pali,sinhala
සත්තානං චුතූපපාතො චක්ඛුනා.,සත්වයන්ගේ චුතිය හා උප්පත්තිය ඇසින් ප්‍රත්‍යක්ෂ කළ යුතුය.
ආහුනෙය්‍යො හොති පාහුනෙය්‍යො දක්ඛිණෙය්‍යො අඤ්ජලිකරණීයො.,ගරු බුහුමනට සහ වැඳීමට සුදුසු පින් කෙතක් වෙයි.
යස්ස මෙ සත්ථා එවංමහිද්ධිකො එවංමහානුභාවොති.,මගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ මෙසේ මහත් සෘද්ධි ඇති මහත් ආනුභාව ඇති සේක.
අභිජ්ඣාලුකාමෙසුතිබ්බසාරාගසන්දොසහෙතු,අධික ලෝභ නමැති තමන්ගේ දෝෂ හේතුවෙන්
සෙය්‍යථාපි භික්ඛවෙ දක්ඛො භමකාරො වා,මහණෙනි දක්‍ෂවූ ලියන වඩුවෙක් හෝ
යථාධම්මං නප්පටිග්ගණ්හාති.,අන් අයෙකු වරද පෙන්වා දුන් විට එය ධාර්මිකව පිළිනොගන්නා තැනැත්තා බාලයෙකි.
අසිතෙ පීතෙ ඛායිතෙ සායිතෙ,අනුභව කිරීමෙහිද පානය කිරීමෙහිද කඩාකෑමෙහිද රස බැලීමෙහිද
භූතෙසු මා මඤ්ඤි,භූතයන් ආශ්‍රයකොට තමා පිහිටියේයයි හඟියි
විභවදිට්ඨිං උපගතා විභවදිට්ඨිං අජ්ඣොසිතා,විභව දෘෂ්ටියට පැමිණ විභව දෘෂ්ටියම දැඩිව ගෙන (සිටිද්ද)
සමුදයධම්මානුපස්සී වා කායස්මිං විහරති,හටගැනීම (ආශ්වාස ප්‍රශ්වාසයන්ගේ) බලමින් හෝ වාසය කරන්නේය
හිත්වා රතිඤ්ච අරතිඤ්ච සීතිභූතං නිරූපධිං,ඇල්මත් උකටලීත් හැර සන්සිඳුණු උපධි නැති කෙනා
ලොමානි හංසන්ති,ලොමු ඩැහගනිත් (බිය වෙත්)
කතමො ජරාමරණනිරොධො,ජරාමරණ නැතිකිරීම කවරේද
එකම්පි චෙ පාණමදුට්ඨචිත්තො මෙත්තයති කුසලො තෙන හොති,එක සත්වයෙකුටවත් දූෂිත සිතක් නොගෙන මෛත්‍රිය කරන අය කුසලවන්ත වේ
සො අහොසි පිණ්ඩපාතො අනෙකසූපො අනෙකබ්‍යඤ්ජනො,එම පිණ්ඩපාතය විවිධ සූප සහ විවිධ ව්‍යඤ්ජන වලින් යුක්ත විය
න යාවදත්ථං උදරාවදෙහකං භුඤ්ජිත්වා,කුස පිරෙන තුරු (උගුරට එන තුරු) අනුභව කොට
පටිඝනිමිත්තං අයොනිසො මනසි කරොතො.,ගැටෙන අරමුණ නුනුවණින් මෙනෙහි කිරීම නිසා ද්වේෂය උපදී.
කොපඤ්ච දොසඤ්ච පාතුකරොති,"කෝපය, තරහව හා නොසතුට පල කරයි නම්"
අථ ඛො ආයස්මා සාරිපුත්තො ආයස්මන්තං මහාකොට්ඨිකං එතදවොච.,ඉක්බිති ආයුෂ්මත් සැරියුත් තෙමේ ආයුෂ්මත් මහා කොට්ඨිතට මෙය පැවසීය.
යො වත්ථං පරිදහිස්සති,යමෙක් හැඳ පරිධානය කරයිද
පරදාරෙසු දුස්සති,පරස්ත්‍රීන් සමඟ හැසිරෙයි
මුදුචිත්තං විනීවරණචිත්තං උදග්ගචිත්තං පසන්නචිත්තං,සිත මෘදුය නීවරණ පහවී ඇත උදාරය පැහැදී ඇත
භවදිට්ඨිං උපගතා භවදිට්ඨිං අජ්ඣොසිතා,භව දෘෂ්ටියට පැමිණ භව දෘෂ්ටියම දැඩිව ගෙන (සිටිද්ද)
අථ ඛො භගවා අම්බලට්ඨිකායං රාජාගාරකෙ එකරත්තිවාසං උපගච්ඡි සද්ධිං භික්ඛුසඞ්ඝෙන,එවිට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ අම්බලට්ඨිකා උයනෙහි රජුන්ගේ විඩා හැරීමාදියට පිළියෙළවූ රාජාගාරක නම් ශාලාවෙහි එක් රාත්‍රියක් විසීමට භික්ෂු සංඝයා සමග පැමිණියෝය
අථ ඛො භගවා බාහියං ඔවදිත්වා පක්කාමි,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ බාහියට අවවාද කර පිටව ගියේය
"අත්ථි ඉදං, අත්ථි හීනං, අත්ථි පණීතං.","මේ දුක පවතී, මේ හීන දෙය පවතී, මේ ප්‍රණීත දෙය පවතී."
නිට්ඨුභිත්වා පක්කාමි,අගෞරව කර ගියේය
මානගන්ථා භවෙ රතා,මාන බැම්මෙන් ගැටී භවයට ඇලුනෝය
යස්සං පරිසායං අධම්මකම්මානි පවත්තන්ති.,යම් පිරිසක අධර්ම සහගත ක්‍රියාවෝ පවතින්නාහු වෙත්ද.
වනපත්ථපරියායං වො භික්ඛවෙ දෙසෙස්සාමි,මහණෙනි තොපට වනපත්ථ පර්යාය (අරණ්‍ය සේනාසන පිළිබඳ ක්‍රමය) දේශනා කරන්නෙමි
ලූඛසා දාරුණා,රළු හා කුරිරු
සුභකිණ්හෙ නාභිනන්දති,සුභකිණ්හ දෙවියන්ට සතුටු නොවන්නාහ
තම්හා කුලා පබ්බජිතොම්හි,එම කුලයෙන් පැවිදිවූයෙමි
පෙච්ච තමං වජන්ති,පරලොව අඳුරට යති
මානගන්ථා,මාන බැම්ම
අථ ඛො සො පරිබ්බාජකො කොට්ඨාගාරං ගන්ත්වා තෙලස්ස යාවදත්ථං පිවිත්වා ඝරං ආගන්ත්වා නෙව සක්කොති උද්ධං කාතුං න පන අධො,ඉක්බිති ඔහු ගබඩාවට ගොස් තෙල් බොහෝ දුරට බී ගෙට ආපසු පැමිණියද උඩින් වමාරන්නටත් පහළින් පිට කරන්නටත් නොහැකි විය
තීණිමානි භික්ඛවෙ සොචෙය්‍යානී,මහණෙනි මේ පිරිසිදු බැව් තුනකි
සතිඤ්ච සූපතිට්ඨිතං,සිහිය මනාව පිහිටුවා
චිත්තං ගුත්තං සුඛාවහං,රැකගත් සිත සැප ගෙන දෙයි
යො සඤ්ඤතානං පරදත්තභොජිනං කාලෙන දදාති.,යමෙක් සංයම ඇති අනුන්ගෙන් යැපෙන උතුමන්ට කාලයට අනුව දන් දෙයි ද.
අද්දස මංසපෙසිං (භදන්තෙ මංසපෙසීති).,(සාරන විට) මස් වැදැල්ලක් දුටුවේය.
ඉමිනා පඨමෙන ඨානෙන ථෙරා භික්ඛූ පාසංසා භවන්ති,මේ පළමුවෙනි කාරණයෙන් ස්ථවිර භික්ෂූහු පැසසිය යුත්තෝ වෙත්
සෙට්ඨා සමා සෙවිතබ්බා සහායා,උසස් හෝ සම අය ඇසුරු කළ යුතුය
තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා ආකිණ්ණො විහරති භික්ඛූහි භික්ඛූනීහි උපාසකෙහි උපාසිකාහි,එකල්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ භික්‍ෂූන් භික්‍ෂුණීන් උපාසකයන් උපාසිකාවන් සමග බොහෝ ගැවසී වැඩ වසන සේක
යදත්තනී පස්සති ආනිසංසං,තමාට ලැබෙන ප්‍රයෝජන දකියි
සො කායස්ස භෙදා පරං මරණා.,ඔහු කය බිඳී මරණයෙන් මතු (එහි උපදියි).
කොධ තරති අණ්ණවං,කවරෙක් සාගරය තරයිද
ඉමානි ඛො වචීසුචරිතානි.,"මහණෙනි, මේ වාක් සුචරිතයෝය."
"එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමෙසං ද්වින්නං අනුග්ගහානං යදිදං ධම්මානුග්ගහොති.",මේ අනුග්‍රහ දෙකෙන් ධර්ම අනුග්‍රහය අග්‍ර වෙයි.
මුතං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,මුතයට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැති කිරීමෙන් වීතමොහවූ බැවිනි
ත්වඤ්ච මෙ ධම්මමක්ඛාහි,ඔබ මට ධර්මය කියනු
කරෙරිමණ්ඩලමාළෙ සන්නිසින්නානං සන්නිපතිතානං,කරේරි මණ්ඩල මාලයේ රැස්වී එකට වාඩි වූහ
ඉදං පඨමං භික්ඛුස්ස යාවජීවං සාරණීයං හොති.,මෙය භික්ෂුව විසින් ජීවිතාන්තය දක්වා සිහිපත් කළ යුතු පළමු කරුණයි.
විඤ්ඤාතං විඤ්ඤාතතො අභිජානාති,විඤ්ඤාතය (ධර්මායතනය) විඤ්ඤාතය වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ
රූපං නිච්චං වා අනිච්චං වා?,රූපය නිත්‍යද නැතහොත් අනිත්‍යද?
ස වෙ කාසාවමරහති,ඔහු කාෂාය වස්ත්‍රයට සුදුසුය
"අපස්සං වා ආහ ‘පස්සාමී’ති, පස්සං වා ආහ ‘න පස්සාමී’ති.","නොදුටු දේ 'දකිමි' යි පවසයි, දුටු දේ 'නොදකිමි' යි පවසයි."
සබ්බසො විඤ්ඤාණඤ්චායතනං සමතික්කම්ම නත්ථි කිඤ්චීති ආකිඤ්චඤ්ඤායතනං,සියලු අයුරින් විඤ්ඤාණඤ්චායතනය ඉක්මවා කිසිවක් නැතැයි ආකිඤ්චඤ්ඤායතනයට
වෙදනානං ඛයා,වේදනා ක්ෂයයෙන්
"තං කිස්ස හෙතු? සම්මාපණිහිතත්තා, භික්ඛවෙ, සූකස්ස.","ඊට හේතු කවරේද? මහණෙනි, නණ්ඩුව මනා කොට තබන ලද හෙයිනි."
වායස්මිං මා මඤ්ඤි,වායොධාතුව ආශ්‍රය කොට තමා පිහිටියේයයි හඟියි
මානස්ස ච පහානාය අතිමානස්ස ච පහානාය අත්ථි මජ්ඣිමා පටිපදා,මානය නැතිකිරීම පිණිසද අධිකමානය නැතිකිරීම පිණිසද මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව ඇත
එකචරියං අධිට්ඨිතො,තනිව ජීවිතය ගත කළ
ආපායිකො නෙරයිකො කප්පට්ඨො සඞ්ඝභෙදකො,සංඝ භේද කරන තැනැත්තා අපායට හා නිරයට යාමට සුදුසු වේ දිගු කලක් එහි සිටියි
අවිහිංසාවිතක්කො චක්ඛුකරණො,අහිංසා සිතුවිල්ල නුවණ ඇති කරයි
අත්තනා හි සුදන්තෙන,මනාකොට දැමුණු තමන් විසින්
අත්තනියෙ වා සති අත්තා මෙ ති අස්සා?,"මගේ කියා දෙයක් ඇති විට ""මේ මගේ ආත්මය"" කියා සිතෙයිද?"
සම්මූළ්හො කාලං කරොති.,අකුසල් කරන්නා සිහිමුළා වී මරණයට පත්ව අනිවාර්යයෙන්ම නිරයෙහි උපත ලබයි.
යෙ චඤ්ඤෙ භික්ඛූ සික්ඛාකාමා තෙසඤ්ච වණ්ණං භණති භූතං තච්ඡං කාලෙන.,යම් අන්‍ය භික්ෂූහු ශික්ෂාකාමී වෙත්ද ඔවුන්ගේ ද සැබෑ ගුණ සුදුසු කල පවසයිද.
අග්ගළසූචිං ගහෙත්වා සීසෙ පහාරං අදාසි සීසං වොභින්දි,(තව තවත් ප්‍රමාද වන විට ඇය) දොරපොල්ල ගෙන දාසියගේ හිසට පහර දී හිස පලා දැමුවාය
අථ ඛො භරණ්ඩු කාලාමො කපිලවත්ථුම්හා පක්කාමි.,ඉක්බිති භරණ්ඩු කාලාම තෙමේ කිඹුල්වත්පුරයෙන් පිටව ගියේය.
දුතියජ්ඣානසහගතං සද්ධින්ද්‍රියං භාවෙති.,"ද්විතීය ධ්‍යානය සමග පැවැත්තාවූ ශ්‍රද්ධෙන්ද්‍රිය වඩාද,"
මුතෙ මුතවාදී හොති.,වින්ද දෙය වින්දෙමි යි පවසයි.
පථවිං මාභිනන්දි,පෘථිවිධාතුවට ආශාවෙන් සතුටු වෙයි
සෙය්‍යථිදං සම්මාදිට්ඨි පෙ සම්මාසමාධි,එනම් නිවැරදි දැකීම නිවැරදි කල්පනාව නිවැරදි වචනය නිවැරදි කර්මාන්තය නිවැරදි ජීවිකාව නිවැරදි ව්‍යායාමය නිවැරදි සිහිය නිවැරදි සමාධිය යන මොහුයි
රසං උපසමස්ස ච,කෙලෙස් සංසිඳීමේ රසයද
"සෙය්‍යථාපි තෙ, භික්ඛවෙ, දුතියා මිගජාතා තථූපමෙ අහං ඉමෙ වදාමි","මහණෙනි, දෙවන මුව රංචුව මෙන්ම මේ දෙවන මහණ බමුණන් ද මාරයාගෙන් නිදහස් වූයේ නැත."
කච්චි මුසා න භණති,ඔහු බොරු නොකියයිද
තණ්හානිරොධඤ්ච පජානාති,තණ්හාව නැති කිරීම දනීද
බහුස්සුතඤ්ච,බොහෝ ඇසූ දැනුමැති කෙනෙක්
මත්තඤ්ඤුතා ච භත්තස්මිං,ආහාරයෙහි පමණ දැනීම
වණ්ණංයෙව තථාගතස්ස භාසති,තථාගතයන්ගේ ගුණයක්ම පවසයි
එතමත්ථං විදිත්වා,මේ කරුණ දැනගෙන
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යො එවං මහතො අත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, යොනිසො මනසිකාරො.","මහණෙනි, යම්සේ නුවණින් මෙනෙහි කිරීම මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතීද, මහණෙනි, මේ බඳුවූ අන් එක ධර්මයකුදු මම නොම දකිමි"
අඤ්ඤමඤ්ඤං බාලං දහන්තී,ඔවුනොවුන් බාල යයි කියති
යඤ්හිස්ස ජිව්හින්ද්‍රියසංවරං අසංවුතස්ස විහරතො උප්පජ්ජෙය්‍යුං ආසවා විඝාතපරිළාහා,දිව සංවර කර නොගෙන වාසය කරන්නහුට වෙහෙස හා දැවිල්ල සහිත යම් කෙලෙස් උපදිද්ද
නිධි වා ඨානා චවති,නිධානය තැනින් ඉවත් වෙයි
භද්‍රාවුධො උදයො,භද්‍රාවුධ සහ උදය
යථා නො භගවා බ්‍යාකරෙය්‍ය තථා නං ධාරෙය්‍යාම,යම්සේ අපට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විස්තර කරන සේක් ද එසේ එය දරාගනිමු
"ද්වෙමානි, භික්ඛවෙ, බලානි.","මහණෙනි, ශක්තීන් හෙවත් බලයන් දෙකක් ලොව පවතී."
තිරච්ඡානගතා පාණා භයං සංවෙගං සන්තාසං ආපජ්ජන්ති.,"තිරිසන් සත්වයෝ බියට, සංවේගයට හා තැතිගැන්මට පත් වෙති."
යදා කප්පො විවට්ටති.,යම් කලෙක කල්පය නැවත හටගනීද.
චඞ්ගවාරන්ති ඛො භික්ඛු පඤ්චන්නෙතං නීවරණානං අධිවචනං.,"මහණ, අළු පෙරහන යනු පංච නීවරණයන්ට (බාධාවන්ට) නමකි."
සංයොජනානං පරික්ඛයා ඔපපාතිකො හොති තත්ථ පරිනිබ්බායී.,"සංයෝජන ක්ෂය කොට ඕපපාතිකව උපදී, එහිදීම පිරිනිවන් පායි."
සීමාතිගො බ්‍රාහ්මණො තස්ස නත්ථි,බ්‍රාහ්මණයා සීමා ඉක්මවා ඇත
සොතං ඡෙත්වා,තෘෂ්ණා ගලා යාම කපා
අතිතුලො,සමාන නැති
"ඨානඤ්ච ඛො එතං, භික්ඛවෙ, විජ්ජති යං පුරිසො රාජා අස්ස චක්කවත්තී.","මහණෙනි, මේ කාරණය නම් දක්නට ලැබේ. (එනම්) යම්හෙයකින් පුරුෂයෙක් සක්විතිරජ වේද"
අසාමන්තපඤ්ඤතාය සංවත්තති.,අසමාන වූ ප්‍රඥාව පිණිස පවතී.
එතමහං බ්‍රාහ්මණ අප්පිච්ඡතං අත්තනි සම්පස්සමානො,බ්‍රාහ්මණය මේ අල්පෙච්ඡ බව තමා කෙරෙහි දක්නාවූ මම
ගච්ඡෙ පාරං අපාරතො,මෙතරින් එතරට යයි
අවිකත්ථී අකුක්කුචො,ආත්ම වර්ණනා නොකරයි සැක නැත
තාව සහස්සධා ලොකො.,ඒ තාක් ප්‍රදේශය දහසක් ලෝකයකි.
පරෙ මිච්ඡාසඞ්කප්පා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ සම්මාසඞ්කප්පා භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ වැරදි කල්පනා ඇත්තෝ වන්නාහුය අපි හරි කල්පනා ඇත්තෝ වන්නෙමුයි
මුදිතං චෙතොවිමුත්තිං භාවෙති.,"මුදිතා සහගත චෙතො විමුක්තිය වඩයිද,"
"යං එවං මහාසාවජ්ජං යථයිදං, භික්ඛවෙ, මිච්ඡාදිට්ඨි.","මහණෙනි, යම්සේ මිථ්‍යාදෘෂ්ටිය මහත් වරද සහිත වේද,"
ඉමෙ පඤ්ච චෙතසොවිනිබන්ධා අසමුච්ඡින්නා,මේ පස්වැදෑරුම් සිතේ බැමි මුලිනුපුටා නොදමන ලද්දේද
ධීරා න සොචන්ති,ධීරයෝ ශෝක නොකරති
පාණිනා ගත්තානි අනොමජ්ජාමි.,අතින් අවයව පිරිමදිමි.
නිබ්බානං පදමච්චුතං,ඒ නිර්වාණය අචල පදයයි
න පරිහායාමි කුසලෙහි ධම්මෙහි.,කුසල ධර්මයන්ගෙන් පිරිහෙන්නේ නැත.
එකං සමයං භගවා කුණ්ඩිකායං විහරති කුණ්ඩධානවනෙ,එක් සමයෙක භග්‍යවතුන් වහන්සේ කුණ්ඩිකා ප්‍රදේශයේ කුණ්ඩධාන වනයෙහි වැඩ වසන සේක
අනනුලොමිකෙ වචීකම්මෙ සමාදපෙති.,නුසුදුසු වාග් කර්මයන්හි සමාදන් කරවයි.
පඤ්ඤාබලං සීලවතූපපන්නං,ප්‍රඥා බලය හා සීලයෙන් යුතු
සතඤ්ච ධම්මො අසතඤ්ච ධම්මො.,සත්පුරුෂ ධර්මය හා අසත්පුරුෂ ධර්මය (ඉතා දුරය).
බහුස්සුතා ධම්මධරා ධම්මානුධම්මප්පටිපන්නා.,බොහෝ දේ ඇසූ ධර්මය දරන ධර්මයට අනුව පිළිපදින (අයයි).
පජං ඉමං තණ්හගතං භවෙසු,තෘෂ්ණාවෙන් භවයන්හි බැඳී ඇත
මෙථුනධම්මසමාපත්තියා භික්ඛවෙ පටිසෙවනාය නත්ථි තිත්ති.,"මහණෙනි, මෛථුන ධර්මය සේවනය කිරීමෙහි තෘප්තියක් නැත."
නත්ථි රාගසමො අග්ගි,රාගයට සමාන ගින්නක් නැත
සෙට්ඨමුපනමං උදෙති ඛිප්පං.,ශ්‍රේෂ්ඨයන් කරා නැඹුරු වන්නා වහා උසස් බවට පැමිණෙයි.
ඉමෙ වුච්චන්ති භික්ඛවෙ ආසවා විනොදනා පහාතබ්බා,මහණෙනි මේ කෙලෙස් දුරලීමෙන් නැති කළ යුත්තාහයි කියනු ලැබෙත්
අපථවී භවසි අපථවී භවසීති,"""පොළොවක් නොවී පලයන්, පොළොවක් නොවී පලයන්"" කියා (බනින්නේය)"
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, සන්නිචයා.","මහණෙනි, මේ රැස්කිරීම් දෙකකි."
තෙසං වඩ්ඪන්ති ආසවා,ආශ්‍රවයෝ වැඩෙයි
න භද්දකං මරණං හොති න භද්දිකා කාලඞ්කිරියා.,"ඔහුගේ මරණය යහපත් නොවේ, කාලක්‍රියාව යහපත් නොවේ."
ඉස්සා ච මච්ඡරියඤ්ච.,ඊර්ෂ්‍යාව සහ මසුරුකමයි.
කිත්තාවතා නු ඛො ආවුසො සත්ථු පවිවිත්තස්ස විහරතො සාවකා විවෙකං නානුසික්ඛන්ති,ඇවැත්නි ශාස්තෲන් වහන්සේ විවේකයෙන් වාසය කරද්දී ශ්‍රාවකයෝ කෙතෙක් කරුණකින් විවේකයෙහි නොහික්මෙත්ද
භවාභවාය නත්ථි චෙතා,භවයන්හි තෘෂ්ණා නැත
න හි තෙ ඉණමත්ථීති,මට ණය නැතැයි කියයි
එවං දුක්ඛනිරොධගාමිනිං පටිපදං පජානාති,මෙසේ දුක් නැතිකිරීමට මාර්ගය දනීද
සබ්බං අභිජානං,සියල්ල දැන
යෙ ඛො කෙචි සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා දුප්පඤ්ඤා එළමූගා,නුවණ නැත්තාවූ කෙලතොලුවූ යම් ඒ ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ
කුසලා අභිවඩ්ඪන්ති අකුසලා පරිහායන්ති.,කුසල් වැඩේ නම් සහ අකුසල් පිරිහේ නම්.
ය්වායං පුග්ගලො අනඞ්ගණොව සමානො ‘නත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං අඞ්ගණ’න්ති යථාභූතං නප්පජානාති,යම් පුද්ගලයෙක් කෙලෙස් රහිතවම තමා තුළ කෙලෙස් නැතියි තතුසේ නොදනියිද
යං විදිත්වා සතො චරං,එය දැන සිහි ඇතිව හැසිර
සත්ථානි කුරුතෙ,වචන ආයුධ කරයි
අථො ඉට්ඨෙ අනිට්ඨෙ ච,ප්‍රිය අප්‍රිය දෙකේදීම
පඤ්ඤාවුද්ධිකො අවිඝාතපක්ඛිකො නිබ්බානසංවත්තනිකො,"ප්‍රඥාව වඩවන්නකි, දුක් උපදවන පක්ෂයෙහි නොවෙයි, නිවන පිණිස පවතියි"
නානත්තං නානත්තතො සඤ්ඤත්වා නානත්තං මඤ්ඤති,වෙන් වෙන් ස්වභාවවූ පංචස්කන්ධය වෙන් වෙන් ස්වභාවවූ පංචස්කන්ධය ආත්මය වශයෙන් හඟියි
"යො ච අනාගතං භාරං න වහති, යො ච ආගතං භාරං වහති.","යමෙක් නොපැමිණියාවූ බර නොඋසුලයිද, යමෙක් පැමිණියාවූ බර උසුලයිද යන දෙදෙනයි."
ඣායිනො මාරබන්ධනා,මාර බන්ධනයෙන් මුදෙයි
මෙථුනං විප්පහාතවෙ,මෙවුන්දම් අත්හැරීමට
දොසධම්මාපි මොහධම්මාපි,ද්වේෂ ධර්මයෝ හා මෝහ ධර්මයෝ ද (සිත මැඩ සිටිති)
නිච්චං මරණතො භයං,නිතර මරණ බිය ඇත
ද්වෙමෙ භික්ඛවෙ ධම්මා අතපනීයා,මහණෙනි පසුතැවිලි නොවිය යුතු ධර්ම දෙකක් ඇත
සම්මප්පධානා මාරධෙය්‍යාභිභූතා.,සම්‍යක් ප්‍රධානයෝ මාර විෂය මැඩපවත්වා සිටිති.
බාලසඞ්ගතචාරී හි,බාලයන් සමඟ ගමන් කරන කෙනා
අවිනිපාතධම්මො නියතො සම්බොධිපරායණො,අපායෙට නොවැටෙනු ඇත නිවන් කරා නියතය
මංසලොහිතලෙපනං,මස් ලේ වලින් ගල්වා ඇත
සුරාමෙරයමජ්ජපමාදට්ඨානා පටිවිරතො හොති.,රහමෙර පානයෙන් වෙන් වූයේ වෙයිද.
චතුරඞ්ගසමන්නාගතං බ්‍රහ්මචරියං චරිතා.,අංග සතරකින් යුත් බ්‍රහ්මචර්යාව පවත්වා ඇත.
වික්ඛීණො ජාතිසංසාරො,ඉපදීම් නැමැති සසර ක්ෂය විය
මානසඞ්ඛයො විමුත්ති,මානයේ ක්ෂයය නිදහසයි
තිණ්ණං වස්සානං අච්චයෙන දසවග්ගං සන්නිපාතෙත්වා,වස තුනක් ගතව දස දෙනෙකුගෙන් යුත් සංගය රැස්කරවා
කථඤ්ච මහාචොරො විසමනිස්සිතො හොති? නදීවිදුග්ගං වා නිස්සිතො හොති පබ්බතවිසමං වා.,සොරා කෙසේ විෂම තැන් ඇසුරු කරයි ද? ගංගා නිම්න හෝ විෂම පර්වත ඇසුරු කිරීමෙනි.
ඉමිනා තතියෙන ඨානෙන ථෙරා භික්ඛූ ගාරය්හා භවන්ති,මේ තුන්වෙනි කරුණෙන් ස්ථවිර භික්ෂූහු ගැරහිය යුත්තෝ වෙති
පරස්ස ඛො පන අච්චයං දෙසෙන්තස්ස යථාධම්මං නප්පටිග්ගණ්හාති.,අන්‍යයෙකු වරද ප්‍රකාශ කරන කල්හි එය ධර්මානුකූලව පිළි නොගනියි.
අනෙකසතං ඛත්තියපරිසං,නොයෙක් සියගණන් ක්ෂත්‍රිය පිරිස් වෙතට
යෙ හි වො අරියා පරිසුද්ධාජීවා,යම් ආර්ය කෙනෙක් පිරිසිදු ජීවිකා ඇත්තාහු
තස්මාතිහ භික්ඛවෙ එවං සික්ඛිතබ්බං.,"මහණෙනි, එහෙයින් මෙසේ හික්මිය යුතුය."
චොදකං නප්පටිප්ඵරිස්සාමි,චෝදනා කරන්නාට පෙරළා (විරුද්ධව) චෝදනා නොකරන්නෙමි
අනුපසමාරාමා පජා අනුපසමරතා.,ප්‍රජාව සන්සිඳීමක් නැති සසරෙහි ඇලුනු පිරිසකි.
පත්තස්සුත්තමවෙදනං,උතුම් වේදනාව පැමිණේ
හන්ද පස්සාම ගොතමං,ගෞතමයන් වහන්සේ දකිමු
මයමෙත්ථ යමාමසෙ,අපි මෙහි මැරෙන්නෙමු
සචෙ මෙ භන්තෙ අය්‍යො මහාමොග්ගල්ලානො තිණ්ණං ධම්මානං පාටිභොගො,ස්වාමීනි මහාමොග්ගල්ලාන හිමියන් දේ තුනකට ඇප වන්නේ නම්
කතමෙහි ද්වීහි?,කවර කරුණු දෙකකින්ද යත්:
සමං චන්දිමසූරියා පරිවත්තන්ති සම්මා දෙවො වස්සති.,"හිරු සඳු ගමන නිවැරදි වෙයි, මැනවින් වැසි වසියි."
එවමෙව ඛො භික්ඛවෙ තස්ස චෙ භික්ඛුනො. විතක්කසඞ්ඛාරසණ්ඨානං මනසිකාතබ්බං,මහණෙනි එසේම. ඒ භික්ෂුව විසින් ඒ කල්පනාවන්ගේ මුල් හේතුව (ක්‍රමයෙන් සියුම් කිරීම) මෙනෙහි කළ යුතුයි
සබ්බපාපස්ස අකරණං,සියලු පව් නොකිරීම
අප්පමාදරතො භික්ඛු,නොපමාබවෙහි ඇලුන මහණ
පරිසදූසනා.,පිරිස දූෂණය කරන්නෝ (කිලුටු කරන්නෝ).
ධම්මුපොසථං උපවසති.,ධර්ම උපෝසථයෙහි වාසය කරයි.
තස්ස මෙ. අනුපට්ඨිතා චෙව සති න උපට්ඨාති,ඒ මට. එළඹ නොසිටි සිහිය එළඹ නොසිටියි
අනිරාකතජ්ඣානො විපස්සනාය සමන්නාගතො,ධ්‍යානයෙන් තොර නොවී විපස්සනා නුවණින් යුක්ත විය යුතුය
"කම්මන්තසම්පදා, ආජීවසම්පදා, දිට්ඨිසම්පදා.","කර්මාන්ත සම්පදාව, ආජීව සම්පදාව සහ දිට්ඨි සම්පදාවයි."
"කායමොනෙය්‍යං, වචීමොනෙය්‍යං, මනොමොනෙය්‍යං.","කයේ මුනි බව, වචනයේ මුනි බව සහ සිතේ මුනි බවයි."
චෙතොවිමුත්තිං පඤ්ඤාවිමුත්තිං,චේතෝවිමුක්තිය හා ප්‍රඥාවිමුක්තිය
අප්පසාදනීයෙ ඨානෙ අප්පසාදං උපදංසෙති.,නොපැහැදිය යුතු තැන නොපැහැදීම පෙන්වයි.
අන්තො අවිසුද්ධා.,ඇතුළත අපිරිසිදු වූ (නොසෑරූ).
සුභාසිතං උත්තමමාහු සන්තො,සත්පුරුෂයෝ සුභාෂිතය උත්තමයයි කියති
තස්මා මුනයො පරිග්ගහං,එහෙයින් මුනිවරු අයිතිකම්
සරෙහි සඞ්ගාමගතංව කුඤ්ජරං,යුදබිමට ගිය ඇත්කුට ඊතලෙන් වදිනවා වගේ
වාක්‍යං අභිකඞ්ඛමානා,ඔබගේ වචන කැමතිව
අත්ථද්ධො භවිස්සාමි අනතිමානී,තද ගති නැති හා අධික මානයෙන් තොර වූවෙක් වන්නෙමි
වෙදනා සඤ්ඤා චෙතනා ඵස්සො මනසිකාරො,වේදනා (විඳීම) ය සංඥා (හැඟීමය) ය චෙතනා (මෙහෙයීම) ය ස්පර්ශ (ගැටීම) ය මනසිකාර (මෙනෙහිකිරීම) ය
ආහාරසමුදයඤ්ච පජානාති,ආහාරයාගේ හේතුව දනීද
තෙනෙව ජිඝච්ඡාදුබ්බල්‍යෙන එවං තං රත්තින්දිවං වීතිනාමෙය්‍ය,ඒ බඩගිනි දුකින්ම ඒ රෑ දාවල ඉක්මවන්නේය
යතං චරෙ යතං තිට්ඨෙ යතං අච්ඡෙ යතං සයෙ.,"සංවරව සක්මන් කරයි, සිටියි, හිඳියි හෝ සයනය කරයි."
සො පඤ්චන්නං ඔරම්භාගියානං සංයොජනානං පරික්ඛයා අන්තරාපරිනිබ්බායී හොති.,ඕරම්භාගිය සංයෝජන පස ක්ෂය වීමෙන් අන්තරා පරිනිබ්බායී පුද්ගලයා වෙයි.
යථාභූතං නප්පජානාති.,තත්වූ පරිද්දෙන් නොදනියි.
පථවිං පථවිතො සඤ්ඤත්වා පථවිං මඤ්ඤති,පඨවිධාතුව පඨවිධාතුව වශයෙන් හැඳින පඨවිධාතුව නිත්‍ය ආත්මයයි හඟියි
එවං වුත්තෙ. උදකො රාමපුත්තො නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනං පවෙදෙසි,එසේ ඇසූ විට උද්දක රාමපුත්ත 'නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනය' (හතරවන අරූප ධ්‍යානය) දක්වා ප්‍රකාශ කළේය.
පමාදො මච්චුනො පදං,පමාදය මරණයට මාර්ගයයි
මොහඤ්ච ඛො භික්ඛවෙ අභිජානං පරිජානං,මහණෙනි මෝහය හරිහැටි දැන පිරිසිඳ දැන
අයං වුච්චතානන්ද සහස්සී චූළනිකා ලොකධාතු.,"ආනන්දය, මෙය දහසක් සක්වලින් යුත් චූළනී ලෝක ධාතුව යැයි කියනු ලැබේ."
ඵරුසවාචස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස ඵරුසාය වාචාය වෙරමණී හොති පරිනිබ්බානාය,ඵරුෂ වචන කියන පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස ඵරුෂ වචනයෙන් වෙන්වීම ඇත්තේය
විහිංසකස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අවිහිංසා හොති පරිනිබ්බානාය,විහිංසාව ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස අවිහිංසාව ඇත්තේය
කතමෙ ද්වෙ,එම දෙදෙනා කවුද
න මාතා පුත්තං බ්‍යාධියමානං එවං ලභති.,මවට පුතාගේ රෝගී බව තමා වෙත ගෙන ඔහු සුව කළ නොහැකිය.
පටිසඞ්ඛා යොනිසො ධම්මවිචයසම්බොජ්ඣඞ්ගං භාවෙති,නුවණින් සලකා ධර්මවිචය සම්බොද්‍ධ්‍යංගය වඩයි
තස්මාතිහ ඵග්ගුන තව චෙපි කොචි පාණිනා පහාරං දදෙය්‍ය. සත්ථෙන පහාරං දදෙය්‍ය,"ඵග්ගුණය, එහෙයින් කිසිවෙක් තොපට ද අතින්, කැටකින්, දණ්ඩකින් හෝ ආයුධයකින් පහර දෙන්නේ ද"
නිකතිවඤ්චනා,රැවටිලි වංචා
පාණාතිපාතී අදින්නාදායී කාමෙසුමිච්ඡාචාරී මුසාවාදී.,"පණිවා, සොරකම්, කාමමිථ්‍යාචාර හා බොරු කීම (අකුසල් හතරයි)."
න ච පරිත්තසෙ අලභමානො,නොලැබුණොත් තැති නොගනී
"සමණො ගොතමො එවමාහ - ‘මය්හමෙව දානං දාතබ්බං, නාඤ්ඤෙසං දානං දාතබ්බං’.","ශ්‍රමණ ගෞතමයන් වහන්සේ 'මටම දන් දිය යුතුය, අන් අයට දන් නොදිය යුතුය' කියා පවසතැයි මට ඇසුණි."
සුග්ගහිතත්තා භික්ඛවෙ ධම්මානං,"මහණෙනි, එලෙසම ධර්මය මනාව ග්‍රහණය කර ගැනීමෙන් සැබෑ ප්‍රයෝජනය (නිවන) ලැබේ"
පඤ්චන්නං ඔරම්භාගියානං සංයොජනානං පරික්ඛයා සසඞ්ඛාරපරිනිබ්බායී හොති.,ඕරම්භාගිය සංයෝජන පස ක්ෂය කිරීමෙන් සසංස්කාර පරිනිබ්බායී පුද්ගලයා වෙයි.
මමායිතානි හිත්වා,මමත්වය අත්හැර
එවං මොහක්ඛයා භික්ඛු පබ්බතොව න වෙධතී,එසේම මෝහය නසන ලද භික්‍ෂුව පර්වතයක් මෙන් නොකම්පා වේ
නො අසඤ්ඤා.,සංඥා රහිතව නොවෙයි.
තෙසු භඤ්ඤමානෙසු න සුස්සූසන්ති න සොතං ඔදහන්ති.,ඒ ගැඹුරු දහම දේශනා කරන විට ඔවුහු එය ඇසීමට හෝ කන් යොමු කිරීමට අකමැති වෙති.
මොහග්ගි සම්මූළ්හෙ,මෝහ ගින්න මුළාවූ අය දවයි
ලද්ධා න සන්නිධිං කයිරා,ලැබූ දේ රැස්කර තබා නොගනී
එහි ත්වං භික්ඛු මම වචනෙන අරිට්ඨං භික්ඛුං. ආමන්තෙහි,"මහණ, මෙහි එව, මගේ වචනයෙන් අරිට්ඨ භික්ෂුව කැඳවාගෙන එව"
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු ආසවානං ඛයා.,"මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව ආශ්‍රවයන් ක්ෂය වීමෙන්."
නෙව රාජානො හරෙය්‍යුං,රජවරු පැහැර නොගනිත්වා (කියා)
සබ්බෙ උපධී අනිච්චා,සියලු උපධි අනිත්‍යය
රාජා වා පසෙනදි කොසලොති,හෝ කොසල රජු පසේනදිද
එතං පමාණං මම සාවකානං උපාසකානං,මාගේ ශ්‍රාවක උපාසකයන්ට මේ ප්‍රමාණයයි
"දුට්ඨුල්ලා ච ආපත්ති, අදුට්ඨුල්ලා ච ආපත්ති.","දුට්ඨුල්ල ආපත්තියද, අදුට්ඨුල්ල ආපත්තියද වෙත්."
පරානුද්දයතාපටිසංයුත්තො විතක්කො,අනුන් ගැන කාමික ඇලුම සිතුවිල්ල
දිට්ඨෙ දිට්ඨවාදී හොති.,දුටු දෙය දුටුවෙමි යි පවසයි.
සුතං නාභිනන්දති,සුතයට සතුටු නොවන්නාහ
බොධිසත්තස්සෙව සතො,බෝසත්ව සිටි කාලයෙහි ද මට
සන්දිට්ඨිකා නිජ්ජරා අකාලිකා.,"මෙලොවදීම දැකිය හැකි, කල් නොයවා විපාක දෙන කෙලෙස් දිරවීම."
භික්ඛු හොති සික්ඛාකාමො සික්ඛාසමාදානස්ස වණ්ණවාදී.,භික්ෂුව ශික්ෂාකාමී වූයේ ශික්ෂා සමාදානයෙහි ගුණ කියන්නේ වෙයිද.
රත්තෙ ගිද්ධෙ ගධිතෙ,ඇලී ගිජුව බැඳී සිටින බව
නාජ්ඣගමං උත්තරිං මනුස්සධම්මා.,මනුෂ්‍ය ධර්මයට වැඩි විශේෂ නුවණක් නොලැබිමි.
කාමෙසු බ්‍රහ්මචරියවා,කාමයන්හි බ්‍රහ්මචර්යයෙන් යුතු
සත්තා වත්ථිකොසං අභිනිබ්භිජ්ජ ජායන්ති.,සත්ත්වයෝ ගර්භකොෂය බිඳ උපදිති.
යෙ පමත්තා යථා මතා,පමා අය මළවුන් මෙනි
ඔපපාතිකා යොනි,ඕපපාතික යොනිය (මැවුණාක් මෙන් හිටිහැටියේ උපදින වර්ගය)
සස්සතො අවිපරිණාමධම්මො.,"එය සදාකාලිකය, වෙනස් නොවන ස්වභාවයකි."
පාපකං කම්මං පටිච්ඡන්නං,පව්කම් සඟවා කරයි
ආසීතිකං වා නාවුතිකං වා වස්සසතිකං වා,අසූවයස් හෝ අනූවයස් හෝ සියක්වයස් ගියාවූ
අඤ්ඤාය ලොකං පරමත්ථදස්සිං,ලෝකය දැන පරමාර්ථය දකී
අන්නඤ්ච දත්වා බහුනො දක්ඛිණෙය්යෙසු දක්ඛිණං,බොහෝ අයට ආහාර දී දක්ඛිණාවට සුදුසු අයට දානය කරති
අප්පකිච්චො ච සල්ලහුකවුත්ති,බොහෝ වැඩ නැතිව සැහැල්ලු පැවතුම් ඇති විය යුතුය
තරුණියක් ආනෙති,තරුණියක් විවාහ කරයි
ඉමං උදානං උදානෙසි,මේ උදානය ප්‍රකාශ කළ සේක
මොනෙය්‍යං උත්තමං පදං,මුනි පථය උතුම්ය
උය්‍යොගමුඛෙ ච තිට්ඨසි,මරණ මුඛය ළඟම නවතිලා ඉන්නවා
යෙ හි කෙචි භවා සබ්බධි සබ්බත්ථතාය,යම් යම් භවයෝ සෑම තැනම පවතින දේවල් වුවද
පුග්ගලෙ,පුද්ගලයෙකු කෙරෙහි
න බ්‍රාහ්මණො අඤ්ඤතො සුද්ධිමාහ,බ්‍රාහ්මණ අන් ක්‍රමයෙන් ශුද්ධිය නොකියයි
ඉස්සා චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා ඉස්සං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසං පජහති,ඊර්ෂ්‍යාව හිත කෙලෙසන්නකැයි මෙසේ දැන හිත කෙලෙසන ඊර්ෂ්‍යාව දුරු කරයි
ලුද්ධො පරස්ස අසතා දුක්ඛං උප්පාදයති.,ලෝභයෙන් මඩනා ලද්දේ අසත්‍යයෙන් අන්‍යයාට දුක් උපදවයි.
නාභාසමානං ජානන්ති මිස්සං බාලෙහි පණ්ඩිතං.,කතා නොකරන විට බාලයන් අතර සිටින පණ්ඩිතයා නොපෙනේ.
එතමාදීනවං ඤත්වා,මෙම අනර්ථය දැන
"ය්වායං පුග්ගලො කායසක්ඛී, අයං මෙ පුග්ගලො ඛමති.","යම් මේ කායසක්ඛී පුද්ගලයෙක් වේ ද, මේ පුද්ගලයා මට වඩාත් රුචි ය."
විසෙනිකත්වා අනීඝා නිරාසා,කෙලෙස් නැති දුක් නැති ආශා නැති
තෙ දුප්පමුඤ්චා න හි අඤ්ඤමොක්ඛා,එයින් මිදීම පහසු නොවේ
ලොභං පහන්ත්වා න ලුබ්භති,ලෝභය හැර ඇලුම් නොකරයි
හිමවන්තොව පබ්බතො,හිමවන්ත පර්වතය වගේ
මනසො පියා භොගා උපජ්ජන්ති,සිතට ප්‍රිය සම්පත් උපදිති
කයිරා මාලාගුණෙ බහූ,බොහෝ මල්දම් කරගත හැකි සේ
තණ්හානිරොගාමිනිං පටිපදඤ්ච පජානාති,තණ්හාව නැති කිරීමට යන මාර්ගය දනීද
මෙත්තචිත්තා වා දොසන්තරා වා,මෛත්‍රී සහගත සිතින් හෝ ද්වේෂ සහගත (කිපි) සිතින් හෝ
ඉදං තතියං භික්ඛුස්ස යාවජීවං සාරණීයං හොති.,මෙය භික්ෂුව විසින් ජීවිතාන්තය දක්වා සිහිපත් කළ යුතු තුන්වන කරුණයි.
දොසග්ගි දහති නරෙ,ද්වේෂ ගින්න මිනිසුන් දවයි
තෙ නං භොගෙහි නිපතන්ති.,ඔවුහු ඔහුට ධනයෙන් උපකාර කරති.
කතමා අවිජ්ජානිරොධගාමිනී පටිපදා,අවිද්‍යාව නැති කිරීමේ ප්‍රතිපදාව කවරේද
තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා සත්තාහං එකපල්ලඞ්කෙන නිසින්නො හොති විමුත්තිසුඛපටිසංවෙදී,එම සමයෙහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සත් දිනක් එකම ආසනයකින් නිවන් සුව විඳිමින් වැඩ සිටි සේක
ථීනමිද්ධපරියුට්ඨිතස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස විගතථිනමිද්ධතා හොති පරිනිබ්බානාය,ථීනමිද්ධයෙන් යට කරණලද පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස ථීනමිද්ධ නැති බව ඇත්තේය
යො වාපි කත්වා න කරොමි චාහ,පව් කරලා මම කරේ නෑ කියන පුද්ගලයාද නිරයට යයි
කූටාගාරෙ සුච්ඡන්නෙ කූටම්පි රක්ඛිතං හොති.,නිවස මනාව සෙවිලි කළ කල්හි මුදුන ද රැකුණේ වෙයි.
ඔවාදකො විඤ්ඤාපකො සන්දස්සකො සම්පහංසකො.,"අවවාද කරන, අවබෝධ කරවන, කරුණු දක්වන, සතුටු කරවන (භික්ෂුව)."
ඔළාරිකං හත්ථක අත්තභාවං අභිනිම්මිනාහීති.,"හත්ථකය, ඝන වූ ආත්ම භාවයක් මවා ගන්න."
පූජෙථ අන්නපානෙන,අහාරපානෙන් පූජා කරව්
යොගක්ඛෙමං අනුත්තරං,සම්බන්ධනයන්ගෙන් නිදහස් උතුම් තැනට
අදින්නාදානා පටිවිරතො හොති කාමෙසුමිච්ඡාචාරා පටිවිරතො හොති.,සොරකම් කිරීමෙන් සහ කාමයෙහි වරදවා හැසිරීමෙන් වැළකුණේ වෙයි.
සඞ්ඝමජ්ඣෙ මං භික්ඛූ චොදෙන්ති නො අනුරහොති ඉති සො කුපිතො හොති,භික්ෂූහු මට සඟමැද චෝදනා කරතියි හෙතෙම කෝපයට හා නොසතුටට පත් වෙයි
පරෙ සන්දිට්ඨිපරාමාසී ආධානග්ගාහී දුප්පටිනිස්සග්ගී භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ අසන්දිට්ඨිපරාමාසී අනාධානග්ගාහී සුප්පටිනිස්සග්ගී භවිස්සාමාති චිත්තං උප්පාදෙතබ්බං,අන්‍යයෝ තමන්ගේ දෘෂ්ටිය තදින් අල්ලාගෙන සිටින්නාහු වන්නාහ අපි එය තදින් අල්ලාගෙන නොසිටින්නාහු පහසුවෙන් දුරු කළ හැක්කාහු වන්නෙමුයි සිත ඉපදවිය යුතුයි
උපසඞ්කමිත්වා භගවතා සද්ධිං සම්මොදි,පැමිණ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සමඟ මිත්‍රසළකා කතා කළේය
වායං මාභිනන්දි,වායොධාතුවට සතුටු වෙයි
අථ ඛො භගවා බහිද්වාරකොට්ඨකෙ අට්ඨාසි කථාපරියොසානං ආගමයමානො.,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ එම ධර්ම කථාව අවසන් වනතුරු දොරටුවෙන් පිටත රැඳී සිටි සේක.
කච්චි යාපනීයං,ජීවත්වීමට සැපද
වචීදුච්චරිතානි ච,වචනයෙන් දුශ්චරිත අත්හැරීම
සප්පුරිසො සප්පුරිසං ජානෙය්‍ය.,සත්පුරුෂයා සත්පුරුෂයෙකුව හඳුනා ගනියි.
"සෙය්‍යථාපි, භික්ඛවෙ, කුම්භො නික්කුජ්ජො තත්‍ර උදකං ආසිත්තං විවට්ටති, නො සණ්ඨාති.","මහණෙනි, යටිකුරු කළ කළයක වත් කළ ජලය ඉවත වැටෙයි, නොරැඳෙයි යන්නා සේය."
පණ්ඩිතො ජීවලොකස්මිං පාපානි පරිවජ්ජයෙ,ජීවිත ලොවෙහි පව පුරුදු වලින් වැළකෙන්නේය
සම්පන්නවිජ්ජාචරණා පතිස්සතා,විජ්ජාචරණයෙන් පරිපූර්ණ සිහිමත් වෙමින්
විඤ්ඤාණසමුදයඤ්ච පජානාති,විඤ්ඤාණයාගේ හටගැන්ම දනීද
ආයස්මා භද්දියො අභික්ඛණං උදානං උදානෙසි අහො සුඛං අහො සුඛං,භද්දිය නිතර ඉතා සුවයි ඉතා සුවයි කියයි
"යෙසං කායගතාසති ආසෙවිතා, අමතං තෙසං ආසෙවිතං.","යමෙක් කායගතාසතිය සේවනය කළේද, ඔහු නිර්වාණය සේවනය කළේය."
තිට්ඨතු භික්ඛවෙ එකං වස්සං,මහණෙනි එක් අවුරුද්දක් තිබේවා
සන්තං වා අජ්ඣත්තං ථීනමිද්ධං,තමා තුළ ඇත්තාවූ ථීනමිද්ධය (මැලිබව)
"සියා ඛො පන, භික්ඛවෙ, තුම්හාකං එවමස්ස - ‘අඤ්ඤො නූන තෙන සමයෙන සො රථකාරො අහොසී’ති!","මහණෙනි, එකල ඒ රියකරු වෙනත් අයෙකැයි ඔබට සිතෙන්නට පුළුවන."
තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා සඞ්ගාමජි සාවත්ථිං අනුප්පත්තො හොති භගවන්තං දස්සනාය,එම සමයෙහි ආයස්මා සංගාමජි තෙරුන් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දැකීමට සැවැත් නුවරට පැමිණියේය
"සුඛුමාලො අහං, භික්ඛවෙ, පරමසුඛුමාලො අච්චන්තසුඛුමාලො.","මහණෙනි, මම සුකුමාර වීමි, පරම සුකුමාර වීමි, අතිශයින්ම සුකුමාර වීමි."
යස්සං පරිසායං භික්ඛූ අනුද්ධතා හොන්ති.,යම් පිරිසක භික්ෂූහු උඩඟු නොවූ සහ තැන්පත් ස්වභාවයෙන් යුක්ත වෙත්ද.
අබ්බහෙ සල්ලමත්තනො,ශෝක හුල උගුල්ලයි
යො චෙව ඛො ආවුසො කොපො යො ච අප්පච්චයො - උභයමෙතං අඞ්ගණං,ඇවැත්නි ඒ කෝපය හා නොසතුට යන දෙකම අංගණ නමි
සො තං පිණ්ඩපාතං ගථිතො මුච්ඡිතො අජ්ඣොසන්නො පරිභුඤ්ජති.,"ඔහු ඒ පිණ්ඩපාතයෙහි ඇලී, මුළා වී, ගිජු වී ආදීනව නොදැක වළඳයි."
දෙවෙ දෙවතො අභිඤ්ඤාය දෙවෙ න මඤ්ඤති,දෙවියන් දෙවියන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන දෙවියන් තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යො එවං මහතො අනත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, පාපමිත්තතා.","මහණෙනි, යම්සේ පාප මිතුරන් ඇති බව මහත් අනර්ථය පිණිස පවතීද, මහණෙනි, මේ බඳුවූ අන් එක ධර්මයකුදු මම නොම දකිමි."
සහස්සං සිනෙරුපබ්බතරාජානං.,මහ මෙරු පර්වත දහසකි.
දිට්ඨෙව ධම්මෙ සුඛං විහරති අවිඝාතං.,මෙලොවදීම පීඩා රහිතව සුවසේ වාසය කරයි.
"කතමානි තීණි? අත්තාධිපතෙය්‍යං, ලොකාධිපතෙය්‍යං, ධම්මාධිපතෙය්‍යං.","ඒ කවර තුනක්ද? තමා අධිපති කොට ගැනීම, ලෝකය අධිපති කොට ගැනීම සහ ධර්මය අධිපති කොට ගැනීමයි."
කිං පන ත්වං භද්දිය අත්ථවසං සම්පස්සමානො එවං වදසි,ඒක ඔබ කියන්නේ කුමන අර්ථයක් දකිමින්ද
අවිජ්ජාප්පභෙදං මනසි කරොති.,අවිද්‍යාව බිඳලීම මෙනෙහි කරයි.
භොජනං දෙන්තී අරියසාවිකා චත්තාරි ඨානානි දෙති.,භෝජනය දෙන ආර්ය ශ්‍රාවිකාව කරුණු හතරක් පූජා කරයි.
අත්තනා ච පාණාතිපාතී හොති.,තෙමේ ද සතුන් මරන්නෙක් වෙයි.
නිබ්බානං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,පරමදෘෂ්ටධර්ම නිර්වාණයට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැතිකිරීමෙන් වීතමොහවූ බැවිනි
විප්පමුත්තස්ස සබ්බධි,සියලු දෙයට නොඇලී මිදුණු අයට
එතදග්ගං ඉමෙසං ඔභාසානං.,මෙම අවභාසයන් අතුරෙන් මෙය අග්‍ර වේ.
සීලමයං පුඤ්ඤකිරියවත්ථු,ශීලයෙන් කරන පින් කිරීමකි
සාසඞ්කං සප්පටිභයං ඔරිමං තීරං. ඛෙමං අප්පටිභයං පාරිමං තීරං,"බිය සහිත වූ මෙතෙර ඉවුරත් (සංසාරය), බිය රහිත වූ එතෙර ඉවුරත් (නිවන) දක්නා පුරුෂයෙක්"
අජිතො තිස්සමෙත්තෙය්‍යො,අජිත සහ තිස්ස මෙත්තෙය්‍ය
ආපතො න මඤ්ඤති,ආපොධාතුවෙන් පිටත්හි තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ
තථාගතො පරිසං අජ්ඣොගාහති.,තථාගතයන් පිරිස තුළට ඇතුල් වෙති.
ආභස්සරෙ ආභස්සරතො අභිඤ්ඤාය ආභස්සරෙ න මඤ්ඤති,ආභස්සරදෙවියන් ආභස්සරදෙවියන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන ආභස්සරදෙවියන් තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ
"එවං වුත්තෙ අඤ්ඤතරො භික්ඛු භගවන්තං එතදවොච - ‘‘කො පන, භන්තෙ, රඤ්ඤො චක්කවත්තිස්ස ධම්මිකස්ස ධම්මරඤ්ඤො රාජා’’ති?","මෙසේ වදාළ කල්හි එක්තරා භික්ෂුවක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේගෙන් මෙසේ ඇසීය: ""ස්වාමීනි, ධාර්මික ධර්මරාජ වූ සක්විති රජුගේ රජ කවරෙක් ද?"""
අක්ඛාති විභජතෙ ධම්මං,ධර්මය විස්තරයෙන් දේශනා කරයි
කල්‍යාණමිත්තො භික්ඛවෙ භික්ඛු,මහණෙනි කල්යාණ මිතුරන් ඇති භික්ෂුව
අත්ථස්ස විඤ්ඤාපනියා පරියාපන්නාය අනිස්සිතාය.,"අර්ථය හඟවන, විෂයානුබද්ධ වූ, කෙලෙස් ඇසුරු නොකළ බසිනි."
කිං පන තුම්හෙ ආවුසො නිගණ්ඨා ජානාථ,ඇවැත්නි නිගණ්ඨයෙනි තෙපි (මෙසේ) දන්නහුද
විස්සං ධම්මං සමාදාය,විෂම පව්ධර්ම අල්ලාගෙන
අධිමුච්චස්සු,ස්ථිරව සිත පිහිටුව
පාණාතිපාතා පටිවිරතො.,සතුන් මැරීමෙන් වෙන් වූයෙමි.
පුත්තදාරස්ස සඞ්ගහො,අඹුදරුවනට උපකාර කිරීමද
තං භගවන්තං දස්සනාය,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දැක්මට
අථ ඛො ඉදං භික්ඛවෙ බ්‍රහ්මචරියං වුස්සති අභිඤ්ඤත්ථඤ්චෙව පරිඤ්ඤත්ථඤ්ච,මහණෙනි මේ බඹසර විශේෂ ඥානයෙන් දැනීමටත් පිරිසිඳ දැනීමටත්ය
නිධි නාම නිධීයති,නිධානය නම් දෙය තබනු ලැබේ
අකිච්චං තෙ න සෙවන්ති,ඔවුන් අකෘත්‍යය නොසෙවති
කො විසෙසො කො අධිප්පයාසො,කවර විශේෂයක් ද කවර අදහසක් ද
පරිසුද්ධමනොකම්මන්තොහමස්මි,මම පිරිසිදු සිතිවිලි (වචන) ඇත්තේ වෙමි
ඔපසමිකෙ ධම්මෙ දෙසියමානෙ.,කෙලෙස් සන්සිඳුවන දහම් දෙසන කල (ඔවුහු අසති).
එවමෙව ඛො භික්ඛවෙ තුම්හෙපි අකුසලං පජහථ,මහණෙනි එපරිද්දෙන්ම තෙපි ද අකුසලය (පිළිල වැනි) දුරු කරව්
දුක්ඛක්ඛයායාති,දුක් විනාශ කිරීම පිණිස
තීණි සංයොජනානි පහීනානි රාගදොසමොහා තනුභූතා.,"සංයෝජන තුන නැති වූ, රාග දෝෂ මෝහ තුනී වූ."
කාමෙ හිත්වා චරන්ති,කාම අත්හැර හැසිරෙති
බ්‍රහ්මචක්කං පවත්තෙති.,ශ්‍රේෂ්ඨ ධර්මචක්‍රය පවත්වාති.
තස්ස චිත්තං නමති,ඔහුගේ සිත නැමෙයි (යොමු වෙයි)
ඉමෙහි තීහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො භික්ඛු,මේ ධර්ම තුනින් යුත් මහණතෙම
"කතමො ච, භික්ඛවෙ, පුග්ගලො නිරාසො?",(භික්ෂූන් අතර) බලාපොරොත්තු රහිත පුද්ගලයා කවරේද?
"ස්වාක්ඛාතෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මවිනයෙ යො ආරද්ධවීරියො සො සුඛං විහරති.","මහණෙනි, මනාකොට ප්‍රකාශ කරණලද ධර්මවිනය ඇති ශාසනයෙක්හි යම් පුද්ගලයෙක් පටන්ගන්නාලද වීර්‍ය්‍යය ඇත්තේ වේද, හෙතෙම සැපසේ වාසය කරයි."
අග්ගං පුඤ්ඤං පවඩ්ඪති,ශ්‍රේෂ්ඨ පින් වැඩෙයි
පජාපතිං නාභිනන්දති,මාරයාට සතුටු නොවන්නාහ
නත්ථි තස්ස පුනබ්භවො,ඔහුට නැවත උත්පත්තියක් නැත
උපාසකං මං භවං ගොතමො ධාරෙතු අජ්ජතග්ගෙ පාණුපෙතං සරණං ගතන්ති.,අද පටන් දිවි හිමියෙන් සරණ ගිය උපාසකයෙකු ලෙස භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ මා දරන සේක්වා.
රූපානං පරිඤ්ඤං පඤ්ඤපෙති,රූපයන්ගේ පිරිසිඳ අවබෝධය පණවයි
සො අත්තගුත්තො සතිමා සුඛං භික්ඛු විහාහිසි,තමන් රැකගත් සිහිය ඇති භික්ඛුවා සුවසේ වසයි
නිරොධසඤ්ඤං භාවෙති.,"නිර්වාණය අරමුණුකොට උපන් නිරෝධසඤ්ඤාව වඩාද,"
වෙහාසං අබ්භුග්ගන්ත්වා ආකාසෙ අන්තලික්ඛෙ තික්ඛත්තුං උදානං උදානෙසි,අහසට නගා ආකාශයේ තුන්වරක් උදානය ප්‍රකාශ කළේය
උජ්ඣිතස්මිං මහාපථෙ,මහ මග අසල දමා ඇති තැන
සත්ථු පවිවිත්තස්ස විහරතො සාවකා විවෙකමනුසික්ඛන්තීති,ශාස්තෲන් වහන්සේ විවේකයෙන් වාසය කරද්දී ශ්‍රාවකයෝ විවේකයෙහි හික්මෙති යන
ලොකඤ්ච ලොකසමුදයඤ්ච ලොකනිරොධඤ්ච පඤ්ඤාපෙමි.,"ලෝකය, එහි හටගැනීම හා නිරෝධය මම (මෙහි) පනවමි."
තෙන හායස්මන්තො යෙන රම්මකස්ස බ්‍රාහ්මණස්ස අස්සමො තෙනුපසඞ්කමථ.,"""එසේ නම් ආයුෂ්මතුනි, ඔබ වහන්සේලා රම්මක බමුණාගේ ආශ්‍රමය වෙත වැඩම කරන්න."""
මගධෙසු අනුපුබ්බෙන චාරිකං චරමානො යෙන උරුවෙලා සෙනානිගමො තදවසරිං.,මගධ රටෙහි පිළිවෙළින් සැරිසරමින් උරුවෙල් දනව්වේ සේනානිගමට පැමිණියෙමි.
අපි චාහං කෙහිචි කෙහිචි කිච්චකරණීයෙහි බ්‍යාවටො,එහෙත් මම විවිධ වැඩ කටයුතු වලින් බැඳී සිටියෙමි
ධම්මං න පස්සති,ඔහු ධර්මය නොදකී
සම්පරායිකානං ආසවානං පටිඝාතාය.,පරලොව ආශ්‍රව වැළැක්වීමට ය.
සුගතිං ගච්ඡ,සුගතියට යව
අගහං චරන්තං,ගෙයක් නොබැඳ හැසිරෙන
අත්ථඞ්ගතස්ස න පමාණමත්ථි,අස්තයට ගිය ඔහුට ප්‍රමාණයක් නැත
එවං ඨිතො අනෙජස්ස,එසේ තණ්හා නැතිව ස්ථිරව
නිරයං සො උපපජ්ජති,ඔහු නරකයට උපදිනවා
පටිසෙවතො එවංස තෙ ආසවා විඝාතපරිළාහා න හොන්ති,නුවණින් සලකා සිව්පසය සේවනය කිරීමෙන් ඔහුට ඒ කෙලෙස් පහළ නොවෙත්
න මෙසො අත්තා.,එය මගේ ආත්මය නොවේ.
දොසො අන්තරාමලො,ද්වේෂය සිතේ මලයකි
කාමෙසු ච අප්පටිබද්ධචිත්තො,කාමවලට නොබැඳුණු සිතක් ඇති
යෙන සො උපාසකො තෙනුපසඞ්කමි,උපාසකයා වෙත ගියේය
නින්දං තතීයං,තුන්වැනිය නින්දාව
චත්තාරොමෙ පරිසදූසනා.,පිරිස දූෂණය කරන (කිලුටු කරන) සතර දෙනෙකි.
තිරච්ඡානයොනිඤ්චාහං පජානාමි,මම තිරිසන් යෝනිය ද දනිමි
උපෙක්ඛාසහගතෙන චෙතසා සබ්බාවන්තං ලොකං ඵරිත්වා විහරති.,උපේක්ෂා සහගත සිතින් මුළු ලෝකයම පතුරුවා වාසය කරයි.
පනුණ්ණපච්චෙකසච්චො සමවයසට්ඨෙසනො පතිලීනො.,පෞද්ගලික දෘෂ්ටි හා සෙවීම් දුරු කළ හෙතෙම කෙලෙසුන්ගෙන් වෙන් වූවෙකි.
තත්‍ර චෙ තුම්හෙ අස්සථ කුපිතා වා අනත්තමනා වා,ඒ නුගුණ කියන්නන් කෙරෙහි ඉදින් තෙපි කිපෙන්නාහු නම් හෝ නොසතුටු වන්නාහු නම්
අභිභුං අභිභූතො අභිඤ්ඤාය අභිභුං න මඤ්ඤති,අභිභූබ්‍රහ්මයා අභිභූබ්‍රහ්මයා වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන අභිභූබ්‍රහ්මයා තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ
පටිපුච්ඡාවිනීතා පරිසා.,කරුණු විමසීමෙන් හික්මවන ලද පිරිසය.
"යෙ තෙ, වච්ඡ, එවමාහංසු. න මෙ තෙ වුත්තවාදිනො.","වච්ඡය, යමෙක් එසේ පවසත් නම් ඔවුහු මා කී දෙයක් පවසන්නෝ නොවෙති."
ජාතිජරූපගා,උපත ජරාට යන අය
ලොභො පහීයති පොක්ඛරා,ලෝභය නෙලුම් කොළේ දියබිඳුව සේ වැටෙයි
අයං ඛො නො භන්තෙ අන්තරාකථා හොති විප්පකතා අථ භගවා අනුප්පත්තො,ස්වාමීනි මේ කථාව ඉතිරිවී තිබුණේ ඔබ වහන්සේ පැමිණීම නිසාය
විත්ථාරෙන අත්ථං අවිභත්තස්ස විත්ථාරෙන අත්ථං විභජිතුං,අර්ථය නොබෙදූ දේශනාවේ අර්ථය විස්තර වශයෙන් බෙදා ප්‍රකාශ කරන්නට
එතං ද්වෙධාපථං ඤත්වා,මෙම දෙමග දැනගෙන
මුනී අනිස්සිතො,මුනි ඇසුරු නොකරයි
ගබ්භමෙකෙ උප්පජ්ජන්ති,ඇතැම් අය නැවත උපදී
අනවසෙසං දොසක්ඛයං. අනවසෙසං මොහක්ඛයං පටිසංවෙදෙති.,ඉතිරි නැතිව ද්වේෂය හා මෝහය ක්ෂය වීමේ රසය විඳියි ද.
තථාගතො ලොකෙ උප්පජ්ජති ධම්මං දෙසෙති.,තථාගතයන් වහන්සේ ලෝකයේ ඉපදී ධර්මය දේශනා කරති.
සබ්බසඞ්ඛාරෙසු අනිච්චානුපස්සී.,සියලු සංස්කාරයන්හි අනිත්‍යය දකියි.
අජ්ඣොපන්නා අන්ධීකතා,ගිලීම අන්ධ බවට ගෙන යයි
ආයතිං අනවස්සවො,මත්තෙහි කර්ම රැස් නොවීම (ආස්‍රවයන් නැති වීම) වෙයි
ඡුද්ධො අපෙතවිඤ්ඤාණො,විඤ්ඤාණය පහවී ඉවත දමන ලද
කම්මවග්ගො චතුත්ථො.,(චතුක්ක නිපාතයේ) හතරවැනි කම්ම වර්ගයයි.
"කථඤ්ච, භික්ඛවෙ, භික්ඛු චක්ඛුමා හොති?","මහණෙනි, භික්ෂුව නුවණැත්තෙකු වන්නේ කෙසේද?"
න විවාදයෙථ,කලහ නොකරන්න
යම්හා ධම්මං විජානෙය්‍ය සම්මාසම්බුද්ධදෙසිතං,සම්මාසම්බුදුන් දෙසූ ධර්මය දැනගන්නා ගුරුවරයාට
යො පච්ඡිමකො භික්ඛු සො සොතාපන්නො.,මෙහි අන්තිම මහණ පවා සෝවාන් වූවෙකි.
චක්ඛු සොතඤ්ච ඝානඤ්ච ජිව්හා කායො තථා මනො,ඇස කණ නැහැ දිව කය සහ සිත
තයො ච භික්ඛවෙ අස්සපරස්සෙ දෙසෙස්සාමි තයො ච පුරිසපරස්සෙ.,"මහණෙනි, ආජානීය අශ්වයන් තිදෙනෙකු හා ආජානීය පුරුෂයන් තිදෙනෙකු දේශනා කරමි."
තත්‍ර චෙ තුම්හෙ අස්සථ ආනන්දිනො සුමනා උප්පිලාවිතා තුම්හං යෙවස්ස තෙන අන්තරායො,ඒ ගුණ කියන්නවුන් කෙරෙහි ඉදින් සතුටු වන්නාහු නම් සිත් අසතුටු වන්නෝවූ නම් උඩඟු වන්නෝවූ නම් තොපට එයින් අනතුරු වන්නේය
කුලෙසු සහසා චරෙ,කුලවල ඉක්මන් නොවන්න
පථවිතො න මඤ්ඤති,පඨවිධාතුව ඇසුරුකොට ඉන් පිටත තමා ඇතැයි නොහඟියි
මුසාවාදිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස මුසාවාදා වෙරමණී හොති පරික්කමනාය,බොරු කියන්නාවූ පුද්ගලයාට එය දුරලීම පිණිස මුසාවාදයෙන් වැළකීම ඇත්තේය
යො ඉධ කායෙන සංයමො වාචාය සංයමො මනසා සංයමො.,"මෙහිදී කයින්, වචනයෙන් හා සිතින් යම් සංවරයක් වේ ද."
ධම්මා න පටිච්ඡිතාසෙ,ධර්ම නොපිළිගනී
ජෙත්වා මාරං සවාහිනිං,සේනාව සමග මාරයා පරදවා
එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති,එක් සමයෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර වාසය කරන සේක
සබ්බං නු ඛො ආනන්ද සීලබ්බතං ජීවිතං බ්‍රහ්මචරියං උපට්ඨානසාරං සඵලන්ති?,"ආනන්දය, සාරයයි සිතා රකින සියලු සීල ව්‍රත, ජීවිතය සහ බ්‍රහ්මචර්යාව ඵල සහිත ද?"
දමසා උපෙතො,සංවරයෙන් යුතුය
භික්ඛු පඤ්ඤාසම්පන්නො හොති.,භික්ෂුව ප්‍රඥාවෙන් සම්පන්න වේ.
පරෙ අතිමානී භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ අනතිමානී භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ අධිකමාන ඇත්තෝ වන්නාහුය අපි අධික මාන නැත්තෝ වන්නෙමුයි
සබ්බානි තානි මෙත්තාය චෙතොවිමුත්තියා කලං නාග්ඝන්ති සොළසිං,ඒ සියල්ලම මෛත්‍රි සිත නිදහස් කිරීමේ සොළොස් කොටසකටවත් නොසම වේ
දහරා ච මහන්තා ච,ළදරුවෝද මහල්ලෝද
පඤ්චිමෙ භික්ඛවෙ කාමගුණා,මහණෙනි මේ කාමගුණයෝ පසකි
අථ ඛො රථකාරො ඡහි මාසෙහි ඡාරත්තූනෙහි එකං චක්කං නිට්ඨාපෙසි.,ඉක්බිති රියකරු මාස හයකින් දින හයක් අඩු කාලයකදී එක් රෝදයක් නිම කළේය.
චෙතසා චිත්තං අභිනිග්ගණ්හිතබ්බං අභිනිප්පීළෙතබ්බං අභිසන්තාපෙතබ්බං,"(කුසල්) සිතින් (අකුසල්) සිත නිග්‍රහ කළ යුතුයි, පෙළිය යුතුයි, තැවිය යුතුයි"
සුරාමෙරයපානා මෙථුනං ධම්මං පටිසෙවන්ති.,රහමෙර පානය හා මෛථුන සේවනයයි.
සුභාසිතං භගවතා,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මනාව වදාළා
කතමෙ තයො? කායසක්ඛී,දිට්ඨිප්පත්තො
ඉමෙහි ඛො භික්ඛවෙ තීහි අඞ්ගෙහි සමන්නාගතො මිත්තො සෙවිතබ්බොති.,"මහණෙනි, මේ අංග තුනෙන් යුත් මිත්‍රයා සේවනය කළ යුතුය."
අරහා චම්හි ඛීණාසවො,මම රහත්ය කෙලෙස් ක්ෂය කළෙමි
උපාදියති,(දැඩිව) ගනියි / උපාදාන කරයි
උපධිප්පටිනිස්සග්ගං සච්ඡිකත්වා,උපාධි අත්හැරීම සත්‍ය ලෙස දැනගෙන
සච්චං කිර තෙ අරිට්ඨ එවරූපං පාපකං දිට්ඨිගතං උප්පන්නං,"අරිට්ඨය, තට මෙබඳු වූ ලාමක දෘෂ්ටියක් (වැරදි මතයක්) උපන්නේය යනු සැබෑ ද?"
"අයං ඛො, භික්ඛවෙ, එකපුග්ගලො ලොකෙ උප්පජ්ජමානො උප්පජ්ජති බහුජනහිතාය බහුජනසුඛාය ලොකානුකම්පාය අත්ථාය හිතාය සුඛාය දෙවමනුස්සානන්ති.","මහණෙනි, මේ අසහාය පුද්ගලතෙම වනාහි ලෝකයෙහි උපදනේ බොහෝදෙනාට හිත පිණිස බොහෝ දෙනාට සැප පිණිස ලොවට අනුකම්පා පිණිස දෙවිමිනිසුන්ට වැඩ පිණිස හිත පිණිස සුව පිණිස උපදී."
දිබ්බෙන චක්ඛුනා සහස්සං ලොකං ඔලොකෙමි.,දිවැසින් ලෝක දහසක් බලමි.
.අත්තනා සංකිලෙසධම්මො සමානො සංකිලෙසධම්මංයෙව පරියෙසති.,"තමන් කෙලෙස් සහිත ස්වභාවයේ ඉඳගෙන, කෙලෙස් සහිත දේවල්ම හොයනවා."
තං න සුකරං සඞ්ඛාතුං.,එය සංඛ්‍යා (ගණනය) කිරීමට නොහැකිය.
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ පුග්ගලා.,"මහණෙනි, මේ පුද්ගලයෝ සතර දෙනෙකි."
චත්තාරිමානි භික්ඛවෙ උපාදානානි,මහණෙනි මේ උපාදාන සතරක් වෙත්
ඉත්ථිධුත්තො,ස්ත්‍රීන් පිට ලොල් වෙයි
තණ්හා ස්නෙහො.,තෘෂ්ණාව තෙතමනය වෙයි.
ගම්භීරො ගම්භීරොභාසො.,ගැඹුරු මෙන්ම ගැඹුරු පෙනුමක් ද ඇත.
තථාගතො සබ්බසො තණ්හානං ඛයා,තථාගතයන් වහන්සේ සියලු ආකාරයෙන් තණ්හාව නැතිකිරීමෙන්
සබ්බෙ ගමිස්සන්ති පහාය දෙහං,සියල්ලෝම ශරීරය හැර යති
එකමෙකස්ස පඤ්හස්ස,එක් එක් ප්‍රශ්නයට
නයිමෙහි කතං,මෙය ඔවුන් විසින් කළේ නැත
භාවනාබලඤ්ච.,භාවනා බලය ද වේ.
කායස්ස භෙදා සප්පඤ්ඤො සග්ගං සො උපපජ්ජතී,ශරීරය බිඳී මරණින් පසු නුවණැත්තා ස්වර්ගයට උපදියි
නො ච සුතානං ධම්මානං ධාරකජාතිකො.,ඇසූ ධර්මයන් දරාගැනීමේ හැකියාවක් ද නැත.
තස්ස මය්හං බ්‍රාහ්මණ එතදහොසි,බ්‍රාහ්මණය ඒ මට මේ කල්පනාව ඇතිවිය
"පඤ්චිමෙ, භික්ඛවෙ, කාමගුණා","මහණෙනි, කාමගුණ පසක් ඇත."
එවං මච්චුතරො සියා,එසේ මරණය ඉක්මවයි
ජිඝච්ඡිතානම්පි න භොත්තුකම්‍යතා අස්ස පගෙව සුහිතානං,බඩගින්න ඇත්තවුන්ට පවා එය කෑමට රුචියක් ඇති නොවේ (බඩ පිරුණු අය ගැන කියනු කිම?)
උපපත්තියා සුද්ධීති එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො,උත්පත්තිය කරණකොටගෙන ශුද්ධිය වේයයි කියන්නාවූ
සබ්බං ආකාසගතං තමගතං අභිවිහච්ච භාසතෙ ච තපතෙ ච විරොචති ච,සියලු අඳුර දුරු කර බැබළෙයි උණුසුම් කරයි දීප්තිමත් වේ
"ද්වීහි, භික්ඛවෙ, ධම්මෙහි සමන්නාගතො පණ්ඩිතො වියත්තො සප්පුරිසො","මහණෙනි, කරුණු දෙකකින් යුක්තවූ පණ්ඩිත වූ ව්‍යක්ත වූ සත්පුරුෂ තෙමේ"
අත්තනා ච පඤ්ඤාසම්පන්නො පඤ්ඤාසම්පදාකථඤ්ච කත්තා.,තෙමේත් ප්‍රඥාවෙන් යුක්ත වී අන් අයට ද ප්‍රඥාව ගැන කතා කරන්නා වූ.
මා මෙ රජනීයෙසු ධම්මෙසු චිත්තං රජ්ජි.,රාගය උපදවන දේ ගැන සිත නොඇලේවා.
සඞ්කාරකූටෙව නං පොත්ථකං.,ඔහු පලවා හරිනු ලබන්නේ කසළ ගොඩට දැමූ වැහැරි රෙද්දක් මෙනි.
අත්ථි චිත්තන්ති වා පනස්ස සති පච්චුපට්ඨිතා හොති,සත්ව පුද්ගල නොවූ සිත ඇත්තේය යන සිහිය පිහිටියේ වෙයි
යථා පස්සෙ මරීචිකං,මිරිඟුවක් මෙන් බලන්න
අසයංකාරො අපරංකාරො අධිච්චසමුප්පන්නො අත්තා ච ලොකො ච,ආත්මයද ලෝකයද තමා කළේ නොවේ අන් අය කළේ නොවේ හේතුවක් නැතිව උපන් දේය කියති
අස්සා යථා සාරථිනා සුදන්තා,රියදුරා දමන කළ අශ්වයන් මෙන් මනා දමනය වූ
න සො යඤ්ඤො සුලභරූපො.,මා විසින් නොකළ යාගයක් නැත.
ඨානඤ්ච ඨානතො,කාරණය (සිදුවිය හැකි දේ) කාරණය ලෙස
කිත්තයිස්සාමි තෙ සන්තිං,ඔබට ශාන්තිය කියමි
ඉස්සාය ච මච්ඡරියෙන ච.,ඊර්ෂ්‍යාවෙන් හා මසුරුකමෙන්.
රසෙසු නානුගිජ්ඣති,රසයන්හි නොඇලෙයි
අද්දසංසු ඛො තෙ යක්ඛා ආයස්මන්තං සාරිපුත්තං ජුණ්හාය රත්තියා නවොරොපිතෙහි කෙසෙහි අබ්භොකාසෙ නිසින්නං,එම යක්ඛයෝ ආලෝකවත් රාත්‍රියෙහි අලුත් මුඩු කළ හිසින් එළිමහන් තැනක හිඳින ආයුෂ්මත් සාරිපුත්ත තෙරුන්වහන්සේ දුටහ
සත්තමහමෙව අහොසි,දින සතක්ම විය
කිං පත්තිනමාහු භික්ඛුනං,භික්ෂුවට ලැබුනේ කුමක්ද
න හි සො රජ්ජති නො විරජ්ජතී,ඔහු ඇලෙන්නේද නොවේ නොඇලෙන්නේද නොවේ
භාතාපි භාතරා විවදති,සහෝදරයාද සහෝදරයා සමග කලහ කරයි
යෙ හි කෙචි සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා විභවදිට්ඨිං අල්ලීනා විභවදිට්ඨිං උපගතා විභවදිට්ඨිං අජ්ඣොසිතා,යම් ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් උච්ඡේද දෘෂ්ටියෙහි ඇලුණා වූ උච්ඡේද දෘෂ්ටියට පැමිණියා වූ උච්ඡේද දෘෂ්ටියෙහි ගැලුණා වූ වෙත්ද
යෙ ච තං පටිපජ්ජන්ති යථා බුද්ධෙන දෙසිතං.,බුදුන් වදාළ පරිදි යමෙක් එහි පිළිපදිත් ද.
තත්ථ ච මෙ බ්‍රාහ්මණ විහරතො මගො වා ආගච්ඡති මොරො වා කට්ඨං පාතෙති,බ්‍රාහ්මණය එහි වසන මා වෙත මෘගයෙක් හෝ එයි මොණරෙක් හෝ වියලි දඬු හෙලයි
අනුපුබ්බෙන මෙධාවී,නුවණැති කෙනා පිළිවෙළින්ම
අස්සොසි ඛො,අසන්ට ලැබුණේය
දුභයානි විචෙය්‍ය,දෙවග බලා
ඉති රූපං ඉති රූපස්ස සමුදයො ඉති රූපස්ස අත්ථඞ්ගමො.,"මේ රූපයයි, මේ රූපයේ හටගැනීමයි, මේ රූපයේ විනාශයයි."
අනවඤ්ඤත්තිසංයුත්තො පුග්ගලො,අවමන් නොවන්න කැමති පුද්ගලයා
යෙ ආසවා විනොදනා පහාතබ්බා තෙ විනොදනා පහීනා හොන්ති,දුරලීමෙන් නැති කළ යුතු කෙලෙස් දුරලීමෙන් නැති වූවාහු වෙත්ද
ඉමෙසං ඛො භික්ඛවෙ තිණ්ණං පාතුභාවො දුල්ලභො ලොකස්මින්ති.,"මහණෙනි, ලෝකයෙහි මේ තිදෙනාගේ පහළවීම දුර්ලභ වන්නේය."
ආසවානං ඛයා අනාසවං චෙතොවිමුත්තිං පඤ්ඤාවිමුත්තිං. සච්ඡිකත්වා විහරති.,ආශ්‍රවයන් ක්ෂය කිරීමෙන් කෙලෙස් රහිත සිතේ මිදීම හා ප්‍රඥාවෙන් මිදීම ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට වෙසෙයි.
"සොකෙහි පරිදෙවෙහි දුක්ඛෙහි දොමනස්සෙහි උපායාසෙහි, පරිමුත්තො දුක්ඛස්මාති වදාමීති.","ශෝක, පරිදේව, දුක්, දොම්නස් හා දැඩි තැවුල්වලින් මිදුණු, සසර දුකින් මිදුණු අයෙකැයි මම කියමි."
කල්‍යාණමිත්තො යො භික්ඛු,යම් භික්ෂුව කල්යාණ මිතුරන් ඇතිද
යදා පඤ්ඤාය පස්සති,යමෙක් ප්‍රඥාවෙන් දකින විට
"සද්ධා, භික්ඛවෙ, භික්ඛුනී එවං සම්මා ආයාචමානා ආයාචෙය්‍ය","මහණෙනි, සැදැහැවත් මෙහෙණක් මනාව ප්‍රාර්ත්‍ථනා කරන්නේ නම් මෙසේ ප්‍රාර්ත්‍ථනා කරන්නේය"
අසම්මොහධම්මො සත්තො ලොකෙ උප්පන්නො බහුජනහිතාය බහුජනසුඛාය,මුළා නොවන ස්වභාව ඇති සත්වයෙක් බොහෝ දෙනාට හිත පිණිස බොහෝ දෙනාට සැප පිණිස ලොව උපන්නේය
භජෙථ නක්ඛත්තපථංව චන්දිමා,චන්ද්‍රයා නක්ෂත්‍ර මාර්ගය අනුගමනය කරන ලෙස ඇසුරු කරව
චතස්සො ඉමා භික්ඛවෙ සමාධිභාවනා.,"මහණෙනි, මේ සමාධි භාවනා හතරකි."
යථා ච පන කාමෙහි විසංයුත්තං විහරන්තං,කාමයන්ගෙන් වෙන්ව වාසය කරන්නා වූ
සො ච ඛ්වස්ස කොධො දීඝරත්තං අනුසෙති.,ඔහුගේ ඒ ක්‍රෝධය බොහෝ කල් පවතියි.
සබ්‍යාබජ්ඣෙන මනොකම්මෙන.,පීඩා සහිත මනෝ කර්මයෙනි.
ආනණ්‍යසුඛං ඤත්වාන අථො අත්ථිසුඛං පරං.,ණය නැති සැපය හා ධනය ඇති සැපය දැන.
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා කණ්හා.","මහණෙනි, කළු පැහැති (අකුසල) ධර්මයන් දෙකක් තිබේ."
සවිතක්කං සවිචාරං විවෙකජං පීතිසුඛං පඨමං ඣානං,"විතර්ක විචාර සහිත වූ, විවේකයෙන් හටගත් ප්‍රීතිය හා සැපය ඇති ප්‍රථම ධ්‍යානය"
ඩංසාධිපාතානං සරීසපානං,මැස්සන් හා සර්පයන්ගෙන්
උපධිනිදානා පභවන්ති දුක්ඛා,උපධි හේතුවෙන් දුක හටගනී
විභවදිට්ඨියා තෙ පටිවිරුද්ධා,ඔවුහු උච්ඡේද දෘෂ්ටියට (විභව දෘෂ්ටියට) විරුද්ධ වෙති
අපස්සං උදයබ්බයං,උදය ව්‍යය නොදක්නේ නම්
දුක්ඛක්ඛයා වෙදනාක්ඛයො,දුක් කෙළවර වීමෙන් වේදනාවන් අවසන් වෙයි
පරිසා සිලවතී කල්‍යාණධම්මා හොති.,ඔහුගේ පිරිස ද සිල්වත් වූ යහපත් ධර්ම ඇත්තෝ ය.
අයං වුච්චති පරිසාකසටො.,"මෙය සාරයක් නැති, පිරිසේ කසට කොටස ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ."
තථාගතස්ස භික්ඛවෙ අරහතො සම්මාසම්බුද්ධස්ස පාතුභාවො දුල්ලභො ලොකස්මිං.,"මහණෙනි, අරහත් සම්මා සම්බුද්ධ තථාගතයන් වහන්සේගේ පහළවීම ලෝකයෙහි දුර්ලභය."
සඞ්ගාතිගො,සංඝාට ඉක්මවූ පුද්ගලයා
අථ ඛො සුන්දරිකභාරද්වාජො බ්‍රාහ්මණො භගවන්තං එතදවොච,එකල්හි සුන්දරික භාරද්වාජ නම් බ්‍රහ්මණ තෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙසේ කීයේය
තෙ වෙ ඛණන්ති අඝමූලං මච්චුනො ආමිසං දුරතිවත්ත,ඔවුහු දුකේ මුල කපා දමා මරුවාගේ ආමිසය ඉක්මවති
කම්මං කණ්හං කණ්හවිපාකං.,කළු (අකුසල්) කර්මය සහ කළු විපාකය.
පීතිසම්බොජ්ඣඞ්ගො.,පීතිය නැමැති සම්බොජ්ඣංගය.
අයමෙව අරියො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො ඵස්සනිරොධගාමිනී පටිපදා,මේ ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයම ස්පර්ශය නැතිකිරීමට පමුණුවන ප්‍රතිපදාවයි
සන්තෙ න කුරුතෙ පියං,සත්පුරුෂයන්ට කැමති නොවේ
පරිනිබ්බන්ති,නිවන් ලබති
එවාහං නාසක්ඛිං භගවන්තං දස්සනාය උපසඞ්කමිතුං,ඒ නිසා මට භග්‍යවතුන් වහන්සේ දකිනු පිණිස පැමිණීමට නොහැකි විය
තස්මා අත්තනො උත්තරිං භජෙථාති.,එබැවින් තමාට වඩා උසස් වූවන් ආශ්‍රය කළ යුතුය.
අනුබන්ධිං පදාපදං,පියෙන් පිය ලුහුබැඳිමි
කතමෙ ච භික්ඛවෙ ධම්මා මනසිකරණීයා යෙ ධම්මෙ න මනසි කරොති,මහණෙනි මෙනෙහි නොකරන්නාවූ මෙනෙහි කළ යුතු ධර්මයෝ කවරහුද
සංසාරෙන සුද්ධීති එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො,සසර සැරිසරීමෙන් ශුද්ධිය වේයයි කියන ලබ්ධිය ඇති
වායසො අනුපරියගා,කවුඩා වට කර ගියේය
නානාජනා සඞ්ගතා,නොයෙක් ජන රැස්ව
අවීතතණ්හා භවාභවෙසු,තෘෂ්ණා නොහැර භවයන්හි යති
බ්‍රාහ්මණපරිසා එකා.,බ්‍රාහ්මණ පිරිසක් ඇත.
සඞ්ඛතාරම්මණා උප්පජ්ජන්ති පාපකා අකුසලා ධම්මා.,පාපී අකුසල් හටගන්නේ සංඛත අරමුණු නිසාය.
භූතපුබ්බං ඉමිස්සායෙව සාවත්ථියා අඤ්ඤතරො රාජා අහොසි,යටගිය කාලෙක මේ සැවැත් නුවර එක් රජෙක් සිටියේය
වායොකසිණං භාවෙති.,"වායොකසිණය වඩාද,"
මුසාවාදී පිසුණවාචො ඵරුසවාචො සම්ඵප්පලාපී.,"බොරු කියන, කේලාම් කියන, රළු වදන් පවසන හා හිස් වචන කියන (තැනැත්තා)."
සුහුතං සුයිට්ඨං සුප්පත්තං දක්ඛිණෙය්‍යෙසු.,"දක්ෂිණාර්හ උතුමන්ට දීම මනා පූජාවකි, මනා දීමකි."
එවං ඵස්සනිරොධගාමිනිං පටිපදං පජානාති,ස්පර්ශය නැතිකිරීමට පමුණුවන ප්‍රතිපදාව දනීද
අත්තනා ච බ්‍යාපන්නචිත්තො හොති.,තෙමේ ද තරහ (ව්‍යාපාද) සිත් ඇත්තෙක් වෙයි.
නාසීසතී ලොකමිමං පරඤ්චාති.,ඔහු මෙලොව හෝ පරලොව ගැන බලාපොරොත්තු (තෘෂ්ණා) තබන්නේ නැත.
‘අලං වතිදං කුලපුත්තස්ස පධානත්ථිකස්ස පධානායා’ති.,"""වීර්යය වඩන්නට කැමති කුලපුත්‍රයෙකුට වීර්යය කිරීම පිණිස මේ ස්ථානය ඒකාන්තයෙන්ම සුදුසු ය."""
අපගතමංසලොහිතං න්හාරුසම්බන්ධං,මස් ලේ දෙකින් පහවූ නහරින් බැඳුන ඇටසැකිල්ලක්වූ
කාමෙසනා,කාම සෙවීම
විනිච්ඡයා පකප්පිතා,විනිශ්චය සිතන ලද්ද
න මච්ඡමංසානමනාසකත්තං,මස් නොකෑමෙන් ශුද්ධ නොවේ
ඛීණසංයොජනා බුද්ධා,භව බැඳුම් නැති කළ ආර්ය සත්‍යය අවබෝධ කළ ඔවුහු
කිත්තාවතා ච පනාවුසො සත්ථු පවිවිත්තස්ස විහරතො සාවකා විවෙකමනුසික්ඛන්ති,ඇවැත්නි ශාස්තෲන් වහන්සේ විවේකයෙන් වාසය කරද්දී ශ්‍රාවකයෝ කොපමණකින් විවේකයෙහි හික්මෙද්ද
පරිස්සයානං සහිතා අඡම්භී,උපද්‍රව ඉවසයි නොතැතිගනී
විතක්කවිචාරානං වූපසමා අජ්ඣත්තං සම්පසාදනං දුතියං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති.,"විතර්ක විචාර සන්සිඳීමෙන්, සිතේ එකඟ බව ඇති, සමාධියෙන් උපන් ප්‍රීතිය හා සැපය ඇති ද්විතීය ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කරයි."
ලොහිතකසිණං භාවෙති.,"ලොහිත (ලෙහෙවන් පැහැති) කසිණය වඩාද,"
සත්ථා දෙවමනුස්සානං,දෙවි මිනිසුන්ට ශාස්තෘය
යෙසං නාමමිදං පවුච්චති,ඔවුන්ගේ නම පමණක් පවතී
ධම්මානුධම්මපටිපන්නො භික්ඛු,ධර්මයට අනුව ජීවත් වන මහණා
නිරත්ථං පරිදෙවසි,තේරුමක් නැතිව අඬයි
පාණාතිපාතං පහාය පාණාතිපාතා පටිවිරතො සමණො ගොතමො,ශ්‍රමණ භවත් ගෞතමයෝ ප්‍රාණයට හිංසා කිරීම අත්හැර දමා ප්‍රාණයකට හිංසා කිරීමෙන් සම්පූර්ණයෙන් වැළකුණාහ
පරෙ ච අවජානති,අනුන් හෙළා දකී
සබ්බා දිසා ඵරති,සියලු දිශා පතුරුවයි
පුග්ගලො ආමො හොති පක්කොභාසො.,"පුද්ගලයා අමු ය (අවබෝධය නැත), නමුත් බාහිරින් පැසුණු පෙනුමක් ඇත."
ඤාතිසඞ්ඝා විනා හොති,නෑයන්ගෙන් වෙන් වේ
දුක්ඛබහුලා වෙදනා,බොහෝ දුක් සහිත වේදනා
ආකිඤ්චඤ්ඤං පෙක්ඛමානො සතිමා,සිහි ඇතිව කිසිවක් නැති බව බලමින්
දස කුසල කම්මපථා.,දස කුසල කර්ම පථයන් (ප්‍රාණඝාතාදී).
සො තථාගතප්පවෙදිතං ධම්මවිනයං ආගම්ම සද්ධං සමාදියි,තථාගත ධර්මවිනය ඇසුරින් ශ්‍රද්ධාව උපදවා ගත්තේය
දීඝං වා අඤ්ඡන්තො දීඝං අඤ්ඡාමීති පජානාති,දික් කොට අදින්නේ හෝ දික් කොට අදින්නෙමියි කියා දනීද
යෙභුය්‍යෙන කාමෙසු,බොහෝ දෙනා කාමයන්හි
අද්දසා ඛො භගවා ආයස්මන්තං මහාකස්සපං රාජගහෙ පිණ්ඩාය චරන්තං,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රජගහෙ පිඬු පිණිස හැසිරෙන මහකස්සප තෙරුන් දැකී සේක
බ්‍රහ්මචරියං පකාසෙති,පිරිසිදු බඹසර පෙන්වයි
පජහති එකං ධම්මං.,එක් ධර්මයක් ප්‍රහීණ කරයි.
සචෙ ඛො පන නත්ථි පරො ලොකො.,ඉදින් පරලොවක් නැත්නම්.
ලොකවිදූන වණ්ණිතා මහප්ඵලා.,ලෝකවිදූ වූ බුදුන් විසින් එය මහත්ඵල යැයි වර්ණනා කරන ලදී.
ආමං පක්කවණ්ණි පක්කං ආමවණ්ණි.,අමු නමුත් ඉදුණු පෙනුම ඇති හා ඉදී තිබුණත් අමු පෙනුම ඇති අඹ.
ලොකස්සාහං භික්ඛවෙ නිස්සරණපරියෙසනං අචරිං.,"මහණෙනි, මම ලෝකයෙහි නිස්සරණය සෙවීමෙහි හැසුරුණෙමි."
තෙ කසිරෙන සමුදාගච්ඡන්ති,එහෙත් ඒ (ජීවිතයට අවශ්‍ය) පිරිකර දුක සේ (අමාරුවෙන්) ලැබේ ද
ඉදං වුච්චතාවුසො දුක්ඛං,ඇවැත්නි මේ දුකයයි කියනු ලැබේ
සම්මාඤාණෙ සමාදපෙති.,නිවැරදි නුවණෙහි අනුන් සමාදන් කරවයි.
එකාගාරිකම්පි කරොන්ති,ගෙයි වැසියන් පණපිටින් අල්වා වස්තුව ගනිති
එකන්තසුඛං වෙදනං.,ඒකාන්තයෙන්ම සැප සහිත වේදනාව.
කතමො සළායතනනිරොධො,සය ආයතනයන්ගේ නැතිකිරීම කවරේද
අධම්මවාදිනී ච පරිසා ධම්මවාදිනී ච පරිසා.,"මහණෙනි, අධර්මවාදී පිරිස සහ ධර්මවාදී පිරිස ලෙස දෙවර්ගයක් පවතී."
පණ්ණෙ වාරි න ලිම්පති,නෙළුම් කොළේ දිය නොඇලේ
අත්තනා සොකධම්මො සමානො සොකධම්මංයෙව පරියෙසාමි,තෙමේ ශෝකය ස්වභාව කොට ඇත්තෙක්ව ශෝකය ස්වභාව කොට ඇත්තක්ම සෙවීමි.
අයං වුච්චති භික්ඛවෙ සඋපාදිසෙසා නිබ්බානධාතු,මෙය මහණෙනි සඋපාදිශෙෂ නිවන ධාතුව ලෙස කියයි
"මා ආකාරපරිවිතක්කෙන, මා දිට්ඨිනිජ්ඣානක්ඛන්තියා.","කරුණු විමසීමෙන් ලත් සතුටින් නොව, තමන් පිළිගත් දෘෂ්ටියට ගැලපුණු පමණින් නොව."
උපසඞ්කමිත්වා රාජානං සචෙතනං එතදවොච.,ගොස් පචේතන රජුට මෙසේ කීවේය.
"ස්වාක්ඛාතත්තා, භික්ඛවෙ, ධම්මස්සාති.","මහණෙනි, ධර්මය මනාකොට ප්‍රකාශ කරණලද හෙයිනි."
කාමෙසු විහරන්තෙ,කාමයන්හි හැසිරෙන බව
මුතං මුතතො අභිජානාති,මුතය (ගන්ධ රස ස්පර්ශ යන තුන) මුතය වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ
භික්ඛවොති,මහණෙනි කියා
න තෙන හොති ධම්මට්ඨො,ඒ හේතුවෙන් ධර්මයේ පිහිටියා වෙන්නේ නැහැ
චෙතොපසාදහෙතු හි සත්තා ගච්ඡන්ති සුග්ගති,සිත පැහැදීම හේතුවෙන් සත්වයෝ සුගතියට යති
තමෙනං සාමිකා සාලීනං ඔදනං විචිතකාළකං අනෙකසූපං අනෙකබ්‍යඤ්ජනං රචයිත්වා,හිමියෝ කළු සහල් තෝරා ඉවත් කළ ඇල්හාලේ බත නොයෙක් සූප හා ව්‍යංජනවලින් පුරවා
තීහි භික්ඛවෙ අඞ්ගෙහි සමන්නාගතො යොධාජීවො රාජාරහො හොති.,"මහණෙනි, අංග තුනකින් යුක්ත වූ යුද්ධ භටයා රජුට සුදුසු වූවෙක් වෙයි."
යං ඔඝො නාභිකීරති,කෙලෙස් මහවතුර නොගලවා යන ලෙස
අඤ්ඤතරො භික්ඛු අහිනා දට්ඨො කාලඞ්කතො හොති.,එක්තරා භික්ෂුවක් සර්පයෙකු දෂ්ට කිරීමෙන් අපවත් විය.
සබ්බූපධිපටිනිස්සග්ගො තණ්හාක්ඛයො විරාගො නිරොධො නිබ්බානන්ති.,"සියලු උපධීන් අත්හැරීම වූ, තෘෂ්ණාව ක්ෂය වීම වූ, නොඇලීම වූ, නිරෝධය වූ නිවන (ශාන්තය)."
"එකපුග්ගලස්ස, භික්ඛවෙ, පාතුභාවො දුල්ලභො ලොකස්මිං.","මහණෙනි, ලෝකයෙහි එකම පුද්ගලයෙකුගේ පහළවීම දුර්ලභය."
අච්ඡරියා අබ්භුතා ධම්මා රඤ්ඤෙ චක්කවත්තිම්හි.,සක්විති රජු කෙරෙහි ඇති ආශ්චර්ය ගුණාංගයි.
යෙ ච දුක්ඛං පජානන්ති,දුක දන්නා අය
සොචති කිලමති පරිදෙවති,ශෝක වෙයි වෙහෙස වෙයි වැලපෙයි
තං මොහං සම්මදඤ්ඤාය පජහන්ති විපස්සිනො,විදසුන් නැණ ඇති පණ්ඩිතයෝ එම මෝහය මනාව දැන පහ කරති
සබ්බෙසු භූතෙසු නිධාය දණ්ඩං,සියලු සත්වයන්ට හිංසා බහා තබා
අලොභො නිදානං කම්මානං සමුදයාය.,අලෝභය කර්මයන් හටගැනීමට හේතුවකි.
යත්ථ අත්තකාමා කුලපුත්තා සික්ඛන්ති.,යම් ශික්ෂාවක තමන්ට වැඩ කැමති කුලපුත්‍රයෝ හික්මෙත්ද.
එසා බුද්ධාන ධම්මතා.,මෙය බුදුවරුන්ගේ ස්වභාවයයි.
රාජා ච චක්කවත්තී.,දෙවැන්නා සතර මහා දීපයටම අධිපති වූ සක්විති රජතුමායි.
තිට්ඨං නරො මොහනස්මිං පගාළ්හො,මනුෂ්‍යයා මෝහය තුළ ගැඹුරු ලෙස පවතී
උට්ඨානකාලම්හි අනුට්ඨහානො,වීරිය කළ යුතු වෙලාවේ වීරිය නොකරන කෙනා
නො නු ඛොස්මි,මම යන කිසිවෙක් නැත්තේද
ඡන්නමෙව උපාදාය,මේ සයම අල්ලාගෙන
ඡට්ඨං,හයවන සූත්‍රය
න ඛො පනාහං මුට්ඨස්සති අසම්පජානො,මම වනාහි මුළාවූ සිහි ඇතිව හා නුවණ නැතිව වන සේනාසන සේවනය නොකරමි
හත්ථම්පි පාදම්පි ඡින්දන්ති,අත හා පය ද කපා දමති
ඉදං දුක්ඛන්ති යථාභූතං නප්පජානන්ති.,මෙය දුක යැයි තත්ත්වාකාරයෙන් හෙවත් ඇති සැටියෙන් අවබෝධ නොකරති.
වාසො තෙ නත්ථි අන්තරා,මග නතර වෙන්න තැනක්වත් නැහැ
කල්‍යාණධම්මො කල්‍යාණධම්මතරො.,යහපත් ස්වභාවය ඇත්තා සහ අතිශය යහපත් ස්වභාව ඇත්තා.
චන්දිමසූරියෙ,සඳ හිරු දෙදෙන
අවිරාජයං චිත්තං,විරාග නොවූ සිත
උප්පන්නො ඛො මෙ අයං කාමවිතක්කො,මට මේ කාම කල්පනාව උපන්නීය
මුතතො මඤ්ඤති,මුතයෙන් පිටත එය ඇසුරුකොට ආත්මය ඇතැයි හඟියි
චතූහි භික්ඛවෙ ධම්මෙහි සමන්නාගතො අපපතිතොති වුච්චති.,"මහණෙනි, කරුණු හතරකින් යුක්ත වූයේ (ධර්ම විනයෙන්) නොවැටුණෙකැයි කියනු ලැබේ."
මග්ගෙ ජීවති සඤ්ඤතො,සංවරයෙන් ජීවත්වන අය
භොජනං දදමානො දායකො චත්තාරි ඨානානි දෙති.,භෝජනය දෙන දායකයා කරුණු හතරක් ලබා දෙයි.
යඤ්චෙ භුඤ්ජෙය්‍ය දුස්සීලො රට්ඨපිණ්ඩමසඤ්ඤතො,සංවර නැති සිල් නැති පුද්ගලයෙක් රටවැසියන් දෙන ආහාර කෑමට වඩා එය හොඳය
කච්චිස්ස ආසවා ඛීණා,ආශ්‍රවයෝ ක්ෂය වූවාද
අඤ්ඤතරා දෙවතා මං එතදවොච.,එක්තරා දේවතාවෙක් මට මෙසේ කීවේය.
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, සො වත භික්ඛු මිච්ඡාපණිහිතෙන චිත්තෙන අවිජ්ජං භෙච්ඡති, විජ්ජං උප්පාදෙස්සති, නිබ්බානං සච්ඡිකරිස්සතීති නෙතං ඨානං විජ්ජති.","මහණෙනි, ඒ පරිද්දෙන් ම ඒකාන්තයෙන් යම් භික්ෂුවක් වරදවා තබන ලද සිතින් අවිද්‍යාව බිඳින්නේය, විද්‍යාව උපදවන්නේය, නිර්වාණය ප්‍රත්‍යක්ෂ කරන්නේයයි ඒ කාරණය ඇත්තක් නොවේ."
දීඝො බාලානං සංසාරො,බාලයන්ට සංසාරය දිගය
භගවා ආහ යදෙව තෙ චිත්තං විමුත්තං අථාහං මුත්තොති,භග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාළ සේක තොපගේ සිත මිදුණු මොහොතේම මමද ඒ ඇපයෙන් නිදහස්ය
"ඉමා ඛො භික්ඛවෙ, ද්වෙ පූජා.","මහණෙනි, මේ පූජා දෙකයි."
එවඤ්හි වුත්තං සමණෙන ජානතාති.,දන්නා වූ බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් මෙසේ වදාරන ලදී.
අථ ඛො සො පණ්ඩිතො ථෙරොත්වෙව සඞ්ඛං ගච්ඡති.,හෙතෙම පණ්ඩිත ස්ථවිරයෙක් යන නමට පත්වෙයි.
ස වෙ සබ්බපරිඤ්ඤා සො,ඔහු සියල්ල පිරිසිඳ දැනගත් අයෙකි
මා තක්කහෙතු මා නයහෙතු.,තර්කයෙන් හෝ න්‍යායයෙන් නොවෙයි.
අස්මිමානො පහීනො උච්ඡින්නමූලො තාලාවත්ථුකතො.,මම යන මානය මුලින් සිඳී තල් කඳක් මෙන් විනාශ විය.
අග්ගස්මිං දානං දදතං අග්ගං පුඤ්ඤං පවඩ්ඪති.,අග්‍ර වූවන්ට දන් දීමෙන් අග්‍ර වූ පින් වැඩෙයි.
මෙථුනමනුයුත්තස්ස විඝාතං බ්‍රූහි,මෙවුන්දමහි යෙදුන අයගේ උවදුර කියන්න
යායත්තානං න තාපයෙ,තමන් නොතවන වචනය
ආචාරගොචරසම්පන්නො.,ආචාර ගෝචර දෙකින් සමන්විත වූයේ වාසය කරයි.
දුක්කරො දුරභිසම්භවො,කිරීම දුෂ්කරය ලැබීම දුෂ්කරය
කොධං පජහථ,ක්‍රෝධය අත්හරින්න
යො ච සීලවතං ගන්ධො,සිල්වතුන්ගේ සුවඳ නම්
අපූජිතා අනපචිතා,පූජා නොලබති සලකනු නොලබති
යෙන මොහෙන මූළ්හාසෙ සත්තා ගච්ඡන්ති දුග්ගතිං,යම් මෝහයකින් මුළා වූ සත්වයෝ දුගතියට යති
ස වෙ මුනී වීතගෙධො අගිද්ධො,එම මුනි ගිජුකමෙන් මිදුනේය
අවිදූරෙ නිසින්නං පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය,අසල හිඳගෙන පලඟ බැඳගෙන ශරීරය කෙළින් තබාගෙන
චාතුරන්තො,සතර දිවයිනට අධිපති
ඉධ දුතියො සමණො,දෙවැනි (සකෘදාගාමි) ශ්‍රමණ තෙමේද මේ ශාසනයෙහිම ඇත්තේය
වණ්ණඤ්හි ඛො සාරිපුත්ත,ශාරීපුත්‍රය ගුණයක්ම (ප්‍රශංසාවක්ම)
දලිද්දෙ අප්පන්නපානභොජනෙ කසිරවුත්තිකෙ.,දිළිඳු වූ ස්වල්ප ආහාරපාන ඇති ඉතා අපහසුවෙන් ජීවත් වන (කුලයක උපදී).
න ජච්චා වසලො හොති,උපතින් වසලයෙක් නොවේ
ගාථාභිගීතං පනුදන්ති බුද්ධා,බුදුවරු එවැනි ආහාර ප්‍රතික්ෂේප කරති
අබ්‍යාපාදෙ සමාදපෙති.,මෛත්‍රියෙහි (ව්‍යාපාද රහිත බවෙහි) අනුන් යොදවයි.
ඉධ භික්ඛවෙ කස්සකො ගහපති පටිකච්චෙව ඛෙත්තං සුකට්ඨං කරොති.,"මහණෙනි, මෙහි ගොවි ගෘහපතියා පළමු කොටම කෙත මනාව සායි."
ධම්මස්සාමී තථාගතො,තථාගතයන් වහන්සේ ධර්ම ස්වාමීය
ඛීණා ජාති වුසිතං බ්‍රහ්මචරියං කතං කරණීයං.,"ඉපදීම ක්ෂය විය, බ්‍රහ්මචර්යාව නිම විය, කළ යුත්ත කරන ලදී."
කතං කරණීයං නාපරං ඉත්ථත්තායාති අබ්භඤ්ඤාසිං,කළයුත්ත කරන ලදී මේ අර්හත්වය පිණිස කළයුතු අනිකක් නැත්තේයයි දත්තෙමි
තෙ අමුං නිවාපං නිවුත්තං නෙවාපිකස්ස උපනිස්සාය ආසයං කප්පයිංසු,ඔවුහු වැද්දාගේ තණ බිමට නුදුරුව ලැගුම් පොළක් සාදාගෙන එහි වාසය කළහ.
සබ්බත්ථ වෙ සප්පුරිසා චජන්ති,සත්පුරුෂයෝ සෑම තැනකම නොඇලෙති
යංනූනාහං ඉමං පිණ්ඩපාතං අභුඤ්ජිත්වා,මම මේ ආහාරය නොවළඳා
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යො එවං මහතො අත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, සන්තුට්ඨිතා.","මහණෙනි, යම්සේ ලදදෙයන් සතුටුවීම මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතීද, මහණෙනි, මේ බඳුවූ අන් එක ධර්මයකුදු මම නොම දකිමි"
අබ්බතො අලිකං භණං,වත් නැති බොරු කියන කෙනා
රාජාපි හොති කම්මුනා,රජුත් කර්මයෙන් වේ
සරිතං සීඝසරං,වේගයෙන් ගලා යන දිය
සම්මාසඞ්කප්පගොචරො,යහපත් කල්පනා ඇසුරු කරන
නිධිං නිධෙති පුරිසො,පුරුෂයෙකු නිධානයක් තබයි
මා මෙ මදනීයෙසු ධම්මෙසු චිත්තං මජ්ජි.,මදය උපදවන දේ ගැන සිත මත් නොවේවා.
න තං පෙතානමත්ථාය එවං තිට්ඨන්ති ඤාතයො,එය ඒ ප්‍රේතයන්ට ප්‍රයෝජනවත් නොවේ ඥාතීහු ඒ ආකාරයෙන්ම දුකේ සිටිති
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ ලභන්ති තථාගතං දස්සනාය.","මහණෙනි, එසේම යම් සත්වකෙනෙක් තථාගතයන් වහන්සේ දක්නට ලබත්ද ඒ සත්වයෝ ස්වල්ප වෙත්."
නවොපි භික්ඛවෙ පොත්ථකො දුබ්බණ්ණො ච හොති දුක්ඛසම්ඵස්සො ච අප්පග්ඝො ච.,"මහණෙනි, අලුත් වැහැරි රෙද්ද ද දුර්වර්ණ වෙයි, රළු ස්පර්ශ ඇත්තේ වෙයි, නොවටින්නේ ද වෙයි."
රත්තා ගිද්ධා,ඇලීම ගිජු බවට පත්වේ
ථාමවා දළ්හපරක්කමො අනික්ඛිත්තධුරො කුසලෙසු ධම්මෙසු.,"කුසල් දහම්හි ස්ථිර වීර්යය ඇති, දැඩි පරාක්‍රමය ඇති, අත්නොහළ වීර්ය ඇත්තෙක් වෙයි."
පරෙ දුප්පඤ්ඤා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ පඤ්ඤාසම්පන්නා භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ ප්‍රඥා නැත්තෝ වන්නාහුය අපි ප්‍රඥාවෙන් සම්පූර්ණ වූවෝ වන්නෙමුයි
පරාභවාය දෙවදත්තස්ස ලාභසක්කාරසිලොකො.,දේවදත්තයාට ලාභ සත්කාර ලැබුණේ පිරිහීම පිණිසයි.
කිං නු ඛො අහං නිසින්නො යංනූනාහං නිපජ්ජෙය්‍යන්ති සො නිපජ්ජෙය්‍ය,"නැවත ඔහු 'කුමක් නිසා හිඳගන්නෙම් ද, නිදාගන්නෙම්'යි සිතා නිදාගන්නේය"
අබ්‍යාබජ්ඣපරමතාය,රොගාබාධයන් නැතිව සිටීම පිණිස සේවනය කරමියි
අජ්ඣත්තං බහිද්ධා,අතුළත්ද පිටත්ද
සෙය්‍යථාපි භික්ඛවෙ දක්ඛො පලගණ්ඩො වා,මහණෙනි යම් සේ දක්ෂ වඩුවෙක් හෝ (ඔහුගේ) ගෝලයෙක් හෝ
මිච්ඡාඤාණෙ සමාදපෙති.,වැරදි නුවණෙහි අනුන් සමාදන් කරවයි.
දුක්ඛා ධම්මා,දුක් ධර්ම ඇත
සමාපත්තිවුට්ඨානකුසලතා ච.,සමාපත්තියෙන් නැගී සිටීමෙහි දක්ෂතාව ද වේ.
අභික්කන්තෙ පටික්කන්තෙ,ඉදිරියට යාමෙහිද ආපසු ඊමෙහිද
පච්චුපට්ඨිතකාමා,පවතින කාමයන්
ඔක්කාචිතවිනීතා පරිසා නොපටිපුච්ඡාවිනීතා.,අර්ථය නොවිමසා හුදෙක් බාහිර අලංකාරයට පමණක් හික්මුණු පිරිසයි.
පුරිසදම්මො සණ්හෙන විනයං න උපෙති.,පුරුෂයා මෘදු ක්‍රමයෙන් හික්මවීමට නොහැකි වූ විට.
"අරියො දස්සනසම්පන්නො, ස ලොකං භජතෙ සිවන්ති.",දර්ශන සම්පන්න වූ ඒ ආර්ය තෙමේ සැපවත් වූ ලෝකය භජනය කරයි.
පෙච්ච නන්දති,පරලොවද සතුටු වෙයි
අරියා පඤ්ඤා නිය්‍යානිකා.,ආර්ය ප්‍රඥාව නිවනට පමුණුවන්නීය.
තීහි භික්ඛවෙ ධම්මෙහි සමන්නාගතො බාලො ඛතං උපහතං අත්තානං පරිහරති.,"මහණෙනි, කරුණු තුනකින් යුක්ත වූ අඥානයා ගුණ නසා ගත් විනාශ කරගත් ආත්මයක් දරා සිටියි."
සහ වචනා ච පන භගවතො සුප්පවාසා සුඛිනී අරොගා අරොගං පුත්තං විජායි,භග්‍යවතුන් වහන්සේගේ වචනය සමගම සුප්පවාසා සුවයෙන් රෝග රහිතව රෝග රහිත පුත්‍රයෙකු වැදුවාය
මානමුදබ්බධී අසෙසං,මානය සම්පූර්ණයෙන් නසයි
වීරියමාරභතො දළ්හං,දැඩිකොට වීර්යය අරඹන අයට
අථ ඛො ආයස්මා ච සාරිපුත්තො. භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු.,"ඉක්බිති ආයුෂ්මත් සැරියුත්ත ද. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත එළඹ, වැඳ එකත්පසෙක හුන්හ."
"එතං භයං මරණෙ පෙක්ඛමානො, පුඤ්ඤානි කයිරාථ සුඛාවහානි.",මරණයේ මේ බිය දකිමින් සැප ගෙන දෙන පින් කළ යුතුය.
තථාගතො ධම්මචක්කං පවත්තෙති.,තථාගතයන් වහන්සේ පළමු ධර්ම දේශනය පැවැත්වීම.
න කස්සචි කිඤ්චි ධාරෙති අප්පං වා බහුං වා.,කිසිවකුට පොඩියක්වත් ණය නැති බව ආනණ්‍ය සුඛයයි.
අයමෙව අරියො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො ජාතිනිරොධගාමිනී පටිපදා,මේ ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයම ජාතිය නැතිකිරීමට පමුණුවන ප්‍රතිපදාවයි
අද්ධමාසූපසම්පන්නෙන මෙ.,උපසම්පදා වී අඩමසක් ඇති මා විසින්.
අරඤ්ඤෙ පවනෙ මහන්තං නින්නං පල්ලලං,මහ වනයෙහි වන ලැහැබක ඇති මහත් වූ මිටි තැනිතලාවක් (පල්ලමක්)
තාවස්සුනිහිතො සන්තො,මනාකොට තබා තිබුණත්
කතමඤ්ච භික්ඛවෙ කායසොචෙය්‍යං?,"මහණෙනි, කයේ පිරිසිදු බව කවරේ ද?"
ආමිසපටිසන්ථාරො ච ධම්මපටිසන්ථාරො ච.,ආමිස පිළිසඳර සහ ධර්ම පිළිසඳරයි.
ඨපනීයං පඤ්හං ඨපෙති.,පසෙක තැබිය යුතු ප්‍රශ්නය පසෙක තබයි.
භාග්‍යවතුන් වහන්සේ තෙරුන් දුටුසේක්මය,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඒ තෙරුන් දුටු සේක
එතෙ ච පටිවිජ්ඣි යො ගහට්ඨො,මේ අය දැනගත් ගිහියා
උපලෙපභයා න සියා,තැවරෙන බියෙන් නොසිටිය යුතුයි
යා සා වාචා නෙලා කණ්ණසුඛා පෙමනීයා හදයඞ්ගමා.,"නිදොස් වූ, කණට සුව දෙන, ප්‍රේමනීය වූ, හදවතට යන වචන පවසයි."
නළසෙතුංව මහොඝො,දණ්ඩ ගෙයක් ගෙනයන මහ වතුර සේ
ඵරුසාය වාචාය පටිවිරතො හොති.,රළු වචන කීමෙන් වැළකුණේ වෙයි.
න උපසඞ්කමන්ති අරහන්තො එවරූපං යඤ්ඤං.,රහතන් වහන්සේලා එවැනි යාගයන් වෙත නොපැමිණෙති.
දුක්ඛස්සන්තං කරිස්සථ,දුක්ඛයේ කෙළවර කරගන්නාහ
වංසක්කළීරොව අසජ්ජමානො එකො චරෙ ඛග්ගවිසාණකප්පො,වැඹුක් අංකුර මෙන් නොඇලී තනිව හැසිරෙයි
පරධම්මිකානම්පි න සන්තසෙය්‍ය,පිටස්සන අයද දැක නොතැතිගනී
න තථා අග්ගිං පරිචරිතපුබ්බං යථා මයා,මා විසින් ගින්න පිදූ ආකාරයට අන් කිසිවකුත් ගින්න පුදා නැත
අපි ච ඛොම්හි ඔතිණ්ණො ජාතියා ජරාය මරණෙන.,"මම ජාති, ජරා, මරණ සහ ශෝක පරිදේවයන්ගෙන් පීඩිතව සිටිමි."
සම්මප්පඤ්ඤාය පස්සති,හරි ප්‍රඥාවෙන් දකින්නේය
තෙ ඉමාය ගාථාය පටිචොදෙථ,ඔවුන්ට මේ ගාථාවෙන් ප්‍රතිචෝදනා කරන්න
ඉමෙ චත්තාරො පරිසසොභනා.,මේ සතර දෙන පිරිස හොබවන්නෝ වෙති.
මනොදුච්චරිතං කත්වා යඤ්චඤ්ඤං දොසසඤ්හිතං,සිතෙන් දුශ්චරිත කර දෝෂ සහිත අනෙකුත් කටයුතුද කර
තෙ පටිසෙවතො නාලං අන්තරායායාති,"""(බුදුහිමි වදාළ අන්තරායකර ධර්ම) සේවනය කරන්නාට අන්තරායක් නොවේ"" (යනු ඔහුගේ මතයයි)"
කච්චි ඣානං න රිඤ්චති,ධ්‍යානය නොහැරේද
රසතණ්හා ඵොට්ඨබ්බතණ්හා ධම්මතණ්හා,රස තණ්හාවය ඵොට්ඨබ්බ තණ්හාවය ධම්ම තණ්හාවය
ඡන්දානිදානානි පියානි ලොකෙ,ලෝකයේ ප්‍රිය දේ ඡන්දය මුල්කොට ඇත
යො ධම්මං අතිවත්තති නිහීයති තස්ස යසො.,යමෙක් ධර්මය ඉක්මවයි ද ඔහුගේ කීර්තිය පිරිහෙයි.
මායාය ච සාඨෙය්‍යෙන ච.,මායාවෙන් හා කෛරාටික බවින්.
තෙනෙව මාරො අන්වෙති,එයින් මාරයා ලුහුබඳී
යස්ස රාගො අප්පහීනො,රාගය නොපහකළ පුද්ගලයා
ගතද්ධිනො විසොකස්ස,සංසාර මාර්ගය නිම කළ ශෝක නැති අයට
එකච්චානං න දෙති,සමහරුන්ට නොදේ
සොකෙහි පරිදෙවෙහි දුක්ඛෙහි දොමනස්සෙහි උපායාසෙහි න පරිමුච්චති දුක්ඛස්මාති වදාමි,ශොක කිරීමෙන්ද වැළපීමෙන්ද ශාරීරික දුකින්ද මානසික දුකින්ද දැඩි වෙහෙසින්ද යන සියලු සංසාරදුකින් නොමිදේ යයි කියමි
අස්සමණො සමණපටිඤ්ඤො අබ්‍රහ්මචාරී බ්‍රහ්මචාරිපටිඤ්ඤො.,"ශ්‍රමණයෙක් නොවී ශ්‍රමණයෙක් යැයි කියාගන්නා, බඹසර රකින්නෙක් නොවී රකින්නෙක් යැයි කියාගන්නා අයෙකි."
අසඨො භවිස්සාමි අමායාවී,කෛරාටික නොවන හා මායා (රැවටිලි) නැති අයෙක් වන්නෙමි
ආසවානං ඛයා අනාසවං විමුත්තිං සච්ඡිකත්වා විහරති.,ආශ්‍රව ක්ෂය කොට රහත් බව ලබා වාසය කරයි.
මාතරි,මව කෙරෙහි
සීලබ්බතං වාපි පහාය සබ්බං,සීල ව්‍රත සියල්ල අත්හැර
සතො ච සම්පජානො සුඛඤ්ච කායෙන පටිසංවෙදෙසිං,සිහි නුවණින් යුක්තව කයින් සැපයක් වින්දෙමි
මිච්ඡාආජීවස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සම්මාආජීවො හොති පරිනිබ්බානාය,වැරදි ජීවිකා ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස හරි ජීවිකාව ඇත්තේය
අලඤ්ච පන වො භික්ඛවෙ තුට්ඨියා අලං සොමනස්සාය.,"මහණෙනි, තොපට සතුටු වීමට හා සොම්නස් වීමට මෙය ප්‍රමාණවත්ය."
කොමාරකමිදං භික්ඛවෙ අරියස්ස විනයෙ යදිදං අතිවෙලං දන්තවිදංසකහසිතං.,"මහණෙනි, ආර්ය විනයෙහි යම් පමණ ඉක්මවා දත් විදහා සිනාසීමක් ඇද්ද මෙය ළදරු බවකි."
දින්නං හොති සුනීහතං.,දෙන ලද දෙය මනාකොට පිටතට ගත්තක් වෙයි.
අච්චයො මං භන්තෙ අච්චගමා යථාබාලං යථාමූළ්හං යථාඅකුසලං.,"ස්වාමීනි, අඥානයෙකු මෙන් ද මෝඩයෙකු මෙන් ද අදක්ෂයෙකු මෙන් ද වරද මා ඉක්මවා ගියේය."
න දිට්ඨුපාදානස්ස පරිඤ්ඤං පඤ්ඤපෙන්ති,දෘෂ්ටි උපාදානයාගේ නැති කිරීම නොපණවත්
අත්තනා සොකධම්මො සමානො සොකධම්මෙ ආදීනවං විදිත්වා අසොකං අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නිබ්බානං අජ්ඣගමං,"ශෝකය ස්වභාවකොට ඇත්තෙක් වුවද, ශෝකය ගෙන දෙන දේවල් වල ඇති දෝෂය දැක, ශෝකයක් නැති, අනුත්තර වූ, යෝගයන්ගෙන් මිදුණු නිවන අවබෝධ කරගතිමි."
පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය,පලඟක් බැඳගෙන ශරීරය කෙළින් තබාගෙන
තස්ස එවං ජානතො එවං පස්සතො,මෙසේ දන්නාවූ මෙසේ දක්නාවූ ඔහුගේ
උපසඞ්කමිත්වා තෙ කුමාරකෙ එතදවොච,පැමිණ ඒ ළමයින්ට මෙසේ වදාළ සේක
තිස්සො ඉමා භික්ඛවෙ සම්පදා.,"මහණෙනි, මේ සම්පත් තුනකි."
එතමහං බ්‍රාහ්මණ මෙත්තචිත්තතං අත්තනි සම්පස්සමානො,බ්‍රාහ්මණය මේ මෛත්‍රී සිත් ඇතිබව තමා කෙරෙහි දක්නා මම
බහුඤ්ච අපුඤ්ඤං පසවති.,බොහෝ අකුසල්ද රැස්කරයි.
සංයොජනසඞ්ගසත්තකා දුක්ඛමුපෙන්ති පුනප්පුනං චිරාය,බැඳී සිටින ඔවුන් දිගු කාලයක් නැවත නැවත දුකට පත්වෙති
අයං වුච්චති භික්ඛවෙ පුග්ගලො සුප්පමෙය්‍යො.,"මහණෙනි, මොහු පහසුවෙන් මැනිය හැකි පුද්ගලයා යැයි කියනු ලැබේ."
උරත්තාළිං කන්දති සම්මොහං ආපජ්ජති,පපුවේ අත් ගසමින් හඬමින් සිහිමුළා වෙයි
එකො දමයමත්තානං,තමා එකලාව දමනය කිරීමත්
නිබ්බානං ඉති වුච්චති,එය නිර්වාණයයි කියති
සායන්හසමයං න සක්කච්චං සමාධිනිමිත්තං අධිට්ඨාති.,සවස් කාලයෙහි මනාකොට සමාධි නිමිත්ත මෙනෙහි කරන්නේ නැත.
"ඉතො, සම්ම පාපණික, භොගෙ කරිත්වා පුත්තදාරඤ්ච පොසෙහි, අම්හාකඤ්ච කාලෙන කාලං අනුප්පදෙහීති.","යහළු වෙළෙන්ද, මෙයින් වෙළඳාම් කර අඹුදරුවන් පෝෂණය කරව, අපටත් කලින් කල ලාභය දෙව කියායි."
සුතවා සතීමා,බහුශ්‍රැත සිහි ඇති
අථ ආනන්දො තුණ්හී භවති.,එහෙත් ආනන්ද තෙරුන් නිහඬ වෙයි.
මාලා මිලායන්ති,මල් මාලා මැලවේ
න ච නෙසං මච්ඡෙරමලං චිත්තං පරියාදාය තිට්ඨෙය්ය,ඔවුන්ගේ සිත මසුරු මලින් ආවරණය වී නොසිටී
ජාතිසමුදයඤ්ච පජානාති,ඉපදීමට හේතුව දනීද
අත්තනා ච සම්මාදිට්ඨිකො හොති.,තෙමේ ද සම්මා දිට්ඨි ඇත්තෙක් වෙයි.
සම්මාපණිහිතං චිත්තං,හරි ලෙස පිහිටූ සිත
ඉමෙ චත්තාරො ධම්මකථිකා.,"මහණෙනි, මේ ධර්ම කථිකයන් සතර දෙනා ය."
"යොනිසො, භික්ඛවෙ, මනසි කරොතො අනුප්පන්නා චෙව බොජ්ඣඞ්ගා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච බොජ්ඣඞ්ගා භාවනාපාරිපූරිං ගච්ඡන්තීති.","මහණෙනි, නුවණින් මෙනෙහි කරන්නාහට නූපන්නාවූ බොජ්ඣංග ධර්මයෝත් උපදිත්, උපන්නාවූ බොජ්ඣංගධර්මයෝත් වැඩීමෙන් සම්පූර්ණවීමට යෙත්."
අඤ්ඤං වා තතො සන්තතරං,හෝ ඊට වඩා ශාන්ත වූවක් (මාර්ග ඵල සැපයක්) නොලබයි ද
අනාගතො අද්ධා,අනාගත කාලය
එහි ත්වං භික්ඛු මම වචනෙන පිලින්දවච්ඡං භික්ඛුං ආමන්තෙහි,භික්‍ෂුව එන්න මගේ වචනයෙන් පිලින්දවච්ඡ භික්‍ෂුව කැඳවන්න
කායදුච්චරිතං හිත්වා වචීදුච්චරිතානි ච,කයින් දුශ්චරිතය හැර වචනයෙන් දුශ්චරිතයද හැර
අකරම්හෙව මයං පුබ්බෙ පාපකම්මං,අපි පෙර පව්කම් කෙළෙමුද නැද්ද කියා
එකං සමයං භගවා සක්කෙසු විහරති,එක් කාලයක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ශාක්‍ය ජනපදයෙහි වාසය කරති
අයඤ්හි මහාපථවී ගම්භීරා අප්පමෙය්‍යා,"මේ මහා පෘථිවිය වනාහි ඉතා ගැඹුරුය, ප්‍රමාණය කළ නොහැකිය"
දිට්ඨිං නාභිජානාති,ඒවා පිළිබඳ දෘෂ්ටි නොදනිමි
සමුදයවයධම්මානුපස්සී වා ධම්මෙසු විහරති,කලෙක ධර්මයන්ගේ උත්පත්තියද කලෙක විනාශයද දක්නේ වාසය කරන්නේය
තෙන ඛො පන සමයෙන සුප්පවාසා කොලියධීතා සත්ත වස්සානි ගබ්භං ධාරෙති,එම කාලයේ සුප්පවාසා කොලියධීතා සත් වසරක් ගැබ දරා සිටියාය
යං පන තං චක්කං ඡහි මාසෙහි නිට්ඨිතං ඡාරත්තූනෙහි තං පවත්තෙසි.,මාස හයට දින හයක් අඩුවෙන් නිම කළ රෝදය කරකවා හැරියේය.
අනනුප්පත්තඤ්ච අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං අනුපාපුණාමි,නොපැමිණියා වූ උතුම් නිවනට ද පැමිණෙමි
බාලො භුඤ්ජෙය්‍ය භොජනං,බාලයා ආහාර ගත්තත්
ගොමා ගොහි නන්දති,ගවයන් ඇති අය සතුටු වෙයි
එවං ආහාරසමුදයං පජානාති,මෙසේ ආහාරයාගේ හේතුව දනීද
සබ්‍රහ්මකානි තානි කුලානි යෙසං මාතාපිතරො පූජිතා.,මවුපියන් පුදන ඒ පවුල් බ්‍රහ්මයා සහිත පවුල්ය.
"කතමෙහි තීහි? විසමනිස්සිතො ච හොති, ගහනනිස්සිතො ච හොති, බලවනිස්සිතො ච හොති.","ඒ කවර තුනක් ද? විෂම තැන් ඇසුරු කිරීම, ඝන ලැහැබ් ඇසුරු කිරීම සහ බලවතුන් ඇසුරු කිරීමයි."
අනිච්චා භන්තෙ.,ස්වාමීනි එය අනිත්‍යය.
න හි ජාතුග්ගබ්භසෙය්‍ය පුන රෙතීති,එසේ කළහොත් නැවත මවුකුසට නොපැමිණෙයි
චරතො ච තෙ බ්‍රහ්මචරියං,බ්‍රහ්මචර්යාව පවත්වා
තපෙන බ්‍රහ්මචරියෙන,තපසින් බ්‍රහ්මචර්යයෙන්
නත්ථි පුනබ්භවො,නැවත උපත නැත
කිං නු ඛොම්හි මක්ඛී පළාසීති,කිමෙක්ද මම මකු ගුණ හා යුගග්‍රාහ (ගුණවතුන්ට සමාන වීමේ) ගති ඇත්තෙක් වෙම්ද කියා
යොධ කාමෙ පහන්ත්වාන අනාගාරො පරිබ්බජෙ,කාමයන් අත්හැර ගෙය හැර පවිදි වූ කෙනා
සතතං පහිතත්තොති ආහු භික්ඛුං තථාවිධන්ති.,එබඳු භික්ෂුව නිරන්තරයෙන් ම නිවනට මෙහෙයවූ සිත් ඇත්තෙකැයි පවසති.
"අන්ධඤ්ච එකචක්ඛුඤ්ච, ආරකා පරිවජ්ජයෙ.",අන්ධයාද එකැස් ඇත්තාද දුරින්ම දුරු කළ යුතුය.
මුතස්මිං න මඤ්ඤති,මුතය කෙරෙහි තමා පිහිටියේයයි නොහඟින්නාහ
දොසඤ්ච ඛො භික්ඛවෙ අභිජානං පරිජානං,මහණෙනි ද්වේෂය දැන පිරිසිඳ දැන
අඤ්ඤතිත්ථියානං පරිබ්බාජකානං ආරාමො,අන්‍ය තීර්ථක පරිබ්‍රාජකයන්ගේ ආරාමයට
ථාමවා ධිතිමා ඣායී සතො ගුත්තින්ද්‍රියො චරෙ.,ධෛර්යවන්ත වූ ධ්‍යාන වඩන සිහි ඇති සංවර වූ ඉන්ද්‍රිය ඇතිව හැසිරෙන්නේය.
සො පුග්ගලො ආපුච්ඡා පක්කමිතබ්බං,ඒ පුද්ගලයාට දන්වා (සිංහල: නොකියාම) බැහැර යා යුත්තේය
නිරත්ථා පරිදෙවනා,වැළපීම නිෂ්ඵලය
ඔක්කමිස්සතීති,පැමිණෙන්නේය කියා
සමුදයඤ්ච අත්ථඞ්ගමඤ්ච අස්සාදඤ්ච ආදීනවඤ්ච නිස්සරණඤ්ච,හටගැනීමත් විනාශයත් ආශ්වාදයත් ආදීනවයත් නිදහස් වීමත්
ආජානියො හොති,ඔහු උතුම් පුද්ගලයෙක් වේ
සඨස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අසාඨෙය්‍යං හොති පරික්කමනාය,කයිරාටිකවූ පුද්ගලයාට එය දුරලීමට කයිරාටික නොවන බවඇත්තේය
ඡන්දජාතො තෙහි ධම්මෙහි සංයුත්තො හොති.,ඡන්දය උපන් තැනැත්තා ඒ ධර්මයන් හා බැඳුණේ වෙයි.
පිත්තස්ස ච වසාය ච,පිති හා තෙලින් පිරුණු
යං උපාදියතො න උප්පජ්ජෙය්‍යුං සොකපරිදෙව.,"එය අල්ලා ගැනීමෙන් ශෝකය, වැලපීම ඇති නොවේ නම්."
කරොතු සුප්පවාසා සත්ත භත්තානි පච්ඡාහං කරිස්සාමි,සුප්පවාසාගේ බත් සත මුලින් කරවන්න පසුව මම කරමි
උප්පන්නො වා කාමාසවො පහීයති,උපන්නාවූ කාමාශ්‍රවය පහවේද
"ධම්මිකං රක්ඛාවරණගුත්තිං සංවිදහති ඛත්තියෙසු, අනුයන්තෙසු, බලකායස්මිං, බ්‍රාහ්මණගහපතිකෙසු, නෙගමජානපදෙසු, සමණබ්‍රාහ්මණෙසු, මිගපක්ඛීසු.","ක්ෂත්‍රියයන්, අනුගාමිකයන්, සේනාව, බ්‍රාහ්මණ ගෘහපතියන්, නියම්ගම් ජනපද වැසියන්, ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන් සහ සතුන් හා පක්ෂීන් කෙරෙහි ධාර්මික රැකවරණය සලසයි."
විතක්කමථිතස්ස ජන්තුනො තිබ්බරාගස්ස සුභානුපස්සිනො,සිතුවිලි මැඩුනු තීව්‍ර රාග ඇති ශුභ වශයෙන් බලන සත්වයාට
මිත්තෙ භජස්සු කල්‍යාණෙ සුද්ධාජීවෙ අතන්දිතෙ,පිරිසිදු ජීවිකා ඇති අකුසිත කළ්‍යාණ මිත්‍රයන් ඇසුරුව
දානං පෙය්‍යවජ්ජං අත්ථචරියා සමානත්තතා.,"දානය, ප්‍රිය වචනය, අර්ථචර්යාව හා සමානාත්මතාවයි."
පටිසඞ්ඛානබලඤ්ච,පරීක්‍ෂා කිරීමේ බලය ද
භවයොගයුත්තො,භව බැඳීම ඇති
සාරෙ චාසාරදස්සිනො,සාරය අසාරය ලෙස දකින්නාවූ
සබ්බෙව භූතා සුමනා භවන්තු,හැම අමනුෂ්‍යයෝ සතුටු සිත් ඇත්තෝ වෙත්වා
සත්ථා ච මෙ භගවා අරහං සම්මාසම්බුද්ධො,මාගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ අර්හත් සම්මාසම්බුද්ධය
පරිජිණ්ṇමිදං රූපං,මේ ශරීරය දැන් දිරාගිය එකක්
එවරූපං සීලබ්බතං ජීවිතං බ්‍රහ්මචරියං උපට්ඨානසාරං සඵලන්ති.,"එබඳු සීල ව්‍රත, ජීවිතය සහ බ්‍රහ්මචර්යාව ඵල සහිතය."
වුද්ධිං විරූළ්හිං වෙපුල්ලං ආපජ්ජිස්සතීති නෙතං ඨානං විජ්ජති,(ඔහු) මේ ශාසනයෙහි දියුණුවට වැඩීමට හා මහත් බවට පැමිණෙන්නේය යන්න සිදු නොවන කරුණකි
තං සබ්බජානිං කුසලො විදිත්වා,ඒ සෑම දේවල්හි හානිවීම දක්ෂයා දැන
අනඤ්ඤාතඤ්ඤස්සාමීතින්ද්‍රියං,මුල් මාර්ගයේ නුවණ ඉන්ද්‍රියය
එකච්චස්ස පුග්ගලස්ස තාදිසංයෙව අප්පමත්තකං පාපකම්මං කතං දිට්ඨධම්මවෙදනීයං හොති.,ඇතැම් පුද්ගලයෙකු කළ එබඳුම ස්වල්ප පාප කර්මය මෙලොවදීම විපාක දෙන්නක් වෙයි.
