං ධම්මානං පහානාය වායමිතබ්බං,මේ සියලු ලාමක අකුසල ධර්මයන් ප්රහාණය කිරීමට වෑයම් කළ යුතුය |
| කතමෙ ද්වෙ? තථාගතො ච අරහං සම්මාසම්බුද්ධො.,ඒ කවර දෙදෙනෙක්ද? අර්හත් වූ සම්යක් සම්බුද්ධ තථාගතයන් වහන්සේය. |
| අනනුප්පත්තඤ්ච අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නානුපාපුණාමි,නොපැමිණියා වූ උතුම් නිවනට නොපැමිණෙමි |
| එතමත්ථඤ්ච බ්යාකාසි බුද්ධො භික්ඛූන සන්තිකෙ,බුදුරජාණන් වහන්සේ භික්ෂූන් අබියස මෙම අර්ථය පැහැදිලි කළසේක |
| තෙන ඛො පන සමයෙන රාජගහෙ සුප්පබුද්ධො නාම කුට්ඨී අහොසි,එම කාලයේ රාජගහ නුවර සුප්පබුද්ධ නම් කුෂ්ට රෝගියෙක් සිටියේය |
| කුසලඤ්ච පජානාති,කුසලයත් දනීද |
| තෙසංයෙව සඞ්ඛාරානං පහානා.,එම සංස්කාරයන්ම ප්රහාණය කිරීමෙන්. |
| අථ යා බුද්ධානං සාමුක්කංසිකා ධම්මදෙසනා තං පකාසෙසි,එවිට බුදුවරුන්ගේ උතුම් ධර්ම දේශනාව ප්රකාශ කළසේක |
| "විත්ථාරෙනපි ඛො අහං, සාරිපුත්ත, ධම්මං දෙසෙය්යං.","සැරියුත්ත, මම විස්තර වශයෙන් ද ධර්මය දේශනා කරන්නෙමි." |
| තෙසං තෙ ධම්මා දුග්ගහිතා දීඝරත්තං අහිතාය දුක්ඛාය සංවත්තන්ති,වැරදි ලෙස ග්රහණය කරගත් ඒ ධර්මය ඔවුන්ට දීර්ඝ කාලයක් අහිත පිණිස හා දුක් පිණිස පවතියි |
| සුඛුමං දිට්ඨිවිපස්සකං,ඔහු සියුම් නුවණින් දකියි |
| එතදග්ගං යදිදං චෙතසිකං සුඛන්ති.,මෙම දෙකින් මානසිකව විඳින සැපයම වඩාත් ශ්රේෂ්ඨ වේ. |
| අනාලයෙ ධම්මෙ දෙසියමානෙ.,තෘෂ්ණාව නැති කරන දහම් දෙසන කල (ඔවුහු අසති). |
| අන්ධකාරෙන ඔනද්ධා,අවිද්යා අඳුරෙන් වැසී සිටින ඔබ |
| අප්පලාභොපි චෙ භික්ඛු සලාභං නාතිමඤ්ඤති,ස්වල්ප ලාභ ඇති වුවත් තම ලාභය අඩුකොට නොසිතන භික්ඛුවා |
| අභිරූපො දස්සනීයො පාසාදිකො හොති.,"ලස්සන වූ, දැකීමට ප්රිය වූ, ප්රසාදජනක වූ අයෙකි." |
| දිට්ඨධම්මසුඛවිහාරා එතෙ අරියස්ස විනයෙ වුච්චන්ති,මොහු ආර්ය ශාසනයෙහි මෙලොව සැප වාසයෝයයි කියනු ලැබෙත් |
| ඛණ්ඩදන්තං පලිතකෙසං,දත් වැටුණු හා කෙස් පැහුණු |
| එවමෙතං යථාභූතං සම්මප්පඤ්ඤාය පස්සතො,මෙය ඇති පරිදි මනා නුවණින් දකින තැනැත්තාට |
| භගවා එතමත්ථං විදිත්වා,භාග්යවතුන් වහන්සේ මේ අර්ථය දැන |
| පරෙ දුබ්බචා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ සුවචා භවිස්සාමාති,අන්යයෝ අකීකරුවූවෝ වන්නාහුය අපි කීකරුවූවෝ වන්නෙමුයි |
| පඤ්ඤවා පඤ්ඤාසම්පදාය.,ප්රඥාවන්ත වූ සහ ප්රඥා සම්පත්තියෙහි (අනුන්) යොදවන. |
| සායෙව පූජනා සෙය්යො,ඒ පූජාවම උතුම්ය |
| අඤ්ඤා නිබ්බානගාමිනී,නිවණට යන මාර්ගය වෙනමය |
| වස්සසතං ජීවෙ,වර්ෂ සියයක් ජීවුවත් |
| දසමං,දසවන සූත්රය |
| න සන්ති කොපා,ක්රෝධය නැත |
| එකං සමයං භගවා,එක් සමයක භාග්යවතුන් වහන්සේ |
| පාපකං උපසෙවති,පව්කාරය සෙවයි |
| අසුචි සවති සබ්බදා,අපවිත්ර දේ නිතර ගලා යයි |
| සම්මාදිට්ඨි කුසලං,නිවැරදි දැකීම කුසල්ය |
| මුනිනො මොනපථෙසු සික්ඛතො,නිශ්ශබ්ද මාර්ගයේ හික්මෙන මුනිවරයා |
| අථ ඛො භගවා පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා,එකල්හි භාග්යවතුන් වහන්සේ පෙරවරු කාලයෙහි හැඳ පෙරවා |
| දිබ්බං අරියභූමිං උපෙහිසි,දෙව්ය ආර්ය භූමියට පත්වෙන්න |
| ඉච්ඡානිදානා භවසාතබද්ධා,ආශාව මුල්ව භව සුඛයට බැඳී ඇත |
| අහො වත මමෙව සත්ථා පටිපුච්ඡිත්වා පටිපුච්ඡිත්වා භික්ඛූනං ධම්මං දෙසෙය්ය,ශාස්තෲන් වහන්සේ මගෙන්ම අස අසා භික්ෂූන්ට ධර්මදේශනා කරත්වා යන කැමැත්ත |
| තං ලොභං සම්මදඤ්ඤාය,ඒ ලෝභය මනා ලෙස දැනගෙන |
| "අප්පමාදො, භික්ඛවෙ, මහතො අත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, අප්රමාදය මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතී." |
| වුද්ධිං විරූළ්හිං වෙපුල්ලං ආපජ්ජිස්සථ,"(එවිට) මේ ශාසනයෙහි අභිවෘද්ධියට ද, දියුණුවට ද, මහත් බවට ද පැමිණෙන්නාහුය" |
| විඤ්ඤාණං බීජං.,විඤ්ඤාණය බීජය වෙයි. |
| දිට්ඨං න මඤ්ඤති අදිට්ඨං න මඤ්ඤති.,දක්නා ලද දේ හෝ නොදක්නා ලද දේ ගැන මානයෙන් නොහඟියි. |
| තස්ස නත්ථි සා ඉද්ධි වා ආනුභාවො වා.,ඔහුට එවැනි සෘද්ධියක් හෝ ආනුභාවයක් නැත. |
| භූතෙන වා අභූතෙන වා,සත්යයක් (ඇත්තක්) හෝ අසත්යයක් (බොරු) හෝ |
| කායස්ස ආතාපනපරිතාපන,ශරීරය තවන පෙළන තපස්කම්වල යෙදුණෙමි |
| ඡත්තිංසක්ඛත්තුං ඛො පනාහං භික්ඛවෙ සක්කො අහොසිං දෙවානමින්දො,මහණෙනි මම තිහ හයක් වාරයක් දෙව්ලොව ප්රධානියා විය |
| සො රාගදොසමොහානං තනුත්තා සකදාගාමී හොති.,"රාග, ද්වේෂ, මෝහ තුනී වීමෙන් සකෘදාගාමී වෙයි." |
| අත්තහිතාය චෙව පරහිතාය ච.,තමාගේත් අනුන්ගේත් යන දෙපස ම යහපත සලසයි. |
| සංවොහාරෙන සොචෙය්යං වෙදිතබ්බං.,ඇසුරු කිරීමෙන් (ගනුදෙනුවෙන්) පිරිසිදු බව දත යුතුය. |
| වාදඤ්ච ජාතං මුනි නො උපෙති,මුනි එවන් වාදයට නොපැමිණෙයි |
| සඞ්ගාමං පක්ඛන්දන්ති,යුද්ධ භූමියට (සංග්රාමයට) පනිති |
| සබ්බලොකෙ අනභිරතිසඤ්ඤං භාවෙති.,"සියලු ලෝකයෙහි කලකිරීම් සංඥාව වඩාද," |
| සොතානුගතානං ධම්මානං.,ශ්රවණය කරන ලද (කණට හුරු වූ) ධර්මයන්ගේ. |
| ජරාමරණනිරොධගාමිනිං පටිපදඤ්ච පජානාති,ජරා මරණයන් නැතිකිරීමට යන ප්රතිපදාව දනීද |
| මුතං මුතතො අභිඤ්ඤාය මුතං න මඤ්ඤති,මුතය මුතය වශයෙන් දැන මුතය තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ |
| යදා සකෙසු ධම්මෙසු පාරගූ හොති බ්රාහ්මණො,යම් කලෙක බ්රාහ්මණයා තමන්ගේ ධර්මයන්හි පරතෙරට යයිද |
| මොහො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො,මෝහය සිත කිළුටු කරන ධර්මයකි |
| සඞ්ඛාරා භික්ඛවෙ න තුම්හාකං තෙ පජහථ.,මහණෙනි සංස්කාරයන් තොපගේ නොවේ ඒවා අත්හරින්න. |
| නෙතං ඨානං විජ්ජති,කිසිසේත්ම සිදු නොවන කරුණකි (එය කළ නොහැක්කකි) |
| එවං භන්තෙ භායාම මයං දුක්ඛස්ස,ස්වාමීනි එසේය අපි දුකට බිය වෙමු |
| පසන්නනෙත්තො,පැහැදුනු ඇස් ඇති |
| චිරං දුක්ඛාය රන්ධයුං,දිගු කලක් දුකට නංවා නොදමන්න |
| න හි රුණ්ණෙන සොකෙන,හැඬීමෙන් ශෝකයෙන් |
| එකඤ්ච ජෙය්යමත්තානං,තමාම ජයගන්නේ නම් |
| චිත්තං න මුය්හති වීතමොහත්තා.,මෝහය පහ වූ බැවින් සිත මුළා නොවෙයි. |
| ඡවට්ඨිකානි උපධාය,මිනී ඇට කොට්ට වශයෙන් තබා |
| "ඉධ, භික්ඛවෙ, පාපණිකො පුබ්බණ්හසමයං න සක්කච්චං කම්මන්තං අධිට්ඨාති.","මහණෙනි, මෙලොව වෙළෙන්දා පෙරවරු කාලයෙහි මනාකොට කටයුතු මෙහෙයවන්නේ නැත." |
| පාණාතිපාතිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස,ප්රාණඝාත කරන පුද්ගලයාට |
| මහග්ගතං වා චිත්තං,වැඩුණු සිත (රූපාවචර අරූපාවචර සිත) |
| ඉති අපරිපූරං වා සීලක්ඛන්ධං පරිපූරෙස්සාමි.,මෙසේ අසම්පූර්ණ වූ සීලස්කන්ධය සම්පූර්ණ කරගන්නෙමි. |
| අරඤ්ඤං රුක්ඛමූලං සුසානං වනපත්ථං අබ්භොකාසං පලාලපුඤ්ජං භුසාගාරං.,"ආරණ්යය, රුක් මුල, සොහොන, වන ලැහැබ, එළිමහන, පිදුරු ගොඩ, කමතයි." |
| එවඤ්හි වො භික්ඛවෙ සික්ඛිතබ්බං,"මහණෙනි, තොප විසින් මෙසේම හික්මිය යුතුයි" |
| තිණ්ණො සමණො,එතරවූ සමණය |
| පරික්ඛීණභවසංයොජනා සම්මදඤ්ඤා විමුත්තා.,"භව බන්ධන නැති කළ, මනාව දැන මිදුණු (උතුමෝ)." |
| විවාදාපන්නා අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තා විහරන්ති,විරුද්ධ වාදයට පැමිණ එකිනෙකාට රළු වචනින් ඇන ඇන හැසිරෙති |
| ඛතං උපහතං අත්තානං.,(ගුණ) සාරා දැමූ සහ නැසූ තමා (ආත්මය). |
| අතිත්තාව භික්ඛුපරිසා හොති.,පිරිස (ධර්මය අසා) තෘප්තියට පත් නොවෙති (තවත් ඇසීමට කැමති වෙති). |
| හිරියා ච ඔත්තප්පෙන ච.,පවට ලැජ්ජාවෙන් හා පවට බියෙන්. |
| තෙ වෙ ධම්මෙ විරූහන්ති සම්මාසම්බුද්ධදෙසිතෙ.,ඔවුහු සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ දෙසූ ධර්මයෙහි ම වැඩෙති. |
| අහිරිකස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස හිරී හොති පරිනිබ්බානාය,ලජ්ජා නැති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස ලජ්ජාව ඇත්තේය |
| වීරියසම්බොජ්ඣඞ්ගො.,වීර්යය නැමැති සම්බොජ්ඣංගය. |
| කතමා ද්වෙ?,කවර දෙකක්ද යත්: |
| භොජනං දදමානො ඉමානි චත්තාරි ඨානානි දෙති.,දානය දෙන තැනැත්තා මේ කරුණු සතර ම ලබා දෙයි. |
| නෙව සස්සතං නාසස්සතං සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච,සුවදුක්ද ආත්මයද ලෝකයද සදාකාලිකත් නොවේ අසදාකාලිකත් නොවේ කියති |
| සච්චං කිර ත්වං වච්ඡ භික්ඛූ වසලවාදෙන සමුදාචරසී,වච්ඡ ඔබ භික්ෂූන්ට වසල වාදයෙන් කථාකරනවාද |
| ආකාසානඤ්චායතනං අභිනන්දති,ආකාසානඤ්චායතන වැසි දෙවියන්ට ආශාවෙන් සතුටු වෙයි |
| කතඤ්ච සුකතං සෙය්යො,පින් කිරීම වඩා හොඳය |
| වනසණ්ඩෙ,වන ලැහැබෙහි |
| තථාගතො ඣානවිමොක්ඛසමාධිසමාපත්තීනං සංකිලෙසං පජානාති.,තථාගතයන් ධ්යාන හා සමාධිවල කෙලෙසීම දනිති. |
| භොගානඤ්ච පභඞ්ගුරං,ධනය විනාශයටද පැමිණෙයි |
| "තස්මාතිහ, භික්ඛවෙ, එවං සික්ඛිතබ්බං.","මහණෙනි, එහෙයින් මේ පිළිබඳව මෙසේ හික්මිය යුතුයි." |
| යො චත්තානං සමුක්කංසෙ,තමන් උසස් කරයි |
| දිට්ඨී හි නං පාව තථා වදානං,දිට්ඨි එය එසේ කියයි |
| ආරඤ්ඤිකො,අරණ්යයෙහිම වසන |
| ඉදං දුක්ඛන්ති යථාභූතං නප්පජානාති.,මේ දුක යැයි නිවැරදිව අවබෝධ කර නොගනියි. |
| සුභකිණ්හෙ සුභකිණ්හතො අභිජානාති,සුභකිණ්හ දෙවියන් සුභකිණ්හ දෙවියන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ |
| එවං ඉමං රත්තින්දිවං වීතිනාමෙය්යන්ති,මෙසේ මේ රෑ දාවල ඉක්මවන්නෙම් නම් යහපතැයි කියායි |
| බුද්ධසාසනෙ යුත්තා,බුදු සසුනෙහි යෙදෙති |
| සුනක්ඛත්තස්ස ලිච්ඡවිපුත්තස්ස,සුනක්ඛත්ත ලිච්ඡවි පුත්රයාගේ |
| භික්ඛුනා අත්තනාව අත්තානං එවං පච්චවෙක්ඛිතබ්බං,භික්ෂුව විසින් තමන් විසින්ම තමන් ගැන මෙසේ සලකා බැලිය යුතුය |
| සම්මාකම්මන්තං භාවෙති.,"සම්යක් කර්මාන්තය වඩාද," |
| ගන්ධකරණ්ඩකෙ වා නං පක්ඛිපන්ති.,සුවඳ කරඬුවක හෝ එය තැන්පත් කරති. |
| අථ ඛො එතෙව සත්තා බහුතරා යෙ සුත්වා ධම්මං න ධාරෙන්ති.,එසේ නමුදු යම් සත්වකෙනෙක් ධර්මය අසා සිතෙහි නොරදත්ද මේ සත්වයෝම අතිශයින් බොහෝ වෙත්. |
| විමුත්තිපාරිසුද්ධිපධානියඞ්ගං.,විමුක්ති පාරිශුද්ධිය පිණිස වූ වීර්යය. |
| ඤත්වා විමුත්තො න විවාදමෙති,දැන මිදුනේ විවාදයට නොයයි |
| කිත්තාවතා නු ඛො භො ගොතම බ්රාහ්මණො හොති,ගෞතම ස්වාමීනි කරුණු කීයකින් බ්රාහ්මණයෙක් වෙයිද |
| මොහො නිදානං කම්මානං සමුදයාය.,මෝහය කර්මයන් හටගැනීමට හේතුවකි. |
| දූරෙ සන්තො පකාසෙන්ති,සාධූහු දුරෙන්ද පැහැදිලිව පෙනෙති |
| සඞ්කස්සරං බ්රහ්මචරියං,සැක සහිත පැවිදි ජීවිතයක් |
| අමක්ඛො ච අපළාසො ච.,ගුණමකු නොවීම සහ අනුන් යටපත් නොකිරීමයි. |
| විසමං චන්දිමසූරියා පරිවත්තන්ති විසමං වාතා.,හිරු සඳු ගමන හා සුළඟ ද විෂම වෙයි. |
| ඉත්ථත්තං ආගච්ඡති,මෙම ලෝකයට එයි |
| ලොභජා පාපකා අකුසලා ධම්මා පහීනා උච්ඡින්නමූලා.,ලෝභයෙන් හටගත් අකුසල් මුල් සිඳ ප්රහීණ කරන ලදී. |
| යං කිඤ්චි රූපං අතීතානාගතපච්චුප්පන්නං.,"අතීත, අනාගත, වර්තමාන වූ යම් රූපයක් වේද." |
| ආභස්සරෙසු මඤ්ඤති,ආභස්සර දෙවියන් කෙරෙහි ආත්මය පිහිටියේයයි හඟියි |
| එහි ත්වං භික්ඛු මම වචනෙන භද්දියං ආමන්තෙහි,භික්ඛුව මෙහි යන්න මගේ වචනයෙන් භද්දිය කැඳවන්න |
| විමුත්තස්මිං විමුත්තමිති ඤාණං හොති.,"මිදුණු කල්හි ""මිදුණෙමි"" යන ඥානය ඇති වෙයි." |
| "ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ථූපාරහා.","මහණෙනි, මේ දෙදෙනා ස්තූපයකට සුදුස්සෝ වෙති." |
| සඋපාදිසෙසා භවනෙත්තිසඞ්ඛයා,එය සඋපාදිශෙෂය තෘෂ්ණා නෙත්ති ක්ෂය වීමයි |
| කාමසඞ්ගසත්තා,කාම බැඳීම් වලට බැඳුණු අය |
| ඉධ ඛො පන වො චුන්ද සල්ලෙඛො කරණීයො,චුන්දය මේ ශාසනයෙහි වනාහි තොප විසින් සල්ලෙඛය (කෙලෙස් කැපීම) කටයුතුයි |
| සුඛදුක්ඛෙසු න වෙධතී ස භික්ඛූ,ඒ භික්ෂුව සැප දුක දෙකෙහි නොසෙල්වේ |
| තඤ්ච ඛො ආගන්තුකෙහි උපක්කිලෙසෙහි උපක්කිලිට්ඨන්ති.,එය වනාහි ආගන්තුකවූ (රාගාදි) උපක්ලෙශයන් විසින් කිලිටි කරණ ලද්දේය. |
| මාතරි ච පිතරි ච.,මව කෙරෙහි සහ පියා කෙරෙහි ය. |
| විහරාම අනුස්සුකා,අපි උස්සුක නොව වසමු |
| සිඛිස්ස අභිභූ නාම සාවකො බ්රහ්මලොකෙ ඨිතො සහස්සිලොකධාතුං සරෙන විඤ්ඤාපෙසි.,සිඛී බුදුන්ගේ අභිභූ නම් ශ්රාවකයා බඹලොව සිට චක්රවාළ දහසක් ශබ්දයෙන් හැඟවීය. |
| අග්ගාලොකො පඤ්ඤාලොකො.,ගිනි ආලෝකය සහ ප්රඥා ආලෝකය. |
| අඤ්ඤෙසං පිහයං භික්ඛු සමාධිං නාධිගච්ඡති,අනුන්ගේ ලාභය පතන භික්ඛුවා සමාධියට නොපැමිණෙයි |
| සක්කායාභිරතා පජා,ශරීරයට ඇලුණු සත්වයෝ |
| සීලසම්පදා ච දිට්ඨිසම්පදා ච.,සීල සම්පත්තිය සහ දිට්ඨි සම්පත්තිය යි. |
| කෙනීධ විකප්පයෙය්ය,මෙහි කවරෙකු විකල්ප කරයිද |
| අනුලොමිකෙ වචීකම්මෙ සමාදපෙති.,සුදුසු වාග් කර්මයන්හි සමාදන් කරවයි. |
| තඤ්හි තෙ මොඝපුරිස භවිස්සති දීඝරත්තං අහිතාය දුක්ඛායාති,"හිස් පුරුෂය, එය තොපට බොහෝ කාලයක් අහිත පිණිස, දුක් පිණිස පවත්නේය" |
| සවන්ති සබ්බධි සොතා,සියතැන තණ්හා ජලපහර ගලායයි |
| ජාතරූපරජතපටිග්ගහණා පටිවිරතො සමණො ගොතමො,ශ්රමණ ගෞතමයෝ රන් රිදී මිළ මුදල් පිළිගැනීමෙන් වැළකුණෝය |
| සන්තො හවෙ සබ්භි පවෙදයන්ති,සත්පුරුෂයෝ මෙය සත්පුරුෂයන්ටම කියති |
| තණ්හා දුතියො පුරිසො දීඝමද්ධාන සංසරං.,තෘෂ්ණාව සහාය කොට ඇති පුරුෂයා දීර්ඝ කාලයක් සසර සැරිසරයි. |
| තෙ භවදිට්ඨියා පටිවිරුද්ධා,ඔවුහු භව දෘෂ්ටියට විරුද්ධ වෙති |
| පරෙ විහිංසකා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ අවිහිංසකා භවිස්සාමාති සල්ලෙඛො කරණීයො,අන්යයෝ සත්ත්ව හිංසා කරන්නෝ වන්නාහ අපි වනාහි මෙහි හිංසා නොකරන්නෝ වන්නෙමුයයි සල්ලෙඛ කටයුතුයි |
| "චාතුද්දසිං, භික්ඛවෙ, පක්ඛස්ස චතුන්නං මහාරාජානං පුත්තා ඉමං ලොකං අනුවිචරන්ති.","මහණෙනි, පක්ෂයෙහි තුදුස්වක දින සතර වරම් මහරජවරුන්ගේ පුත්රයෝ මේ ලෝකයෙහි සැරිසරති." |
| අසන්තං වා අජ්ඣත්තං,තමා තුළ නැත්තාවූ |
| දිට්ඨං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,දිට්ඨයට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාය නැති කිරීමෙන් වීතමොහවූ බැවිනි |
| නිබ්බානං නිබ්බානතො සඤ්ඤත්වා නිබ්බානං මඤ්ඤති,නිර්වාණය නිර්වාණ වශයෙන් ඇඳින නිර්වාණය ආත්මය වශයෙන් හඟී |
| චතූහපායෙහි ච විප්පමුත්තො,හේ අපාය සතරින් මිදුනේද වේ |
| සම්මා සබ්බුපාදානපරිඤ්ඤං පඤ්ඤපෙති,සියලු උපාදානයන්ගේ නැති කිරීම මැනවින් පණවයි |
| මහාමිගසඞ්ඝො උපනිස්සාය විහරෙය්ය,මහත් වූ මුව සමූහයෙක් එය ඇසුරු කොට වාසය කරති |
| වුත්තිරෙසා,මෙය නිවැරදි ජීවිකාවයි |
| ඉමස්සානන්ද ආගන්තුකස්ස සෙනාසනං පඤ්ඤාපෙහී,ආනන්දය මේ අමුත්තාට සෙනසුනක් පනවන්න |
| ධම්මස්ස ච සුධම්මතං,සුදහම්වලටද ගරු කරමින් |
| සද්ධින්ද්රියං භාවෙති.,"සද්ධින්ද්රිය වඩාද," |
| පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තා භගවන්තං උපසඞ්කමිංසු,බත් පසු පිණ්ඩපාතයෙන් වැළකී භාග්යවතුන් වහන්සේ වෙත පැමිණියහ |
| සො ගම්භීරෙ න සීදති,ඔහු ගැඹුරේ නොගිලෙයි |
| වායං වායතො අභිජානාති,වායොධාතුව වායොධාතුව වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ |
| දෙවදත්තො මං දිස්වා එවං අවොච,දෙවදත්ත මාව දැක මෙසේ කීය |
| යස්මිං සමයෙ චොරා බලවන්තො හොන්ති.,යම් කාලයක සොරකම් කරන්නෝ බලවත් වෙත්ද. |
| පජාපතිං පජාපතිතො අභිඤ්ඤාය පජාපතිං මා මඤ්ඤි,මාරයා මාරයා වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන මාරයා තමා වශයෙන් හඟියි |
| ආතුරං බහුසඞ්කප්පං,ගිලන්වූ මෙය බොහෝ වැරදි කල්පනාවන්ගෙන් බැඳී ඇත |
| දූරතො ආගතොසි,දුර සිට පැමිණියෙහිය |
| එකන්තං නින්දිතො පොසො,පූර්ණයෙන්ම නින්දා ලබන කෙනෙක් |
| ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු පටිසඞ්ඛා යොනිසො චණ්ඩං හත්ථිං පරිවජ්ජෙති,මහණෙනි මහණතෙම නුවණින් සලකා නපුරු ඇතුන් දුරු කරයි |
| කායස්ස භෙදා සසඞ්ඛාරපරිනිබ්බායී.,මරණින් මතු උත්සාහ සහිතව පිරිනිවන් පාන්නෙකි. |
| මරණධම්මං මා මීයී.,මැරෙන ස්වභාවය ඇති දේ නොමැරේවා. |
| සො තත්ථ අඤ්ඤෙ දෙවෙ අතිරොචති,එහි අනෙක් දෙවියන්ට වඩා දිලිසෙන්නේය |
| න උදකෙන සුචී හොති,ජලයෙන් පිරිසිදු වන්නේ නැත |
| පථවිං මෙති මා මඤ්ඤි,පෘථිවිධාතුව මාගේයයි සිතයි |
| කුසීතමාගම්ම සීදති,අලසයා සමග සිටියොත් වැටෙයි |
| ඉත්ථභාවඤ්ඤථාභාවං සංසාරං නාතිවත්තති,මෙම භවයත් වෙනත් භවයත් අතර ගමන් කරමින් සසර නොඉක්මවයි |
| යතො ච ඛො භික්ඛවෙ සත්තා. යථාභූතං අබ්භඤ්ඤාසුං.,"මහණෙනි, යම් කලෙක සත්ත්වයන් ආශ්වාදය, ආදීනවය සහ නිස්සරණය තතු පරිදි අවබෝධ කළාහුද." |
| තං බුද්ධං අසිතං තාදිං,එම තාදී බුදුන් වෙත |
| රූපසොඛුම්මෙන වෙදනාසොඛුම්මෙන සමන්නාගතො.,රූපයෙහි හා වේදනාවෙහි සියුම් බව අවබෝධ කර ගත්තේය. |
| කාමෙසනා භවෙසනා බ්රහ්මචරියෙසනා සහ,කාම සෙවීම භව සෙවීම බ්රහ්මචරිය සෙවීම යන තුන |
| වරමාදාය පණ්ඩිතො,හොඳම දේ තෝරා ගන්නා ප්රඥාවන්තයා |
| සම්බහුලා භික්ඛූ පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා,බොහෝ භික්ෂූහු පෙරවරුයේ හැඳ පොරොවා |
| එකොව රතිමජ්ඣගා,තනිවම උතුම් සතුටට පැමිණියේය |
| නත්ථි පාපං අකුබ්බතො,නොකරන කෙනාට පාපය නැත |
| උද්ධුමාතකසඤ්ඤං භාවෙති.,"උද්ධුමාතක සංඥාව වඩාද," |
| දක්ඛිණා දායකතො ච විසුජ්ඣති පටිග්ගාහකතො ච.,දායකයා සහ ලබන්නා යන දෙදෙනා නිසා ම දානය පිරිසිදු වේ. |
| අක්කොධනො විගතඛිලොහමස්මි අනුතීරෙ මහියෙකරත්තිවාසො,මම ක්රෝධ රහිතය සිත් කටු නැතිව මහී නදිය අසළ රෑ තනිව වසමි |
| නිද්දාරාමො භික්ඛු පරිහානාය සංවත්තති,නිදීමට ඇලුනු භික්ෂුව පිරිහෙයි |
| පරෙ මායාවී භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ අමායාවී භවිස්සාමාති,අන්යයෝ රැවටිලි ඇත්තාහු වන්නහුය අපි රැවටිලි නැත්තෝ වන්නෙමුයි |
| දුක්ඛා ජාති පුනප්පුනං,නැවත නැවත උපත දුක්ය |
| සාධාරණෙ විහඤ්ඤන්ති,දේවල් අන්යයන් සමග බෙදාගත යුතු විට වෙහෙසට පත් වෙති |
| රූපෙහි අරූපා සන්තතරා,රූප ධර්මයන්ට වඩා අරූප ධර්ම ශාන්ත වේ |
| අත්ථං පුච්ඡිතො අනත්ථං,අර්ථය අසා අනර්ථය කියයි |
| මජ්ඣිමාය ධාතුයා විඤ්ඤාණං පතිට්ඨිතං.,මධ්යම ධාතුවෙහි විඤ්ඤාණය පිහිටීමෙන් (රූප භවය වෙයි). |
| පරෙ අප්පස්සුතා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ බහුස්සුතා භවිස්සාමාති,අන්යයෝ ඇසූ පිරූ තැන් නැත්තෝ වන්නාහුය අපි ඇසූ පිරූ තැන් ඇත්තෝ වන්නෙමුයි |
| සො ච හොති දුබ්බචො,ඔහු අවවාදයට අකීකරු (දුර්වචයෙක්) වේ නම් |
| මාතරං පිතරං හන්ත්වා,මව පියා නසා කියන්නේ |
| කාමෙ පහාය විරතො කථාහි,කාමයන් අත්හැර කථා වලින් වෙන්ව |
| විජිගුච්ඡමානං,පිළිකුල් කරයි |
| ඉමෙ වුච්චන්ති භික්ඛවෙ ආසවා පරිවජ්ජනා පහාතබ්බා,මහණෙනි මේ කෙලෙස් දුරු කිරීමෙන් නැතිකළ යුත්තාහු යයි කියනු ලැබෙත් |
| වුට්ඨිම්පි සහෙය්යුමා,වැස්ස ඉවසති |