ආපස්මිං මඤ්ඤති,නිත්‍ය ආත්මය ආපොධාතුවෙහි පිහිටියේයයි හඟියි
ඵෙණූපමං කායමිමං විදිත්වා,මේ කය පෙණපිඩක් මෙන් දැන
න සො මිත්තො,ඔහු මිත්‍රයෙක් නොවේ
චිත්තක්ඛෙපඤ්ච පාපුණෙ,සිත විකාර වීමකටද පැමිණෙයි
මහාමිගසඞ්ඝොති - සත්තානමෙතං අධිවචනං,මහා මුව සමූහය යනු සත්ත්වයන්ට නමකි
සබ්බත්ථ උපෙක්ඛකො,හැමතැනම උපේක්ෂක
එවං භන්තෙති ඛො ආයස්මා මහාමොග්ගල්ලානො පටිස්සුත්වා,එසේය ස්වාමීනි යයි මහාමොග්ගල්ලාන හිමියන් පිළිගෙන
යථා ච උප්පන්නස්ස . භාවනාය පාරිපූරී හොති,උපන්නාවූ (බෝධි අංගයේ) වැඩීම සහ පූර්ණත්වය යම් කරුණකින් වේද
අන්ධීකතා,අන්ධ වූ ලෙස සිටිති
සම්මාආජීවං භාවෙති.,"සම්‍යක් ආජීවය (යහපත් දිවිපැවැත්ම) වඩාද,"
මනොදුච්චරිතං පජහථ මනොසුචරිතං භාවෙථ.,මනෝ දුසිරිත අත්හැර සුසිරිත වඩන්න.
දක්ඛිණෙය්‍යො අඤ්ජලීකරණීයො.,දක්ඛිණෙය්‍ය හා වැඳුම් පිදුම් ලැබීමට සුදුසු වෙයි.
මුතං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,මුතයට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැතිකිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි
"ඉමානි ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වෙ වෙපුල්ලානි.","මහණෙනි, මේ මහත් බවවල් දෙකයි."
අථ ඛො එතෙව සත්තා බහුතරා යෙ අඤ්ඤත්‍ර මනුස්සෙහි පච්චාජායන්ති.,"යලිදු යම් සත්වකෙනෙක් මනුෂ්‍යයන් ගෙන් වෙන්ව උපදිත්ද, ඒ සත්වයෝම අතිශයින් බොහෝ වෙත්."
ඉති අයඤ්ච ජරා ඉදඤ්ච මරණං,ඇවැත්නි මේ ජරාවද මේ මරණයද යන දෙක
සීලදස්සනසම්පන්නං,ශීලය හා නිවැරදි දෘෂ්ටිය ඇති
එකමන්තං නිසින්නො ඛො සො භික්ඛු භගවන්තං එතදවොච,එකත්පසක උන්නා වූ ඒ භික්ෂුව භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙසේ කීවේය
තණ්හච්ඡිදං අනෙජං,තෘෂ්ණා කපා දමන කම්පා නොවන
දිසො දිසං යං තං කයිරා වෙරී වා පන වෙරිනං,සතුරෙක් සතුරෙකුට දිශෙන් දිශට කරණ නපුරක් තිබේනම්
කොධො න දීඝරත්තං අනුසෙති.,ක්‍රෝධය බොහෝ කල් පවතින්නේ නැත.
අධිපඤ්ඤාසික්ඛාසමාදානං.,අධි ප්‍රඥා ශික්ෂා සමාදානය.
ගාධං කත්තා ච වසිතා ච.,ගුල හාරන අතර එහි වාසය ද කරයි.
ඵස්සනිරොධඤ්ච පජානාති,ස්පර්ශය නැතිකිරීමත් දනීද
මග්ගො සඤ්ජායති.,ආර්ය මාර්ගය උපදියි.
පමාදස්ස ඛයාය.,ප්‍රමාදය නැතිවීම පිණිසයි.
තං සුතවා අරියසාවකො යථාභූතං පජානාති.,ඇසූ පිරූ තැන් ඇති ආර්ය ශ්‍රාවක තෙම සිත ඇතිසැටියෙන් දනී.
නිරයං වා තිරච්ඡානයොනිං වා පෙත්තිවිසයං වා. නෙතං ඨානං විජ්ජති.,"ඔහු නිරය, තිරිසන් හෝ ප්‍රේත ලෝකයෙහි උපදින්නේය යන කරුණ සිදු නොවේ."
යස්ස යස්ස ච අභිඤ්ඤාසච්ඡිකරණීයස්ස ධම්මස්ස චිත්තං අභිනින්නාමෙති.,යම් යම් අභිඥාවෙන් ප්‍රත්‍යක්ෂ කළ යුතු ධර්මයන් වෙත සිත නමයි ද.
නෙව භාසිතා හොති නො කත්තා.,"පුද්ගලයා පවසන්නෙත් නැත, කරන්නෙත් නැත."
පණ්ඩිතං පයිරුපාසති,පණ්ඩිතයෙක් ඇසුරු කරයි නම්
කතමො චාවුසො දුක්ඛනිරොධො,ඇවැත්නි දුක් නැති කිරීම කවරේද
තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරස්ස උපාසකස්ස එකපුත්තකො පියො මනාපො කාලඞ්කතො හොති,එම කාලයේ එක් උපාසකයෙකුගේ ප්‍රිය මනවඩන්නා එකම පුත්‍රයා මිය ගියේය
සීලවිසුද්ධිහෙතු තපොජිගුච්ඡාහෙතු.,ශීල පාරිශුද්ධිය හා තපස හේතු කොට ගෙන.
කාමා තෙ පඨමා සෙනා,කාමය ඔබගේ පළමු සෙනාව
පඤ්චමං.,පස්වැනි සූත්‍රයයි.
උපොසථං උපවසන්ති පටිජාගරොන්ති පුඤ්ඤානි කරොන්තීති.,"උපෝසථය රකිත්ද, පින් දහම් කෙරෙත්ද කියා බලති."
අච්චයං අච්චයතො දිස්වා යථාධම්මං නප්පටිකරොති.,වරද වරද ලෙස දැක ධර්මානුකූලව පිළියම් නොකරයි.
යංනූන මයං සබ්බසො නිවාපභොජනා ලොකාමිසා පටිවිරමෙය්‍යාම,අපි මේ මාරයාගේ ගොදුරෙන් සහ ලෝක ආමිසයෙන් (පංචකාමයෙන්) සම්පූර්ණයෙන්ම වළකිමු.
තෙසම්පි විතක්කානං ආදීනවං උපපරික්ඛතො,ඒ කල්පනාවන්ගේ දෝෂ (ආදීනව) පරීක්ෂා කර බලන්නාහට ද
"අසුභනිමිත්තං, භික්ඛවෙ, යොනිසො මනසි කරොතො අනුප්පන්නො චෙව කාමච්ඡන්දො නුප්පජ්ජති උප්පන්නො ච කාමච්ඡන්දො පහීයතීති.","අසුභ නිමිත්ත නුවණින් මෙනෙහිකරන්නා තුළ (පෙර) නූපන් කාමච්ඡන්දයත් නූපදන්නේය, උපන් කාමච්ඡන්දයත් විනාසයට යන්නේය"
"උපෙති භද්දකං ඨානං, යත්ථ ගන්ත්වා න සොචති.","යම් තැනකට ගිය පසු ශෝක නොකරන්නේද, ඒ භද්‍රක ස්ථානයට පැමිණෙයි."
සීලවිපත්ති ච දිට්ඨිවිපත්ති ච.,සීල විපත්තිය සහ දිට්ඨි විපත්තිය යි.
භාගිනෙය්‍යං සමාදපෙසි,බෑනාට උපදෙස් දුන්නා
වුත්තමරහතාති මෙ සුතං,අරහත් වූ බුදුන් වහන්සේ විසින් වදාරන ලද්දේ යැයි මා අසා ඇත
"‘එවරූපං කායකම්මං සෙවිතබ්බං, එවරූපං කායකම්මං න සෙවිතබ්බ’න්ති.","'මෙබඳු කාය කර්ම සේවනය කළ යුතුය, මෙබඳු කාය කර්ම සේවනය නොකළ යුතුය' කියායි."
අපි දිබ්බෙසු කාමෙසු,දිව්‍ය කාමයන්හිවත්
"ගොපානසියොපි බ්‍යාපන්නා හොන්ති, භිත්තිපි බ්‍යාපන්නා හොති.",පරාල ද බිත්තිය ද දූෂ්‍ය වෙයි.
ගධිතා මුච්ඡිතා,බැඳීම මුළාවට පත්වේ
ලාභා වත මෙ සුලද්ධං වත මෙ.,"මට ඒකාන්තයෙන් ලාභයකි, මට මනාව ලැබුණකි."
ඉදං දුක්ඛන්ති යථාභූතං අබ්භඤ්ඤාසිං,මෙය දුකයයි තතු සේ (යථාර්ථය පරිදි) දැනගතිමි
විනයකම්මානි දිප්පන්ති අවිනයකම්මානි න දිප්පන්ති.,එහි විනයගරුක බව බැබලෙන අතර විනය විරෝධී දෑ ඉස්මතු නොවේ.
නෙසො සද්දො චිරං භවිස්සති,මේ ශබ්දය දිගුකල් නොපවතී
ඉධෙව නිපකො සතො,මෙහිම සිහි ඇතිව නුවණින් යුතු විය යුතු
නික්ඛං ජම්බොනදස්සෙව,පිරිසිදු රත්තරන් වගේ
ඉමානි ඛො භික්ඛවෙ තීණි නිදානානි කම්මානං සමුදයාය.,"මහණෙනි, මේ වනාහි කර්මයන්ගේ හටගැනීම සඳහා වූ නිදාන තුනයි."
එතදග්ගං යදිදං පබ්බජිතසුඛන්ති.,මෙම සැපයන් දෙකෙන් පැවිදි සැපයම ශ්‍රේෂ්ඨ වන්නේය.
සච්චො නු වාදො කතමො ඉමෙසං,මෙයින් සත්‍ය වාදය කුමක්ද
තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා ජටිලා සීතාසු හෙමන්තිකාසු රත්තීසු,එම සමයෙහි බොහෝ ජටිලයෝ ඉතා සීතල හෙමන්ත රාත්‍රීන්හි
නත්ථි ලොකෙ අනින්දිතො,ලෝකයේ නින්දා නැති කෙනෙක් නෑ
දානඤ්ච සමචරියඤ්ච මෙත්තචිත්තඤ්ච භාවයෙ,දානය ශීලය මෙත් සිත වඩන්න
අච්චන්තසුද්ධීති න වදන්ති,සම්පූර්ණ ශුද්ධියයි නොකියති
සුහිතානම්පි භොත්තුකම්‍යතා අස්ස පගෙව ජිඝච්ඡිතානං,බඩ පිරුණු අයට පවා කෑමට ආශාව උපදී නම් බඩගින්නේ සිටියවුන් ගැන කියනු කිම
පරිග්ගහෙසු නොපලිත්තො,අල්ලාගැනුම්වල නොඇලෙයි
අපායං දුග්ගතිං විනිපාතං නිරයං උපපජ්ජන්තී,අපාය දුගතිය විනිපාතය නිරය වෙත උපදියි
ඛීණා ජාති වුසිතං බ්‍රහ්මචරියං කතං කරණීයං නාපරං ඉත්ථත්තායාති අබ්භඤ්ඤාසි,උත්පත්තිය කෙළවර විය මාර්ග බ්‍රහ්මචරියාව වැස නිමවනලදී සතර මාර්ගයෙන් කටයුතු දෑ කරන ලදී මේ ආත්මය පිණිස කළයුතු අනිකක් නැත්තේයයි දැනගත්තේය
නො ච අට්ඨ විමොක්ඛෙ කායෙන ඵුසිත්වා.,අෂ්ට විමොක්ෂයන් කයින් ස්පර්ෂ නොකරයි.
සුප්පටිනිස්සග්ගී,පහසුවෙන් (වැරදි මත) බැහැර කළ හැකි සුලු වූ
භොගතණ්හාය දුම්මෙධො හන්ති අඤ්ඤෙව අත්තනං,වස්තු තණ්හා නිසා අඥානයා තමන්ම නසාගනී
"නනු තුම්හෙ, භික්ඛවෙ, එවං පුට්ඨා අට්ටීයෙය්‍යාථ හරායෙය්‍යාථ ජිගුච්ඡෙය්‍යාථාති?","මහණෙනි, එවිට ඔබ එයින් පීඩාවට (කලකිරීමට), ලැජ්ජාවට හා පිළිකුලට පත් නොවන්නාහුද?"
තස්සෙව නිදානස්ස පහානා.,එම මුල හෙවත් නිදානයම ප්‍රහාණය කිරීමෙන්.
න තපන්ති න භාසන්ති න විරොචන්ති.,(මෙම දොස් නිසා) ඔවුහු ගුණයෙන් නොබබළති.
සබ්බලොකාධිපච්චෙන,සියලු ලෝක අධිපතිභාවයටත් වඩා
අවණ්ණං භාසිස්සාමීති,අගුණයක් කියන්නෙමියි (සිතා)
න තෙන පණ්ඩිතො හොති,ඒ හේතුවෙන් පණ්ඩිතයා වෙන්නේ නැහැ
රාගො මෙ පහීනො උච්ඡින්නමූලො තාලාවත්ථුකතො.,"මගේ රාගය ප්‍රහීණ කරන ලදී, කරටිය කැපූ තල් ගසක් මෙන් සහමුලින් නැති කරන ලදී."
යත්ථ අරහන්තො විහරන්ති,යම් තැනක රහත්හු වසන්නාහ
කොධො,ක්‍රෝධය
පත්තචීවරමාදාය සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසි,පාත්‍ර සිවුරු රැගෙන සැවැත් නුවර පිණ්ඩපාතයට පිවිසි සේක
කණ්ණම්හා කණ්ණගූථකො,කන් වලින් කුණු වැගිරේ
අප්පමත්තා න මීයන්ති,නොපමා අය නොනසී
යං උපාදියන්ති,යමක් ගනීද
තමෙනං සාමිකා අහිකුණපං වා කුක්කුරකුණපං වා මනුස්සකුණපං වා රචයිත්වා,හිමියෝ සර්ප කුණක් හෝ බලු කුණක් හෝ මිනිස් කුණක් හෝ එහි දමා
සෙය්‍යසුඛං පස්සසුඛං මිද්ධසුඛං අනුයුත්තො විහරති,"නිදන සැපයෙහි, ඇලයට පෙරළෙන සැපයෙහි හා නිදිමත සැපයෙහි යෙදී වාසය කරයි ද"
චත්තාරොමෙ මහාපදෙසා.,මේ සතර මහා ප්‍රදේශයෝ වෙති.
ආසෙවමානො මුදිතඤ්ච කාලෙ,සුදුසු කල මුදිතාත් වඩයි
ධම්මෙ සතී බ්‍රාහ්මණ වුත්තිරෙසා,ධර්මයේ නිවැරදි ජීවිකාව මෙයයි
නිරොධො දුක්ඛධම්මානං සඞ්ඛාරූපසමො සුඛො,දුක්ඛ ධර්මයන්ගේ නිරෝධය සංස්කාර සංසිඳීම සුවය
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, අත්ථවසෙ පටිච්ච තථාගතෙන සාවකානං පාතිමොක්ඛං පඤ්ඤත්තං.","මහණෙනි, කරුණු දෙකක් අරභයා තථාගතයන් විසින් ශ්‍රාවකයන්ට පාතිමොක්ඛය පනවන ලදී."
යෙ මජ්ඣන්හිකසමයං සුචරිතං චරන්ති සුමජ්ඣන්හිකො තෙසං.,යම් සත්ත්ව කෙනෙක් මධ්‍යාහ්න කාලයෙහි සුචරිතයෙහි හැසිරෙත් ද ඔවුන්ට එය යහපත් මධ්‍යාහ්නයකි.
සෙය්‍යථාපි භික්ඛවෙ ඉත්ථී වා පුරිසො වා දහරො යුවා මණ්ඩනකජාතිකො,"මහණෙනි යම් සේ තරුණ, අලංකාරයට කැමති ස්ත්‍රියක් හෝ පුරුෂයෙක්"
වූසිතබ්‍රහ්මචරියො,බඹසර පිරූය
කාලවාදී භූතවාදී අත්ථවාදී ධම්මවාදී විනයවාදී.,"කාලවාදී, සත්‍යවාදී, අර්ථවාදී, ධාර්මික හා විනයගරුක (බවයි)."
යෙන කරෙරිමණ්ඩලමාළො තෙනුපසඞ්කමි,කරේරි මණ්ඩල මාලය වෙත පැමිණියේය
කො ච භික්ඛවෙ කාමානං අස්සාදො,මහණෙනි කාමයන්ගේ සැපය (ආශ්වාදය) කවරේද
ඉමෙහි චතූහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො සග්ගෙ.,මෙම කරුණු සතරින් යුක්ත වූයේ ස්වර්ගයෙහි උපදියි.
"සෙය්‍යථාපි, භික්ඛවෙ, ගූථකූපො කට්ඨෙන වා කඨලාය වා ඝට්ටිතො භිය්‍යොසොමත්තාය දුග්ගන්ධො හොති.","මහණෙනි, අසූචි වළක් දඬු කැබැල්ලකින් ගැටූ විට වඩාත් දුර්ගන්ධ වන්නාක් මෙනි."
යො ජීවිතෙ ජීවිතමදො සො සබ්බසො පහීයීති.,ජීවිතය පිළිබඳ ඇති වන යම් මදයක් වේ ද එය සහමුලින්ම ප්‍රහීණ විය.
මරණම්පි දුක්ඛං,මරණයද දුකය
භූතෙ නාභිනන්දති,භූතයන්ට සතුටු නොවන්නාහ
ආරා සො ආසවක්ඛයා,ආසව නාශයෙන් දුර වෙලා ඉන්නවා
අරඤ්ඤායතනානි අජ්ඣොගාහෙත්වා විහරෙය්‍යාමාති,"බියකරු වූ මේ ආහාරයෙන් වෙන්ව, අපි මහ වනයට වැදී වාසය කරමු යැයි ඔවුන් තීරණය කළා."
පටිසඞ්ඛා යොනිසො උපෙක්ඛාසම්බොජ්ඣඞ්ගං භාවෙති,නුවණින් සලකා උපෙක්ෂා සම්බොද්‍ධ්‍යංගය වඩයි
උපසඞ්කමිත්වා පඤ්ඁත්තෙ ආසනෙ නිසීදි,පනවන ලද ආසනයෙහි වැඩහිඳිසේක
අවිපරිණාමධම්මො සස්සතිසමං තිට්ඨෙය්‍ය.,වෙනස් නොවන ස්වභාවයෙන් සදාකාලිකව පවතී නම්.
අභිභූතො න මඤ්ඤති,අභිභූබ්‍රහ්මයාගෙන් පිටත තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ
මාරං සසෙනං අභිභුය්‍ය භික්ඛවො,සෙනා සහිත මාරය මැඩ භික්ෂුවෝ
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ වවස්සග්ගාරම්මණං කරිත්වා ලභන්ති සමාධිං ලභන්ති චිත්තස්සෙකග්ගතං.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම යම් සත්වකෙනෙක් නිර්වාණය අරමුණුකොට සිතේ සමාධිය ලබත්ද, සිතේ එකඟ බව ලබත්ද, ඒ සත්වයෝ ස්වල්ප වෙත්."
අරූපධාතු,අරූප ධාතුව
නීචසෙය්‍යං කප්පෙමි.,මිටි අසුනක හෝ ඇඳක සැතපෙමි.
තස්ස න එවං හොති - ‘කුදාස්සු නාම අහම්පි. විහරිස්සාමී’ති!,ඔහුට 'මමත් කවදා මෙසේ රහත් වන්නෙම්දැයි' සිතෙන්නේ නැත.
වාණිජො හොති කම්මුනා,වෙළෙන්දා කර්මයෙන් වේ
ඔඝං තරෙය්‍යුං විපුලං මහන්තං,විශාල මහත් ඕඝය තරණය නොකරති
යථාභූතං න දිස්සති,ඇත්ත තත්වය නොපෙනේ
සො අපරෙන සමයෙන ලාභී චෙව හොති.,ඔහු පසු කලෙක (එම ගුණයන්) ලබන්නෙකු වෙයි.
අත්තනා බ්‍යාධිධම්මො සමානො බ්‍යාධිධම්මංයෙව පරියෙසාමි,තෙමේ ව්‍යාධිය ස්වභාවකොට ඇත්තෙක්ව ව්‍යාධිය ස්වභාව කොට ඇත්තක්ම සෙවීමි.
දොසො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො,ද්වේෂය සිත කිළුටු කරන ධර්මයකි
තථාගතො ඉන්ද්‍රියපරොපරියත්තං පජානාති.,තථාගතයන් ඉන්ද්‍රියයන්ගේ අඩු වැඩි බව දනිති.
සොණ්ණපොක්ඛරමාලධා,රන් නෙළුම් මල්දම් දරා
සම්මා මනං පණිධාය,සිත් හරි ලෙස පිහිටුවා
රසෙසු ගෙධං අකරං අලොලො,රසයට ගිජු නොවේ ලොල් නොවේ
පබ්බාජනීයකම්මං පඤ්ඤත්තං.,පබ්බාජනීය කර්මය පනවන ලදී.
තෙ මානගන්ථාභිභුනො,ඔවුන් මාන බැමි මැඩ ජයගත් අයය
සඞ්ඝානුස්සතිං භාවෙති.,"සඟ ගුණ අරමුණු කොට උපන් සිහිය වඩාද,"
යො චෙපි අතිච්ච ජීවති,යමෙක් සියය ඉක්මවා ජීවත් වුවත්
උප්පන්නුප්පන්නෙ පාපකෙ අකුසලෙ ධම්මෙ නාධිවාසෙති,උපන්නාවූ ලාමක අකුසල ධර්ම නොඉවසයි
අත්තනා ජරාධම්මො සමානො ජරාධම්මංයෙව පරියෙසාමි,තෙමේ ජරාව ස්වභාවකොට ඇත්තෙක්ව ජරාව ස්වභාව කොට ඇත්තක්ම සෙවීමි.
එවං නින්දාපසංසාසු,එසේම නින්දා ප්‍රශංසා අතර
තෙන ඛො පන සමයෙන බාහියො දාරුචීරියො සුප්පාරකෙ පටිවසති සමුද්දතීරෙ,එම සමයෙහි බාහිය දාරුචීරිය සුප්පාරක තොටේ මුහුදු වෙරළ අසල වාසය කරයි
ඉති පටිසඤ්චික්ඛතො යො යොබ්බනෙ යොබ්බනමදො සො සබ්බසො පහීයි.,මෙසේ සලකන විට තරුණකම නිසා ඇති වන යම් මදයක් වේ ද එය සහමුලින්ම ප්‍රහීණ විය.
ලාභී අස්සං චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසන ගිලානප්පච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං,සිව්පසය ලබන්නෙකු වීමට කැමති නම්
තීණිමානි භික්ඛවෙ ඉන්ද්‍රියානි,මහණෙනි මේ ඉන්ද්‍රිය තුනකි
සඞ්ඛාය වත්ථූනි පහාය බීජං,හේතු දැන බීජය නසා දමයි
"යෙන සත්තා කායස්ස භෙදා පරං මරණා සුගතිං සග්ගං ලොකං උපපජ්ජන්ති යථයිදං, භික්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි.","මහණෙනි, යම් සම්‍යක් දෘෂ්ටියක් (යහපත් දැකීමක්) නිසා සත්වයෝ ශරීරය බිඳීමෙන් පසු මරණින් මත්තෙහි සුගති නම්වූ, ස්වර්ග ලෝකයෙහි උපදිත්ද,"
අන්තරඝරං පවිට්ඨම්හා පිණ්ඩායා,මම පිණ්ඩපාතයට නුවර ඇතුළට ගොස් සිටිමි
ආකාසානඤ්චායතනං මෙති න මඤ්ඤති,ආකාසානඤ්චායතන දෙවියන් මාගේයයි නොහඟින්නාහ
සද්ධම්මා න පරිහායති,සද්ධර්මයෙන් නොපිරිහෙයි
අහොරත්තානුසික්ඛිනං,දිවා-රෑ ශික්ෂා වඩන අයට
යො නාච්චසාරී න පච්චසාරී සබ්බං විතථමිදන්ති ඤත්වා ලොකෙ,ලොව සියල්ල අසත්‍ය බව දැන ඉදිරියට නොදුවා පසු නොහැර සිටී
භූතස්ස විභවා භික්ඛු නාගච්ඡති පුනබ්භවං,සත්යය දැන නිදහස් වූ මහණතෙම නැවත උපදීමකට නොඑයි
සත්තො ගුහායං බහුනාභිඡන්නො,සත්වයා ශරීර ගුහාවේ බොහෝ කෙලෙස් වලින් වැසී ඇත
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා අතපනීයා.","මහණෙනි, පසුතැවිල්ලක් ඇති නොකරන කරුණු දෙකක් ලොව පවතී."
එකච්චස්ස පුග්ගලස්ස අප්පමත්තකම්පි පාපකම්මං කතං තමෙනං නිරයං උපනෙති.,ඇතැම් පුද්ගලයෙකු කළ ස්වල්ප වූ පාප කර්මය ඔහු නිරයට පමුණුවයි.
මෙත්තාවිහාරී යො භික්ඛු පසන්නො බුද්ධසාසනෙ,මෛත්‍රීව හසුරන බුදු සස්නෙහි ප්‍රසන්න භික්ඛුවා
නන්දිනො දෙවලොකස්මිං මොදන්ති.,ඔවුහු දෙව්ලොව උපත ලබා සතුටු වෙති.
"යො ච අනාගතං භාරං වහති, යො ච ආගතං භාරං න වහති.","යමෙක් නොපැමිණි බර උසුලයිද, යමෙක් පැමිණි බර නොඋසුලයිද, යන දෙදෙනයි."
අප්පටිච්ඡන්නකම්මන්තස්ස ද්වින්නං ගතීනං අඤ්ඤතරා ගති.,පව් වසන් නොකරන හෙවත් පිරිසිදු කර්ම ඇති තැනැත්තාට ගති දෙකක් හිමි වේ.
සීමාතිගො බ්‍රාහ්මණො,සීමා ඉක්මවූ බ්‍රාහ්මණ
‘ආලයරාමා ඛො පනායං පජා. දුද්දසං ඉදං ඨානං යදිදං - ඉදප්පච්චයතා පටිච්චසමුප්පාදො.’,"""මෙසේ පංචකාමයට ඇලී ගැලී සිටින මේ සත්ත්ව සමූහයාට, 'හේතු-ඵල දහම' (පටිච්ච සමුප්පාදය) දැක ගැනීම අපහසුය."""
තසිණාය පුරක්ඛතා පජා පරිසප්පන්ති සසොව බන්ධිතො,තෘෂ්ණාවෙන් වටවුණු සත්වයෝ බැඳුනු සාවකු වගේ එතැන මෙතැන දුවති
එවඤ්ච වදෙහි සුප්පවාසා භන්තෙ කොලියධීතා සත්ත වස්සානි ගබ්භං ධාරෙති,තවද මෙසේ කියන්න ස්වාමීනි සුප්පවාසා සත් වසරක් ගැබ දරන්නීය
මොහග්ගි පඤ්ඤාය,මෝහ ගින්න ප්‍රඥාවෙන් නිවයි
යො නින්දියං පසංසති තං වා නින්දති යො පසංසියො.,යමෙක් නින්දා කටයුත්තාට පසසයි ද පසසිය යුත්තාට නින්දා කරයි ද.
ඛතං උපහතං අත්තානං පරිහරති.,ගුණ නසා ගත් විනාශ කරගත් ආත්මයක් දරා සිටියි.
තං අස්සුතවා පුථුජ්ජනො යථාභූතං නප්පජානාති.,ඒ සිත ධර්මය අසා පුරුදු නැති පෘථග්ජන තෙම තත්වූ පරිද්දෙන් නොදනී.
අට්ඨ ඉමා පරිසා.,මේ පිරිස් අටක් ඇත.
අතීතමද්ධානං අරහන්තො සම්මාසම්බුද්ධා කම්මවාදා අහෙසුං.,අතීත සම්මා සම්බුදුවරයෝ කර්මවාදීහු වූහ.
එවාහං තස්මා ධම්මවිනයා අපක්කන්තොති.,(එය අවබෝධ කරගත් නිසාම) මම ඒ ධර්ම විනයෙන් අස්වූයෙමි.
කෙන සොතා පිධිය්යරෙ,කවරකින් ජලපහර වසනවාද
වයො පඤ්ඤායති.,වැය වීම පෙනෙයි.
ආපත්තිඤ්ච වත ආපන්නො අස්සං න ච මං භික්ඛූ ජානෙය්‍යුං,මම ඇවතට පැමිණි බව භික්ෂූහු නොදන්නාහු නම් හොඳය යන කැමැත්ත
අරියො වා තුණ්හීභාවොති,හෝ ආර්ය නිශ්ශබ්ද භාවය
අථ ඛො භගවා පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසි,ඉක්බිති භග්‍යවතුන් වහන්සේ පෙරවරු කාලයේ සිවුරු පළඳා පාත්‍රය ගෙන සාවත්ථියට පිණ්ඩපාතයට පිවිසි සේක
නෙස ධම්මො,එය ආර්ය ධර්මය නොවේ
එසො නිධි සුනිහිතො,මේ නිධානය මැනවින් පිහිටවූවකි
එවං කුසලමූලං පජානාති,කුසල්මුල් දනීද
"සෙය්‍යථාපි, භික්ඛවෙ, අප්පමත්තකම්පි මුත්තං දුග්ගන්ධං හොති.","මහණෙනි, යම්සේ ස්වල්ප මාත්‍ර මූත්‍රය වුවද දුගඳ වේද."
පජාපතිස්මිං මඤ්ඤති,මාරයා කෙරෙහි ආත්මය ඇතැයි හඟියි
අථ ඛො ආයස්මතො සඞ්ගාමජිස්ස පුරාණදුතියිකා යෙනායස්මා සඞ්ගාමජි තෙනුපසඞ්කමි,ඉක්බිති පෙර භාර්යාව ආයස්මා සංගාමජි වෙත පැමිණියාය
ඉමායාහං ඉරියාය න කිඤ්චි බ්යාබාධෙමි තසං වා ථාවරං වා,මම මෙම හැසිරීමෙන් චල සත්වයෙකු හෝ ස්ථාවර සත්වයෙකු හෝ කිසිවෙකුට හානි නොකරමි
න සා උපපත්ති සුලභරූපා.,මා විසින් නොඉපදුණ උපත්තික් නැත.
තස්ස සත්තාහස්ස අච්චයෙන,එම සත් දවස ගතවූ පසු
නමො කරොහි නාගස්සාති.,ඒ රහත් උතුමාට (නාගයාට) නමස්කාර කරන්න.
අන්වෙතු,අනුගමනය කරේවා
"‘ආහුනෙය්‍යා’ති, භික්ඛවෙ, මාතාපිතූනං එතං අධිවචනං.","මහණෙනි, 'ආහුනෙය්‍ය' යනු මවුපියන්ට නමකි."
ඉදං වුච්චතාවුසො කුසලමූලං,ඇවැත්නි මේ කුසල මුල්යයි කියනු ලැබේ
බහුනාපි න හාපයෙ,බොහෝ වුවත් නොපිරිහෙවිය යුතුය
කාමවිතක්කො බ්‍යාපාදවිතක්කො විහිංසාවිතක්කො උප්පජ්ජති.,"කාම, ව්‍යාපාද හා විහිංසා යන විතර්ක උපදියි."
රත්තො ඛො අත්තත්ථම්පි යථාභූතං නප්පජානාති.,රාගයෙන් මඩනා ලද්දා තමාගේ අර්ථය නිවැරදිව නොදනියි.
මිච්ඡා වාචං භාසිය,වැරදි වචන කියලා
පාපභික්ඛූ තුණ්හීභූතා යෙන වා පන තෙන පක්කමන්ති.,එවිට පවිටු භික්ෂූහු නිශ්ශබ්ද වී කොහේ හෝ පලා යති.
නෙක්ඛම්මූපසමෙ රතා,නෛෂ්ක්‍රමණ සමාධියේ සතුටු වෙති
පන්නභාරං විසංයුත්තං තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,භාරය බහා බැඳීම් රහිත ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
ස වෙ වන්තමලො ධීරො,එවැනි කෙනා මල ඉවත් කරගත් ධීරයා
විසමා දුරන්නයා,විෂමය දුරහරින්න බැරි
බහුං භික්ඛවෙ භික්ඛූ තස්මිං සමයෙ පුඤ්ඤං පසවන්ති.,"මහණෙනි, ඒ කාලයෙහි භික්ෂූහු බොහෝ පින් රැස් කරති."
"බාහිරං, භික්ඛවෙ, අඞ්ගන්ති කරිත්වා නාඤ්ඤං එකඞ්ගම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං මහතො අනත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, පාපමිත්තතා.","මහණෙනි, බාහිර කරුණු පිළිබඳව සලකනවිට යම්සේ පාපමිත්‍රතාව මහත්වූ අනර්ථය පිණිස පවතීද, එබඳු අනික් එක ධර්මයකුදු මහණෙනි, මම නොම දකිමි."
ඉමානි තීණි චක්ඛූනි,මේ ඇස් තුන වේ
නත්ථි පාපං අකාරියං,නොකළ හැකි පව් නැත
කල්‍යාණාධිමුත්තිකා සත්තා කල්‍යාණාධිමුත්තිකෙහි සත්තෙහි සද්ධිං සංසන්දන්ති,යහපත් අදහස් ඇති සත්වයෝ යහපත් අදහස් ඇති සත්වයන් සමග එක්වෙති
නයිදං සත්තා ලොකම්හා නිස්සරෙය්‍යුං.,සත්ත්වයන් ලෝකයෙන් බැහැර නොවන්නාහුය.
මුසා න භණති,බොරු නොකියයි
නිහුංහුඞ්කො නික්කසාවො යතත්තො,අනුන් හෙළා නොදක්නාවූ කෙලෙස් කසට නැති සිත සංවර කරගත්
නිද්ධමෙ මලමත්තනො,කෙලෙස් මල දුරුකරයි
මා හෙවං ආවුසො.,"ඇවැත්නි, එසේ නොකියන්න."
ආමිසපූජා ච ධම්මපූජා ච.,ආමිස පූජාව සහ ධර්ම පූජාවයි.
වෙදන්තගූ වූසිතබ්‍රහ්මචරියො,අරහත් මාර්ග ඥානයෙන් නිවන් කරා ගොස් බ්‍රහ්මචර්යය නිම කළ
"ඤාණඤ්ච පන මෙ දස්සනං උදපාදි - ‘අකුප්පා මෙ විමුත්ති, අයමන්තිමා ජාති, නත්ථි දානි පුනබ්භවො’ති.","""මාගේ විමුක්තිය නොසෙල්වෙන සුළුය, මේ මාගේ අන්තිම ඉපදීමයි, නැවත ඉපදීමක් නැත"" යනුවෙන් මට ඥාන දර්ශනයක් (ප්‍රඥාව) පහළ විය."
නානත්තං නානත්තතො සඤ්ජානාති,වෙන් වෙන් ස්වභාවවූ පංචස්කන්ධය වෙන් වෙන් ස්වභාවවූ පංචස්කන්ධය වශයෙන් හඟියි
පාපිකානං ඉච්ඡානං වසං ගතොති,පාපී ඉච්ඡාවන්ට වසඟ වූයෙක් වෙම්ද කියා
යථා ච පහීනස්ස කාමච්ඡන්දස්ස ආයතිං අනුප්පාදො හොති තඤ්ච පජානාති.,ප්‍රහීණ වූ කාමච්ඡන්දය මතු නොඋපදින ආකාරය දැනගනියි.
අයම්පි … දුක්ඛක්ඛන්ධො,මෙයද දුක් රාශියකි
සුභකිණ්හෙසු මඤ්ඤති,සුභකිණ්හදෙවියන් කෙරෙහි ආත්මය පිහිටියේයයි හඟියි
සෙය්‍යථාපි ආවුසො පුරිසො සාරත්ථිකො සාරගවෙසී සාරපරියෙසනං චරමානො,ඇවැත්නි යම්සේ අරටුවෙන් ප්‍රයෝජන ඇත්තා වූ අරටු සොයන්නා වූ අරටු සොයමින් හැසිරෙන්නා වූ පුරුෂයෙක්
අඤ්ඤෙනඤ්ඤං පටිචරිස්සති.,අන් කරුණකින් අන් කරුණක් මගහරියි.
සබ්බචෙලානි නික්ඛිපිත්වා.,සියලු වස්ත්‍ර ඉවත් කොට.
"ගොපානසියොපි අබ්‍යාපන්නා හොන්ති, භිත්තිපි අබ්‍යාපන්නා හොති.",පරාල ද බිත්තිය ද දූෂ්‍ය නොවේ.
තස්සායෙව වෙදනාය පහානා.,එම වේදනාවම ප්‍රහාණය කිරීමෙන්.
අනුපට්ඨිතා චෙව සති න උපට්ඨාති,එළඹ නොසිටි සිහිය එළඹ නොසිටියි ද (සිහිය නොපිහිටයි ද)
පරිසවග්ගො දූතියො.,(චතුක්ක නිපාතයේ) දෙවැනි පරිස වර්ගයයි.
මෙථුනමනුයුත්තස්ස මුස්සතෙ වාපි සාසනං,මෙවුන්දම්හි යෙදුන කෙනාට ශාසනය අමතක වෙයි
සරදසමයෙ කිට්ඨසම්බාධෙ ගොපාලකො ගාවො රක්ඛෙය්‍ය,සරත් කාලයේ (ගොයම් පැසී ඇති විට) ගොපලුතෙම ගවයන් පාලනය කරයි ද
නෙවස්ස තං හොති අන්තරායාය,ඔහුට එය අන්තරාය පිණිස නොවෙයි
යස්මා ච ඛො භික්ඛවෙ අත්ථි අජාතං අභූතං අකතං අසඞ්ඛතං,මහණෙනි එබැවින් නොඋපන් අසංස්කෘත නිවන ඇත
තීහි භික්ඛවෙ අඞ්ගෙහි සමන්නාගතො මිත්තො සෙවිතබ්බො.,"මහණෙනි, අංග තුනකින් යුක්ත වූ මිත්‍රයා සේවනය කළ යුතුය."
ගහපතිපරිසා සමණපරිසා,ගෘහපති පිරිසය ශ්‍රමණ පිරිසය
පඤ්ච පුබ්බනිමිත්තානි පාතුභවන්ති,පෙර ලකුණු පහක් පෙනේ
භස්මච්ඡන්නොව පාවකො,අලුයෙන් වැසුණු ගින්නක් මෙන්
"අට්ඨානමෙතං, භික්ඛවෙ, අනවකාසො යං කායසුචරිතස්ස අනිට්ඨො අකන්තො අමනාපො විපාකො නිබ්බත්තෙය්‍ය.","මහණෙනි යම්හෙයකින් කාය සුචරිතයාගේ අනිෂ්ටවූ, අප්‍රියවූ, අමනාපවූ, විපාකයක් උපදනේය යන මෙය හේතු රහිතයි ප්‍රත්‍යය රහිතයි."
අයං දුක්ඛසමුදයොති යථාභූතං පජානාති,මේ දුක් ඉපදීමේ හේතුවයයි ඇති සැටියෙන් දැනගනී
කාලෙන සම්මසනා (සමථො).,සුදුසු කල (කෙලෙස්) විමසීම හෝ සන්සිඳුවීම.
සන්නද්ධො ඛත්තියො තපති ඣායී තපති බ්‍රාහ්මණො,සැරසුණු රජු දිලිසෙයි ධ්‍යානය කරන බ්‍රාහ්මණයා දිලිසෙයි
නිරොධො නිබ්බානං,නිබ්බානය නිවීමය
සබ්බකාමදදො නිධි,සියලු කැමති දේ දෙන නිධානයකි
යො වීතලොභො අමමො නිරාසො,යමෙකු ලෝභය හෙළා මමය මාගේය යන ග්‍රහණය නැතිව ආශාව නැතිව සිටී
භගවන්තං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා පක්කාමි,වැඳ පැදකුණු කොට පිටව ගියේය
අයොගා භූරිසඞ්ඛයො,යෝග නැතිව ප්‍රඥාව නසාගනී
න සක්කා පුඤ්ඤං සඞ්ඛාතුං,ඒ පුණ්‍යය ගණන් කරන්න බැහැ
"දදාති සෙට්ඨසඞ්කප්පො, අබ්‍යග්ගමානසො නරො.",ශ්‍රේෂ්ඨ අදහස් ඇති ඒ නරයා නොසැලෙන සිතින් දන් දෙයි.
භවවිප්පහානාය ඛො පනිදං බ්‍රහ්මචරියං වුස්සති,භවය දුරු කිරීමට මෙම බඹසර හැසිරෙයි
සඞ්ගාතිගං විසංයුත්තං තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,ඇලීම ඉක්මවා වෙන්වූ ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
පරංකතො අත්තා ච ලොකො ච,ආත්මයද ලෝකයද අන් අය විසින් කරන ලද්දේය කියති
සා නිට්ඨා අනුරුද්ධප්පටිවිරුද්ධස්ස උදාහු අනනුරුද්ධඅප්පටිවිරුද්ධස්සා,ඒ කෙළවර ඇලුණු කිපුණු පුද්ගලයාටද නොහොත් නොඇලුණු නොකිපුණු පුද්ගලයාටද
සුත්වාන තව සාසනං,ඔබගේ දේශනාව අසා
පඨමජ්ඣානසහගතං සද්ධින්ද්‍රියං භාවෙති.,"ප්‍රථමධ්‍යානය සමග පැවැත්තාවූ ශ්‍රද්ධෙන්ද්‍රිය වඩාද,"
විනීවරණදස්සාවී න සො ඝොසෙන වුය්හතීති.,පැහැදිලි දැක්මක් ඇති ඔහු ශබ්දයට මුළා වී ගසාගෙන නොයයි.
එකච්චෙ එවමාහංසු අස්සසිප්පං සිප්පානං අග්ග,ඇතැමෙක් කීහ ශිල්පයන්ගෙන් අශ්ව ශිල්පය උතුම්ය
පාසාදො කූටාගාරං,ප්‍රාසාදය හා කුළුගෙය
අභික්ඛණ සුමෙධ සත්ථං ආදායාති.,"සුමේධය, ආයුධයක් ගෙන (මේ තුඹස) සාරව."
විඤ්ඤාණඤ්චායතනං අභිනන්දති,විඤ්ඤාණඤ්චායතන වැසි දෙවියන්ට සතුටු වෙයි
එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති පුබ්බාරාමෙ මිගාරමාතුපාසාදෙ,එක් සමයෙක භග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර පුබ්බාරාමයේ මිගාරමාතුප්‍රාසාදයේ වැඩ වසන සේක
අපරිසුද්ධමනොකම්මන්තදොසහෙතු හවෙ තෙ භොන්තො සමණබ්‍රාහ්මණා,ඒ පින්වත් මහණ බමුණෝ අපිරිසිදු සිතිවිලි නමැති තමන්ගේ දෝෂ හේතුවෙන්
තං පරිත්තං උදකං අමුනා ලොණකපල්ලෙන ලොණං අස්ස අපෙය්‍යන්ති.,ඒ ස්වල්ප ජලය අර ලුණු කැටය නිසා ලුණු රස වී බීමට නොහැකි වන්නේය.
පරංකතං සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච,සුවදුක්ද ආත්මයද ලෝකයද අන් අය විසින් කරන ලද්දේය කියති
තණ්හාපච්චයා උපාදානං,තෘෂ්ණාව හේතු කොට උපාදානය උපදේ
අනුරහො මං භික්ඛූ චොදෙය්‍යුං නො සඞ්ඝමජ්ඣෙති,භික්ෂූහු මට රහසිගතව චොදනා කරත්වා සඟමැද චොදනා නොකරත්වා යන කැමැත්ත
මනාපා පියරූපා කාමූපසංහිතා,මන වඩන්නාවූ ප්‍රිය ස්වභාව වූ කාමයෙන් යුක්ත වූ
දුක්ඛමස්ස මහබ්භයං,දුකම මහත් භය වේ
අඤ්ඤත්‍ර සුද්ධාවාසෙහි දෙවෙහි,සුද්ධාවාස දෙව්ලොව හැර (අන් හැම තැනකම)
සුබ්බතානං ඡදනං කත්වා,වේශය ගෙන සඟ වීම
චොදකං අපසාදෙති,චෝදනා කරන්නාට අවමන් කරයි නම්
සංසග්ගජාතස්ස භවන්ති ස්නෙහා,සංසර්ගයෙන් සෙනෙහස උපදේ
පාණිනා පරිමජ්ජෙය්‍යං,අතින් පිසදමන්නෙම් නම්
තං වාපි ධීරා මුනි වෙදයන්ති,ඔහුද මුනි යැයි ඤාණවන්තයෝ දනිති
චිත්තං රක්ඛෙථ මෙධාවී,නුවණැත්තෙක් සිත රැකිය යුතුය
සුජාතො,යහපත්ව උපන්
යස්මිං පදෙසෙ භික්ඛු ආසවානං ඛයා අනාසවං චෙතොවිමුත්තිං පඤ්ඤාවිමුත්තිං සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහරති.,භික්ෂුව යම් ප්‍රදේශයක ආශ්‍රවයන් ක්ෂය කිරීමෙන් ආශ්‍රව රහිත විමුක්තිය සාක්ෂාත් කොට වාසය කරයිද.
ස්වාක්ඛාතං බ්‍රහ්මචරියං,බඹසර මනාකොට දේශිතය
දුප්පබ්බජ්ජං දුරභිරමං,පැවිදිවීමත් ශාසනයට ඇලීමත් දුෂ්කරයි
පඤ්ච මාසානි . චත්තාරි මාසානි,පස් මසක් . සාර මසක්
විමුත්තිසාරා,විමුක්තිය සාර කරගෙන
ඉමෙහි ඛො භික්ඛවෙ ද්වීහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො භික්ඛු,මහණෙනි මෙම ධර්ම දෙකින් යුත් භික්ෂුව
ඉමෙ චත්තාරො අච්ඡරියා අබ්භුතා ධම්මා.,මේ ඒ ආශ්චර්ය අද්භූත කරුණු සතරයි.
ඤාණෙන වා සො පජහාති දුක්ඛං,නුවණින් දුක දුරු කළ යුතුය
අණ්ඩකොසං අභිනිබ්භිජ්ජ ජායන්ති,බිත්තර කටුව බිඳගෙන උපදිත්ද
තස්ස න එවං හොති උච්ඡිජ්ජිස්සාමි නාමස්සු.,(නිවැරදි දෘෂ්ටිය ඇති අයට) මම වැනසෙමි කියා නොසිතේ.
ආනාපානෙ පටිස්සතො,ආශ්වාස ප්‍රශ්වාසය සිහියෙන් දකින්න
පුන ගෙහං න කාහසි,නැවත ගෙයක් නොකරනු ඇත
පණ්ණෙ වාරි යථා න ලිම්පති,නෙළුම් කොළයට ජලය නොඇලෙන සේ
මහන්තං සාලවනං එළණ්ඩෙහි සඤ්ඡන්නං,පිළිලවලින් (එළණ්ඩ) වැසුණු මහත් වූ සල් වනයක් යම් සේ වේ ද
වුට්ඨී න සමතිවිජ්ඣති,වැසි විනිවිද නොයයි
නත්ථි දොසසමො ගහො,දෝසය වගේ අල්ලාගැනීමක් නැහැ
චත්තාරිමානි භික්ඛවෙ අගතිගමනානි.,"මහණෙනි, මේ අගතියට යාම් සතරකි."
චතස්සො ඛො ඉමා සාරිපුත්ත යොනියො,ශාරීපුත්‍රය මේ යොනි (උපදින ක්‍රම) සතරක් වෙත්
ඵස්සපඤ්ඤත්තියා සති වෙදනාපඤ්ඤත්තිං පඤ්ඤාපෙස්සතීති,ස්පර්ශය ඇති කල්හි වේදනාව යන පැනවීම කළ හැකිය
ඔරොපයිත්වා ගිහිබ්‍යඤ්ජනානි,ගිහි ලකුණු අත්හැර
මුද්ධමස්ස විපාතයං,ඔහුගේ සිරස බිඳ දමන මෙන් වෙයි
අඤ්ඤතරො බ්‍රාහ්මණො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි.,එක්තරා බ්‍රාහ්මණයෙක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත පැමිණියේය.
"අජිනක්ඛිපම්පි ධාරෙන්ති, කුසචීරම්පි ධාරෙන්ති.","කුර සහිත දිවි සම් ද දරති, කුස තණ වැහැරි ද දරති."
අකතං මෙ පාපන්තිපි න තප්පති,ඔහු මම පව් නොකළෙමි යයි සිතා පසුතැවිලි නොවෙයි
"ඉමඤ්ච නාම නිවාපං නිවුත්තං පරිභුඤ්ජන්ති, න ච නෙසං ජානාම ආගතිං වා ගතිං වා","""ඔවුහු මේ පංචකාමය අනුභව කරති, නමුත් ඔවුන් එන යන මඟක් අපට සොයාගත නොහැකිය."""
පටිනිස්සග්ගමන්තිනො න ථාමසා පරාමාසා අභිනිවිස්ස වොහරන්ති.,වැරදි අත්හරින සුලු ඔවුහු ස්වකීය මතයම සත්‍යයැයි දැඩිව ගෙන වාද නොකරති.
පච්චෙකසච්චෙසු නිවිට්ඨා,තම මතවල බැසගනිති
එසා නමුචි තෙ සෙනා,මේ මාරය ඔබගේ සෙනාව
උපසඞ්කමිත්වා එතදවොච,පැමිණ මෙසේ කීයේය
අරොගා සුඛිතා හොථ සහ සබ්බෙහි ඤාතිභීති.,සියලු ඥාතීන් සමඟ නීරෝගීව සුවපත් වෙත්වා.
න ලාභී අධිපඤ්ඤාධම්මවිපස්සනාය.,විදර්ශනා ප්‍රඥාව ලබන්නෙකු නොවේ.
න තක්කිකා සුජ්ඣන්ති න චාපි සාවකා,තර්කිකයෝද ඔවුන්ගේ ශ්‍රාවකයෝද නිවැරදිව ශුද්ධ නොවෙති
විමුත්තස්මිං විමුත්තමිති ඤාණං හොති,මිදුන කල්හි මිදුනේයයි දැනීම වෙයි
චත්තාරිමානි වචීදුච්චරිතානි.,මේ වාග් දුශ්චරිත සතරකි.
තත්‍රාවුසො ලොභො ච පාපකො දොසො ච පාපකො,ඇවැත්නි ඒ දුරුකළයුතු ධර්මයන් අතුරෙහි ලෝභයද ලාමකය ද්වේෂයද ලාමකය
සබ්‍රහ්මචාරිනො ඔවදන්ති අනුසාසන්ති.,සබ්‍රහ්මචාරීහු අවවාද අනුශාසනා කරති.
ලාභසක්කාරගරුතා න සද්ධම්මගරුතා.,ලාභ සත්කාර ගරු කිරීම හා සද්ධර්මය ගරු නොකිරීමයි.
අභූතවාදී නිරයං උපෙති,බොරු කියන පුද්ගලයා නිරයට යයි
මනො චස්ස සුපණිහිතො,ඔහුගේ සිත හොඳින් පිහිටා ඇත
න ඡන්දාගතිං න දොසාගතිං න මොහාගතිං න භයාගතිං ගච්ඡති.,ඡන්දයෙන් ද්වේෂයෙන් මෝහයෙන් හා භයෙන් අගතියට නොයයි.
"සීලවිසුද්ධිං චෙ, ආවුසො, භගවා අනුපාදාපරිනිබ්බානං පඤ්ඤපෙය්‍ය","ඇවැත්නි, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සීල විශුද්ධියම නිවන කියා පැනවූයේ නම්"
"කිං නු ඛො, ආවුසො, ඤාණදස්සනවිසුද්ධත්ථං?","එසේනම්, පිරිසිදු ඥානදර්ශනය (සතර මාර්ග ඥාන) සඳහාද?"
ආයස්මා අනුරුද්ධො යෙනායස්මා සාරිපුත්තො තෙනුපසඞ්කමි.,ආයුෂ්මත් අනුරුද්ධ ස්ථවිරයන් වහන්සේ ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ වෙත පැමිණියහ.
සම්පජානො වා අසම්පජානො වා.,දැනුවත්ව හෝ නොදැනුවත්ව හෝ (සංස්කාර රැස් කරයි).
සො තාය කාමෙසු පාතබ්‍යතං ආපජ්ජති.,හෙතෙම ඒ නිසා කාමයන්හි ගිලී යාමට පැමිණෙයි.
දිසා සබ්බා සමෙරිතා,දිශා සියල්ල කම්පාවෙයි
මා මෙ මොහනීයෙසු ධම්මෙසු චිත්තං මුය්හි.,මුළාව උපදවන දේ ගැන සිත මුළා නොවේවා.
එකමන්තං නිසින්නා ඛො තෙ භික්ඛූ ආයස්මන්තං මහාකච්චානං එතදවොචුං,එක පැත්තක උන්නා වූ ඒ භික්ෂූහු ආයුෂ්මත් මහා කච්චාන ස්ථවිරයන් වහන්සේට මෙසේ කීවාහුය
අථ ඛො එතෙව සත්තා බහුතරා යෙ මනුස්සා චුතා නිරයෙ පච්චාජායන්ති.,"එසේ නමුත් යම් සත්වකෙනෙක් මනුෂ්‍යයෝනියෙන් චුතවූවාහු නරකයෙහි උපදිත්ද, ඒ සත්වයෝම බොහෝ වෙත්."
හංසාදිච්චපථෙ යන්ති,හංසයෝ සූර්ය මාර්ගයෙන් යති
යාව භද්‍රං න පච්චති,කුශලය විපාක නොදෙන තුරු
ආලයාරාමා පජා ආලයරතා.,සත්ව ප්‍රජාව තෘෂ්ණාවෙහි ඇලුනු රමණය කරන පිරිසකි.
එකො භිංසනකෙ වනෙ.,භයානක වනයෙහි තනියම.
කතඤ්ඤුතා කතවෙදිතා.,කෙළෙහි ගුණ දැනීම සහ එය ප්‍රකාශ කිරීම.
තෙ යන්ති අච්චුතං ඨානං,නැවත නොවැටෙන තැනට (අච්චුත) යති
භගවතො පාදෙ සිරසා වන්දාහි,භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ පාද හිසින් වඳින්න
සම්මොදනීයං කථං සාරණීයං වීතිසාරෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු,සතුටු විය යුතු සිහි කටයුතු කථාව කොට නිමවා එක පැත්තක උන්හ
නත්ථි දානි පුනබ්භවොති.,දැන් නැවත ඉපදීමක් නැත.
"අප්පමත්තස්ස, භික්ඛවෙ, අනුප්පන්නා චෙව කුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච අකුසලා ධම්මා පරිහායන්තීති.","මහණෙනි, අප්‍රමාදිවූ තැනැත්තා තුළ නූපන් කුශල ධර්මයෝ උපදිත්, උපන්නාවූ අකුශල ධර්මයෝ පිරිහෙත්."
අනනුවිච්ච අපරියොගාහෙත්වා අප්පසාදනීයෙ ඨානෙ පසාදං උපදංසෙති.,විමසා බලා පරීක්ෂා නොකොට නොපැහැදිය යුතු තැන පැහැදීම පෙන්වයි.
පුඤ්ඤං මෙ කතන්ති නන්දති,මා විසින් පින් කළෙමි යයි සතුටු වෙයි
සතානං සම්පජානානං,සිහිය ඇති සම්පජාන අයට
අඤ්ඤතරං නිගමං. අඤ්ඤතරං නගරං උපනිස්සාය විහරති,එක්තරා නියම් ගමක් හෝ එක්තරා නගරයක් ඇසුරු කොට වාසය කරයි ද
"ඉමෙ ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වෙ පණ්ඩිතාති.","මහණෙනි, මේ දෙදෙන වනාහි පණ්ඩිතයෝ වෙත්."
සන්දිට්ඨිරාගෙන හි තෙභිරත්තා,තම දෘෂ්ටි රාගයෙන් ඇලී සිටිති
යො තණ්හමුදච්ඡිදා අසෙසං සරිතං සීඝසරං විසොසයිත්වා,වේගයෙන් ගලා යන දිය නලයක් වියළන්නාක් මෙන් තෘෂ්ණාව සම්පූර්ණයෙන් නසයි
ඡවො ඡවාය සද්ධිං සංවසති.,මළකඳක් මළකඳක් සමඟ වසයි (දෙදෙනාම අකුසල් කරති).
අත්ථි ධම්මාති වා පනස්ස සති පච්චුපට්ඨිතා හොති,චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මයෝ ඇත්තාහ යන එළඹ සිටි සිහිය ඇත්තේ වෙයි
මාතරි පිතරි චාපි යො මිච්ඡා පටිපජ්ජති.,මව කෙරෙහි ද පියා කෙරෙහි ද යමෙක් වරදවා පිළිපදී ද.
චතූහි ධම්මෙහි සමන්නාගතං මහාපඤ්ඤං මහාපුරිසං පඤ්ඤාපෙම.,කරුණු හතරකින් යුක්ත තැනැත්තා මහා පුරුෂයෙකු ලෙස පනවමු.
සද්ධාබලං වීරියබලං.,ශ්‍රද්ධා බලය සහ වීර්ය බලය.
භගවා සක්කතො හොති,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සත්කාර ලබන සේක
තානි ධඤ්ඤානි අග්ගප්පත්තානි සාරප්පත්තානි සුද්ධානි සාරෙ පතිට්ඨිතානි.,"ඒ ධාන්‍යයෝ අග්‍රත්වයට පැමිණි, සාරයට පැමිණි, පිරිසිදු වූ, සාරයෙහි පිහිටියෝ වෙති."
කසිරඤ්ච පරිත්තඤ්ච,ජීවිතය දුකයි ස්වල්පයි
පණ්ඩිතො තං ඨානං න කරොති.,පණ්ඩිතයා (අනර්ථය දෙන නිසා) එය නොකරයි.
ධීරො පූරති පුඤ්ඤස්ස,ධීරයා පිනෙන් පිරෙයි
"ද්වෙ මෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා විජ්ජාභාගියා.","මහණෙනි, විද්‍යාවට අයත් වූ කරුණු දෙකක් ලොව පවතී."
පරිදෙවං පජප්පඤ්ච,වැළපීමත් කතා ගොඩත්
ඉමෙ වා පන භොන්තො සත්තා කායසුචරිතෙන සමන්නාගතා.,"මේ සත්ත්වයෝ කයින්, වචනයෙන් හා සිතින් සුචරිතයෙහි යෙදී, ආර්යයන්ට ගරු කොට, සම්මා දිට්ඨි ගත්තාහුය"
විතක්කවිචාරානං වූපසමා අජ්ඣත්තං සම්පසාදනං,"විතර්ක විචාර සන්සිඳීමෙන් හටගත්, ඇතුළත පැහැදීම ඇති"
සචෙ ච පාපකං කම්මං කරිස්සථ,ඉදින් පවිටු කර්මයක් කරන්නේ නම්
"කතමඤ්ච, භික්ඛවෙ, අත්තාධිපතෙය්‍යං?","මහණෙනි, තමා අධිපති කොට ගැනීම යනු කවරේද?"
යං පාපං තං න සෙවීති.,යමක් පාපයක්ද එය සේවනය නොකෙළේය.
සෙඛො සෙඛොති භන්තෙ වුච්චති.,"ස්වාමීනි, සේඛ සේඛ යැයි කියනු ලැබේ."
පුබ්බෙ චාහං එතරහි ච දුක්ඛඤ්චෙව පඤ්ඤාපෙමි.,මම පෙරත් දැන්වත් පවසන්නේ දුක ගැන පමණි.
යා හිස්ස පුබ්බෙ අනභිසිත්තස්ස අභිසෙකාසා සා පටිප්පස්සද්ධා.,අභිෂේක නොවී සිටි කල ඔහුට තිබූ ඒ ආශාව දැන් සංසිඳී ඇති බැවිනි.
යං පරෙසං මමායිතං,අනුන්ට අයත් දේ
පරිසාය මණ්ඩො ච පනෙස වුච්චති.,ඔහු පිරිසේ සාරය (බැබළීම) යැයි කියනු ලැබේ.
සොකං න ජහන්ති ගිද්ධා,ඇලුණු අය ශෝක නොහැරේ
අත්තානං මාතාපිතරො පුත්තදාරං මිත්තාමච්චෙ සුඛෙති.,"තමා, මවුපියන්, අඹුදරුවන් හා මිතුරන් සුවපත් කරයි."
සත්තා නමස්සන්ති භවස්ස පාරගුන්ති.,සත්වයෝ භවයේ පරතෙරට ගිය උන්වහන්සේට නමස්කාර කරති.
එකාසනං එකසෙය්‍යං,එකලාව ඉඳීමත් එකලාව නිදීමත්
උසූහිපි විජ්ඣන්ති අසිනාපි සීසං ඡින්දන්ති,ඊතලවලින් විදිති හා කඩුවෙන් හිස ද සිඳිති
සත්ථු පවිවිත්තස්ස විහරතො සාවකා විවෙකං නානුසික්ඛන්තීති,ශාස්තෲන් වහන්සේ විවේකයෙන් වාසයකරද්දී ශ්‍රාවකයෝ විවේකයෙහි නොහික්මෙති යන
පරෙ ච න විජානන්ති,අන් අය මෙය නොදනිති
එවමෙතස්ස කෙවලස්ස දුක්ඛක්ඛන්ධස්ස සමුදයො හොති,මෙලෙස සම්පූර්ණ දුක්ඛස්කන්ධයේ උත්පත්තිය වේ
සො සුණාති තථාගතස්ස ධම්මං දෙසෙන්තස්ස.,ඔහු තථාගතයන් වහන්සේ දේශනා කරන ධර්මය අසයි.
"තීහි, භික්ඛවෙ, ධම්මෙහි සමන්නාගතො බාලො වෙදිතබ්බො.","මහණෙනි, කරුණු තුනකින් යුක්ත බාලයා හඳුනාගත යුතුය."
සාවිත්තී ඡන්දසො මුඛං,ඡන්දස්ට සාවිත්‍රි ප්‍රධාන
කිං නු ඛොම්හි චොදිතො චොදකෙන චොදකං පටිප්ඵරාමීති,කිමෙක්ද මම චෝදනා කරන්නාට පෙරළා (විරුද්ධව) චෝදනා කරන්නෙක් වෙම්ද කියා
එකඤ්ච භාවිතත්තානං,වඩනා ලද සිත් ඇති එක ආර්යයෙකු
නිස්සිතො කුප්පති,ඇසුරු කළේ කෝප වෙයි
ජාතිපි දුක්ඛා,ඉපදීමද දුකය
අනිකට්ඨකායො නිකට්ඨචිත්තො.,"කය ජනාවාසයේ ය, සිත කෙලෙස්වලින් තොර ය."
බහුනො ජනස්ස අත්ථාය හිතාය සුඛාය දෙවමනුස්සානං.,බොහෝ ජනයාට අර්ථය පිණිසත් දෙවි මිනිසුන්ට හිත පිණිස හා සැප පිණිසත් (පිළිපදියි).
උපසඞ්කමති අජ්ඣොගාහති,පැමිණෙත්ද ඇතුල්වෙත්ද
භගවා තෙ භික්ඛූ එතදවොච,භග්‍යවතුන් වහන්සේ ඔවුන්ට මෙසේ වදාළසේක
අපරිසුද්ධාජීවසන්දොසහෙතු,අපිරිසිදු ජීවිකා නමැති තමන්ගේ දෝෂ හේතුවෙන්
මහතා වාදපාසෙන බද්ධො.,මහත් වූ වාද නමැති මලපුඩුවෙන් බඳින ලදී.
ඉමෙ චෙ භික්ඛවෙ ද්වෙ සුක්කා ධම්මා ලොකං න පාලෙය්යුං,මහණෙනි මේ සුදු ධර්ම දෙක ලෝකය නොරැකුවහොත්
එවං ජරා ච මච්චු ච,එසේම ජරාව සහ මරණය
විමුත්තං තප්පරායණං,මිදුන අවසාන ගමනාන්තය
කායෙ කිලන්තෙ චිත්තං ඌහඤ්ඤෙය්‍ය,ශරීරය ක්ලාන්ත වූ විට සිත නොසන්සුන් වෙයි (විසිරෙයි)
".හෙතෙ, භික්ඛවෙ, උපධයො. එත්ථායං ගථිතො මුච්ඡිතො අජ්ඣාපන්නො.","මහණෙනි, මේවා උපධි (දුකට හේතු) වෙනවා. මේවායේ ගිලිලා, මුසපත් වෙලා, බැසගෙන ඉන්න සත්වයා."
අත්තනා බ්‍යාධිධම්මො සමානො බ්‍යාධිධම්මෙ ආදීනවං විදිත්වා අබ්‍යාධිං අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නිබ්බානං පරියෙසෙය්‍යං,ව්‍යාධිය ස්වභාව කොට ඇත්තාවූ මම ව්‍යාධිය ස්වභාව කොට ඇති දෙයෙහි දෝෂය දැක ව්‍යාධියක් නැති අනුත්තරවූ සතර යෝගයන්ගෙන් මිදුණාවූ නිවණ සොයන්නෙම් නම් යෙහෙකි.
ථීනමිද්ධපරියුට්ඨිතස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස විගතථිනමිද්ධතා හොති පරික්කමනාය,ථිනමිද්ධයෙන් වෙළුණු පුද්ගලයා එය දුරලීම පිණිස ථිනමිද්ධ නැති බව ඇත්තේය
ථලෙන ථලං,ගොඩින් ගොඩට
අජ්ඣත්තං අසණ්ඨිතෙ,අභ්‍යන්තරයට නොබැඳේ
"'එහි දානි, ආවුසො, උභොව සන්තා ඉමං ගණං පරිහරාමා'ති.","ඔහු මට කිව්වා ""ඇවැත්නි, එන්න, අපි දෙදෙනාම එක්ව මේ ශිෂ්‍ය පිරිස පාලනය කරමු"" කියා."
දොසග්ගි,ද්වේෂ ගින්න
දට්ඨබ්බං න මඤ්ඤති දට්ඨාරං න මඤ්ඤති.,දැක්ක යුතු දේ හෝ දක්නා තැනැත්තා ගැන මානයෙන් නොහඟියි.
යොනිසො පඤ්හං විස්සජ්ජෙතා හොති.,නුවණින් ප්‍රශ්න විසඳන්නෙක් වෙයි.
සහස්සභාගො මරණස්ස එකංසො තව ජීවිතං,මරණයට කොටස් දහසකි ජීවිතය එක් කොටසකි
න කාමකාමා අලිකං භණන්ති,බොරු නොකියති
ඉමෙ ඛො භික්ඛවෙ තයො භද්‍රා පුරිසාජානීයාති.,"මහණෙනි, මේ භද්‍ර වූ ආජානීය පුරුෂයන් තිදෙනායි."
තස්මා අරඤ්ඤවනපත්ථානි පන්තානි සෙනාසනානි පටිසෙවතීති,එහෙයින් (බිය නිසා) ආරණ්‍ය සේනාසනයන් සේවනය කෙරේයයි කියායි
සො අඤ්ඤතරං සන්තං චෙතොවිමුත්තිං උපසම්පජ්ජ විහරති.,ඔහු යම්කිසි ශාන්ත වූ චේතෝ විමුක්තියකට පැමිණ වාසය කරයි.
මාරෙන සද්ධිං සඞ්ගාමාය,මරුවා සමග සටන් කිරීමටය
මන්තා අස්මීති සබ්බමුපරුන්ධෙ,මම යන මානය සම්පූර්ණයෙන් නවතයි
කාමෙසු නාපෙක්ඛතෙ චිත්තං,කාමයන්ට සිත නොඅපේක්ෂා කරයි
හිත්වාන සබ්බානි විනිච්ඡයානි,සියලු තීන්දු හැරදමා
උක්ඛිප උද්ධුමායිකං අභික්ඛණ සුමෙධ.,මැඩියා ඉවත් කර සුමේධ තවදුරටත් සාරව.
ජම්බාලී අනෙකවස්සගණිකා.,බොහෝ වසරක් පැරණි මඩ විලක් මෙන්.
"පිදහෙය්‍ය ඛෙමො මග්ගො, විවරෙය්‍ය කුම්මග්ගං","ඔහු නිර්භය මාර්ගය වසා දමා, නපුරු මාර්ගය (නොමඟ) විවෘත කරයි"
අවිජ්ජා ච විරාජිතා,අවිද්යා නැති පුද්ගලයා
අත්තනා ච පාණාතිපාතා පටිවිරතො හොති.,තෙමේ ද සතුන් මැරීමෙන් වැළකුණෙක් වෙයි.
වච්ඡකානං තරුණකානං ගොමයානි,බාල වස්සන්ගේ ගොම
"කරුණාසහගතෙන, මුදිතාසහගතෙන, උපෙක්ඛාසහගතෙන චෙතසා විහරාමි.","කරුණාවෙන්, මුදිතාවෙන් සහ උපේක්ෂාවෙන් ලෝකය පතුරුවා වසමි."
ඌමිභයං කුම්භීලභයං.,රළ බිය හා කිඹුල් බිය.
පොසාලො මොඝරාජා,පොසාල සහ මොඝරාජ
අබ්භන්තරං තෙ ගහනං බාහිරං පරිමජ්ජසි,ඇතුළත ගැටය තියෙද්දී පිටත පිරිමදනවා
ලභති අත්ථවෙදං ලභති ධම්මවෙදං ලභති ධම්මූපසංහිතං පාමොජ්ජං,ඵලය දැකීමෙන් උපදනා සතුටද ලබයි හේතුව දැකීමෙන් උපදනා සතුටද ලබයි ධර්මයෙන් යුත් සතුටක් ලබයි
සක්කාරො ගරුකාරො ච,සත්කාර ගරුකාර ලැබේ
යථාවාදී ඛො ආවුසො,ඇවැත්නි යම් බඳු වූ වාද ඇත්තෙක්
ධම්මකථිකොත්වෙව සඞ්ඛං ගච්ඡති.,ධර්ම කථිකයෙකු යන නමට පැමිණෙයි.
දිට්ඨසුතං මුතං වා,දුටු ඇසූ සිතූ දේ
අජ්ජ පන්නරසො උපොසථො,අද පසළොස්වක උපෝසථ දවසයි
සද්ධම්මගරු හොති න සක්කාරගරු.,සද්ධර්මය ගරු කරන අතර සත්කාරය ගරු නොකරයි.
පක්ඛන්දිනා පගබ්භෙන,අමාරුවෙන් හෝ ගිලිහීලා හෝ ඉදිරිපත් වෙන ගල්ගැටෙන කෙනෙකුට
සම්මාසම්බුද්ධප්පවෙදිතෙ,සම්‍යක් සම්බුදුවරයෙකු විසින් දේශනා කරන ලද්දා වූ
ආසවඤ්ච පජානාති,ආශ්‍රවයන් (බොහෝ කල් සිට පැවත එන කෙලෙස්) දනීද
නිට්ඨිතං නවං චක්කයුගන්ති?,අලුත් රෝද යුගල නිම කළාද?
එවං ස්වාක්ඛාතො භික්ඛවෙ මයා ධම්මො.,මහණෙනි මා විසින් ධර්මය මෙසේ මොනවට දෙසන ලදී.
කිං රාගෙ ආදීනවං දිස්වා රාගස්ස පහානං පඤ්ඤාපෙථ?,රාගයෙහි කිනම් ආදීනවයක් දැක රාගය ප්‍රහීණ කිරීම පනවන්නහු ද?
එතං තස්මිං අනාරියං,එය අනාරිය ගුණයකි
අනුප්පන්නො වා අවිජ්ජාසවො උප්පජ්ජති උප්පන්නො වා අවිජ්ජාසවො පවඩ්ඪති,නූපන්නාවූ අවිද්‍යාශ්‍රවය උපදීද උපන්නාවූද අවිද්‍යාශ්‍රවය වැඬේද
එවං මහිද්ධිකො සීහො එවං මහානුභාවො.,සිංහයා එලෙස මහත් ඉද්ධි බලයක් හා ආනුභාවයක් ඇත්තෙකි.
අවිජ්ජානිරොධා ආසවනිරොධො,අවිද්‍යාව නැති කිරීමෙන් ආශ්‍රවයන්ගේ නැති කිරීම වේ
පටිසඞ්ඛා යොනිසො කායින්ද්‍රියසංවරසංවුතො විහරති,නුවණින් සලකා බලා ශරීරය සංවර කරගෙන වාසයකරයි
අයං වුච්චති වග්ගා පරිසා.,මෙය භේද වූ හෝ අසමඟි පිරිස ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ.
පුරාණං නාභිනන්දෙය්‍ය,අතීතයට ඇලෙන්න එපා
න සංකීයන්ති න සංකීයිස්සන්ති අප්පටිකුට්ඨානි විඤ්ඤූහි.,"ඒවා බැහැර නොවේ, නුවණැත්තන් විසින් ගර්හා නොකරන ලදී."
අබ්‍යාබජ්ඣං කායසඞ්ඛාරං.,පීඩා රහිත (ද්වේෂ රහිත) කාය සංස්කාරය.
යමලොකඤ්ච ඉමං සදෙවකං,අපායද දෙව්ලෝ සහිත මේ ලොකයද කවරෙක් ජයගනීද
ආවට්ටභයං පඤ්ච කාමගුණානං.,සුළි බිය යනු පංච කාම ගුණයන්ට නමකි.
අත්තභාවපටිලාභො.,ආත්මභාවයක් ලැබීම.
පිණ්ඩපාතෙන සෙනාසනෙන ගිලානප්පච්චයෙන.,"පිණ්ඩපාතය, සෙනසුන හා බෙහෙත් පිරිකරින් (උපස්ථාන කරයි)."
යථා දණ්ඩෙන ගොපාලො,ගොපලා දණ්ඩයෙන්
පවෙදිතානි.,පවසන ලද්දේය (දේශනා කරන ලද්දේය).
අථ ඛො සුප්පබුද්ධො කුට්ඨී දිට්ඨධම්මො පත්තධම්මො,ඉක්බිති සුප්පබුද්ධ කුෂ්ට රෝගියා දහම දුටුවා දහමට පැමිණියා
මායං මානං ලොභකොධං,මායාව මානය ලෝභ ක්‍රෝධ
උපසමානුස්සතිං භාවෙති.,"කෙලෙසුන් සංසිඳීම අරමුණුකොට උපන් සිහිය වඩාද,"
ඡන්නං ධාතූනං උපාදාය ගබ්භස්සාවක්කන්ති හොති.,ධාතු සය එක්වීමෙන් පිළිසිඳ ගැනීම සිදු වේ.
භුත්වාන සුචිභොජනං,හොඳ කෑම කා
අතික්කම්ම මාරධෙය්‍යං විරොචති,මාරයාගේ පෙදෙස ඉක්මවා බබළයි
දුස්සඞ්ගහා පබ්බජිතාපි එකෙ,සමහර පැවිදිවූවෝ සංග්‍රහයට දුෂ්කරය
ගම්භීරො දුප්පධංසියො අත්ථෙ අනත්ථෙ ච කොවිදො.,ගැඹුරු වූ ද නොමිරිකිය හැකි වූ ද ඔහු අර්ථ අනර්ථ දනියි.
අනිච්චා ධම්මා,අනිත්‍ය ධර්ම ඇත
අනුප්පන්නානං පාපකානං අකුසලානං ධම්මානං අනුප්පාදාය.,නූපන් ලාමක අකුසල් නූපදවා ගැනීමට.
යං ඉදං පුබ්බෙ පරිඤ්ඤාතං තත්ථ කාරා කරීයන්තීති.,"""පිරිසිඳ දැනගත් පංචස්කන්ධයට මේ සත්කාර කරති"" කියා ඔහු සිතයි."
වාචාය සුචරිතං චරෙ,වචී සුචරිතය පුරුදු කරන්න
සොතං න මඤ්ඤති මුතං න මඤ්ඤති විඤ්ඤාතං න මඤ්ඤති.,අසන විඳින හා දන්නා දේ ගැන මානයෙන් නොහඟියි.
උපසන්තස්ස තාදිනො,සන්සුන් නොසැලෙන අයට
අසාධාරණමඤ්ඤෙසං,අන් අයට සාධාරණ නොවන
යුත්තප්පටිභානො ච මුත්තප්පටිභානො ච.,"සුදුසු දේත් වැටහෙයි, වහාමත් වැටහෙයි."
අනත්තුක්කංසකො භවිස්සාමි අපරවම්භී,තමා උසස් නොකරන්නෙක් හා අනුන් පහත් නොකරන්නෙක් වන්නෙමි
සම්ඵප්පලාපා පටිවිරතො හොති.,හිස් වචන දෙඩීමෙන් වැළකුණේ වෙයි.
අලුද්ධො ඛො අයං සාළ්හා නෙව පාණං හනති.,"සාළ්හයෙනි, ලෝභයෙන් තොර වූයේ සතුන් නොමරයි."
කිංවාදී භවං ගොතමො කිමක්ඛායීති?,භවත් ගෞතමයන් කිනම් වාදයක් ඇත්තේද? කුමක් පවසන්නේද?
අනවජ්ජො ච හොති අනනුවජ්ජො ච විඤ්ඤූනං.,නුවණැත්තන් හමුවේ නිවැරදි වූවෙක් ද දෝෂාරෝපණයට ලක් නොවූවෙක් ද වෙයි.
දුක්කරං කරොති.,කිරීමට දුෂ්කර දේ කරයි.
දිට්ඨෙන චෙ සුද්ධි නරස්ස හොති,දැකීමෙන් පිරිසිදු වන්නේ නම්
ආවුසොති ඛො තෙ භික්ඛූ ආයස්මතො සාරිපුත්තස්ස පච්චස්සොසුං,ඒ භික්ෂූහු ඇවැත්නියි කියා ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේට උත්තර දුන්හ
"හටභක්ඛාපි හොන්ති, කණභක්ඛාපි හොන්ති.","රුක් මැලියම් කන්නෝ ද වෙති, වී කුඩු කන්නෝ ද වෙති."
අවිජ්ජා පහීනා හොති.,අවිද්‍යාව ප්‍රහීණ (නැති) කළේය.
මයං අනිච්චා අද්ධුවා අසස්සතා සක්කායපරියාපන්නා.,අපි අනිත්‍ය වූ ස්ථිර නොවන පංචස්කන්ධයට අයත් අය වෙමු.
"එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමාසං ද්වින්නං පරියෙට්ඨීනං යදිදං ධම්මපරියෙට්ඨීති.",මේ පරියෙට්ඨි දෙකෙන් ධර්ම පරියෙට්ඨිය අග්‍ර වෙයි.
සණ්හා වාචා මන්තභාසා.,සිනිඳු වචනය සහ නුවණින් විමසා කරන කථාව.
අත්තානඤ්ච ඛනසි බහුඤ්ච අපුඤ්ඤං පසවසි,"තමා ද නැසෙන්නෙහිය, බොහෝ පව් (අපුඤ්ඤං) ද රැස් කර ගන්නෙහිය"
චත්තාරිමානි වචීසුචරිතානි.,මේ වාග් සුචරිත සතරකි.
දෙවෙසු දෙවසද්දො නිච්ඡරති,එවිට දෙව්හඬ පතුරයි
තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා භික්ඛූ අබ්භොකාසෙ චඞ්කමන්ති,එම සමයෙහි බොහෝ භික්ඛූහු එළිමහනෙහි සක්මන් කරති
මද්දන්තෙනං පරිස්සයා,අපදාවන් ඔහුව පීඩාවට පත් කරයි
අරතිරතිසහො අස්සං. උප්පන්නං අරතිං අභිභුය්‍ය විහරෙය්‍යං,"කුසලෙහි නොඇල්ම හා කම්සැපෙහි ඇල්ම මැඩපවත්වා, උපදින නොඇල්ම යටපත් කරමින් වාසය කිරීමට කැමති නම්"
ස්වාක්ඛාතො භගවතා ධම්මො,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ධර්මය මනාව ප්‍රකාශ කරනලදී
භාසයෙ ජොතයෙ ධම්මං පග්ගණ්හෙ ඉසිනං ධජං.,"ධර්මය කියන්න, බබුළුවන්න, සෘෂි ධජය ඔසවන්න."
පීතකසිණං භාවෙති.,"පීත (රන්වන් පැහැති) කසිණය වඩාද,"
සත්තසඞ්ගප්පහීනස්ස,ඇලීම් සත දුරු කළ
සබ්බස්මිං න මඤ්ඤති,සියල්ල කෙරෙහි තමා පිහිටියේයයි නොහඟින්නාහ
මංසානි තස්ස වඩ්ඪන්ති,ඔහුගේ මස් පමණක් වැඩෙයි
ලද්ධං විනාසෙති,ලද දේ නාස්ති කරයි
භද්‍රොපි පස්සති පාපං,කුශලකාරියත් අවැඩ දක්නේය
එසනා ච පජානාති,ඔහු සෙවීම් හඳුනාගනී
ඛෙමා ච භික්ඛුනී උප්පලවණ්ණා ච.,ඛේමා භික්ෂුණිය සහ උප්පලවණ්ණා භික්ෂුණිය.
භොජනම්හි ච මත්තඤ්ඤුං,ආහාරයේ පමණ දන්නාවූ
සොතත්තො සොසින්නො,උෂ්ණයෙන් තැවුණු හා සීතලෙන් පීඩිත
පුබ්බෙ අත්තනා කතානි පාපකානි.,පෙර තමා විසින් කරන ලද පව්කම්.
අනුප්පන්නානං කුසලානං ධම්මානං උප්පාදාය ආතප්පං කරණීයං.,නූපන්නා වූ කුසල ධර්මයන්ගේ උපදවා ගැනීම පිණිස වීර්යය කටයුතුය.
සීලෙසු සුසමාහිතො,ශීලයෙහි මනාව පිහිටියො
වාතො සෙලංව පබ්බතං,වාතය ශෛල පර්වතයක් නොසෙල්වෙන මෙන්
තෙ උජ්ජුභූතා කායෙන වාචාය උද චෙතසා.,"ඔවුහු කයින්, වචනයෙන් මෙන්ම සිතින්ද ඍජු බවට පත්වූවෝ වෙති."
යො එවං වදෙය්‍ය,යමෙක් මෙසේ පවසයි නම්
සබ්බකම්මානං අකිරියං.,සියලු කර්මයන්ගේ නොකිරීම (ක්‍රියාවක් නැති බව).
සබ්බා ඔභාසතෙ දිසා,සියලු දිශා බබලයි
මංසචක්ඛු,මස් ඇසයි
අථ ඛො ආයස්මා ආනන්දො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි.,ඉක්බිති ආයුෂ්මත් ආනන්ද ස්ථවිරයන් වහන්සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩසිටි තැනට පැමිණියහ.
ඉති සඞ්ඛාරා,මේ සංස්කාරයෝය
යස්ස චක්ඛුස්ස පටිලාභා සබ්බදුක්ඛා පමුච්චති,ඒ ඇස ලැබීමෙන් සියලු දුකින් මිදේ
කිරියඤ්ච වදාමි කායසුචරිතස්ස වචීසුචරිතස්ස මනොසුචරිතස්ස.,"කාය, වාග් සහ මනෝ යන සුචරිතයන්හි කිරීම මම පවසමි."
මාරපරිසා එකා.,මාර පිරිසක් ඇත.
කච්චි නත්ථි පුනබ්භවො,නැවත උපතක් නැද්ද
ථෙරා භික්ඛූ න බාහුලිකා හොන්ති න සාථලිකා.,ස්ථවිර භික්ෂූහු ප්‍රත්‍ය බහුල නොකරන්නෝ සහ ශාසනය ලිහිල් කොට නොගන්නෝ වෙති.
අනභිජ්ඣා අබ්‍යාපාදො ධම්මපදං.,අනභිධ්‍යාව හා අව්‍යාපාදය ධර්ම පදයන්ය.
පුග්ගලො අසුරො හොති දෙවපරිවාරො.,පුද්ගලයා දේව පිරිවර ඇති අසුරයා වෙයි.
එකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා,ඇතැම් සමණ බ්‍රාහ්මණයෝ
රාගස්ස පරිඤ්ඤාය.,රාගය පිරිසිඳ දැනීම පිණිසයි.
භික්ඛු ච සීලසම්පන්නො භික්ඛුනී ච බහුස්සුතා.,ශීල සම්පන්න භික්ෂුව හා බහුශ්‍රුත භික්ෂුණියයි.
"සාරිපුත්තො, භික්ඛවෙ, තථාගතෙන අනුත්තරං ධම්මචක්කං පවත්තිතං සම්මදෙව අනුප්පවත්තෙතීති.","මහණෙනි, ශාරිපුත්‍රස්ථවිර තෙමේ තථාගතයන් විසින් පවත්වන ලද ශ්‍රේෂ්ඨ වූ ධර්මචක්‍රය මනා කොට ඒ අනුවම පවත්වයි."
රාජභයං චොරභයං.,රාජ බිය හා සොර බිය.
අබ්භත්ථං ගච්ඡති,(ඒ සිතුවිල්ල) අතුරුදහන් වී යයි (විනාශයට යයි)
ඉමානි චත්තාරි සුඛානි අධිගමනීයානි ගිහිනා.,මෙම සැප හතර ගිහියෙකු විසින් ලැබිය යුතුය.
"එකත්ථ සුදං උප්පලං වප්පති, එකත්ථ පදුමං, එකත්ථ පුණ්ඩරීකං, යාවදෙව මමත්ථාය.","මාගේ ප්‍රයෝජනය පිණිසම එකක නිලුපුල් ද, එකක රතු පියුම් ද, එකක සුදු පියුම් ද පිපෙයි."
මිච්ඡාඤාණිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සම්මාඤාණං හොති පරිනිබ්බානාය,වැරදි නුවණ ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස හරි නුවණ ඇත්තේය
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා සුඛුද්‍රයා.","මහණෙනි, මේ සැප වඩන ධර්ම දෙකකි."
න උභයබ්‍යාබාධාය චෙතෙති,දෙපාර්ශවයටම පීඩා පිණිස උත්සාහ නොකරයි
සරාගං වා චිත්තං,රාගසහිත සිත (ලෝභ සහගත සිත)
තමො තත්ථ න විජ්ජති,එහි අඳුරක් නැත
සමාධිස්මිං මත්තසො කාරී පඤ්ඤාය මත්තසො කාරී.,සමාධියෙහි සහ ප්‍රඥාවෙහි ප්‍රමාණයකින් (කොටසක්) කරන්නෙක් වෙයි.
තාසං භික්ඛුනීනං අවණ්ණං භාසති,ඒ භික්ෂුණීන්ගේ අගුණ (අවණ්ණං) කියා ද
කිඤ්චාපි සො අලගද්දො. හත්ථං වා බාහං වා. පලිවෙඨෙය්‍ය,ඒ සර්පයා ඒ පුරුෂයාගේ අත හෝ බාහුව දරණ වැලින් වෙළා ගත්ත ද
නත්ථි තතො දොසො.,එයින් දෝෂයක් (වරදක්) නැත.
යං කිඤ්චි යිට්ඨං ව හුතං ව,ලොව යම් කිසි දානයක් හෝ පූජාවක් හෝ
නිට්ඨඞ්ගතො අසන්තාසී වීතතණ්හො අනඞ්ගණො,නිෂ්ඨාවට පැමිණි බිය නැති තණ්හා නැති කෙලෙස් නැති කෙනා
සො ච හොති සුවචො,ඔහු සුවචයෙක් (අවවාද පිළිගන්නා කෙනෙක්) වේ නම්
කතමෙ ච භික්ඛවෙ ධම්මා න මනසිකරණීයා යෙ ධම්මෙ මනසි කරොති,මහණෙනි මෙනෙහි නොකළයුතුවූ යම් ධර්මයන් මෙනෙහි කෙරේද ඒ ධර්මයෝ කවරහුද
ධීරො බාලෙ අවෙක්ඛති,නුවණැත්තෙක් මෝඩයන් දකින්නේය
ඡන්දං ජනෙති වායමති වීරියං ආරභති චිත්තං පග්ගණ්හාති.,"කැමැත්ත උපදවයි, වෑයම් කරයි, වීර්යය පටන් ගනියි, සිත දරයි."
නාබ්බණං විසමන්වෙති,තුවාල නැති අයට විස අල්ලා නොයයි
තස්ස න තාදිසො ඡන්දො හොති අධිසීලසික්ඛාසමාදානෙ.,ඔහුට අධි ශීල ශික්ෂා සමාදානයෙහි එවැනි කැමැත්තක් නැත.
වීමංසානුචරිතං,නුවණින් විමසා
එවඤ්චෙ භික්ඛවෙ සත්තා ජානෙය්යුං දානසංවිභාගස්ස විපාකං,මහණෙනි සත්වයෝ දානය බෙදා දීමේ විපාකය දැනගන්නා නම්
යන්නූන මයං අමුං නිවාපං නිවුත්තං මාරස්ස. උපනිස්සාය ආසයං කප්පෙය්‍යාම,අපි මාරයාගේ පංචකාම තණකොටුවට (ගොදුරට) නුදුරුව වාසස්ථානයක් හදාගනිමු.
එකච්චො පුග්ගලො අනඞ්ගණොව සමානො නත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං අඞ්ගණන්ති යථාභූතං පජානාති,ඇතැම් පුද්ගලයෙක් කෙලෙස් රහිතවූයේම තමා තුළ කෙලෙස් නැතැයි තතුසේ දනියි
ජෙත්වා ච ලභතෙ සුඛං,ජයගත්විට සැප ලබයි
නිවාතං ඵුසිතග්ගළං,සුළං නොඑන වසන ලද අගුල් ඇති
කස්සකො සො න බ්‍රාහ්මණො,ගොවියා බමුණෙක් නොවේ
පුනප්පුනං ගබ්භමුපෙති මන්දො,අවබෝධ නැති කෙනා නැවත නැවත උපතට යයි
පසාදා ඛො ත්වං ආනන්ද වදෙසි.,"ආනන්දය, ඔබ පවසන්නේ පැහැදීම නිසාය."
අඤ්ඤාතත්ථං පසාදත්ථං.,අවබෝධය පිණිස සහ පැහැදීම පිණිස වෙයි.
අබ්භා මුත්තොව චන්දිමා,වළාවෙන් මිදුණු සඳ මෙන්
අත්තානං දමයන්ති පණ්ඩිතා,පණ්ඩිතයෝ තමන්ම දමනය කරති
සුරං පිවන්ති මෙථුනං පටිසෙවන්ති අවිද්දසූ.,"අඥානයෝ රහමෙර බොති, මෛථුන සේවනය කරති."
පරියාදින්නචිත්තා,ඔවුන්ගේ සිත අල්ලාගෙන තිබුණි
එවං වුත්තෙ අඤ්ඤතරො භික්ඛු භගවන්තං එතදවොච.,මෙසේ වදාළ කල්හි එක්තරා භික්ෂුවක් බුදුරදුන්ට මෙසේ කීය.
ඉමානි ඛො භික්ඛවෙ තීණි සොචෙය්‍යානීති.,"මහණෙනි, මේ වනාහි පිරිසිදුකම් තුනයි."
ආරද්ධවීරියො පරමත්ථපත්තියා,නිර්වාණය සඳහා වීර්යය අරඹයි
ලාභසක්කාරගාරවා න තෙ ධම්මෙ විරූහන්ති.,ලාභ සත්කාර ගරු කරන්නෝ ධර්මයෙහි නොවැඩෙති.
සළායතනනිරොධා ඵස්සනිරොධො,ආයතන හය නැතිකිරීමෙන් ස්පර්ශයන්ගේ නැතිකිරීම වේ
"සීඝං සීඝං භුසිකං උද්ධරාපෙය්‍ය, සීඝං සීඝං ඔපුනාපෙය්‍ය.","වහ වහා නිවුඩු ඉවත් කරවන්නේය, වහ වහා පොලවන්නේය."
වන්තලොකාමිසො භික්ඛු උපසන්තොති වුච්චති,ලෝක ආමිස අතහැරූ භික්ඛුවා උපසන්තයයි කියති
මරණන්තඤ්හි ජීවිතං,ජීවිතයේ අවසානය මරණයයි
සුඛා සද්ධා පතිට්ඨිතා,ශ්‍රද්ධාව ස්ථිරව පිහිටීම සුවය
"මනො තෙසං ධම්මානං පඨමං උප්පජ්ජති, අන්වදෙව අකුසලා ධම්මාති.","සිත ඒ ධර්මයන්ට පළමු කොට උපදී, අකුශල ධර්මයෝ සිත අනුවම උපදිත්."
ඉච්ඡෙය්‍යාමහං භගවා අඤ්ඤානිපි එවරූපානි සත්ත පුත්තානී,ස්වාමීනි මම මෙවැනි තවත් පුත්‍රයන් සත් දෙනෙකු කැමතිවෙමි
පමත්තස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අප්පමාදො හොති පරිනිබ්බානාය,ප්‍රමාදවූ පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස අප්‍රමාදය ඇත්තේය
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං අරක්ඛිතං මහතො අනත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, චිත්තං","මහණෙනි, යම්සේ සිත නොරක්නා ලද්දේ මහත්වූ අනර්ථය පිණිස පවතීද, එබඳුවූ අනික් එකම ස්වභාවයකුදු නොම දකිමි."
තෙ අවිද්දසුනො තෙ අනුරුද්ධප්පටිවිරුද්ධා,ඔවුහු නුවණ නැත්තෝ වෙති ඇලීම් හා ගැටීම් ඇත්තෝ වෙති
යො නරො අනුගිජ්ඣති,යමෙක් ඒවාට ආශා කරයි
එතෙ භික්ඛවෙ බ්‍රාහ්මණා ආගච්ඡන්ති,මහණෙනි බ්‍රාහ්මණවූ ඔවුහු එන්නාහ
අද්ධමාසිකම්පි පරියායභත්තභොජන,අඩමසකට වරක් ආහාර ගන්නා වාර භෝජනයෙහි යෙදුණෙමි
බ්‍යාරොසනා පටිඝසඤ්ඤා,රළු කතා හා කෝප සිත් ඇති නොවේවා
සො භුඤ්ජසී ආමගන්ධං,ඔබ ආමගන්ධය කනවාද
අද්දසා ඛො භගවා සුප්පබුද්ධං කුට්ඨිං තස්සං පරිසායං නිසින්නං,ඒ පිරිසෙහි හිඳ සිටින සුප්පබුද්ධ කුෂ්ට රෝගියා දුටුසේක
දාරුං නමයන්ති තච්ඡකා,වඩුවෝ දඬු නමති
තතො හවෙ දූරතරං වදන්ති.,ඒකාන්තයෙන් සත් අසත් ධර්ම අතර වෙනස ඊටත් වඩා දුරය.
කායඤ්ච පජානාති ඵොට්ඨබ්බෙ ච පජානාති,කයද දැනගනී ස්පර්ශයද දැනගනී
අඤ්ඤතරො ඛො පනායස්මා භාරද්වාජො අරහතං අහොසීති,ආයුෂ්මත් භාරද්වාජයන් වහන්සේ රහතුන් අතුරෙහි එක්තරා කෙනෙක්ද වූහ
එතඤ්හි තුම්හෙ පටිපන්නා,ඔබලා මෙහි පිළිපදින්නේ නම්
"ද්වෙමානි, භික්ඛවෙ, රතනානි.","මහණෙනි, මේ රත්න දෙකකි."
චතුත්ථං ඣානං භාවෙති.,"චතුර්ථ ධ්‍යානය වඩයිද,"
සඞ්ඛාතධම්මො නියතො පධානවා,ධර්මය දත් ස්ථිර උත්සාහ ඇති
තිබ්බො ඡන්දො භවිස්සති අධිචිත්තසික්ඛාසමාදානෙ.,අධි චිත්ත ශික්ෂා සමාදානයෙහි අපගේ දැඩි කැමැත්ත වන්නේය.
දීපං කයිරාථ මෙධාවී,නුවණැත්තෙක් ආරක්ෂාවක් තනාගත යුතුය
ධම්මං පස්සන්තො,ධර්මය දකින අය
දෙවතො න මඤ්ඤති,දෙවියන්ගෙන් පිටත්හි තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ
සබ්බං රට්ඨං සුඛං සෙති රාජා චෙ හොති ධම්මිකො.,රජු ධාර්මික වූ විට මුළු රට ම සැපවත් වෙයි.
න චෙව වත්තබ්බං මඤ්ඤන්ති,ඔහු අවවාද කළ යුත්තෙකු ලෙස (සෙසු භික්ෂූන්) නොහඟිත්
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ සාරා.,"මහණෙනි, මේ සාරධර්ම සතරකි."
වීරියං ආරභන්ති අප්පත්තස්ස පත්තියා.,නොපැමිණි ගුණයන්ට පැමිණීම පිණිස වීර්යය පටන් ගනිති.
උපට්ඨිතා සති අසම්මුට්ඨා පස්සද්ධො කායො අසාරද්ධො,නුමුළාවූ සිහිය එළඹ සිටියාය ශරීරය සංසිඳී සැහැල්ලුවිය
ඉමා ඛො චතස්සො පටිපදා.,"මහණෙනි, මේ ඒ ප්‍රතිපදා සතරයි."
"සො අබ්‍යාබජ්ඣෙහි ඵස්සෙහි ඵුට්ඨො සමානො අබ්‍යාබජ්ඣං වෙදනං වෙදයති එකන්තසුඛං, සෙය්‍යථාපි දෙවා සුභකිණ්හා.","හෙතෙම දුක් රහිත ස්පර්ශවලින් ස්පර්ශ කරන ලද්දේ, සුභකිණ්ණ දෙවියන් මෙන් ඒකාන්තයෙන් සැප වූ වේදනාව විඳියි."
චක්ඛුනා සංවරො සාධු සාධු සොතෙන සංවරො,ඇසෙන් සංවරය මැනවි කනෙන් සංවරය මැනවි
යෙ සුත්තා තෙ පබුජ්ඣථ,නිදා සිටින අය පිබිදෙන්න
යථාභූතං ජානං පස්සං අන්තකරො.,ඇති සැටියෙන් දන්නා දක්නා තැනැත්තා දුක කෙළවර කරයි.
කො හෙතු යෙන මාතුගාමො නෙව සභායං නිසීදති?,ස්ත්‍රියක් සභාවෙහි වාඩි නොවීමට (තනතුරු නොලැබීමට) හේතුව කුමක් ද?
දිස්වා කම්මකිලිට්ඨමත්තනො,තමාගේ කිලිටි කර්මය දැක ශෝක කරයි
සුඛප්පටිසංවෙදී බ්‍රහ්මභූතෙන අත්තනා විහරති.,සැප විඳින්නේ උතුම් වූ ස්කන්ධයන්ගෙන් යුක්තව වාසය කරයි.
ඡවාලාතං උභතොපදිත්තං,දෙපසින් දැවෙන පෙනෙල්ලක් වැනි
ආපං මෙති න මඤ්ඤති,ආපොධාතුව මාගේයයි නොහඟින්නාහ
ඉදං වුච්චතාවුසො කුසලං,ඇවැත්නි මේ කුසලයයි කියනු ලැබේ
පපඤ්චනිරොධො පපඤ්චවූපසමො.,ප්‍රපංචයන් නිරුද්ධ වීම ප්‍රපංචයන් සංසිඳීමයි.
මුළු ලෝකයම මෛත්‍රී සහගත සිතින් පතුරුවා වාසය කරන්නෙමු,මුළු ලෝකයම ඒ මෛත්‍රී සිතට අරමුණු කොට අප්‍රමාණ මෛත්‍රියෙන් යුතුව වාසය කරන්නෙමු
කායෙන ච නාකුසලං කයිරා,කායෙන් අකුසල් නොකරන කෙනා
ඉමං දුතියං භාගමකාසිං,මෙය දෙවන කොටස කෙළෙමි (කුසල පක්ෂය)
යෙ ච රූපෙ පමාණිංසු යෙ ච ඝොසෙන අන්වගූ.,රූපය හා ශබ්දය ප්‍රමාණ කොට ගිය ජනයෝ (මුළා වෙති).
"සෙය්‍යථාපි භික්ඛවෙ, චක්ඛුමා පුරිසො රත්තන්ධකාරතිමිසායං විජ්ජන්තරිකාය රූපානි පස්සෙය්‍ය.","මහණෙනි, ඇස් ඇති පුරුෂයෙක් රාත්‍රී අන්ධකාරයෙහි විදුලි එළියෙන් රූප දකින්නාක් මෙනි."
න ලිප්පතී දිට්ඨසුතෙසු ධීරො,නුවණැත්තෝ දුටු ඇසු දෙයෙහි නොඇලෙයි
පාපං න කරොති,පව් නොකරයි
"අලොභො නිදානං, අදොසො නිදානං, අමොහො නිදානං.","අලෝභය හේතුවකි, අද්වේෂය හේතුවකි, අමෝහය හේතුවකි."
නත්ථි දොසසමො කලි,ද්වේෂයට සමාන වරදක් නැත
පජාපතිං මෙති මා මඤ්ඤි,මාරයා මාගේ යයි හඟියි
යම්හි සච්චඤ්ච ධම්මො ච,යමෙකු කෙරෙහි සත්‍යයද ධර්මයද ඇත්නම්
සම්පජානො සඨානි න කයිරා,දැනගෙන කපටි නොවන්න
භොජනෙ අමත්තඤ්ඤුතා ච.,ආහාරයෙහි පමණ නොදන්නා බව ද වේ.
සුභකිණ්හෙ මෙති න මඤ්ඤති,සුභකිණ්හ දෙවියන් මාගේයයි නොහඟින්නාහ
සඞ්ඛාය නිබ්බුතො භික්ඛු,සංඛාර දැන සිත නිවූ මහණ
සබ්බෙසු ධම්මෙසු සමොහතෙසු,සියලු ධර්ම නසන ලදවිට
"සබ්භි දානං උපඤ්ඤත්තං, අහිංසා සංයමො දමො.","සත්පුරුෂයන් විසින් දානය ද, අහිංසාව ද, සංයමය ද, දමනය ද පනවන ලදී."
මානසඞ්ඛයෙ විමුත්තා,මානයේ ක්ෂයයෙන් මිදුණෝය
උණ්ණමති ච,උඩඟු වෙයි
අද්දසා ඛො භගවා තෙ සම්බහුලෙ කුමාරකෙ,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඒ බොහෝ ළමයි දුටු සේක
මදො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා මදො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො පහීනො හොති,මහණෙනි යම් කලෙක පටන් භික්ෂුව විසින් මදය හිත කෙලෙසන්නකැයි දැන හිත කෙලෙසන මදය නැති කරන ලද්දේ වෙයිද
සො තස්ස වසලවාදො දීඝරත්තං සමුදාචිණ්ණො,එම වසල වාදය ඔහුට දිගු කලක් පුරුදු විය
අජ්ඣත්තං සුවූපසන්තං හොති.,එම ගැටලුකාරී හැඟීම් තම සිත තුළ මනාකොට සංසිඳී ඇත්තේ ද.
සෙය්‍යථාපි භික්ඛවෙ ගද්‍රභො ගොගණං පිට්ඨිතො පිට්ඨිතො අනුබන්ධො හොති.,"මහණෙනි, යම්සේ බූරුවෙක් ගව රැළ පසුපසින් ලුහුබඳින්නේ වෙයිද."
ආහාරෙමි,අනුභව කරමි
හිත්වාන කාමානි යථොධිකානි,කාම බැඳීම් අත්හැර
දදාති වෙ යථාසද්ධං,මිනිස්සු තමන්ගේ විශ්වාසයට අනුව දෙනවා
දිවා වා යදි වා රත්තිං සුඛං විහරති තාදිසො,දවල් හෝ රෑ හෝ එබඳු අය සුවයෙන් වාසය කරයි
ධුතවාදො,ධුතංග ගුණ රකින්නෙකු
මානං සම්මදඤ්ඤාය පජහන්ති,මානය මනා ලෙස දැන අත්හරිති
ඵලං වෙ කදලිං හන්ති ඵලං වෙළුං ඵලං නළං.,"ගෙඩිය ම කෙසෙල්, උණ හා බට ගස් විනාශ කරයි."
ජාගරස්ස භික්ඛවෙ භික්ඛුනො විහරතො,මහණෙනි නින්ද දුරු කරමින් වසන භික්ෂුවට
බුද්ධෙ අවෙච්චප්පසාදෙ සමාදපෙතබ්බා.,බුදුන් කෙරෙහි නොසෙල්වෙන පැහැදීමෙහි සමාදන් කරවිය යුතුය.
සොකා න භවන්ති තාදිනො,කම්පාවක් නැති තාදී පුද්ගලයාට ශෝක නැත
පටිසඞ්ඛානබලං භාවනාබලං.,විමසා බැලීමේ බලය සහ භාවනා (වැඩීමේ) බලය.
නිය්‍යානං පුච්ඡිතො බ්‍රූහි,නික්මෙන මග කියනු මැනව
චතූහි භික්ඛවෙ ධම්මෙහි සමන්නාගතො නිරයෙ.,"මහණෙනි, කරුණු හතරකින් යුක්ත තැනැත්තා නිරයට යයි."
යෙන අන්ධවනං තෙනුපසඞ්කමි දිවාවිහාරාය.,දහවල් විසීම සඳහා අන්ධ වනය වෙත වැඩියහ.
ඉමෙ වා පන භොන්තො සත්තා කායසුචරිතෙන වචීසුචරිතෙන මනොසුචරිතෙන සමන්නාගතා,මේ පින්වත් සත්ත්වයෝ වනාහි කාය වාක් හා මනො සුචරිතයෙන් යුක්ත වූවාහුය
සත්ථා තං ආවුසො ඵග්ගුන ආමන්තෙතීති,"""ඇවැත්නි ඵග්ගුණය, ශාස්තෘන් වහන්සේ ඔබ කැඳවන සේකැයි"" කියා (කැඳවා එව)"
අචෙලකො හොමි,නිර්වස්ත්‍රයෙක් වීමි
ජරාමරණමන්වෙන්ති,ඔවුන් ජරා මරණය වෙත යති
කතකුසලො කතභීරුත්තාණො,ඔහු කුසල් කර ඇත රක්ෂා කටයුතු කර ඇත
එවං ගිහී නානුකරොති භික්ඛුනො,එසේම ගිහියා භික්ෂුවට සමාන නොවේ
එකච්චෙ මනුස්සා ඔපපාතිකා.,ඇතැම් මනුෂ්‍යයෝ ඔපපාතිකව උපදිති.
යෙසං දිවා ච රත්තො ච,දවල් සහ රෑ
සමණපරිසා එකා.,ශ්‍රමණ පිරිසක් ඇත.
අලීනචිත්තೊ ච සියා,අලස නොවන්න
න නිමිත්තග්ගාහී හොති නානුබ්‍යඤ්ජනග්ගාහී.,"නිමිති නොගනියි, අනුව්‍යඤ්ජන (කොටස්) නොගනියි."
අයමෙව අරියො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො සෙය්‍යථිදං,ඒ මේ ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයයි එනම්
මා ලොහගුළං ගිලී පමත්තො මා කන්දි දුක්ඛමිදන්ති ඩය්හමානො,පමා වී ලෝහ ගුලියක් ගිලි නොදමන්න දැවෙමින් මේ දුකයි කියා නොහඬන්න
මදො ච පාපකො පමාදො ච පාපකො,මත්වීමද ලාමකය කාමසැපෙහි ගැලීමද ලාමකය
පච්චුප්පන්නෙ භික්ඛවෙ ඡන්දරාගට්ඨානියෙ ධම්මෙ ආරබ්භ ඡන්දො ජායති.,"මහණෙනි, වර්තමාන වූ ඡන්දරාගයට හේතුවන ධර්මයන් අරබයා ඡන්දය උපදියි."
බ්‍රහ්මං බ්‍රහ්මතො සඤ්ඤත්වා බ්‍රහ්මං මඤ්ඤති,බ්‍රහ්මයා බ්‍රහ්මයා වශයෙන් හැඳින බ්‍රහ්මයා ආත්මය වශයෙන් හඟියි
න ජටාහි න ගොත්තෙන න ජච්චා හොති බ්‍රාහ්මණො,ජටා ගෝත්‍ර ජාතිය නිසා බ්‍රාහ්මණයෙක් නොවේ
අහඤ්ච ඉමානි පඤ්ච භික්ඛුසතානි සබ්බෙව ආනෙඤ්ජසමාධිනා නිසීදිම්හා,මමද මේ පන්සියයක් භික්ෂූහුද සියල්ලෝම නොසෙල්වෙන සමාධියෙන් හිඳ සිටියෙමු
"උපනීයති ඛො අයං, බ්‍රාහ්මණා, ලොකො ජරාය බ්‍යාධිනා මරණෙන.","බමුණෙනි, මේ ලෝකය ජරාවෙන්, ව්‍යාධියෙන් හා මරණයෙන් ගෙන යනු ලබයි."
පුත්තෙසු ච විපුලං හොති පෙමං,දරුවන් ගැන අධික ආදරය ඇත
එකච්චස්ස පුග්ගලස්ස තථාරූපං චක්ඛු හොති යථාරූපෙන චක්ඛුනා අනධිගතං වා භොගං අධිගච්ඡෙය්‍ය.,ඇතැම් පුද්ගලයෙකුට නොලැබූ භෝගයන් ලබන සහ ලැබූ භෝගයන් දියුණු කරන ඇසක් ඇත.
වොහාරකූටා,වංචා ගනුදෙනු
නග්ගො න ච අග්ගිමාසීනො.,"නග්නව, ගින්න අසල නොසිටිමින්."
"අත්ථි දින්නං, අත්ථි යිට්ඨං, අත්ථි හුතං.","දීමෙහි, මහා දානයෙහි හා පිදීමෙහි පල ඇත."
පච්චුප්පන්නං අද්ධානං ආරබ්භ කථං කථෙය්‍ය.,වර්තමාන කාලය අරභයා කථා කරන්නේය.
පච්චස්සොසුං.,පිළිවදන් දුන්හ (පිළිගත්තාහ).
විනෙය්‍ය ලොකෙ අභිජ්ඣාදොමනස්සං,ලෝභයද ක්‍රෝධයද (දොම්නස) සංසිඳුවාගෙන
දෙවතුපොසථං උපවසති.,දේවතා උපෝසථයෙහි වාසය කරයි.
එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති පුබ්බාරාමෙ.,එක් සමයෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර පූර්වාරාමයෙහි වාසය කරති.
සීහොව නදති,සිංහයෙකු මෙන් නාද කරයි
සඨාස්සුනාමිමෙ තතියා මිගජාතා කෙතබිනො. න ච නෙසං ජානාම ආගතිං වා ගතිං වා,"""මේ තුන්වන මුවෝ හරිම කපටියි, ඔවුන් එන යන මඟක් අපට සොයාගත නොහැකියි."""
අවිඤ්ඤාතෙ අවිඤ්ඤාතවාදී.,නොදත් දෙය නොදන්නෙමි යි පවසයි.
අත්තනා රාගවිනයාය පටිපන්නො හොති.,තමා රාගය දුරු කිරීමට පිළිපන්නේ වෙයි.
පබ්බතානි වනානි ච,පර්වත හා වනය වෙත
ජානතො අහං භික්ඛවෙ පස්සතො ආසවානං ඛයං වදාමි,මහණෙනි මම දන්නහුගේ දක්නහුගේ කාමාදී කෙලෙස් නැතිකිරීම කියමි
එතෙහි ද්වීහි ධම්මෙහි යො සමන්නාගතො නරො,මෙම ධර්ම දෙකින් යුත් පුද්ගලයා
ධම්මා සඞ්ඛතා අරියො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො අග්ගො.,සංඛත ධර්ම අතර ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය අග්‍ර වේ.
තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා නාගසමාලො,එකල්හි ආයුෂ්මත් නාගසමාල ස්ථවිරයන් වහන්සේ
ඡින්නසංසයා,සැක කපා දමා
භූතං භූතතො දිස්වා භූතස්ස නිබ්බිදාය පටිපන්නො හොති,සත්යය සත්යය ලෙස දැක එයට කලකිරීමට යොමුවෙයි
ධාතුයා නිබ්බින්දති විරාජෙති.,"ධාතුව කෙරෙහි කලකිරෙයි, නොඇලෙයි."
එවමෙව ඛො භික්ඛවෙ යං න තුම්හාකං තං පජහථ.,මහණෙනි එලෙසම තොපගේ නොවන දේ (ස්කන්ධ පහ) අත්හරින්න.
පස්සම්පිස්ස නප්පටිකරෙය්‍යං.,මගේ වරදක් දුටුවද මම එය නිවැරදි කර නොගනිමි.
අසබ්භා ච නිවාරයෙ,අකුශල දේවල් වළක්වයි
අපරික්ඛීණා ච ආසවා න පරික්ඛයං ගච්ඡන්ති,පහ නොකළා වූ කෙලෙස් (ආශ්‍රව) විනාශයට නොපැමිණේ ද
න හි තෙන සුද්ධිං කුසලා වදන්ති,එයින් ශුද්ධිය නොකියති
දුක්ඛත්තා හීනා අක්ඛායති.,පිළිපැදීම දුක් සහගත බැවින් හීන යැයි කියනු ලැබේ.
අථ ඛො ද්වෙ බ්‍රාහ්මණා ජිණ්ණා වුද්ධා මහල්ලකා. යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු.,"ඉක්බිති ජරාවට පත්, මහලු, අවුරුදු එකසිය විස්සක් වයසැති බමුණෝ දෙදෙනෙක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත පැමිණියහ."
කතමා චාවුසො දුක්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදා,ඇවැත්නි දුක් නැතිකිරීමට යන ප්‍රතිපදාව කවරේද
තායෙවප්පාහාරතාය කායො හොති.,ඒ ස්වල්ප ආහාරය නිසා ශරීරය කෙට්ටු විය.
මොහතනුත්තං.,මෝහය තුනී බව.
පජහති විනොදෙති බ්‍යන්තීකරොති.,"අත්හරියි, දුරු කරයි, කෙළවර කරයි."
බුද්ධො භගවාති,බුද්ධය භගවත්ය
පථවියා මා මඤ්ඤි,පෘථිවිධාතුව ආශ්‍රයකොට තමා පිහිටියේයයි හඟී
බහුං වෙ සරණං යන්ති,බොහෝ දෙනා සරණ යති
ධම්මො දෙසිතො,ධර්මය දේශනා කරන ලද්දේද
එතමහං බ්‍රාහ්මණ පරිසුද්ධමනොකම්මන්තතං අත්තනි සම්පස්සමානො,බ්‍රාහ්මණය මේ පිරිසිදු සිතිවිලි ඇති බව තමා කෙරෙහි දක්නා මම
අදුක්ඛමසුඛං වෙදනං වෙදයාමීති පජානාති,දුක්ද නොවූ සැපද නොවූ වේදනාවක් විඳිමියි දැනගනී
"තස්ස මය්හං, භික්ඛවෙ, එතදහොසි - 'න ඛො ආළාරො කාලාමො ඉමං ධම්මං කෙවලං සද්ධාමත්තකෙන. පවෙදෙති.","මට මෙලෙස සිතුනා: ""ආළාරකාලාමයන් මේ ධර්මය හුදු ශ්‍රද්ධාවෙන් පමණක් දේශනා කරනවා නොවේ."
යං දිට්ඨං සුතං මුතං විඤ්ඤාතං සබ්බං අභිසම්බුද්ධං.,දකින අසන විඳින දන්නා සියල්ල අවබෝධ කරන ලදී.
නෙවාසිකෙහි භික්ඛූහි සද්ධිං පටිසම්මොදමානා,ආවාසික භික්ෂූන් සමග සතුටුව කතා නොකරමින්
වඩ්ඪෙන්ති කටසිං ඝොරං ආදියන්ති පුනබ්භවන්ති.,ඔවුහු භයානක සොහොන (සංසාරය) වඩවමින් නැවත උපදිති.
"කතමො ච, භික්ඛවෙ, පුග්ගලො න සෙවිතබ්බො.","මහණෙනි, සේවනය නොකට යුතු පුද්ගලයා කවරේද?"
"තත්ථද්දසං රමණීයං භූමිභාගං, පාසාදිකඤ්ච වනසණ්ඩං.","එහිදී මම ඉතා රමණීය වූ භූමි භාගයක් ද, සිත් ගන්නාසුලු වන ලැහැබක් ද දුටුවෙමි."
අරියානං අදස්සාවී අරියධම්මස්ස අකොවිදො අරියධම්මෙ අවිනීතො,බුද්ධාදී උත්තමයන් නුවණැසින් නුදුටුවාවූ උතුම් ධර්මයෙහි දක්ෂ නොවූ උතුම් ධර්මයෙහි හික්මීමක් නැත්තාවූ
අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තා විහරන්ති,එකිනෙකාට මුවසැතින් විදිමින් වාසය කරති
දුක්ඛවිපාකානි ආයතිං.,මතු දුක් විපාක ගෙන දෙන.
තිට්ඨං නිසින්නො උද වා සයානො,සිටින හෝ හිඳින හෝ හෝනේ හෝ
භික්ඛු ආසවානං ඛයා අනාසවං චෙතොවිමුත්තිං පඤ්ඤාවිමුත්තිං සච්ඡිකත්වා විහරති.,භික්ෂුව ආශ්‍රව ක්ෂය කොට රහත් ඵල සමාධිය හා ප්‍රඥාව ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට වාසය කරයි.
සීතිභූතං නිරූපධිං,සිහිල් කෙලෙස් රහිත
අකතඤ්ඤුතා අකතවෙදිතා.,කෙළෙහි ගුණ නොදැනීම සහ එය ප්‍රකාශ නොකිරීම.
අහං ඉමස්මිං ආකාසෙ රූපං ලිඛිස්සාමි,"""මම මේ අහසෙහි රූප අඳින්නෙමි, රූප පහළ කරන්නෙමි""යි (කියන්නේය)"
සීලබ්බතුපාදානං අත්තවාදුපාදානං,සීලබ්බත උපාදානය අත්තවාද උපාදානය
"ඨානඤ්ච ඛො එතං, භික්ඛවෙ, විජ්ජති යං පුථුජ්ජනො අඤ්ඤං සත්ථාරං උද්දිසෙය්‍ය.","මහණෙනි, මෙබඳු දෙයක් නම් දක්නට ලැබේ. (එනම්) යම් හෙයකින් පෘථග්ජනයෙක් අන්‍ය ශාස්තෘවරයෙකු විශ්වාස කරන්නේය,"
දිවසං චඞ්කමෙන නිසජ්ජාය ආවරණීයෙහි ධම්මෙහි චිත්තං පරිසොධෙති.,දවල් කාලයෙහි සක්මනින් හා හිඳීමෙන් නීවරණ ධර්මයන්ගෙන් සිත පිරිසිදු කරයි.
කායෙන සංවරො සාධු සාධු වාචාය සංවරො,කයෙන් සංවරය මැනවි වචනයෙන් සංවරය මැනවි
"තස්ස මය්හං, භික්ඛවෙ, එතදහොසි - ‘රමණීයො වත, භො, භූමිභාගො.’","මහණෙනි, එවිට මට මෙසේ සිතුණි: ""මේ භූමිභාගය ඒකාන්තයෙන්ම රමණීය ය."""
උභො ජානිපතයො දිට්ඨෙ ධම්මෙ අඤ්ඤමඤ්ඤං පස්සිතුං.,අඹුසැමි දෙදෙනා මෙලොව දී ඔවුනොවුන් දකින්නට.
නාහං භගවතො දස්සනස්ස තිත්තිමජ්ඣගා කුදාචනං.,මම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දැකීමෙහි කිසි කලෙක තෘප්තියට පත් නොවූයෙමි.
ආයස්මතො සාරිපුත්තස්ස සුත්වා භික්ඛූ ධාරෙස්සන්තීති,ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේගෙන් අසා භික්ෂූහු දැනගන්නාහුය
නිබ්බෙධිකපඤ්ඤතාය සංවත්තති.,කෙලෙස් විදින ප්‍රඥාව පිණිස පවතී.
පුඤ්ඤඤ්චෙ පුරිසො කයිරා,පුරුෂයෙක් පිනක් කරන්නේ නම්
හායතෙ වාපි තස්ස සා,ඔහුට අඩුවෙයි
මොහො අකුසලමූලං,මෝහය අකුසලයේ මුලකි
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු අරහං හොති ඛීණාසවො.,"මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව අරහත් වූ, ආශ්‍රවයන් ක්ෂය කළ කෙනෙක් වෙයි."
විමොක්ඛො යස්ස ගොචරො,ඔහුගේ ගෝචරය අරමුණ එයයි
සුපිනං යථා න පස්සති,සිහින දේ නැවත නොදකී
යස්ස පාණෙ දයා නත්ථි,යමෙක් සත්වයන්ට දයාව නැත
අවිජ්ජාගතා පජා අණ්ඩභූතා.,ප්‍රජාව අවිද්‍යාව නමැති බිත්තර කටුවෙන් වැසුනු පිරිසකි.
අථො ජාතික්ඛයං පත්තො අභිඤ්ඤාවොසිතො මුනි,ජාතිය අවසන් කර අභිඤ්ඤාවෙන් නිම වූ මුනි
අමොහො කුසලමූලං,අමෝහය කුසල් මුලයි
න හි ජාතු සංයොජනසඞ්ගසත්තා,බැඳීම් වලට ඇලුණු අය කිසිවිටකත්
තෙජං තෙජතො සඤ්ජානාති,තෙජොධාතුව තෙජොධාතුව වශයෙන් හඟියි
සීතොදකා නජ්ජො භවන්ති,සිහිල් ජල නදී උපදිති
රාගස්ස පරික්ඛයාය.,රාගය ගෙවීම පිණිසයි.
පිණ්ඩොලො විචරසි පත්තපාණී,පාත්‍රය අතේ ගෙන පිඩු සොයමින් යයි
සාධිකමිදං භන්තෙ දියඩ්ඪසික්ඛාපදසතං අන්වද්ධමාසං උද්දෙසං ආගච්ඡති.,"ස්වාමීනි, අඩ මසක් පාසා එක්සිය පනසකට වැඩි ශික්ෂාපද උදෙසීමට පැමිණෙයි."
පඤ්ඤාසාමඤ්ඤගතානං සතං පඤ්ඤාකථා ච නො භවිස්සති.,ප්‍රඥාවෙන් සමාන වූවන් අතර ප්‍රඥාව පිළිබඳ කථාව ඇති වෙයි.
අත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං උද්ධච්චකුක්කුච්චන්ති පජානාති,මා තුළ උද්ධච්චකුක්කුච්චය ඇතැයි දැනගනී
පාපමරියෙහි දුක්කර,ආර්යයන් විසින් පව් කිරීම දුෂ්කරය
අඤ්ඤෙන පිට්ඨිට්ඨිකං අඤ්ඤෙන සීසකටාහං,වෙන දිශාවක විසුරුණු පිටකටුද වෙන දිශාවක හිස්කබලද
ආගතො ඉමං සද්ධම්මං,මේ (නිර්වාණ) ධර්මයට පැමිණියේ වෙයි
පුඤ්ඤමෙව සො සික්ඛෙය්‍ය,ඔහු පිනම වඩන්න යුතුය
යතො ඛො ආවුසො අරියසාවකො සළායතනඤ්ච පජානාති,ඇවැත්නි යම් තැනක පටන් ආර්ය ශ්‍රාවකතෙම ආයතන දනීද
නයිදං බ්‍රහ්මචරියං වුස්සති ජනකුහනත්ථං.,මේ බ්‍රහ්මචර්යාවෙහි වසන්නේ ජනයා රැවටීමට නොවේ.
අපෙතො දමසච්චෙන,දමනය සහ සත්‍යයෙන් පහවූවෙක් නම්
සෙය්‍යථාපි භො ගොතම නික්කුජ්ජිතං වා උක්කුජ්ජෙය්‍ය පටිච්ඡන්නං වා විවරෙය්‍ය,භවත් ගෞතමයන්වහන්ස යටිකුරු කොට තබන ලද්දක් උඩුකුරු කරන්නේ හෝ යම්සේද වසා තබන ලද්දක් වැසුම් හැර දක්වන්නේ හෝ යම්සේද
කායසම්ඵස්සො,ශරීරය හා අරමුණු ගැටීම (කාය සම්ඵස්සය)
පසාදනීයෙ ඨානෙ අප්පසාදං උපදංසෙති.,පැහැදිය යුතු තැන නොපැහැදීම පෙන්වයි.
සුමතිකතං කරොති.,මනාකොට සම කරයි.
න උච්චාවචං ගච්ඡති,උස් පහත් පසු නොයයි
සුතෙ අසුතවාදී හොති.,ඇසූ දෙය නොඇසුවෙමි යි පවසයි.
ජිනෙ කදරියං දානෙන,මසුරා දානයෙන් ජයගන්න
එතෙ හි සඞ්ඝසොභනාති.,මොහු සැබවින්ම සංඝයා හොබවන්නෝ වෙති.
ආගාළ්හෙනපි වුච්චමානො ඵරුසෙනපි වුච්චමානො සන්ධියතිමෙව.,තදින් හෝ රළුවට යමක් කීවත් ඔහු (නොකිපී) සමඟි වෙයි.
ජිණ්ණං ගොපානසිවඞ්කං භොග්ගං,ජරාජීර්ණ වූ වකුටු වූ (ගොනැස්සක් මෙන්) කොන්ද බිඳුණු
නෙතං අජ්ජතනාමිව,අද පමණක් ඇති දෙයක් නෙවෙයි
සියා එවං මහා අට්ඨිකඞ්කලො අට්ඨිපුඤ්ජො අට්ඨිරාසි,එතරම් මහත් ඇට ගොඩක් ඇට සමූහයක් ඇට රැසක් වන්නේය
ස වෙ අක්ඛෙය්‍යසම්පන්නො,ඒ පුද්ගලයා නුවණින් සම්පන්න වේ
කෙවට්ටා මඤ්ඤෙ මච්ඡවිලොපෙ,මසුන් අල්ලන කෙවුලන් මෙන් හඬ කරන අයද
ආමිසපරිච්චාගො ච ධම්මපරිච්චාගො ච.,ආමිස පරිත්‍යාගය සහ ධර්ම පරිත්‍යාගයයි.
සුග්ගහිතං සුත්තන්තං පරියාපුණන්ති.,නිවැරදි ලෙස පද ව්‍යඤ්ජන සහිතව සූත්‍ර ඉගෙන ගනිති.
යස්සෙවං භාවිතං චිත්තං කුතො තං දුක්ඛමෙස්සති,මෙලෙස වඩන ලද සිත ඇති තැනැත්තාට දුක කොයින් පැමිණේද
න ථෙරොත්වෙව සඞ්ඛ්‍යං ගච්ඡති.,එවැනි පුද්ගලයා ස්ථවිර යන නාමයට කිසිසේත්ම අයිති නොවේ.
කතමා සළායතනනිරොධගාමිනී පටිපදා,සය ආයතනයන් නැතිකිරීමට යන ප්‍රතිපදාව කවරේද
"පුණ්ණොති ඛො මෙ, ආවුසො, නාමං; මන්තාණිපුත්තොති ච පන මං සබ්‍රහ්මචාරී ජානන්තීති.","(පුණ්ණ හිමි): ඇවැත්නි, මගේ නම පුණ්ණ. සබ්‍රහ්මචාරීන් මාව හඳුන්වන්නේ 'මන්තාණිපුත්ත' යනුවෙනි."
චතූහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො භත්තුද්දෙසකො.,කරුණු හතරකින් යුක්ත වූ දානය බෙදන භික්ෂුව.
"ද්වෙමා, භික්ඛවෙ, වස්සූපනායිකා.","මහණෙනි, වස් එළඹිය යුතු කාලයන් දෙකක් පවතී."
සො සොචති,නැවත ශෝක කරයි
නෙක්ඛම්මවිතක්කං අබ්‍යාපාදවිතක්කං අවිහිංසාවිතක්කං බහුලමකංසු.,"නෛෂ්ක්‍රම්‍ය විතර්කය, අව්‍යාපාද විතර්කය හා අවිහිංසා විතර්කය බහුල කළහ."
සො යෙන පවාරෙති තං න යථාධිප්පායං දෙති.,පැවරූ දෙය සිතූ පරිදි ලබා නොදෙයි.
යස්ස මොහො පහීනො,මෝහය පහකළ පුද්ගලයා
අරඤ්ඤායතනං අජ්ඣොගාහෙත්වා,වනයකට වැද (ගැඹුරට ගොස්)
අයමෙව අරියො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො විඤ්ඤාණනිරොධගාමිනී පටිපදා,මේ ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයම විඤ්ඤාණය නැතිකිරීමේ ප්‍රතිපදාවයි
ලොකෙ ජාතො ලොකෙ සංවඩ්ඪො ලොකෙන අනුපලිත්තො.,ලෝකයේ ඉපදී ලෝකයේ වැඩුණ ද ලෝකය හා නොඇලී සිටිමි.
දිස්වාන යෙන තෙ කුමාරකා තෙනුපසඞ්කමි,දැක ඒ ළමයින් ළඟට ගියේය
ධම්මං අපස්සන්තො,ධර්මය නොදකින අය
තත්ථ අප්පසන්නා චෙව නප්පසීදන්ති,එහි නොපැහැදුනාහු තවත් නොපහදියි
න ඡන්දාගතිං න දොසාගතිං ගච්ඡති.,ඡන්දයෙන් හෝ ද්වේෂයෙන් අගතියට නොයයි.
ඉමස්මිඤ්ච සවිඤ්ඤාණකෙ කායෙ අහඞ්කාරමමඞ්කාරමානානුසයා න භවිස්සන්ති.,විඤ්ඤාණය සහිත මේ ශරීරයෙහි 'මම' කියා හෝ 'මගේ' කියා හෝ මාන අනුශයයන් ඇති නොවන්නේය.
දෙවෙ දෙවතො සඤ්ඤත්වා දෙවෙ මඤ්ඤති,දෙවියන් දෙවියන් වශයෙන් ඇඳින දෙවියන් ආත්මයයි හඟියි
ආපං අභිනන්දති,ආපොධාතුව ඇසුරු කළ ආත්මයට ආශාවෙන් සතුටු වෙයි
"යෙසං කායගතාසති අප්පමුට්ඨා, අමතං තෙසං අප්පමුට්ඨං.","යමෙකුට කායගතාසතිය අමතක නොවූයේද, ඔහුට නිර්වාණය අමතක නොවූයේය."
"ද්වින්නාහං, භික්ඛවෙ, ධම්මානං උපඤ්ඤාසිං.","මහණෙනි, මම කරුණු දෙකක් මැනවින් දැනගත්තෙමි."
ඡන්දා දොසා මොහා ච භයා ගාමිනො.,"ඡන්ද, ද්වේෂ, මෝහ සහ භය මගින් අගතියට යන්නෝය."
පරිදෙවසොකා සහමච්ඡරා,වැළපීම ශෝකය මසුරුකමත් එයින් හටගනී
යත්ථකාමනිපාතිනො,කැමති කැමති අරමුණකට වැටෙයි
ඛීණාසවං කුක්කුච්චවූපසන්තං,කෙලෙස් නැති සන්සුන් අයට
විඤ්ඤාණං විරාගුනං ඤත්වා,විඥානය නසන බව දැන
නවො චෙපි භික්ඛු හොති සීලවා කල්‍යාණධම්මො.,නවක භික්ෂුවක් වුවද ඉදින් සිල්වත් වූ යහපත් ධර්ම ඇත්තෙක් වේ නම්.
මග්ගදූසී,මාර්ගය විනාශ කරන අයෙක්
අථ ඛො තෙසං භික්ඛූනං අචිරපක්කන්තස්ස භගවතො එතදහොසි,ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩි (පිටව ගිය) නොබෝ වේලාවකින් ඒ භික්ෂූන්ට මේ අදහස පහළ විය
තාදිසං පණ්ඩිතං භජෙ,එබඳු පණ්ඩිතයා ඇසුරු කළ යුතුය
කථඤ්ච මහාචොරො බලවනිස්සිතො හොති? රාජානං වා රාජමහාමත්තානං වා නිස්සිතො හොති.,සොරා කෙසේ බලවතුන් ඇසුරු කරයි ද? රජුන් හෝ රජ මහ ඇමතියන් ඇසුරු කිරීමෙනි.
යතො ඛො ආවුසො අරියසාවකො ජාතිඤ්ච පජානාති,යම්තැනක පටන් ආර්ය ශ්‍රාවකතෙම ජාතිය (ඉපදීම) දනීද
කොධං පෙසුණියඤ්ච පනුදෙය්‍ය,ක්‍රෝධය හා කේළම දුරු කරයි
තෙ වඩ්ඪයන්ති නිරයං,ඔවුන් නිරය වැඩි කරති
ස්වකීය ආත්මභාවයෙහි පවත්නා සැකයෝ,තමාගේ ආත්මභාවය ගැන පවත්නා සැකයෝ
න ඛ්වෙත්ථ භන්තෙ එකංසෙනාති.,"ස්වාමීනි, මෙහිදී ඒකාන්තයෙන්ම (ඵල සහිත යැයි) කිව නොහැකිය."
භූතා ව සම්භවෙසී ව,උපන් හා උපදින සත්හුද
චරණවා,ශීලයෙන් යුත්
සො ච උපාසකො ආයස්මතො මහාමොග්ගල්ලානස්ස උපට්ඨාකො හොති,ඒ උපාසකයා ආයස්මත් මහාමොග්ගල්ලාන හිමියන්ගේ උපස්ථායකයෙකි
යං යං පදෙසං භජති,යම් යම් තැනට යයි නම්
"ථෙරොපි මං වදෙය්‍ය, නවොපි මං වදෙය්‍ය.",වැඩිමහලු මෙන්ම නවක භික්ෂූන් ද මට අවවාද කෙරෙත්වා.
සංඛිත්තෙන භාසිතස්ස විත්ථාරෙන අත්ථං ආජානාමි.,ඔබ වහන්සේ කෙටියෙන් වදාළ දේ විස්තර සහිතව මට පහදා දෙන සේක්වා.
සප්පුරිසො අසප්පුරිසං ජානෙය්‍ය.,සත්පුරුෂයා අසත්පුරුෂයෙකුව හඳුනා ගනියි.
යථාභූතං නප්පජානන්ති,ඇති සැටියෙන් (සැබෑ ලෙසම) නොදනිත්ද
සුත්වාන බුද්ධවචනං,බුදු වදන් අසා
බහලපත්තපලාසො සන්දච්ඡායො,ඝන පත්‍ර ඇති සිසිල් සෙවන ඇති
මක්ඛං පජහථ,මක්ඛය අත්හරින්න
මනුජස්ස පමත්තචාරිනො තණ්හා වඩ්ඪති මාලුවා විය,ප්‍රමාදයෙන් හැසිරෙන මිනිසාට තෘෂ්ණාව මාලුවා වැල මෙන් වැඩෙයි
න හි රුණ්ණං වා සොකො වා යා චඤ්ඤා පරිදෙවනා,හැඬීම හෝ ශෝකය හෝ යම් වෙනත් විලාපයක් හෝ වැඩ පිණිස නොවේ
මහතො කායස්ස පදාලෙතා.,මහත් වූ දේ පලන්නා (බිඳලන්නා).
පුග්ගලො දෙවො හොති අසුරපරිවාරො.,පුද්ගලයා අසුර පිරිවර ඇති දෙවියා වෙයි.
න සො කාසාවමරහති,ඔහු කාෂාය වස්ත්‍රයට සුදුසු නොවේ
විඤ්ඤාණඤ්චායතනං නාභිනන්දති,විඤ්ඤාණඤ්චායතන දෙවියන් සතුටු නොවන්නාහ
තාදිසං උපසංයන්ති සඤ්ඤතා බ්‍රහ්මචාරයො.,එවැනි දානයක් කරා සංයම ඇති උතුමෝ වඩිති.
අපි චායස්මා මහාකච්චානො සත්ථු චෙව සංවණ්ණිතො,එසේ ද වුවත් ආයුෂ්මත් මහා කාත්‍යායන ස්ථවිරයන් වහන්සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ද වර්ණනා කරන ලද්දේය
අථ ච පන සො යක්ඛො ඩය්හාමි ඩය්හාමීති වත්වා තත්ථෙව මහානිරයං අපතාසි,එවිට ඒ යක්ඛයා දැවෙමි දැවෙමි කියමින් එතැනම මහා නිරයට වැටුණේය
තීහි භික්ඛවෙ ධම්මෙහි සමන්නාගතො යථාභතං නික්ඛිත්තො එවං නිරයෙ.,"මහණෙනි, කරුණු තුනකින් යුක්ත වූ පුද්ගලයා බරක් බිම තබන්නාක් මෙන් නිරයෙහි උපදියි."
දදං පරෙසං අන්නපානං,අන් අයට ආහාරපාන දෙයි
අග්ගි වා දහති උදකං වා වහති,ගින්නෙන් දැවෙයි හෝ වතුරෙන් විනාශ වෙයි
ධම්මාපි තෙසං න පටිච්ඡිතාසෙ,ධර්මයන්වත් අල්ලාගන්නේ නැත
දන්තො සෙට්ඨො මනුස්සෙසු,මිනිසුන් අතර උත්තමයා දැමුණු පුද්ගලයාය
පඤ්ඤාපටිලාභාය සංවත්තති.,ප්‍රඥාව ලැබීම පිණිස පවතී.
දාතාරං නාවජානියා,දායකයාට අවමන් නොකරන්න
කංසො උපහතො යථා,කැඩුණු ලෝහ තලියක් මෙන්
"තයොමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා නෙවත්තබ්‍යාබාධායපි සංවත්තන්ති, න පරබ්‍යාබාධායපි සංවත්තන්ති, න උභයබ්‍යාබාධායපි සංවත්තන්ති.","මහණෙනි, මේ කරුණු තුන තමාට පීඩා පිණිස නොවේ ද, අනුන්ට පීඩා පිණිස නොවේ ද, දෙපිරිසටම පීඩා පිණිස නොපවතියි."
ඉධ තථාගතො ජාතො.,තථාගතයන් වහන්සේ මෙහි උපන් සේක.
"සො අජානං වා ආහ ‘න ජානාමී’ති, ජානං වා ආහ ‘ජානාමී’ති.","ඔහු නොදන්නා දේ 'නොදනිමි' යි පවසයි, දන්නා දේ 'දනිමි' යි පවසයි."
පුච්ඡාමහං ගොතමං වදඤ්ඤුං,මම ගෞතමයන් විචාරමි
කම්මං සුක්කං සුක්කවිපාකං.,සුදු (කුසල්) කර්මය සහ සුදු විපාකය.
තත්ථ විමුච්චති,එතැනින් නිදහස් වෙයි
හරෙය්‍ය පාණිනා විසං,අතින් විස ගන්නා හැක
වණ්ණං සුඛං බලං දත්වා තස්ස භාගී හොති.,"වර්ණය, සැපය හා බලය දීමෙන් ඒවායේ කොටස්කරුවෙකු වෙයි."
එතං ආදාය ගච්ඡති,මෙය රැගෙනම යයි
කාමුපාදානං දිට්ඨුපාදානං සීලබ්බතුපාදානං අත්තවාදුපාදානං,කාම උපාදානයය දිට්ඨි උපාදානයය ශීලව්‍රත උපාදානයය ආත්මවාද උපාදානයය යන සතරයි
සුද්ධාවාසෙ දෙවෙ සංසරෙය්‍යං.,සුද්ධාවාස දෙව්ලොව සැරිසැරුවෙම් නම්.
සමාහිතො,එකග සිතින්
සත්තමී විචිකිච්ඡා තෙ,සත්වැනි සෙනාව සැකය
අනුපාදාය ආසවෙහි චිත්තං විමුත්තං.,නොගෙන (උපාදානය නොකොට) ආශ්‍රවයන්ගෙන් සිත මිදුණේ ද?
"චිරස්සුතා නො, ආවුසො ආනන්ද, භගවතො සම්මුඛා ධම්මී කථා.","""ඇවැත්නි ආනන්දය, අපට භාග්‍යවතුන් වහන්සේගෙන් ධර්ම දේශනාවක් අසන්නට නොලැබී බොහෝ කල් ගත විය."""
සමණං වා බ්‍රාහ්මණං වා උපසඞ්කමිත්වා පවාරෙති.,ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන් වෙත ගොස් පිරිකරවලින් පවරයි.
තථාගතසාවකෙන වා,තථාගත ශ්‍රාවකයෙකු හැර.
යං කත්වා අනුතප්පති,කළ පසු පසුතැවිලි වන කර්මය
අක්ඛමා ඛමා දමා සමා පටිපදා.,"නොඉවසන, ඉවසන, දමනය කරන හා සංසිඳුවන ප්‍රතිපදා."
"තයොමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා අත්තබ්‍යාබාධායපි සංවත්තන්ති, පරබ්‍යාබාධායපි සංවත්තන්ති, උභයබ්‍යාබාධායපි සංවත්තන්ති.","මහණෙනි, මේ කරුණු තුන තමාට පීඩා පිණිස ද, අනුන්ට පීඩා පිණිස ද, දෙපිරිසටම පීඩා පිණිස ද පවතියි."
දිට්ඨීසු සාරම්භකථා,දෘෂ්ටි ගැන අරගල සහිත කතා කරති
අතිත්තඤ්ඤෙව කාමෙසු,කාමයන්හි තෘප්තියක් නොලැබූවෙකු
නානුබන්ධිතබ්බො,ඔහුට බැඳී නොවිසිය යුත්තේය
අච්ඡෙ වා උදකපත්තෙ,පැහැදිලි දිය බඳුනක හෝ
අතිමානො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා අතිමානො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො පහීනො හොති,මහණෙනි යම් කලෙක පටන් භික්ෂුව විසින් අභිමානය හිත කෙලෙසන්නකැයි දැන හිත කෙලෙසන අභිමානය නැති කරන ලද්දේ වෙයිද
චත්තාරො ධම්මා වඩ්ඪන්ති,ගුණ සතරක් වැඩෙයි
ලභති පීතිපාමොජ්ජං අමතං තං විජානතං,ප්‍රීති ප්‍රමෝදය ලැබේ එය නුවණැතිවන්ට අමෘතය වැනිව පෙනේ
උප්පජ්ජති සුඛං සොමනස්සං,යම් කායික සැපයක් හෝ මානසික සොම්නසක් උපදීද
සුසානෙ සෙය්‍යං කප්පෙමි.,සොහොනෙහි නිදා ගනිමි.
"ආරග්ගකොටිනිතුදනමත්තෙපි තිට්ඨන්ති, න ච අඤ්ඤමඤ්ඤං බ්‍යාබාධෙන්ති.",ඉදිකටු තුඩක් වැනි කුඩා තැනක බොහෝ දෙනා සිටියත් එකිනෙකාට බාධා නොකරති.
නචිරස්සෙව මහන්තත්තං වෙපුල්ලත්තං පාපුණන්ති.,නොබෝ කලකින් මහත් වූ දියුණුවට පැමිණෙති.
අස්සාදඤ්ච ආදීනවඤ්ච නිස්සරණඤ්ච,සැපය දෝෂය හා නිදහස් වීම යන කරුණු තුන
මද්දිතො කාමකණ්ටකො,කාම කටු පොඩි කර දමා ඇත
ඉදමස්ස ජවස්මිං වදාමි.,මෙය ඔහුගේ ජවය යැයි පවසමි.
දසමං.,දසවැනි සූත්‍රයයි.
මා ච පරං අභූතෙන අබ්භාචික්ඛිම්හාති.,අපි අන්‍යයන්ට අසත්‍යයෙන් චෝදනා නොකරමු (යන කරුණයි).
දෙවාපි නං පසංසන්ති,දෙවියෝ ද ඔහු වර්ණනා කරති
කථං නු ඛො භවිස්සාමි අනාගතමද්ධානං,අනාගත කාලයෙහි කෙබඳු සටහන් ඇත්තෙක් වන්නෙම්ද
සුත්තෙ ජාගරිතෙ,නිදීමෙහිද නිදි දුරුකිරීමෙහිද (අවදිව සිටීමෙහිද)
"යස්මිං, භික්ඛවෙ, පදෙසෙ භික්ඛු කෙසමස්සුං ඔහාරෙත්වා කාසායානි වත්ථානි අච්ඡාදෙත්වා අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිතො හොති.","මහණෙනි, භික්ෂුව යම් ප්‍රදේශයක කෙස් රැවුල් කපා කසාවත් හැඳ ගිහිගෙයින් නික්ම පැවිදි වූයේද."
යස්ස දොසො අප්පහීනො,ද්වේශය නොපහකළ පුද්ගලයා
තං භික්ඛවෙ පරිග්ගහං පරිග්ගණ්හෙය්‍යාථ.,"මහණෙනි, යම් බාහිර දෙයක් (පිරිකරක්) ලබා ගන්න."
තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා මහාමොග්ගල්ලානො භගවතො අවිදූරෙ නිසින්නො හොති,එම වේලාවේ ආයුෂ්මන් මහාමොග්ගල්ලාන තෙරුන් වහන්සේ භග්‍යවතුන් වහන්සේට නුදුරේ හිඳ සිටියේය
හිත්වා මානං එකචරො ස භික්ඛූ,මානය හැර දමා තනිව හැසිරෙන ඔහු භික්‍ෂුවෙකි
පටිප්පස්සම්භෙත්වා,සංසිඳුවාගෙන
න ඉති මං ජනො ජානාතූති,මෙසේ මාව ජනයා හඳුනගන්නා ලෙස නොවෙයි
නෙව සකපරිසං නො පරපරිසං උබ්බෙජෙතා.,තමාගේ හෝ අනුන්ගේ පිරිස නොපෙළන්නෙකි.
අසතං ධම්මං රොචෙති,අසත් ධර්මයට කැමති වෙයි
"අනුපුබ්බෙන නිබ්බානං, අධිගච්ඡන්ති පණ්ඩිතාති.",නුවණැත්තෝ පිළිවෙළින් නිවන අවබෝධ කරගනිති.
"නෙවාපිකපරිසාති ඛො, භික්ඛවෙ, මාරපරිසායෙතං අධිවචනං",'වැද්දාගේ පිරිස' යනු මාර පිරිසට නමකි.
ඨිතෙන කායෙන ඨිතෙන චෙතසා,මනාව පිහිටි කයෙන්ද මනාව පිහිටි සිතෙන්ද යුක්තව
කිස්ස ලොකො උපාදාය,කුමක් ගෙන ලෝකය පවතිද
සන්දිට්ඨිකා නිජ්ජරා අකාලිකා එහිපස්සිකා.,"කෙලෙස් දිරවා හැරීම ප්‍රත්‍යක්ෂය, කල් නොයවා ඵල දෙයි, එව බලව යැයි පෙන්විය හැකිය."
දෙවෙ නාභිනන්දති,දෙවියන්ට සතුටු නොවන්නාහ
දීපං පබ්‍රූහි මාරිස,පිහිටක් වදාරනු මැනව
එවමෙවං භගවතා අනෙකපරියායෙන ධම්මො පකාසිතො,එසේම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ධර්මය බොහෝ ක්‍රමයෙන් පැහැදිලි කළසේක
පුග්ගලො දෙවො හොති දෙවපරිවාරො.,පුද්ගලයා දේව පිරිවර ඇති දෙවියා වෙයි.
නින්දන්ති බහුභාණිනං,බොහෝ කතා කරන අයටත් නින්දා කරති
සම්මාසඞ්කප්පං භාවෙති.,"සම්‍යක් සංකල්පය (යහපත්සේ කල්පනාව) වඩාද,"
හිරී ඊසා,ලජ්ජාව නඟුල අග වේ
අනිට්ඨො අකන්තො අමනාපො.,"අනිෂ්ට වූ, අකාන්ත වූ, අමනාප වූ."
විරතො විකාලභොජනා.,නොකල්හි ආහාර ගැනීමෙන් වෙන් වූයෙමි.
පඤ්ජලිකොව නං යාචති - දෙහි මෙ මාරිස උරබ්භං වා උරබ්භධනං වාති.,දෑත් එක්කොට වැඳ ඔහුගෙන් වන්දිය හෝ එළුවා හෝ ඉල්ලයි.
සුනක්ඛත්තං සුමඞ්ගලං සුප්පභාතං සුහුට්ඨිතං.,"එය යහපත් නැකතකි, මංගල්‍යයකි, මනා අලුයමකි, මනා පිබිදීමකි."
නිරයො තිරච්ඡානයොනි පෙත්තිවිසයො,නිරය තිරිසන් යෝනිය ප්‍රේත ලෝකය
සියා භික්ඛූති භගවා අවොච.,මහණ එය ද විය හැකියැයි බුදුරජාණන් වහන්සේ වදාළහ.
න ලාභී හොති චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානප්පච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං.,සිව්පසය ලබන්නෙක් නොවීම ඔහුගේ උස මහතෙහි අඩුවයි.
තං ජනො හරෙය්‍ය වා දහෙය්‍ය වා.,එය මිනිසුන් රැගෙන ගියත් හෝ පුලුස්සා දැමූවත්.
වීතිසාරෙත්වා එකමන්තං නිසීදිම්හ,නිමවා එක පැත්තක වාඩි වුනෙමු
මනින්ද්‍රියෙ සංවරං ආපජ්ජති.,මනින්ද්‍රියෙහි සංවරයට පැමිණෙයි.
පඤ්ඤා චෙව සති යඤ්ච,ප්‍රඥාවත් සිහියත්
අහම්පි භික්ඛු අහම්පි භික්ඛූති.,"මම ද භික්ෂුවක්මි, මම ද භික්ෂුවක්මි යනුවෙන්."
අථ ඛො සො ගොපාලකො භගවතො අධිවාසනං විදිත්වා උට්ඨායාසනා,ගොපල්ලා ඉවසීම දැන ආසනයෙන් නැගිට
පිට්ඨිතො පිට්ඨිතො ආගච්ඡන්තං,පසුපසින් පසුපසින් එන බව
ගෙධං බ්‍රූමි මහොඝොති,ගිජුකම මහ වතුරයැයි කියමි
චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානුප්පදානෙන.,"සිවුරු, පිණ්ඩපාත, සේනාසන සහ ගිලන්පස බෙහෙත් පිරිකර දීමෙන් (ප්‍රත්‍යුපකාර කළ නොහැකිය)."
සම්මාදිට්ඨිකා සීලවතී කල්‍යාණධම්මා.,"(බිරිඳ) සම්‍යක් දෘෂ්ටිකය, සිල්වත්ය, යහපත් ගුණ ඇත්තීය."
ඉමෙහි චතූහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො.,"මහණෙනි, මේ ධර්ම සතරින් යුක්ත වූ (මහණ තෙමේ)."
වුද්ධිං විරූළ්හිං වෙපුල්ලං ආපජ්ජිස්සතීති,"දියුණුවට, වැඩීමට හා මහත් බවට පැමිණෙන්නේය"
පණීතෙන ඛාදනීයෙන භොජනීයෙන සහත්ථා සන්තප්පෙති සම්පවාරෙති.,"ප්‍රණීත වූ කෑ යුතු බුදිය යුතු දෙයින් සියතින්ම සතප්පවයි, වළඳවයි."
කච්චි විජ්ජාය සම්පන්නො,විද්‍යාවෙන් යුක්තද
මච්ඡරී ආනන්ද මාතුගාමො.,"ආනන්දය, ස්ත්‍රිය මසුරුකම සහිත තැනැත්තියකි."
එවමෙව ඛො භික්ඛවෙ භික්ඛු,එපරිද්දෙන්ම මහණෙනි භික්ෂුව
ආපදාසු ථාමො වෙදිතබ්බො.,විපත්තිවලදී (මිනිසාගේ) ශක්තිය දත යුතුය.
යත්ථ නාමඤ්ච රූපඤ්ච,නාමයත් රූපයත්
යං ඛො ආවුසො දුක්ඛෙ අඤ්ඤාණං,ඇවැත්නි දුක පිළිබඳ යම් නොදැන්මක් වේද
සුවණ්ණවණ්ණොසි,රන්වන් වර්ණ ඇති
ඉත්ථභාවඤ්ඤථාභාවං සංසාරං නාතිවත්තති.,මෙබඳු වූ හෝ වෙනත් වූ හෝ සංසාරය ඉක්මවා නොයයි.
අවීතරාගො,රාගය පහ නොවූ (රාග සහිත) කෙනෙක්
ලොකනිරොධගාමිනිඤ්ච පටිපදං පඤ්ඤාපෙමි.,ලෝක නිරෝධයට යන මාර්ගය ද (මෙහි ම) පනවමි.
සුතං සමාදියි,දහම ඇසීමත් දැනුමත් වැඩි කරගත්තේය
පාපං මම න විජ්ජති,මට පාපයක් නැත
සුඛො බුද්ධානමුප්පාදො,බුදුවරයන් උපදීම සුවය
අථෙත්ථ සල්ලමද්දක්ඛිං,මෙහි හුලක් මෙන් දුටුවෙමි
එකමන්තං නිසින්නං ඛො තං ගොපාලකං භගවා ධම්මියා කථාය සන්දස්සෙත්වා,එකත්පසෙක හුන් ගොපල්ලාට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ධර්ම කථාවෙන් කරුණු පැහැදිලි කරවා
සුඛඤ්ච කායෙන පටිසංවෙදෙසිං තතියං ඣානං,කයින් සැපය වින්දා වූ තුන්වැනි ධ්‍යානය
ස වෙ සඞ්ගාමජුත්තමො,ඔහු ජයගන්නන්ගෙන් උතුම්ය
සම්බොධියග්ගං ඵුසිස්සති,බෝධියට ළඟා වෙයි
අට්ඨිකසඞ්ඛලිකං සමංසලොහිතං,මස් හා ලේ සහිත වූ ඇටසැකිල්ලක් වූ
කිංවාදී සමණො කිමක්ඛායීති,ශ්‍රමණ තෙමේ කිනම් වාද ඇත්තෙක් ද කිනම් වාදයක් ප්‍රකාශ කරන්නෙක් ද
නින්දන්ති තුණ්හිමාසීනං,නිශ්ශබ්දව ඉන්නාවාටත් නින්දා කරති
ඛිලා නිඛාතා අසම්පවෙධී දාමා මුඤ්ජමයා නවා සුසණ්ඨානා,කණු හොඳින් පිහිටුවා ඇත නොසෙලේ ලණු නව හා මනාය
"සම්මාදිට්ඨිකස්ස, භික්ඛවෙ, අනුප්පන්නා චෙව අකුසලා ධම්මා නුප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච අකුසලා ධම්මා පරිහායන්තීති.","මහණෙනි, සම්‍යක්දෘෂ්ටියෙන් යුක්ත පුද්ගලයාහට පෙර නූපන් අකුශල ධර්මයෝත් නූපදිත්. උපන් අකුශල ධර්මයෝත් පිරිහෙත්."
යො ධම්මං නාතිවත්තති ආපූරති තස්ස යසො.,යමෙක් ධර්මය නොයික්මවයි ද ඔහුගේ කීර්තිය වැඩෙයි.
සඞ්ඛාරසමුදයා විඤ්ඤාණසමුදයො,සංස්කාරයන්ගේ හටගැන්මෙන් විඤ්ඤාණයන්ගේ හටගැන්ම වේ
කුසලස්ස උපසම්පදා,කුසල් වැඩීම
එකංයෙව මානුසකං භවං නිබ්බත්තෙත්වා දුක්ඛස්සන්තං කරොති.,එකම මිනිස් භවයක් ලබා දුක් කෙළවර කරයි.
අවිජ්ජාසමුදයා සඞ්ඛාරසමුදයො,අවිද්‍යාවගේ හටගැන්මෙන් සංස්කාරයන්ගේ හටගැන්ම වේ
තෙසං තං අස්ස දීඝරත්තං හිතාය සුඛායාති.,එය ඔවුන්ට බොහෝ කලක් හිත පිණිස සැප පිණිස පවතියි.
කො පච්චයො යෙන ඛත්තියාපි ඛත්තියෙහි විවදන්ති?,ක්ෂත්‍රියයන් ක්ෂත්‍රියයන් සමඟ විවාද කිරීමට හේතුවන ප්‍රත්‍යය කුමක්ද?
"ඉධ, භික්ඛවෙ, භික්ඛු අරහං හොති ඛීණාසවො.",මෙලොව භික්ෂුවක් රහත් වූ ආශ්‍රවයන් ක්ෂය කළ අයෙක් වෙයි.
බාහුලිකා ච හොන්ති සාථලිකා,චිවරාදිය බහුලකොට ඇත්තෝ වෙත්ද සර්වඥශාසනය ලිහිල්කොට ගන්නෝ වෙත්ද
‘අයං දුක්ඛනිරොධො’ති යථාභූතං පජානාති.,'මේ දුක නැති කිරීමයි' කියා තත්වූ පරිද්දෙන් දැනගනීද.
කං මග්ගජිනං,මාර්ගජිනයා කවරෙක්ද
කායගතාසතිං භාවෙති.,"කෙසාදී කාය කොට්ඨාශයන් අරමුණුකොට උපන් සිහිය වඩාද,"
එවං සංසට්ඨො කිර ත්වං ඵග්ගුන භික්ඛුනීහි සද්ධිං විහරසීති?,"ඵග්ගුණය, තොප මෙපරිද්දෙන් භික්ෂුණීන් සමඟ මිශ්‍රව වාසය කරන්නෙහිය යනු සැබෑ ද?"
ධම්මෙසු ධම්මානුපස්සී විහරති චතූසු අරියසච්චෙසු,චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මයන් කෙරෙහි ධර්මයන් අනුව බලමින් වාසය කරයි
අනාවිලො,අවුල් නැති
මහාපඤ්ඤතාය සංවත්තති.,මහත් ප්‍රඥාව ඇතිවීම පිණිස පවතී.
මච්චු ආදාය ගච්ඡති,මරණය ඔහුව අරගෙන යනවා
ගිහී නානුකරොති භික්ඛුනො,ගිහි භික්ෂුවට සමාන නොවේ
හාසපඤ්ඤතාය සංවත්තති.,සතුටුසහගත ප්‍රඥාව පිණිස පවතී.
සන්තින්ද්‍රියා භවිස්සාම සන්තමානසාති.,ඉඳුරන් සන්සුන් කරගත් සහ සන්සුන් සිත් ඇත්තෝ වන්නෙමුයි හික්මිය යුතුය.
ආබාධිකං දුක්ඛිතං බාළ්හගිලානං,රෝගී වූ දුක්ඛිත වූ තදින් ගිලන් වූ
"කල්‍යාණමිත්තස්ස, භික්ඛවෙ, අනුප්පන්නා චෙව කුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච අකුසලා ධම්මා පරිහායන්තීති.","මහණෙනි, කල්‍යාණමිත්‍රයන් ඇත්තාහට නූපන්නාවූ කුශලධර්මයෝත් උපදිත්, උපන්නාවූ අකුශල ධර්මයෝත් පිරිහෙත්."
කම්මං ඛෙත්තං.,කර්මය කෙත වෙයි.
"චෙතොපසාදහෙතු පන, භික්ඛවෙ, එවමිධෙකච්චෙ සත්තා කායස්ස භෙදා පරං මරණා සුගතිං සග්ගං ලොකං උපපජ්ජන්තීති","මහණෙනි, සිතෙහි පැහැදීම හේතුකොටගෙණ ද, මේ ලෝකයෙහි සමහර සත්ත්වයෝ මෙසේ ශරීරයාගේ භෙදයෙන් මරණින් මතු සුගති නම්වූ, ලෝකයෙහි උපදිත්"
තං භූමිරාමණෙය්‍යකං,ඒ භූමිය සිත්කළුය
අහම්පි තෙන ආදියො භවෙය්‍යං,මමත් ගැරහිය යුත්තෙක් වන්නෙමි
උපෙක්ඛාසහගතෙන චෙතසා ඵරිත්වා විහරති.,උපේක්ෂා සහගත සිතින් ලොව පුරා පතුරුවා වසයි.
මුද්ධාපි තස්ස විපතෙය්‍ය.,ඔහුගේ හිස පවා පැළෙන්නේය.
අරියඤ්ච අට්ඨඞ්ගිකං මග්ගං දුක්ඛූපසමගාමිනං,දුක්ඛ සංසිඳවීමට යන ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය
සීහො භික්ඛවෙ මිගරාජා තික්ඛත්තුං සීහනාදං නදති.,"මහණෙනි, මෘගරාජ වූ සිංහයා තුන් වරක් සිංහනාද කරයි."
හත්ථී සෙය්‍යථාපි කොට්ඨොති,ඇතා බිත්තියක් වැනියැයි සමහරු කීහ
අත්තවාදුපාදානස්ස පරිඤ්ඤං පඤ්ඤපෙති,ආත්මවාද උපාදනයාගේ නැති කිරීම පණවයි
ඉමෙ ඛො භික්ඛවෙ තයො පුග්ගලා ලොකස්මින්ති.,"මහණෙනි, මේ පුද්ගලයෝ තිදෙනා ලෝකයෙහි විද්‍යමාන වෙති."
භික්ඛූ අධිකරණං ආදියන්ති ධම්මිකං වා අධම්මිකං වා.,භික්ෂූහු ධාර්මික හෝ අධාර්මික වූ යම් විනිශ්චය කළ යුතු කරුණක් ගනිති.
තත්ථෙව එකමන්තං නිසීදි,එම තැනම එකත් පසෙක හිඳගත්තේය
එත්ථ ඡන්දං විරාජෙත්වා,එතැන තෘෂ්ණාව දුරු කර
ගයායං උම්මුජ්ජන්තෙපි නිමුජ්ජන්තෙපි,ගයා තොටුපලෙහි මතුවෙමින් ගිලෙමින් සිටිනවා දුටු සේක
අත්තනා ච ආරද්ධවීරියො වීරියාරම්භකථඤ්ච කත්තා.,තෙමේත් වීර්යවන්ත වී අන් අයට ද වීර්යය ගැන කතා කරන්නා වූ.
විද්වා ධම්මං සමෙච්ච,නුවණැති ධර්මය දැන
සත්ථා තං ආවුසො භද්දිය ආමන්තෙතී,ගුරුතුමා ඔබ කැඳවයි භද්දිය
රාජා මාගධො සෙනියො බිම්බිසාරො,මගධ දේශයට අධිපති සේනිය බිම්බිසාර රජු
සො ඛො පනායං අක්ඛාතො වෙපුල්ලො පබ්බතො මහා,මෙය නම් වෙපුල්ල කියන මහ පර්වතයයි කියනු ලැබේ
සාරිපුත්ත,ශාරීපුත්‍රය
අභාසිතං තථාගතෙන භාසිතන්ති දීපෙති.,බුදුරදුන් වදාරා නැති දේ වදාළා යැයි කීම උන්වහන්සේට කරන අපහාසයකි.
"නත්ථි ලොකෙ රහො නාම, පාපකම්මං පකුබ්බතො.",පව් කරන්නාට ලෝකයෙහි රහසක් කියා දෙයක් නැත.
ඉමෙ චත්තාරො පුග්ගලා ලොකස්මිං.,"මහණෙනි, මේ පුද්ගලයන් සතර දෙනා ලෝකයෙහි වෙති."
දිට්ඨධම්මිකානං අකුසලානං ධම්මානං සංවරාය.,මෙලොව අකුසල ධර්ම සංවරයට ය.
තතියො චෙතසොවිනිබන්ධො සුසමුච්ඡින්නො හොති,තුන්වන සිතේ බැම්ම මනාව සිඳින ලද්දේ වෙයි
ලොභස්ස ච පහානාය දොසස්ස ච පහානාය අත්ථි මජ්ඣිමා පටිපදා,ලෝභය නැතිකිරීම පිණිසද ද්වේෂය නැතිකිරීම පිණිසද මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව ඇත
එවමෙතස්ස කෙවලස්ස දුක්ඛක්ඛන්ධස්ස නිරොධො හොති,මෙලෙස සම්පූර්ණ දුක්ඛස්කන්ධය නිරෝධ වේ
පාණාතිපාතො ඛො ආවුසො අකුසලං,ඇවැත්නි ප්‍රාණ ඝාතය අකුසල්ය
ඣාය භික්ඛු මා පමාදො මා තෙ කාමගුණෙ රමෙස්සු චිත්තං,භාවනා කරන්න පමා නොවන්න කාමගුණ වලට සිත නොයවන්න
පෙසලා භික්ඛූ තුණ්හීභූතා සඞ්ඝමජ්ඣෙ සඞ්කසායන්ති.,සිල්වත් භික්ෂූහු නිශ්ශබ්දව සංඝයා මැද අකර්මන්‍යව වෙසෙති.
ආතාපිනො ජාතිඛයන්තදස්සිනො,වීරිය ඇතිව ජාති ක්ෂයය දකින්නා වන්න
සමානභාගං කුබ්බෙථ,සමාන ලෙස හැසිරෙන්න
උපරිපබ්බතෙ ථුල්ලඵුසිතකෙ දෙවෙ වස්සන්තෙ.,කඳු මුදුනෙහි ලොකු පොද ඇති වැසි වසිනා කල්හි.
ලොභඤ්ච ඛො භික්ඛවෙ අභිජානං පරිජානං,මහණෙනි ලෝභය දැන පිරිසිඳ දැන
යත්ථ එතෙ නිරුජ්ඣන්ති,මේවා නවතින තැන
සත්ත වස්සානි,සත් අවුරුද්දක් මුළුල්ලෙහි
සම්මාවාචා සම්මාකම්මන්තො.,නිවැරදි වචනය සහ නිවැරදි කර්මාන්තය.
ඝරං පවිසිත්වා ඝටියා ඔදනං උද්ධරිත්වා පත්තං පූරෙත්වා අදාසි,ගෙට පිවිස බත් ගෙන පාත්‍රය පුරවා තෙරුන්ට දුන්නේය
"අට්ඨානමෙතං, භික්ඛවෙ, අනවකාසො යං දිට්ඨිසම්පන්නො පුග්ගලො අඤ්ඤං සත්ථාරං උද්දිසෙය්‍ය.","මහණෙනි, මාර්ගදෘෂ්ටියෙන් සම්පූර්ණවූ (සෝවාන්) පුද්ගලයෙක් යම් හෙයකින් අන්‍ය ශාස්තෘවරයෙක් අදහන්නේය, යන මේ කාරණය හේතු රහිතයි. ප්‍රත්‍යය රහිතයි."
ඉමා ඛො භික්ඛවෙ තිස්සො තණ්හා,මහණෙනි මේ තෘෂ්ණා තුනයි
න එහිභද්දන්තිකො,එව වහන්සැයි කී කල්හි නොපිළිගන්නෙක් වීමි
භගවා කුසිනාරායං විහරති බලිහරණෙ වනසණ්ඩෙ.,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කුසිනාරා නුවර බලිහරණ නම් වන ලැහැබෙහි වෙසෙති.
මානො මක්ඛො ච ඔහිතො,මානයත් ගුණමකු බවත් තැන්පත් කර ඇත
ස ලොකං භජතෙ සිව,සුභ ලෝකයට යයි
ආදීනවං කාමගුණෙසු දිස්වා,කාමයේ දෝෂය දකිමින්
තිට්ඨතු නාගො මා නාගං ඝට්ටෙසි.,"නාගයා සිටියාවේ, රහතන් වහන්සේට පීඩා නොකරන්න."
"යෙ කෙචි, භික්ඛවෙ, ධම්මා කුසලා කුසලභාගියා කුසලපක්ඛිකා, සබ්බෙ තෙ මනොපුබ්බඞ්ගමා","මහණෙනි, කුසල්වූ, කුසල් භජනය කරන්නාවූ, කුශලපක්ෂයෙහි වූ යම්කිසි ධර්මකෙනෙක් වෙත්ද, ඒ සියලු ධර්මයෝ සිත පෙරටුකොට ඇත්තාහ."
තිට්ඨං චරං නිසින්නො ව,සිටියත් ඇවිදියත් හිඳියත්
නිච්චං බුද්ධගතා සති,බුද්ධානුස්සති නිතර තියෙන අයට
භික්ඛු සත්ථරි කඞ්ඛති විචිකිච්ඡති,භික්ෂුව ශාස්තෘන් වහන්සේ (බුදුරජාණන් වහන්සේ) කෙරෙහි සැක කරයි ද විචිකිච්ඡා (අවිශ්වාස) කරයි ද
න සීලබ්බතුපාදානස්ස පරිඤ්ඤං පඤ්ඤපෙන්ති,ශීලව්‍රත උපාදානයාගේ නැති කිරීම නොපණවත්
යං අකුසලං න තං කරිස්සසි යං පාපං න තං සෙවිස්සසීති.,"යමක් අකුසල්ද එය නොකරන්නෙහිය, යමක් පාපයක්ද එය සේවනය නොකරන්නෙහිය."
අනාමන්තෙත්වා උපට්ඨාකං අනපලොකෙත්වා භික්ඛුසඞ්ඝං එකො අදුතියො පක්කාමි,උපස්ථායකයාට හෝ භික්‍ෂු සංඝයට හෝ නොකියා තනිව දෙවැන්නෙක් නැතිව පිටත්ව ගියේය
අසන්තෙ න උපසෙවෙය්‍ය,අසත්පුරුෂයන් සෙවිය නොයුතුය
අප්පටිවානිතා ච පධානස්මිං.,ප්‍රධාන වීර්යයෙහි නොපසුබට බව ද වේ.
වදන්තු මං ආයස්මන්තො,ආයුෂ්මත්හු මට (අවවාද වශයෙන්) කරුණු කියත්වා
වචීසුචරිතෙන සමන්නාගතා,වචනයෙන් හොඳ හැසිරීම ඇති සත්වයෝ
එස මග්ගො මහත්තෙහි අනුයාතො මහෙසිභි,මෙම මාර්ගය මහත් උතුමන් විසින් අනුගමනය කරන ලදී
ජරාමරණසඞ්ඝාටං රොගනීළං පභඞ්ගුරං,ඒ දෑ ජරා මරණ ගැටුමක් රෝග කූඩුවක් බිඳෙනසුලු දෙයක් වේ
පරෙ අනොත්තාපී භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ ඔත්තාපී භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ පාපයෙහි භය නැත්තෝ වන්නාහුය අපි පාපයෙහි භය ඇත්තෝ වන්නෙමුයි
නෙතං සරණමුත්තමං,එය උතුම් සරණක් නොවේ
අයං දුක්ඛනිරොධොති යථාභූතං පජානාති,මේ දුක් නැතිකිරීමයයි ඇති සැටියෙන් දැනගනී
හීනෙ පණීතෙ සුවණ්ණෙ දුබ්බණ්ණෙ සුගතෙ දුග්ගතෙ,"ලාමක වූ, ප්‍රණීත වූ, මනා වර්ණ ඇති හා නැති, යහපත් හා අයහපත් ගති ඇති සත්ත්වයන්"
අප්පියා වාපි දායාදා,අප්‍රිය උරුමක්කාරයෝද
ඉති යං තං වුත්තං ඉදමෙතං පටිච්ච වුත්තන්ති,මුලින් යමක් කියන ලද නම් එය මේ (උතුම් ප්‍රාර්ථනාවන් ඉටුකර ගැනීම) සඳහාම කියන ලදී
කායදුච්චරිතෙන වචීදුච්චරිතෙන.,කාය දුශ්චරිතයෙන් සහ වාක් දුශ්චරිතයෙන්.
ධම්මෙ ඨිතා යෙ න කරොන්ති පාපකං.,ධර්මයෙහි පිහිටා යමෙක් පව් නොකරත් ද.
පාපකෙන ච සීලෙන,ලාමක ශීලයෙන් එකකි
"ඉමෙසං ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වින්නං ආසවා වඩ්ඪන්තීති.","මහණෙනි, මේ දෙදෙනාට වනාහි ක්ලේශයෝ වැඩෙත්."
සබ්‍රහ්මචාරී වත්තබ්බඤ්චෙව මඤ්ඤන්ති,සබ්‍රහ්මචාරීන් ඔහුව අවවාද කළ යුත්තෙකු ලෙස හඟිත්
මය්හම්පි ඛො මල්ලිකෙ නත්ථඤ්ඤො කොචි අත්තනා පියතරො,මල්ලිකාවෙනි මටත් මට වඩා ප්‍රිය කෙනෙක් නැත
මුනී රක්ඛති පාණිනෙ,මුනි සතුන් රකී
තීණි ඛො පනිමානි භික්ඛවෙ ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ භික්ඛුනො පවිවෙකානි.,"මහණෙනි, මේ ධර්ම විනයෙහි භික්ෂුවට විවේක තුනක් වෙති."
අඤ්ඤාවිමොක්ඛං,රහත් විමෝක්ෂය
වග්ගාරාමො අධම්මට්ඨො,කණ්ඩායම් වාදයට ඇලී අධර්මයට පිහිටයි
සප්පුරිසවග්ගො තතියො.,(චතුක්ක නිපාතයේ) තුන්වැනි සප්පුරිස වර්ගයයි.
බ්‍රහ්මලොකො සදෙවකො,දෙවියන් සහිත බ්‍රහ්මලෝකය
"යොනිසො, භික්ඛවෙ, මනසි කරොතො අනුප්පන්නා චෙව සම්මාදිට්ඨි උප්පජ්ජති උප්පන්නා ච සම්මාදිට්ඨි පවඩ්ඪතීති.","මහණෙනි, නුවණින් මෙනෙහි කරන්නාහට පෙර නූපන් සම්‍යග්දෘෂ්ටියත් උපදී, උපන් සම්‍යග්දෘෂ්ටියත් මහත් සේ වැඬේ."
න තත්ථ සුක්කා ජොතන්ති,එහි තාරකා නොබබළත්
තථා තථා නති හොති චෙතසො,ඒ ඒ පරිද්දෙන් (ආකාරයෙන්) ම සිතේ නැමීම සිදුවෙයි
කායමුනිං,කයින් මුනි වූවෙක්
සබ්බසො ආකාසානඤ්චායතනං සමතික්කම්ම අනන්තං විඤ්ඤාණන්ති විඤ්ඤාණඤ්චායතනං.,ආකාසානඤ්චායතනය ඉක්මවා විඤ්ඤාණය අනන්තයැයි විඤ්ඤාණඤ්චායතනයට පැමිණෙයි.
ලොකනිරොධගාමිනී පටිපදා භාවිතා.,ලෝක නිරෝධගාමිනී ප්‍රතිපදාව (මාර්ගය) වැඩූහ.
දීඝා වා යෙව මහන්තා,දිග හෝ මහත් සත්හු
එසො දුක්ඛස්ස සම්භවො,මෙය දුක හටගැනීමයි
සඞ්ඝසුට්ඨුතාය සඞ්ඝඵාසුතාය.,සංඝයාගේ මනා පැවැත්මට සහ සංඝයාගේ පහසුවට ය.
ඡන්දජාතස්ස ජන්තුනො,ආශාවෙන් පිරුණු සත්වයාට
න චෙව මෙ චිත්තං විපරිණතං භවිස්සති න ච පාපිකං වාචං නිච්ඡාරෙස්සාමි,"""මාගේ සිත වෙනස් නොවේවා (නොපෙරළේවා), ලාමක වචන ද පිට නොකරන්නෙමි"
තෙ දිට්ඨෙව ධම්මෙ සුඛං විහරන්ති අවිඝාතං අනුපායාසං අපරිළාහං,ඔවුන් මේ ජීවිතයේම පීඩා නැතිව ආයාස නැතිව දැවිලි නැතිව සුවසේ වසති
සඨස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අසාඨෙය්‍යං හොති පරිනිබ්බානාය,කයිරාටික පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස කයිරාටික නොවන බව ඇත්තේය
උණ්ණතොණතො උණ්ණතුණ්ණතො.,උසස් වී පහතට යන්නා සහ උසස් වී උසස් තැනට යන්නා.
අන්තකෙනාධිපන්නස්ස,මරණය විසින් අල්ලගත් කෙනාට
නාපෙන්ති ගොතමසාසනම්හා,ගෞතම ශාසනයෙන් නොවෙනස්
අනෙකවිහිතං ඉද්ධිවිධං පච්චනුභවෙය්‍යං,"නොයෙක් අයුරු ඇති ඍද්ධි ප්‍රාතිහාර්යයන් (එකෙක්ව බොහෝ සේ වීම, අහසින් යාම ආදිය) අත්දැකීමට කැමති නම්"
අදස්සනෙන බාලානං,බාලයන් නොදැකීමෙන්
ගාථාභිගීතං මෙ අභොජනෙය්‍යං,ගීයෙන් ලැබූ ආහාර නොගනිමි
යෙන නීවරණෙන නිවුතා පජා දීඝරත්තං සන්ධාවන්ති සංසරන්ති,යම් නීවරනයකින් වැසුණු සත්වයෝ දිගු කලක් සසර දුවති සසර සැරිසරති
තස්මාහං සුඛමසයිත්ථන්ති.,එබැවින් මම සැපසේ සැතපුණෙමි.
චත්තාරිමානි භික්ඛවෙ පධානානි.,"මහණෙනි, මේ ප්‍රධාන වීර්යයන් හතරකි."
අනොමනාමං සත්ථාරං,උතුම් නම් ඇති ශාස්තෘවරයා
න කළොපිමුඛා පටිග්ගණ්හාමි,සැලිකටින් ගෙන දුන් දෙය නොපිළිගනිමි
තෙන මෙතාදිසො වණ්ණො,එයින් මෙබඳු වර්ණ ලැබුනි
අතීතා අනාගතා පච්චුප්පන්නා.,"අතීත, අනාගත සහ වර්තමාන වූ."
ධම්මෙසු න ගච්ඡති,ධර්මයන්හි නොඇලෙයි
වෙරිනෙසු මනුස්සෙසු,වෛරී මනුෂ්‍යයන් අතර
ධිරත්ථු මම ජීවිතං,මගේ ජීවිතයට නින්දාවේවා
"තිණ්ණං, භික්ඛවෙ, සම්මුඛීභාවා සද්ධො කුලපුත්තො බහුං පුඤ්ඤං පසවති.","මහණෙනි, කරුණු තුනක් සම්මුඛ වීමෙන් ශ්‍රද්ධාවන්ත කුලපුත්‍රයා බොහෝ පින් රැස් කරයි."
සද්ධම්මං සොතුකාමො හොති.,සද්ධර්මය ඇසීමට කැමති වෙයි.
තාව අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා සක්කතා හොන්ති,එතෙක් අන්‍ය තීර්ථක පිරිවැජියෝ සත්කාර ලබති
අථාපරං ධම්මවිතක්කාවසිස්සති.,ඉන්පසු ධර්ම විතර්කය (භාවනා අරමුණ) පමණක් ඉතිරි වෙයි.
තත්ථ පරිනිබ්බායී අනාවත්තිධම්මො තස්මා ලොකා.,"එහිදීම පිරිනිවන් පාන්නෙක් වෙයි, ඒ ලොවෙන් ආපසු නොඑන ස්වභාව ඇත්තෙක් වෙයි."
සමාධිසම්බොජ්ඣඞ්ගො.,සමාධිය නැමැති සම්බොජ්ඣංගය.
පුබ්බෙව සම්බොධා අනභිසම්බුද්ධස්ස,බුදු වීමට පෙර සම්මා සම්බුද්ධත්වයට පත් නොවූ
කායවිඤ්ඤෙය්‍යා ඵොට්ඨබ්බා,කයින් දතයුතු වූ ස්පර්ශයෝ
සුසමාහිතින්ද්‍රියා,ඉන්ද්‍රිය සන්සිඳී ඇත
තෙන භික්ඛවෙ භික්ඛුනා තෙසං විතක්කානං විතක්කසඞ්ඛාරසණ්ඨානං මනසිකාතබ්බං,මහණෙනි ඒ භික්ෂුව විසින් ඒ කල්පනාවන්ගේ මුල් හේතුව (කල්පනා සංස්කාරයන්ගේ සංසිඳීම) මෙනෙහි කළ යුතුයි
සො සරාගො සදොසො සමොහො සාඞ්ගණො සංකිලිට්ඨචිත්තො කාලං කරිස්සති,හෙතෙම රාග ද්වේෂ හා මෝහ සහිතව කෙලෙස් සහිතව කිළුටු සිත් ඇත්තේ කළුරිය කරයි
බහුම්පි චෙ සංහිත භාසමානො,බුද්ධ වචනය බොහෝකොට කියුවත්
නත්ථි අයං ලොකො නත්ථි පරො ලොකො.,"මෙලොවක් නැත, පරලොවක් නැත."
ආභස්සරෙ මෙති න මඤ්ඤති,ආභස්සරදෙවියන් මාගේයයි නොහඟින්නාහ
යෙ දුක්ඛං නප්පජානන්ති,දුක නොදන්නා අය
මිච්ඡාසඞ්කප්පස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සම්මාසඞ්කප්පො හොති පරික්කමනාය,වැරදි කල්පනා ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට හරි කල්පනාව ඇත්තේය
ආරොග්‍යපරමා ලාභා,ලාභ අතර නිරෝගීභාවය උතුම්ය
මා තෙ විජ්ජිත්ථ කිඤ්චනං,කිසිවක් තොපට නොවෙව
දිස්වා ආදීනවං ලොකෙ,ලෝකයේ දෝෂ දැක
කම්මුනා බ්‍රාහ්මණො හොති,කර්මයෙන් බ්‍රාහ්මණ වේ
සම්ඵප්පලාපෙ සමාදපෙති.,හිස් බස් දෙඩීමෙහි අනුන් යොදවයි.
න මං පස්සති,බුදුන් ද නොදකී
තතො චුතො ඉත්ථත්තං ආගච්ඡති.,එයින් චුත වී මිනිස් ලොවට පැමිණෙයි.
දුතියම්පි ආනන්දො එතදවොච,දෙවන වරටද ආනන්ද එසේ කීය
කතමා පනාවුසො අවිජ්ජා,ඇවැත්නි අවිද්‍යාව කවරේද
කච්චි තෙ දාරක ඛමනීයං,දරුව ඉවසිය හැකිද
සුභකිණ්හතො න මඤ්ඤති,සුභකිණ්හ දෙවියන්ගෙන් පිටත තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ
ආයස්මා සාරිපුත්තො ඉමිනා ධම්මපරියායෙන හදයා හදයං මඤ්ඤෙ අඤ්ඤාය තච්ඡති,ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍රයන් වහන්සේ මේ ධර්ම දේශනාවෙන් ඔවුන්ගේ සිත් දැනගෙන ඇද සසින්නාක් වැනිය
සඞ්කප්පෙහි පරෙතො,සිතවිලි වලින් මැඩගත්
සන්ති ඛො පන සාරිපුත්ත එකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා,ශාරීපුත්‍රය ඇතැම් මහණ බමුණෝ ඇත්තාහුමය
පඤ්ඤාය මග්ගං අලසො න වින්දති,ප්‍රඥාවෙන් දකින්න ඕන මාර්ගය නොලබයි
වායසෙත්තො අපක්කමි,කවුඩා එතැනින් ගියේය
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු පටිසඞ්ඛා යොනිසො චක්ඛුන්ද්‍රියසංවරසංවුතො විහරති,මහණෙනි මේ ශාසනයෙහි මහණ තෙම නුවණින් සලකා බලා ඇස පිළිබඳ සංවරයෙන් යුක්තවූයේ වාසයකරයි
උපෙක්ඛාසහගතෙන චෙතසා විපුලෙන මහග්ගතෙන අප්පමාණෙන අවෙරෙන අබ්‍යාපජ්ජෙන ඵරිත්වා විහරති,මහත්බවට පැමිණි අප්‍රමාණවූ වයිර රහිතවූ ව්‍යාපාද රහිතවූ උපෙක්ෂා සහගත සිතින් පතුරුවා වාසය කරයි
ඡෙත්වාන මාරස්ස පපුප්ඵකානි,මාරයාගේ කාම බන්ධන සිඳ
ජාතිං අක්ඛාහි,ජාතිය කියව
ඵලානි කට්ඨකස්සෙව,උන ගසක් පල දරන මෙන්
අප්පිච්ඡොහමස්මි,මම අල්පෙච්ඡ හෙවත් සුලු දෙයින් සතුටුවන බව ඇත්තේ වෙමි
වට්ටං තෙසං නත්ථි පඤ්ඤාපනාය.,ඔවුන්ට පැනවීමට සංසාර වට්ටයක් නැත.
හත්ථමෙවානුකන්තති,එය අල්ලපු අතම කපයි
"තෙන ඛො, භික්ඛවෙ, දෙවා තාවතිංසා අනත්තමනා හොන්ති.","මහණෙනි, එයින් තව්තිසා වැසි දෙවියෝ නොසතුටු වෙති."
දක්ඛිණා පටිග්ගාහකතො විසුජ්ඣති නො දායකතො.,"දානය ලබන්නා නිසා පිරිසිදු වේ, දායකයා නිසා නොවේ."
අනිස්සිතො නො විසහාමි තාරිතුං,ආශ්‍රය නොකොට එය තරණය කළ නොහැක
තථාගතොපි භික්ඛවෙ අරහං සම්මාසම්බුද්ධො පථවිං පථවිතො අභිජානාති,මහණෙනි කෙලෙසුන් නැසුවාවූ සියල්ල තමාම හොඳින් අවබෝධකළාවූ තථාගතයන් වහන්සේද සතරවැදෑරුම් පෘථිවිධාතුව පෘථිවිධාතුව වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ
විරාජයං චිත්තං,විරාග කළ සිත
නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතන දෙවියන්ට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැති කිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි
යං දූරෙ සන්තිකෙ වා.,දුර වූ හෝ සමීප වූ හෝ.
තිස්සො ඉමා භික්ඛවෙ තණ්හා,මහණෙනි තෘෂ්ණා තුනක් ඇත
වුද්ධො චෙපි කාමෙ පරිභුඤ්ජති සො බාලො.,වයසින් වැඩුණත් කාමයන් සේවනය කරන්නේ නම් ඔහු බාලයෙකි.
එතදග්ගං යදිදං සමා පරිසාති.,මෙම පිරිස් දෙකෙන් ධර්මයට අනුව සමව හැසිරෙන පිරිසම ශ්‍රේෂ්ඨ වන්නේය.
වෙදනානිරොධා තණ්හානිරොධො,වේදනාව නැතිකිරීමෙන් තණ්හාව නැති කිරීම වේ
සබ්බෙ තෙ අවිප්පමුත්තා භවස්මාති වදාමි,ඔවුන් සියල්ලෝ භවයෙන් නොමිදුනාහුයයි මම කියමි
ස දන්තො,දැමුන කෙනා
දුක්ඛා වෙදනා,දුක වේදනාව
නිඝාති පසංසා හොති,නින්දා හා ප්‍රශංසා ඇතිවේ
අථ ඛො ආයස්මා සාරිපුත්තො තං දාරකං එතදවොච,ඉක්බිති ආයස්මත් සාරිපුත්ත හිමියන් දරුවාට මෙසේ ඇසීය
"පමුදිතස්ස පීති ජායති, පීතිමනස්ස කායො පස්සම්භති.","සතුටු වූවහුට ප්‍රීතිය උපදියි, ප්‍රීතිමත් සිතැත්තහුගේ කය සංසිඳෙයි."
කිස්මිං ලොකො විහඤ්ඤති,කුමකින් ලෝකය දුක් විඳීද
නත්ථි සුකතදුක්කටානං කම්මානං ඵලං විපාකො.,හොඳ නරක කර්මයන්ගේ පල විපාක නැත.
උදකබින්දුම්හිපි දයා පච්චුපට්ඨිතා හොති.,දිය බිංදුවක් කෙරෙහිද දයාව පවති.
දෙසිතාදිච්චබන්ධුනා.,සූර්ය වංශික බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් දේශනා කරන ලදී.
මිච්ඡාපටිපන්නො න ආරාධකො හොති ඤායං ධම්මං කුසලං.,වරදවා පිළිපදින්නා වූ තැනැත්තා කුසල් සහගත නිවැරදි ධර්මය සාක්ෂාත් කර නොගනී.
තයොමෙ ආවුසො ආසවා,ඇවැත්නි මේ ආශ්‍රව තුනක් වෙත්
අකරොන්තං භාසමානං,නොකරන දේ කියයි
අපදානෙ සම්පායිස්සාමි,(චෝදනා කළ විට) තමන්ගේ පැවැත්ම ගැන කරුණු දක්වන්නෙමි
ඉමෙ චත්තාරො සතිපට්ඨානෙ එවං භාවෙය්‍ය,මේ සතර සතිපට්ඨාන ධර්මයන් මෙසේ වඩන්නේ නම්
විඤ්ඤාතෙ විඤ්ඤාතමත්තං භවිස්සති,දැනගත් දෙය දැනගැනීමම විතරක් වේවා
නාහං තත්ථ අභිරමිං,එහි මම සතුටු නොවෙමි
එවං මෙ සුතං එකං සමයං භගවා රාජගහෙ විහරති වෙළුවනෙ කලන්දකනිවාපෙ,මා විසින් මෙසේ අසනලදී එක් සමයෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රාජගහ නුවර වෙළුවන කලන්දකනිවාපයෙහි වැඩ වසනසේක
අනූපලිත්තො,නොඇලුණුය
පුරාණකම්මවිපාකජං දුක්ඛං තිබ්බං ඛරං කටුකං වෙදනං අධිවාසෙන්තො,පෙර කර්ම විපාකයෙන් ඇතිවූ තියුණු රළු කටුක දුක් වේදනාව ඉවසමින්
එවරූපස්සාහං ථෙරස්ස භික්ඛුනො වණ්ණං භණාමි.,මෙබඳු ස්ථවිර භික්ෂුවකගේ ගුණ මම වර්ණනා කරමි.
පුරිසස්ස එවරූපී දිට්ඨි හොති.,පුරුෂයෙකුට මෙබඳු වූ දෘෂ්ටියක් ඇති වෙයි.
අත්තහිතාය චෙව පටිපන්නො පරහිතාය ච.,තමාටත් අනුන්ටත් යන දෙපසට ම වැඩ කරන අයෙකි.
එවංබ්‍යාඛො අහං භන්තෙ භගවතා ධම්මං දෙසිතං ආජානාමි,"ස්වාමීනි, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දේශනා කළ ධර්මය මම ඒ ආකාරයෙන්ම දනිමි (ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය)"
අනවජ්ජො හොති.,නිවැරදි (නිවරද) තැනැත්තා වෙයි.
නාහං ගබ්භසෙය්‍යං උපෙස්සං,නැවත ගැබට නොඑමි
වායතො මා මඤ්ඤි,වායොධාතුවෙන් පිටත්හි තමා ඇතැයි හඟියි
‘කායසුචරිතං මෙ කත’න්ති න තප්පති.,මා යහපත් කාය කර්ම කළ බව සිතා ඔහු නොතැවෙයි.
සන්තුට්ඨො හොති ඉතරීතරෙන පිණ්ඩපාතෙන.,ලැබුණු ඕනෑම පිණ්ඩපාතයකින් සතුටු වෙයි.
"කායසුචරිතෙන, වචීසුචරිතෙන, මනොසුචරිතෙන.","කාය සුචරිතයෙන්, වාග් සුචරිතයෙන් සහ මනෝ සුචරිතයෙනි."
කො පන වාදො මනුස්සභූතෙ!,මනුෂ්‍යයෙකුට දෙන දානය ගැන කවර කථා ද!
අහිතානුකම්පී මං වදෙය්‍ය නො හිතානුකම්පී.,ඔහු මට අවවාද කරන්නේ අහිතක් මිස හිතවත්කමක් සිතා නොවේ.
අථ ඛො ආයස්මා මහාකස්සපො අපරෙන සමයෙන තම්හා ආබාධා වුට්ඨාසි,පසුව ආයස්මා මහකස්සප තෙරුන් එම ආබාධයෙන් සුවපත් විය
අනිමිත්තමනඤ්ඤාතං,ජීවිතය නිමිති රහිතයි නොදතහැකිය
"යෙන අනුප්පන්නා වා අකුසලා ධම්මා නුප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා වා අකුසලා ධම්මා පරිහායන්ති යථයිදං, භික්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි.","මහණෙනි, යම් සම්‍යක් දෘෂ්ටියක් කරණකොටගෙන පෙර නූපන් අකුශලධර්මයෝත් නූපදිද්ද, උපන්නාවූ අකුශල ධර්මයෝත් පිරිහෙත්ද,"
මෙත්තංසො සබ්බභූතෙසු වෙරං තස්ස න කෙනචී,සියලු සත්වයන්ට මෛත්‍රිය ඇති ඔහුට කිසිවෙකු සමග වෛරයක් නැත
ජිඝච්ඡාය පිපාසාය ඛමා.,බඩගින්න සහ පිපාසය ඉවසන්නෝ වන්නෙමු.
චොදකස්ස න පච්චාරොපෙස්සාමි,චෝදනා කරන්නා පිට වරද නොපටවන්නෙමි
සරීරං සිවථිකාය ඡඩ්ඩිතං,සොහොනෙහි දමන ලද මළ සිරුර
විවෙකෙ සික්ඛිස්සාමසෙ,අපි විවේකයෙහි හික්මෙමු
කථං දුක්ඛා පමුච්චති,දුකින් මිදෙන්නේ කෙසේද
උපට්ඨිතස්සති සම්පජානො සමාහිතො එකග්ගචිත්තො සංවුතින්ද්‍රියො.,"එළඹ සිටි සිහි ඇති, ප්‍රඥාව ඇති, සමාධිගත වූ, ඒකාග්‍ර සිත් ඇති, සංවර ඉන්ද්‍රිය ඇත්තෙක් වෙයි."
නාභිජානාමි.,හඳුනන්නේ නැත (දන්නේ නැත).
අථ ඛො සම්බහුලා භික්ඛූ යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු,ඉක්බිති බොහෝ භික්ඛූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත පැමිණියාහ
නෙසොහමස්මි.,මම ඔහු නොවෙමි.
ධම්මං සෙට්ඨං අභිජානමානො,ශ්‍රේෂ්ඨ ධර්මය දැනගෙන
අමත්තා සමානා න පමාදං ආපජ්ජිස්සාම,"මත් නොවී, එමෙන්ම ප්‍රමාදයට (නොසැලකිලිමත්කමට) පත් නොවී සිටිමු."
යො සඤ්ඤතානං පරදත්තභොජිනං භොජනං දදාති.,යමෙක් සංයම ඇති අනුන් දෙන දෙයින් යැපෙන උතුමන්ට දන් දෙයි ද.
අයං දුක්ඛනිරොධොති යථාභූතං නප්පජානන්ති.,මෙය දුක නිරුද්ධ කිරීම යැයි ඇති සැටියෙන් අවබෝධ නොකරති.
සංයොජනානං පරික්ඛයා ඔපපාතිකො හොති ඉදමස්ස ජවස්මිං.,සංයෝජන ක්ෂය කොට අනාගාමී වීම ඔහුගේ ජවය යැයි පවසමි.
දිවා තපති ආදිච්චො රත්තිමාභාති චන්දිමා,දවල් හිරු දිලිසෙයි රාත්‍රියේ සඳ බබලයි
වීතතණ්හො සදා සතො,තෘෂ්ණාව දුරුකළ සදා සිහියෙන් යුතු
පුබ්බෙනිවාසානුස්සතිඤාණාය චිත්තං අභිනින්නාමෙති.,පෙර විසූ ජාති සිහිපත් කිරීමේ ඥානය පිණිස සිත යොමු කරයි.
යාවකීවඤ්චාහං භික්ඛවෙ. යථාභූතං නාබ්භඤ්ඤාසිං.,"මහණෙනි, යම් තාක් කල් මම ආශ්වාදය, ආදීනවය සහ නිස්සරණය තතු පරිදි අවබෝධ නොකළෙම් ද."
වීරියං මෙ ධුරධොරය්හං,වීර්යය මාගේ බර ඉසිලීම වේ
දිට්ඨං නාභිනන්දති,දිට්ඨයට සතුටු නොවන්නාහ
යං දිවා කම්මන්තෙ පයොජෙති කායෙන වාචාය අයං දිවා පජ්ජලනා.,දවල් කාලයේ කයෙන් හා වචනයෙන් කරන වැඩ දවල් ඇවිලීම නම් වෙයි.
දුක්ඛං ඛො අගාරවො විහරති අප්පතිස්සො.,ගෞරවයක් හා යටත් පැවැත්මක් නැතිව වාසය කිරීම දුකකි.
සෙදස්ස ච මෙදස්ස ච,දහදිය හා මේදසින් පිරුණු
සත්තානං චුතූපපාතඤාණාය චිත්තං අභිනින්නාමෙති.,සත්ත්වයන්ගේ මිය යාම හා ඉපදීම දැනගන්නා ඥානය පිණිස සිත යොමු කරයි.
අභික්ඛණං ජෙතවනං ගච්ඡාහී,නිතර ජේතවනයට යන්න
මාරඤ්ජහං බ්‍රූමි ජරාය පාරගුං,මාරය ජයගෙන ජරාව ඉක්මවූ අය ලෙස කියමි
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, සඞ්ගහා.","මහණෙනි, මේ සංග්‍රහ දෙකකි."
තෙ ඛො මෙ භික්ඛවෙ භික්ඛූ මාමකා.,"මහණෙනි, ඒ භික්ෂූහු සැබවින්ම මගේ ශ්‍රාවකයෝ වෙති."
සා දක්ඛිණා උජ්ජුගතෙසු දින්නා මහප්ඵලා.,ඍජු මඟ ගිය උතුමන්ට දෙන ඒ දානය මහත්ඵල වේ.
නනු ත්වං ඵග්ගුන කුලපුත්තො සද්ධා අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිතොති?,"ඵග්ගුණය, තොප ශ්‍රද්ධාවෙන් ගිහිගෙන් නික්ම පැවිදි වූ කුලපුත්‍රයෙක් නොවෙහි ද?"
තෙන මයං අල්ලවත්ථා අල්ලකෙසා ඉධූපසඞ්කමන්තා දිවා දිවස්සා,එහෙයින් අපි තෙත් වස්ත්‍ර සහ තෙත් හිසකේ ඇතිව දහවල් මෙහි පැමිණියෙමු
සාමග්ගියමාහු තස්ස තං,එය සාමග්‍රිය ලෙස කියයි
බහුස්සුතො සුතෙන උපපන්නො.,බොහෝ දේ අසා ඇසූ දෙයින් ප්‍රයෝජනයක් ගත් පුද්ගලයා.
චත්තාරිමානි තථාගතස්ස වෙසාරජ්ජානි.,තථාගතයන්ට විශාරද ඥාන සතරක් ඇත.
කුතොපහූතා කලහා විවාදා,කලහ විවාද කොහින් හටගන්නාද
අථ ඛො භගවා අඤ්ඤතරං භික්ඛුං ආමන්තෙසි,ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ එක්තරා භික්ෂුවක් කැඳවා (මෙසේ වදාළහ)
ඵලානිසංසො භාවෙති,ඵල සහිතව වඩයි
අනඤ්ඤපොසී සපදානචාරී,අනුන් මත නොරැඳී පිළිවෙළින් යයි
තස්මා සදා ඣානරතා සමාහිතා,එබැවින් සදා ධ්යානයට ඇලුන සමාධිගත වන්න
ජාතිනිරොධඤ්ච පජානාති,ඉපදීම නැතිකිරීම දනීද
දිස්වා සම්බුද්ධසාවකං,බුදුන්ගේ ශ්‍රාවකය දැක
දිට්ඨීසු න නීයති,දෘෂ්ටි වලට නොයෙදේ
කෙනස්සු නිවුතො ලොකො,කවරකින් ලෝකය වැසීද
"සිඞ්ගාලකංයෙව නදති, භෙරණ්ඩකංයෙව නදති.","හිවල් හඬක්ම නගයි, අප්‍රිය හඬක්ම නගයි."
පෙසලා භික්ඛූ තස්මිං සමයෙ දුබ්බලා හොන්ති.,එවිට සිල්වත් භික්ෂූන් වහන්සේලා බෙහෙවින් දුර්වල වෙති.
භගවන්තං බීජයමානො,භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පවන් සලමින්
ලොභො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො,ලෝභය සිත කිළුටු කරන (කෙලෙසන) ධර්මයකි
ඉති සාකාරං සඋද්දෙසං අනෙකවිහිතං පුබ්බෙනිවාසං අනුස්සරාමි,මෙසේ ආකාර හා උදෙසීම් සහිතව නන් වැදෑරුම් පෙර විසූ කඳ පිළිවෙළ සිහි කරමි
අම්හාකම්පි සීලෙසු පරිපූරකාරිතා,අපටත් සීලයන් සම්පූර්ණ කිරීමක් ඇත්තේය
න කාමෙ අභිපත්ථයං,කාම නොපතන්නෙමි
අනුප්පන්නා චෙව කුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති.,නූපන්නාවූ කුශල ධර්මයෝද උපදිත්.
එසො භික්ඛවෙ භික්ඛු මහිද්ධිකො,මහණෙනි ඒ භික්ෂුව මහත් ඍද්ධියක් ඇති කෙනෙකි
එකං සමයං,එක් කාලයෙක්හි
සරීරං චුපහඤ්ඤති,ශරීරය දුර්වල වේ
"ඉමෙ ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වෙ සන්ථාරා.","මහණෙනි, මේ ඇතිරීම් දෙකයි."
තෙන ඛො පන සමයෙන සක්කො දෙවානමින්දො ආයස්මතො මහාකස්සපස්ස පිණ්ඩපාතං දාතුකාමො හොති,එම වේලාවේ දෙවියන්ට අධිපති ශක්‍රයා මහාකාශ්‍යප තෙරුන්ට පිණ්ඩපාතය දීමට කැමති විය
උප්පජ්ජති කාමවිතක්කො,කාම කල්පනාවක් (කාම විතර්කයක්) උපදී ද
නත්ථි බුද්ධානමිඤ්ජිතං,බුදුවරුන්ට කම්පාවක් ඇති කරණ දෙයක් නැහැ
නාගො,නාගය
අප්පස්සාදා කාමා බහුදුක්ඛා බහුපායාසා,කාමයෝ ස්වල්ප සැප ඇත්තාහ බොහෝ දුක් හා බොහෝ වෙහෙස ඇත්තාහ
චතුන්නඤ්ච මහාභූතානං උපාදායරූපං,ඒ සතර මහා භූතයන් නිසා පවත්නාවූ උපාදාය රූපද
ඵස්සො සළායතනනිදානො සළායතනසමුදයො සළායතනජාතිකො සළායතනපභවො,ස්පර්ශය ෂඩායතනයන් මුල් කාරණය කොට ඇත්තේය ෂඩායතනයන් උත්පත්ති හේතුව කොට ඇත්තේය ෂඩායතනයන් නිසා පහළ වන්නේය
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං අගුත්තං මහතො අනත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, චිත්තං.","මහණෙනි, යම්සේ සිත ගොපනය නොකරණ ලද්දේ (සිහියෙන් රැක බලා නොගන්නා ලද්දේ) මහත්වූ අනර්ථය පිණිස පවතීද, එබඳුවූ අනික් එකම ස්වභාවයකුදු මම නොම දකිමි."
ද්වීහි භික්ඛවෙ ධම්මෙහි සමන්නාගතො භික්ඛු දිට්ඨෙව ධම්මෙ සුඛං විහරති,මහණෙනි ධර්ම දෙකකින් යුත් භික්ෂුව මේ ජීවිතයේම සුවයෙන් වාසය කරයි
පවාරණට්ඨපනං පඤ්ඤත්තං.,පවාරණය තැබීම පනවන ලදී.
ධම්මෙ අවෙච්චප්පසාදෙ සමාදපෙතබ්බා.,ධර්මය කෙරෙහි නොසෙල්වෙන පැහැදීමෙහි සමාදන් කරවිය යුතුය.
නිබ්බානගමනං මග්ගං,නිවන් යන මග
තෙහි සද්ධිං සම්මොදිම්හ,ඔවුන් සමඟ (අපි) සතුටු වුනෙමු
අථ ඛො අචිරපක්කන්තං සුප්පබුද්ධං කුට්ඨිං ගාවී තරුණවච්ඡා අධිපතිත්වා,ඉක්බිති ටික වේලාවකින් ළදරු වස්සෙකු ඇති දෙනක් ඔහුට ඇන
ගිහිසාමීචිපටිපදං පටිපන්නො හොති.,ගිහියන්ගේ නිවැරදි පිළිවෙතට පිළිපන්නේ වෙයි.
ඉමෙව කාමෙ පුරිමෙව ජප්පං,කාමයන් ගැනම සිත පවතී
"සො අබ්‍යාබජ්ඣං කායසඞ්ඛාරං අභිසඞ්ඛරිත්වා, අබ්‍යාබජ්ඣං වචීසඞ්ඛාරං අභිසඞ්ඛරිත්වා, අබ්‍යාබජ්ඣං මනොසඞ්ඛාරං අභිසඞ්ඛරිත්වා අබ්‍යාබජ්ඣං ලොකං උපපජ්ජති.","හෙතෙම දුක් රහිත කාය කර්ම රැස් කොට, දුක් රහිත වාග් කර්ම රැස් කොට, දුක් රහිත මනෝ කර්ම රැස් කොට දුක් රහිත ලෝකයෙහි උපදියි."
නො චෙපි ආවුසො භික්ඛු පවාරෙති,ඇවැත්නි මහණතෙම (අන්‍ය භික්ෂූන්) පවරා නොසිටියත්
ගුත්තින්ද්‍රියො රක්ඛිතමානසානො,ඉඳුරන් සහ සිත රැකගනී
දොසක්ඛයො,ඔහුගේ ද්වේෂය ක්ෂය වී ඇත
"ඉමා ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වෙ පරියෙට්ඨියො.","මහණෙනි, මේ පරියෙට්ඨි දෙකයි."
උපාසිකාපරිසා ආනන්දං දස්සනාය.,උපාසිකා පිරිස ද ආනන්ද තෙරුන් දැකීමට (පැමිණෙයි).
කතමං කුසලං,කුසලය කවරේද
සාකියා නාම ජාතියා,ශාක්‍ය ජාතියෙන්
සුද්ධොදනස්ස භවනං උපාවිසි,සුද්ධොදන රජ මැදුරට ගියේය
අදස්සනං මච්චුරාජස්ස ගච්ඡෙ,මරණරාජයාට නොපෙනෙන තැනට යන්නේය
භවං තෙසං ගොතමො සමාදපෙතා,පින්වතුන් වහන්සේම ඔවුන් සමාදන් කරවන්නාහ
යෙ දූරෙ වසන්ති අවිදූරෙ,දුර වසන ලඟ වසන සත්හුද
සබ්බයොගවිසංයුත්තං,සියලු යෝගයෙන් මිදුණු
චීවරහෙතු වා පිණ්ඩපාතහෙතු වා තණ්හා උප්පජ්ජති.,චීවර හේතුවෙන් හෝ පිණ්ඩපාත හේතුවෙන් හෝ තෘෂ්ණාව උපදියි.
ඔඝෙ ජාතෙ මහබ්භයෙ,මහත් භය ඇති ඔඝයක
කිඤ්චික්ඛං නිජිගීසානො,දෙයක් ලාභ කරගන්න කැමති
අථ ඛො භගවා කථාපරියොසානං විදිත්වා උක්කාසිත්වා අග්ගළං ආකොටෙසි. විවරිංසු ඛො තෙ භික්ඛූ භගවතො ද්වාරං.,"කථාව අවසන් වූ බව දැනගත් බුදුරදුන් උගුර පාදා දොරට තට්ටු කළ අතර, භික්ෂූන් වහන්සේලා දොර විවෘත කළහ."
අස්සොසුං ඛො සම්බහුලා භික්ඛූ,බොහෝ භික්ඛූහු එය ඇසූහ
යො ච මෙත්තං භාවයති අප්පමාණං පටිස්සතො,යම් කෙනෙකු අප්‍රමාණ මෛත්‍රිය සිහි ඇතිව වඩන්නේ නම්
තිස්සො කාමූපපත්තියො,කාම උපත් තුනක් ඇත
වාචාය සංවුතො සියා,වචනයෙන් සංවරව සිටින්න
"කුසීතස්ස, භික්ඛවෙ, අනුප්පන්නා චෙව අකුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච කුසලා ධම්මා පරිහායන්තීති.","මහණෙනි, අලසයා තුළ නූපන් අකුශල ධර්මයෝත් උපදිත්, උපන්නාවූ කුශල ධර්මයෝත් පිරිහෙත්"
"රාගො ඛො, ආවුසො, අප්පසාවජ්ජො දන්ධවිරාගී.","රාගය ස්වල්ප වරද ඇත්තේය, දුරු වීමට කල් ගත වන්නේය."
ආරාමරුක්ඛචෙත්‍යානි,අරම හා වෘක්ෂ හා චෛත්‍ය වෙත
සම්මදඤ්ඤා විමුත්තස්ස,මනා අවබෝධයෙන් මිදුණු අයට
අරඤ්ඤවනපත්ථානි පන්තානි සෙනාසනානි පටිසෙවාමි.,ආරණ්‍යය හා වනප්‍රස්ථ සහිත දුරස්තර සේනාසන මම පරිහරණය කරමි.
පුබ්බමන්තමනිස්සිතො,අතීතයට නොඇලෙයි
යෙ ඛො තෙ පඨමා මිගජාතා. න පරිමුච්චිංසු නෙවාපිකස්ස ඉද්ධානුභාවා,පළමු මුව රංචුව අමනෝඥ ලෙස ආහාර ගෙන මරුගේ වසඟයට පත් වූ බව දෙවන මුව රංචුව දුටුවා.
අමච්ඡරී අප්පගබ්භො,මසුරු නැත ආඩම්බර නැත
සංසෙදජා යොනි එකා.,සංසෙදජ යොනියක් ඇත.
"තං කිස්ස හෙතු? බීජං හිස්ස, භික්ඛවෙ, භද්දකං.",ඊට හේතු කවරේද? මහණෙනි බීජය යහපත් හෙයිනි.
යෙ ච ඛො ඉමෙ පබ්බජිතෙන ජීවිතපරික්ඛාරා සමුදානෙතබ්බා,පැවිද්දා විසින් ලැබිය යුතු ජීවිතයේ පැවැත්මට අවශ්‍ය යමක් ඇත්තේ ද
ගොධරණියො නත්ථි,ගව ගැබද නැත
ඉදං වුච්චති භික්ඛවෙ දිට්ඨිගතං දිට්ඨිගහනං දිට්ඨිකන්තාරං දිට්ඨිවිසූකං දිට්ඨිවිප්ඵන්දිතං දිට්ඨිසංයොජනං,මහණෙනි මෙය දෘෂ්ටියයිද දෘෂ්ටිලැහැබයයිද දෘෂ්ටි කාන්තාරයයිද දෘෂ්ටිහුලයයිද දෘෂ්ටිකම්පනයයිද දෘෂ්ටි සංයෝජනයයිද කියනු ලැබේ
බ්‍රහ්මං අභිනන්දති,බ්‍රහ්මයාට ආශාවෙන් සතුටු වෙයි
ඉතිහ තෙ උභොපි මහානාගා අඤ්ඤමඤ්ඤස්ස සුභාසිතං සමනුමොදිංසූති.,මෙසේ ඒ මහා රහතන් වහන්සේලා (මහානාගයන්) දෙදෙනා එකිනෙකාගේ වචන සතුටින් අනුමෝදන් වූහ.
ස සබ්බධම්මෙසු විසෙනිභූතො,සියලු ධර්මවලින් වෙන්ව ඇත
පනුණ්ණකොධො අභිනිබ්බුතත්තො,යමෙකු කෝපය දුරු කර සිත නිවූ තැනැත්තෙකු වෙයි
කොධං ජහෙ,ක්‍රෝධය අතහැර දමන්න
සත්තක්ඛත්තුපරමං දෙවෙ ච මනුස්සෙ ච සන්ධාවිත්වා සංසරිත්වා දුක්ඛස්සන්තං කරොති.,සත් වරක් දෙව් මිනිස් ලොව සැරිසරා දුක් කෙළවර කරයි.
අනුපුබ්බෙන චාරිකං චරමානො යෙන පාලිලෙය්‍යකං තදවසරි,පියවරෙන් පියවර චාරිකාවෙහි ගමන් කර පාලිලෙය්‍යක ප්‍රදේශයට පැමිණියේය
"සීඝං සීඝං ලවාපෙය්‍ය, සීඝං සීඝං සඞ්ඝරාපෙය්‍ය.","වහ වහා කප්පවන්නේය, වහ වහා රැස් කරවන්නේය."
මිච්ඡාවිමුත්තිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සම්මාවිමුත්ති හොති පරිනිබ්බානාය,වැරදි විමුක්ති ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස හරි විමුක්තිය ඇත්තේය
අත්තාපි අත්තානං උපවදති.,වැරදි කරන්නා තමාටම දොස් පවරා ගන්නා අතර ප්‍රඥාවන්තයෝද ඔහුට ගර්හා කරති.
සෙය්‍යථාපි රඤ්ඤො ජෙට්ඨො පුත්තො මචලප්පත්තො.,රජෙකුගේ අභිෂේකයට සුදුසු දෙටු පුත්‍රයා නිශ්චලව සිටින්නාක් මෙනි.
යෙ ආසවා පටිසෙවනා පහාතබ්බා තෙ පටිසෙවනා පහීනා හොන්ති,සේවනයෙන් නැති කළ යුතු කෙලෙස් සේවනයෙන් නැතිවූවාහු වෙත්ද
සම්පන්නසීලා සම්පන්නපාතිමොක්ඛා විහරථ.,සම්පූර්ණ ශීලයෙන් හා ප්‍රාතිමොක්ෂයෙන් යුක්තව වාසය කරව්.
"යථා දිවා තථා රත්තිං, යථා රත්තිං තථා දිවා.","දවල් යම් සේද රාත්‍රිය ද එසේය, රාත්‍රිය යම් සේද දහවල් ද එසේය."
භජෙථ පුරිසුත්තමෙ,උත්තම පුරුෂයන් ඇසුරු කරන්න
රාගො දොසො මානො පාතිතො,රාග ද්වේෂ මාන පහ කළ
යො ච බුද්ධඤ්ච ධම්මඤ්ච,බුදුද ධර්මද
තස්ස මෙ ඉමං පුග්ගලං උපනිස්සාය විහරතො,මේ පුද්ගලයා ඇසුරු කොට වාසය කරන්නා වූ මට
බ්‍රහ්මචරියානුග්ගහාය පුරාණඤ්ච වෙදනං පටිහඞ්ඛාමි.,බඹසරට උපකාර පිණිස පැරණි වේදනා නසමින් ආහාර ගනියි.
පරෙ බ්‍යාපන්නචිත්තා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ අබ්‍යාපන්නචිත්තා භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ ව්‍යාපාද (නසනු කැමති) සිත් ඇත්තෝ වන්නාහුය අපි අව්‍යාපාද සිත් ඇත්තෝ වන්නෙමුයි
න තං හොති මහප්ඵලං,එය මහත් ඵල නොවේ
පියරූපෙන අප්පියං,අප්‍රිය දෑ ප්‍රිය ලෙස පෙනි
සුද්ධෙන හත්ථෙන සාඛං ගණ්හෙය්‍ය.,පිරිසිදු අතින් අත්තක් අල්ලාගන්නාක් මෙන්.
ජතුකණ්ණී පණ්ඩිතො,නුවණැති ජතුකණ්ණී
"ඉතො මෙ, සම්ම රථකාර, ඡන්නං මාසානං අච්චයෙන සඞ්ගාමො භවිස්සති.","යහළු රියකරුව, මෙයින් මාස හයකට පසු මට යුද්ධයක් ඇති වෙයි."
නිරාමිසං වා සුඛං වෙදනං වෙදයමානො,කාමාසාවන් පිළිබඳ නොවූ (නිරාමිස) සැප වේදනාවක් විඳින්නේ
සළායතනසමුදයා ඵස්සසමුදයො,ආයතන (ඇස ආදී ඉන්ද්‍රිය හය) හටගැන්මෙන් ස්පර්ශයන්ගේ හටගැන්ම වේ
ආජීවං පරිසොධයි,ජීවිකාව පිරිසිදු කළේය
චිත්තං මම අස්සවං විමුත්තං දීඝරත්තං පරිභාවිතං සුදන්තං,මාගේ සිත කීකරුය මිදුනේය දිගු කලක් වඩන ලදී හොඳින් දමනය කර ඇත
න ජායති න ජීයති න මීයති න චවති න උපපජ්ජති.,"නූපදියි, නොදිරයි, නොමැරෙයි, චුත නොවේ, උපත නොලබයි."
සත්තමං.,හත්වැනි සූත්‍රයයි.
සන්තිං පප්පුය්‍ය,සිතේ ශාන්තියට පැමිණ
මිච්ඡාදිට්ඨිහතා සත්තා ඛිත්තචිත්තා විසඤ්ඤිනො.,මිථ්‍යා දෘෂ්ටියෙන් මත් වූ සත්වයෝ මුළා වූ සිත් ඇත්තෝය.
නාසීසතී ලොකමිමං පරං ච,මෙලොව පරලොව නොපතයි
යසොපටිලාභිනිං සග්ගසංවත්තනිකං.,කීර්තිය ලබා දෙන ස්වර්ගයට පමුණුවන (පිළිවෙතකි).
"එවං ඛො, බ්‍රාහ්මණ, සන්දිට්ඨිකං නිබ්බානං හොති අකාලිකො.","බ්‍රාහ්මණය, මෙසේ නිවන සන්දිට්ඨික, අකාලික සහ ප්‍රත්‍යක්ෂව දත යුතු ගුණ ඇති වෙයි."
සදා ජාගරමානානං,සෑමවිටම අවධානයෙන් සිටින අයට
"ඉධ, භික්ඛවෙ, එකච්චො පුග්ගලො දුස්සීලො හොති පාපධම්මො.","මහණෙනි, මෙලොව ඇතැම් පුද්ගලයෙක් දුශ්ශීල වූ පාපී ධර්ම ඇත්තෙක් වෙයි."
අනොකසාරිමප්පිච්ඡං තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,ගෙවල් නොඅල්ලා අල්පඉච්ඡා ඇති ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
"සො සබ්‍යාබජ්ඣෙහිපි අබ්‍යාබජ්ඣෙහිපි ඵස්සෙහි ඵුට්ඨො සමානො සබ්‍යාබජ්ඣම්පි අබ්‍යාබජ්ඣම්පි වෙදනං වෙදයති වොකිණ්ණසුඛදුක්ඛං, සෙය්‍යථාපි මනුස්සා එකච්චෙ ච දෙවා එකච්චෙ ච විනිපාතිකා.","හෙතෙම දුක් සහිත වූ ද දුක් රහිත වූ ද ස්පර්ශවලින් ස්පර්ශ කරන ලද්දේ, මනුෂ්‍යයන් ද ඇතැම් දෙවියන් ද ඇතැම් විනිපාතිකයන් ද මෙන් මිශ්‍ර වූ සැප දුක් ඇති වේදනාව විඳියි."
උක්කුටිකො හොමි.,උක්කුටිකාසනයෙන් සිටිමි.
සා සත්තාහං බුද්ධප්පමුඛං භික්ඛුසඞ්ඝං භත්තෙන නිමන්තෙති,ඇය සත් දිනක් බුද්ධ ප්‍රමුඛ භික්ඛු සංඝයා බතින් ආරාධනා කරයි
අයමෙව අරියො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො නාමරූපනිරොධගාමිනී පටිපදා,මේ ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයම නාමරූපයන් නැතිකිරීමේ ප්‍රතිපදාවයි
ද්වෙමෙ රොගා කායිකො ච චෙතසිකො ච.,කායික රෝගය හා චෛතසික රෝගය යන දෙකයි.
එවමෙව ඛො අහං අද්දසං අකුසලානං ධම්මානං ආදීනවං,එසේම මම ද අකුසල ධර්මයන්ගේ දෝෂය (ආදීනවය) සහ ලාමක බව දුටුයෙමි
තස්මාතිහ මෙ භික්ඛවෙ ධම්මදායාදා භවථ මා ආමිසදායාදා,මහණෙනි එහෙයින් ධර්මය දායාදකොට ඇත්තෝ වව් ආමිසය දායාදකොට ඇත්තෝ නොවව්
"විනයෙ මච්ඡෙරමලං, ස වෙ සද්ධොති වුච්චතීති.",මසුරු මළ මනාකොට දුරු කළ ඔහු ඒකාන්තයෙන්ම ශ්‍රද්ධාවන්තයැයි කියනු ලැබේ.
පාරගුං සබ්බධම්මානං,සියලු ධර්ම පරතෙර ගිය
යථාපි පුප්ඵරාසිම්හා,මල් ගොඩකින්
ලොක්ඛසම්මතා හි භො ගොතම බාහුකා නදී බහුජනස්ස,භවත් ගෞතමයෙනි බාහුකා ගඟ විසුද්ධිය ගෙන දෙන්නකැයි ලෝවැස්සන් අතර සම්මතය
නත්ථඤ්ඤො එවං බහුකාරො උත්තමත්ථස්ස පත්තියා,උතුම් අර්ථයට පැමිණීමට මෙතරම් උපකාර කරන වෙනත් දෙයක් නැත
අනවජ්ජෙන තුට්ඨස්ස අප්පෙන සුලභෙන ච.,නිවැරදි වූ සුළු වූ හා සුලභ වූ දෙයින් සතුටු වන්නාට.
අථ ඛො භගවා මග්ගා ඔක්කම්ම යෙන අඤ්ඤතරං රුක්ඛමූලං තෙනුපසඞ්කමි,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මාර්ගයෙන් ඉවත්ව එක් ගසක් මුල වෙත පැමිණිසේක
කො ච භික්ඛවෙ රූපානං අස්සාදො,මහණෙනි රූපයන්ගේ සැපය (ආශ්වාදය) කවරේද
"භික්ඛු සීලවා ච හොති, දුස්සීල්‍යඤ්චස්ස පහීනං හොති, තෙන ච විවිත්තො හොති.","භික්ෂුව සිල්වත් වෙයි, දුස්සීල බව ප්‍රහීණ කළේ වෙයි, එයින් වෙන් වූයේ වෙයි."
උපෙක්ඛාසම්බොජ්ඣඞ්ගො,උපෙක්ඛා (මැදහත් බව) සම්බොජ්ජඩ්ගය
ඡට්ඨං.,හයවැනි සූත්‍රයයි.
මා අනුස්සවෙන.,ඇසූ පමණින් (ප්‍රවෘත්ති අනුව) පිළිනොගන්න.
යෙ ච ඛො සම්මදක්ඛාතෙ,මනාකොට දෙසන ලද
නික්කාමො නාගො,කාම රහිත ශ්‍රේෂ්ඨ
දෙවෙ මෙති න මඤ්ඤති,දෙවියන් මාගේ යයි නොහඟින්නාහ
අරහා හොති,රහත් බව ලබයි
රාජානො වා හරන්ති,රජවරු පැහැර ගනිති
පච්චත්තං වෙදිතබ්බො විඤ්ඤූහීති,නුවණැත්තන් විසින් තම තමන් කෙරෙහිලා දතයුතුය කියායි
සඞ්ඝං සරණං ගච්ඡාමි,සඟුන් සරණයෙමි
යෙහි තීහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො පණ්ඩිතො වෙදිතබ්බො තෙ තයො ධම්මෙ සමාදාය වත්තිස්සාමාති.,යම් කරුණු තුනකින් පණ්ඩිතයා හඳුනාගත හැකිද ඒ කරුණු තුන සමාදන්ව පවතින්නෙමු.
ධම්මෙන ලද්ධං සතමස්නමානා,දැහැමින් ලැබූ දේ වළඳති
අතීතානාගතපච්චුප්පන්නානං,අතීත අනාගත වර්තමාන වූ
න ඛො පනාහං කුසීතො හීනවීරියො,මම වනාහි කම්මැලි බව හා වීර්ය නැති බව ඇතිව වන සේනාසන සේවනය නොකරමි
සුපතිත්ථා රමණීයා,මනාව පිහිටි තොටවල් ඇති සිත්කලු
උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මතා මහාකච්චානෙන සද්ධිං සම්මොදිංසු,පැමිණ ආයුෂ්මත් මහා කච්චාන ස්ථවිරයන් වහන්සේ සමඟ සතුටු වූහ
තෙසං බලවීරියං පරිහායි. බලවීරියෙ පරිහීනෙ චෙතොවිමුත්ති පරිහායි,ශක්තිය පිරිහුණු විට ඔවුන් ලබා සිටි සමාධිය (සිතේ මිදීම) පිරිහී ගියේය.
"අනුසාසනීපාටිහාරියං. ඉදං පජහථ, ඉදං උපසම්පජ්ජ විහරථාති.","අනුශාසනී ප්‍රාතිහාර්යය යනු 'මෙය අත්හරින්න, මෙයට පැමිණ වාසය කරන්න' යැයි අනුශාසනා කිරීමයි."
එවං ඛො අජ්ඣත්තං අසති අපරිතස්සනා හොති.,අධ්‍යාත්මිකව තැති නොගැනීම මෙසේ සිද්ධ වෙයි.
"යෙන අනුප්පන්නා වා කුසලා ධම්මා නුප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා වා කුසලා ධම්මා පරිහායන්ති යථයිදං, භික්ඛවෙ, මිච්ඡාදිට්ඨි.","මහණෙනි, යම් මිථ්‍යා දෘෂ්ටියක් කරණකොටගෙන පෙර නූපන් කුශලධර්මයෝත් නූපදිද්ද, උපන් කුශලධර්මයෝත් පිරිහෙත්ද?"
අත්ථි පටිපදා ඉමෙසං භයානං පහානාය.,මේ බිය දුරු කිරීමේ මඟක් ඇත්තේය.
ලාභී චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං,භික්ඛු සංඝයාටත් සිවුරු පිණ්ඩපාත සෙනසුන් ගිලන්පස බෙහෙත් පිරිකර ලැබුණි
සචෙ ඛො පන කරොතො කරීයති පාපං.,ඉදින් පව් කරන්නාට පව් සිද්ධ වේ නම්.
අග්ගො විපාකො හොති,එහි විපාකයද ශ්‍රේෂ්ඨය
සත්ථා ආයස්මන්තානං දස්සනකාමො,ශාස්තෘන් වහන්සේ ආයුෂ්මතුන් දකින්න කැමතිය
සරණමාගම්හ,පිහිටට පැමිණියෙමු
අසුතෙ අසුතවාදී හොති.,නොඇසූ දෙය නොඇසුවෙමි යි පවසයි.
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, සංවිභාගා.","මහණෙනි, මේ සංවිභාග දෙකකි."
ජාතික්ඛයං පත්තො,උත්පත්තිය ක්ෂය කර
නං ජීවිතා වොරොපෙත්වා,ඇය මරා
අනත්තනාව අත්තානං සඤ්ජානාමීති වා අස්ස සච්චතො ථෙතතො දිට්ඨි උප්පජ්ජති,ආත්මය නොවන වේදනාදී ස්කන්ධයන් කරණ කොටගෙන ආත්මය වන සංඥාස්කන්ධය දනිමැයි හෝ සත්‍ය වශයෙන් දැඩිවශයෙන් ගනිමින් දෘෂ්ටිය උපදියි
දුරාවාසා ඝරා දුඛා,ගෘහවාසය දුක් සහිතයි
ආයුසා එකපුත්තමනුරක්ඛෙ,ජීවිතය දී එකම දරුවා රකින ලෙස
තස්ස මය්හං බ්‍රාහ්මණ නිපන්නස්ස තං භයභෙරවං ආගච්ඡති,බ්‍රාහ්මණය නිදන්නාවූ මා වෙතට ඒ භයානක අරමුණ ඒ ද
"යාවඤ්චිදං, භික්ඛවෙ, උපමාපි න සුකරා යාව ලහුපරිවත්තං චිත්තන්ති","මහණෙනි, සිත කොතරම් වහා ඉපිද වහා නස්නා ස්වභාවද යත්, ඊට උපමාවකුදු පහසු නොවේ."
සබ්බතො මඤ්ඤති,සියල්ලෙන් පිටත සියල්ල ඇසුරුකොට ආත්මය ඇතැයි හඟී
"යො ඛො, වච්ඡ, පරං දානං දදන්තං වාරෙති සො තිණ්ණං අන්තරායකරො හොති.","වච්ඡය, යමෙක් අනුන් දන් දෙනු වළක්වයි ද ඔහු තිදෙනෙකුට අන්තරාය කරන්නෙක් වෙයි."
"සඋපද්දවො බාලො, අනුපද්දවො පණ්ඩිතො.","බාලයා උපද්‍රව සහිතය, පණ්ඩිතයා උපද්‍රව රහිතය."
යො ධම්මංයෙව සක්කරොන්තො. සුවචො හොති තමහං සුවචොති වදාමි,"යමෙක් ධර්මයටම ගරු කරමින්, ධර්මය නිසාම සුවච වේ ද, ඔහු සැබෑ සුවචයෙකි"
භගවා ප්‍රහීන අකුසල ධර්ම පච්චවෙක්ඛා කළ සේක,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ප්‍රහීන වූ අකුසල ධර්මයන් සිහිකර බැලූ සේක
දිට්ඨතො න මඤ්ඤති,දිට්ඨයෙන් පිටත්හි තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ
එතං කසිං කසිත්වාන,මේ ගොවිතැන කර
අනාවත්තිධම්මා තස්මා ලොකා.,ඒ ලෝකයෙන් නැවත මෙහි නොඑන ස්වභාව ඇත්තෝය (අනාගාමී).
යාවදෙව උතුපරිස්සයවිනොදනපටිසල්ලානාරාමත්ථං,ඍතු පීඩා නැති කිරීම පිණිස විවේකයෙහි ඇලෙනු පිණිස සේවනය කරමියි
තොසෙසි බ්‍රාහ්මණෙ මුනි,මුනි ඔවුන් සතුටු කළහ
යොනිසො පඤ්හං කත්තා හොති.,නුවණින් ප්‍රශ්න අසන්නෙක් වෙයි.
උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං නන්දං එතදවොච,ගොස් ආයස්මන් නන්දට මෙසේ කීවේය
සො අකතං මෙ කල්යාණන්තිපි තප්පති,ඔහු මම පින් නොකළෙමි යයි සිතා තැවෙයි
සඋත්තරං වා චිත්තං,උත්තරීතර නොවන සිත (කාමාවචර සිත)
ගාමෙ වා යදි වාරඤ්ඤෙ,ගමක හෝ වනයක හෝ
වණ්ණො ච මෙ සබ්බදිසා පභාසති,මාගේ වර්ණය දිශා සියල්ල බබලයි
අකුසලෙන වචීකම්මෙන.,අකුසල වාග් කර්මයෙනි.
දෙවතාපිස්ස වණ්ණං භාසන්ති.,දේවතාවෝ ද ඔහුගේ ගුණ පවසති.
ඉධාහං භික්ඛූ පටිපුච්ඡිස්සාමීති,මම (මේ පිළිබඳව) භික්ෂූන්ගෙන් විමසන්නෙමි
භික්ඛුසඞ්ඝොපි සක්කතො හොති,භික්ඛුසංඝයාද සත්කාර ලබයි
"ධම්මං සරණං ගතො හොති, සඞ්ඝං සරණං ගතො හොති.","ධර්මය සරණ ගියේ වෙයිද, සංඝයා සරණ ගියේ වෙයිද."
සඤ්ඤතත්තො න කරොති පාපං,සංයමයෙන් පව් නොකරයි
අජිනි මං,මා දිනීය
සමථවිපස්සනං යුගනද්ධං.,සමථය සහ විදර්ශනාව යුගල වශයෙන් (එකට බැඳී).
බහිද්ධා ච සබ්බනිමිත්තෙසු අහඞ්කාරමමඞ්කාරමානානුසයා නාස්සු.,"බාහිර සියලු අරමුණුවල ද 'මම' යන හැඟීම, 'මගේ' යන හැඟීම සහ මාන අනුශයයන් නොවන පරිදි."
මූළ්හස්ස මග්ගං ආචික්ඛෙය්‍ය අන්ධකාරෙ තෙලපජ්ජොතං.,මංමුලා වූවෙකුට මඟ කියා දීමක් හා අඳුරට පහනක් වැනි ය.
යස්ස ච ඛ්වාස්ස අත්ථාය,යම් අර්ථයක් (ප්‍රයෝජනයක්) සඳහා
"යෙසං කායගතාසති බහුලීකතා, අමතං තෙසං බහුලීකතං.","යමෙක් කායගතාසතිය බහුලව පුරුදු කළේද, ඔහු නිර්වාණය පුරුදු කළේය."
ඉමානි ඛො භික්ඛවෙ තීණි සුචරිතානි,මේ වනාහි සුචරිත තුන වේ
ඉදමස්ස සුඛසම්ඵස්සතාය වදාමි.,මෙය ඔහුගේ සැප ස්පර්ශය යැයි පවසමි.
අත්තනා සංකිලෙසධම්මො සමානො සංකිලෙසධම්මංයෙව පරියෙසාමි,තෙමේ කෙලෙස් සහිත බව ස්වභාවකොට ඇත්තෙක්ව කෙලෙස් සහිත බව ස්වභාව කොට ඇත්තක්ම සෙවීමි.
අවිජ්ජායෙව සා ගති,ගමන අවිද්‍යාව නිසාය
ද්වීහි භික්ඛවෙ දිට්ඨිගතෙහි පරියුට්ඨිතා දෙවමනුස්සා ඔලීයන්ති එකෙ අතිධාවන්ති එකෙ චක්ඛුමන්තො ච පස්සන්ති,මහණෙනි දෘෂ්ටි දෙකකින් මැඩුණු දෙවි මිනිසුන් අතර සමහරු ඇලෙති සමහරු අතිශයයෙන් දුවති නුවණ ඇස් ඇත්තෝ නිවැරදිව දකිති
උද්ධුමායිකාති ඛො භික්ඛු කොධූපායාසස්සෙතං අධිවචනං.,"මහණ, (පිම්බුණු) මැඩියා යනු ක්‍රෝධයට සහ දැඩි පීඩාවට නමකි."
"කතමො ච, භික්ඛවෙ, පුග්ගලො ද්විචක්ඛු?","මහණෙනි, ඇස් දෙකම ඇති පුද්ගලයා කවරේද?"
ආකාසෙ යන්ති ඉද්ධියා,ඉද්ධියෙන් ආකාශයට යති
තෙසං දෙවා මනුස්සා ච සම්බුද්ධානං සතීමතං,දෙවියෝද මිනිස්සුද සම්මාසම්බුදුවරුන් හා සිහි ඇති උතුමන් කැමති වෙති
තත්ථෙවන්තරධායථා,එතැනම අතුරුදහන් විය
තෙ ධම්මෙ අනිච්චතො දුක්ඛතො සමනුපස්සති.,ඒ ධර්මයන් අනිත්‍ය හා දුක් වශයෙන් විදර්ශනා කරයි.
වීරියසමාධිපධානසඞ්ඛාරසමන්නාගතං ඉද්ධිපාදං භාවෙති.,"වීර්‍ය්‍යසමාධිය හා සම්‍යක් ප්‍රධාන වීර්‍ය්‍යයෙන් යුක්තවූ ඍද්ධිපාද වඩාද,"
යොධ කාමෙ අච්චතරි,කාමය ඉක්මවූ යමෙක්
සක්කච්චං තං නමස්සෙය්‍ය අග්ගිහුත්තංව බ්‍රාහ්මණො,ගෞරවයෙන් නමස්කාර කරන්න ධර්මයට ගරු කිරීම වගේ
කුම්මග්ගොති - අට්ඨඞ්ගිකස්සෙතං මිච්ඡාමග්ගස්ස,නපුරු මාර්ගය යනු අංග අටකින් යුත් වැරදි මාර්ගයයි (මිච්ඡා ආජීව ආදී)
තත්‍රාවුසො ථෙරා භික්ඛූ තීහි ඨානෙහි පාසංසා භවන්ති,ඇවැත්නි ඒ භික්ෂූන් අතුරෙහි ස්ථවිර භික්ෂූහු කරුණු තුනකින් පැසසිය යුත්තෝ වෙත්
සිඞ්ඝාණිකාය ඛෙළස්ස,සොටු හා කෙළින් පිරුණු
මමං වා භික්ඛවෙ පරෙ අවණ්ණං භාසෙය්‍යුං,මහණෙනි අනුන් මාගේ හෝ නුගුණ කියද්ද
වරමස්සතරා දන්තා,අශ්වතරයෝ දැමුණුනම් උත්තමය
න නං දුච්චරිතං චරෙ,දුච්චරිතය පුරුදු නොකරන්න
අනිච්චෙ දුක්ඛසඤ්ඤං භාවෙති.,"අනිත්‍යවූ ස්කන්ධපඤ්චකයෙහි දුක යන සංඥාව වඩාද,"
නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනස්මිං න මඤ්ඤති,නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතන දෙවියන් ආශ්‍රයකොට තමා පිහිටියේයයි නොහඟින්නාහ
දුට්ඨො අත්ථං න ජානාති,ද්වේෂී පුද්ගලයා යහපත නොදනී
යා ච නිබ්බානසම්පත්ති,නිවන් සම්පතද
වෙහප්ඵලෙ අභිනන්දති,වෙහප්ඵල දෙවියන් ආශාවෙන් සතුටු වෙයි
විරූපක්ඛං එරාපථං ඡබ්‍යාපුත්තං කණ්හාගොතමකං.,"විරූපාක්ෂ, එරාපථ, ඡබ්‍යාපුත්ත හා කණ්හාගොතමක (යන කුල හතරයි)."
යාවතතියං බ්‍යාකරොති,තුන්වෙනි වාරයේ පැහැදිලි කරයි
නිරස්සතී ආදියතී ච ධම්මං,දුරු කරත් ගන්නත් කරයි
භාසිතෙ තුණ්හීභාවෙ,කථා කිරීමෙහිද කථා නොකිරීමෙහිද (නිහඬව සිටීමෙහිද)
විඤ්ඤාණං උපරුජ්ඣති,විඤ්ඤාණය නැතිවේ
පටිසඞ්ඛා යොනිසො මනින්ද්‍රියසංවරසංවුතො විහරති,නුවණින් සලකා බලා සිත සංවර කරගෙන වාසය කරයි
පඤ්චන්නං ඔරම්භාගියානං සංයොජනානං පරික්ඛයා උපහච්චපරිනිබ්බායී හොති.,ඕරම්භාගිය සංයෝජන පස ක්ෂය කිරීමෙන් උපහච්ච පරිනිබ්බායී පුද්ගලයා වෙයි.
මං පස්සති,බුදුන් ද දකී
කරොන්තා පාපකං කම්මං,පව් කර්ම කරමින්
ගතෙ ඨිතෙ නිසින්නෙ,යාමෙහිද සිටීමෙහිද හිඳීමෙහිද
සන්ථවාතො භයං ජාතං,ආශ්‍රයෙන් කෙලෙස් බිය උපදියි
අඤ්ඤත්‍රෙව කාමෙහි අඤ්ඤත්‍ර කාමසඤ්ඤාය. කාමෙ පටිසෙවිස්සතීති,කාම හැඟීම්වලින් හෝ කල්පනාවලින් තොරව වස්තු කාමයන් සේවනය කරන්නේය යන්න
අත්තා නිරත්තා න හි තස්ස අත්ථි,ඔහුට ආත්මය හෝ නිරාත්මය නැත
සුතං සුතතො අභිජානාති,සුතය (ශබ්දායතනය) සුතය වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ
සුප්පියොපි ඛො පරිබ්බාජකො අම්බලට්ඨිකායං රාජාගාරකෙ එකරත්තිවාසං උපගච්ඡි අන්තෙවාසිනා බ්‍රහ්මදත්තෙන මාණවෙන,සුප්පිය නම් පිරිවැජියාද අම්බලට්ඨිකා උයනෙහි රාජාගාරක නම් ශාලාවෙහි එක් රාත්‍රියක් විසීමට බ්‍රහ්මදත්ත නම් තරුණ අතවැසි මානවකයා සමග පැමිණියේය
චතුමහාපථෙ,සතර මංසන්ධියක
සන්තුට්ඨො,ලද දෙයින් සතුටුවන
කතමා නාමරූපනිරොධගාමිනී පටිපදා,නාමරූපයන් නැතිකිරීමේ ප්‍රතිපදාව කවරේද
සුණාති අමුකස්මිං කාලඞ්කතොති.,අසවල් තැන අයෙකු මියගිය බව අසයි.
ආපං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,ආපොධාතුවට ආශාවෙන් සතුටුනොවෙයි ඊටහේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැතිකිරීමෙන් වීතමොහවූ බැවිනි
න මෙ බ්‍යාකාසි චක්ඛුමා,සර්වඥයා මට නොපැහැදිලි කළ
පරිබ්බාජං ගහට්ඨං වා,පරිබ්‍රාජක හෝ ගිහියන්ට
පිණ්ඩං ලභෙථ පරදත්තූපජීවී,අනුන් දෙන පිණ්ඩයෙන් ජීවත්වෙයි
සහායකො සහායකස්ස ආරොචෙතු.,යහළුවෙකු ලවා හෝ අනෙකාට පවසන්න.
දුබ්බණ්ණා දුරූපා සුපාපිකා.,"වර්ණය නරක වූ, අවලස්සන වූ, දැකීමට අප්‍රිය වූ."
ජරාමරණසමුදයඤ්ච පජානාති,ජරා මරණයන්ගේ හේතුව දනීද
වීරියසමාධිපධානසඞ්ඛාරසමන්නාගතං ඉද්ධිපාදං භාවෙති,වීර්යය නිසා පැවති සමාධිය ප්‍රධාන කොට ඇති සංස්කාරයන්ගෙන් යුක්ත වූ සෘද්ධිපාදය වඩයි
තෙ යත්ථ අගති නෙවාපිකස්ස ච නෙවාපිකපරිසාය ච තත්‍රාසයං කප්පයිංසු,ඔවුහු වැද්දාට සහ පිරිසට යා නොහැකි ආරක්ෂිත ස්ථානයක තම වාසස්ථානය සාදා ගත්හ.
නානත්තං නානත්තතො අභිඤ්ඤාය නානත්තං න මඤ්ඤති,වෙන් වෙන් ස්වභාවවූ පංචස්කන්ධය වෙන් වෙන් ස්වභාවවූ පංචස්කන්ධය වශයෙන් ඇඳින වෙන් වෙන් ස්වභාවවූ පංචස්කන්ධය තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ
අනෙජං මූලදස්සාවිං,තෘෂ්ණා නැතිකිරීමේ මුල දන්නා
තයො අකුසලවිතක්කා,අකුසල් සිතිවිලි තුනක් ඇත
තතියම්පි බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමි,තුන්වෙනුවත් බුදුන් සරණයෙමි
තස්ස පහානාය යා චෙතනා.,එය ප්‍රහාණය කිරීම පිණිස පවතින යම් චේතනාවක් වේද.
"කථඤ්ච, භික්ඛවෙ, භික්ඛු ඉන්ද්‍රියෙසු ගුත්තද්වාරො හොති?","මහණෙනි, භික්ෂුව ඉන්ද්‍රියයන්හි සංවර වූ දොරටු ඇත්තෙක් වන්නේ කෙසේද?"
සෙඛො පථවිං විචෙස්සති,ශෛක්ෂ පුද්ගලයා මේ පෘථිවිය ජයගනී
තාසං විනයා සදා සතො සික්ඛෙ,එය දුරු කිරීමට සදා සිහිව හික්මෙයි
පජහන්ති විපස්සිනො,විදර්ශනා ඇති නුවණැත්තෝ එය අත්හරිති
බ්‍රාහ්මණාපි බ්‍රාහ්මණෙහි විවදන්ති,බමුණෝද බමුණන් සමග කලහ කරති
යාචිතොව බහුලං චීවරං පිණ්ඩපාතං පරිභුඤ්ජති.,ආරාධනා කළ විට ම බොහෝ සේ සිවුරු හා පිණ්ඩපාත වළඳයි.
අනනුප්පත්තඤ්ච අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං අනුපාපුණාමීති,නොපැමිණියා වූ උතුම් නිවනට ද පැමිණෙමි යැයි සිතිය යුතුයි
පණ්ඩිතා කතපුඤ්ඤතන්ති,පණ්ඩිතයෝ කළ පින් ඇති බව වණත්ති
පුබ්බපෙතානං ඤාතිසාලොහිතානං පසන්නචිත්තා අනුස්සරෙය්‍යුං,මියගිය නෑ හිතවතුන් ප්‍රසන්න සිතින් තමා සිහිපත් කරත්වායි ප්‍රාර්ථනා කරන්නේ නම්
යථයිදං භික්ඛවෙ තණ්හාසංයොජනං,මෙලෙස වන්නේ මහණෙනි තණ්හා බැඳීම නිසාය
නො ධම්මදායාදා,ධර්මය ගරුකොට නොපිළිගන්නෝ වන්නහුද
කායමොනෙය්‍යං,කයින් මුනිභාවය
අනිබ්බානසංවත්තනිකො,එය නිවන පිණිස (නිවන් ලැබීමට) හේතු නොවේ
සංසන්නසඞ්කප්පමනො කුසීතො,සිතිවිලි නරකව බැඳී කුසීත නම්
අපාරා පාරං ගච්ඡෙය්‍ය,මෙතරින් එතරට යයි
විජායනස්ස ච.,දරුවන් වැදීමෙහි ද (තෘප්තියක් නැත).
තං භික්ඛු වග්ගුමුදාතීරියෙ භික්ඛූ එතදවොච,ඒ භික්ෂුව ඔවුන්ට මෙසේ කීය
එවං මෙ සුතං,මේ සූත්‍රය මෙසේ අසන ලදී
කතමඤ්චාවුසො මරණං,ඇවැත්නි මරණය කවරේද
දිට්ඨං දිට්ඨතො අභිජානාති,දිට්ඨය (රූපායතනය) දිට්ඨය වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ
තුම්හෙ ච මෙ භික්ඛවෙ ධම්මදායාදා භවෙය්‍යාථ,මහණෙනි තොපිත් මාගේ ධර්මය දායාදකොට ඇත්තාහු
භබ්බො දුක්ඛක්ඛයාය,දුක්ඛ නැති කිරීම සඳහා සමර්ථ වේ
නවමං.,නවවැනි සූත්‍රයයි.
සුකරං සාධුනා සාධු,සත්පුරුෂයා විසින් යහපත සුවසේ කළ හැකිය
සබ්බෙ සඞ්ඛාරා අනිච්චාති,සියලු සංස්කාර අනිත්‍යයයි
සා න සුකරා අපථවී කාතුං,එය (පුද්ගලයෙකුට) නොපොළොවක් කිරීම පහසු දෙයක් නොවේ
නාමඤ්ච රූපඤ්ච.,"නාමයද, රූපයද වෙත්."
ජාතං භූතං සමුප්පන්නං කතං සඞ්ඛතමද්ධුවං,උපන් වූ හටගත් වූ සකස් වූ දෑ අනිත්යය
එතං භයං ආයතිං පෙක්ඛමානො,ඉදිරියේ භය දකිමින්
වෙදගුනො හි ජනා අකිඤ්චනා,ධර්මය නිමාවට ගිය වෙදගු පුද්ගලයෝද බැඳීමක් නොමැතිය
චතූහි භික්ඛවෙ ධම්මෙහි සමන්නාගතො භික්ඛු.,"මහණෙනි, කරුණු හතරකින් යුක්ත වූ භික්ෂුව."
ථම්භො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො,ථම්භය (මානයෙන් ඉදිමුණු ගතිය) හිත කෙලෙසන්නකි
යසොජප්පමුඛානි පඤ්චමත්තානි භික්ඛුසතානි අනුප්පත්තානි භගවන්තං දස්සනාය,යසෝජ ප්‍රධාන පන්සියයක් පමණ භික්ෂූහු භග්‍යවතුන් වහන්සේ දක්නට පැමිණියාහ
යො ආතුමානං සයමෙව පාව,තමා ගැනම ප්‍රශංසා කරන අය
කුසීතහීනවීරියසන්දොසහෙතු,කම්මැලි බව හා වීර්ය නැති බව යන තමන්ගේ දෝෂ හේතුවෙන්
නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනං නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනතො අභිඤ්ඤාය නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනං න මඤ්ඤති,නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතන දෙවියන් නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතන දෙවියන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතන දෙවියන් තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ
උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං පිලින්දවච්ඡං එතදවොච,පැමිණ මෙසේ කීවේය
නත්ථි වසා නත්ථි ධෙනුපා ගොධරණියො පවෙණියොපි නත්ථි,වස්සෝ නැත ධෙනුපා නැත ගැබ දරණ ගවයෝද නැත
වචීසුචරිතං,වචනයෙන් මනා හැසිරීම
ද්වින්නං ධම්මානං අතිත්තො අප්පටිවානො මාතුගාමො කාලං කරොති.,කරුණු දෙකක තෘප්තියක් හෝ එපා වීමක් නැතිව ස්ත්‍රිය මරණයට පත් වේ.
යා තෙසං තෙසං සත්තානං තම්හා තම්හා සත්තනිකායා,ඒ ඒ සත්ත්වයන්ගේ ඒ ඒ සත්ත්ව වර්ගයෙන්
තෙ කසිරෙන සමුදාගච්ඡන්තීති,ඒ පිරිකර ද මට දුකසේ ලැබේ යැයි කියා (සිතිය යුතුයි)
සෙය්‍යථාපි භික්ඛවෙ චක්ඛුමා පුරිසො ආපාථගතානං රූපානං අදස්සනකාමො අස්ස,මහණෙනි යම් සේ ඇස් ඇත්තෙකු ඇස හමුවට පැමිණි රූපයක් නොදැකීමට කැමති වේ ද
චතුරඞ්ගසමන්නාගතං බ්‍රහ්මචරියං,අංග සතරකින් යුක්තවූ වීර්යය (ප්‍රතිපදාව)
තස්සපි ඛො හත්ථිනාගස්ස එවං චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි,ඒ ඇත් නාගයාටද මෙබඳු සිතුවිල්ලක් ඇති විය
රට්ඨං සානුචරං හන්ත්වා,අනුචරයන් සහිත රටද නසා කියන්නේ
"සීතානි කාසායානි වත්ථානි, සීතො ච වෙරම්භො වාතො වායති.","සිවුරු ද ශීතලයි, ශීතල වූ වේරම්භ වාතය ද හමයි."
තයො ඛොමෙ විසාඛෙ උපොසථා.,"විශාඛාවෙනි, මේ උපෝසථ තුනකි."
"අට්ඨානමෙතං, භික්ඛවෙ, අනවකාසො යං එකිස්සා ලොකධාතුයා ද්වෙ අරහන්තො සම්මාසම්බුද්ධා අපුබ්බං අචරිමං උප්පජ්ජෙය්‍යුං.","මහණෙනි, එක ලොක ධාතුවෙක්හි අර්හත්වූ සම්‍යක් සම්බුදුවරයන් වහන්සේලා දෙනමක් පෙර නොව පසු නොව (එකවර) උපදින්නාහුය. යන මේ කාරණයක් වේද ඒ හේතු රහිතයි. ප්‍රත්‍යය රහිතයි."
ස්නෙහාන්වයමිවොසධාති.,තෙතමනය (සාරය) ලද ඖෂධ පැළෑටියක් මෙනි.
පඨමො චෙතසොවිනිබන්ධො සුසමුච්ඡින්නො හොති,(මෙසේ) පළමුවන සිතේ බැම්ම මනාව සිඳින ලද්දේ වෙයි
පරනිම්මිතවසවත්තිනො,අන් අය මවන කාමයන් භුක්ති විඳින
පංසුකූලානිපි ධාරෙමි,පාංශුකූල වස්ත්‍ර ද දරමි
යජමානො මාඝාති,මාඝය දන් දෙන්න
උප්පන්නානං කුසලානං ඨිතියා පාරිපූරියා පදහති.,උපන් කුසල් පවත්වාගෙන වැඩීමට වීර්යය කිරීම අනුරක්ෂණයයි.
තමෙනං සබ්‍යාබජ්ඣං ලොකං උපපන්නං සමානං සබ්‍යාබජ්ඣා ඵස්සා ඵුසන්ති.,දුක් සහිත ලෝකයෙහි උපන් ඔහුට දුක් සහිත ස්පර්ශයෝ ස්පර්ශ වෙති.
ඉමෙසං තිණ්ණං පුග්ගලානං ඉමිනා පුග්ගලෙන න සුප්පතිකාරං වදාමි.,මේ පුද්ගලයන් තිදෙනාට මොහු විසින් මනාකොට ප්‍රත්‍යුපකාර කළ නොහැකියැයි කියමි.
කච්චි ආරා පමාදම්හා,ප්‍රමාදයෙන් දුරුද
රාගස්ස භික්ඛවෙ අභිඤ්ඤාය තයො ධම්මා භාවෙතබ්බා.,"මහණෙනි, රාගය අභිඥා මගින් දැනගැනීමට ධර්ම තුනක් වැඩිය යුතුය."
කො ච භික්ඛවෙ කාමානං ආදීනවො,මහණෙනි කාමයන්ගේ දෝෂය (ආදීනවය) කවරේද
අපගතා ච තෙ භික්ඛවෙ භික්ඛූ ඉමස්මා ධම්මවිනයා.,"මහණෙනි, ඒ භික්ෂූහු මේ ධර්ම විනයෙන් බැහැර වූවෝ වෙති."
විවෙකං සන්තිපදඤ්ච මහෙසි,විවේකය හා ශාන්ත පදය සොයමි
දස්සනෙනපි සා අත්තමනා හොති.,දැකීමෙන් ම (රජුගේ තේජසට) පිරිස සතුටු වෙයි.
අධිසීලං සික්ඛමානො සද්ධම්මසවනෙ රතො.,අධිශීලයෙහි හික්මෙමින් සද්ධර්මය ඇසීමෙහි ඇලී සිටියෙමි.
යථා දිවා තථා රත්තිං යථා රත්තිං තථා දිවා.,දහවල් මෙන් රාත්‍රිය ද රාත්‍රිය මෙන් දහවල් ද (ආලෝකවත්ව) දකියි.
අත්තනො ච දිට්ඨධම්මසුඛවිහාරං සම්පස්සමානො.,තමන්ගේම මෙලොව සැපවත් වාසය මැනවින් සලකා බලමිනි.
අත්තා හි අත්තනො නාථො අත්තා හි අත්තනො ගති,තමන්ම තමන්ට පිහිටය තමන්ම තමන්ට ගමනය
නාමරූපසමුදයඤ්ච පජානාති,නාම රූප හටගැන්ම දනීද
යො බාලො මඤ්ඤති බාල්‍යං,බාලයෙක් තමාගේ බාලභාවය දන්නේ නම්
විරතො කාමසඤ්ඤාය,කාම සංඥාවෙන් දුරුවූ
අකත්ථමානො භික්ඛු,තමා වර්ණනා නොකරන මහණ
"මාතාපිතු උපට්ඨානං, සන්තානං බ්‍රහ්මචාරිනං.","මවුපිය උපස්ථානය ද, ශාන්ත වූ බ්‍රහ්මචාරීන්ගේ හැසිරීම ද පනවන ලදී."
එවං දෙව දිට්ඨො නො හත්ථීති,එසේය දේව අපි ඇතා දුටිමුයි ඔවුහු කීහ
තුම්හෙපි තෙන ආදියා භවෙය්‍යාථ,තොපද ඒ කාරණයෙන් ගැරහිය යුත්තෝ වන්නාහුය
වීතරාගො,රාග නැති වේ
ඉස්සුකී ආනන්ද මාතුගාමො.,"ආනන්දය, ස්ත්‍රිය ඉරිෂ්‍යාව සහිත තැනැත්තියකි."
වීතරාගං වා චිත්තං,රාගය පහවූ සිත (වීතරාග සිත)
උපාදානක්ඛයා,උපාදාන ක්ෂයයෙන්
සංඛිත්තං වා චිත්තං,හැකිළුණු සිත (ගිලන් ස්වභාවයෙන් යුත් සිත)
න පඞ්කා නානාසකා,මඩ ගැල්වීමෙන් හෝ උපවාසයෙන්
අජිනම්පි ධාරෙමි,අඳුන්දිවි සම් ද දරමි
අත්තහිතාය පටිපන්නො නො පරහිතාය.,තමාගේ යහපත සලසා ගත්ත ද අනුන්ට උපකාර නොකරයි.
චුතිං යො වෙදි සත්තානං උපපත්තිඤ්ච සබ්බසො,සත්වයන්ගේ ච්‍යුතියත් උපතත් සම්පූර්ණයෙන් දන්නා කෙනා
දුතියං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති,දෙවන ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කරයි
"එවඤ්හි තෙ, දුතියාපි මිගජාතා න පරිමුච්චිංසු",මෙසේ දෙවන මුව රංචුවද වැද්දාගේ (මාරයාගේ) උපක්‍රමවලින් නිදහස් වුණේ නැහැ.
න තෙන ධම්මෙන සමත්ථි කිඤ්චි,ඒ නිර්වාණ ධර්මයට සමාන කිසි දෙයක් නැත
භොජනං භික්ඛවෙ දදමානො දායකො.,"මහණෙනි, භෝජනය දෙන දායකයා (මෙම ආනිසංස ලබයි)."
අථ ඛො ආයස්මා ආනන්දො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි,ඉක්බිති ආයුෂ්මත් ආනන්ද තෙරුන් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත පැමිණියේය
සොවචස්සතා ච කල්‍යාණමිත්තතා ච.,"සුවච බවද, කල්‍යාණ මිත්‍රයන් ඇති බවද වෙත්."
උප්පලං අථ වස්සිකී,මානෙල් සමන් වැනි සුවඳද
අනනුපඛජ්ජ අමුච්ඡිතා භොජනානි භුඤ්ජමානා න මදං ආපජ්ජිස්සාම,එසේ ප්‍රවේශමෙන් ආහාර අනුභව කරන විට අපි මත්වීමට පත් නොවන්නෙමු.
සක්කාරෙන ච අසක්කාරෙන ච,සත්කාර අසත්කාර දෙකෙන්ම යටවූවෝද ඇත
නිවාසෙත්වා,සිවුරු හැඳගෙන
සුඛං වා වෙදනං වෙදයමානො,සැප වේදනාවක් විඳින්නේ
සුඤ්ඤතො ලොකං අවෙක්ඛස්සු,ලෝකය ශූන්‍ය ලෙස බලව
අරඤ්ඤවනපත්ථානි පන්තානි සෙනාසනානි පටිසෙවන්ති,අරණ්‍ය සේනාසනද වනයෙහි ළඟ පිහිටි සේනාසනද ඉතා දුර පිහිටි සේනාසනද සේවනය කරත්ද
අද්ධාවුසො කච්චාන භගවා ජානං ජානාති පස්සං පස්සති,ආයුෂ්මත් කාත්‍යායන ස්ථවිරයෙනි ඒකාන්තයෙන් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දතයුත්ත දන්නාහ දැක්කයුත්ත දකින්නාහ
අථ ඛො ආයස්මතො මහාකස්සපස්ස එතදහොසි,ඉක්බිති මහාකාශ්‍යප තෙරුන්ට මෙසේ සිතුණා
යඤ්ඤො ච විපුලො හොති පසීදන්ති ච දෙවතාති.,"එවැනි යාගය විපුල වෙයි, දෙවියෝ ද පැහැදෙති."
ආයස්මා ලකුණ්ඩකභද්දියො උපසඞ්කමි,ආයුෂ්මත් ලකුණ්ඩක භද්දිය තෙරුන් පැමිණියහ
රාජානො විවිධා කම්මකාරණා කාරෙන්තෙ.,රජවරු නානාප්‍රකාර දඬුවම් පමුණුවති.
සිඞ්ඝාටකෙන සිඞ්ඝාටකං,සතරමංසන්ධියෙන් සතරමංසන්ධියට
අට්ඨඞ්ගසමන්නාගතස්ස උපොසථස්ස.,අංග අටකින් යුක්ත වූ උපෝසථයේ.
පණීතාය ධාතුයා විඤ්ඤාණං පතිට්ඨිතං.,ප්‍රණීත ධාතුවෙහි විඤ්ඤාණය පිහිටීමෙන් (අරූප භවය වෙයි).
තස්ස තං පුග්ගලං උපනිස්සාය විහරතො,ඒ පුද්ගලයා (හෝ ගම/නගරය) ඇසුරු කොට වාසය කරන ඔහුට
සනිමිත්තා උප්පජ්ජන්ති පාපකා අකුසලා ධම්මා.,පවිටු අකුසල් දහම් උපදින්නේ හේතු සාධක ඇතිවය.
පරෙ තථාගතං සක්කරොන්ති මානෙන්ති පූජෙන්ති.,"අන්‍යයෝ තථාගතයන්ට සත්කාර කරති, පූජා කරති."
සුඛිනො වත යෙ අකිඤ්චනා,කිසි බැඳීමක් නොමැති අය සැබවින්ම සැපවත්ය
අද්දස ද්විධාපථං (භදන්තෙ ද්විධාපථොති).,(සාරන විට) දෙමංසන්ධියක් දුටුවේය.
යස්ස පුරෙ ච පච්ඡා ච මජ්ඣෙ ච නත්ථි කිඤ්චනං,අතීත අනාගත වර්තමාන තුනෙහිම කිසි පළිබෝධයක් නැති කෙනා
"අරාපි අවඞ්කා අදොසා අකසාවා, නාභිපි අවඞ්කා අදොසා අකසාවා.","ගරාදි සහ බොස්ගෙඩිය ද ඇද නැත, නිර්දෝෂීය, කහට රහිතය."
අමායා ච අසාඨෙය්‍යඤ්ච.,මායා රහිත බව සහ කෛරාටික නොවීමයි.
අථ ඛො ජාණුස්සොණි බ්‍රාහ්මණො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි,එකල්හි ජානුස්සොණි නම් බමුණු තෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත පැමිණියේය
අග්ගිප්පභා පඤ්ඤාපභා.,අග්නි ප්‍රභාව සහ ප්‍රඥා ප්‍රභාව.
අරියසාවකො අත්තනො සීලානි අනුස්සරති.,ආර්ය ශ්‍රාවකයා තමාගේ ශීලය සිහි කරයි.
යස්ස එතෙ සුභාවිතා,යමෙකු විසින් මේවා වඩන ලද්දාහු
න සුඛෙන සුඛං අධිගන්තබ්බං,සැපයෙන් සැපය ලබාගත නොහැකිය
පරෙ මිච්ඡාවාචා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ සම්මාවාචා භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ වැරදි වචන ඇත්තෝ වන්නාහුය අපි හරි වචන ඇත්තෝ වන්නෙමුයි
පුග්ගලො අජ්ඣුපෙක්ඛිතබ්බො න සෙවිතබ්බො න භජිතබ්බො න පයිරුපාසිතබ්බො.,"මධ්‍යස්ථව බැලිය යුතු වූ, සේවනය නොකට යුතු, භජනය නොකට යුතු, ආශ්‍රය නොකට යුතු පුද්ගලයා ය."
යො මඤ්ඤෙ උණ්ණමෙතවෙ,තමා උසස් යැයි සිතන්නේ නම්
චම්මවෙධවිද්ධො සංවෙගං ආපජ්ජති.,කෙවිට හමේ වැදුණු කල සංවේගයට පත්වෙයි.
කිස්මිං කුබ්බති සන්ථවං,කුමකින් බැඳීම ඇතිවේද
අග්ගිපරිචරියාය සුද්ධීති.,ගිනි පූජාවෙන් ශුද්ධිය ලැබේ යයි කියති.
කිං නු ඛොම්හි කොධනො කොධාභිභූතොති,කිමෙක්ද මම ක්‍රෝධ කරන්නෙක් ක්‍රෝධයට මැඩුණෙක් වෙම්ද කියා
ගණ්හථ භික්ඛවෙ බාහියස්ස සරීරකං,මහණෙනි බාහියගේ ශරීරය ගන්න
සො දුක්ඛාහි තිබ්බාහි ඛරාහි කටුකාහි වෙදනාහි ඵුට්ඨො ආවට්ටති පරිවට්ටති,ඔහු දැඩි රළුවූ කටුක වේදනාවලින් පෙළෙමින් පෙරළෙයි ආපසු පෙරළෙයි
යොධ පුඤ්ඤඤ්ච පාපඤ්ච,යමෙක් පින්ද පව්ද දෙකම
සබ්බගන්ථප්මොචනො නිබ්බානං අකුතොභයං.,සියලු ගැට මුදා හරින බිය රහිත නිවන (ලැබූ සේක).
තෙ කාමා පරිහායන්ති,ඒ කාමයන් නැතිව ගියහොත්
විරතං මෙථුනස්මා,මෛථුනයෙන් දුරුව
ඉති කායදුච්චරිතං ඉති තස්ස විපාකො.,දුෂ්චරිතය හා එහි විපාක මෙසේ යැයි දැක්වීම රළු ක්‍රමයයි.
යෙන සුන්දරී පරිබ්බාජිකා තෙනුපසඞ්කමිංසු,සුන්දරී පරිබ්බාජිකාව වෙත ගියහ
තමෙනං රජකො යස්මිං යස්මිං රඞ්ගජාතෙ උපසංහරෙය්‍ය,ඒ වස්ත්‍රය රෙදි සායම් කරන්නෙක් යම් යම් සායමක් පොවන්නේද
කායස්ස භෙදා පරම්මරණා අපායං දුග්ගතිං විනිපාතං නිරයං උපපන්නා,"ඔවුහු කය බිඳී මරණින් මතු අපාය, දුගතිය, විනිපාතය හා නරකයෙහි උපදින්නාහුය"
දුතියො චෙතසොවිනිබන්ධො අසමුච්ඡින්නො හොති,මෙය මුලිනුපුටා නොදැමූ දෙවන සිතේ බැම්ම වෙයි
කායස්ස ආතාපනපරිතාපනානුයුත්තො විහරාමි.,ශරීරය තවන තපසෙහි යෙදී වාසය කරමි.
මා දිට්ඨිනිජ්ඣානක්ඛන්තියා.,තමන් පිළිගත් දෘෂ්ටියකට ගැලපුණු පමණින් පිළිනොගන්න.
අහම්පි ඛොම්හි ජරාධම්මො ජරං අනතීතො.,"මම ද දිරායන ස්වභාව කොට ඇත්තෙක්මි, ජරාව ඉක්මවා නැත්තෙක්මි."
තෙජස්මිං මා මඤ්ඤි,තෙජොධාතුව ආශ්‍රයකොට තමා පිහිටියේයයි හඟියි
සමථො භාවිතො චිත්තං භාවීයති.,වැඩූ සමථය නිසා සිත දියුණු වීම සිදුවෙයි.
අකාලවාදී අභූතවාදී අනත්ථවාදී අධම්මවාදී අවිනයවාදී.,"අකාලවාදී, අසත්‍යවාදී, අනර්ථවාදී, අධාර්මික හා අවිනීත (බවයි)."
පඤ්චින්ද්‍රියානි මුදූනි පාතුභවන්ති.,පඤ්ච ඉන්ද්‍රියයෝ මෘදුව (දුර්වලව) පහළ වෙති.
අයමස්ස තතියා විජ්ජා අධිගතා හොති.,මෙය ඔහු විසින් ලත් තෙවන විද්‍යාවයි.
තණ්හක්ඛයමනීතිකං,තෘෂ්ණා නසන කෙලෙස් රහිත
ඔපපාතිකො හොති තත්ථ පරිනිබ්බායී.,ඔපපාතිකව උපත ලබා එහි ම පිරිනිවන් පායි.
මහාසමුද්දො චෙතසා ඵුටො අන්තොගධා තස්ස කුන්නදියො යා කාචි සමුද්දඞ්ගමා.,මහා සමුද්‍රය ස්පර්ශ කළවිට එයට ගලායන කුඩා නදීහු එහි ඇතුළත් වෙති.
භික්ඛු භික්ඛුනී උපාසකො උපාසිකා.,"භික්ෂුව, භික්ෂුණිය, උපාසකයා සහ උපාසිකාවයි."
මච්චුරාජා න පස්සති,මරණ රජු ඔහු නොදකියි
යෙසඤ්ච ධම්මානං සත්ථා පහානමාහ තෙ ච ධම්මෙ පජහන්ති,ශාස්තෲන් වහන්සේ යම් ධර්මයන් දුරුකළ යුතුයයි වදාළේ නම් ඒ ධර්ම දුරුකරත්ද
යං අද්දසාම සම්බුද්ධං,අපි සම්බුද්ධයන් දැක්කෙමු
භාසිස්සාමීති එතදවොච.,කියන්නෙමි යි මෙසේ වදාළ සේක.
කාමෙසුමිච්ඡාචාරී මුසාවාදී.,කාමයන්හි වරදවා හැසිරෙන්නා සහ බොරු කියන්නා.
එවරූපස්සාහං භික්ඛවෙ භික්ඛුනො දින්නං න මහප්ඵලන්ති වදාමි.,"මහණෙනි, මෙබඳු භික්ෂුවකට දෙන දානය මහත්ඵල නොවන බව මම පවසමි."
"තීහි, භික්ඛවෙ, ධම්මෙහි සමන්නාගතො තයො මලෙ අප්පහාය","මහණෙනි, කරුණු තුනකින් යුක්තව මල තුනක් දුරු නොකොට"
අපි අස්සාදනා සියා,රසයක් තිබේදැයි
‘අයං දුක්ඛසමුදයො. දුක්ඛනිරොධො. දුක්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදා’ති යථාභූතං පජානාති.,"'මේ දුක්ඛ සමුදයයි, දුක්ඛ නිරෝධයයි, දුක්ඛ නිරෝධ ගාමිනී පටිපදාවයි' කියා තත්වූ පරිද්දෙන් දැනගනී ද."
අදින්නාදානා වෙරමණී-සික්ඛාපදං සමාදියාමි,නුදුන් දේ ගැනීමෙන් වැළැක්මවූ සිල්පදය මැනවින් ගනිමි
මත්තා සමානා පමාදං ආපජ්ජිංසු,මත් වූ ඔවුහු ප්‍රමාදයට (සිහිමුළාවට සහ නොසැලකිලිමත්කමට) පත් වූහ.
යථා නො භගවා බ්‍යාකරොති තථා නං ධාරෙය්‍යාථාති,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම්සේ විස්තර කරන්නේ ද එය එලෙසම දරාගන්න
තෙසං භික්ඛූනං එතදහොසි,ඒ භික්ෂූන්ට මෙසේ සිතුණි
පජ්ජොතස්සෙව නිබ්බානං විමොක්ඛො හොති චෙතසොති.,පහනක් නිවී යාම මෙන් සිතේ මිදීම (පිරිනිවීම) වෙයි.
තාය ධම්මචරියාය ඉධෙව නං පසංසන්ති.,ඒ ධර්ම හැසිරීම නිසා මෙලොවදීම ප්‍රශංසා ලබයි.
මනොසොචෙය්‍යං,සිතින් පිරිසිදු බව
චින්තාකවි.,ස්වයං චින්තනයෙන් කවි කරන කවියා.
එවමෙව ඛො භික්ඛවෙ යානි කානිචි ඔපධිකානි පුඤ්ඤකිරියවත්ථූනි,එලෙසම මහණෙනි උපධියට හේතු වන සියලු පින් කිරීමේ කරුණු
ජිව්හාවිඤ්ඤෙය්‍යා රසා,දිවෙන් දතයුතු වූ රසයෝ
සතො ච සම්පජානො සුඛඤ්ච කායෙන,සිහියෙන් හා නුවණින් යුක්තව කයින් සැප විඳිමින්
සතොව පටික්කමාමි,සිහි ඇතිවම පෙරළා එමි
විමුත්තං වා චිත්තං,මිදුණු සිත (විමුක්ත සිත)
එකං චරන්තං මුනිමප්පමත්තං,තනිව නොපමාදව හැසිරෙන මුනි
න පුත්තමිච්ඡෙය්‍ය කුතො සහායං,පුතෙකුත් නොපතයි යහළුවෙක් කොහිද
තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරො භික්ඛු භගවතො අවිදූරෙ නිසින්නො හොති,එම කාලයේ එක් භික්ෂුවෙක් භග්‍යවතුන් වහන්සේ අසල හිඳගෙන සිටියේය
පණ්ඩිතො කාමෙ පරිච්චජෙ,නුවණැති අය කාම අත්හරියි
ඛිප්පං ධම්මං විජානාති,ඉක්මනින් ධර්මය දනී
යෙන මක්ඛෙන මක්ඛාසෙ,යම් මක්ඛයෙන් සත්ත්වයෝ මැකී සිටිත්ද
අනවජ්ජෙන කායකම්මෙන.,නිවැරදි (නිවරද) කාය කර්මයෙන්.
අබ්භොකාසෙ විහරාමි,එළිමහනේ වාසය කරමි
සීලවිපත්තිහෙතු වා භික්ඛවෙ සත්තා නිරයං උපපජ්ජන්ති.,"මහණෙනි, සීල විපත්තිය හේතුවෙන් සත්ත්වයෝ මරණින් පසු නිරයෙහි උපදිති."
ඨානං ඛො පනෙතං චුන්ද විජ්ජති,චුන්දය මේ කාරණයෙක් ඇත්තේය
සමාධිබලං භාවෙති.,"සමාධි බලය වඩාද,"
සෙය්‍යථාපි භික්ඛවෙ වත්ථං සංකිලිට්ඨං මලග්ගහිතං අච්ඡොදකං ආගම්ම පරිසුද්ධං හොති පරියොදාතං,මහණෙනි කිලුටුවූ මළ රැඳුනාවූ වස්ත්‍රය පිරිසිදුවූ ජලය ලැබ යම්සේ පිරිසිදු වෙයිද බබලන්නේ වෙයිද
අසන්දිට්ඨිපරාමාසී හොති,තමාගේම මතය දැඩිව ගෙන ඉන් බැහැර නොවන ගතිය නැති
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං අභාවිතං අබහුලීකතං දුක්ඛාධිවහං හොති යථයිදං, භික්ඛවෙ, චිත්තං.","මහණෙනි, යම්සේ සිත නොවඩන ලද්දේ පුරුදු නොකරණ ලද්දේ දුක් (පමුණුවන්නේ) වේද, එබඳු වූ අනික් එකම ස්වභාවයකුදු මම නොම දකිමි."
පාපකාරී උභයත්ථ තප්පති,පව් කරන පුද්ගලයා දෙලොවම තැවෙයි
අනෙකවිහිතං ඉද්ධිවිධං පච්චනුභවෙය්‍යං.,නොයෙක් ආකාර වූ සෘද්ධි විධීන් අත්විඳින්නේය.
බාලො පරො අක්කුසලොති චාහු,අනෙක් කෙනා බාලයි අදක්ෂයි කියනවා
සද්ධම්මං අවිජානතො,සද්ධර්මය නොදන්නාට
ජනං පස්සථ මෙධගං,ජනයා කලහයෙන් පීඩා විඳී
"ධම්මලද්ධෙහි භොගෙහි, උට්ඨානාධිගතං ධනං.",ධර්මයෙන් ලත් භෝගයන්ගෙන් හා වීර්යයෙන් ලැබූ ධනයෙන් (යුක්ත වෙයි).
භික්ඛු බුද්ධස්ස සාවකො,බුදුන්ගේ ශ්‍රාවක මහණ
නො හෙතං භන්තෙති,"ස්වාමීනි, එසේ නොවන්නේය (සෙසු භික්ෂූහු පිළිතුරු දුන්හ)"
න ච බාහුලිකා න සාථලිකා ඔක්කමනෙ නික්ඛිත්තධුරා පවිවෙකෙ පුබ්බඞ්ගමාති,චීවර ආදිය බහුලකොට නැත්තෝය ශාසනය ලිහිල් කොට නොගන්නෝය නීවරණයන්හි ගැලී වාසය නොකරන්නෝය විවේකයෙහි පෙරටුව යන්නෝය යන
"වචීකම්මම්පි බ්‍යාපන්නං හොති, මනොකම්මම්පි බ්‍යාපන්නං හොති.",වාක් කර්මය ද මනෝ කර්මය ද දූෂ්‍ය වූයේ වෙයි.
න සක්කොමි බ්‍රහ්මචරියං සන්ධාරෙතුං,මට බ්‍රහ්මචරියාව දරාගෙන යා නොහැක
සෙඛස්ස සික්ඛමානස්ස උජුමග්ගානුසාරිනො.,සෘජු මාර්ගය අනුගමනය කරමින් හික්මෙන්නා වූ සේඛයාට.
කථංකථා යො තිණ්ණො,සැකය එතර කළ
අහඤ්හි යාචිතොව බහුලං පච්චයං පරිභුඤ්ජාමි.,මම ආරාධනා කරන ලදුව ම බොහෝ සිවුරු පිරිකර වළඳමි.
අච්චයං අච්චයතො පටිග්ගණ්හාතු.,වරද වරදක් ලෙස පිළිගන්නා සේක්වා.
පමාදස්ස නිරොධාය.,ප්‍රමාදය නිරුද්ධිය පිණිසයි.
අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජන්ති,ගිහිගෙයින් නික්ම පැවිදි වෙති
චත්තාරිමානි භික්ඛවෙ ධම්මපදානි අග්ගඤ්ඤානි පොරාණානි.,"මහණෙනි, මේ ධර්ම පද සතර අග්‍රය, පැරණිය."
සුඛා පටිපදා දන්ධාභිඤ්ඤා.,සැපවත් පිළිපැදීම සහ පමා වූ අවබෝධය.
.සොකධම්මෙ ආදීනවං විදිත්වා අසොකං අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නිබ්බානං පරියෙසති,".ශෝකය ගෙන දෙන දේවල් වල ඇති දෝෂය දැකලා, ශෝකයක් නැති, උත්තරීතර වූ, යෝගයන්ගෙන් මිදුණු නිවන සොයනවා."
මාරධෙය්‍යං පහාතවෙ,මාරධෙය්යය අත්හැරිය යුතුය
ආයතනෙව ධම්මදෙසනා.,කරුණු සහිතවම ධර්ම දේශනාව සිදුවිය.
එකො චරෙ ඛග්ගවිසාණකප්පො,කගවෙණා අඟක් මෙන් තනිව හැසිරෙයි
නෙත්තා න සුද්ධා සවනං න ඵාසු,ඇස කණ හොඳ නොවේ
තස්මා හි නෙ රක්ඛථ අප්පමත්තා,එබැවින් ඔවුන් නොපමාව රකිවු
වාචං පමුඤ්චෙ කුසලං නාතිවෙලං,කාලය නොඉක්මවා යහපත් වචන කථාකරයි
රහොගතස්ස පටිසල්ලීනස්ස චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි,රහසිගතව විවේකයට ගිය සිතට කල්පනාවක් උපදි
අණුමත්තෙසු වජ්ජෙසු භයදස්සාවී.,ඉතා කුඩා වරදෙහි පවා බිය දකින්නේ වාසය කරයි.