| පමාදො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා පමාදො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො පහීනො හොති,මහණෙනි යම් කලෙක පටන් භික්ෂුව විසින් ප්රමාදය හිත කෙලෙසන්නකැයි දැන හිත කෙලෙසන ප්රමාදය නැති කරන ලද්දේ වෙයිද |
| "අරුකූපමචිත්තො පුග්ගලො, විජ්ජූපමචිත්තො පුග්ගලො, වජිරූපමචිත්තො පුග්ගලො.","වණයක් බඳු සිත් ඇති පුද්ගලයා, විදුලියක් බඳු සිත් ඇති පුද්ගලයා සහ වජ්රයක් බඳු සිත් ඇති පුද්ගලයා ය." |
| චත්තාරොමෙ සච්ඡිකරණීයා ධම්මා.,ප්රත්යක්ෂ කළ යුතු ධර්ම සතරක් ඇත්තේය. |
| අථ ඛො බාහියස්ස දාරුචීරියස්ස රහොගතස්ස පටිසල්ලීනස්ස,ඉක්බිති බාහිය රහසට ගොස් විවේකයෙන් සිටියදී |
| අජ්ජාපි නූන සමණො ගොතමො අවීතරාගො අවීතදොසො අවීතමොහො,අද දක්වාත් ශ්රමණ ගෞතම තෙම පහනොවූ රාග ද්වේෂ හා මෝහ ඇත්තේය |
| මජ්ජපානා ච සංයමො,මත්පැනින් වැළැක්මද |
| සෙඛස්ස සික්ඛමානස්ස උජුමග්ගානුසාරිනො,සෘජු මාර්ගය අනුව යන ශික්ෂාකරුවාට |
| කායෙන සංවුතො සියා,කායයෙන් සංවරව සිටින්න |
| සක්කතො ගරුකතො මානিতො පූජිතො අපචිතො,ඔහුට සත්කාරද ගෞරවද බුහුමනද පුදනද ලැබෙයි |
| කිං නු ඛොම්හි සන්දිට්ඨිපරාමාසී ආධානග්ගාහී දුප්පටිනිස්සග්ගීති,කිමෙක්ද මම තමාගේම මතය දැඩිව ගෙන පහසුවෙන් අත් නොහරින්නෙක් වෙම්ද කියා |
| යො නින්දං අපබොධෙති,නින්දා උද්දීපනය නොකරන කෙනා |
| පුරිසඛළුඞ්කො ජවසම්පන්නො හොති න වණ්ණසම්පන්නො.,පුරුෂ පෝතකයා ජවයෙන් යුක්ත වුවත් වර්ණයෙන් යුක්ත නොවෙයි. |
| නෙත්තිච්ඡින්නස්ස භික්ඛුනො,තණ්හාව සිඳින ලද භික්ඛුවෙකුට |
| ඔඝං සමුද්දං අතිතරිය තාදිං,සැඩපහර හා සසරමුහුද එතෙර කරයි |
| සෙය්යථාපි භික්ඛවෙ වත්ථං පරිසුද්ධං පරියොදාතං,මහණෙනි යම්සේ පිරිසිදුව බබලන්නාවූ වස්ත්රයක් වේද |
| සම්මාවිමුත්තියා සමාදපෙති.,නිවැරදි මිදීමෙහි අනුන් සමාදන් කරවයි. |
| භික්ඛු සීලවා කල්යාණධම්මො.,සිල්වත් වූ යහපත් ස්වභාව ඇති භික්ෂුව. |
| අභිසම්පරායඤ්ච අඤ්ඤමඤ්ඤං පස්සිතුං.,මතු පරලොව දී ද ඔවුනොවුන් දැකීමට කැමැත්තෙමු. |
| භගවතො භාසිතං අභිනන්දිත්වා අනුමොදිත්වා.,භාග්යවතුන් වහන්සේගේ දේශනාව සතුටින් අනුමෝදන් වී. |
| සමාහිතො සම්පජානො සතො බුද්ධස්ස සාවකො,එකඟ සිතක් ඇති සිහි නුවණ ඇති බුදු ශ්රාවකයා |
| පඤ්ඤායිස්සසි ඛො ත්වං මොඝපුරිස එතෙන සකෙන පාපකෙන දිට්ඨිගතෙන,"හිස් පුරුෂය, තෝ මේ තොපගේ ලාමක වැරදි මතයෙන්ම ප්රකට වන්නෙහිය" |
| වාදෙසු නෙජති,වාදවලින් නොසැලෙයි |
| සප්පිමණ්ඩො තත්ථ අග්ගමක්ඛායති.,ගිතෙල් මණ්ඩය ඒ අතරින් අග්ර යැයි කියනු ලැබේ. |
| තෙ වෙ ධම්මෙ විරූහන්ති.,ඔවුහු සැබවින්ම ධර්මයෙහි වැඩෙති. |
| කාය නුත්ථ භික්ඛවෙ එතරහි කථාය සන්නිසින්නා සන්නිපතිතා,මහණෙනි දැන් ඔබ කවර කථාවක් කරමින් රැස්ව සිටියේද |
| න නිමන්තනං සාදියාමි.,ආරාධනා කර දුන් ආහාර නොපිළිගනිමි. |
| කතමො විඤ්ඤාණනිරොධො,විඤ්ඤාණය නැතිකිරීම කවරේද |
| සතඤ්හි සො පියො හොති,සත්පුරුෂයන්ට ප්රිය වෙයි |
| අබ්යාබජ්ඣෙන වචීකම්මෙන.,පීඩා රහිත වාග් කර්මයෙනි. |
| නො චෙදං භික්ඛවෙ ලොකෙ ආදීනවො අභවිස්ස.,"මහණෙනි, ඉදින් ලෝකයෙහි ආදීනවයක් නොවූයේ නම්." |
| න චන්දනං තගරමල්ලිකා වා.,සඳුන් හෝ තගර හෝ මල්ලිකා සුවඳ උඩු සුළඟට නොහමයි. |
| නානත්තං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,වෙන් වෙන් ස්වභාවයවූ පඤ්චස්කන්ධයට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැතිකිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි |
| යම්පි සාරිපුත්ත,ශාරීපුත්රය යම් මේ (කරුණක් ඇද්ද) |
| අත්ථො භිසියා න විජ්ජති,බැඳීමෙන් ප්රයෝජනයක් නැත |
| රඤ්ඤො පසෙනදිස්ස කොසලස්ස සාවත්ථියං පටිවසන්තස්ස සාකෙතෙ කිඤ්චිදෙව අච්චායිකං කරණීයං උප්පජ්ජෙය්ය.,කොසොල් රජුට සාවත්ථි නුවර ඉන්නකොට සාකේත නුවර හදිසි රාජකාරියක් ඇතිවුණා කියලා හිතන්න. |
| අත්තනා දන්තො විනීතො පරිනිබ්බුතො,තමා දැමුනේ හික්මුනේ කෙලෙස් නැසුනේ |
| ඡ වස්සානි . පඤ්ච වස්සානි,හය අවුරුද්දක් . පස් අවුරුද්දක් |
| ඨානමෙතං විජ්ජතීති.,මේ කාරණය විද්යමාන වේ. |
| මුසාවාදා පටිවිරතො.,බොරු කීමෙන් වෙන් වූයෙමි. |
| අරක්ඛිතෙන චිත්තෙන අසංවුතෙහි ඉන්ද්රියෙහි.,ආරක්ෂා නොකළ සිතින් හා අසංවර ඉඳුරන්ගෙන් යුක්තව. |
| විස්සාසපරමා ඤාති,නෑයෝ අතර විශ්වාසය උතුම්ය |
| සති ඵාලපාචනං,සිහිය සීවැල හා කැවිටයි |
| මාතාපිතරො සීලවන්තො,මව්පියෝ සිල්වත්ය |
| රථස්සාණීව යායතො,රථ ඇණයක් වගේ බැඳී යති |
| "තං කිං මඤ්ඤථ සාළ්හා, අත්ථි මොහොති?","සාළ්හයෙනි, ඒ කුමකැයි සිතන්නෙහිද? මෝහය පවතීද?" |
| පටිපුච්ඡාබ්යාකරණීයං පඤ්හං පටිපුච්ඡා බ්යාකරොති.,පෙරලා ප්රශ්න කොට විසඳිය යුතු ප්රශ්නය පෙරලා ප්රශ්න කොට විසඳයි. |
| නෙව දවාය න මදාය න මණ්ඩනාය න විභූසනාය,ක්රීඩා පිණිස නොව මද වැඩීම පිණිස නොව සැරසීම පිණිස නොව අලංකාර පිණිස නොව |
| රජාපථෙ ච නං නික්ඛිපෙය්යුං. සංකිලිට්ඨතරා අස්ස මලග්ගහිතා,ධූලි සහිත තැන්හි දමයි නම් ඒ තලිය අතිශයින් කිළුටුවී මල බැඳෙන්නීය |
| අනත්ථජනනො දොසො,ද්වේෂය අනර්ථ උපදවයි |
| විවෙකමනුබ්රූහයෙ,විවේකය වඩිය යුතුය |
| කතමං පනාවුසො දුක්ඛං,ඇවැත්නි දුක කවරේද |
| තතියං පටිපුච්ඡෙය්ය චතුත්ථං පන ඨාපයෙ.,"තුන්වැන්න පෙරළා ප්රශ්න කිරීමය, හතරවැන්න පසෙක තැබීමය." |
| විප්පසන්නො,පැහැදි සිතින් |
| අප්පස්සාදා දුඛා කාමා,කාමයන් ටික සතුටක් දුන්නත් දුක් වැඩිය |
| ඉමෙහි තීහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො නික්ඛිත්තො එවං නිරයෙ.,මේ කරුණු තුනෙන් යුක්ත වූ පුද්ගලයා නිරයෙහි උපදියි. |
| අබ්භාචික්ඛන්ති ච පන මං අසතා අභූතෙන.,ඔවුහු මට අසත්යයෙන් හා අභූතයෙන් චෝදනා කරති. |
| පුග්ගලො වසිතා නො ගාධං කත්තා.,ගුලක් නොහෑරූ නමුත් වාසය කරන මීයා වැනි ය. |
| න හි වෙරෙන වෙරානි,වෛරයෙන් වෛරය |
| පඨමං දුතියං තතියං චතුත්ථං ඣානං.,"පළමු, දෙවන, තෙවන හා සතරවන ධ්යානයන්." |
| යෙන නිග්රොධාරාමො තෙනුපසඞ්කමි,නිග්රොධාරාම විහාරය යම් තැනෙක්හි ද එතැනට වැඩියහ |
| "ලොභො, දොසො, මොහො අජ්ඣත්තං උප්පජ්ජමානො අහිතාය උප්පජ්ජති.","ලෝභ, ද්වේෂ, මෝහ යන අකුසල් තමා තුළ උපදින්නේ අහිත පිණිසය." |
| බ්රහ්මචරියෙසනා,බ්රහ්මචරිය සෙවීම |
| කාලෙන සො සම්මා ධම්මං පරිවීමංසමානො,කලට සුදුසු ලෙස දහම මනාව විමසයි |
| අතිරොචති පඤ්ඤාය,නුවණින් අතිශයින් දිලිසෙයි |
| සුරාමෙරයපානස්ස භික්ඛවෙ පටිසෙවනාය නත්ථි තිත්ති.,"මහණෙනි, සුරාපානය සේවනය කිරීමෙහි තෘප්තියක් නැත." |
| සාඨෙය්යං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා සාඨෙය්යං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො පහීනො හොති,මහණෙනි යම් කලෙක පටන් භික්ෂුව විසින් කයිරාටිකකම හිත කෙලෙසන්නකැයි දැන හිත කෙලෙසන කයිරාටිකකම නැති කරන ලද්දේ වෙයිද |
| පච්ඡිමඤ්ච ජනතං අනුකම්පමානො.,මතු පරම්පරාව කෙරෙහි දක්වන මහා අනුකම්පාව හේතුවෙනි. |
| කප්පස්ස අසඞ්ඛ්යෙය්යානි.,කල්පයෙහි ගණනය කළ නොහැකි අවධීන්ය. |
| සො එවං පබ්බජිතො සමානො කිං කුසලගවෙසී අනුත්තරං සන්තිවරපදං පරියෙසමානො.,"එසේ පැවිදි වී, කුසලය කුමක්දැයි සොයමින්, උතුම් වූ ශාන්තිය (නිවන) සොයමින්." |
| මය්හං ඛො භන්තෙ එකපුත්තකො පියො මනාපො කාලඞ්කතො,ස්වාමිනී මාගේ එකම පුත්රයා ප්රිය මනවඩන්නා විය ඔහු මිය ගියේය |
| කතමො සඞ්ඛාරනිරොධො,සංස්කාරයන්ගේ නැතිකිරීම කවරේද |
| ඤාණෙපි න නිස්සයං කරොති,ඤාණයෙහිද ආශ්රය නොකරයි |
| සොතානං සංවරං බ්රූහි,ජලපහර නවතන සංවරය කියනු |
| තතියං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති.,තෘතීයික ධ්යානයට පැමිණ වසයි. |
| ඛීණා ජාති වුසිතං බ්රහ්මචරියං කතං කරණීයං,ජාතිය කෙළවරවීය (ඉපදීම නැතිවිය) බ්රහ්මචර්ය වාසය නිමවන ලද්දේය කළයුතු දේ කරන ලදී |
| සොවචස්සකරණෙහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො,සුවච බව ඇති කරන ගතිවලින් යුක්ත නම් |
| අක්ඛෙය්යං පෙතස්ස ජන්තුනො,මැරුණු සත්වයාට එය පමණක් ඉතිරි ය |
| පකප්පිතා සඞ්ඛතා යස්ස ධම්මා,සිතෙන් සකස් කළ ධර්ම ඇති අය |
| තස්ස මය්හං එවං අප්පමත්තස්ස ආතාපිනො,මෙසේ අප්රමාදව කෙලෙස් තවන වීර්යයෙන් යුතුව වාසය කරන මට |
| අප්පමාදො කුසලෙසු ධම්මෙසු,කුසල ධර්මයන්හි අප්රමාදයයි |
| බුද්ධොති පවුච්චති,බුද්ධයෙයි කියයි |
| ඉමඤ්ච තුම්හෙ භික්ඛවෙ කකචූපමං ඔවාදං අභික්ඛණං මනසිකරෙය්යාථ,"මහණෙනි, තොප මේ කියත් උපමා සහිත අවවාදය (කකචූපමෝවාදය) නිරන්තරයෙන් මෙනෙහි කරව්" |
| මොහවෙපුල්ලත්තං.,මෝහය බහුල බව. |
| සබ්බසංයොජනං ඡෙත්වා යො වෙ න පරිතස්සති,සියලු බැඳීම් කපා බිය නොවන කෙනා |
| තෙසන්තකරො භවාහි,ප්රශ්න අවසන් කරවන්න |
| සෙලො යථා එකඝනො,ඝන ගල් පර්වතයක් මෙන් |
| සග්ගං සුගතිනො යන්ති,සුගති ලැබූවෝ සග්ගයට යති |
| පූතිමච්ඡෙ වා ජායන්ති,කුණු වූ මසෙහි හෝ උපදිත්ද |
| කඤ්චනසන්නිභත්තචො,රන් වගේ සිවිය ඇති |
| තාදිසං භජමානස්ස,එබඳු කෙනෙකු ඇසුරු කරන අයට |
| බ්රාහ්මණොති ඛො භික්ඛු තථාගතස්සෙතං අධිවචනං.,"මහණ, බ්රාහ්මණයා යනු සම්මා සම්බුද්ධ තථාගතයන් වහන්සේට නමකි." |
| උපාසකං මං භවං ගොතමො ධාරෙතු.,"භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, අද පටන් මා උපාසකයෙකු ලෙස පිළිගන්නා සේක්වා." |
| ඛීණාසවො,ආශ්රව ක්ෂය කළ අය වේ |
| අයමෙව අරියො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො.,දුක් නැති කිරීමේ පිළිවෙත අෂ්ටාංගික මාර්ගයයි. |
| ආතාපී ච ඛො භික්ඛවෙ භික්ඛු ඔත්තාපී භබ්බො සම්බොධාය,මහණෙනි වීර්ය ඇති පාපයට භය ඇති භික්ෂුව බෝධියට සුදුසු වේ |
| අථ ඛො අඤ්ඤතරො ගොපාලකො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි,ඉක්බිති එක් ගොපල්ලෙක් භාග්යවතුන් වහන්සේ වෙත පැමිණියේය |
| අසතං යොධ පබ්රූති,අසත් වචන කියයි |
| අලජ්ජිතායෙ ලජ්ජන්ති,ලජ්ජා නොවිය යුතු තැන ලජ්ජා වෙති |
| අස්සමෙධං පුරිසමෙධං මහාරම්භා න මහප්ඵලා.,"අශ්වමේධ, පුරුෂමේධ ආදී මහා යාගයෝ මහත්ඵල නැත." |
| යාව සම්මාසම්බුද්ධා ලොකෙ නුප්පජ්ජන්ති,සම්මා සම්බුද්ධයන් වහන්සේ ලෝකයේ නොඋපදින තාක් කල් පමණි |
| යොපි සො භික්ඛවෙ භික්ඛු සෙක්ඛො අප්පත්තමානසො අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං පත්ථයමානො විහරති,මහණෙනි ශෛක්ෂවූ අර්හත්ඵලයට නොපැමිණියාවූ අර්හත්ඵලය පතන්නාවූ යම් ඒ භික්ෂුවක් වාසය කෙරේද |
| ස වෙ බාලොති වුච්චති,ඔහු බාලයයි කියනු ලැබේ |
| කිං තෙ සමණභාවෙන,පැවිදිකමෙන් ප්රයෝජනය කුමක්ද |
| මයම්පි ලච්ඡාම කාලෙන කාලං මනාපිකෙ කායෙන ඵොට්ඨබ්බෙ ඵුසිතුං,අපටද කලින් කල මනාප ස්පර්ශ ලැබේවා |
| ආනෙඤ්ජප්පත්තා විහරන්ති.,ආනෙඤ්ජත්වයට (අරූප ධ්යානවලට) පැමිණ වාසය කරති. |
| නදීනමපි සොතානි,නදී සැඩපහර පවා |
| පඤ්ඤායෙතෙ පිධිය්යරෙ,ප්රඥාවෙන් ඒවා වසනු ලැබේ |
| සන්තින්ද්රියො ච නිපකො ච,සන්සුන් ඉඳුරන් ඇතිව ප්රඥාව ඇති විය යුතුය |
| අයං වුච්චති භික්ඛවෙ පුග්ගලො දුප්පමෙය්යො.,"මහණෙනි, මොහු මැනීමට අපහසු පුද්ගලයා යැයි කියනු ලැබේ." |
| චෙතොසුචිං අනාසවං,ආසව නැති සිතෙන් පිරිසිදු බව |
| සම්බහුලා නානාතිත්ථියසමණබ්රාහ්මණපරිබ්බාජකා සාවත්ථියං පටිවසන්ති,බොහෝ නොයෙක් තීර්ථක ශ්රමණ බ්රාහ්මණ පිරිවැජියෝ සැවැත් නුවර වසති |
| මා භගවන්තං උණ්හං,භාග්යවතුන් වහන්සේට උෂ්ණය නොවේවා |
| චෙතසා චෙතො පරිච්ච,සිත තම සිතින් පිරිසිඳ |
| ආපං ආපතො අභිඤ්ඤාය ආපං මා මඤ්ඤි,ආපොධාතුව ආපොධාතුව වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන ආපොධාතුව තමායයි හඟී |
| "කරුණා, මුදිතා, උපෙක්ඛාසහගතෙන චෙතසා ඵරිත්වා විහරති.","කරුණාව, මුදිතාව සහ උපේක්ෂාව පතුරුවා වාසය කරයි." |
| සඞ්ඝො භින්නො හොති.,සංඝයා භේද කරන ලද්දේ වෙයි. |
| කො පනායස්මන්තානං අස්සාසො කිං බලං,මෙසේ කීමට ආයුෂ්මතුන්හට ඇති පිහිට කවරේද? බලය කුමක්ද? |
| සම්මාදිට්ඨියා සමාදපෙති.,නිවැරදි දෘෂ්ටියෙහි අනුන් සමාදන් කරවයි. |
| පඤ්ඤ පඤ්ච නිමිත්තානි කාලෙන කාලං මනසි කාතබ්බානි,කරුණු (නිමිති) පහක් කලින් කලට මෙනෙහි කළ යුත්තේය |
| පටිජානාසි,පිළිගනියි |
| යථා එතං තථා ඉදං,එයත් මේ කයත් සමානයි |
| වනං ඡින්දථ,කෙලෙස් වනය කපා දමන්න |
| "එවම්පි ඛො, බ්රාහ්මණ, සන්දිට්ඨිකං නිබ්බානං හොති.","බ්රාහ්මණය, මෙසේ නිවන මෙලොවදීම ප්රත්යක්ෂ කළ හැක්කක් වෙයි." |
| තෙ භික්ඛවෙ සත්තා අපරිහීනා යෙ අරියාය පඤ්ඤාය අපරිහීනා,මහණෙනි ආර්ය ප්රඥාවෙන් නොපිරිහුණු සත්වයෝ නොපිරිහුණා වෙති |
| ඒ අර්ථය පහළ කරන ප්රීතිවාක්යය වදාළ සේක,ඒ අර්ථය දක්වමින් ප්රීතිවාක්යය වදාළ සේක |
| දිට්ඨෙව ධම්මෙ සුඛසොමනස්සබහුලො විහරති,මේ ජීවිතයේම සුව සහ සන්තෝෂ බහුලව වාසය කරයි |
| භගවතො අවිදූරෙ නිසින්නො හොති,භාග්යවතුන් වහන්සේට නුදුරින් වැඩසිටියහ |
| ගච්ඡති අනිවත්තන්තං,නොනැවතී ඉදිරියට යයි |
| අත්ථං ගච්ඡන්ති ආසවා,ආසව (කෙලෙස්) නසෙන්න යයි |
| භවං තෙසං ගොතමො පුබ්බඞ්ගමො භවං තෙසං ගොතමො බහුකාරො,ඔවුන්ට පින්වතුන් වහන්සේම නායකය පින්වතුන් වහන්සේම ඔවුන්ට බොහෝ උපකාර ඇත්තෙක |
| වීතරාගං චිත්තන්ති පජානාති,වීතරාග සිතයයි දැනගනී |
| (යතොනිදානං භික්ඛු පුරිසං පපඤ්චසඤ්ඤාසඞ්ඛා. නිරුජ්ඣන්තීති),(එනම් ප්රපඤ්ච ධර්මයෝ පුරුෂයා කෙරෙහි පවතී ද. අකුසල ධර්මයෝ විනාශ වෙත් යන දේශනාවයි) |
| "අයං දුක්ඛසමුදයො, අයං දුක්ඛනිරොධො, අයං දුක්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදා","මේ දුක් හටගැනීමය, මේ දුක් නැති කිරීමය, මේ දුක් නැති කිරීමේ මාර්ගයයයි තතු සේ දැනගතිමි" |
| කොධවිනයො ච උපනාහවිනයො ච.,ක්රෝධය මැඩ පැවැත්වීම සහ බද්ධ වෛරය මැඩලීම යි. |
| සීලවා දස්සනෙන සම්පන්නො,සිල්වත් සම්යක් දෘෂ්ටියෙන් යුක්ත විය යුතුය |
| ඉමිනාහං සීලෙන වා වතෙන වා තපෙන වා බ්රහ්මචරියෙන වා,මම මේ ශීලයෙන් හෝ ව්රතයෙන් හෝ තපසින් හෝ බ්රහ්මචරියාවෙන් හෝ |
| ඉධ භන්තෙ අම්හාකං එසෝ අන්තරාකථා උදපාදි,ස්වාමීනි අප අතර මෙබඳු අතුරු කථාවක් ඇතිවිය |
| පාපිච්ඡානං යථා ගති,එවන් අයගේ ගමන නරකය |
| අබ්බුළ්හසල්ලො,ශෝක හුල උගුල්ලා දමා |
| දිට්ඨධම්මිකඤ්චෙව අත්ථං සම්පරායිකඤ්ච,මෙලොව වැඩත් පරලොව වැඩත් දෙකම ලැබේ |
| උත්තරස්වෙව පච්චන්තූති.,අනිද්දාම පැසෙත්වා යනුවෙනි. |
| තස්ස තුය්හං රාගො පහීයිස්සති දොසො පහීයිස්සති මොහො පහීයිස්සති.,"එවිට ඔබගේ රාගය පහවන්නේය, ද්වේෂය පහවන්නේය, මෝහය පහවන්නේය." |
| භික්ඛු දුස්සීලො පාපධම්මො.,දුශ්ශීල වූ ලාමක ස්වභාව ඇති භික්ෂුව. |
| පරිනිබ්බායති,කෙලෙස් නිවා දමයි (පිරිනිවන් පායි) |
| යදිදං දිට්ඨසුතං මුතෙසු වා,දුටු ඇසූ සිතූ දේ ගැන |
| තායෙවප්පාහාරතාය.,ඒ ස්වල්ප ආහාරය නිසාමය. |
| අයං දුක්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදාති යථාභූතං පජානාති.,මෙය දුක් නැති කිරීමේ මාවත යැයි තතු පරිදි දැනගනියි. |
| මෙත්තං කරොථ මානුසියා පජාය,මනුෂ්ය ප්රජාවට මෛත්රී කරවු |
| "එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ අත්ථමඤ්ඤාය ධම්මමඤ්ඤාය ධම්මානුධම්මං පටිපජ්ජන්ති.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම යම් සත්වකෙනෙක් අර්ථය දැන, ධර්මය දැන, ධර්මානුධර්ම ප්රතිපත්තියෙහි පිළිපදිත්ද, ඒ සත්වයෝ ස්වල්ප වෙත්." |
| චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ සද්ධම්මා.,"මහණෙනි, මේ සද්ධර්ම කරුණු හතරකි." |
| අනත්තසඤ්ඤං භාවෙති.,"අනාත්ම සංඥාව වඩාද," |
| පස්සද්ධකායො සුඛං වෙදෙති,සංසිඳුණු කය ඇත්තේ සැපය විඳියි |
| කාමෙසුමිච්ඡාචාරො අකුසලං,කාමයන්හි වරදවා හැසිරීම අකුසල්ය |
| ආසවානං ඛයඤාණාය චිත්තං අභිනින්නාමෙසිං,ආශ්රව ක්ෂයකර ඥානය (කෙලෙස් නැති කරන නුවණ) පිණිස සිත නැමුයෙමි |
| සුගතිං සග්ගං ලොකං,සුගති ස්වර්ග ලෝකය |
| සඞ්ඝාටිවාසී චරාමි,තුන්සිවුර අඳිමින් හැසිරෙමි |
| "කතමො ච, භික්ඛවෙ, පුග්ගලො විගතාසො?",බලාපොරොත්තු පහකළ පුද්ගලයා (භික්ෂුව) කවරේද? |
| උභයෙන නං පසංසන්ති සීලතො ච සුතෙන ච.,ශීලය හා ශ්රුතය යන දෙකම නිසා ඔහුට පසසති. |
| ඉච්චාසි ඉති භවිස්සති,මෙසේ වේ මෙසේ වේවි යයි |
| කාමෙසු අසඤ්ඤතා,කාමයන්හි සංවර නැතිව |
| ඔකොටිමකං,මිටි සිරුර ඇති |
| සො ඡන්දසමාධිපධානසඞ්ඛාරසමන්නාගතං ඉද්ධිපාදං භාවෙති,ඒ භික්ෂුව ඡන්දය නිසා පැවති සමාධිය ප්රධාන කොට ඇති සංස්කාරයන්ගෙන් යුක්ත වූ සෘද්ධිපාදය වඩයි |
| කත්ථෙතං උපරුජ්ඣති,කවර තැනෙදී නිරුද්ධ වේද |
| දිට්ඨස්මිං මඤ්ඤති,දිට්ඨය කෙරෙහි ආත්මය පිහිටියේයයි හඟියි |
| රතියා විප්පමුත්තස්ස,රතියෙන් මිදුණු අයට |
| ලොකචින්තා භික්ඛවෙ අචින්තෙය්යා.,ලෝකයේ ආරම්භය ආදිය සෙවීම සිතා නිම කළ නොහැක. |
| සො අත්ථි ඉදං අත්ථි හීනං අත්ථි පණීතං,ඒ තෙම මේ දුක්ඛ සත්යය ඇත ලාමකවූ සමුදය සත්යය ඇත ප්රණීතවූ මාර්ග සත්යය ඇත |
| සොරච්චං මෙ පමොචනං,ශාන්ති මාගේ නිදහස වේ |
| අන්තකො කුරුතෙ වසං,මාරයා තමා වසඟ කරගනී |
| නිබ්බුතොති,නිවුණු කෙනෙක් වේ |
| තෙන බහූ මනුස්සා කාලං කරොන්ති.,එබැවින් බොහෝ මනුෂ්යයෝ මරණයට පත් වෙති. |
| කිංසු තස්ස මහබ්භයං,කවර දෙය මහත් බියද |
| බ්රහ්මස්මිං මා මඤ්ඤි,බ්රහ්මයා ආශ්රය කොට තමා පිහිටියේයයි හඟියි |
| යස්සං පරිසායං භික්ඛූ භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා.,"යම් පිරිසක භික්ෂූහු ඩබර කරන්නෝ, කලහ කරන්නෝ සහ විවාදයට පත් වූවෝ වෙත් ද." |
| අඤ්ඤාය අත්ථානි විනෙය්ය කඞ්ඛං,අර්ථ දැන සැක දුරුකර |
| අනෙකවිහිතං කායස්ස ආතාපනපරිතාපනානුයොගමනුයුත්තො.,නොයෙක් ආකාරයෙන් කය පෙළන තවන පිළිවෙත්හි යෙදීමයි. |
| මනසො පියා භොගා,සිතට ප්රිය සම්පත් උපදියි |
| ඵරුසා වාචා අකුසලං,ඵරුෂවචන කීම අකුසල්ය |
| යස්මා ච ඛො භික්ඛවෙ සත්තා න එවං ජානන්ති,මහණෙනි සත්වයෝ මෙසේ නොදන්නා බැවින් |
| තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා ආනෙඤ්ජෙන සමාධිනා නිසින්නො හොති,එම වේලාවේ භග්යවතුන් වහන්සේ නොසෙල්වෙන සමාධියෙන් හිඳ සිටියේය |
| න තෙන ථාමං කුබ්බෙථ,එයින් උඩඟු නොවන්න |
| ඉමං මෙ පටිපදං ආගම්ම විමුත්තං.,මා මේ ප්රතිපදාවට පැමිණ (සිත) මිදුණේය. |
| භූතෙ භූතතො අභිජානාති,භූතයන් භූතයන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ |
| කයිරා චෙ කයිරාථෙනං,කරනවා නම් එය කරම කරන්ඩ |
| සංසාරං නාතිවත්තති,සසර නොඉක්මවයි |
| කොසු නාම මෙ ධම්මො අජ්ඣත්තං අප්පහීනො,මා තුළ පහ නොකරන ලද කිනම් ධර්මයක් පවතීද |
| කෙ ලොකෙ සුප්පටිපන්නා?,ලෝකයෙහි මනාව පිළිපන්නෝ කවුරුන් ද? |
| කතමො පනාවුසො භවො,ඇවැත්නි භවය කවරේද |
| අසම්පජානා,මනා දැනීම නැතිව වෙසෙති |
| ස සීලවා පඤ්ඤවා ධම්මිකො සියා,එවන් පුද්ගලයා සිල්වත් ප්රඥාවත් ධාර්මිකය |
| දක්ඛො අස්සදම්මසාරථි යෙනිච්ඡකං සාරෙය්යපි පච්චාසාරෙය්යපි,දක්ෂ සාරථියෙක් එය තමාට කැමති ලෙස ඉදිරියට හෝ පස්සට මෙහෙයවන්නාක් මෙන් (සිත දමනය විය) |