අනවජ්ජෙන මනොකම්මෙන.,වරද රහිත මනෝ කර්මයෙනි.
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ ආලොකා.,"මහණෙනි, මේ ආලෝක සතරකි."
අත්ථි ඉමස්ස සඤ්ඤාගතස්ස උත්තරිං නිස්සරණන්ති පජානාති,මේ බ්‍රහ්ම විහාර ධ්‍යාන සංඥාවට වඩා උතුම් නිර්වාණය ඇතැයි දනියි
"ඉධ, භික්ඛවෙ, භික්ඛු පුබ්බණ්හසමයං සක්කච්චං සමාධිනිමිත්තං අධිට්ඨාති.","මහණෙනි, මෙලොව භික්ෂුව පෙරවරු කාලයෙහි මනාකොට සමාධි නිමිත්ත මෙනෙහි කරයි."
"කෙසකම්බලම්පි ධාරෙන්ති, වාලකම්බලම්පි ධාරෙන්ති.","හිසකෙස්වලින් කළ වස්ත්‍ර ද දරති, අස් ලොමින් කළ වස්ත්‍ර ද දරති."
පරෙ අභිජ්ඣාලූ භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ අනභිජ්ඣාලූ භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ අධික ලෝභ ඇත්තෝ වන්නාහුය අපි අධික ලෝභ නැත්තෝ වන්නෙමුයි
නාරියො මුනිං පලොභෙන්ති,ස්ත්‍රීන් ලෝභ කරවයි
අපෙත්ථ මුදුං වින්දෙම,මෙහි මෘදු දේ ලැබේදැයි
සන්ති භික්ඛවෙ ජාතරූපස්ස ඔළාරිකා උපක්කිලෙසා.,"මහණෙනි, රත්‍රන්වල රළු වූ උපක්ලේශයෝ ඇත්තාහ."
කුසලානං පටිලාභාය අධිමත්තො ඡන්දො කරණීයො.,කුසල් ලබා ගැනීමට දැඩි කැමැත්තක් තිබිය යුතුය.
එවස්සු තානි බීජානි වුද්ධිං විරුළ්හිං වෙපුල්ලං ආපජ්ජෙය්‍යුං.,ඒ බීජයෝ වර්ධනයට ද විරූඪියට ද විපුලත්වයට ද පැමිණෙන්නාහුය.
"කථඤ්ච, භික්ඛවෙ, පාපණිකො විධුරො හොති?","මහණෙනි, වෙළෙන්දා වීර්යවන්තයෙකු වන්නේ කෙසේද?"
ඤාති වා සාලොහිතො වා කාලඞ්කතො.,තමාගේ ම නෑයෙකු මියගිය බව (දකියි).
ඉතො වා පන සුත්වා,හෝ මෙහි (බුදුසසුනෙන්) අසාගත් කෙනෙකු හැර.
පෙත්තිවිසයඤ්චාහං පජානාමි,මම ප්‍රේත ලෝකය ද දනිමි
දුක්ඛදොමනස්සානං අත්ථඞ්ගමාය,කයෙහි හටගන්නා දුක්ය සිතෙහි හටගන්නා දුක්ය යන මොවුන්ගේ දුරලීම පිණිසද
අඤ්ඤාය සබ්බානි නිවෙසනානි,සියලු වාසස්ථාන දැනගනී
ලොභො අන්තරාමලො,ලෝභය සිතේ මලයකි
වීතමොහො,මෝහ නැති වේ
සබ්‍රහ්මචාරීසු න කුපිතො හොති න අනත්තමනො,සබ්‍රහ්මචාරීන් කෙරෙහි නොකිපුණේ වෙයි ද නොසතුටු සිත් ඇත්තේ නොවෙයි ද
අරොසනෙය්‍යො න සො රොසෙති කඤ්චි,තමාට දොස් නොදී අන්‍යයෙකුටත් නොකෙරේ
උක්ඛිප ලඞ්ගිං අභික්ඛණ සුමෙධ.,අගුල ඉවත් කර සුමේධ තවදුරටත් සාරව.
තතො සො දුම්මනො යක්ඛො,ඉන් පසු දුක් සිත් වූ මාරයා
බ්‍රහ්මචරියානුග්ගහාය.,බ්‍රහ්මචර්යාවට අනුග්‍රහ පිණිස (ආහාර ගනියි).
"අකුප්පා මෙ විමුත්ති, අයමන්තිමා ජාති, නත්ථි දානි පුනබ්භවොති.","මගේ විමුක්තිය අකම්ප්‍යය, මෙය අවසාන ඉපදීමයි, දැන් නැවත ඉපදීමක් නැත."
වචීදුච්චරිතං,වචනයෙන් වැරදි හැසිරීම
අන්තවා ලොකො ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤන්ති,ලෝකයට කෙළවර ඇත මේම සත්‍යය අනිත්වාද බොරුය කියති
යංනූන මයං සබ්බසො නිවාපභොජනා පටිවිරමෙය්‍යාම,අපි මේ (මාරයා ඇටවූ) ආහාර භුක්ති විඳීමෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම වළකින්නෙමු නම් මැනවි.
විරූළ්හබ්‍රහ්මචරියා තෙ සන්තො ඛීණපුනබ්භවා,ඔවුන්ගේ බඹසර වඩී සන්සුන් වෙති නැවත ඉපදීම අවසාන කරති
කුසීතස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස වීරියාරම්භො හොති පරික්කමනාය,කුසීත පුද්ගලයාට එය දුරලීමට නොපසුබට වීර්යය ඇත්තේය
පළාසො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො,පලාසය (නීචව සිටිමින් උසස් පුද්ගලයන් හා තමා සමාන සිතීම) හිත කෙලෙසන්නකි
හත්ථී සෙය්‍යථාපි නඞ්ගලීසාති,ඇතා නගුලිසක් වැනියැයි සමහරු කීහ
දුරුත්තානං වචනපථානං.,නපුරු වචන සහ අප්‍රිය කතා.
අනෙජො අකඞ්ඛො,කම්පා නැති සැක නැති
අන්ධභූතො අයං ලොකො,මෙම ලෝකය අන්ධය
තෙ නිගණ්ඨෙසු පබ්බජන්තීති,ඔවුහු නිගණ්ඨයන් අතර පැවිදි වෙති (යැයි මම කීවෙමි)
අබ්බූළ්හසල්ලො,උල් ඉවත් කළ
උපාදානසමුදයා භවසමුදයො,උපාදානයන් (තෘෂ්ණාවෙන් දැඩි ලෙස ගැනීම) හේතුකොටගෙන භවයන්ගේ හටගැන්ම වේ
එකච්චෙ එවමාහංසු කාවෙය්‍යසිප්පං සිප්පානං අග්ග,ඇතැමෙක් කීහ ශිල්පයන්ගෙන් කාව්‍ය ශිල්පය උතුම්ය
ආතාපී සම්පජානො සතිමා,කෙලෙස් තවන වීර්ය ඇතුව යහපත් ප්‍රඥා ඇතුව සිහියෙන් යුක්තව
ඤායස්ස අධිගමාය,ඤාය නම් ලද ආර්ය මාර්ගයට පැමිණීම පිණිසද
කිං නු ඛොම්හි සඨො මායාවීති,කිමෙක්ද මම කෛරාටික හා මායාකාරී වෙම්ද කියා
අයං වුච්චති උත්තානා පරිසා.,මෙය නොගැඹුරු වූ පිරිස යැයි කියනු ලැබේ.
අරියප්පත්තා විහරන්ති.,ආර්යත්වයට (සතර සත්‍යාවබෝධයට) පැමිණ වාසය කරති.
නදංව සීහො,සිංහයෙකු මෙන් නාද කරයි
නත්ථි මොහසමං ජාලං,මෝහය වගේ දැලක් නැහැ
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං අභාවිතං අකම්මනියං හොති යථයිදං, භික්ඛවෙ, චිත්තං","මහණෙනි, යම්සේ නොවඩනලද සිත කර්මයට යෝග්‍ය නොවේද, එබඳුවූ අනික් එකම කරුණකුදු මම නොමදකිමි."
එවං ඔභාසිතමෙව තක්කිකානං,එපරිද්දෙන් තර්ක කරුවන්ගේ බැබළීමද තාවකාලිකය
අනන්වයං පියං වාචං,අනුකූල නොවන ප්‍රිය වචන
චෙතොපදොසහෙතු ඛො පන භික්ඛවෙ,මහණෙනි සිත දූෂිත වීම හේතුවෙන්ම
කාමානි පරිවජ්ජයෙ,කාමයන් දුරු කළ යුතුය
බ්‍රහ්මුනාපි පසංසිතො,බ්‍රහ්මයා විසිනුදු වර්ණනා කරන ලද්දේය
දුක්කරං ඛො සොණ යාවජීවං එකභත්තං එකසෙය්‍යං බ්‍රහ්මචරියං,සොණය ජීවිත කාලය පුරා එක්වේලක් අහාරය සහ හුදකලා සයනය සහ බඹසර දුෂ්කරය
තණ්හානිරොධා ආහාරනිරොධො,තෘෂ්ණාව නැතිකිරීමෙන් ආහාරයාගේ නැතිකිරීම වෙයි
සීලබ්බතුපාදානස්ස පරිඤ්ඤං පඤ්ඤපෙන්ති,ශීලව්‍රත උපාදානයාගේ නැති කිරීම පණවත්
පබ්බජ්ජා අබ්භොකාසොව,පැවිද්ද විවෘත අවකාශය
සාලීනං චෙපි පිණ්ඩපාතං භුඤ්ජති විචිතකාළකං අනෙකසූපං අනෙකබ්‍යඤ්ජනං,කළු හාල් ඇට අස්කළ ඇල්හාලේ බත නොයෙක් සූප ඇතිව නොයෙක් ව්‍යඤ්ජන ඇතිව අනුභව කෙරේද
කතමං පනාවුසො නාමරූපං,ඇවැත්නි නාමරූප කවරේද
අස්සතරී අත්තවධාය ගබ්භං ගණ්හාති.,වෙළඹ තමාගේ ම විනාශය පිණිස ගැබ් ගනියි.
චත්තාරොමෙ ගහපති ධම්මා ඉට්ඨා කන්තා මනාපා දුල්ලභා.,"ගෘහපතිය, ලෝකයේ ඉෂ්ට මනාප දුර්ලභ කරුණු හතරකි."
ද්වෙමෙ ධම්මා සද්ධම්මස්ස ඨිතියා සංවත්තන්ති.,ශාසනයේ චිරස්ථිතිය සහ නොපැවතීම වැළැක්වීමට තවත් කරුණු දෙකක් බලපායි.
චත්තාරි නාම කිං,සතර නම් කිම
ලාභී හොති අජ්ඣත්තං චෙතොසමථස්ස.,සිතේ සංසිඳීම හෙවත් සමථය ලබන්නෙකි.
අනිවත්තන්තං ගච්ඡති,ආපසු නොහැර යයි
කථඤ්ච භික්ඛවෙ භික්ඛු බලසම්පන්නො හොති?,"මහණෙනි, භික්ෂුව බල සම්පන්න වන්නේ කෙසේ ද?"
සඞ්ඛාරා නිච්චා වා අනිච්චා වා?,සංස්කාර නිත්‍යද අනිත්‍යද? (අනිච්චං භන්තෙ).
පාටිරූපිකා,දෙමුහුණුව
සා න සුකරා. සරසරං කාතුං භරභරං කාතුං,එය (මෘදු බැවින්) කැටයකින් හෝ දණ්ඩකින් සර සර හඬක් නැගීමට පහසු නැත
නෙව අභිනන්දිංසු නප්පටික්කොසිංසු,සතුටු වූයේ ද නැත විරුද්ධ වූයේ ද නැත
අථ ඛො බාහියො තරමානරූපො ජෙතවනා නික්ඛමිත්වා සාවත්ථිං පවිසි,බාහිය ඉක්මනින් ජේතවනයෙන් පිටව සැවැත් නුවරට ගියේය
අකිඤ්චනො චරාමි ලොකෙ,අල්ලාම නැතිව ලොව හැසිරෙමි
දිසා චතස්සො උද්ධං අධො,සතර දිශා උඩ යට
සන්ධයො පඤ්ච දෙසිතා,සන්ධි පසකින් යුක්තව දෙසන ලදී
කායසුචරිතෙන වචීසුචරිතෙන.,කාය සුචරිතයෙන් සහ වාක් සුචරිතයෙන්.
තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා සාරිපුත්තො,එම කාලයේ ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර තෙරයා
ඉන්ද්‍රියානං පරිපාකො,ඇස් ආදී ඉන්ද්‍රියන්ගේ මේරීමක් වේද
කච්චි සම්ඵං න භාසති,නිෂ්ඵල වචන නොකියයිද
තෙන භික්ඛවෙ භික්ඛුනා සඞ්ඛාපි තස්මිං වනපත්ථෙ වත්ථබ්බං න පක්කමිතබ්බං,මහණෙනි ඒ භික්ෂුව විසින් ද (එය) සලකා ඒ වන සෙනසුනෙහි විසිය යුතුයි බැහැර නොයා යුතුයි
පිණ්ඩාය පාවිසි,පිඩු පිණිස පැමිණියෝය
ඉච්ඡායසන්ත්‍යා න මමත්තමත්ථි,කැමැත්ත නතර වූ විට මමත්වය නැත
තමාහු ලොකෙ සම්බුද්ධං ධීරං පටිපදන්තගුං.,"ලෝකයෙහි ඔහුට අවබෝධය ලැබූ, ප්‍රතිපදාව කෙළවරට පැමිණි ධීරයෙක් යැයි පවසති."
"තාය නං පාරිචරියාය, මාතාපිතූසු පණ්ඩිතා; ඉධෙව නං පසංසන්ති.",මවුපියන්ට කරන ඒ උපස්ථානය නිසා පණ්ඩිතයෝ මෙලොව දී ඔහුට ප්‍රශංසා කරති.
"චිත්තං, භික්ඛවෙ, රක්ඛිතං මහතො අත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, සිත රක්නා ලද්දේ මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතී."
අනුවිච්ච සුවෙ සුවෙ,දවසෙන් දවස විමසා බැලූ පසු
ධම්මස්ස වණ්ණං භාසති,ධර්මයේ ගුණ කියයි
යෙනායස්මා මහාකච්චානො තෙනුපසඞ්කමි,මහාකච්චායන තෙරුන් සිටින තැනට ගොස් පැමිණි
තෙ භික්ඛවෙ සත්තා සුපරිහීනා යෙ අරියාය පඤ්ඤාය පරිහීනා,මහණෙනි ආර්ය ප්රඥාවෙන් පිරිහුණු සත්වයෝ ඉතාම පිරිහුණා වෙති
ලොහිතස්ස ලසිකාය,ලෙය හා සදමිඳුලින් පිරුණු
රාගජෙහිපි දොසජෙහිපි මොහජෙහිපි,රාගයෙන් ද්වේෂයෙන් මෝහයෙන් හටගත් දුක් වලින් පීඩිතවූ සත්වයන් දුටුසේක
න ච මම ක්වචනි කත්ථචි කිඤ්චනතත්ථි.,මට ද කිසි තැනක කිසිවක් අයිති නැත.
උපසන්තො සුඛං සෙති,සන්සුන් වූයා සුවසේ වසයි
යොපි සො භික්ඛවෙ භික්ඛු අරහං ඛීණාසවො . තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,මහණෙනි රහත් භික්ෂුව පඨවිධාතුවට ආශාවෙන් සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැතිකිරීමෙන් වීතමොහවූ බැවිනි
සත්ත සංවට්ටවිවට්ටකප්පෙ නයිමං ලොකං පුනරාගමාසිං,සත් කල්ප ගමන්වල මේ ලෝකයට නැවත නොපැමිණියෙමි
අප්පස්සාදා කාමා වුත්තා මයා බහුදුක්ඛා බහුපායාසා,"මා විසින් කාමයෝ ස්වල්ප සැප ඇති, බොහෝ දුක් හා වෙහෙස ඇති දේ ලෙස වදාරන ලදී"
සමන්තා චතුරො දිසා ආභන්ති,සතර දිශා බබලයි
ජාතිමරණගාමිනො,උපත හා මරණ ලබති
"යථා කථං පන, බ්‍රාහ්මණ, බ්‍රාහ්මණා බ්‍රාහ්මණං තෙවිජ්ජං පඤ්ඤාපෙන්තීති?","බ්‍රාහ්මණය, බ්‍රාහ්මණයෝ කෙසේ නම් ත්‍රිවිද්‍යා දත් බ්‍රාහ්මණයා පනවන්නාහු ද?"
එවං සන්තං භික්ඛවෙ බ්‍රහ්මචරියවාසො හොති.,"මහණෙනි, එසේ වන්නේ නම් බ්‍රහ්මචර්යාවෙහි හැසිරීමක් ඇත්තේය."
නාරිංසු ජාතිජරං,එයින් ජාති ජරා නොතරණි
"වුට්ඨිතොපි තම්හා ආසනා තස්සා කථාය ආදිම්පි මනසි කරොති, මජ්ඣම්පි මනසි කරොති, පරියොසානම්පි මනසි කරොති.","ඒ ආසනයෙන් නැගිට ද කතාවේ මුල, මැද, අග මෙනෙහි කරයි."
"තං කිං මඤ්ඤථ සාළ්හා, අත්ථි අමොහොති?","සාළ්හයෙනි, ඒ කුමකැයි සිතන්නෙහිද? අමෝහය පවතීද?"
නිධාය දණ්ඩං භූතෙසු තසෙසු ථාවරෙසු ච,සියලු සතුන්ට දණ්ඩය තබා
දිවා වනසණ්ඩෙ,දවල් වන ලැහැබෙහි
අජෙළකපටිග්ගහණා පටිවිරතො සමණො ගොතමො,ශ්‍රමණ ගෞතමයෝ එළුවන් බැටළුවන් පිළිගැන්මෙන් වැළකුණෝය
එකමන්තං නිසීදිම්හ,එක පැත්තක හුන්නෙමු.
සද්ධා පීති මනො සති,ශ්‍රද්ධා ප්‍රීති සිහි සහ
අක්ඛෙය්‍යසඤ්ඤිනො සත්තා,සත්වයෝ අක්ඛෙය්‍යය ගැන සංඥා ඇත්තාහු වෙති
වේදනං එතං මම.,වේදනාව මගේ යැයි දකියි.
උපොසථඤ්ච කරිස්සති සඞ්ඝකම්මානි ච,පොහෝයද කරන්නේය සංඝකර්මද කරන්නේය
තෙන ඛො පන සමයෙන යසොජප්පමුඛානි පඤ්චමත්තානි භික්ඛුසතානි සාවත්ථිං අනුප්පත්තානි හොන්ති,එම කාලයේ යසෝජ ප්‍රධාන පන්සියයක් පමණ භික්ෂූහු සැවැත් නුවරට පැමිණ සිටියහ
ආකිණ්ණො දුක්ඛං න ඵාසු විහරති,ඒ ඇත් නාගයාටද ගැවසීම නිසා දුක ඇති පහසු වාසයක් නැත
න චෙව සධම්මුක්කංසනා භවිස්සති.,තමාගේ ධර්මය උසස් කොට දැක්වීමක් සිදු නොවීය.
අමොහො නිදානං කම්මානං සමුදයාය.,අමෝහය කර්මයන් හටගැනීමට හේතුවකි.
සම්පජානකාරී හොති,සිහියෙන් දැන කරන්නේ (ප්‍රඥාවෙන් දැන කරන්නේ) වෙයි
දිට්ඨිඤ්ච අනුපග්ගම්ම,මිථ්‍යා දෘෂ්ටියට නොපැමිණ
අක්ඛාතාරං පවත්තාරං,දේශනා කරන හා පවත්වන
අසප්පුරිසො අකතඤ්ඤූ හොති අකතවෙදී.,අසත්පුරුෂයා කළ උපකාර නොදන්නා සහ කළගුණ නොසලකන තැනැත්තෙකි.
සුතතො න මඤ්ඤති,සුතයෙන් පිටත සුතය ඇසුරු කොට තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ
භබ්බො සො ඵුට්ඨුං සම්බොධිමුත්තමං.,ඔහු උතුම් සම්බෝධිය අවබෝධ කර ගැනීමට සුදුසු වෙයි.
අසංසට්ඨං,නොගැටෙනව සිටී
ඉමස්සුප්පාදා ඉදං උප්පජ්ජති,මෙය උපදින විට මෙය උපදේ
"ඉමෙසං ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වින්නං ආසවා න වඩ්ඪන්තීති.","මහණෙනි, මේ දෙදෙනාට වනාහි ක්ලේශයෝ නොවැඩෙත්."
නිරයං චතුත්ථං,සතරවැනිය නරකයට යාම
යාවකීවඤ්ච ආනන්ද තථාගතා ලොකෙ නුප්පජ්ජන්ති,ආනන්ද තථාගතයන් වහන්සේ ලෝකයේ නොඋපදින තාක් කල්
"ඉමස්ස ඛො, භික්ඛවෙ, එකපුග්ගලස්ස කාලකිරියා බහුනො ජනස්ස අනුතප්පා හොතීති","මහණෙනි, මේ අසහාය පුද්ගලයාගේ කාලක්‍රියාව බොහෝ දෙනාට තැවිලි උපදවන්නීය."
අනත්තුක්කංසකො අපරවම්භීහමස්මි,මම තමා උසස් කොට සිතීම දුරුකළේ වෙමි
නෙව දායකතො විසුජ්ඣති නො පටිග්ගාහකතො.,දායකයා හෝ ලබන්නා නිසා දානය පිරිසිදු නොවේ.
තිස්සො ඉමා භික්ඛවෙ වන්දනා.,"මහණෙනි, මේ වැඳුම් තුනකි."
ඛීණාසවං අරහන්තං තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,ආසව ක්ෂය කළ අරහන්තය ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
සබ්බසො තණ්හානං ඛයා,සර්ව ප්‍රකාරයෙන් තෘෂ්ණා ක්ෂය වීමෙන්
චිත්තෙ ගහපති අරක්ඛිතෙ කායකම්මම්පි අරක්ඛිතං හොති.,"ගෘහපතිය, සිත නොරැකි කල්හි කාය කර්මය ද නොරැකුණේ වෙයි."
තීහි අසද්ධම්මෙහි අභිභූතො,අසද්ධර්ම තුනෙන් යටවෙයි
සො එවං සමාහිතෙ චිත්තෙ. ආසවානං ඛයඤාණාය චිත්තං අභිනින්නාමෙසිං,"ඒ මම මෙසේ සිත සමාධිමත් වූ, පිරිසිදු වූ, කෙලෙස් රහිත වූ කල්හි කෙලෙස් නැති කරන නුවණ (ආශ්‍රවක්ෂය ඥානය) පිණිස සිත නැමූයෙමි"
පහානසඤ්ඤං භාවෙති.,"ප්‍රහාණ සංඥාව වඩාද,"
දොසං භික්ඛවෙ අනභිජානං අපරිජානං,මහණෙනි ද්වේෂය නොදැන පිරිසිඳ නොදැන
සම්පවාරෙසි,මනාකොට පවරා දුන්නාය
නාහු පුබ්බෙ තදා අහු,පෙර නොතිබුණ දේ ඒ අවස්ථාවේ ඇති විය
සන්තං වා අජ්ඣත්තං විචිකිච්ඡං,තමා කෙරෙහි ඇත්තාවූ විචිකිච්ඡාව (සැකය)
දොසා පෙමං ජායති.,ද්වේෂයෙන් ඇල්ම හටගනී.
සො අවිජ්ජාවිරාගා විජ්ජුප්පාදා නෙව කාමුපාදානං උපාදියති,හෙතෙම අවිද්‍යාවෙන් වෙන්වී විද්‍යාව පහළවීම නිසා කාම උපාදාන වශයෙන් (සිරුර හෝ වස්තූන්) නොගනියි
එකච්චානං ජච්චන්ධානං හත්ථිස්ස සීසං දස්සෙසි,ඇතැමකුට ඇතාගේ හිස පෙන්වීය
පිහෙතත්තානුයොගිනං,නිවැරදිව තමන් වඩන අයට ඉර්ෂ්‍යා කරනවා
ඉමෙසං,ආවුසො
අකුසලා ධම්මා පරිහායන්ති.,අකුසල ධර්මයෝ පිරිහෙත් නම්.
දුක්ඛස්ස සම්භවං පජානන්ති,දුක හටගැනීම දන්නා අය
න තං දළ්හං බන්ධනමාහු ධීරා යදායසං දාරුජපබ්බජඤ්ච,යකඩ දණ්ඩ ලී හෝ තණ බැඳීම් ප්‍රඥාවන්තයෝ දැඩි බැඳීම කියා නොකියති
අත්ථි සුකතදුක්කටානං කම්මානං ඵලං විපාකො.,කළ හොඳ නොහොඳ කර්මයන්ගේ විපාක පවතී නම්.
එවමෙවං ඛො භික්ඛවෙ භික්ඛු.,"මහණෙනි, එසේම භික්ෂුව ද (ගුණවත් වෙයි)."
ධම්මෙසු නිච්ඡෙය්‍ය සමුග්ගහීතං,ධර්මයන් ගැන දැඩි අල්ලාගැනීමක් නැත
ආරද්ධං ඛො පන මෙ වීරියං අහොසි අසල්ලීනං,මගේ වීර්යය නොහැකිලී (නොපසුබස්නා ලෙස) ආරම්භ විය
අරියප්පවෙදිතෙ ධම්මෙ,ආර්යයන් විසින් දක්නා ලද ධර්මයෙහි
පස්සෙ චෙ විපුලං සුඛං,මහත් සුවය පෙනේ නම්
අනනුවිච්ච අපරියොගාහෙත්වා වණ්ණාරහස්ස අවණ්ණං භාසති.,විමසා බලා තීරණයකට නොපැමිණ ගුණ කියයුත්තාගේ අගුණ කීමද යන දෙකයි.
සම්මාදිට්ඨිකා,හරි දෘෂ්ටිය ඇති සත්වයෝ
ඉස්සුකී හොති මච්ඡරී,ඊර්ෂ්‍යාවෙන් හා මසුරුකමෙන් යුක්ත වේ නම්
සන්ති ජාතරූපස්ස සුඛුමසහගතා උපක්කිලෙසා.,රත්‍රන්වල ඉතා සියුම් වූ උපක්ලේශයෝ ඇත්තාහ.
පසන්නචිත්තං ඤත්වාන එකච්චං ඉධ පුග්ගලං,මෙලොව පහන් සිතක් ඇති ඇතැම් පුද්ගලයෙකු දැනගෙන
සක්කාරො කාපුරිසං හන්ති ගබ්භො අස්සතරිං යථා.,ගැබ වෙළඹ නසන්නා සේ සත්කාරය අසත්පුරුෂයා නසයි.
"යස්මිං, භික්ඛවෙ, පදෙසෙ රාජා ඛත්තියො මුද්ධාවසිත්තො ජාතො හොති.","මහණෙනි, අභිෂේක ලත් ක්ෂත්‍රිය රජු යම් ප්‍රදේශයක උපන්නේ වේද."
පුරාණඤ්ච කම්මං ඵුස්ස ඵුස්ස බ්‍යන්තීකරොති.,පැරණි කර්ම විඳිමින් විනාශ කරයි.
සො ඛො පන මෙ අයං අත්තා නිච්චො ධුවො සස්සතො අවිපරිණාමධම්මො සස්සතිසමං තථෙව ඨස්සතීති,මාගේ ඒ මේ ආත්මය තෙම නිත්‍යය ස්ථිරය හැමදාම පවතියි නොපෙරළෙන ස්වභාව ඇත්තේය හැමදා පවතින දෙයක් මෙන් සදාකාලික යයි සම්මතවූ චන්ද්‍ර සූර්යාදීන් මෙන් එසේම සිටින්නේයයි කියායි
පථවිං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,පෘථිවිධාතුවට ආශාවෙන් සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැති කිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි
කායකම්මම්පි පූතිකං හොති.,කාය කර්මය ද කුණු වූයේ වෙයි.
යතො ඛො ආවුසො අරියසාවකො එවං ආහාරං පජානාති,ඇවැත්නි යම් තැනක පටන් ආර්ය ශ්‍රාවක තෙම මෙසේ ආහාරය දනීද
අට්ඨ පුරිසපුග්ගලා,පුද්ගල අට දෙනෙක් වෙති
භාවනාය රතො මනො,භාවනාවෙහි ඇලුන සිත ඇති අයට
උක්ඛෙපනීයකම්මං පඤ්ඤත්තං.,උක්ඛෙපනීය කර්මය පනවන ලදී.
කොපඤ්ච දොසඤ්ච අප්පච්චයඤ්ච පාතුකරිස්සති.,"කෝපය, ද්වේෂය සහ අමනාපය ප්‍රකාශ කරයි."
"වීරියාරම්භො, භික්ඛවෙ, මහතො අත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, සම්‍යක් ප්‍රධාන වීර්‍ය්‍යය මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතී."
ඨිතොම්හීති පජානාති,සිටියෙමියි දන්නේය
"කතමො ච, භික්ඛවෙ, අවකුජ්ජපඤ්ඤො පුග්ගලො?","මහණෙනි, යටිකුරු නුවණැති පුද්ගලයා කවරේද?"
සතඤ්ච විවටං හොති,සත්පුරුෂයාට විවෘතය
සබ්බං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,සියල්ලට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැති කිරීමෙන් වීතමොහවූ බැවිනි
තෙන ඛො පන සමයෙන සුන්දරිකභාරද්වාජො බ්‍රාහ්මණො භගවතො අවිදූරෙ නිසින්නො හොති,මේ අවස්ථාවේ සුන්දරික භාරද්වාජ නම් බ්‍රාහ්මණ තෙම බුදුන් සමීපයෙහි හුන්නේ වෙයි
ගොපී මම අස්සවා,මගේ භාර්යාව කීකරුය
භොජනෙ මත්තඤ්ඤුතාය ච,ආහාරයේ පමණ දැනීම එකකි
එකච්චො සත්ථා කාමානඤ්ච රූපානඤ්ච වෙදනානඤ්ච පරිඤ්ඤං පඤ්ඤාපෙති.,"ඇතැම් ශාස්තෲවරයෙක් කාම, රූප හා වේදනා යන තුනෙහිම පිරිසිඳ දීම පනවයි."
සම්මා කම්මානි කත්වාන,හොඳ කර්ම කරලා
නො ආමිසදායාදාති,ආමිසය දායාද කොට ඇත්තෝ නොවන්නාහුදැයි
බ්‍යාපාදො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො,ව්‍යාපාදය (අනුන් නසනු කැමැත්ත) හිත කෙලෙසන්නකි
සබ්බං අච්චගමා පපඤ්චං,සියලු තෘෂ්ණා ඉක්ම යයි
කිසො විවණ්ණො භවති,කෘශවෙයි වර්ණය වැටෙයි
සන්ති ලොකෙ මුනයො,ලෝකයේ මුනීහු ඇතැයි කියති
සුත්වාන නෙසං එතදහොසි,ඇසිමෙන් ඔවුන්ට මෙසේ සිතුණි
අථ ඛො බාහියො යෙන තෙ භික්ඛූ තෙනුපසඞ්කමි,බාහිය ඔවුන් වෙත පැමිණියේය
දිට්ඨෙ චෙව ධම්මෙ දුක්ඛං විහරති සවිඝාතං.,මෙලොවදීම පීඩා සහිතව දුකසේ වාසය කරයි.
කො සූධ තරති ඔඝං,කවරෙක් ඕඝය එතර කරයිද
අථාහං අනාවට්ටී කාමෙසු පච්චඤ්ඤාසිං,එකල්හි මම කාමයන්ගෙන් නිදහස් වූවෙක්මි කියා ප්‍රතිඥා කෙළෙමි
ආකාසානඤ්චායතනං ආකාසානඤ්චායතනතො සඤ්ඤත්වා ආකාසානඤ්චායතනං මඤ්ඤති,ආකාසානඤ්චායතන දෙවියන් ආකාසානඤ්චායතන දෙවියන් වශයෙන් හැඳින ආකාසානඤ්චායතන වැසි දෙවියන් නිත්‍ය ආත්මයයි හඟියි
සච්චා අවොක්කම්ම මුනි,සත්‍යයෙන් නොබැහැරවන මුනි
ලොකමිමං පස්ස පුථූ අවිජ්ජාය පරෙතා,මේ ලෝකය බලව සත්වයෝ ගැඹුරු අවිද්‍යාවෙන් යුක්තය
යෙ හි වො අරියා සමාධිසම්පන්නා,යම් ඒ ආර්ය කෙනෙක් එකඟවූ සිත් ඇත්තේ
උත්තානො උත්තානොභාසො.,නොගැඹුරු මෙන්ම නොගැඹුරු පෙනුමක් ද ඇත.
අමමස්ස ඨිතස්ස තාදිනො,මමත්වය නැතිව ස්ථිරව සිටින එවැනි අයෙකුට
"තෙසං ගිම්හානං පච්ඡිමෙ මාසෙ, තිණොදකසඞ්ඛයෙ",ගිම්හාන කාලයේ අවසන් මාසයේදී තණකොළ සහ දිය හිඟ විය.
"තයොමෙ, භික්ඛවෙ, පුග්ගලා පුග්ගලස්ස බහුකාරා.","මහණෙනි, පුද්ගලයෙකුට බොහෝ උපකාරී වන පුද්ගලයෝ තිදෙනෙකි."
සුචිගන්ධං මනොරමං,පිරිසිදු සුවඳ ඇති සිත් අලවන
"ඉධ, භික්ඛවෙ, භික්ඛු අරඤ්ඤගතො වා. ඉති පටිසඤ්චික්ඛති.","මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව ආරණ්‍යයකට හෝ ගොස් මෙසේ කල්පනා කරයි."
න ච කිඤ්චි ලොකෙ උපාදියති,ලෝකයෙහි කිසිවක් (ආත්ම වශයෙන්) නොගනී
කිත්තාවතා නු ඛො ආවුසො සත්ථු පවිවිත්තස්ස විහරතො,ඇවැත්නි ශාස්තෲන් වහන්සේ විවේකයෙහි වාසය කරද්දී
එවම්පි තණ්හානුසයෙ අනූහතෙ නිබ්බත්තතී දුක්ඛමිදං පුනප්පුනං,තෘෂ්ණා අනුසය නොසිඳින්නොත් දුක් නැවත නැවත උපදෙයි
වනන්තමභිහාරයෙ,වනයට යන්න
පරෙ මිච්ඡාවිමුත්තී භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ සම්මාවිමුත්තී භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ වැරදි මිදීම් ඇත්තාහු වන්නාහුය අපි හරි මිදීම් ඇත්තෝ වන්නෙමුයි
තමෙනං සබ්‍යාබජ්ඣම්පි අබ්‍යාබජ්ඣම්පි ලොකං උපපන්නං සමානං සබ්‍යාබජ්ඣාපි අබ්‍යාබජ්ඣාපි ඵස්සා ඵුසන්ති.,දුක් සහිත වූ ද දුක් රහිත වූ ද ලෝකයෙහි උපන් ඔහුට දුක් සහිත වූ ද දුක් රහිත වූ ද ස්පර්ශයෝ ස්පර්ශ වෙති.
චිත්තං න රජ්ජති වීතරාගත්තා.,රාගය පහ වූ බැවින් සිත නොඇලෙයි.
භූතෙ නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,භූතයන්ට සතුට නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැතිකිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි
යො අත්තනො සීලවතානි ජන්තු,තම ශීල ගැන කියන පුද්ගලයා
ගිහීනං අනුකම්පාය.,ගිහියන්ට අනුකම්පා කිරීමට ය.
සාවජ්ජො ච හොති සානුවජ්ජො ච විඤ්ඤූනං.,නුවණැත්තන් හමුවේ වරද සහිත වූවෙක් ද දෝෂාරෝපණයට ලක්වූවෙක් ද වෙයි.
"යෙසං කායගතාසති අපරිභුත්තා, අමතං තෙසං අපරිභුත්තං.","යමෙකු කායගතාසතිය පරිභෝග නොකළේද, ඔහු නිර්වාණය පරිභෝග නොකළේය."
සබ්බයොගවිසංයුත්තං තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,සියලු යෝග බැඳීම් වලින් වෙන්වූ ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
සන්නිපතිතානං වො භික්ඛවෙ ද්වයං කරණීයං,රැස්වූ ඔබලා විසින් කළ යුතු දෙකක් ඇත
තමහං න ජානාමීති වදෙය්‍යං තං මමස්ස මුසා.,එය නොදනිමි යැයි කීවොත් එය මට මුසාවකි.
තස්ස අමනසිකරණීයානං ධම්මානං මනසිකාරා,මෙනෙහි නොකළයුතු ධර්මයන් මෙනෙහි කරන්නාවූ ඔහුට
කතමා දුක්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදා,දුක් නැති කිරීමට යන ප්‍රතිපදාව කවරේද යත්
අලුද්ධො පනායං කාලාමා පුරිසපුග්ගලො.,"කාලාමයෙනි, ලෝභයෙන් තොර වූ ඒ පුරුෂයා."
තෙ කායස්ස භෙදා පරං මරණා අපායං දුග්ගතිං විනිපාතං නිරයං උපපන්නා,ඔවුහු මරණින් මතු සැපයෙන් පහවූ නපුරු ගති ඇති නරකයෙහි උපන්නාහුය
නාදෙති න නිරස්සතී,නොගනී නොබැහැර කරයි
ධම්මමඤ්ඤාය ධම්මානුධම්මප්පටිපන්නො.,ධර්මය දැන ධර්මානුකූල පිළිවෙතෙහි යෙදුණු.
අනූපවාදො අනූපඝාතො,අපහාස නොකරීම සහ හිංසා නොකරීම
නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනතො මඤ්ඤති,නෙවසංඥානාසංඥායතන වැසි දෙවියන් කෙරෙන් පිටත ඔවුන් ඇසුරු කොට නිත්‍ය ආත්මය ඇතැයි හඟියි
දිබ්බාය සොතධාතුයා,දිව කණින් (දිව්‍ය ශ්‍රෝත්‍ර ධාතුවෙන්)
තත්‍ර ඛො භගවා භික්ඛූ ආමන්තෙසි - ‘‘භික්ඛවො’’ති.,"එකල්හි වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ‘මහණෙනි, කියා භික්ෂූන් ඇමතූ සේක."
අකාලිකං,කල් නොයන
ආයුනො සංහානි,ආයුෂයාගේ පිරිහීමක් වේද
මිත්තෙ සුහජ්ජෙ අනුකම්පමානො හාපෙති අත්ථං,මිතුරන්ට අනුකම්පා කරමින් අර්ථය නසයි
යඤ්ච කාමසුඛං ලොකෙ,ලෝකයේ ඇති කාම සුවයද
කුසලෙන කායකම්මෙන කුසලෙන වචීකම්මෙන කුසලෙන මනොකම්මෙන.,කුසල් වූ කාය කර්මය වාක් කර්මය හා මනෝ කර්මයයි.
සන්දාලයිත්වාන සංයොජනානි,බැඳීම් සියල්ල කඩා
යෙ මෙ ඤාතී සාලොහිතා පෙතා. තෙසං තං මහප්ඵලං අස්ස,මියගිය නෑ හිතවතුන් තමා සිහි කිරීම ඔවුන්ට මහත්ඵල මහානිසංස වීමට කැමති නම්
"අඤ්ඤාවිමොක්ඛං පබ්‍රූමි, අවිජ්ජාය පභෙදනන්ති.",අවිද්‍යාව බිඳ දැමීම වූ අරහත් ඵල විමුක්තිය පවසමි.
සො තිණ්ණං සංයොජනානං පරික්ඛයා එකබීජී හොති.,සංයෝජන තුනක් ක්ෂය වීමෙන් එක් වරක් උපදින පුද්ගලයා වෙයි.
සන්තා එතෙ විහාරා අරියස්ස විනයෙ වුච්චන්ති,ආර්ය ශාසනයෙහිදී මොහු ශාන්ත විහරණයෝ යයි කියනු ලැබෙත්
පජාපතිතො මා මඤ්ඤි,මාරයාගෙන් වෙන්ව තමා ඇතැයි හඟියි
චිත්තෙන ලොකො නීයති.,සිත විසින් ලෝකය මෙහෙයවනු (ගෙන යනු) ලබයි.
අද්දසා ඛො භගවා ආයස්මන්තං කඞ්ඛාරෙවතං,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ආයුෂ්මත් කංඛාරෙවත තෙරුන් දැක වදාළ සේක
අයං වුච්චතාවුසො ජරා,ඇවැත්නී මේ ජරාවයයි කියනු ලැබේ
න නිච්චා පරිග්ගහා,අයිති දේ සදාකාලික නොවේ
යත්ථ ගන්ත්වා න සොචරෙ,ගොස් ශෝක නොකරන තැනට
බ්‍යාපන්නචිත්තො,ක්‍රෝධයෙන් සිත විකාර වේ
චිත්තස්ස වසං ගච්ඡති.,සිතේ වසඟයට පත් වෙයි.
"යෙසං කායගතාසති අපරිඤ්ඤාතා, අමතං තෙසං අපරිඤ්ඤාතං.","යමෙකු කායගතාසතිය පිරිසිඳ දැන නොගත්තේ නම්, ඔහු නිර්වාණයද පිරිසිඳ දැන නොගත්තේය."
දිට්ඨං දිට්ඨතො අභිඤ්ඤාය දිට්ඨං න මඤ්ඤති,දිට්ඨය දිට්ඨය වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන දිට්ඨය තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ
රස්සං වා පස්සසන්තො රස්සං පස්සසාමීති පජානාති,ලුහුඬු කොට ප්‍රශ්වාස කරන්නේ හෝ ලුහුඬු කොට ප්‍රශ්වාස කරන්නෙමියි දන්නේය
අත්තනා චොදයත්තානං පටිමංසෙථ අත්තනා,තමන්ම තමන්ට අවවාද කරමින් තමන්ම විමසන්න
"තීහි, භික්ඛවෙ, ධම්මෙහි සමන්නාගතො තයො මලෙ පහාය","මහණෙනි, කරුණු තුනකින් යුක්තව මල තුන දුරුකොට"
පදුමානුසටං මග්ගං,යන මග පියුම් පිපෙයි
තත්‍රාපි තෙ ඵග්ගුන එවං සික්ඛිතබ්බං,"ඵග්ගුණය, එහිදී ද තොප විසින් මෙසේ හික්මිය යුතුයි"
අසුභසඤ්ඤං භාවෙති.,"අසුභ සංඥාව වඩාද,"
න ච පරධම්මාපසාදනා.,අනුන්ගේ ධර්මය පහත් කොට දැක්වීමක් සිදු නොවීය.
කො ඉධ සිබ්බිනිමච්චගා,මේ ලෝකයේ මැසීම ඉක්මවූ කවරෙක්ද
මිච්ඡාදිට්ඨි පහීනා සම්මාදිට්ඨි භාවිතා.,මිථ්‍යා දෘෂ්ටිය දුරු කර සම්මා දිට්ඨිය වඩා ඇති විට.
අසක්කාරෙන අභිභූතා,අසත්කාරයෙන් යටවූවෝද දුටුවෙමි
සුඛං වත තස්ස න හොති කිඤ්චි,එවැනි පුද්ගලයාට කිසි සැපතක් නොම ඇත
සචෙ මෙ භගවා පාටිභොගො අභිරමිස්සාමහං බ්‍රහ්මචරියෙති,භග්‍යවතුන් වහන්සේ ඇපවන්නේ නම් මම බ්‍රහ්මචරියාව රකින්නෙමි
"අඤ්ඤථා ඛො, බ්‍රාහ්මණ, බ්‍රාහ්මණා. අඤ්ඤථා ච පන අරියස්ස විනයෙ තෙවිජ්ජො හොතීති.","බ්‍රාහ්මණයන් පවසන ත්‍රිවිද්‍යාව වෙනස්ය, ආර්ය විනයෙහි ත්‍රිවිද්‍යාව ඊට වඩා වෙනස්ය."
සෙය්‍යථාපි භික්ඛවෙ අපණ්ණකො මණි උද්ධං ඛිත්තො යෙන යෙනෙව පතිට්ඨාති සුප්පතිට්ඨිතංයෙව පතිට්ඨාති.,"මහණෙනි, යම්සේ උඩට විසි කරන ලද දාදු කැටය යම් යම් පැත්තකින් බිම වැටෙයි ද ඒ ඒ පැත්තෙන් මනාව පිහිටයි ද."
අප්පත්වාව තමොගධ,අඳුරෙන් මිදෙන තත්ත්වයට නොපැමිණෙති
ධම්මචාරී සුඛං සෙති,ධර්මයෙන් හැසිරෙන කෙනා සුවසේ වසයි
උපාදානනිරොධා භවනිරොධො,උපාදාන නැතිකිරීම භවයන්ගේ නැතිකිරීම වේ
සොත්තියො,සුවපත්
අත්තනා පලිපපලිපන්නො,තමා ගැඹුරු මඩෙහි එරුණෙක්ව
පාණාතිපාතො,සතුන් මැරීම
එවං ඛො භික්ඛවෙ ඔලීයන්ති එකෙ,මහණෙනි මෙසේ සමහරු ඇලෙති
ගජ්ජිතා නො වස්සිතා.,"ගර්ජනා කරයි, නොවසියි."
කිං පනාවුසො එකා නිට්ඨා උදාහු පුථු නිට්ඨා,ඇවැත්නි කෙළවර (නිෂ්ඨාව) එකක්ද නොහොත් බොහෝද
අබ්‍යාබජ්ඣපරමාහං අස්සාදං වදාමි,නිදුක් බව කෙළවර කොට ඇති බව සැපය යැයි කියමි
නිරයායුපකඩ්ඪති,එය නරකයට ඇද දමයි
රූපං න තුම්හාකං තං පජහථ.,රූපය තොපගේ නොවේ එය අත්හරින්න.
රිත්තස්සාදං බාහිරස්සාදං මුට්ඨස්සතිං අසම්පජානං.,ශාසනික රසයෙන් තොර බාහිර ආශ්වාදයේ ගැලුණු මුළා වූ සිහි ඇති.
න හි සන්ති නිච්චා පරිග්ගහා,සදාකාලික අයිතිකම් නැත
අවිජ්ජානිරොධා සඞ්ඛාරනිරොධො,අවිද්‍යාව නැති කිරීමෙන් සංස්කාරයන්ගේ නැතිකිරීම වේ
භොගා මෙ අත්ථි ධම්මිකා ධම්මලද්ධා.,ධර්මානුකූලව ලත් ධනය මට ඇතැයි ලබන සැපය අත්ථි සුඛයයි.
පරෙ අහිරිකා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ හිරිමනා භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ ලජ්ජා නැත්තෝ වන්නාහුය අපි ලජ්ජා ඇත්තෝ වන්නෙමුයි
ආකාසානඤ්චායතනං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,ආකාසානඤ්චායතන දෙවියන්ට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැති කිරීමෙන් වීතමොහවු බැවිනි
අලත්ථං යදිදං සාධු,නොලැබුණත් හොඳය
ඉමා ඛො භික්ඛවෙ තිස්සො වෙදනා,මහණෙනි මේ වේදනා තුනයි
සකංසකංදිට්ඨිපරිබ්බසානා,තම තම අදහසට ගැලී සිටිනවා
නත්ථි සොකො කුතො භයං,ශෝක නැහැ; භය කොහෙන්ද?
යාව ඨිතොව තං භයභෙරවං පටිවිනෙමි,සිටිමින්ම ඒ භයානක අරමුණ දුරු කරන තෙක් ඉරියව් වෙනස් නොකරමි
සත්තානං නානාධිමුත්තිං,සත්වයන්ගේ නානාප්‍රකාර අදහස්
ආසා යස්ස න විජ්ජන්ති අස්මිං ලොකෙ පරම්හි ච,මෙලොව පරලොව ආශාවන් නැති කෙනාට
අනරියධම්මං කුසලා තමාහු,එය අනාර්ය ධර්මයයි දක්ෂයෝ කියති
එකං නාම කිං,එක නම් කිම
අථ ඛො එතෙව සත්තා බහුතරා යෙ ධාතානං ධම්මානං අත්ථං න උපපරික්ඛන්ති.,"එසේ නමුදු යම් සත්ව කෙනෙක් ධාරණය කරනලද්දාවූ ධර්මයන්ගේ අර්ථය පරීක්ෂා නොකෙරෙත්ද, ඒ සත්වයෝම අතිශයින් බොහෝ වෙත්."
නනායං කෙවලො පරිපූරො බාලධම්මො?,මෙය තනිකරම සම්පූර්ණ මෝඩකමක් (බාල ධර්මයක්) නොවේද?
අයං වුච්චති පරිසාමණ්ඩො.,"මෙය පිරිසක ඇති පිරිසිදු, සාරවත් මණ්ඩ කොටස ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ."
"සචෙ හි මයං ජානෙය්‍යාම ‘ආයස්මා සාරිපුත්තො’ති, එත්තකම්පි නො නප්පටිභාසෙය්‍ය.","(පුණ්ණ හිමි): ඔබවහන්සේ සාරිපුත්ත හිමියන් බව දැන සිටියා නම්, මම මෙතරම් වේලාවක් කථා කිරීමට පවා ඉදිරිපත් වන්නේ නැත."
පවිවිත්තො සුදං හොමි පරමපවිවිත්තො,විවේක ඇත්තවුන් අතරින් උසස්ම තැනට පැමිණියේ වීමි
ආයස්මතො මොළියඵග්ගුනස්ස අවණ්ණං භාසති,ආයුෂ්මත් මොළියඵග්ගුණ භික්ෂුවගේ අගුණ කියා ද
අජාතං අසමුප්පන්නං අසොකං විරජං පදං,නොඋපන් නොහටගත් ශෝක නැති කෙලෙස් රහිත නිවන පදයක් ඇත
තණ්හාය ජායතī භයං,තෘෂ්ණාවෙන් භය උපදේ
එසා කායස්ස ඉඤ්ජනා,මෙය කායයේ සැලීමය
සංකිලිට්ඨෙන ජීවිතං,කිලිටි ජීවිතයක් ගෙනයන්න ලේසියි
සංයොජනං සබ්බමතික්කමෙය්‍ය,සියලු බැඳීම් ඉක්මවන්න
මග්ගක්ඛායී කථං,මාර්ගදේශකයා කෙසේද
අතාරුං ජාතිඤ්ච ජරඤ්ච,ජාති ජරාව එතර කළාහුද
න භවිස්සති අන්තරායො,අන්තරායක් නොවේ
සුඛා පටිපදා ඛිප්පාභිඤ්ඤා.,සැපවත් පිළිපැදීම සහ වහා ලබන අවබෝධයයි.
එවං භන්තෙති ඛො තෙ භික්ඛූ භගවතො පච්චස්සොසුං,එසේය ස්වාමීනි කියා ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිතුරු දුන්හ
සන්දස්සකො සමාදපකො සමුත්තෙජකො.,ධර්මය පෙන්වා දෙමින් අනුන්ව යහපතෙහි යොදවයි.
"ඨානඤ්ච ඛො එතං, භික්ඛවෙ, විජ්ජති යං කායදුච්චරිතස්ස අනිට්ඨො අකන්තො අමනාපො විපාකො නිබ්බත්තෙය්‍ය.","මහණෙනි, මේ කාරණය නම් සිදුවේ (එනම්) යම්හෙයකින් කායදුශ්චරිතයාගේ අප්‍රිය වූ, අකාන්තවූ අමනාපවූ විපාකයක් උපදනේය."
දිට්ඨිං අප්පටිනිස්සජ්ජිත්වා,ඒ ගැන්ම (දෘෂ්ටිය) දුරු නොකොට
ධොතකො උපසීවො,ධොතක සහ උපසීව
යථාභතං නික්ඛිත්තො එවං සග්ගෙ,ගෙනවුත් බිමට තැබූ දෙයක් වගේම ඔහු දෙව්ලොවට යයි
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු අරහං හොති ඛීණාසවො,මෙහි භික්ෂුව රහත් වී ආශ්රව ක්ෂය කළ අය වේ
සබ්බෙසු භූතෙසු නිධාය දණ්ඩං අවිහෙඨයං අඤ්ඤතරම්පි තෙසං,සියලු සත්ත්වයන්ට දණ්ඩය තැබා කිසිවෙකුටත් හිංසා නොකරයි
කතමෙ ච භික්ඛවෙ ධම්මා මනසිකරණීයා,මහණෙනි මෙනෙහි කළයුතු ධර්ම කවරහුද
නො අහෙතුකා.,හේතුවක් නැතිව ඒවා හට නොගනී.
"අට්ඨානමෙතං, භික්ඛවෙ, අනවකාසො යං දිට්ඨිසම්පන්නො පුග්ගලො කඤ්චි සඞ්ඛාරං නිච්චතො උපගච්ඡෙය්‍ය.","මහණෙනි, මාර්ග දෘෂ්ටියෙන් යුක්තවූ, (සෝවාන්වූ) පුද්ගලයෙක් යම් හේතුවක් නිසා කිසි සංස්කාරයක් නිත්‍ය වශයෙන් ගන්නේය යන මේ කාරණය හේතු රහිතයි. ප්‍රත්‍ය රහිතයි."
කතිහි නු ඛො භන්තෙ ධම්මෙහි සමන්නාගතො මාතුගාමො නිරයං උපපජ්ජති?,"ස්වාමීනි, කොපමණ ධර්මයන්ගෙන් යුක්ත වූ ස්ත්‍රිය නිරයෙහි උපදී ද?"
අභයප්පත්තො විහරාමි.,මම නිර්භයව වාසය කරමි.
සත්තක්ඛත්තුං දෙවෙසු දෙවරජ්ජං කාරෙය්‍ය.,සත්වරක් දෙව්ලොව දිව්‍ය රාජ්‍යය කරන්නේය.
කොධනස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අක්කොධො හොති පරිනිබ්බානාය,ක්‍රෝධයෙන් යුත් පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස ක්‍රොධ නොකරන බව ඇත්තේය
උපයො හි ධම්මෙසු උපෙති වාදං,බැඳීම ඇති අය වාදයට පැමිණෙයි
කො නො ආවුසො විසේසො,ඇවැත්නි අප (ලබ්ධීන්) අතර ඇති විශේෂය කවරේද
ආමං පත්තංව අස්මනා,මැටි බඳුන ගලෙන් බිඳින මෙන්
"මිච්ඡාදිට්ඨිකස්ස, භික්ඛවෙ, අනුප්පන්නා චෙව අකුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච අකුසලා ධම්මා භිය්‍යොභාවාය වෙපුල්ලාය සංවත්තන්තීති.","මහණෙනි, මිථ්‍යාදෘෂ්ටියෙන් යුක්ත පුද්ගලයාහට පෙර නූපන්නාවූ අකුශල ධර්මයෝත් උපදිත්. උපන්නාවූ අකුශල ධර්මයෝත් වැඩීමට හා විශාලත්වයට පැමිණෙත්."
සබ්බදා සීලසම්පන්නො,හැමවිටම ශීලයෙන් යුත්
සඞ්ඛාය ලොකෙ චරති,ලෝකය නුවණින් විමසාගෙන හැසිරෙයිද
නත්ථි බාලෙ සහායතා,අඥානයාට නිවැරදි මිතුරුකමක් නැත
චතූහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො භික්ඛු අපණ්ණකප්පටිපදං පටිපන්නො.,කරුණු හතරකින් යුක්ත භික්ෂුව නොවරදින මඟට පිළිපන්නේය.
ඔක්කමනෙ නික්ඛිත්තධුරා පවිවෙකෙ පුබ්බඞ්ගමා,නීවරණයන්හි ඇලී වාසය නොකරන්නෝ වෙත්ද විවේකය පෙරටුකොට ගන්නෝ වෙද්ද
.ජරාධම්මෙ ආදීනවං විදිත්වා අජරං අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නිබ්බානං පරියෙසති,".ජරාවට පත්වෙන දේවල් වල ඇති දෝෂය දැකලා, ජරාවක් නැති, උත්තරීතර වූ, යෝගයන්ගෙන් මිදුණු නිවන සොයනවා."
යස්සං දිසායං වග්ගුමුදාතීරියා භික්ඛූ විහරන්ති,එම දිශාවේ වග්ගුමුදා තීරයේ භික්ෂූහු වාසය කරති
ඉද්ධිපාටිහාරියෙන ආදෙසනාපාටිහාරියෙන අනුසාසනීපාටිහාරියෙන.,ඉද්ධි ප්‍රාතිහාර්යයෙන් ද ආදේසනා ප්‍රාතිහාර්යයෙන් ද අනුසාසනී ප්‍රාතිහාර්යයෙන් ද යුක්ත වීමෙනි.
දිට්ඨෙව ධම්මෙ සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා.,මෙම ජීවිතයේදීම උසස්ම ඥානයෙන් යුතුව නිවන ප්‍රත්‍යක්ෂ කර ගන්න.
පෙතං න පස්සති,මැරුණු අය නොදකී
සතුප්පාදකරණීයමෙව මෙ තෙසු භික්ඛූසු අහොසි,ඒ භික්ෂූන්ට සිහිය උපදවාලීම (සිහිපත් කිරීම) පමණක් ප්‍රමාණවත් විය
මුසාවාදා වෙරමණී-සික්ඛාපදං සමාදියාමි,බොරු කීමෙන් වැළැක්මවූ සිල්පදය මැනවින් ගනිමි
රාගඤ්ච දොසඤ්ච පහාය මොහං,රාග ද්වේෂ මෝහ අත්හැර
නත්ථි වසා නත්ථි ධෙනුපා,මට ගවයෝ නැත
චරන්ති යෙ තෙ මුනයොති,එසේ හැසිරෙන්නෝ මුනීහුය
අබ්භුතධම්මං වෙදල්ලං පරියාපුණාති.,අද්භූත ධර්ම හා වේදල්ල ධර්මයන් ඉගෙන ගනියි.
දිට්ඨා වා යෙව අදිට්ඨා,දැක්කද නොදැක්කද
අකුසලෙන කායකම්මෙන වචීකම්මෙන මනොකම්මෙන.,අකුසල් වූ කාය කර්මය වාක් කර්මය හා මනෝ කර්මයයි.
යදග්ගතො මජ්ඣතො සෙසතො වා,මුලින් හෝ මැදින් හෝ අගින් හෝ
ධම්මං සරණං ගච්ඡාමි,දහම් සරණයෙමි
දුක්ඛක්ඛයාය නිය්‍යාති.,දුක් කෙළවර කිරීමට පමුණුවයි.
පටික්කොසති දුම්මෙධො,නුවණ නැතිවූව නින්දා කරයි
දෙවාපි තස්ස පිහයන්ති,දෙවියෝද ඔහුට කැමති වෙති
පඤ්ඤං සමාදියි,ප්‍රඥාව දියුණු කළේය
උදකබින්දුම්හිපි මෙ දයා,දිය බින්දුවක් කෙරෙහි ද දයාව
තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා මොළියඵග්ගුනො,එකල්හි ආයුෂ්මත් මොළියඵග්ගුණ භික්ෂුව
වුසිතං බ්‍රහ්මචරියං,බ්‍රහ්මචර්ය වාසය නිමවන ලදී
සකිදෙව ඉමං ලොකං ආගන්ත්වා දුක්ඛස්සන්තං කරිස්සන්ති.,එක් වරක් පමණක් මෙහි අවුත් දුක් කෙළවර කරති.
විපාකං පටිසෙවති,විපාකය අනුභව කරන
සන්තො අසිතො චරෙය්‍යං,ශාන්තව නොඇලී හැසිරෙමි
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු ආරද්ධවීරියො විහරති.,"මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව පටන් ගත් වීර්ය ඇත්තේව වෙසෙයි."
නීයන්ති ධීරා ලොකම්හා,ධීරයෝ ලෝකයෙන් නික්මෙති
දුට්ඨො වා දොසන්තරො.,ද්වේෂයෙන් දූෂිත වූ සිතක් ඇති පුද්ගලයා පළමුවැන්නා වේ.
පාණාතිපාතා පටිවිරතො හොති.,සතුන් මැරීමෙන් වෙන් වූයේ වෙයිද.
විචක්ඛණො කයිරා,ඤාණවන්තයාත් කරයි
නෙක්ඛම්මවිතක්කං බහුලමකාසි තස්ස තං නෙක්ඛම්මවිතක්කාය චිත්තං නමති,නෙක්ඛම්ම (අතහැරීමේ) කල්පනාව බහුල කළේ නම් සිත ඒ දෙසටම නැඹුරු වෙයි
එකත්තං අභිනන්දති,සමාන ස්වභාවවූ අරූපස්කන්ධය ආත්මය වශයෙන් සිතා සතුටු වෙයි
සුලද්ධලාභා ආයස්මතො පුණ්ණස්ස මන්තාණිපුත්තස්ස.,එය පුණ්ණ හිමියන් ලැබූ ඉතා යහපත් ලාභයකි.
විනයෙථ සෙඛො අනිකෙතචාරී,මෙවන් විතර්ක ශෛක්ෂයා දුරුකරයි
දුප්පඤ්ඤො ආනන්ද මාතුගාමො.,"ආනන්දය, ස්ත්‍රිය මඳ ප්‍රඥාවක් ඇති තැනැත්තියකි."
නත්ථි සන්තිපරං සුඛං,නිර්වාණයට වැඩි සුවක් නැත
අවිඝාතං අනුපායාසං අපරිළාහං,පීඩා නැතිව ආයාස නැතිව දාහ නැතිව
සග්ගං උපපජ්ජති,ස්වර්ගයට උපදියි
පුරිසො ආගච්ඡෙය්‍ය කට්ඨං වා කථලං වා ආදාය,පුරුෂයෙක් දණ්ඩක් හෝ ගල් කැටයක් ගෙන එන්නේය
පිට්ඨිකණ්ටකො උන්නතාවනතො.,කොඳු ඇටය උඩට යටට නැමුණි.
යදා ච පච්චති පාපං,පාපය විපාක දෙන විට
අහුවම්හෙව මයං පුබ්බෙ න නාහුවම්හාති,අපි පෙර සිටියෙමුද නැද්ද කියා (දන්නහුද)
සොකමජ්ඣෙ න සොචති,ශෝකය ඇති අය අතරෙහිද ශෝක නොකරයි
ලද්ධං ලද්ධං විනාසෙති,ලැබූ දේ නාස්ති කරයි
විමුත්තා මානසඞ්ඛයෙ,මානයේ ක්ෂයයෙන් නිදහස් වූවෝද
සොකප්පරිදෙවමච්ඡරං,ශෝකය වැලපීම මසුරුකම
බාහිතපාපොති බ්‍රාහ්මණො සමචරියා සමණොති වුච්චති,පව් බැහැර කළ කෙනා බ්‍රාහ්මණය සම ලෙස හැසිරෙන කෙනා ශ්‍රමණය
ගාමෙ වා යදි වා රඤ්ඤෙ,ගමේ හෝ වනයේ
අන්‍යයන්ගේ ආත්මභාවයෙහි පවත්නා සැකයෝ,අන් අයගේ ආත්මභාවය ගැන පවත්නා සැකයෝ
බලඤ්ච භික්ඛූනමනුප්පදින්නං,භික්ෂූන් වහන්සේලාට දානයෙන් බලය ද ලබා දෙන ලදී
යෙනායස්මා සාරිපුත්තො තෙනුපසඞ්කමි.,ආයුෂ්මත් සාරිපුත්තයන් වහන්සේ වැඩසිටි තැනට පැමිණියේය.
.අත්තනා ජරාධම්මො සමානො ජරාධම්මංයෙව පරියෙසති.,"තමන් ජරාවට පත්වෙන (මහලුවන) ස්වභාවයේ ඉඳගෙන, ජරාවට පත්වෙන දේවල්ම හොයනවා."
ඔක්කමනෙ නික්ඛිත්තධුරා පවිවෙකෙ පුබ්බඞ්ගමා.,"නීවරණ බැසගැනීමෙහි බහා තැබූ බර ඇත්තෝ වෙති, විවේකය පෙරටු කොට ඇත්තෝ වෙති."
පඤ්ඤාය න පරිපූරකාරී.,එහෙත් ප්‍රඥාව සම්පූර්ණ නොකරයි.
දොසා දොසො ජායති.,ද්වේෂයෙන් ද්වේෂය හටගනී.
ආකිඤ්චඤ්ඤායතනං ආකිඤ්චඤ්ඤායතනතො සඤ්ඤත්වා ආකිඤ්චඤ්ඤායතනං මඤ්ඤති,ආකිඤ්චඤ්ඤායතන වැසි දෙවියන් ආකිඤ්චඤ්ඤායතන වැසි දෙවියන් වශයෙන් හැඳින ආකිඤ්චඤ්ඤායතන වැසි දෙවියන් නිත්‍ය ආත්මයයි හඟියි
"ඉති පුරාණඤ්ච වෙදනං පටිහඞ්ඛාමි, නවඤ්ච වෙදනං න උප්පාදෙස්සාමි.","මෙසේ පැරණි (බඩගිනි) වේදනාව නසමි, අලුත් (අධික ලෙස බුදීමේ) වේදනාව නූපදවමි."
සක්කායස්සුපරොධනං,සක්කාය නිරෝධය
ඔක්කමනෙ පුබ්බඞ්ගමා පවිවෙකෙ නික්ඛිත්තධුරා,නීවරණයන්හි ඇලී වාසය කරත්ද උතුම් විවේකයෙහි නිර්වාණයෙහි බහා තුබූ වීර්ය ඇත්තාහු වෙත්ද
ඡන්දානුනීතො රුචියා නිවිට්ඨො,කැමැත්තෙන් හා රුචියෙන් බැසගත් අය
න බ්‍රාහ්මණො කප්පමුපෙති,බ්‍රාහ්මණයා සිතීමකට නොපැමිණේ
පසන්නා සෙහි පාණිභි,පැහැදුන අත් දෙකින් දුනිමි
භගවතො පන සාවකො තත්ථ යාවතායුකං ඨත්වා තස්මිංයෙව භවෙ පරිනිබ්බායති.,භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයා එහි ආයු ඇති තාක් සිට එම භවයෙහිම පිරිනිවන් පායි.
යාත්‍රා ච මෙ භවිස්සති අනවජ්ජතා ච ඵාසුවිහාරො චාති.,"මට ජීවත් වීමද, නිවැරදි බවද, පහසු විහරණයද වන්නේය (කියායි)."
යථා ච තෙ භගවා බ්‍යාකරොති තථා නං ධාරෙය්‍යාසි.,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් සේ පවසන සේක්ද එය දරාගන්න.
ජාතිපච්චයා ජරාමරණං,ජාතිය හේතු කොට ජරා මරණ උපදේ
තස්ස තම්හා නිමිත්තා අඤ්ඤං නිමිත්තං මනසිකරොතො කුසලූපසංහිතං,ඒ අරමුණෙන් බැහැරව වෙනත් කුසල් අරමුණක් මෙනෙහි කරන්නා වූ ද
අනිස්සා ච අමච්ඡරියඤ්ච.,ඊර්ෂ්‍යා නොකිරීම සහ නොමසුරු බවයි.
දුග්ගතිං ගච්ඡන්ති සත්තා,සත්ත්වයෝ දුගතියට යති
නිප්පාපො,පව් නැතිවේ
උදකුම්භොපි පූරති,දිය බඳුන පිරෙනවා මෙන්
ධම්මං දෙසෙන්තං නිසින්නං,දම් දෙසමින් වැඩසිටින සේක
බාහුකාය පන නදියා බහුජනො පාපකම්මං කතං පවාහෙතීති,බොහෝදෙනා තමන් කළ පව් බාහුකා නදියෙහි පාකර හරිති යයි
පාදනඛසිඛාය වා මුඛතුණ්ඩකෙන වා,පයේ නියවලින් හෝ හොටෙන් හෝ
එකච්චානං ජච්චන්ධානං හත්ථිස්ස කායං දස්සෙසි,ඇතැමකුට ඇතාගේ කය පෙන්වීය
සඤ්ඤාතිං අතිමඤ්ඤෙති,නෑයන් පහත් කර සිතයි
අඤ්ඤතරා දෙවතා භගවන්තං එතදවොච,එක් දෙවතාවක් භග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙසේ කීය
සුඛෙත්තෙ පූතිබීජංව සද්ධම්මෙ න විරූහති.,යහපත් කෙතක දැමූ කුණු බීජයක් මෙන් ඔහු ධර්මයේ නොවැඩෙයි.
අථො ආරා පමාදම්හා,ප්‍රමාදයෙන් දුරුය
උසූහිපි විජ්ඣන්ති,ඊතලවලින්ද විදිනු ලබත්
සො තස්සා රත්තියා අච්චයෙන පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය.,ඔහු ඒ රාත්‍රිය ඇවෑමෙන් පෙරවරු කාලයෙහි හැඳපෙරව පාත්‍ර සිවුරු ගෙන යයි.
වායං මෙති මා මඤ්ඤි,වායොධාතුව මාගේයයි හඟියි
අජ්ජවමද්දවෙ රතො,ඍජු හා මෘදු බවට ඇලේ
අථ ඛො එතෙව සත්තා බහුතරා යෙ න ලභන්ති තථාගතප්පවෙදිතං ධම්මවිනයං සවනාය.,"වැලිදු යම් සත්වකෙනෙක් තථාගතයන් වහන්සේ විසින් දෙසන ලද ධර්මවිනය ශ්‍රවණයට නොලබත්ද, මේ සත්වයෝම ඉතා බොහෝ වෙත්."
අක්ඛාතාරො තථාගතා,තථාගතයෝ මග කියා දෙනවා පමණි
නත්ථි ඉමෙසං සාමඤ්ඤං,මොවුන්ට මහණකමක් නැත
තං දොසං සම්මදඤ්ඤාය පජහන්ති විපස්සිනො,විදසුන් නැණින් දක්නා පණ්ඩිතයෝ එම ද්වේෂය දැන පහ කරති
කො බජ්ඣති,කවුරු බැඳේද
ඔට්ඨුභන්තිපි ඔමුත්තෙන්තිපි,කෙළ ගසත් හා මුත්‍ර කරත්
අනවජ්ජෙන කායකම්මෙන සමන්නාගතො.,නිවැරදි වූ කාය කර්මයෙන් යුක්ත ය.
යං අකුසලං තං පහීනං,යම් අකුසලයක් තිබුණත් එය දුරු කර ඇත
සීලං රක්ඛෙය්‍ය මෙධාවී,නුවණැත්තා සිල් රකින්නා වෙයි
න ජච්චා බ්‍රාහ්මණො හොති,ජාතියෙන් බ්‍රාහ්මණ නොවේ
ජාගරියං භජෙය්‍ය ආතාපී,ජාගරියට යෙදේ වීරියවන්තව
පරික්ඛීණභවසංයොජනො,භවයට බැඳන බැඳීම් ක්ෂය කළ අය වේ
එතං දුක්ඛන්ති ඤත්වාන,මෙය දුකයි දැන
"යථාපි පබ්බතො සෙලො, අරඤ්ඤස්මිං බ්‍රහාවනෙ; තං රුක්ඛා උපනිස්සාය, වඩ්ඪන්තෙ තෙ වනප්පතී.",යම්සේ මහ වනයෙහි ගල් පර්වතයක් ඇසුරු කොට වනස්පති වෘක්ෂයෝ වැඩෙත් ද.
වීතරාගං සුසමාහිතින්ද්‍රියං,රාග නැති සන්සිඳුනු ඉඳුරන් ඇති
කාමෙසු විනය ගෙධං,කාමයන්හි ඇල්ම ඉවත් කළ යුතුය
තෙ චිමං සද්ධම්මං ඨපෙන්තීති.,ඔවුහු මේ සද්ධර්මය ලොව තුළ මැනවින් පිහිටුවති.
භවාභවාය ඉධ වා හුරං වා,මෙලොව හෝ පරලොව ගැන
තස්ස යො රාගක්ඛයො,ඔහුගේ රාගය ක්ෂය වී ඇත
තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා ච සාරිපුත්තො ආයස්මා ච මහාමොග්ගල්ලානො කපොතකන්දරායං විහරන්ති,එකල්හි ආයුෂ්මත් සාරිපුත්ත තෙරුන් වහන්සේද ආයුෂ්මත් මහමොග්ගල්ලාන තෙරුන් වහන්සේද කපොතකන්දරායෙහි වාසය කරති
පහූතෙ අන්නපානම්හි ඛජ්ජභොජ්ජෙ උපට්ඨිතෙ,බොහෝ ආහාරපානද කෑම්බීම්ද පිළියෙලව සිටි කල්හි
තස්මා මහත්තං පප්පොන්ති පාසංසා ච භවන්ති තෙ.,එහෙයින් ඔවුහු උතුම් බවට හා ප්‍රශංසාවට පත් වෙති.
යදා ච සො මතො සෙති,ඔහු මැරි වැටී සිටින විට
"ද්වින්නාහං, භික්ඛවෙ, මිච්ඡාපටිපත්තිං න වණ්ණෙමි.","මහණෙනි, ගිහි හෝ පැවිදි දෙදෙනාගේ වැරදි පිළිපැදීම මම වර්ණනා නොකරමි."
නිස්සරණඤ්ච නිස්සරණතො,නිස්සරණය (මිදීම) නිස්සරණය වශයෙන්
"අපිස්සු මං, භික්ඛවෙ, ඉමා අනච්ඡරියා ගාථායො පටිභංසු පුබ්බෙ අස්සුතපුබ්බා -","මහණෙනි, ඉක්බිති මට පෙර නොඇසූ විරූ ආශ්චර්යවූ මේ ගාථාවන් වැටහුණි."
සම්මන්තීධ කුදාචනං,කවදාවත් සන්සිඳෙන්නේ නැත
"කායසොචෙය්‍යං, වචීසොචෙය්‍යං, මනොසොචෙය්‍යං.","කයේ පිරිසිදු බව, වචනයේ පිරිසිදු බව සහ සිතේ පිරිසිදු බවයි."
තයොමෙ ආවුසො සඞ්ඛාරා,ඇවැත්නි මේ සංස්කාරයෝ තිදෙනෙක් වෙත්
ඛීණාසවං වන්තදොසං,ආශ්‍රව ක්ෂය කළ කෝපය දුරු කළ
භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ.,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර ජේතවනාරාමයෙහි වැඩ වෙසෙති.
"කුසලො වචීවඞ්කානං වචීදොසානං වචීකසාවානං, කුසලො මනොවඞ්කානං මනොදොසානං මනොකසාවානං.","වචනයෙහි සහ මනසෙහි ඇදකුද, දෝෂ හා කහට පිළිබඳ දක්ෂ වෙමි."
ආහාරං නිස්සාය ආහාරො පහාතබ්බො.,ආහාරය ඇසුරු කරගෙන ආහාරය (පෘථග්ජන ආශාව) අත්හැරිය යුතුය.
තාවදෙව සුප්පාරකම්හා පක්කාමි,එකෙණෙහිම සුප්පාරකයෙන් පිටත් විය
විභජතායස්මා මහාකච්චානොති,"ආයුෂ්මත් මහා කච්චාන ස්ථවිරයන් වහන්ස, මෙය (අපට) විස්තර කරනු මැනවි"
ආසීසමානා පුණ්ණක ඉත්ථත්තං,ඉපදීම පතමින්
විමොක්ඛො යෙසං ගොචරො,ඔවුන්ගේ ගෝචරය අරමුණ එයයි
සුඛුමාය ආණියා ඔළාරිකං ආණිං අභිනිහනෙය්‍ය,කුඩා (සිහින්) ඇණයකින් ලොකු (ඝන) ඇණයක් ගසා පිටතට දමන්නේ ද
උපාසිකා සීලවතී කල්‍යාණධම්මා.,සිල්වත් වූ යහපත් ස්වභාව ඇති උපාසිකාව.
"තං කිස්ස හෙතු? දිට්ඨි හිස්ස, භික්ඛවෙ, පාපිකා.",ඊට හේතු කවරේද? මහණෙනි යම්හෙයකින් දෘෂ්ටිය ලාමක වේද එහෙයිනි.
සඞ්කාරකූටෙ වා නං ඡඩ්ඩෙන්ති.,කසළ ගොඩෙහි හෝ එය දමති.
දුක්කරං පවිවෙකං දුරභිරමං එකත්තෙ,විවේකය දුෂ්කරය තනිව විසීමේ සිත් ඇලවීම දුෂ්කරය
වාචං අප්පහාය,ඒ වචනය දුරු නොකොට
සබ්බුපාදානක්ඛයා නත්ථි දුක්ඛස්ස සම්භවො,සියලු උපාදාන නැතිවූවිට දුක හටගැනීමක් නැත
යොගා වෙ ජායති භූරි,යෝගයෙන් ප්‍රඥාව උපදේ
න තස්ස හෙතූ විසමං චරෙය්‍ය,එයට හේතු වන දේ නොකරයි
භගවා එතදබ්‍රවි,භාග්‍යවතුන් මෙසේ වදාළහ
"කතමො ච, භික්ඛවෙ, පුථුපඤ්ඤො පුග්ගලො?","මහණෙනි, පැතිරුණු නුවණැති පුද්ගලයා කවරේද?"
කුහිං කුමාරො,කුමාරයා කොහිද
කායදුච්චරිතෙන සමන්නාගතා,කායෙන් වැරදි හැසිරීම ඇති සත්වයෝ
සො කොලියපුත්තො භාසිතං අභිනන්දිත්වා අනුමොදිත්වා උට්ඨායාසනා,කොලිය පුත්‍රයා වදන්සට සතුටු වී අනුමෝදන්ව අස්නෙන් නැගී සිටියේය
තුසිතා ගණිමාගතො,තුසිතයෙන් ලොවට පැමිණියේය
සුද්ධා සාරෙ පතිට්ඨිතා.,පිරිසිදු වූ සාරයෙහි පිහිටි (සංඝයා).
සුඛුමවාලුකා කාළජල්ලිකා.,සියුම් වැලි සහ කළු වැලිය.
"තං කිස්ස හෙතු? දුරක්ඛාතත්තා, භික්ඛවෙ, ධම්මස්සාති.","ඊට හේතු කවරේද? මහණෙනි, ඒ ධර්මය නපුරුකොට ප්‍රකාශ කරණ ලද හෙයිනි."
සච්චං මුසාති ද්වයධම්මමාහු,සත්‍ය බොරු දෙකක් කියනවා
එකත්තස්මිං න මඤ්ඤති,එක ස්වභාවයවූ අරූපය ආශ්‍රයකොට තමා පිහිටියේයයි නොහඟින්නාහ
බහුජනහිතාය බහුජනසුඛාය,බොහෝ දෙනාගේ හිත සහ සුව සඳහා
මිච්ඡාසඞ්කප්පගොචරා,වැරදි අදහස් ගෝචර කොට ඇති
න සම්පජානමුසා භාසිතා හොති.,දැන දැන බොරු නොකියන්නෙක් වෙයි.
නිරූපධි න සොචති,ඇලීම නැති අය ශෝක නොකරයි
නිසජ්ජ ඛො භගවා භික්ඛූ ආමන්තෙසි,වැඩහිඳ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ භික්ෂූන්ගෙන් ඇසුවෝය
සාවට්ටං සගහං,ආවර්ත සහ ගහණ ඇති සසර
අච්චයං අච්චයතො පටිග්ගණ්හාතු ආයතිං සංවරායාති.,මත්තෙහි සංවරය පිණිස මගේ වරද වරද ලෙස පිළිගන්නා සේක්වා.
කතමා ච භික්ඛවෙ අධිචිත්තසික්ඛා?,"මහණෙනි, අධි චිත්ත ශික්ෂාව කවරේ ද?"
මධුපිණ්ඩිකපරියායො ත්වෙව නං ධාරෙහීති,"""මධුපිණ්ඩික පර්යාය"" (මීපිඬු දේශනාව) යනුවෙන් දරාගන්න"
මානවිනයෙ ධම්මෙ දෙසියමානෙ.,මානය දුරු කරන දහම් දෙසන කල (ඔවුහු අසති).
තෙ ජනා පාරමෙස්සන්ති,ඔවුන් එතෙර පාරයට පැමිණෙති
පුථුජ්ජනො පරිනිබ්බායෙය්‍ය,පෘථග්ජනයාද (කිසිදු පිළිවෙතක් නැතිවම) පිරිනිවන් පානු ඇත.
කිසිම නෑදෑයෙක් සිහි නොකරයි,සත්වයන්ගේ කර්ම හේතුවෙන්
තං උදකං යථානින්නං පවත්තමානං පබ්බතකන්දරපදරසාඛා පරිපූරෙති.,"ඒ ජලය පල්ලම් බලා ගලා යමින් කඳුරැළි, පැලුම් සහ අතු දොළවල් පුරවයි."
සන්ධිච්ඡෙදො ච යො නරො,සංස්කාර සන්ධි සිඳි පුද්ගලයා
විඤ්ඤාණං නිච්චං වා අනිච්චං වාති?,විඤ්ඤාණය නිත්‍යද නැතහොත් අනිත්‍යද?
"ඉමෙහි ඛො, දෙව, ඡහි මාසෙහි ඡාරත්තූනෙහි එකං චක්කං නිට්ඨිතන්ති.","දේවයන් වහන්ස, මේ මාස හයට දින හයක් අඩු කාලයේදී එක් රෝදයක් නිම විය."
එවං වුත්තෙ සුන්දරිකභාරද්වාජො බ්‍රාහ්මණො භගවන්තං එතදවොච,මෙසේ කීකල්හි සුන්දරික භාරද්වාජ බමුණතෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙසේ සැළකළේය
නිබ්බානස්සෙව සන්තිකෙ.,ඔහු නිවනට ඉතා සමීපය.
කො රූපානං අස්සාදො?,රූපයන්ගේ රසය කුමක්ද?
වෙදනා අනිච්චා දුක්ඛා විපරිණාමධම්මා,වේදනාවෝ අනිත්‍ය වූද දුක් වූද පෙරලෙන ස්වභාව ඇත්තාහුද
තීණිමානි භික්ඛවෙ විවටානි විරොචන්ති නො පටිච්ඡන්නානි.,"මහණෙනි, මේ කරුණු තුන විවෘත වූ කල්හි බබළයි වැසුණු කල්හි නොබබළයි."
අයං ආසවනිරොධගාමිනී පටිපදාති යථාභූතං අබ්භඤ්ඤාසිං,මේ ආශ්‍රවයන් නැති කිරීමේ මාර්ගයයි තතු සේ දැනගත්තෙමි
පහූතමල්‍යං බහුපුණ්ඩරීකං,බොහෝ මල් පියුම් ඇත
අඤ්ඤත්‍රෙව සමණෙන ගොතමෙන සීහනාදං නදිස්සාමීති.,ශ්‍රමණ ගෞතමයන් නැති තැන මම සීහනාද කරමියි සිතයි.
පරපාණරොධාය ගිහී අසඤ්ඤතො,ගිහියා සතුන් මැරීමටත් යයි
"ඉධ, භික්ඛවෙ, එකච්චො පුග්ගලො ඵරුසං වාචං පහාය ඵරුසාය වාචාය පටිවිරතො හොති.","මහණෙනි, මෙලොව ඇතැම් පුද්ගලයෙක් රුදුරු වචන අතහැර රුදුරු වචනයෙන් වෙන් වූයේ වෙයි."
එවං ජරාමරණනිරොධගාමිනිං පටිපදං පජානාති,මෙසේ ජරා මරණ නැති කිරීමට පමුණුවන ප්‍රතිපදාව දනීද
තිට්ඨතු භික්ඛවෙ අඩ්ඪමාසො,මහණෙනි පසළොස් දිනක් තිබේවා
මිත්තෙ සුහජ්ජෙ අනුකම්පමානො,මිතුරන්ට අධික ඇල්ම උපදියි
යං සුභං වණ්ණනිභං පටිච්ච,ඒ යහපත් ශරීර වර්ණය හේතු කොට ගෙන
තෙසං බලවීරියං පරිහායි,ශරීරය දුර්වල වීම නිසා ඔවුන්ගේ ශක්තිය හා වීර්යය පිරිහුණා.
සො යෙන පවාරෙති තං න දෙති.,ඔහු පැවරූ දෙය ලබා නොදෙයි.
උසභොරිව ඡෙත්ව බන්ධනානි නාගො පූතිලතංව දාලයිත්වා,වෘෂභයා මෙන් බැඳුම් කඩා ඇතා කීඳි වැලක් මෙන් බිඳ දමා
දිට්ඨීනිවෙසා න සු අතිවත්තා,දෘෂ්ටි බැසගැනීම පහසු නොවේ
ජිණ්ණොහමස්මි අබලො වීතවණ්ණො,වයස්ගත දුර්වල වූවෙමි
එකං වනස්මිං ඣායන්තං තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,වනයේ හුදකලා භාවනා කරන ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
සමාදපෙසි සමුත්තෙජෙසි සම්පහංසෙසි,සමාදන් කරවූසේක තෙදගැන්වූසේක සතුටු කළසේක
සබ්බමෙතෙන ලබ්භති,ඒ සියල්ල මේ හේතුවෙන් ලැබේ
"පටිඝනිමිත්තං, භික්ඛවෙ, අයොනිසො මනසි කරොතො අනුප්පන්නො චෙව බ්‍යාපාදො උප්පජ්ජති උප්පන්නො ච බ්‍යාපාදො භිය්‍යොභාවාය වෙපුල්ලාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, සිතෙහි නුරුස්නා බව ඇතිකරණ අරමුණ අනුවණින් වැරදිලෙස මෙනෙහිකරන්නා තුළ (කලින්) නූපන් ආශාවත් උපදී, උපන්නාවූ ආශාවත් බහුලභාවයට හා විපුලභාවයට පැමිණේ."
වීතගෙධො අමච්ඡරී,ගිජුකම් මසුරුකම් නැත
එවමෙවං ඛො භික්ඛවෙ තීහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො භික්ඛු.,"මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම ධර්ම තුනකින් සමන්විත වූ භික්ෂුව."
විඤ්ඤාතං මෙති මඤ්ඤති,විඤ්ඤාතය මාගේයයි හඟියි
නිච්චම්පි බාලො පක්ඛන්දො කණ්හකම්මො න සුජ්ඣති,නිතර බැස නාන්නාවූ අපිරිසිදු කර්ම ඇති පුද්ගලයා පිරිසිදු නොවෙයි
ගුත්තං සන්තරබාහිරං,ඇතුළත් පිටත් රැකලා
උපාසකං මං භගවා ධාරෙතු,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මා උපාසකයෙකු ලෙස දන්නා සේක්වා
තස්සීධ නත්ථී පරමුග්ගහීතං,ඔහුට අල්ලාගත් දෙයක් නැත
"අහුවත මෙ තං, තං වත මෙ නත්ථි.","මට පෙර යමක් තිබුණි, දැන් එය මට නැත."
යං පුබ්බෙ තං විසොසෙහි,අතීතය වියළව
අතරි සමුද්දං,සසර මුහුද තරණය කළ පුද්ගලයා
කාමතණ්හා සා නානුසෙති.,ඒ කාම තෘෂ්ණාව ඔහු තුළ නූපදියි (අනුශය නොවේ).
"එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, වුද්ධීනං යදිදං පඤ්ඤාවුද්ධි.","මහණෙනි, ප්‍රඥාවගේ යම් වැඩීමක් වේද, වැඩීම් අතුරෙන් මේ ප්‍රඥා වැඩීම ශ්‍රේෂ්ඨවේ."
ආසවානං ඛයඤාණාය චිත්තං අභිනින්නාමෙති.,ආශ්‍රවයන් ක්ෂය කිරීමේ ඥානය පිණිස සිත යොමු කරයි.
එකමන්තං නිසින්නො ඛො ආයස්මා ආනන්දො භගවන්තං එතදවොච,එක් පසෙක හිඳි ආයුෂ්මත් ආනන්ද තෙරුන් භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙසේ කීවේය
අථ ඛො අඤ්ඤතරො භික්ඛු යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි,ඉක්බිති එක්තරා භික්ෂුවක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනක ද එතැනට පැමිණියේය
පීතිසම්බොජ්ඣඞ්ගං භාවෙති.,"ප්‍රීති සම්බොජ්ඣංගය වඩාද,"
තත්ථ කාලවිපස්සී ච කුසලෙසු ධම්මෙසු,කුසල දහම් තුළ කලට සුදුසු ලෙස විදර්ශනා කරමින්
යො අහොසි පබ්බජ්ජාභිසඞ්ඛාරො සො පටිපස්සම්භි,පැවිදි වීමට වූ උත්සාහය සන්සිඳුණි
කිච්ඡො බුද්ධානමුප්පාදො,බුදුවරයෝ උපදීම දුර්ලභය
යං පූරං සන්තමෙව තං,පිරුණු දෙය ශාන්තයි
යඤ්ඤො ච විපුලො හොති පසීදන්ති ච දෙවතා.,"ඒ යාගය විපුල වෙයි, දෙවියෝ ද පැහැදෙති."
එකවස්සො අහං භගවා,ස්වාමීනි මට එක් වසක් ඇත
තස්මාතිහ ඵග්ගුන තව චෙපි කොචි සම්මුඛා අවණ්ණං භාසෙය්‍ය,"ඵග්ගුණය, එහෙයින් කිසිවෙක් තොපට (මුහුණටම) අගුණ කියන්නේ ද"
මායා චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා මායං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසං පජහති,රැවටිල්ල (මායාව) හිත කෙලෙසන්නකැයි මෙසේ දැන හිත කෙලෙසන රැවටිල්ල දුරුකරයි
දානකථං සීලකථං සග්ගකථං,දානය ගැනද සීලය ගැනද ස්වර්ගය ගැනද කීසේක
න තෙන සුද්ධිං වදන්ති,එයින් ශුද්ධිය නොකියති
සවන්ති සබ්බධි සොතා ලතා උප්පජ්ජ තිට්ඨති,තෘෂ්ණා සොතස් හැමතැනම වැගිරෙයි තෘෂ්ණා ලතාත් උපදී සිටී
තාවදෙව අනුපාදාය ආසවෙහි චිත්තං විමුච්චි,බාහියගේ සිත ඇලීමක් නොගෙන ආසවයන්ගෙන් මුදා ගත්තා
අභිභුං අභිභූතො සඤ්ඤත්වා අභිභුං මඤ්ඤති,අසංඥ තලවැසි බ්‍රහ්මයා නිත්‍ය ආත්මයයි හඟියි
යො චෙතං සහතෙ ජම්මිං තණ්හං ලොකෙ දුරච්චයං,ලාමක ඉක්මවිය නොහැකි මේ තෘෂ්ණාව මැඩපවත්වන කෙනාට
එස ඛො බ්‍යන්ති කාහිති එස ඡෙච්ඡති මාරබන්ධනං,තණ්හා අවසන් කර මාර බැඳීම කපයි
ඝානවිඤ්ඤාණං ජිව්හාවිඤ්ඤාණං,ඝාණවිඤ්ඤාණය ජීව්හාවිඤ්ඤාණය
ගජ්ජිතා ච වස්සිතා ච.,"ගර්ජනා කරයි, වසියි ද වේ."
කාමාසවො භවාසවො අවිජ්ජාසවො,කාමාශ්‍රවය භවාශ්‍රවය අවිද්‍යාශ්‍රවය (යන තුනයි)
කාමතො ජායතī සොකො,කාමයෙන් ශෝකය උපදේ
විතක්කවිචාරාපි වූපසම්මන්ති.,විතර්ක විචාරයෝද සංසිඳෙත්.
තං විගතභයං සුඛිං අසොකං,ඔහු බිය නැති සුව ඇති ශෝක නැති වෙයි
පුග්ගලො වස්සිතා හොති නො ගජ්ජිතා.,නිවන අවබෝධ කළත් ධර්ම දැනුම (බහුශ්‍රැත බව) නැත.
යෙ ච රූපෙ පරිඤ්ඤාය,රූප ධර්මයන් හොඳින් දැන
තනුපත්තපලාසො කබරච්ඡායො,තුනී පත්‍ර ඇති තැනින් තැන සෙවන ඇති
සෙය්‍යථාපි දෙවා සුභකිණ්හා.,සුභකිණ්ණක දෙවියන් යම් සේද (එසේය).
පීතියා ච විරාගා උපෙක්ඛකො ච විහාසිං,ප්‍රීතිය ද ඉක්මවා යාමෙන් උපේක්ෂා සහගතව වාසය කෙළෙමි
එකන්තදුක්ඛා තිබ්බා කටුකා වෙදනා,ඒකාන්ත දුක් වූ තියුණු කටුක වේදනා
අභබ්බා තෙ අන්තකිරියාය,දුක අවසන් කිරීමට නොසුදුසු
යෙ ආසවා අධිවාසනා පහාතබ්බා තෙ අධිවාසනා පහීනා හොන්ති,ඉවසීමෙන් නැති කළ යුතු කෙලෙස් ඉවසීමෙන් නැතිවූවාහු වෙත්ද
මච්ඡාව කුමිනාමුඛෙ,කෙමින කටේ මසුන් මෙනි
උප්පන්නා ච කුසලා ධම්මා භිය්‍යොභාවාය වෙපුල්ලාය සංවත්තන්ති.,උපන්නාවූ කුශල ධර්මයෝද බහුලභාවය හා විපුලභාවය පිණිස පවතිත්.
"එවඤ්හි වො, භික්ඛවෙ, සික්ඛිතබ්බන්ති","මහණෙනි, තොප විසින් වනාහි මෙසේ හික්මිය යුතුයි."
එකධම්මො භික්ඛවෙ ලොකෙ උප්පජ්ජමානො උප්පජ්ජති,මහණෙනි ලෝකයේ එක අකුසල ධර්මයක් උපදින විට උපදෙයි
පොනොබ්භවිකො ජාතිසංසාරො පහීනො.,නැවත ඉපදීම ඇති කරන සංසාරය නැති කළේය.
"ඉමානි ඛො, භික්ඛවෙ, තීණි සඞ්ඛතස්ස සඞ්ඛතලක්ඛණානීති.","මහණෙනි, මේ සංඛතයාගේ සංඛත ලක්ෂණ තුන වෙයි."
ඡවියා කායො පටිච්ඡන්නො,සිවියෙන් කය වැසී ඇත
න හි අඤ්ඤමොක්ඛා,අන් අයෙකු මුදවන්න බැහැ
ධම්මස්ස වා අවණ්ණං භාසෙය්‍යුං,ධර්මය ගැන හෝ නුගුණ කියද්ද
සොකමප්පජහං,ශෝකය නොදුරුවන
"එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමෙසං ද්වින්නං රතනානං යදිදං ධම්මරතනන්ති.",මේ රත්න දෙකෙන් ධර්ම රත්නය අග්‍ර වෙයි.
කො තං නින්දිතුමරහති,ඔහු නින්දා කරන්න කවුද සුදුසු?
උක්කාචිතවිනීතා පරිසා.,කරුණු විමසා නොබලා බාහිර අලංකාරයෙන් පමණක් හික්මවන ලද පිරිසය.
ඔසාරණීයං පඤ්ඤත්තං.,ඔසාරණීය කර්මය පනවන ලදී.
අපරික්ඛීණා ච ආසවා පරික්ඛයං ගච්ඡන්ති,පහ නොකළා වූ කෙලෙස් (ආශ්‍රව) විනාශයට පැමිණේ ද
විසතා නත්ථි,තෘෂ්ණාව නැත
න ආමගන්ධො මම කප්පති,ආමගන්ධය මට නොකැපේ
නිරයො එකා ගති.,නිරය එක් ගතියකි.
"ඉච්චායම්පි, භො ගොතම, එවං සන්තෙ අනෙකසාරීරිකා පුඤ්ඤප්පටිපදා හොති.","භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, එසේ නම් පැවිදි පිළිවෙත ද බොහෝ දෙනෙකුට පින් ලැබෙන පිළිවෙතක්ම වෙයි."
නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනං නාභිනන්දති,නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතන දෙවියන්ට සතුටු නොවෙයි
සික්ඛාය න කඞ්ඛති න විචිකිච්ඡති,ශික්ෂාව කෙරෙහි සැක නොකරයි ද අවිශ්වාස නොකරයි ද
යෙ හි වො අරියා විගතථීනමිද්ධා,යම් ආර්ය කෙනෙක් ථිනමිද්ධ නැත්තාහු
බ්‍යාධිධම්මං මා බ්‍යාධියී.,ලෙඩ වන ස්වභාවය ඇති දේ ලෙඩ නොවේවා.
අවිනිපාතධම්මා නියතා සම්බොධිපරායනා.,"අපායට නොවැටෙන, නියත වූ, සම්බෝධිය පිහිට කොට ඇත්තෝය."
අථ ඛො ආයස්මා මහාමොග්ගල්ලානො තං උපාසකං සඤ්ඤාපෙත්වා,ඉක්බිති මහාමොග්ගල්ලාන හිමියන් උපාසකයා එකඟ කරවා
සති මෙ ඵාලපාචනං,සිහිය මගේ සීවැල කැවිටයි
වේදනාය නිබ්බින්දති.,වේදනාව කෙරෙහි කලකිරෙයි.
ආසවානං ඛයා චෙතොවිමුත්තිං උපසම්පජ්ජ විහරති.,ආසව නාශයෙන් චෙතෝවිමුක්තියට පැමිණ වාසය කරති.
ආදාසෙ වා පරිසුද්ධෙ පරියොදාතෙ,පිරිසිදු වූ නිර්මල වූ කැඩපතක හෝ
කාමෙසු අවීතරාගො හොති.,කාමයන් කෙරෙහි පහ නොවූ රාගය ඇත්තෙකි.
"කතමා ච, භික්ඛවෙ, අනරියා පරියෙසනා?","මහණෙනි, අනාර්ය පර්යේෂණය කියන්නේ මොකක්ද?"
සබ්බා දිසා අනුපරිගම්ම චෙතසා,සියලු දිශා සිතින් සොයා
චතූහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො භික්ඛු අභබ්බො පරිහානාය.,ධර්ම හතරකින් යුක්ත භික්ෂුව පිරිහීමට පත් නොවේ.
මෙත්තාසහගතෙන චෙතසා විපුලෙන මහග්ගතෙන අප්පමාණෙන අවෙරෙන අබ්‍යාපජ්ජෙන ඵරිත්වා විහරති,මහත්බවට පැමිණි අප්‍රමාණවූ වයිර රහිතවූ ව්‍යාපාද රහිතවූ මෛත්‍රීසහගත සිතින් පතුරුවා වාසය කරයි
එතං නූන තං භයභෙරවං ආගච්ඡතීති,මේ එන්නේ එකාන්තයෙන් ඒ භයානක අරමුණයයි මට කල්පනා විය
අට්ඨානමෙතං අනවකාසො.,එසේ වීමට කිසිදු ඉඩක් හෝ අවස්ථාවක් නැත.
තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,එවන් පුද්ගලයා මම බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
සන්තො සුගතිං නෙන්ති,සත්පුරුෂයෝ සුගතියට යති
යස්ස කායවඞ්කො අප්පහීනො. එවං පපතිතා තෙ ඉමස්මා ධම්මවිනයා.,"යමෙකුගේ කයෙහි, වචනයෙහි, මනසෙහි ඇදකුද පහ නොවූයේ ද, ඔවුහු දින හයේ රෝදය මෙන් ධර්ම විනයෙන් වැටෙති."
සබ්බසො ආකාසානඤ්චායතනං සමතික්කම්ම අනන්තං විඤ්ඤාණන්ති විඤ්ඤාණඤ්චායතනං,සියලු අයුරින් ආකාසානඤ්චායතනය ඉක්මවා විඤ්ඤාණය අනන්තයයි විඤ්ඤාණඤ්චායතනයට
වෙහප්ඵලතො න මඤ්ඤති,වෙහප්ඵල දෙවියන්ගෙන් පිටත තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ
අනවජ්ජෙන කායකම්මෙන අනවජ්ජෙන වචීකම්මෙන අනවජ්ජෙන මනොකම්මෙන.,වරද රහිත කාය කර්මය වාක් කර්මය හා මනෝ කර්මයයි.
එතානි යස්ස ද්වාරානි සුගුත්තානි භික්ඛුනො,මෙම දොරවල් හොඳින් රැකගන්නා භික්ෂුව
භික්ඛුනා අත්තනාව අත්තානං එවං අනුමිනිතබ්බං,භික්ෂුව විසින් තමා විසින්ම තමා මෙසේ මැන බැලිය යුතුය
අහු පුබ්බෙ තදා නාහු,පෙර තිබුණ දේ ඒ අවස්ථාවේ නැති විය
.අත්තනා මරණධම්මො සමානො මරණධම්මංයෙව පරියෙසති.,"තමන් මැරෙන ස්වභාවයේ ඉඳගෙන, මැරෙන දේවල්ම හොයනවා."
භගවතො පිට්ඨිතො ඨිතො හොති,භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ පිටුපස සිටියේ විය
විවෙකඤ්ඤෙව සික්ඛෙථ,විවේකයෙහිම හික්මෙන්න
අනිට්ඨුරී අනනුගිද්ධො,රළු නොවී ගිජු නොවී
ඛෙළො සිඞ්ඝාණිකා ලසිකා මුත්තන්ති,කෙලය සොටුය සඳමිදුලුය මුත්‍රය
යදුත්තරි කුරුතෙ ජන්තු ලොකෙ,ලෝකයේ සත්වයා තව දෙයක් උසස් කරයි
හාපෙති අත්ථං පටිබද්ධචිත්තො,බැඳුණු සිත නිසා යහපත නැතිවෙයි
තෙ සාරං නාධිගච්ඡන්ති,ඔවුන් සාරයට නොපැමිණෙති
න වො මම සන්තිකෙ වත්ථබ්බං,ඔබලා මගේ සමීපයේ වාසය නොකළ යුතුය
සෙය්‍යො හොති න පාපියො,වැඩක්ම වේ අවැඩක් නොවේ
මග්ගජීවිං,මාර්ගයෙහි ජීවත්වන ශ්‍රමණයා
ඛිප්පමෙව විසොධයෙ,ඉක්මනින්ම පිරිසිදු කරගනී
මනොදුච්චරිතං හිත්වා,සිතෙන් කරන දුෂ්චරිතය හැර
ඉමා ඛො භික්ඛවෙ තිස්සො පරිසාති.,"මහණෙනි, මේ පිරිස් තුනයි."
සබ්බාහාරං පරිඤ්ඤාය,සියලු ආහාර මනා දැන
අවකුජ්ජො පපතාමි.,යටිකුරුව වැටෙමි.
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු ආසවානං ඛයා අනාසවං චෙතොවිමුත්තිං පඤ්ඤාවිමුත්තිං සච්ඡිකත්වා විහරති.,"මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව ආශ්‍රව ක්ෂය කොට රහත් ඵල සමාධිය හා ප්‍රඥාව ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට වෙසෙයි."
තඤ්හි තස්ස මොඝපුරිසස්ස භවිස්සති දීඝරත්තං අහිතාය දුක්ඛාය,ඒ හිස් පුරුෂයාට (අරිට්ඨට) එය දීර්ඝ කාලයක් අහිත පිණිස හා දුක් පිණිස පවතියි
අග්ගි වා දහති,ගින්නෙන් දැවේ
දණ්ඩපාණිපි ඛො සක්කො,දණ්ඩපාණී නම් ශාක්‍ය තෙමේ ද
සුද්ධාවාසානං දෙවානං සහබ්‍යතං උපපජ්ජති.,ශුද්ධාවාස බඹලොව උපත ලබයි.
මුසාවාදා පටිවිරතො හොති. සම්ඵප්පලාපා පටිවිරතො හොති.,"බොරු කීමෙන්, කේලාම් කීමෙන්, රළු වචනයෙන් හා හිස් වචනයෙන් වැළකුණේ වෙයි."
උපධීසු භයං දිස්වා,උපධි වල බිය දකී
කතමො තණ්හාසමුදයො,තණ්හාව හටගැන්මට හේතුව කවරේද
අථ ච පන මෙ නානුපාදාය ආසවෙහි චිත්තං විමුච්චති.,එසේ වුවත් මාගේ සිත ආශ්‍රවයන්ගෙන් නොමිදෙයි.
එවං පුත්තො අනුජාතො හොති,මෙලෙස පුත්‍රයා අනුජාත වේ
කාමවිතක්කො බ්‍යාපාදවිතක්කො විහිංසාවිතක්කො,"කාම විතර්කය, ව්‍යාපාද විතර්කය හා විහිංසා විතර්කය"
අභිවාදයිං අඤ්ජලිකං අකාසිං,වැඳ ඇඳිලි කෙළෙමි
තත්‍රාපි තෙ ඵග්ගුන එවං සික්ඛිතබ්බං. න දොසන්තරොති එවඤ්හි තෙ ඵග්ගුන සික්ඛිතබ්බන්ති,"එහිදී ද තොප. ""මාගේ සිත නොපෙරළේවා, ලාමක වචන නොකියමි, මෛත්‍රී සිත් ඇත්තේ වාසය කරමි""යි මෙසේ හික්මිය යුතුයි"
කතකල්‍යාණො අකතපාපො.,"පින් කළ, පව් නොකළ තැනැත්තෙකි."
ඨානකුසලො දූරෙපාතී අක්ඛණවෙධී.,"ස්ථානයෙහි දක්ෂ, ඈතට විදින, නිවැරදිව විදින."
සමණානඤ්ච දස්සනං,ශ්‍රමණයන් දැක්මද
අනත්තමනො ආහතචිත්තො ඛිලජාතො,නොසතුටු වූ තරහින් මැඩුණු හා තද ගතියෙන් (ගැටුණු සිතින්) යුක්ත වූයේ වෙයි ද
විඤ්ඤූ සබ්‍රහ්මචාරී සත්ථු සම්මුඛා වණ්ණං භාසන්ති.,නුවණැති සබ්‍රහ්මචාරීන් ශාස්තෘන් හමුවේ (ඔහුගේ) ගුණ කියති.
එවඤ්හි වො භික්ඛවෙ සික්ඛිතබ්බන්ති.,"මහණෙනි, ඔබ විසින් මෙසේ හික්මිය යුතුය."
නෙත්තෙ ජිම්හං ගතෙ සති සබ්බා ජිම්හං ගච්ඡති.,නායකයා ඇදට ගිය විට සියල්ලෝ ම ඇදට යති.
ස පන්නභාරො මුනි විප්පමුත්තො,බර තබා මුනි විමුක්ත වෙයි
පක්කමන්තිං න සොචති,යන්නියට ශෝක නොකරයි
එතාදිසං යඤ්ඤමනුස්සරන්තා.,මෙබඳු වූ දානයන් නැවත නැවත සිහි කරමින්.
ඔහිතභාරො,බර බහා තැබූ අය වේ
ධාරෙති අන්තිමං දෙහං,ඔහු අවසාන ශරීරය දරයි
චෙතසිකම්පි දුක්ඛං දොමනස්සං පටිසංවෙදෙති.,මානසික වූ දුක් දොම්නස් විඳියි.
"උපතිස්සොති ඛො මෙ, ආවුසො, නාමං; සාරිපුත්තොති ච පන මං සබ්‍රහ්මචාරී ජානන්තීති.","(සාරිපුත්ත හිමි): ඇවැත්නි, මගේ නම උපතිස්ස. සබ්‍රහ්මචාරීන් මාව හඳුන්වන්නේ 'සාරිපුත්ත' යනුවෙනි."
දොවචස්සකරණෙහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො,අවවාද කිරීමට අපහසු කරන ගතිවලින් යුක්ත නම්
යාවදෙව ච පන සො පුරිසො කිලමථස්ස විඝාතස්ස භාගී අස්සා,අවසානයේ ඒ පුරුෂයා වෙහෙසටත් ක්ලාන්තයටත් පත් වීම පමණක් සිදු වෙයි
මුසාවාදෙ තස්මිං සමයෙ සමාදපෙන්ති.,එම අවස්ථාවෙහි බොරුවෙහි සමාදන් කරවති.
"යො ච ආපත්තියා ආපත්තිසඤ්ඤී, යො ච අනාපත්තියා අනාපත්තිසඤ්ඤී.","යමෙක් ඇවැත් නුවූවෙහි ඇවැත් නොවේය යන සංඥා ඇත්තේ වේද, යමෙක් ඇවැත් වූවෙහි ඇවැත්ය යන සංඥා ඇත්තේ වේද යන දෙදෙනාටයි."
අලීනෙනාප්පගබ්භෙන,කම්මැලි නොවී ආඩම්බර නොවී
නිස්සංසයං ඛො එත්ථ කිඤ්චි ඛාදනීයං වා භොජනීයං වා භාජීයති,මෙහි කෑම හෝ බොන දෙයක් බෙදන බවට ඔහු සැක නොකළේය
තෙ තං ධම්මං පරියාපුණිත්වා පඤ්ඤාය අත්ථං උපපරික්ඛන්ති,ඔවුන් ඒ ධර්මය ඉගෙන එහි අර්ථය නුවණින් (ප්‍රඥාවෙන්) සලකා බලති
සබ්බාවන්තං ලොකං බිළාරභස්තාසමෙන චෙතසා ඵරිත්වා විහරිස්සාමාති,මුළු ලෝකයම පදම් කළ මෘදු සම බඳු (සමාන) වූ සිතින් පතුරුවා වාසය කරන්නෙමු
අඤ්ඤත්‍ර ඛීණාසවෙහි.,රහතන් වහන්සේලා හැර (අන් අය කෙලෙස් රෝගීන්ය).
ඡට්ඨා භීරූ පවුච්චති,සයවැනි සෙනාව බිය
කායසුචිං වචීසුචිං චෙතොසුචිං අනාසවං.,"කයින්, වචනයෙන් හා සිතින් පිරිසිදු වූ ආශ්‍රව රහිත වූ."
ඡන්නං ඵස්සායතනානං අසෙසවිරාගනිරොධා.,ආයතන සයෙහි ඉතිරි නැතිව නිරුද්ධ වීමෙන්.
මානඤ්ච පරිජානෙය්‍ය,මානය හඳුනා දුරු කරන්න
සො කුහිං ගාමී භවිස්සතීති,හෙතෙම කොහි යන්නෙක් වන්නේද යනුවෙනි
ඉත්ථිකුමාරිකපටිග්ගහණා පටිවිරතො සමණො ගොතමො,ශ්‍රමණ ගෞතමයෝ ස්ත්‍රීන් හෝ ගෑනු දරුවන් පිළිගැනීමෙන් වැළකුණෝය
නමස්සමානා සම්බුද්ධං,සම්බුද්ධයන්ට නමස්කාර කරමින්
එකරත්තිවාසො,තනිව වසමි
"අලොභො කුසලමූලං, අදොසො කුසලමූලං, අමොහො කුසලමූලං.","අලෝභය, අද්වේෂය සහ අමෝහය කුසල් මුල් වේ."
ථෙරොත්වෙව සඞ්ඛ්‍යං ගච්ඡතීති.,ඔහුම සැබවින්ම ස්ථවිර යන නාමයෙන් හඳුන්වනු ලබයි.
මෙථුනං විප්පහාතවෙ සික්ඛෙථ,මෙවුන්දම හැරීමට හික්මෙන්න
නිසින්නොම්හීති පජානාති,හුන්නෙමියි දන්නේය
භගවන්තං අද්දසාම,බුදුන් දුටුවෙමු
ජරාමච්චුපරෙතානං,ජරා මරණයෙන් පීඩිත
"පුබ්බෙනිවාසං යො වෙදී, සග්ගාපායඤ්ච පස්සති; අථො ජාතික්ඛයං පත්තො.","යමෙක් පෙර විසූ තැන් දන්නේ ද, ස්වර්ග අපාය දකින්නේ ද, ජාතිය කෙළවර කළේ ද."
ආකිඤ්චඤ්ඤායතනං ආකිඤ්චඤ්ඤායතනතො අභිජානාති,ආකිඤ්චඤ්ඤායතන දෙවියන් ආකිඤ්චඤ්ඤායතන දෙවියන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ
පණ්ඩිතෙහි සහාවසෙ,නුවණැති අය සමග වාසය කරයි
යංනූනාහං රාජගහං පිණ්ඩාය පවිසෙය්‍ය,මම රජගහ නුවර පිණ්ඩපාතය සඳහා පවිසෙන්නේ නම් යහපත
"අයං, භික්ඛවෙ, අරියා පරියෙසනා.","මහණෙනි, මේකට තමයි ආර්ය පර්යේෂණය (උතුම් සෙවීම) කියන්නේ."
අනුපාදියානො ලොකස්මිං කිඤ්චි,ලෝකයේ කිසිවක් නොගන්නේ කෙසේද
අථ ඛො ආයස්මා නන්දො භගවන්තං එතදවොච,ඉක්බිති නන්ද භග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙසේ කීය
න පුත්තමිච්ඡෙ න ධනං න රට්ඨං,පුත්‍රය ධනය රට අධර්මයෙන් නොකැමති වෙයි
භිජ්ජති පූතිසන්දෙහො,මේ කුණු ශරීරය ඉක්මනින් බිඳෙයි
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යෙන අනුප්පන්නා වා කුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා වා අකුසලා ධම්මා පරිහායන්ති යථයිදං, භික්ඛවෙ, අප්පිච්ඡතා","මහණෙනි, යම් අලෝභිබවක් හේතුකොටගෙණ නූපන් කුශලධර්මයෝත් උපදිත්ද, උපන්නාවූ අකුශලධර්මයෝත් පිරිහෙත්ද, මහණෙනි, මේ අලෝභිබව වැනිවූ අනෙක් එක ධර්මයකුදු මම නොම දකිමි."
රුක්ඛමූලං සුසානං වා,ගසමුල හෝ සොහොන හෝ
සීලෙසු පරිපූරකාරී සමාධිස්මිං පරිපූරකාරී.,සීලය හා සමාධිය යන දෙක ම සම්පූර්ණ කරයි.
"දිබ්බා වත, භො, කායා පරිහායිස්සන්ති, පරිපූරිස්සන්ති අසුරකායාති.","පින්වත්නි, දිව්‍ය නිකායයන් පිරිහෙයි, අසුර නිකායයන් පිරෙයි කියායි."
තෙසං තං න මහප්ඵලං හොති න මහානිසංසං.,ඔහුට දන් දෙන අයට එය මහත් ඵල හෝ මහා ආනිසංස ගෙන දෙන්නක් නොවේ.
නිබ්බානං පජානාමි.,නිවණ දනිමි.
හිත්වා මානුසකං යොගං දිබ්බං යොගං උපච්චගා,මනුෂ්‍ය බැඳීම හැර දිව්‍ය බැඳීමත් ඉක්මවූ කෙනා
සබ්බකායපටිසංවෙදී අස්සසිස්සාමීති සික්ඛති,සියලු ආශ්වාසය ප්‍රකට කරගන්නෙමියි යන අදහසින් ආශ්වාස කරන්නෙමියි පුරුදු කරන්නේය
නත්ථිකදිට්ඨී,මිථ්‍යා දෘෂ්ටිය ඇත
ස ලොකං භජතෙ සිවං,සැපවත් ලෝකය අත්කරයි
"රක්ඛති චක්ඛුන්ද්‍රියං, චක්ඛුන්ද්‍රියෙ සංවරං ආපජ්ජති.","චක්ෂුරින්ද්‍රිය රකියි, එහි සංවරයට පැමේණෙයි."
විඤ්ඤාණනිරොධඤ්ච පජානාති,විඤ්ඤාණයාගේ නැතිකිරීම දනීද
න පරිමුච්චති ජාතියා ජරාය මරණෙන.,"ඔහු උපතින්, ජරාවෙන් සහ මරණයෙන් නිදහස් නොවේ."
ඔක්ඛිත්තචක්ඛූ න ච පාදලොලො,යට බලා අවිචාර ගමන් නොකරයි
වාචාභිලාපො අභිසජ්ජනා වා,කතා බොහෝය ඇල්ම බොහෝය
න ඛො පනස්ස සාරිපුත්ත,ශාරීපුත්‍රය ඔහුට (සුනක්ඛත්තට) නැත
ඤාතිවිතක්කො ජනපදවිතක්කො අනවඤ්ඤත්තිපටිසංයුත්තො විතක්කො.,"ඥාති විතර්කය, ජනපද විතර්කය සහ අන්‍යන්ගේ අවමන් පිළිබඳ විතර්කයයි."
සබ්බසඞ්ඛාරසමථා,සියලු සංස්කාර සන්සිඳීමෙන්
යථාරූපෙ අනාසනෙ නිසින්නං යථාරූපෙ අගොචරෙ චරන්තං,යම්බඳු නුසුදුසු සෙනාසනවල හුන්නාවූද අගොචරස්ථානයන්හි හැසිරෙන්නාවූද
අනුපාදා පුනබ්භවො න හොති,උපාදානය නැති බැවින් නැවත භවයක් නැත
අයං ඛො ආනන්ද හෙතු අයං පච්චයො.,"ආනන්දය, ඊට හේතුව හා ප්‍රත්‍යය මෙය වේ."
මිතං ගච්ඡති වාරණො,ප්‍රමාණයෙන් ගමන් කරයි
යො ච අබ්‍රහ්මචාරී බ්‍රහ්මචාරිපටිඤ්ඤො.,අබ්‍රහ්මචාරීව හිඳ බ්‍රහ්මචාරියෙකු ලෙස පෙනී සිටින යමෙක් වේ ද.
එතරහි මනුස්සා අධම්මරාගරත්තා විසමලොභාභිභූතා මිච්ඡාධම්මපරෙතා.,"දැන් මනුෂ්‍යයෝ අධර්ම රාගයෙන් ඇලී, විෂම ලෝභයෙන් මඩනා ලදුව මිථ්‍යා ධර්මයන්හි යෙදී සිටිති."
චරණවිපන්නො න ජානාති න පස්සති.,"චරණයෙන් පිරිහුණු තැනැත්තා නොදනියි, නොදකියි."
පෙත්තිවිසයො එකා ගති.,ප්‍රේත විෂය එක් ගතියකි.
අත්තනා පාණාතිපාතා අප්පටිවිරතො හොති.,තමා සතුන් මැරීමෙන් වැළකී සිටින්නේ නැත.
තෙන භික්ඛවෙ භික්ඛුනා තෙසං විතක්කානං අසතිඅමනසිකාරො ආපජ්ජිතබ්බො,මහණෙනි ඒ භික්ෂුව විසින් එම කල්පනාවන් මෙනෙහි නොකිරීමට (අමතක කිරීමට) පැමිණිය යුතුයි
සදා ගොතමසාවකා,ගෝතම සාවකයෝ හැමදාම
රාජගහෙ පිණ්ඩාය චරන්තං,රාජගහ නුවර පිණ්ඩපාතයට හැසිරෙන විට
විත්ථාරිකස්ස භවිස්සති,ධර්මය පැතිරෙයි
ඡදනං කත්වාන සුබ්බතානං,හොඳ වෙස් ගෙන
සංයමෙන දමෙන ච,සංයමයෙන් සහ දමනයෙන්ද
සබ්බෙ භෙදනපරියන්තා,සියල්ල බිඳීමෙන් අවසන් වේ
"අජ්ඣත්තිකං, භික්ඛවෙ, අඞ්ගන්ති කරිත්වා නාඤ්ඤං එකඞ්ගම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං මහතො අනත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, පමාදො.","මහණෙනි, අද්ධ්‍යාත්මිකවූ (ස්වකීය සන්තානයෙහි පිහිටි) කරුණු පිළිබඳව සලකනවිට, මහණෙනි, යම්සේ ප්‍රමාදය මහත් අනර්ථයට හේතුවේද, ඒ බඳුවූ අනික් එක කරුණකුදු මම නොම දකිමි."
අයම්පි … කාමානං ආදීනවො,මෙයද කාමයන්ගේ දෝෂයකි.
කොධගරු හොති න සද්ධම්මගරු.,ක්‍රෝධය ගරු කරන අතර සද්ධර්මය ගරු නොකරයි.
භගවා පන අනුත්තරො පුරිසදම්මසාරථි.,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ උතුම් ම පුරුෂ දමනය කරන්නා ය.
න පිහෙතීධ කස්සචි,කිසිවෙකුට ඇලෙමින් නොසිතයි
යෙ ඛො කෙචි සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා කුසීතා හීනවීරියා,කම්මැලිවූ වීර්ය නැත්තාවූ යම් ඒ ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ
නාඤ්ඤෙන විසුද්ධිමිච්ඡති,අන් ක්‍රමයෙන් ශුද්ධිය නොකැමැති
ආවි වා යදි වා රහො,සමූහයේ හෝ රහසේ හෝ
"මා භගවන්තං අබ්භාචික්ඛි, න හි සාධු භගවතො අබ්භක්ඛානං","""භාග්‍යවතුන් වහන්සේට අසත්‍ය ආරෝපණය නොකරව, එය යහපත් නොවේ"" (යැයි අප කීවෙමු)"
සො සබ්‍යාබජ්ඣම්පි අබ්‍යාබජ්ඣම්පි කායසඞ්ඛාරං අභිසඞ්ඛරිත්වා. සබ්‍යාබජ්ඣම්පි අබ්‍යාබජ්ඣම්පි ලොකං උපපජ්ජති.,"හෙතෙම දුක් සහිත වූ ද දුක් රහිත වූ ද කාය, වාක් සහ මනෝ කර්ම රැස් කොට, දුක් සහිත වූ ද දුක් රහිත වූ ද ලෝකයෙහි උපදියි."
උපපජ්ජති බ්‍රහ්මලොකං,බ්‍රහ්මලොව උපදී
මිච්ඡා කම්මානි කත්වාන,වැරදි කර්ම කරලා
තයොමෙ භික්ඛවෙ ආපායිකා නෙරයිකා ඉදමප්පහාය.,"මහණෙනි, මේ කරුණු අත් නොහැර අපායගාමී වූ නිරයගාමී වූ පුද්ගලයෝ තිදෙනෙකි."
ආරාධයෙ මග්ගමිසිප්පවෙදිතං,රහතුන් දැනගත් මග සිද්ධ කරගන්නේය
දෙවප්පත්තා විහරන්ති.,දේවත්වයට (ධ්‍යානවලට) පැමිණ වාසය කරති.
අක්ඛණවෙධී චතූහි සච්චෙහි.,සතර සත්‍යයෙන් නිවැරදිව විදින්නා (අවබෝධ කරන්නා).
"අනධිගතං වා භොගං අධිගන්තුං, අධිගතං වා භොගං ඵාතිං කාතුං.",නොලැබූ ධනය ලැබීමට හෝ ලැබූ ධනය දියුණු කිරීමට (අසමත් වෙයි).
සෙය්‍යථාපි ආවුසො ඉත්ථී වා පුරිසො වා දහරො යුවා මණ්ඩනකජාතිකො සීසංන්හාතො,ඇවැත්නි සැරසීමට කැමති තරුණ ස්ත්‍රියක් හෝ පුරුෂයෙක් හිස නා පිරිසිදු වී
න නු ඛො අහොසිං අතීතමද්ධානං,කිසිවෙක් නුවූයෙම්ද
රත්තින්දිවා යුත්තා,රෑ දවල් උත්සාහ කරති
දිට්ඨෙවාහං ධම්මෙ තථාගතං අනනුවිජ්ජොති වදාමි.,මේ ජීවිතයේදීම තථාගතයන් වහන්සේ සොයාගත නොහැකි බව මම කියමි.
බාලා හවෙ නප්පසංසන්ති දානං,අඥානයෝ දානය ප්‍රශංසා නොකරති
අථ ඛො මුචලින්දො නාගරාජා සකභවනා නික්ඛමිත්වා,ඉක්බිති මුචලින්ද නාගරාජයා තම භවනයෙන් නික්මිය
සඞ්ඛාරානං නිරොධෙන,සංස්කාර නිරෝධයෙන්
වෙහප්ඵලෙ නාභිනන්දති,වෙහප්ඵල දෙවියන්ට සතුටු නොවන්නාහ
ඉමෙ වුච්චන්ති භික්ඛවෙ ආසවා පටිසෙවනා පහාතබ්බා,මහණෙනි මේ කෙලෙස් නුවණින් සලකා සිව්පසය සේවනය කිරීමෙන් පහකළ යුත්තාහුයයි කියනු ලැබෙත්
තපස්සී හොමි පරමතපස්සී.,මම උතුම් තපස් ඇත්තෙමි.
මොහො සහතෙ නරං,මෝහය මිනිසා මඩයි
බ්‍රහ්මචරියං චරිස්සාම,බඹසර හැසිරෙමු
සො විවිච්චෙව කාමෙහි විවිච්ච අකුසලෙහි ධම්මෙහි.,හෙතෙම කාමයන්ගෙන් සහ අකුසල ධර්මයන්ගෙන් වෙන්ව.
මයම්පි පබ්බජිස්සාම,අපිද පැවිදිවන්නෙමු
සා නිට්ඨා සතණ්හස්ස උදාහු වීතතණ්හස්සා,ඒ කෙළවර තෘෂ්ණාව ඇති තැනැත්තාටද නොහොත් තෘෂ්ණාව පහකළ තැනැත්තාහටද
අද්දසා ඛො භගවා තං පරිබ්බාජකං දුක්ඛවෙදනාහි ඵුට්ඨං ආවට්ටමානං පරිවට්ටමානං,භග්‍යවතුන් වහන්සේ ඔහු වේදනාවෙන් පෙළෙමින් පෙරළෙන අයුරු දුටු සේක
මිච්ඡාදිට්ඨිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සම්මාදිට්ඨි හොති පරික්කමනාය,වැරදි දෘෂ්ටි ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට හරි දෘෂ්ටිය ඇත්තේය
ආගතං නප්පටිපූජෙති,පැමිණි අයට ගරු නොකරයි
"සො හි, භික්ඛවෙ, භික්ඛු වීතරාගො වීතදොසො වීතමොහොති.","මන්ද යත් ඒ භික්ෂුව රාග, ද්වේෂ, මෝහයන්ගෙන් තොර බැවිනි."
තෙ සතණ්හා තෙ සඋපාදානා,ඔවුහු තෘෂ්ණා සහිත වෙති උපාදාන සහිත වෙති
මාහා වහන්ති දුද්දිට්ඨිං සඞ්කප්පා රාගනිස්සිතා,රාගයට ඇලුණු සිතිවිලි වැඩී වැරදි දෘෂ්ටියට ඔහුව ගෙනයයි
ධම්මො දුක්ඛක්ඛයාය නිය්‍යාති.,ධර්මය දුක් නාශයට මඟ පෙන්වයි.
"තීහි, භික්ඛවෙ, ධම්මෙහි සමන්නාගතො භික්ඛු අපණ්ණකපටිපදං පටිපන්නො හොති.","මහණෙනි, කරුණු තුනකින් යුක්ත භික්ෂුව ඒකාන්ත ප්‍රතිපදාවට පිළිපන්නේ වෙයි."
කායින්ද්‍රියසංවරං සංවුතස්ස විහරතො එවංස තෙ ආසවා විඝාතපරිළාහා න හොන්ති,ශරීරය සංවර කරගෙන වසන්නහුට ඒ වෙහෙස හා දැවිල්ල සහිත කෙලෙස් පහළ නොවෙත්
නො අජානතො නො අපස්සතො,නොදන්නහුගේ නොදක්නහුගේ කෙලෙස් නැතිකිරීම නොකියමි
අසංසට්ඨො,අනුන් හා නොගැවසෙන
යා වාචා පටිනන්දිතා,සතුටින් පිළිගන්නා වචනය
"'එත්තාවතා ඛො අහං, ආවුසො, ඉමං ධම්මං සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා. පවෙදෙමී'ති.","(මා විමසූ විට ආළාරකාලාම පැවසුවේ) ""ඇවැත්නි, මා මේ ධර්මය මෙපමණකින් (ආකිඤ්චඤ්ඤායතනය දක්වා) ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට දේශනා කරමි."""
භෙරවෙසු ච න සම්පවෙධෙය්‍ය,බියකරු දේවලට නොසැලෙයි
උජුං කරොති මෙධාවී,නුවණැත්තෙක් සිත සෘජු කරයි
මූලම්පි තෙසං පලිඛඤ්ඤ තිට්ඨෙ,ඒවාගේ මුලම උගුල්ලා දමයි
යොනිසො මනසිකාරො ධම්මො සෙඛස්ස භික්ඛුනො,ශෛක්ෂ භික්ෂුවට යෝනිසෝ මනසිකාරය ධර්මයක් වේ
නිග්ගාහකො සමඤ්ඤාතො,බලයෙන් දමන අය ලෙස හඳුන්වයි
පාපසීලා,ලාමක සීලය
උස්සොළ්හීයෙව පඤ්චමී,උස්සෝළ්හිය (සියලු කටයුතු සිදුකරන වීර්යයම) පස්වෙනි කොට ඇත්තේ වේ ද
පථවියා ලෙඛා ඛිප්පං ලුජ්ජති වාතෙන වා උදකෙන වා.,පොළොවේ ඇඳි ඉර හුළඟින් හෝ ජලයෙන් හෝ වහා මැකී යයි.
සුවචො චස්ස මුදු අනතිමානී,සුවච මෘදු උඩඟු නොවිය යුතුය
පුරාණකම්මවිපාකජං දුක්ඛං තිබ්බං ඛරං කටුකං වෙදනං අධිවාසෙන්තං,පෙර කර්ම විපාකයෙන් ඇතිවූ තියුණු රළු කටුක දුක් වේදනාව ඉවසන
අවිජ්ජාසමුදයා ආසවසමුදයො,අවිද්‍යාව හේතුකොටගෙන ආශ්‍රවයන්ගේ හටගැන්ම වේ
නත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං කාමච්ඡන්දොති පජානාති,මා තුළ කාමච්ඡන්දය නැතැයි දැනගනී
"'න ඛො රාමස්සෙව අහොසි සද්ධා, මය්හංපත්ථි සද්ධා.'","මට සිතුණා: ""රාමට පමණක් නොව මටත් ශ්‍රද්ධාව, වීර්යය, සතිය, සමාධිය, ප්‍රඥාව ඇත."""
ගරුකතො මානිතො පූජිතො අපචිතො,ගරු කරනු ලබන බුහුමන් ලබන පූජා ලබන සලකනු ලබන සේක
ලභති කාලෙන කාලං මනාපිකෙ ඝානෙන ගන්ධෙ ඝායිතුං,කලින් කල මනාප සුවඳ නාසයෙන් දැනගත හැක
ගාමණ්ඩලා උපසඞ්කමිත්වා,ගවපාලක දරුවෝ පැමිණ
ඡන්දජාතො අනක්ඛාතෙ,නිබ්බානය ගැන කැමැත්ත උපන් අය
එසෙව මග්ගො නත්ථඤ්ඤො,දර්ශනය පිරිසිදු කිරීමට මේ මාර්ගයම එකම මාර්ගයයි
අහිංසා සංයමො දමො,අවිහිංසාවත් සංවරයත් දමනයත්
පච්චපාදි ධම්මස්සානුධම්මං,ධර්මයට අනුව පිළිපැද්දේය
දිබ්බා රත්ති උපට්ඨිතා,දිව්‍යමය රාත්‍රිය පැමිණ ඇත
පියප්පහූතා කලහා විවාදා,ප්‍රිය වස්තු නිසා කලහ විවාද හටගනී
අධොසි සො දිට්ඨිමිධෙව සබ්බං,ඔහු සියලු දිට්ඨි දුරු කර ඇත
පබ්බජ්ජං කිත්තයිස්සාමි,පැවිද්ද කියන්නෙමි
සෙඛඤ්හි සො බලං ආගම්ම රාගං පජහති.,"ශෛක්ෂ බලය නිසා ඔහු රාගය, ද්වේෂය සහ මෝහය දුරු කරයි."
යතො ඛො ආවුසො අරියසාවකො එවං අකුසලං පජානාති,ඇවැත්නි යම්තැනක පටන් ආර්යශ්‍රාවකතෙම මෙසේ අකුසලය දනීද
රාගො අප්පහීනො,රාගය නොපහකළ පුද්ගලයා
තිස්සො ඉමා භික්ඛවෙ වුද්ධියො.,"මහණෙනි, මේ අභිවෘද්ධීන් තුනකි."
සම්මත්තකජාතා කාමෙසු විහරන්ති,මත් වූ ලෙස කාමයන්හි වාසය කරති
යථාභූතං සම්මප්පඤ්ඤාය පස්සති.,ඇති සැටියෙන් නිවැරදි නුවණින් දකියි.
ඉධ භික්ඛවෙ එකච්චො පාණාතිපාතා පටිවිරතො හොති. සම්ඵප්පලාපා පටිවිරතො හොති.,"මහණෙනි, මෙහි ඇතැමෙක් සතුන් මැරීම ආදී අකුසල් දසයෙන් වැළකුණේ වෙයි."
ද්විධාපථොති ඛො භික්ඛු විචිකිච්ඡායෙතං අධිවචනං.,"මහණ, දෙමංසන්ධිය යනු (ධර්මය පිළිබඳ) සැකයට (විචිකිච්ඡාවට) නමකි."
"කතමො ච, භික්ඛවෙ, අරුකූපමචිත්තො පුග්ගලො?","මහණෙනි, වණයක් බඳු සිත් ඇති පුද්ගලයා කවරේද?"
එවං අභාවිතං චිත්තං,එසේ නොවැඩූ සිත
කඞ්ඛඡිදං මුනිං,සැක සිඳින මුනිවරයා
යථාභතං නික්ඛිත්තො එවං නිරයෙ.,ගෙන එන ලද්දක් බහා තැබුවාක් මෙන් නිරයෙහි (උපදියි).
එකං සමයං භගවා උක්කට්ඨායං විහරති සුභගවනෙ සාලරාජමූලෙ,එක් කාලයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ උක්කට්ඨා නම් නුවර සමීපයෙහිවූ සුභග නම් වනයෙහි සල් රුකක් මුල වැඩ වාසය කරති
න හි සා නිබ්බුති සතං වුත්තා,එය නිවීමයැයි සත්තු නොකියති
සමාධි මම තිට්ඨති,මගේ සමාධිය පිහිටා සිටී
කඞ්ඛිවිචිකිච්ඡිසන්දොසහෙතු,සැක නමැති තමන්ගේ දෝෂ හේතුවෙන්
න කොධසාමන්තා වාචං නිච්ඡාරෙස්සාමි,ක්‍රෝධයට සමීප වචන (නපුරු වචන) පිට නොකරන්නෙමි
භගවා යෙව දානි භන්තෙ සක්කතො හොති ගරුකතො මානිතො,දැන් ස්වාමීනි භාග්‍යවතුන් වහන්සේම සත්කාර ගෞරව බුහුමන් ලබන සේක
නීචෙ කුලෙ පච්චාජාතො දුබ්බණ්ණො දලිද්දො.,මිටි කුලයක උපන් අවර්ණ වූ දිළිඳු තැනැත්තා.
අනවජ්ජෙන වචීකම්මෙන.,වරද රහිත වාග් කර්මයෙනි.
නිරුත්තිපටිසම්භිදා සච්ඡිකතා.,නිරුක්ති ප්‍රතිසම්භිදාව ප්‍රත්‍යක්ෂ කරන ලදී.
යදිදං පුඤ්ඤසම්පදා,පුණ්‍ය සම්පත්තියයි
අථො පාණෙසු සඤ්ඤතො,සතුන් කෙරෙහි සංයම ඇත
නෙක්ඛං ජම්බොනදස්සෙව කො තං නින්දිතුමරහති.,ජම්බෝනද රන් කාසියක් බඳු ඔහුට නින්දා කිරීමට කවරෙක් සුදුසු ද?
කං සො සික්ඛං සමාදාය,කවර හික්මීමක් සමාදන්ව
නිස්සාරණීයං පඤ්ඤත්තං.,නිස්සාරණීය කර්මය පනවන ලදී.
නාභිජානාමි මනසාපි අතිචරිතා කුතො පන කායෙන.,"සිතින් පවා ඉක්මවා නොගියෙමි, කයින් කෙසේ නම් වේද."
දාතා හොති අන්නං පානං වත්ථං.,කෑම බීම හා ඇඳුම් පැළඳුම් දන් දෙන්නියක වෙයි.
අනපගතා ච තෙ භික්ඛවෙ භික්ඛූ ඉමස්මා ධම්මවිනයා.,"මහණෙනි, ඒ භික්ෂූහු මේ ධර්ම විනයෙන් බැහැර නොවූවෝ වෙති."
ඉමා ඛො භික්ඛවෙ තිස්සො වුද්ධියොති.,"මහණෙනි, මේ අභිවෘද්ධීන් තුනයි."
එවං චෙ සත්තා ජානෙය්යුං යථාවුත්තං මහෙසිනා,මහර්ෂිය වදාළ පරිදි සත්වයෝ මෙය දැනගත්තොත්
නාහං භික්ඛවෙ අඤ්ඤං එකනීවරණම්පි සමනුපස්සාමි,මහණෙනි මෙවැනි තවත් එක නීවරනයක් මම නොදකිමි
න තාදිසො ඡන්දො හොති අධිචිත්තසික්ඛාසමාදානෙ.,ඔහුට අධි චිත්ත ශික්ෂා සමාදානයෙහි එවැනි කැමැත්තක් නැත.
නාරි ආරුය්හ තිට්ඨසි,නැවට නැග සිටින්නෙහිය
පටිඝානුසයං පටිවිනොදෙත්වා,ක්‍රෝධය දුරුකොට
අත්තනා පාණාතිපාතා පටිවිරතො හොති.,තමා සතුන් මැරීමෙන් වැළකී සිටියි.
යථාවාදී තථාකාරී යථාකාරී තථාවාදී.,පවසන පරිදි ක්‍රියා කරන ක්‍රියා කරන පරිදි පවසන සේක.
ඉමානි තීණි ඉන්ද්‍රියානි,මේ ඉන්ද්‍රිය තුන වේ
පුබ්බෙනිවාසං යො වෙදි සග්ගාපායඤ්ච පස්සති,පෙර ජීවිත දන්නා ස්වර්ග අපාය දකින කෙනා
සබ්බත්ථ සංවුතො භික්ඛු සබ්බදුක්ඛා පමුච්චති,සියල්ලෙන් සංවරණය වූ භික්ඛුවා සියලු දුකින් මිදෙයි
න තාදිසො සරො හොති සෙය්‍යථාපි ගුන්නං.,ඔහුට ගවයන්ගේ වැනි හඬක් නැත.
පරිනිබ්බයෙ,නිවා දමයි
හිතානුකම්පී ච විහරිස්සාමි මෙත්තචිත්තො න දොසන්තරොති,"හිතවත්ව අනුකම්පා කරමින්, මෛත්‍රී සිත් ඇත්තේ, ද්වේෂ සිත් නැත්තේ වාසය කරන්නෙමි""යි කියායි"
යතො ඛො ආවුසො අරියසාවකො තණ්හඤ්ච පජානාති,ඇවැත්නි යම් තැනක පටන් ආර්ය ශ්‍රාවකතෙම තණ්හාව දනීද
එකමන්තං නිසින්නා ඛො තෙ භික්ඛූ භගවන්තං එතදවොචුං,එකත්පසෙක හිඳි භික්ඛූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙසේ කීහ
යස්ස කාමාසවො ඛීණො,යමෙකුගේ කාම ආශ්‍රවය ක්ෂයවී ඇත
යතො යතො ඉමස්ස ධම්මපරියායස්ස අත්ථං උපපරික්ඛෙය්‍ය,මේ ධර්ම ක්‍රමය පිළිබඳව යම් යම් කොටසකින් අර්ථය විමසා බලයි ද
අවිජ්ජාවිරාගා විජ්ජුප්පාදා.,අවිද්‍යාව දුරු වී විද්‍යාව උපදවා ගැනීමෙන්.
සුත්තා ජාගරිතං සෙය්‍යො,නිදා සිටීමට වඩා නින්ද දුරු කිරීම හොඳය
ආයමුඛානි පිදහෙය්‍ය.,ජලය ගලා එන මාවත් වසා දමන්නේය.
පාපානං අකරණං සුඛං,පව් නොකිරීම සුවය
"කතමො ච, භික්ඛවෙ, පුග්ගලො එකචක්ඛු?","මහණෙනි, එක් ඇසක් ඇති පුද්ගලයා කවරේද?"
සමන්නාගතො.,යුක්ත වූ තැනැත්තා.
ඉධ මොදති,මෙලොව සතුටු වෙයි
දිට්ඨිං න කප්පයෙය්‍ය,දෘෂ්ටි නොගොඩනඟයි
සො සුණාති. තස්ස න එවං හොති.,"ඔහු වෙනත් අභිෂේකයක් ගැන අසා, තමාට එවන් සිතක් ඇති කර නොගනියි."
තුම්හෙහි න ආනන්දො න සොමනස්සං කරණීයං.,තොපට සත්කාර කරන විට ප්‍රීතියක් ඇති කර නොගත යුතුය.
අනුප්පන්නානං කුසලානං ධම්මානං උප්පාදාය ඡන්දං ජනෙති වායමති වීරියං ආරභති චිත්තං පග්ගණ්හාති පදහති.,"නූපන්නාවූ කුශල ධර්මයන්ගේ ඉපදීම පිණිස යහපත් කැමැත්ත උපදවාද, උත්සාහ කෙරේද, වීර්‍ය්‍යය කෙරේද, එයින් සිත ඔසවාද, ප්‍රධාන වීර්‍ය්‍යය කෙරේද,"
එකධම්මං අතීතස්ස මුසාවාදිස්ස ජන්තුනො,එක් ධර්මයක් ඉක්මවා ගිය බොරු කියන සත්වයාට
එතං සතිං අධිට්ඨෙය්‍ය,මෙම සතිය ස්ථිර කරගත යුතුය
උට්ඨායාසනා විහාරං පවිට්ඨො,උන් ආසනයෙන් නැගිට විහාරයට වැඩියහ
තෙජතො මඤ්ඤති,තෙජොධාතුවෙන් පිටත නිත්‍ය ආත්මය පිහිටියේයයි හඟියි
අජ්ඣත්තං පහීනො අභවිස්ස,පහ කරන ලද්දේ නම් (දුරු කළේ නම්)
තනුකෙත්ථ විපස්සති,මෙහි ස්වල්පයින්ම නුවණින් දකියි
ඉමෙ මාසා ඉමෙ තිලා ඉමෙ තණ්ඩුලාති,මේ මෑය මේ තලය මේ සහල්යයි
"ඨානඤ්ච ඛො, භික්ඛවෙ, විජ්ජති යං පුථුජ්ජනො මාතරං ජීවිතා වොරොපෙය්‍ය.","මහණෙනි, මෙබඳු දෙයක් නම් විද්‍යමානවේ. (එනම්) පෘථග්ජන තෙම යම් හෙයකින් මව ජීවිතයෙන් තොර කරන්නේය,"
ඉධාහං භික්ඛවෙ පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා,මහණෙනි මම පෙරවරුවෙහි හැඳ
යාව නිපන්නොව තං භයභෙරවං පටිවිනෙමි,නිදාගෙනම ඒ භයානක අරමුණ දුරු කරන තෙක් ඉරියව් වෙනස් නොකරමි
දුක්ඛස්ස ඛයං පාපුණෙ,දුකේ අවසානයට පැමිණෙයි
අථාපරං සුවණ්ණසිකතාවසිස්සන්ති.,ඉන්පසු රන් කුඩු පමණක් ඉතිරි වෙයි.
සරීරස්ස ච භෙදනං,ශරීර භෙදයකට
අන්තරාව විසීදන්ති,මැදදීම ගිලී බසිනොය
පරිසසොභනො.,පිරිස හොබවන්නා (ලස්සන කරන්නා).
නාමරූපසමුදයා සළායතනසමුදයො,නාමරූපයන්ගේ හටගැන්මෙන් සය ආයතනයන්ගේ හටගැන්ම වේ
නාවා න සංසීදිස්සති.,නැව (දියෙහි) ගිලෙන්නේ නැත.
තං වො වදාමි භද්දං වො යාවන්තෙත්ථ සමාගතා,මෙතැන්හි රැස්වූ ඔබ සැමට යහපතක් වේවා කියා මම උපදෙස් දෙමි
පුරිසො අත්ථකාමො හිතකාමො යොගක්ඛෙමකාමො,"(නමුත්) වැඩ කැමති, අර්ථය කැමති, අභය කැමති පුරුෂයෙක් (බුදුහිමි) පහළ වෙයි"
අනාවත්තිධම්මො තස්මා ලොකා.,ඒ ලෝකයෙන් නැවත මෙලොවට නොපැමිණෙයි.
කාලෙන ධම්මස්සවනං.,සුදුසු කල ධර්මය ඇසීම.
"තස්ස මය්හං, භික්ඛවෙ, එතදහොසි - ‘අධිගතො ඛො ම්‍යායං ධම්මො.’","මහණෙනි, ඒ මට මෙසේ අදහස් විය. ""මා විසින් අවබෝධ කරගන්නා ලද මේ ධර්මය."""
එතං දළ්හං බන්ධනමාහු ධීරා ඔහාරිනං සිථිලං දුප්පමුඤ්චං,යට ඇදදමන ලිහිල් නමුත් අමාරුවෙන් අත්හැරෙන ඒකයි දැඩි බැඳීම
අථ ඛො තෙ භික්ඛූ යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු,ඉක්බිති ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනක ද එතැනට පැමිණියහ
තයො ධම්මා අපරිහානාය සංවත්තන්ති,මෙම කරුණු තුන නොපිරිහීමට හේතු වේ
විඤ්ඤාණට්ඨිතියො සබ්බා,විඤ්ඤාණ පිහිටන ස්ථාන සියල්ල
අත්තනා බ්‍යාධිධම්මො සමානො.,තමන් ලෙඩවෙන ස්වභාවයේ ඉඳගෙන.
තෙ චම්හා අකතකල්‍යාණා අකතකුසලා අකතභීරුත්තාණා.,"අපි යහපත් දේ නොකළ, කුසල් නොකළ, බියෙන් ආරක්ෂා වීමට පිළිසරණක් නොසාදාගත් අය වෙමු."
යං පනානිච්චං දුක්ඛං වා තං සුඛං වා?,අනිත්‍ය දෙය දුකක්ද නැතහොත් සැපක්ද?
පියතො ජායතී භයං,ප්‍රිය දේ නිසා භයත් උපදේ
කා මංසපෙසි කො නාගොති?,මස් වැදැල්ල කුමක්ද? නාගයා යනු කවුද?
අප්පසාදනීයෙ ඨානෙ පසාදං උපදංසෙති.,නොපැහැදිය යුතු තැන පැහැදීම පෙන්වයි.
යො බුද්ධං පරිභාසති,යමෙක් බුදුන්ට නින්දා කරයි
අසරීරං ගුහාසයං,ශරීරයක් නැති ගුහා වාසී මෙන් පවතින
තං අත්තවාදුපාදානං උපාදියෙථ.,යම් ආත්ම දෘෂ්ටියක් (මමත්වය) අල්ලා ගන්න.
මානේ චිත්තං විරාජෙථ,මානයෙහි සිත විරාග කරන්න
ආසවා ඛීණා,ආශ්‍රව ක්ෂය වී ඇත
තෙන ඛො පන සමයෙන පඤ්චමත්තානි දෙවතාසතානි උස්සුක්කං ආපන්නානි හොන්ති,එම වේලාවේ පන්සියයක් දේවතාවෝ උද්යෝගයෙන් යුතුව සිටියහ
යං කිඤ්චි වෙදිතං,ඕනෑම වේදනාවක්
"ද්වීසු, භික්ඛවෙ, සම්මාපටිපජ්ජමානො පණ්ඩිතො වියත්තො සප්පුරිසො","මහණෙනි, දෙදෙනෙකු කෙරෙහි මනාසේ පිළිපදින පණ්ඩිත ව්‍යක්ත සත්පුරුෂ තෙමේ"
න දාතා හොති,දන් නොදෙන පුද්ගලයෙකි
කතමා තිස්සො,කවර සෙවීම් තුනද
ඉති මෙ සුතං,එසේ මා අසා ඇත
තිසතා බ්‍රාහ්මණා,තුන්සියක් බ්‍රාහ්මණයෝ
නෙව ගාධං කත්තා නො වසිතා.,"ගුල හාරන්නෙත් නැත, වාසය කරන්නෙත් නැත."
යථාභූතං පජානාති.,තත්වූ පරිද්දෙන් දනියි.
කතමානි ද්වෙ? කායිකඤ්ච සුඛං චෙතසිකඤ්ච සුඛං.,කය ආශ්‍රිත සතුට සහ සිත ආශ්‍රිත සතුට එම දෙවර්ගයයි.
ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ,අනාථපිණ්ඩික සිටුහු විසින් කරවන ලද ජේතවන විහාරයෙහි
වජ්ජෙ චාවජ්ජදස්සිනො,වැරැද්ද නිවැරැද්දැයි දකින අය
මොහෙ පහීනෙ නෙවත්තබ්‍යාබාධායපි චෙතෙති.,මෝහය ප්‍රහීණ වූ විට තමාට හෝ අනුන්ට පීඩා පිණිස නොසිතයි.
තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා සාරිපුත්තො ජුණ්හාය රත්තියා නවොරොපිතෙහි කෙසෙහි අබ්භොකාසෙ නිසින්නො හොති අඤ්ඤතරං සමාධිං සමාපජ්ජිත්වා,ඒ කාලයේ ආයුෂ්මත් සාරිපුත්ත තෙම ආලෝකවත් රාත්‍රියෙහි අලුත් මුඩු කළ හිසින් එළිමහන් තැනක එක්තරා සමාධියකට සමවැදී හිඳින්නේ වෙයි
අප්පසද්දෙසු භික්ඛු විහරෙය්‍ය,ස්වල්ප ශබ්ද තැන්වල වසයි
නිබ්බාපෙත්වා අග්ගී,ගිනි සියල්ල නිවා
කිසො ත්වමසි දුබ්බණ්ණො,ඔබ කෙට්ටුය දුර්වර්ණය
අකත්වාකුසලං කම්මං කත්වාන කුසලං බහුං,අකුසල් කර්ම නොකර බොහෝ කුසල් කර
න මඤ්ඤති,එහි නොහඟින්නේය
"ඉදං වුච්චති, භික්ඛවෙ, දිට්ඨධම්මිකං වජ්ජං.","මහණෙනි, මෙය මෙලොව විපාක දෙන දෝෂයයි කියනු ලැබේ."
සඞ්ඝස්ස වා අවණ්ණං භාසෙය්‍යුං,සංඝයාගේ හෝ නුගුණ කියද්ද
නග්ගො න චග්ගිමාසීනො,නග්නව ගින්න වෙත නොගියෙමි
යෙසඤ්ච ධම්මානං සත්ථා පහානමාහ තෙ ච ධම්මෙ පජහන්තීති,ශාස්තෲන් වහන්සේ යම් ධර්මයන් නැතිකළ යුතුයයි වදාළේ නම් ඒ ධර්මයන් නැතිකරත් යන
විනෙය්ය ඡන්දං,කැමැත්ත දුරු කරයි
කාමෙසු ඡන්දරාගවිනයො,කාමයන්හි පවතින ආශාව (ඡන්දරාගය) මැඩ පැවැත්වීම
සාඨෙය්‍යං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා සාඨෙය්‍යං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසං පජහති,කයිරාටික බව හිත කෙලෙසන්නකැයි මෙසේ දැන හිත කෙලෙසන කයිරාටික බව දුරු කරයි
චතස්සො ඉමා භික්ඛවෙ දක්ඛිණා විසුද්ධියො.,"මහණෙනි, දානය පිරිසිදු වන ආකාර හතරකි."
නිවෙසනං අහාසි,නිබැඳීම අත්හැරිය
ඝානසම්ඵස්සො,නාසය හා අරමුණු ගැටීම (ඝාණ සම්ඵස්සය)
අරඤ්ඤ පන්තානි සෙනාසනානි පටිසෙවති.,අරණ්‍යගත හුදෙකලා සේනාසන පරිහරණය කරයි.
අනනුප්පත්තඤ්ච අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං අනුපාපුණාති,නොපැමිණියා වූ උතුම් නිවනට පැමිණෙයි ද
"ඡයිමානි, භික්ඛවෙ, ඵස්සායතනානි.","ඇස, කන, නාසය, දිව, කය, මනස යන ආයතන සයයි."
සත්ථෙහිපි උපක්කමන්ති,(කඩු ආදී) ආයුධවලින් ද පහර දෙති
සතිවිනයො පඤ්ඤත්තො.,සති විනය පනවන ලදී.
උද්ධං අධො තිරියං මජ්ඣෙ,උඩ යට සරස මැද
අත්තනා ච පිසුණවාචො හොති.,තෙමේ ද කේලාම් කියන්නෙක් වෙයි.
සඞ්ගා සඞ්ගාමජිං මුත්තං,ඇලීමෙන් සංගාමජි නිදහස්ය
තයොමෙ ආවුසො භවා,ඇවැත්නි භවයෝ (කර්මභව උත්පත්ති භව) මේ තුනක් වෙත්
තෙනෙව අත්තමනො හොති,එයින්ම සතුටු වෙයි
මාතඞ්ගරඤ්ඤෙව නාගො,වනයේ ඇතා මෙන්
චෙතොසමථමනුයුත්තො ඛයං දුක්ඛස්ස පාපුණෙ,චිත්ත සමාධියට යෙදී දුක්ඛයේ අවසානයට පැමිණෙයි
දණ්ඩභයං දුග්ගතිභයං.,දඬුවම් බිය හා දුගති බිය.
තත්ථෙකච්චෙ එවමාහංසු හත්ථිසිප්පං සිප්පානං අග්ග,එහි ඇතැමෙක් කීහ ශිල්පයන්ගෙන් අලියානු ශිල්පය උතුම්ය
පුරිසපරස්සො ජවසම්පන්නො හොති න වණ්ණසම්පන්නො.,ආජානීය පුරුෂයා ජවයෙන් යුක්ත වුවත් වර්ණයෙන් යුක්ත නොවෙයි.
විභවං නාභිනන්දති,විභවය ගැනද සතුටු නොවෙයි
එවං ඛො භික්ඛු බහිද්ධා අසති පරිතස්සනා හොතීති.,මහණ බාහිර දෙයක් නැති වූ විට තැතිගැනීම මෙසේ වෙයි.
එවං දුක්ඛනිරොධං පජානාති,මෙසේ දුක් නැතිකිරීම දනීද
සුඛකාමානි භූතානි,සුව කැමති සත්වයන්ට
ජාතිනිරොධගාමිනිං පටිපදඤ්ච පජානාති,ඉපදීම නැතිකිරීමට යන ප්‍රතිපදාව දනීද
දෙවෙසු මා මඤ්ඤි,දෙවියන් ආශ්‍රයකොට තමා පිහිටියේ යයි හඟියි
නීචෙ කුලෙ උපන්නො සුචරිතං චරති.,පහත් කුලයක උපත ලබා සුචරිතයෙහි හැසිරෙයි.
සබ්බං මෙති මඤ්ඤති,සියල්ල මගේයයි හඟී
විතක්කූපසමෙ යො රතො අසුභං භාවයතෙ සදා සතො,සිතුවිලි සන්සුන් කරමින් සිහියෙන් අසුභ භාවනාව වඩන කෙනා
තීණිමානි භික්ඛවෙ මොනෙය්‍යානි.,"මහණෙනි, මේ මුනි බවට පත් කරන ධර්ම තුනකි."
උදකං යථානින්නං පවත්තමානං.,ජලය පහත් බිම් දෙසට ගලා යන්නේ.
අපායං දුග්ගතිං උපපන්නා,අපාය දුග්ගතිට උපදිනවා
පමාදො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා පමාදං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසං පජහති,ප්‍රමාදය හිත කෙලෙසන්නකැයි මෙසේ දැන හිත කෙලෙසන ප්‍රමාදය දුරුකරයි
පබ්බාජයමත්තනො මලං තස්මා පබ්බජිතොති වුච්චති,තමාගේ මල දුරු කරන නිසා ප්‍රව්‍රජිතයයි කියති
සුත්වා පරෙසං නිග්ඝොසං,අන්‍යයන්ගේ වචන අසා
කතමෙ ච භික්ඛවෙ ආසවා භාවනා පහාතබ්බා,මහණෙනි භාවනාවෙන් නැතිකළ යුතුවූ කෙලෙස් කවරහුද
තායං වෙලායං උදානං උදානෙසි,ඒ වේලාවේ මේ උදානය ප්‍රකාශ කළ සේක
කිච්චාකිච්චෙසු කිස්මිචි,කුමන කටයුත්තකද
විඤ්ඤාතෙ අවිඤ්ඤාතවාදී.,දත් දෙය නොදන්නෙමි යි පවසයි.
සඤ්ඤතස්ස ධම්මජීවිනො,සංවරව ධර්මයෙන් ජීවත් වන
මජ්ඣන්හිකසමයං ඉස්සාපරියුට්ඨිතෙන චෙතසා අගාරං අජ්ඣාවසති.,දවල් කාලයෙහි ඊර්ෂ්‍යාවෙන් මැඬුණු සිතින් යුතුව ගෘහයෙහි වෙසෙයි.
කො ධම්මපදං සුදෙසිතං,මනාකොට දෙසන ලද ධර්මය කවරෙක් තෝරගනීද
සෙනාසනං සංසාමෙත්වා පත්තචීවරමාදාය.,සෙනසුන තැන්පත් කර පාත්‍ර සිවුරු ගෙන.
තිණ්ණො පාරගතො ඣායී අනෙජො අකථංකථී,මඩ මඟ ඉක්මවා පරතෙරට ගිය භාවනා කරන තෘෂ්ණා රහිත සැක නැති කෙනා
චක්ඛුකරණී ඤාණකරණී උපසමාය අභිඤ්ඤාය සම්බොධාය නිබ්බානාය සංවත්තති,නුවණැස ඇතිකරන්නාවූ සත්‍ය දැනීම ඇතිකරන්නාවූ රාගාදීන් සංසිඳීම පිණිස පවත්නාවූ චතුරාර්යසත්‍යය දැනීම පිණිස පවත්නාවූ නිර්වාණය පිණිස පවත්නාවූ
භොගෙහි පරිභුඤ්ජති පුඤ්ඤානි ච කරොති.,ධනයෙන් විඳිමින් පින්කම් කිරීම භෝග සුඛයයි.
සුඛදුක්ඛං පටිසංවෙදෙති,සුවයත් දුකත් ඔහුට දැනෙයි
අසප්පුරිසෙන අසප්පුරිසතරො.,අසත්පුරුෂයාටත් වඩා අසත්පුරුෂයා.
සද්ධා බීජං,ශ්‍රද්ධාව බීජය වේ
ථූපඤ්චස්ස කරොථ,ඔහුට ථූපයක්ද කරන්න
අකුසලානං ධම්මානං පහානාය ඡන්දං ජනෙති වායමති.,"අකුසල ධර්මයන් ප්‍රහණය කිරීමට කැමැත්ත උපදවයි, වෑයම් කරයි."
අවිසයස්මිං,තමන්ට නොවැටහෙන විෂයයක.
පටිච්චසමුප්පාදං අනුලොමං සාධුකං මනසාකාසි,පටිච්චසමුප්පාදය අනුලෝම ලෙස මනා ලෙස මෙනෙහි කළ සේක
"කච්චි, භන්තෙ, භගවා සුඛමසයිත්ථාති?","ස්වාමීනි, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැපසේ සැතපුණාහු ද?"
සොකා තම්හා පපතන්ති උදබින්දුව පොක්ඛරා,ශෝකයෝ නෙළුම් පත් මත දිය බිඳු වගේ වැටී යති
චත්තාරො ධම්මා අක්ඛාතා,ධර්ම සතරක් (කරුණු හතරක්) වදාරන ලද්දේය
මොහො මහාසාවජ්ජො දන්ධවිරාගී.,"මෝහය මහත් වරද ඇත්තේය, දුරු වීමට කල් ගත වන්නේය."
කූටම්පි අනවස්සුතං හොති අපූතිකං හොති.,"මුදුන තෙත් නොවේ, කුණු නොවේ."
චතස්සො ඉමා භික්ඛවෙ අග්ගපඤ්ඤත්තියො.,"මහණෙනි, මේ අග්‍ර පැනවීම් සතරකි."
තනූ සංයොජනා හොන්ති පස්සතො උපධික්ඛයං,උපධි ක්ෂය දකින ඔහුගේ සංයෝජන තුනී වෙයි
මමෙව තං සම්මා වදමානො වදෙය්‍ය සමණසුඛුමාලො.,සුකුමාල ශ්‍රමණයා යැයි නිවැරදිව කිව යුත්තේ මා ගැන ම ය.
"අධිසීලම්පි සික්ඛති, අධිචිත්තම්පි සික්ඛති, අධිපඤ්ඤම්පි සික්ඛති.","අධි ශීලයෙහි ද හික්මෙයි, අධි චිත්තයෙහි ද හික්මෙයි, අධි ප්‍රඥාවෙහි ද හික්මෙයි."
"සා ඛො පනෙසා, භික්ඛවෙ, සක්කෙන. ගාථා දුග්ගීතා න සුගීතා.","මහණෙනි, සක් දෙවිඳු විසින් කියන ලද ඒ ගාථාව වැරදි ලෙස කියන ලද්දකි, නිවැරදි නැත."
වණ්ṇෙන චෙව යසසා ච,වර්ණයෙන්ද යසසින්ද
බාලො පරො අක්කුසලොති චාහ,අනෙක් කෙනා බාලයි කියනවා
පියං ඤාතීව ආගතං,ප්‍රිය නෑයෙක් ආව වගේම
යදිදං ඛෙමා ච භික්ඛුනී උප්පලවණ්ණා චාති.,යම් මේ ඛෙමා උප්පලවණ්ණා භික්‍ෂුණීහු වෙත්ද ඔවුන්ය.
න ඛො පනාහං අත්තුක්කංසකො පරවම්භී,මම වනාහි තමා උසස් කොට සිතන සිත් ඇතිව වන සේනාසන සේවනය නොකරමි
යො තස්සායෙව තණ්හාය අසෙසවිරාගනිරොධො චාගො පටිනිස්සග්ගො මුත්ති අනාලයො,ඒ තෘෂ්ණාවගේම ඉතිරි නොකොට නැත්කිරීමක් වේද දුරලීමක් මිදීමක් ආලය නොකිරීමක් වේද
පමත්තා සමානා යථාකාමකරණීයා අහෙසුං,ප්‍රමාද වූ ඔවුන්ව වැද්දාට රිසි පරිදි හැසිරවිය හැකි (අල්ලාගත හැකි) තත්ත්වයට පත් වුණා.
ඵෙග්ගු ඵෙග්ගුපරිවාරො.,එලය පිරිවර ඇති එලය (සාර රහිත ගස හා පිරිස).
පිත්තං සෙම්හඤ්ච සුස්සති,පිතද සෙමද වේලෙයි
පාපියො නං තතො කරෙ,ඒ පුද්ගලයා වඩා ලාමක කරයි
නත්ථි පරමුග්ගහීතං,ශ්‍රේෂ්ඨ යයි ගත්ත දෙයක් නැත
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා කුසලා.","මහණෙනි, මේ කුසල ධර්ම දෙකකි."
ඛීණාසවො බුද්ධො අනීඝො ඡින්නසංසයො.,ආශ්‍රව ක්ෂය කළ දුක් නැති සැක සිඳලූ බුදුරජාණන් වහන්සේය.
න කුම්භිමුඛා පටිග්ගණ්හාමි,කළගෙඩි කටින් ගෙන දුන් දෙය නොපිළිගනිමි
දිට්ඨිං අධොසි සබ්බං,සියලු දෘෂ්ටි නැති කළේය
පසංසකාමා වදානා,ප්‍රශංසා කැමතිව කතා කරති
දෙවා ඔපපාතිකා.,දෙවියෝ ඔපපාතිකව උපදිති.
න ලාභසක්කාරසිලොකානිසංසත්ථං.,ලාභ සත්කාර හා කීර්ති අනුසස් පිණිස නොවේ.
වංසො විසාලොව යථා විසත්තො,වැල්වූ වැඹුක් මෙන් පැටලී සිටේ
ආමිසදායාදා සත්ථුසාවකා විහරන්ති නො ධම්මදායාදාති,ශාස්තෘ ශ්‍රාවකයෝ ආමිස ගරුකව වාසය කරති ධර්ම ගරුකව වාසය නොකරතියි
වාතො වා පණ්ණකසටං එරෙති,වාතය හෝ වියළි කොළ හෙලයි
මුට්ඨස්සති අසම්පජානො,සිහිය හා ප්‍රඥාව නැත
සමුදයධම්මානුපස්සී වා ධම්මෙසු විහරති,ධර්මයන්ගේ ඇතිවීමට හේතුවූ (ප්‍රත්‍යය) ධර්මයන් කෙරෙහි බලමින් වාසය කරන්නේය
රාගො පහීනො,රාගය පහකළ පුද්ගලයා
පඤ්ඤාවිමුත්තියා හීනා,ප්‍රඥා විමුක්තියත් නැති
අදුක්ඛමසුඛං උපෙක්ඛාසතිපාරිසුද්ධිං,දුක් සැප රහිත උපේක්ෂා සිහි පිරිසිදු බව ඇති
"කතමො ච, භික්ඛවෙ, වජිරූපමචිත්තො පුග්ගලො?","මහණෙනි, වජ්‍රයක් බඳු සිත් ඇති පුද්ගලයා කවරේද?"
පඨමං රථවිනීතං විස්සජ්ජෙය්‍ය දුතියං රථවිනීතං අභිරුහෙය්‍ය.,එතනදි පළවෙනි රථය අතහැරලා දෙවෙනි රථයට ගොඩවෙනවා.
යාවතා භික්ඛතෙ පරෙ,අනුන්ගෙන් සිඟන තරමට
අථාහං කායස්ස භෙදා පරං මරණා සුගතිං සග්ගං ලොකං උපපජ්ජිස්සාමි.,මම මරණින් මතු සුගති සංඛ්‍යාත ස්වර්ග ලෝකයෙහි උපදින්නෙමි.
අකත්වා කුසලං කම්මං කත්වානාකුසලං බහුං,කුසල් කර්ම නොකර බොහෝ අකුසල් කර
අයං ඛො ආයස්මා මහාකච්චානො සත්ථු චෙව සංවණ්ණිතො,මේ ආයුෂ්මත් මහා කච්චාන ස්ථවිරයන් වහන්සේ ශාස්තෘන් වහන්සේ විසින් වර්ණනා කරන ලද්දේමය
තමෙව නිවාපං නිවුත්තං මාරස්ස පච්චාගමිංසු,සමාධිය පිරිහුණු ඔවුන් නැවතත් මාරයා පැනවූ ඒ පංචකාම ගොදුර සොයා ආහ.
යඤ්හිස්ස කායින්ද්‍රියසංවරං අසංවුතස්ස විහරතො උප්පජ්ජෙය්‍යුං ආසවා විඝාතපරිළාහා,ශරීරය සංවර කර නොගෙන වාසය කරන්නහුට වෙහෙස හා දැවිල්ල සහිත යම් කෙලෙස් උපදිද්ද
තිණ්ණසොකපරිද්දවෙ,ශෝක හා වැලපීම් ඉක්මවා ගිය අයට
උච්චාසයනමහාසයනානි දුල්ලභානි තානි පබ්බජිතානං.,උසස් අසුන් සහ මහත් ඇතිරිලි පැවිද්දන්ට ලැබීමට දුර්ලභය.
යො චෙතරහි සම්බුද්ධො බහූනං සොකනාසනො.,බොහෝ දෙනාගේ ශෝකය නසන වර්තමාන බුදුරජාණන් වහන්සේ ද.
මත්තාසුඛපරිච්චාගා,ස්වල්ප සුවය අත්හැරියොත් මහත් සුවය ලැබේ
කති ලොකෙ සමණා,ලෝකයේ ශ්‍රමණයෝ කීදෙනෙක්ද
තස්ස එවමස්ස සල්ලෙඛෙන විහරාමීති,ඕහට මෙසේ සිතක් වන්නේය සල්ලේඛයෙන් (කෙලෙස් කැපීමෙන්) යුක්තව වාසයකරමි කියායි
යස්ස භායති තං දුක්ඛං,යමකට භය වෙයිද එය දුකකි
මිච්ඡාසතිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සම්මාසති හොති පරික්කමනාය,වැරදි සිහිය ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට හරි සිහිය ඇත්තේය
ද්වෙමෙ තථාගතං අබ්භාචික්ඛන්ති.,තථාගතයන් වහන්සේට අසත්‍යයෙන් චෝදනා කරන පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකු ලොව සිටිති.
අසඤ්ඤතො පලාපො,සංයම නැති හිස් පුද්ගලයා
මලිත්ථියා දුච්චරිතං,ස්ත්‍රියට දුශ්චරිතය මලක් වගේ
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ සංවාසා.,"මහණෙනි, මේ එක්ව විසීම් හතරකි."
නෙව තාව භික්ඛවෙ සත්තා. නිස්සටා විසංයුත්තා විප්පමුත්තා විහරිංසු.,"ඒ තාක් කල් සත්ත්වයන් නික්මුණා වූ, නොබැඳුණා වූ, මිදුණා වූ සිත් ඇත්තෝව වාසය නොකළාහුය."
පාපකා අකුසලා විතක්කා මක්ඛිකා.,ලාමක අකුසල විතර්කයෝ යනු මැස්සෝය.
න මමත්තාය නමෙථ,මමත්වයට නොනැමෙයි
අත්ථි ආසවා පරිවජ්ජනා පහාතබ්බා,ශීලසංවරයෙන් පහකළ යුතුවූ කෙලෙස් ඇත්තාහ
තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරස්ස පරිබ්බාජකස්ස දහරමාණවිකා පජාපති හොති,එම සමයෙහි එක් පරිබ්‍රාජකයෙකුගේ තරුණ භාර්යාව පජාපති වූවාය
සොකෙහි පරිදෙවෙහි දුක්ඛෙහි දොමනස්සෙහි උපායාසෙහි,ශෝක පරිදෙව දුක් දොම්නස් හා දැඩි වෙහෙසීම්වලින් (නිදහස් නොවෙති)
"සො අජානං වා ආහ ‘ජානාමී’ති, ජානං වා ආහ ‘න ජානාමී’ති.","ඔහු නොදන්නා දේ 'දනිමි' යි පවසයි, දන්නා දේ 'නොදනිමි' යි පවසයි."
ආසවනිරොධා අවිජ්ජානිරොධො,ආශ්‍රවයන් නැති කිරීමෙන් අවිද්‍යාව නැති වේ
එවං භන්තෙති,එසේය ස්වාමීනි (ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය)
රාගස්ස අභිඤ්ඤාය ද්වෙ ධම්මා භාවෙතබ්බා.,රාගය මනා දැනීම පිණිස ධර්ම දෙකක් වැඩිය යුතුය.
අථ ඛො අචිරපක්කන්තස්ස භගවතො තං ගොපාලකං අඤ්ඁතරො පුරිසො සීමන්තරිකාය ජීවිතා වොරොපෙසි,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩි ටික වේලාවකින් පසු සීමා අතරදී එක් පුද්ගලයෙක් ගොපල්ලාගේ ජීවිතය තොර කළේය
පුළවකසඤ්ඤං භාවෙති.,"පුළවක සංඥාව වඩාද,"
සො නිය්‍යාති,එය පවතියි (පහළ වෙයි)
එතමහං බ්‍රාහ්මණ විගතලොමහංසතං අත්තනි සම්පස්සමානො,බ්‍රාහ්මණය මේ ලොමු දැහැගැනුම හා බියසුලු බව දුරු කිරීම තමා කෙරෙහි දක්නාවූ මම
කරුණාසහගතෙන චෙතසා විපුලෙන මහග්ගතෙන අප්පමාණෙන අවෙරෙන අබ්‍යාපජ්ජෙන ඵරිත්වා විහරති,මහත්බවට පැමිණි අප්‍රමාණවූ වයිර රහිතවූ ව්‍යාපාද රහිතවූ කරුණා සහගත සිතින් පතුරුවා වාසය කරයි
රට්ඨා රට්ඨං විචරිස්සං,රටින් රට හැසිරෙමි
"තං කිස්ස හෙතු? මිච්ඡාපණිහිතත්තා, භික්ඛවෙ, චිත්තස්සාති.","මක්නිසාදයත්, මහණෙනි, සිත වරදවා යොදනලද හෙයිනි."
පාරඞ්ගතා ලොකෙ,ලෝකයෙන් එතෙර ගිය
"අකුසලං, භික්ඛවෙ, පජහථ.","මහණෙනි, අකුසලය බැහැර කරන්න."
පුග්ගලො ගම්භීරො හොති උත්තානොභාසො.,අවබෝධය ඇතත් බාහිරින් ගැඹුරු පෙනුමක් නැත.
නිම්මලා හොථ භික්ඛවො,භික්ඛුනි භික්ඛුවනි නිර්මල වෙන්න
කායස්ස භෙදා පරං මරණා දුග්ගති පාටිකඞ්ඛා,ශරීරය බිඳී මරණින් පසු දුගතියක් බලාපොරොත්තු විය යුතුය
අවිජ්ජාපච්චයා සඞ්ඛාරා.,අවිද්‍යාව හේතුවෙන් සංස්කාර ඇති වේ.
මයං පුච්ඡාම ගොතමං,අපි ගෞතමයන්ගෙන් අසමු
නාථං ලභති දුල්ලභං,දුර්ලභ වූ පිහිට ලැබේ
අනිස්සිතො ඡෙත්වා සිනෙහදොසං,නොඇලී රාග දෝෂ කපා
තථාගතො ආසවානං ඛයං සච්ඡිකරොති.,තථාගතයන් ආසව නාශය ප්‍රත්‍යක්ෂ කරති.
සාතං අසාතං කුතොනිදානා,සැප දුක කොහින් උපදිනද
"භගවන්තමෙව ඛො නො, භන්තෙ, ආරබ්භ ධම්මී කථා විප්පකතා, අථ භගවා අනුප්පත්තොති.","""ස්වාමීනි, අප ඔබ වහන්සේ පිළිබඳවමයි සාකච්ඡා කරමින් සිටියේ. ඒ අතරතුරයි ඔබ වහන්සේ වැඩම කළේ."""
අථ කෙ චරහි සදෙවකෙ ලොකෙ අරහන්තො වා අරහත්තමග්ගං වා සමාපන්නො,එසේ නම් දෙවියන් සහිත ලෝකයේ දැන් රහත් හෝ රහත් මගට පැමිණි කෙනා කවුද
රඤ්ඤො ඛත්තියස්ස මුද්ධාවසිත්තස්ස ජෙට්ඨො පුත්තො හොති ආභිසෙකො අනභිසිත්තො.,"රජුගේ අභිෂේකයට සුදුසු, තවම අභිෂේක නොලත් වැඩිමහලු පුතෙක් වෙයි."
පුරිසස්ස එවං හෝති.,පුරුෂයෙකුට මෙබඳු සිතක් ඇති වෙයි.
ද්වෙ ඛො අහං බ්‍රාහ්මණ අත්ථවසෙ සම්පස්සමානො,බ්‍රාහ්මණය මම වනාහි කරුණු දෙකක් සලකා (වනයේ වසමි)
එවං පුග්ගලො සමණමචලො හොති.,මෙසේ වූ පුද්ගලයා අචල ශ්‍රමණයා වේ.
මෙත්තායෙව තානි චෙතොවිමුත්ති අධිග්ගහෙත්වා භාසතෙ ච තපතෙ ච විරොචති ච,මෛත්‍රි සිත නිදහස් කිරීම ඒ සියල්ලම ඉක්මවා බැබළෙයි දීප්තිමත් වේ
කාකෙහි වා කුලලෙහි වා ඛජ්ජමානං,කපුටන් හෝ උකුස්සන් විසින් කනු ලබන
ඉමිනා පඨමෙන ඨානෙන ථෙරා භික්ඛූ ගාරය්හා භවන්ති,මේ පළමුවෙනි කාරණයෙන් ස්ථවිර භික්ෂූහු ගැරහිය යුත්තෝ වෙත්
තුසිතා කායා චවිත්වා මාතුකුච්ඡිං ඔක්කමති.,තුසිත දෙව්ලොවින් චුතව මව්කුසට වැඩම කිරීම.
කිං නු ඛො භවිස්සාමි අනාගතමද්ධානං,අනාගත කාලයෙහි ක්ෂත්‍රියාදී වශයෙන් කවරෙක් වන්නෙම්ද
තෙ භික්ඛූ වූපකට්ඨා අප්පමත්තා ආතාපිනො පහිතත්තා විහරන්ති,ඒ භික්ෂූහු විවේකයෙන් අප්‍රමාදව වීර්යයෙන් සිත යොමුකර වාසය කළහ
කා ච පන වො අන්තරාකථා විප්පකතාති,තොපගේ මොනයම් කථාවක් පටන්ගෙන සිටියහුද
ආරා සංයොජනක්ඛයො,බැමි ක්ෂය දුරය
යා සහධම්මිකෙසු පියමනාපතා සා සම්මග්ගතා අක්ඛායති,එක්ව ධර්මයෙහි හැසිරෙන්නවුන් අතර යම් ප්‍රියමනාප බවක් වේද එය මනාව පිහිටියේයයි කියනු ලැබේ
අපි නු තුම්හාකං එවමස්ස අම්හෙ ජනො හරතීති?,"""ජනයා මේ අපව රැගෙන යනවා"" කියා තොපට සිතේද?"
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා අකුසලා.","මහණෙනි, මේ අකුසල ධර්ම දෙකකි."
නිරූපධිං කෙන ඵුසෙය්‍යු ඵස්සා,කෙලෙස් රහිතවූ කල කවරකු විසින් ස්පර්ශ කරනු ලැබේද
සම්මාපණිධිසම්පන්නො පුබ්බෙ පුඤ්ඤකතො නරො.,මනා පිහිටුවීම ඇති පෙර පින් කළ මනුෂ්‍යයා.
අස්සොසි ඛො ආයස්මා පුණ්ණො භගවා සාවත්ථිං අනුප්පත්තො.,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවරට වැඩි බව පුණ්ණ හිමියන්ට ඇසුණි.
වචීසොචෙය්‍යං,වචනයෙන් පිරිසිදු බව
ආදිමෙව නු ඛො භන්තෙ භික්ඛුනො මනසිකරොතො එවමෙතාසං දිට්ඨීනං පහානං හොති,ස්වාමීනි පළමුකොටම මෙනෙහි කරන්නාවූ මහණහට ඒ දෘෂ්ටීන්ගේ නැතිකිරීම වෙයිද
නෙව තාව අනාවට්ටී කාමෙසු හොති,එතෙක් ඔහු කාමයන්ගෙන් නොමිදුණෙක් (නැවත හැරෙන්නෙක්) වෙයි
"යෙ කෙචි, භික්ඛවෙ, ධම්මා අකුසලා අකුසලභාගියා අකුසලපක්ඛිකා, සබ්බෙ තෙ මනොපුබ්බඞ්ගමා.","මහණෙනි, අකුසල් වූ, අකුසල් භජනය කරන්නාවූ, අකුශලපක්ෂයෙහි වූ යම්කිසි ධර්ම කෙනෙක් වෙත්ද, ඒ සියලු ධර්මයෝ සිත පෙරටු කොට ඇත්තාහ."
"ද්වෙමා, භික්ඛවෙ, පූජා.","මහණෙනි, මේ පූජා දෙකකි."
"සෙය්‍යථාපි, භික්ඛවෙ, අප්පමත්තකොපි ගූථො දුග්ගන්ධො හොති.","මහණෙනි, යම්සේ ස්වල්ප මාත්‍රවූ අසුචිය වුවද දුගඳ වේද."
ඉති ඉමස්මිං සති ඉදං හොති,මෙය ඇති විට මෙය වේ
යෙ ආසවා සංවරා පහාතබ්බා තෙ සංවරා පහීනා හොන්ති,සංවරයෙන් නැති කළ යුතු කෙලෙස් සංවරයෙන් නැතිවූවාහු වෙත්ද
අනුප්පන්නානං පාපකානං අකුසලානං ධම්මානං අනුප්පාදාය ඡන්දං ජනෙති වායමති වීරියං ආරභති චිත්තං පග්ගණ්හාති පදහති.,"නූපන්නාවූ ලාමකවූ අකුශල ධර්මයන්ගේ නොඉපදීම පිණිස යහපත්වූ කැමැත්ත උපදවාද, වෑයම් කෙරේද, වීර්‍ය්‍යය කෙරේද, සිත ඔසවාද, ප්‍රධාන වීර්‍ය්‍යය කෙරේද,"
සයංකතො අත්තා ච ලොකො ච,ආත්මයද ලෝකයද තමා විසින් කරන ලද්දේය කියති
"තෙන හාවුසො, උපමං තෙ කරිස්සාමි","ඇවැත්නි, ඒ නිසා මම ඔබට උපමාවක් කියන්නම්."
"අයං වුච්චති, භික්ඛවෙ, විජ්ජූපමචිත්තො පුග්ගලො.","මහණෙනි, මොහු විදුලියක් බඳු සිත් ඇති පුද්ගලයා යැයි කියනු ලැබේ."
"'ඉච්ඡාමහං, ආවුසො. ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ බ්‍රහ්මචරියං චරිතු'න්ති","""ඇවැත්නි, මම මේ ධර්ම විනයෙහි බඹසර හැසිරෙන්නට කැමැත්තෙමි"" යැයි කීවෙමි."
විඤ්ඤාණූපසමා භික්ඛු,විඤ්ඤාණ සන්සිඳූ මහණ
සබ්බතො ඤත්වා,සියලු අයුරින් දැනගෙන
‘ආලයරාමා ඛො පනායං පජා ආලයරතා ආලයසම්මුදිතා.’,"""නමුත් මේ සත්ව ප්‍රජාව පංචකාමයෙහි ඇලී සතුටු වන්නීය. පංචකාමයෙහි ආශා ඇත්තීය. පංචකාමයෙහි සතුටු වූවාය."""
පුච්ඡාමි තං භගවා බ්‍රූහි මෙ තං,ඔබගෙන් විචාරමි මට ප්‍රකාශ කරනු මැනව
භොගා උප්පජ්ජන්තු සහධම්මෙන යසො ච අනුප්පත්තො.,ධර්මයෙන් භෝග සම්පත් හා කීර්තිය ලැබීම (ඉෂ්ට කරුණකි).
චතස්සො ඉමා භික්ඛවෙ පභා.,"මහණෙනි, මේ ප්‍රභාවෝ සතරකි."
න සුරං න මෙරයං පිවාමි.,සුරා හා මත්පැන් නොබොමි.
පබ්බතට්ඨොව භූමට්ඨෙ,පර්වත මුදුනේ සිට බිම සිටි අය මෙන්
යං සඤ්ජානාති තං විතක්කෙති,යමක් අඳුනා ගනී ද එය (විතර්කයෙන්) කල්පනා කරයි
ථම්භස්ස ච පහානාය සාරම්භස්ස ච පහානාය අත්ථි මජ්ඣිමා පටිපදා,දැඩිබව නැතිකිරීම පිණිසද කරනුත්තරියකරණය නැතිකිරීම පිණිසද මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව ඇත
මුහුත්තමපි පූජයෙ,මොහොතක් පූජා කළොත්
"ඉධ, භික්ඛු, රාජා චක්කවත්තී ධම්මිකො ධම්මරාජා ධම්මංයෙව නිස්සාය ධම්මං සක්කරොන්තො ධම්මං ගරුං කරොන්තො.","මහණ, මෙලොව ධාර්මික ධර්මරාජ වූ සක්විති රජතෙමේ ධර්මයම ඇසුරු කොට, ධර්මයට සත්කාර කරමින්, ධර්මයට ගරු කරමින් (වසයි)."
න කම්මාරාමො භික්ඛු අපරිහානාය සංවත්තති,කර්මයට නොඇලුනු භික්ෂුව නොපිරිහෙයි
ඉති විඤ්ඤාණං සමුදයො අත්ථඞ්ගමො.,"විඤ්ඤාණයත්, එහි හට ගැනීමත්, විනාශයත් මෙසේය."
එකච්චො අඩ්ඪකහාපණෙනපි බන්ධනං නිගච්ඡති.,ඇතැමෙක් අඩ කහවණුවක් නිසා ද සිර දඬුවමට පත්වෙයි.
පුබ්බෙ සුදං අයං ලොකො අවීචි මඤ්ඤෙ ඵුටො අහොසි මනුස්සෙහි.,පෙර කාලයෙහි මේ ලෝකය අවීචිය මෙන් මිනිසුන්ගෙන් පිරී පැවතිණි.
භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ.,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර ජේතවනාරාමයෙහි වෙසෙති.
අනෙකජාතිසංසාරං,නොයෙක් ජාති ඇති සංසාරයේ
ඉමං රත්තිං රොහිතස්සො දෙවපුත්තො ජෙතවනං ඔභාසෙත්වා.,මේ රාත්‍රියේ රොහිතස්ස දිව්‍ය පුත්‍රයා ජේතවනය ආලෝක කරමින් පැමිණියේය.
යෙ කෙචි කුසලා ධම්මා සබ්බෙ තෙ උපරිභාගඞ්ගමනීයා,එසේම යම්කිසි කුසල ධර්මකෙනෙක් වෙත් නම් ඒ සියල්ල උසස් බවට පමුණුවන්නාහු වෙත්ද
අප්පෙව නාමෙත්ථ කිඤ්චි ඛාදනීයං වා භොජනීයං වා ලභෙය්‍ය,එහි කෑම හෝ බොන දෙයක් ලැබේවිදැයි සිතුවේය
එත්ථෙතං උපරුජ්ඣති,එතැන මේවා නිරුද්ධ වෙයි
විවිධෙහි වා පාණකජාතෙහි ඛජ්ජමානං,නොයෙක් කුඩා සතුන් විසින් කනු ලබන
එකං සමයං භගවා කොසලෙසු චාරිකං චරති,එක් සමයක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කොසොල් රට චාරිකාවෙහි වඩනා සේක
බුද්ධොති මං බ්‍රාහ්මණ ධාරෙහි.,"බ්‍රාහ්මණය, මා ""බුද්ධ"" යැයි හඳුනාගන්න."
අසංසග්ගෙන ඡිජ්ජති,එක් නොවීමෙන් ඇලීම නැසෙයි
යං ලොභපකතං කම්මං ලොභජං ලොභනිදානං ලොභසමුදයං.,"ලෝභයෙන් කරන ලද, ලෝභයෙන් හටගත්, ලෝභය නිදාන කොට ඇති, ලෝභය සමුදය කොට ඇති යම් කර්මයක් වේ ද."
ද්වෙමෙ සුක්කා ධම්මා ලොකං පාලෙන්ති.,ලෝකය ආරක්ෂා කරන පිරිසිදු ධර්මයන් දෙකක් පවතී.
ජීව භො ජීවිතං සෙය්‍යො,ජීවත්වන්න ජීවිතය ශ්‍රේෂ්ඨය
පඤ්ජලිකා නමස්සථ,අත් බැඳ නමස්කාර කරව්
සම්මාවාචං භාවෙති.,"සම්‍යක් වචනය වඩාද,"
එකාරො වත්තතී රථො,එක් අරකින් යන රථයක් පවතී
"යථා කථං පන, භන්තෙ, සියා භික්ඛුනො තථාරූපො සමාධිපටිලාභො?","ස්වාමීනි, භික්ෂුවකට එවැනි සමාධි ලාභයක් කෙසේ නම් විය හැකිද?"
සායන්හසමයං පටිසල්ලානා වුට්ඨිතො,සවස් කාලයෙහි විවේකයෙන් (ඵලසමවතින්) නැගිට
අඤ්ඤෙන ඌරුට්ඨිකං අඤ්ඤෙන කටිට්ඨිකං,වෙන දිශාවක විසුරුණු කලවා ඇටද වෙන දිශාවක උකුල් (කටී) ඇටද
සාවත්ථියං මනුස්සා භික්ඛූ දිස්වා අක්කොසන්ති,සැවැත් නුවර මිනිසුන් භික්ඛූන් දැක බණිති
"ඉධ, භික්ඛවෙ, රාජා හොති ඛත්තියො මුද්ධාවසිත්තො.",මෙලොව අභිෂේක ලත් ක්ෂත්‍රිය රජෙක් වෙයි.
ඉධ භික්ඛවෙ එකච්චො පුග්ගලො අනුද්ධතො හොති අනුන්නළො අචපලො අමුඛරො අවිකිණ්ණවාචො.,"මහණෙනි, මෙහි ඇතැම් පුද්ගලයෙක් උඩඟු නොවූ, අහංකාර නොවූ, චපල නොවූ, මුඛර නොවූ, සංවර වචන ඇත්තෙක් වෙයි."
සති වා උපාදිසෙසෙ අනාගාමිතා,කෙලෙසුන්ගේ ඉතිරි බවක් ඇති කල්හි අනාගාමි ඵලයට පැමිණීම
උත්තානො ගම්භීරොභාසො.,නොගැඹුරු නමුත් ගැඹුරු පෙනුමක් ඇත.
ස වෙ ඉන්ද්‍රියසම්පන්නො සන්තො සන්තිපදෙ රතො,ඒ පුද්ගලයා ඉන්ද්‍රිය සම්පූර්ණව නිවණට ඇලුනේ වේ
අත්තන්තපො අත්තපරිතාපනානුයොගො.,තමා තවන සහ තමා පීඩාවට පත් කරගන්නා වෑයම.
නො අවෙදනා.,වේදනා රහිතව නොවෙයි.
අථ ඛො සො යක්ඛො තං යක්ඛං අනාදියිත්වා ආයස්මතො සාරිපුත්තත්ථෙරස්ස සීසෙ පහාරං අදාසි,නමුත් එම යක්ඛයා ඒ උපදෙස් නොතකා ආයුෂ්මත් සාරිපුත්ත තෙරුන්වහන්සේගේ හිසට පහරක් දුන්නේය
එවං මෙ සුතං - එකං සමයං ආයස්මා නන්දකො සාවත්ථියං විහරති පුබ්බාරාමෙ.,මෙසේ මා විසින් අසන ලදී - එක් සමයෙක ආයුෂ්මත් නන්දක ස්ථවිරයන් වහන්සේ සැවැත්නුවර පූර්වාරාමයෙහි වාසය කරති.
සද්ධො සීලෙන සම්පන්නො,ශ්‍රද්ධාවත් ශීලවත් කෙනා
න ඛො පනාහං අසමාහිතො විබ්භන්තචිත්තො,මම වනාහි එකඟවූ සිත් නැතිව නොයෙක් අරමුණෙහි දුවන සිත් ඇතිව වන සේනාසන සේවනය නොකරමි
සබ්බං තං පුබ්බෙකතහෙතූති.,සෑම දෙයක්ම පෙර කළ කර්ම නිසාම සිදුවේ යන මතය.
වෙරිනෙසු අවෙරිනො,වෛරීන් අතරෙත් අපි අවෛරීවෙමු
"‘පුබ්බාචරියා’ති, භික්ඛවෙ, මාතාපිතූනං එතං අධිවචනං.","මහණෙනි, 'පුබ්බාචරිය' යනු මවුපියන්ට නමකි."
ආමිසසන්ථාරො ච ධම්මසන්ථාරො ච.,ආමිස ඇතිරීම සහ ධර්ම ඇතිරීමයි.
තිස්සො ඉමා භික්ඛවෙ එසනා,මහණෙනි සෙවීම් තුනක් ඇත
ඉති බාලො විචින්තෙති,මෝඩයා මෙහෙම හිතනවා
දිට්ඨුපාදානස්ස පරිඤ්ඤං පඤ්ඤපෙති,දෘෂ්ටි උපාදානයාගේ නැති කිරීම පණවයි
"කතමො ච, භික්ඛවෙ, පුග්ගලො ජිගුච්ඡිතබ්බො.","මහණෙනි, පිළිකුල් කටයුතු වූ පුද්ගලයා කවරේද?"
පිසුණවාචා ඵරුසවාචා සම්ඵප්පලාපී මිච්ඡාදිට්ඨිකො.,"කේලාම් කියන, පරුෂ බස් කියන, හිස් බස් කියන මිථ්‍යා දෘෂ්ටිකයෙකි."
යථායං වෙපුල්ලො පබ්බතො,මේ වෙපුල්ල පර්වතය වගේම වේ
සුදස්සං වජ්ජමඤ්ඤෙසං,අනුන්ගේ දෝෂ දැකීම ලේසියි
උපරිපබ්බතෙ දෙවෙ වස්සන්තෙ.,පර්වතය මුදුනෙහි වැසි වසින කල්හි.
නිබ්බානං නාභිනන්දති,නිර්වාණය තමා වශයෙන් සිතා සතුටු නොවන්නාහ
පඤ්ච චෙතොඛිලා පහීනා,(යම් භික්ෂුවක් විසින්) චේතෝඛිල ධර්ම පස පහ කරන ලද්දාහු ද
සබ්බෙසු ධම්මෙසු ඤාණදස්සී,සියලු ධර්මයෙහි දැන දකින්නා
පඨමං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති.,ප්‍රථම ධ්‍යානයට පැමිණ වසයි.
පඨමා සමණබ්‍රාහ්මණා අමුං නිවාපං. අනුපඛජ්ජ මුච්ඡිතා භොජනානි භුඤ්ජිංසු,"පළමු මහණ බමුණෝ මාරයා පැනවූ පංචකාම ගොදුරට වැදී, මුසපත් වී එය අනුභව කළහ."
සත්තක්ඛත්තුං ඉමස්මිංයෙව ජම්බුදීපෙ මහාරජ්ජං කාරෙය්‍ය.,සත්වරක් මේ දඹදිවෙහිම මහා රාජ්‍යය කරන්නේය.
භදන්තෙති තෙ භික්ඛූ භගවතො පච්චස්සොසුං.,ස්වාමීනි කියා ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිවදන් දුන්හ.
කාමභවපරික්ඛීණං තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,කාමය හා භවය ක්ෂය කළ ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
උපාදානපච්චයා භවො,උපාදානය හේතු කොට භවය උපදේ
ජිව්හඤ්ච පජානාති රසෙ ච පජානාති,දිවද දැනගනී රසයන්ද දැනගනී
සච්චං භණෙ නාලිකං,සත්‍යය කියා බොරු නොකියයි
පාකතින්ද්‍රියො,ඉඳුරන් සංවර නැත
තථාගතො ලොකෙ උප්පජ්ජති,ලෝකයේ තථාගත බුදුවරයෙක් උපදිති
ජීවිතා වොරොපෙසි,ඔහුගේ ජීවිතය තොර කළාය
එකංයෙව කොලං ආහාරං ආහාරිතා.,එකම කොලයක් ආහාර කොට ගත්තෙමි.
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ ආසීවිසා.,"මහණෙනි, සර්පයෝ වර්ග සතරකි."
අඤ්ඤෙ වා පන මෙ,අන් කෙනෙක් හෝ මට
සොතින්ද්‍රියසංවරං සංවුතස්ස විහරතො එවංස තෙ ආසවා විඝාතපරිළාහා න හොන්ති,කණ සංවර කරගෙන වාසය කරන්නහුට ඒ වෙහෙස හා දැවිල්ල සහිත කෙලෙස් පහළ නොවෙත්
කාලෙන ධම්මස්සවනං,සුදුසු අවස්ථාවෙහි දහම් ඇසීමද
පථබ්‍යා එකරජ්ජෙන,පොළොවක එක රජකමටත්
සරක්ඛසං,භය ඇති සසර
ආනිසදං ඔට්ඨපදං විය.,නිසීදන මාංශය ඔටුවාගේ කුරක් වැනි විය.
යෙනස්ස පලිතං සිරො,හිස පැසුණු නිසා
අද්දසා දොණො බ්‍රාහ්මණො භගවතො පාදෙසු චක්කානි.,දොණ බ්‍රාහ්මණයා බුදුන්ගේ ශ්‍රී පාදවල චක්‍ර ලකුණු දුටුවේය.
දුරුත්තානං දුරාගතානං වචනපථානං,නපුරුකොට කියනලද නපුරුලෙස පැමිණි වචන ඉවසන්නේ වෙයි
න නං සල්ලන්ති අද්දසුං,එය උලයක් වැනි දුක් හේතුවක් බව නොදැක්කහ
"වාකචීරම්පි ධාරෙන්ති, ඵලකචීරම්පි ධාරෙන්ති.","පට්ට වැහැරි ද දරති, ලෑලි තීරු ද දරති."
සුජා අසුරකඤ්ඤා තසරං පූරෙති,සුජා අසුර කන්‍යාව නූල් තසර පුරවන්නීය
අපාදකෙහි මෙ මෙත්තං මෙත්තං ද්විපාදකෙහි මෙ.,පා නැති හා දෙපා ඇති සතුන් කෙරෙහි මාගේ මෛත්‍රිය වේවා.
අත්තනා මරණධම්මො සමානො මරණධම්මෙ ආදීනවං විදිත්වා අමතං අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නිබ්බානං අජ්ඣගමං,"මරණය ස්වභාවකොට ඇත්තෙක් වුවද, මරණයට පත්වෙන දේවල් වල ඇති දෝෂය දැක, මරණයක් නැති (අමත), අනුත්තර වූ, යෝගයන්ගෙන් මිදුණු නිවන අවබෝධ කරගතිමි."
අප්පමාදරතා හොථ,නොපමා වෙමින් වසන්න
ඝානින්ද්‍රියසංවරං සංවුතස්ස විහරතො එවංස තෙ ආසවා විඝාතපරිළාහා න හොන්ති,නාසය සංවර කරගෙන වාසය කරන්නහුට ඒ වෙහෙස හා දැවිල්ල සහිත කෙලෙස් පහළ නොවෙත්
බොධිපක්ඛියානං ධම්මානං භාවනා,බෝධිපාක්ෂික ධර්ම භාවනා කරයි
දිස්වාන තණ්හං නාහොසි ඡන්දො,තණ්හාව දැක කැමැත්ත නැතිවෙයි
සුප්පබුද්ධො නාම කුට්ඨී සො කාලඞ්කතො,සුප්පබුද්ධ නම් කුෂ්ට රෝගියා කළුරිය කළ බව පැවසූහ
යෙ භූතං භූතතො දිස්වා භූතස්ස ච අතික්කමං,යමෙක් සත්යය සත්යය ලෙස දකිමින් එය ඉක්මවීමටද දකිති
එවඤ්හි තෙ. තතියාපි මිගජාතා න පරිමුච්චිංසු නෙවාපිකස්ස ඉද්ධානුභාවා,මේ අයුරින් තෙවන මුව සමූහයාද වැද්දාගේ (මාරයාගේ) ග්‍රහණයෙන් නිදහස් වීමට අපොහොසත් වූහ.
සබ්බදුක්ඛප්පහීනො,සියලු දුක නසයි
"ඉත්ථිගන්ධො, භික්ඛවෙ, පුරිසස්ස චිත්තං පරියාදාය තිට්ඨතීති.","මහණෙනි, ස්ත්‍රි ගන්ධය පුරුෂයාගේ සිත හාත්පසින් අල්වාගෙණ සිටී."
කිස්මිං ලොකො සමුප්පන්නො,ලෝකය කුමකින් උපදේද
පථවීධාතු ආපොධාතු,පෘථිවි ධාතුව (තද ගතිය) සහ ආපෝ ධාතුව (බැඳීම් ගතිය)
"පභස්සරමිදං, භික්ඛවෙ, චිත්තං.","මහණෙනි, මේ සිත පැහැ විහිදුවන්නේය."
අත්තනි වා සති අත්තනියං මෙ ති අස්සා?,"මමත්වය ඇති විට ""මේ දේ මගේ"" කියා සිතෙයිද?"
මුදිතාසහගතෙන චෙතසා විපුලෙන මහග්ගතෙන අප්පමාණෙන අවෙරෙන අබ්‍යාපජ්ජෙන ඵරිත්වා විහරති,මහත්බවට පැමිණි අප්‍රමාණවූ වයිර රහිතවූ ව්‍යාපාද රහිතවූ මුදිතා සහගත සිතින් පතුරුවා වාසය කරයි
නන්දී දුක්ඛස්ස මූලන්ති ඉති විදිත්වා,තණ්හාව දුකට මුල් කාරණයයි දැන
වනිබ්බකෙ තප්පෙති,යැදුම්කරුවන් පිනවයි
ඨානමෙතං විජ්ජති,යන මේ කාරණය සිදු වෙයි (විද්‍යමාන වෙයි)
ගාමෙ ච නාභිසජ්ජෙය්‍ය,ගම් සම්බන්ධයට නොඇලෙන්න
යං නිමිත්තං මනසිකරොතො උප්පජ්ජන්ති පාපකා අකුසලා විතක්කා,යම් අරමුණක් මෙනෙහි කරන විට ලාමක වූ අකුසල කල්පනාවෝ උපදිත් ද
න උපෙති ගබ්භසෙය්‍යං,නැවත උපතට නොයයි
කම්මක්ඛයා දුක්ඛක්ඛයො,කර්ම අවසන් වීමෙන් දුක් කෙළවර වෙයි
යං කිඤ්චි භූතං සඞ්ඛතං පටිච්චසමුප්පන්නං,හේතු වලින් උපන් සියලු සංස්කාර ධර්ම
නිබ්බානං නිබ්බානතො සඤ්ජානාති,නිර්වාණය නිර්වාණය වශයෙන් හඟී
තස්මා පියං න කයිරාථ,ඒ නිසා ප්‍රිය-අප්‍රිය බව තදින් හදා නොගන්න
ඉති දිස්වා නාගාරමාවසෙ,මෙය දැන ගිහිගෙයි නොවසිය යුතුය
"ද්වෙමා, භික්ඛවෙ, ඉද්ධියො.","මහණෙනි, මේ සමෘද්ධි දෙකකි."
කුලපුත්තො … ජීවිකං කප්පෙති,කුලපුත්‍රයෙක් විවිධ ශිල්පවලින් ජීවිකාව පවත්වයි.
එකස්ස චරිතං සෙය්‍යො,හුදෙකලා ජීවිතය උතුම්ය
චිත්තං රාජරථූපමං,සිත රාජ රථයක් වැනිව
වුස්සති සංවරත්ථං පහානත්ථං විරාගත්ථං.,"සංවරය, ප්‍රහාණය හා විරාගය පිණිස ම වසන්නේය."
අමොසධම්මං නිබ්බානං,නිබ්බාන අසත්‍ය නොවේ
ලොකෙ අදින්නමාදියති,නොදුන් දෙයත් සොරකම් කරනවා නම්
විධූපයං තිට්ඨති මාරසෙනං,ඔහු මාර සෙනඟ අතුරුදහන් කරමින් සිටී
ඡෙත්වාන වීරො ගිහිබන්ධනානි,ගිහි බැඳීම් කපා දමා
"චිත්තං, භික්ඛවෙ, භාවිතං පාතුභූතං මහතො අත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, සිත වඩන ලද්දේ සංසාරයෙන් වෙන්වීම පිණිස පහළවන ලද්දේ මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතී."
අප්පඤ්ච භාසති අසහිතඤ්ච.,"ස්වල්පයක් පවසයි, අර්ථ රහිත ය."
යදූනකං තං සණති,අඩු දෙය ශබ්ද කරයි
නිසින්නො වා,හුන්නේ හෝ
ඉණමාදාය පලායති,ණය ගෙන පලායයි
නෙව දවාය න මදාය න මණ්ඩනාය න විභූසනාය.,"කෙළි පිණිස නොව, මදය පිණිස නොව, සැරසීම පිණිස නොව, අලංකාරය පිණිස නොවේ."
පන්තඤ්ච සයනාසනං,දුරස්ථ නිවාස ස්ථානය කැමති වීම
සම්මාදිට්ඨි සම්මාසඞ්කප්පො.,නිවැරදි දැකීම සහ නිවැරදි කල්පනාව.
ය්වායං පුග්ගලො සාඞ්ගණොව සමානො අත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං අඞ්ගණන්ති යථාභූතං පජානාති,යම් පුද්ගලයෙක් කෙලෙස් සහිතව තමා තුළ කෙලෙස් ඇතැයි තතුසේ දනියිද
අනුපාදා චිත්තස්ස විමොක්ඛො.,සිතේ මිදීම සිදුවෙයි.
කතමො භවසමුදයො,භවය ඇතිවීමට හේතුව කවරේද
"අයොනිසො, භික්ඛවෙ, මනසි කරොතො අනුප්පන්නා චෙව විචිකිච්ඡා උප්පජ්ජති උප්පන්නා ච විචිකිච්ඡා භිය්‍යොභාවාය වෙපුල්ලාය සංවත්තතීති.","අනුවණින් වැරදිලෙස මෙනෙහි කිරීම ඇත්තා තුළ නූපන් විචිකිච්ඡාවත් උපදී, උපන් විචිකිච්ඡාවත් බහුලභාවයට හා විපුලභාවයට පැමිණේ"
යථා ඉමස්මිඤ්ච සවිඤ්ඤාණකෙ කායෙ අහඞ්කාරමමඞ්කාරමානානුසයා නාස්සු.,"විඤ්ඤාණය සහිත මේ ශරීරයෙහි 'මම' යන හැඟීම, 'මගේ' යන හැඟීම සහ මාන අනුශයයන් නොවන පරිදි."
තස්සෙව රූපස්ස පහානා.,එම රූපය හෙවත් කාරණයම ප්‍රහාණය කිරීමෙන්.
අත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං කාමච්ඡන්දොති පජානාති,මා තුළ කාමච්ඡන්දය ඇතැයි දැනගනී
පාදෙ පාදං අච්චාධාය සතො සම්පජානො උට්ඨානසඤ්ඤං මනසි කරිත්වා.,"පාදයක් මත පාදයක් තබා, සිහියෙන් හා නුවණින් යුක්තව, නැගිටීමේ අදහසින් (සයනය කරයි)."
ආජානීයා ච සින්ධවා,ආජානේය අශ්වයෝ සහ සින්ධව අශ්වයෝද උත්තමය
පාපා පාපෙහි කම්මෙහි,පව්ම පව්කම් වලින්
කච්චි චිත්තං අනාවිලං,සිත නොකැළඹේද
පරූපාරම්භං වත්තෙන්තො.,අනුන්ගේ දොස් සොයමින් ගරහන්නා.
යත්ථ සො ජායති ධීරො,ඔහු උපදින තැන
"සො ඛො අහං, භික්ඛවෙ, කිං කුසලගවෙසී අනුත්තරං සන්තිවරපදං පරියෙසමානො.","මහණෙනි, කුසලය කුමක්දැයි සොයමින්, අනුත්තර වූ උතුම් ශාන්තිය (නිවන) සොයන මම."
කායෙ දුබ්බණ්ණියං ඔක්කමති,ශරීර වර්ණය මැලවෙයි
පවත්තඵලභොජී,ඉබේ වැටුණ පලතුරු අනුභව කරන්නෙක් වීමි
එකො හීනපුරිසො අක්ඛායති එකො සෙට්ඨපුරිසො අක්ඛායති,එකෙක් පහත් පුද්ගලයා යයි කියනු ලැබේ එකෙක් ශ්‍රේෂ්ඨ පුද්ගලයායයි කියනු ලැබේ
ආභස්සරෙ ආභස්සරතො අභිජානාති,ආභස්සරදෙවියන් ආභස්සරදෙවියන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ
අඤ්ඤා හි ලාභූපනිසා,ලාභයට හේතු වන මාර්ගය වෙනමය
සකං සකං සම්මුතිමාහු සච්චං,තම සම්මතයම සත්‍යයයි කියති
"තීණි ඉමානි උච්චාසයනමහාසයනානි, යෙසාහං එතරහි නිකාමලාභී.",මා හට දැන් රිසි සේ ලැබෙන උසස් අසුන් තුනකි.
තණ්හා පහීනා හොති.,තෘෂ්ණාව ප්‍රහීණ කළේය.
පරිත්තං මච්ඡං උම්මුජ්ජමානං.,මතු වන කුඩා මත්ස්‍යයෙකු (මෙන්).
සම්බුද්ධස්ස සතීමතො,සිහිය ඇති බුදුන්ගෙන්
කතමො ජාතිනිරොධො,(ජාතිය නැති කිරීම කවරේද)
සුඛන්ති දිට්ඨමරියෙහි,ආර්යයෝ එය සැප දකිති
කුසලෙන මනොකම්මෙන.,කුසල මනෝ කර්මයෙනි.
දන්තං අන්තිමසාරීරං තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,දැමුනාවූ අන්තිම ශරීර ඇති ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
උජුප්පටිපන්නො භගවතො සාවකසඞ්ඝො,භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවක සංඝතෙමේ සෘජුව පිළිපන්නේය
"නෙව පාණං හනති, න අදින්නං ආදියති.","සතුන් නොමරයි, සොරකම් නොකරයි."
ඉධෙවමෙසො ලොකස්මිං,මෙම ලෝකය තුළම
භගවා වග්ගුමුදාතීරියානං භික්ඛූනං චෙතසා චෙතො පරිච්ච මනසි කරිත්වා,භග්‍යවතුන් වහන්සේ වග්ගුමුදා තීරයේ භික්ෂූන්ගේ සිත සිතින්ම දැන මෙනෙහි කළසේක
අබ්බූළ්හසල්ලො චරමප්පමත්තො,උල් ඉවත් කර නොපමාදව ජීවත්වේ
ද්වින්නං ඛො තෙ අහං ධම්මානං පාටිභොගො භොගානඤ්ච ජීවිතස්ස ච,මම ඔබට ධනයටද ජීවිතයටද ඇප වෙමි
අහං ඉමාය ආදිත්තාය තිණුක්කාය ගඞ්ගං නදිං සන්තාපෙස්සාමි,"""මම මේ ඇවිලෙන තණ හුලෙන් ගංගා නදිය උණු (රත්) කරන්නෙමි""යි (කියන්නේය)"
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු පටිසඞ්ඛා යොනිසො චීවරං පටිසෙවති,මහණෙනි මේ ශාසනයෙහි මහණ තෙම නුවණින් සලකා සිවුරු සේවනය කරයි
කිං නු ඛොම්හි චොදිතො චොදකෙන අඤ්ඤෙනඤ්ඤං පටිචරාමි,කිමෙක්ද මම අතුරු කතාවලින් වරද වසන්නෙක් වෙම්ද
අදින්නාදානා පටිවිරතො.,නුදුන් දේ ගැනීමෙන් වෙන් වූයෙමි.
"වචීකම්මම්පි අබ්‍යාපන්නං හොති, මනොකම්මම්පි අබ්‍යාපන්නං හොති.",වාක් කර්මය ද මනෝ කර්මය ද දූෂ්‍ය නොවේ.
චක්ඛුසම්ඵස්සො,ඇස හා අරමුණු ගැටීම (චක්ඛු සම්ඵස්සය)
අත්තභරස්ස අනඤ්ඤපොසිනො,තමන් පෝෂණය කරගන්නා අනෙක් අය පෝෂණය නොකරන
තයො දෙවෙසු දෙවසද්දා,දෙවියන් අතර දෙව්හඬ තුනක් ඇත
ඉදං දුතියං රඤ්ඤො ඛත්තියස්ස මුද්ධාවසිත්තස්ස යාවජීවං සාරණීයං හොති.,මෙය අභිෂේක ලත් ක්ෂත්‍රිය රජු විසින් ජීවිතාන්තය දක්වා සිහිපත් කළ යුතු දෙවන කරුණයි.
භිය්‍යො ආකිරතෙ රජං,තව තව කෙලෙස් දූවිලි ගෙන එයි
අරියධම්මෙ ඨිතො නරො පෙච්ච සග්ගෙ පමොදති.,ආර්ය ධර්මයේ පිහිටි මිනිසා පරලොව ස්වර්ගයේ සතුටු වෙයි.
සුභකිණ්හෙ සුභකිණ්හතො සඤ්ජානාති,සුභකිණ්හදෙවියන් සුභකිණ්හදෙවියන් වශයෙන් හඟියි
දොසස්ස. පමාදස්ස අභිඤ්ඤාය ද්වෙ ධම්මා භාවෙතබ්බා.,ද්වේෂය. ප්‍රමාදය මනා දැනීම පිණිස ධර්ම දෙකක් වැඩිය යුතුය.
මහන්තං අවිජ්ජාක්ඛන්ධං පදාලෙතා.,මහත් වූ අවිද්‍යා කඳ බිඳලන්නා.
අවජ්ජෙ වජ්ජමතිනො,නිවැරැද්ද වැරදැයි සිතන අය
පඤ්චිමෙ මහානාම කාමගුණා,මහානාමය මේ කාම ගුණයෝ පසකි
දිට්ඨෙ සුතෙ මුතෙ වා,දුටු ඇසූ සිතූ දෙයෙහි
යදිදං භික්ඛවෙ සම්පජානමුසාවාදො,මහණෙනි දැන දැන බොරු කීමය
අකුහකො අපිහාලු,කුහක නැත ආශා නැත
වීරියසම්බොජ්ඣඞ්ගො,වීරිය (වීර්යය) සම්බොජ්ජඩ්ගය
සඤ්ඤං එතං මම.,සඤ්ඤාව මගේ යැයි දකියි.
සයංකතං සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච,සුවදුක්ද ආත්මයද ලෝකයද තමා විසින් කරන ලද්දේය කියති
තණ්හාසඞ්ඛයවිමුත්තිං පච්චවෙක්ඛමානො,තණ්හාක්ෂය විමුක්තිය ප්‍රත්‍යවේක්ෂා කරමින්
රාජා වා රාජමහාමත්තො වා.,රජෙක් හෝ රාජ මහාමාත්‍යයෙක් හෝ වන්නේ නම්.
අරහත්තඵලසච්ඡිකිරියාය සංවත්තති.,අර්හත් ඵලය ප්‍රත්‍යක්ෂ කිරීම පිණිස වේ.
දිට්ඨං සුතං මුතං විඤ්ඤාතං.,"දුටු, ඇසූ, දැනුණු හා සිතින් දත් දේ."
අතික්කම්ම මාරධෙය්‍යං ආදිච්චොව විරොචති,මාරයාගේ පෙදෙස ඉක්මවා හිරුසේ බබළයි
තත්ථ න සුකරං රූපං ලිඛිතුං,එහි රූප ඇඳීම හෝ රූප පහළ කිරීම පහසු දෙයක් නොවේ
පරිපුණ්ණකායො,සම්පූර්ණ සිරුරක් ඇති
හීනමාහු පුථුජ්ජනං,ලෝකය ඔහු පහත් පුද්ගලයෙකු යයි කියයි
තත්‍රෙකස්ස භික්ඛුනො එවමස්ස,ඔවුන් දෙදෙනා අතුරෙන් එක් භික්ෂුවක්හට මෙබඳු සිතක් ඇතිවෙයි
මූළ්හස්ස වා මග්ගං ආචික්ඛෙය්‍ය අන්ධකාරෙ වා තෙලපජ්ජොතං ධාරෙය්‍ය චක්ඛුමන්තො රූපානි දක්ඛන්තීති,මං මුළා වූවෙකුට මග කියන්නේ හෝ යම්සේද ඇස් ඇත්තෝ රූප දකිත්වායි කළුවරෙහි තෙල්පහනක් දරන්නේ හෝ යම්සේද
සුරාමෙරයමජ්ජපමාදට්ඨානා වෙරමණී-සික්ඛාපදං සමාදියාමි,මත්වීමට හා පමාවීමට කරුණුවූ රහමෙර පීමෙන් වැළැක්මවූ සිල්පදය මැනවින් ගනිමි
ඡයිමෙ ආවුසො තණ්හාකායා,ඇවැත්නි මේ තණ්හාව කොටස් සයක් වෙත්
නිරූපධි,උපධි නැති පුද්ගලයා
අකුසලං භයභෙරවං අව්හායන්ති,භයානක අරමුණු දකිති
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, සන්ථාරා.","මහණෙනි, මේ ඇතිරීම් දෙකකි."
"ද්වෙමා, භික්ඛවෙ, පරිසා - පරිසාකසටො ච පරිසාමණ්ඩො ච.","මහණෙනි, පිරිස් දෙකකි; එනම් කසට (නිස්සාර) පිරිස සහ මණ්ඩ (සාරවත්) පිරිසයි."
භගවතො භාසිතං අභිනන්දුන්ති,ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ (සහ මහා කච්චාන හිමියන්ගේ) වචනය සතුටින් පිළිගත්තෝය
ආසවා තස්ස වඩ්ඪන්ති,ආසව වැඩෙනවා
විනෙය්‍ය පරිදෙවිතං,වැළපීම දුරුකර
අයඤ්හි භන්තෙ ආකාසො අරූපී අනිදස්සනො,"ස්වාමීනි, මේ ආකාශය වනාහි රූප රහිතය (අරූපී), දැකිය නොහැකිය (අනිදස්සන)"
තස්ස සහදස්සනෙන අමනාපතා ච සණ්ඨහෙය්‍ය පාටිකුල්‍යතා ච සණ්ඨහෙය්‍ය,එය දුටු සැණින්ම අමනාපය සහ පිළිකුල ඇතිවෙයි
"කසාහිපි තාළෙන්තෙ, වෙත්තෙහිපි තාළෙන්තෙ.","කසවලින්ද තළති, වේවැල්වලින්ද තළති."
එකො චරෙ න ච පාපානි කයිරා,එකලාව වසන්න පව් නොකරන්න
ආසභං ඨානං පටිජානාති පරිසාසු සීහනාදං නදති.,උතුම් ස්ථානය ප්‍රතිඥා කරයි පිරිස මැද සිංහනාද පවත්වයි.
සොතඤ්ච පජානාති සද්දෙ ච පජානාති,කණද දැනගනී ශබ්දයද දැනගනී
යෙ හි වො අරියා පඤ්ඤාසම්පන්නා,යම් ඒ ආර්ය කෙනෙක් නුවණින් යුක්ත වූයේ
පුත්තොපි බුද්ධං සරණං ගතො,පුත්‍රයාද බුදුන් සරණ ගියේය
අත්තනාව අත්තානං සඤ්ජානාමීති වා අස්ස සච්චතො ථෙතතො දිට්ඨි උප්පජ්ජති,සංඥා ස්කන්ධය නමැති ආත්මය කරණකොට ගෙන ඉතිරි ස්කන්ධ නමැති ආත්මය දනිමියයි කියා හෝ සත්‍ය වශයෙන් ස්ථිර වශයෙන් ගනිමින් දෘෂ්ටිය උපදියි
"පගෙව ඛො පන, භික්ඛවෙ, තුම්හෙහි කායදුච්චරිතෙන අට්ටීයිතබ්බං හරායිතබ්බං ජිගුච්ඡිතබ්බං.","මහණෙනි, එසේ නම් ඔබ විසින් කාය දුශ්චරිතය කෙරෙහි ඊටත් වඩා පීඩාවට, ලැජ්ජාවට හා පිළිකුලට පත් විය යුතුමය."
ලොභො නිදානං කම්මානං සමුදයාය.,ලෝභය කර්මයන් හටගැනීමට හේතුවකි.
"දුල්ලද්ධං වත මෙ, න වත මෙ සුලද්ධං.","මා විසින් ලැබූ දේ නපුරු ලැබීමකි, එය යහපත් ලැබීමක් නොවේ."
තෙ සාරං අධිගච්ඡන්ති,ඔවුන් සාරයට පැමිණෙති
උස්සදං භික්ඛු න කරෙය්‍ය කුහිඤ්චි,කෙලෙස් උදුරාව කිසිවක නොකරයි
භබ්බො අනුත්තරස්ස යොගක්ඛෙමස්ස අධිගමාය,ඔහු අනුත්තර යොගක්ෂේමයට පැමිණීමට සුදුසු වේ
පිණ්ඩපාතිකො,පිණ්ඩපාතයෙන්ම යැපෙන
ඛෙමො ච විතක්කො පවිවෙකො ච,එකක් සුරක්ෂිත කල්පනාවය එකක් විවේක කල්පනාවය
යෙ කෙචි කාමෙසු අසඤ්ඤතා ජනා තණ්හාධිපන්නා.,කාමයෙහි අසංවර වූ යම් ජනයෙක් වෙත් ද ඔවුහු තෘෂ්ණාවට යට වූවාහුය.
සොධෙන්ති මච්චං අවිතිණ්ණකඞ්ඛං,සංකා ඉක්මවා නැති මිනිසා පිරිසිදු නොවෙයි
භිංසනකතස්මිං හොති,භයානක කම මෙසේය
තණ්හානිරොධා උපාදානනිරොධො,තෘෂ්ණාව නැතිකිරීමෙන් උපාදාන නැති කිරීම වේ
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං භාවිතං පාතුභූතං මහතො අත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, චිත්තං.","මහණෙනි, යම්සේ සිත වඩන ලද්දේ සංසාරයෙන් වෙන්වීම පිණිස පහළවන ලද්දේ මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතීද එබඳුවූ අනික් එකම ස්වභාවයකුදු මම නොම දකිමි."
යෙ රාගස්ස පහානාය ධම්මං දෙසෙන්ති.,රාගය ප්‍රහීණ කිරීම පිණිස ධර්මය දේශනා කරන්නන්ගේ ධර්මය මනාව දේශනා කරන ලද්දකි.
ඉමානි ඛො භික්ඛවෙ තීණි මොනෙය්‍යානී,මේ වනාහි මොනෙය්‍ය තුන වේ
අවජ්ජඤ්ච අවජ්ජතො,නිවැරැද්ද නිවැරැද්ද ලෙස දැන
නිබ්බානස්ස සච්ඡිකිරියාය,නිර්වාණය ප්‍රත්‍යක්ෂ කිරීම පිණිසද
සමුත්තෙජෙසි සම්පහංසෙසි.,"(ධර්මය කෙරෙහි) උත්සාහවත් කරවූහ, සතුටු කරවූහ."
අක්කොසො ච වධො ච බන්ධනඤ්ච,බැනවැදීමද වධද බන්ධනයද දිනන ලද්දේද
දුක්ඛො බාලෙහි සංවාසො,බාලයන් සමඟ වාසය දුක්ය
විස්සවන්තො තතො තතො,තැන් තැන් වලින් ගලා යයි
එකච්චෙ ච මනුස්සා,ඇතැම් මනුෂ්‍යයෝ
ආමිසරතනඤ්ච ධම්මරතනඤ්ච.,ආමිස රත්නය සහ ධර්ම රත්නයයි.
ඛීරොදකීභූතා අඤ්ඤමඤ්ඤං පියචක්ඛූහි සම්පස්සන්තා.,ඔවුහු කිරි සහ ජලය මෙන් එක්ව ප්‍රිය ඇසින් බලමින් වාසය කරති.
"රත්තො ඛො, බ්‍රාහ්මණ, රාගෙන අභිභූතො. අත්තබ්‍යාබාධායපි චෙතෙති.","බ්‍රාහ්මණය, රාගයෙන් මඩනා ලද සිතැත්තා තමාට දුක් පිණිස සිතයි."
ඉමෙහි ඛො භික්ඛවෙ ද්වීහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො පුග්ගලො,මහණෙනි මෙම ධර්ම දෙකින් යුත් පුද්ගලයා
විතක්කසඞ්ඛාරසණ්ඨානං මනසිකරොතො උප්පජ්ජන්තෙව පාපකා අකුසලා විතක්කා,ඒ කල්පනාවන්ගේ මූල හේතුව මෙනෙහි කරන විටත් ලාමක අකුසල කල්පනාවෝ උපදිත් නම්
විතක්කවිචාරානං වූපසමා අජ්ඣත්තං සම්පසාදනං චෙතසො එකොදිභාවං,විතර්ක විචාර සන්සිඳීමෙන් හිතේ පැහැදීම හා හිතේ එකඟ බව ඇති
පමාදස්ස වයාය.,ප්‍රමාදය විනාශය පිණිසයි.
අරොසනෙය්‍යො න රොසෙති,ක්‍රෝධ නොකරයි
ඉමෙහි චතූහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො භික්ඛු.,මෙම කරුණු හතරින් යුක්ත වූ භික්ෂුව (නිවනට මඟ පාදයි).
පග්ගාහො ච අවික්ඛෙපො ච.,"ප්‍රග්‍රහය ද, අවික්ෂේපය ද වෙත්."
කුසො යථා දුග්ගහිතො,කුස තණපතක් වැරදිව අල්ලනවා වගේ
"අයං, භික්ඛවෙ, අනරියා පරියෙසනා.","මහණෙනි, මේකට තමයි අනාර්ය පර්යේෂණය (පෘථග්ජනයන්ගේ සෙවීම) කියන්නේ."
සබ්බා දිසා සප්පුරිසො පවායතීති.,සත්පුරුෂයා සියලු දිශාවන්හි සුවඳ පතුරවයි.
තස්මා අයොගක්ඛෙමීති වුච්චති.,එහෙයින් යෝගයන්ගෙන් නොමිදුණේ යැයි කියනු ලැබේ.
අපස්සං අමතං පදං,නිවණ නොදක්නේ නම්
අත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං ථීනමිද්ධන්ති පජානාති,මා තුළ ථීනමිද්ධය ඇතැයි දැනගනී
සන්තං චෙතොවිමුත්තිං උපසම්පජ්ජ.,ශාන්ත චේතෝ විමුක්තියකට පැමිණ.
පරෙ පමත්තා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ අප්පමත්තා භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ ප්‍රමාද වූවෝ වන්නාහුය අපි ප්‍රමාදවූවෝ නොවන්නෙමුයි
න උපෙති සඞ්ඛං,සංඛ්‍යාවට නොපැමිණේ
සඞ්ඝෙ න කඞ්ඛති න විචිකිච්ඡති,සංඝයා කෙරෙහි සැක නොකරයි ද අවිශ්වාස නොකරයි ද
විතරෙය්‍ය ඔඝං,ඕඝය තරණය කරයි
කති වස්සොසි ත්වං භික්ඛු,භික්ෂුව ඔබට කී වසක්ද
‘.ගම්භීරො දුද්දසො දුරනුබොධො සන්තො පණීතො අතක්කාවචරො නිපුණො පණ්ඩිතවෙදනීයො.’,""".ගැඹුරුය, දැකීම දුෂ්කරය, අවබෝධ කර ගැනීම අමාරුය, ශාන්තය, ප්‍රණීතය, තර්කයෙන් බැසගත නොහැක, සියුම්ය, පණ්ඩිතයන් විසින් දතයුතුය."""
ඛමනීයං මෙ ආවුසො මොග්ගල්ලාන යාපනීයං මෙ ආවුසො මොග්ගල්ලාන අපි ච මෙ සීසං ථොකං දුක්ඛ,සාරිපුත්ත තෙරුන්වහන්සේ මෙසේ පැවසීය ඇවැත්නි ඉවසිය හැක යැපිය හැක නමුත් හිස ටිකක් රිදෙනවා
සාරත්තා රජනීයෙසු පියරූපාභිනන්දිනො.,ඇලිය යුතු දේවල ඇලී ප්‍රිය රූපවලින් සතුටු වන්නෝ ය.
"රත්තො ඛො. අත්තත්ථම්පි යථාභූතං නප්පජානාති, පරත්ථම්පි යථාභූතං නප්පජානාති.","රාගයෙන් මඩනා ලද්දා තමාගේ අර්ථය ද, පරාර්ථය ද නිවැරදිව නොදනියි."
අනෙජො සබ්බධී සමො,නොසැලී සියල්ලට සමය
ඉස්සුකිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අනිස්සුකිතා හොති පරික්කමනාය,ඊර්ෂ්‍යා ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට ඊර්ෂ්‍යා රහිත බව ඇත්තේය
එවං විහාරී ආතාපී සන්තවුත්ති අනුද්ධතො,මෙලෙස වසන වීර්ය ඇති සන්සුන් හැසිරීම ඇති නොකැළඹෙන අය
නාමංයෙව අවසිස්සති,නම පමණක් ඉතිරිවේ
ධම්මප්පමාණො ධම්මප්පසන්නො.,ධර්මය හා ගුණය ප්‍රමාණ කොට පැහැදෙන පුද්ගලයා.
"කල්‍යාණමිත්තතා, භික්ඛවෙ, මහතො අත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, යහපත් මිතුරන් ඇති බව මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතී."
"තං කම්මං කම්මසමුදයාය සංවත්තති, න තං කම්මං කම්මනිරොධාය සංවත්තති.","ඒ කර්මය කර්ම රැස්වීම පිණිස පවතියි, කර්ම නිරුද්ධ කිරීම පිණිස නොපවතියි."
එවමාවුසොති ඛො ආයස්මා පිලින්දවච්ඡො පටිස්සුත්වා,එසේය ඇවැත්නි යයි පිලින්දවච්ඡ තෙරුන් පිළිතුරු දුන්නේය
ඔභාසෙන්තී දිසා සබ්බා,සියලු දිශා බබලයි
ආරද්ධං ඛො පන මෙ බ්‍රාහ්මණ වීරියං අහොසි අසල්ලීනං,මා විසින් නොහැකිළෙන්නාවූ වීර්ය පටන් ගන්නා ලද්දේ විය
අසමාහිතෙ විබ්භන්තචිත්තෙ,ඔවුන් එකඟ නොවූ තැතිගත් සිත් ඇතිව වෙසෙති
එතදග්ගං ඉමාසං පභානං.,මෙම ප්‍රභාවන් අතුරෙන් මෙය අග්‍ර වේ.
අනත්තුක්කංසකො හොති අපරවම්භී,තමා උසස් කොට නොසලකන හා අනුන්ට ගරහන්නේ නැති නම්
පමාදස්ස පරික්ඛයාය.,ප්‍රමාදය ගෙවීම පිණිසයි.
ද්වීහි භික්ඛවෙ ධම්මෙහි සමන්නාගතො භික්ඛු දිට්ඨෙව ධම්මෙ සුඛසොමනස්සබහුලො විහරති,මහණෙනි ධර්ම දෙකකින් යුත් භික්ෂුව මේ ජීවිතයේම සුව සහ සන්තෝෂ බහුලව වාසය කරයි
සස්සතඤ්ච අසස්සතඤ්ච සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච,සුවදුක්ද ආත්මයද ලෝකයද සදාකාලිකත් වේ අසදාකාලිකත් වේ කියති
කතමො පනාවුසො ඵස්සො,ඇවැත්නි ස්පර්ශය කවරේද
අත්තදත්ථං පරත්ථෙන,පරාර්ථය නිසා ආත්මාර්ථය
තඤ්ච දිස්වා ලතං ජාතං මූලං පඤ්ඤාය ඡින්දථ,එය දැක ප්‍රඥාවෙන් මුල කපන්න
අථ ඛො සො අනාවට්ටී කාමෙසු හොති,එකල්හි ඔහු කාමයන්ගෙන් නිදහස් වූවෙක් (නැවත නොහැරෙන්නෙක්) වෙයි
"අස්සමණො සමණපටිඤ්ඤො, අබ්‍රහ්මචාරී බ්‍රහ්මචාරිපටිඤ්ඤො.","ශ්‍රමණයෙක් නොවී ශ්‍රමණයෙක් යැයි කියාගන්නා, බඹසර රකින්නෙක් නොවී රකින්නෙක් යැයි කියාගන්නා අයෙකි."
"ඉධ, භික්ඛවෙ, පාපණිකො කුසලො හොති පණියං කෙතුඤ්ච වික්කෙතුඤ්ච.","මහණෙනි, මෙහි වෙළෙන්දා වෙළඳ බඩු ගැනීමටත් විකිණීමටත් දක්ෂ වෙයි."
අධිචිත්තමනුයුත්තෙන භික්ඛවෙ භික්ඛුනා,මහණෙනි අධිචිත්තය (සමාධිය හෝ විදර්ශනාව) වඩන භික්ෂුව විසින්
"කිඤ්ච, භික්ඛවෙ, ජාතිධම්මං වදෙථ? (හා අනෙක්වා)","මහණෙනි, මේ ඉපදෙන, ජරාවට පත්වෙන, ලෙඩවෙන, මැරෙන, ශෝකවන, කෙලෙස් සහිත දේවල් විදිහට කියන්නේ මොනවද?"
උප්පන්නානං පාපකානං අකුසලානං ධම්මානං පහානාය ඡන්දං ජනෙති වායමති වීරියං ආරභති චිත්තං පග්ගණ්හාති පදහති.,"උපන්නාවූ ලාමක අකුශල ධර්මයන්ගේ නො ඉපදීම පිණිස කුසලච්ඡන්දය උපදවාද, ව්‍යායාම කෙරේද, වීර්‍ය්‍යය කෙරේද, සිත ඔසවාද ප්‍රධාන වීර්‍ය්‍යය කෙරේද,"
එවමාවුසොති ඛො ආයස්මා ච සමිද්ධො ආයස්මා ච මහාකොට්ඨිකො ආයස්මතො සාරිපුත්තස්ස පච්චස්සොසුං.,එසේය ඇවැත්නි යි ආයුෂ්මත් සමිද්ධ ද ආයුෂ්මත් මහා කොට්ඨිත ද ආයුෂ්මත් සැරියුත් තෙරුන්ට පිළිතුරු දුන්හ.
මුත්තො මොචයතං අග්ගො තිණ්ණො තාරයතං වරො.,මිදුණු අය අතර අග්‍ර වූ එතෙර වූවන් අතර උතුම් වූ සේක.
ඉමිනා සුද්ධීති,මෙයින් පිරිසිදු වෙමු යයි සිතනවා දුටු සේක
යොධ පාණං විහිංසති,යමෙක් සතුන්ට හිංසා කරයි
මෙඝො වස්සති,වලාකුළ වැසි වැටේ
යො ච අබ්‍රහ්මචාරී බ්‍රහ්මචාරිපටිඤ්ඤො,බඹසර නොහැසිරෙමින් බඹසර හැසිරෙනවා යැයි කියන පුද්ගලයා
පඤ්ඤාය චස්ස දිස්වා ආසවා පරික්ඛීණා හොන්ති.,ප්‍රඥාවෙන් යුතුව චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධ කර ගැනීමෙන් සියලු කෙලෙස් (ආශ්‍රවයන්) ක්ෂය කර දමයි.
අහංපාස්සං පරෙසං අප්පියො අමනාපොති,මම ද අනුන්ට අප්‍රිය මෙන්ම අමනාප වූවෙක් වන්නෙමි
අරියද්දසා පණ්ඩිතා,ආර්ය ධර්ම දකින නුවණැති අය
සො පඤ්චන්නං ඔරම්භාගියානං සංයොජනානං පරික්ඛයා ඔපපාතිකො හොති.,හෙතෙම ඕරම්භාගිය සංයෝජන පස ක්ෂය කිරීමෙන් බඹලොව උපදින්නෙක් වෙයි.
අථ තුම්හෙ කාලාමා පජහෙය්‍යාථ.,"කාලාමයෙනි, එවිට ඔබ ඒවා අත්හරින්න."
මානුස්සිකා ච සම්පත්ති,මානුෂික සම්පත්ද
කාමන්ධා,කාමයෙන් අන්ධ වූ අය
අභිභුං මෙති මඤ්ඤති,අසංඥ තලවැසි බ්‍රහ්මයා මාගේ යයි හඟියි
"නෙක්ඛම්මවිතක්කං, අබ්‍යාපාදවිතක්කං, අවිහිංසාවිතක්කං.","නෛෂ්ක්‍රම්‍ය විතර්කය, අව්‍යාපාද විතර්කය හා අවිහිංසා විතර්කයයි."
මච්චුධෙය්‍යං සුදුත්තරං,ඉක්මවිය දුෂ්කර මාර වෘත්තය ඉක්මවමින්
පතිරූපදෙසවාසො සප්පුරිසාවස්සයො.,සුදුසු පෙදෙසක විසීම හා සත්පුරුෂ ඇසුරයි.
ධම්මරාජා,ධර්ම රජ
සුඛස්ස ච පහානා දුක්ඛස්ස ච පහානා චතුත්ථං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති.,"සැප දුක දෙකම ප්‍රහීණ කළ, උපේක්ෂාවෙන් හා සිහියෙන් පිරිසිදු වූ සතරවන ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කරයි."
විමුත්තිසුඛපටිසංවෙදී,විමුත්තියෙහි සුවය අත්විඳිමින්
ලාභී අන්නස්ස පානස්ස වත්ථස්ස යානස්ස.,ආහාර පාන වස්ත්‍ර හා යාන වාහන ලබන්නෙකි.
අදාසි මෙ අකාසි මෙ ඤාතිමිත්තා සඛා ච මෙ,මට දුන්නේය මට කළේය ඔහු මගේ මිතුරෙකි
භොජනං දදමානො අරියසාවකො චත්තාරි ඨානානි දෙති.,භෝජනය දෙන ආර්ය ශ්‍රාවකයා කරුණු හතරක් පූජා කරයි.
ලඞ්ගීති ඛො භික්ඛු අවිජ්ජායෙතං අධිවචනං.,"මහණ, දොර අගුල (ලඞ්ගී) යනු අවිද්‍යාවට නමකි."
පීතියා ච විරාගා උපෙක්ඛකො ච විහරති.,ප්‍රීතියෙහි නොඇල්මෙන් උපේක්ෂා සහගතව වාසය කරයි.
යෙන මහාවනං තෙනුපසඞ්කමි දිවාවිහාරාය,මහා වනය යම් තැනෙක්හි ද එතැනට දහවල් වාසය පිණිස එළඹියහ
තයොමෙ භික්ඛවෙ පුග්ගලා සන්තො සංවිජ්ජමානා ලොකස්මිං.,"මහණෙනි, ලෝකයෙහි පුද්ගලයෝ තිදෙනෙක් විද්‍යමාන වෙති."
න පුප්ඵගන්ධො පටිවාතමෙති,මල් සුවඳ උඩු සුළඟට නොයයි
සඤ්ඤාසොඛුම්මෙන සඞ්ඛාරසොඛුම්මෙන සමන්නාගතො.,සංඥාවෙහි හා සංස්කාරයන්හි සියුම් බව අවබෝධ කර ගත්තේය.
අනිඝො තිණ්ණකථංකථො විසල්ලො,දුක් නැති සැක ඉක්ම වූ හුල් නැති
ඉමෙ ඛො භික්ඛවෙ තයො ආසවා,මහණෙනි මේ ආශ්‍රව තුනයි
ඉමෙ ඛො චත්තාරො වාදී.,"මහණෙනි, මේ වාදීහු සතර දෙනා ය."
"ඉධ, භික්ඛවෙ, එකච්චො පුග්ගලො නීචෙ කුලෙ පච්චාජාතො හොති.","මහණෙනි, මෙලොව ඇතැම් පුද්ගලයෙක් නීච කුලයක උපන්නේ වෙයි."
යෙ ධම්මා මනසිකරණීයා තෙ ධම්මෙ න මනසි කරොති,යම් ධර්මයන් මෙනෙහි කළයුත්තාහුද ඒ ධර්මයෙන් මෙනෙහි නොකරයි
අථ ඛො ආයස්මා මහාකස්සපො තානි දෙවතාසතානි පටික්ඛිපිත්වා,ඉක්බිති මහාකාශ්‍යප තෙරුන් ඒ දේවතාවන් ප්‍රතික්‍ෂේප කළහ
ඤාති අතිථි පුබ්බපෙත රාජ දෙවතා බලිං කත්තා.,"නෑ, අමුත්තන්, මළගියවුන්, රජුන් හා දෙවියන්ට බලි පුදයි."
එකච්චානං ජච්චන්ධානං හත්ථිස්ස වාලධිං දස්සෙසි,ඇතැමකුට ඇතාගේ වලිග අග පෙන්වීය
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා සබ්‍යාබජ්ඣා.","මහණෙනි, මේ පීඩා සහිත ධර්ම දෙකකි."
තෙන ඛො පන සමයෙන මහා අකාලමෙඝො උදපාදි,එම සමයෙහි මහ අකාල වළාකුලක් ඇතිවිය
අඞ්ගපච්චඞ්ගානි ආසීතිකපබ්බානි විය.,අවයව අසූ අවුරුදු වැල් පුරුක් වැනි විය.
සස්සමණබ්‍රාහ්මණියා පජාය,මහණ බමුණන් සහිත ප්‍රජාවෙහි
විඤ්ඤාතං මෙති න මඤ්ඤති,විඤ්ඤාතය මාගේයයි නොහඟින්නාහ
දස ඛො පනිමානි,මේ දස (දහයක්) වනාහි
යො න හන්ති න ඝාතෙති තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,නොමරන නොමරවෙන ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
"යානි කානිචි භයානි උප්පජ්ජන්ති සබ්බානි තානි බාලතො උප්පජ්ජන්ති, නො පණ්ඩිතතො.","යම්කිසි බියක් උපදී නම් ඒ සියල්ල උපදින්නේ බාලයා නිසාය, පණ්ඩිතයා නිසා නොවේ."
පඤ්ච ඉමා ගතියො.,ගති පසක් ඇත.
සාධුවිහාරිධීරං,හොඳින් ජීවත් වන ධීර අය
ආයස්මාව ගොතමො සුඛවිහාරිතරො,ආයුෂ්මත් ගෞතමයන් වහන්සේම වඩා සැපයෙන් වසති
චක්ඛුමා විසමානීව විජ්ජමානෙ පරක්කමෙ,බුද්ධිමත් කෙනා සෑම අවස්ථාවකම උත්සාහය ඇතිව
චත්තාරොමෙ කවී.,මේ කවීහු සතර දෙනෙකි.
සකදාගාමිස්ස අප්පහීනානි.,සකෘදාගාමී පුද්ගලයාට (සංයෝජන) ප්‍රහීණ වී නැත.
විද්වා ච වෙදෙහි සමෙච්ච ධම්මං,නුවණැත්තා ධර්මය දැනගනී
අසප්පුරිසභූමිඤ්ච සප්පුරිසභූමිඤ්ච දෙසෙස්සාමි.,අසත්පුරුෂ භූමිය සහ සත්පුරුෂ භූමිය පිළිබඳව මම දේශනා කරමි.
භික්ඛු සතො සබ්බලොකෙ,සිහි ඇතිව ලෝකයෙහි
විමුත්තිඤාණදස්සනසම්පන්නො තදත්ථ කථඤ්ච කත්තා.,විමුක්ති ඥානදර්ශනයෙන් යුක්ත වී ඒ ගැන ද කතා කරන්නා වූ.
"එකපුග්ගලො, භික්ඛවෙ, ලොකෙ උප්පජ්ජමානො උප්පජ්ජති අච්ඡරියමනුස්සො","මහණෙනි, ලෝකයෙහි එකම පුද්ගලයෙක් උපදනේ ආශ්චර්‍ය්‍ය මනුෂ්‍යයෙක්ව උපදී."
යෙභුය්‍යසිකා පඤ්ඤත්තා.,යෙභුය්‍යසිකාව පනවන ලදී.
පියරූපස්සාදගධිතාසෙ දෙවකායා පුථු මනුස්සා ච,ප්‍රිය රූපයන්ගේ රසයට බැඳුණු දෙවියෝද බොහෝ මිනිස්සුද සිටිති
කලිංව කිතවා සඨො,කපටි කෙනෙක් වගේ සඟවගෙන ඉන්නවා
මරණෙනපි තං පහීයති,මරණයෙන් ඒ දේවල් අත්හැරෙයි
අධිසීලසික්ඛාසමාදානං.,අධි ශීල ශික්ෂා සමාදානය.
තයො පුග්ගලා ලොකෙ උප්පජ්ජන්ති,ලෝකයේ පුද්ගල තුනක් උපදිති
පඤ්චන්නං ඔරම්භාගියානං සංයොජනානං පරික්ඛයා ඔපපාතිකො හොති.,ඕරම්භාගිය සංයෝජන පස ක්ෂය කිරීමෙන් බඹලොව උපදින්නෙක් වෙයි.
සො බ්‍රාහ්මණො සො සමණො ස භික්ඛූ,ඔහුම බ්‍රාහ්මණයෙකි ඔහුම ශ්‍රමණයෙකි ඔහුම භික්‍ෂුවෙකි
නිහීයති තස්ස යසො කාළපක්ඛෙව චන්දිමාති.,ඔහුගේ කීර්තිය කළුවර පක්ෂයේ හඳ මෙන් පිරිහෙයි.
දෙවෙ මාභිනන්දි,දෙවියන්ට සතුටු වෙයි
තමෙනං භොගෙ වා නඞ්ගුට්ඨෙ වා ගණ්හෙය්‍ය,හෙතෙම ඒ සර්පයාගේ කඳෙන් හෝ වලිගයෙන් (නඞ්ගුට්ඨෙ) අල්ලා ගන්නේය
විගතපිපාසො විගතපරිළාහො විගතතණ්හො,පහවූ පිපාසය පහවූ දැවිල්ල හා පහවූ තෘෂ්ණාව ඇත්තෙක් වේද
"පහානං කාමසඤ්ඤානං, දොමනස්සාන චූභයං.",කාම සංඥාවන් ද දොම්නස ද යන දෙකම ප්‍රහාණය කිරීම වේ.
කප්පඤ්ජහං සුමෙධං,කල්පනා අත්හරින ඤාණවන්ත
අප්පො සග්ගාය ගච්ඡති,ස්වල්පයෙක්ම ස්වර්ගයට යයි
ඉමෙ චත්තාරො ආසීවිසූපමා පුග්ගලා.,"මහණෙනි, මේ සර්පයන් බඳු පුද්ගලයන් සතර දෙනාය."
දිට්ඨියා සුප්පටිවිද්ධානං.,නුවණින් මනාකොට විනිවිද දකින ලද.
අජ්ඣත්තං රූපසඤ්ඤී බහිද්ධා රූපානි පස්සති පරිත්තානි සුවණ්ණදුබ්බණ්ණානි.,පිටත්හිවූ නොවැඩුනාවූ යහපත් වර්ණ හා දුර්වර්ණ ඇත්තාවූ රූපයන් දකීද?
දුතියම්පි භගවා තුණ්හී අහොසි,දෙවන වරටද භග්‍යවතුන් වහන්සේ නිශ්ශබ්ද වූසේක
සීතස්ස පුරක්ඛතො උණ්හස්ස පුරක්ඛතො,ශීතයෙන්ද උෂ්ණයෙන්ද පීඩා ලබමින්
යෙ අනුකම්පෙය්‍යාථ. තීසු ඨානෙසු සමාදපෙතබ්බා.,යමෙකුට අනුකම්පා කරන්නේ නම් ඔවුන් කරුණු තුනක පිහිටුවිය යුතුය.
වචීසුචිං,වචනයෙන් පිරිසිදු බව
අඤ්ඤං ජීවං අඤ්ඤං සරීරං ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤන්ති,ජීවය එකක් සිරුර අනෙකක් මේම සත්‍යය අනිත්වාද බොරුය කියති
අඤ්ඤාසිකොණ්ඩඤ්ඤං නිසින්නං,අඤ්ඤාකොණ්ඩඤ්ඤ තෙරුන් වැඩහිඳින බව
එකධම්මං අතීතස්ස භික්ඛවෙ පුරිසපුග්ගලස්ස,මහණෙනි එක් ධර්මයක් ඉක්මවා ගිය පුද්ගලයෙකුට
කුලපුත්තා උපෙන්ති,කුලපුත්‍රයෝ මෙයට පැමිණෙති
මිච්ඡාලද්ධො ච යො යසො,බොරුවෙන් ලත් යසය
පරෙ සන්දිට්ඨිපරාමාසී ආධානග්ගාහී දුප්පටිනිස්සග්ගී භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ අසන්දිට්ඨිපරාමාසී අනාධානග්ගාහී සුප්පටිනිස්සග්ගී භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ තමන්ගේ දෘෂ්ටිය තදින් අල්ලාගෙන සිටින්නාහු වන්නාහ අපි එය තදින් අල්ලාගෙන නොසිටින්නාහු පහසුවෙන් දුරු කළ හැක්කාහු වන්නෙමුයි
ඵුට්ඨො විමොක්ඛො මනසා,සිතින් විමුක්තිය ස්පර්ශ කරයි
සචෙ නෙරෙසි අත්තානං,තමා නිශ්ශබ්ද කරගත්තොත්
සග්ගං සො උපපජ්ජති,ඔහු දෙව්ලොවට උපදිනවා
පමුදිතො,සතුටු සිතින්
අකාමස්ස තෙ ගමිස්සන්ති,අකාම තැනට ඔවුන් යති
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ ධම්මකථිකා.,"මහණෙනි, මේ ධර්ම කථිකයෝ සතර දෙනෙකි."
භික්ඛුසඞ්ඝො චා,භික්ෂු සංඝයාද එසේමය
බ්‍රාහ්මණෙන වා මහාසාලෙන.,මහාසාර බ්‍රාහ්මණයෙකු ලෙස.
පත්තචීවරමාදාය,පාත්‍ර සිවුරු රැගෙන
මනසිකරණීයානං ධම්මානං මනසිකාරා,මෙනෙහි කළයුතු ධර්ම මෙනෙහි කරන ඕහට
මදප්පමාදා විරතං විප්පමුත්තං,මදය හා ප්‍රමාදයෙන් මිදුනේය
අන්තරඝරං පවිට්ඨො ඛො බාහිය භගවා පිණ්ඩායා,බාහිය උන්වහන්සේ පිණ්ඩපාතයට නුවර ඇතුළට ගොස් ඇත
චොරො සබ්‍රහ්මකෙ ලොකෙ,ලෝකයේ මහ සොරෙකි
අත්ථං හිත්වා පියග්ගාහී,යහපත අතහැර ප්‍රිය දේම අල්ලන අය
එතරහි මනුස්සා අක්කොසන්ති,දැන් මිනිසුන් බණිති
ලුද්ධො අභිසඞ්ඛරොති කායෙන වාචාය මනසා තදපි අකුසලං.,"ලෝභයෙන් ඇලුණේ කයින්, වචනයෙන් හෝ සිතින් රැස් කරන දේ ද අකුසල්ය."
සචෙ කොචි භික්ඛු ආයස්මතො මොළියඵග්ගුනස්ස සම්මුඛා,ඉදින් කිසි භික්ෂුවක් ආයුෂ්මත් මොළියඵග්ගුණ භික්ෂුව ඉදිරියෙහි
කායස්ස භෙදා සප්පඤ්ඤො සග්ගං සො උපපජ්ජති,ශරීරය බිඳී මරණින් පසු නුවණැත්තා දෙව්ලොවට උපදියි
සචෙ ඛො පන අත්ථි පරො ලොකො.,ඉදින් පරලොවක් ඇත්නම්.
එවං ඉජ්ඣන්ති දක්ඛිණා,මෙලෙස දානය සාර්ථක වේ
විප්පසන්නො අනාවිලො,පිරිසිදු ප්‍රසන්න නොකැළඹුණු
අත්තනා ච අදින්නාදායී හොති.,තෙමේ ද සොරකම් කරන්නෙක් වෙයි.
එසෙවන්තො භවරාගානුසයානං,එයම භවරාගානුසයයන්ගේ (භවයට ඇති ඇල්මේ) කෙළවර වන්නේය
රාජාරහො හොති රාජභොග්ගො.,"රජුට සුදුසු වෙයි, රජුගේ පරිභෝජනයට සුදුසු වෙයි."
න සීලබ්බතමත්තෙන,ශීලය පමණින් හෝ වත් පමණින් හෝ
කාමහෙතු කාමනිදානං,කාමය හේතු කොට ගෙන කාමය මුල් කරුණ කොට
පටිසංවෙදී විහරිතුං පහොති,අත්විඳිමින් වාසය කිරීමට සමර්ථ වේද
"මහිච්ඡස්ස, භික්ඛවෙ, අනුප්පන්නා චෙව අකුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච කුසලා ධම්මා පරිහායන්තීති.","මහණෙනි, දැඩිලෝබ පුද්ගලයා තුළ පෙර නූපන් අකුශලධර්මයෝත් උපදිත්, උපන්නාවූ කුශලධර්මයෝත් පිරිහෙත්."
ඉන්දඛිලුපමො තාදි සුබ්බතො,නුවර දොර කණුවක් මෙන් නොසැලෙන යහපත් වත් ඇති
සමාහිතං වා චිත්තං,තැන්පත් සිත (සමාධියෙන් යුත් සිත)
එවං සුභාසිතා වාචා,හොඳින් කියූ ධර්ම වචනය
තණ්හාදුතියො පුරිසො,තෘෂ්ණාව සමග මිනිසා
ආකිඤ්චඤ්ඤායතනං ආකිඤ්චඤ්ඤායතනතො අභිඤ්ඤාය ආකිඤ්චඤ්ඤායතනං න මඤ්ඤති,ආකිඤ්චඤ්ඤායතන දෙවියන් ආකිඤ්චඤ්ඤායතන දෙවියන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන ආකිඤ්චඤ්ඤායතන දෙවියන් තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ
සබ්බං පරවසං දුක්ඛං,අනුන්ට අයත් වී සිටීම සියල්ල දුකකි
නිච්චං උජ්ඣානසඤ්ඤිනො,නිතරම දෝෂ සොයන හිත ඇති කෙනාට
කිං කාහසි ගයං ගන්ත්වා උදපානොපි තෙ ගයාති,ගයාවට ගොස් කුමක් කරන්නෙහිද තොපගේ ලිඳත් ගයාවකි
"ඨානඤ්ච ඛො එතං, භික්ඛවෙ, විජ්ජති යං පුථුජ්ජනො අරහන්තං ජීවිතා වොරොපෙය්‍ය.","මහණෙනි, මෙබඳු දෙයක් නම් දක්නට ලැබේ. (එනම්) යම් හේතුවක් නිසා පෘථග්ජනයෙක් රහත් කෙනෙකුන් ජීවිතයෙන් තොර කරන්නේය,"
චිරං දිට්ඨො මෙ කාමෙසු ආදීනවො,කල්ඉඳලාම කාමයන්හි දෝෂ මට පෙනේ
විඤ්ඤාණං අවික්ඛිත්තං,සිත විසුරුවා නැත
නිච්චං සුචිගවෙසිනා,නිතර පිරිසිදුකම සොයන කෙනාට
චන්දංව විමලං සුද්ධං විප්පසන්නමනාවිලං,පූර්ණ චන්ද්‍රයා වගේ නිර්මල පිරිසිදු පැහැදිලි සිත් ඇති
තම්හා සමාධිම්හා වුට්ඨහිත්වා,එම සමාධියෙන් නැගිට
ඉමස්මිං අසති ඉදං න හොති,මෙය නැති විට මෙය නොවේ
තීණි සුඛානි,සුඛ තුනක් ඇත
"තමෙනං, භික්ඛවෙ, චත්තාරො මහාරාජානො දෙවානං තාවතිංසානං. ආරොචෙන්ති.","මහණෙනි, එවිට සතර වරම් මහරජවරු තව්තිසා දෙවියන්ට ඒ බව දන්වති."
බ්‍යාපාදො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා බ්‍යාපාදං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසං පජහති,ව්‍යාපාදය හිත කෙලෙසන්නකැයි මෙසේ දැන හිත කෙලෙසන ව්‍යාපාදය දුරු කරයි
කූටම්පි අවස්සුතං හොති පූතිකං හොති.,"මුදුන තෙත් වෙයි, කුණු වෙයි."
අසස්සතං සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච,සුවදුක්ද ආත්මයද ලෝකයද සදාකාලික නොවේ කියති
චතුත්ථො චෙතොඛිලො පහීනො හොති,සිව්වන චේතෝඛිලය පහ කරන ලද්දේ වෙයි
ඵස්සෙ අසන්තෙ න භවන්ති,ස්පර්ශය නැතිකල්හි ඒවා නොවේ
වස්සිතා නො ගජ්ජිතා.,"වසියි, ගර්ජනා නොකරයි."
තචො ච න්හාරු ච අට්ඨි ච අවසිස්සතු.,හම ද නහර ද ඇට ද පමණක් ශරීරයෙහි ඉතිරි වේවා.
උපසඞ්කමිත්වා බාහියං එතදවොච,පැමිණ බාහියට මෙසේ කීවා
එවං වුත්තෙ ආයස්මා සඞ්ගාමජි තුණ්හී අහොසි,මෙසේ කී විට ආයස්මා සංගාමජි නිශ්ශබ්ද විය
අතිචිරං අනුවිතක්කයතො අනුවිචාරයතො කායො කිලමෙය්‍ය,බොහෝ වේලාවක් (කුසල් වුවද) නැවත නැවත සිතීමෙන් ශරීරය ක්ලාන්ත වෙයි
පසන්නො ආසනං දජ්ජා,පැහැදුනේ ආසන දේ
පාණාතිපාතිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස පාණාතිපාතා වෙරමණී හොති උපරිභාගාය,ප්‍රාණඝාත කරන පුද්ගලයාට උසස් බව පිණිස ප්‍රාණඝාතයෙන් වෙන්වීම ඇත්තේය
"නො චෙදං පණ්ඩිතො සුචින්තිතචින්තී ච අභවිස්ස සුභාසිතභාසී ච සුකතකම්මකාරී ච, කෙන නං පණ්ඩිතා ජානෙය්‍යුං - ‘පණ්ඩිතො අයං භවං සප්පුරිසො’ති?","ඉදින් පණ්ඩිතයා යහපත් දේ සිතන්නෙක්, පවසන්නෙක්, කරන්නෙක් නොවූයේ නම්, 'මේ පින්වතා පණ්ඩිතයෙකි, සත්පුරුෂයෙකි' කියා පණ්ඩිතයෝ කෙසේ දැනගනිත්ද?"
අවිජ්ජාය නිරොධා සඞ්ඛාරනිරොධො.,අවිද්‍යාව නැති වීමෙන් සංස්කාර නැති වේ (දුක කෙළවර වේ).
කාකා ගිජ්ඣා ච ඛාදන්ති,කපුටන් ගිජුලිහිණියන්ද කති
තං තෙ පඤ්ඤාය භෙච්ඡාමි,මම එය නුවණින් බිඳ දමමි
එසො තෙ සමණ පුත්තො පොස න,ශ්‍රමණය මෙය තොපගේ පුත්‍රයාය ඔහු පෝෂණය කරව
මූලාය පටිකස්සනං පඤ්ඤත්තං.,මූලාය පටිකස්සන කර්මය පනවන ලදී.
කඞ්ඛා වා විමති වා.,සැකයක් හෝ විමතියක් (ඇති නම්).
තත්‍ර තුම්හෙහි න ආනන්දො න සොමනස්සං න චෙතසො උප්පිලාවිතත්තං කරණීයං,ඒ ගුණ කීමෙහි තොප විසින් ප්‍රීති නොකට යුත්තේය සිත් අසතුටු නොකට යුත්තේය
යථා සඞ්කාරඨානස්මිං,කසල ගොඩක
අව්හානං නාභිනන්දෙය්‍ය,ආරාධනාව නොපිළිගන්න
බහුජනඅහිතාය පටිපන්නො හොති බහුජනදුක්ඛාය,බොහෝ දෙනාට අහිත පිණිස බොහෝ දෙනාට දුක් පිණිස පිළිපන්නේ වෙයි
තිණදොසානි ඛෙත්තානි දොසදොසා අයං පජා,ප්‍රජාවට ද්වේෂ දෝෂයක් ඇත
ඝොසප්පමාණො ඝොසප්පසන්නො.,ප්‍රශංසාව හෝ ශබ්දය ප්‍රමාණ කොට පැහැදෙන පුද්ගලයා.
යො ආරොග්‍යෙ ආරොග්‍යමදො සො සබ්බසො පහීයි.,නීරෝගීකම නිසා ඇති වන යම් මදයක් වේ ද එය සහමුලින්ම ප්‍රහීණ විය.
පරිමුට්ඨා පණ්ඩිතාභාසා,සිහි එළවා ගත් පණ්ඩිත පෙනුම ඇති මූඪයෝ
ඔපපාතිකා යොනි එකා.,ඔපපාතික යොනියක් ඇත.
ඉධාතාපී ඛයං දුක්ඛස්ස පාපුණෙති.,මෙහි වීර්යයෙන් යුක්ත වන්නා දුක අවසන් කරයි.
සීතස්ස උණ්හස්ස ජිඝච්ඡාය පිපාසාය,ශීතල උෂ්ණය බඩගින්න හා පිපාසය ඉවසන්නේ වෙයි
සංසුද්ධචාරණො,පිරිසිදු චරණ ඇත
ඨානං මනාපං කාතුං අනත්ථාය සංවත්තති.,කිරීමට මනාප වුව ද අයහපත සලසන කරුණකි.
තස්ස මය්හං බ්‍රාහ්මණ නිසින්නස්ස තං භයභෙරවං ආගච්ඡති,බ්‍රාහ්මණය හුන්නාවූ මා වෙතට ඒ භයානක අරමුණ ඒ ද
න සො සොචති නාජ්ඣෙති,ඔහු ශෝක නොකරයි පසුතැවෙන්නේ නැත
එහි ත්වං අය්‍යපුත්ත යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කම,ආර්ය පුත්‍රය භග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත යන්න
ධම්මං අජානන්තා අධම්මං අජානන්තා,ධර්මය නොදන්නා නිසා අධර්මයද නොදනිති
එවංවාදිනො භික්ඛවෙ අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා,මහණෙනි මෙසේ කියන්නාවූ අන්‍ය තීර්ථක පරිබ්‍රාජකයන්ට
යෙසං සන්නිචයො නත්ථි,රැස්කිරීමක් එකතුකිරීමක් නැති අයට
සස්සතො ච අසස්සතො ච අත්තා ච ලොකො ච,ආත්මයද ලෝකයද සදාකාලිකත් වේ අසදාකාලිකත් වේ යැයි කියති
පමාදස්ස පහානාය.,ප්‍රමාදය දුරු කිරීම පිණිසයි.
අප්පං දානං න හීළෙය්‍ය,ස්වල්ප දානයට නොගරහන්න
පඤ්ඤින්ද්‍රියං භාවෙති.,"ප්‍රඥෙන්ද්‍රිය වඩාද,"
අග්ගොභාසො පඤ්ඤොභාසො.,ගිනි අවභාසය සහ ප්‍රඥා අවභාසය.
කිච්ඡො මනුස්සපටිලාභො,මිනිස් ජාති ලැබීම දුර්ලභය
සබ්බං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,සියල්ලට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැතිකිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි
දිට්ඨධම්මිකානං වජ්ජානං සංවරාය.,මෙලොව දෝෂ සංවරයට ය.
"තීණිමානි, භික්ඛවෙ, පණ්ඩිතපඤ්ඤත්තානි සප්පුරිසපඤ්ඤත්තානි.","මහණෙනි, පණ්ඩිතයන් විසින් පනවන ලද, සත්පුරුෂයන් විසින් පනවන ලද මේ කරුණු තුනකි."
න චන්දනං තගරමල්ලිකා,සඳුන් තුවරලා මල්ලිකා සුවඳද උඩු සුළඟට නොයයි
වත්තා පවත්තා අත්ථස්ස නින්නෙතා අමතස්ස දාතා,ධර්මය කියන්නෝය ධර්මය පවත්වන්නෝය අර්ථය පිටතට ගෙන දක්වන්නෝය අමෘතය (නිවන) දෙන්නෝය
යො දණ්ඩෙන විහිංසති,යමෙක් දඬුවමින් පෙළනවා නම්
අයං දුක්ඛසමුදයොති යථාභූතං අබ්භඤ්ඤාසිං,මේ දුක් ඉපදීමට හේතුවයැයි තතුසේ දත්තෙමි
"ද්වෙමා, භික්ඛවෙ, පරියෙසනා - අරියා ච පරියෙසනා, අනරියා ච පරියෙසනා.","මහණෙනි, සෙවීම් දෙකක් තියෙනවා: ආර්ය පර්යේෂණය (උතුම් සෙවීම) සහ අනාර්ය පර්යේෂණය (පෘථග්ජන සෙවීම)."
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ දෙවා චුතා දෙවෙසු පච්චාජායන්ති.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම යම් සත්වකෙනෙක් මනුෂ්‍ය යෝනියෙන් චුතවූවාහු දෙවියන් විෂයෙහි උපදිත්ද, ඒ සත්වයෝ ස්වල්පවෙත්."
මිච්ඡා පටිපජ්ජති,වැරදි මගට යයි
කතං කරණීයං,කළයුතු දෙය කරන ලදී
සංවුතින්ද්‍රියො,ඉඳුරන් සංවර කරයි
ඉස්සුකී මච්ඡරී සඨො,ඊර්ෂ්‍යා කරන මසුරු කපටි නම්
සොචති පුත්තෙහි පුත්තිමා ගොපියො ගොහි තථෙව සොචති,දරුවන් ඇති තැනැත්තා දරුවන් නිසා ශෝක කරයි ගවයන් ඇති තැනැත්තත් එසේම ශෝක කරයි
සකං මුත්තකරීසං ආහාරෙමි.,තමාගේම මළමුත්‍ර අනුභව කරමි.
අහං ඛො පන බ්‍රාහ්මණ රත්තිංයෙව සමානං රත්තීති සඤ්ජානාමි,බ්‍රාහ්මණය මම වනාහි රාත්‍රියම රාත්‍රියයයි දනිමි
ඉධාහං භික්ඛවෙ භුත්තාවී අස්සං පවාරිතො පරිපුණ්ණො පරියොසිතො සුහිතො යාවදත්ථො,මහණෙනි මම වනාහි වැළඳුයේ වෙමි ඇති පමණ වැළඳුයෙමි භොජනයෙන් සම්පූර්ණ වූයේ වෙමි වළඳා අවසන් කෙළෙමි සුවපත් වූයෙමි ප්‍රයෝජන ඇතිතාක් ආහාර ගත්තෙමි
භිංසනකං වනසණ්ඩං අජ්ඣොගාහෙත්වා විහරාමි.,භයානක වනයකට පිවිස වාසය කරමි.
සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා පවෙදිතානි.,තමන් වහන්සේ ම විශිෂ්ට ඥානයෙන් දැන ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට ප්‍රකාශ කළ සේක.
ආනන්දො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි.,ආනන්ද තෙරුන් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත පැමිණියහ.
උප්පන්නං කාමවිතක්කං නාධිවාසෙති.,උපන් කාම විතර්කය (සිතෙහි) රඳවා නොගනියි.
මනොපකොපං රක්ඛෙය්‍ය,සිතින් ඇතිවන අකුසල වළක්වන්න
සම්පරායිකානං අකුසලානං ධම්මානං පටිඝාතාය.,පරලොව අකුසල ධර්ම වැළැක්වීමට ය.
චතූසු භික්ඛවෙ මිච්ඡා පටිපජ්ජමානො බාලො.,"මහණෙනි, සතර දෙනෙකු කෙරෙහි වරදවා පිළිපදින බාලයා."
කරොතු සුප්පවාසා කොලියධීතා සත්ත භත්තානි පච්ඡා ත්වං කරිස්සසි,සුප්පවාසාගේ බත් සත මුලින් ඉටු කිරීමට ඉඩ දෙන්න පසුව ඔබගේ දානය ඉටු කරන්න
නිගණ්ඨො ආවුසො නාටපුත්තො සබ්බඤ්ඤූ,ඇවැත්නි නිගණ්ඨ නාතපුත්ත තෙමේ සියල්ල දන්නා වූ
යථා ජානෙය්‍ය තථා වදෙය්‍ය,දන්නා පරිදිම කියයි
එතෙ ධම්මෙ භාවයිත්වා තයො සුඛසමුද්දයෙ,මෙම ධර්ම තුන වඩාගෙන සැප වැඩි කරගන්න
"යො ච අකප්පියෙ අකප්පියසඤ්ඤී, යො ච කප්පියෙ කප්පියසඤ්ඤී.","යමෙක් අකැපවූ දෙයෙහි අකැපය යන සංඥා ඇත්තේ වේද, යමෙක් කැපවූ දෙයෙහි කැපය යන සංඥා ඇත්තේ වේද යන මේ දෙදෙනාටයි."
න නිකෙතෙ රමන්ති තෙ,ආලය ගෙවල් කෙරෙහි නොඇලෙති
"ඨානඤ්ච ඛො එතං, භික්ඛවෙ, විජ්ජති යං පුථුජ්ජනො කඤ්චි ධම්මං අත්තතො උපගච්ඡෙය්‍ය.","මහණෙනි, මේ කාරණය නම් විද්‍යමාන වේ. (එනම්) යම් හෙයකින් පෘථග්ජනයෙක් කිසි ධර්මයක් ආත්ම වශයෙන් ගන්නේය,"
ආසං න කුබ්බන්ති,තෘෂ්ණා නොකරති
අප්පම්පි වුත්තා අභිසජ්ජති.,ස්වල්පයක් කීවත් පිළිදැවෙයි (කිපෙයි).
භික්ඛුසඞ්ඝං පච්චුපට්ඨිතො හොති චීවරෙන.,භික්ෂු සංඝයාට සිවුරු පිරිකරින් උපස්ථාන කරයි.
කිඤ්ච භික්ඛවෙ කාමානං නිස්සරණං,මහණෙනි කාමයන්ගේ නිස්සරණය (නිදහස් වීම) කවරේද
තෙ න පරිමුච්චන්ති ජාතියා ජරාය මරණෙන සොකෙහි පරිදෙවෙහි,ඔවුහු ඉපදීමෙන්ද ජරාවෙන්ද මරණයෙන්ද ශෝකයෙන්ද වැළපීමෙන්ද නොමිදෙත්
සබ්බෙ තෙ භවා අනිච්චා දුක්ඛා විපරිණාමධම්මා,ඒ සියලු භවයෝ අනිත්‍යය දුක් සහිත වෙනස්වීමේ ස්වභාවය ඇති
අස්සද්ධෙ සද්ධාසම්පදාය පතිට්ඨාපෙති.,අශ්‍රද්ධාවන්ත මව්පියන් ශ්‍රද්ධාවෙහි පිහිටුවීමෙන්ම ඔවුන්ට සැබෑ ලෙස පෙරළා උපකාර කළේ වෙයි.
දිට්ඨෙව ධම්මෙ අඤ්ඤං ආරාධෙය්‍ය.,මේ ජීවිතයේම අර්හත්භාවය සාක්ෂාත් කරයි.
භවාභවාය මාකාසි තණ්හං,භවයෙන් භවයට තෘෂ්ණා නොකර
සො සුණාති - ‘ඉත්ථන්නාමො කිර ඛත්තියො ඛත්තියෙහි ඛත්තියාභිසෙකෙන අභිසිත්තො’ති.,හෙතෙම මෙනම් ක්ෂත්‍රියයා ක්ෂත්‍රියයන් විසින් අභිෂේක කරන ලදැයි අසයි.
කො නු ඛො භන්තෙ වම්මිකො?,"ස්වාමීනි, තුඹස යනු කුමක්ද?"
න සුරං න මෙරයං,සුරාව හෝ මල්යුසින් කළ මත්පැන් නොබොමි
යමරියගරහී නිරයං උපෙති වාචං මනඤ්ච පණිධාය පාපකන්ති.,වචනය හා සිත පවට යොදවා ආර්යයන්ට ගරහන්නා නිරයට යයි.
"නික්කුජ්ජිතං වා උක්කුජ්ජෙය්‍ය, පටිච්ඡන්නං වා විවරෙය්‍ය.","යටිකුරු කළ දෙයක් උඩුකුරු කරන්නාක් මෙන්, වැසුණු දෙයක් විවෘත කරන්නාක් මෙන්."
සීසච්ඡවි සංඵුටිතා සම්මිලාතා.,හිස හම ඇකිළී මලානික විය.
තෙ අප්පකසිරෙන සමුදාගච්ඡන්ති,ඒ (ජීවිතයට අවශ්‍ය) පිරිකර ද අමාරුවකින් තොරව (පහසුවෙන්) ලැබේ ද
තථාගතෙ ච තථාගතසාවකෙ ච.,තථාගතයන් වහන්සේ කෙරෙහි සහ තථාගත ශ්‍රාවකයන් කෙරෙහි ය.
තීණිමානි භික්ඛවෙ සුචරිතානි,මහණෙනි මේ සුචරිත තුනකි
අකාමකානං මාතාපිතූනං අස්සුමුඛානං රුදන්තානං කෙසමස්සුං ඔහාරෙත්වා. අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිං.,"හඬමින් වැළපෙන දෙමාපියන්ගේ කැමැත්ත නොමැතිව වුවද, හිසකෙස් හා රැවුල කපා, කසාවත් හැඳ පැවිදි වුණා."
මූළ්හරූපො අවිද්දසු,මෝඩ අඥාන ස්වභාවයක් ඇති නම්
නෙව තාවාහං භික්ඛවෙ. අනුත්තරං සම්මාසම්බොධිං අභිසම්බුද්ධොති පච්චඤ්ඤාසිං.,ඒ තාක් කල් මම සම්මා සම්බෝධිය අවබෝධ කළෙමි යි ප්‍රතිඥා නොකළෙමි.
නයිධ පඤ්ඤායෙථ මාතාති වා,මෙලොව මව යන හඳුනාගැනීමක් නොසිදුවේ
භාතරං භගිනිං සසුං,සහෝදර හෝ නැදෑන්ට
යෙ තෙ භික්ඛූ සුග්ගහිතෙහි සුත්තන්තෙහි අත්ථඤ්ච ධම්මඤ්ච අනුලොමෙන්ති.,යම් භික්ෂූහු මැනවින් ගත් සූත්‍ර මඟින් අර්ථය සහ ධර්මය ගළපා දක්වද්ද.
"යෙන සත්තා කායස්ස භෙදා පරං මරණා අපායං දුග්ගතිං විනිපාතං නිරයං උපපජ්ජන්ති යථයිදං, භික්ඛවෙ, මිච්ඡාදිට්ඨි.","මහණෙනි, යම් මිථ්‍යා දෘෂ්ටියක් (වැරදි දැකීමක්) නිසා සත්වයෝ ශරීරය බිඳීයාමෙන් පසු මරණින් මත්තෙහි සැපයෙන් පහවූ නපුරු ගති ඇති විකාරව වැටෙන්නාවූ නරකයෙහි උපදිත්ද,"
"අයං වුච්චති, භික්ඛවෙ, අරුකූපමචිත්තො පුග්ගලො.","මහණෙනි, මොහු වණයක් බඳු සිත් ඇති පුද්ගලයා යැයි කියනු ලැබේ."
උප්පජ්ජති අබ්‍යාපාදවිතක්කො. උප්පජ්ජති අවිහිංසාවිතක්කො,මෛත්‍රී සහගත (අව්‍යාපාද) කල්පනාව හෝ හිංසා නොකිරීමේ (අවිහිංසා) කල්පනාව උපදියි ද
සත්පුරුෂො අත්තනො අවණ්ණං අපුට්ඨොපි පාතු කරොති.,සත්පුරුෂයා තමාගේ අගුණ නොවිමසා ම පවසයි.
ධම්මඤ්ච භික්ඛුසඞ්ඝඤ්ච,ධර්මයත් භික්ඛුසංඝයත් සරණ යමි
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ පුග්ගලා සන්තො සංවිජ්ජමානා ලොකස්මිං.,"මහණෙනි, ලෝකයෙහි මේ පුද්ගලයෝ සතර දෙනෙක් විද්‍යමාන වෙති."
අනුත්තරං සම්මාසම්බොධිං අභිසම්බුද්ධොති වදාමි,උතුම්වූ සම්‍යක් සම්බොධිය අවබෝධ කළසේක්ද එහෙයින්යයි කියමි
එකංසවචනං විභජ්ජවචනාපරං.,එක් වරම විසඳිය යුතු හා බෙදා විසඳිය යුතු දේය.
කරොන්තාකුසලං කම්මං සවිඝාතං දුඛුද්‍රයං.,පීඩා සහිත වූ දුක් විපාක දෙන අකුසල් කර්ම රැස් කරති.
අජ්ඣත්තමෙවුපසමෙ,අභ්‍යන්තරයෙන්ම සන්සුන් කරගන්න
තස්සෙව රජස්ස වා අඞ්ගණස්ස වා පහානාය වායමති,ඒ දූවිල්ල හෝ කිලුට දුරු කිරීම පිණිස වෑයම් කරයි
සුවණ්ණකාරො වා සුවණ්ණකාරන්තෙවාසී වා උක්කං බන්ධෙය්‍ය.,රන්කරුවෙක් හෝ අතවැසියෙක් හෝ උදුනක් පිළියෙල කරන්නේය.
තෙන ඛො පන සමයෙන රාජා පසෙනදි කොසලො,එම කාලයේ පසේනදී කොසොල් රජතුමා
ආමිසසඞ්ගහො ච ධම්මසඞ්ගහො ච.,ආමිස සංග්‍රහය සහ ධර්ම සංග්‍රහයයි.
යෙ නං භජෙය්‍යුං ත්‍යාස්ස දිට්ඨානුගතිං ආපජ්ජෙය්‍යුං.,යමෙක් ඔහුව ඇසුරු කරත්ද ඔවුහු ඔහුගේ වැරදි මඟ අනුගමනය කරති.
එවං මෙ සුතං එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති,මා විසින් මෙසේ අසන ලදී එක් කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර වැඩ වෙසෙති
රඤ්ඤො ච චක්කවත්තිස්ස.,සක්විති රජුගේ (මරණය) ද වේ.
නවඤ්ච කම්මං න කරොති.,අලුත් කර්ම රැස් නොකරයි.
"ආචාමභක්ඛාපි හොන්ති, පිඤ්ඤාකභක්ඛාපි හොන්ති.","දංකුඩ කන්නෝ ද වෙති, පුන්නක්කු කන්නෝ ද වෙති."
චිත්තං හිස්ස පදූසිතං,ඔහුගේ සිත දූෂිත බැවින්
තස්මිං පහීනෙ තස්මිං බ්‍යන්තීකතෙ.,"ඒවා ප්‍රහීණ කළ කල්හි, නැති කළ කල්හි."
"ද්වින්නං, භික්ඛවෙ, ආසවා න වඩ්ඪන්ති. කතමෙසං ද්වින්නං?","මහණෙනි, දෙදෙනෙකුන්හට ක්ලේශයෝ නොවැඩෙත්. කවර දෙදෙනෙකුන්ටද යත්:"
සද්ධම්මපූජාපි නෙසං තථෙව,තම ධර්මයටම ගරු කරති
කිං නු ඛොස්මි,ක්ෂත්‍රියාදීන් අතුරෙන් කවරෙක් වෙම්ද
ය්වායං පුග්ගලො සද්ධාවිමුත්තො ස්වාස්ස සකදාගාමී වා අනාගාමී වා.,යම් මේ සද්ධාවිමුත්ත පුද්ගලයෙක් වේ ද ඔහු සකෘදාගාමී හෝ අනාගාමී වීමට කරුණක් ඇත.
ගාමානි නිගමානි ච,ගම් නගර විනාශ කරයි
අත්තනා ච පවිවිත්තො පවිවෙකකථඤ්ච භික්ඛූනං කත්තා.,තෙමේත් විවේකීව වෙසෙමින් අන් අයට ද විවේකය ගැන කතා කරන්නා වූ.