| සො කතං මෙ කල්යාණන්තිපි න තප්පති,ඔහු මම යහපත කළෙමි යයි සිතා පසුතැවිලි නොවෙයි |
| අත්ථො මය්හං න විජ්ජති,මට ප්රයෝජනයක් නැත |
| අභිහරති අභිමද්දති අනුපජග්ඝති.,"යටපත් කරයි, මඩියි, සරදම් කරයි." |
| තත්ර සුදං සුප්පියො පරිබ්බාජකො අනෙකපරියායෙන බුද්ධස්ස අවණ්ණං භාසති,එහිදී සුප්පිය පිරිවැජියා නොයෙක් අයුරෙන් බුදුන් කෙරෙහි අගුණ කියයි |
| අභිභුං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,අභිභූබ්රහ්මයාට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැතිකිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි |
| භික්ඛු සමාධිසම්පන්නො හොති.,භික්ෂුව සමාධියෙන් සම්පන්න වේ. |
| "ද්වෙමානි, භික්ඛවෙ, වජ්ජානි.","මහණෙනි, මේ දෝෂ (අපරාධ) දෙකකි." |
| රාගවෙපුල්ලත්තං දොසවෙපුල්ලත්තං.,රාගය බහුල බව සහ ද්වේෂය බහුල බව. |
| එත්ථ චෙ නත්ථි අභිනන්දිතබ්බං අභිවදිතබ්බං අජ්ඣොසිතබ්බං,"ඉදින් ඒ (හේතු වූ කරුණු) කෙරෙහි සතුටු විය යුත්තක් (මමය, මාගේය කියා) කිව යුත්තක් හෝ ගැලිය යුත්තක් නැත්තේ ද" |
| මා තං ලොභො අධම්මො ච,ලෝභයත් අධර්මයත් |
| අසෙඛෙන සමාධික්ඛන්ධෙන සමන්නාගතො හොති,අශෛක්ෂ සමාධියෙන් යුක්ත වේ |
| අභිවාදනං පච්චුට්ඨානං අඤ්ජලිකම්මං.,"වැඳීම, පෙරගමන් කිරීම සහ පසඟ පිහිටුවා වැඳීම." |
| යස්ස කායෙන වාචාය මනසා නත්ථි දුක්කටං,කය වචන සිත තුනෙන් අකුසලයක් නැති කෙනාට |
| කථඤ්ච භික්ඛවෙ ඔලීයන්ති එකෙ,මහණෙනි සමහරු ඇලෙන්නේ කෙසේද |
| අත්තමනා තෙ භික්ඛූ ආයස්මතො සාරිපුත්තස්ස භාසිතං අභිනන්දුන්ති,සතුටු සිත් ඇත්තාවූ ඒ භික්ෂූහු ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්ර ස්ථවිරයන් වහන්සේගේ වචනය ඉතා සතුටින් පිළිගත්තාහුය |
| කිං නු ඛො අහං සණිකං ගච්ඡාමි යංනූනාහං තිට්ඨෙය්යන්ති සො තිට්ඨෙය්ය,"නැවත 'මම කුමක් නිසා සෙමින් යන්නෙම් ද, නැවතී සිටින්නෙම් නම් මැනව'යි සිතා නවතින්නේය" |
| හීනාය ධාතුයා විඤ්ඤාණං පතිට්ඨිතං.,හීන ධාතුවෙහි විඤ්ඤාණය පිහිටීමෙන් (කාම භවය වෙයි). |
| න ඛො පන සා සාරිපුත්ත උපපත්ති සුලභරූපා,ශාරීපුත්රය ඒ උත්පත්තිය සුලභ නොවේ |
| යං හොති කටුකප්ඵලං,කටුක විපාක ඇති |
| තෙ න සම්මා සබ්බුපාදානපරිඤ්ඤං පඤ්ඤපෙන්ති,ඔවුහු සියලු උපාදානයන්ගේ නැති කිරීම මැනවින් නොපණවත් |
| මායා,මායාව |
| සොකස්ස වසමන්වගූ,ශෝක වසයට යයි |
| කච්චි බහූ මනුස්සා මනුස්සෙසු මත්තෙය්යා පෙත්තෙය්යා සාමඤ්ඤා බ්රහ්මඤ්ඤා කුලෙ ජෙට්ඨාපචායිනො.,"මිනිසුන් අතර මවට පියාට සලකන, ශ්රමණයන්ට හා බ්රාහ්මණයන්ට ගරු කරන, කුලදෙටුවන්ට සලකන අය බොහෝ වෙත්ද කියා බලති." |
| ඉමානි ඛො භික්ඛවෙ චත්තාරි අග්ගානීති.,"මහණෙනි, මේවා අග්ර කරුණු හතරයි." |
| ඉමා ඛො චතස්සො දක්ඛිණා විසුද්ධියො.,"මහණෙනි, මේ දක්ෂිණා විසුද්ධි සතරයි." |
| සඞ්ඝාටිකණ්ණෙ ගහෙත්වා,සිවුරු කෙළවර අල්ලාගෙන යයි |
| රත්තින්දිවං චෙපි නං අනුවිතක්කෙය්යං. නෙව තතොනිදානං භයං සමනුපස්සාමි,රෑ දාවල් දෙක්හිම එය කල්පනා කළත් ඒ හේතුවෙන් මම කිසිදු බියක් (අකුසලයක්) නොදකිමි |
| සුගතිං උපපන්නා,හොඳ ගතියට උපදිනවා |
| සම්මාදිට්ඨිකො සම්මාසඞ්කප්පො.,නිවැරදි දැකීම සහ නිවැරදි කල්පනාව. |
| බද්ධො කබළං න භුඤ්ජති,බඳින ලද්දේ නම් අහර නොකයි |
| න චෙතරහි විජ්ජති,දැන්වත් එවැනි කෙනෙක් නැහැ |
| අවන්තීදක්ඛිණාපථො අප්පභික්ඛුකො හොති,අවන්තී දකුණු පථයේ භික්ෂූන් අල්පය |
| ඤත්වා ධම්මං නිරූපධිං,උපධි රහිත ධර්මය දැන |
| අභිජ්ඣාලුස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අනභිජ්ඣා හොති පරික්කමනාය,විෂම ලෝභ බහුලවූ පුද්ගලයාට එයදුරලීම පිණිස විෂමලෝභ රහිත බව ඇත්තේය |
| "කතමා ච, භික්ඛවෙ, අරියා පරියෙසනා?","මහණෙනි, ආර්ය පර්යේෂණය (උතුම් සෙවීම) යනු කුමක්ද?" |
| සෙළෙන්ති ගායන්ති නච්චයන්ති,නටති ගයති වාදය කරති |
| නිල්ලොපම්පි හරන්ති,වස්තුව පැහැර ගනිති (මංකොල්ලකෑම) |
| ආයස්මා ආනන්දො රත්තියා උට්ඨායාසනා භගවන්තං එතදවොච,රාත්රියේ ආනන්ද නැගී සිට භග්යවතුන් වහන්සේට මෙසේ කීය |
| "මච්ඡරී ච හොති, මච්ඡෙරමලඤ්චස්ස අප්පහීනං හොති.","මසුරු වෙයි, මසුරු මලය දුරු නොකළේ වෙයි." |
| ඉති අත්තහෙතු වා පරහෙතු වා ආමිසකිඤ්චික්ඛහෙතු වා සම්පජානමුසා භාසිතා හොති.,මෙසේ තමා නිසා හෝ අනුන් නිසා හෝ සුළු ලාභයක් නිසා හෝ දැන දැන බොරු කියන්නෙක් වෙයි. |
| යතො ච ඛො සඞ්ඝොපි මහත්තෙන සමන්නාගතො.,යම් කලක සිට සංඝයා ද ශ්රේෂ්ඨත්වයට පැමිණියේ ද (එවිට සංඝයා කෙරෙහි ද ගෞරවය විය). |
| පස්සද්ධිසම්බොජ්ඣඞ්ගො.,සන්සුන් බව නැමැති සම්බොජ්ඣංගය. |
| වොක්කන්තා සුක්කමූලා තෙ ජාතිමරණගාමිනො,ඔවුන් කුසල් මුලින් ඉවතට ගිය අය වෙති ඉපදීම සහ මරණයට ගමන් කරති |
| තස්සෙව හෙතුස්ස පහානා.,එම හේතුවම ප්රහාණය කිරීමෙන්. |
| තිණ්ණං සඞ්ගති ඵස්සො,"ඒ (ඇස, රූපය, විඤ්ඤාණය යන) තිදෙනාගේ එක්වීම ස්පර්ශයයි" |
| ආයස්මා සාරිපුත්තො තරමානරූපො නිසීදනං ආදාය පිට්ඨිතො අනුබන්ධි.,ශාරීපුත්ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ වහා අසුන් පිණිස සම්කඩ ගෙන ඔහු පසුපස ගියහ. |
| අථ ඛො සුප්පවාසා කොලියධීතා සාමිකං ආමන්තෙසි,ඉක්බිති සුප්පවාසා තම සැමියා අමතා මෙසේ කීවාය |
| රත්තියා පච්ඡිමං යාමං පච්චුට්ඨාය චඞ්කමෙන නිසජ්ජාය ආවරණීයෙහි ධම්මෙහි චිත්තං පරිසොධෙති.,රාත්රී පශ්චිම යාමයෙහි නැගිට සක්මනින් හා හිඳීමෙන් සිත පිරිසිදු කරයි. |
| යො මිත්තෙසු පකුබ්බති,මිත්රයන්ට එසේ කරයි |
| දුට්ඨෙන චිත්තෙන ලොහිතං.,දුෂ්ට සිතින් (බුදුන්ගේ කයෙහි) ලේ සලිත කළ. |
| කිං ජීවමනුපුච්ඡසි,ජීවත්වීම ගැන ඇයි අසන්නේ |
| ආසවනිරොධඤ්ච පජානාති,ආශ්රවයන්ගේ නැතිකිරීමත් දනීද |
| අත්ථො භතියා න විජ්ජති,සේවකභාවයෙන් ප්රයෝජනයක් නැත |
| යථා වො භගවා බ්යාකරෙය්ය තථා නං ධාරෙය්යාථාති,යම්සේ තොපට භාග්යවතුන් වහන්සේ විස්තර කරන්නාහු ද එසේ එය දරාගනිව් යැයි (කීය) |
| දානමයං පුඤ්ඤකිරියවත්ථු,දානයෙන් කරන පින් කිරීමකි |
| සෙය්යථාපි නාම සුද්ධං වත්ථං අපගතකාළකං,පිරිසිදු කසට නැති වස්ත්රයකට |
| කො කිං සිප්පං සික්ඛි,කවරෙක් කවර ශිල්පයක් ඉගෙන ගත්තේද |
| එකච්චෙ එවමාහංසු ලොකායතසිප්පං සිප්පානං අග්ග,ඇතැමෙක් කීහ ශිල්පයන්ගෙන් ලෝකායත ශිල්පය උතුම්ය |
| පකප්පිතා දිට්ඨි භවාභවෙසු,භවයන්හි කල්පිත දිට්ඨි නැත |
| මිච්ඡාදිට්ඨි භික්ඛවෙ පටිච්ඡන්නා ආවහති නො විවටා.,"මහණෙනි, මිථ්යා දෘෂ්ටිය වැසී ඇති කල්හි පවතියි විවෘත වූ කල්හි නොපවතියි." |
| කාමරාගාභිනිවෙසවිනිබන්ධපලිගෙධපරියුට්ඨානජ්ඣොසානහෙතු.,"කාමරාගයෙහි බැඳීම, ගිජු බව සහ එහි ගැලී සිටීම ඊට හේතුවයි." |
| අභිජ්ඣාදොමනස්සා පාපකා අකුසලා ධම්මා අන්වාස්සවෙය්යුං.,අභිධ්යාව හා දොම්නස යන පාපී අකුසල් ගලා එන්නට ඉඩ නොදෙයි. |
| වනසණ්ඩො,වන ලැහැබ |
| "නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යො එවං මහතො අනත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, කොසජ්ජං.","මහණෙනි, යම්සේ අලසකම මහත්වූ අනර්ථය පිණිස පවතීද, මහණෙනි, මේ බඳුවූ අන් එක ධර්මයකුදු මම නොම දකිමි." |
| දොසො පහීයති බන්ධනා,ද්වේෂය බැඳුම් කඩින සේ වැටෙයි |
| අඤ්ඤත්ර විජ්ජාචරණෙන පුථුජ්ජනො.,විද්යා-චරණ දෙකෙන් තොර වූයේ පෘතග්ජනයා ය. |
| සග්ගං ලොකං උපපන්නා,දෙව්ලොවට උපදිනවා |
| බාහෙත්වා බ්රහ්මචරියවා,දුරු කරලා බ්රහ්මචරියාවෙන් යුක්ත වෙයිද |
| අත්ථි ධම්මෙ පසාදො,ධර්මයෙහි පැහැදීම ඇත්තේමය |
| කතමො ආසවනිරොධො,ආශ්රවයන් නැතිකිරීම කවරේද |
| තස්සෙව කම්මස්ස විපාකාවසෙසෙන ඉමස්මිංයෙව රාජගහෙ කුට්ඨී අහොසි,එම විපාකයේ ඉතිරියෙන් මේ රාජගහ නුවර කුෂ්ට රෝගීව උපන්නේය |
| චත්තාරි පුරිසයුගානි,පුරුෂ යුග හතරක් ඇත |
| මාරපාසො,මාරයාගේ බඳින පටිය |
| නො චෙදං භික්ඛවෙ ලොකෙ අස්සාදො අභවිස්ස.,"මහණෙනි, ඉදින් ලෝකයෙහි ආශ්වාදයක් නොවූයේ නම්." |
| අක්ඛතං අනුපහතං අත්තානං පරිහරති.,ගුණ නොනැසූ විනාශ නොකරගත් ආත්මයක් දරා සිටියි. |
| යථා ච අනුප්පන්නස්ස කාමච්ඡන්දස්ස උප්පාදො හොති තඤ්ච පජානාති.,නූපන් කාමච්ඡන්දය උපදින ආකාරය දැනගනියි. |
| අතෙකිච්ඡො,ඔහුට සුව කිරීමක් නැත |
| රාජා ච දණ්ඩං ගරුකං පණෙති,රජුද ගරුව දඬුවම් දෙයි |
| තරෙ ලොකෙ විසත්තිකං,ලෝකයේ තෘෂ්ණාව එතර කරයි |
| එස මුඤ්ජං පරිහරෙ,මම මුඤ්ජ තණ්හාව ඉවත් කරමි |
| මුසාවාදා පටිවිරතො හොති පිසුණාය වාචාය පටිවිරතො හොති.,බොරු කීමෙන් සහ කේලාම් කීමෙන් වැළකුණේ වෙයි. |
| තථාගතං අනනුවිජ්ජොති වදාමි.,තථාගතයන් වහන්සේ දැනගත නොහැකි කෙනෙකැයි මම කියමි. |
| න අඤ්ඤෙනඤ්ඤං පටිචරති,වෙනත් කතාවකින් (අතුරු කතාවෙන්) වරද වසන්නේ නැති නම් |
| අහං රොහිතස්සො නාම ඉසි අහොසිං ඉද්ධිමා.,මම පෙර රෝහිතස්ස නම් වූ ඉර්ධිමත් සෘෂිවරයා වීමි. |
| "චාතුද්දසිං පඤ්චදසිං, යා ච පක්ඛස්ස අට්ඨමී; පාටිහාරියපක්ඛඤ්ච, අට්ඨඞ්ගසුසමාගතං.","තුදුස්වක, පසළොස්වක, අටවක සහ පෙතිපෙළ දිනවල අංග අටකින් යුතු උපෝසථය." |
| උභොපි තෙ පෙච්ච සමා භවන්ති,මරණින් පසු ඔවුන් දෙදෙනා එකම ගතික යති |
| "තීණිමානි, භික්ඛවෙ, නිදානානි කම්මානං සමුදයාය.","මහණෙනි, කර්මයන්ගේ හටගැනීම පිණිස මේ නිදාන තුනකි." |
| ආයස්මා විසාඛො භික්ඛූ ධම්මියා කථාය සන්දස්සෙති.,ආයුෂ්මත් විසාඛ තෙරණුවෝ භික්ෂූන්ට ධර්ම කතා කරති. |
| චරස්සු බ්රහ්මචරියං,බ්රහ්මචර්යාවෙහි හැසිරෙන්න |
| න එවං හොති ඉමං රජොජල්ලං පරිමජ්ජෙය්යං.,මේ දූවිලි පිස දමන්නෙම් යයි නොසිතෙයි. |
| ධම්මෙන චක්කං වත්තෙමි,ධර්මයෙන් ආඥාව පවත්වමි |
| අහං ඛො ඉමං වනපත්ථං උපනිස්සාය විහරාමි,මම මේ වන සෙනසුන ඇසුරු කොට වාසය කරමි |
| දිට්ඨෙ ධම්මෙ ච යො අත්ථො යො චත්ථො සම්පරායිකො,මෙලොව ඇති වැඩත් පරලොව ඇති වැඩත් |
| සම්මොදනීයං කථං සාරණීයං වීතිසාරෙත්වා එකමන්තං අට්ඨාසි,සුහද කථා නිමකර එකත් පසෙක සිටියේය |
| සුද්ධාවාසෙහි දෙවෙහි අඤ්ඤත්ර.,සුද්ධාවාස දෙව්ලොව හැර. |
| සතිබලඤ්ච සමාධිබලඤ්ච.,සිහි බලය සහ සමාධි බලය යි. |
| විඤ්ඤාතතො මඤ්ඤති,විඤ්ඤාතයෙන් පිටත එය ඇසුරුකොට ආත්මය ඇතැයි හඟියි |
| සුභා වණ්ණනිභා සා අන්තරහිතා,පෙර තිබූ යහපත් වර්ණය අතුරුදන් විය |
| බ්යාපන්නචිත්තස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අබ්යාපාදො හොති පරික්කමනාය,ව්යාපාද සිත් ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීම පිණිස ව්යාපාද රහිත බව වෙයි |
| අත්ථං පලෙති න උපෙති සඞ්ඛං,අස්තයට ගොස් නම් නොලැබේ |
| තස්ස සොකපරෙතස්ස,ශෝකයෙන් පෙළුණු ඔහුගේ |
| න හි එතෙහි යානෙහි ගච්ඡෙය්ය අගතං දිසං,මෙම යාන වලින් නොගිය දිශාවට යා නොහැක |
| යෙන ගච්ඡන්ති සුබ්බතා,යමකින් යතිද එය නොදනිති |
| මක්ඛො ච පාපකො පළාසො ච පාපකො,ගුණමකු බවද ලාමකය ගුණ නැතිව සිටිමින් ගුණවතුන් හා සමානකොට සිතීමද ලාමකය |
| සුදිට්ඨං වත නො අජ්ජ,අද අපට හොඳ දැකීමක් ලැබුණි |
| යා සීලෙසු පරිපූරකාරිතා සා න සම්මග්ගතා අක්ඛායති,සීලයන් හොඳින් සම්පූර්ණ කිරීමක් වේද එය මනාව පිහිටියේයයි කියනු නොලැබේ |
| නිබ්බානං නං බ්රූමි,එය නිර්වාණයයි කියමි |
| කුසලෙන කායකම්මෙන.,කුසල කාය කර්මයෙනි. |
| සන්තිපදං බ්රූහි,ශාන්ති පදය වදාරනු |
| පජාපතිං පජාපතිතො සඤ්ඤත්වා පජාපතිං මඤ්ඤති,මාරයා මාරයා වශයෙන් ඇඳින මාරයා ආත්මයයි හඟියි |
| ගහනෙන ගහනං,ලැහැබින් ලැහැබට |
| සබ්බාභිභුං සබ්බවිදුං සුමෙධං,සියල්ල මැඩ සියල්ල දත් නුවණැති |
| "සෙය්යථාපි, භික්ඛවෙ, පුරිසස්ස උච්ඡඞ්ගෙ නානාඛජ්ජකානි ආකිණ්ණානි. වුට්ඨහන්තො සතිසම්මොසා පකිරෙය්ය.","මහණෙනි, පුරුෂයෙකුගේ ඔඩොක්කුවේ ඇති කැවිලි වර්ග සිහි මුළාවෙන් නැගිටින විට විසිරෙන්නාක් මෙනි." |
| "කායදුච්චරිතෙන, වචීදුච්චරිතෙන, මනොදුච්චරිතෙන.","කාය දුශ්චරිතයෙන්, වාග් දුශ්චරිතයෙන් සහ මනෝ දුශ්චරිතයෙනි." |
| සදෙවකෙ ලොකෙ සමාරකෙ සබ්රහ්මකෙ,දෙවියන් සහිත වූ මරුන් සහිත වූ බ්රහ්මයන් සහිත වූ ලෝකයෙහි |
| සෙය්යාවසථං දෙති,නිදන තැන දෙයි |
| කායෙන වාචාය මනසා සංවුතො.,"කයින්, වචනයෙන් සහ සිතින් සංවර වූයේ." |
| ඔභාසසි විජ්ජුරිවබ්භකූටං,වලාකුලේ විදුලිය මෙන් බබලයි |
| නිච්ඡාතො පරිනිබ්බුතො,ඔහු තෘෂ්ණාව නැතිව පිරිනිවෙයි |
| "චිත්තං, භික්ඛවෙ, ගුත්තං මහතො අත්ථාය සංවත්තතීති","මහණෙනි, සිත ගොපනය කරණ ලද්දේ මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතී." |
| පාපානි පරිවජ්ජෙති,පව්දේවල් දුරු කරනවා |
| තත්රාපි ත්වං ඵග්ගුන යෙ ගෙහසිතා ඡන්දා. තෙ පජහෙය්යාසි,"එහිදී ද තොප පංචකාම සහගත වූ යම් ආශාවෝ, කල්පනාවෝ වෙත් ද ඔවුන් දුරු කරව" |
| විඤ්ඤුගරහිතා වා විඤ්ඤුප්පසත්ථා වාති?,නුවණැත්තන් විසින් ගරහන ලද්දේද පසසන ලද්දේද? |
| "ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා තපනීයා.","මහණෙනි, පසුතැවිලි වීමට හේතුවන කරුණු දෙකක් තිබේ." |
| ජහස්සු තණ්හං අපුනබ්භවාය,නැවත නූපදීමට තෘෂ්ණා දුරුකර |
| සාමං සෙනාසනං සංසාමෙත්වා පත්තචීවරමාදාය,තමාම සෙනසුන් සකස්කර පාත්ර සිවුරු ගත්තේය |
| බාලො ච පණ්ඩිතමානී,බාලයෙක් පණ්ඩිතමානී නම් |
| ධොනස්ස නත්ථි දිට්ඨි,රහත්ට දෘෂ්ටි නැත |
| සො පඤ්චන්නං ඔරම්භාගියානං සංයොජනානං පරික්ඛයා උපහච්චපරිනිබ්බායී හොති.,ඕරම්භාගිය සංයෝජන පස ක්ෂය වීමෙන් උපහච්ච පරිනිබ්බායී පුද්ගලයා වෙයි. |
| "ඉති ඛො, භික්ඛවෙ, සප්පටිභයො බාලො, අප්පටිභයො පණ්ඩිතො.","මහණෙනි, මෙසේ බාලයා බිය සහිතය, පණ්ඩිතයා බිය රහිතය." |
| තථාගතො සම්මාසම්බොධිං අභිසම්බුජ්ඣති.,තථාගතයන් වහන්සේ බුදු බව ලැබීම. |
| ඛිප්පනිසන්තී ච හොති කුසලෙසු ධම්මෙසු.,කුසල ධර්මයන් වහා අවබෝධ කරගනියි. |
| එවමෙතං බ්රාහ්මණ එවමෙතං බ්රාහ්මණ,බ්රාහ්මණය ඒ කරුණ එසේමය බ්රාහ්මණය ඒ කරුණ එසේමය |
| සුභකිණ්හෙ අභිනන්දති,සුභකිණ්හ දෙවියන්ට ආශාවෙන් සතුටු වෙයි |
| සුප්පබුද්ධො කුට්ඨී තිණ්ණං සංයොජනානං පරික්ඛයා සොතාපන්නො,සංයෝජන තුනක් නසා සෝතාපන්න විය |
| දෙවාපි නං පසංසන්ති බ්රහ්මුනාපි පසංසිතොති.,දෙවියෝ ද ඔහුට පසසති බ්රහ්මයා ද ඔහුට පැසසුවේය. |
| ඡයිමෙ ආවුසො ඵස්සකායා,ඇවැත්නි මේ ස්පර්ශ කොටස් සයක් වෙත් |
| සක්ඛිපුට්ඨො මුසා බ්රූති,සාක්ෂි විමසූ විට බොරු කියයි |
| දුතියම්පි සඞ්ඝං සරණං ගච්ඡාමි,දෙවනුවත් සඟුන් සරණයෙමි |
| රාගෙ පහීනෙ නෙව කායෙන දුච්චරිතං චරති.,"රාගය ප්රහීණ වූ විට කයින්, වචනයෙන් හෝ සිතින් දුශ්චරිතයෙහි නොහැසිරෙයි." |
| දෙවලොකෙ ච යා රති,දෙව්ලොව සතුටද |
| විගතමලමච්ඡෙරෙන චෙතසා අගාරං අජ්ඣාවසති.,පහ වූ මසුරු මළ ඇති සිතින් යුක්තව ගිහිගෙයි වසයි. |
| රාගමුදච්ඡිදා අසෙසං,රාගය සම්පූර්ණයෙන් කපයි |
| සප්පස්සෙව පදා සිරො,සර්ප හිස පාදයෙන් දුරු කරනා මෙන් |
| නිබ්බාපනාය අධිමත්තං වායාමං කරෙය්ය.,එය නිවීමට දැඩි උත්සාහයක් කරන්නාක් මෙනි. |
| කොධා ච පනස්ස,ඔහුගේ ක්රෝධය නිසාම |
| සෙය්යථාපි භන්තෙ පුරිසො ජිඝච්ඡාදුබ්බල්යපරෙතො,ස්වාමීනි යම් සේ බඩගින්නෙන් හා දුර්වලකමින් පෙළෙන පුරුෂයෙක් |
| "ඉධ, භික්ඛවෙ, එකච්චො අත්තනා ජාතිධම්මො සමානො.","මහණෙනි, මේ ලෝකයේ සමහර අය, තමන් ඉපදෙන ස්වභාවයේ ඉඳගෙන." |
| බහුස්සුතං ධම්මධරං භජෙථ,බහුශ්රැත ධර්මධර අය ඇසුරු කරන්න |
| අකිඤ්චනං කාමභවෙ අසත්තං,කිසිවකට නොඇලෙන කාම භවයට නොබැඳෙන |
| යාචිතොව බහුලං පච්චයං පරිභුඤ්ජති.,ආරාධනා කළ විට ම බොහෝ පිරිකර පරිභෝජනය කරයි. |
| "නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං අදන්තං අගුත්තං අරක්ඛිතං අසංවුතං මහතො අනත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, චිත්තං","මහණෙනි, යම්සේ සිත දමනය නොකරණ ලද්දේ, ගොපනය නොකරණ ලද්දේ, නොරක්නා ලද්දේ, සංවරණය නොකරණ ලද්දේ, මහත් අනර්ථය පිණිස පවතීද, එබඳුවූ අනික් එකම ස්වභාවයකුදු මම නොමදකිමි." |
| යො නිබ්බනථො වනාධිමුත්තො වනමුත්තො වනමෙව ධාවති,තෘෂ්ණා වනයෙන් මිදී ගියත් නැවත ඒ වනයටම දුවන කෙනා |
| එතඤ්ච සල්ලං පටිකච්ච දිස්වා.,මේ (දෘෂ්ටි නමැති) හුල කලින් ම දැක. |
| සඋපාදානොව අන්තකරො අභවිස්ස.,උපාදානය සහිතව ම කෙළවර කරන්නෙක් වන්නේය. |
| තස්මා රක්ඛිතචිත්තස්ස,එබැවින් රැකුණු සිත් ඇති |
| පුග්ගලො ගාධං කත්තා නො වසිතා.,ගුල හෑරූ නමුත් වාසය නොකරන මීයා වැනි ය. |
| "‘‘එවං, භන්තෙ’’.","ස්වාමීනි, එසේමය." |
| අනිය්යානිකෙ අනුපසමසංවත්තනිකෙ,නිවන් පිණිස නොපවත්නා වූ කෙලෙස් සංසිඳවීම පිණිස නොපවත්නා වූ |
| යස්මා ච සඞ්ගහා එතෙ සමවෙක්ඛන්ති පණ්ඩිතා.,පණ්ඩිතයෝ මෙම සංග්රහයන් මැනවින් (සමව) අගය කරති. |
| තස්මාතිහ ත්වං නාගසමාල,එසේ නම් නාගසමාල තොප |
| ආදානතණ්හං විනයෙථ සබ්බං,ගැනීමේ තණ්හාව සියල්ල දුරුකර |
| වෙසාලියං විහරති,විශාලා මහනුවර වාසය කළහ |
| කොධනො හෙසො සාරිපුත්ත,ශාරීපුත්රය ඔහු කෝපවන්නෙකි |
| දෙවලොකගාමි මග්ගං පජානාමි.,දෙව් ලෝකයට යන මාර්ගය දනිමි. |
| තෙ අඤ්ඤමඤ්ඤං මුට්ඨීහි සංසුම්භිංසු,ඒ අය එකිනෙකාට ගුටි ගැස ගනිමින් වාද කළහ |
| රාගදොසපරික්කිට්ඨා අවිජ්ජානිවුතා පොසා.,රාග ද්වේෂවලින් කිලිටි වූ මිනිස්සු අවිද්යාවෙන් වැසී සිටිති. |
| සදා රමති පණ්ඩිතො,පණ්ඩිතයා සදා ඇලෙයි |
| වීතගෙධො අගිද්ධො,තෘෂ්ණා නැති ගිජු නොවේ |
| කුසීතො හීනවීරියො,මැලිව වීර්යය නැති නම් |
| වචීමොනෙය්යං,වචනයෙන් මුනිභාවය |
| පස්සම්භයං කායසඞ්ඛාරං පස්සසිස්සාමීති සික්ඛති,ආශ්වාස ප්රශ්වාස සංසිඳුවමි යන අදහසින් ප්රශ්වාස කරන්නෙමියි පුරුදු කරන්නේය |
| නචිරස්සෙව බ්රහ්මචරියපරියොසානං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා විහරාසි,බොහෝ කලක් නොවී අරහත් ඵලය ප්රත්යක්ෂ කර වාසය කළේය |
| යා ඉමා චුන්ද අනෙකවිහිතා දිට්ඨියො ලොකෙ උප්පජ්ජන්ති,චුන්දය නොයෙක් ආකාරවූ යම් ඒ මිථ්යාදෘෂ්ටීහු ලෝකයෙහි උපදිත්ද |
| ඵන්දනං චපලං චිත්තං,සිත සැලෙන්නාය එක් අරමුණක නොසිටින්නාය |
| තීණිමානි තිත්ථායතනානි. අකිරියාය සණ්ඨහන්ති.,පණ්ඩිතයන් විසින් විමසන විට අකිරියවාදයට වැටෙන මිථ්යා දෘෂ්ටි තුනකි. |
| හිතාය සුඛාය සංවත්තන්ති.,යහපත පිණිස සහ සැප පිණිස පවතියි. |
| යතො යතො සම්මසති ඛන්ධානං උදයබ්බයං,පඤ්චස්කන්ධ උදය ව්යය නැවත නැවත සලකා බලන විට |
| යෙ ජනා පාරගාමිනො,නිවණ පාරයට යන අය |
| සතො සමතිවත්තති,සිහි ඇතිව ඉක්මවයි |
| පාරඞ්ගතො න පච්චෙති තාදී,පරතෙර ගිය ඔහු නැවත නොඑයි |
| ඡසු ලොකො විහඤ්ඤති,ලෝකය මේ සයෙහි දුක් විඳී |
| කුමුදං සාරදිකංව,සරත් කාලයේ කුමුදු මලක් අතින් ගලවා ගන්නා වගේ |
| "සන්දිට්ඨිකං නිබ්බානං සන්දිට්ඨිකං නිබ්බානන්ති, භො ගොතම, වුච්චති.","භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, 'නිවන සන්දිට්ඨිකය' කියා කියනු ලැබේ." |
| අයං වුච්චති භික්ඛවෙ අධිපඤ්ඤාසික්ඛා.,"මහණෙනි, මෙය අධි ප්රඥා ශික්ෂාව යැයි කියනු ලැබේ." |