ඉමෙ ඛො චත්තාරො පුග්ගලා.,"මහණෙනි, මේ පුද්ගලයන් සතර දෙනාය."
"තං කිස්ස හෙතු? ආවිලත්තා, භික්ඛවෙ, චිත්තස්සාති.","ඊට හේතු කවරේද? මහණෙනි, (ඔහුගේ) සිත නොපැහැදුනු බවයි."
නානත්තං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,වෙන් වෙන් ස්වභාවයවූ පඤ්චස්කන්ධයට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැතිකිරීමෙන් වීතමොහවූ බැවිනි
සල්ලකත්තො,කෙලෙස් කපන්නා
සෙහි දාරෙහි අසන්තුට්ඨො,තම බිරිඳෙන් සතුටු නැත
"සම්පජඤ්ඤං, භික්ඛවෙ, මහතො අත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, සම්‍යක්ප්‍රඥා ඇති බව මහත් අර්ථය පිණිස පවතී."
ඉදං වුච්චතාවුසො ජරාමරණං,ජරා මරණයයි කියනු ලැබේ
"ඉමෙ ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වෙ බුද්ධාති.","මහණෙනි, මේ දෙදෙනා බුදුවරයෝ වන්නාහු වෙති."
නො ච අට්ඨ විමොක්ඛෙ කායෙන ඵුසිත්වා විහරති.,අෂ්ට විමොක්ෂයන් කයින් ස්පර්ෂ කරමින් වාසය නොකරයි.
අහම්පි තං පරිග්ගහං න සමනුපස්සාමි.,මම ද එබඳු වූ ස්ථිර දෙයක් නොදකිමි.
අහම්පජ්ජ ඉමඤ්ච රත්තිං ඉමඤ්ච දිවසං.,මම ද අද මේ රාත්‍රිය සහ මේ දවාල.
යෙ තෙ භික්ඛූ දුග්ගහිතෙහි සුත්තන්තෙහි අත්ථඤ්ච ධම්මඤ්ච පටිවාහන්ති.,යම් භික්ෂූහු වරදවා ගත් සූත්‍ර මඟින් අර්ථය සහ ධර්මය බැහැර කරද්ද.
අහඤ්චෙව ඛො පන එවං ස්වාක්ඛාතෙ ධම්මවිනයෙ පබ්බජිතො සමානො කුසීතො විහරෙය්‍යං. න මෙතං පතිරූපන්ති.,"එවැනි ධර්මයක පැවිදි වූ මම අලසව, ප්‍රමාදව වසන්නෙම් නම් එය මට සුදුසු නැත."
අප්පියානඤ්ච දස්සනං,අප්‍රිය දේ දැකීමත් දුකයි
සමන්තචක්ඛු,සියල්ල දකින වහන්සේ
දුක්ඛූපනීතා පරිදෙවයන්ති,දුකට පැමිණ වැලපෙති
තණ්හා වෙදනානිදානා වෙදනාසමුදයා වෙදනාජාතිකා වෙදනාපභවා,තෘෂ්ණාව වේදනාව මුල් කාරණය කොට ඇත්තීය වේදනාව උත්පත්ති හේතුව කොට ඇත්තීය වේදනාව ජාති කොට ඇත්තීය වේදනාවෙන් පහළ වන්නීය
උප්පන්නං භද්දකං සමාධිනිමිත්තං අනුරක්ඛති.,උපන් යහපත් සමාධි අරමුණ ආරක්ෂා කරයි.
කායස්ස භෙදා දුප්පඤ්ඤො,මරණින් පසු නුවණ නැතිවූව
න සො දිවා වා රත්තිං වා,ඒ කෙනාට දවල්වත් රෑවත්
යතො ඛො ආවුසො අරියසාවකො එවං දුක්ඛං පජානාති,ඇවැත්නි යම්තැනක පටන් ආර්ය ශ්‍රාවකතෙම මෙසේ දුක දනීද
සුඛුමො රජො පටිවාතංව ඛිත්තො,උඩුසුළඟට දමන ධූවිලි මෙන්
දුවෙ ඉමා චක්ඛුමතා පකාසිතා නිබ්බානධාතූ,නිවන ධාතු දෙක බුදුරජුන් විසින් ප්රකාශ කළ සේක
නෙව අභිනන්දිම්හ නප්පටික්කොසිම්හ,සතුටින් පිළිගත්තේ ද නැත ප්‍රතික්ෂේප කළේ ද නැත
චිත්තෙ චිත්තානුපස්සී විහරති,සිත් සමූහයෙහි සිත් අනුව දක්නා ස්වභාව ඇතිව වාසය කෙරේද
විද්දසුනො ආවුසො සා නිට්ඨා,ඇවැත්නි ඒ කෙළවර නුවණැතියාටය
පාතුං උදකං අදාසිං,බීමට ජල දුනිමි
ඉමස්ස ලොකස්ස දස්සෙතාරො මාතාපිතරො.,මේ ලෝකය දරුවන්ට පෙන්වා දෙන්නෝ මවුපියෝය.
එවමෙව ඛො ආවුසො. ඉමෙ පාපකා අකුසලා ඉච්ඡාවචරා අප්පහීනා,එසේම ඇවැත්නි යම් භික්ෂුවකගේ මේ ලාමක අකුශල ධර්මයෝ පහනොකළාහු වෙත්ද
එසෙවන්තො දිට්ඨානුසයානං,එයම දිට්ඨානුසයයන්ගේ (සැඟවී ඇති වැරදි දැකීම්වල) කෙළවර වන්නේය
වෙරසංසග්ගසංසට්ඨො,වෛරයට බැඳෙනවා
සන්තො ච භික්ඛු අභිනිබ්බුතත්තො,ශාන්ත සිත් ඇති භික්ෂුව
සෙහි කම්මෙහි දුම්මෙධො,ඔහුගේම කර්ම නිසා නුවණ නැතිවූව
සුප්පවාසා භන්තෙ කොලියධීතා භගවතො පාදෙ සිරසා වන්දති,ස්වාමීනි සුප්පවාසා කොලියධීතා භග්‍යවතුන් වහන්සේගේ පාද වඳින්නීය
බ්‍යාපන්නචිත්තස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අබ්‍යාපාදො හොති පරිනිබ්බානාය,ව්‍යාපාද සිත් ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස අව්‍යාපාදය ඇත්තේය
කොධෙන ච උපනාහෙන ච.,ක්‍රෝධයෙන් හා බද්ධ වෛරයෙන්.
එසො ඛො වසලාධමො,ඔහු වසලයන්ගෙන් අධමයාය
සත්තාහං එකපල්ලඞ්කෙන නිසින්නො හොති,සත් දිනක් එකම පළඟින් වැඩ හුන්නේය
යාජකො එසො න බ්‍රාහ්මණො,යජකයා බමුණෙක් නොවේ
සප්පීතිකඤ්ච සුඛං නිප්පීතිකඤ්ච සුඛං.,ප්‍රීතිය සහිත සැපය සහ ප්‍රීතිය රහිත සැපයයි.
න ඛො පනාහං ඡම්භී භීරුකජාතිකො,මම වනාහි ලොමු දැහැගැනුම් ඇතිව වනසේනාසන සේවනය නොකරමි
කණ්ණසොතෙසු සලාකං පවෙසෙන්ති.,කන් සිදුරුවල ඉරටු ගසති.
අප්පොස්සුක්කො පරපුත්තෙසු හුත්වා,අනුන්ගේ දේ ගැන උනන්දු නොවී
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යො එවං මහතො අනත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, මහිච්ඡතා.","මහණෙනි, යම්සේ මහාලෝභී බව මහත්වූ අනර්ථය පිණිස පවතීද, මහණෙනි, මේ බඳුවූ අන් එක ධර්මයකුදු මම නොම දකිමි."
අධිසීලම්පි සික්ඛතො අධිචිත්තම්පි සික්ඛතො අධිපඤ්ඤම්පි සික්ඛතො.,"අධි ශීලයෙහි, අධි චිත්තයෙහි සහ අධි ප්‍රඥාවෙහි හික්මෙන්නා වූ ඒ භික්ෂුවගේ."
පථවිං නාභිනන්දති,පෘථිවිධාතුවට ආශාවෙන් සතුටු නොවන්නාහ
යතො ඛො ආවුසො අරියසාවකො අකුසලඤ්ච පජානාති,ඇවැත්නි යම් තැනක පටන් ආර්ය ශ්‍රාවකතෙම අකුසලයත් දනීද
අත්තනා ජරාධම්මො සමානො.,තමන් ජරාවට පත්වෙන ස්වභාවයේ ඉඳගෙන.
පඤ්ඤවා අයමායස්මා.,මේ ආයුෂ්මත් තෙමේ ප්‍රඥාවන්තයෙකි.
තං පවත්තිතං සමානං යාවතිකා අභිසඞ්ඛාරස්ස ගති තාවතිකං ගන්ත්වා අක්ඛාහතං මඤ්ඤෙ අට්ඨාසි.,එය වේගය තිබූ තාක් ගොස් අක්ෂයෙහි ගැසුණාක් මෙන් නොසැලී තිබුණේය.
සෙය්යථාපි භික්ඛවෙ යා කාචි තාරකරූපානං පභා,මහණෙනි යම් යම් තරු ආලෝක තිබුණත්
මධුපිණ්ඩිකං අධිගච්ඡෙය්‍ය,මීපැණි දමා කළ අග්ගලාවක් (මීපිඬුවක්) ලබන්නේ ද
සමාහිතං චිත්තං එකග්ගං,සිත සමාධියෙහි මනාව පිහිටියේ එකඟ විය
"එකපුග්ගලස්ස, භික්ඛවෙ, කාලකිරියා බහුනො ජනස්ස අනුතප්පා හොති.","මහණෙනි, එකම පුද්ගලයෙකුගේ කාලක්‍රියාව බොහෝ දෙනාට තැවිලි උපද වන්නීය."
පත්තචීවරමාදාය කපිලවත්ථුං පිණ්ඩාය පාවිසිං,පාසිවුරු ගෙන කිඹුල්වත් නුවරට පිඬු පිණිස පිවිසියෙමි
අප්පමාණො උළාරො ඔභාසො පාතුභවති.,අප්‍රමාණ වූ මහා ආලෝකයක් පහළ වීම.
අජ්ඣත්තං අරූපසඤ්ඤී බහිද්ධා රූපානි පස්සති පරිත්තානි සුවණ්ණදුබ්බණ්ණානි.,ස්වකීය රූපයෙහි රූපයන් ඇත යන සංඥා නැත්තේ පිටත්හිවූ නොවැඩුනාවූ රූපයන් දකීද?
අජ්ඣත්තං චිත්තං සමයං,තම සිත සන්සුන් කරයි
ආතාපී ඔත්තාපී ආරද්ධවීරියො පහිතත්තොති වුච්චති.,"වීර්යය හා පවට බිය ඇති, පටන් ගත් වීර්ය ඇති නිවනට මෙහෙයවූ සිත් ඇත්තෙකි."
සචිත්තපරියොදපනං,තම සිත පිරිසිදු කිරීම
තෙනාහං විමලොභාසා,එයින් නිර්මල ආලෝක ලැබුනි
සමිඤ්ජිතෙ පසාරිතෙ,අත් පා හැකිලීමෙහිද දිගු කිරීමෙහිද
සො තමනුස්සරමානො අභික්ඛණං උදානං උදානෙසි,එය සිහිකරමින් නිතර උදාන කියයි යැයි ඔවුහු සිතූහ
ආයස්මා සාරිපුත්තො එතදවොච,ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ මෙය වදාළේය
තෙ පහීයන්ති තෙ අබ්භත්ථං ගච්ඡන්ති,"(එවිට) ඒ අකුසල කල්පනාවෝ පහවෙත්, විනාශ වී යෙත්"
"එවඤ්හි තෙ, භික්ඛවෙ, චතුත්ථා සමණබ්‍රාහ්මණා පරිමුච්චිංසු මාරස්ස ඉද්ධානුභාවා","මහණෙනි, මේ අයුරින් හතරවන මහණ බමුණෝ මාරයාගේ උපක්‍රම සහ බලයෙන් නිදහස් වූහ."
ආපං ආපතො සඤ්ඤත්වා ආපං මඤ්ඤති,ආපොධාතුව ආපොධාතුව වශයෙන් හැඳින ආපො ධාතුව නිත්‍ය ආත්මයයි හඟියි
සවිවෙකජං පීතිසුඛං විහරති.,විවේකයෙන් උපන් ප්‍රීති සැප විඳියි.
රතියා ජායතī භයං,රතියෙන් භය උපදේ
"ද්වෙමානි, භික්ඛවෙ, පධානානි දුරභිසම්භවානි ලොකස්මිං.","මහණෙනි, ලොවෙහි කිරීමට අපහසු වීර්යයන් දෙකක් ඇත."
එතං බුද්ධාන සාසනං,මේය බුදුන් වහන්සේලාගේ අනුශාසනය
කරණීයො ඔවාදො කරණීයා අනුසාසනී.,"මගේ අවවාදය කළ යුතුය, අනුශාසනාව කළ යුතුය."
සීලෙස්වෙවස්ස පරිපූරකාරී.පෙ. බ්‍රූහෙතා සුඤ්ඤාගාරානං,(ඒ සඳහාද පෙර සේම ශීලය මැනවින් සම්පූර්ණ කිරීම ආදී ප්‍රතිපදාවම සම්පූර්ණ කළ යුතුය)
දුතියම්පි ධම්මං සරණං ගච්ඡාමි,දෙවනුවත් දහම් සරණයෙමි
න ලාභසක්කාරසිලොකානිසංසත්ථං,ලාභ සත්කාර කීර්ති ලබා ගැනීමට නොවෙයි
මා පාණෙ සඞ්ඝාතං ආපාදෙසිං.,කුඩා සත්වයෙකුටත් හිංසා නොකරමි.
දෙවෙසු මඤ්ඤති,දෙවියන් තුළ ආත්මය ඇතැයි හඟියි
පදෙසවස්සී,කෙලවරක් වස්නා වලාකුළ වැනි පුද්ගලයා
උභොසු අන්තෙසු විනෙය්‍ය ඡන්දං,දෙඅන්තයන්හි ආශාව දුරු කර
තතොපි න අසංවිභජිත්වා භුඤ්ජෙය්යුං,එයත් බෙදා නොදී කෑම නොකරති
අහො වත මමෙව භික්ඛූ පුරක්ඛත්වා පුරක්ඛත්වා ගාමං භත්තාය පවිසෙය්‍යුං,භික්ෂූහු මාම පෙරටු කොට බත් පිණිස ගමට පිවිසෙත්වා යන කැමැත්ත
සාමං පස්සති කාලඞ්කතං.,මියගිය අයෙකු තමා ම ඇසින් දකියි.
තත්‍රාවුසො මජ්ඣිමා භික්ඛූ තීහි ඨානෙහි පාසංසා භවන්ති,ඇවැත්නි ඒ භික්ෂූන් අතරෙහි මධ්‍යම භික්ෂූහු කරුණු තුනකින් පැසසිය යුත්තෝ වෙත්
අක්කොධනං සීලවන්තං,ක්රෝධ නැති සිල්වත්
සාවත්ථියං විහරති,සැවැත් නුවර වැඩ වසන සේක
කත්වා අකුසලං බහුං,බොහෝ අකුසල කරයි
පවිවිත්තො,දැඩි විවේක ඇති
යස්සං පරිසායං භික්ඛූ සමග්ගා සම්මොදමානා.,යම් පිරිසක භික්ෂූහු සමඟිව සහ සතුටින් යුක්තව වෙසෙත්ද.
ඉධ භික්ඛවෙ එකච්චො පුග්ගලො උද්ධතො හොති උන්නළො චපලො මුඛරො විකිණ්ණවාචො.,"මහණෙනි, මෙහි ඇතැම් පුද්ගලයෙක් උඩඟු වූ, අහංකාර වූ, චපල වූ, මුඛර වූ, හිස් වචන පවසන්නෙක් වෙයි."
යො ථීනමිද්ධබහුලො අහිරීකො අනාදරො,උදාසීනභාවය බහුල ලජ්ජා නැති උනන්දුව නැති අය
සුඛස්සෙතං භික්ඛවෙ අධිවචනං පුඤ්ඤානි,මහණෙනි පින් යනු සැපයට කියන නාමයයි
එකමිදාහං භික්ඛවෙ සමයං උරුවෙලායං විහරාමි.,"මහණෙනි, මම එක් කලෙක උරුවෙල් ජනපදයෙහි වාසය කළෙමි."
විප්පසන්නෙන චෙතසා,ප්‍රසන්න සිතින් යුක්තව
සයංපටිභානං,තමහට වැටහෙන්නාවූ
පරෙසමාදාය විහෙසමුය්‍යුතා,අනුන්ට වෙහෙස කරයි
යස්ස දරථජා න සන්ති කෙචි ඔරං ආගමනාය පච්චයාසෙ,මෙතෙරට පැමිණීමට හේතු වන වෙහෙස යම් කෙනෙකුට නැත
මදප්පමාදා විරතං,මද හා ප්‍රමාදයෙන් දුරුව
ආතාපිනො බ්‍රහ්මචරියං චරන්තා,කෙලෙස් තවන වීර්යයෙන් මාර්ගබ්‍රහ්මචර්යයෙහි හැසිරෙමින්
නිහීනකම්මා මනුජා පරත්ථ,පරලොවට යන විට ඔවුන්ගේ ක්රියා පහත් වෙයි
අත්තනි ආනිසංසං පස්සති,තමාට ලාභ දක්නේ
සො ච හොති දුබ්බණ්ණො දුද්දසිකො ඔකොටිමකො බව්හාබාධො.,"හෙතෙම අවලස්සන වූ, අප්‍රිය පෙනුම ඇති, මිටි වූ, බොහෝ රෝගාබාධ ඇත්තෙක් වෙයි."
දොසො අකුසලමූලං,ද්වේෂය අකුසලයේ මුලකි
සුනඛෙහිපි ඛාදාපෙන්ති,බල්ලන් ලවා (සිරුර) කවත්
නිබ්බානඤ්චාහං සාරිපුත්ත පජානාමි,ශාරීපුත්‍රය මම නිවන ද දනිමි
ඛෙමී අවෙරී අභයො,ශාන්තවී අවෛරීවී බිය නැතිවී
සපඤ්ඤො,නුවණ ඇති අය
ඡන්දරාගට්ඨානියානං ධම්මානං ආයතිං විපාකං පජානාති.,ඡන්දරාගයට හේතුවන ධර්මයන්ගේ මතු විපාකය දැනගනියි.
තදෙව සො තත්ථ සමුග්ගහාය,එයම ඉහළින් අල්ලා ගනී
"ඉතිපිමෙ විතක්කා අකුසලා, ඉතිපිමෙ විතක්කා සාවජ්ජා","මෙසේ මේ කල්පනාවෝ අකුසල්ය, මෙසේ මේ කල්පනාවෝ වරද සහිතය"
කාලෙන ධම්මසාකච්ඡා,නිසිකාලයෙහි ධර්ම සාකච්ඡාවද
සත්තා අඤ්ඤමඤ්ඤං සඤ්ජානන්ති.,(එහි සිටින) සත්ත්වයන් ඔවුනොවුන් හඳුනා ගනිති.
අජ්ජතග්ගෙ පාණුපෙතං සරණං ගතන්ති.,අද පටන් දිවි හිමියෙන් සරණ ගිය උපාසකයෙකු ලෙස පිළිගනු මැනවි.
භික්ඛූ සුවචා හොන්ති.,භික්ෂූහු කීකරු (අවවාද පිළිගන්නා) වෙති.
යාව මුඛරො යාව පගබ්බො.,"කොතරම් මුඛරි ද, කොතරම් ප්‍රගල්භ (නොහික්මුණු) ද."
ආයස්මා ආනන්දො භගවන්තං එතදවොච,ආයුෂ්මත් ආනන්ද තෙරුන් භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙසේ කීවේය
අනුප්පත්තසදත්ථො,තම අරමුණට පැමිණි අය වේ
එවං ඛො පුග්ගලො සමණමචලො හොති.,මෙසේ වූ පුද්ගලයා අචල ශ්‍රමණයා නම් වෙයි.
දිට්ඨෙන චෙ සුද්ධි හොති,දැකීමෙන් ශුද්ධිය වේ නම්
පඤ්චමො චෙතොඛිලො අප්පහීනො හොති,මෙය පහ නොකරන ලද පස්වන චේතෝඛිලය වෙයි
බහිද්ධා ච සබ්බනිමිත්තෙසු අහඞ්කාරමමඞ්කාරමානානුසයා න භවිස්සන්ති.,බාහිර සියලු අරමුණුවල ද 'මම' කියා හෝ 'මගේ' කියා හෝ මාන අනුශයයන් ඇති නොවන්නේය.
ඡන්දසමාධිපධානසඞ්ඛාරසමන්නාගතං ඉද්ධිපාදං භාවෙති.,"කුසල් කරනු කැමැත්ත නිසා ලබන ලද සමාධිය හා සම්‍යක් ප්‍රධාන වීර්‍ය්‍යයෙන් යුක්තවූ ඍද්ධිපාදය වඩාද,"
"'එහි දානි, ආවුසො, තුවං ඉමං ගණං පරිහරා'ති.","(උද්දක රාමපුත්ත): ""ඔබත් රාම සෘෂිවරයා මෙන් මේ ධර්මය දනී. එබැවින් එන්න, ඔබ මේ ශිෂ්‍ය පිරිස පාලනය කරන්න."""
සමාදාය සික්ඛති සික්ඛාපදෙසු.,ශික්ෂා පදයන්හි සමාදන්ව හික්මෙයි.
කාමෙස්වාදීනවං දිස්වා,කාම දෝෂ දැක
ථද්ධස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අත්ථද්ධියං හොති පරිනිබ්බානාය,තද ගති ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස තද ගති නැතිබව ඇත්තේය
න නො සමං අත්ථි තථාගතෙන,ඔවුන් අතරෙහි තථාගතයන්ට සමාන රත්නයක් නැත්තේමය
අයඤ්ච ඛො දක්ඛිණා දින්නා සඞ්ඝම්හි සුප්පතිට්ඨිතා,සංඝයා කෙරෙහි මැනවින් පිහිටුවා දෙන ලද මේ දක්ෂිණාව වනාහි
යඤ්හි කිච්චං අපවිද්ධං,කළ යුතු වැඩ අතහැරලා
මිච්ඡාදිට්ඨි අකුසලං,වැරදි දෘෂ්ටිය අකුසල්ය
අනභිජ්ඣිතං සෙරිතං පෙක්ඛමානො,ඇල්ම නැති නිදහස දකිමින්
මුදිතාසහගතෙන චෙතසා ඵරිත්වා විහරති.,මුදිතා සහගත සිතින් ලොව පුරා පතුරුවා වසයි.
"සමාධි නු ඛො පුබ්බෙ, පච්ඡා ඤාණං?",පළමුව සමාධියත් පසුව ඥානයත් ඇති වේ ද?
එතදග්ගං යදිදං පටිපුච්ඡාවිනීතා පරිසා.,පිරිස් දෙක අතරින් දහම විමසමින් හික්මෙන පිරිසම ශ්‍රේෂ්ඨ වන්නේය.
අකාලො ඛො තාව බාහිය,බාහිය දැන් වේලාව නොවේ
යං විතක්කං නාකඞ්ඛිස්සති න තං විතක්කං විතක්කෙස්සති,යම් කල්පනාවක් නොකැමති නම් එය කල්පනා නොකරන්නේය
යො ච සුද්ධං බ්‍රහ්මචරියං චරන්තං අමූලකෙන අබ්‍රහ්මචරියෙන අනුද්ධංසෙති.,පිරිසිදු බ්‍රහ්මචර්යාවෙහි හැසිරෙන්නෙකුට පදනම් විරහිතව චෝදනා කරන යමෙක් වේ ද.
භවිස්සන්ති ඉත්ථං භවිස්සන්ති.,"වන්නේය, මෙසේ වන්නේය."
එවං ඛො භික්ඛවෙ භික්ඛු අක්ඛණවෙධී හොති.,"මහණෙනි, මෙසේ භික්ෂුව නොවරදවා විදින්නෙක් වෙයි."
පියෙහි විප්පයොගොපි දුක්ඛො,(ප්‍රියයන්ගෙන් වෙන්වීමද දුකය)
මනාපාමනාපං පච්චනුභොති,කැමති දේත් නොකැමති දේත් ඔහු අත්විඳියි
එවං මං පහිතත්තම්පි,මෙසේ සිත යොමු කළ මාගෙන්ද
එවංවාදී ඛො අහං ආවුසො එවමක්ඛායීති,ඇවැත්නි මම මෙබඳු වාද ඇත්තෙක් වෙමි මෙසේ කියන්නෙක් වෙමි (යනුවෙන් ප්‍රකාශ කළහ)
එකජං වා ද්විජං වාපි,පක්ෂියෙක් හෝ සතෙක්
සම්මාදිට්ඨිකො හොති.,නිවැරදි දැකීමක් (අවබෝධයක්) ඇත්තෙකු වෙයි.
විසඞ්ඛාරගතං චිත්තං,සිත සංස්කාර රහිත තත්වයට ගියේය
එතෙ ධම්මෙ භාවයිත්වා,මේ ධර්ම වඩාගෙන
එකමන්තං ඨිතො ඛො භික්ඛවෙ දණ්ඩපාණි සක්කො මං එතදවොච,මහණෙනි එකත්පසක සිටියා වූ දණ්ඩපාණී ශාක්‍ය තෙම මාගෙන් මෙසේ ඇසීය
ඉධාවුසො සත්ථු පවිවිත්තස්ස විහරතො සාවකා විවෙකං නානුසික්ඛන්ති,ඇවැත්නි මේ ශාසනයෙහි ශ්‍රාවකයෝ ශාස්තෲන් වහන්සේ විවේකව වාසය කරද්දී විවේකයෙහි නොහික්මෙත්ද
ආපජ්ජති පරදාරූපසෙවී,පරස්ත්‍රී සේවනය කරන කෙනා
පරිජානන්ති පණ්ඩිතා,පණ්ඩිතයෝ හඳුනති
ආසවානං ඛයා අනාසවං චෙතොවිමුත්තිං සච්ඡිකත්වා විහරති.,ආශ්‍රව ක්ෂය කොට සිතේ මිදීම ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට වාසය කරයි.
යෙමෙ අන්තරායිකා ධම්මා වුත්තා භගවතා තෙ පටිසෙවතො නාලං අන්තරායායාති,"""භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් අන්තරායකර ධර්මයන් වදාළේ ද, ඒවා සේවනය කරන්නාට අන්තරායක් නොවේ"" කියායි"
ඡන්දං ජනෙස්සති වායමිස්සති වීරියං ආරභිස්සති තස්සඞ්ගණස්ස පහානාය,ඔහු කෙලෙස් නැතිකිරීම පිණිස කැමැත්තක් ඇතිකර ගනියි වෑයම් කරයි වීර්ය කරයි
යාවජීවං අරහන්තො පාණාතිපාතං පහාය.,රහත්හු දිවි ඇති තෙක් සතුන් මැරීම අත්හරිති.
විඤ්ඤාතං විඤ්ඤාතතො අභිඤ්ඤාය විඤ්ඤාතං න මඤ්ඤති,විඤ්ඤාතය විඤ්ඤාතය වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන විඤ්ඤාතය තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ
"ද්වෙමානි, භික්ඛවෙ, ආතිථෙය්‍යානි.","මහණෙනි, මේ ආගන්තුක සත්කාර දෙකකි."
ධම්මෙ ධම්මානුවත්තිනො,ධර්මයට අනුව පවතින අය
පච්චුප්පන්නම්පි සත්තා සංසන්දන්ති,වර්තමානයේද සත්වයෝ එක්වෙති
සාරම්භො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා සාරම්භො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො පහීනො හොති,මහණෙනි යම් කලෙක පටන් භික්ෂුව විසින් එකටඑක කිරීම හිත කෙලෙසන්නකැයි දැන හිත කෙලෙසන එකටඑක කිරීම නැති කරන ලද්දේ වෙයිද
න රාගරාගී න විරාගරත්තො,රාගයෙන් හෝ විරාගයෙන් නොඇලෙයි
සමීති යානකාරපුත්තො රථස්ස නෙමිං තච්ඡති,සමිති නම් රියකරු පුත්‍ර තෙම රථයක නිම්වළල්ලක් හසිනු ලබයි
පච්චුපට්ඨිතා හොති,පැතිර සිටියා (එළඹ සිටියා) වෙයි
ලොමානි කායස්මා පතන්ති.,ශරීරයෙන් ලොම් වැටෙයි.
අජ්ඣත්තං වා බහිද්ධා වා.,තමා තුළ වූ හෝ බාහිර වූ හෝ.
අසන්තෙත්ථ න දිස්සන්ති,අසाधූහු මෙහි නොපෙනෙති
ක්‍යාස්සස්සු ඉධ ගොචරා,ඔහුගේ ගොචරය කුමක්ද
වුසිතවා,බඹසර පරිපූර්ණ කළ අය වේ
යෙ ච ඛො භික්ඛූ නික්කුහා නිල්ලපා ධීරා.,යම් ඒ භික්ෂූහු කුහක නොවෙත් ද කතා නොකරන්නෝ වෙත් ද ධෛර්යවන්ත වෙත් ද.
අතීතෙ භික්ඛවෙ ඡන්දරාගට්ඨානියෙ ධම්මෙ ආරබ්භ ඡන්දො ජායති.,"මහණෙනි, අතීත වූ ඡන්දරාගයට හේතුවන ධර්මයන් අරබයා ඡන්දය උපදියි."
"තීහි, භික්ඛවෙ, ධම්මෙහි සමන්නාගතො බාලො අබ්‍යත්තො අසප්පුරිසො ඛතං උපහතං අත්තානං පරිහරති.","මහණෙනි, කරුණු තුනකින් යුක්ත බාල, අදක්ෂ, අසත්පුරුෂ තෙමේ තමාම නසාගත් විනාශ කරගත් ආත්මයක් පරිහරණය කරයි."
තස්ස භික්ඛූ ධම්මං දෙසෙන්ති ආදිකල්‍යාණං මජ්ඣෙකල්‍යාණං පරියොසානකල්‍යාණං.,"ඔහුට භික්ෂූහු මුල, මැද, අග යහපත් වූ ධර්මය දේශනා කරති."
ඉමෙ චත්තාරො වලාහකූපමා පුග්ගලා.,"මහණෙනි, මේ වලාකුළු බඳු පුද්ගලයන් සතර දෙනාය."
පඤ්ච ඔරම්භාගියානි සංයොජනානි පහීනානි.,පහත් තලවල උපදවන සංයෝජන පහ නැති කළේය.
අවිජ්ජාති ඛො අහං සාළ්හා එතමත්ථං වදාමි.,"සාළ්හයෙනි, මම අවිද්‍යාව යනුවෙන් පවසන්නේ මෙයයි."
උපට්ඨිතස්සති සම්පජානො,සිහිය හා ප්‍රඥාව ඇත
කිඤ්චාපි තස්සා කුක්කුටියා න එවං ඉච්ඡා උප්පජ්ජෙය්‍ය,ඒ කිකිළියට මෙබඳු ආශාවක් නූපදින්නීය
ආභස්සරානං සහබ්‍යතං උපපජ්ජති.,ආභස්සර දෙවියන් අතර උපදියි (ආයු කල්ප 2).
යෙන තෙ එකදා ලොභධම්මාපි,යමක් හේතුවෙන් තාගේ සිත එක් කලෙක ලෝභය පවා
එවරූපො පුග්ගලො වුච්චති අකාලවාදීතිපි අභූතවාදීතිපි.,"මෙබඳු පුද්ගලයා අකාලවාදීය, අභූතවාදීය කියා කියනු ලැබේ."
යාවදෙව ඉමස්ස ප්කායස්ස ඨිතියා යාපනාය විහිංසූපරතියා බ්‍රහ්මචරියානුග්ගහාය.,"මේ ශරීරයේ පැවැත්ම පිණිස, යැපීම පිණිස, පීඩා දුරු කිරීම පිණිස හා බඹසරට අනුග්‍රහ පිණිසමය."
නෙරයිකො කප්පට්ඨො,නිරයේ දිගු කාලයක් සිටියි
‘‘භදන්තෙ’’ති තෙ භික්ඛූ භගවතො පච්චස්සොසුං.,ස්වාමීනි කියා ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිවදන් දුන්හ.
විඤ්ඤාණඤ්චායතනං විඤ්ඤාණඤ්චායතනතො සඤ්ඤත්වා විඤ්ඤාණඤ්චායතනං මඤ්ඤති,විඤ්ඤාණඤ්චායතන වැසි දෙවියන් විඤ්ඤාණඤ්චායතන වැසි දෙවියන් වශයෙන් හැඳින විඤ්ඤාණඤ්චායතන වැසි දෙවියන් නිත්‍ය ආත්මයයි හඟියි
එතමහං බ්‍රාහ්මණ අනභිජ්ඣාලුතං අත්තනි සම්පස්සමානො,බ්‍රාහ්මණය මේ අධික ලෝභ නැතිකම තමා කෙරෙහි දක්නා මම
චතුත්ථං ඣානං උපසම්පජ්ජ.,සතරවන ධ්‍යානයට පැමිණ.
"අට්ඨමියං, භික්ඛවෙ, පක්ඛස්ස චතුන්නං මහාරාජානං අමච්චා පාරිසජ්ජා ඉමං ලොකං අනුවිචරන්ති.","මහණෙනි, පක්ෂයෙහි අටවක දින සතර වරම් මහරජවරුන්ගේ ඇමතිවරු හා පිරිස මේ ලෝකයෙහි සැරිසරති."
අථ ඛො සො ගොපාලකො තස්සා රත්තියා අච්චයෙන සකෙ නිවෙසනෙ පහූතං අප්පොදකපායසං පටියාදාපෙත්වා,ඒ රාත්‍රිය ඇවෑමෙන් ගෙදර බොහෝ දිය නුමසු කිරිබත් සකස් කරවා
යස්ස දයා නත්ථි,දයාව නැතිව
වණ්ණං සුඛං බලං දත්වා තස්ස භාගිනී හොති.,"වර්ණය, සැපය හා බලය දීමෙන් ඒවායේ හිමිකාරියක් වෙයි."
අත්ථොපි දුන්නයො හොති.,අර්ථය ද වැරදි ලෙස ම වටහා ගනිති.
අක්ඛෙය්‍යඤ්ච පරිඤ්ඤාය,අක්ඛෙය්‍යය පිරිසිඳ දැන
භික්ඛු උපපරික්ඛෙය්‍ය,භික්ෂුව නැවත නැවත පරීක්ෂා කරයි
සඛාහමස්මි ඉති භාසමානං,මම යහළුවෙමි යයි කියයි
"ඨානඤ්ච ඛො, එතං, භික්ඛවෙ, විජ්ජති යං පුරිසො අරහං අස්ස සම්මාසම්බුද්ධො.","මහණෙනි, මේ කාරණය නම් විද්‍යමාන වේ (එනම්) යම්හෙයකින් පුරුෂයෙක් අර්හත්වූ සම්‍යක් සම්බුදුවරයෙක් වේද,"
අඤ්ඤෙන වා අඤ්ඤං පටිචරිස්සති.,එක් කරුණක් ඇසූ විට වෙනත් කරුණක් පවසා මගහැරීමට උත්සාහ කරයි.
සබ්බරසං ධම්මරසො ජිනාති,ධර්ම රසය සියලු රසය ජයගනී
නගරං යථා පච්චන්තං,සීමා නගරයක් රැකනවා වගේ
අභිඤ්ඤාවොසිතො සන්තො,අභිඥාවෙන් සම්පූර්ණව සන්සිඳුනු
චතූහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො අරියසාවකො.,කරුණු හතරකින් යුක්ත වූ ආර්ය ශ්‍රාවකයා.
නාහං භතකොස්මි කස්සචි නිබ්බිට්ඨෙන චරාමි සබ්බලොකෙ,මම කාගේවත් සේවකයෙක් නොවෙමි සියලු ලෝකයේ බැඳීම් නැතිව හැසිරෙමි
තත්‍රිදං භික්ඛවෙ අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා චීවරපවිවෙකස්මිං පඤ්ඤාපෙන්ති.,"මහණෙනි, එහිදී අන්‍ය තීර්ථක පරිබ්‍රාජකයෝ සිවුරු විවේකයෙහි මේවා පනවති."
පරමං පරමන්ති ඤත්වා,නිවන් උතුම්යැයි දැන
එවං ධීරූපසෙවනා,නුවණැත්තන් සෙවීම එලෙසය
ස මුනී තෙන සො මුනි,ඒ නිසාම ඔහු මුනි වේ
තං කම්මං අකුසලං තං කම්මං සාවජ්ජං තං කම්මං දුක්ඛවිපාකං.,"ඒ කර්මය අකුසලයකි, වරද සහිතය, දුක් විපාක දෙන්නකි."
අභිභුය්‍ය සබ්බානි පරිස්සයානි,සියලු උපද්‍රව ජයගෙන
චරං වා තිට්ඨං වා,යනවිට හෝ සිටිනවිට
කුඤ්ජරො තෙ වරාරොහො,උතුම් වාහන හස්ති රාජ
කතපුඤ්ඤො උභයත්ථ මොදති,පින් කළ පුද්ගලයා දෙලොවම සතුටු වෙයි
පූරා නානාවිහිතස්ස ධඤ්ඤස්ස,නොයෙක් ආකාරවූ ධාන්‍යයන්ගෙන් පුරවනලද
කාමෙසුමිච්ඡාචාරා පටිවිරතො.,කාමයන්හි වරදවා හැසිරීමෙන් වැළකුණු.
ගොරක්ඛෙත්ථ න විජ්ජති,එහි ගව පාලනයෙක්ද නැත
පවිවෙකෙ නික්ඛිත්තධුරා න වීරියං ආරභන්ති.,"ඔවුහු විවේකය අත්හළාහු, නොපැමිණි ගුණයන් ලැබීම පිණිස වීර්යය ආරම්භ නොකරති."
අප්පස්සුතො සුතෙන උපපන්නො.,අල්පයක් අසා ඇසූ දෙයින් ප්‍රයෝජනයක් ගත් පුද්ගලයා.
චත්තාරි ඨානානි අනුප්පවෙච්ඡති ආයුං වණ්ණං සුඛං බලං.,"ආයුෂ, වර්ණය, සැපය හා බලය යන සතර පිරිනමයි."
කණ්ටකාපස්සයිකොපි හොමි,කටු යහනෙහි සයනය කරන්නෙක් වීමි
මනසා ච ඵුටො සියා,සිතින් එය ස්පර්ශ කළ අය
එකච්චො දලිද්දො හොති අප්පස්සකො අප්පභොගො.,"ඇතැමෙක් ධනය නැති, පරිභෝග කිරීමට දෙයක් නැති දිළින්දෙක් වෙයි."
ආයස්මා උපසෙනො වඞ්ගන්තපුත්තො,ආයුෂ්මත් උපසේන වංගන්ත පුත්‍ර තෙරයා
පුරිමාය ජාතියා මනුස්සලොකෙ,පෙර ජාතියේ මනුෂ්‍ය ලෝකයේ
කාළපක්ඛෙව චන්දිමා සුක්කපක්ඛෙව චන්දිමා.,කළුවර පක්ෂයේ හා පුර පක්ෂයේ චන්ද්‍රයා මෙනි.
ආසවාස්ස න විජ්ජන්ති,ආශ්‍රව නැත
පාමොජ්ජබහුලො භික්ඛු පසන්නො බුද්ධසාසනෙ,ප්‍රමෝදය බහුල බුදු සස්නෙහි ප්‍රසන්න භික්ඛුවා
‘අකතං මෙ කායදුච්චරිත’න්ති න තප්පති.,මා අතින් කාය දුශ්චරිත සිදු නොවූ බව සලකා සැනසෙයි.
න කාමකාමා ලපයන්ති සන්තො,සත්පුරුෂයෝ කාම ගැන වචනින් නොඇලෙති
මායා චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා මායා චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො පහීනො හොති,මහණෙනි යම් කලෙක පටන් භික්ෂුව විසින් රැවටිල්ල හිත කෙලෙසන්නකැයි දැන හිත කෙලෙසන රැවටිල්ල නැති කරන ලද්දේ වෙයිද
පවිවිත්තො හොමි පරමපවිවිත්තො.,මම පරම විවේකයට පත් වූවෙමි.
සුඛණො සුමුහුත්තො ච සුයිට්ඨං බ්‍රහ්මචාරිසු.,"යහපත් ක්ෂණයකි, මනා මුහුර්තයකි, බ්‍රහ්මචාරීන් උදෙසා කළ මනා පූජාවකි."
සයානොම්හීති පජානාති,ශයනය කරන්නෙමියි දන්නේය
නිබ්බානං නිබ්බානතො අභිජානාති,පරමදෘෂ්ටධර්ම නිර්වාණය පරම දෘෂ්ටධර්මනිර්වාණය වශයෙන් දනියි
සො ඛො අහං එවං රක්ඛිතො ගොපිතො සන්තො භීතො උබ්බිග්ගො උස්සඞ්කී උත්‍රාසී විහාසිං,එසේ ආරක්ෂා තිබුණත් මම බියව තැතිගනිමින් සැකයෙන් ජීවත් විය
දීඝරත්තං සංවාසියා,බොහෝ කලක් එකට වසයි
සබ්බං සබ්බතො අභිජානාති,සියල්ල සියල්ල වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ
මානාරාමා පජා මානරතා.,ප්‍රජාව මානයෙහි ඇලුනු පිරිසකි.
"ඛීණා ජාති, වුසිතං බ්‍රහ්මචරියං, කතං කරණීයං","ඉපදීම (ජාතිය) ක්ෂය විය, බ්‍රහ්මචර්යාව වැස නිමවන ලදී, කළ යුත්ත කරන ලදී"
සංසරන්ති අහොරත්තං යථා මොහෙන ආවුතා,මෝහයෙන් වැසුණු අය රෑ දවල් සසර සැරිසරති
භගවතො අවිදූරෙ නිසින්න හොති,භාග්‍යවතුන් වහන්සේට නුදුරෙහි හිඳ සිටියේය
පුච්ඡාමි මුනිං පහූතපඤ්ඤං,මහත් ප්‍රඥා ඇති මුනීන් වහන්සේගෙන් විමසමි
දාරෙසු පටිදිස්සති,අනුන්ගේ බිරිඳන් වෙත හැසිරෙයි
කරණීයමත්ථකුසලෙන,ශාන්ත පදය ලබන්න කැමති නුවණැත්තෙක් කළ යුතු දේ මෙයයි
"යෙසං කායගතාසති අනභිඤ්ඤාතා, අමතං තෙසං අනභිඤ්ඤාතං.","යමෙකු කායගතාසතිය විශේෂ ඥානයෙන් දැන නොගත්තේ නම්, ඔහු නිර්වාණයද දැන නොගත්තේය."
සරීරන්තිමධාරිනං දාතබ්බං,අන්තිම සිරුර දරනට දිය යුතු
කණ්හං සුක්කං උපාතිවත්තො,අකුශල කුශල ඉක්මවූ
"ද්වෙමා, භික්ඛවෙ, එසනා.","මහණෙනි, මේ සෙවීම් දෙකකි."
යො සබ්බං සබ්බතො ඤත්වා,යමෙක් සියල්ල සියලු අයුරින් දැන
පරසත්තානං පරපුග්ගලානං චෙතසා චෙතො පරිච්ච පජානෙය්‍යං,"අන්‍යයන්ගේ සිත් පිරිසිඳ දකින නුවණ (රාග, ද්වේෂ සහිත හෝ රහිත බව දැනීම) ලැබීමට කැමති නම්"
සඞ්ගොති ලොකෙ,ලෝකයේ එය සංඝයයි දැන
"ද්වෙමා, භික්ඛවෙ, අනුකම්පා.","මහණෙනි, මේ අනුකම්පා දෙකකි."
රාගස්ස වයාය.,රාගය විනාශය පිණිසයි.
කච්චි ඉට්ඨෙ අනිට්ඨෙ ච,ප්‍රිය අප්‍රිය දෙකේදීත්
අධිසල්ලිඛතෙවායං සමණොති.,මේ ශ්‍රමණයෝ පමණ ඉක්මවා කරුණු හාරා අවුස්සති.
කිඤ්ච සික්ඛති?,කුමක හික්මෙයි ද?
න වාක්කරණමත්තෙන,මිහිරි කතාව පමණින්
ඛීණමච්ඡෙව පල්ලලෙ,මසුන් නැති විලක් මෙන්
තිණ්ණං භික්ඛවෙ පාතුභාවො දුල්ලභො ලොකස්මිං.,"මහණෙනි, ලෝකයෙහි තිදෙනෙකුගේ පහළවීම දුර්ලභය."
"සො සබ්‍යාබජ්ඣෙහි ඵස්සෙහි ඵුට්ඨො සමානො සබ්‍යාබජ්ඣං වෙදනං වෙදයති එකන්තදුක්ඛං, සෙය්‍යථාපි සත්තා නෙරයිකා.","හෙතෙම දුක් සහිත ස්පර්ශවලින් ස්පර්ශ කරන ලද්දේ, නිරයේ සත්වයන් මෙන් ඒකාන්තයෙන් දුක් වූ වේදනාව විඳියි."
තෙ භික්ඛූ යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු,ඒ භික්ෂූහු භග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත ගියහ
මානගන්ථාභිභුනො,මාන බැම්ම ජයගත් අය
පුඤ්ඤං සුඛං ජීවිතසඞ්ඛයම්හි,ජීවිත අවසන් කාලයේ පින් සුවය
අන්තපූරො උදරපූරො,බඩවැල් හා කුස පිරී ඇත
රාජදූතාභිධාවන්තු,රාජ දූතයෝ දුවත්වා
න සො රජ්ජති කාමෙසු,ඔහු කාමයන්ට නොඇලේ
යස්මිං පදෙසෙ රාජා ඛත්තියො මුද්ධාවසිත්තො සඞ්ගාමං අභිවිජිනිත්වා විජිතසඞ්ගාමො තමෙව සඞ්ගාමසීසං අජ්ඣාවසති.,යම් ප්‍රදේශයක අභිෂේක ලත් ක්ෂත්‍රිය රජු යුද්ධයෙන් ජයගෙන එම යුද බිමෙහිම වාසය කරයිද.
කාමෙ ච නප්පටිසෙවති පාපඤ්ච කම්මං න කරොති.,"කාමයන් සේවනය නොකරයි, පව්කම් ද නොකරයි."
පමුදිතස්ස,සතුටු සිතින් වසන අයට
භගවා පන කීවතකං පහොති සරෙන විඤ්ඤාපෙතුන්ති?,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කෙතෙක් දුර ශබ්දයෙන් හැඟවීමට සමර්ථ වන සේක්ද?
අනභිජ්ඣං පච්චක්ඛාය අභිජ්ඣාලුං පඤ්ඤාපෙස්සතීති නෙතං ඨානං විජ්ජති.,අනභිධ්‍යාව ප්‍රතික්ෂේප කර ලෝභියෙකු උත්තමයෙකු ලෙස පෙන්විය නොහැක.
චිත්තවිසුද්ධි යාවදෙව දිට්ඨිවිසුද්ධත්ථා.,සිතේ පිරිසිදුකම තියෙන්නේ දෘෂ්ටිය (නිවැරදි දැක්ම) පිරිසිදු කරගන්නයි.
අථාපරං ද්වීහි ධම්මෙහි නිය්‍යාති අභිජ්ඣාය ච බ්‍යාපාදෙන ච.,ඉන් පසුව අභිධ්‍යාවෙන් සහ ව්‍යාපාදයෙන් යන ධර්ම දෙකින් එතෙර වෙයි.
යං අලොභපකතං කම්මං අලොභජං අලොභනිදානං අලොභසමුදයං.,"අලෝභයෙන් කරන ලද, අලෝභයෙන් උපන්, අලෝභය නිදාන හා සමුදය කොට ඇති යම් කර්මයක් වේද."
අභිනන්දන්ති ආගතං,ආව එකාට සතුටු වෙති
රත්තියා මජ්ඣිමෙ යාමෙ දුතියා විජ්ජා අධිගතා,රාත්‍රියේ මැදියම් යාමයෙහි මම මේ දෙවන විද්‍යාව (ඥානය) ලැබුවෙමි
පරෙ මිච්ඡාකම්මන්තා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ සම්මාකම්මන්තා භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ වැරදි කර්මාන්ත ඇත්තෝ වන්නාහුය අපි හරි කර්මාන්ත ඇත්තෝ වන්නෙමුයි
න ගබ්භිනියා න පායමානාය,ගැබිනියක හෝ කිරි පොවන්නියක දුන් දෙය නොපිළිගනිමි
යෙ ච ඛො තානි සික්ඛාපදානි ආදිබ්‍රහ්මචරියකානි බ්‍රහ්මචරියසාරුප්පානි.,"යම් ඒ ශික්ෂාපද කෙනෙක් බ්‍රහ්මචර්යාවට මුල් වූවාහු, බ්‍රහ්මචර්යාවට ගැලපෙන්නාහු වෙත්ද."
නයිමෙ ආයස්මන්තො ජානන්ති ථෙරං වා ථෙරකරණෙ වා ධම්මෙති.,මේ ආයුෂ්මතුන් ස්ථවිර බව ඇති කරන ධර්ම නොදනිති.
ඤත්වා තණ්හං දුක්ඛස්ස සම්භවං.,තෘෂ්ණාව දුකෙහි උපත බව දැන.
තෙ තොසිතා චක්ඛුමතා,ඔවුහු සර්වඥයාගෙන් සතුටු වී
අථ ඛො විසාඛා මිගාරමාතා දිවා දිවස්ස යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි,ඉක්බිති මිගාරමාතා විසාඛා මධ්‍යාහ්නයේ භග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත පැමිණියාය
මාකත්ථ පාපකං කම්මං,පවිටු කර්මයක් නොකරව්
ස්වාක්ඛාතෙ ධම්මවිනයෙ සුප්පවෙදිතෙ,මනාව ප්‍රකාශ කරන ලද මනාව අවබෝධ කරගත් (ධර්ම විනයෙහි)
"සො ඛො අහං, භික්ඛවෙ, නචිරස්සෙව ඛිප්පමෙව තං ධම්මං සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහාසිං.",නොබෝ කලකින්ම මමත් ඒ ධර්මය (ආකිඤ්චඤ්ඤායතනය) ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට වාසය කළා.
යදුත්තරි කුරුතෙ ජන්තු,තමාගේ මතය උසස් කරයි
"ලොභජං දොසජඤ්චෙව, මොහජඤ්චාපවිද්දසු; යං තෙන පකතං කම්මං. ඉධෙව තං වෙදනියං.","අඥානයා විසින් ලෝභ, ද්වේෂ, මෝහයෙන් කළ යම් කර්මයක් වේ ද එය තමා විසින්ම විඳිය යුතුය."
එතානි තීණි චක්ඛූනි අක්ඛාසි පුරිසුත්තමො,පුරුෂෝත්තමයා මේ ඇස් තුන දේශනා කළේය
නිද්දරො හොති,විඩා නැතිවේ
පථවිං මෙති න මඤ්ඤති,පෘථිවිධාතුව මාගේයයි නොහඟින්නාහ
සො සුණාති. තස්ස එවං හොති - ‘කුදාස්සු නාම අහම්පි. විහරිස්සාමී’ති!,"ඔහු වෙනත් අයෙකු රහත් වූ බව අසා, 'මමත් කවදා රහත් වන්නෙම්දැයි' සිතයි."
නාමංයෙවාවසිස්සති,නම පමණක් ඉතිරි වේ
පිණ්ඩපාතපටික්කන්තා,පිඬු සෙවීමෙන් වැළකී
අකුසලා අභිවඩ්ඪන්ති කුසලා පරිහායන්ති.,අකුසල් වැඩේ නම් සහ කුසල් පිරිහේ නම්.
ඡන්දාගතිං දොසාගතිං මොහාගතිං භයාගතිං ගච්ඡති.,"ඡන්දයෙන්, ද්වේෂයෙන්, මෝහයෙන් හා භයෙන් අගතියට යයි."
"තෙපි මං එවං ජානෙය්‍යුං - ‘පස්සථ, භො, ඉමං කුලපුත්තං. වොකිණ්ණො විහරති පාපකෙහි අකුසලෙහි ධම්මෙහී’ති.","ඔවුහු ද 'බලන්න, මේ කුලපුත්‍රයා පැවිදි වී පාපී අකුසල් දහම්හි යෙදෙමින් වසන හැටි' කියා මා දැනගනු ඇත."
උපනාහො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො,උපනාහය (බැඳගත් වයිරය) හිත කෙලෙසන්නකි
"සචෙ එකන්තං අභිධමෙය්‍ය, ඨානං තං ජාතරූපං ඩහෙය්‍ය.",ඉදින් එකදිගටම ගිනි පිඹින්නේ නම් රත්රන් දැවී යා හැකිය.
තං තස්ස පෙතස්ස තාණඤ්ච ලෙණඤ්ච දීපඤ්ච සරණඤ්ච පරායණඤ්චාති.,"එය පරලොව ගිය ඔහුට ආරක්ෂාව, සරණ සහ පිහිට වෙයි."
දුරභිසම්භවානි හි ඛො භො ගොතම අරඤ්ඤවනපත්ථානි පන්තානි සෙනාසනානි,භවත් ගෞතමයෙනි ආරණ්‍ය සේනාසනයද වනයෙහි දුර පිහිටි සේනාසනද ලැබීම දුෂ්කරය
"චිත්තං, භික්ඛවෙ, අසංවුතං මහතො අනත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, සිත ආරක්ෂා නොකරණ ලද්දේ මහත්වූ අනර්ථය පිණිස පවතී."
එතෙහි තීහි ඨානෙහි,මෙම කරුණු තුනෙන්
අත්ථම්හි ජාතම්හි සුඛා සහායා,ප්‍රයෝජනයක් ඇතිවෙද්දී මිතුරෝ සතුටයි
සුඛෙන ඵුට්ඨා අථ වා දුඛෙන,සුවයෙන් හෝ දුක්යෙන් හෝ ස්පර්ශ වූ විට
සඞ්ඝඤ්ච සරණං ගතො,සංඝද සරණ ගත් කෙනා
‘‘භදන්තෙ’’ති තෙ භික්ඛූ භගවතො පච්චස්සොසුං,"‘ස්වාමීනි, ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට උත්තර දුන්හ."
යායං අරියා පඤ්ඤා අධිගතා අරියා නිය්‍යානිකා,යම් ආර්ය ප්‍රඥාවක් අවබෝධ කිරීමෙන් නිවනට පමුණුවයිද
හත්ථාජානීයො ච.,ආජානීය හස්ති රාජයා ද වේ.
ධම්මචරියාසමචරියාහෙතු ඛො බ්‍රාහ්මණ.,"බ්‍රාහ්මණය, ධර්මයෙහි හැසිරීම සහ සමබරව ක්‍රියා කිරීම ඊට ප්‍රධාන හේතුවයි."
එකාදසමං.,එකොළොස්වැනි සූත්‍රයයි.
ස වෙ විද්වා ස වෙදගූ,ඔහු දත්තෙක් හා පරතෙර ගියෙක්
ලකුණ්ඩකභද්දියො ථෙරො,ලකුණ්ඩක භද්දිය තෙරුන් වහන්සේ
පීතිසුඛං නාධිගච්ඡති,ප්‍රීති සැපය (ධ්‍යාන සැපය) නොලබයි ද
යං තුම්හෙ එවරූපිං කථං කථෙය්‍යාථ,මෙවැනි කථා කතා කිරීම යෝග්‍ය නොවේ
අම්හාකම්පි පුඤ්ඤෙන කරණීය,අපටද පිනෙන් කළයුතු කාර්ය තිබේ
යථාත්තනා සුදන්තෙන දන්තො දන්තෙන ගච්ඡති,තමන්ම හොඳට දමනය කළ සිතෙන්ම ඉදිරි මගට යයි
වචීසඞ්ඛාරො,වචී සංඛාරය (වචනයෙන් කරන කර්ම)
අහො වත මමෙව භික්ඛූ සක්කරෙය්‍යුං ගරුං කරෙය්‍යුං මානෙය්‍යුං පූජෙය්‍යුං,භික්ෂූහු (උපාසක/උපාසිකාවෝ) මටම සත්කාර හා ගරු බුහුමන් කරත්වා යන කැමැත්ත
දෙසෙතු මෙ භන්තෙ භගවා ධම්මං,ස්වාමීනි මට ධර්මය දේශනා කරන්න
සංයොජනානි පහීයන්ති.,සංයෝජන (බැඳීම්) ප්‍රහීන වෙයි.
ආදීනවො පාතුභූතො,දෝෂය (ආදීනවය) පහළ විය
මා මං තෙ අද්දසංසු.,ඔවුන් මා නොදකිත්වා යයි සිතමි.
නාමරූපපච්චයා සළායතනං,නාමරූප හේතු කොට ආයතන සය උපදේ
ඉමස්ස නිරොධා ඉදං නිරුජ්ඣති,මෙය නිරුද්ධ වීමෙන් මෙය නිරුද්ධ වේ
සාමං වා වෙදනං පරිජානිස්සන්ති,තමා විසින් වේදනාවන් පිරිසිඳ අවබෝධ කරගන්නේය
යථා යථා වා පනස්ස කායො පණිහිතො හොති,ඔහුගේ කය වනාහි යම් යම් ඉරියව්වකින් පිහිටුවනලදද
න විජ්ජති සො ජගතිප්පදෙසො,එවන් ලෝක කොනක් නැත
"කායදුච්චරිතං, වචීදුච්චරිතං, මනොදුච්චරිතං.","කාය දුශ්චරිතය, වාග් දුශ්චරිතය සහ මනෝ දුශ්චරිතයයි."
"බහුඤ්ච තෙ, භික්ඛවෙ, භික්ඛූ අපුඤ්ඤං පසවන්ති, තෙ චිමං සද්ධම්මං අන්තරධාපෙන්තීති.","මහණෙනි, ඒ භික්ෂූහු බොහෝ අකුශල්ද රැස්කෙරෙත්. ඒ භික්ෂූහු ම මේ ශාසනය අතුරුදහන් කෙරෙත්."
ආමිසෙසනා ච ධම්මෙසනා ච.,ආමිස සෙවීම සහ ධර්ම සෙවීමයි.
කථං නු ඛො ආවුසො සඞ්ඛාරා දට්ඨබ්බා?,"ඇවැත්නි, සංස්කාරයන් කෙසේ දත යුතු ද?"
තානස්සු කුක්කුටියා සම්මා අධිසයිතානි,ඒ බිජුවට කිකිළිය විසින් මනාකොට රකින ලද්දාහු
පඤ්ච ඡින්දෙ පඤ්ච ජහෙ පඤ්ච චුත්තරි භාවයෙ,පස් බැඳීම් කපන්න පස් බැඳීම් දුරු කරන්න පස් ඉන්ද්‍රිය වැඩි කරන්න
අසුචි සඞ්කස්සරසමාචාරො පටිච්ඡන්නකම්මන්තො.,"අපිරිසිදු වූ, සැක සහිත පැවතුම් ඇති, රහසින් පව් කරන්නෙක් වෙයි."
කායස්ස භෙදා පරං මරණා,ශරීරය බිඳී මරණින් මත්තෙහි
එවං දුක්ඛසමුදයං පජානාති,මෙසේ දුක් ඉපදීමට හේතුව දනීද
ඡ සතතවිහාරා අධිගතා.,සය වැදෑරුම් නිරන්තර විහරණයන් ලබා ගත්තේය.
සතතං භික්ඛු සමාහිතො,භික්‍ෂුව නිතර එකඟ සිත් ඇතිව සිටී
අකුසලං පහීනං හිතාය සුඛාය සංවත්තති.,අකුසලය දුරු කිරීම යහපත සහ සැපය පිණිසම හේතු වෙයි.
යාව න උන්නමතෙ පභඞ්කරො,පභංකර හිරු උදාවන තෙක් එය එළිය දක්වයි
එවං වග්ගුවදො සත්ථා,මෙබඳු මිහිරි වචන ඇති ශාස්තෘ
යෙ ඛො කෙචි සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා ලාභසක්කාරසිලොකං නිකාමයමානා,ලාභ සත්කාර හා කීර්තිය පතන්නාවූ යම් ඒ ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ
තන්තාකුලකජාතො ගුලාගුණ්ඨිකජාතො.,අවුල් වූ නූල් පන්දුවක් මෙන් පැටලුණු.
සන්දිට්ඨිකො අකාලිකො,මෙලොව ලැබෙන ඵල ඇත්තේය කල් නොයවා දෙන විපාක ඇත්තේය
පෙච්ච සො න ලභතෙ සුඛං,මරණින් මතු සුව නොලබයි
අස්මිං ලොකෙ පරම්හි ච,මෙලොවටත් පරලොවටත් ඒමයි
සො එවං පජානාමි,මම එය මෙසේ (නුවණින්) දනිමි
දහරො චෙපි න කාමෙ පරිභුඤ්ජති සො පණ්ඩිතො.,තරුණ වුවත් කාමයන් සේවනය නොකරන්නේ නම් ඔහු පණ්ඩිතයෙකි.
භික්ඛු ආහුනෙය්‍යො පාහුනෙය්‍යො.,භික්ෂුව ගෞරවයට හා සංග්‍රහයට සුදුසු වේ.
අධම්මකම්මානි පවත්තන්ති ධම්මකම්මානි නප්පවත්තන්ති.,යම් පිරිසක අධර්මයන් ක්‍රියාත්මක වන අතර ධර්මානුකූල පිළිවෙත් අඩාල වී පවතී.
අස්සො භද්‍රො කසාමිව,කසයට නවතින උතුම් අශ්වයෙකු මෙන්
ආහාරෙ උදරෙ යතො,ආහාරයෙහි සංයමයෙන් සිටියි
තෙසං. යක්ඛා වාළෙ අමනුස්සෙ ඔස්සජ්ජන්ති.,යක්ෂයෝ ඔවුන් වෙත සැර පරොස් අමනුෂ්‍යයන් මුදා හරිති.
තුදන්ති වාචාය ජනා අසඤ්ඤතා,හික්මීම නැති මිනිස්සු වචනයෙන් පෙළති
අයං ඛො ඉධ භබ්බො ධම්මං විඤ්ඤාතු,මෙතැන ධර්මය අවබෝධ කිරීමට සුදුසු පුද්ගලයා මෙයයි කියා දැනගත්තේය
භික්ඛු කාමෙ වීතරාගො හොති,භික්ෂුව කාමයන්හි පහවූ ආශාව (රාගය) ඇත්තෙක් වේද
විනොදයතො එවංස තෙ ආසවා විඝාතපරිළාහා න හොන්ති,ඒ කල්පනා දුරලන්නහුට වෙහෙස හා දැවිල්ල සහිත කෙලෙස් පහළනොවෙත්
අත්තනො පන දුද්දසං,තමන්ගේ දෝෂ දැකීම අමාරුයි
එස පත්තොසි නිබ්බානං,නිවණට පැමිණියා වේ
චක්ඛුස්මිං අසති රූපෙ අසති චක්ඛුවිඤ්ඤාණෙ අසති,"ඇස, රූපය හෝ විඤ්ඤාණය නැති කල්හි"
ද්වින්නං පුග්ගලානං කාලකිරියා බහුනො ජනස්ස අනුතප්පා හොති.,පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකුගේ මරණය බොහෝ ජනයාට පශ්චාත්තාපය හෙවත් ශෝකය පිණිස වේ.
කා දිවා පජ්ජලනා?,දහවල් ඇවිලීම යනු කුමක්ද?
පීතියා ච විරාගා උපෙක්ඛකො,ප්‍රීතියෙහි නොඇලීමෙන් උපේක්ෂා සහගතව
තිණ්ණො තාරෙසි,එතරව තරණය කරවයි
කතමො ච භික්ඛවෙ පුග්ගලො සුප්පමෙය්‍යො?,"මහණෙනි, පහසුවෙන් මැනිය හැකි පුද්ගලයා කවරේ ද?"
අමුත්‍රාසිං එවන්නාමො එවංගොත්තො එවංවණ්ණො,"අසවල් තැන උපන්නෙමි, එහි මෙබඳු නමක්, ගෝත්‍රයක් හා වර්ණයක් තිබුණි"
"ඉමෙ ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වෙ පටිසන්ථාරා.","මහණෙනි, මේ පිළිසඳර දෙකයි."
අථ ඛො භගවා සමාධිම්හා වුට්ඨහිත්වා ආනන්දං ආමන්තෙසි,ඉක්බිති භග්‍යවතුන් වහන්සේ සමාධියෙන් නැගී ආනන්දට වදාළසේක
උපරිමුද්ධනි මහන්තං ඵණං විහච්ච අට්ඨාසි,ඉහළින් මහත්වූ පෙණයක් විහිදා රැකවරණය කරමින් සිටියේය
සීහනාදං නදති,සිංහනාද පවත්වයි
විරාගා විමුච්චති.,නොඇලීම නිසා (කෙලෙස්වලින්) මිදෙයි.
ධම්මෙන සො බ්‍රහ්මවාදං වදෙය්‍ය,ධර්මයෙන් නිසි ලෙස බ්‍රහ්ම වචන කියන්නේය
භවාභවෙ වීතතණ්හං සඤ්ඤා නානුසෙන්ති,කුඩා මහත් භවයන් කෙරෙහි ආශා නැති හෙයින් කෙලෙස් හැඟීම් නොපවත්නාහු වෙත් ද
භබ්බො නිබ්බානාය,ඔහු නිවනට සුදුසු වේ
අප්පාබාධං අප්පාතඞ්කං ලහුට්ඨානං බලං ඵාසුවිහාරං පුච්ඡති,ඇය රෝග අඩුද කටයුතු පහසුද බලය දැනෙයිද සුවසේ වෙසෙදැයි විමසන්නීය
"එවමෙවං ඛො අහං, භික්ඛවෙ, නාඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං භාවිතං බහුලීකතං මුදු ච හොති කම්මඤ්ඤඤ්ච යථයිදං චිත්තං","මහණෙනි එපරිද්දෙන්ම වඩනලද, නැවත නැවත පුරුදු කරණ ලද සිත හා, සමාන මෘදුබව හා කටයුත්තට සුදුසු බව ඇති අනික් එකම ස්වභාවයකුදු මම නොමදකිමි."
ඉමානි හි තෙ භොන්තො සමණබ්‍රාහ්මණා තීණි ඨානානි යථාභූතං නප්පජානන්ති,ඒ පින්වත් මහණ බමුණෝ මේ කරුණු තුන ඇති සැටියෙන් නොදනිත්
විරාගා නිරොධා චාගා පටිනිස්සග්ගා,ආලය හැරීමෙන් නිරුද්ධකිරීමෙන් අත්හැරීමෙන් දුරලීමෙන්
අචිරූපසම්පන්නො ඛො පනායස්මා භාරද්වාජො එකො වූපකට්ඨො අප්පමත්තො ආතාපී පහිතත්තො විහරන්තො නචිරස්සෙව,ආයුෂ්මත් භාරද්වාජ තෙමේ වනාහි උපසම්පදාවී නොබෝකල් ඇත්තේ හුදකලා වූයේ වෙන් වූයේ අප්‍රමාදව කෙලෙස් තවන වීර්ය ඇතිව කයෙහි හා ජීවිතයෙහි ආශා රහිතව වාසය කරන්නේ නොබෝ කලකින්ම
බහුස්සුතො ධම්මධරො.,බොහෝ ඇසූ පිරූ තැන් ඇති ධර්මය දරන්නා.
යං තෙ තං නප්පසහති,ඔබගේ එම සෙනාව මැඩ නොහැකි
යෙන නීතා න තං විදූ,යම් හේතුවෙන් පමුණුවන ලද්දාහු ඒ කාරණය නොදනිති
කාමං කාමයමානස්ස,කාමයන් කැමතිවන පුද්ගලයාට
එකං සමයං භගවා උරුවෙලායං විහරති,එක් සමයෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ උරුවෙලාවෙහි වැඩ වසනසේක
අග්ගිහුත්තඤ්ච ජූහතො,ගිනි පූජා කරමින්
අප්පස්සුතො කුසීතො මුට්ඨස්සති.,"අල්පශ්‍රුත වූ, අලස වූ සහ මුළා වූ සිහි ඇති."
පස්සථ නො තුම්හෙ තං අත්තවාදුපාදානං?,තොපි එබඳු වූ (දුක නැති කරන) ආත්මයක් දක්නහුද?
ඛිප්පං ආසවානං ඛයාය පාපුණාති.,වහා ම ආශ්‍රවයන් ක්ෂය කිරීමට පැමිණෙයි.
නච්චගීතවාදිතවිසූකදස්සනා පටිවිරතො.,නැටුම් ගැයුම් වැයුම් සහ විහිළු දැකීමෙන් වෙන් වූයෙමි.
සදත්ථපසුතො සියා,තමන්ගේ අර්ථය කරා යුක්ත විය යුතුය
අභිනිබ්බුතත්තො,සිත් නිවුණු අය
පවස්ස දෙව,වළාකුළ වසින්න
දායකො ච පටිග්ගාහකා ච සීලවන්තො.,දායකයා සහ ලබන්නන් යන දෙපිරිස ම සිල්වත් වූ විටය.
සුරාධුත්තො,මත්පැන් වලට ලොල් වෙයි
යස්ස මූලං ඡමා නත්ථි,යමෙකුට මුලද පසද නැති නම්
ඉධෙව සුද්ධි ඉති වාදයන්ති,මෙහිම ශුද්ධිය යයි කියති
අලජ්ජිනො ඉමෙ සමණා,මේ සමණයෝ ලජ්ජා නැත්තෝය
යො වෙ ඨිතත්තො තසරංව උජ්ජු,නූල්දණ්ඩක් මෙන් ඍජුව පවතියි
ආයස්මා පුණ්ණො අන්ධවනං අජ්ඣොගාහෙත්වා රුක්ඛමූලෙ නිසීදි.,පුණ්ණ හිමියන් අන්ධ වනයට වැද එක්තරා රුක් මුලක (භාවනාවට) වාඩි වූහ.
කිත්තාවතා ච පන සාවකා විවෙකමනුසික්ඛන්තීති,ශ්‍රාවකයෝ කොපමණකින් විවේකයෙහි නොහික්මෙත්ද
සන්තිං අධිගච්ඡති,සන්ති ලබාගනී
අට්ඨ ලොකධම්මා ලොකං අනුපරිවත්තන්ති.,අෂ්ට ලෝක ධර්මයෝ ලෝකය අනුව පවතිති.
අභික්කන්තං භන්තෙ අභික්කතං භන්තෙ,ස්වාමීනි ඉතා යහපති ස්වාමීනි ඉතා යහපති
යෙන දලිද්දවිසිඛා කපණවිසිඛා පෙසකාරවිසිඛා,දිළිඳු වීථි දුප්පත් වීථි රෙදි වියන්නන්ගේ වීථි යන තැන්වලට
අථ වා සමාධිලාභෙන,සමාධිය ලැබූ නිසා පමණින් හෝ
පඤ්ඤාණවා සො න ච පඤ්ඤකප්පී,නුවණැති නමුත් කල්පනා නොකරයි
ථම්භො,දැඩිකම
අප්පමත්තස්ස යසොභිවඩ්ඪති,නොපමා පුද්ගලයාගේ යස වැඩෙයි
අපරිහානමෙතං වුත්තං භගවතා.,මෙය පිරිහීම නොවන බව භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාළ සේක.
"ද්විචක්ඛුං පන සෙවෙථ, සෙට්ඨං පුරිසපුග්ගලන්ති.",ශ්‍රේෂ්ඨ පුරුෂයෙකු වූ ඇස් දෙකම ඇත්තා සේවනය කළ යුතුය.
අප්පසත්ථො මහද්ධනො,අඩු සංග්‍රහය සමග මහ ධනය ගෙන යන මෙන්
හනන්ති භොගා දුම්මෙධං නො ච පාරගවෙසිනො,වස්තු අඥානයාට විනාශය වේ ප්‍රඥාවන්තයාට නොවේ
න ඛො පනෙතං බ්‍රාහ්මණ එවං දට්ඨබ්බං,බ්‍රාහ්මණය එය එසේ නොසැළකිය යුතුය
කතමා පනාවුසො ජාති,ඇවැත්නි ජාතිය කවරේද
යතො ඛො ආවුසො අරියසාවකො ආහාරඤ්ච පජානාති,ඇවැත්නි යම්තැනක පටන් ආර්ය ශ්‍රාවක තෙම ආහාරය දනීද
අකතකල්‍යාණො කතපාපො.,"පින් නොකළ, පව් කළ තැනැත්තෙකි."
එවං විමුත්තචිත්තං භික්ඛුං සඉන්දා දෙවා නාධිගච්ඡන්ති.,මෙසේ මිදුණු සිත් ඇති භික්ෂුව ශක්‍රයා සහිත දෙවියන්ට සොයාගත නොහැක.
විඤ්ඤාණං නිච්චං වා අනිච්චං වා?,විඤ්ඤාණය නිත්‍යද අනිත්‍යද? (අනිච්චං භන්තෙ).
විගතලොමහංසොහමස්මි,මම ලොමු දැහැගැනුම දුරු කළේ වෙමි
"උභයත්ථ කලිග්ගාහො, අන්ධස්ස හතචක්ඛුනො.",ඇස් නැති අන්ධයාට මෙලොව පරලොව දෙකෙහිම පරාජය හිමිවෙයි.
යො ච තුලංව පග්ගය්හ,යමෙක් තරාදියක් මෙන් මැනලා
යෙ සුත්තන්තා කවිතා කාවෙය්‍යා සාවකභාසිතා.,බාහිර පුද්ගලයන් පැවසූ කවි බසින් අලංකාර කළ ලෞකික දේශනායි.
එසෙවන්තො දුක්ඛස්සා,මෙයම දුකේ අවසානයයි
ධනපාලො නාම කුඤ්ජරො කටුකභෙදනො දුන්නිවාරයො,ධනපාල නම් ඇතු තීව්‍ර මද ඇත්තේ නවත්වන්න අමාරුය
තෙසමහං අඤ්ඤතරොති,ඔවුන් අතුරෙන් මම එක්තරා කෙනෙක්වෙමි
එත්ථෙතෙ පාපකා අකුසලා ධම්මා අපරිසෙසා නිරුජ්ඣන්තීති,(මේ කරුණු නොගැනීමෙන්) ඒ ලාමක වූ අකුසල ධර්මයෝ ඉතිරි නොවී නිරුද්ධ වෙත් (විනාශ වෙත්)
යස්සං පරිසායං භික්ඛූ සමග්ගා සම්මොදමානා අවිවදමානා.,"යම් පිරිසක භික්ෂූහු සමගිව, සතුටුව, විවාද නොකරමින් වෙසෙත් ද."
ආපදාසු පරියොධාය සොත්ථිං අත්තානං කරොති.,ආපදාවලින් ආරක්ෂා වී තමා සුරක්ෂිත කරගනියි.
"ඉධ, භික්ඛවෙ, එකච්චො පුග්ගලො සදිසො හොති සීලෙන සමාධිනා පඤ්ඤාය.","මහණෙනි, මෙලොව ඇතැම් පුද්ගලයෙක් සීලයෙන්, සමාධියෙන් හා ප්‍රඥාවෙන් තමාට සමාන වෙයි."
"සො ඛො අහං, භික්ඛවෙ, නචිරස්සෙව ඛිප්පමෙව තං ධම්මං පරියාපුණිං.","මහණෙනි, මම ඉතා ඉක්මනින්ම ඒ ධර්මය ඉගෙන ගත්තා."
න කොපඤ්ච දොසඤ්ච පාතුකරිස්සාමි,කෝපය තරහව හා නොසතුට පළ නොකරන්නෙමි
අථො සංසුද්ධචාරණො,පිරිසිදු චරණද ඇත
ඉමෙ චත්තාරො උපාදානා කිංනිදානා කිංසමුදයා කිංජාතිකා කිංපභවා,මේ උපාදාන සතර කුමක් මුල්කාරණය කොට ඇත්තාහුද කුමක් උත්පත්ති හේතුව කොට ඇත්තාහුද කුමක් ජාති කොට ඇත්තාහුද කුමකින් පහළ වන්නාහුද
සීලඤ්ච යස්ස කල්‍යාණං අරියකන්තං පසංසිතං.,ආර්යයන් පසසන යහපත් ශීලය යමෙකුට ඇත්තේ ද.
පුබ්බෙනිවාසො සතියා.,පූර්වෙනිවාසය සිහියෙන් ප්‍රත්‍යක්ෂ කළ යුතුය.
අථ ඛො ආයස්මා ච සමිද්ධො ආයස්මා ච මහාකොට්ඨිකො යෙනායස්මා සාරිපුත්තො තෙනුපසඞ්කමිංසු.,ඉක්බිති ආයුෂ්මත් සමිද්ධ ද ආයුෂ්මත් මහා කොට්ඨිත ද ආයුෂ්මත් සැරියුත් තෙරුන් වෙත එළඹියහ.
යතො ඤාණං උදපාදි,ඥානය උපදින්නේ එතැනින්ය
සඞ්ඛාරනිරොධගාමිනිං පටිපදඤ්ච පජානාති,සංස්කාරයන් නැතිකිරීමේ ප්‍රතිපදාව දනීද
"එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමාසං ද්වින්නං වුද්ධීනං යදිදං ධම්මවුද්ධීති.",මේ වැඩීම් දෙකෙන් ධර්මයෙන් වැඩීම අග්‍ර වෙයි.
අදිට්ඨෙ දිට්ඨවාදී හොති.,නොදුටු දෙය දුටුවෙමි යි පවසයි.
දෙවො අසුරපරිවාරො දෙවො දෙවපරිවාරො.,අසුර පිරිවර ඇති දෙවියා සහ දේව පිරිවර ඇති දෙවියා.
මොසවජ්ජෙ න නීයෙථ,බොරුකීමට නොයන්න
යො තිණ්ණකථංකථො,සැක සියල්ල ඉක්මවා ගිය අය
අථ ඛො නං සබ්‍රහ්මචාරී සක්කරොන්ති ගරුං කරොන්ති මානෙන්ති පූජෙන්ති,එකට මහණ දම් පුරණ සබ්‍රම්සරහු ඔහුට සත්කාර කරත් ගරු කරත් බුහුමන් කරත් පුදත්
යො මුනාති උභො ලොකෙ,යමෙක් ලෝක දෙකම නුවණින් දන්නේද
සබ්බං අනභිජානං,සියල්ල නොදැන
න ඨිතස්ස අඤ්ඤථත්තං පඤ්ඤායති.,පවතින්නා වූ දෙයෙහි වෙනස් වීමක් නොපෙනෙයි.
කුසීතං හීනවීරියං,කුසීතවූ වීර්යය රහිතවූ
අයං දුක්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදාති යථාභූතං පජානාති,මේ දුක් නැති කිරීමේ මාර්ගය යයි ඇති සැටියෙන් දැනගනී
ඉමෙසං චතුන්නං පුග්ගලානං කතමො පණීතතරො?,මේ පුද්ගලයන් හතර දෙනාගෙන් කවුරුන් ප්‍රණීත ද?
යෙ පුග්ගලා අට්ඨ සතං පසත්ථා,සත්පුරුෂයන් විසින් පසස්නාලද යම් ආර්ය පුද්ගලයෝ අටදෙනෙක් වෙත්ද
එකාගාරිකො හොමි.,එකම ගෙයකින් පිණ්ඩපාත ගනිමි.
අනුපට්ඨිතා චෙව සති උපට්ඨාති.,පෙර එළඹ නොසිටි සිහිය එළඹ සිටියි.
අච්ඡින්දි භවසල්ලානි අන්තිමොයං සමුස්සයො,භව ශල්‍ය කපා මේ ශරීරය අවසන් එකයි
තං බ්‍රූමි මහාපුරිසොති,ඔහු මහා පුරුෂයා යැයි කියමි
සබ්බෙන ලොකෙන අවිරුජ්ඣමානො,සියලු ලෝකයට විරුද්ධ නොවී
අවිනයකම්මානි පවත්තන්ති විනයකම්මානි නප්පවත්තන්ති.,එහි විනය විරෝධී ක්‍රියා සිදුවන අතර විනයානුකූල කටයුතු සිදු නොවේ.
පන්නරසවස්සුද්දෙසිකා වා සොළසවස්සුද්දෙසිකා වා,පසළොස් හෝ සොළොස් වයස් ඇත්තාවූ
න කෙනචි ලොකෙ විග්ගය්හ තිට්ඨති,කිසිවෙකු හා වාද විවාද (ගැටෙමින්) කරමින් නොසිටින්නහු ද
කොධඤ්ච ඛො භික්ඛවෙ අභිජානං පරිජානං,මහණෙනි ක්රෝධය හරිහැටි දැන පිරිසිඳ දැන
සීලවතෙන න නෙය්‍යො,සීල වත් මගින් නොගෙනයයි
කිං නු ඛො අහං ඨිතො යංනූනාහං නිසීදෙය්‍යන්ති සො නිසීදෙය්‍ය,"නැවත ඔහු 'කුමක් නිසා නැවතී සිටින්නෙම් ද, මම හිඳගන්නෙම්'යි සිතා හිඳගන්නේය"
ඔඝස්ස නිත්ථරණං.,සැඩපහරින් (ඕඝයෙන්) එතෙර වීම.
අත්තනා ච කාමෙසුමිච්ඡාචාරී හොති.,තෙමේ ද කාමයන්හි වරදවා හැසිරෙන්නෙක් වෙයි.
ගම්භීරපඤ්ඤතාය සංවත්තති.,ගැඹුරු ප්‍රඥාව ඇතිවීම පිණිස පවතී.
අචොරාහරණො නිධි,සොරුන්ට පැහැරගත නොහැකි නිධානයකි
ඉමස්මිඤ්ච වෙය්‍යාකරණස්මිං භඤ්ඤමානෙ සහස්සී ලොකධාතු අකම්පිත්තා.,මෙම දේශනාව පවත්වන කල්හි දස දහසක් ලෝක ධාතුව කම්පා විය.
දුක්ඛස්ස ඛයං පජානාති,දුක නසන බව දනී
කහං නු ඛො භන්තෙ එතරහි භගවා විහරති,ස්වාමීනි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දැන් කොහෙද වැඩ වසන්නේ
කච්චි සංසුද්ධචාරණො,පිරිසිදු චරණ ඇතිද
ඛීණා ජාති වුසිතං බ්‍රහ්මචරියං කතං කරණීයං නාපරං ඉත්ථත්තායාති පජානාති,උත්පත්තිය කෙළවර විය මග බඹසර වැස නිමවන ලදී කටයුතු කරනලදී මේ ආත්මය පිණිස කළයුතු අනිකක් නැත්තේයයි දනී
අයං ඛො ආවුසො මොග්ගල්ලාන හෙතු අයං පච්චයො,මොග්ගල්ලානයෙනි මේ වනාහි ඊට හේතුවයි ඊට ප්‍රත්‍යයයි
සො අනෙකවිහිතං පුබ්බෙනිවාසං අනුස්සරාමි,ඒ මම නොයෙක් ආකාර වූ පෙර විසූ ජාති සිහි කළෙමි
අත්තනා මොහවිනයාය පටිපන්නො හොති.,තමා මෝහය දුරු කිරීමට පිළිපන්නේ වෙයි.
අත්තනා සංකිලිස්සති,තමන්ම කෙලෙසෙයි
ආරක්ඛාධිකරණං දුක්ඛං,ඒවා රැකගැනීමේ දුක
අඤ්ඤමඤ්ඤං පරික්ඛෙපා ච හොන්ති,එකිනෙකාට දූෂණ චෝදනා කිරීම ඇති වේ
යාවදෙව උප්පන්නානං වෙය්‍යාබාධිකානං වෙදනානං පටිඝාතාය,උපන්නාවූ නොයෙක් රොග වේදනා නැසීම පිණිස
තෙ තං ධම්මං පරියාපුණිත්වා පඤ්ඤාය අත්ථං න උපපරික්ඛන්ති,ඔවුන් ඒ ධර්මය ඉගෙන එහි අර්ථය නුවණින් විමසා (සලකා) නොබලති
තෙ ධම්මං පරියාපුණිත්වා න පටිපුච්ඡන්ති - ඉදං කථං?,ඒ පද ඉගෙන ගත්තද මෙහි අර්ථය කුමක්දැයි ඔවුහු ඔවුනොවුන්ගෙන් නොවිමසති.
අප්පම්පි වුත්තො සමානො අභිසජ්ජති කුප්පති බ්‍යාපජ්ජති පතිත්ථීයති.,"ස්වල්පයක් පවසන ලද කල්හි ද ගැටෙයි, කිපෙයි, වැනසෙයි, තද බවට පැමිණෙයි."
"කතමො ච, භික්ඛවෙ, පුග්ගලො පුප්ඵභාණී?","මහණෙනි, මල් බඳු වචන ඇති පුද්ගලයා කවරේද?"
න ඛො රාමො ඉමං ධම්මං කෙවලං සද්ධාමත්තකෙන. පවෙදෙසි; අද්ධා රාමො ඉමං ධම්මං ජානං පස්සං විහාසී'ති,"මට සිතුණා: ""රාම තවුසා මේ ධර්මය හුදු ශ්‍රද්ධාවෙන් පමණක් දේශනා කළා නොවේ; ඔහු එය දැන දැකගෙනම වාසය කළේය."""
තෙජං තෙජතො අභිඤ්ඤාය තෙජං න මඤ්ඤති,තෙජොධාතුව තෙජොධාතුව වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන තෙජොධාතුව තමායයි නොහඟින්නාහ
නිරත්ථංව කලිඞ්ගරං,වැඩක් නැති දඬුකඩක් මෙන්
අවිරුද්ධො පාණෙසු,සත්වයන්ට විරෝධ නොවන්න
නාවං භින්නමිවොදකං,බිඳුණු නැවකට ජලය ඇතුල්වන සේ
යෙ ආසවා දස්සනා පහාතබ්බා තෙ දස්සනා පහීනා හොන්ති,සෝවාන් මාර්ගයෙන් නැති කළ යුතු කෙලෙස් සෝවාන් මාර්ගයෙන් නැති වූවාහු වෙත්ද
තෙජං නාභිනන්දති,තෙජොධාතුවට සතුට නොවන්නාහ
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා.","මහණෙනි, ලොවෙහි ස්වභාවයන් දෙකක් පවතී."
අත්තනා ච මුසාවාදී හොති.,තෙමේ ද බොරු කියන්නෙක් වෙයි.
විඤ්ඤූ සබ්‍රහ්මචාරී පාපකෙසු ඨානෙසු ඔකප්පෙය්‍යුං,නුවණැති සබ්‍රහ්මචාරීන් පවිටු මහණකු කොට සලකන්නාහුද
"යෙසං කායගතාසති අසච්ඡිකතා, අමතං තෙසං අසච්ඡිකතං.","යමෙකු කායගතාසතිය ප්‍රත්‍යක්ෂ නොකළේ නම්, ඔහු නිර්වාණයද ප්‍රත්‍යක්ෂ නොකළේය."
සබ්බං රූපං නෙතං මම.,ඒ සියලු රූපයන් මගේ නොවේ.
ඉධ පන භික්ඛවෙ භික්ඛු අඤ්ඤතරං වනපත්ථං උපනිස්සාය විහරති,මහණෙනි මේ ශාසනයෙහි භික්ෂුව එක්තරා වන සෙනසුනක් ඇසුරු කොට වාසය කරයි ද
මිද්ධී යදා හොති මහග්ඝසො ච,නින්දියද බොහෝ කෑමද වැඩි වුනොත්
පාණිනා පරිමසති,අතින් අල්ලන්නාහ (පිරිමදින්නාහ)
තුසිතං කායං උපපජ්ජන්තී,තුසිත දේව ලොව උපදිති
සුතං මෙති මඤ්ඤති,සුතය මගේ යයි හඟියි
මයම්පි ලච්ඡාම කාලෙන කාලං මනාපිකෙ ඝානෙන ගන්ධෙ ඝායිතුං,අපටද කලින් කල මනාප සුවඳ දැනගන්න ලැබේවා
එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ,එක් කාලයෙක්හි භාග්‍යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ සැවත්නුවර සමීපයෙහිවූ අනේපිඬු සිටාණන් විසින් කරවනලද ජේතවනාරාමයෙහි වසනසේක
"තෙ තත්ථ. මදං ආපජ්ජිංසු, මත්තා සමානා පමාදං ආපජ්ජිංසු","එහිදී ඔවුහු මත්වීමට පත් වූහ, මත් වීම නිසා ප්‍රමාදයට (සිහිමුළාවට) පත් වූහ."
න ඛො පනෙතං එවං දට්ඨබ්බං. අහං තෙන සමයෙන සො රථකාරො අහොසිං.,"එසේ නොසිතිය යුතුය, එකල ඒ රියකරු මම වීමි."
තත්‍රායමාදි භවති ඉධ පඤ්ඤස්ස භික්ඛුනො,මෙහි නුවණැති භික්ඛුවාට මුලින්ම මෙය වේ
යොගාතිගො මුනී,බැඳීම් ඉක්මවා ගිය මුණියෙකි
කතකිච්චං අනාසවං,කාර්ය සම්පූර්ණ ආශ්‍රව රහිත
සබ්‍රහ්මචාරීසු කුපිතො හොති,සබ්‍රහ්මචාරීන් (එකට මහණදම් පුරන්නන්) කෙරෙහි කිපුණේ වෙයි ද
දෙවෙ නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,දෙවියන්ට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැතිකිරීමෙන් වීතමොහවූ බැවිනි
සීහංව සද්දෙසු අසන්තසන්තං,සිංහයෙකු මෙන් ශබ්දවලින් නොබියයි
සුවිමුත්තචිත්තො,හොඳට මිදුණු සිතැත්තේය
සෙය්‍යථාපි භික්ඛවෙ කුක්කුටියා අණ්ඩානි,මහණෙනි යම්සේ කිකිළියගේ බිජුවට
ඵුසන්ති ඵස්සා උපධිං පටිච්ච,කෙලෙස් නිසා ස්පර්ශයෝ ස්පර්ශ කරති
සාමිසං වා දුක්ඛං වෙදනං වෙදයමානො,කාමාසාවන් පිළිබඳවූ දුක් වේදනාවක් විඳින්නේ
උද්ධතා උන්නළා චපලා,ඔවුහු නොසන්සුන්ය මානය වැඩිය චපලය
ගුත්තද්වාරො සුසංවුතො,දොරටු සංවරව
ඉති සඤ්ඤාය අත්ථඞ්ගමො,මේ සංඥා විනාශයයි
සඞ්ඛාරපච්චයා විඤ්ඤාණං,සංස්කාර හේතු කොට විඥානය උපදේ
බීජානි. තානි පුරිසො අග්ගිනා ඩහෙය්‍ය. මසිං කරිත්වා මහාවාතෙ වා ඔඵුණෙය්‍ය.,"බීජයන් ගින්නෙන් දවා අළු කර, මහා සුළඟේ විසුරුවා හැරියේ නම්."
මුච්ඡිතෙ අජ්ඣොපන්නෙ,මුළා වී ගිලී සිටින බව
බහුජනහිතාය පටිපන්නො හොති බහුජනසුඛාය,බොහෝ දෙනාට හිත පිණිස බොහෝ දෙනාට සැප පිණිස පිළිපන්නේ වෙයි
ආකිඤ්චඤ්ඤායතනස්මිං න මඤ්ඤති,ආකිඤ්චඤ්ඤායතන දෙවියන් ආශ්‍රය කොට තමා පිහිටියේයයි නොහඟින්නාහ
චෙතසා අනුවිතක්කෙති අනුවිචාරෙති.,"සිතින් ඒ අනුව විතර්ක කරයි, විචාර කරයි."
අට්ඨාරස බාහිරස්ස උපාදාය.,බාහිර (අන් දෑ) ඇසුරු කළ තෘෂ්ණා හැසිරීම් 18 කි.
නො අනිදානා.,නිදානයක් නැතිව ඒවා උපදින්නේ නැත.
"ගොපාලකුපොසථො, නිගණ්ඨුපොසථො, අරියුපොසථො.","ගෝපාලක උපෝසථය, නිගණ්ඨ උපෝසථය, අරිය උපෝසථය."
පාපකාරී උභයත්ථ සොචති,පව් කරන පුද්ගලයා දෙලොවම ශෝක කරයි
චන්දනං තගරං වාපි,සඳුන් තුවරලා වැනි සුවඳද
යදා ච අත්තනාවෙදි මුනි මොනෙන බ්‍රාහ්මණො,මුනි බ්‍රාහ්මණයා තමන් විසින්ම දැනගත් විට
සද්ධා න හාපෙති,ඔහුගේ ශ්‍රද්ධාව නොනසයි
සො සුණාති. තස්ස එවං හොති - ‘කුදාස්සු නාම මම්පි ඛත්තියා ඛත්තියාභිසෙකෙන අභිසිඤ්චිස්සන්තී’ති!,"ඔහු අභිෂේකයක් ගැන අසා, 'කවදා නම් මාවත් මෙසේ අභිෂේක කරත්දැයි' සිතයි."
න ඛ්වෙතං භික්ඛවෙ තුම්හාකං පතිරූපං,මහණෙනි මෙවන් කථා ඔබට සුදුසු නොවේ
න භජෙ පුරිසාධමෙ,අධම පුරුෂයන් ඇසුරු නොකරන්න
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං දන්තං මහතො අත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, චිත්තං.","මහණෙනි, යම්සේ සිත දමනය කරණ ලද්දේ මහත් අර්ථය පිණිස පවතීද, එබඳු වූ අනික් එකම ස්වභාවයකුදු මම නොමදකිමි."
සබ්බකම්මජහස්ස භික්ඛුනො,සියලු කර්ම බන්ධන දුරු කරන භික්ෂුවට
භොගා උප්පජ්ජන්ති,සම්පත් උපදියි
නෙතාරමඤ්ඤෙසමනඤ්ඤනෙය්‍යං,අන්‍යයන්ට මග පෙන්වන අනුන් විසින් නොපැමිණවිය යුතු
බහිද්ධා කථං අපනාමෙති.,කථාව වෙනත් අතකට යොමු කරයි.
හදයං යකනං කිලොමකං පිහකං පප්ඵාසං,හෘදයමාංශයය අක්මාවය දළබුවය බඩදිවය පෙණහැලිය
එතම්පි දිස්වා න විවාදයෙථ,මෙය දැක විවාද නොකරන්න
කාලෙන විපස්සනා.,සුදුසු කල විදර්ශනා වැඩීම.
පස්සථ නො තුම්හෙ භික්ඛවෙ,මහණෙනි ඔබලා එය දකින්නහුද
මච්ඡරියං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො,මසුරුකම (තමාගේ ඇති සම්පත් සැඟවීම) හිත කෙලෙසන්නකි
ඉමානි චත්තාරි කම්මානි.,මේ කර්ම සතරයි.
වායං වායතො අභිඤ්ඤාය වායං න මඤ්ඤති,වායොධාතුව වායොධාතුව වශයෙන විශේෂ නුවණින් දැන වායොධාතුව තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ
රත්තියා මජ්ඣිමං යාමං දක්ඛිණෙන පස්සෙන සීහසෙය්‍යං කප්පෙති.,රාත්‍රී මධ්‍යම යාමයෙහි දකුණු ඇලයෙන් සිංහ සෙය්‍යාව කරයි.
එතෙ වො සුඛසම්මතා,ලෝකය මෙය සැප කියයි
අනාසවං චෙතොවිමුත්තිං පඤ්ඤාවිමුත්තිං.,ආශ්‍රව රහිත සිතේ මිදීම හා ප්‍රඥාවෙන් මිදීම.
එතෙ අලද්ධා අනවජ්ජභොජී,එවන් අය නොලැබේ නම් නිවැරදිව ජීවත් වෙයි
න පක්කමිතබ්බං,බැහැර නොයා යුතුයි
දිස්වාන භික්ඛූ ආමන්තෙසි,දැක භික්ඛූන් අමතා මෙසේ වදාළ සේක
සාමීචිකම්මං පරමනිපච්චකාරං.,සුදුසු ගරු බුහුමන් සහ උතුම් යටත් පැවැත්ම.
චත්තාරි වස්සානි . තීණි වස්සානි,සතර අවුරුද්දක් . තුන් අවුරුද්දක්
පිහයන්ති හාසපඤ්ඤානං සරීරන්තිමධාරිනං,සතුටු ප්රඥාව ඇති අන්තිම ශරීරය දරන උතුමන්ට කැමති වෙති
යස්සුස්සදා නත්ථි කුහිඤ්චි ලොකෙ,ලොව කිසි තැනක කිසි අරමුණකටත් ඇලීමක් නොමැති
න පබ්බතානං විවරං පවිස්ස,කඳු විවරයකටත් පිවිසිලා
අතිමානො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා අතිමානං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසං පජහති,අභිමානය හිත කෙලෙසන්නකැයි මෙසේ දැන හිත කෙලෙසන අභිමානය දුරුකරයි
යස්මිං සමයෙ පෙසලා භික්ඛූ බලවන්තො හොන්ති.,යම් කලෙක සිල්වත් භික්ෂූන් වහන්සේලා බලවත් වෙත්ද.
ඉදං වුච්චති භික්ඛවෙ වචීසොචෙය්‍යං.,"මහණෙනි, මෙය වචනයේ පිරිසිදු බව යැයි කියනු ලැබේ."
යොගක්ඛෙමාධිවාහනං,එය නිවන දක්වා ගෙන යයි
න බ්‍රාහ්මණො නොම්හි,මම බ්‍රාහ්මණයෙක් නොවෙමි
විපුලං මහන්තං,විශාල මහත්
ජච්චන්ධානං හත්ථිං දස්සෙසීති,ජාත්‍යන්ධයන්ට ඇතෙකු පෙන්වන්නැයි අණ කළේය
උප්පන්නානං අකුසලානං පහානාය පදහති.,උපන් අකුසල් ප්‍රහාණයට වීර්යය කිරීම ප්‍රහාණයයි.
දුතියං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති.,ද්විතීයික ධ්‍යානයට පැමිණ වසයි.
නිධී සුනිහිතො හොති,පුණ්‍ය නිධානය මැනවින් පිහිටවෙයි
සීහංව අසන්තසන්තං,සිංහයා මෙන් බිය නොවේ
සීතස්ස උණ්හස්ස ජිඝච්ඡාය පිපාසාය.,"සීතල, උණුසුම, බඩගින්න සහ පිපාසය (ඉවසීම/නොඉවසීම)."
අත්තනා අදන්තො අවිනීතො අපරිනිබ්බුතො,තමා නොදැමුනේ නොහික්මුනේ කෙලෙස් නැති නොකළේ
සොපි ධම්මං දෙසෙති,ඔහුත් ධර්මය දේශනා කරයි
අහම්පි තං දිට්ඨිනිස්සයං න සමනුපස්සාමි.,මම ද එබඳු වූ (දුක නොදෙන) දෘෂ්ටි නිශ්ශ්‍රය නොදකිමි.
තිස්සො ඉමා භික්ඛවෙ සික්ඛා.,"මහණෙනි, මේ ශික්ෂාවෝ තිදෙනෙකි."
එකත්තං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,එකස්වභාවය ඇති අරූප ධර්මයට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැති කිරීමෙන් වීතමොහවූ බැවිනි
මයම්පි සීලෙසු පරිපූරකාරිනො,අපගේ සීලයන් අපිත් සම්පූර්ණ කරන්නෙමු
සත්ථා ආයස්මන්තෙ ආමන්තෙති,ශාස්තෘන් වහන්සේ ආයුෂ්මතුන්ට කථා කරති යයි කියන්න
ධම්මං අනුස්සරං භික්ඛු සද්ධම්මා න පරිහායති,ධර්මය නිතර සිහි කරන භික්ඛුවා සද්ධර්මයෙන් නොපිරිහෙයි
එතදත්ථාය ලොකස්මිං,මෙම අරමුණ සඳහා ලොව
බහුඤ්ච තෙ පුඤ්ඤං පසවන්ති.,එම භික්ෂූහු බොහෝ පින් රැස් කරති.
"අහම්පි සුදං, භික්ඛවෙ, පුබ්බෙව සම්බොධා අනභිසම්බුද්ධො බොධිසත්තොව සමානො.","මහණෙනි, මම ද බුදුවන්නට පෙර, බුදුනොවූ බෝසත්ව සිටියදීම."
වෙසියාසු පදුස්සති,වෙශ්‍යාවන් සෙවයි
චිත්තං අප්පහාය,ඒ සිත (වෙනස් නොකොට) දුරු නොකොට
එහි ත්වං භික්ඛු මම වචනෙන මොළියඵග්ගුනං භික්ඛුං ආමන්තෙහි,"මහණ මෙහි එව, මගේ වචනයෙන් මොළියඵග්ගුණ භික්ෂුවට කතා කරව"
උච්ඡිජ්ජිස්සාමි නාම සුවහං.,මම ඒකාන්තයෙන්ම විනාශ වන්නෙමි.
අත්තහිතපරහිතඋභයහිතං.,"තමාගේ, අනුන්ගේ සහ දෙපාර්ශවයේ ම යහපත."
යථා යථායං පුරිසො කම්මං කරොති තථා තථා තං පටිසංවෙදියති.,"යම් යම් ආකාරයකින් මේ පුරුෂයා කර්ම කරයිද, ඒ ඒ ආකාරයෙන්ම එය විපාක විඳිය යුතුය."
සායන්හසමයං න සක්කච්චං කම්මන්තං අධිට්ඨාති.,සවස් කාලයෙහි මනාකොට කටයුතු මෙහෙයවන්නේ නැත.
යං ජීවිතං න තපති,යම් ජීවිතය කෙලෙස් නිසා නොතැවෙයි
සාතසුඛඤ්ච උපෙක්ඛාසුඛඤ්ච.,සොම්නස් සහගත සැපය සහ උපේක්ෂා සහගත සැපයයි.
යන්නූන මයං ඉමං නිවාපං. මහතීහි දණ්ඩවාකරාහි සමන්තා සප්පදෙසං අනුපරිවාරෙය්‍යාම,"""අපි මේ තණ බිම වටා විශාල දැල් (දණ්ඩවාකර) දමා මුළු ප්‍රදේශයම වට කරමු."""
භද්දකං මෙ ජීවිතං,මාගේ ජීවිතය යහපත්ය
කාමයොගො භවයොගො දිට්ඨියොගො අවිජ්ජායොගො.,"කාම යෝගය, භව යෝගය, දෘෂ්ටි යෝගය සහ අවිද්‍යා යෝගයයි."
තීණිමානි භික්ඛවෙ චක්ඛූනි,මහණෙනි මේ ඇස් තුනකි
මුදුත්තා දන්ධං ආනන්තරියං පාපුණාති.,ඉන්ද්‍රියන් මෘදු නිසා පමාවී රහත් මගට පැමිණෙයි.
"කායොපි පස්සම්භති, චිත්තම්පි පස්සම්භති.","කයද සංසිඳෙයි, සිතද සංසිඳෙයි."
සීලසම්පදාහෙතු වා භික්ඛවෙ සත්තා සග්ගං ලොකං උපපජ්ජන්ති.,"මහණෙනි, සීල සම්පදාව හේතුවෙන් සත්ත්වයෝ මරණින් පසු ස්වර්ග ලෝකයෙහි උපදිති."
දෙවා කාමභොගිනො,දෙවියෝ කාම භෝග විඳිති
අද්ධා පීතිමනො හොති,ඒකාන්තයෙන් සතුටු සිත වේ
සබ්බං වෙදනං සඤ්ඤං සඞ්ඛාරෙ විඤ්ඤාණං - නෙතං මමති පස්සති.,"සියලු වේදනා, සංඥා, සංස්කාර හා විඤ්ඤාණයන් - මෙය මගේ නොවේ යැයි දකියි."
විඤ්ඤාණඤ්චායතනං මෙති මඤ්ඤති,විඤ්ඤාණඤ්චායතන වැසි දෙවියන් මගේයයි හඟියි
"වුට්ඨිතොපි තම්හා ආසනා තස්සා කථාය නෙව ආදිං මනසි කරොති, න මජ්ඣං මනසි කරොති, න පරියොසානං මනසි කරොති.","ඒ ආසනයෙන් නැගිට ද කතාවේ මුල, මැද හෝ අග හෝ මෙනෙහි නොකරයි."
"ඉත්ථිරූපං, භික්ඛවෙ, පුරිසස්ස චිත්තං පරියාදාය තිට්ඨතීති","මහණෙනි, ස්ත්‍රීරූපය පුරුෂයාගේ සිත හාත්පසින් අල්වාගෙණ සිටී."
එවං පුඤ්ඤෙ ච පාපෙ ච,එසේ පින් පව් දෙකෙහි
සුක්කං භාවෙථ පණ්ඩිතො,කුශල ධර්මය වඩන්න
න පරෙසං කතාකතං,අනුන්ගේ කළ නොකළ දේ නොබලන්න
වෙසාරජ්ජප්පත්තො විහරාමි,තැති නොගැන්මට (විශාරද බවට) පැමිණියේ වාසය කරමි
සාමං ඤාතං සාමං දිට්ඨං,මමම දැන මමම දැක කීවෙමි
නිකට්ඨකායො අනිකට්ඨචිත්තො.,"කය වනයට ගොස් ඇත, සිත කෙලෙස්වල ම ය."
විඤ්ඤාතං අභිනන්දති,විඤ්ඤාතය ආත්මය වශයෙන් සිතා සතුටු වෙයි
සුභකිණ්හෙ සුභකිණ්හතො සඤ්ඤත්වා සුභකිණ්හෙ මඤ්ඤති,සුභකිණ්හදෙවියන් සුභකිණ්හදෙවියන් වශයෙන් හැඳින සුභකිණ්හදෙවියන් ආත්මය වශයෙන් හඟියි
කඞ්ඛී වෙචිකිච්ඡී,මට සැකය ඇත
මාරස්සෙතං පමොහනං,මෙය මාරයා මුළා කරන මාර්ගයයි
සම්මාවාචො සම්මාකම්මන්තො.,නිවැරදි වචනය සහ නිවැරදි කර්මාන්තය.
දොසධම්මාපි චිත්තං පරියාදාය තිට්ඨන්ති,ද්වේෂ ධර්මයෝ සිත මැඩගෙන සිටිති
බ්‍රහ්මං මාභිනන්දි,බ්‍රහ්මයාට සතුටු වෙයි
න සො අග්ඝති සොළසිං,රහතුන්ගේ සොළොස්වන කොටසටත් නොපැමිණෙයි
අද්දසා ඛො භගවා තෙ සම්බහුලෙ භික්ඛූ අවිදූරෙ අරඤ්ඤකුටිකායං විහරන්තෙ,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ එම භික්ඛූන් නුදුර කැලෑ කුටියේ වසන අයුරු දුටුසේක
ලුම්බිනෙය්‍යෙ ජාතො,ලුම්බිනියෙහි උපන්නාය
අනනුලොමිකෙ කායකම්මෙ සමාදපෙති.,නුසුදුසු කාය කර්මයන්හි සමාදන් කරවයි.
පෙමා පෙමං ජායති.,ඇල්මෙන් ඇල්ම හටගනී.
දොසසංහිතං,දෝෂයෙන් යුක්ත වේ
න උණ්ණමෙය්‍ය පසංසිතො,පැසසුමෙන් උඩඟු නොවෙයි
"තමෙනං, භික්ඛවෙ, චත්තාරො මහාරාජානො දෙවානං තාවතිංසානං සුධම්මාය සභාය. ආරොචෙන්ති.","මහණෙනි, එවිට සතර වරම් මහරජවරු තව්තිසා වැසි දෙවියන්ගේ සුධර්මා සභාවෙහි ඒ බව දන්වති."
ඡින්ද සොතං පරක්කම්ම කාමෙ පනුද බ්‍රාහ්මණ,වීර්ය කර තෘෂ්ණා ප්‍රවාහය කපන්න කාමයන් දුරුකරන්න
චිත්තං හිස්ස පසාදිතං,ඔහුගේ සිත පහන් බැවින්
අට්ඨානඤ්ච අට්ඨානතො,අකාරණය (නොවිය හැකි දේ) අකාරණය ලෙස
යෙ රාගස්ස පහානාය පටිපන්නා.,රාගය ප්‍රහීණ කිරීම පිණිස පිළිපන්නෝ ලෝකයෙහි මනාව පිළිපන්නෝ වෙති.
අජ්ජෙව මෙ අනුපාදාය ආසවෙහි චිත්තං විමුච්චතු.,අදම දැඩිව නොගෙන මගේ සිත ආශ්‍රවයන්ගෙන් මිදේවා.
ඉදං වුච්චතාවුසො නාමං,යන මේ ධර්ම ඇවැත්නි නාමයයි කියනු ලැබේ
අපි නායං අරිට්ඨො භික්ඛු. උස්මීකතොපි ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙති?,(බුදුහිමි සෙසු භික්ෂූන්ගෙන්:) අරිට්ඨ භික්ෂුවට මේ ධර්ම විනයෙහි ගින්නක උණුසුම (උස්මීකතොපි - ස්වල්ප හෝ දැනුමක්) පමණවත් ඇත්තේ ද?
"එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමෙසං ද්වින්නං සන්ථාරානං යදිදං ධම්මසන්ථාරොති.",මේ ඇතිරීම් දෙකෙන් ධර්ම ඇතිරීම අග්‍ර වෙයි.
අත්තමනො ආයස්මා ආනන්දො භගවතො භාසිතං අභිනන්දීති,සතුටු වූ ආයුෂ්මත් ආනන්ද ස්ථවිරයන් වහන්සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ දේශනාව සතුටින් පිළිගත්තාහුය
සික්ඛාය කඞ්ඛති විචිකිච්ඡති,ශික්ෂාව (ත්‍රිවිධ ශික්ෂාව) කෙරෙහි සැක කරයි ද අවිශ්වාස කරයි ද
එවම්පි පියායිතං ජනං,එසේම ප්‍රිය ජනයා
නිවිට්ඨං නාමරූපස්මිං ඉදං සච්චන්ති මඤ්ඤති,නාමරූපයට ඇලී මෙය සත්යය යයි සිතයි
අනෙකවිහිතං පුබ්බෙනිවාසං අනුස්සරෙය්‍යං,තමා පෙර විසූ ජාති සිය දහස් ගණන් නන්වැදෑරුම් ලෙස සිහිපත් කිරීමට කැමති නම්
සබ්බෙ සඞ්ඛාරා දුක්ඛාති,සියලු සංස්කාර දුක්ඛයයි
චුති චවනතා භෙදො අන්තරධානං,යම් චුතවීමක් වේද චුතවන බවක් වේද ශරීරයාගේ බිඳීමක් වේද අතුරුදහන් වීමක් වේද
"හිමවන්තං, භික්ඛවෙ, පබ්බතරාජං නිස්සාය මහාසාලා තීහි වඩ්ඪීහි වඩ්ඪන්ති.","මහණෙනි, හිමාලය නම් පර්වත රාජයා ඇසුරු කොට මහා සල් වෘක්ෂයෝ වැඩීම් තුනකින් වැඩෙති."
ආදිච්චො තපතං මුඛං,තැවෙන දේවලට සූර්යයා ප්‍රධාන
සබ්බං සබ්බතො අභිඤ්ඤාය සබ්බං න මඤ්ඤති,සියල්ල සියල්ල වශයෙන් හැඳින සියල්ල තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ
අමුතෙ අමුතවාදී හොති.,නොවින්ද දෙය නොවින්දෙමි යි පවසයි.
යෙ දූරෙ සන්තිකෙ ච,දුරවූද සමීපයෙහිවූද
නාභිහටං න උද්දිස්සකතං,පෙරටුව ගෙනෙන ලද හෝ මා උදෙසා කරන ලද දේ නොපිළිගනිමි
ආතාපියො බ්‍රහ්මචරියං චරෙය්යා,කෙලෙස් තවන වීර්ය ඇතිව බ්‍රහ්මචර්යාවෙහි හැසිරෙන්නේය
විරමෙ කථොජ්ජං,කලහයෙන් වළකින්න
කිං නු ඛොම්හි චොදිතො චොදකෙන චොදකං අපසාදෙමීති,කිමෙක්ද මම චෝදනා කරන්නාට අපහාස (අවමන්) කරන්නෙක් වෙම්ද කියා
සුතං මෙති න මඤ්ඤති,සුතය මාගේ යයි නොහඟින්නාහ
නත්ථි තණ්හාසමා නදී,තණ්හාව වගේ ගඟක් නැහැ
පෙර නොවූ ආර්යගුණ දැන් ඇති විය,පෙර නොතිබූ ආර්ය මාර්ගගුණ දැන් උපන් සේක
නිබ්බානං නිබ්බානතො අභිඤ්ඤාය නිබ්බානං මා මඤ්ඤි,පරමදෘෂ්ටධර්ම නිර්වාණය නිර්වාණය වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන පරමදෘෂ්ට ධර්ම නිර්වාණය තමා වශයෙන් හඟියි
"උච්ඡාදනෙන න්හාපනෙන, පාදානං ධොවනෙන ච.","ඇඟ පිරිමැදීමෙන්, නෑවීමෙන් සහ පා සේදීමෙන් ද (සත්කාර කළ යුතුය)."
"ඉධ, භික්ඛවෙ, භික්ඛු පුබ්බණ්හසමයං න සක්කච්චං සමාධිනිමිත්තං අධිට්ඨාති.","මහණෙනි, මෙලොව භික්ෂුව පෙරවරු කාලයෙහි මනාකොට සමාධි නිමිත්ත (අරමුණ) මෙනෙහි කරන්නේ නැත."
ය්වායං පුග්ගලො අනඞ්ගණොව සමානො නත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං අඞ්ගණන්ති යථාභූතං නප්පජානාති,යම් පුද්ගලයෙක් කෙලෙස් රහිතව තමා තුළ කෙලෙස් නැතියි තතුසේ නොදනියිද
ඛන්ධානං උදයබ්බයං සමවෙක්ඛිතා.,ස්කන්ධයන්ගේ ඇතිවීම හා නැතිවීම මැනවින් බලන්නේය.
යං වෙදෙති තං සඤ්ජානාති,යමක් විඳී ද එය (සංඥාවෙන්) අඳුනා ගනී
ලොමානි හංසන්ති.,ලොමු ඩැහ ගනියි (කැළඹෙයි).
අබ්යාපජ්ඣං සුඛං ලොකං පණ්ඩිතො උපපජ්ජති,පණ්ඩිතයා නිදුක් සැප ලෝකයට උපදිනි
අථ ඛො ඉදං භික්ඛවෙ බ්‍රහ්මචරියං වුස්සති සංවරත්ථඤ්චෙව පහානත්ථඤ්ච,මහණෙනි මේ බ්‍රහ්මචරිය සංවරය සඳහා සහ ප්‍රහානය සඳහාය
භූතතො මා මඤ්ඤි,භූතයන්ගෙන් වෙන්ව තමා ඇතැයි හඟියි
මායාවී අසඤ්ඤතො,රැවටිලි ඇති සංවර නැති
මනොදුච්චරිතං කත්වා,සිතින් දුශ්චරිත කරයි
පුඤ්ඤපෙක්ඛස්ස ඛෙත්තං,පින් කැමති අයට ඔවුන් පින් කෙතයි
පකප්පිතා සඞ්ඛතා ධම්මා,කල්පිත සකස් කළ ධර්ම
මානො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා මානො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො පහීනො හොති,මහණෙනි යම් කලෙක පටන් භික්ෂුව විසින් මානය හිත කෙලෙසන්නකැයි දැන හිත කෙලෙසන මානය නැති කරන ලද්දේ වෙයිද
අනභිජ්ඣා කුසලං,අධික ලෝභය නැතිබව කුසල්ය
සච්චං ආහ නො මුසා.,"සත්‍යයක් කීවේය, බොරුවක් නොවේ."
තස්ස එවමස්ස කිං නු ඛො අහං සීඝං ගච්ඡාමි යංනූනාහං සණිකං ගච්ඡෙය්‍යන්ති සො සණිකං ගච්ඡෙය්‍ය,"ඔහුට 'මම කුමක් නිසා වහා යන්නෙම් ද, සෙමින් යන්නෙම් නම් මැනව'යි අදහස් වෙයි, හෙතෙම සෙමින් යන්නේය"
අථ ඛො අඤ්ඤතරො වජ්ජිපුත්තකො භික්ඛු යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි.,ඉක්බිති එක්තරා වජ්ජිපුත්තක භික්ෂුවක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩසිටි තැනට පැමිණියේය.
ඉති යං තං වුත්තං,මෙසේ යම් ඒ ධර්මයක් (ප්‍රකාශයක්) වදාරණ ලද්දේද
තස්ස අන්තරා ච සාවත්ථිං අන්තරා ච සාකෙතං සත්ත රථවිනීතානි උපට්ඨපෙය්‍යුං.,ඒ ගමන යන්න සාවත්ථි සහ සාකේත නුවර අතරමග රථ හතක් සූදානම් කරලා තියෙනවා.
අප්පමත්තකොපි ඛෙළො දුග්ගන්ධො හොති.,"මහණෙනි, යම්සේ ස්වල්පමාත්‍ර කෙල වුවද දුගඳ වේද."
එතදග්ගං යදිදං අනාසවසුඛන්ති.,මෙම සැපයන් දෙකෙන් ආශ්‍රව රහිත සැපයම ශ්‍රේෂ්ඨ වන්නේය.
චණ්ඩං අස්සං පරිවජ්ජෙති චණ්ඩං ගොණං පරිවජ්ජෙති චණ්ඩං කුක්කුරං පරිවජ්ජෙති,වල් අසුන් සැර ගොනුන් නපුරු බල්ලන් දුරුකරයි
"ද්වීහි, භික්ඛවෙ, ධම්මෙහි සමන්නාගතො යථාභතං නික්ඛිත්තො එවං නිරයෙ.","මහණෙනි, කරුණු දෙකකින් යුක්ත තැනැත්තා ගෙනවිත් දැමූවකු මෙන් නරකයෙහි (උපදී)."
සුතං සුතතො සඤ්ජානාති,සුතය (ශබ්දායතනය) සුතය වශයෙන් හඟියි
රූපෙ වීතරාගො හොති,බාහිර රූපයන්හි පහවූ රාගය ඇත්තෙක් වේද
මොහො අප්පහීනො,මෝහය නොපහකළ පුද්ගලයා
කායස්ස භෙදා අසඞ්ඛාරපරිනිබ්බායී.,මරණින් මතු උත්සාහ රහිතව පිරිනිවන් පාන්නෙකි.
අජ්ඣත්තං චෙතොසමථස්ස ලාභී ච විපස්සනාය.,සමථය සහ විපස්සනාව යන දෙක ම ලබන්නෙකි.
සන්දිට්ඨිකමකාලිකං,මෙලොවම පලදෙන
චෙතසා චෙතොපරිවිතක්කමඤ්ඤාය යෙන බාහියො තෙනුපසඞ්කමි,බාහියගේ සිත දැන බාහිය වෙත පැමිණියා
දදාමි භොගෙ භුඤ්ජස්සු,භෝග දෙනෙමි භුක්ති විඳි
යෙසාහං පච්චයං පරිභුඤ්ජාමි තෙසං තෙ කාරා මහප්ඵලා අස්සු,තමාට සිව්පසය දෙන දායකයන්ගේ පින්කම් මහත්ඵල මහානිසංස වීමට කැමති නම්
"යෙ කෙචි උපසග්ගා උප්පජ්ජන්ති සබ්බෙ තෙ බාලතො උප්පජ්ජන්ති, නො පණ්ඩිතතො.","යම්කිසි උවදුරක් උපදී නම් ඒ සියල්ල උපදින්නේ බාලයා නිසාය, පණ්ඩිතයා නිසා නොවේ."
සඞ්ඛාය ලොකස්මි පරොපරානි,ලෝකයේ උතුම් හීන දැන
සකදාගාමිඵලසච්ඡිකිරියාය සංවත්තති.,සකෘදාගාමි ඵලය ප්‍රත්‍යක්ෂ කිරීම පිණිස වේ.
සබ්බං තං තක්කවඩ්ඪනං,සියල්ල තර්කයෙන් වර්ධිතය
සුභතො නං මඤ්ඤති,මෙය ලස්සනයි සිතයි
තෙහි සද්ධිං සම්මොදිංසු,ඔවුන් සමඟ සතුටු වූහ
ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤන්ති අභිනිවිස්ස වොහරන්ති.,"'මෙයම සත්‍යය, අනෙක හිස් ය' යැයි දැඩිව ගෙන ප්‍රකාශ කරති."
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං සංවුතං මහතො අත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, චිත්තං.","මහණෙනි, යම්සේ සිත ආරක්ෂා කරණ ලද්දේ මහත් අර්ථය පිණිස පවතීද, එබඳුවූ අනික් එකම ස්වභාවය කුදු මම නොම දකිමි."
සායන්හසමයං කාමරාගපරියුට්ඨිතෙන චෙතසා අගාරං අජ්ඣාවසති.,සවස් කාලයෙහි කාමරාගයෙන් මැඬුණු සිතින් යුතුව ගෘහයෙහි වෙසෙයි.
සීලගරු හොති සීලාධිපතෙය්‍යො.,"සීලය ගරු කරයි, එය අධිපති (ප්‍රමුඛ) කොට සලකයි."
කතමෙසු ද්වීසු?,කවර දෙදෙනෙකු කෙරෙහිද යත්:
සත්ත මෙ වස්සානි ලොහිතකුම්භියං වුත්තානී,මම සත් වසරක් ලේ කුඹියේ සිටීමි
‘‘සක්කොමි දෙවා’’ති ඛො රථකාරො ඡහි දිවසෙහි දුතියං චක්කං නිට්ඨාපෙත්වා.,"දේවයන් වහන්ස, හැක්කෙමි යි රියකරු දින හයකින් දෙවන රෝදය නිම කළේය."
"යඤ්ච තෙ ඉදං චක්කං ඡහි මාසෙහි නිට්ඨිතං ඡාරත්තූනෙහි යඤ්ච තෙ ඉදං චක්කං ඡහි දිවසෙහි නිට්ඨිතං, ඉමෙසං කිං නානාකරණං?","රියකරුව, මේ මාස හයට දින හයක් අඩුවෙන් නිම කළ රෝදයෙත් දින හයකින් නිම කළ රෝදයෙත් වෙනස කුමක්ද?"
සුත්වානහං වීරමකාමකාමිං,කාමයන්ට නොකැමැති වීරය අසා
ඤාණෙන වා දුක්ඛං පජහාති,නුවණින් දුක දුරු කරයි
තජ්ජනීයකම්මං පඤ්ඤත්තං.,තර්ජනීය කර්මය පනවන ලදී.
ආකාසානඤ්චායතනතො මඤ්ඤති,ආකාසානඤ්චායතන වැසි දෙවියන් කෙරෙන් පිටත්හි ඔවුන් ඇසුරුකොට නිත්‍ය ආත්මය ඇතැයි හඟියි
පරෙ උද්ධතා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ අනුද්ධතා භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ නොසන්සුන් වූවෝ වෙත් අපි සන්සුන් වූවෝ වන්නෙමුයි
අලොභො කුසලමූලං,අලෝභය කුසල් මුලයි
සුද්ධං අත්තානං පරිහරති.,මෙසේ සලකා බලා ඔහු පිරිසිදු ලෙස තමා රකිනු ලබයි.
අපායං දුග්ගතිං විනිපාතං නිරයං,අපාය දුර්ගති විනිපාත නිරයෙහි උපදිති
යෙ පත්තා ආසවක්ඛය,ඔවුහු ආශ්‍රව ක්ෂයයට පැමිණිවෙති
අසුතෙ සුතවාදී හොති.,නොඇසූ දෙය ඇසුවෙමි යි පවසයි.
අභිජ්ඣාසහගතෙන චෙතසා දිවසං අතිනාමෙති.,ලෝභ සහගත සිතින් දවස ගෙවයි.
යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩසිටි තැනට පැමිණියහ
සාමං වා කාමෙ පරිජානිස්සන්ති,තමා විසින් කාමයන් පිරිසිඳ අවබෝධ කරගන්නේය
ගාධං කත්තා නො වසිතා.,ගුල හාරන නමුත් එහි වාසය නොකරයි.
යං එවං බහූපකාරං යථයිදං භික්ඛවෙ යොනිසො මනසිකාරො,ඒ කරුණ නම් මහණෙනි යෝනිසෝ මනසිකාරයයි නුවණින් මෙනෙහි කිරීමයි
එකං සමයං භගවා කොසලෙසු චාරිකං චරති මහතා භික්ඛුසඞ්ඝෙන සද්ධිං,එක් සමයෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මහත් භික්ඛු සංඝයක් සමග කොසොල් ජනපදයෙහි චාරිකා කරති
භොජනෙ අමත්තඤ්ඤුතාය ච,ආහාරයේ පමණ නොදැනීම එකකි
සුභූමියං චතුමහාපථෙ ආජඤ්ඤරථො යුත්තො,සමබිමක සතරමංසන්ධියක යෙදූ ආජානීය අශ්ව රථයක් යම් සේ වේ ද
ගිහිභොගා පරිහීනො,ගිහි සැප වලින් පිරිහේ
කොධාතිමානස්ස වසං න ගච්ඡෙ,කෝපයට අතිමානයට වසඟ නොවෙයි
නින්දාය නප්පවෙධෙය්‍ය,නින්දාවෙන් නොසැලෙයි
ඉති විඤ්ඤාණං,මේ විඤ්ඤාණයය
මානං පජහථ,මානය අත්හරින්න
තීහි භික්ඛවෙ ධම්මෙහි සමන්නාගතො භික්ඛු අච්චන්තනිට්ඨො හොති.,"මහණෙනි, කරුණු තුනකින් යුක්ත වූ භික්ෂුව ඒකාන්තයෙන්ම නිෂ්ටාවට පැමිණියේ වෙයි."
භික්ඛු ඛන්තා හොති.,භික්ෂුව (දුෂ්කරතා) ඉවසන්නෙකු වෙයි.
සන්ති අධිචිත්තමනුයුත්තස්ස භික්ඛුනො මජ්ඣිමසහගතා උපක්කිලෙසා.,අධිචිත්තයෙහි යෙදෙන භික්ෂුවට මධ්‍යම උපක්ලේශයෝ ඇත්තාහ.
යෙන පුබ්බකොට්ඨකො තෙනුපසඞ්කමිස්සාම ගත්තානි පරිසිඤ්චිතුන්ති.,"""ආනන්දය, අපි ඇඟ සෝදා ගැනීම පිණිස නැගෙනහිර දිය නෑමේ තොටුපළ (පුබ්බකොට්ඨකය) වෙත යමු."""
යාය සම්මා පජානාති ජාතිභවපරික්ඛයං,එයින් ඉපදීම සහ භවය කෙළවර කිරීම නිවැරදිව දැනගනී
අථ ඛො තෙ අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා භගවතො සක්කාරං අසහමානා,ඒ අන්‍ය තීර්ථක පරිබ්‍රාජකයෝ භග්‍යවතුන් වහන්සේට ලැබෙන සත්කාර නොඉවසූහ
රඤ්ඤො අඞ්ගන්තෙව සඞ්ඛ්‍යං ගච්ඡති.,රජුගේම රාජකීය වස්තුවක් ලෙස සැලකීමට පැමිණෙයි.
අවිජ්ජාසමුදයඤ්ච පජානාති,අවිද්‍යාවට හේතුව දනීද
ධම්මාපි වො පහාතබ්බා පගෙව අධම්මා,"(නිවනට ගිය පසු) ධර්මයන් ද අත්හැරිය යුතුය, අධර්මයන් ගැන කවර කතා ද?"
පහාය පඤ්චාවරණානි චෙතසො,සිතේ නීවරණ පහ අත්හැර
ස වෙ උත්තමපොරිසො,ඔහු උත්තම පුරුෂයෙකි
අයමෙව අරියො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො සඞ්ඛාරනිරොධගාමිනී පටිපදා,මේ ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයම සංස්කාරයන් නැතිකිරීමේ ප්‍රතිපදාවයි
කතමඤ්චාවුසො කුසලං,ඇවැත්නි කුසලය කවරේද
විජ්ජාචරණසම්පන්නං,විද්‍යා චරණයෙන් යුක්තය
සකංසකංදිට්ඨිමකංසු සච්චං,තම දෘෂ්ටියම සත්‍ය කරගෙන
ආයස්මන්තං සොණං උපසම්පාදෙසි,ආයුෂ්මත් සොණ තෙරුන් උපසම්පදා කළේය
වායං අභිනන්දති,වායොධාතුවට ආශාවෙන් සතුටු වෙයි
කුතො පුත්තා කුතො ධනං,පුත්‍රයෝ කොයින්ද ධනය කොයින්ද
චක්ඛුන්ද්‍රියසංවරං සංවුතස්ස විහරතො එවංස තෙ ආසවා විඝාතපරිළාහා න හොන්ති,ඇස සංවර කරගෙන වාසය කරන්නහුට ඒ වෙහෙස හා දැවිල්ල සහිත කෙලෙස් පහළ නොවෙත්
සබ්බෙ මච්චුපරායණා,සියල්ල මරණයට යටත්ය
කතී පරිස්සයා ලොකෙ,ලෝකයේ උවදුරු කෙතෙක්ද
සීලසම්පන්නො සමාධිසම්පන්නො,ශීලයෙන් හා සමාධියෙන් යුක්තවූ
සංවාසෙන සීලං වෙදිතබ්බං.,එකට වාසය කිරීමෙන් ශීලය දත යුතුය.
අත්තනා සංකිලෙසධම්මො සමානො.,තමන් කෙලෙස් සහිත ස්වභාවයේ ඉඳගෙන.
පරස්ස ඛො පන අච්චයං දෙසෙන්තස්ස යථාධම්මං පටිග්ගණ්හාති.,අන්‍යයෙකු වරද ප්‍රකාශ කරන කල්හි එය ධර්මානුකූලව පිළිගනියි.
පුරිසො යා තා සාලලට්ඨියො කුටිලා තා ඡෙත්වා බහිද්ධා නීහරෙය්‍ය,පුරුෂයෙක් එහි ඇති වක් වූ සල් පැළ කපා ඉවත් කර (වනය පිරිසිදු කරයි ද)
අයං වාතො විසොසයෙ,මේ වාතය වියලයි
"තස්මාතිහ, භික්ඛවෙ, එවං සික්ඛිතබ්බං - පඤ්ඤාවුද්ධියා වද්ධිස්සාමාති","මහණෙනි, එහෙයින් මේ කාරණයෙහි මෙසේ හික්මිය යුතුයි, එනම් 'අපි ප්‍රඥා වැඩීමෙන් වැඩෙන්නෙමු' කියායි."
ඉධෙකච්චො භික්ඛු තාවදෙව සොරතසොරතො හොති. යාව න අමනාපා වචනපථා ඵුසන්ති,එලෙසම ඇතැම් මහණෙක් අමනාප වචන අසන්නට නොලැබෙන තාක් ඉතා ශාන්තව සිටියි
පමත්තා සමානා යථාකාමකරණීයා අහෙසුං මාරස්ස,ප්‍රමාද වූ ඔවුන්ව මාරයාට තමන්ට රිසි පරිදි මෙහෙයවිය හැකි (යටත් කරගත හැකි) විය.
අභබ්බො අනුත්තරස්ස යොගක්ඛෙමස්ස අධිගමාය,ඔහු අනුත්තර යොගක්ෂේමයට පැමිණීමට සුදුසු නොවේ
ඉධෙව සම්බොධිමනුත්තරං ඵුසෙ,මෙහිම උතුම් අවබෝධයට පැමිණේ
වීතදොසස්සාවුසො සා නිට්ඨා,ඇවැත්නි ඒ කෙළවර පහ වූ ද්වේෂ ඇත්තාහටය
අත්තබ්‍යාබාධායපි සංවත්තති,එය තමාට පීඩා පිණිස (දුක් පිණිස) පවතියි
අකණ්හඅසුක්කං කම්මක්ඛයාය.,කළු ද නොවූ සුදු ද නොවූ කර්ම ක්ෂය කිරීම (පිණිස).
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ මනුස්සා චුතා දෙවෙසු පච්චාජායන්ති.",යම් සත්ව කෙනෙක් මනුෂ්‍ය යෝනියෙන් චුතවූවාහු දෙවියන් විෂයෙහි උපදිද්ද ඒ සත්වයෝ ස්වල්ප වෙත්.
අප්පත්වාව ලොකස්ස අන්තං දුක්ඛස්ස අන්තකිරියං න වදාමි.,ලෝකයේ කෙළවර අවබෝධ නොකර දුක් කෙළවර කළ නොහැක.
පාපා චිත්තං නිවාරයෙ,අකුශලයෙන් සිත වළක්වා ගත යුතුය
ආකඞ්ඛමානා සොත්ථානං,අභිවෘද්ධිය සලසාලන උතුම් කරුණු වදාරණ සේක්වායි
තත්‍රාපි ත්වං ඵග්ගුන යෙ ගෙහසිතා ඡන්දා යෙ ගෙහසිතා විතක්කා තෙ පජහෙය්‍යාසි,"එහිදී ද ගිහිගෙයට (පංචකාමයට) ඇලුණු යම් ආශාවෝ වෙත් ද, යම් කල්පනාවෝ වෙත් ද ඒවා දුරු කරව"
"අරාපි සවඞ්කා සදොසා සකසාවා, නාභිපි සවඞ්කා සදොසා සකසාවා.","ගරාදි සහ බොස්ගෙඩිය ද ඇදය, දෝෂ සහිතය, කහට සහිතය."
නිමිත්තමෙතං න සමනුපස්සාමි,මේ කාරණය (සලකුණ) නොදකිමි
එවමෙව පුග්ගලො දෙති,එලෙසම පුද්ගලයා දන්දෙයි
තං පස්සථ සබ්බවිදුං සුමෙධං,සියල්ල දන්නා ප්‍රඥාවන්ත ඔහුව බලන්න
තස්ස දිසාසු සමණබ්‍රාහ්මණා වණ්ණං භාසන්ති.,අට දිශාවන්හි ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයෝ ඔහුගේ ගුණ පවසති.
"කතමඤ්ච, භික්ඛවෙ, ලොකාධිපතෙය්‍යං?","මහණෙනි, ලෝකය අධිපති කොට ගැනීම යනු කවරේද?"
බ්‍යාපාදො ආමගන්ධො.,ව්‍යාපාදය (තරහව) යනු පිලී ගඳයි.
තථාගතස්ස දස බලානි හොන්ති.,තථාගතයන්ට බල දසයක් ඇත.
තික්ඛත්තුං සීහනාදං නදිත්වා වෙහාසං පක්කාමි.,තෙවරක් අභීත නාද පවත්වා (බුදුන් වහන්සේ) අහසින් වැඩම කළ සේක.
තං පුත්තපසුසම්මත්තං,පුතුන් හා සතුන් ගැන මත් වූ
යස්සන්තරතො න සන්ති කොපා ඉතිභවාභවතඤ්ච වීතිවත්තො,යම් කෙනෙකුගේ ඇතුළත ක්‍රෝධ නැතිව භවය හා අභවය ඉක්මවා ඇත
ඉධාහං භික්ඛවෙ එකච්චං පුග්ගලං පසන්නචිත්තං,මහණෙනි මෙලොව ඇතැම් පුද්ගලයෙකු පහන් සිතක් ඇති බව මම දනිමි
"අච්ඡරාසඞ්ඝාතමත්තම්පි චෙ, භික්ඛවෙ, භික්ඛු මෙත්තාචිත්තං ආසෙවති.","මහණෙනි, ඉදින් යම් භික්ෂුවක් තෙම ඇසුරු සණක් (ඇඟිලි ගැසීමක්) ගසන පමණ කාලයකුදු මෛත්‍රී චිත්තය පුරුදු කෙරේද."
දුක්ඛෙන ඛො සුඛං අධිගන්තබ්බං,දුක විඳීමෙන් (තපසින්) ම සැපය ලබාගත යුතුය
සඞ්ඝුපොසථං උපවසති.,සංඝ උපෝසථයෙහි වාසය කරයි.
අද්දසා ඛො භගවා ආයස්මන්තං චූළපන්ථකං,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ආයුෂ්මත් චුල්ලපන්ථක තෙරුන් දුටු සේක
"අහු වත මෙ, තං වත මෙ නත්ථි.","මට යමක් තිබුණේය, දැන් එය මට නැත."
නත්ථ අඤ්ඤො එකධම්මොපි යෙනෙවං නිවුතා පජා,මෙලෙස සත්වයෝ වැසෙන්නේ වෙනත් එක දහමකින් නොවේ
අනෙකධාතුපටිසම්භිදා හොති.,එම ධාතූන්ගේ ප්‍රභේදගත ඥානය වේ.
වජ්ජභයදස්සාවිනො එතං පාටිකඞ්ඛං.,වරදෙහි බිය දක්නා තැනැත්තා සියලු වැරදිවලින් මිදේ.
අයං වෙදනානං ආදීනවො,මෙය වේදනාවන්ගේ දෝෂය (ආදීනවය) වේ
දළ්හමෙනං පරක්කමෙ,දැඩි වීරියෙන් කරනඩ
තස්සෙව නිමිත්තස්ස පහානා.,එම හේතුවම ප්‍රහාණය කිරීමෙන්.
"ඉධ, භික්ඛවෙ, එකච්චො පුග්ගලො අධිකො හොති සීලෙන සමාධිනා පඤ්ඤාය.","මහණෙනි, මෙලොව ඇතැම් පුද්ගලයෙක් සීලයෙන්, සමාධියෙන් හා ප්‍රඥාවෙන් තමාට වඩා උසස් වෙයි."
කරොති සො තථත්තානං,ඔහු තමන්ට එසේම කරයි
මුනිනො විවිත්තස්ස වනම්හි ඣායතො,වනයේ ධ්‍යානයෙහි යෙදෙන මුනිට නොසමානයි
අයං වුච්චති අරියා පරිසා.,මෙය ආර්ය පිරිස යැයි සැබවින්ම හඳුන්වනු ලැබේ.
නිකෙතා ජායතෙ රජො,අරමුණු ඇසුරු කර කෙලෙස් ධූලි උපදියි
සබ්බෙ තං සරණං යන්ති,සියලු දෙනා ඔබ සරණ යති
ආමිසඤ්ඤතරං ඛො පනෙතං යදිදං පිණ්ඩපාතො,මේ පිණ්ඩපාතයද එක් ආමිසයකි
නිරාසසො සො න ච ආසසානො,ඔහු ආශා නැතිව බලාපොරොත්තු නොවෙයි
පුච්ඡන්තා නිපුණෙ පඤ්හෙ,නිපුණ ප්‍රශ්න විචාරමින්
චිත්තං දන්තං සුඛාවහං,දමනය කළ සිත සැප ගෙන දෙයි
සුප්පටිපන්නො වත තස්ස භගවතො සාවකසඞ්ඝො යො ඉමස්ස එවරූපස්ස දුක්ඛස්ස පහානාය පටිපන්නො,මෙබඳු දුක නැති කිරීමට පිළිපදින ශ්‍රාවක සංඝයා මනාව පිළිපන්නෝයයි ඇය සිතාණාය
එවං මුනී නාමකායා විමුත්තො,එසේම නාමකයෙන් මිදුණු මුනි
සොරතා නිවාතා උපසන්තා වෙදෙහිකා ගහපතානීති,"""වෙදේහිකා ඉතා මෘදුය, යටහත්ය, සංසුන් තැනැත්තියකි"" යනුවෙන් (එම කීර්තිය පැතිර තිබුණි)"
සුතං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,සුතයට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැතිකිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි
උපෙතො දමසච්චෙන,දමනය සහ සත්‍යයෙන් යුක්ත වියො
තඤ්හි තස්ස භික්ඛවෙ භික්ඛුනො දීඝරත්තං අප්පිච්ඡතාය සන්තුට්ඨියා සල්ලෙඛාය,මහණෙනි ඒ ආහාරය නොගැනීම ඒ භික්ෂුහට බොහෝ කාලයක් මුළුල්ලෙහි ස්වල්ප ආශා ඇති බව පිණිසද ලද දෙයකින් සතුටුවීම පිණිසද පහසුවෙන් කෙලෙසුන් කපා හැරීම පිණිසද
ලොකනිරොධඤ්ච ලොකනිරොධගාමිනිඤ්ච පටිපදං.,ලෝක නිරෝධය හා ඒ සඳහා වූ මාවත ද (එහි ම) පනවමි.