| මක්ඛිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අමක්ඛො හොති පරික්කමනාය,මකු ගුණ ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට මකු ගුණ නැති බව ඇත්තේය |
| ධම්මා සඞ්ඛතා අසඞ්ඛතා,සංස්කාර සහ අසංස්කාර ධර්ම ඇත |
| පමත්තා සමානා යථාකාමකරණීයා අහෙසුං නෙවාපිකස්ස අමුස්මිං නිවාපෙ,ප්රමාද වූ ඔවුන්ව ඒ තණ බිමේදීම වැද්දාට රිසි පරිදි හැසිරවිය හැකි (අල්ලාගත හැකි) විය. |
| නෙවාපිකස්ස ච නෙවාපිකපරිසාය ච එතදහොසි,(මුවුන් නොපෙනී ආහාර ගන්නා බැවින්) වැද්දාට සහ පිරිසට මෙසේ සිතුණි. |
| ඔක්ඛිත්තචක්ඛુ න ච පාදලොලො,ඇස් පහළ බලා පාදලෝල නොවෙයි |
| දූරක්ඛං දුන්නිවාරයං,සිත රැකීමට දුෂ්කරය නවත්වීමට දුෂ්කරය |
| දුස්සීලලුද්දා,දුසිල් හා රෞද්ර |
| ආකාසානඤ්චායතනං ආකාසානඤ්චායතනතො අභිජානාති,ආකාසානඤ්චායතන දෙවියන් ආකාසානඤ්චායතන දෙවියන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ |
| දෙවතා නමස්සන්ති,දෙවියෝ නමස්කාර කරති |
| කොධස්ස ච පහානාය උපනාහස්ස ච පහානාය අත්ථි මජ්ඣිමා පටිපදා,ක්රෝධය නැතිකිරීම පිණිසද බද්ධවෛරය නැතිකිරීම පිණිසද මධ්යම ප්රතිපදාව ඇත |
| යො දණ්ඩෙන න හිංසති,යමෙක් දඬුවමින් නොපෙළයි නම් |
| යස්සං භික්ඛවෙ දිසායං භික්ඛූ භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා.,"මහණෙනි, යම් දිශාවක භික්ෂූහු අඬදබර කරමින් කලහ කරමින් විවාදයට පැමිණෙත් ද." |
| මානඤ්ච ඛො භික්ඛවෙ අභිජානං පරිජානං,මහණෙනි මානය දැන පිරිසිඳ දැන |
| කාලෙන වා අකාලෙන වා,සුදුසු වෙලාවකදී (කල්හි) හෝ නුසුදුසු වෙලාවකදී (නොකල්හි) හෝ |
| (තෙසං නො ආවුසො කච්චාන අම්හාකං එතදහොසි.),(ඉන්පසු අපට මේ අදහස ඇතිවිය. ආයුෂ්මත් කච්චාන ස්ථවිරයන් වහන්සේ වෙත යමු කියා) |
| න සමාධිගරු න සමාධාධිපතෙය්යො.,"සමාධිය ගරු නොකරයි, එය අධිපති කර නොගනියි." |
| චතස්සො ඉමා යොනියො.,යොනි සතරක් ඇත. |
| අත්තනා ච සන්තුට්ඨො සන්තුට්ඨිකථඤ්ච භික්ඛූනං කත්තා.,තෙමේත් සතුටු වී අන් අයට ද ලද දෙයින් සතුටු වීම ගැන කතා කරන්නා වූ. |
| එවං ඛො බහිද්ධා අසති අපරිතස්සනා හොති.,බාහිර දේ නැති වූවත් තැති නොගැනීම මෙසේ වෙයි. |
| තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා මහාකච්චානො අවන්තීසු විහරති,ඒ සමයේ ආයුෂ්මත් මහාකච්චායන තෙරුන් අවන්තී රටෙහි වැඩ වසති |
| පච්චෙකබුද්ධො ච.,පසේබුදු රජාණන් වහන්සේ ද වේ. |
| උද්ධං තිරියං අපාචීනං යාවතා ජගතො ගති.,උඩ සරස හා යට ලෝකයාගේ පැවැත්ම යම් තාක් ද. |
| සෙය්යථාපි කංසපාති ආභතා ආපණා වා. පරිසුද්ධා පරියොදාතා,පිරිසිදුවූ බබලන්නාවූ රන් තලියක් සල්පිළින් හෝ රන්කරු කුලයෙන් හෝ ගෙනෙන ලද්දක් වේද |
| අත්තවධාය දෙවදත්තස්ස ලාභසක්කාරසිලොකො උදපාදි.,දේවදත්තයාට ලාභ සත්කාර ලැබුණේ තමාගේ ම විනාශයටයි. |
| සබ්බදානං ධම්මදානං ජිනාති,ධර්ම දානය සියලු දානය ජයගනී |
| හත්ථිගවස්සවළවපටිග්ගහණා පටිවිරතො සමණො ගොතමො,ශ්රමණ ගෞතමයෝ ඇතුන් ගවයින් අශ්වයින් වෙළඹුන් පිළිගැන්මෙන් වැළකුණෝය |
| සිඛී යථා නීලගීවො විහඞ්ගමො,නිල් බෙල්ලැති මොණරා මෙන් |
| පරස්ස චෙ හි වචසා නිහීනො,අනෙක් වචනෙන්ම නිහීන නම් |
| පඤ්ඤාචක්ඛු අනුත්තරං,නුවණ ඇස අති උතුම් වේ |
| සුප්පබුද්ධං පබුජ්ඣන්ති,හොඳට නින්දගෙන හොඳට පිබිදෙති |
| ඉධාහං දිට්ඨෙව ධම්මෙ අවෙරං අබ්යාපජ්ඣං අනීඝං සුඛිං අත්තානං පරිහරාමි.,"මම මෙලොවදීම වෛර නැතිව, දුක් නැතිව සුවසේ වාසය කරමි." |
| මිච්ඡාදිට්ඨිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සම්මාදිට්ඨි හොති පරිනිබ්බානාය,වැරදි දැකීම් ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස හරිදැකීම් ඇත්තේය |
| අච්ඡිද්දවුත්තිං මෙධාවිං,දෝෂ නැති පැවැත්ම ඇති නුවණැති කෙනා |
| මුතං අභිනන්දති,මුතය ආත්මය වශයෙන් සිතා සතුටු වෙයි |
| තණ්හා යස්ස න විජ්ජති,ඔහුට තෘෂ්ණාව නැත |
| න ච බාහුලිකා හොන්ති න සාථලිකා,චීවරාදිය බහුලකොට නැත්තෝ වෙත්ද ශාසනය ලිහිල්කොට නොගන්නෝ වෙත්ද |
| සුසමාහිතො චම්හි එකග්ගචිත්තො,මම සමාධියෙන් එකඟ සිත් ඇත්තෙක් වෙමි |
| සන්නිසින්නපුබ්බඤ්චෙව,මා විසින් හිඳිනා ලද පරිදිද |
| නො හෙතං භන්තෙ.,නැත ස්වාමීනි (එබඳු දෘෂ්ටියක් නැත). |
| තිබ්බං හිරොත්තප්පං පච්චුපට්ඨිතං හොති.,තදබල ලැජ්ජාව හා භය (සිතේ) පිහිටා තිබේ. |
| අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ,අනාථපිණ්ඩික සිටුහුගේ ආරාමයෙහි |
| සො ගොගණංයෙව පිට්ඨිතො පිට්ඨිතො අනුබන්ධො හොති.,හෙතෙම ගව රැළම පසුපසින් ලුහුබඳින්නේ වෙයි. |
| අනුපට්ඨිතා චෙව සති න උපට්ඨාති.,පෙර නූපන් සිහිය ද නූපදියි. |
| තක්කපරියාහතං,කල්පනාවෙන් (තර්කයෙන්) සලකා |
| පෙතාන පූජා ච කතා උළාරා,ප්රේතයන් උදෙසා උදාර වූ පූජාවක් ද කරන ලදී |
| පිසුණවාචො හොති ඵරුසවාචො හොති සම්ඵප්පලාපී හොති.,"කේලාම් කියන්නෙක්, රළු වචන කියන්නෙක් හා හිස් වචන පවසන්නෙක් වෙයි." |
| අපරිත්තො මහත්තො අප්පමාණවිහාරී.,"පටු නොවූ මහත් ගුණැති, අප්රමාණ ගුණයෙන් වෙසෙන කෙනෙක් වෙයි." |
| නෙව තාව අනාවට්ටී කාමෙසු පච්චඤ්ඤාසිං,එතෙක් කාමයන්ගෙන් වෙන් වූවෙක්මි කියා ප්රතිඥා නොකෙළෙමි |
| ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු පටිසඞ්ඛා යොනිසො,මහණෙනි මහණතෙම නුවණින් සලකා |
| මම සාසනකාරකා,මගේ සාසන කාර්යකරුවෝ |
| සා දාරකං ආදාය ජෙතවනං අගමාසි,ඇය දරුවා රැගෙන ජේතවනයට ගියාය |
| "තිරීටානිපි ධාරෙන්ති, අජිනම්පි ධාරෙන්ති.","රුක් පතුරු ද දරති, අඳුන් දිවි සම් ද දරති." |
| එවමෙව ඛො භික්ඛවෙ චිත්තෙ අසංකිලිට්ඨෙ සුගති පාටිකඞ්ඛා,මහණෙනි එපරිද්දෙන්ම සිත නොකිලිටිවූ කල්හි සුගතිය කැමති විය යුතුයි |
| සුගතො ලොකවිදූ,සුගතය ලෝකය දන්නේය |
| දිට්ඨෙව ධම්මෙ දුක්ඛං විහරති සවිඝාතං සඋපායාසං සපරිළාහං,මේ ජීවිතයේම පීඩා සහ ආයාස සහ දාහ ඇතිව දුක්වෙන් වාසය කරයි |
| අනුප්පන්නානං කුසලානං ධම්මානං උප්පාදාය.,නූපන් කුසල් උපදවා ගැනීමට. |
| කාමෙ ච පටිසෙවති පාපඤ්ච කම්මං කරොති.,"කාමයන් සේවනය කරයි, පව්කම් ද කරයි." |
| කිං නු ඛො තුම්හෙ උපාසකා අල්ලවත්ථා අල්ලකෙසා ඉධූපසඞ්කමන්තා දිවා දිවස්සා,උපාසකයෙනි ඔබ තෙත් වස්ත්ර තෙත් හිසකේ ඇතිව දහවල් මෙහි පැමිණින්නේ ඇයි |
| සප්පුරිසානං දස්සාවී සප්පුරිසධම්මස්ස කොවිදො සප්පුරිසධම්මෙ සුවිනීතො,බුද්ධාදී සත්පුරුෂයන් දුටුවාවූ සත්පුරුෂ ධර්මයෙහි දක්ෂවූ සත්පුරුෂ ධර්මයෙහි මනාව හික්මුණාවූ |
| ගිහිසාමීචිපටිපදං පටිපජ්ජන්ති පණ්ඩිතා.,පණ්ඩිතයෝ ගිහියන්ගේ නිවැරදි පිළිවෙත පුරති. |
| සඞ්ඛාරා නිච්චා වා අනිච්චා වාති?,සංස්කාර නිත්යද නැතහොත් අනිත්යද? |
| දිට්ඨසුතෙසු න ලිප්පති,දුටු ඇසූ දේට නොඇලෙයි |
| සා නිට්ඨා සරාගස්ස උදාහු වීතරාගස්සා,ඒ කෙළවර රාග සහිතයාටද නොහොත් රාග නැත්තාටද |
| යථාකාමකරණීයො පාපිමතො,මාරයාට කැමති ලෙස කළ හැකි පුද්ගලයා |
| එසො චෙවෙතස්ස අත්ථො එවඤ්ච නං ධාරෙථාති,මෙහි අර්ථය එයමය එය එසේම දරාගන්න |
| මම සාවිකානං උපාසිකානං.,මාගේ ශ්රාවිකා උපාසිකාවන්ට. |
| අසප්පුරිසො සප්පුරිසං ජානෙය්ය.,අසත්පුරුෂයා සත්පුරුෂයෙකුව හඳුනා ගනියි. |
| විපස්සිනො මානං පජහන්ති,නුවණැත්තෝ මානය අත්හරිති |
| උප්පාදා වා භික්ඛවෙ තථාගතානං අනුප්පාදා වා තථාගතානං.,"මහණෙනි, තථාගතයන් වහන්සේලා උපන්නත් නොඋපන්නත්." |
| සම්මාවිමුත්තිං ඵුසති.,මනා වූ මිදීම (නිවන) ස්පර්ෂ කරයි. |
| දානස්ස තෙ ඉදං ඵලං,මෙය දානයේ ප්රතිඵලය |
| "ඛීණා ජාති, වුසිතං බ්රහ්මචරියං.","ඉපදීම අවසන් විය, බඹසර වැස නිමවන ලදී." |
| බ්රහ්මුපොසථං උපවසති.,බ්රහ්ම උපෝසථයෙහි වාසය කරයි. |
| "ඉධ භික්ඛවෙ එකච්චො සම්මාආජීවො හොති, සම්මාආජීවෙන ජීවිකං කප්පෙති.","මහණෙනි, මෙහි ඇතැමෙක් යහපත් ජීවනෝපාය ඇත්තෙක් වෙයි, යහපත් ක්රමයෙන් ජීවිකාව කරයි." |
| කායසුචරිතෙන සමන්නාගතා,කායෙන් හොඳ හැසිරීම ඇති සත්වයෝ |
| සීලවා හොති කල්යාණධම්මො.,"සිල්වත් වෙයි, යහපත් ධර්ම ඇත්තේ වෙයි." |
| බ්රහ්මං බ්රහ්මතො අභිජානාති,බ්රහ්මයා බ්රහ්මයා වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ |
| ජිතඤ්ච රක්ඛෙ,දිනන ලද්ද රැකිය යුතුය |
| එතම්පි ඡෙත්වාන වජන්ති ධීරා අනපෙක්ඛිනො සබ්බදුක්ඛං පහාය,ප්රඥාවන්තයෝ ඒ සෝතස් කපා සියලු දුක් අත්හැර නිවන් දෙසට යති |
| දුතියං.,දෙවැනි සූත්රයයි. |
| ඉතිපි සො භගවා අරහං සම්මාසම්බුද්ධො,ඒ භාග්යවතුන් වහන්සේ මේ කාරණයෙන්ද අර්හත්ය සම්යක් සම්බුද්ධය |
| "තං කිං මඤ්ඤථ සාළ්හා, අත්ථි අලොභොති?","සාළ්හයෙනි, ඒ කුමකැයි සිතන්නෙහිද? අලෝභය පවතීද?" |
| භාසිතං අභිනන්දිත්වා.,දේශනාව සතුටින් පිළිගෙන. |
| අමතස්ස ද්වාරං අපාපුරන්ති,ඔවුන් නිවනේ දොර විවෘත කරති |
| එවමෙවං ඛො භික්ඛවෙ සතිකරණීයමෙව අහොසි - එතෙ ධම්මාති,"මහණෙනි එපරිද්දෙන්ම ""මේ (කුසල) ධර්මයෝය"" කියා සිහි කිරීම පමණක් ප්රමාණවත් විය" |
| එකං රත්තින්දිවං එකන්තසුඛං,එක් රෑ දවාලක් මුළුල්ලෙහි ඒකාන්ත සැප විඳීමට |
| යෙ චඤ්ඤෙ සන්ති පාණිනො,අනෙක් සත්තුද කති |
| තීහි විජ්ජාහි සම්පන්නො,විද්යා තුනින් සම්පූර්ණ |
| භගවා සික්ඛාපදපටිසංයුත්තාය ධම්මියා කථාය භික්ඛූ සන්දස්සෙති.,භාග්යවතුන් වහන්සේ ශික්ෂාපද පිළිබඳ වූ දැහැමි කතාවෙන් භික්ෂූන්ට කරුණු පෙන්වා දෙති. |
| ලොහිතං නුපසුස්සයෙ,ලෙය කුමක් හෙයින් නොවියලේද |
| පරදුක්ඛූපධානෙන,අනුන්ට දුක් දීලා |
| මුත්තො සො මාරබන්ධනා,ඔහු මාර බැම්මෙන් මිදුනේය |
| "යො ච ආපත්තියා අනාපත්තිසඤ්ඤී, යො ච අනාපත්තියා ආපත්තිසඤ්ඤී.","යමෙක් ඇවැත් නුවූවෙහි ඇවැත්ය යන සංඥා ඇත්තේ වේද, යමෙක් ඇවැත් වූවෙහි ඇවැත් නැත යන සංඥා ඇත්තේ වේද යන දෙදෙනාටයි." |
| න සො හිංසති,කිසිවෙකුට හිංසා නොකරයි |
| සත්තෙ පස්සාමි චවමානෙ උපපජ්ජමානෙ හීනෙ පණීතෙ,චුතවන්නාවූද උපදින්නාවූද ලාමකවූද ප්රණීතවූද සත්වයන් දකිමි |
| පමාණවන්තානි සරීසපානි අහිවිච්ඡිකා සතපදී.,"සර්ප, ගෝනුසු, පත්තෑ ආදී සතුන් (ශරීරයෙන්) ප්රමාණවත්ය." |
| කතමං තෙ පටිපදං ආගම්ම?,ඔබ කිනම් ප්රතිපදාවකට පැමිණියේ ද? |
| අත්තනා මරණධම්මො සමානො මරණධම්මංයෙව පරියෙසාමි,තෙමේ මරණය ස්වභාව කොට ඇත්තෙක්ව මරණය ස්වභාව කොට ඇත්තක්ම සෙවීමි. |
| .බ්යාධිධම්මෙ ආදීනවං විදිත්වා අබ්යාධිං අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නිබ්බානං පරියෙසති,".ලෙඩවෙන දේවල් වල ඇති දෝෂය දැකලා, රෝගයක් නැති, උත්තරීතර වූ, යෝගයන්ගෙන් මිදුණු නිවන සොයනවා." |
| සච්චො සියා අප්පගබ්භො,සත්යයෙන් යුක්තව නිහතමානී විය යුතු |
| "ඉධ, භික්ඛවෙ, පාපණිකො පණියං ජානාති.","මහණෙනි, මෙහි වෙළෙන්දා වෙළඳ බඩු ගැන දනී." |
| තථාගතබලානි,තථාගත බලයෝය |
| අම්හාකම්පි ඛො ආවුසො සත්ථරි පසාදො,ඇවැත්නි අපටත් ශාස්තෘන් කෙරෙහි පැහැදීමක් ඇත්තේය |
| අප්පත්තො ආසවක්ඛයං,ආසව නාශයට තවම නොපැමිණි නම් |
| පිසුණවාචස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස පිසුණාය වාචාය වෙරමණී හොති පරික්කමනාය,කේළාම් කියන්නාවූ පුද්ගලයාට එය දුරලීම පිණිස කේළාම් කීමෙන් වැළකීම ඇත්තේය |
| සුචිකම්මස්ස නිසම්මකාරිනො,පිරිසිදු කර්ම කරමින් සලකා ක්රියා කරන |
| උපවාදං න කරෙය්ය කුහිඤ්චි,කිසිවෙකුට දෝෂ නොකරන්න |
| නිබ්බානතො න මඤ්ඤති,නිර්වාණයෙන් පිටත එය ඇසුරු කොට තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ |
| අයං වුච්චති භික්ඛවෙ භික්ඛු සබ්බාසවසංවරසංවුතො විහරති,මහණෙනි මේ මහණතෙම සියලු කෙලෙස් වැළැක්වීමෙන් යුක්තවූයේ වාසය කෙරේයයිද |
| අප්පඤ්ච භාසති සහිතඤ්ච.,"ස්වල්පයක් පවසයි, අර්ථ සහිත ය." |
| වායං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,වායොධාතුවට ආශාවෙන් සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැතිකිරීමෙන් වීතමොහවූ බැවිනි |
| පදක්ඛිණං කායකම්මං වාචාකම්මං මනොකම්මං.,"ඔවුන්ගේ කාය කර්මය, වාක් කර්මය හා මනෝ කර්මය සාර්ථක (ප්රදක්ෂිණා) වෙයි." |
| අථ ඛො භගවා තස්ස සත්තාහස්ස අච්චයෙන තම්හා සමාධිම්හා වුට්ඨහිත්වා,සත් දින ගතවූ පසු භාග්යවතුන් වහන්සේ එම සමාධියෙන් නැගී සිටියේය |
| යඤ්හිස්ස සොතින්ද්රියසංවරං අසංවුතස්ස විහරතො උප්පජ්ජෙය්යුං ආසවා විඝාතපරිළාහා,කණ සංවර කර නොගෙන වාසය කරන්නහුට වෙහෙස හා දැවිල්ල සහිතවූ යම් කෙලෙස් උපදිත්ද |
| ලොභො අකුසලමූලං,ලෝභය අකුසලයේ මුලකි |
| සදෙවකස්ස ලොකස්ස බ්රහ්මචක්කං පවත්තයී.,දෙවියන් සහිත ලෝකයට උතුම් ධර්ම චක්රය පැවැත්වූ සේක. |
| අසඞ්ඛ්යෙය්යො අප්පමෙය්යො මහාපුඤ්ඤක්ඛන්ධො.,"ගිණිය නොහැකි, මැනිය නොහැකි මහා පින් කන්දකි." |
| යතො ඛො ආවුසො අරියසාවකො අවිජ්ජඤ්ච පජානාති,ඇවැත්නි යම් තැනක පටන් ආර්ය ශ්රාවක තෙම අවිද්යාවත් දනීද |
| "කිමත්ථං චරහාවුසො, භගවති බ්රහ්මචරියං වුස්සති?","එසේනම්, කුමක් සඳහාද ශාසනයේ බඹසර රකින්නේ?" |
| කඞ්ඛී විචිකිච්ඡී සද්ධම්මෙ.,දහම කෙරෙහි සැක සහ විචිකිච්ඡා ඇත්තෙකි. |
| සුභනිමිත්තං අයොනිසො මනසි කරොතො.,සුභ අරමුණ නුනුවණින් මෙනෙහි කිරීම නිසා රාගය උපදී. |
| තෙනෙවන්තරවස්සෙන සබ්බෙව තිස්සො විජ්ජා සච්ඡාකංසු,එම වස් කාලය තුළම ඔවුහු සියල්ලෝම තිස් විජ්ජා ප්රත්යක්ෂ කළහ |
| විජ්ජාචරණසම්පන්නො සුගතො ලොකවිදූ,අෂ්ට විද්යාවෙන් හා පසළොස් චරණ ධර්මයෙන් යුක්තය සුගතය ලෝකය දන්නා සේක |
| තෙ භික්ඛූ ආනෙඤ්ජසමාධිනා නිසීදිංසු,ඒ භික්ෂූහුද නොසෙල්වෙන සමාධියෙන් හිඳගත්තහ |
| අථ ඛො ආයස්මා මහාකස්සපො තානි පඤ්චමත්තානි දෙවතාසතානි පටික්ඛිපිත්වා,ඉක්බිති ආයස්මා මහකස්සප තෙරුන් ඒ පන්සිය දේවතාවෝ ප්රතික්ෂේප කළේය |
| දිට්ඨෙව ධම්මෙ සුඛං විහරති අවිඝාතං අනුපායාසං අපරිළාහං,මේ ජීවිතයේම පීඩා නැතිව ආයාස නැතිව දාහ නැතිව සුවයෙන් වාසය කරයි |
| බ්රහ්මං මෙති මා මඤ්ඤි,මේ බ්රහ්මයා මාගේයයි හඟියි |
| ජිණ්ණම්පි භික්ඛවෙ පොත්ථකං උක්ඛලිපරිමජ්ජනං වා කරොන්ති.,"මහණෙනි, පරණ වූ වැහැරි රෙද්ද මුට්ටි පිස දැමීමට හෝ ගනිති." |
| පඤ්ඤා තස්ස න වඩ්ඪති,ඔහුගේ ප්රඥාව වැඩෙන්නේ නැත |
| පරිසුද්ධත්තා භික්ඛවෙ වත්ථස්ස,මහණෙනි වස්ත්රය පිරිසිදුවූ බැවිනි |
| ජාගරන්තා සුණාථෙතං,නින්ද දුරු කරන ඔබ මෙය අසන්න |
| තෙවිජ්ජා මයමස්මුභො,අපි දෙන්නා තෙවිජ්ජා වෙමු |
| තස්ස අමනසිකරණීයානං ධම්මානං අමනසිකාරා,මෙනෙහි නොකළයුතු ධර්ම මෙනෙහි නොකරන ඕහට |
| මෙ ආත්මභාවයෙහි උපදන සැකයෝ,මෙ ආත්මභාවයෙහි උපදන සැකයෝ |
| සද්ධම්මට්ඨිතියා විනයානුග්ගහාය.,සද්ධර්මයේ පැවැත්මට සහ විනයට අනුග්රහයට ය. |
| අච්චයං අච්චයතො පස්සති.,තමා අතින් සිදුවූ වරද වරදක් ලෙස නුවණින් දකින පුද්ගලයා පණ්ඩිතයෙකු වේ. |
| ජෙත්වා මාරං සවාහිනිං තෙ අනෙජා.,සේනා සහිත මාරයා පරදා ඔවුහු තෘෂ්ණා රහිත වූහ. |
| සම්මාදිට්ඨිකම්මසමාදානා,හරි කර්ම අනුගමනය කරන සත්වයෝ |
| අධිසීලසික්ඛාය අධිචිත්තසික්ඛාය අධිපඤ්ඤාසික්ඛායාති?,"අධි ශීල ශික්ෂාවෙහි, අධි චිත්ත ශික්ෂාවෙහි සහ අධි ප්රඥා ශික්ෂාවෙහි (හික්මීමට හැකිද)?" |
| මමයිදන්ති මඤ්ඤති,මෙය මාගේ යයි සිතයි |
| සුප්පටිපන්නො භගවතො සාවකසඞ්ඝො,භාග්යවතුන් වහන්සේගේ ශ්රාවක සංඝ තෙමේ මනාව පිළිපන්නේය |
| භවිස්සාමි නු ඛො අහං අනාගතමද්ධානං,මම අනාගත කාලයෙහි කිසිවෙක් වන්නෙම්ද |
| ථියො බන්ධූ පුථු කාමෙ,ස්ත්රීන් නෑයන් බොහෝ කාම දේ |
| ලොමානි හට්ඨානි,මාගේ ලොම් ඩැහැගත්තාහුය |
| පරෙ පිසුණවාචා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ පිසුණාය වාචාය පටිවිරතා භවිස්සාමාති,අන්යයෝ කේලාම් කියන්නෝ වන්නාහුය අපි කේලාම් කීමෙන් වැළකුණෝ වන්නෙමුයි |
| අනාගාමිනො හොන්ති අනාගන්තාරො.,නැවත මෙලොවට නොඑන අනාගාමීහු වෙති. |
| කුසලං භාවෙතබ්බං.,කුසලය වැඩිය යුතුය. |
| ඡසු කුබ්බති සන්ථවං,සය ආයතන වලින් බැඳීම ඇතිවේ |
| කිත්තාවතා නු ඛො භන්තෙ සෙඛො හොතීති?,"ස්වාමීනි, කෙතෙක් කරුණකින් සේඛයෙක් වේ ද?" |
| තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා කඞ්ඛාරෙවතො භගවතො අවිදූරෙ නිසින්නො හොති,ඒ සමයේ ආයුෂ්මත් කංඛාරෙවත තෙරුන් භාග්යවතුන් වහන්සේට නුදුරේ වැඩ හිඳින සේක |
| අඤ්ඤතරං දෙවනිකායං පණිධාය බ්රහ්මචරියං චරති,එක්තරා දෙව්ලොවක් (දිව්ය නිකායක්) ප්රාර්ථනා කරගෙන බ්රහ්මචර්යාවෙහි හැසිරෙයි ද |
| ඉධ චතුත්ථො සමණො,සතරවැනි (රහත්) ශ්රමණ තෙමේද මේ ශාසනයෙහිම ඇත්තේය |
| මෙත්තං චිත්තං භාවය,මෛත්රී සිත වඩයි |
| "ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, සම්භොගා.","මහණෙනි, මේ සම්භෝග දෙකකි." |
| තීණිමානි භික්ඛවෙ නිදානානි කම්මානං සමුදයාය.,"මහණෙනි, කර්මයන් හටගැනීම සඳහා මේ නිදාන තුනකි." |
| කිලන්තො තසිතො පිපාසිතො,ක්ලාන්ත වූ තැතිගත් පිපාසිත වූ |
| කෙනීධ ලොකස්මිං විකප්පයෙය්ය,ලෝකයේ කවරෙක් විනිශ්චය කරයිද |
| පදුමෙ වාරි යථා න ලිම්පති,නෙළුම් මලට ජලය නොඇලේ |
| අපි නු තස්ස. උප්පජ්ජෙය්යුං රාගජා පරිළාහා. යෙහි සො. දුක්ඛං සයෙය්යාති?,එහෙත් ඔහුට රාගයෙන් හටගත් දාහයක් ඇති වුවහොත් ඔහු දුකසේ සැතපෙන්නේ නොවේ ද? |
| යෙසං නත්ථි පියාප්පියං,යම් අයට ප්රිය/අප්රිය නොවෙයි |
| අද්දසා ඛො සක්කො දෙවානමින්දො ආයස්මන්තං මහාකස්සපං දූරතොව ආගච්ඡන්තං,ශක්රයා දුරින්ම මහාකාශ්යප තෙරුන් එන බව දුටුවේය |
| ඛෙමං නිබ්බානපත්තියා,නිර්භය නිවන් ලැබීම සඳහා |
| මෙත්තඤ්ච සබ්බලොකස්මිṃ,සියලු ලෝකය පුරා මෛත්රී සිතද |
| නිබ්බානං සුගතෙන දෙසිතං,නිර්වාණය සුගතයා විසින් දේශනා කරලා තියෙන්නේ |
| උපට්ඨිතා සති අසම්මුට්ඨා.,"සිහිය මනාව එළඹ සිටියාය, මුළා නොවූවාය." |
| සන්තීති නිබ්බුතිං ඤත්වා,ශාන්තිය නිවීමයැයි දැන |
| පියවාචමෙව භාසෙය්ය,ප්රිය වචනයම කියායුතුය |
| "දෙය්යධම්මස්ස, භික්ඛවෙ, සම්මුඛීභාවා සද්ධො කුලපුත්තො බහුං පුඤ්ඤං පසවති.","මහණෙනි, දිය යුතු වස්තුවක් සම්මුඛ වීමෙන් ශ්රද්ධාවන්ත කුලපුත්රයා බොහෝ පින් රැස් කරයි." |
| සම්මාවායාමං භාවෙති.,"සම්යක් ව්යායාමය වඩාද," |
| තථාරූපං පනස්ස චක්ඛු න හොති යථාරූපෙන චක්ඛුනා කුසලාකුසලෙ ධම්මෙ ජානෙය්ය.,නමුත් කුසල් අකුසල් දහම් දැනගන්නා ඇස ඔහුට නැත. |
| ආරා පමාදම්හා,ප්රමාදයෙන් දුරය |
| "ද්වින්නාහං, භික්ඛවෙ, න සුප්පතිකාරං වදාමි.","මහණෙනි, පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකුට පෙරළා උපකාර කිරීම පහසු නැතැයි මම පවසමි." |
| න ඛො පනාහං චීවරහෙතු අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිතො,එහෙත් මම සිවුරු උදෙසා ගිහිගෙන් නික්ම ශාසනයෙහි පැවිදි වූයේ නොවෙමි |
| තිස්සො ඉමා භික්ඛවෙ පරිසා.,"මහණෙනි, මේ පිරිස් තුනකි." |
| කතමො ආසවසමුදයො,ආශ්රවයන්ට හේතුව කවරේද |
| රත්තො ඛො කායෙන දුච්චරිතං චරති.,රාගයෙන් මඩනා ලද්දා කයින් දුසිරිතෙහි හැසිරෙයි. |
| "සම්පජානස්ස, භික්ඛවෙ, අනුප්පන්නා චෙව කුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච අකුසලා ධම්මා පරිහායන්තීති.","මහණෙනි, මනා ප්රඥා ඇත්තා තුළ නූපන් කුශලධර්මයෝත් උපදිත්, උපන්නාවූ අකුශල ධර්මයෝත් පිරිහෙත්." |