සමණො නත්ථි බාහිරෙ,බාහිර ශාස්තෘ මාර්ගයේ සත්‍ය සමණෙක් නැහැ
කාමෙසු සත්තා,කාමයන්හි ඇලීම ඇති වේ
අහම්පි ධම්මං සොස්සාමි,මමත් දම් අසන්නෙමි කියා සිතීය
සබ්බං සබ්බතො සඤ්ජානාති,රූපාරූප ධර්ම සියල්ල සියල්ල වශයෙන් හඟී
කාලෙන කාලං සමාධිනිමිත්තං මනසි කාතබ්බං.,කලින් කල සමාධි නිමිත්ත මෙනෙහි කළ යුතුය.
සික්ඛානිසංසා භික්ඛවෙ විහරථ,මහණෙනි ශික්ෂා අනුසස් ඇතිව වසන්න
මග්ගදෙසකො,මාර්ගය දේශනා කරන අයෙක්
ඉමෙ ඛො භික්ඛවෙ ද්වෙ ධම්මා අතපනීයා,මහණෙනි මේ ධර්ම දෙක පසුතැවිලි නොවිය යුතුය
දානඤ්ච සමචරියඤ්ච,දානයද ශීල චරියාවද
චන්දමණ්ඩලං භික්ඛවෙ විවටං විරොචති නො පටිච්ඡන්නං.,"මහණෙනි, සඳ මඬල විවෘත වූ කල්හි බබළයි වැසුණු කල්හි නොබබළයි."
මුසාවාදඤ්ච භාසති,බොරුත් කියනවා නම්
දෙසිතො පරිනිබ්බානපරියායො,පරිනිර්වාණ පරියාය (කෙලෙස් නිවීමේ ක්‍රමය) දේශනා කරන ලදී
පෙච්ච සොචති,පරලොවද ශෝක කරයි
දුක්ඛං දුක්ඛසමුප්පාදං,දුකත් දුක උපදින හේතුවත්
අථ ඛො සො උපාසකො සාවත්ථියං තං කරණීයං තීරෙත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි,ඒ උපාසකයා සාවත්ථියේ එම කටයුතු අවසන් කර භග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත පැමිණියේය
සහස්සමපි චෙ වාචා,වචන දහසක් තිබුණත්
"පඨමෙන දුතියං, දුතියෙන තතියං. සත්තමෙන සාකෙතං අනුප්පත්තොති.","""නෑ, මම පළවෙනි එකෙන් දෙවැන්නටත්, දෙවැන්නෙන් තුන්වැන්නටත්. විදිහට ඇවිත් හත්වැන්නෙන් මෙතනට ආවා"" කියලා රජු කියනවා."
කතමං පනාවුසො ජරාමරණං,ඇවැත්නි ජරාමරණය කවරේද
විඤ්ඤාණඤ්චායතනං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,විඤ්ඤාණඤ්චායතන දෙවියන්ට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැතිකිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි
පඤ්ඤත්තෙ අනුපඤ්ඤත්තං.,පැනවූ දෙයට අනුප්‍රඥප්ති පැනවීම පනවන ලදී.
අභිජ්ඣාබ්‍යාපාදො විගතො හොති නීවරණා පහීනා හොන්ති.,අභිධ්‍යාව හා ව්‍යාපාදය පහවී නීවරණ ධර්මයන් ප්‍රහීණ වී ඇත.
ඔසිඤ්චන්තෙපි අග්ගිම්පි ජුහන්තෙ,වතුර ඉසිමින් ගිනි පුදමින් සිටිනවා දුටු සේක
ඛීණං පුරාණං නව නත්ථි සම්භවං,යම් කෙනෙකුන්ගේ පුරාණ කර්ම ගෙවීගියේද අළුත් කර්ම පහළවීමෙකුත් නැද්ද
භගවා කුරූසු විහරති,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කුරු ජනපදයෙහි වාසය කරති
"තං කිස්ස හෙතු? මිච්ඡාපණිහිතත්තා, භික්ඛවෙ, සූකස්ස.","මක්නිසාදයත්, මහණෙනි, නණ්ඩුව (නො ඇණෙන ලෙස) වරදවා තබන ලද හෙයිනි."
අයං දුක්ඛනිරොධොති යථාභූතං පජානාති.,මෙය දුක් නැති කිරීම යැයි තතු පරිදි දැනගනියි.
රාජාභිරාජා,රජුන්ගේ රජු
යඤ්හිස්ස භික්ඛවෙ අවිනොදයතො උප්පජ්ජෙය්‍යුං ආසවා විඝාතපරිළාහා,යම්හෙයකින් ඒ කල්පනා දුරලීම නොකරන්නහුට වෙහෙස හා දැවිල්ල සහිත යම් කෙලෙස් උපදිත්ද
උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මතා සාරිපුත්තෙන සද්ධිං සම්මොදිංසු.,"එළඹ, ආයුෂ්මත් සැරියුත් තෙරුන් සමග සතුටු වූහ."
යතො ඛො ආවුසො අරියසාවකො භවඤ්ච පජානාති,ඇවැත්නි යම් තැනක පටන් ආර්ය ශ්‍රාවකතෙම කර්මභවය දනීද
කායදුච්චරිතං පහාය කායසුචරිතං භාවෙති.,කයින් වන වැරදි හැර සුචරිතය වඩයි.
"තං කිස්ස හෙතු? ආවිලත්තා, භික්ඛවෙ, උදකස්ස.","ඊට හේතු කවරේද? මහණෙනි, ජලය නොපැහැදුනු බවයි."
ඉමස්ස භික්ඛුනො දුග්ගහිතං.,මේ භික්ෂුව විසින් වරදවා ගන්නා ලද්දකි.
එතෙ බුද්ධං උපාගච්ඡුං,ඔවුහු බුදුන් වෙත පැමිණියහ
ධඤ්ඤං ධනං යසො කිත්ති සුඛඤ්ච අභිවත්තති.,"ධාන්‍ය, ධනය, යසස, කීර්තිය හා සැපය ඔහු කරා පැමිණෙයි."
පෙච්ච සග්ගෙ පමොදති.,මරණින් මතු ස්වර්ගයෙහි සතුටු වෙයි.
ඔහිතසොතො සඋපනිසො හොති.,කන් යොමු කරන්නා උපනිශ්‍රය ඇත්තෙකි.
පියාපායො හි පාපකො,ප්‍රිය දේවල් වෙන්වීම අමාරු දුකක්
ඉමෙ ධම්මා අකුසලා සාවජ්ජා.,"මේ ධර්මයෝ අකුසල් ය, වරද සහිත ය."
යථා වාරිවහා පූරා,මහා නදීහු පිරුණාහු
උට්ඨානඵලූපජීවී න කම්මඵලූපජීවී.,"උත්සාහයෙන් ජීවත් වන, කර්ම බලයෙන් ජීවත් නොවන."
ගාමෙ වා යදි වාරඤ්ඤෙ අලද්ධා සමථමත්තනො.,ගමෙහි හෝ අරණෙහි හෝ තම සිතේ සංසිඳීමක් නොලැබූ.
ජලාබුජා යොනි,ජලාබුජ යොනිය (ගර්භාෂයකින් උපදින වර්ගය)
කොධහෙතු අභිසඞ්ගී,ක්‍රෝධය නිසා නපුරු ක්‍රියාවල දැඩිව ඇලෙන්නෙක් වේ නම්
තිලදක්ඛිණං පසන්නා පාණිභි,තල දක්ෂිණා අතින් දුනිමි
අප්පිච්ඡො,ඉච්ඡා රහිත
යං බුද්ධො භාසති වාචං,බුදුන් දේශනා කරන වචනය
තින්දුකඛාණු,තිඹිරි කණුවක් මෙන්
දණ්ඩපරායනං පවෙධමානං ගච්ඡන්තිං,සැරයටිය පිහිට කොට ගෙන වෙවුලමින් යන්නාවූ
මිච්ඡාසමාධිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සම්මාසමාධි හොති පරිනිබ්බානාය,වැරදි සමාධි ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස හරි සමාධිය ඇත්තේය
වෙහප්ඵලානං සහබ්‍යතං උපපජ්ජති.,වෙහප්ඵල දෙවියන් අතර උපදියි (ආයු කල්ප 500).
තතො නං දුක්ඛමන්වෙති,ඒ හේතුවෙන් දුක්ඛය ඔහු අනුව යයි
බාලො දුක්ඛං නිගච්ඡති,බාලයා දුක්ඛයට පැමිණෙයි
අත්තනා ච පරඤ්ච රාගවිනයාය.,තමාත් අනුනුත් යන දෙදෙනා ම රාග විනයෙහි (යෙදෙයි).
යො ඛො මං එවං ජානන්තං එවං පස්සන්තං එවං වදෙය්‍ය.,මෙසේ දන්නා හා දක්නා මට යමෙක් මෙසේ කියයි නම්.
සුසුමාරගිරෙ භෙසකළාවනෙ මිගදායෙ,සුංසුමාරගිරි නුවර භෙසකලා වනයෙහි වූ මිගදායෙහි
චක්ඛායතනං සොතායතනං,චක්ඛු ආයතනය සොත ආයතනය
"උපනීයති ජීවිතමප්පමායු, ජරූපනීතස්ස න සන්ති තාණා.","ජීවිතය ගෙන යනු ලබයි, ආයුෂ ස්වල්පය; ජරාවට පත් වූවහුට ආරක්ෂකයෝ නැත."
ඔණතොණතො ඔණතුණ්ණතො.,පහත් වී පහතට යන්නා සහ පහත් වී උසස් තැනට යන්නා.
තං බ්‍රාහ්මණං දිට්ඨිමනාදියානං,දෘෂ්ටි නොගන්නා බ්‍රාහ්මණයා
සමාහිතං ඣානරතං,සමාධිව ධ්‍යානයෙහි ඇලුණු
කායසඞ්ඛාරො,කාය සංඛාරය (කයින් කරන කර්ම)
සහස්සමපි චෙ ගාථා,ගාථා දහසක් තිබුණත්
නෙව උට්ඨානඵලූපජීවී න කම්මඵලූපජීවී.,උත්සාහයෙන් හෝ කර්ම බලයෙන් ජීවත් නොවන.
තීහි භික්ඛවෙ ධම්මෙහි සමන්නාගතො පණ්ඩිතො අක්ඛතං අනුපහතං අත්තානං පරිහරති.,"මහණෙනි, කරුණු තුනකින් යුක්ත වූ පණ්ඩිතයා ගුණ නොනැසූ විනාශ නොකරගත් ආත්මයක් දරා සිටියි."
උද්ධරන්ති අපස්සතො,නොදැක්කාම ගොඩ ගනිති
යංනූනාහං යෙන සො මහාජනකායො තෙනුපසඞ්කමෙය්‍යං,මම ඒ මහජනකාය අසලට යන්නෙමි කියා සිතාගත්තේය
තත්‍ර නෙවාපිකස්ස ච නෙවාපිකපරිසාය ච එතදහොසි - සඨාස්සුනාමිමෙ චතුත්ථා මිගජාතා කෙتබිනො,"එවිට වැද්දාට සහ පිරිසට මෙසේ සිතුණි: ""මේ හතරවන මුව සමූහය ඉතා කපටි සහ මායාවී පිරිසකි."""
අයං වුච්චති භික්ඛවෙ අධිපඤ්ඤා සික්ඛා.,"මහණෙනි, මෙය අධි ප්‍රඥා ශික්ෂාව යැයි කියනු ලැබේ."
කො ච භික්ඛවෙ වෙදනානං අස්සාදො,මහණෙනි වේදනාවන්ගේ සැපය (ආශ්වාදය) කවරේද
සම්බොජ්ඣඞ්ගං භාවෙති විවෙකනිස්සිතං වොස්සග්ගපරිණාමිං.,නිවන ඇසුරු කළ නිවනට නැමුණු බොජ්ඣංග ධර්මයන් වඩයි.
අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා,ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ එම අර්ථය දැන
"මෙත්තං, භික්ඛවෙ, චෙතොවිමුත්තිං යොනිසො මනසි කරොතො අනුප්පන්නො චෙව බ්‍යාපාදො නුප්පජ්ජති උප්පන්නො ච බ්‍යාපාදො පහීයතීති","මෛත්‍රීසහගතව මිදුනු සිත නුවණින් මෙනෙහි කරන්නා තුළ නූපන් ක්‍රෝධයත් නූපදන්නේය, උපන් ක්‍රෝධයත් විනාසයට යන්නේය"
යෙ ධම්මා න මනසිකරණීයා තෙ ධම්මෙ මනසි කරොති,යම් ධර්මයන් මෙනෙහි නොකට යුත්තාහුද ඒ ධර්මයන් මෙනෙහි කරයි
පරිපුණ්ණො සබ්බෙ සම්මත්තො,සියල්ලෙන්ම සම්පූර්ණ වූ (නිවැරදි වූ)
තස්ස අහුදෙව අක්ඛන්ති අහු අප්පච්චයො.,ඔහුට නොඉවසීමක් හා නොසතුටක්ම ඇතිවිය.
එකත්තං මෙති න මඤ්ඤති,එක ස්වභාවයවූ අරූපය මාගේ යයි නොහඟින්නාහ
පච්චත්තඤ්ඤෙව,තෙමේම / තමා තුළම
.අජාතං අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නිබ්බානං අජ්ඣගමං,".ජාතියක් (ඉපදීමක්) නැති, අනුත්තර වූ, යෝගයන්ගෙන් මිදුණු නිවන අවබෝධ කරගතිමි."
එවං භන්තෙති ඛො සො භික්ඛු භගවතො පටිස්සුත්වා,'එසේය ස්වාමීනි' කියා ඒ භික්ෂු තෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිතුරු දී
සද්ධාය සීලෙන ච වීරියෙන ච,ශ්‍රද්ධා ශීල වීර්යයෙන්
"චිත්තං, භික්ඛවෙ, දන්තං ගුත්තං රක්ඛිතං සංවුතං මහතො අත්ථාය සංවත්තතීති","මහණෙනි, සිත දමනය කරණ ලද්දේ, ගොපනය කරණ ලද්දේ, රක්නා ලද්දේ, සංවරණය කරණ ලද්දේ මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතී."
සුභකිණ්හානං සහබ්‍යතං උපපජ්ජති.,සුභකිණ්හ දෙවියන් අතර උපදියි (ආයු කල්ප 4).
අන්තරාඅමිත්තා,සිතට අමිතුරන් වෙති
අනිබ්බානසංවත්තනිකා,නිවන් වෙත නොයයි
එතෙන බ්‍රාහ්මණො හොති,මෙයින් බ්‍රාහ්මණ වේ
සුභනිමිත්තං මනසි කරිස්සති. රාගො චිත්තං අනුද්ධංසෙස්සති,හෙතෙම ශුභ අරමුණු මෙනෙහිකරයි ඒ නිසා රාගය ඔහුගේ සිත විනාශ කරයි
භවපටිලාභියානි අප්පහීනානි.,භවය ලැබීමේ සංයෝජන ප්‍රහීණ වී නැත.
මෙත්තාසහගතෙන චෙතසා සබ්බාවන්තං ලොකං ඵරිත්වා විහරති.,මෛත්‍රී සහගත සිතින් මුළු ලෝකයම පතුරුවා වාසය කරයි.
මාතුලානීති වා,නැන්දනිය යන හඳුනාගැනීමක් නොසිදුවේ
න තෙසං කොචි සරති,කිසිම නෑදෑයෙක් සිහි නොකරයි
තත්‍ර ඛො භගවා භික්ඛූ ආමන්තෙසි.,එහිදී භාග්‍යවතුන් වහන්සේ භික්ෂූන් ඇමතූ සේක.
කො වෙදනානං අස්සාදො?,වේදනාවන්ගේ රසය කුමක්ද?
තුම්හෙහි පුඤ්ඤං පසුතං අනප්පකන්ති,ඔබ විසින් රැස් කරන ලද පින අල්ප නොවේ මහත්ය
අථ වා තස්ස සාවකං,හෝ උන්වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයන්ට
කාමනිස්සරණං ඤත්වා,කාමයන්ගෙන් නික්මීම දැනගෙන
සබ්බස්ස ආසවා ඛීණා,සියලු ආශ්‍රවයෝ ක්ෂය වී ඇත
තස්මා හි වීතරාගෙසු දින්නං හොති මහප්ඵලං,රාග නැති අයට දුන් දානය මහත් ඵල දේ
අච්ඡෙච්ඡි තණ්හං විවත්තයි සංයොජනං,"(ඔහු) තෘෂ්ණාව සිඳ දැමුවේය, සංයෝජනයන් (බැඳීම්) පෙරළා දැමුවේය"
අසුභානුපස්සිං විහරන්තං,අශුභය අනුව බලමින් වසන්නාවූ
විනාභාවසන්තමෙවිදං,වෙන්වීම මේ ජීවිතයේ ස්වභාවයයි
මුත්තාචාරො හත්ථාපලෙඛනො,හොඳ පැවතුම් නැති දිවෙන් අත ලොවන්නෙක් වීමි
යථා හරිත්වා නික්ඛිපෙය්‍ය එවමෙව තථාවිධො,ගෙනවුත් බිමට තැබූ දෙයක් වගේම එබඳු පුද්ගලයාද එසේම වේ
මිච්ඡාවායාමස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සම්මාවායාමො හොති පරිනිබ්බානාය,වැරදි ව්‍යායාම ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස හරි ව්‍යායාමය ඇත්තේය
ආකාසානඤ්චායතනං ආකාසානඤ්චායතනතො සඤ්ජානාති,ආකාසානඤ්චායතන තල වැසි දෙවියන් ආකාසානඤ්චායතන වැසි දෙවියන් වශයෙන් හඟියි
සරාගො සදොසො සමොහො සමානො.,"රාග, ද්වේෂ, මෝහ හා මානය සහිත වූ පුද්ගලයා ය."
අද්දසා ඛො භගවා සම්බහුලෙ මාණවකෙ,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ බොහෝ මාණවකයන් දුටු සේක
අථායං ඉතරා පජා,අනෙකුත් බහුතර ජනයා
අථ ඛො සො බාලො ථෙරොත්වෙව සඞ්ඛං ගච්ඡති.,හෙතෙම අඳබාල ස්ථවිරයෙක් යන නමට පත්වෙයි.
යොපි නෙසං අස්ස චරිමො ආලොපො චරිමං කබළං,ඔවුන්ට ඉතිරිව ඇති අවසාන කෑම කොටසක් තිබුණත්
අයමෙව අරියො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො ජරාමරණනිරොධගාමිනී පටිපදා,ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයම ජරා මරණයන් නැති කිරීමට යන ප්‍රතිපදාවයි
රථං භන්තංව වාරයෙ,භ්‍රමණය වන රථයක් වළක්වන වගේ නවත්වන්න
කෙසකම්බලො සීතෙ සීතො උණ්හෙ උණ්හො.,කෙශකම්බලය ශීත කාලයේ සීතල ද උෂ්ණ කාලයේ උෂ්ණ ද වෙයි.
සංයොජනා පහීයන්ති.,සංයෝජනයෝ විනාශ වෙත්.
"සුඛං සො, භන්තෙ, සයෙය්‍ය.","ස්වාමීනි, ඔහු සැපසේ සැතපෙන්නේය."
භූතෙසු න මඤ්ඤති,භූතයන් ආශ්‍රය කොට තමා පිහිටියේයයි නොහඟින්නාහ
අථ ඛො පුරාණදුතියිකා අවිදූරං ගන්ත්වා අපලොකෙන්තී අද්දස,ඇය නුදුරට ගොස් හැරී බලද්දී දැක්කාය
අසතං හොති අප්පියො,අසත්පුරුෂයන්ට අප්‍රිය වෙයි
සදෙවකස්ස ලොකස්ස බුද්ධො අග්ගො පවුච්චතීති.,දෙවියන් සහිත මුළු ලෝකයට ම බුදුරජාණන් වහන්සේ අග්‍ර වෙති.
ගන්ත්වාන තත්ථ,එහි ගොස්
අත්තරූපෙන අප්පමාදො සති කරණීයො.,තමා කෙරෙහි අප්‍රමාදය හා සිහිය ඇති කරගත යුතු ය.
සුප්පබුද්ධං කුට්ඨිං ආරබ්භ ආනුපුබ්බිං කථං කථෙසි,සුප්පබුද්ධ කුෂ්ට රෝගියා අරඹා පිළිවෙළ කථාව පැවැත්වූසේක
ආයස්මා කුමාරකස්සපො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි.,ආයුෂ්මත් කුමාර කාශ්‍යප තෙරණුවෝ බුදුරදුන් වෙත පැමිණියහ.
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ බලීබද්දා.,"මහණෙනි, ගවයන් වර්ග සතරකි."
සමෙන කායකම්මෙන සමෙන වචීකම්මෙන සමෙන මනොකම්මෙන.,සම වූ කාය කර්මය වාක් කර්මය හා මනෝ කර්මයයි.
ඡන්දරාගවිරත්තො සො,ඇල්ම හා රාගයෙන් දුරුවූ
තං සුණාථ සාධුකං මනසිකරොථ භාසිස්සාමීති,එය අසව් මනාකොට මෙනෙහි කරව් (මම) කියන්නෙමි
යෙ ච ඛො කෙචි භික්ඛවෙ සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා ලොකස්ස අස්සාදඤ්ච අස්සාදතො ආදීනවඤ්ච ආදීනවතො නිස්සරණඤ්ච නිස්සරණතො යථාභූතං පජානන්ති.,"මහණෙනි, යම්කිසි ශ්‍රමණයෝ හෝ බ්‍රාහ්මණයෝ හෝ ලෝකයෙහි ආශ්වාදය, ආදීනවය සහ නිස්සරණය තතු පරිදි දැනගනිත්ද."
තෙ පහාය තරෙ ඔඝං,ඒවා හැර ඕඝය තරණය කරයි
උපාසකං මං භවං කච්චානො ධාරෙතු.,භවත් කච්චායනයන් වහන්සේ මා උපාසකයෙකු ලෙස පිළිගන්නා සේක්වා.
ස්වෙ වා උත්තරස්වෙ වාති.,හෙට හෝ අනිද්දා හෝ මිදේවා යනුවෙනි.
යාවතා ඡන්නං ඵස්සායතනානං ගති.,ආයතන සයේ පැවැත්ම යම්තාක් ද.
යාවතකං ලොකෙ නිස්සරණං පඤ්ඤාය මෙ තං සුදිට්ඨං.,ලෝකයෙහි යම්තාක් නිස්සරණයක් ඇත්ද එය මා විසින් ප්‍රඥාවෙන් මනාව දක්නා ලදී.
අරියානං අනුපවාදකා,ආර්යයන්ට නින්දා නොකරන සත්වයෝ
සම්පයාතොසි යමස්ස සන්තිකෙ,යමයාගේ ලඟටම යමින් ඉන්නවා
"අපි චාහං, වච්ඡ, සීලවතො දින්නං මහප්ඵලං වදාමි, නො තථා දුස්සීලස්ස.","එහෙත් වච්ඡය, සිල්වතාට දෙන දානය මහත් ඵල වන බවත්, දුස්සීලයාට දෙන දානය එසේ නොවන බවත් මම පවසමි."
සාඛාපලාසෙ සාරං පරියෙසිතබ්බං මඤ්ඤෙය්‍ය,කොළ අතුවල අරටුව සෙවිය යුතු යැයි සිතන්නේ ද
යාවතකා සාවත්ථියා ජච්චන්ධා තෙ සබ්බෙ එකජ්ඣං සන්නිපාතෙහීති,සැවැත්හි සිටින සියලු ජාත්‍යන්ධයන් එක් තැනකට රැස්කරවයි කීවේය
න පාසාදිකං හොති සමිඤ්ජිතං පසාරිතං.,අත් පා හැකිලීම හා දිගු කිරීම ප්‍රසාදජනක නොවේ.
විනෙය්‍ය ඔඝං,සැඩ පහර ජය ගත්තෙමි
පාපානි පරිවජ්ජයෙ,පාපකර්ම වළක්වන්න
රාගවිරාගා චෙතොවිමුත්ති.,රාගය නොඇලීමෙන් චේතෝ විමුක්තිය ඇතිවේ.
පඤ්චිමෙ භික්ඛවෙ වචනපථා යෙහි වො පරෙ වදමානා වදෙය්‍යුං,"මහණෙනි, අන්‍යයන් තොපට කතා කරන විට භාවිතා කරන ක්‍රම (වචන පථ) පහක් ඇත්තේය"
"අයොනිසොමනසිකාරො, භික්ඛවෙ, මහතො අනත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, අනුවණින් මෙනෙහිකිරීම මහත්වූ අනර්ථය පිණිස පවතී."
භවාසවො,භව ආශ්‍රවය
සුසඤ්ඤතත්තා උජ්ජුං,මනා සංවරෙන් ඍජුව සිටිති
අථ ඛො ආයස්මා ආනන්දො සායන්හසමයං පටිසල්ලානා වුට්ඨිතො,ඉක්බිති ආයුෂ්මත් ආනන්ද සවස් කාලයේ විවේකයෙන් නැගිටියේය
පාසාදමාරුය්හ සමන්තචක්ඛු සොකාවතිණ්ණං ජනතං අවෙක්ඛති,සමන්ත ඇසින් යුත් බුදුන් වහන්සේ දහම් මන්දිරයට නගී ශෝකග්රස්ත ජනතාව බලයි
වනකම්මිකං වා,වනයේ කටයුතු කරන්නෙකු
එකල්හි ආයුෂ්මත් කංඛාරෙවත තෙරුන් සමීපයෙහි වැඩහුන්නේ වෙයි,එකල්හි ආයුෂ්මත් කංඛාරෙවත තෙරුන් භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ සමීපයෙහි වැඩහුන්නේ වෙයි
අථාහං උභයෙනෙව විසුද්ධං අත්තානං සමනුපස්සාමි.,එවිට මම දෙපසින්ම (කර්මය හා විපාකය යන දෙකින්ම) පිරිසිදු අයෙකු ලෙස සිටිමි.
සො හි බාහිය භගවා අරහා චෙව අරහත්තාය ච ධම්මං දෙසෙතී,උන්වහන්සේ රහත්ය රහත් බවට මඟ පෙන්වන ධර්මය දේශනා කරති
න මච්ඡං න මංසං භුඤ්ජාමි.,මාළු හා මස් නොඅනුභව කරමි.
එතං දීපං අනාපරං,මේ පිහිට අනෙක් නැත
කෝධපඤ්ඤාණො,ක්‍රෝධයෙන් යුත් මනස
ය්වායං පුග්ගලො අනඞ්ගණොව සමානො නත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං අඞ්ගණන්ති යථාභූතං පජානාති,යම් පුද්ගලයෙක් කෙලෙස් රහිතව තමා තුළ කෙලෙස් නැතැයි තතුසේ දනියිද
සො තඤ්ච අනාසනං තඤ්ච අගොචරං තෙ ච පාපකෙ මිත්තෙ පරිවජ්ජෙති,එබඳු අයුතු තැන් හා අගොචර ස්ථානද එබඳු පවිටු මිතුරන්ද නුවණින් සලකා දුරු කරයි
ඉදමෙව සච්චන්ති වදන්ති,මෙයම සත්‍ය යයි කියති
න අත්ථමඤ්ඤාය ධම්මමඤ්ඤාය ධම්මානුධම්මප්පටිපන්නො හොති.,අර්ථය හෝ ධර්මය නොදැන ධර්මානුධර්ම ප්‍රතිපදාවෙහි නොපිළිපදියි.
තස්මා ධීරා පසංසන්ති,එබැවින් නුවණැත්තෝ වණත්ති
පාණාතිපාතා පටිවිරතො,සතුන් මැරීමෙන් වැළකුණේය
යං ඉමස්මිං ජෙතවනෙ තිණකට්ඨසාඛාපලාසං.,"මේ ජේතවන විහාරයෙහි ඇති තණ, ලී දඬු, අතු සහ කොළ."
අභිභුය්‍ය දිසා සබ්බා අප්පමාණසමාධිනා.,අප්‍රමාණ වූ සමාධියෙන් සියලු දිශාවන් මැඩ පවත්වා හැසිරෙයි.
ථද්ධො හොති අතිමානී,තද ගති (අකීකරු ගති) හා අධික මානය ඇත්තෙක් වේ නම්
සද්ධස්ස කුලපුත්තස්ස දස්සනීයානි ඨානානි.,ශ්‍රද්ධාවන්ත කුලපුත්‍රයා දැකිය යුතු ස්ථානයෝ ය.
එකමන්තං නිසින්නො ඛො ආයස්මා මහාචුන්දො භගවන්තං එතදවොච,එකත්පසෙක හුන්නාවූ ආයුෂ්මත් මහාචුන්ද ස්ථවිරයන් වහන්සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙය සැළ කෙළේය
ඉති රූපස්ස සමුදයො,මේ රූපයන් පහළවීමේ හේතුවයි (මෙසේ රූපයේ හටගැනීම වේ)
සද්ධම්මො ගරුකාතබ්බො සරං බුද්ධාන සාසනන්ති.,බුද්ධ අනුශාසනය සිහි කරමින් සද්ධර්මයට ගරු කළ යුතුය.
තං තථාගතො අභිසම්බුජ්ඣති අභිසමෙති.,තථාගතයන් වහන්සේ එය අවබෝධ කරගනිති ප්‍රත්‍යක්ෂ කරගනිති.
උප්පන්නං කාමවිතක්කං නාධිවාසෙති පජහති විනොදෙති,උපන්නාවූ කාම කල්පනාව නොඉවසයි දුරුකරයි බැහැර කරයි
සාතොදකා සීතොදකා,රසවත් දිය ඇති සීතල දිය ඇති
උසභං පවරං වීරං මහෙසිං විජිතාවිනං,උතුම් වීර සතුරන් ජයගත් මහානෙකි
අත්තා හි අත්තනො නාථො,තමන්ම තමන්ගේ පිහිටය
අජ්ඣත්තං සම්පසාදනං චෙතසො එකොදිභාවං,සිතේ ප්‍රසාදය හා එකඟ බව ඇති
දුන්නිග්ගහස්ස ලහුනො,සිත පාලනයට දුෂ්කරය ඉතා ලඝුව ය
සුතෙ සුතමත්තං භවිස්සති,ඇසූ දෙය ඇසූම විතරක් වේවා
අජ්ජවඤ්ච මද්දවඤ්ච.,සෘජු බව සහ මෘදු බවයි.
තෙ ධම්මෙ අනිච්චතො දුක්ඛතො.,ඒ ධර්මයන් අනිත්‍ය හා දුක් වශයෙන් දකියි.
සුභානුපස්සිං විහරන්තං,ශුභ වශයෙන් අනුව බලමින් වසන්නාවූ
සබ්බෙ ධම්මා අනත්තා.,සියලු ධර්මයෝ අනාත්මය.
තථා යො පටිපජ්ජෙය්‍ය,එසේ පිළිපදින තැනැත්තා
කතමානි ද්වෙ?,කවර දෙකක්ද යත්:
දස්සනස්ස විසුද්ධියා,දැක්ම පිරිසිදු වීමට වෙන මගක් නැත
මානගන්ථා මානවිනිබද්ධා,මාන ගැටයෙන් බැඳී මානයෙන් ගැට ගසා ඇත
අකත්වා කුසලං කම්මං,කුසල කර්ම නොකරයි
යමිදං චක්කං ඡහි දිවසෙහි නිට්ඨිතං තස්ස නෙමිපි සවඞ්කා සදොසා සකසාවා.,"දේවයන් වහන්ස, දින හයකින් නිම කළ රෝදයේ පට්ටම ඇදය, දෝෂ සහිතය, කහට සහිතය."
අවිජ්ජා විහතා විජ්ජා උප්පන්නා,(එය වසා තිබූ) අවිද්‍යාව නැසී විද්‍යාව උපන්නීය
සො ප්ලවතී හුරා හුරං ඵලමිච්ඡංව වනස්මි වානරො,ඵල කැමති වඳුරා වනයේ රුකින් රුකට පනිනවා වගේ ඔහු භවයෙන් භවයට යයි
භවතණ්හා පහීයති,භව තෘෂ්ණාව දුරු වෙයි
අබ්‍රහ්මචරියා වෙරමණී-සික්ඛාපදං සමාදියාමි,මෙවුන්දමෙහි හැසිරීමෙන් වැළක්මවූ සිල්පදය මැනවින් ගනිමි
යොපි සො භික්ඛවෙ භික්ඛු අරහං ඛීණාසවො . තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,මහණෙනි රහත් භික්ෂුව පඨවි ධාතුවට ආශාවෙන් සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැති කිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි
තතියං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති,තෙවන ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කරයි
කිඤ්චිදත්ථං උදබ්බහෙ,අඬීමෙන් ප්‍රයෝජන ලැබේ නම්
අත්තනා ජරාධම්මො සමානො ජරාධම්මෙ ආදීනවං විදිත්වා අජරං අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නිබ්බානං පරියෙසෙය්‍යං,ජරාව ස්වභාවකොට ඇත්තාවූ මම ජරාව ස්වභාව කොට ඇති දෙයෙහි දෝෂය දැක ජරාවක් නැති අනුත්තරවූ සතර යෝගයන්ගෙන් මිදුණාවූ නිවණ සොයන්නෙම් නම් යෙහෙකි.
"සම්මාදිට්ඨියා, භික්ඛවෙ, සමන්නාගතා සත්තා කායස්ස භෙදා පරං මරණා සුගතිං සග්ගං ලොකං උපපජ්ජන්තීති.","මහණෙනි, සම්‍යග්දෘෂ්ටියෙන් යුක්තවූ සත්ත්වයෝ ශරීරය බිඳීමෙන් පසු මරණින් මත්තෙහි සුගති නම් වූ ස්වර්ග ලෝකයෙහි උපදිත්."
න තාදිසං පදං හොති සෙය්‍යථාපි ගුන්නං.,ඔහුට ගවයන්ගේ වැනි පියවරක් නැත.
අනභිසම්බුද්ධස්ස බොධිසත්තස්සෙව සතො,බුදු නොවූ බෝධිසත්ත්වයකුව සිටියදී
මෙථුනෙ යුත්තො පරිකිස්සති,මෙවුන්දමහි යෙදුනේ වෙහෙසෙයි
විභූතරූපසඤ්ඤිස්ස,රූප සංඥා ඉක්මවා
හරන්ති මඤ්ඤෙ මනො වනානි සමාධිං අලභමානස්ස භික්ඛුනොති,වනයෝ තුමූ සමාධිය නොලබන්නාවූ භික්ෂූහුගේ සිත පැහැර ගන්නාක් මෙන් වෙති
මුනිං විජාන අකිඤ්චනං,කිසිවක් නැති මුනි දැනගන්න
සො භගවා ඉමඤ්චෙව කාමරාගං දිට්ඨිරාගං සමතික්කන්තො.,ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කාමරාගය සහ දෘෂ්ටිරාගය යන දෙකම ඉක්මවා ගිය සේක.
අලත්ථ ඛො සුන්දරිකභාරද්වාජො බ්‍රාහ්මණො භගවතො සන්තිකෙ පබ්බජ්ජං අලත්ථ උපසම්පදං,සුන්දරික භාරද්වාජ බ්‍රාහ්මණතෙම බුදුන් වෙත පැවිද්ද ලැබුවේය උපසම්පදාව ලැබුවේය
රූපප්පමාණො රූපප්පසන්නො.,රූපය ප්‍රමාණ කොට රූපයට පැහැදෙන පුද්ගලයා.
තමන්ධකාරම්හි පදීපං අදාසිං,අන්ධකාරයේ පහනක් දුනිමි
දුජ්ජානං ඛො පනෙතං භගවතො වා ජීවිතන්තරායානං මය්හං වා,ස්වාමීනි ඔබට හෝ මට හෝ ජීවිත අනතුරක් වේද නොදනිමු
සත්තාහස්ස අච්චයෙන අන්තරධායිස්සති,දින සතකින් පසු අතුරුදන් වේ
එතම්පි විදිත්වා පණ්ඩිතො,මෙය දැන ගත් පණ්ඩිතයා
නිච්චං සඤ්ඤතචාරිනො,නිතර සංවරව හැසිරෙනාට
බහුජනෙන වොදිට්ඨා,බොහෝ දෙනාට ඇය පෙනුනාය
උද්ධතඅවූපසන්තචිත්තසන්දොසහෙතු,නොසංසිඳුනු සිත නමැති තමන්ගේ දෝෂ හේතුවෙන්
මච්ඡෙ අප්පොදකෙ යථා,දිවැල්ලේ මසුන් මෙන්
ඉමෙත්තමපි කෙනචි,කිසිවෙකුට මෙතරම්වත් කියලා නොහැක
එවං මුනි නොපලිම්පති,එසේම මුනියා නොඇලෙයි
තණ්හායොගෙන සංයුත්තා,තෘෂ්ණාවෙන් බැඳුණු සත්වයෝ
තස්මාතිහ එවං සික්ඛිතබ්බං - ‘කායවඞ්කං පජහිස්සාම.’,"එහෙයින් කයෙහි, වචනයෙහි, මනසෙහි ඇදකුද, දෝෂ හා කහට දුරු කරන්නෙමුයි හික්මිය යුතුය."
තාව මහා පහාරො අහොසි අපි තෙන පහාරෙන සත්තරතනං වා අඩ්ඪට්ඨමරතනං වා නාගං ඔසාදෙය්‍ය මහන්තං වා පබ්බතකූටං පදාලෙය්‍ය,ඒ පහර ඉතාම මහත් එකක් විය එයින් විශාල ඇත්කුත් වැටෙන්න පුළුවන් මහත් පර්වත කූටයකුත් පැලෙන්න පුළුවන්
යො නාච්චසාරී න පච්චසාරී සබ්බං විතථමිදන්ති වීතදොසො,ද්වේෂයෙන් මිදුණු කෙනා සියල්ල අසත්‍ය බව දැන ඉදිරියට නොදුවයි
අථ ඛො මුචලින්දො නාගරාජා විද්ධං විගතවලාහකං දෙවං විදිත්වා,ඉක්බිති වැසි නවතී වලාකුලු පහව ගිය බව දැන
දෙවභූතො මනුස්සො වා අග්ගප්පත්තො පමොදතීති.,දෙවියකුව හෝ මිනිසකුව ඉපිද අග්‍ර සැපයෙන් සතුටු වෙයි.
පිසුණාය වාචාය වෙරමණී කුසලං,කේළාම් කීමෙන් වෙන්වීම කුසල්ය
විප්පසීදන්ති පණ්ඩිතා,පණ්ඩිතයෝ මැනවින් පහදිති
ආචාරගොචරසම්පන්නො අණුමත්තෙසු වජ්ජෙසු භයදස්සාවී.,ආචාර ගෝචර දෙකින් යුක්තව කුඩා වරදෙහි පවා බිය දකින්නේ වෙයි.
තෙනහාතප්පං කරොහි,එසේනම් වීර්යයෙන් කෙලෙස් තවව
තපස්සී සුදං හොමි පරමතපස්සී,තපස් ඇත්තවුන් අතුරෙන් කෙළවරට ගිය තපස් ඇත්තේ වීමි
ගච්ඡෙ දෙවාන සන්තිකෙ,දෙව්ලොවට යන්න පුළුවන්
කාමයොගවිසංයුත්තො,කාම බැඳීම නැති
ආයස්මා ආනන්දො තෙ භික්ඛූ එතදවොච,ආනන්ද ඒ භික්ෂූන්ට මෙසේ කීය
ජප්පාභිලෙපනං බ්‍රූමි,තණ්හාව ආලේපය ලෙස කියමි
දිවා වා යදි වා රත්තිං දුක්ඛං විහරති තාදිසො,දවල් හෝ රෑ හෝ එබඳු අය දුක්වෙන් වාසය කරයි
එවං ජානන්තං එවං පස්සන්තං,මෙසේ දන්නාවූ මෙසේ දක්නාවූ
එතං පමාණං මම සාවිකානං උපාසිකානං,මාගේ ශ්‍රාවිකා උපාසිකාවන්ට මේ ප්‍රමාණයයි
ජරං සිතා යඤ්ඤමකප්පයිංසු,ජරාව ඇසුරු කර යාග කළාහු
න ලොකෙ මඤ්ඤතෙ සමං,ලෝකයෙහි සම යයි නොසිතයි
විතක්කවිචාරානං වූපසමා,විතර්ක විචාර සංසිඳීමෙන්
"තීහි, භික්ඛවෙ, ඨානෙහි කථා පවත්තිනී හොති.","මහණෙනි, කරුණු තුනකින් ධර්ම කථාව පවතින්නී වෙයි."
පත්තචීවරානි පටිසාමයමානා,පාත්‍ර හා සිවුරු සකස් කරමින්
"කායසුචරිතං කතං හොති, අකතං හොති කායදුච්චරිතං.",කයින් යහපත කිරීම සහ කයින් වැරදි නොකිරීම නිසා සුගතියේ උපත ලබයි.
"අප්පමත්තිකා එසා, භික්ඛවෙ, වුද්ධි යදිදං යසොවුද්ධි.","මහණෙනි, යසසෙහි (කීර්තියෙහි හා පිරිවරෙහි) යම් වැඩීමක් වේද, ඒ මේ වැඩීම සුලුවේ."
සන්තො සංවිජ්ජමානා.,විද්‍යමාන වන්නා වූ (ඇත්තා වූ).
යස්ස භික්ඛවෙ ධම්මෙ මනසිකරොතො අනුප්පන්නො වා කාමාසවො න උප්පජ්ජති,මහණෙනි යම් ධර්මයන් මෙනෙහි කරන්නා වූ යමෙකුට නූපන්නාවූද කාමාශ්‍රවය නූපදීද
අට්ඨිකඞ්කලූපමා කාමා. සප්පසිරූපමා කාමා වුත්තා මයා,ඇටසැකිල්ලේ සිට සර්ප හිස දක්වා වූ උපමා 10 මා විසින් පෙන්වා දෙන ලදී
දුක්ඛක්ඛන්ධස්ස අන්තකිරියා,දුක් සමුදයේ අවසානය සොයති
උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං සඞ්ගාමජිං එතදවොච,පැමිණ ආයස්මා සංගාමජිට මෙසේ කීවාය
"යො ච න කුක්කුච්චායිතබ්බං න කුක්කුච්චායති, යො ච කුක්කුච්චායිතබ්බං කුක්කුච්චායති.","යමෙක් කුකුස් නොකටයුත්තෙහි කුකුස් නොකරයිද, යමෙක් කුකුස් කටයුත්තෙහි කුකුස් කරයිද යන දෙදෙනාටයි."
ඉමෙ චත්තාරො උපාදානා තණ්හානිදානා තණ්හාසමුදයා තණ්හාජාතිකා තණ්හාපභවා,මේ උපාදාන සතර තෘෂ්ණාව මූලකාරණ කොට ඇත්තාහුය තෘෂ්ණාව හේතු කොට ඇත්තාහුය තෘෂ්ණාව ජාති කොට ඇත්තාහුය තෘෂ්ණාවෙන් පහළ වන්නාහුය
තණ්හක්ඛයං නත්තමහාභිපස්ස,තෘෂ්ණා නසීම පැහැදිලිව බලව
ආයස්මා කුමාරකස්සපො අන්ධවනෙ විහරති.,ආයුෂ්මත් කුමාර කාශ්‍යප තෙරණුවෝ අන්ධ වනයෙහි වෙසෙති.
නිබ්බානස්මිං මා මඤ්ඤි,පරමදෘෂ්ටධර්ම නිර්වාණය ආශ්‍රයකොට තමා පිහිටියේයයි හඟියි
නදීමුඛෙ ඛිප්පං උඩ්ඩෙය්‍ය බහූනං මච්ඡානං අහිතාය.,බොහෝ මත්ස්‍යයන්ගේ අහිත පිණිස ගංගා මෝයෙහි කෙමිනක් දමන්නාක් මෙනි.
මුත්තකරීසපුණ්ණං ඉදං කායං,මෙය අපවිත්‍ර දේහයකි
පඤ්ච සෙඛබලානි උපනිස්සාය.,ශෛක්ෂ බල පහ ඇසුරු කරගනියි.
බ්‍රාහ්මණපරිසා ගහපතිපරිසා සමණපරිසා.,"බ්‍රාහ්මණ, ගෘහපති හා ශ්‍රමණ පිරිස් (සක්විති රජු දැකීමට එති)."
මනසා චෙ පසන්නෙන,ප්‍රසන්න සිතින් යුක්තව
"අයං වුච්චති, භික්ඛවෙ, අවකුජ්ජපඤ්ඤො පුග්ගලො.","මහණෙනි, මොහු යටිකුරු නුවණැති පුද්ගලයා යැයි කියනු ලැබේ."
මහානදියො සමුද්දං පරිපූරෙන්ති.,මහා ගංගා පිරී සාගරය පුරවයි.
සක්කායනිරොධං මනසි කරොති.,සක්කාය නිරෝධය මෙනෙහි කරයි.
අරියෙන සීලෙන සමාධිනා පඤ්ඤාය විමුත්තියා සමන්නාගතො.,ආර්ය ශීලයෙන් සමාධියෙන් ප්‍රඥාවෙන් හා විමුක්තියෙන් යුක්ත වූයේය.
බුද්ධොති ඝොසං සුණාසි,බුදුන් යන ශබ්දය අසන්න
අමානුසී රති හොති සම්මා ධම්මං විපස්සතො,ධර්මය නිවැරදිව විපස්සනා කරන විට මනුෂ්‍ය නොවන රතිය උදවේ
තෙන භගවතා ජානතා පස්සතා අරහතා සම්මාසම්බුද්ධෙන,සියල්ල දන්නා වූ සියල්ල දක්නා වූ අර්හත් වූ සම්‍යක්සම්බුද්ධ වූ ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින්
සමණොති පවුච්චති,සමණයා කියලා කියනවා
සාසනෙ ගොතමස්ස න පමජ්ජෙය්‍ය,ගොතම ශාසනයේ පමා නොවන්න
උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා,පැමිණ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට වැඳ
ඉධ භික්ඛවෙ කස්සකො ගහපති සීඝං සීඝං ඛෙත්තං සුකට්ඨං කරොති.,"මහණෙනි, මෙහි ගොවි ගෘහපතියා වහ වහා කෙත මනාව සායි."
අහො වත අහමෙව ලභෙය්‍යං භත්තග්ගෙ අග්ගාසනං අග්ගොදකං අග්ගපිණ්ඩං,දන් ශාලාවෙහිදී මුල් ආසනය සහ ප්‍රධාන භොජනය මමම ලබන්නෙම්වා යන කැමැත්ත
න පුත්තො මාතරං ජීරමානං එවං ලභති.,පුතා ද දිරායන මව වෙනුවෙන් එය තමා බාරගෙන ඇයව බේරාගත නොහැකිය.
"අච්ඡරියං, ආවුසො. ගම්භීරා ගම්භීරපඤ්හා අනුමස්ස අනුමස්ස බ්‍යාකතා.",(සාරිපුත්ත හිමි): ඉතා පුදුමයි! මනා අවබෝධයක් ඇති ශ්‍රාවකයෙකු මෙන් ඔබවහන්සේ ඉතා ගැඹුරු ප්‍රශ්න මැනවින් විග්‍රහ කළ සේක.
අග්ගිපජ්ජොතො පඤ්ඤාපජ්ජොතො.,ගිනි ප්‍රද්‍යෝතය සහ ප්‍රඥා ප්‍රද්‍යෝතය.
මඤ්චකං ආරොපෙත්වා,ඇඳකට තබා
අථ කො දෙවමනුස්සලොකෙ,එසේනම් දෙව් මිනිස් ලොවේ කවරෙක්
"තීහි, භික්ඛවෙ, ධම්මෙහි සමන්නාගතො පණ්ඩිතො වෙදිතබ්බො.","මහණෙනි, කරුණු තුනකින් යුක්ත පණ්ඩිතයා හඳුනාගත යුතුය."
චිරපටිකාහං භන්තෙ භගවන්තං දස්සනාය උපසඞ්කමිතුකාමො,ස්වාමිනී මම භග්‍යවතුන් වහන්සේ දකිනු කැමතිව බොහෝ කලක් සිටියෙමි
චෙතොපසාදහෙතු ඛො පන භික්ඛවෙ,මහණෙනි සිත පැහැදීම හේතුවෙන්ම
පුග්ගලො අසුරො හොති අසුරපරිවාරො.,පුද්ගලයා අසුර පිරිවර ඇති අසුරයා වෙයි.
තදජ්ජහං නිග්ගහෙස්සාමි යොනිසො,එම සිත අද නුවණින් පාලනය කරමි
තචසාරංව සම්ඵල,උණ බටයක් තමන්ම බිඳිනවා වැනිය
"තීහි, භික්ඛවෙ, අඞ්ගෙහි සමන්නාගතො මහාචොරො. පරිපන්ථෙපි තිට්ඨති.","මහණෙනි, කරුණු තුනකින් යුක්ත මහා සොරා ගෙවල් බිඳියි, මංකොල්ලකයි, මංපැහැරීම කරයි."
යතො ඛයං පච්චයානං අවෙදී,ප්‍රත්‍යයන්ගේ ක්ෂය දැනගත් නිසා
ඡත්තිංස තණ්හාවිචරිතානි.,(එකතු වූ විට) තෘෂ්ණා හැසිරීම් 36 කි.
යො යොබ්බනෙ නොපනිබජ්ඣතෙ ක්වචි,යෞවනේදී කිසි තැනක නොබැඳෙයි
"සබ්‍රහ්මකානි, භික්ඛවෙ, තානි කුලානි යෙසං පුත්තානං මාතාපිතරො අජ්ඣාගාරෙ පූජිතා හොන්ති.","මහණෙනි, යම් නිවසක දරුවන් විසින් මවුපියන් පුදනු ලබයි ද, ඒ කුලයෝ බ්‍රහ්මයන් සහිත වන්නාහ."
සමඤ්ඤා නාමගොත්තං,නම ගොත්ර ව්යවහාරයක්
පියරූපෙසු ඡන්දරාගවිනොදනං,ප්‍රිය දෑහි ආශා දුරුකිරීම
යතින්ද්‍රියො සබ්බධි විප්පමුත්තො,ඉන්ද්‍රියයන් හික්මවූ සියලු තැන්හි කෙලෙස් බැඳීම්වලින් මිදුණු
බ්‍රහ්මභූතං තථාගතං,බ්‍රහ්ම භාවයට පැමිණි තථාගතයා
නිරාසත්ති අනාගතෙ,අනාගතයට තෘෂ්ණා නැත
ලාභා වත මෙ පරිසුද්ධං වත මෙති,මට ලාභයකි මාගේ මුහුණ ඒකාන්තයෙන් පිරිසිදුය කියා
ඉමානි චත්තාරි කප්පස්ස අසඞ්ඛ්‍යෙය්‍යානි.,"මහණෙනි, මේ කල්පයේ අසංඛ්‍යෙය අවධි සතරයි."
යාවතා චන්දිමසූරියා පරිහරන්ති දිසා භන්ති විරොචනා.,යම් තාක් සඳ හිරු දෙදෙනා ගමන් කරමින් දිශාවන් බබුළුවත්ද.
එකං ගාථාපදං සෙය්‍යො,අර්ථවත් එක ගාථා පදයක් උතුම්ය
මානුපෙතා අයං පජා,මේ සත්ව සමූහය මානයෙන් යුක්තය
යුවා බලී ආලසියං උපෙතො,තරුණ බලවත් වුනත් අලසයෙක් වන්නේ නම්
සත්තාහං,සත් දවසක් මුළුල්ලෙහි
සබ්බං පරිජානථ දුක්ඛක්ඛයාය,සියල්ල පිරිසිඳ දැනගන්න දුක්ඛක්ෂය සඳහා
දුට්ඨො ධම්මං න පස්සති,ද්වේෂී පුද්ගලයා ධර්මය නොදකී
තතො පටිනිවත්තිත්වා දාරකං ආදාය පක්කාමි,ඇය ආපසු හැරී දරුවා රැගෙන ගියාය
"දහරොව සමානො සුසුකාළකෙසො, භද්‍රෙන යොබ්බනෙන සමන්නාගතො පඨමෙන වයසා.","තරුණ වයසේදී, කළු හිසකෙස් ඇතිව, යොවුන් වියේ පසුවෙමින්."
කසාහිපි වෙත්තෙහිපි තාළෙන්ති,කසවලින් හා වේවැල්වලින් තලති
අත්ථි ඉමස්මිං කායෙ,මේ ශරීරයෙහි (මෙසේ) ඇත්තාහ
තං ඣායිනං සාතතිකං,ඔහු නිතර භාවනා කරන කෙනෙකි
සුඛං වෙදනං වෙදයාමීති පජානාති,සැප වේදනාවක් විඳීමියි දැනගනී
අරියෙන සීලෙන අසමන්නාගතො පපතිතොති වුච්චති.,ආර්ය ශීලයෙන් යුක්ත නොවූයේ (ධර්ම විනයෙන්) වැටුණෙකැයි කියනු ලැබේ.
පත්තචීවරමාදාය රාජගහං පිණ්ඩාය පාවිසි,පාත්‍ර සිවුරු ගෙන රාජගහ නුවර පිණ්ඩපාතයට පිවිසියේය
සබ්බසංයොජනාතිගො,සියලු බැඳීම් ඉක්මවූ
එසාහං භන්තෙ භගවන්තං සරණං ගච්ඡාමි,ස්වාමීනි මම බුදුන් සරණ යමි
"කම්මන්තවිපත්ති, ආජීවවිපත්ති, දිට්ඨිවිපත්ති.","කර්මාන්ත විපත්තිය, ආජීව විපත්තිය සහ දිට්ඨි විපත්තියයි."
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යො එවං මහතො අනත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, අයොනිසො මනසිකාරො.","මහණෙනි, යම්සේ අනුවණින් මෙනෙහිකිරීම මහත් අනර්ථය පිණිස පවතීද, මහණෙනි, මේ බඳුවූ අන් එක ධර්මයකුදු මම නොමදකිමි."
ආකාසෙ ව සකුන්තානං,අහසේ පක්ෂීන් මෙන්
පුග්ගලො සමණෙසු සමණසුඛුමාලො හොති.,ඔහු ශ්‍රමණයන් අතර සුකුමාල ශ්‍රමණයා වේ.
අභික්ඛණන්තො සුමෙධො අද්දස ලඞ්ගිං.,සාරන්නාවූ සුමේධ හට දොර අගුලක් (ලඞ්ගිං) හමු විය.
ධම්මස්ස ගුත්තො මෙධාවී,ධර්මය රකින්නා වූ ප්‍රඥාවන්තයා
නාතරිංසු ජාතිජරං,ජාති ජරාව නොඑතර කළාහු
වුත්තා පටිවදෙය්‍යු තං,කියූ දේ ආපසු කියා දමති
"කො සු නාම ඉමෙසං සච්චං ආහ, කො මුසාති?","මේ ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන් අතුරෙන් කවුරු සත්‍යය පවසත්ද, කවුරු බොරු පවසත්ද?"
විඤ්ඤාණසමුදයා නාමරූපසමුදයො,ප්‍රතිසන්ධිවිඥානයාගේ හටගැන්මෙන් නාමරූපයන්ගේ හටගැන්ම වේ
අථ ඛො භගවා පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පෙරවරු කාලයේ සිවුරු හැඳ පාත්‍ර සිවුරු ගෙන
මොහො අන්තරාමලො,මෝහය සිතේ මලයකි
යතො ඛො ආවුසො අරියසාවකො උපාදානඤ්ච පජානාති,ඇවැත්නි යම් තැනක පටන් ආර්ය ශ්‍රාවකතෙම උපාදානය දනීද
හන්ද කුතො නු ත්වං විසාඛෙ ආගච්ඡසි දිවා දිවස්සා,විසාඛේ මධ්‍යාහ්නයේ ඔබ කොහෙන් ආවද
එකොපි හුත්වා බහුධා හොති,එක් කෙනෙක්ව බොහෝ දෙනෙක් වන්නාහ
බ්‍රහ්මස්මිං මඤ්ඤති,බ්‍රහ්මයා කෙරෙහි ආත්මය පිහිටියේයයි හඟියි
අදින්නාදානං අකුසලං,සොරකම් කිරීම අකුසල්ය
ඉමෙ වුච්චන්ති භික්ඛවෙ ආසවා සංවරා පහාතබ්බා,මහණෙනි මේ ආශ්‍රවයන් සිහිය නමැති සංවරයෙන් නැති කළ යුත්තාහුයයි කියනු ලැබේ
ආයුං දත්වා ආයුස්ස භාගී හොති දිබ්බස්ස වා මානුසස්ස වා.,ආයුෂ දීමෙන් දිව්‍ය හෝ මනුෂ්‍ය ආයුෂ හිමි කරගනියි.
තීණ්ණං සංයොජනානං පරික්ඛයා කොලංකොලො හොති.,සංයෝජන තුනක් ක්ෂය කිරීමෙන් කුල දෙක තුනක සැරිසරන පුද්ගලයා වෙයි.
"පාපමිත්තස්ස, භික්ඛවෙ, අනුප්පන්නා චෙව අකුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච කුසලා ධම්මා පරිහායන්තීති.","මහණෙනි, පාපමිත්‍රයන් ඇත්තාතුළ නූපන් අකුශල ධර්මයෝත් උපදිත්, උපන්නාවූ කුශලධර්මයෝත් පිරිහෙත්."
උස්සුකෙසු මනස්සෙසු,උස්සුක මනස් ඇති අය අතර
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ සංවෙජනියෙසු ඨානෙසු සංවිජ්ජන්ති.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම යම් සත්වකෙනෙක් කලකිරියයුතු කාරණයන්හි කලකිරෙත්ද, ඒ සත්වයෝ ඉතා ස්වල්ප වෙත්."
නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනං නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනතො සඤ්ජානාති,නෙවසංඥානාසංඥායතන වැසි දෙවියන් නෙවසංඥානාසංඥායතන වැසි දෙවියන් වශයෙන් හඟියි
භුත්තා භොගා භතා භච්චා විතිණ්ණා ආපදාසු මෙ.,"සම්පත් භුක්ති වින්දෙමි, පෝෂණය කළෙමි, විපතින් මිදුණෙමි."
බුද්ධං වෙරභයාතීතං,වෛර භය ඉක්මවූ බුදුන් වහන්සේ
වීතතණ්හා භවාභවෙ,ඔහු භවයන්හි තෘෂ්ණාව නැත්තෙකි
නාහං පස්සාමි …,මම නොදකිමි.
භබ්බො අභිනිබ්බිදාය,නුවණින් කෙලෙස් බිඳීමට සුදුසු (යෝග්‍ය) වේ
තෙ සරාගා තෙ සදොසා තෙ සමොහා,ඔවුහු රාග සහිත වෙති ද්වේෂ සහිත වෙති මෝහ සහිත වෙති
අච්චී යථා වාතවෙගෙන ඛිත්තා,වාතයෙන් දමන ලද ගින්න මෙන්
විග්ගය්හ නං විවදන්ති ජනා එකඞ්ගදස්සිනොති,එක පැත්තක් පමණක් දකින මිනිසුන් විරුද්ධව ගෙන විවාද කරති
ආමිසපරියෙට්ඨි ච ධම්මපරියෙට්ඨි ච.,ආමිස පරියෙට්ඨිය සහ ධර්ම පරියෙට්ඨියයි.
සො න සොචති න කිලමති න පරිදෙවති.,"(අවබෝධය ඇති තැනැත්තා) ශෝක නොකරයි, ක්ලාන්ත නොවේ."
අහං ඛො භික්ඛවෙ එකාසනභොජනං භුඤ්ජාමි,මහණෙනි මම වනාහි එක් වේලේ වළඳන ආහාරය (එකාසන භෝජනය) වළඳමි
ථෙරො චෙපි භික්ඛු හොති න සික්ඛාකාමො.,ස්ථවිර භික්ෂුවක් වුවද ඉදින් ශික්ෂාකාමී නොවේ නම්.
සන්තකායො සන්තවාචො සන්තවා සුසමාහිතො,කාය වචන මනස ශාන්ත වී හොඳින් එකඟ වූ කෙනා
අතීතම්පි සත්තා සංසන්දිංසු,අතීතයේද සත්වයෝ එක්වූහ
සම්මාදිට්ඨි අක්ඛණවෙධී.,සම්මා දිට්ඨිය නිවැරදිව විදීම වැනි ය.
නායං ධම්මො සුසම්බුධො,ධර්මය සුවසේ නොදනී
සළායතනපච්චයා ඵස්සො,ආයතන සය හේතු කොට ස්පර්ශය උපදේ
"අට්ඨානමෙතං, භික්ඛවෙ, අනවකාසො යං දිට්ඨිසම්පන්නො පුග්ගලො මාතරං ජීවිතා වොරොපෙය්‍ය.","මහණෙනි, මාර්ගදෘෂ්ටියෙන් යුක්තවූ (සෝවාන්වූ) පුද්ගලයෙක් යම් හේතුවක් නිසා වැදූ මව ජීවිතයෙන් තොර කරන්නේය. යන මේ කාරණය හේතු රහිත වේ, ඒ ප්‍රත්‍යය රහිතයි."
අස්සොසුං ඛො භික්ඛූ නන්දො අච්ඡරානං හෙතු බ්‍රහ්මචරියං චරතිති,භික්ෂූහු නන්ද අප්සරාවන් නිසා බ්‍රහ්මචරියාව පුරයි යයි ඇසුවහ
අණුමත්තොපි නරස්ස නාරිසු,ස්ත්‍රීන් පිළිබඳ පුරුෂයාගේ අල්ලාගැනීම තවම තියෙනවා
ඛුද්දපුත්තඤ්හි සමණ පොස ම,ශ්‍රමණය මට පොඩි දරුවෙක් ඇත මාව පෝෂණය කරව
"එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමෙසං ද්වින්නං සම්භොගානං යදිදං ධම්මසම්භොගොති.",මේ සම්භෝග දෙකෙන් ධර්ම සම්භෝගය අග්‍ර වෙයි.
බහුස්සුතො සීලවතූපපන්නො,ඔහු බොහෝ අසා ශීලයෙන් යුක්තය
විවටා කුටි නිබ්බුතො ගිනි අථ චෙ පත්ථයසී පවස්ස දෙව,මාගේ කුටිය විවෘතය ගින්න නිවී ඇත වැසින්න කැමති නම් වසී දෙවියනි
සත්පුරුෂො පරස්ස අවණ්ණං පුට්ඨොපි න පාතු කරොති.,සත්පුරුෂයා අනුන්ගේ අගුණ විමසූව ද නොපවසයි.
දානස්ස දමස්ස සඤ්ඤමස්සා,දානයේ දමනයේ සංයමයේ
නාතුමානං විකප්පයං තිට්ඨෙ,මානය සිතා න නවත්න්න
අරියෙ පථෙ කමමානං මහෙසිං,ආර්ය මගෙහි යන මහා ඍෂිවරයා
අඤ්ඤාණකරණො පඤ්ඤානිරොධිකො.,"නොදැනීම ඇති කරන්නකි, ප්‍රඥාව නිරුද්ධ කරන්නකි."
යො ධම්මං දෙසෙති සො අත්ථප්පටිසංවෙදී ච හොති ධම්මප්පටිසංවෙදී ච.,"යමෙක් ධර්මය දේශනා කරයි ද, ඔහු අර්ථය වැටහෙන්නෙක් සහ ධර්මය වැටහෙන්නෙක් වෙයි."
අබ්‍රහ්මචරියං පහාය බ්‍රහ්මචාරී සමණො ගොතමො,ශ්‍රමණ භවත් ගෞතමයෝ අබ්‍රහ්මචර්යාව කාම සැපයෙන් වැළකුණෝය
එකං සමයං භගවා කුසිනාරායං විහරති,එක් සමයෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කුසිනාරා නුවර වැඩ වසනසේක
සන්තුස්සකො ච සුභරො ච,ලද දෙයින් සතුටු විය යුතුය පහසුවෙන් පෝෂණය කළ හැකි විය යුතුය
සන්තුට්ඨො හොති ඉතරීතරෙන සෙනාසනෙන.,ලැබුණු ඕනෑම සෙනසුනකින් සතුටු වෙයි.
ආගාමී හොති,නැවත පැමිණෙයි
අභිභුං අභිභූතො අභිජානාති,අභිභූබ්‍රහ්මයා අභිභූබ්‍රහ්මයා වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ
තෙසං. දෙවො න සම්මාධාරං අනුප්පවෙච්ඡති.,ඔවුන්ගේ අධර්මවන්තකම නිසා වැස්ස නිසි පරිදි නොවසින්නේය.
කස්සපගොත්තො නාම භික්ඛු සඞ්කවායං ආවාසිකො හොති.,කස්සපගොත්ත නම් භික්ෂුවක් සංකවායෙහි ආවාසිකව වෙසෙයි.
සන්තෙ සෙවෙය්‍ය පණ්ඩිතො,පණ්ඩිතයා සත්පුරුෂයන් සෙවිය යුතුය
ඛණ්ඩිච්චං පාලිච්චං,දත් ආදිය කැඩීයාමක් වේද ඉසකේ ආදිය පැසීමක් වේද
විපන්නදිට්ඨි,වැරදි දෘෂ්ටිය ඇතිව
ආසවානං ඛයං පාපෙන්ති.,ආශ්‍රවයන්ගේ ක්ෂය වීමට පමුණුවයි.
චෙතසො ආඝාතො අප්පච්චයො අනභිරද්ධි.,"සිතේ කෝපය, අප්‍රසන්න බව සහ නොසතුට පවතින්නේ ද."
විබ්භන්තචිත්තො,සිත චංචල වේ
තස්මා හි දිට්ඨං ව සුතං මුතං වා,එහෙයින් දුටු ඇසූ සිතූ දෙයට
කතමො තණ්හානිරොධො,තණ්හාව නැති කිරීම කවරේද
විඤ්ඤාතස්මිං න මඤ්ඤති,විඤ්ඤාතය ආශ්‍රයකොට තමා පිහිටියේයයි නොහඟින්නාහ
දෙවෙ දෙවතො සඤ්ජානාති,දෙවියන් දෙවියන් වශයෙන් හඟියි
තමරියධම්මං කුසලා වදන්ති,එය ආර්ය ධර්මයයි දක්ෂයෝ කියති
පච්ඡා තෙ මාහු කිඤ්චනං,අනාගතයේ කිසිවක් නොවෙව
තථාගතො දිබ්බෙන චක්ඛුනා සත්තෙ පස්සති.,තථාගතයන් දිව ඇසින් සත්ත්වයන් දකිති.
වෙහප්ඵලතො මඤ්ඤති,වෙහප්ඵල දෙවියන් කෙරෙන් පිටත ඔවුන් ඇසුරුකොට ආත්මය ඇතැයි හඟියි
සචෙ විනයං න උපෙති හනාමි නං.,ඉදින් හික්මවිය නොහැකි නම් මරා දමමි.
තස්ස කම්මකුසලස්ස ඵලං,එම කුශල කර්මයේ ප්‍රතිඵල
සංයොජනං ජාතිජරාය ඡෙත්වා,ජාති ජරා බැඳීම් සිඳ දමා
සම්බාධො ඝරාවාසො රජාපථො.,"ගිහිගෙය පීඩාකාරී ය, කෙලෙස් රජස් බහුල මගකි."
තමෙව නිවාපං නිවුත්තං නෙවාපිකස්ස පච්චාගමිංසු,ශක්තිය පිරිහුණු විට ඔවුන් නැවතත් වැද්දාගේ ඒ තණබිමටම පැමිණියා.
යානි චින්තෙන්තො උම්මාදස්ස විඝාතස්ස භාගී අස්ස.,මේවා සිතන්නා උමතුවට හෝ දැඩි පීඩාවට පත් වෙයි.
අථ ඛො තෙසං භික්ඛූනං එතදහොසි,ඉන්පසු ඒ භික්ෂූන්ට මේ අදහස ඇති විය
වුත්තඤ්හෙතං භගවතා,මෙය භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරන ලද්දේය
උපනාහො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා උපනාහො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො පහීනො හොති,මහණෙනි යම් කලෙක පටන් භික්ෂුව විසින් උපනාහය හිත කෙලෙසන්නකැයි දැන හිත කෙලෙසන උපනාහය නැති කරන ලද්දේ වෙයිද
තස්ස එවං යොනිසො මනසිකරොතො තීණි සංයොජනානි පහීයන්ති,මෙසේ මෙනෙහි කරන්නාවූ ඕහට සංයෝජන තුන නැති වෙත්
"සම්මාදිට්ඨිකස්ස, භික්ඛවෙ, අනුප්පන්නා චෙව කුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච කුසලා ධම්මා භිය්‍යොභාවාය වෙපුල්ලාය සංවත්තන්තීති.","මහණෙනි, සම්‍යක්දෘෂ්ටියෙන් යුක්ත පුද්ගලයාහට පෙර නූපන්නාවූ කුශලධර්මයෝත් උපදිත්. උපන්නාවූ කුශල ධර්මයෝත් වැඩීමට හා විශාලත්වයට පැමිණෙත්."
ගිහීනං සම්මුඛා අඤ්ඤමඤ්ඤස්ස වණ්ණං භාසන්ති.,ගිහියන් ඉදිරියේ ලාභ අපේක්ෂාවෙන් එකිනෙකාගේ ගුණ හෝ දොස් පවසති.
හන්ත්වා කිඤ්චික්ඛමාදෙති,මරා දේ පැහැර ගනී
තමෙව පාපං ඵුසති,පාපය තමන්ටම පැමිණෙයි
ඤාණඤ්ච පන මෙ දස්සනං උදපාදි.,මට (ප්‍රත්‍යවේක්ෂා) ඥාන දර්ශනය පහළ විය.
කතමෙහි තීහි? සීලවන්තානං දස්සනකාමො හොති.,ඒ කවර තුනකින් ද? සිල්වතුන් දැකීමට කැමති වෙයි.
ඉමෙ වුච්චන්ති භික්ඛවෙ ආසවා දස්සනා පහාතබ්බා,මහණෙනි මේ ආශ්‍රවයෝ පළමුකොට නිවන්දැකීම් වන සෝවාන් මාර්ගයෙන් නැතිකළ යුත්තාහුයයි කියනු ලැබෙත්
සඞ්ඝෙ අවෙච්චප්පසාදෙන සමන්නාගතො හොති.,සංඝයා කෙරෙහි අචල පැහැදීමෙන් යුක්ත වෙයි.
අත්ථි මෙ තුම්හෙසු අනුකම්පා,තොප කෙරෙහි මාගේ අනුකම්පාව ඇත
එහි ත්වං මොග්ගල්ලාන යෙන සො උපාසකො තෙනුපසඞ්කම,මොග්ගල්ලාන ඔබ ඒ උපාසකයා වෙත යන්න
සබ්බං ආහාරපච්චයා,දුක ආහාර හේතුවෙන්ය
එතරහි පනාහං අරඤ්ඤගතොපි රුක්ඛමූලගතොපි සුඤ්ඤාගාරගතොපි එකො අභීතො අනුබ්බිග්ගො අනුස්සඞ්කී අනුත්‍රාසී විහරාමි,දැන් වනයේද ගසක් මුලද හිස් ගෙයකද තනිව බිය නැතිව තැති නැතිව සැක නැතිව වාසය කරමි
ඉමෙහි තීහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො යථාභතං නික්ඛිත්තො එවං සග්ගෙ.,මේ කරුණු තුනෙන් යුක්ත වූ පුද්ගලයා ස්වර්ගයෙහි උපදියි.
ඉද්ධිපාටිහාරියං. එකොපි හුත්වා බහුධා හොති.,ඍද්ධි ප්‍රාතිහාර්යය යනු එක් අයෙකු වී බොහෝ දෙනෙකු වීම ආදී දස්කම් පෑමයි.
විබ්භන්තචිත්තා,තැතිගත් සිත් ඇතිව වෙසෙති
සාවත්ථියං පිණ්ඩාය පාවිසිංසු,සැවැත්ට පිඬු පිණිස ඇතුළු වූහ
යංනූන මයං යෙනායස්මා මහාකච්චානො තෙනුපසඞ්කමෙය්‍යාම,අපි ආයුෂ්මත් මහා කච්චාන ස්ථවිරයන් වහන්සේ යම් තැනක ද එතැනට යන්නෙමු නම් ඉතා යෙහෙක
අක්ඛතං අනුපහතං අත්තානං.,සාරා නොදැමූ සහ නොනැසූ තමා (ආත්මය).
සාතාරම්මණඤ්ච සුඛං උපෙක්ඛාරම්මණඤ්ච සුඛං.,සොම්නස අරමුණු වූ සැපය සහ උපේක්ෂාව අරමුණු වූ සැපයයි.
නාගා වා අපනාමෙන්ති,නාගයෝ එය ඉවත් කරති
අභික්කන්තං භො ගොතම අභික්කන්තං භො ගොතම.,භවත් ගෞතමයන් වහන්ස ඉතා යහපත් ය.
ථෙය්‍යං න කාරෙ න මුසා භණෙය්‍ය,සොරකම් නොකරයි බොරු නොකියයි
ජාතරූප-රජතපටිග්ගහණා වෙරමණී-සික්ඛාපදං සමාදියාමි,රන් රිදී මසුරන් කහවණු පිළිගැන්මෙන් වැළැක්මවූ සිල්පදය මැනවින් ගනිමි
වීතගෙධස්ස බ්‍රාහ්මණ,ලෝභය නැති බමුණට
හත්ථී සෙය්‍යථාපි සුප්පොති,ඇතා කුල්ලක් වැනියැයි සමහරු කීහ
තිණ්ණවිචිකිච්ඡොහමස්මි,මම දුරුකළාවූ සැක ඇත්තේ වෙමි
භික්ඛුසඞ්ඝොපි සක්කතො හොති ගරුකතො මානිතො පූජිතො අපචිතො,භික්ඛු සංඝයාටත් සත්කාර ගරුකාර බහුමාන පූජා සැලකීම ලැබුණි
චක්කවත්තී,සක්විති රජ
සාධු වත ම්‍යායං. ආයතිම්පි එවරූපෙන. සන්තප්පෙය්‍ය සම්පවාරෙය්‍යාති.,මේ ගෘහපතියා මතු කාලයෙහි ද මෙබඳු ප්‍රණීත දෙයින් මාව වළඳවන්නේ නම් මැනවි යැයි සිතයි.
කතං කිච්චං රතං රම්මං සුඛෙනාන්වාගතං සුඛන්ති.,කළ යුතු දේ කළා වූ යහපත් දේ ලැබුවා වූ ඔවුහු සැපයෙන් සැපය ලබති.
අත්තමනා තෙ භික්ඛූ,ඒ භික්ෂූහු සතුටු වූ සිත් ඇත්තෝ වූහ
පරිවාසදානං පඤ්ඤත්තං.,පරිවාස දීම පනවන ලදී.
බ්‍රහ්මාති පුබ්බාචරියාති මාතාපිතූනං අධිවචනං.,බ්‍රහ්ම හා පූර්වාචාර්ය යනු මවුපියන්ට කියන නම්ය.
අධිචිත්තමනුයුත්තෙන භික්ඛුනා තීණි නිමිත්තානි කාලෙන කාලං මනසි කාතබ්බානි.,අධි චිත්තයෙහි යෙදුණු භික්ෂුව විසින් කලින් කල අරමුණු තුනක් මෙනෙහි කළ යුතුය.
ලාභො සිලොකො සක්කාරො,ලාභය ගුණකීම සත්කාරය
යෙ මෙ පුබ්බෙ වියාකංසු,පෙර කී වචන
නිබ්බිජ්ජාපෙම ගොතමං,ගෞතමයන්ගෙන් කලකිරුණි
අම්හාකම්පි සහධම්මිකා පියා මනාපා,අපගේද එක්ව ධර්මයෙහි හැසිරෙන්නා වූ ගිහියෝද පැවිද්දෝද ඔවුනොවුන්ට ප්‍රිය මනාප වෙත්
දිබ්බෙ ච මානුසෙ ච,දෙවියන් පිළිබඳවූද මිනිසුන් පිළිබඳවූද
ආපොකසිණං භාවෙති.,"ආපොකසිණය වඩාද,"
අථ ච පන ත්වං මොඝපුරිස අත්තනා දුග්ගහිතෙන අම්හෙ චෙව අබ්භාචික්ඛසි,"එසේ තිබියදීත් හිස් පුරුෂය, තෝ තමා වරදවා ගත් මතයෙන් අපට ද දොස් නගන්නෙහිය (අසත්‍ය පවසන්නෙහිය)"
දිවසං චඞ්කමෙන නිසජ්ජාය චිත්තං පරිසොධෙති.,සක්මනින් හා හිඳීමෙන් සිත කෙලෙසුන්ගෙන් පිරිසිදු කරයි.
එදිසො ධම්මො නෙදිසො ධම්මො,මේය ධර්මය ඒය ධර්මය නොවේ යැයි කියති
අත්තනා අකතං පාපං,තමන් විසින් පව් නොකළහොත්
අයං වුච්චති භික්ඛවෙ අධිචිත්තසික්ඛා.,"මහණෙනි, මෙය අධි චිත්ත ශික්ෂාව යැයි කියනු ලැබේ."
එවං මහත්ථිකා එසා,මෙලෙස මහත් ප්‍රයෝජන ඇති මෙය
භික්ඛු සීලවා හොති සමාදාය සික්ඛති සික්ඛාපදෙසු.,"භික්ෂුව සිල්වත් වෙයි, ශික්ෂා පද සමාදන්ව හික්මෙයි."
එකමෙකොව නීයති,එකෙකු එකෙකු ලෙස ගෙනයයි
ඉධානන්ද යස්මිං ගාමෙ වා ඉත්ථී වා පුරිසො වා බුද්ධං සරණං ගතො හොති.,"ආනන්දය, යම් ගමක ස්ත්‍රියක් හෝ පුරුෂයෙක් හෝ බුදුන් සරණ ගියේ වෙයිද."
සබ්බපාපකෙහි විරතො,සියලු අකුශලයෙන් වෙන්වූ
අථ ඛො සො භික්ඛු යෙනායස්මා භද්දියො තෙනුපසඞ්කමි,ඒ භික්ඛුව භද්දිය වෙත පැමිණියේය
දුක්ඛො පාපස්ස උච්චයො,පාප රැස්වීම දුක්ය
සබ්බෙ තෙ සම්බොධිපරායනා.,ඒ සියල්ලෝම නිවන (සම්බෝධිය) කරා යන්නෝය.
"වචීකම්මම්පි අරක්ඛිතං හොති, මනොකම්මම්පි අරක්ඛිතං හොති.",වාක් කර්මය ද මනෝ කර්මය ද නොරැකුණේ වෙයි.
න පරබ්‍යාබාධාය චෙතෙති,අනුන්ට පීඩා පිණිස උත්සාහ නොකරයි
අවිගතපිපාසො අවිගතපරිළාහො අවිගතතණ්හො,පහ නොවූ පිපාසය පහ නොවූ දැවිල්ල හා පහ නොවූ තෘෂ්ණාව ඇත්තෙක් වේද
"ඉමෙ ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වෙ බාලාති.","මහණෙනි, මේ දෙදෙන වනාහි බාලයෝ වෙත්."
නානත්තසඤ්ඤානං අමනසිකාරා අනන්තො ආකාසොති ආකාසානඤ්චායතනං.,නානත්ව සංඥාවන් මෙනෙහි නොකිරීමෙන් අහස අනන්තයැයි ආකාසානඤ්චායතනයට පැමිණෙයි.
ලාභසක්කාරසිලොකො උදපාදි පරාභවාය.,"ලාභ, සත්කාර හා කීර්තිය පිරිහීම පිණිස පහළ විය."
නත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං . පජානාති,මා තුළ (එම බෝධි අංගය) නැතැයි දැනගනී
භිය්‍යො දුක්ඛං නිගච්ඡති,තව දුකට යයි
පදුට්ඨචිත්තං ඤත්වාන එකච්චං ඉධ පුග්ගලං,මෙලොව දූෂිත සිතක් ඇති ඇතැම් පුද්ගලයෙකු දැනගෙන
උපධී නරස්ස නන්දනා,කාමයන් මිනිසා සතුටු කරයි
යාවතකො ලොකෙ අස්සාදො පඤ්ඤාය මෙ සො සුදිට්ඨො.,ලෝකයෙහි යම්තාක් ආශ්වාදයක් ඇත්ද එය මා විසින් ප්‍රඥාවෙන් මනාව දක්නා ලදී.
යථාභූතෙ විමුච්චන්ති භවතණ්හා පරික්ඛයා,සත්යය ලෙස දකින අතර භව තෘෂ්ණාව ක්ෂය වී නිදහස් වෙති
මා මෙ දොසනීයෙසු ධම්මෙසු චිත්තං දුස්සි.,ද්වේෂය උපදවන දේ ගැන සිත නොකිපේවා.
දුබ්බචස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සොවචස්සතා හොති පරික්කමනාය,අකීකරු පුද්ගලයාට එය දුරලීම පිණිස කීකරු බව ඇත්තේය
යථාභූතං පජානන්ති.,ඇති සැටියෙන් (යථාර්ථය) දනිති.
"සෙය්‍යථාපි, භික්ඛවෙ, නදීමුඛෙ ඛිප්පං උඩ්ඩෙය්‍ය බහූනං මච්ඡානං අහිතාය දුක්ඛාය අනයාය බ්‍යසනාය;","මහණෙනි, යම්සේ ගංමුවදොරෙක්හි වූ කෙමනක් බොහෝ මත්ස්‍යයන්ට අහිත පිණිස දුක් පිණිස, අනර්ථය පිණිස, විනාශය පිණිස, අටවනු ලබන්නේ වේද,"
බ්‍රාහ්මණෙන වා මහාසාලෙන,මහාසාර කුලවත් බ්‍රාහ්මණයෙකු වශයෙන් හෝ (කරන ලදී)
සඨා මායාවිනො කෙතබිනො උද්ධතා උන්නළා චපලා මුඛරා විකිණ්ණවාචා,කයිරාටික වූ රැවටිලිකාර වූ විසිර ගිය සිත් ඇති හිස් මාන ඇති චපල වූ සංවර නැති වචන ඇති
විවට්ටමානෙ කප්පෙ සුඤ්ඤං බ්රහ්මවිමානං උපපජ්ජාමි,කල්ප උපතේදී හිස් බ්රහ්ම විමානයක උපදිනි
අසාහසෙන ධම්මෙන,හදිසි නොවී ධර්මයට ගැළපෙන ලෙස
අයමෙව අරියො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො,මේ ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයයි
පාපා කම්මෙහි,පව් කම් කරන අය
කරුණං චෙතොවිමුත්තිං භාවෙති.,"කරුණා සහගත චෙතො විමුක්තිය වඩයිද,"
ධම්මං න ජානන්ති අධම්මං න ජානන්ති,ධර්මය නොදනිති අධර්මය නොදනිති
පිත්තං සෙම්හං පුබ්බො ලොහිතං,පිතය සෙමය සැරවය ලෙහෙය
අථ ඛො ඡන්නො පරිබ්බාජකො යෙනායස්මා ආනන්දො තෙනුපසඞ්කමි.,ඡන්න පරිබ්‍රාජකයා ආයුෂ්මත් ආනන්ද ස්ථවිරයන් වහන්සේ වෙත පැමිණියේය.
අවිදූරෙ නිසින්නං,නුදුරෙහි හිඳින
වහන්තො පොරිසං ධුරං,පුරුෂ වීර්යය උසුළයි
නිබ්බානමනසො නරො,නිවනට නැමුණු සිත ඇතිව
ආතුරෙසු අනාතුරා,ආතුරයන් අතරෙත් අපි ආතුර නොවෙමු
ඉති රූපස්ස අත්ථඞ්ගමො,මේ රූපයන්ගේ විනාශයයි (මෙසේ රූපයේ අස්තංගමය/නැතිවීම වේ)
ඉධෙකච්චො කායස්ස භෙදා පරං මරණා සුගතිං සග්ගං ලොකං උපපජ්ජති.,මෙලොව ඇතැම් පුද්ගලයෙක් ශරීරය බිඳීමෙන් මරණින් මතු සුගතිමත් ස්වර්ග ලෝකයෙහි උපදියි.
ඉමෙ චත්තාරො රුක්ඛූපමා පුග්ගලා.,"මහණෙනි, මේ වෘක්ෂ බඳු පුද්ගලයන් සතර දෙනාය."
න කහාපණවස්සෙන,මුදල් වැස්සකින්වත්
රාගග්ගි,රාග ගින්න
"තයොමෙ, භික්ඛවෙ, පුග්ගලා සන්තො සංවිජ්ජමානා ලොකස්මිං.","මහණෙනි, මේ ලෝකයෙහි විද්‍යමාන වන පුද්ගලයෝ තිදෙනෙක් වෙති."
කතමානි තීණි?,ඒ කවර තිදෙනෙක් ද?
එසෙවන්තො පටිඝානුසයානං,එයම පටිඝානුසයයන්ගේ (සැඟවී ඇති ද්වේශයේ) කෙළවර වන්නේය
නාමරූපනිරොධගාමිනිං පටිපදඤ්ච පජානාති,නාමරූපයන් නැතිකිරීමේ ප්‍රතිපදාව දනීද
න කප්පයන්ති න පුරෙක්ඛරොන්ති,ඔවුන් කල්පනා නොකරයි පෙරටු නොකරයි
පවිවෙකාරාමා භික්ඛවෙ විහරථ පවිවෙකරතා,මහණෙනි ඔබත් විවේක කැමතිව විවේකයේ රස ලබමින් වසන්න
ඤත්තිචතුත්ථකම්මං පඤ්ඤත්තං.,ඤත්ති චතුත්ථ කර්මය පනවන ලදී.
කතමෙ ද්වෙ?,කවර දෙකක්ද යත්:
අනිස්සාය ච අමච්ඡරියෙන ච.,ඊර්ෂ්‍යා නොකිරීමෙන් හා නොමසුරු බවින්.
අක්කොධො ච අනුපනාහො ච.,අක්‍රෝධය සහ බද්ධ වෛර නොකිරීමයි.
ධම්මිකං රක්ඛාවරණගුත්තිං සංවිදහති කායකම්මස්මිං.,කාය කර්මයෙහි ධාර්මික රැකවරණය සලසති.
දුක්ඛා විපරිණාමධම්මා,දුක් සහ පෙරලෙන ස්වභාවය ඇත
සාතං අසාතන්ති තමුපනිස්සාය,සැප දුක කියන දෙයට ඇලීමෙන් ඡන්දය ඇතිවේ
පටිසන්ථාරවුත්‍යස්ස ආචාරකුසලො සියා,පිළිසඳර කරමින් හොඳ ආචාර දක්ෂ වන්න
කාමුපාදානස්ස පරිඤ්ඤං පඤ්ඤපෙන්ති,කාම උපාදානයාගේ නැති කිරීම පණවත්
විහරාම අවෙරිනො,අපි අවෛරීව වසමු
ආයස්මන්තං සාරිපුත්තං,ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර තෙරයා
මනසා කුසලං කත්වා,සිතෙන් කුසල් කර
පජහං,අත්හැරීම
සික්ඛතීති ඛො භික්ඛු තස්මා සෙඛොති වුච්චති.,"මහණ, හික්මෙයි යන අරුතින් සේඛ යැයි කියනු ලැබේ."
විරොචසි,බබළයි
ජීවං පුඤ්ඤානි කාහසි,ජීවත්වී පින් කළ හැක
සංයොජනං අණුං ථූලං,කුඩා මහත් සංයෝජන
යස්සං පරිසායං භික්ඛූ න ඡන්දාගතිං ගච්ඡන්ති.,යම් පිරිසක භික්ෂූහු කැමැත්ත නිසා අගතියට පත් නොවෙති.
සික්ඛං පච්චක්ඛාය හීනායාවත්තති.,ශික්ෂාව අත්හැර ගිහි බවට පත් වෙයි.
දිස්වා මෙ අරතී අහු,දැක මට නොඇල්ම උදා විය
අත්තනා හි කතං පාපං,තමන් විසින් කළ පව් කර්මයෙන්
තථාගතො ච ඛො භික්ඛවෙ අරහං සම්මාසම්බුද්ධො සබ්බුපාදානපරිඤ්ඤාවාදො පටිජානමානො,මහණෙනි අර්හත් වූ සම්‍යක් සම්බුද්ධ වූ තථාගතයන් වහන්සේ සියලු උපදානයන්ගේ නැති කිරීම කියන්නේයයි ප්‍රකාශ කරන්නේ
ඛයස්මිං පඨමං ඤාණං තතො අඤ්ඤා අනන්තරා.,කෙලෙස් ක්ෂය වීමේදී පළමුව මාර්ග ඥානය ද ඉන් අනතුරුව අරහත් ඵල ඥානය ද වෙයි.
විමුත්තො,මිදුණු
යං ත්වං භික්ඛුනීහි සද්ධිං අතිවෙලං සංසට්ඨො විහරෙය්‍යාසි,(එනම්) යම් හෙයකින් තොප භික්ෂුණීන් සමඟ පමණට වඩා එකතුව (මිශ්‍රව) වාසය කිරීමයි
අප්පියෙහි සම්පයොගොපි දුක්ඛො,(අප්‍රියයන් හා එක්වීමද දුකය)
එවංවාදිනො … අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා,මෙසේ කියන්නාවූ අන්‍ය තීර්ථක පරිබ්‍රාජකයන්
නිබ්බුතෙ අකුතොභයෙ,නිබ්බුත හා කිසි බියක් නැති අයට
යථා ච පහීනස්ස කාමච්ඡන්දස්ස ආයතිං අනුප්පාදො හොති,දුරු කරන ලද කාමච්ඡන්දයාගේ නැවත ඉපදීමක් යම් කරුණකින් නොවේද
අප්පමත්තො පමත්තෙසු,පමා අය අතර නොපමා විය
සන්ති සමණබ්‍රාහ්මණා ඉද්ධිමන්තො දිබ්බචක්ඛුකා පරචිත්තවිදුනො.,"ඍද්ධිමත් වූ, දිවැස් ඇති, පරසිත් දන්නා මහණ බමුණෝ ලොව සිටිති."
"ඉධ, භික්ඛවෙ, එකච්චො පුග්ගලො ‘ඉදං දුක්ඛන්ති’ යථාභූතං පජානාති.","මහණෙනි, මෙලොව ඇතැම් පුද්ගලයෙක් 'මේ දුකයි' ආදී වශයෙන් තත්වූ පරිද්දෙන් දැනගනී."
පජාපතිං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,මාරයාට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැතිකිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි
"ඨානඤ්ච ඛො එතං, භික්ඛවෙ, විජ්ජති යං පුථුජ්ජනො කඤ්චි සඞ්ඛාරං නිච්චතො උපගච්ඡෙය්‍ය.","මහණෙනි, මේ කාරණය නම් විද්‍යමාන වේ (එනම්) පෘථග්ජන පුද්ගලයෙක් යම් හේතුවක් නිසා කිසි සංස්කාරයක් නිත්‍ය වශයෙන් ගන්නේය."
මා ඉතිකිරාය.,මෙසේල යන කටකතාවෙන් පිළිනොගන්න.
තස්මා සංයමමත්තානං අස්සං භද්‍රංව වාණිජො,වෙළෙන්දා හොඳ අශ්වය රකිනවා වගේ තමන් සංයම කරගන්න
සතො සම්පජානො අවිහඤ්ඤමානො,සිහියෙන් මනා දැනීමෙන් සිටිමින් නොපෙළෙමින්
න නග්ගචරියා න ජටා,නග්නව සිටීමෙන් හෝ ජටා වලින්
එසො තෙ සමණ පිසාචොති,ශ්‍රමණය මෙය පිසාචයෙකි යයි කීවේය
"ඛෙත්තං තං යජමානානං, එත්ථ දින්නං මහප්ඵලන්ති.","ඔවුහු දන් දෙන්නවුන්ට කෙතක් වැනිය, එහි දුන් දේ මහත් ඵල වේ."
සොකපරිදෙවදුක්ඛදොමනස්සුපායාසා සම්භවන්ති,ශෝක වැළපීම කායික දුක් මානසික දුක් දැඩි වෙහෙස උපදිති
"අනනුවිච්ච අපරියොගාහෙත්වා අවණ්ණාරහස්ස වණ්ණං භාසති,","විමසා බලා තීරණයකට නොපැමිණ අගුණ කියයුත්තාගේ ගුණ කීමද,"
විභජතායස්මා මහාකච්චානො අගරුං කත්වාති,ආයුෂ්මත් මහා කාත්‍යායන ස්ථවිරයන් වහන්ස බැරෑරුම් කොට නොසලකා විස්තර කරනු මැනවි
අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා එවං වදෙය්‍යුං,අන්‍යලබ්ධික පරිබ්‍රාජකයන් මෙසේ කියන්නට පුළුවන
මනුස්සභූතා කිමකාසි පුඤ්ඤං,මනුෂ්‍යව කුමන පිනක් කළාද
තෙන හාවුසො සුණාථ සාධුකං මනසි කරොථ භාසිස්සාමීති,ඇවැත්නි එසේ වීනම් අසව මනාකොට මෙනෙහි කරව් කියන්නෙමි
තපො වුට්ඨි,තපස වර්ෂාව වේ
අරක්ඛිතෙන කායෙන,නොරැකුණු කයෙන්
කායෙන පාපකම්මං විවජ්ජයි,කයින් පව් දුරු කළේය
අලද්ධා යොබ්බනෙ ධනං,යෞවනයේ ධනය නොලැබ
පුග්ගලො ආගතවිසො න ඝොරවිසො.,වහා කිපෙන නමුත් ක්‍රෝධය හිතේ තබා නොගනියි.
විජ්ජා ච විමුත්ති ච.,"විද්‍යාවද, විමුක්තියද වෙත්."
මනඤ්ච පජානාති ධම්මෙ ච පජානාති,සිතද දැනගනී ධර්මයන්ද (සිතට එන අරමුණු) දැනගනී
මච්චුධෙය්‍යෙ විසත්ත,මරණ වසඟයේ බැඳෙති
අමච්චෙහි සහනන්දී,ඇමතියන් සමග සතුටු වන
බ්‍යාපාදො අකුසලං,බලවත් ක්‍රෝධය අකුසල්ය
"සම්මාදිට්ඨිකො ච හොති, මිච්ඡාදිට්ඨි චස්ස පහීනා හොති, තාය ච විවිත්තො හොති.","සම්මා දිට්ඨිය ඇති වෙයි, මිත්‍යා දෘෂ්ටිය ප්‍රහීණ කළේ වෙයි, එයින් වෙන් වූයේ වෙයි."
අහං ඉමං මහාපථවිං අපථවිං කරිස්සාමීති,"""මම මේ මහා පොළොව නොපොළොවක් (පොළොවක් නොවන දෙයක්) කරමි""යි (සිතා)"
ඛෙත්තං වත්ථුං හිරඤ්ඤං වා,කුඹුරු වත්තු රන් වැනි දේ
තිණවත්ථාරකො පඤ්ඤත්තො.,තිණවත්ථාරකය පනවන ලදී.
කාමෙසු අනපෙක්ඛිනං,කාමයන්හි බලාපොරොත්තු නැත
රඤ්ඤො භද්‍රො අස්සාජානීයො රාජාරහො.,රජුගේ යහපත් ආජානීය අශ්වයා රජුට සුදුසු ය.
අථ ඛො අසුයෙව මෙ පුරිමො භික්ඛු පුජ්ජතරො ච පාසංසතරො ච,අර පළමු භික්ෂුවම මා විසින් අතිශයින් පිදියයුත්තේද අතිශයින් පැසසිය යුත්තේද වෙයි
අවිගතච්ඡන්දො අවිගතපෙමො,පහ නොවූ කැමැත්ත (ඡන්දය) හා පහ නොවූ ප්‍රේමය ඇත්තෙක් වේද
ආභස්සරෙ ආභස්සරතො සඤ්ජානාති,ආභස්සර දෙවියන් ආභස්සර දෙවියන් වශයෙන් හඟියි
යම්හි නිරුජ්ඣන්ති භවානි සබ්බසො,එහි සියලු භව සම්පූර්ණයෙන් නවතී
රතියා ජායතī සොකො,කල්පිත රතියෙන් ශෝකය උපදේ
එවං ඛො පුග්ගලො සමණපුණ්ඩරීකො හොති.,මෙසේ වූ පුද්ගලයා ශ්‍රමණ පුණ්ඩරීකය (සුදු නෙළුම) බඳුය.
ඉමෙ ඛො පඤ්හෙ භගවන්තං පුච්ඡෙය්‍යාසි.,මේ ප්‍රශ්න (තුඹස ගැන) භාග්‍යවතුන් වහන්සේගෙන් විමසන්න.
සාඛල්‍යඤ්ච පටිසන්ථාරො ච.,ප්‍රියශීලී බව සහ පිළිසඳරෙහි යෙදීමයි.
පුරිසං පාපචෙතසං,පාප සිත් ඇති පුද්ගලයා
අථස්ස කඞ්ඛා වපයන්ති සබ්බා,එවිට ඔහුගේ සියලු සැක දුරු වේ
චත්තාරිමානි භික්ඛවෙ අම්බානි.,"මහණෙනි, මේ අඹ වර්ග සතරකි."
තෙ භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා,ඔවුන් භණ්ඩන කලහ සහ විවාදවලට පැමිණෙති
න පසීදති න සන්තිට්ඨති නාධිමුච්චති,ඔවුන්ගේ සිත නොපහදියි නොපිහිටයි නොදැඩිව අල්ලාගන්නෙත් නැත
අරියානං දස්සාවී අරියධම්මස්ස කොවිදො අරියධම්මෙ සුවිනීතො,බුද්ධාදී ආර්යයන් දුටුවාවූ ආර්යධර්මයෙහි දක්ෂවූ ආර්යධර්මයෙහි මනාව හික්මුණාවූ
විසුද්ධාය,පිරිසිදුවූ
ඌනූදරො මිතාහාරො,අඩු බඩ ප්‍රමාණ ආහාර
පපටිකජාතං,පතුරු සෑදුණු (පොතු මෙන් වූ)
"සංඛිත්තෙනපි ඛො අහං, සාරිපුත්ත, ධම්මං දෙසෙය්‍යං.","සැරියුත්ත, මම කෙටියෙන් ද ධර්මය දේශනා කරන්නෙමි."
යම්පි තං දිට්ඨිගතා සො ලොකො සො අත්තා.,ලෝකය හා ආත්මය එකමය යන දෘෂ්ටිය.
සන්තං තස්ස මනං හොති,ඔහුගේ සිත ශාන්තය
අක්කොධෙන ච අනුපනාහෙන ච.,අක්‍රෝධයෙන් හා බද්ධ වෛර නොකිරීමෙන්.
යෙන මහාවනං තෙනුපසඞ්කමිං දිවාවිහාරාය,මහා වනය යම් තැනෙක්හි ද එතැනට දවල් කාලය ගතකරනු පිණිස ගියෙමි
සබ්‍යාබජ්ඣෙන වචීකම්මෙන.,පීඩා සහිත වාග් කර්මයෙනි.
ආකාසොව අබ්‍යාපජ්ජමානො,අහස මෙන් නොඇලී
අභිභුං අභිභූතො සඤ්ජානාති,අභිභු නම් අසංඥ තලවැසි බ්‍රහ්මයා අසංඥතල වැසි බ්‍රහ්මයා වශයෙන් හඟියි
පුරිමිකා ච පච්ඡිමිකා ච.,ඒවා නම් පෙරවස් එළඹීම සහ පසුවස් එළඹීමයි.
මුනිං මොනෙය්‍යසම්පන්නං ආහු සබ්බප්පහායිනන්ති.,මුනි ධර්මයන්ගෙන් යුත් ඔහු සියලු කෙලෙස් පහ කළ තැනැත්තා යැයි පවසති.
සතො සම්පජානො,සිහි සහ පැහැදිලි නුවණ ඇත
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යො එවං මහතො අනත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, පමාදො.","මහණෙනි, යම්සේ ප්‍රමාදය මහත්වූ අනර්ථය පිණිස පවතීද, මහණෙනි, මේ බඳුවූ අන් එක ධර්මයකුදු මම නොම දකිමි."
ආසවානං ඛයා විමුත්ති,ආශ්‍රව නාශයෙන් විමුක්තිය ලැබෙයි
සඞ්ඛාරෙ එතං මම.,සංස්කාර මගේ යැයි දකියි.
අගරුකතා අමානිතා,ගරු නොකෙරෙති බුහුමන් නොලබති
අත්ථාය මෙ භවිස්සති,මෙය මට ප්‍රයෝජන වේවි
සැක ඉක්මවීමේ සුද්ධිය සිහිකරන කාරණය දැන,සැක ඉක්මවීමේ පිරිසිදු බව සිහිකරන බව දැන
න නං අසූරො ජිනාති,නොසූරයෙකුට එය ජයගත නොහැක
අථ ඛො ආයස්මා මහාචුන්දො සායන්හසමයං පටිසල්ලානා වුට්ඨිතො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි,එකල්හි ආයුෂ්මත් මහාචුන්ද ස්ථවිරයන් වහන්සේ සවස් කාලයෙහි විවේක සුවයෙන් නැගීසිටියේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩසිටි තැනට පැමිණියහ
ආයතිං විපාකං විදිත්වා තදභිනිවත්තෙති.,මතු විපාකය දැන එය බැහැර කරයි.
තථාගතො තිසහස්සිමහාසහස්සිලොකධාතුං සරෙන විඤ්ඤාපෙය්‍ය.,තථාගතයන් වහන්සේ මහාසහස්සී ලෝක ධාතුව ශබ්දයෙන් හැඟවිය හැකිය.
සො මෙත්තාසහගතෙන චෙතසා එකං දිසං ඵරිත්වා විහරති,හෙතෙම මෛත්‍රී සහගත සිතින් එක් දිශාවක් පතුරුවා වාසය කරයි
අහුදෙව කුක්කුච්චං අහු විප්පටිසාරො.,පසුව ඔහුට පසුතැවීමක් හා විපිළිසර බවක්ම ඇතිවිය.
"සද්ධාය, භික්ඛවෙ, සම්මුඛීභාවා සද්ධො කුලපුත්තො බහුං පුඤ්ඤං පසවති.","මහණෙනි, ශ්‍රද්ධාව සම්මුඛ වීමෙන් ශ්‍රද්ධාවන්ත කුලපුත්‍රයා බොහෝ පින් රැස් කරයි."
අනාහතචිත්තො අඛිලජාතො,තරහින් නොමැඩුණු හා තද ගතියෙන් තොර වූයේ වෙයි ද
අථ ඛො භගවා ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි,ඉක්බිති භග්‍යවතුන් වහන්සේ ආයස්මන් ආනන්දට අමතා වදාළසේක
භගවා කොසලෙසු චාරිකං චරමානො වෙනාගපුරං තදවසරි.,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කොසොල් ජනපදයෙහි චාරිකාවෙහි යෙදෙමින් වෙනාගපුරයට වැඩම කළ සේක.
තස්මා මුනී නත්ථි ඛිලො කුහිඤ්චි,එබැවින් මුනිට කිසි තැනක බැඳීම නැත
මුනී අනූපලිත්තො,මුනි නොඇලෙයි
සිඞ්ගාලෙහි වා විවිධෙහි වා පාණකජාතෙහි,හිවලුන් විසින් හෝ නොයෙක් කුඩා සතුන් විසින්
ඔඝං සමුද්දං අතිතරිය,සංසාර සමුද්‍රය ඉක්මවයි
යස්මා ච ඛො භික්ඛවෙ අත්ථි ලොකෙ අස්සාදො තස්මා සත්තා ලොකෙ සාරජ්ජන්ති.,"මහණෙනි, යම් හෙයකින් ලෝකයෙහි ආශ්වාදයක් ඇත්තේද, එහෙයින් සත්ත්වයෝ ලෝකයෙහි ඇලෙති."
මෙත්තචිත්තොහමස්මි,මම ක්‍රොධ සිත් නැත්තේ වෙමි
කතමා නු ඛො අභිරූපතරා සාකියානී වා ඉමානි වා අච්ඡරාසතානීති,කවුද වඩා රූමත් ශාක්‍ය කාන්තාවද මේ අප්සරාවන්ද
විමොක්ඛෙන අනාවරං,විමුක්තියෙන් නිදහස් වෙයි
සො කායෙන වාචාය මනසා දුච්චරිතං චරති.,ඔහු කය වචන සිත යන තුනෙන් ම දුශ්චරිත කරයි.
මා අනුස්සවෙන මා පරම්පරාය.,ඇසූ පමණින් හෝ පරම්පරාවෙන් ආ පමණින් නොවෙයි.
පළාසො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා පළාසො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො පහීනො හොති,මහණෙනි යම් කලෙක පටන් භික්ෂුව විසින් පලාසය හිත කෙලෙසන්නකැයි දැන හිත කෙලෙසන පලාසය නැති කරන ලද්දේ වෙයිද
අයං වුච්චති භික්ඛවෙ අනුපාදිසෙසා නිබ්බානධාතු,මෙය මහණෙනි අනුපාදිශෙෂ නිවන ධාතුව ලෙස කියයි
ධම්මා කායෙන සච්ඡිකරණීයා.,කයින් (අත්දැකීමෙන්) ප්‍රත්‍යක්ෂ කළ යුතු ධර්ම.
අපරිමාණා තථාගතස්ස ධම්මදෙසනා.,තථාගතයන් වහන්සේගේ ධර්ම දේශනාව අප්‍රමාණය.
පතිලීනචරස්ස භික්ඛුනො,විවේකයෙන් හැසිරෙන භික්ෂුවට
ථලෙ තිට්ඨති බ්‍රාහ්මණො,තෙර බිම සිටින බ්‍රහ්මණයා
"තීණිමානි, භික්ඛවෙ, අසඞ්ඛතස්ස අසඞ්ඛතලක්ඛණානි.","මහණෙනි, අසංඛත ධර්මයාගේ අසංඛත ලක්ෂණයෝ තිදෙනෙක් වෙති."
යස්ස පතීතො සුමනො,සතුටු සිත් ඇතිව
කාමයොගයුත්තො,කාම බැඳීම ඇති
අනවට්ඨිතචිත්තස්ස,අනවස්ථිත චංචල සිත ඇතිව
ථෙරො ඉති පවුච්චති,ඒ කෙනාම තේරයා කියලා කියනවා
තිස්සො ඉමා භික්ඛවෙ ධාතුයො,මහණෙනි ධාතු තුනක් ඇත
සතස්ස සම්පජානස්ස,සිහි ඇති දැන දැන වසන අයට
සබ්බො සො ඉමෙහි චතූහි.,ඒ සියල්ලෝ ම මේ (ක්‍රම) සතරින් රහත් වෙති.
අසෙසවිරාගනිරොධො නිබ්බානං,ඉතිරි නොවූ විරාග නිරෝධය නම් නිර්වාණය ලැබේ
ආමන්තනා හොති සහායමජ්ඣෙ,සහචරයන් අතර බොහෝ කතා යෙදේ
වූපසන්තචිත්තොහමස්මි,මම සංසිඳුනු සිත් ඇත්තේ වෙමි
අවඤ්ඣානි ත්වෙවාහං භික්ඛවෙ සික්ඛාපදානි වදාමීති.,"මහණෙනි, මම මේ ශික්ෂාපදයන් මෙසේ වඳ නොවන ඵල සහිත දේ යැයි පවසමි."
අයම්පි අත්ථො වුත්තො භගවතා ඉති මෙ සුතං,මෙම අර්ථයද භාග්යවතුන් වහන්සේ වදාළ සේක මෙසේ මට ඇසුණි
බ්‍රහ්මපරිසා එකා.,බ්‍රහ්ම පිරිසක් ඇත.
අථ ඛො භගවා සායන්හසමයං පටිසල්ලානා වුට්ඨිතො,ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සවස් කාලයෙහි උතුම් පල සමවතින් නැගිට
සාණානිපි ධාරෙමි,හන වැහැරි ද අඳිමි
කිස්සාභිලෙපනං බ්‍රූසි,කවර ආලේපයද කියන්නේ
උපපත්තියා සුද්ධීති.,ඉපදීමෙන් ශුද්ධිය ලැබේ යයි කියති.
අවිතක්කං අවිචාරං සමාධිජං පීතිසුඛං දුතියං ඣානං,විතර්ක විචාර රහිත සමාධියෙන් හටගත් ප්‍රීතිය හා සැප ඇති දෙවෙනි ධ්‍යානය
කුලපුත්තානං සද්ධා අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිතානං,ශ්‍රද්ධාවෙන් ගිහිගෙයින් නික්ම මහණ බවට පැවිදිවූ කුලපුත්‍රයන්ට
චතස්සො ඉමා පටිපදා.,මේ ප්‍රතිපදාවෝ සතරකි.
මිච්ඡාවාචස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සම්මාවාචා හොති පරික්කමනාය,වැරදි වචන ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීම පිණිස හරි වචන ඇත්තේය
සො තෙන සංවිජ්ජති සංවෙගං ආපජ්ජති.,ඔහු එයින් තැතිගෙන සංවේගයට පත්වෙයි.
ඉමෙ ධම්මා කුසලා වා අකුසලා වාති?,මේ ධර්මයෝ කුසල් ද අකුසල් ද?
ගූථකූපො සාධිකපොරිසො,පුරුෂයෙකුට වඩා උසැති අසූචි වළ
කිච්ඡං සද්ධම්මස්සවනං,සද්ධර්මය අසන්න ලැබීම දුර්ලභය
දුක්ඛස්සන්තකරො සත්ථා චක්ඛුමා පරිනිබ්බුතොති.,දුක් කෙළවර කළ පසැස් ඇති ශාස්තෘන් වහන්සේ පිරිනිවී වදාළ සේක.
තතුට්ඨාය තමෙව ඛාදති,ඒකෙන්ම උත්පන්න වෙලා ඒ යකඩම කනවා
අනුපාදියං න පරිතස්සති අපරිතස්සං පච්චත්තඤ්ඤෙව පරිනිබ්බායති,උපාදාන වශයෙන් නොගන්නේ තැති නොගනියි තැති නොගන්නේ තෙමේම කෙලෙස් නැති කරයි (පිරිනිවන් පායි)
වසීකරිත්වා සඞ්කප්පං,සංකල්පය වසඟ කරගෙන
ඉදමවොච භගවා,භාග්‍යවත්වූ බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙය වදාළ සේක
යස්ස ලොකෙ සකං නත්ථි,ලෝකයෙහි මාගේ යයි දෙයක් නැත
න විග්ගය්හ ජනෙන කයිරා,ජනයා සමඟ විරුද්ධ නොකරයි
රූපානමෙතං නිස්සරණං ආරුප්පං,රූපයන්ගෙන් නික්මීම අරූප භාවය වේ
දෙවදත්තො විස්සුතො,දෙවදත් ප්‍රසිද්ධ වූවෙකි
හනාමි නං කෙසී.,"කෙසී, මම ද ඔහු මරා දමමි."
යාදිසං මිත්තං කරොති,යම් මිතුරා කරයි
"යො ච ලද්ධං ලද්ධං න නික්ඛිපති, යො ච ලද්ධං ලද්ධං න විස්සජ්ජෙති.","යමෙක් ලද ලද දේ සඟවා නොතබයිද, යමෙක් ලද ලද දේ වියදම් නොකරයිද යන දෙදෙනයි."
යාව චඞ්කමන්තොව තං භයභෙරවං පටිවිනෙමි,සක්මන් කරමින්ම ඒ බිහිසුණු අරමුණ දුරුකරන තෙක් ඉරියව් වෙනස් නොකරමි
කච්චි භික්ඛු ඛමනීයං කච්චි යාපනීයං,භික්ෂුව ඔබට ඉවසිය හැකිද ජීවත් විය හැකිද
"කාලෙන කාලං අභිධමති, කාලෙන කාලං උදකෙන පරිප්ඵොසෙති, කාලෙන කාලං අජ්ඣුපෙක්ඛති.","කලින් කල ගිනි පිඹියි, කලින් කල පැන් ඉසින්නේය, කලින් කල මැදහත්ව බලයි."
තථා දුතියං තථා තතියං තථා චතුත්ථං,එසේම දෙවෙනි දිශාවද එසේම තුන්වන දිශාවද එසේම සතරවන දිශාවද
අවිජ්ජානීවරණෙන හි භික්ඛවෙ නිවුතා පජා,මහණෙනි අවිද්යා නීවරනයෙන් සත්වයෝ වැසී සිටිති
මග්ගදූසිං ආවිකරොහි,මාර්ග දූෂකයා ද පැහැදිලි කරන්න
ආභස්සරානං ද්වෙ කප්පා ආයුප්පමාණං.,ආභස්සර දෙවියන්ගේ ආයුෂ කල්ප දෙකකි.
යෙ පන තෙ කුලපුත්තා සද්ධා අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිතා,යම් කුලපුත්‍රයෝ ශ්‍රද්ධාවෙන් යුතුව ගිහිගෙන් නික්ම පැවිදි වූවාහුද
වීතච්චිකානං වීතධූමානං,ගිනිදැල් නැති දුම් නැති
ඉදම්පි තථාගතස්ස,මෙයද තථාගතයන් වහන්සේගේ
සත්ථුගාරවෙනපි න පුච්ඡෙය්‍යාථ.,ශාස්තෘ ගෞරවය නිසා නොවිමසන්නේ නම්.
තිණ්ණවිචිකිච්ඡො විගතකථංකථො,සැක ඉක්මවූවා කථංකථා නැතිවූවා
චන්දොභාසො සූරියොභාසො.,චන්ද්‍ර අවභාසය සහ සූර්ය අවභාසය.
තං කිස්ස හෙතු පරිඤ්ඤාතං තස්සාති වදාමි,ඊට හේතු කවරේද ඒ රහතුන්වහන්සේගේ පිරිසිඳ දැනීමයයි කියමි
පාකතින්ද්‍රියා,ඉන්ද්‍රියයන් පාලනය නොවී ප්‍රකෘතිව පවතී
වෙනයිකො සමණො ගොතමො.,"""ශ්‍රමණ ගෞතමයා විනාශවාදියෙකි"" කියා චෝදනා කරති."
සබ්බං සඞ්ඛාරපච්චයා,දුක සම්ස්කාර හේතුවෙන්ය
න පරිනිබ්බායන්ති.,පිරිනිවන් නොපාති.
යෙනායස්මා පිලින්දවච්ඡො තෙනුපසඞ්කමි,ආයුෂ්මත් පිලින්දවච්ඡ තෙරුන් වහන්සේ වෙත ගියේය
මරණධම්මො සමානො න භායති.,මරණය උරුම වූවෙක් වුව ද (මරණයට) බිය නොවෙයි.
තස්ස නිබ්බුතස්ස භික්ඛුනො,නිවුනාවූ එම භික්‍ෂුවට
අච්චයං අච්චයතො දිස්වා යථාධම්මං පටිකරොති.,වරද වරද ලෙස දැක ධර්මානුකූලව පිළියම් කරයි.
"කතමාහි තීහි? සද්ධාය වඩ්ඪති, සීලෙන වඩ්ඪති, පඤ්ඤාය වඩ්ඪති.","ඒ කවර තුනකින් ද? ශ්‍රද්ධාවෙන් වැඩෙති, ශීලයෙන් වැඩෙති, ප්‍රඥාවෙන් වැඩෙති."
චරතො ඨිතස්ස නිසින්නස්ස සයානස්ස චෙපි භික්ඛුනො.,"සක්මන් කරන, සිටින, හිඳින හෝ සයනය කරන භික්ෂුවට."
අන්තරා ච සාවත්ථිං අන්තරා ච ජෙතවනං මච්ඡකෙ බාධෙන්තෙ,සැවැත් නුවර හා ජේතවනය අතර මසුන්ට හිංසා කරන බව දුටු සේක
තෙජං මෙති මා මඤ්ඤි,මේ තෙජොධාතුව මාගේයයි හඟියි
වික්ඛිත්තං වා චිත්තං,විසිරුණු සිත (වික්ඛිත්ත සිත)
ඔකා අනොකමාගම්ම,ගිහියාවෙන් නික්ම ගේ නැති තැනට පැමිණ
යස්මිං සමයෙ රාජානො අධම්මිකා හොන්ති.,යම් කලෙක රජවරු අධාර්මික වෙත් ද.
කුසලා ධම්මා පරිහායන්ති.,කුසල ධර්මයෝ පිරිහෙත් නම්.
අත්තනො කම්ම කුබ්බානං,තම කටයුතු නිවැරදිව කරන
කුසලමූලඤ්ච පජානාති,කුසල මූලයත් දනීද
පඤ්චමො චෙතසොවිනිබන්ධො සුසමුච්ඡින්නො හොති,පස්වන සිතේ බැම්ම මනාව සිඳින ලද්දේ වෙයි
ලාභී හොති අධිපඤ්ඤාධම්මවිපස්සනාය.,විදර්ශනා ප්‍රඥාව ලබන්නෙකි.
සයංකතො ච පරංකතො ච අත්තා ච ලොකො ච,ආත්මයද ලෝකයද තමා විසින්ද අන් අය විසින්ද කරන ලද්දේය කියති
සබ්බාවන්තං ලොකං මෙත්තාසහගතෙන චිත්තෙන. ඵරිත්වා විහරිස්සාමාති,"""මුළු ලෝකයම අරමුණු කොට අප්‍රමාණ වූ, වෛර නැති, ද්වේෂ නැති මෛත්‍රී සිතින් වාසය කරන්නෙමු"""
යෙන යෙන හි මඤ්ඤන්ති,යම් විදිහට සිතත්ද
න කොපඤ්ච දොසඤ්ච පාතුකරොති,"කෝපය, තරහව හා නොසතුට පල නොකරයි නම්"
තණ්හාය විප්පහානෙන,තෘෂ්ණා දුරු කිරීමෙන්
භික්ඛු සංකිණ්ණපරික්ඛො.,දිය අගල් විනාශ කළ භික්ෂුව.
සක්කාරං නාභිනන්දෙය්‍ය,සත්කාරයට නොඇලිය යුතුය
අභයෙ භයදස්සිනො,බිය නැති තැන බිය දකින අය
මා ජාතු පාපිච්ඡො,ලාමක ආශාව ඇති නොවන්න
තං කිස්ස හෙතු පරිඤ්ඤෙය්‍යං තස්සාති වදාමි,ඊට හේතු කවරේද ඒ ශෛක්ෂ පුද්ගලයාගේ පිරිසිඳ නොදැනීම යයි කියමි
"යෙසං කායගතාසති සච්ඡිකතා, අමතං තෙසං සච්ඡිකතං.","යමෙකු කායගතාසතිය ප්‍රත්‍යක්ෂ කළේ නම්, ඔහු නිර්වාණයද ප්‍රත්‍යක්ෂ කළේය."
"ඉමා ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වෙ වුද්ධියො.","මහණෙනි, මේ වැඩීම් දෙකයි."
යස්ස මොහො අප්පහීනො,මෝහය නොපහකළ පුද්ගලයා
තස්මා පඤ්ඤායති මාතාති වා,මව යන හඳුනාගැනීම පවතී
අන්තමකාසි දුක්ඛස්ස.,දුක කෙළවර කළේය.
තථාගතං භික්ඛවෙ අරහන්තං සම්මාසම්බුද්ධං ද්වෙ විතක්කා බහුලං සමුදාචරන්ති,මහණෙනි තථාගත අරහත් සම්මාසම්බුදුන් වහන්සේට විතර්ක දෙක බහුලව පවතී
ආසවසමුදයඤ්ච පජානාති,ආශ්‍රවයන්ට හේතුවත් දනීද
චිත්තං පක්ඛන්දති පසීදති.,"සිත (එහි) බැසගනියි, ප්‍රසන්න වෙයි."
න ඉති මං ජනො ජානාතූති.,ජනයා මා ගැන දැනගත යුතුය කියා ද නොවේ.
ආවාසෙන සුද්ධීති එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො,වාසය කිරීමෙන් ශුද්ධිය වේයයි කියන ලබ්ධිය ඇති
ඵරුසා වාචා සම්ඵප්පලාපො.,පරුෂ (රළු) වචනය සහ හිස් ප්‍රලාපය.
යං කිඤ්චි ධම්මමභිජඤ්ඤා,යම් ධර්මයක් මනාව දැනගත්තද
යඤ්හිස්ස භික්ඛවෙ චක්ඛුන්ද්‍රියසංවරං අසංවුතස්ස විහරතො උප්පජ්ජෙය්‍යුං ආසවා විඝාතපරිළාහා,මහණෙනි ඇස සංවර කර නොගෙන වාසය කරන්නහුට වෙහෙස හා දැවිල්ල සහිතවූ යම් කෙලෙස් උපදිත්ද
"අට්ඨානමෙතං, භික්ඛවෙ, අනවකාසො යං ඉත්ථී රාජා අස්ස චක්කවත්තී.","මහණෙනි, ස්ත්‍රියක් තොම සක්විති රජෙක් වේය යන මේ කාරණය හේතුරහිතයි. ප්‍රත්‍යය රහිතයි."
දුක්ඛමච්චගුං,දුකෙන් ඉක්ම යති
වාචාගොචරභාණිනො,වචන විෂයම කරගෙන කතා කරන්නාහු
යො වෙ පරකුලං ගන්ත්වා,අනුන්ගේ ගෙදර ගොස්
අන්තරායිකා ධම්මා පටිසෙවතො නාලං අන්තරායායාති.,අන්තරායකර ධර්ම සේවනය කරන්නාට අන්තරායක් නොවේ යැයි (චෝදනා කරන්නෙකු නොදකිමි).
යථා නං ඉච්ඡතී දිසො,සතුරා කරනු කැමති අනර්ථය මෙන්
ඉධ භික්ඛවෙ එකච්චො මිච්ඡාදිට්ඨිකො හොති විපරීතදස්සනො.,"මහණෙනි, මෙහි ඇතැමෙක් මිථ්‍යා දෘෂ්ටික වූ විපරීත දැක්ම ඇත්තෙක් වෙයි."
විජ්ජාභාගියා ධම්මා භාවනාපාරිපූරිං ගච්ඡන්ති.,විද්‍යාභාගීය සියලු ධර්මයෝ භාවනාවෙන් සම්පූර්ණ බවට පැමිණෙත්.
දිට්ඨෙන සංසුද්ධි හොති,දැකීමෙන් ශුද්ධිය වේ යයි සිතයි
දුක්ඛා පටිපදා දන්ධාභිඤ්ඤා.,දුක් සහිත පිළිපැදීම සහ පමා වූ අවබෝධයයි.
විදිතා වෙදනා උප්පජ්ජන්ති උපට්ඨහන්ති අබ්භත්ථං ගච්ඡන්ති.,"වේදනා ඉපදීම, පැවතීම හා නැති වීම ප්‍රකටව දකියි."
සීලෙස්වෙව පරිපූරකාරී අස්ස,සීලයම පරිපූර්ණ කරන්නේ විය යුතුය
න තෙසු පසුතො සියා,ඒවාට ඇලී නොසිටී
අදින්නං නාදියති,නුදුන් දෙය නොගනී
අබ්‍යාපාදො කුසලං,ව්‍යාපාද නැති බව කුසල්ය
අත්තනා ච පරඤ්ඤච.,තමා ද අනුන් ද.
නෙව යුත්තප්පටිභානො න මුත්තප්පටිභානො.,"සුදුසු දේත් නොවැටහෙයි, වහාමත් නොවැටහෙයි."
අභිරම නන්ද අහං තෙ පාටිභොගො අච්ඡරාසතානං පටිලාභායාති,නන්දය සතුටුව පුරුදු කරව මම මේ අප්සරාවන් ලැබීමට ඇපවෙමි
රූපා සද්දා රසා ගන්ධා,රූප ශබ්ද රස ගන්ධ
තං වෙ නප්පසහති මාරො,මාරයා ඔහු මැඩ නොපවත්නේය
නෙව ඛො අද්දසංසු නෙවාපිකො ච නෙවාපිකපරිසා ච චතුත්ථානං මිගජාතානං ආසයං,"එසේ කළත්, වැද්දාට හෝ පිරිසට හතරවන මුව රංචුව ලගින තැන සොයා ගැනීමට නොහැකි විය."
මදො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො,මදය (ජාති ආදියෙන් මත්වීම) හිත කෙලෙසන්නකි
එවමාහාරො එවංසුඛදුක්ඛප්පටිසංවෙදී එවමායුපරියන්තො,මෙබඳු ආහාර ගනිමින් මෙබඳු දුක් සැප විඳිමින් මෙබඳු ආයුෂ ඇතිව සිටියෙමි
"කම්මං ඛෙත්තං, විඤ්ඤාණං බීජං, තණ්හා ස්නෙහො.","කර්මය කෙත වෙයි, විඤ්ඤාණය බීජය වෙයි, තෘෂ්ණාව තෙතමනය වෙයි."
දෙවො ඡවාය සද්ධිං සංවසති.,දෙවියෙක් මළකඳක් සමඟ වසයි (සැමියා සිල්වත් බිරිඳ දුස්සීලය).
අනනුවිච්ච අපරියොගාහෙත්වා පසාදනීයෙ ඨානෙ අප්පසාදං උපදංසෙති.,විමසා බලා පරීක්ෂා නොකොට පැහැදිය යුතු තැන නොපැහැදීම පෙන්වයි.
දිට්ඨං සුතං මුතං වා,දුටු ඇසූ හෝ දැනගත් දෑ
පංසුකූලිකො ලූඛචීවරධරො අථ ඛො නං සබ්‍රහ්මචාරී න චෙව සක්කරොන්ති,පාංශුකූලික හෝ රළු සිවුරු දරන්නෙකුවුවත් සබ්‍රම්සරහු ඔහුට සත්කාර නොකරත්
ඛුජ්ජුත්තරා උපාසිකා වෙළුකණ්ඩකියා නන්දමාතා.,ඛුජ්ජුත්තරා උපාසිකාව සහ වෙළුකණ්ඩකී නන්ද මාතාව.
අනුසාස කරුණායමානො,කරුණාවෙන් අනුශාසනා කරනු
සබ්බත්ථගාමිනීපටිපදං,සියලු තැන්හි (ගති) පමුණුවන පිළිවෙත
න පාසාදිකං හොති සඞ්ඝාටිපත්තචීවරධාරණං.,සිවුරු පාත්‍ර දැරීම ප්‍රසාදජනක නොවේ.
උපෙක්ඛාවිහාරස්මිං හොති,උපේක්ෂා විහරණයයි (මැදහත් වාසයයි)
"ආයාමාවුසො, යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිස්සාම; උපසඞ්කමිත්වා භගවතො එතමත්ථං ආරොචෙස්සාම.","ඇවැත්නි යමු, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත එළඹෙමු; එළඹ මේ කාරණය භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පවසමු."
"සද්ධො, භික්ඛවෙ, උපාසකො එවං සම්මා ආයාචමානො ආයාචෙය්‍ය","මහණෙනි, සැදැහැවත් උපාසකයා මනාව ප්‍රාර්ථනා කරන්නේ නම් මෙසේ ප්‍රාර්ථනා කරන්නේය"
"එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමෙසං ද්වින්නං භොගානං යදිදං ධම්මභොගොති.",මේ භෝග දෙකෙන් ධර්ම භෝගය අග්‍ර වෙයි.
සො තත්ථ කාමවිතක්කම්පි විතක්කෙති බ්‍යාපාදවිතක්කම්පි විතක්කෙති.,ඔහු එහිදී කාම විතර්ක ද ව්‍යාපාද විතර්ක ද කල්පනා කරයි.
අනවජ්ජෙන කාය වචී මනොකම්මෙන සමන්නාගතො.,"වරදක් නැති කය, වචනය හා සිතින් යුක්ත වීම අනවජ්ජ සුඛයයි."
යානි සොතානි ලොකස්මිං,ලෝකයේ කාම ජලපහර යම්ද
භික්ඛු හන්තා හොති.,භික්ෂුව (කෙලෙසුන්) නසන්නෙකු වෙයි.
සබ්බං සබ්බතො සඤ්ඤත්වා සබ්බං මඤ්ඤති,සියල්ල සියල්ල වශයෙන් හැඳින සියල්ල ආත්ම වශයෙන් හඟී
පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා,පෙරවරු කාලයෙහි (සිවුරු) හැඳ
විඤ්ඤාතං නාභිනන්දති,විඤ්ඤාතයට සතුටු නොවන්නාහ
යො මයා අනාවුට්ඨපුබ්බො ඉමිනා දීඝෙන අද්ධුනා,මා විසින් මේ දීර්ඝ කාලයෙහි වාසය නොකළ (තැනක් නැත)
සද්ධින්ද්‍රියං වීරියින්ද්‍රියං.,ශ්‍රද්ධා ඉන්ද්‍රිය සහ වීර්ය ඉන්ද්‍රිය.
ස ඛො සො භික්ඛවෙ භික්ඛු අභිජ්ඣාවිසමලොභො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා අභිජ්ඣාවිසමලොභං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසං පජහති,මහණෙනි ඒ මහණතෙම අභිධ්‍යාව නම්වූ විෂම ලෝභය හිත කෙලෙසන්නකැයි මෙසේ දැන හිත කෙලෙසන අභිධ්‍යාව නම්වූ විෂමලෝභය දුරු කරයි
සවෙදනා උප්පජ්ජන්ති පාපකා අකුසලා ධම්මා.,පවිටු අකුසල් දහම් වේදනා සහිතව උපදියි.
අහිං දණ්ඩෙන හනන්ති,ගැරඬියෙකුට දණ්ඩෙන් හිංසා කරත්
රොගතො ගණ්ඩතො සල්ලතො.,"රෝගයක්, ගඩුවක් හා හුලක් වශයෙන් දකියි."
කතමෙ ච භික්ඛවෙ ආසවා පටිසෙවනා පහාතබ්බා,මහණෙනි සිව්පස සේවනයෙන් පහකළ යුතු කෙලෙස් කවරහුද
"කතමෙ තයො? සුප්පමෙය්‍යො, දුප්පමෙය්‍යො, අප්පමෙය්‍යො.","ඒ කවර තිදෙනෙක් ද? පහසුවෙන් මැනිය හැකි, මැනීමට අපහසු සහ මැනිය නොහැකි තැනැත්තා ය."
භවෙනෙව පනෙකෙ අට්ටීයමානා හරායමානා ජිගුච්ඡමානා,සමහරු භවයම නිසා පීඩාවෙති ලජ්ජා වෙති පිළිකුල් කරති
න වෙ කදරියා දෙවලොකං වජන්ති,මසුරෝ දෙව්ලොවට නොයති
"පුථුජ්ජනො හි, ආවුසො, අඤ්ඤත්‍ර ඉමෙහි ධම්මෙහි","මන්ද, පෘථග්ජනයා යනු මේ ධර්මතාවලින් බැහැරව ඉන්නා කෙනෙකි."
යස්සත්ථාය කුලපුත්තා සම්මදෙව අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජන්ති තදනුත්තරං බ්‍රහ්මචරියපරියොසානං,යමක් පිණිස කුලපුත්‍රයෝ මනාකොට ගිහිගෙන් නික්ම ශාසනයෙහි පැවිදි වෙත්ද ඒ උතුම්වූ මාර්ග බ්‍රහ්මචරියාව කෙළවරකොට ඇති
තස්ස එවං අයොනිසො මනසිකරොතො ඡන්නං දිට්ඨීනං අඤ්ඤතරා දිට්ඨි උප්පජ්ජති,මෙසේ නුනුවණින් මෙනෙහි කරන්නාවූ ඔහුට සය ආකාර දෘෂ්ටීන් අතුරෙන් එක්තරා දෘෂ්ටියක් උපදියි
සුතස්මිං මඤ්ඤති,සුතය කෙරෙහි ආත්මය පිහිටියේයයි හඟියි
ධම්මස්ස හොති අනුධම්මචාරී,ධර්මයට අනුව පවතිනවා නම්
සුභකිණ්හෙ සුභකිණ්හතො අභිඤ්ඤාය සුභකිණ්හෙ න මඤ්ඤති,සුභකිණ්හ දෙවියන් සුභකිණ්හ දෙවියන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන සුභකිණ්හ දෙවියන් තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ
වදන්ති වෙ දුට්ඨමනාපි එකෙ,ඇතැම් අය නපුරු සිතින් කතා කරති
තස්සා න සුණාමි කිඤ්චි පාපං අථ චෙ පත්ථයසී පවස්ස දෙව,ඇගේ කිසි පාපයක් නොඅසමි වැසින්න කැමති නම් වසී දෙවියනි
සුඛිනො චිත්තං සමාධියති,සැපය ඇත්තහුගේ හිත එකඟ වෙයි
යෙනත්ථෙන ඉධාගතො,කවර කරුණකින් මෙහි ආවෙහිද
ඉට්ඨා කන්තා මනාපා පියරූපා,යහපත් වූ සිත් අලවන්නාවූ මන වඩන්නාවූ ප්‍රිය ස්වභාව වූ
කායෙන සංවුතා ධීරා,කයින් සංවර වූ නුවණැත්තෝ
පාපො පාපෙන පාපතරො.,පාපියා සහ පාපියාට වඩා පාපියා.
සො සුචරිතං චරිත්වා සග්ගං උපපජ්ජති.,ඔහු සුචරිතයෙහි හැසිර ස්වර්ගයේ උපදියි.
කත්ථ තුම්හෙ ආසඞ්කථා,ඔබ සැක කරන තැන කොතැනද
අධිචිත්තසික්ඛාසමාදානං.,අධි චිත්ත ශික්ෂා සමාදානය.
සබ්බෙසු කාමෙසු යො වීතරාගො,සියලු කාමයන්හි වීතරාග වූ
පමත්තා සමානා යථාකාමකරණීයා භවිස්සන්ති ඉමස්මිං නිවාපෙ,"ප්‍රමාද වූ විට, ඔවුන්ව මේ තණ බිමේදීම මට රිසි පරිදි (මරා දැමීමට හෝ අල්ලා ගැනීමට) හැකිවනු ඇත."
ඉදමෙව සච්චන්ති විවාදයන්ති,මෙයම සත්‍යයයි විවාද කරති
කච්චි පාණෙසු සඤ්ඤතො,සතුන් කෙරෙහි සංයමද
එවං අවුට්ඨිකසමො හොති,මෙලෙස නොවස්නා වලාකුළ වැනි වේ
"අනවජ්ජො ච හොති අනනුවජ්ජො ච විඤ්ඤූනං,","වැරදි රහිත වූයේ නුවණැත්තන්ගේ උපවාදයට ලක් නොවූයේද වෙයි,"
කොධං භික්ඛවෙ එකධම්මං පජහථ,මහණෙනි ක්‍රෝධය නම් එක් ධර්මය අත්හරින්න
සීලසාරො සමාධිසාරො.,සීලය හරය කොට ඇත්ත සහ සමාධිය හරය කොට ඇත්ත.
සබ්බසඞ්ඛාරසමථං පස්සං,සියලු සංස්කාර සන්සුන් බව දකින්න
තතො තත්ථ විපස්සති,එහි විදර්ශනා කරයි
සබ්බෙසු ධම්මෙසු අනූපලිත්තං,සියලු ධර්මයෙහි නොඇලේ
"සබ්බා ආසත්තියො ඡෙත්වා, විනෙය්‍ය හදයෙ දරං.","සියලු ඇලීම් සිඳ, හදවතේ දාහය දුරු කොට."
අද්දස තගරසිඛිං පච්චෙකබුද්ධං නගරං පිණ්ඩාය පවිසන්තං,නුවරට පිණ්ඩාය ඇතුල්වන පච්චේක බුදුන් දුටුවේය
කායස්ස භෙදා පරං මරණා සුගතිං සග්ගං ලොකං උපපන්නො,මරණින් මතු සුගති ස්වර්ග ලොව උපන්නේය
කාමභවෙ අසත්තං,කාමභවයේ නොඇලුන
න ඛො පනාහං ලාභසක්කාරසිලොකං නිකාමයමානො,මම වනාහි ලාභ සත්කාර කීර්ති ප්‍රශංසා කැමතිව වන සේනාසන සේවනය නොකරමි
විහරාම අනාතුරා,අපි ආතුර නොව වසමු
අම්හාකම්පි භන්තෙ කස්සප පුඤ්ඤෙන අත්ථො,කාශ්‍යප තෙරුනි අපටද පිනෙන් ප්‍රයෝජනය ඇත
චතුරො සමණා න පඤ්චමත්ථි,ශ්‍රමණයෝ සතරදෙනෙකි පස්වෙනෙකු නැත
යඤ්චිදං දිවියං සුඛං,දිව්‍ය සුවයද
ආමිසභොගො ච ධම්මභොගො ච.,ආමිස භෝගය සහ ධර්ම භෝගයයි.
යස්මිං පරෙ වාචාපරියන්තං වදන්ති,අන්‍යයෝ ඔහු ගැන බොහෝ කතා කළත්
සබ්බපාණභූතහිතානුකම්පී විහරතී ති,සියලු සත්වයන් කෙරෙහි අනුකම්පාවෙන් වාසය කෙරෙයි
අත්තනා ච පරඤ්ච.,තමා ද අනුන් ද.
සම්මාසම්බුද්ධං ආසාදෙතබ්බං.,සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේට ගැරහීමට (පෙළීමට).
එතදග්ගං යදිදං නිරුපධිසුඛන්ති.,මෙම සැපයන් දෙකෙන් නිරුපධි සැපයම ශ්‍රේෂ්ඨ වන්නේය.
පුඤ්ඤසම්මතා හි භො ගොතම බාහුකා නදී බහුජනස්ස,භවත් ගෞතමයෙනි බොහෝ දෙනා බාහුකා ගංගාව පින් තොටකැයි සලකන්නාහුය
නාමරූපඤ්ච මාරිස,නාමරූප දෙකත්
භොජනෙ මත්තඤ්ඤූ ජාගරියං අනුයුත්තො.,"ආහාරයේ පමණ දනියි, නිදි වැරීමෙහි යෙදෙයි."
බද්ධො මාරස්ස,මාරයාට බැඳුණු පුද්ගලයා
කතමා ජරාමරණනිරොධගාමිනී පටිපදා,ජරාමරණ නැතිකිරීමට යන ප්‍රතිපදාව කවරේද
අත්තුක්කංසකො හොති පරවම්භී,තමා උසස් කොට සලකන හා අනුන්ට ගරහන සුලු වේ නම්
සඞ්ඛාරා සස්සතා නත්ථි,සංස්කාර සදාකාලික නෙවෙයි
කතමො සඞ්ඛාරසමුදයො,සංස්කාරයන්ගේ හටගැන්ම කවරේද
පජාපතිං පජාපතිතො අභිඤ්ඤාය පජාපතිං න මඤ්ඤති,මාරයා මාරයා වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන මාරයා තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ
"එවමෙව ඛො ආවුසො, සීලවිසුද්ධි යාවදෙව චිත්තවිසුද්ධත්ථා.","ඇවැත්නි, ඒ වගේමයි සීලයේ පිරිසිදුකම තියෙන්නේ සිතේ පිරිසිදුකම (සමාධිය) ලබන්නයි."