| සා වෙ වාචානමුත්තමා,එම වචනය උතුම්ම වචනයයි |
| පරෙ ථද්ධා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ අත්ථද්ධා භවිස්සාමාති,අන්යයෝ තද වූවෝ වන්නාහුය අපි තද නුවූවෝ වන්නෙමුයි |
| ආවාසෙසු ච ඉස්සරියං,ආවාස වල අධිපතිකම කැමති වෙයි |
| පපඤ්චසමතික්කන්තෙ,ප්රපඤ්ච ඉක්මවා ගිය අයට |
| කායස්ස භෙදා පරං මරණා නිරයං උපපජ්ජති.,ශරීරය බිඳීමෙන් මරණින් පසු නිරයෙහි උපදිති. |
| සච්චානං චතුරො පදා,සත්යයන් අතර ආර්ය සත්ය සතරම උතුම්ය |
| කත්තබ්බං කුසලං බහුං,බොහෝ කුසල් කළ යුතුය |
| අථ ඛො එතෙව සත්තා බහුතරා යෙ ඔදකා.,"වැලිදු යම් සත්ව කෙනෙක් දියෙහි උපන්නෝ වෙත්ද, මේ සත්වයෝම ඉතා බොහෝ වෙත්." |
| අග්ගස්ස දාතා මෙධාවී අග්ගධම්මසමාහිතො.,නුවණැති දායකයා අග්ර ධර්මයෙහි සමාහිත වූවෙකි. |
| සුඤ්ඤතො අනිමිත්තො ච,සුඤ්ඤත සහ අනිමිත්ත විමුක්ති |
| ජලම්බුජං යථා න උපලිත්තං,පද්මය දියෙන් නොතැවෙයි |
| දුක්ඛෙහි දොමනස්සෙහි උපායාසෙහි පරිමුච්චන්ති දුක්ඛස්මාති වදාමි,ශාරීරික දුකින්ද මානසික දුකින්ද දැඩි වෙහෙසින්ද මිදෙන්නාහුය සියලු සසර දුකින් මිදෙන්නාහුයයි පවසමි |
| මම ච පන සා ජනතා දිට්ඨානුගතිං ආපජ්ජතීති,ඒ ජන සමූහතෙමේ මගේම දෘෂ්ටානුගතියට පැමිණෙන්නේය |
| වණ්ණගන්ධමහෙඨයං,වර්ණය ගන්ධය නොනසමින් |
| අදුට්ඨස්ස දුබ්භෙ,දුෂ්ට නොවූ අයට ද්වේෂ කළොත් |
| ඉඞ්ඝ ත්වං තත්ථෙව ආගාරිකභූතො සමානො අනුයුඤ්ජ,ඔබ ගිහිවූයේම සිට සසුනට යොදවනු |
| අධිමත්තකසිමානං පත්තො කායො හොති.,ශරීරය අතිශයින් කෙට්ටු විය. |
| පාකතින්ද්රියෙ,ඔවුන්ගේ ඉන්ද්රියයන් පාලනය නොවී පවතී |
| සම්ඵප්පලාපී හොති.,වැදගැම්මකට නැති (හිස්) බස් දොඩන්නෙකු වෙයි. |
| පුණ්ඩරීකං යථා,පියුමක් මෙන් |
| එවමෙවං ඛො භික්ඛවෙ නවො චෙපි භික්ඛු හොති දුස්සීලො පාපධම්මො.,"මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම නවක භික්ෂුවක් වුවද ඉදින් දුශ්ශීල වූ පාපී ධර්ම ඇත්තෙක් වේ නම්." |
| ඌමිභයං කොධූපායාසස්ස අධිවචනං.,රළ බිය යනු ක්රෝධයට නමකි (අවවාද ඉවසා ගත නොහැකි වීම). |
| පුඤ්ඤෙ ච පාපෙ ච අනූපලිත්තො,පිනෙහිද පවෙහිද නොඇලෙයි |
| ජෙතවනස්ස පරිඛාකූපෙ නික්ඛිපිත්වා,ජේතවන අගළ වළක දමා |
| "අනුවිච්ච පරියොගාහෙත්වා අවණ්ණාරහස්ස අවණ්ණං භාසති,","විමසා බලා තීරණයකට පැමිණ අගුණ කියයුත්තාගේ අගුණ කීමද," |
| ඡින්නසොතො අබන්ධනො,සිඳින තණ්හා ගලා රහිත බැමි රහිත |
| න පරො පරං නිකුබ්බෙථ,එකෙක් අනිකෙකු නොරවටාවා |
| සො සොචති … සම්මොහං ආපජ්ජති,"ශෝක කරයි, වැලපෙයි, සිහි නැතිවෙයි" |
| අනුට්ඨාතා,උත්සාහ නැති |
| ඛලිතං ගණ්හාති.,වැරදීමක් අල්වා ගනියි. |
| කිස්ස පන ත්වං නන්ද අනභිරතො බ්රහ්මචරියං චරසි,නන්දය ඔබට අසතුට ඇයි |
| භාවෙතබ්බං,වඩියුතු දෙය |
| ඉමා ඛො භික්ඛවෙ තිස්සො ධාතුයො,මහණෙනි මේ ධාතු තුනයි |
| සාමඤ්ඤත්ථං න පරිපූරෙති,සමණ ජීවිතයද සම්පූර්ණ නොවේ |
| කරං මිත්තානං වචනං,මිතුරන්ගේ උපදෙස් පිළිපදිනද |
| තෙසං බුද්ධො පබ්යාකාසි,බුදුන් ඔවුන්ට පිළිතුරු දුන්හ |
| නො චෙ ලභෙථ නිපකං සහායං,නුවණැති සහචරයෙක් නොලැබේ නම් |
| තස්ස කා ගති කො අභිසම්පරායො,ඔහුගේ ගතිය කුමක්දැයි ඇසූහ |
| ඉමෙ චත්තාරො සච්ඡිකරණීයා.,මේ ඒ ප්රත්යක්ෂ කළ යුතු සතර ධර්මයෝයි. |
| "තයිදං, භො කච්චාන, න සම්පන්නමෙවාති.","භවත් කච්චායනයෙනි, එම ක්රියාව කිසිසේත්ම සුදුසු දෙයක් නොවේ." |
| උච්ඡින්නභවතණ්හස්ස,භව තෘෂ්ණාව සිඳින ලද්දෙකුට |
| ආයස්මන්තං සාරිපුත්තං උත්තරි පඤ්හං අපුච්ඡුං,ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්ර ස්ථවිරයන් වහන්සේගෙන් තවත් ප්රශ්නයක් ඇසුවාහුය |
| ජිනං පතික්ඛං පරිවසි,ජිනන් බලාපොරොත්තුවෙන් ජීවතුණි |
| සබ්බෙ ච පාණෙ මනසානුකම්පං පහූතමරියො පකරොති පුඤ්ඤං,සියලු සත්වයන්ට සිතින් කරුණා කරන ආර්යයා බොහෝ පින් කරයි |
| පඤ්ඤානිරොධිකා,ප්රඥාව වළක්වයි |
| යතො ඛො ආවුසො අරියසාවකො එවං ජාතිං පජානාති,ඇවැත්නි යම් අවස්ථාවක පටන් ආර්ය ශ්රාවක තෙම මෙසේ ජාතිය දනීද |
| සතඤ්ච ධම්මො න ජරං උපෙති,සත්පුරුෂයන්ගේ ධර්මය දිරීමට නොපැමිණේ |
| ස වෙ සම්මද්දසො භික්ඛු,ඔහු හරි ලෙස දක්නාවූ භික්ෂුවයි |
| එවමෙවං ඛො භික්ඛවෙ ඉධෙකච්චො භික්ඛු භික්ඛුසඞ්ඝං පිට්ඨිතො පිට්ඨිතො අනුබන්ධො හොති.,"මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම මෙහි ඇතැම් භික්ෂුවක් භික්ෂු සංඝයා පසුපසින් ලුහුබඳින්නේ වෙයි." |
| අප්පියං වො දුක්ඛං,දුක තොපට අප්රියද |
| සුතං සුතතො අභිඤ්ඤාය සුතං න මඤ්ඤති,සුතය සුතය වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන සුතය තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ |
| මනොදුච්චරිතං හිත්වා යඤ්චඤ්ඤං දොසසඤ්හිතං,සිතෙන් දුශ්චරිතයද හැර දෝෂ සහිත අනෙකුත් කටයුතුද හැර |
| කම්මාරාමො භස්සාරාමො නිද්දාරාමො උද්ධතො,කර්ම කථා නිදීම ඇලුම ඇතිව අසන්සුන් වේ |
| කතමො ආහාරසමුදයො,ආහාරයාගේ හේතුව කවරේද |
| තණ්හගතං භවෙසු,භවයන්හි තෘෂ්ණාගත |
| "තස්ස මය්හං, භික්ඛවෙ, එතදහොසි","මහණෙනි, ඒ මට මෙබඳු කල්පනාවක් විය." |
| මච්චුමුඛෙ ලපන්ති,මරණ මුඛයේ වැලපෙති |
| එතං භික්ඛුං දූරතො ආගච්ඡන්තං,අර භික්ෂුව දුරින් එන බව |
| උදකො රාමපුත්තො සබ්රහ්මචාරී මෙ සමානො ආචරියට්ඨානෙ මං ඨපෙසි.,"මෙසේ මාගේ සබ්රහ්මචාරී වූ උද්දක රාමපුත්ත තෙම, මා ආචාර්ය තනතුරෙහි තබා උසස් ලෙස පිදුවේය." |
| පඤ්ච සඞ්ගාතිගො භික්ඛු ඔඝතිණ්ණොති වුච්චති,ඇලීම් පස් ඉක්මවූ භික්ඛුවා ඔඝය ඉක්මවූවෙකු යයි කියති |
| සුග්ගහිතත්තා භික්ඛවෙ අලගද්දස්ස,"(ඊට හේතුව) මහණෙනි, ඒ සර්පයා නිවැරදිව (මනාව) අල්ලා ගත් බැවිනි" |
| අග්ගෙ පසන්නානං අග්ගො විපාකො හොති.,අග්ර දෙයෙහි පැහැදුණවුන්ට අග්ර විපාක ලැබෙයි. |
| අභිභුං මෙති න මඤ්ඤති,අභිභූබ්රහ්මයා මාගේයයි නොහඟින්නාහ |
| අධිසීලසික්ඛා අධිචිත්තසික්ඛා අධිපඤ්ඤාසික්ඛා.,"අධි ශීල ශික්ෂාව, අධි චිත්ත ශික්ෂාව සහ අධි ප්රඥා ශික්ෂාවයි." |
| ද්වෙමෙ භික්ඛවෙ ආපායිකා නෙරයිකා ඉදමප්පහාය,මහණෙනි මෙය නොඅතහැර අපායට යන නිරයට යන දෙදෙනෙක් වෙති |
| නාහං සබ්බං භාසිතබ්බන්ති වදාමි.,සියල්ල ප්රකාශ කළ යුතු යැයි මම නොකියමි. |
| යෙභුය්යෙන කාමෙසු අතිවෙලං සත්තා,බොහෝ දෙනා කාමයන්හි අධික ලෙස ඇලී සිටිති |
| අවිජ්ජාය නිවුතො ලොකො,ලෝකය අවිද්යාවෙන් වැසී ඇත |
| ඉමෙ ඛො චත්තාරො මූසිකූපමා පුග්ගලා.,"මහණෙනි, මේ මීයන් බඳු පුද්ගලයන් සතර දෙනාය." |
| අණුමත්තෙසු වජ්ජෙසු භයදස්සාවී සමාදාය සික්ඛති සික්ඛාපදෙසු.,ඉතා කුඩා වරදෙහි පවා බිය දකිමින් ශික්ෂා පදයන්හි හික්මෙයි. |
| "පඤ්චමෙන ඡට්ඨං, ඡට්ඨෙන සත්තමං රථවිනීතං අභිරුහෙය්ය.","පස්වෙනි රථයෙන් හයවැන්නටත්, හයවෙනි රථයෙන් හත්වැන්නටත් මාරු වෙනවා." |
| පීතියා ච විරාගා උපෙක්ඛකො ච විහාසිං සතො ච සම්පජානො,ප්රීතිය ඉක්මවීමෙන් උපේක්ෂා ඇත්තේ සිහියෙන් හා නුවණින් යුක්තව |
| අබ්යාබජ්ඣං සුඛං ලොකං උපපජ්ජතීති.,පීඩා රහිත සැපවත් ලෝකයක (ඔහු) උපත ලබයි. |
| "ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා සෙඛස්ස භික්ඛුනො පරිහානාය සංවත්තන්ති.","මහණෙනි, මේ ධර්ම දෙක ශෛක්ෂ භික්ෂුවගේ පිරිහීම පිණිස පවතියි." |
| සංවෙජනීයෙසු ඨානෙසු සංවෙජනෙන,සංවේග උපදවිය යුතු ස්ථානවල සංවේගය උපදවා ගැනීම එකකි |
| භික්ඛුසඞ්ඝස්ස ච ගාමෙ ච අරඤ්ඤෙ ච භික්ඛූ දිස්වා,භික්ඛු සංඝයාට ලැබෙන සත්කාරද නොඉවස ගමෙහිද වනයෙහිද භික්ඛූන් දැක |
| වායස්මිං න මඤ්ඤති,වායොධාතුව ආශ්රයකොට තමා පිහිටියේයයි නොහඟින්නාහ |
| "කථඤ්ච මහාචොරො ගහනනිස්සිතො හොති? තිණගහනං වා නිස්සිතො හොති, රුක්ඛගහනං වා.",සොරා කෙසේ ලැහැබ් ඇසුරු කරයි ද? තණ ලැහැබ් හෝ ඝන වනාන්තර ඇසුරු කිරීමෙනි. |
| න චෙව අඤ්ඤමඤ්ඤං සඤ්ඤාපෙන්ති න ච නිජ්ඣාපෙන්ති.,ඔවුහු එකිනෙකාට කරුණු වටහා නොදෙති; එකඟතාවකට හෝ පැහැදීමකට පත් නොවෙති. |
| නිරයං උපපජ්ජති,නිරයට උපදී |
| ඉමෙ ධම්මා විඤ්ඤුගරහිතා.,මේවා නුවණැත්තන් විසින් ගර්හා කරන ලද්දාහුය. |
| අථ ඛො හොති සො සමයො.,එහෙත් එබඳු කාලයක් පසුව එළඹෙයි. |
| එස ඛ්වස්ස මහාගෙධො,මෙය ඔහුගේ මහ තෘෂ්ණාව |
| ගවා ඛීරං ඛීරම්හා දධි දධිම්හා නවනීතං.,"දෙනගෙන් කිරිත්, කිරෙන් දීත්, දීයෙන් වෙඬරුත් (උපදියි)." |
| පජාපතිං මාභිනන්දි,මාරයාට සතුටු වෙයි |
| සාධු වියාකරොහි,මනාකොට ප්රකාශ කරනු |
| මානාභිසමයා බුද්ධො පතිලීනොති වුච්චතීති.,මානය දුරු කිරීමෙන් බුද්ධත්වයට පත් ඔහු වෙන් වූවෙකැයි කියනු ලැබේ. |
| යෙ ඛො කෙචි සමණා වා බ්රාහ්මණා වා අත්තුක්කංසකා පරවම්භී,තමන් උසස් කොට සිතන්නාවූ අනුන් පහත් කරන්නාවූ යම් ඒ ශ්රමණයෙක් හෝ බ්රාහ්මණයෙක් හෝ |
| "ආපාදකා පොසකා, ඉමස්ස ලොකස්ස දස්සෙතාරොති.","ඇති දැඩි කරන්නෝ ය, පෝෂණය කරන්නෝ ය, මේ ලෝකය පෙන්වන්නෝ ය." |
| මා පුනපි එවරූපමකාසී,නැවත මෙසේ නොකරන්න |
| අනුපාදාය න පරිතස්සෙය්ය,ඇලීමෙන් තොරව නොකම්පා වේ |
| ආමිසපරියෙසනා ච ධම්මපරියෙසනා ච.,ආමිස පරියෙසනාව සහ ධර්ම පරියෙසනාවයි. |
| ඉමස්මා ධම්මවිනයා,මේ ශාසනයෙන් (ධර්ම විනයෙන්) |
| තාදිසො භික්ඛු සම්බෝධිං න ඵුසති,එබඳු භික්ෂුව බෝධියට නොපැමිණේ |
| යථාපසාදනං ජනො,තමන්ගේ ප්රසාදයට අනුව දෙනවා |
| නෙව අත්තබ්යාබාධාය චෙතෙති,තමාට පීඩා පිණිස (වෙහෙස පිණිස) උත්සාහ නොකරයි |
| අබ්යාබජ්ඣෙන කායකම්මෙන.,පීඩා රහිත කාය කර්මයෙනි. |
| "තයොමෙ, ආවුසො, ධම්මා.","ඇවැත්නි, මේ ධර්මයෝ තිදෙනෙකි." |
| යස්සන්තරතො න සන්ති කොපා,යමෙකුගේ ඇතුළත කෝප නැත්නම් |
| අකත්වා අකුසලං කම්මං,අකුසල කර්ම නොකිරීම |
| එවං ධම්මං දෙසිතං ආජානාමි,භාග්යවතුන් වහන්සේ වදාළ මේ ධර්මය දනිමි |
| පුඤ්ඤඤ්ච පාපඤ්ච උපච්චගා,පින පව දෙකම ඉක්මවයි |
| පසංසාවහනං සුඛං,ප්රශංසා ගෙනදෙන සැපය |
| "සියා වත මෙ තං, තං වත මෙ න ලභාමීති.","මට යමක් තිබිය යුතුව තිබුණි, මම එය නොලබමි." |
| ඉමෙ චත්තාරො කාලා.,මේ (ධර්ම ශ්රවණාදී) කාල සතරයි. |
| අජ්ඣත්තිකා පථවීධාතු බාහිරා පථවීධාතු.,අධ්යාත්මික පෘථිවි ධාතුව සහ බාහිර පෘථිවි ධාතුව. |
| රත්තිං ධූමායති දිවා පජ්ජලති.,"රාත්රියෙහි දුම් දමයි, දවල් කාලයෙහි ඇවිලෙයි." |
| අථ ඛො එතෙව සත්තා බහුතරා යෙ මනුස්සා චුතා තිරච්ඡානයොනියා පච්චාජායන්ති.,"එසේ නමුත් යම් සත්ව කෙනෙක් තිරිසන්යෝනියෙහි උපදිත්ද, ඒ සත්වයෝම බොහෝ වෙත්." |
| සුඛකාමානි භූතානි යො දණ්ඩෙන න හිංසති,යමෙක් සුව කැමති සතුන්ට දණ්ඩෙන් හිංසා නොකරයිද |
| නානා තෙ සච්චානි සයං ථුනන්ති,ඔවුන් නානාවිධ සත්ය කියනවා |
| යතො ඛො මයං නාසක්ඛිම්හ. අථ මයං එතමත්ථං භගවතො ආරොචෙමාති,"""ස්වාමීනි, ඔහුව මුදවා ගැනීමට අපට නොහැකි වූ නිසා අපි මේ කාරණය ඔබවහන්සේට සැල කරමු""" |
| භයෙ චාභයදස්සිනො,බිය ඇති තැන බිය නැතිදැයි දකින අය |
| නිරාසාසං විසංයුත්තං තමහං බ්රූමි බ්රාහ්මණං,ආශා රහිත බැඳීම් රහිත ඔහු බ්රාහ්මණයයි කියමි |
| දිට්ඨස්සුතෙනාපි වදන්ති සුද්ධිං,දුටු ඇසූ දෙයෙන් ශුද්ධිය කියති |
| නිහිතදණ්ඩො නිහිතසත්ථො ලජ්ජී දයාපන්නො,දඬු මුගුරු නොමැත්තෙක් වේ පාපයට ලජ්ජා ඇත්තෙකි දයාවන්ත බවට පැමිණියෙකි |
| බහුස්සුතො හොති සුතධරො සුතසන්නිචයො.,බහුශ්රුත වූයේ ඇසූ දේ දරන්නේ ද රැස් කරන්නේ ද වෙයි. |
| මා පරම්පරාය.,පරම්පරාවෙන් ආ පමණින් පිළිනොගන්න. |
| ලද්ධා ච පන න කප්පන්ති.,ලැබුණත් ඒවා පැවිද්දන්ට කැප නොවේ. |
| පෙමතො ජායතී භයං,ප්රේමයෙන් භය උපදේ |
| න හි තත්ථ කසි අත්ථි,ඒ ප්රේත ලෝකයෙහි සීසෑමක් නොමැත |
| දායකො දුස්සීලො පටිග්ගාහකා සීලවන්තො.,දායකයා දුශ්ශීල වී ලබන්නන් සිල්වත් වූ විට (එසේ වේ). |
| සෙය්යථාපි උදකෙ,දියෙහි මෙන් |
| සියා නු ඛො භන්තෙ බහිද්ධා අසති පරිතස්සනාති?,ස්වාමීනි බාහිර දෙයක් නැති වූ විට තැතිගැනීමක් විය හැකිද? |
| අයං දුක්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදාති යථාභූතං අබ්භඤ්ඤාසිං,මේ දුක නැතිකිරීමේ මාර්ගයයැයි තතුසේ දත්තෙමි |
| පඤ්ඤුත්තරානං,ප්රඥාව ප්රධාන වූ අයට |
| තථාගතො නානාධාතුලොකං යථාභූතං පජානාති.,තථාගතයන් නානාවිධ ධාතු සහිත ලෝකය සත්ය ලෙස දනිති. |
| යථාපි රුචිරං පුප්ඵං,ලස්සන මලක් වගේ |
| "කිං පනාවුසො, අඤ්ඤත්ර ඉමෙහි ධම්මෙහි අනුපාදාපරිනිබ්බානං?",මේ ධර්මයන්ගෙන් තොරව වෙනත් නිවනක් තිබේද? (නැත). |
| රාගො න සමතිවිජ්ඣති,රාගය විනිවිද නොපවතී |
| ගොපාලකො ගාවො රක්ඛෙය්ය. සතිකරණීයමෙව හොති - එතා ගාවොති,"ගොපල්ලාට ගවයන් රකින්නට වෙහෙසක් නැත, ""මේ ගවයෝය"" කියා සිහියෙන් සිටීම පමණක් සෑහේ" |
| ඵස්සනිරොධගාමිනිං පටිපදඤ්ච පජානාති,ස්පර්ශය නැති කිරීමට පමුණුවන ප්රතිපදාවත් දනීද |
| නික්කරුණා,කරුණා නැති |
| "ඉමෙහි ඛො, භික්ඛවෙ, තීහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො පණ්ඩිතො වෙදිතබ්බො.","මහණෙනි, මේ කරුණු තුනෙන් යුක්ත පණ්ඩිතයා හඳුනාගත යුතුය." |
| ගච්ඡ ත්වං බ්රාහ්මණ තෙලං ආහර යං මෙ විජාතාය භවිස්සති,බ්රාහ්මණය ඔබ ගොස් තෙල් ගෙන එන්න එය මට වදීමේදී ප්රයෝජනවත් වේ |
| උපසඞ්කම්ම පුච්ඡාම,ළඟට ගොස් අසමු |
| යථා අගාරං දුච්ඡන්නං,නොසකස් කළ වහලක් ඇති ගෙයක් මෙන් |
| පාපකො කිත්තිසද්දො අබ්භුග්ගච්ඡති - ‘පාපමිත්තො පුරිසපුග්ගලො’ති.,ඔහු පව්කාර මිතුරන් ඇත්තෙකි කියා නරක කීර්තියක් පැතිරෙන බැවිනි. |
| මුද්දාය ගණනාය සඞ්ඛානෙන,රේඛා ශාස්ත්රයෙන් ගණන් තැබීමෙන් හෝ සංඛ්යාලේඛනවලින් |
| "එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, මක්ඛලි මොඝපුරිසො මනුස්සඛිප්පං මඤ්ඤෙ ලොකෙ උප්පන්නො බහූනං සත්තානං අහිතාය දුක්ඛාය අනයාය බ්යසනායාති.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම මක්ඛලී නම් තුච්ඡ පුරුෂයා බොහෝ සත්වයන්ට අහිත පිණිස, දුක් පිණිස, අනර්ථය පිණිස, විනාශය පිණිස මිනිස් කෙමනකැයි සිතමි." |
| න ච සා සමාපත්ති සුලභරූපා,ඔහු ලැබූ සමවත් පහසුවෙන් ලැබෙන දෙයක් නොවේ |
| තං කිස්ස හෙතු,එය කුමක් නිසාද |
| බාහුලිකා ච සාථලිකා ඔක්කමනෙ පුබ්බඞ්ගමා පවිවෙකෙ නික්ඛිත්තධුරාති,චීවර ආදිය බහුලකොට ඇත්තෝය සර්වඥ ශාසනය ලිහිල්කොට ගන්නෝය නීවරණයන්හි ඇලී වාසය කරන්නෝය විවේකයෙහි බහා තැබූ වීර්ය ඇත්තාහුය යන |
| අයං නු ඛො සත්තො කුතො ආගතො,මේ සත්ව තෙමේ කොතැනින් ආයේද |
| පාතිමොක්ඛසංවරසංවුතො විහරති ආචාරගොචරසම්පන්නො.,ප්රාතිමෝක්ෂ සංවරයෙන් හා ආචාර ගෝචර දෙකින් යුක්තව වෙසෙයි. |
| එවං සුභාවිතං චිත්තං,එසේ මනාකොට වැඩූ සිත |
| එකත්තස්මිං මඤ්ඤති,සමාන ස්වභාවවූ අරූපස්කන්ධය කෙරෙහි ආත්මය පිහිටියේයයි හඟියි |
| "එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමාසං ද්වින්නං එසනානං යදිදං ධම්මෙසනාති.",මේ සෙවීම් දෙකෙන් ධර්ම සෙවීම අග්ර වෙයි. |
| අලඞ්කතො චෙපි සමං චරෙය්ය,සැරසිලා වුවත් ධර්මයෙහි සමානව හැසිරේ නම් |
| හිංසන්ති අත්තසම්භූතා,තමාගෙන් උපන් ඒවා ඔහුව පීඩා කරයි |
| මග්ගානුගො භික්ඛු,මාර්ගය අනුව යන මහණා |
| අජ්ජතග්ගෙ අක්කොධනා භවිස්සාමි.,අද පටන් ක්රෝධ නොකරන්නියක වන්නෙමි. |
| ආකිඤ්චඤ්ඤායතනස්මිං මඤ්ඤති,ආකිඤ්චඤ්ඤායතන වැසි දෙවියන් කෙරෙහි නිත්ය ආත්මයක් ඇතැයි හඟියි |
| තයො ච භික්ඛවෙ අස්සඛළුඞ්කෙ දෙසෙස්සාමි තයො ච පුරිසඛළුඞ්කෙ.,"මහණෙනි, අශ්ව පෝතකයන් තිදෙනෙකු හා පුරුෂ පෝතකයන් තිදෙනෙකු දේශනා කරමි." |
| තෙ මෙ ආසවා පහීනා උච්ඡින්නමූලා.,මාගේ ඒ ආශ්රවයන් මුලින් ම සිඳී ප්රහීණ වී ඇත. |
| දුක්ඛක්ඛයාය භබ්බො,දුක්ඛක්ෂය සඳහා සුදුසු වේ |
| තථාගතො අරහති,තථාගතයා සුදුසුය |
| තාදිසී හොමි යාදිසී ඛුජ්ජුත්තරා ච උපාසිකා වෙළුකණ්ඩකියා ච නන්දමාතාති.,ඛුජ්ජුත්තරා උපාසිකාව හා වෙළුකණ්ඩකී නන්දමාතාව යම්බඳු වෙත්ද මමද එබඳු වෙමි යනුවෙනි. |
| නානත්තස්මිං මඤ්ඤති,වෙන් වෙන් ස්වභාවවූ පංචස්කන්ධය කෙරෙහි ආත්මය පිහිටියේයයි හඟියි |
| ඨිතිභාගියා සඤ්ඤා.,පැවැත්මට (එම තත්වයේම රැඳීමට) පක්ෂපාතී වූ සංඥාවෝය. |
| සඞ්ගාමෙ මානුසෙ ජිනෙ,යුද්ධයෙන් මිනිසුන් ජයගත්තත් |
| භොගා නාභිනිප්ඵජ්ජන්ති,සම්පත් නොලැබේ නම් |
| පවෙධතී කම්ම විරාධයිත්වා,කම්පාවට පත්වේ කර්මය වරදවා |
| අවිතක්කං අවිචාරං සමාධිජං පීතිසුඛං,විතර්ක විචාර රහිත සමාධියෙන් උපන් ප්රීති සැපය ඇති |
| ජයං වෙරං පසවති,ජය වෛරය උපදවයි |
| සො තං පිණ්ඩපාතං අභුඤ්ජිත්වා,ඒ භික්ෂුතෙම ඒ ආහාරය අනුභව නොකොට |
| වෙහප්ඵලෙසු මඤ්ඤති,වෙහප්ඵල දෙවියන් කෙරෙහි නිත්යආත්මය ඇතැයි හඟියි |
| "ඔකචරොති - නන්දීරාගස්ස, ඔකචාරිකාති - අවිජ්ජාය",දඩමුවා යනු නන්දීරාගයට (තෘෂ්ණාවට) හා දඩමුවදෙන යනු අවිද්යාවට නමකි |
| තෙසං තං හොති දීඝරත්තං අහිතාය දුක්ඛාය.,ඔහු ඇසුරු කරන්නන්ට එය බොහෝ කලක් අහිත පිණිස දුක් පිණිස පවතියි. |
| න ඛොම්හි පාපිච්ඡො,මම පාපී ඉච්ඡාවන් ඇත්තෙක් නොවෙමි |
| දන්තං රාජාභිරූහති,රජතුමාද දැමුණු ඇතුකට හෝ අශ්වයකට නගී |
| ලභති කාලෙන කාලං මනාපිකෙ සොතෙන සද්දෙ සොතුං,කලින් කල මනාප ශබ්ද කණින් අසන්නට ලැබේ |
| මච්ඡරිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අමච්ඡරියං හොති පරික්කමනාය,මසුරුකම ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට නොමසුරු බව ඇත්තේය |
| දෙවා වා මනුස්සා වාති.,ඔහු මරණින් පසු දිව්ය ලෝකයෙහි හෝ මනුෂ්ය ලෝකයෙහි උපත ලබයි. |
| යොධෙථ මාරං පඤ්ඤාවුධෙන,ප්රඥා ආයුධයෙන් මාරයා සටන් කර මැඩපවත්ව |
| චත්තාරිමානි භික්ඛවෙ පඤ්හබ්යාකරණානි.,"මහණෙනි, මේ ප්රශ්න විසඳීම් හතරකි." |
| ජෙගුච්ඡී සුදං හොමි පරමජෙගුච්ඡී,පව් පිළිකුල් කරන්නවුන් අතුරෙන් කෙළවරට පැමිණියේ වීමි |
| සද්ධම්මං අවිජානතං,සද්ධර්මය නොදන්නා හෙයින් |
| අඤ්ඤං ආරාධෙය්ය,රහත් බව (අර්හත්ත්වය) ලබාගන්නේද |
| කායෙ කායානුපස්සී විහරති,මේ ශරීරයෙහි ශරීරය අනුව දක්නා ස්වභාව ඇතිව වාසය කෙරේද |
| තිමීසිකායං දීපං දදාති,කළුවර දවසේ පහනක් දෙයි |
| අබ්රහ්මචාරිනො,බ්රහ්මචර්යාව නැත්තෝය |
| අරඤ්ඤායතනං අජ්ඣොගාහෙත්වා විහරාමි.,වනයකට වැද වාසය කරමි. |
| දිට්ඨෙවධම්මෙ සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහාසි,අර්හත්ඵලය මේ ආත්මයෙහි තමාම දැක ඊට පැමිණ වාසය කළේය |
| සා නිට්ඨා විද්දසුනො උදාහු අවිද්දසුනො,ඒ කෙළවර නුවණැතියාටද නොහොත් මෝඩයාටද |
| ඉමෙ වත භොන්තො සත්තා කායදුච්චරිතෙන සමන්නාගතා. නිරයං උපපන්නා,"දුශ්චරිතය නිසා සත්වයන් නිරයේ උපදින බවත්, සුචරිතය නිසා ස්වර්ගයේ උපදින බවත් දැකීමට කැමති නම්" |
| සංසාරං නාතිවත්තරෙ,සසර ඉක්ම නොයති |
| දීඝමද්ධාන සොචති,දිගු කාලයක් ශෝක කරයි |
| කුක්කුටසූකරපටිග්ගහණා පටිවිරතො සමණො ගොතමො,ශ්රමණ ගෞතමයෝ කුකුළන් ඌරන් පිළිගැන්මෙන් වැළකුණෝය |
| සුද්ධො නිදොසො විමලො,පිරිසිදු දෝෂ නැති නිර්මලය |
| අනරියධම්මං තමාහු,එය අයහපත් ධර්මයකැයි කියති |
| "නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි","මහණෙනි, ඒ බඳුවූ අන්ය එක ස්වභාවයකුදු මම නොමදකිමි." |
| අත්තමනො ආයස්මා නාගසමාලො,සතුටු වූ සිත් ඇති ආයුෂ්මත් නාගසමාල ස්ථවිරයන් |
| ආමං පක්කොභාසං පක්කං ආමොභාසං.,අමු නමුත් පැසුණු පෙනුම ඇති හා පැසුණු නමුත් අමු පෙනුම ඇති (අඹ). |
| විවිත්තසයනෙන වා,විවේකයෙන් වාසය කරන නිසා පමණින් හෝ |
| "ආදිත්තො ඛො අයං, බ්රාහ්මණා, ලොකො ජරාය බ්යාධිනා මරණෙන.","බමුණෙනි, මේ ලෝකය ජරාවෙන්, ව්යාධියෙන් හා මරණයෙන් ඇවිලී ගත්තේය." |
| ධම්මං භණෙ නාධම්මං,ධර්මය කියා අධර්මය නොකියයි |
| සතො එකග්ගචිත්තස්ස අජ්ඣත්තං සුසමාහිතොති.,සිහි ඇත්තෙක්ව එකඟ සිතින් තමා තුළ ම සමාහිත වන්නේය. |
| සමාධිසුඛඤ්ච අසමාධිසුඛඤ්ච.,සමාධිය සහිත සැපය සහ සමාධිය රහිත සැපයයි. |
| යෙ ආසවා භාවනා පහාතබ්බා තෙ භාවනා පහීනා හොන්ති,භාවනාවෙන් නැති කළ යුතු කෙලෙස් භාවනාවෙන් නැති වූවාහු වෙත්ද |
| දෙවතානුස්සතිං භාවෙති.,"තමන්ගේ ශ්රද්ධාදී ගුණයන් අරමුණු කොට උපන් සිහිය වඩාද," |
| යො අත්තානං භවනෙ න දස්සයෙ,තමා ලෝකවල නොදක්වන තැනැත්තාට |
| "නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං අදන්තං මහතො අනත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, චිත්තං.","මහණෙනි, යම්සේ සිත දමනය නොකරණ ලද්දේ මහත් අනර්ථය පිණිස පවතීද, එබඳු වූ අනික් එකම ස්වභාවයකුදු මම නොම දකිමි." |
| ඛාදන්ති නං සුවානා ච,බල්ලෝ ඒ කය කති |
| න චාපි භාසති,එවිට එය තවදුරටත් බබළන්නේ නැත |
| දිට්ඨීනිවෙසා න හි ස්වාතිවත්තා,දිට්ඨි වල බැසගැනීම පහසුවෙන් නොහැරෙයි |
| තත්ථ ච මා පමාදත්ථ.,එම කටයුත්තෙහි ප්රමාද නොවන්න. |
| පදං තස්ස දුරන්නයං,ඔහුගේ පිය සලකුණ දැනගත නොහැක |
| ධම්මස්ස අවණ්ණං භාසති,ධර්මය කෙරෙහි අගුණ කියයි |
| අත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං බ්යාපාදොති පජානාති,මා තුළ ව්යාපාද ඇතැයි දැනගනී |
| ඉමෙ ඛො චත්තාරො කාලා.,"මහණෙනි, මේ ඒ කාල සතරයි." |
| පමාදො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො,ප්රමාදය (පස්කම් සැපෙහි ඇල්ම) හිත කෙලෙසන්නකි |
| ඉදං වත්වාන සුගතො උට්ඨායාසනා විහාරං පාවිසි,මෙසේ වදාරා සුගතයන් වහන්සේ හුන් ආසනයෙන් නැගිට විහාරයට (ගඳකිලියට) වැඩියහ |
| සහායොපි සහායෙන විවදති,යහළුවා ද යහළුවා සමඟ කලහ කරයි |
| එකො භුඤ්ජති සාදූනි,මියුරු දේ තනිවම කයි |
| යම්හි ඣානඤ්ච පඤ්ඤා ච ස වෙ නිබ්බානසන්තිකෙ,ධ්යානයත් ප්රඥාවත් ඇති කෙනා නිවන්ට සමීපය |
| මුසාති කෙන විවදෙථ,බොරුයයි කවුරු සමඟ කලහ කරයිද |
| ඉමෙ චත්තාරො බලීබද්දූපමා පුග්ගලා.,"මහණෙනි, මේ ගවයන් බඳු පුද්ගලයන් සතර දෙනාය." |
| සමාදපෙත්වා සමුත්තෙජෙත්වා සම්පහංසෙත්වා උට්ඨායාසනා පක්කාමි,සමාදන් කරවා තෙදගැන්වී සතුටු කරවා ආසනයෙන් නැගිට වැඩිසේක |
| පද්මචුණ්ණාභිකිණ්ණඞ්ගො,පියුම් රෙණු වැගුරුණු සිරුර |
| තං තාදිසං සප්පුරිසං සුමෙධං,එවැනි සත්පුරුෂ සුප්රඥයාව |
| අනාධානග්ගාහී සුප්පටිනිස්සග්ගී,මතය දැඩිව නොගන්නා හා පහසුවෙන් වැරදි අත්හරින අයෙක් වන්නෙමි |
| මිච්ඡා ච පටිපජ්ජති,ඔහු වැරදි මගක යයි |
| සඞ්ඝාතං ආපාදෙසි,විනාශයට පත් නොකරන්නෙමි |
| උදකොරොහනානුයුත්තො විහරාමි.,දියට බැසීමේ තපසෙහි යෙදී වාසය කරමි. |
| තස්ස න තාදිසො වණ්ණො හොති සෙය්යථාපි ගුන්නං.,ඔහුට ගවයන්ගේ වැනි වර්ණයක් නැත. |
| පාතිමොක්ඛසංවරසංවුතො අණුමත්තෙසු වජ්ජෙසු භයදස්සාවී.,ප්රාතිමොක්ෂ සංවරය ඇතිව කුඩා වැරදිවල පවා බිය දකියි. |
| ආභස්සරෙ නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,ආභස්සර දෙවියන්ට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැතිකිරීමෙන් වීතමොහවූ බැවිනි |
| කා ලඞ්ගී කා උද්ධුමායිකා?,දොර අගුල කුමක්ද? මැඩියා යනු කුමක්ද? |
| මිච්ඡාඤාණිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සම්මාඤාණං හොති පරික්කමනාය,වැරදි ඤාණ ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීම පිණිස හරි ඤාණය ඇත්තේය |
| "එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමෙසං ද්වින්නං යාගානං යදිදං ධම්මයාගොති.",මේ යාග දෙකෙන් ධර්ම යාගය අග්ර වෙයි. |
| දිට්ඨධම්මාභිනිබ්බුතා,මෙලොවම නිවුනාහු |
| අකුසලානං ධම්මානං පහානාය කුසලානං ධම්මානං උපසම්පදාය.,අකුසල් ප්රහීණ කිරීමටත් කුසල් උපදවා ගැනීමටත් (වීර්ය කරයි). |
| ආයස්මා සොණො යෙන සාවත්ථි තෙන චාරිකං පක්කාමි,ආයුෂ්මත් සොණ සැවැත් නුවර දිශාවට චාරිකාවට ගියේය |
| රඤ්ඤා වා සතා ඛත්තියෙන.,අභිෂේක ලද ක්ෂත්රිය රජෙකු ලෙස. |
| දුක්ඛෙහි දොමනස්සෙහි උපායාසෙහි න පරිමුච්චන්ති දුක්ඛස්මාති වදාමි,ශාරීරික දුකින්ද දොම්නසින්ද දැඩි වෙහෙසින්ද නොමිදෙත් සියලු සංසාර දුකින් නොමිදෙත් යයි පවසමි |
| පන්තම්හි සයනාසනෙ,දුරස්ථ සෙනසුනකදී |
| පරෙ ඵරුසවාචා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ ඵරුසාය වාචාය පටිවිරතා භවිස්සාමාති,අන්යයෝ ඵරුෂ වචන කියන්නෝ වන්නාහුය අපි ඵරුෂ වචන කීමෙන් වැළකුණෝ වන්නෙමුයි |
| තිබ්බො නො ඡන්දො භවිස්සති අධිපඤ්ඤාසික්ඛාසමාදානෙති.,අධි ප්රඥා ශික්ෂා සමාදානයෙහි අපගේ දැඩි කැමැත්ත වන්නේය. |
| උච්ඡින්නමූලං තාලාවත්ථුකතං.,මුල් සිඳ දැමූ තල් ගසක් මෙන් කළ. |
| මෙත්තාය ඵස්සෙ තසථාවරානි,සියලු සත්වයන්ට මෛත්රිය පතුරවයි |
| අභිභූතො මාරො විජිතසඞ්ගාමො,මාරයා මැඩ කෙලෙස් සටන ජයගත්තෙකි |
| එවං ඛො ආවුසො සඞ්ඛාරා දට්ඨබ්බා.,"ඇවැත්නි, සංස්කාරයන් මෙසේ දත යුතුය." |
| හීනාධිමුත්තිකා සත්තා හීනාධිමුත්තිකෙහි සත්තෙහි සද්ධිං සංසන්දන්ති,හීන අදහස් ඇති සත්වයෝ හීන අදහස් ඇති සත්වයන් සමග එක්වෙති |
| උක්කාමුඛං වා පනාගම්ම ජාතරූපං පරිසුද්ධං හොති පරියොදාතං,කෝවයෙහි දමන ලද රන් යම්සේ පිරිසිදු වෙයිද බබලන්නේ වෙයිද |
| අසජ්ජමානො ගච්ඡති,නොගැටෙමින් ගමන් කරන්නාහ |
| සො සුචී සො ච බ්රාහ්මණො,හෙතෙම පිරිසිදුය හෙතෙම බ්රාහ්මණයද වේ |
| සාරම්භො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා සාරම්භං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසං පජහති,එකට එක කිරීම (සාරම්භය) හිත කෙලෙසන්නකැයි මෙසේ දැන හිත කෙලෙසන එකට එක කිරීම දුරු කරයි |
| අනනුරුද්ධඅප්පටිවිරුද්ධස්සාවුසො සා නිට්ඨා,ඇවැත්නි ඒ කෙළවර නොඇලුණු නොකිපුණු පුද්ගලයාටය |
| නවනීතම්හා සප්පි සප්පිම්හා සප්පිමණ්ඩො.,"වෙඬරුවෙන් ගිතෙලුත්, ගිතෙලින් ගිතෙල් මණ්ඩයත් (උපදියි)." |
| මානෙන මත්තො පරිපුණ්ණමානී,මානයෙන් මත්ව පිරුණු මානී වෙයි |
| "එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමාසං ද්වින්නං පූජානං යදිදං ධම්මපූජාති.",මේ පූජා දෙකෙන් ධර්ම පූජාව අග්ර වෙයි. |
| චන්දපභායෙව තා අධිග්ගහෙත්වා භාසතෙ ච තපතෙ ච විරොචති ච,සඳ ආලෝකය ඒ සියල්ලම ඉක්මවා බැබළෙයි දීප්තිමත් වේ |
| සාවකො,ශ්රාවකයා |
| නිසින්නො උද වා සයං,හිඳිනවිට හෝ නිදා සිටිනවිට |
| රූපධාතු,රූප ධාතුව |
| අභිජානාති එකං ධම්මං.,එක් ධර්මයක් විශිෂ්ට ලෙස දැනගනියි. |
| නිය්යාති තක්කරස්ස සම්මා දුක්ඛක්ඛයාය,එය අනුගමනය කරන්නහුගේ දුක් මනාව කෙළවර කරයි |
| ආවට්ටභයං සුසුකාභයං.,සුළි බිය හා සැඩ මස් බිය. |
| අයං මාණවො තාරුක්ඛස්සා,මේ තාරුක්ඛගේ ශිෂ්යයෙකි |
| අසංහීරං අසඞ්කුප්පං,නොසෙලෙන නොවෙනස් |
| "නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං ගුත්තං මහතො අත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, චිත්තං","මහණෙනි, යම්සේ සිත ගොපනය කරණ ලද්දේ මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතීද, එබඳුවූ අනික් එකම ස්වභාවයකුදු මම නොම දකිමි." |
| අධිමත්තත්තා ඛිප්පං ආනන්තරියං පාපුණාති.,ඉන්ද්රියන් බලවත් නිසා වහා රහත් මගට පැමිණෙයි. |
| ඉන්ද්රියානං මුදුත්තා.,ඉන්ද්රියයන්ගේ මෘදු බව (දුර්වල බව) හේතුවෙන්. |
| අප්පගබ්භො කුලෙස්වනනුගිද්ධො,අහංකාර නැතිව කුලයන්ට නොඇලිය යුතුය |
| තාසු තං මා පලොභයුං,ඔවුන්ට ලෝභ නොවන්න |
| දෙවානං අපචිතා අහං,දෙවියන්ගෙන් පුද ලැබූවෙමි |
| තථාගතො වෙසාරජ්ජප්පත්තො විහරාති.,තථාගතයන් විශාරද භාවයට පැමිණ වාසය කරති. |
| දුක්ඛනිරොධගාමිනියා පටිපදාය අඤ්ඤාණං,දුක නැතිකිරීමේ ප්රතිපදාව පිළිබඳ යම් නොදැන්මක් වේද |
| "ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා අබ්යාබජ්ඣා.","මහණෙනි, මේ පීඩා රහිත ධර්ම දෙකකි." |
| අත්තානං උපමං කත්වා,තමන් උපමා කරගෙන |
| තං පරාභවතො මුඛං,එය පිරිහීමට හේතුව |
| තඤ්ච පුග්ගලං මෙත්තාසහගතෙන චෙතසා ඵරිත්වා විහරිස්සාම,"""ඒ (අපට බනින) පුද්ගලයා කෙරෙහි මෛත්රී සිත පතුරවා වාසය කරන්නෙමු""" |
| කාය නුත්ථ භික්ඛවෙ එතරහි කථාය සන්නිසින්නා,මහණෙනි ඔබලා දැන් කුමන කථාවක් කරමින් හිටියාද |
| සො තිණ්ණං සංයොනානං පරික්ඛයා සත්තක්ඛත්තුපරමො හොති.,සංයෝජන තුනක් ක්ෂය වීමෙන් සත් වරක් ඉපදීම උපරිම කොට ඇති පුද්ගලයා වෙයි. |
| රාජානොපි රාජූහි විවදන්ති,රජවරු ද රජවරුන් සමඟ කලහ කරති |
| "අයං වුච්චති, භික්ඛවෙ, පුග්ගලො ගූථභාණී.","මහණෙනි, මොහු අසූචි බඳු වචන ඇති පුද්ගලයා යැයි කියනු ලැබේ." |
| භගවන්තං දස්සනාය,භග්යවතුන් වහන්සේ දක්නටය |
| සමත්තා සමාදින්නා අහිතාය දුක්ඛාය සංවත්තන්ති.,සම්පූර්ණ කරන ලද්දා වූ සමාදන් වන ලද්දා වූ මේවා අහිත පිණිස දුක් පිණිස පවතිත්. |
| වායස්මිං මඤ්ඤති,නිත්ය ආත්මය වායොධාතුවෙහි පිහිටියේයයි හඟියි |
| සුද්ධස්ස පොසස්ස අනඞ්ගණස්ස,පිරිසිදු නිදොස් පුද්ගලයාට |
| ඡම්භිභීරුකජාතිකසන්දොසහෙතු,ලොමු දැහැගැනුම හා බියසුලු බව නමැති තමන්ගේ දෝෂ හේතුවෙන් |
| පූතිකුණපෙ වා පූතිකුම්මාසෙ වා,කුණු වූ මළසිරුරුවල හෝ පිළුණු වූ ආහාරවල හෝ |
| පරංකාරූපසංහිතා,අනිකෙක් කරයි යන මතයටද බැඳී සිටිති |
| රුක්ඛො විසමෙ භූමිභාගෙ,විෂම බිමක හටගත් ගසක් |
| එවමෙතස්ස කෙවලස්ස දුක්ඛක්ඛන්ධස්ස සමුදයො හොති.,මෙසේ මේ මුළු දුක් රැසම හටගනියි. |
| දුග්ගා උද්ධරථත්තානං,දුෂ්කර තැනින් තමන් ගොඩදමාගන්න |
| එකංයෙව තණ්ඩුලං ආහාරං ආහාරිතා.,එකම සහල් ඇටයක් ආහාර කොට ගත්තෙමි. |
| එවං ඛො භික්ඛවෙ භික්ඛු දූරෙ පාතී හොති.,"මහණෙනි, මෙසේ භික්ෂුව දුර විදින්නෙක් වෙයි." |
| නෙතං සරණමාගම්ම,එය සරණ කරගත්තත් |
| තිණදොසානි ඛෙත්තානි මොහදොසා අයං පජා,ප්රජාවට මෝහ දෝෂයක් ඇත |
| යත්ථ චෙතා දිට්ඨියො උප්පජ්ජන්ති යත්ථ ච අනුසෙන්ති යත්ථ ච සමුදාචරන්ති,යම් පඤ්චස්කන්ධයක මේ දෘෂ්ටිහු උපදිත්ද යම් පඤ්චස්කන්ධයක සයනය කරද්ද යම් පඤ්චස්කන්ධයක ද්වාර ඉක්මවීම් වශයෙන් හැසිරෙද්ද |
| අවිජ්ජා විහතා විජ්ජා උප්පන්නා තමො විහතො ආලොකො උප්පන්නො,"අවිද්යාව නැසී විද්යාව ද, අඳුර නැසී (ප්රඥා) ආලෝකය ද උපන්නේය" |
| මංසචක්ඛුස්ස උප්පාදො,මස් ඇස උපදීම වේ |
| කොධො දුග්ගතිගමනීයො,ක්රෝධය දුගතියට ගෙන යයි |
| මච්ඡෙව අප්පොදකෙ,අඩු ජලයේ මසුන් මෙන් |
| අසුභානුපස්සීනං රාගානුසයො පහීයති,අශුභය බලනවිට රාගය නැසෙයි |
| අදින්නාදානා පටිවිරතො හොති අබ්රහ්මචරියා පටිවිරතො හොති.,සොරකම් කිරීමෙන් සහ අබ්රහ්මචර්යාවෙන් වැළකුණේ වෙයි. |
| ගරූනං දාරාති වා,ගරුකිරිය යුතු අයගේ බිරිය යන හඳුනාගැනීමක් නොසිදුවේ |
| පරිමණ්ඩලෙහි පදබ්යඤ්ජනෙහි සිලිට්ඨෙහි උපගතෙහි,පිරිපුන් සිලුටු පද ව්යඤ්ජනයන්ගෙන් යුක්තවූ |
| මුසාවාදා පටිවිරතො,බොරු කීමෙන් වැළකුණේය |
| ගුත්තො ඉන්ද්රියො,ඉන්ද්රිය සංවරය ඇති |
| පෙස්සිකො සො න බ්රාහ්මණො,සේවකයා බමුණෙක් නොවේ |
| තං මානං සම්මදඤ්ඤාය,ඒ මානය මනා ලෙස දැනගෙන |
| පුථුජ්ජනො නිරයම්පි ගච්ඡති.,පෘථග්ජනයා (ධ්යාන පිරිහුණු කල) නිරයට ද යයි. |
| න හි සෙට්ඨතො පස්සති ධම්මමඤ්ඤං,අනෙක් ධර්මය ශ්රේෂ්ඨ ලෙස නොදකියි |
| පඤ්ඤාවිමුත්තස්ස න මොහා,ප්රඥාවෙන් මිදුනට මෝහ නැත |
| අභිභුස්මිං මඤ්ඤති,අසංඥ තලවැසි බ්රහ්මයා කෙරෙහි නිත්ය ආත්මය ඇතැයි හඟියි |
| උපසමෙ රතා,සන්සිඳීමෙහි ඇලුන |
| "යෙසං කායගතාසති අනාසෙවිතා, අමතං තෙසං අනාසෙවිතං.","යමෙක් කායගතාසතිය සේවනය නොකළේද, ඔහු නිර්වාණය සේවනය නොකළේය." |
| නිච්චං ධම්මගතා සති,ධම්මානුස්සති නිතර තියෙන අයට |
| .මරණධම්මෙ ආදීනවං විදිත්වා අමතං අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නිබ්බානං පරියෙසති,".මැරෙන දේවල් වල ඇති දෝෂය දැකලා, මරණයක් නැති, උත්තරීතර වූ, යෝගයන්ගෙන් මිදුණු නිවන සොයනවා." |
| අච්චයං අච්චයතො න පස්සති.,යමෙක් තමා කළ වරද වරදක් ලෙස අවබෝධ කර නොගන්නේද ඔහු අඥානයෙකි. |
| ථෙරා භික්ඛූ බාහුලිකා සාථලිකා.,"තෙරවරු පිරිකර සොයන, ප්රතිපත්තියෙහි ලිහිල් අය වෙති." |
| ජාතීමරණගාමිනො,ඔවුහු උපත් මරණයට යති |
| ලහුපඤ්ඤතාය සංවත්තති.,සැහැල්ලු (යුහුසුලු) ප්රඥාව පිණිස පවතී. |
| බ්රහ්මභූතො,බ්රහ්මයෙකු වැනි |
| අහම්පි තෙන න ආදියො භවෙය්යං,මමත් එයින් ගැරහිය යුත්තෙක් නොවන්නෙමි |
| ආකාසානඤ්චායතනං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,ආකාසානඤ්චායතන දෙවියන්ට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැති කිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි |
| ලොකස්සාහං භික්ඛවෙ ආදීනවපරියෙසනං අචරිං.,"මහණෙනි, මම ලෝකයෙහි ආදීනව සෙවීමෙහි හැසුරුණෙමි." |
| යදිදං පඤ්ඤාපභා.,එනම් ප්රඥා ප්රභාවයි. |
| ඵස්සපච්චයා වෙදනා.,ස්පර්ශය හේතුවෙන් වේදනාව උපදියි. |
| ඤාණූපපන්නං නො මුනිං වදන්ති,ඤාණයෙන් පමණක් මුනි නොකියති |
| තඤ්ච සත්ථා අබ්භනුමොදති.,ශාස්තෘන් වහන්සේ ද එම ගුණ කථාව අනුමෝදන් වෙති. |
| එතං සතිං භික්ඛු අධිට්ඨහානො,මේ සිහිය මහණ තෙම තදින් පිහිටුවාගෙන |
| ඉමාසු චතූසු ධාතූසු.,මේ සතර ධාතූන් කෙරෙහි. |
| විජ්ජා උප්පන්නා,විද්යාව උපන්නී වේද |
| අස්සුතවා ඛො පුථුජ්ජනො අත්තනා ජරාධම්මො සමානො ජරං අනතීතො පරං ජිණ්ණං දිස්වා අට්ටීයති හරායති ජිගුච්ඡති.,"නූගත් පෘථග්ජනයා තමා ද දිරායන ස්වභාවයෙන් යුක්තව සිට පර දිරූ අයෙකු දැක හැකිළෙයි, ලජ්ජා වෙයි, පිළිකුල් කරයි." |
| රාගස්ස පරිඤ්ඤාය පහානාය ඛයාය විරාගාය නිරොධාය.,"රාගය පිරිසිඳ දැනීමට, ප්රහණයට, ක්ෂයට, විරාගයට හා නිරෝධයට (සමාධි වැඩිය යුතුය)." |
| අධිවාසකජාතිකො හොති.,ඉවසන (දරාගන්නා) ස්වභාව ඇත්තෙක් වෙයි. |
| පටිසඞ්ඛා යොනිසො ඝානින්ද්රියසංවරසංවුතො විහරති,නුවණින් සලකා බලා නාසය සංවර කරගෙන වාසය කරයි |
| ආයතනානං පටිලාභො,ආයතනයන්ගේ ලැබීමක්වේද |
| මොහග්ගි,මෝහ ගින්න |
| තුම්හෙහි න ආඝාතො න අප්පච්චයො කරණීයං.,තොපට නින්දා කරන විට ක්රෝධයක් ඇති කර නොගත යුතුය. |
| අහං අන්තං කරොමි,මම අවසන් කරමි |
| ගාමෙ අරඤ්ඤෙ සුඛදුක්ඛඵුට්ඨො නෙවත්තතො නො පරතො දහෙථ,ගමෙහිද වනයෙහිද සුව දුක් ස්පර්ශයෙන් පැමිණෙද්ද තමා ගැන හෝ අන් අය ගැන හෝ දොස් නොතබන්න |
| ආහාරසම්භූතො අයං කායො.,මේ ශරීරය ආහාරයෙන් හටගත්තකි. |
| යො ධම්මං නප්පමජ්ජති,ධර්මය ගැන ප්රමාද නොවන කෙනා |
| විජ්ජාගතා න ගච්ඡන්ති පුනබ්භවං,විද්යාවෙන් යුතු අය නැවත නොඉපදෙති |
| මනුස්සෙ උජ්ඣාපෙසුං,මිනිසුන් උද්දීපනය කළහ |
| කාමවිතක්කො අන්ධකරණො,කාම සිතුවිල්ල නුවණ අඳුරු කරයි |
| රත්තො ඛො. රාගෙන අභිභූතො. අත්තබ්යාබාධායපි චෙතෙති.,රාගයෙන් මඩනා ලද සිතැත්තා තමාට පීඩා පිණිස සිතයි. |
| විමොක්ඛො තස්ස නාපරො,ඔහුට වෙනත් මිදීමක් නැත |
| උද්ධං අධො ච තිරියඤ්ච,උඩ යට සරස සියලු දිශාවන්ට |
| වචීමුනිං,වචනයෙන් මුනි වූවෙක් |
| සත්තා ගච්ඡන්ති සුග්ගතිං,සුගතියට යති |
| යථා අගාරං සුඡන්නං,මනාකොට සකස් කළ වහලක් ඇති ගෙයක් මෙන් |
| තස්සපාපියසිකා පඤ්ඤත්තා.,තස්සපාපියසිකාව පනවන ලදී. |
| යම්පායං දුක්ඛා ඉමිනා හීනා.,පිළිපැදීම දුක් සහගත වීම නිසා හීන වේ. |
| හිරීනිසෙධො පුරිසො,ලජ්ජාවෙන් වැරදි නවත්වන පුද්ගලයෙක් |
| අද්ධා ගමිස්සාමි,නියතයෙන් යමි |
| සුඛස්ස ච පහානා දුක්ඛස්ස ච පහානා,සැපය ද දුක ද ප්රහාණය කිරීමෙන් (නැති කිරීමෙන්) |
| එවමස්සායං පඨමො චෙතොඛිලො පහීනො හොති,මෙසේ ඔහුගේ මේ පළමුවන චේතෝඛිලය පහ කරන ලද්දේ වෙයි |
| පාපිච්ඡානං භික්ඛූනං පක්ඛුපච්ඡෙදාය.,පාපිච්ඡා ඇති භික්ෂූන්ගේ පක්ෂය සිඳීමට ය. |
| "දායකස්ස පුඤ්ඤන්තරායකරො, පටිග්ගාහකානං ලාභන්තරායකරො.","දායකයාගේ පිනට බාධා කරයි, ලබන්නාගේ ලාභයට බාධා කරයි." |
| යො ධම්මං සුණාති සො අත්ථප්පටිසංවෙදී ච හොති ධම්මප්පටිසංවෙදී ච.,"යමෙක් ධර්මය අසයි ද, ඔහු අර්ථය වැටහෙන්නෙක් සහ ධර්මය වැටහෙන්නෙක් වෙයි." |
| ගොමයානි ආහාරෙමි.,ගොම අනුභව කරමි. |
| මහෙසිං උපට්ඨහස්සු,මහර්ෂිවරුන්ට දානය දෙන්න |
| බ්රහ්මචරියමචරිංසු,බඹසර හැසුරුණහ |
| යථාභතං නික්ඛිත්තො එවං නිරයෙ,ගෙනවුත් බිමට තැබූ දෙයක් වගේම ඔහු නිරයට යයි |
| තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා භික්ඛූ රම්මකස්ස බ්රාහ්මණස්ස අස්සමෙ ධම්මියා කථාය සන්නිසින්නා හොන්ති.,ඒ අවස්ථාවේ බොහෝ භික්ෂූන් වහන්සේලා එම ආශ්රමය තුළ ධර්ම සාකච්ඡාවක නිරතව සිටියහ. |
| ඉමෙ තයො ධම්මෙ පහාය අමතාය ධාතුයා චිත්තං උපසංහරතු.,මේ කරුණු තුන අත්හැර නිවනට සිත යොමු කරනු මැනවි. |
| .අසංකිලිට්ඨං අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නිබ්බානං අජ්ඣගමං,".කෙලෙස් රහිත අනුත්තර වූ, යෝගයන්ගෙන් මිදුණු නිවන අවබෝධ කරගතිමි." |
| ඉදං රූපානං නිස්සරණං,මෙය රූපයන්ගෙන් නිදහස් වීම (නිස්සරණය) වේ |
| යතො වෙරොචනො අබ්භුදෙති යත්ථ අත්ථමෙති.,ඉර උදාවන තැන හා බැසයන තැන ඉතා දුරය. |
| බුද්ධෙ යදි ව සාවකෙ,බුදුන්ට හෝ ශ්රාවකයන්ට හෝ |
| පටිසඞ්ඛා යොනිසො පිණ්ඩපාතං පටිසෙවති,නුවණින් සලකා ආහාර වළඳයි |
| යො ච පරිපුණ්ණං පරිසුද්ධං බ්රහ්මචරියං චරන්තං අමූලකෙන අබ්රහ්මචරියෙන අනුද්ධංසෙති,පිරිසිදු බඹසර හැසිරෙන භික්ෂුවට හේතුවක් නැතිව බඹසර නැතැයි නින්දා කරන පුද්ගලයා |
| ඉදං දුතියං භික්ඛුස්ස යාවජීවං සාරණීයං හොති.,මෙය භික්ෂුව විසින් ජීවිතාන්තය දක්වා සිහිපත් කළ යුතු දෙවන කරුණයි. |
| දුතියෙන සහා මමස්ස,දෙවැන්නෙක් සමග සිටින විට |
| දුම්මඞ්කූනං පුග්ගලානං නිග්ගහාය.,අකීකරු පුද්ගලයන් දමනයට ය. |
| නත්ථි ඛන්ධසමා දුක්ඛා,ස්කන්ධයන්ට සමාන දුක්ක් නැත |
| න සබ්බො සබ්බදා,සෑම විටම නොවේ |
| පුත්තභරියං. දාසිදාසං. අජෙළකං. කුක්කුටසූකරං. හත්ථිගවාස්සවළවං. ජාතරූපරජතං.,"අඹුදරුවන්, දාස දාසියන්, එළු-බැටළුවන්, කුකුළන්-ඌරන්, ඇතුන්-අසුන්-ගවයින්, රන් රිදී ආදියයි." |
| නිබ්බානස්ස සච්ඡිකිරියාය.,නිවන ප්රත්යක්ෂ කර ගැනීම පිණිස. |
| මිච්ඡාදිට්ඨියා සමාදපෙති.,මිථ්යා දෘෂ්ටියෙහි අනුන් සමාදන් කරවයි. |
| "යො ච ධම්මෙ ධම්මසඤ්ඤී, යො ච අධම්මෙ අධම්මසඤ්ඤී.","යමෙක් අධර්ම වූවෙහි අධර්මය යන සංඥා ඇත්තේ වේද, යමෙක් ධර්ම වූවෙහි ධර්මය යන සංඥා ඇත්තේ වේද යන දෙදෙනාටයි." |
| තයො පුග්ගලා ලොකස්මිං,ලෝකයේ පුද්ගලයන් තුන්දෙනෙක් ඇත |
| "රත්තින්දිවං ඛො පන මෙ සු තං, භික්ඛවෙ, සෙතච්ඡත්තං ධාරීයති.","මහණෙනි, රෑ දාවල් දෙක්හිම මට සුදු කුඩයක් දරනු ලබයි." |
| සාකච්ඡාය පඤ්ඤා වෙදිතබ්බා.,සාකච්ඡා කිරීමෙන් ප්රඥාව දත යුතුය. |
| පටිපන්නා පමොක්ඛන්ති,පිළිපදින ඣායීන් නිදහස් වේ |
| අත්තනාව අනත්තානං සඤ්ජානාමීති වා අස්ස සච්චතො ථෙතතො දිට්ඨි උප්පජ්ජති,සංඥාව නම්වූ ආත්මය විසින් ආත්මය නොවන ඉතිරි ස්කන්ධ දනිමැයි කියා හෝ සත්ය වශයෙන් දැඩි වශයෙන් ගනිමින් දෘෂ්ටිය උපදියි |
| සම්මොදිම්හ,සතුටු වියෙමු. |
| කතමෙ ච භික්ඛවෙ චිත්තස්ස උපක්කිලෙසා,මහණෙනි සිත කෙලෙසන්නාවූ පාපධර්මයෝ කවරහුද |
| අනවජ්ජසුඛස්සෙතං කලං නාග්ඝති සොළසිං.,අනෙක් සැප සියල්ල නිවැරදි පැවැත්මේ සැපයෙන් 1/16ක්වත් නොවටී. |
| භගවතො අවිදූරෙ සධායමානරූපා අතික්කමන්ති,භාග්යවතුන් වහන්සේට නුදුරෙහි කවටකම් මෙන් හැසිරී ඉක්මවත් |
| සාස්ස වණිජ්ජා හොති පරාධිප්පායා.,ඔහුගේ ඒ වෙළඳාම සිතුවාටත් වඩා ලාභ සහගත වෙයි. |
| සඞ්ඝො වෙ යජතං මුඛං,දන් දෙන්නන්ට සංඝය ප්රධාන |
| ඣානානුයුත්තො බහුජාගරස්ස,ධ්යානයට යුක්ත බොහෝ ජාගරික |
| ධම්මං පරියාපුණාති නප්පජානාති ච.,ධර්මය ඉගෙන ගත්ත ද සත්යය අවබෝධ කර නැත. |
| පූරො ගූථස්ස,අසූචියෙන් පිරුණු |
| පබ්බතානං ගුහාසු වා,පර්වත ගුහා වැනි තැන |
| පණ්ඩිතො සීලං රක්ඛෙය්ය,පණ්ඩිතයා සිල් රකින්නා වෙයි |
| අත්තා හි අත්තනො නත්ථි,තමාම තමාට නැත |
| අයොනිසො පඤ්හං කත්තා හොති.,නුනුවණින් ප්රශ්න අසන්නෙක් වෙයි. |
| ස වෙ ඝොසෙන වුය්හති සමන්තාවරණො බාලො.,වැසුණු සිත් ඇති ඒ බාලයා ශබ්දයට මුළා වී ගසාගෙන යයි. |
| පහාය න පුනායන්ති,අත්හැර නැවත නොපැමිණෙති |
| සත්ථා හිස්ස වණ්ණං භණතීති අඤ්ඤෙ නං භික්ඛූ භජෙය්යුං.,ශාස්තෘන් වහන්සේ මොහුගේ ගුණ කියතැයි සිතා අන්ය භික්ෂූහු ඔහුව ඇසුරු කරති. |
| සරො දිද්ධො කලාපංව,විෂ තැවරූ ඊ වැනි වෙයි |
| එකං ධම්මපදං සෙය්යො,එක ධර්ම පදයක් උතුම්ය |
| තීරමෙවානුධාවති,මෙතරටම දුවති |
| ආරද්ධවීරියොහමස්මි,මම පටන්ගත් වීර්යය ඇත්තේ වෙමි |
| මුට්ඨස්සච්චඤ්ච අසම්පජඤ්ඤඤ්ච.,මුළාවූ සිහිය සහ සම්යක් ප්රඥාව නැති බවයි. |
| අයම්පි කාමානං ආදීනවො සන්දිට්ඨිකො,මෙය කාමයන්ගේ මෙලොවදීම විඳින දෝෂයයි |
| සිනෙහමස්ස නානුප්පවෙච්ඡෙ,ඇල්ම නැවත වැඩෙන්න නොදෙයි |
| නිරාමිසං වා අදුක්ඛමසුඛං වෙදනං වෙදයමානො,කාමාසාවන් පිළිබඳ නොවන දුක් නොවූ සැප නොවූ වේදනාවක් විඳින්නේ |
| අක්ඛධුත්තො,දූ කෙළියට ලොල් |
| මන්ධාතා කාමභොගිනං මාරො ආධිපතෙය්යානං.,කාමභෝගීන්ගෙන් මන්ධාතු ද අධිපතීන්ගෙන් මාරයා ද (අග්රය). |
| ඛිප්පමෙව නිගච්ඡති,ඉක්මනින්ම පැමිණෙයි |
| නො පරං පාණාතිපාතා වෙරමණියා සමාදපෙති.,අනුන්ව ප්රාණාතිපාතයෙන් වැළකීමට යොමු නොකරයි. |
| දුක්ඛස්සන්තං කරිස්සන්ති සත්ථුසාසනකාරිනො,ශාස්තෘන් වහන්සේගේ අනුශාසනය කරන අය දුක්ඛයේ අවසානය කරති |
| සත්තා ගච්ඡන්ති දුග්ගතිං,සත්ත්වයෝ දුගතියට යති |
| "අනුයොගා, භික්ඛවෙ, අකුසලානං ධම්මානං, අනනුයොගා කුසලානං ධම්මානං අනුප්පන්නා චෙව අකුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච කුසලා ධම්මා පරිහායන්තීති.","මහණෙනි, අකුශලධර්මයන්හි යෙදීමෙන්ද කුශලධර්මයන්හි නොයෙදීමෙන්ද, නූපන් අකුශල ධර්මයෝත් උපදිත්, උපන්නාවූ කුශලධර්මයෝත් පිරිහෙත්." |
| විඤ්ඤාණඤ්චායතනූපගානං භික්ඛවෙ දෙවානං චත්තාරීසං කප්පසහස්සානි ආයුප්පමාණං.,"මහණෙනි, විඤ්ඤාණඤ්චායතන වැසි දෙවියන්ගේ ආයුෂ ප්රමාණය කල්ප සතළිස් දහසකි." |
| තුට්ඨී සුඛා යා ඉතරීතරෙන,ලැබෙන දෙයින් සතුටු වීම සුවය |
| දුස්සීලො පාපධම්මො,දුසිල්වත් පාප ස්වභාව ඇතිව සිටියේය |
| තථාගතප්පවෙදිතස්ස ධම්මවිනයස්ස දෙසෙතා පුග්ගලො දුල්ලභො ලොකස්මිං.,තථාගතයන් වහන්සේ විසින් වදාළ ධර්ම විනය දේශනා කරන පුද්ගලයා ලෝකයෙහි දුර්ලභය. |
| පරෙ පළාසී භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ අපළාසී භවිස්සාමාති,අන්යයෝ පලාස (යුගග්රාහ) ඇත්තෝ වන්නාහුය අපි පලාස නැත්තෝ වන්නෙමුයි |
| සබ්රහ්මචාරිනො ච මෙ සීලවන්තො,මා සමග බ්රහ්මචරියාවෙහි යෙදෙනෝ සිල්වත්ය |
| කසියා වණිජ්ජාය ගොරක්ඛෙන,ගොවිතැනින් වෙළඳාමෙන් හෝ ගව පාලනයෙන් |
| තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා චූළපන්ථකො භගවතො අවිදූරෙ නිසින්නො හොති,ඒ සමයේ ආයුෂ්මත් චුල්ලපන්ථක තෙරුන් භාග්යවතුන් වහන්සේට නුදුරේ වැඩ හිඳින සේක |
| භගවතො සම්මුඛෙ පාතුරහෙසුං,භග්යවතුන් වහන්සේ ඉදිරියේ පෙනී සිටියහ |
| සානි කම්මානි නයන්ති දුග්ගතිං,ඔවුන්ගේම කර්ම ඔවුන් දුගතියට ගෙනයනවා |
| එවං මෙ සුතං - එකං සමයං භගවා ආළවියං විහරති ගොමග්ගෙ සිංසපාවනෙ පණ්ණසන්ථරෙ.,මා විසින් මෙසේ අසන ලදී - එක් සමයෙක්හි භාග්යවතුන් වහන්සේ අලව් නුවර ගව මාවතේ ඇට්ටේරියා වනයෙහි කොළ ඇතිරියක වැඩවසන සේක. |
| තයො ඛොමෙ මහානාම සත්ථාරො සන්තො සංවිජ්ජමානා ලොකස්මිං.,"මහානාමය, ලෝකයෙහි මේ ශාස්තෲවරයෝ තිදෙනෙක් විද්යමාන වෙති." |
| මූළ්හො ඛො. අත්තත්ථම්පි යථාභූතං නප්පජානාති.,මෝහයෙන් මුළා වූ තැනැත්තා තමාගේ හෝ පරාර්ථය නිවැරදිව හඳුනා නොගනියි. |
| මරණසඤ්ඤං භාවෙති.,"මරණසඤ්ඤාව වඩාද," |
| වාරි පොක්ඛරපත්තෙව ආරග්ගෙරිව සාසපො,නෙළුම්පතින් ජලය ගිලිහෙනවා වගේ ඉදිකටු අගින් අබ ඇට ගිලිහෙනවා වගේ |
| තත්ථ කාලවිපස්සිනො කුසලෙසු ධම්මෙසු,කුසල දහම් තුළ කලට සුදුසු ලෙස විදර්ශනා කරන අයට |
| වාතාතපෙ ඩංසසරීසපෙ ච,සුළඟ අව්ව මැසි සර්ප ආදී |
| අත්තවෙතනභතොහමස්මි පුත්තා ච මෙ සමානියා අරොගා,මම මගේ වැටුපෙන් ජීවිකාව කරමි මගේ දරුවෝ නිරෝගීව සමඟ වසති |
| "ඉමෙ ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වෙ ධම්මා.","මහණෙනි, මේ එම කරුණු දෙකයි." |
| අධිග්ගහිතා තුට්ඨස්ස අප්පමත්තස්ස සික්ඛතො.,සතුටු වූ අප්රමාදීව හික්මෙන ඔහුට (ධර්මය) ලැබෙයි. |
| චන්දනිකායෙ වා ඔළිගල්ලෙ වා,අපවිත්ර දියෙහි හෝ කුණුදිය වළවල්වල හෝ |
| දිට්ඨිමනාදියානං බ්රාහ්මණං,දෘෂ්ටි නොගන්නා බ්රාහ්මණ |
| බ්රහ්මස්මිං න මඤ්ඤති,බ්රහ්මයා ආශ්රයකොට තමා පිහිටියේයයි නොහඟින්නාහ |
| අඤ්ඤෙන අන්නෙන පානෙන,වෙනත් ආහාර පානයෙන් |
| "පාසාණලෙඛූපමො, පථවිලෙඛූපමො, උදකලෙඛූපමො පුග්ගලො.","ගලේ ඇඳි ඉර බඳු, පොළොවේ ඇඳි ඉර බඳු සහ දියේ ඇඳි ඉර බඳු පුද්ගලයා ය." |
| යොනිසො භික්ඛවෙ භික්ඛු මනසි කරොන්තො,මහණෙනි භික්ෂුව නුවණින් මෙනෙහි කරන විට |
| ඛෙමප්පත්තො අභයප්පත්තො විහරාමි.,මම සුරක්ෂිත හා භය නැතිව වාසය කරමි. |
| පථවිං අභිනන්දති,පඨවිධාතුව මගේ නිත්ය ආත්මයයි ආසාවෙන් සතුටු වෙයි |
| නිච්චං සඞ්ඝගතා සති,සංඝානුස්සති නිතර තියෙන අයට |
| අස්සද්ධො දුස්සීලො හොති.,අශ්රද්ධාවන්ත සහ දුශ්ශීල වූ. |
| චතුත්තාලීසපදා වුත්තා,පද සතළිස් සතරක් වදාරණ ලදී |
| තණ්හක්ඛයො සබ්බදුක්ඛං ජිනාති,තණ්හා නාශය සියලු දුක් ජයගනී |
| දබ්බී සූපරසං යථා,රස නොදන්නා හැන්ද මෙනි |
| සහස්සං චන්දානං සහස්සං සූරියානං.,"සඳවල් දහසකි, ඉරවල් දහසකි." |
| ආභස්සරෙ මෙති මඤ්ඤති,ආභස්සර දෙවියන් මාගේ යයි හඟියි |
| භජෙථ මිත්තෙ කල්යාණෙ,කළ්යාණ මිත්රයන් ඇසුරු කරන්න |
| එතමහං බ්රාහ්මණ වූපසන්තචිත්තතං අත්තනි සම්පස්සමානො,බ්රාහ්මණය මේ සංසිඳුනු සිත් ඇති බව තමා කෙරෙහි දක්නාවූ මම |
| තං බුද්ධමනන්තගොචරං,සීමා නැති ගෝචර ඇති බුදුන් වහන්සේ |
| සබ්බත්ථෙසු න රජ්ජති,සියලු තැන්හි නොඇලේ |
| සංසාරෙන සුද්ධීති.,සංසාරයේ සැරිසැරීමෙන් ශුද්ධිය ලැබේ යයි කියති. |
| තස්මා හවෙ ජාගරියං භජෙථ,එබැවින් නින්ද දුරු කිරීම පුරුදු කරන්න |
| න ඛො පනාහං පස්සාමි අත්තනා සීලසම්පන්නතරං.,මට වඩා ශීලයෙන් වැඩි වූවෙකු මම (ලෝකයෙහි) නොදකිමි. |
| එකච්චානං ජච්චන්ධානං හත්ථිස්ස කණ්ණං දස්සෙසි,ඇතැමකුට ඇතාගේ කණ පෙන්වීය |
| එජානුගා න තරන්ති සඞ්ගං,තෘෂ්ණා අනුව ගොස් බැඳීම නොඉක්මවයි |
| සුද්ධිං අසුද්ධින්ති අපත්ථයානො,ශුද්ධි අශුද්ධි නොපතමින් |
| නිධාය දණ්ඩං භූතෙසු,දණ්ඩ බහා සතුන්ට |
| සුසිරං සීසං පූරිතං,හිස ඇතුල පිරී ඇත |
| තතියම්පි චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි,තුන්වෙනි වතාවටත් සිතට එම අදහස උපදි |
| අතිමානෙ නො යුතො,අතිමානයෙහි නොයෙදේ |
| ඉමෙ දසසතා යක්ඛා,මේ දහසක් යක්ෂයෝ |
| යං පස්සෙ වජ්ජදස්සිනං,වරද දක්වන කල්යාණ මිතුරෙකු දකිනවා නම් |
| සණ්හෙන වා ඵරුසෙන වා,මෘදු (සිනිඳු) වචනයෙන් හෝ රළු (පරුෂ) වචනයෙන් හෝ |
| අථ රාජා තුණ්හී භවති.,එහෙත් රජු (කතාව නතර කර) නිහඬ වෙයි. |
| අපි නු තුම්හෙ පරෙසං සුභාසිතං දුබ්භාසිතං ආජානෙය්යාථා ති,තෙපි අනුන්ගේ සුභසිද්ධිය අසුභසිද්ධිය දන්නහුද |
| එතදග්ගං ඉමාසං ආභානං.,මෙම ආලෝකයන් අතුරෙන් මෙය අග්ර (උතුම්) වේ. |
| ඩංසමකසවාතාතපසරීසපසම්ඵස්සානං.,"මැසි මදුරු, සුළං අව් සහ සර්ප ආදීන්ගේ ස්පර්ශයන්." |
| න තං තථාගතො වත්තබ්බං මඤ්ඤති.,තථාගතයන් වහන්සේ ඔහුට අනුශාසනා කිරීම අත්හරිති. |
| ඉති විඤ්ඤාය පණ්ඩිතො,මෙසේ දැන නුවණැත්තේ |
| පුග්ගලො තුච්ඡො හොති පිහිතො.,"පුද්ගලයා හිස් ය, නමුත් (බාහිරින්) වැසී ඇත." |
| න කොධහෙතු අභිසඞ්ගී,ක්රෝධය නිසා නපුරු ක්රියාවල නොඇලෙන්නෙක් වන්නෙමි |
| අස්සද්ධො අහිරිකො අනොත්තප්පී.,"ශ්රද්ධාව, ලජ්ජාව සහ බිය නැති." |
| ධම්මාරාමො ධම්මරතො ධම්මං අනුවිචින්තයං,ධර්මය වාසස්ථානය කරගෙන ධර්මයට ඇලී ධර්මය මෙනෙහිකරයි |
| න ජනලපනත්ථං,ජනයා ලවා කියවීමට නොවෙයි |
| මිගො අරඤ්ඤම්හි යථා අබද්ධො,වනයේ බැඳීමක් නැති මුවෙකු මෙන් |
| අයං දුක්ඛනිරොධොති යථාභූතං අබ්භඤ්ඤාසිං,මේ දුක් නැති කිරීමයැයි තතුසේ දත්තෙමි |
| යඤ්ඤමුතූපසෙවනා,යාග සහ ඍතු සේවනය |
| උජුං කායං පණිධාය කායගතාය සතියා අජ්ඣත්තං සූපට්ඨිතාය,කය කෙළින් තබා කය අනුව බලන සිහිය ඇතුළත මනාකොට පිහිටුවාගෙන |
| අථො ගහට්ඨා ඝරමාවසන්තා,ගිහිවූවෝද ගෙදර වසති |
| පමාදෙන න සංවසෙ,ප්රමාදයෙන් නොවසන්න |
| නත්ථි මෙ අත්තාති වා අස්ස සච්චතො ථෙතතො දිට්ඨි උප්පජ්ජති,සත්යවශයෙන් ස්ථිරවශයෙන් ආත්මය සිඳේය යන උච්ඡේදදෘෂ්ටිය හෝ උපදියි |
| එතදග්ගං සබ්බූපධිපටිනිස්සග්ගත්ථං පධානං.,මේ වීර්යයන් දෙකෙන් කෙලෙස් දුරලීමේ වීර්යය අග්ර වන්නේය. |
| තිණදොසානි ඛෙත්තානි තණ්හාදොසා අයං පජා,ප්රජාවට තණ්හා දෝෂයක් ඇත |
| පථවිං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,පඨවිධාතුවට ආශාවෙන් සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැතිකිරීමෙන් වීතමොහවූ බැවිනි |
| ධම්මදෙස්සී පරාභවො,ධර්මයට ද්වේෂය ඇතිවෙයි පිරිහෙයි |
| සුභකිණ්හෙ නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,සුභකිණ්හ දෙවියන්ට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැති කිරීමෙන් වීතමොහවූ බැවිනි |
| අත්තනා න රාගවිනයාය පටිපන්නො හොති.,තමා රාගය දුරු කිරීමට පිළිපදින්නේ නැත. |
| මුත්තප්පටිභානො නො යුත්තප්පටිභානො.,"වහා වැටහෙයි, නමුත් සුදුසු දේ නොවැටහෙයි." |
| තණ්හක්ඛයසුඛස්සෙතෙ,තෘෂ්ණා නසා ලැබෙන සුවයට |
| උට්ඨායාසනා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා.,අසුනෙන් නැගිට බුදුරදුන් වැඳ පැදකුණු කොට. |
| රූපී රූපානි පස්සති.,රූපාවචර ධ්යාන ඇත්තේ (පිටත උපන්) රූපයන් දකීද? |
| භිසපුප්ඵංව සරොරුහං,නෙළුම් මලක් කපා ගන්නා සේ |
| සළායතනසමුදයඤ්ච පජානාති,ආයතනයන්ගේ හටගැන්ම දනීද |
| විතක්කපඤ්ඤත්තියා අසති පපඤ්චසඤ්ඤාසඞ්ඛා පඤ්ඤාපෙස්සතීති,විතර්කය නැති කල්හි ප්රපංච සිතුවිලි පැනවීම සිදු කළ නොහැකිය |
| න සො සංසාරො සුලභරූපො.,එවැනි සංසාරයක් මා විසින් නොසැරිසැරූවක් නැත. |
| පුග්ගලො ජිගුච්ඡිතබ්බො න සෙවිතබ්බො න භජිතබ්බො න පයිරුපාසිතබ්බො.,"පිළිකුල් කටයුතු වූ, සේවනය නොකට යුතු, භජනය නොකට යුතු, ආශ්රය නොකට යුතු පුද්ගලයා ය." |
| ආකාසානඤ්චායතනස්මිං මඤ්ඤති,ආකාසානඤ්චායතන වැසි දෙවියන් කෙරෙහි නිත්ය ආත්මය ඇතැයි හඟියි |
| දිට්ඨිගතං සීලවතං නු ජීවිතං,දෘෂ්ටි හා සීලය කෙබඳුද |
| තෙසම්පි විතක්කානං අසතිඅමනසිකාරං ආපජ්ජතො,ඒ කල්පනාවන් මෙනෙහි නොකිරීමට (නොසලකා හැරීමට) පැමිණෙන්නාහට ද |
| අනාගතමද්ධානං අරහන්තො සම්මාසම්බුද්ධා කම්මවාදා භවිස්සන්ති.,අනාගත සම්මා සම්බුදුවරයෝ කර්මවාදීහු වන්නාහ. |
| යා තා රත්තියො අභිඤ්ඤාතා අභිලක්ඛිතා - චාතුද්දසී පඤ්චදසී අට්ඨමී ච පක්ඛස්ස,පක්ෂයෙහි ප්රසිද්ධවූ තුදුස්වකය පසළොස්වකය අටවකය යන යම් ඒ රාත්රීහු වෙත්ද |
| තස්ස ඛො භික්ඛුනො නත්ථි සා ඉද්ධි වා ආනුභාවො වා.,ඒ භික්ෂුවට එවැනි සෘද්ධියක් හෝ ආනුභාවයක් නැත. |
| දෙවදත්තො ආපායිකො,දෙවදත් අපායට යයි |
| "මිගජාතාති ඛො, භික්ඛවෙ, සමණබ්රාහ්මණානමෙතං අධිවචනං",'මුව සමූහයා' යනු මහණ බමුණන්ට නමකි. |
| විතක්කූපසමෙන චෙතසා,සිත සන්සුන් කරගන්න |
| යෙසං පඤ්චොරම්භාගියානි සංයොජනානි පහීනානි.,යම් භික්ෂුවකගේ ඕරම්භාගිය සංයෝජන පහ නැති වූයේද. |
| තත්ථ චිත්තං විරාජයං පජහං,එහි සිත විරාග කරමින් පහ කරමින් |
| දුබ්බණ්ණං,දුර්වර්ණ බවක් ඇති |
| යාවදෙව ඉමස්ස කායස්ස ඨිතියා යාපනාය විහිංසූපරතියා බ්රහ්මචරියානුග්ගහාය,මේ ශරීරයාගේ පැවැත්ම පිණිස යැපීම පිණිස බඩගිනි වෙහෙස සංසිඳවනු පිණිස ශාසන මාර්ග බ්රහ්ම චර්යාව රැකීමට අනුබල පිණිස |
| "කතමො ච, භික්ඛවෙ පුග්ගලො නිරාසො?","මහණෙනි, බලාපොරොත්තු රහිත පුද්ගලයා කවරේද?" |
| සො ලොකො සො අත්තා.,ලෝකය හා ආත්මය එකක්මය (යන දෘෂ්ටිය). |
| කාමානමෙතං නිස්සරණං නෙක්ඛම්මං,කාමයන්ගෙන් නික්මීම නෙක්ඛම්මය වේ |
| අජ්ඣත්තං වා කායෙ කායානුපස්සී විහරති,තමාගේ ශරීරයෙහි හෝ ශරීරය අනුව බලමින් වාසය කරන්නේය |
| බහුස්සුතොපි චෙ හොති සීලෙසු සුසමාහිතො.,බොහෝ දේ අසා ශීලයෙහි මනාව හික්මුණේ වෙයි ද. |
| සළායතනනිරොධඤ්ච පජානාති,ආයතන නැතිකිරීම දනීද |
| තස්ස මය්හං භික්ඛවෙ එතදහොසි,මහණෙනි එවිට මට මෙසේ සිත උන |
| "යො ච ලද්ධං ලද්ධං නික්ඛිපති, යො ච ලද්ධං ලද්ධං විස්සජ්ජෙති.","යමෙක් ලැබුණු ලැබුණු දේ සඟවා තබයිද, යමෙක් ලැබුණු ලැබුණු දේ වියදම් කරයිද යන දෙදෙනයි." |
| මූලං ඛණති අත්තනො,තමන්ගේම මූලය කැඩලා දානවා |
| යාවකීවඤ්චාහං භික්ඛවෙ ලොකස්ස අස්සාදඤ්ච ආදීනවඤ්ච නිස්සරණඤ්ච යථාභූතං නාබ්භඤ්ඤාසිං.,"මහණෙනි, යම්තාක් කල් මම ආශ්වාදය, ආදීනවය සහ නිස්සරණය තතු පරිදි අවබෝධ නොකළෙම්ද." |
| සති ච සම්පජඤ්ඤඤ්ච.,සිහිය සහ සම්යක් ප්රඥාවයි. |
| සබ්බං සො පටිනිස්සජ්ජ,සියල්ල අතහරිනු ඇත |
| අසොකං විරජං සුද්ධං තමහං බ්රූමි බ්රාහ්මණං,ශෝක නැති රජස් නැති පිරිසිදු ඔහු බ්රාහ්මණයයි කියමි |
| "අයං වුච්චති, භික්ඛවෙ - භික්ඛු අරිත්තජ්ඣානො විහරති සත්ථුසාසනකරො ඔවාදපතිකරො අමොඝං රට්ඨපිණ්ඩං භුඤ්ජති.",ඒ මහණතෙමේ හිස් නොවූ ධ්යාන ඇත්තේ ශාස්තෲන්වහන්සේගේ ඉගැන්වීම පිළිපදිමින් ශාස්තෲන්වහන්සේගේ අවවාදය පිළිපදිමින් රටවැස්සන්ගේ පිණ්ඩපාතය නිරර්ථක නොවනසේ අනුභව කෙරේයි කියනු ලැබේ. |
| බ්යඤ්ජනතො පරියාදානං ගච්ඡති.,ව්යඤ්ජන (අකුරු/වචන) අතින් කෙළවරට පත් වෙයි. |
| "ඨානඤ්ච ඛො එතං, භික්ඛවෙ, විජ්ජති යං එකිස්සා ලොකධාතුයා එකොව අරහං සම්මාසම්බුද්ධො උප්පජ්ජෙය්ය.","මහණෙනි, මෙබඳු දෙයක් නම් ඇත්තේය. (එනම්) යම් හෙයකින් එක ලොකධාතුවෙක්හි අර්හත්වූ එකම සම්බුදුවරයෙක් උපදනේය යන මේ කාරණය වනාහි විද්යමානවේ." |
| යදත්තගරහී තදකුබ්බමානො,තමාට නින්දා වන දේ නොකර |
| සම්මාඤාණී හොති සම්මාවිමුත්ති හොති.,සම්යක් ඥානයෙන් හා නිවැරදි විමුක්තියෙන් යුක්ත වෙයි. |
| රත්තිං ඛිත්තා යථා සරා,රෑට විදිලා ගියා වගේ |
| එකමන්තං නිසින්නං ඛො විසාඛං මිගාරමාතරං භගවා එතදවොච,එකත්පසෙක හිඳගත් විසාඛාවට භග්යවතුන් වහන්සේ මෙසේ වදාළ සේක |
| චත්තාරොමෙ ආවුසො ආහාරා භූතානං වා සත්තානං ඨිතියා,ඇවැත්නි සත්ත්වයන්ගේ පැවැත්ම පිණිසද පවත්නාවූ ආහාර සතරක් වෙත් |
| යෙ ඛො කෙචි ලොකෙ අරහන්තො වා අරහත්තමග්ගං වා සමාපන්නා අහං තෙසං අඤ්ඤතරො,ලෝකයේ රහත් හෝ රහත් මගට පැමිණි අය අතර මමත් කෙනෙකු යයි සිතා ගත්තා |
| එතදග්ගං යදිදං පරිසාමණ්ඩොති.,පිරිස් දෙක අතරින් සාරවත් මණ්ඩ පිරිසම ශ්රේෂ්ඨ වන්නේය. |
| ඉදමස්සාහං අඤ්ඤතරං සාමඤ්ඤඞ්ගන්ති වදාමි.,මෙය ඔහුගේ පැවිදිකමේ එක් අංගයකැයි මම පවසමි. |
| "'නායං ධම්මො නිබ්බිදාය න විරාගාය න නිරොධාය. න නිබ්බානාය සංවත්තති, යාවදෙව ආකිඤ්චඤ්ඤායතනූපපත්තියා'ති.","නමුත් මට සිතුණා: ""මේ ධර්මය කලකිරීම පිණිස, නොඇලීම පිණිස, කෙලෙස් නිරෝධය පිණිස හෝ නිවන පිණිස හේතු නොවේ. එය ආකිඤ්චඤ්ඤායතන බඹලොව ඉපදීම පිණිස පමණක් පවතී.""" |
| අථ ඛො එතෙව සත්තා බහුතරා යෙ සංවෙජනියෙසු ඨානෙසු න සංවිජ්ජන්ති.,"එසේ නමුත් යම් සත්වකෙනෙක් සංවෙග කටයුතු කාරණයන්හි සංවෙග නූපදවත්ද, මේ සත්වයෝම අතිශයින් බොහෝ වෙත්." |
| ඤත්තිදුතියකම්මං පඤ්ඤත්තං.,ඤත්ති දුතිය කර්මය පනවන ලදී. |
| මරීචිධම්මං අභිසම්බුධානො,මිරිඟුවක් මෙන් බව අවබෝධ කර |
| රිත්තස්ස මුනිනො චරතො,කාම හිස් කර මුනි හැසිරෙයි |
| අහො සුඛං අහො සුඛං,ඉතා සුවයි ඉතා සුවයි |
| කායදුච්චරිතස්ස ඛො පාපකො විපාකො.,කයින් කරන වැරදිවලට නරක විපාක ලැබෙන බව නුවණින් විමසයි. |
| කථඤ්ච භික්ඛවෙ චක්ඛුමන්තො පස්සන්ති,මහණෙනි නුවණ ඇස් ඇත්තෝ දකින්නේ කෙසේද |
| අහොරත්තානුසික්ඛිනා කුසලෙසු ධම්මෙසු,කුසල ධර්මයන්හි දිවා රෑ හික්මෙමින් |
| ආදිච්චො උදයං තමො,හිරු උදාවේ අඳුර නසයි |
| අවිමුත්තං වා චිත්තං,නොමිදුණු සිත (අවිමුක්ත සිත) |
| එවං මෙ සුතං.,මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. |
| සීලගන්ධො අනුත්තරො,ශීල සුවඳ උතුම්ය |
| සම්බුද්ධානං සතීමතං,සිහිමත් සම්බුදුන්ට |
| අක්කොධනං වතවන්තං සීලවන්තං අනුස්සදං,කෝප නැති ව්රත සහිත සීලවත් තෙත් නොවන කෙනා |
| සන්නිපතිතං,රැස්ව සිටින බව දුටුවේය |
| දුග්ගං සංසාරං මොහමච්චගා,සංසාර මුලාව ඉක්මවයි |
| භික්ඛු ගන්තා හොති.,භික්ෂුව (නිවන කරා) යන්නෙකු වෙයි. |
| න චෙව උපාරම්භානිසංසා ධම්මං පරියාපුණන්ති,ඔවුන් අනුන්ට දොස් කීමේ (උපාරම්භ) අදහසින් ධර්මය ඉගෙන නොගනිති |
| ඉමෙහි චතූහි ධම්මෙහි එවං නිරයෙ.,මෙම කරුණු හතර නිසා නිරයෙහි උපදියි. |
| කාසාවකණ්ඨා බහවො පාපධම්මා අසඤ්ඤතා,කසාය වස්ත්රය ඇඳගෙනත් පව් ගති ඇති සංවර නැති බොහෝ අය වෙති |
| භික්ඛූ ච න ඵාසුං විහරිස්සන්තීති.,එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස භික්ෂූන්ට සුවසේ වාසය කිරීමට නොහැකි වන බව වදාළ සේක. |
| ආගාළ්හා පටිපදා නිජ්ඣාමා පටිපදා මජ්ඣිමා පටිපදා.,"කර්කශ ප්රතිපදාව, දැවීම් සහිත ප්රතිපදාව සහ මධ්යම ප්රතිපදාවයි." |
| හත්ථී සෙය්යථාපි සම්මජ්ජනීති,ඇතා මුස්නයක් වැනියැයි සමහරු කීහ |
| අදුක්ඛමසුඛං උපෙක්ඛාසතිපාරිසුද්ධිං චතුත්ථං ඣානං,දුක් සැප රහිත උපෙක්ෂාවෙන් හටගත් සිහිය පිරිසිදු බව ඇති සතරවැනි ධ්යානය |
| චිත්තසමාධිපධානසඞ්ඛාරසමන්නාගතං ඉද්ධිපාදං භාවෙති,සිත නිසා පැවති සමාධිය ප්රධාන කොට ඇති සංස්කාරයන්ගෙන් යුක්ත වූ සෘද්ධිපාදය වඩයි |
| අයං වුච්චතාවුසො දුක්ඛනිරොධො,ඇවැත්නි මේ දුක නැතිකිරීමයයි කියනු ලැබේ |
| මූළ්හස්ස වා මග්ගං ආචික්ඛෙය්ය,මංමුළාවූවෙකුට මග පෙන්වනවා වැනි |
| අසත්පුරුෂො අත්තනො වණ්ණං අපුට්ඨොපි පාතු කරොති.,අසත්පුරුෂයා තමාගේ ගුණ නොවිමසා ම පවසයි. |
| නෙවත්තබ්යාබාධාය චෙතෙති.,තමාගේ පීඩාව පිණිස නොසිතයි. |
| අථ නිබ්බින්දති දුක්ඛෙ,දුක්ඛයෙන් කලකිරීම උපදේ |
| න නිද්දාරාමො භික්ඛු අපරිහානාය සංවත්තති,නිදීමට නොඇලුනු භික්ෂුව නොපිරිහෙයි |
| "එසා, භික්ඛවෙ, තුලා එතං පමාණං මම සාවකානං භික්ඛූනං යදිදං සාරිපුත්තමොග්ගල්ලානාති.","මහණෙනි, මාගේ ශ්රාවක භික්ෂූන්ට යම් මේ ශාරීපුත්ර මොග්ගල්ලානයෝ වෙත්ද, මේ ඒ තුලාවයි, මේ ඒ ප්රමාණයයි." |
| සෙය්යථාපි කංසපාති ආභතා ආපණා වා. තමෙනං සාමිකා න චෙව පරියොදපෙය්යුං,සල්පිලකින් ගෙනෙන ලද රන් තලියක් එහි හිමියන් පිරිසිදු නොකරයි නම් |
| අයමන්තරාකථා උදපාදි,ඔවුන් අතර මෙබඳු අතුරු කථාවක් ඇතිවිය |
| සෙය්යථාපි චුන්ද යෙ කෙචි අකුසලා ධම්මා සබ්බෙ තෙ අධොභාගඞ්ගමනීයා,චුන්දය යම්සේ යම්කිසි අකුසල ධර්මකෙනෙක් වෙත් නම් ඒ සියල්ල අපාය ආදී පහත් තැනට පමුණු වන්නාහු වෙත්ද |
| කොධො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා කොධො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො පහීනො හොති,මහණෙනි යම් කලෙක පටන් භික්ෂුව විසින් ක්රෝධය හිත කෙලෙසන්නකැයි දැන හිත කෙලෙසන ක්රෝධය නැති කරන ලද්දේ වෙයිද |
| පණ්ඩිතො වියත්තො සප්පුරිසො.,"පණ්ඩිත වූ, දක්ෂ වූ සත්පුරුෂයා." |
| න හොති තථාගතො පරං මරණා ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤන්ති,තථාගතයා මරණින් පසු නැත මේම සත්යය අනිත්වාද බොරුය කියති |
| කුරූනං නිගමො,කුරු රට වැස්සන්ගේ නියම් ගම |
| ථලං පූරෙති,ගොඩ පුරවයි |
| ඤත්තිකම්මං පඤ්ඤත්තං.,ඤත්ති කර්මය පනවන ලදී. |
| සො සබ්බසො රාගානුසයං පහාය,හෙතෙම සර්වප්රකාරයෙන් රාගය දුරුකොට |
| එවං පියො පුථු අත්තා පරෙසං,මේ ලෙස අනුන්ටත් තමන්ම ඉතා ප්රියය |
| දුක්ඛා තිබ්බා ඛරා කටුකා වෙදනා,දුක් වූ තියුණු වූ කර්කශ වූ කටුක වූ වේදනාවන් |
| පහිණෙය්යාසි ත්වං ආනන්ද දූතං,ආනන්දය ඔබ දූතයෙකු යවන්න |
| උපෙක්ඛාසහගතං පඤ්ඤාබලං භාවෙති.,"උපෙක්ෂාව සමග පැවැත්තාවූ ප්රඥාබලය වඩාද," |
| "එතං මම, එසොහමස්මි, එසො මෙ අත්තාති.","මෙය මගේය, මම වෙමි, මෙය මගේ ආත්මයයි කියා." |
| පංසුකූලිකො,පංසුකූලයම හඳින |
| උට්ඨායාසනා පක්කමිම්හ,අසුනෙන් නැගිට පිටත් වුයෙමු |
| අථ ඛො සො භික්ඛු අපරෙන සමයෙන අධිසීලම්පි සික්ඛි අධිචිත්තම්පි සික්ඛි අධිපඤ්ඤම්පි සික්ඛි.,"ඉක්බිති ඒ භික්ෂුව පසු කලෙක අධි ශීලයෙහිද, අධි චිත්තයෙහිද, අධි ප්රඥාවෙහිද හික්මුණේය." |
| ඛත්තියාපි ඛත්තියෙහි විවදන්ති,ක්ෂත්රියයෝද ක්ෂත්රියයන් සමග කලහ කරති |
| යථාභූතං පජානන්ති,ඇති සැටියෙන් (සැබෑ ලෙසම) දනිත්ද |
| තථාරූපම්පිස්ස චක්ඛු හොති යථාරූපෙන චක්ඛුනා කුසලාකුසලෙ ධම්මෙ ජානෙය්ය.,ඔහුට කුසල් අකුසල් දහම් දැනගන්නා ඇසද ඇත. |
| සුසඞ්ඛතං භොජනං යා දදාති සුචිං පණීතං.,යමෙක් පිරිසිදු ප්රණීත මනා බොජුන් පූජා කරයි ද. |
| සෙන්ති චාපාතිඛීණාව,දුන්නෙන් හරණ ලද ශර මෙන් වැතිරෙති |
| තෙසම්පි විතක්කානං විතක්කසඞ්ඛාරසණ්ඨානං මනසිකරොතො,ඒ කල්පනාවන්ගේ මුල් හේතුව (සංස්කාරයන්ගේ සංසිඳීම) මෙනෙහි කරන්නා වූ ද |
| අමතොගධමනුප්පත්තං,අමතයට බැස ඇත |
| යස්ස ජිතං නාවජීයති,යමෙකුගේ ජය නැවත පරාජය නොවේ |
| මෙත්තා චෙතොවිමුත්තී තිස්ස වචනීයං.,මෛත්රී චේතෝවිමුක්තිය ද්වේෂය නැති කිරීමට හේතුවයි. |
| යො ජාතමුච්ඡිජ්ජ න රොපයෙය්ය,උපන් කෙලෙස් සිඳ නැවත නොවවයි |
| කායකම්මම්පි අපූතිකං හොති.,කාය කර්මය ද කුණු නොවේ. |
| "ඉධ පන, භික්ඛවෙ, එකච්චො පුග්ගලො සබ්යාබජ්ඣම්පි අබ්යාබජ්ඣම්පි කායසඞ්ඛාරං අභිසඞ්ඛරොති, සබ්යාබජ්ඣම්පි අබ්යාබජ්ඣම්පි වචීසඞ්ඛාරං අභිසඞ්ඛරොති, සබ්යාබජ්ඣම්පි අබ්යාබජ්ඣම්පි මනොසඞ්ඛාරං අභිසඞ්ඛරොති.","මහණෙනි, මෙලොව ඇතැම් පුද්ගලයෙක් දුක් සහිත වූ ද දුක් රහිත වූ ද කාය, වාක් සහ මනෝ කර්ම රැස් කරයි." |
| "ත්යාස්ස සීලවතො සීලං, චාගං සුචරිතානි ච; පස්සමානානුකුබ්බන්ති, අත්තමත්ථං විචක්ඛණා.","නුවණැත්තෝ ඒ සිල්වතාගේ ශීලය, පරිත්යාගය හා සුචරිතය දකිමින් ඒ අනුව පිළිපදිති." |
| සද්ධම්මසවනස්ස අතිත්තො.,ධර්මය ඇසීමෙහි තෘප්තියක් නොවීය. |
| කායස්ස භෙදා පරං මරණා.,කය බිඳී මරණයෙන් මතු (උපත ලබයි). |
| පඤ්ච චෙතසොවිනිබන්ධා සුසමුච්ඡින්නා,පස්වැදෑරුම් සිතේ බැමි මනාව සිඳින ලද්දාහු ද |
| විඤ්ඤාණඤ්චායතනං විඤ්ඤාණඤ්චායතනතො අභිඤ්ඤාය විඤ්ඤාණඤ්චායතනං න මඤ්ඤති,විඤ්ඤාණඤ්චායතන දෙවියන් විඤ්ඤාණඤ්චායතන දෙවියන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන විඤ්ඤාණඤ්චායතන දෙවියන් තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ |
| කතමා ච භික්ඛවෙ අධිපඤ්ඤාසික්ඛා?,"මහණෙනි, අධි ප්රඥා ශික්ෂාව කවරේ ද?" |
| සබ්බසො ආකිඤ්චඤ්ඤායතනං සමතික්කම්ම නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනං උපසම්පජ්ජ විහරති.,ආකිඤ්චඤ්ඤායතනය ඉක්මවා සංඥාවක් ඇත්තේද නැත්තේද නොවන නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතන ධ්යානයට පත්වේ. |
| සඞ්ගාමෙ මෙ මතං සෙය්යො,යුද්ධයේ මරණය මට ශ්රේෂ්ඨය |
| පාපමිත්තතා අභිභූතා,පවිටු මිතුරන් නිසා යටවෙයි |
| අකුසලානං පහානං කුසලානං උපසම්පදං,අකුසල් දුරු කිරීම හා කුසල් රැස් කිරීම (දන්නහුද) |
| සො භික්ඛු ජහාති ඔරපාරං,එම මහණ සසර දෙපස අත්හරී |
| විසමෙ නිවිට්ඨා,විෂම මගෙහි පිහිටියහ |
| කුම්මොති ඛො භික්ඛු පඤ්චන්නෙතං උපාදානක්ඛන්ධානං අධිවචනං.,"මහණ, ඉදිබුවා යනු පංච උපාදානස්කන්ධයන්ට නමකි." |
| කතමෙ ච භික්ඛවෙ ආසවා දස්සනා පහාතබ්බා,මහණෙනි සෝවාන් මගින් පහකළයුතු වූ කෙලෙස් නම් කවරහුද |
| එකා හි ධාතු ඉධ දිට්ඨධම්මිකා,එක් ධාතුවක් මේ ජීවිතයේම දක්නට ලැබේ |
| යස්ස ජාලිනී විසත්තිකා,ජාලයක් වැනි බැඳීමක් වූ තෘෂ්ණාව |
| සන්තො ඛීණපුනබ්භවො,ශාන්ත නැවත භව නැති |
| අද්දසංසු ඛො. තතියානං සමණබ්රාහ්මණානං ආසයං,මාරයා සහ පිරිස තෙවන මහණ බමුණන් සැඟවී සිටින තැන සොයා ගත්හ. |
| සම්මාසම්බුද්ධසාවකො,සම්මා සම්බුදුන්ගේ ශ්රාවකයා |
| සච්චාභිසමයා,සත්ය අවබෝධයෙන් |
| මුහුත්තමපි චෙ විඤ්ඤූ,නුවණැත්තෙක් ඇසිල්ලකින්ම |
| අජ්ජවෙන ජවෙන ඛන්තියා සොරච්චෙන.,"සෘජු බව, වේගය, ඉවසීම හා සංවර බව යන අංගයන් ය." |
| ආයුං පාජෙන්ති පාණිනං,සත්වයන්ගේ ආයුෂ ගෙන යති |
| උපසඞ්කමිත්වා මම වචනෙන භගවතೊ පාදෙ සිරසා වන්දාහි,ගොස් මාගේ වචනයෙන් භග්යවතුන් වහන්සේගේ පාද වඳින්න |
| ලුද්ධො ඛො අයං සාළ්හා පාණම්පි හනති.,"සාළ්හයෙනි, ලෝභයෙන් ඇලුණේ සතුන් පවා මරයි." |
| "එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ ථලජා.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම යම් සත්වකෙනෙක් ගොඩ උපන්නෝ වෙත්ද, ඒ සත්වයෝ ස්වල්පවෙත්." |
| ඉති විඤ්ඤාණස්ස අත්ථඞ්ගමො,මේ විඤ්ඤාණයාගේ විනාශයයි |
| යථාභූතං පජානාති,ඇති සැටියෙන් දැනගනී (යථා ස්වභාවය අවබෝධ කරගනී) |
| අථ ඛො භගවා බාහියං කාලඞ්කතං අද්දස,පසුව භාග්යවතුන් වහන්සේ බාහිය මියගොස් ඇතිව දුටු සේක |
| අග්ගස්ස දාතා මෙධාවී,ශ්රේෂ්ඨ දානය දෙනා නුවණැති |
| භික්ඛු සත්ථරි න කඞ්ඛති න විචිකිච්ඡති,භික්ෂුව ශාස්තෘන් වහන්සේ කෙරෙහි සැක නොකරයි ද අවිශ්වාස නොකරයි ද |
| අද්දසා ඛො භගවා,භාග්යවතුන් වහන්සේ දුටු සේක |
| එකාහිකං ආහාරං ආහාරෙමි.,දිනකට වරක් ආහාර ගනිමි. |
| පරෙ කොධනා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ අක්කොධනා භවිස්සාමාති,අන්යයෝ ක්රොධකරන්නෝ වන්නාහුය අපි ක්රොධ රහිත වූවෝ වන්නෙමුයි |
| සො බොධිසත්තො ජාතො,බෝධිසත්ත්වයා උපන්නාය |
| "සො අත්තානංයෙව අධිපතිං කරිත්වා අකුසලං පජහති, කුසලං භාවෙති.","ඔහු තමාම අධිපති කොටගෙන අකුසල් දුරු කරයි, කුසල් වඩයි." |
| අනුධම්මං,ධර්මයට ගැලපෙන ලෙස |
| මුතතො න මඤ්ඤති,මුතයෙන් පිටත මුතය ඇසුරුකොට තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ |
| නාපි අරහත්තමග්ගං වා සමාපන්නො,ඔබ රහත් මගට පැමිණත් නැත |
| හන්ති බාලස්ස සුක්කංසං,බාලයාගේ කුසල කොටස නසයි |
| අජ්ඣොපන්නා,ගිලී සිටිති |
| චතස්සො ච පජාපතියො මනාපාමනාපෙන පච්චුපට්ඨිතා අස්සු.,ප්රියජනක බිරිඳන් සිව්දෙනෙක් උපස්ථාන කරන්නේ නම්. |
| "ථෙරම්පාහං න වදෙය්යං, නවම්පාහං න වදෙය්යං.",මම ද වැඩිමහලු හෝ නවක කිසිදු භික්ෂුවකට අවවාද නොකරමි. |
| ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු අරහං හොති,මෙහි භික්ෂුව රහත් වේ |
| අයම්පි ඛො කායො එවංධම්මො එවංභාවී එවංඅනතීතො,මගේ මේ ශරීරයත් මෙබඳු ස්වභාව ඇත්තේය මෙබඳු තත්ත්වයට පත්වන්නේය මෙය ඉක්මවා නොයන්නේය |
| භවසමුදයඤ්ච පජානාති,කර්මභවය ඇතිවීමට හේතුව දනීද |
| යෙ එතදඤ්ඤාය පදං අසඞ්ඛතං,යම් අය අසංස්කෘත පදය දැන ගනීද |
| මනොසුචරිතෙන කතඤ්ඤුතා.,සිතින් වන යහපත සහ කෘතඥතාව. |
| කො නාමො අයං භන්තෙ ධම්මපරියායොති,ස්වාමීනි මේ ධර්ම ක්රමයේ නම කුමක් ද |
| මා භගවන්තං අබ්භාචික්ඛි න හි සාධු භගවතො අබ්භක්ඛානං,"""භාග්යවතුන් වහන්සේට දෝෂාරෝපණය නොකරව (අසත්ය ආරෝපණය නොකරව), එය යහපත් නොවේ""" |
| තතො අඤ්ඤාවිමුත්තස්ස ඤාණං වෙ හොති තාදිනො.,ඉක්බිති අරහත් ඵලයෙන් මිදුණු තාදී ගුණැත්තාට ඥානය වෙයි. |
| සංඛිත්තෙන පඤ්චුපාදානක්ඛන්ධා දුක්ඛා,කොටින්ම උපාදානස්කන්ධ පහම දුකය |
| සුඛා වෙදනා,සැප වේදනාව |
| අවිජ්ජා හායං මහාමොහො,අවිද්යාව මහ මෝහයයි |
| මුසා ච සො න භණති,ඔහු බොරු නොකියයි |
| පුග්ගලො පූරො හොති පිහිතො.,"පුද්ගලයා (ගුණයෙන්) පිරී ඇත, (බාහිරින්) සංවරව වැසී ද ඇත." |
| භයභෙරවසහො අස්සං. උප්පන්නං භයභෙරවං අභිභුය්ය විහරෙය්යං,"භයානක අරමුණු හා තැතිගැනීම් මැඩපවත්වා, උපදින බිය මැඩලමින් වාසය කිරීමට කැමති නම්" |
| යතො ච ඛ්වාහං භික්ඛවෙ. යථාභූතං අබ්භඤ්ඤාසිං.,"මහණෙනි, යම් කලෙක මම ආශ්වාදය, ආදීනවය සහ නිස්සරණය තතු පරිදි අවබෝධ කළෙම් ද." |
| අත්තනො ච දිට්ඨධම්මසුඛවිහාරං සම්පස්සමානො,තමන්ගේ මෙලොව සැප විහරණය සලකමින් |
| කොලෙහි යාපෙමාති.,අපි කොල (ඩෙබර) වලින් යැපෙමු යයි කියති. |
| වණ්ණවන්තං අගන්ධකං,වර්ණ ඇති නමුත් සුවඳ නැති නම් |
| සා තීහි විතක්කෙහි අධිවාසෙති,ඇය තුන් සිතුවිලි මත ඉවසමින් සිටියාය |
| කාමන්ධා ජාලසඤ්ඡන්නා,කාමයෙන් අන්ධ වී දැලකින් වැසී සිටිති |
| ඡන්දජාතස්ස,කැමැත්ත උපන් අය |
| අඤ්ඤථාභාවී භවසත්තො ලොකො,වෙනස්වීමකට යටත් භවයට බැඳුණු ලෝකය මෙසේය |
| වෙහප්ඵලෙ වෙහප්ඵලතො අභිඤ්ඤාය වෙහප්ඵලෙ න මඤ්ඤති,වෙහප්ඵල දෙවියන් වෙහප්ඵල දෙවියන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන වෙහප්ඵල දෙවියන් තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ |
| එවං භන්තෙ.,එසේය ස්වාමීනි. |
| නෙය්යො පදපරමො.,නෙය්ය හා පදපරම පුද්ගලයා. |
| නිරූපධි න නන්දති,ඇලීම නැති අය සතුටු නොවේ |
| චඞ්කමන්තස්ස තං භයභෙරවං ආගච්ඡති,සක්මන්කරන්නාවූ මා වෙතට ඒ භයානක අරමුණ ඒ ද |
| ගිද්ධා,ගිජුව සිටිති |
| මජ්ඣන්හිකසමයං න සක්කච්චං සමාධිනිමිත්තං අධිට්ඨාති.,මධ්යහ්න කාලයෙහි මනාකොට සමාධි නිමිත්ත මෙනෙහි කරන්නේ නැත. |
| මනුස්සා දෙවා,මනුෂ්යයන් හා දෙවියන් |
| පඨමා සමණබ්රාහ්මණා න පරිමුච්චිංසු මාරස්ස ඉද්ධානුභාවා,මෙසේ ඒ පළමු මහණ බමුණෝ මාරයාගේ වසඟයෙන් නිදහස් වූයේ නැත. |
| යො න ලිම්පති කාමෙසු තමහං බ්රූමි බ්රාහ්මණං,කාමයන්ට නොඇලෙන ඔහු බ්රාහ්මණයයි කියමි |
| චිත්තං භාවිතං යො රාගො සො පහීයති.,සිත දියුණු වූ විට පවතින රාගය බැහැර වී යයි. |
| කුරූරකම්මන්තා පරන්තපො.,කෲර කර්මාන්ත කරන්නා අනුන් තවන්නෙකි. |
| "යෙ කෙචි උපද්දවා උප්පජ්ජන්ති සබ්බෙ තෙ බාලතො උප්පජ්ජන්ති, නො පණ්ඩිතතො.","යම්කිසි උපද්රවයක් උපදී නම් ඒ සියල්ල උපදින්නේ බාලයා නිසාය, පණ්ඩිතයා නිසා නොවේ." |
| "අත්තා තෙ පුරිස ජානාති, සච්චං වා යදි වා මුසා.","පුරුෂය, තාගේ සත්යය හෝ අසත්යය තාගේම සිත දනියි." |
| "තීහි, භික්ඛවෙ, අඞ්ගෙහි සමන්නාගතො පාපණිකො අභබ්බො.","මහණෙනි, කරුණු තුනකින් යුක්ත වූ වෙළෙන්දා අසමත් වෙයි." |
| "සචෙ, භික්ඛවෙ, අප්පකා හොන්ති මනුස්සා. උපොසථං උපවසන්ති.","මහණෙනි, ඉදින් යහපත් දේ කරන මිනිසුන් ස්වල්ප දෙනෙක් වෙත් නම්." |
| නෙවජ්ඣගා පියතරමත්තනා ක්වචි,තමාට වඩා ප්රිය කෙනෙක් කිසි තැනක නොලදිමි |
| "දක්ඛිණෙය්යානං, භික්ඛවෙ, සම්මුඛීභාවා සද්ධො කුලපුත්තො බහුං පුඤ්ඤං පසවති.","මහණෙනි, දක්ෂිණාවට සුදුසු පුද්ගලයන් සම්මුඛ වීමෙන් ශ්රද්ධාවන්ත කුලපුත්රයා බොහෝ පින් රැස් කරයි." |
| සබ්රහ්මචාරී වො භික්ඛවෙ කාලඞ්කතො,මහණෙනි ඔබගේ සබ්රහ්මචාරී මියගොස් ඇත |
| නානත්තං නානත්තතො අභිජානාති,වෙන් වෙන් ස්වභාවවූ පංචස්කන්ධය වෙන් වෙන් ස්වභාවවූ පංචස්කන්ධය වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ |
| සීඝං සීඝං උදකං අභිනෙතිපි අපනෙතිපි.,"වහ වහා වතුර බඳියි, වතුර හරියි." |
| සම්පජානො පතිස්සතො,සමහරවිට දැනුවත් සිහි ඇතිද |
| පුග්ගලො සකපරිසං උබ්බෙජෙතා හොති.,පුද්ගලයා තමාගේ පිරිස තැතිගන්වන්නෙකි (පෙළන්නෙකි). |
| යාචයොගො දානසංවිභාගරතො.,ඉල්ලීමට සුදුසු වූයේ බෙදා දීමෙහි ඇලුනේ වෙයි. |
| සෙය්යාවසථං න දෙති,නිදන තැන නොදෙයි |
| සො උභන්තමභිඤ්ඤාය,ඔහු අන්ත දෙක දැන |
| පණ්ඩිතානඤ්ච සෙවනා,පණ්ඩිතයන් ඇසුරු කිරීම |
| දිස්වාන යෙනායස්මා ආනන්දො තෙනුපසඞ්කමි,දැක ආයුෂ්මත් ආනන්ද තෙරුන් වෙත පැමිණියේය |
| සක්කච්චං අනුමොදරෙ,සකසා අනුමෝදන් කොට ගණිත් |
| ඉන්ද්රියෙසු අගුත්තද්වාරතාය ච,ඉන්ද්රිය දොරවල් නොරැකීම එකකි |
| පණ්ඩිතො භික්ඛවෙ සුප්පබුද්ධො කුට්ඨී,මහණෙනි සුප්පබුද්ධ කුෂ්ට රෝගියා පණ්ඩිතය |
| පටිජානාති,ප්රකාශ කරයි (පිළිගනියි) |
| අප්පමත්තො හි භික්ඛවෙ භික්ඛු විහරති.,"මහණෙනි, ඒ භික්ෂුව අප්රමාදව වාසය කරන බැවිනි." |
| ‘බහූ දෙවා මනුස්සා ච මඞ්ගලානි අචින්තයුං,බොහෝ දෙවියෝද මනුෂ්යයෝද යහපත පතන්නෝ අභිවෘද්ධිය සලසාලන උතුම් කරුණු සෙවූහ |
| අත්තනා මරණධම්මො සමානො මරණධම්මෙ ආදීනවං විදිත්වා අමතං අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නිබ්බානං පරියෙසෙය්යං,මරණය ස්වභාව කොට ඇත්තාවූ මම මරණය ස්වභාව කොට ඇති දෙයෙහි දෝෂය දැක මරණයක් නැති අනුත්තරවූ සතර යෝගයන්ගෙන් මිදුණාවූ නිවණ සොයන්නෙම් නම් යෙහෙකි. |
| මානං පරිජානථ,මානය පිරිසිඳ දැනගන්න |
| නානත්තස්මිං න මඤ්ඤති,වෙන් වෙන් ස්වභාවවූ පංචස්කන්ධය කෙරෙහි තමා පිහිටියේයයි නොහඟින්නාහ |
| පමාදෙ භයදස්සි වා,පමාදයේ භය දකින |
| ආදීනවො එත්ථ භිය්යො,මෙහි දෝෂයම (ආදීනවයම) බොහෝ වෙයි |
| ගහපති වා ගහපතිපුත්තො වා ස්වාතනාය භත්තෙන නිමන්තෙති.,ගෘහපතියෙක් හෝ ගෘහපති පුත්රයෙක් හෝ පසුදින දානය සඳහා ආරාධනා කරයි. |
| අසත්පුරුෂො පරස්ස අවණ්ණං අපුට්ඨොපි පාතු කරොති.,අසත්පුරුෂයා අනුන්ගේ අගුණ නොවිමසා ම පවසයි. |
| නෙකවස්සගණිකං රජොජල්ලං පපටිකජාතං.,අවුරුදු ගණනක් රැස්වූ දූවිලි පතුරු විය. |
| කෙවලා එසා සප්පුරිසභූමි.,කළගුණ සැලකීම සම්පූර්ණයෙන්ම සත්පුරුෂයාට අයත් වූ උදාර භූමියකි. |
| කතමං පනාවුසො උපාදානං,ඇවැත්නි උපාදානය කවරේද |
| ඉති බාලස්ස සඞ්කප්පො,මෙය බාලයාගේ සිතුවිල්ලයි |
| මිත්තං උළාරං පටිභානවන්තං,උසස් නුවණ ඇති මිතුරකු |
| මජ්ඣන්හිකසමයං. සායන්හසමයං සක්කච්චං සමාධිනිමිත්තං අධිට්ඨාති.,මධ්යහ්න කාලයෙහි සහ සවස් කාලයෙහි මනාකොට සමාධි නිමිත්ත මෙනෙහි කරයි. |
| උභො සද්දෙ සුණාති,දෙයාකාර ශබ්දයන් අසයි |
| නෙව ගාමෙ කට්ඨත්ථං,ගමට දරක් නොවෙයි |
| ජහාති දොසං,ද්වේෂය දුරු කරයි |
| දිට්ඨං අභිනන්දති,දිට්ඨය ආත්මය වශයෙන් සිතා සතුටුවෙයි |
| අප්පකිලමථෙන අද්ධානං ආගතො,ඔබ වඩාවෙහෙස නොවී දිග මග ආවේද |
| ධම්මවිනයෙ වුද්ධිං විරූළ්හිං වෙපුල්ලං ආපජ්ජිස්සතීති,මේ ධර්ම විනයෙහි වෘද්ධියට (දියුණුවට) වැඩීමට හා මහත් බවට පැමිණෙන්නේය (කියා සිතයි නම්) |
| ඉති දෙවා මනුස්සා ඉති නිරයො.,දෙව් මිනිස් ලොව හා නිරය පිළිබඳ ඉගැන්වීම. |
| අචිරං වතයං කායො,මේ කය ඉක්මනින්ම |
| යො මයා අපරිචිණ්ණපුබ්බො ඉමිනා දීඝෙන අද්ධුනා,මා විසින් මේ දීර්ඝ කාලයෙහි නොපුදන ලද |
| සබ්බාහාරමනිස්සිතො,ආහාර නොඇසුරු කරයි |
| "එවං වුත්තෙ, භික්ඛවෙ, ආළාරො කාලාමො ආකිඤ්චඤ්ඤායතනං පවෙදෙසි.",එසේ ඇසූ විට ඔහු 'ආකිඤ්චඤ්ඤායතනය' (තෙවන අරූපාවචර ධ්යානය) දක්වා ප්රකාශ කළා. |
| "ඒවං දුතියෙන තතියං, තතියෙන චතුත්ථං, චතුත්ථෙන පඤ්චමං පාපුණෙය්ය.","ඔය විදිහටම පිළිවෙළින් තුන්වෙනි, හතරවෙනි සහ පස්වන රථ දක්වා මාරු වෙමින් යනවා." |
| පරිඛාකූපා උද්ධරිත්වා,අගළ වළෙන් ගොඩගෙන |
| න අග්ගි දහෙය්ය න උදකං වහෙය්ය,ගින්නෙන් නොදැවෙත්වා දියෙහි ගසා නොයත්වා |
| අලද්ධා තත්ථ අස්සාදං,එහි රසයක් නොලැබ |
| දෙවො න සම්මා ධාරං අනුප්පවෙච්ඡති.,වැස්ස නිසි කලට නිසි ලෙස නොලැබෙයි. |
| පබ්බජිතානං සබ්බූපධිපටිනිස්සග්ගත්ථං පධානං.,පැවිදි වූවන් සියලු කෙලෙස් දුරු කිරීමට කරන වීර්යය අනෙකයි. |
| ඔඝං තරති දුත්තරං,දුෂ්කර ඕඝය එතර කරයි |
| පතොදච්ඡායං දිස්වා සංවෙගං ආපජ්ජති.,කෙවිටේ සෙවනැල්ල දැක ම සංවේගයට පත්වෙයි. |
| උපාදානනිරොධගාමිනිං පටිපදඤ්ච පජානාති,උපාදාන නැති කිරීමට යන ප්රතිපදාව දනීද |
| යං කිඤ්චි මනසිච්ඡසි,සිතේ කැමති දෙයක් |
| ආපං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,ආපොධාතුවට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැති කිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි |
| මුනිං චරන්තං විරතං මෙථුනස්මා,මෙථුනයෙන් වෙන්ව හැසිරෙන මුනි |
| දිබ්බාය සොතධාතුයා උභො සද්දෙ සුණෙය්යං.,දිව්ය වූ ශ්රෝත ධාතුවෙන් දෙවැදෑරුම් ශබ්දයන් අසන්නේය. |
| ඝම්මාභිතත්තො ඝම්මපරෙතො,ග්රීෂ්මයෙන් තැවුණු ග්රීෂ්මයෙන් පීඩිත |
| මන්දොව පරිකිස්සති,මෝඩයෙකු මෙන් දුක් විඳි |
| ආපූරති තස්ස යසො සුක්කපක්ඛෙව චන්දිමාති.,ඔහුගේ කීර්තිය පුර පක්ෂයේ හඳ මෙන් පිරෙයි. |
| අනභිරතො අහං ආවුසො බ්රහ්මචරියං චරාමි,ඇවැත්නි මම අසතුටින් බ්රහ්මචරියාව පුරමි |
| මජ්ඣෙ ගූථගතං,මැද අපවිත්රයෙන් පිරී ඇත |
| තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලානං භික්ඛූනං පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තානං,එම වේලාවේ බොහෝ භික්ෂූහු දානෙන් පසු පිණ්ඩපාතයෙන් ආපසු පැමිණියහ |
| මානාතිමානා සහපෙසුණා,මාන අතිමාන කේලාම් වචනත් එයින් හටගනී |
| පරික්ඛීණභවසංයොජනො සම්මදඤ්ඤා විමුත්තො,භව සංයෝජන ක්ෂයකළාවූ සසරින් මිදුනාවූ |
|
|