විචිනං පුප්ඵමිව,මල් සොයන සේ සොයයි
යෙහි භික්ඛු න වෙධෙය්‍ය,එවන් බියකරු තැනවල නොසැලේ
සෙය්‍යථාපි භික්ඛවෙ උභතොමුඛා පුතොළි,මහණෙනි උඩ යට දෙපැත්තෙන් කටවල් දෙකක් ඇති මල්ලක් යම්සේද
පාපස්මිං රමතී මනො,සිත පාපයට ඇලෙයි
ජලාබුජා යොනි එකා.,ජලාබුජ යොනියක් ඇත.
සිථිලො හි පරිබ්බාජො,ලිහිල් පැවිද්ද
අත්ථිසුඛං භොගසුඛං ආනණ්‍යසුඛං අනවජ්ජසුඛං.,"ධනය ඇති, විඳින, ණය නැති හා නිවැරදි පැවැත්මේ සැපයයි."
සො පුග්ගලො අනාපුච්ඡා පක්කමිතබ්බං නානුබන්ධිතබ්බො,ඒ පුද්ගලයාට නොකියාම (අවසර නොගෙනම) බැහැර යා යුතුයි ඔහුට බැඳී නොවිසිය යුතුයි
ඉදම්පි සඞ්ඝෙ රතනං පණීතං,මේ කරුණින්ද ආර්ය සංඝයා උතුම් රත්නයයි
කතමො ඵස්සසමුදයො,ස්පර්ශයේ හටගැන්මට හේතුව කවරේද
ඉධ පන භික්ඛවෙ භික්ඛු සීලෙසු පරිපූරකාරී හොති සමාධිස්මිං පරිපූරකාරී පඤ්ඤාය පරිපූරකාරී.,"මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව ශීලයෙහි, සමාධියෙහි සහ ප්‍රඥාවෙහි සම්පූර්ණ කරන්නෙක් වෙයි."
ස මුනී මොනමරහති,එම මුනි මොනයට සුදුසුය
මරණධම්මො සමානො භායති.,මරණය උරුම වූවෙක් වුව ද (මරණයට) බිය වෙයි.
ඵරුසාය වාචාය සමාදපෙති.,පරුෂ වචන කීමෙහි අනුන් යොදවයි.
සාවජ්ජො වජ්ජබහුලො.,වරද සහිත වූ සහ වරද බහුල වූ.
පථවිං පථවිතො අභිඤ්ඤාය පථවිං න මඤ්ඤති,පෘථිවිධාතුව පෘථිවිධාතුව වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන පෘථිවිධාතුව තමායයි නොහඟින්නාහ
සොතසම්ඵස්සො,කන හා අරමුණු ගැටීම (සෝත සම්ඵස්සය)
යං පන තං චක්කං ඡහි මාසෙහි නිට්ඨිතං ඡාරත්තූනෙහි තස්ස නෙමිපි අවඞ්කා අදොසා අකසාවා.,"දේවයන් වහන්ස, මාස හයට දින හයක් අඩුවෙන් නිම කළ රෝදයේ පට්ටම ඇද නැත, නිර්දෝෂීය, කහට රහිතය."
කොචි වා ලොකස්මිං.,ලෝකයෙහි වෙනත් යම් කිසිවෙක්.
තෙජස්මිං න මඤ්ඤති,තෙජොධාතුව ආශ්‍රය කොට තමා පිහිටියේයයි නොහඟින්නාහ
නික්කාරණා දුල්ලභා අජ්ජ මිත්තා,නිස්වාර්ථ මිතුරන් දුර්ලභය
අනත්තනි අත්තාති අසුභෙ සුභන්ති.,අනාත්මයෙහි ආත්ම බව හා අසුභයෙහි සුභ බව සෙවීමයි.
පුච්ඡථ භික්ඛවෙ මා පච්ඡා විප්පටිසාරිනො අහුවත්ථ.,"විමසන්න, පසුව පසුතැවීමට පත් නොවන්න."
ආහාරෙ යතො,ආහාරයේ සංයම ඇත
තණ්හා නත්ථි කුහිඤ්චි නෙතවෙ,කොතැනකවත් ඔහු ගෙනයන්නට තෘෂ්ණාවක් නැත
"‘කිච්ඡෙන මෙ අධිගතං, හලං දානි පකාසිතුං; රාගදොසපරෙතෙහි, නායං ධම්මො සුසම්බුධො.’","""මා විසින් දුකසේ අවබෝධ කරගන්නා ලද මේ ධර්මය දැන් ප්‍රකාශ කිරීමට සුදුසු නැත. රාගයෙන් හා ද්වේෂයෙන් මඩනා ලද්දවුන්ට මේ ධර්මය පහසුවෙන් තේරුම් ගත නොහැක."""
අද්දක්ඛි සො සන්තිපදං මහෙසි,මහර්ෂියා ශාන්තිපදය දැක්කේය
විනිච්ඡයෙ ඨත්වා පහස්සමානො,තීන්දුවට ගැලී සතුටු වෙමින්
යො සඤ්ඤතත්තො න කරොති පාපං,සංයමෙන් පව් නොකරන්නේ
අනුප්පන්නානං අකුසලානං අනුප්පාදාය පදහති.,නූපන් අකුසල් නූපදවීමට වීර්යය කිරීම සංවරයයි.
භූතතො මඤ්ඤති,භූතයන්ගෙන් පිටත ආත්මය ඇතැයි හඟියි
රාජාව රට්ඨං විජිතං පහාය,දිනූ රට අතහැර ගිය රජෙක් මෙන්
එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ.,එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර සමීපයෙහිවූ අනේපිඬු සිටුහු විසින් කරවන ලද ජේතවනාරාමයෙහි වැඩ වසන සේක.
දිට්ඨසුතමුතවිඤ්ඤාතෙසු,දුටු ඇසූ දැනගත් දෑහි
චණ්ඩාලකුලෙ වා වෙනකුලෙ වා නෙසාදකුලෙ වා රථකාරකුලෙ වා පුක්කුසකුලෙ වා.,චණ්ඩාල කුලයක හෝ බට වැඩ කරන හෝ වැදි හෝ රථ සාදන හෝ කුණු කසළ බැහැර කරන කුලයක (උපදී).
භද්දකො ඛො මග්ගො අප්පමාදාය.,"මාර්ගය යහපත්ය, අප්‍රමාද වීමට සුදුසුය."
අජ්ජෙව මෙ ධඤ්ඤානි ජායන්තු.,අදම මගේ ධාන්‍ය පැළ වෙත්වා.
මරණා සුගතිං සග්ගං ලොකං උපපජ්ජති.,මරණින් මතු සුගති සංඛ්‍යාත ස්වර්ගයේ උපදියි.
රාජා අරහසි,රජවීමට සුදුසුය
"නෙවාපිකොති ඛො, භික්ඛවෙ, මාරස්සෙතං පාපිමතො අධිවචනං",'මුව වැද්දා' යනු පවිටු මාරයාට නමකි.
යදා ද්වයෙසු ධම්මෙසු පාරගූ හොති බ්‍රාහ්මණො,ධර්ම දෙක තුළ පරතෙරට පැමිණි විට
සමණො ගොතමො කාමානං පරිඤ්ඤං පඤ්ඤපෙති,ශ්‍රමණ ගෞතමයන් කාමයන්ගේ පරිඤ්ඤාව ප්‍රකාශ කරයි.
දන්ධඤ්හි කරොතො පුඤ්ඤං,පින් සෙමින් කරන කෙනාගේ
අථ ඛො භගවතො එතදහොසි යංනූනාහං එකො ගණස්මා වූපකට්ඨො විහරෙය්‍ය,එවිට භාග්‍යවතුන් වහන්සේට සිත විය මම ගණයෙන් වෙන්ව තනිව වසන්නෙම් නම් හොඳය
අථ ඛො ආයස්මා මහාකස්සපො රාජගහෙ සපදානං පිණ්ඩාය චරමානො,ඉක්බිති මහාකාශ්‍යප තෙරුන් රජගහ නුවර ගෙයින් ගෙට පිණ්ඩපාතය සෙවීමෙන් හැසිරෙමින්
සක්ඛිස්සසි පන ත්වං භික්ඛු තීසු සික්ඛාසු සික්ඛිතුං?,"මහණ, ඔබට ශික්ෂාවන් තුනක හික්මීමට හැකිද?"
නානාදිට්ඨිකා නානාඛන්තිකා නානාරුචිකා,ඔවුන් නොයෙක් දෘෂ්ටි නොයෙක් කැමතිකම් නොයෙක් රුචි ඇත්තෝය
විනයස්සු මයි කඞ්ඛං,මා ගැන සැකය දුරුකරව
එවං ඛො භික්ඛවෙ අතිධාවන්ති එකෙ,මහණෙනි මෙසේ සමහරු අතිශයයෙන් දුවති
යථා යථා වෙදනීයං අයං පුරිසො කම්මං කරොති තථා තථාස්ස විපාකං පටිසංවෙදියති.,"විඳිය යුතු ආකාරයට යම් කර්මයක් කරයිද, ඒ ඒ ආකාරයෙන් එහි විපාකය විඳියි."
සම්මාආජීවො සම්මාවායාමො.,නිවැරදි දිවි පැවැත්ම සහ නිවැරදි ව්‍යායාමය.
සක්කායදිට්ඨි,දිට්ඨිසංයෝජන හෙවත් විසිආකාර ආත්මදෘෂ්ටිය
ඉතො දින්නෙන යාපෙන්ති,ඔව්හු මෙයින් දුන් දැයෙකින් එහි යැපෙත්
කෙනීධ ලොකස්මි විකප්පයෙය්‍ය,ලෝකයේ කවරෙක් ඔහු විනිශ්චය කරයිද
යඤ්ච චෙතොවිමුත්තිං පඤ්ඤාවිමුත්තිං. උපසම්පජ්ජ විහරිස්සාමාති.,යම් චේතෝවිමුක්තියක් හා ප්‍රඥාවිමුක්තියක් ලබා වාසය කරමු ද (යන්නෙහි හික්මිය යුතුය).
බාලො අවිජ්ජාය පුරක්ඛතො,අවිද්‍යාවෙන් බාලයා රැවටේ
"පමාදො, භික්ඛවෙ, සද්ධම්මස්ස සම්මොසාය අන්තරධානාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, ප්‍රමාදය සද්ධර්මයාගේ විනාසය පිණිසද අතුරුදන්වීම පිණිසද පවතී."
සබ්බෙපිමෙ පාපකෙ අකුසලෙ ධම්මෙ පහීනෙ අත්තනි සමනුපස්සති,මේ සියලු ලාමක අකුසල ධර්මයන් තමා කෙරෙහි දුරු වී ඇති බව දකී නම්
මන්තා අත්ථං ච භාසති,අර්ථවත් වචනම කියයි
අතිවෙලං සත්තා,අධික ලෙස ඇලී සිටිති
කූටාගාරෙ දුච්ඡන්නෙ කූටම්පි අරක්ඛිතං හොති.,නිවසක් මනාව සෙවිලි නොකළ කල්හි එහි මුදුන ද නොරැකුණේ වෙයි.
තං දිට්ඨිනිස්සයං නිස්සයෙථ.,යම් (මිථ්‍යා) දෘෂ්ටියක් ඇසුරු කරන්න.
යො සුගතෙසු මනං පදොසයෙ.,යමෙක් බුදුවරුන් කෙරෙහි සිත දූෂ්‍ය කරගනී ද.
සම්මොදනීයං කථං සාරණීයං,සතුටු විය යුතු සිහි කටයුතු කතාව
ඔක්කන්තියා සති නාමරූපං.,පිළිසිඳ ගැනීම ඇති විට නාම-රූප ඇති වේ.
පරදාරම්පි ගච්ඡන්ති,පර ස්ත්‍රීන් දූෂ්‍ය කරති (පරදාර සේවනය)
පපඤ්චාභිරතා පජා,ජනයා ප්‍රපඤ්චයට ඇලෙනවා
දන්තම්හ,හික්මුණෙමු
පවිවෙකරසං පිත්වා,විවේකයේ රසය රස බැලූවෙක්
සො කායෙන වාචාය මනසා සුචරිතං චරති.,ඔහු කය වචන සිත යන තුනෙන් ම සුචරිත කරයි.
සමාපත්තිකුසලතා ච,සමාපත්තියට සමවැදීමෙහි දක්ෂතාව ද
අමහග්ගතං වා චිත්තං,නොවඩන ලද සිත (කාමාවචර සිත)
"ඉමානි ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වෙ රතනානි.","මහණෙනි, මේ රත්න දෙකයි."
අවිප්පවාසං මඤ්ඤාමි,වෙන් නොවූ බව දනිමි
නිබ්බානං නිබ්බානතො අභිඤ්ඤාය නිබ්බානං න මඤ්ඤති,පරමදෘෂ්ටධර්ම නිර්වාණය පරමදෘෂ්ටධර්ම නිර්වාණය වශයෙන් දැන පරමදෘෂ්ටධර්ම නිර්වාණය තමායයි නොහඟියි
න ඛො පන සො සාරිපුත්ත ආවාසො සුලභරූපො,ශාරීපුත්‍රය ඒ සත්ත්වාවාසය සුලභ නොවේ
යෙ හි වො අරියා ආරද්ධවීරියා,යම් ඒ ආර්ය කෙනෙක් පටන්ගත් වීර්ය ඇත්තේ
භගවන්තංයෙව උපසඞ්කමිත්වා එතමත්ථං පටිපුච්ඡෙය්‍යාථ,ඔබ කැමති නම් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙතටම පැමිණ මෙහි විස්තරය විමසන්න
සද්ධම්මස්ස ඨිතියා අසම්මොසාය.,සද්ධර්මය පැවතීම සහ අතුරුදහන් නොවීම පිණිස.
ඡන්දා දොසා භයා මොහා යො ධම්මං අතිවත්තති.,"ඡන්ද, ද්වේෂ, භය, මෝහ යන කරුණුවලින් යමෙක් ධර්මය ඉක්මවයි ද."
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ දෙවා චුතා මනුස්සෙසු පච්චාජායන්ති.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම යම්සත්වකෙනෙක් දෙවලෝකයෙන් චුතවූවාහු මනුෂ්‍ය විෂයෙහි උපදිත්ද ඒ සත්වයෝ ස්වල්පවෙත්."
උපෙක්ඛාසතිසංසුද්ධං,උපෙක්ෂා සහ සිහියෙන් පිරිසිදු
කුසලානං ධම්මානං නෙක්ඛම්මෙ ආනිසංසං වොදානපක්ඛං,කුසල ධර්මයන්ගේ සහ කාමයෙන් වෙන්වීමේ (නෙක්ඛම්මයේ) අනුසස් හා පිරිසිදු බව දුටුයෙමි
ද්වින්නං ඵලානං අඤ්ඤතරං ඵලං පාටිකඞ්ඛං,ඵල දෙකෙන් එක් ඵලයක් බලාපොරොත්තු විය හැක
භික්ඛුපරිසා ආනන්දං දස්සනාය උපසඞ්කමති.,භික්ෂු පිරිස ආනන්ද තෙරුන් දැකීමට පැමිණෙයි.
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමි,බුදුන් සරණයෙමි
දීඝරත්තාහං භන්තෙ,ස්වාමීනි මම බොහෝ කලක් මුළුල්ලෙහි
මුට්ඨස්සතිඅසම්පජානසන්දොසහෙතු,සිහි මුළා බව හා හොඳ නුවණ නැති බව යන තමන්ගේ දෝෂ හේතුවෙන්
චත්තාරි අරියසච්චානි,සතර ආර්ය සත්‍යයෝයි
සබ්බාවන්තං ලොකං ආකාසසමෙන චෙතසා ඵරිත්වා විහරිස්සාමාති,මුළු ලෝකයම ආකාශය බඳු (සමාන) වූ සිතින් (මෛත්‍රියෙන්) පතුරුවා වාසය කරන්නෙමු
උච්චාසයනමහාසයනා පටිවිරතො සමණො ගොතමො,ශ්‍රමණ ගෞතමයෝ නුසුදුසු උස් ආසන මහා ආසනයන් ගෙන් වැළකුණෝ
එවමෙව ඛො භික්ඛවෙ. අඤ්ඤං නිමිත්තං මනසි කාතබ්බං,මහණෙනි එසේම. (අකුසල අරමුණ බැහැර කර) වෙනත් කුසල අරමුණක් මෙනෙහි කළ යුතුය
න ඛො පනාහං දුප්පඤ්ඤො එළමූගො,මම වනාහි නුවණ නැති බව හා කෙලතොලු බව ඇතිව වනසේනාසන සේවනය නොකරමි
එහි ත්වං භික්ඛු මම වචනෙන නන්දං භික්ඛුං ආමන්තෙහි,භික්ෂුව ඔබ යන්න මගේ වචනයෙන් නන්ද භික්ෂුව කැඳවන්න
අතිමානිනො,අධික මානය ඇති
විවිච්චෙව කාමෙහි විවිච්ච අකුසලෙහි ධම්මෙහි,"කාමයන්ගෙන් වෙන්වම, අකුසල ධර්මයන්ගෙන් වෙන්වම"
මක්ඛිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අමක්ඛො හොති පරිනිබ්බානාය,මකු ගුණ ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස මකුගුණ රහිත බව ඇත්තේය
වනෙන වනං,වනයෙන් වනයට
චොදකං න අපසාදෙති,චෝදනා කරන්නාට අවමන් නොකරයි නම්
සබ්බාව එතා න උපෙති විද්වා,පණ්ඩිතයා ඒ සියල්ලට නොපැමිණේ
විඤ්ඤාණනිරොධගාමිනිං පටිපදඤ්ච පජානාති,විඥානය නැති කිරීමට යන ප්‍රතිපදාව දනීද
අත්ථසංහිතෙන වා අනත්ථසංහිතෙන වා,අර්ථ සහිතව (වැඩදායක) හෝ අනර්ථ සහිතව (නිශ්ඵල) හෝ
අච්චන්තනිට්ඨො හොති අච්චන්තයොගක්ඛෙමී අච්චන්තබ්‍රහ්මචාරී.,ඒකාන්තයෙන් නිෂ්ටාවට පැමිණි යෝගයන්ගෙන් මිදුණු බ්‍රහ්මචාරී වූ කෙනෙකි.
න තත්ථ චන්දිමා භාති,සඳ නොබබළයි
රාජතො වා උපසග්ගං,රජුන්ගෙන් උවදුරකට
ආමං ආමවණ්ණි පක්කං පක්කවණ්ණි.,අමු මෙන්ම අමු පෙනුම ඇති හා ඉදී තිබෙන ඉදුණු පෙනුම ඇති අඹ.
ගාමන්තමභිහාරයෙ,උදේ ගමට යන්න
විමලො භූරිමෙධසො,නිර්මල මහත් ප්‍රඥා ඇති
දුස්සති පරදාරෙසු,අන් බිරිඳන් සෙවයි
න පුනං ජාතිජරං උපෙහිසි,ආයෙම උපදීමත් වයසට යාමත් නොලබන්න
මෙථුනමනුයුත්තස්ස විඝාතං බ්‍රූහි මාරිස,මෙවුන්දම්හි යෙදුන කෙනාගේ අනර්ථය කියන්න
සංවරත්ථං පහානත්ථං බ්‍රහ්මචරියං අනීතිහං.,සංවරය හා ප්‍රහාණය පිණිස වූ බ්‍රහ්මචර්යාව පරම්පරා කතාවක් නොවේ.
පහීනමානස්ස අනාසවස්ස,මාන ප්‍රහීණ ආශ්‍රව නැති අයට
විනෙය්ය මච්ඡෙරමලං විප්පසන්නෙන චෙතසා,පැහැදිලි සිතින් මසුරු මල දුරු කරති
ඉමෙ ධම්මා න මනසිකරණීයා යෙ ධම්මෙ මනසි කරොති,මේ ධර්මයෝ මෙනෙහි කරන්නාවූ මෙනෙහි නොකළ යුතු ධර්මයෝයි
පරො කරොතීති න තස්ස හොති,අනිකෙක් කරයි යන මතයද ඇති නොවේ
අත්තනා අපලිපපලිපන්නො,තමා ගැඹුරු මඩෙහි නො එරුණේ
තෙන ඛො පන සමයෙන,එම කාලයේ
දන්ධත්තා හීනා අක්ඛායති.,අවබෝධය පමා වන බැවින් හීන යැයි කියනු ලැබේ.
අසුර පෙත්තිවිසයං,අසුර සහ පෙත් ලෝකය
"ලාභා සබ්‍රහ්මචාරීනං, යෙ ආයස්මන්තං පුණ්ණං ලභන්ති දස්සනාය.",ඔබවහන්සේව දැකීමට සහ ඇසුරු කිරීමට ලැබීම සබ්‍රහ්මචාරීන්ට ලැබුණු මහත් ලාභයකි.
ථම්භො ච පාපකො සාරම්භො ච පාපකො,හිත ඉදිමීමද ලාමකය එකට එක කිරීමද ලාමකය
තානි ඛො පන හොන්ති අනෙකානිපි සතානි අනෙකානිපි සහස්සානි.,"එසේ පිළිපදින අය සිය ගණන්, දහස් ගණන් බොහෝ දෙනෙක් වෙති."
අරිට්ඨො භික්ඛු තදෙව පාපකං දිට්ඨිගතං ථාමසා පරාමාසා අභිනිවිස්ස වොහරති,(එසේ කීවත්) අරිට්ඨ භික්ෂුව එම වැරදි මතයම තරයේ අල්ලාගෙන (අභිනිවිස්ස) ප්‍රකාශ කරයි
තචපරියන්තං පූරං නානප්පකාරස්ස අසුචිනො,සම කෙළවර කොට ඇති නානාවිධ අසුචියෙන් පිරීසිටි
තඤ්ච පජානාති,ඒ කාරණය (ප්‍රඥාවෙන්) දැනගනී
සඞ්ඛාරනිරොධා විඤ්ඤාණනිරොධො,සංස්කාරයන්ගේ නැති කිරීමෙන් විඤ්ඤාණයන්ගේ නැතිකිරීම වේ
නිබ්බානස්සෙව සන්තිකෙ,නිවණට අති සමීප වෙයි
දෙවාපි තෙසං පිහයන්ති,දෙවියෝද ඔවුන්ට කැමති වෙති
කතමා ච සා ආවුසො මජ්ඣිමා පටිපදා,ඇවැත්නි ඒ මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව කවරේද
සම්බුද්ධො,සම්මාසම්බුද්ධ
කායායතනං මනායතනං,කාය ආයතනය මනො ආයතනය
තං ධීරං බන්ධනා මුත්තං,ඒ ධීරයා බැඳීම්වලින් මිදුණාය
තෙ චිමං සද්ධම්මං අන්තරධාපෙන්ති.,ඔවුහු මේ සද්ධර්මය අතුරුදන් වීමට කටයුතු කරති.
සයං සමත්තානි පකුබ්බමානො,තමන්ම සම්පූර්ණ කළ දේ
ය්වායං පුග්ගලො සාඞ්ගණොව සමානො ‘අත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං අඞ්ගණ’න්ති යථාභූතං පජානාති,යම් පුද්ගලයෙක් කෙලෙස් සහිතවම තමා තුළ කෙලෙස් ඇතැයි තතුසේ දනියිද
මනොපදොසං රක්ඛෙය්‍ය,සිත් දූෂණය රකින්න
න දිට්ඨුපාදානං,දෘෂ්ටි උපාදාන වශයෙන් නොවේ
අවිහෙඨයං අඤ්ඤතරම්පි තෙසං,එක සත්වයෙකුටවත් පීඩා නොදෙයි
සත්ත වස්සානි මෙත්තචිත්තං භාවෙත්වා,සත් අවුරුදු මෙත් සිත වඩාගෙන
ජාතිමරණං උපාතිවත්තො,ඉපදීම මරණය ඉක්මවූ
ජායන්තමස්ස නානුප්පවෙච්ඡෙ,උපදින කෙලෙස් වැඩෙන්න නොදෙයි
අසාරෙ සාරමතිනො,අසාරය සාරය ලෙස සිතන්නාවූ
තස්ස සහ දස්සනෙන මනාපතා ච සණ්ඨහෙය්‍ය අප්පාටිකුල්‍යතා ච සණ්ඨහෙය්‍ය,දැකීමත් සමගම මනාප බව සහ නොපිළිකුල් බව ඇති වෙයි
කතමො උපාදානනිරොධො,උපාදානයන්ගේ නැතිකිරීම කවරේද
‘‘සක්කොමි දෙවා’’ති ඛො රථකාරො රඤ්ඤො සචෙතනස්ස පච්චස්සොසි.,"දේවයන් වහන්ස, හැක්කෙමි යි රියකරු පචේතන රජුට පිළිතුරු දුන්නේය."
සුත්තෙ ඔතාරෙතබ්බානි.,සූත්‍රයන් හා සැසඳිය යුතුය (බහා බැලිය යුතුය).
සාමං වා රූපෙ පරිජානිස්සන්ති,තමා විසින් රූපයන් පිරිසිඳ අවබෝධ කරගන්නේය
චිත්තෙ ගහපති අබ්‍යාපන්නෙ කායකම්මම්පි අබ්‍යාපන්නං හොති.,"ගෘහපතිය, සිත දූෂ්‍ය නොවූ කල්හි කාය කර්මය ද දූෂ්‍ය නොවේ."
අට්ඨිකසඤ්ඤං භාවෙති.,"ඇටසැකිල්ලෙක යන දෘෂ්ඨික සංඥාව වඩාද,"
ඉදමෙතං පටිච්ච වුත්තන්ති,මේ ධර්මය (දේශනාව) ඒ කාරණය පිණිස වදාරණ ලද්දේය
මුසාවාදො අකුසලං,බොරුකීම අකුසල්ය
තෙ යොගයුත්තා මාරස්ස අයොගක්ඛෙමිනො ජනා.,මාරයාගේ බැමිවලට හසු වූ ඔවුහු සැනසීමක් නැති අය වෙති.
චාගානුස්සතිං භාවෙති.,"ත්‍යාග ගුණය අරමුණුකොට උපන් සිහිය වඩාද,"
සුත්තෙසු බහුජාගරො,නිදා සිටින අය අතර බහුදුර අවදි විය
ද්වීහි භික්ඛවෙ ධම්මෙහි සමන්නාගතො පුග්ගලො යථාභතං නික්ඛිත්තො එවං නිරයෙ,මහණෙනි ධර්ම දෙකකින් යුත් පුද්ගලයා ගෙන ආ දෙයක් බිම තැබූ ලෙස නිරයට වැටේ
අක්කොසං වධබන්ධඤ්ච අදුට්ඨො යො තිතික්ඛති,අපහාස දණ්ඩ බන්ධන ඉවසන කෙනා කෝප නොකර
ආතුරෙසු මනුස්සෙසු,ආතුර මනුෂ්‍යයන් අතර
න්හාතකො,නෑවූ කෙනා
අප්පකිච්චො භික්ඛු සම්බෝධිං ඵුසති,ස්වල්ප කටයුතු ඇති භික්ෂුව බෝධියට පැමිණේ
විරජං වීතමලං ධම්මචක්ඛුං උදපාදි,රජ මල පහවූ ධර්මචක්ඛුව උපන්නීය
එතදග්ගං යදිදං නිප්පීතිකාරම්මණං සුඛන්ති.,ප්‍රීතිය අරමුණු නොවන සැපය මෙයින් උතුම් වේ.
න මෙ තෙ භික්ඛවෙ සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා සමණෙසු වා සමණසම්මතා බ්‍රාහ්මණෙසු වා බ්‍රාහ්මණසම්මතා.,"මහණෙනි, ඒ ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයෝ ශ්‍රමණයන් අතර ශ්‍රමණයන් ලෙස හෝ බ්‍රාහ්මණයන් අතර බ්‍රාහ්මණයන් ලෙස හෝ සම්මත නොවෙති."
නවං චක්කයුගං ආදාය යෙන රාජා සචෙතනො තෙනුපසඞ්කමි.,අලුත් රෝද යුගලය ගෙන පචේතන රජු වෙත ගියේය.
ගළයති අස්සුකානි,කඳුළු වැගිරුවේය
නිධීනංව පවත්තාරං,නිධානයක් පෙන්වන කෙනෙකු මෙන්
තං ධම්මං අනලඞ්කරිත්වා තස්මා ධම්මා නිබ්බිජ්ජ අපක්කමිං.,"ඒ ධර්මය ප්‍රමාණවත් නොවන බව දැක, එයින් කලකිරී මම එතැනින් ද පිටත්ව ගියෙමි."
තස්මාතිහ භික්ඛවෙ සෙතුඝාතො ගීතෙ සෙතුඝාතො නච්චෙ.,"මහණෙනි, එහෙයින් ගී කීමෙහි පාලම නසන්න, නැටීමෙහි පාලම නසන්න."
අභබ්බො නිබ්බානාය,ඔහු නිවනට සුදුසු නොවේ
රඤ්ඤා වා සතා ඛත්තියෙන මුද්ධාවසිත්තෙන,අභිෂේක කරන ලද ක්ෂත්‍රිය රජෙකු වශයෙන් හෝ
නත්ථි සඞ්ගො විජානතං,නුවණැත්තන්ට ඇලීම නැත
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ නිරයා චුතා දෙවෙසු පච්චාජායන්ති.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම යම් සත්වකෙනෙක් නරකයෙන් චුතවූවාහු දෙවලෝකයෙහි උපදිත්ද ඒ සත්වයෝ ස්වල්පවෙත්."
ඉදං ඛො නො ආවුසො භගවා සංඛිත්තෙන උද්දෙසං උද්දිසිත්වා,ඇවැත්නි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මේ දේශනාව අපට කොටින් (සංක්ෂිප්තව) දේශනා කොට
කෙන තෙ ඉධ මිජ්ඣති,මෙහි සමෘද්ධිය කෙසේ ලැබුන
අධිවාසයෙ භික්ඛු අදුට්ඨචිත්තො,භික්ඛුව ද්වේෂ නැති සිතින් ඉවසිය යුතුය
කිං අධිප්පයාසො,(අප අතර පවතින) අධික වූ ප්‍රභේදය කුමක්ද
පඤ්ඤාවුද්ධියා සංවත්තති.,ප්‍රඥාව වර්ධනය වීම පිණිස පවතී.
යො ච පුබ්බෙ පමජ්ජිත්වා,පෙර පමාවූ කෙනාත්
එස මග්ගො මහන්තෙහි අනුයාතො මහෙසිභි.,මේ මාර්ගය මහර්ෂීන් වහන්සේලා අනුගමනය කළ මඟයි.
යෙන සල්ලෙන ඔතිණ්ණො,යම් හුලකින් විදුනාවූව
වීතදොසො,ද්වේෂ නැති වේ
සුත්වා නාගස්ස අපනමිස්සන්ති,ඔහුගේ වචන අසා බොහෝ දෙනා යති
සබ්බදිට්ඨි පදිට්ඨානපරිනිබ්බානාය.,සියලු දෘෂ්ටීන් බැහැර කර නිවන් දැකීම සඳහා වූ (ධර්මයයි).
මජ්ඣෙ සරස්මිං තිට්ඨතං,සසර විල මැද සිටින
ආරද්ධවීරියා පහිතත්තා උපට්ඨිතස්සතී සම්පජානා සමාහිතා එකග්ගචිත්තා පඤ්ඤවන්තො,පටන්ගත් වීර්යය ඇති එළඹ සිටි සිහිය ඇති නුවණැති සමාධිමත් සිත් ඇති ප්‍රඥාවන්ත වූ
පියානං අදස්සනං දුක්ඛං,ප්‍රිය දේ නොදකින එක දුකයි
සීඝං සීඝං බීජානි පතිට්ඨාපෙති.,වහ වහා බීජ වපුරයි.
නානත්තං නාභිනන්දති,වෙන් වෙන් ස්වභාවවූ පංචස්කන්ධය තමා වශයෙන් සිතා සතුටු නොවන්නාහ
න එතං එවං දට්ඨබ්බං.,එය එසේ සිතිය යුතු නොවේ.
යතො ඛො ආවුසො අරියසාවකො නාමරූපඤ්ච පජානාති,ඇවැත්නි යම් තැනක පටන් ආර්ය ශ්‍රාවක තෙම නාම රූප දෙක දනීද
අවිජ්ජා පහීනා හොති,අවිද්‍යාව නැති වූවා වේද
කච්චි වෙභූතියං නාහ,කේළම් නොකියයිද
බුද්ධෙ අවෙච්චප්පසාදෙන සමන්නාගතො හොති.,බුදුන් කෙරෙහි අචල පැහැදීමෙන් යුක්ත වෙයි.
නිබ්බානස්මිං මඤ්ඤති,නිර්වාණය කෙරෙහි ආත්මය පිහිටියේ යයි හඟී
ඔකමොකං ජහන්ති තෙ,ආලය ආලය හැර යති
න ඛො අහං බ්‍රාහ්මණ දෙවො/මනුස්සො භවිස්සාමි.,"බ්‍රාහ්මණය, මම දෙවියෙක් හෝ මිනිසෙක් නොවන්නෙමි."
"මම සුදං, භික්ඛවෙ, පිතු නිවෙසනෙ පොක්ඛරණියො කාරිතා හොන්ති.","මහණෙනි, මාගේ පියාගේ නිවෙසෙහි මා වෙනුවෙන්ම පොකුණු කරවන ලදී."
නත්ථි මාතා නත්ථි පිතා නත්ථි සත්තා ඔපපාතිකා.,"මවක් නැත, පියෙක් නැත, ඕපපාතිකව උපදින සත්ත්වයෝ නැත."
යඤ්හිස්ස භික්ඛවෙ අපරිවජ්ජයතො උප්පජ්ජෙය්‍යුං ආසවා විඝාතපරිළාහා,මහණෙනි එබඳු දේ දුරු නොකරන්නහුට වෙහෙස හා දැවිලි සහිත යම් කෙලෙස් උපදිත්ද
චක්කංව වහතො පදං,ගැල උසුලන ගොනෙකුගේ පිය අනුව යන ගැල සක මෙනි
බ්‍යාමමත්තෙ කළෙවරෙ සසඤ්ඤිම්හි සමනකෙ.,සංඥාව හා සිත සහිත වූ මේ බඹයක් පමණ සිරුර තුළය.
ඣායිං විරජමාසීනං,ධ්‍යානයෙන් රජස් දුරු කළ
ගොතමෙන යසස්සිනා අනුබුද්ධා ඉමෙ ධම්මා.,යසස් ඇති ගෞතමයන් වහන්සේ විසින් මේ ධර්මයන් අවබෝධ කරන ලදී.
සංවරත්ථං පහානත්ථං බ්‍රහ්මචරියං අනීතිහං,සංවරය සඳහා සහ ප්‍රහානය සඳහා බ්‍රහ්මචරිය දේශනා කර ඇත
අනුප්පන්නො වා භවාසවො උප්පජ්ජති උප්පන්නො වා භවාසවො පවඩ්ඪති,නූපන්නාවූ භවාශ්‍රය උපදියිද උපන්නාවූද භවාශ්‍රවය වැඩෙයිද
යා සහධම්මිකෙසු පියමනාපතා සා න සම්මග්ගතා අක්ඛායති,එක්ව ධර්මයෙහි හැසිරෙන්නවුන් අතර යම් ප්‍රියමනාප බවක් වේද එය මනාව පිහිටියේ යයි කියනු නොලැබේ
ඵස්සපරෙතො රොගං වදති අත්තතො,ස්පර්ශයෙන් පීඩිතව ආත්මවශයෙන් සිතන්නහුට රෝගයක් ලෙස පෙනේ
සුරාමෙරයපානඤ්ච යො නරො අනුයුඤ්ජති,මත්පැන් බීමේ පුරුද්දට ඇලෙන කෙනා
කච්චි මොහං අතික්කන්තො,මෝහය ඉක්මවාද
විප්පජහෙය්‍ය මානං,මානය සම්පූර්ණයෙන්ම දුරු කරන්න
ඉද්ධිපාදං භාවෙති ඉන්ද්‍රියං භාවෙති බලං භාවෙති.,"සතර ඉද්ධිපාද, පංච ඉන්ද්‍රිය හා පංච බල ධර්මයන් වඩයි."
පුණ්ණකො මෙත්තගූ,පුණ්ණක සහ මෙත්තගු
ධම්මං ජාතිජරා විප්පහානං,ජාති ජරාව දුරුකරණ ධර්මය
අහිතාය දුක්ඛාය සංවත්තන්තීති.,"මේවා අහිත පිණිස, දුක් පිණිස පවතින්නේය."
තෙනායං වච්ඡො භික්ඛූ වසලවාදෙන සමුදාචරති,ඒ පුරුද්ද නිසා වච්ඡ තෙරුන් එම වදන භාවිතා කරයි
"ඉධ, භික්ඛවෙ, එකච්චො පුග්ගලො ආරාමං ගන්තා හොති අභික්ඛණං භික්ඛූනං සන්තිකෙ ධම්මස්සවනාය.","මහණෙනි, මෙලොව ඇතැම් පුද්ගලයෙක් ධර්ම ශ්‍රවණය සඳහා නිතර භික්ෂූන් වෙත ආරාමයට යයි."
වස්සසතසහස්සානීති වා.,වර්ෂ ලක්ෂ ගණනක් කියා හෝ (ගණනය කළ නොහැක).
ඉධ ධම්මං චරිත්වාන සමසීලබ්බතා උභො.,මෙලොව සමාන සීලයෙන් හා වතින් ධර්මයෙහි හැසිරී.
ඉමෙ වත භොන්තො සත්තා කායදුච්චරිතෙන වචීදුච්චරිතෙන මනොදුච්චරිතෙන සමන්නාගතා,ඒකාන්තයෙන් මේ සත්වයෝ කාය වාක් හා මනො දුශ්චරිතයෙන් යුක්ත වූවාහුය
කණ්හසුක්කං කණ්හසුක්කවිපාකං.,කළු-සුදු මිශ්‍ර කර්මය සහ මිශ්‍ර විපාකය.
වයධම්මානුපස්සී වා කායස්මිං විහරති,නැතිවීම බලමින් හෝ වාසය කරන්නේය
සඞ්ඛාරෙ ච පජානාති,සංස්කාරයන් දනීද
යෙ ච තත්ථ විජානන්ති,යම් කෙනෙක් මෙය දනිද්ද
පුබ්බෙ ආකිණ්ණො දුක්ඛං න ඵාසු විහාසිං,පෙර මම ගැවසී වසා දුකත් ඇතිව පහසු නැතිව වාසය කළෙමි
මා ආමිසදායාදා,ආමිසය දායාදකොට ඇත්තෝ නොවව්
එවං වුත්තෙ අහං භික්ඛවෙ දණ්ඩපාණිං සක්කං එතදවොචං,මහණෙනි මෙසේ කී කල්හි මම දණ්ඩපාණී ශාක්‍යහට මෙය කීවෙමි
චොදකො භික්ඛු සාධුකං අත්තනාව පච්චවෙක්ඛති.,චෝදනා කරන භික්ෂුවද තමන්ගේ සිතෙහි ඇති වූ නොසතුට ගැන විමසා බැලිය යුතුය.
තෙජං මෙති මඤ්ඤති,තෙජොධාතුව මගේ යයි හඟියි
ආමිසානුග්ගහො ච ධම්මානුග්ගහො ච.,ආමිස අනුග්‍රහය සහ ධර්ම අනුග්‍රහයයි.
යෙ හි වො අරියා විගතලොමහංසා,යම් ඒ ආර්ය කෙනෙක් ලොමු දැහැගැනුම බිය සුලු බව දුරු කළාවූ
යෙනුපට්ඨානසාලා තෙනුපසඞ්කමි,උපස්ථාන ශාලාවට වැඩි සේක
සො ආසවානං ඛයා අනාසවං චෙතොවිමුත්තිං පඤ්ඤාවිමුත්තිං සච්ඡිකත්වා විහරති.,හෙතෙම ආශ්‍රවයන් ක්ෂය කොට කෙලෙස් රහිත සිතේ මිදීම හා ප්‍රඥාවෙන් මිදීම ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට වෙසෙයි.
පද්මංව තොයෙන අලිප්පමානං,පද්මය මෙන් දියෙහි නොඇලෙයි
මච්ඡරියං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා මච්ඡරියං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසං පජහති,මසුරුකම හිත කෙලෙසන්නකැයි මෙසේ දැන හිත කෙලෙසන මසුරුකම දුරු කරයි
අත්තනා ජරාධම්මො සමානො ජරාධම්මෙ ආදීනවං විදිත්වා අජරං අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නිබ්බානං පරියෙසමානො.,"ජරාව ස්වභාවකොට ඇත්තෙක් වුවද, ජරාවට පත්වෙන දේවල් වල ඇති දෝෂය දැක, ජරාවක් නැති, අනුත්තර වූ, යෝගයන්ගෙන් මිදුණු නිවන සොයමින්."
අහං නාගොව සඞ්ගාමෙ චාපතො පතිතං සරං,යුද්ධ භූමියේ දුන්නෙන් විදින සර ඉවසන ඇතු වගේ මම පරුෂ වචන ඉවසන්නෙමි
යො රාගමුදච්ඡිදා අසෙසං භිසපුප්ඵංව සරොරුහං විගය්හ,ජලයේ උපන් නෙළුම් මලක් උදුරන්නාක් මෙන් රාගය මුළුමනින්ම සිඳ දමයි
උරත්තාළිං කන්දති සම්මොහං ආපජ්ජති.,"පපුවට ගසා ගනිමින් හඬයි, මුළාවට පත් වෙයි."
ද්වෙමෙ ධම්මා සද්ධම්මස්ස අන්තරධානාය සංවත්තන්ති.,සද්ධර්මය විනාශ වී අතුරුදන් වීමට කරුණු දෙකක් හේතු වේ.
දුප්පඤ්ඤො,නුවණ නැති පුද්ගලයා
මිච්ඡාදිට්ඨිකා,වැරදි දෘෂ්ටිය ඇති සත්වයෝ
මා නයහෙතු.,න්‍යාය ගැලපීම නිසාම පිළිනොගන්න.
ඉත්ථියා පුරිසස්ස වා,ස්ත්‍රියක හෝ පුරුෂයෙකු හෝ
සුඛස්සාහාරා සොවග්ගිකා සග්ගසංවත්තනිකා.,"සැප ගෙන දෙන, ස්වර්ගය දෙන, සගලොවට මඟ කියන දෑය."
කිලන්තාන පිපාසිතානං උදකං දදාති,පිපාසිතයන්ට ජල දෙයි
තෙ ඛො භික්ඛවෙ සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා සමණෙසු වා සමණසම්මතා බ්‍රාහ්මණෙසු වා බ්‍රාහ්මණසම්මතා.,"මහණෙනි, ඒ ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයෝ ශ්‍රමණයන් අතර ශ්‍රමණයන් ලෙස ද බ්‍රාහ්මණයන් අතර බ්‍රාහ්මණයන් ලෙස ද සම්මත වෙති."
අඤ්ජලිකම්මස්ස ඵලං,වැඳීමේ කර්ම ප්‍රතිඵලය
"අවිවටඤ්චෙව විවරන්ති, අනුත්තානීකතඤ්ච උත්තානීකරොන්ති.",වැසී ඇති ගැඹුරු අර්ථ විවෘත කරමින් අප්‍රකට දෑ ප්‍රකට කරති.
කො ච භික්ඛවෙ රූපානං ආදීනවො,මහණෙනි රූපයන්ගේ දෝෂය (ආදීනවය) කවරේද
අයං වුච්චති අග්ගවතී පරිසා.,මෙය උතුම් පුද්ගලයන්ගෙන් යුක්ත වූ පිරිස ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ.
තෙසං දිවා ච රත්තො ච සදා පුඤ්ඤං පවඩ්ඪති.,ඔවුන්ගේ පින රෑ දවල් සැමදා වැඩෙයි.
"එවඤ්හි තෙ, භික්ඛවෙ, චතුත්ථා මිගජාතා පරිමුච්චිංසු නෙවාපිකස්ස ඉද්ධානුභාවා","මහණෙනි, මේ අයුරින් හතරවන මුව සමූහයා වැද්දාගේ (මාරයාගේ) උපක්‍රම සහ බලයෙන් නිදහස් වූහ."
තානි දිස්වාන කා රති,එවැනි දේ දැක කාම රතිය කෙසේද
ලාභසක්කාරසිලොකප්පටිලාභාය.,ලාභ සත්කාර සහ කීර්තිය ලබා ගැනීම පිණිස.
කිං තෙ ජටාහි දුම්මෙධ කිං තෙ අජිනසාටියා,අඥාන කෙනාට ජටාවලින් මොන ප්‍රයෝජනයද අජින වස්ත්‍රයෙන් මොන ප්‍රයෝජනයද
අස්මීති සති ඉත්ථස්මීති හොති.,"මම වෙමි යි ඇති කල ""මම මෙසේ වෙමි"" යි වෙයි."
කථඤ්ච භික්ඛවෙ අතිධාවන්ති එකෙ,මහණෙනි සමහරු අතිශයයෙන් දුවන්නේ කෙසේද
ලභෙථෙව අත්තමනතං ලභෙථෙව චෙතසො පසාදං,(ඔහු) සතුටු සිත් ඇති බවම ලබයි සිතේ පැහැදීමම ලබයි
එස ධම්මො සනන්තනො,මෙය සදාකාලික ධර්මය
පක්කොදනො දුද්ධඛීරොහමස්මි අනුතීරෙ මහියා සමානවාසො,පැසුණු බත් ඇති දොවූ කිරි ඇති මම මහී නදිය ඉවුරේ සමූහය සමඟ වසමි
චක්ඛුවිඤ්ඤෙය්‍යා රූපා ඉට්ඨා කන්තා,ඇසින් දතයුතු වූ සිත් අලවන්නාවූ රූප
සත්ථන්ති ඛො භික්ඛු අරියායෙතං පඤ්ඤාය අධිවචනං.,"මහණ, ආයුධය යනු ආර්ය ප්‍රඥාවට (නුවණට) නමකි."
ආහු සප්පුරිසො ඉති,එබඳු කෙනා සත්පුරුෂයෙකි
කායසඤ්චෙතනාහෙතු උප්පජ්ජති සුඛදුක්ඛං.,කාය සංචේතනාව හේතුවෙන් සැප දුක් උපදියි.
වුට්ඨී සමතිවිජ්ඣති,වැසි විනිවිද යයි
තයො ච භික්ඛවෙ භද්‍රෙ අස්සාජානීයෙ දෙසෙස්සාමි තයො ච භද්‍රෙ පුරිසාජානීයෙ.,"මහණෙනි, භද්‍ර වූ ආජානීය අශ්වයන් තිදෙනෙකු සහ භද්‍ර වූ ආජානීය පුරුෂයන් තිදෙනෙකු දේශනා කරමි."
තෙ අප්පමත්තා පහිතත්තා,ඔවුන් අප්‍රමාදව සිත යොමු කළ
පියවිප්පයොගං විජිගුච්ඡමානො,වියෝග දුක දකිමින්
වෙදනං ඵරුසං,දැඩි වේදනාවකට
යස්මිං සමයෙ රාජානො ධම්මිකා හොන්ති.,යම් කලෙක රජවරු ධාර්මික වෙත් ද.
උපාසකපරිසා ආනන්දං දස්සනාය.,උපාසක පිරිස ද ආනන්ද තෙරුන් දැකීමට (පැමිණෙයි).
පණ්ඩවං අභිහාරෙසි,පාණ්ඩව පර්වතයට ගියේය
කණ්ටකාපස්සයෙ සෙය්‍යං කප්පෙමි.,කටු යහනෙහි නිදාගනිමි.
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ පඤ්ඤවන්තො අජළා අනෙළමූගා.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම යම් සත්වකෙනෙක් ප්‍රඥාව ඇත්තාහු වෙත්ද, මුළානොවූවාහු වෙත්ද, කෙළතොළු නොවූවාහු වෙත්ද."
පරෙ අදින්නාදායී භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ අදින්නාදානා පටිවිරතා භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ නුදුන් දෙය ගන්නෝ වන්නාහුය අපි නුදුන් දෙය ගැනීමෙන් වැළකුණෝ වන්නෙමුයි
න රජ්ජති නො විරජ්ජති,න ඇලෙයි න ද්වේෂ කරයි
උච්ඡින්නා භවතණ්හා ඛීණා භවනෙත්ති.,"භව තෘෂ්ණාව සිඳලන ලදී, භව රැහැන ක්ෂය විය."
සන්තුට්ඨිපරමං ධනං,ධන අතර සතුට උතුම්ය
තං මං පධානපහිතත්තං,මම වීර්යයට සිත යොමු කළෙමි
හත්ථිප්පභින්නං විය අඞ්කුසග්ගහො,මද වැගිරෙන ඇතු අංකුසයෙන් පාලනය කරනවා වගේ
එතෙ තයො කම්මපථෙ විසොධයෙ,මේ කර්මපථ තුන පිරිසිදු කරන්නේය
අජ්ඣත්තබහිද්ධා වා ධම්මෙසු ධම්මානුපස්සී විහරති,තමන් පිළිබඳවූ හා අනුන් පිළිබඳවූ ධර්මයන් කෙරෙහි ධර්මයන් අනුව බලමින් වාසය කරන්නේය
සබ්බලොකාභිභුං වීරං තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,සියලු ලෝකය මැඩ පවත්වන වීරයා ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
සෙට්ඨො දෙවමනුස්සානං.,දෙවි මිනිසුන්ට ශ්‍රේෂ්ඨ වූයේ වෙයි.
න මෙ දිට්ඨො ඉතො පුබ්බෙ,මට මෙයට පෙර මෙය නොදුටුවෙමි
එතෙසං ගන්ධජාතානං,මෙම සියලු සුවඳවලට වඩා
සුනඛෙහි වා බ්‍යග්ඝෙහි වා දීපීහි වා,බල්ලන් විසින් හෝ ව්‍යාඝ්‍රයන් විසින් හෝ දිවියන් විසින්
"අයං, භන්තෙ, රම්මකස්ස බ්‍රාහ්මණස්ස අස්සමො අවිදූරෙ. රමණීයො, භන්තෙ, රම්මකස්ස බ්‍රාහ්මණස්ස අස්සමො.","""ස්වාමීනි, මේ අසල රම්මක බමුණාගේ ආශ්‍රමය තිබේ. එය ඉතා රමණීය මෙන්ම ප්‍රසාදජනක ස්ථානයකි."""
නත්ථි සමණස්ස ගොතමස්ස උත්තරිමනුස්සධම්මා.,ශ්‍රමණ ගෞතමයන්ට උත්තර මනුෂ්‍ය ධර්ම නැතැයි කියයි.
තස්ස ද්වින්නං ඵලානං අඤ්ඤතරං ඵලං පාටිකඞ්ඛං,ඔහු විසින් දෙයාකාර ඵලයන් අතුරෙන් එක්තරා ඵලයක් ලැබිය යුතුය
සයං න සෙවෙ පසුතං පමත්තං,ඇලුනු පමාවූ අය ඇසුරු නොකරන්න
"සීඝං සීඝං අතිහරාපෙය්‍ය, සීඝං සීඝං කොට්ටාපෙය්‍ය, සීඝං සීඝං ථුසානි උද්ධරාපෙය්‍ය.","වහ වහා ඇතුළට ගෙන්වන්නේය, වහ වහා කොටවන්නේය, වහ වහා දහයියා ඉවත් කරවන්නේය."
කායදුච්චරිතං පජහථ කායසුචරිතං භාවෙථ.,කාය දුසිරිත අත්හැර සුසිරිත වඩන්න.
"කොසජ්ජං, භික්ඛවෙ, මහතො අනත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, අලසකම මහත්වූ අනර්ථය පිණිස පවතී."
අද්ධා තෙ ආයස්මන්තො තයො ධම්මෙ පජහිංසු.,ඒකාන්තයෙන් ඒ ආයුෂ්මතුන් ධර්ම තුනක් අත්හළහ.
කිං නු ඛොම්හි කොධනො කොධහෙතු උපනාහීති,කිමෙක්ද මම ක්‍රෝධ කරමින් වෛර බඳින්නෙක් වෙම්ද කියා
මානත්තදානං පඤ්ඤත්තං.,මානත් දීම පනවන ලදී.
"කතමාහි තීහි? සාඛාපත්තපලාසෙන, තචපපටිකාය, ඵෙග්ගුසාරෙන.","ඒ කවර තුනකින් ද? අතු පතර හා කොළවලින් ද, සිවිය හා පොත්තෙන් ද, එලය හා හරයෙන් ද වැඩෙති."
යෙසං නො නත්ථි කිඤ්චනං,අපට කිසි පළිබෝධයක් නැති නිසා
ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි,ආයස්මන් ආනන්දට අමතා වදාළසේක
පුබ්බෙනිවාසානුස්සතිඤාණාය චිත්තං අභිනින්නාමෙසිං,පෙර විසූ ජාති සිහි කිරීමේ ඥානය (පූර්වෙනිවාසානුස්සති) පිණිස සිත නැමූයෙමි
මාතාපිතු උපට්ඨානං,මවට උපස්ථානයද පියාට උපස්ථානයද
තයො කුසලවිතක්කා,කුසල් සිතිවිලි තුනක් ඇත
අථ ඛො සො ගොපාලකො භගවතා ධම්මියා කථාය සන්දස්සිතො සමාදපිතො සමුත්තෙජිතො සම්පහංසිතො,ගොපල්ලා ධර්ම කථාවෙන් පැහැදිලි වූය සමාදන් වූය තෙදවූය සතුටු වූය
සුඛා සද්ධම්මදෙසනා,සද්ධර්ම දේශනාව සුවය
ඝොරවිසො න ආගතවිසො.,"දරුණු විෂ ඇත, වහා වැදෙන විෂ නැත."
මානං අපරිජානං,මානය පිරිසිඳ නොදැන
යා චායං ඉතරා පජා,අනික් අය ජයගැනීම නොවේ
න කොධනො හොති න කොධාභිභූතො,ක්‍රෝධ නොකරන හා ක්‍රෝධයෙන් මඩිනු නොලබන
සංඛිත්තෙන ච විත්ථාරෙන ච.,ඒවා නම් සංක්ෂේප දේශනාව සහ විස්තර දේශනාව යන දෙකයි.
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං ලහුපරිවත්තං යථයිදං චිත්තං.","මහණෙනි, යම්සේ සිත වහා ඉපිද වහා නැසෙන ස්වභාවද එබඳුවූ අනික් එකම ස්වභාවයකුදු මම නොම දකිමි."
උපාසකෙ නො භවං ගොතමො ධාරෙතු අජ්ජතග්ගෙ පාණුපෙතෙ සරණං ගතෙති.,අද පටන් දිවි හිමියෙන් සරණ ගිය උපාසකයන් ලෙස අපව දරන සේක්වා.
සමණබ්‍රාහ්මණානං න දෙති,ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන්ට නොදෙයි
තතියම්පි ආනන්දො එතදවොච,තුන්වන වරටද ආනන්ද එසේ කීය
"සො තතො චුතො අනාගාමී හොති, අනාගන්තා ඉත්ථත්තං.",ඔහු එතැනින් චුතව අනාගාමී වන අතර නැවත මෙලොවට නොපැමිණෙයි.
අනුපට්ඨිතා චෙව සති උපට්ඨාති,නූපන්නා වූ (පෙර එළඹ නොසිටි) සිහිය උපදියි ද (එළඹ සිටියි ද)
අථ ඛො භගවා තෙසං භික්ඛූනං ඉමං සඞ්ඛියධම්මං විදිත්වා යෙන මණ්ඩලමාළො තෙනුපසඞ්කමි,එකල්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ භික්ෂූන්ගේ මේ කථාව දැන රැස්වී වැඩහිඳි ශාලාව යම් තැනෙකද එතනට පැමිණියෝය
වෙසාරජ්ජප්පත්තො අපරප්පච්චයො සත්ථු සාසනෙ,විශ්වාසයෙන් ස්ථිරවූවා බුදු සසුනෙහි අන්‍යයකු මත නොයැපුණා
සද්ධං ආරද්ධවීරියං,ශ්‍රද්ධාවෙන් යුක්තව වැඩූ වීර්යය ඇති
තක්කරස්ස සම්මා,ඊට අනුව ක්‍රියා කරන්නහුට
අමමො චරෙය්‍ය,මමත්වයෙන් තොරව හැසිරෙන්න
ද්වෙ වස්සානි . එකං වස්සං,අවුරුදු දෙකක් . එක් අවුරුද්දක්
"සා ච නො පවත්තිනී භවිස්සති, සා ච නො ඵාසු භවිස්සති.","එය අපට පවතින්නක් වෙයි, එය අපට පහසුවක් වෙයි."
යෙ ඛො කෙචි සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා ථීනමිද්ධපරියුට්ඨිතා,ථින මිද්ධයෙන් හිතේ ගිලන්කමින් හා චෛතසිකයන්ගේ ගිලන්කමින් මඩනා ලද්දාවූ යම් ඒ ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ
තණ්හාදුතියො පුරිසො දීඝමද්ධාන සංසරං,දිගු කාලයක් සසර සැරිසරන කෙනාට තණ්හාව යහළුවා වේ
ආයස්මා අඤ්ඤාසිකොණ්ඩඤ්ඤො අවිදූරෙ නිසින්නො,ආයුෂ්මත් අඤ්ඤාකොණ්ඩඤ්ඤ තෙරුන් සමීපයේ වැඩහුන්නහ
මානස්ස අතිමානස්ස මදස්ස පමාදස්ස අභිඤ්ඤාය.,"මානය, අතිමානය, මදය හා ප්‍රමාදය අභිඥා මගින් දැනගැනීමට."
සො සුණාති - ‘ඉත්ථන්නාමො කිර භික්ඛු ආසවානං ඛයා. විහරතී’ති.,මෙනම් භික්ෂුවක් රහත් වී වාසය කරන බව හෙතෙම අසයි.
නාමඤ්ච රූපඤ්ච,නාමයද රූපයද යන දෙකය
යදත්තනී ආනිසංසං පස්සති,තමාට ලාභ දක්නේ
ඉදමස්ස දුබ්බණ්ණතාය වදාමි.,මෙය ඔහුගේ දුර්වර්ණ බව යැයි පවසමි.
නාපරං ඉත්ථත්තායාති අබ්භඤ්ඤාසිං,මේ අර්හත්වය පිණිස කළ යුතු වෙනත් යමක් නැතැයි දැනගත්තෙමි
දීඝෙන අද්ධුනා න ඉත්තරං.,දීර්ඝ කාලයකින් මිස කෙටි කලකින් නොවේ.
සුනක්ඛත්තො ලිච්ඡවිපුත්තො,සුනක්ඛත්ත නම් ලිච්ඡවි පුත්‍රතෙම
බහුස්සුතො ආරද්ධවීරියො පඤ්ඤවා හොති.,"බහුශ්‍රුත, වීර්යවන්ත හා ප්‍රඥාවන්ත වෙයි."
තිත්ති කාමෙසු විජ්ජති,කාමයන්හි තෘප්තිය නොලැබේ
සදෙවකස්ස ලොකස්ස,දෙවියන් සමඟ ලෝකයටම
එවං මෙ සුතං එකං සමයං භගවා කොසම්බියං විහරති ඝොසිතාරාමෙ,මා විසින් මෙසේ අසන ලදී එක් සමයෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කොසඹෑ නුවර ඝොසිතාරාමයේ වැඩ වසන සේක
නිබ්බානස්මිං න මඤ්ඤති,පරමදෘෂ්ටධර්ම නිර්වාණය කෙරෙහි තමා පිහිටියේයයි නොහඟියි
අණුමත්තොපි පුඤ්ඤෙන,ස්වල්ප පිනකින්වත්
කායෙන පුග්ගලො,ශරීරයෙන් ක්‍රියා කරන පුද්ගලයා
එවං සන්තො සන්නිවසන්තීති.,සත්පුරුෂයන් එක්ව වාසය කරන්නේ ඔවුනොවුන්ට අවවාද කරගනිමින් මෙලෙසිනි.
අදුක්ඛමසුඛං වා වෙදනං වෙදයමානො,දුක්ද නොවූ සැපද නොවූ වේදනාවක් විඳින්නේ
පඤ්ඤාය මත්තසො කාරී.,ප්‍රඥාවෙහි ප්‍රමාණයකින් (කොටසක්) කරන්නෙක් වෙයි.
එකන්තං වා පසංසිතො,හෝ පූර්ණයෙන්ම ප්‍රශංසා ලබන කෙනෙක්
අනත්තනි අනත්තාති අසුභෙ අසුභන්ති.,අනාත්මය අනාත්ම ලෙස හා අසුභය අසුභ ලෙස (දැකීම නිවැරදිය).
සෙය්‍යථාපි අඤ්ඤෙසං භික්ඛූනං.,අනෙක් භික්ෂූන්ට ඇති වැනි.
ඵුසන්ති ධීරා නිබ්බානං,නුවණැත්තෝ නිවණ ස්පර්ශ කරති
සබ්බධි විප්පමුත්තො,සියල්ලෙන් මිදුණුය
භවිස්සන්ති ධම්මස්ස අඤ්ඤාතාරොති.,ධර්මය අවබෝධ කරගන්නෝ වන්නාහුය.
සඞ්ඝෙ අවෙච්චප්පසාදෙන සමන්නාගතොම්හීති,සංඝයා කෙරෙහි නොසෙල්වෙන පැහැදීමෙන් යුක්ත වෙමියි
අකණ්හඅසුක්කං.,කළු ද නොවූ සුදු ද නොවූ.
පිත්තං සෙම්හඤ්ච වමති,පිති හා සෙම වමනය වේ
අග්ගිහුත්තමුඛා යඤ්ඤා,යාගයන්ට ගිනි පිදීම ප්‍රධාන
යො නාජ්ඣගමා භවෙසු සාරං විචිනං පුප්ඵමිව උදුම්බරෙසු,උදුම්බර ගසේ මල් සොයන්නාක් මෙන් භවයන්හි සාරයක් නොදකී
ද්වෙමා භික්ඛවෙ දිට්ඨියො භවදිට්ඨි ච විභවදිට්ඨි ච,මහණෙනි මේ දෘෂ්ටි දෙකකි සාශ්වත දෘෂ්ටියය (භව දෘෂ්ටිය) හා උච්ඡේද දෘෂ්ටියය (විභව දෘෂ්ටිය) යන දෙකයි
"තීණිමානි, භික්ඛවෙ, සඞ්ඛතස්ස සඞ්ඛතලක්ඛණානි.","මහණෙනි, සංඛත ධර්මයන්ගේ සංඛත ලක්ෂණයෝ තිදෙනෙක් වෙති."
යස්සූභයන්තෙ නත්ථි පණිධී,දෙඅන්තෙහි ආශා නැත
පංසුකෙන ඔකිරන්ති.,පස් වීසි කරති.
මුතං මෙති මඤ්ඤති,මුතය මාගේ යයි හඟියි
න ච මමායෙථ කිඤ්චි ලොකස්මිං,ලෝකයේ කිසිවක් මගේ නොකරයි
"සියා, ආනන්ද, භික්ඛුනො තථාරූපො සමාධිපටිලාභො.","ආනන්ද, භික්ෂුවකට එවැනි සමාධි ලාභයක් විය හැකිය."
එස මග්ගො විසුද්ධියා,මෙය විසුද්ධියට මගයයි
විභත්තා භාගසො මිතා,කොටස් වශයෙන් සැකසී ඇත
ඛිප්පඤ්හි වෙති අසතං සමාගමො.,අසත්පුරුෂයන්ගේ ඇසුර වහා වෙනස් වේ.
කො නු ඛො ආවුසො ඉමෙසං ද්වින්නං රාජූනං මහද්ධනතරො වා,ඇවැත්නි මේ රජවරුන් දෙදෙනාගෙන් කවරෙක් වැඩි ධනය ඇතිද
උදකඤ්හි නයන්ති නෙත්තිකා,දිය ගෙනයන්නෝ දිය මාර්ගයෙන් ගෙනයති
මලා වෙ පාපකා ධම්මා,පව්කාර ධර්ම මලක්ම වේ
පටිච්ඡන්නකම්මන්තස්ස ද්වින්නං ගතීනං අඤ්ඤතරා ගති.,රහසිගතව පව් කරන පුද්ගලයා හට උපත ලැබීමට ගති දෙකක් උරුම වෙයි.
යෙන බෙලුවලට්ඨිකා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි,තරුණ බෙලි රුක හා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙක්හි ද එතැනට පැමිණියේය
අනුපාදිසෙසාය නිබ්බානධාතුයා පරිනිබ්බුතො.,අනුපාදිශේෂ නිවනින් මෙහි දී පිරිනිවන් පෑ සේක.
මක්ඛගරු න සද්ධම්මගරු.,ගුණමකුකමට ගරු කරන සද්ධර්මයට ගරු නොකරන පුද්ගලයා.
භාවනාමයං පුඤ්ඤකිරියවත්ථු,භාවනාවෙන් කරන පින් කිරීමකි
නච්ච ගීත වාදිත විසූකදස්සනා වෙරමණී සික්ඛාපදං සමාදියාමි,නැටුමෙන් ගැයුමෙන් වැයුමෙන් විසුළු දැක්මෙන් වැළැක්මවූ සිල්පදය මැනවින් ගනිමි
දිට්ඨෙව ධම්මෙ පරිනිබ්බායන්තී.,මෙලොවදීම පිරිනිවන් පාති.
භවපච්චයා ජාති,භවය හේතු කොට ජාතිය උපදේ
පණ්ඩිතොති පවුච්චති,ඒකයි පණ්ඩිතයා කියලා කියන්නේ
විඤ්ඤාණඤ්චායතනං විඤ්ඤාණඤ්චායතනතො සඤ්ජානාති,විඤ්ඤාණඤ්චායතන වැසි දෙවියන් විඤ්ඤාණඤ්චායතන වැසි දෙවියන් වශයෙන් හඟියි
මුතං මෙති න මඤ්ඤති,මුතය මාගේයයි නොහඟින්නාහ
බ්‍රහ්මං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,බ්‍රහ්මයාට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැතිකිරීමෙන් වීතමොහවූ බැවිනි
නෙව සගවචණ්ඩො නො පරගවචණ්ඩො.,සිය පිරිසටත් පිට පිරිසටත් දෙකට ම සැර නැත.
අයඤ්චරහි තෙසං භික්ඛූනං අන්තරාකථා හොති විප්පකතා,මෙම අතුරු කථාව එතැනදී අවසන් නොවී ඉතිරි විය
අපරිපූරං වා පරිපූරෙස්සාමි.,අසම්පූර්ණ වූ දෙය සම්පූර්ණ කරන්නෙමි.
නාතිකාළී නාච්චොදාතා,ඉතා කළු නොවූ ඉතා සුදු නොවූ
පංසුකූලධරං ජන්තුං කිසං ධමනිසන්ථතං,පංසුකූල දරන කෘශ නහර පෙනෙන කෙනා
විතිණ්ණපරලොකස්ස,පරලොව පිළිබඳ ලැජ්ජාව නැති අයෙකුට
ධොනෙන න සක්ඛසි සම්පයාතවෙ,ක්ෂීණාශ්‍රවයා සමඟ තරග කළ නොහැක
ඉමෙ සාලී ඉමෙ වීහී ඉමෙ මුග්ගා,මේ හැල්ය මේ මහ වීය මේ මුංය
නභඤ්ච පථවී ච සුවිදූරවිදූරෙ.,අහස හා පොළොව ඉතා දුරය.
"ඉමෙහි ඛො, භික්ඛවෙ, තීහි ඨානෙහි කථා පවත්තිනී හොතීති.","මහණෙනි, මේ කරුණු තුන නිසා කථාව පවතින්නී වෙයි."
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ ධාතානං ධම්මානං අත්ථං උපපරික්ඛන්ති.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම යම් සත්වකෙනෙක් ධාරණය කරණලද්දාවූ ධර්මයන්ගේ අර්ථය පරීක්ෂා කෙරෙත්ද, ඒ සත්වයෝ ස්වල්ප වෙත්."
සල්ලපිතපුබ්බඤ්ච,කථාකළ පරිදිද
ඤාණදස්සනවිසුද්ධි යාවදෙව අනුපාදාපරිනිබ්බානත්ථා.,ඒ ඥානය ලබාගන්නේ උපාදාන රහිතව පිරිනිවන් පෑම (නිවන) සඳහාමයි.
යදා හවෙ පාතුභවන්ති ධම්මා,යම් වේලාවේ ධම්මයන් පැහැදිලිව ප්‍රකාශ වේද
සිඞ්ඝාණිකා ච නාසතො,නාසයෙන් සොටු ගලා යයි
ආසත්තිමකුබ්බමානො,ඇලීම නොකරමින්
සම්මාආජීවො සම්මාවායාමො සම්මාසති සම්මාසමාධි,නිවැරදි ජීවිකාවය නිවැරදි උත්සාහය නිවැරදි සිහිය නිවැරදි සමාධිය යන අටය
අමක්ඛී භවිස්සාමි අපළාසී,මකු ගුණ නැත්තෙක් හා යුගග්‍රාහ නැත්තෙක් වන්නෙමි
භවෙසනා,භව සෙවීම
තං මක්ඛං සම්මදඤ්ඤාය පජහන්ති විපස්සිනො,විදසුන් නැණ ඇති පණ්ඩිතයෝ එම මක්ඛය මනාව දැන පහ කරති
නනු මයා මොඝපුරිස අනෙකපරියායෙන අන්තරායිකා ධම්මා අන්තරායිකා වුත්තා?,"හිස් පුරුෂය, මා විසින් නොයෙක් ආකාරයෙන් අන්තරායකර ධර්ම අන්තරායකර යැයි කියන ලද්දේ නොවේ ද?"
අත්ථො නත්ථි ජනං ලපෙතවෙ,මිනිසුන් සමග කතා කරවීමට අවශ්‍ය වැඩක් නැත
ජාතිනිරොධා ජරාමරණනිරොධො,ජාතිය නැතිකිරීමෙන් ජරා මරණයන්ගේ නැතිවීම වෙයි
"මනසි කාතුම්පි මෙ එසා භික්ඛවෙ දිසා න ඵාසු හොති, පගෙව ගන්තුං!","ඒ දිශාව මෙනෙහි කිරීමටවත් මට පහසු නැත, එහි යාම ගැන කිනම් කතා ද."
චතුපඤ්හස්ස කුසලො ආහු භික්ඛුං තථාවිධං.,එබඳු භික්ෂුව ප්‍රශ්න සතරෙහි ම දක්ෂයෙකි.
තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා නන්දො භගවතො භාතා මාතුච්ඡාපුත්තො හොති,එම කාලයේ ආයස්මන් නන්ද තෙම භග්‍යවතුන් වහන්සේගේ සහෝදරයාත් මවගේ සහෝදරියගේ පුත්‍රයාත් වෙයි
වෙදනානඤ්ච සම්භවං,වේදනා උපදින හේතු ද හඳුනාගනී
භමකාරන්තෙවාසී වා,ලියන වඩුවෙකුගේ අතවැස්සෙක් හෝ
කථං ලොකං අවෙක්ඛන්තං,ලෝකය කෙසේ බලනවිට
විරතො මෙථුනා ධම්මා,මෛථුනයෙන් වෙන්වෙන්න
අබ්‍යාබජ්ඣංයෙව වෙදනං වෙදෙති,නිදුක් වූම (වෙහෙස රහිත වූ) වේදනාවක් විඳියි
භවාය විභවාය න තණ්හා,භව හෝ විභව ගැන තණ්හාව නැත
කතානි අකතානි ච,තමන් කළ සහ නොකළ දේ බලන්න
පුරක්ඛතා සන්ති අවීවදාතා,තෘෂ්ණා දෘෂ්ටි පෙරටු කරයි
මා භබ්බරූපතාය.,කියන තැනැත්තාගේ දක්ෂ පෙනුම නිසා පිළිනොගන්න.
විඤ්ඤාණකසිණං භාවෙති.,"විඤ්ඤාණකසිණය වඩාද,"
මනසා සංවුතා ධීරා,සිතින්ද සංවර වූවෝ
මාරබන්ධනා අමුත්තා,මාර බන්ධනයෙන් නොමිදෙයි
අත්තනො උපසමං පච්චවෙක්ඛමානො,තමාගේ කෙලෙස් සන්සිඳීම මෙනෙහි කරමින් සිටියේය
බහුස්සුතො හොති භාසිතස්ස අත්ථං ජානාති.,"බහුශ්‍රුත වෙයි, වදාළ දේහි අර්ථය දනියි."
සො කිර භන්තෙ ගොපාලකො අඤ්ඁතරෙන පුරිසෙන සීමන්තරිකාය ජීවිතා වොරොපිතො,එම ගොපල්ලා එක් පුද්ගලයෙකු විසින් සීමා අතරදී ජීවිතයෙන් තොර කරන ලදී
සීලබ්බතෙනාපි වදන්ති සුද්ධිං,සීල ව්‍රතයෙන්ද ශුද්ධිය කියති
චතූහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො යථාභතං නික්ඛිත්තො එවං සග්ගෙ.,කරුණු හතරකින් යුක්ත වූ තැනැත්තා ස්වර්ගයට යයි.
ධම්මා සඞ්ඛතා අසඞ්ඛතා විරාගො තෙසං අග්ගො.,සංඛත හෝ අසංඛත ධර්ම අතර විරාගය (නිවන) අග්‍ර වේ.
බ්‍යාපාදවිතක්කො අන්ධකරණො,ක්‍රෝධ සිතුවිල්ල නුවණ අඳුරු කරයි
කො නು ඛො ආවුසො සිප්පං ජානාති,ඇවැත්නි කවරෙක් ශිල්පය දනීද
සාඨෙය්‍යං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො,සඨබව (කෛරාටිකකම) හිත කෙලෙසන්නකි
නාගො ලතංව දාලයිත්වා,වැල කඩා දමන ඇතා මෙන්
මාතු ච පිතු ච.,මව සහ පියා යන දෙදෙනා එම පුද්ගලයෝ වෙති.
රථියාය රථියං,වීදියෙන් වීදියට
"යෙසං කායගතාසති පරිභුත්තා, අමතං තෙසං පරිභුත්තං.","යමෙකු කායගතාසතිය පරිභෝග කළේද, ඔහු නිර්වාණය පරිභෝග කළේය."
වීණා කච්ඡා අභස්සථ,වීණාව කිසිල්ලෙන් වැටුණි
අන්තමිදං ජීවිකානං පිණ්ඩොල්‍යං,පිඩු සෙවීම ජීවිකාවේ අවසන් මාර්ගයකි
බහුජනහිතාය ලොකානුකම්පාය.,බොහෝ දෙනාගේ හිත පිණිස සහ ලොවට අනුකම්පා පිණිස.
එවමාවුසොති ඛො තෙ භික්ඛූ ආයස්මතො සාරිපුත්තස්ස පච්චස්සොසුං,එසේය ඇවැත්නි කියා ඒ භික්ෂූහු ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේට උත්තර දුන්හ
සාමං වා පරෙ වා අභිසඞ්ඛරොති.,තමා හෝ අනුන් හෝ සංස්කාර රැස් කරයි.
න ඛො පනාහං අපරිසුද්ධමනොකම්මන්තො,මම වනාහි අපිරිසිදු සිතිවිලි ඇතිව වන සේනාසන සේවනය නොකරමි
සාලවනං අපරෙන සමයෙන වුද්ධිං විරූළ්හිං වෙපුල්ලං ආපජ්ජෙය්‍ය,ඒ සල් වනය පසු කලෙක වෘද්ධියට හා මහත් බවට පැමිණෙන්නේය
ඉමිනා දුතියෙන ඨානෙන ථෙරා භික්ඛූ පාසංසා භවන්ති,මේ දෙවෙනි කාරණයෙන් ස්ථවිර භික්ෂූහු පැසසිය යුත්තෝ වෙත්
තදාහං කුසලො දාරුවඞ්කානං දාරුදොසානං දාරුකසාවානං.,"එකල මම ලීවල ඇදකුද, දෝෂ හා කහට පිළිබඳ දක්ෂයෙක් වීමි."
වත්ථානි කිලිස්සන්ති,වස්ත්‍ර කිලිටි වේ
මුතෙ අමුතවාදී හොති.,වින්ද දෙය නොවින්දෙමි යි පවසයි.
යෙනිමෙසං ද්වින්නං පුග්ගලානං අනඞ්ගණානංයෙව සතං,කෙලෙස් රහිතවූ මේ පුද්ගලයන් දෙදෙනා අතුරෙන්
චොරා වා හරන්ති,සොරු පැහැර ගනිති
උජුං කායං පණිධාය,ශරීරය කෙළින් පිහිටුවා ගෙන
එවමෙව ඛො භික්ඛවෙ. දුග්ගහිතත්තා ධම්මානං,"මහණෙනි, එලෙසම ධර්මය ද වරදවා ග්‍රහණය කර ගැනීමෙන් අවැඩ හා දුක් ඇති වේ"
කපණො විය ඣායති,දුප්පත් කෙනෙකු මෙන් දුක් විඳි
මුසාවාදිස්ස ජන්තුනො,බොරු කියන සත්වයෙකුට
ඤත්වා ධම්මං අනිස්සිතො,ධර්මය දැන ඇසුරු නොකරයි
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ සංවිග්ගා යොනිසො පදහන්ති.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම යම් සත්ව කෙනෙක් සංවේගයට පැමිණියාහු නුවණීන් වීර්‍ය්‍යය කෙරෙත්ද, ඒ සත්වයෝ ස්වල්පවෙත්."
පරෙ සඨා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ අසඨා භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ කෛරාටික වන්නාහුය අපි කෛරාටික නුවූවෝ වන්නෙමුයි
පූජිතො අපචිතො ලාභී චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං,පූජා සහ සැලකිලි ලබන සේක සහ සිවුරු පිණ්ඩපාත සෙනාසන ගිලන්පස බෙහෙත් පිරිකර ලබන සේක
උච්ඡින්ද සිනෙහමත්තනො,තමාගේ සිනෙහය කපා දමන්න
න හෙව ඛො ඛිප්පනිසන්තී හොති.,ධර්මය වහා අවබෝධ කරගැනීමේ හැකියාව නැත.
පහූතවිත්තො පුරිසො,බොහෝ ධනය ඇති මිනිසා
සක්කඤ්ච ඉන්දං පිරිවරා,සක්ක දෙවියන් පිරිවරා සිටියහ
අද්දසා ඛො භගවා ආයස්මන්තං මහාමොග්ගල්ලානං,භග්‍යවතුන් වහන්සේ මහාමොග්ගල්ලාන තෙරුන් වහන්සේ දුටු සේක
හිරිං තරන්තං,ලජ්ජාව ඉක්මවයි
"යෙන අනුප්පන්නා වා කුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා වා කුසලා ධම්මා භිය්‍යොභාවාය වෙපුල්ලාය සංවත්තන්ති යථයිදං, භික්ඛවෙ, සම්මාදිට්ඨි.","මහණෙනි, යම් සම්‍යක් දෘෂ්ටියක් නිවැරදිසේ දැනීමක් කරනකොටගෙන නූපන්නාවූ කුශලධර්මයෝත් උපදිද්ද. උපන්නාවූ කුශලධර්මයෝත් වැඩීමට හා විශාලත්වයට පැමිණෙත්ද,"
සංකිලෙසිකානි පොනොභවිකානි.,කිලුටු කරන (කෙලෙස් සහිත) පුනර්භවය ඇති කරන.
පස්සථ නො තුම්හෙ තං දිට්ඨිනිස්සයං?,තොපි එබඳු වූ (නිවැරදි) දෘෂ්ටියක් දක්නහුද?
එවරූපස්සාහං ථෙරස්ස භික්ඛුනො න වණ්ණං භණාමි.,මෙබඳු ස්ථවිර භික්ෂුවකගේ ගුණ මම වර්ණනා නොකරමි.
සුතං අභිනන්දති,සුතය ආත්මය වශයෙන් සිතා ආශාවෙන් සතුටු වෙයි
"කො ච, භික්ඛවෙ, කාමානං ආදීනවො?","මහණෙනි, කාමයන්ගේ ආදීනවය (දෝෂය) කුමක්ද?"
අක්කොධනො ලොභපාපං,කෝප නැති ලෝභ පාප දුරු කරයි
අනෙකධාතුපටිවෙධො හොති.,නොයෙක් ධාතූන්ගේ ලක්ෂණ දැනගැන්ම වේ.
ඉති කම්මක්ඛයා දුක්ඛක්ඛයො.,මෙසේ කර්ම ක්ෂය වීමෙන් දුක ක්ෂය වෙයි.
ඛයං දුක්ඛස්ස පාපුණෙ,දුක්ඛක්ෂයයට පැමිණෙයි
යථා ජානෙමු තෙ කසිං,අපට ඔබගේ කෘෂිය දැනගැනීමට ඉඩ දෙන්න
නානාදිට්ඨිනිස්සයනිස්සිතා,නොයෙක් මත පදනම්වලට ඇලී සිටිති
"ඉත්ථිරසො, භික්ඛවෙ, පුරිසස්ස චිත්තං පරියාදාය තිට්ඨතීති","මහණෙනි, ස්ත්‍රි රසය පුරුෂයාගේ සිත හාත්පසින් අල්වාගෙණ සිටී."
දූරෙ විවෙකා හි තථාවිධො සො,එවන් අය විවේකයෙන් දුරස්ව ඇත
"අනිවත්ති භවිස්සාමි, බ්‍රහ්මචරියපරායණොති.",ආපසු නොහැරෙන බ්‍රහ්මචර්යාව පරම කොට ඇත්තෙක් වන්නෙමි.
පටිඤ්ඤාතකරණං පඤ්ඤත්තං.,පටිඤ්ඤාතකරණය පනවන ලදී.
කපීව සාඛං පමුඤ්චං ගහායං,වඳුරා අත්තක් අත්හැර අනිකක් ගන්නාසේ
සරභො පරිබ්බාජකො තුණ්හීභූතො මඞ්කුභූතො පත්තක්ඛන්ධො නිසීදි.,"සරභ පරිබ්‍රාජකයා ඔද බිඳී, කරබාගෙන, නිශ්ශබ්දව හිඳගත්තේය."
දුප්පඤ්ඤඑළමූගසන්දොසහෙතු,නුවණ නැති බව හා කෙලෙතොලු බව යන තමන්ගේ දෝෂ හේතුවෙන්
පඤ්චමත්තානි භික්ඛුසතානි අනුප්පත්තානි භගවන්තං දස්සනාය,පන්සියයක් පමණ භික්ෂූහු භග්‍යවතුන් වහන්සේ දක්නට පැමිණියාහ
යං කිඤ්චි සිථිලං කම්මං,ලිහිල්ව කරන ඕනෑම කර්මයක්
තෙ විද්දසුනො තෙ අනනුරුද්ධඅප්පටිවිරුද්ධා තෙ නිප්පපඤ්චාරාමා නිප්පපඤ්චරතිනො,ඔවුහු නුවණැතියෝය නොඇලුණු නොගැටුණු සිත් ඇත්තෝය ප්‍රමාදයෙන් තොර වූවෝය
තෙන දුබ්භික්ඛං හොති දුස්සස්සං සෙතට්ඨිකං සලාකාවුත්තං.,"එයින් සාගත ඇති වී, ගොවිතැන් පාළු වී, බොල් කරල් ඇති වෙයි."
බහුඤ්ච පුඤ්ඤං පසවති.,බොහෝ පින් ද රැස් කරයි.
අතාරි සො ජාතිජරං,ඔහු ජාති ජරාව එතර කළේය
භවදිට්ඨියා තෙ පටිවිරුද්ධා,ඔවුහු සාශ්වත දෘෂ්ටියට (භව දෘෂ්ටියට) විරුද්ධ වෙති
පිණ්ඩාය අභිහාරෙසි,පිඬු පිණිස හැසුරුණේය
පුනප්පුනං දුක්ඛමුපෙති,නැවත නැවත දුකට යයි
අට්ඨානං අනවකාසො.,"සිදු විය නොහැක්කකි, ඉඩක් නැත්තකි."
මානො දුග්ගතිගමනීයො,මානය දුගතියට ගෙන යයි
නත්ථි කිඤ්චීති පස්සතො,කිසිවක් නැතැයි දකින
ලාභී චෙව සමථස්ස ලාභී ච විපස්සනාය.,සමථය සහ විපස්සනාව යන දෙක ම ලබන්නෙකි.
සහස්සං බ්‍රහ්මලොකානං.,බ්‍රහ්ම ලෝක දහසකි.
පහු සන්තො න භරති,පොහොසත් වුවත් සලකන්නේ නැත
යෙභුය්‍යෙන කාමෙසු සත්තෙ,බොහෝ දෙනා කාමයන්හි ඇලී සිටින බව
ධම්මං දෙසෙති කල්‍යාණං,ඔහු යහපත් ධර්මය දේශනා කරයි
උප්පන්නො වා කාමාසවො පවඩ්ඪති,උපන්නාවූ කාමාශ්‍රවය වැඬේද
න ඛො පනාහං අභිජ්ඣාලු කාමෙසු තිබ්බසාරාගො,මම වනාහි අධික ලෝභ ඇතිව වන සේනාසන සේවනය නොකරමි
පඤ්ච ඛො ඉමා සාරිපුත්ත ගතියො,ශාරීපුත්‍රය මේ ගති පසෙකි
චතුත්ථී තණ්හා පවුච්චති,සතරවැනි සෙනාව තණ්හාව
අයං ඛො භික්ඛවෙ එකධම්මො භාවිතො බහුලීකතො උභො අත්ථෙ සමධිගය්හ තිට්ඨති,මහණෙනි මේ එක ධර්මය වඩා නැවත නැවත කරන විට දෙවැඩම ලැබේ
චිත්තං න විමුච්චතීති ඉදං තෙ කුක්කුච්චස්මිං.,සිත නොමිදෙයි යන මේ කනස්සල්ල ඔබගේ කුක්කුච්චයයි.
ඔවදෙය්‍යානුසාසෙය්‍ය,අවවාද කර අනුශාසනා කරයි
භගවතො සන්තිකෙ අත්ථං ආජානිස්සාම,භාග්‍යවතුන් අසලින් අර්ථය විමසමු.
අදලිද්දොති තං ආහු අමොඝං තස්ස ජීවිතං.,"ඔහු දිළින්දෙක් නොවේ, ඔහුගේ ජීවිතය සාර්ථකය."
ධම්මං කායෙන පස්සති,ජීවිතයෙන්ම ධර්මය දකින්නේද
"අප්පමත්තිකා එසා, භික්ඛවෙ, පරිහානි යදිදං භොගපරිහානි","මහණෙනි, යම් සම්පත් පිරිහීමක් වේද, ඒ මේ පිරිහීම සුලුවේ."
සද්ධම්මගරුතා න කොධගරුතා.,සද්ධර්මය ගරු කිරීම හා ක්‍රෝධය ගරු නොකිරීමයි.
යං නිස්සයතො න උප්පජ්ජෙය්‍යුං සොකපරිදෙව.,"එය ඇසුරු කිරීමෙන් ශෝකය, වැලපීම ඇති නොවේ නම්."
සඤ්ඡින්නපත්තො යථා කොවිළාරො,පත් වැටුණු ගසක් මෙන්
පඤ්ච චෙතසොවිනිබන්ධා අසමුච්ඡින්නා,සිතෙහි බැඳීම් පහක් මුලිනුපුටා නොදමන ලද්දේද
චොරොපි කම්මුනා හොති,හොරෙක් කර්මයෙන් වේ
කස්ස ඛො නාම ත්වං මොඝපුරිස මයා එවං ධම්මං දෙසිතං ආජානාසි?,"හිස් පුරුෂය (මොඝපුරිස), මා කාහට මෙබඳු ධර්මයක් දේශනා කළ බව තෝ දන්නෙහි ද?"
ඡන්දො නු ලොකස්මිං කුතොනිදානො,ලෝකයේ ඡන්දය කොහින් උපදිනද
යඤ්ඤෙන සුද්ධීති.,යාගයෙන් ශුද්ධිය ලැබේ යයි කියති.
පූජා ච පූජනෙය්‍යානං,පිදියයුත්තන් පිදීමද
න සමිඤ්ජන්ති පණ්ඩිතා,පණ්ඩිතයෝ කම්පා නොවෙති
උසභො සුඤ්ඤාය ගොසාලාය ගම්භීරං නදිතබ්බං මඤ්ඤති.,වෘෂභයෙකු නැති හිස් ගවගාලක සිටින ගොනෙකු තමා ගම්භීර ලෙස නාද කරතැයි සිතයි.
බහිද්ධා වා ධම්මෙසු ධම්මානුපස්සී විහරති,අනුන් පිළිබඳවූ ධර්මයන් කෙරෙහි ධර්මයන් අනුව බලමින් වාසය කරන්නේය
යතො ච භික්ඛුං අමනාපා වචනපථා ඵුසන්ති අථ භික්ඛු සොරතොති වෙදිතබ්බො,යම් දිනක අමනාප වචන අසන්නට ලැබුණු විටත් (ඉවසන්නේ නම්) ඔහු සැබෑ ශාන්ත කෙනෙකු බව දත යුතුයි
ජනො ජනස්මිං පටිබන්ධචිත්තො,ජනතාව ජනතාවම කෙරෙහි බැඳී ඇති සිතක් ඇත්තේය
එතමහං බ්‍රාහ්මණ උපට්ඨිතස්සතිතං අත්තනි සම්පස්සමානො,බ්‍රාහ්මණය මේ එළඹ සිටි සිහි ඇති බව තමා කෙරෙහි දක්නාවූ මම
ආචික්ඛති දෙසෙති පඤ්ඤාපෙති පට්ඨපෙති විවරති විභජති උත්තානීකරොති.,පවසති දේශනා කරති පනවති පිහිටුවති විවරණය කරති බෙදා දක්වති ප්‍රකට කරති.
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ ලභන්ති තථාගතප්පවෙදිතං ධම්මවිනයං සවනාය.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම සම් සත්වකෙනෙක් තථාගතයන් වහන්සේ විසින් දෙසනලද ධර්මවිනය ශ්‍රවණය කරන්ට ලබත්ද ඒ සත්වයෝ ස්වල්පවෙත්."
රූපෙ ස්නෙහං න කුබ්බයෙ,රූපයට ඇල්ම නොකරන්න
ඔරොපයිත්වා ගිහිබ්‍යඤ්ජනානි එකො චරෙ ඛග්ගවිසාණකප්පො,ගිහි ලකුණු ඉවත් කර තනිව හැසිරෙයි
නයිදං සුකරං අගාරං අජ්ඣාවසතා බ්‍රහ්මචරියං චරිතුං,ගිහිගෙයි වසමින් බඹසර සම්පූර්ණයෙන් පවත්වන්න පහසු නැත
රූළ්හතිණෙ චරන්ති ගාවො,ගවයෝ තණ කති
සමාධිසම්බොජ්ඣඞ්ගො,සමාධි (සිතේ ඒකග්‍රතාව) සම්බොජ්ජඩ්ගය
වජ්ජීසු අනුපුබ්බෙන චරමානා යෙන වග්ගුමුදා නදී තෙනුපසඞ්කමිංසු,වජ්ජි රටේ යමින් වග්ගුමුදා නදිය වෙත පැමිණියහ
ඡන්දරාගප්පහානං,ආශාව (ඡන්දරාගය) සහමුලින්ම දුරු කිරීම
තෙ තත්ථ සාකභක්ඛාපි. වනමූලඵලාහාරා යාපෙසුං,"ඔවුහු වනයේ කොළ වර්ග, ඌරුහල්, තණකොළ සහ වන මුල් වර්ග අනුභව කරමින් ජීවත් වූහ."
රත්තචිත්තා භවාභවෙ,භවයේ ඇලුණු සිත් ඇත
වදෙථ ජච්චන්ධා කීදිසො හත්ථීති,ජාත්‍යන්ධයෙනි ඇතා කෙබඳුද කියව් යැයි රජා කීවේය
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං අභාවිතං අපාතුභූතං මහතො අනත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, චිත්තං.","මහණෙනි, යම්සේ සිත නොවඩන ලද්දේ සංසාරයෙන් වෙන්වීම පිණිස පහළ නොවූයේ මහත්වූ අනර්ථය පිණිස පවතීද, එබඳුවූ අනික් එකම ස්වභාවයකුදු මම නොම දකිමි."
වත්ථිකොසං අභිනිබ්භිජ්ජ ජායන්ති,ගර්භකොෂය (වැදෑමහ) බිඳගෙන උපදිත්ද
කථං පකාරො තව ආමගන්ධො,ඔබගේ ආමගන්ධය කුමක්ද
ආහාරනෙත්තිප්පභවං නාලං තදභිනන්දිතුං,ආහාරය සහ තෘෂ්ණාවෙන් පවත්න මේ සකස් දෑ රස කර ගන්න සුදුසු නොවේ
සචෙ නෙසං පටිග්ගාහකා අස්සු,ඔවුන්ට පිළිගන්නා අය සිටී නම්
කායම්හා සෙදජල්ලිකා,කයෙහි දහදිය ගලයි
දොසො නිදානං කම්මානං සමුදයාය.,ද්වේෂය කර්මයන් හටගැනීමට හේතුවකි.
අරියධම්මෙ අකොවිදෙ,ආර්ය ධර්මය නොදන්නා අය
සුප්පවාසා භන්තෙ කොලියධීතා භගවතೊ පාදෙ සිරසා වන්දති,ස්වාමීනි සුප්පවාසා කොලියධීතා භග්‍යවතුන් වහන්සේගේ පාද වඳින්නීය
ඨානං විජ්ජති.,සිදුවිය හැකි කරුණකි (විද්‍යමාන වේ).
පටිසඞ්ඛා යොනිසො පස්සද්ධිසම්බොජ්ඣඞ්ගං භාවෙති,නුවණින් සලකා පස්සද්ධි සම්බොද්‍ධ්‍යංගය වඩයි
තත්‍රාපි තෙ ඵග්ගුන එවං සික්ඛිතබ්බං. මෙත්තචිත්තො න දොසන්තරොති,"එහිදී ද තොප. ""මාගේ සිත නොපෙරළේවා, ලාමක වචන නොකියමි, මෛත්‍රී සිත් ඇත්තේ වාසය කරමි""යි හික්මිය යුතුයි"
මොහක්ඛයො,ඔහුගේ මෝහය ක්ෂය වී ඇත
මජ්ඣෙ මන්තා න ලිප්පති,මැද නුවණින් නොගැලෙන්නේ කවරෙක්ද
අවිජ්ජානිවුතා පොසා අන්ධභූතා අචක්ඛුකා.,අවිද්‍යාවෙන් වැසුණු මිනිස්සු අන්ධ වූවන් මෙන් නුවණැස නැතිව වෙසෙති.
රුණ්ණමිදං භික්ඛවෙ අරියස්ස විනයෙ යදිදං ගීතං.,"මහණෙනි, ආර්ය විනයෙහි යම් ගී කීමක් ඇද්ද මෙය හැඬීමකි."
"දස්සනකාමො සීලවතං, සද්ධම්මං සොතුමිච්ඡති.","සිල්වතුන් දැකීමට කැමති වෙයි, සද්ධර්මය ඇසීමට රුචි වෙයි."
පෙසුණෙය්‍යෙ නො යුතො,කේළාම් කීමෙහි නොයෙදේ
සන්දිට්ඨිපරාමාසි-ආධානග්ගාහි-දුප්පටිනිස්සග්ගිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අසන්දිට්ඨිපරාමාසි-අනාධානග්ගාහි-සුප්පටිනිස්සග්ගිතා හොති පරිනිබ්බානාය,තමන්ගේම දෘෂ්ටිය ගෙන සිටින්නාවූ එම දෘෂ්ටියම තදින් අල්ලාගෙන සිටින්නාවූ එයින් වෙන් කිරීම දුෂ්කරවූ පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස තමන්ගේ දෘෂ්ටියම නොගන්නාවූ එය තදින් අල්ලානොගන්නාවූ සුවසේ දුරලිය හැකි දෘෂ්ටි ඇති බව එයින් වෙන්කිරීම පහසු බව ඇත්තේය
කතමො පනාවුසො ආසවො,ඇවැත්නි ආශ්‍රවයෝ කවරහුද
මිච්ඡාසමාධිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සම්මාසමාධි හොති පරික්කමනාය,වැරදි සමාධි ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට හරි සමාධිය ඇත්තේය
න තිට්ඨභද්දන්තිකො,සිටුව වහන්සැයි කී කල්හි නොපිළිගන්නෙක් වීමි
කාකොව සෙලමාසජ්ජ,කපුටා ගලට ආසන්නව මෙන්
අහං වො පාටිභොගො අනාගාමිතායා,මම තොපට අනාගාමි බවට ඇප වෙමි
පාණාතිපාතා වෙරමණී-සික්ඛාපදං සමාදියාමි,සතුන් මැරීමෙන් වැළැක්මවූ සිල්පදය මැනවින් ගනිමි
තිස්සො නිස්සරණියා ධාතුයො,නිස්සරණයට ඇති ධාතු තුනක් ඇත
ඉදම්පි ධම්මෙ රතනං පණීතං,මේ කරුණින්ද ධර්මය උතුම් රත්නයයි
තං ජීවං තං සරීරං ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤන්ති,ජීවයත් සිරුරත් එකම දෙය මේම සත්‍යය අනිත්වාද බොරුය කියති
තත්‍ර තත්‍ර විඛණෙය්‍ය තත්‍ර තත්‍ර විකිරෙය්‍ය,"ඒ ඒ තැන සාරන්නේය, ඒ ඒ තැන පස් විසුරුවා හරින්නේය"
යාත්‍රා ච මෙ භවිස්සති අනවජ්ජතා ච ඵාසුවිහාරො ච,මාගේ ශරීර පැවත්මද වන්නේය සැප විහරණයද වන්නේයයි සලකා
කිඤ්ච මෙ පහිතත්තස්ස,මෙම සිත යොමු කළ මට
ආවාසෙන සුද්ධීති.,වාසයෙන් (විසීමෙන්) ශුද්ධිය ලැබේ යයි කියති.
"නාහං භබ්බො එතරහි, කාමානි පටිසෙවිතුං.",මම දැන් කාමයන් සේවනය කිරීමට සුදුසු නොවෙමි.
නිද්දං න බහුලීකරෙය්‍ය,නින්ද බහුල නොකරයි
පුග්ගලො උත්තානො හොති ගම්භීරොභාසො.,අවබෝධය නැතත් බාහිරින් ගැඹුරු පෙනුමක් ඇත.
ධම්මුද්ධච්චවිග්ගහිතං මානසං.,දහම් පිළිබඳ උද්ධච්චයෙන් ග්‍රහණය වූ සිත.
නිරයගාමිඤ්ච මග්ගං පජානාමි,නිරයට යන මාර්ගය දනිමි
අට්ඨසතං තණ්හාවිචරිතං.,තෘෂ්ණා හැසිරීම් (විචරිත) එක්සිය අටකි.
අරියානං ගොචරෙ රතා,ආර්යයන්ගේ ගෝචරයෙහි ඇලුනාවෙති
සද්ධිං භික්ඛුසඞ්ඝෙන යෙන තස්ස ගොපාලකස්ස නිවෙසනං තෙනුපසඞ්කමි,භික්ඛු සංඝයා සමග ගොපල්ලාගේ නිවසට වැඩිසේක
උපට්ඨිතස්සතී සම්පජානා සමාහිතා.,"ඔවුහු එළඹ සිටි සිහියෙන්, ප්‍රඥාවෙන් සහ සමාහිත සිතින් යුක්ත වෙති."
"එකපුග්ගලො, භික්ඛවෙ, ලොකෙ උප්පජ්ජමානො උප්පජ්ජති බහුජනහිතාය බහුජනසුඛාය, බහුනො ජනස්ස අත්ථාය හිතාය සුඛාය දෙවමනුස්සානං.","මහණෙනි, ලොව උපදනාවූ එකම පුද්ගලයෙක් බොහෝ දෙනාට හිත පිණිස, බොහෝ දෙනාට සැප පිණිස බොහෝ ජනයාට අර්ථය පිණිස, දෙව් මිනිසුන්ට හිත පිණිස, සැප පිණිස උපදී."
අත්ථි ආසවා භාවනා පහාතබ්බා,සකෘදාගාමි අනාගාමි අර්හත් යන මාර්ග තුනෙන් පහකළ යුතුවූ කෙලෙස් ඇත්තාහ
ධාතුසො සත්තා සත්තෙහි සද්ධිං සංසන්දන්ති,සත්වයෝ ස්වභාවයෙන් සත්වයන් සමග එක්වෙති
සඞ්ඝස්ස උපට්ඨානස්ස අතිත්තො.,සංඝයාට උපස්ථාන කිරීමෙහි තෘප්තියක් නොවීය.
පුඤ්ඤත්ථිකො යජති,පින් කැමතිව දන් දෙයි
අනුකම්පිතරූපා වතායං භොතා ගොතමෙන පච්ඡිමා ජනතා,භවත් ගෞතමයින් විසින් මේ අනාගත ජනසමූහයා අනුකම්පා කරන ලද්දේ වෙයි
පජාපතිතො න මඤ්ඤති,මාරයාගෙන් වෙන්ව තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ
පරෙසං හි සො වජ්ජානි ඔපුනාති යථා භුසං,අනුන්ගේ වරද රොඩු වගේ තල්ලු කරනවා
යං කිඤ්චි සමුදයධම්මං සබ්බං තං නිරොධධම්මං,උපදීම ස්වභාවය ඇති සියල්ල නිරෝධය ස්වභාවයද ඇත
යථා දිස්සති චක්ඛුමා,පසැස් ඇති බුදුන් පෙනෙයි
බ්‍රහ්මං නාභිනන්දති,බ්‍රහ්මයාට සතුටු නොවන්නාහ
සබ්බරාගවිරත්තස්ස තණ්හක්ඛයවිමුත්තිනො.,සියලු රාගයෙන් වෙන් වූ තෘෂ්ණා ක්ෂය වීමෙන් මිදුණු (උතුමා).
අප්පපඤ්චං පපඤ්චෙති.,ප්‍රපංච නොවිය යුතු තැන ප්‍රපංච කරයි.
වායං වායතො සඤ්ඤත්වා වායං මඤ්ඤති,වායොධාතුව වායොධාතුව වශයෙන් හැඳින වායොධාතුව නිත්‍ය ආත්මයයි හඟියි
උපනාහිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අනුපනාහො හොති පරිනිබ්බානාය,බද්ධවෛර ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස බද්ධ වෛර නැති බව ඇත්තේය
සප්පීතිකාරම්මණඤ්ච සුඛං නිප්පීතිකාරම්මණඤ්ච සුඛං.,ප්‍රීතිය අරමුණු වූ සැපය සහ ප්‍රීතිය අරමුණු නොවන සැපයයි.
ආහාරෙන සුද්ධීති.,ආහාරයෙන් ශුද්ධිය ලැබේ යයි කියති.
එතානි රුක්ඛමූලානි එතානි සුඤ්ඤාගාරානි,"මේ ගස් මුල්ය, මේ හිස් ගෙවල්ය (වාසස්ථානයන්ය)"
අනභිජ්ඣාලු විහරෙය්‍ය අබ්‍යාපන්නෙන චෙතසා.,"අභිධ්‍යාව රහිතව, ව්‍යාපාද රහිත සිතින් වාසය කරන්නේය."
තෙන භික්ඛවෙ භික්ඛුනා දන්තෙභිදන්තමාධාය ජිව්හාය තාලුං ආහච්ච,"මහණෙනි ඒ භික්ෂුව විසින් දත්වලින් දත් තදකොට (දත්මිටි කාගෙන), දිවෙන් තලු තදකොට ගෙන"
ජාතිනිරොධා ජරාමරණං නිරුජ්ඣති,ජාති නිරෝධයෙන් ජරා මරණ නිරුද්ධ වේ
අනූපනීතො නිවෙසනෙසු,ගෘහයන්ට ඇතුළු නොවෙයි
ආගතො ඉමං සද්ධම්මන්ති,මේ ධර්මයට (නිර්වාණධර්මයට) පැමිණියේ වේද
කච්චි මනො සුපණිහිතො,ඔහුගේ සිත හොඳින් පිහිටාද
උස්සාහො ච උස්සොළ්හී ච.,උත්සාහය සහ දැඩි වීර්යය.
අනූපයං කථං වදෙය්‍ය,රැස්කිරීම නැති අය කෙසේ වාද කරයිද
භගවන්තං අභිවාදෙත්වා,භාග්‍යවතුන් වහන්සේට වැඳ (අභිවාදනය කොට)
අකිඤ්චනො,කිසිදෙයක් නැති
අයොනිසො මනසිකාරො තිස්ස වචනීයං.,නුනුවණින් මෙනෙහි කිරීම මෝහයට හේතුවයි.
තාදිනො,නොසැලෙන තාදී පුද්ගලයාට
තස්මා අදත්වා භුඤ්ජන්ති,ඒ නිසා ඔවුන් නොදී කෑම කරති
ආබාධිකො දුක්ඛිතො බාළ්හගිලානො,උන්වහන්සේ ආබාධයෙන් පෙළී දුක්වී දැඩි ගිලන්ව සිටියේය
අක්ඛෙය්‍යං අපරිඤ්ඤාය,අක්ඛෙය්‍යය නොදැන
සොණො උපාසකො කුටිකණ්ණො උපට්ඨාකො හොති,කුටිකණ්ණ නම් සොණ උපාසකයා උවටැන් කරන්නේ වෙයි
යාවකීවඤ්ච භික්ඛවෙ සත්තා. යථාභූතං නාබ්භඤ්ඤාසුං.,"මහණෙනි, සත්ත්වයන් යම්තාක් කල් ආශ්වාදය, ආදීනවය සහ නිස්සරණය තතු පරිදි අවබෝධ නොකළාහුද."
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යො එවං මහතො අනත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, අසම්පජඤ්ඤං.","මහණෙනි, යම්සේ සම්‍යක් ප්‍රඥා නැති බව මහත් අනර්ථය පිණිස පවතීද, මහණෙනි, මේ බඳුවූ අන් එක ධර්මයකුදු මම නොම දකිමි."
බාලො තං ඨානං කරොති.,බාලයා (කිරීමට මනාප නිසා) එම අයහපත් කරුණ කරයි.
සාරො ඵෙග්ගුපරිවාරො.,එලය පිරිවර ඇති හරය (සාරය).
තස්මා හි බාලොති පරං දහන්ති,ඒ නිසා අනෙක් කෙනා බාලයි කියනවා
එත්තකං වා දුක්ඛං නිජ්ජිණ්ණං,මෙපමණ දුක් ප්‍රමාණයක් දිරා (ගෙවී) ගියේය කියා
තොදෙය්‍ය කප්පා දුභයො,තොදෙය්‍ය සහ කප්ප දෙදෙනා
අන්ධභූතෙ පුථුජ්ජනෙ,නුවණ ඇස් නැති අන්ධ පුහුදුන් අතර
අනපෙක්ඛා හොන්ති ඤාතයො,නෑයෝ අලය නැතිව හරියි
විපාකං සංවිභාගස්ස යථා හොති මහප්ඵලං,බෙදා දීමේ විපාකය මහත් ඵල ඇති බව දැනගනිති
නිරාමිසං වා දුක්ඛං වෙදනං වෙදයමානො,කාමාසාවන් පිළිබඳ නොවූ දුක් වේදනාවක් විඳින්නේ
අච්චන්තයොගක්ඛෙමී අච්චන්තබ්‍රහ්මචාරී අච්චන්තපරියොසානො.,ඒකාන්තයෙන් යෝගයන්ගෙන් මිදුණු බ්‍රහ්මචාරී වූ අවසානයට පැමිණි කෙනෙක් වෙයි.
වීරියසම්බොජ්ඣඞ්ගං භාවෙති.,"විරිය සම්බොජ්ඣංගය පිණිස ශූරභාවය වඩාද,"
සුදුල්ලභා චෙතසිකෙන රොගෙන මුහුත්තම්පි ආරොග්‍යං.,මානසිකව මොහොතක් හෝ නිරෝගී අය ලොව දුර්ලභය.
ඔට්ඨුභන්තිපි.,(ඇඟට) කැසි කාරා දමති.
මිච්ඡාඤාණී මිච්ඡාවිමුත්ති.,වැරදි නුවණ සහ වැරදි මිදීම.
සද්ධාය පන ත්වංයෙව පාටිභොගො,නමුත් ශ්‍රද්ධාවට ඇප වන්නේ ඔබමය
තුම්හෙ ච මෙ භික්ඛවෙ ආමිසදායාදා භවෙය්‍යාථ,මහණෙනි තොපත් මාගේ ආමිසය ගරුකොට පිළිගන්නෝ වන්නහුද
මග්ගානට්ඨඞ්ගිකො සෙට්ඨො,මාර්ගයන් අතර අෂ්ටාංගික මාර්ගයම උතුම්ය
අථ ඛො භගවා පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය කොසම්බිං පිණ්ඩාය පාවිසි,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පෙරවරු කාලයේ හැඳ පොරවා පාත්‍ර සිවුරු ගෙන කොසඹෑ නුවර පිඬු පිණිස පිවිසිසේක
යථාපි රහදො ගම්භීරො,ගැඹුරු වැවක් මෙන්
මාරසංයොගං අභිභුය්‍ය,මාර බැඳීම ජයගෙන
ආදීනවො එත්ථ භිය්‍යොති,"""මෙහි (කාමයන්හි) ආදීනවම (දෝෂයන්ම) බහුලය"""
අනුත්තරො පුරිසදම්මසාරථි,උතුම්වූ පුරුෂයන් දමනය කිරීමෙහි සාරථියෙකි
පුග්ගලො සක්කත්වා ගරුං කත්වා සෙවිතබ්බො භජිතබ්බො පයිරුපාසිතබ්බො.,"සත්කාර කොට ගරු කොට සේවනය කළ යුතු, භජනය කළ යුතු, ආශ්‍රය කළ යුතු පුද්ගලයා ය."
ධම්මා චක්ඛුනා සච්ඡිකරණීයා.,ඇසින් ප්‍රත්‍යක්ෂ කළ යුතු ධර්ම.
සො තතොනිදානං මරණං වා නිගච්ඡෙය්‍ය මරණමත්තං වා දුක්ඛං,ඒ හේතුවෙන් ඔහු මරණයට හෝ මරණය හා සමාන දුකකට පත් වන්නේය
රත්තිංයෙව සමානං දිවාති සඤ්ජානන්ති දිවායෙව සමානං රත්තීති සඤ්ජානන්ති,රාත්‍රි කාලයම දවල් කාලයයි හඟින්නාවූද දවල් කාලයම රාත්‍රි කාලයහි හඟින්නාවූද
ලාභිනො චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං,සිවුරු පිණ්ඩපාත සෙනාසන සහ ගිලන්පස බෙහෙත් පිරිකර ලබති
තෙ භොගා අභිනිප්ඵජ්ජන්ති,ඒ සම්පත්තීන් (භෝගයන්) දියුණු වේ නම් (ලැබේ නම්)
න ඛො අහං බ්‍රාහ්මණ සබ්බං යඤ්ඤං වණ්ණෙමි.,"බ්‍රාහ්මණය, මම සියලු යාගයන් වර්ණනා නොකරමි."
සඞ්ගො එසො පරිත්තමෙත්ථ සොඛ්‍යං,මේ බැඳීම තුළ සැපය ස්වල්පයි
පරෙ අස්සද්ධා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ සද්ධා භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ ශ්‍රද්ධා නැත්තෝ වන්නාහුය අපි ශ්‍රද්ධා ඇත්තෝ වන්නෙමුයි
විචිකිච්ඡිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස තිණ්ණවිචිකිච්ඡතා හොති පරික්කමනාය,විචිකිච්ඡා ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීම පිණිස විචිකිච්ඡා නැති බව ඇත්තේය
ධම්මකාමො භවං හොති,ධර්මයට කැමතිවෙයි වැඩෙයි
තෙන භික්ඛවෙ භික්ඛුනා යාවජීවම්පි සො පුග්ගලො අනුබන්ධිතබ්බො,මහණෙනි ඒ භික්ෂුව විසින් දිවි ඇති තෙක් ඒ පුද්ගලයා හා එක්ව වාසය කළ යුත්තේය (බැඳී සිටිය යුතුය)
නීචෙ කුලෙ පච්චාජාතො දලිද්දො.,නීච කුලයක උපන් දිළිඳු තැනැත්තා.
යථා ච උප්පන්නස්ස කාමච්ඡන්දස්ස පහානං හොති,උපන්නාවූ කාමච්ඡන්දයාගේ දුරුකිරීම් යම් කරුණකින් වන්නේද
භවනිරොධඤ්ච පජානාති,කර්මභවය නැතිකිරීම දනීද
අස්සද්ධස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සද්ධා හොති පරික්කමනාය,ශ්‍රද්ධා නැති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට ශ්‍රද්ධා ඇත්තේය
කායෙන කුසලං කත්වා,කයින් කුසල් කර
මායාය ච පහානාය සාඨෙය්‍යස්ස ච පහානාය අත්ථි මජ්ඣිමා පටිපදා,මායාව නැති කිරීම පිණිසද සඨබව නැතිකිරීම පිණිසද මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව ඇත
භිය්‍යො සති ච පඤ්ඤා ච,සිහියද ප්‍රඥාවද වැඩේ
නාඤ්ඤමඤ්ඤස්ස දුක්ඛමිච්ඡෙය්‍ය,එකෙක් අනිකෙකුට දුකක් කැමති නොවේවා
තෙ භික්ඛූ පත්තචීවරමාදාය චාරිකං පක්කමිංසු,ඒ භික්ෂූහු පාත්‍ර සිවුරු ගෙන ගමනට පිටත් වූහ
ලෙපගතෙන හත්ථෙන සාඛං ගණ්හෙය්‍ය.,ලාටු තැවරුණු අතින් අත්තක් අල්ලාගන්නාක් මෙන්.
කො නු ඛො සබ්‍රහ්මචාරීනං එවං සම්භාවිතො?,(කිඹුල්වත්පුර) සබ්‍රහ්මචාරීන් අතර මෙලෙස ගරු සම්මානයට පත් භික්ෂුව කවුද?
"තං කිං මඤ්ඤථ සාළ්හා, අත්ථි දොසොති?","සාළ්හයෙනි, ඒ කුමකැයි සිතන්නෙහිද? ද්වේෂය පවතීද?"
නිද්දං තන්දිං සහෙ ථීනං,නිදි අලසකම මැලිකම මඩය
අධුනාගතවධුකාසමෙන චෙතසා විහරිස්සාමා.,අලුත ආ ලේලියක මෙන් ලැජ්ජා භයෙන් වසන්නෙමු.
ආකාසානඤ්චායතනං නාභිනන්දති,ආකාසානඤ්චායතන දෙවියන්ට සතුටු නොවන්නාහ
ඉමා ඛො භික්ඛවෙ තිස්සො එසනා,මහණෙනි මේ සෙවීම් තුනයි
ආසවානං ඛයා අනාසවං චෙතොවිමුත්තිං සච්ඡිකත්වා.,ආශ්‍රව ක්ෂය කර අර්හත් ඵල විමුක්තිය ප්‍රත්‍යක්ෂ කරගනියි.
සබ්බස්මිං මඤ්ඤති,සියල්ල කෙරෙහි ආත්මය පිහිටියේයයි හඟී
බහුලං අනවජ්ජෙන අප්පං සාවජ්ජෙන.,"බොහෝ සෙයින් නිවැරදි ය, ස්වල්පයක් වැරදි ය."
දිට්ඨෙ සුතෙ ඛන්තිමකුබ්බමානො,දුටු ඇසු දේට ඇලෙන්නේ නැත
පුරිසො අත්ථකාමො - තථාගතස්සෙතං අධිවචනං,වැඩ කැමති පුරුෂයා යනු අර්හත් වූ සම්මා සම්බුදු තථාගතයන් වහන්සේට නමකි
දෙවා අනුමොදෙන්ති,දෙවියෝ සතුටු වචන කියති
මොහනස්මිං පගාළ්හො,මුළාවේ ගැඹුරු බැස ඇත
දිට්ඨධම්මිකානං වෙරානං සංවරාය.,මෙලොව වෛර සංවරයට ය.
සුප්පියොපි ඛො පරිබ්බාජකො අන්තරා ච රාජගහං අන්තරා ච නාළන්දං අද්ධානමග්ගප්පටිපන්නො හොති සද්ධිං අන්තෙවාසිනා බ්‍රහ්මදත්තෙන මාණවෙන,සුප්පිය නම් පිරිවැජියාද බඹදත් නම් තරුණ අතවැසියා සමග රජගහ නුවරට හා නාලන්දා නුවරටත් අතර මහ පාරට පැමිණියේය
පරෙ මිච්ඡාඤාණී භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ සම්මාඤාණී භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ වැරදි නුවණ ඇත්තෝ වන්නාහුය අපි හරි නුවණ ඇත්තෝ වන්නෙමුයි
ඤත්තං බාලස්ස ජායති,බාලයාට දැනුම උපදෙයි
සො පුග්ගලො අනුබන්ධිතබ්බො,ඒ පුද්ගලයා වෙත (බැඳී) විසිය යුතුය
පටිසඞ්ඛා යොනිසො සොතින්ද්‍රියසංවරසංවුතො විහරති,නුවණින් සලකා බලා කණ සංවර කරගෙන වාසය කරයි
ස වෙ භූතපරිඤ්ඤො සො වීතතණ්හො භවාභවෙ,එවන් පුද්ගලයා සත්යය හොඳින් දත් තෘෂ්ණා රහිතය භවයත් අභවයත් දෙකම නොඅල්ලාගනී
භගවන්තං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා යෙන අන්ධවනං තෙන පක්කන්තො.,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ පැදකුණු කොට අන්ධ වනය වෙත වැඩියේය.
භගවන්තං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා යෙන සකං ඝරං තෙන පච්චායාසි,භග්‍යවතුන් වහන්සේට වඳ ප්‍රදක්ෂිණා කර තම ගෙදරට ආපසු ගියේය
උපාසකං මං භවං ගොතමො ධාරෙතු,උපාසකයෙකු කොට මා සලකනසේක්වා
න පරෙසං විලොමානි,අනුන්ගේ දෝෂ කතා නොසලකන්න
සාවකො අරහං හොති,ශ්‍රාවකයෙක් රහත් බව ලබයි
දිට්ඨිසංයොජනසංයුත්තො භික්ඛවෙ අස්සුතවා පුථුජ්ජනො න පරිමුච්චති ජාතියා ජරාය මරණෙන,මහණෙනි දෘෂ්ටි නමැති බැඳුමෙන් යුක්තවූ නූගත් පෘථග්ජන තෙම උත්පත්තියෙන්ද ජරාවෙන් හා මරණයෙන්ද
යස්ස ජිතො කාමකණ්ටකො,යමෙකුගේ කාම කටුව දිනන ලද්දේද
අප්පමාණො බුද්ධො ධම්මො සඞ්ඝො.,"බුදු, දහම්, සඟ යන රත්නයෝ ගුණයෙන් අප්‍රමාණ වෙති."
ථණ්ඩිලසායිකා වා,බිම නිදාගැනීමෙන්වත්
අභිඤ්ඤත්ථං පරිඤ්ඤත්ථං බ්‍රහ්මචරියං අනීතිහං,විශේෂ ඥානයෙන් දැනීමටත් පිරිසිඳ දැනීමටත් බඹසර දේශනා කර ඇත
න ලාභිනො චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං,ඔවුන්ට සිවුරු පිණ්ඩපාත සෙනසුන් ගිලන්පස බෙහෙත් පිරිකර නොලැබුණි
යං විතක්කෙති තං පපඤ්චෙති,යමක් කල්පනා කරයි ද එය (තෘෂ්ණා දිට්ඨි මානයන්ගෙන්) ප්‍රපංච කරයි (පතුරවයි)
බාහුසච්චෙ සමාදපෙති.,බහුශ්‍රුත භාවයෙහි (දැනුමෙහි) අනුන් සමාදන් කරවයි.
"යෙසං කායගතාසති අබහුලීකතා, අමතං තෙසං අබහුලීකතං.","යමෙක් කායගතාසතිය බහුලව පුරුදු නොකළේද, ඔහු නිර්වාණය පුරුදු නොකළේය."
මානං අපරිජානන්තා පුනබ්භවං ආගන්තාරො,මානය නොදැන නැවත භවයට යති
වාදං පරිහීනමාහු,වාදය පරාජිත යයි කියති
නෙලඞ්ගො සෙතපච්ඡාදො,සුදු ආවරණය ඇති රථයක් වැනිය
සඞ්ඝෙ වා,සංඝයා කෙරෙහිද
යො ධම්මෙ පසාදො සො සම්මග්ගතො අක්ඛායති,ධර්මයෙහි යම් පැහැදීමක් වේද එය මනාව පිහිටියේයයි කියනු ලැබේ
වෙවිච්ඡං විතරෙ මුනි,සැකය දුරු කර මුනි වේ
ඉස්සා න සුපති,ඊර්ෂ්‍යාවෙන් නිදාගත නොහැක
සම්ඵප්පලාපං පහාය සම්ඵප්පලාපා පටිවිරතො සමණො ගොතමො,ශ්‍රමණ ගෞතමයෝ පරුෂ වචනය අත්හැර පරුෂ වචනයෙන් වැළැක්කෝය
කිං සත්ථං කිං අභික්ඛණං?,ආයුධය කුමක්ද? සෑරීම යනු කුමක්ද?
හිරී ච ඔත්තප්පඤ්ච,ලජ්ජාව සහ පාපයට භයය
තත්ථ ධුවසීලො ච හොති ඨිතසීලො ච.,"එහි නිත්‍ය වූ ශීල ඇත්තේ වෙයි, ස්ථාවර වූ ශීල ඇත්තේ වෙයි."
නො චෙ තත්ථ පස්සති රජං වා අඞ්ගණං වා,ඉදින් එහි දූවිල්ලක් හෝ කිලුටක් නොදකී නම්
"එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමාසං ද්වින්නං අනුකම්පානං යදිදං ධම්මානුකම්පාති.",මේ අනුකම්පා දෙකෙන් ධර්ම අනුකම්පාව අග්‍ර වෙයි.
පණ්ඩිතො සමවෙක්ඛිය,නුවණින් පරීක්ෂා කරයි
සම්පරායිකානං භයානං පටිඝාතාය.,පරලොව බිය වැළැක්වීමට ය.
සො සුණාති තථාගතස්ස ධම්මං දෙසියමානං.,හෙතෙම තථාගතයන් වහන්සේ දේශනා කරන ධර්මය අසයි.
සත්තාගාරිකො සත්තාලොපිකො,ගෙවල් සතකින් සිඟා බත් පිඬු සතකින් යැපෙන්නෙක් වීමි
ථීනමිද්ධාභිභූ භික්ඛු,ථීන මිද්ධය මැඩ පවත්වා ගන්නා භික්ඛුව
අනභිරතො අහං බ්‍රහ්මචරියං චරාමිති,මම අසතුටින් බ්‍රහ්මචරියාව පුරමි යයි
ඉධාවුසො සත්ථු පවිවිත්තස්ස විහරතො සාවකා විවෙකමනුසික්ඛන්ති,ඇවැත්නි මේ ශාසනයෙහි ශාස්තෲන්වහන්සේ විවේකයෙන් වාසයකරද්දී ශ්‍රාවකයෝ විවේකයෙහි හික්මෙත්
අයං ඉමෙසං ද්වින්නං පුග්ගලානං අනඞ්ගණානංයෙව සතං සෙට්ඨපුරිසො අක්ඛායති,ඔහු කෙලෙස් රහිත පුද්ගලයන් දෙදෙනා අතුරෙන් ශ්‍රේෂ්ඨ පුරුෂයා යයි කියනු ලැබේ
අඤ්ඤතරං සමාධිං සමාපජ්ජිත්වා,එක් සමාධියකට සමවැදී සිටිමින්
"ඉමෙහි ඛො, භික්ඛවෙ, තීහි ඨානෙහි සද්ධො පසන්නො වෙදිතබ්බො.","මහණෙනි, මේ කරුණු තුනෙන් ශ්‍රද්ධාවන්ත පැහැදුණු පුද්ගලයා දත යුතුය."
තඤ්ච මග්ගං න ජානන්ති,මාර්ගය නොදනිති
අයං පුග්ගලො ඉමස්ස පුග්ගලස්ස බහුකාරො.,මේ පුද්ගලයා මොහුට බොහෝ උපකාර කරන්නෙකි.
න සමණො හොති පරං විහෙඨයන්තො,අනුන්ට පීඩා කරන කෙනා සමණෙක් නොවේ
යථාතච්ඡං බ්‍රූහි,සත්‍ය ලෙස කියනු
ඔසානෙත්වෙව බ්‍යාරුද්ධෙ,අවසානයටම මුහුණ දුන් අය
එතරහි ඛො පනාහං අරහං සම්මාසම්බුද්ධො කුසලො කායවඞ්කානං කායදොසානං කායකසාවානං.,"දැන් මම අර්හත් සම්මා සම්බුද්ධව කයෙහි ඇදකුද, දෝෂ හා කහට පිළිබඳ දක්ෂ වෙමි."
පඤ්ඤාවෙපුල්ලාය සංවත්තති.,ප්‍රඥාවෙහි විශාලත්වය පිණිස පවතී.
අයං දුක්ඛසමුදයොති යථාභූතං පජානාති.,මෙය දුක් හටගැනීම යැයි තතු පරිදි දැනගනියි.
මනසිකරණීයෙ ධම්මෙ පජානාති අමනසිකරණීයෙ ධම්මෙ පජානාති,මෙනෙහිකළයුතු ධර්මයන් දනියි මෙනෙහි නොකළයුතු ධර්මයන් දනියි
"තං කිස්ස හෙතු? චිත්තං හිස්ස, භික්ඛවෙ, පසන්නං.","ඊට හේතු කවරේද? මහණෙනි, ඔහුගේ සිත ප්‍රසන්න හෙයිනි."
මනොමුනිං අනාසවං,සිතින් මුනි වූ ආසව නැති පුද්ගලයා
ඉදමවොච භගවා අත්තමනා තෙ භික්ඛූ. අභිනන්දුන්ති,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළ සේක. සතුටු වූ ඒ භික්ෂූහු එය සතුටින් පිළිගත්හ
න චෙව සම්පායිස්සන්ති,සම්පූර්ණ කොට (පිළිතුරු) නොකියන්නාහ
එතමහං බ්‍රාහ්මණ තිණ්ණවිචිකිච්ඡතං අත්තනි සම්පස්සමානො,බ්‍රාහ්මණය මේ සැකය දුරුකළ බව තමා කෙරෙහි දක්නාවූ මම
උපෙක්ඛාසතිපාරිසුද්ධිං චතුත්ථං ඣානං.,සතරවන ධ්‍යානය (උපේක්ෂාව හා සිහිය පිරිසිදු වූ).
ඉමෙ වත භොන්තො සත්තා කායදුච්චරිතෙන සමන්නාගතා.,"මේ සත්ත්වයෝ කයින්, වචනයෙන් හා සිතින් දුශ්චරිතයෙහි යෙදී, ආර්යයන්ට ගරහා, මිථ්‍යා දෘෂ්ටි ගත්තාහුය"
සාවජ්ජෙන කායකම්මෙන වචීකම්මෙන මනොකම්මෙන.,වරද සහිත වූ කාය කර්මය වාක් කර්මය හා මනෝ කර්මයයි.
කාසායවාසිං චරන්තං,කසට වස්ත්‍ර පැළඳ හැසිරෙන
තඤ්ච මග්ගං පජානන්ති,මාර්ගය දනිති
පදබ්‍යඤ්ජනස්ස අත්ථොපි සුනයො හොති.,පාලි පාඨ නිවැරදි නම් එහි අර්ථය මැනවින් අවබෝධ කරගත හැක.
ජවනපඤ්ඤතාය සංවත්තති.,වේගවත් ප්‍රඥාව ඇතිවීම පිණිස පවතී.
භගවා ආකිණ්ණො විහරති රාජූහි රාජමහාමත්තෙහි තිත්ථියෙහි තිත්ථියසාවකෙහි,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රජුන් මහ ඇමතියන් තීර්ථකයන් තීර්ථක ශ්‍රාවකයන් සමගද ගැවසී වැඩ වසන සේක
ස්වෙ දානාහං ඉදඤ්චිදඤ්ච භොජනීයං භුඤ්ජිස්සාමි.,මම හෙට මේ මේ ආහාර අනුභව කරන්නෙමි.
වච්ඡො ඛීරපකොව මාතර,කිරි බොන වස්සා මව පසුපස යන ලෙස
යායං පටිපදා සුඛා ඛිප්පාභිඤ්ඤා.,යම් ඒ සැපවත් වූ ද වහා අවබෝධය ලබන්නා වූ ද ප්‍රතිපදාව ද.
අත්තදන්තො තතො වරං,ඒ සියල්ලට වඩා තමන්ම දමනය කළ කෙනා උතුම්ය
චිත්තං න දුස්සති වීතදොසත්තා.,ද්වේෂය පහ වූ බැවින් සිත ද්වේෂ නොකරයි.
කිං නු ඛොම්හි කොධනො කොධසාමන්තා වාචං නිච්ඡාරෙතාති,කිමෙක්ද මම ක්‍රෝධයට කිට්ටු වචන පිටකරන්නෙක් වෙම්ද කියා
රත්තියා පච්ඡිමෙ යාමෙ තතියා විජ්ජා අධිගතා,රාත්‍රියේ පශ්චිම යාමයෙහි (අවසාන යාමයේ) මම මේ තුන්වන විද්‍යාව (ඥානය) ලැබුවෙමි
එකං අත්ථපදං සෙය්‍යො,අර්ථවත් එක වචනයක් උතුම්ය
කම්මාසධම්මං නාම,කල්මාසදම්‍ය නම්වූ
මායාවිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අමායා හොති පරික්කමනාය,රැවටිලි ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට රැවටිලි නැති බව ඇත්තේය
මුසාවාදා වෙරමණී කුසලං,බොරු කීමෙන් වෙන්වීම කුසල්ය
අම්හාකම්පි අත්ථි ධම්මෙ පසාදො,අපගේ ධර්මයෙහි අපගේද පැහැදීම ඇත
භගවා යෙන සරභො පරිබ්බාජකො තෙනුපසඞ්කමතු අනුකම්පං උපාදායාති.,"ස්වාමීනි, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ අනුකම්පාවෙන් සරභ පරිබ්‍රාජකයා වෙත වැඩම කරන සේක්වා."
යො අතීතං ආදිසති,අතීතය ප්‍රකාශ කරන
අයං ලොකො සන්තාපජාතො,මේ ලෝකය තැවීම් සහිතය
එවං නාගස්ස නාගෙන ඊසාදන්තස්ස හත්ථිනො,මෙය ඇත් නාගයාගේ සිතත් ඊසාදන්ත ඇත් නාගයාගේ සිතත් එකට ගැළපේ
බාහුසච්චෙන වා පන,බහුශ්‍රැතකම පමණින් හෝ
යථාභතං නික්ඛිත්තො සග්ගෙ.,ගෙන එන ලද්දක් බහා තැබුවාක් මෙන් ස්වර්ගයෙහි (උපදියි).
ඉස්සා චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා ඉස්සා චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො පහීනො හොති,මහණෙනි යම් කලෙක පටන් භික්ෂුව විසින් ඊර්ෂ්‍යාව හිත කෙලෙසන්නකැයි දැන හිත කෙලෙසන ඊර්ෂ්‍යාව නැති කරන ලද්දේ වෙයිද
සාකියානී උපනිධාය සඞ්ඛ්‍යම්පි නොපෙති,ශාක්‍ය කාන්තාව මෙය සමග ගණනකටවත් නොඑයි
වීතරාගා රමිස්සන්ති,රාග පහවූ අය එහි ඇලෙති
නත්ථි මෙති න සොචති,මට නැතැයි ශෝක නොකරයි
උසුකාරොව තෙජනං,හී වඩුවා හී දණ්ඩ සෘජු කරන මෙන්
නාඤ්ඤෙසු ධම්මෙසු විසුද්ධිමාහු,අන් ධර්මයන්හි ශුද්ධිය නොකියති
නාපරං ඉත්ථත්තායාති අබ්භඤ්ඤාසි.,නැවත ඉපදීමක් නැතැයි අවබෝධ විය.
තතියො චෙතොඛිලො පහීනො හොති,තුන්වන චේතෝඛිලය පහ කරන ලද්දේ වෙයි
එවමෙව ඛො භික්ඛවෙ. විතක්කානං ආදීනවො උපපරික්ඛිතබ්බං,මහණෙනි එපරිද්දෙන්ම. (අකුසල) කල්පනාවන්ගේ දෝෂ මෙනෙහි කළ යුතුයි
අනුඤ්ඤාතපටිඤ්ඤාතා,අපි තෙවිජ්ජා යයි පිළිගත් අයයි
නිබ්බානාය ධම්මං දෙසෙන්තස්ස.,නිවන සඳහා දේශනා කරන ධර්මය (ඔහු අසයි).
අමතොගධමනුප්පත්තං තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,නිවන්ට බැස පැමිණි ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
යදා තුම්හෙ අත්තනාව ජානෙය්‍යාථ.,යම් කලෙක ඔබ විසින්ම මෙය දන්නේ නම්.
ආසනපටික්ඛිත්තා,අසුන් ප්‍රතික්ෂේප කළාහු (වාඩි නොවන්නාහු)
අභිරූපා දස්සනීයා පාසාදිකා.,"ලස්සන වූ, දැකීමට ප්‍රිය වූ, ප්‍රසාදජනක වූ."
අහිරිකො අනොත්තප්පී හොති.,ලජ්ජාව සහ (පවට) බිය නැති වූ.
පච්චුප්පන්නො අද්ධා,වර්තමාන කාලය
චත්තාරිමානි ගහපති සුඛානි අධිගමනීයානි ගිහිනා.,"ගෘහපතිය, ගිහියා විසින් විඳිය යුතු සැප හතරකි."
අත්ථං ධම්මඤ්ච දීපෙති මධුරං තස්ස භාසිතං,අර්ථය සහ ධර්මය පැහැදිලි කරයි ඔහුගේ වචනය මධුරය
සබ්බූපධිපටිනිස්සග්ගාය තණ්හාක්ඛයාය.,සියලු උපධීන් අත්හැරීමට හා තෘෂ්ණාව නැති කිරීමට වූ.
තස්මාතිහ එවං සික්ඛිතබ්බං.,එහෙයින් මෙසේ හික්මිය යුතුය.
සලාභං නාතිමඤ්ඤෙය්‍ය නාඤ්ඤෙසං පිහයං චරෙ,තම ලැබීම අඩුකොට නොසිතන්න අනුන්ගේ ලැබීම පතමින් නොහැසිරෙන්න
ලොකන්තරිකා අන්ධකාරා ආභා පාතුභවති.,ඝන අඳුර ඇති ලෝකාන්තරික නිරයට ද ආලෝකය ලැබෙයි.
යාව අප්පායුකා හි භන්තෙ භගවතො මාතා අහොසි,ස්වාමීනි භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ මවුතුමිය ඉතා අඩු ආයුෂ ඇත්තීය
"අච්ඡරාසඞ්ඝාතමත්තම්පි චෙ, භික්ඛවෙ, භික්ඛු මෙත්තාචිත්තං භාවෙති.","මහණෙනි, ඉදින් යම් මහණෙක් තෙම අසුරක් (ඇඟිලි ගැසීමක්) ගසන පමණ කාලයකුදු මෛත්‍රී චිත්තය වඩාද."
අප්පොස්සුක්කො පන්නලොමො පරදත්තවුත්තො มิගභූතෙන චෙතසා විහරාමි,උත්සාහය අඩුවෙන් සන්සුන්ව අනුන් දෙන දෑ මත ජීවත්ව මුවන් වගේ සන්සුන් සිතින් වසමි
ඛුප්පිපාසා තතියා,තුන්වැනි සෙනාව බඩගින්න පිපාසය
උද්ධුමාතො විනීලකො,ඉදිමී නිල්වෙයි
රාගස්ස පටිනිස්සග්ගාය.,රාගය බැහැරලීම පිණිසයි.
යොධ තණ්හං පහන්ත්වාන අනාගාරො පරිබ්බජෙ,තෘෂ්ණාව අත්හැර ගෙය හැර පවිදි වූ කෙනා
පාරඞ්ගතො න පච්චෙති,පරතෙරට ගිය නැවත නොඑයි
තාදිසං මිත්තං කුබ්බෙථ,එබඳු හොඳ මිතුරන් ගන්න
සිඤ්ච භික්ඛු ඉමං නාවං සිත්තා තෙ ලහුමෙස්සති,මේ නැව ඉසින්න එසේ කල විට නැව සැහැල්ලුවෙන් යයි
දුත්තරං අච්චතාරි,දුෂ්කර දේ ඉක්මවූ පුද්ගලයා
පරිනිබ්බුතො භික්ඛවෙ බාහියො,මහණෙනි බාහිය පිරිනිවිය
භික්ඛූ ච ඵාසුං විහරිස්සන්තීති.,එවිට භික්ෂූහු සැපසේ හෙවත් පහසුවෙන් වාසය කරන්නාහු ය.
අයං ඉමෙසං ද්වින්නං පුග්ගලානං සාඞ්ගණානංයෙව සතං සෙට්ඨපුරිසො අක්ඛායති,ඔහු කෙලෙස් සහිත පුද්ගලයන් දෙදෙනා අතුරෙන් ශ්‍රේෂ්ඨ පුරුෂයා යයි කියනු ලැබේ
යම්පිච්ඡං න ලභති තම්පි දුක්ඛං,කැමතිවන යමක් නොලැබේනම් ඒ ද දුකය
සාවජ්ජෙන කායකම්මෙන.,වරද සහිත කාය කර්මයෙන්.
ජාතිඛයන්තදස්සී,ඉපදීම කෙළවර දකින්නා
"යො ථාලිධොවනං වා සරාවධොවනං වා ඡඩ්ඩෙති. තතො නිදානම්පාහං, වච්ඡ, පුඤ්ඤස්ස ආගමං වදාමි.","සැළි සේදූ වතුර ස්වල්පයක් හෝ සතෙකුට ආහාර වේවායි සිතා දමයි නම්, එයින් පවා පින් සිදුවන බව මම පවසමි."
පාසාණෙ ලෙඛා න ඛිප්පං ලුජ්ජති වාතෙන වා උදකෙන වා.,ගලේ ඇඳි ඉර හුළඟින් හෝ ජලයෙන් හෝ වහා නොමැකෙයි.
න චායං සමණො පුත්තෙනපි අත්ථිකොති,මෙම ශ්‍රමණයාට පුත්‍රයාගෙන්වත් ප්‍රයෝජනයක් නැතැයි ඇයට සිතිණ
යෙන කොධෙන කුද්ධාසෙ සත්තා ගච්ඡන්ති දුග්ගතිං,යම් ක්රෝධයකින් කෝප වූ සත්වයෝ දුගතියට යති
සබ්බසඞ්ඛාරසමථං ඵුසං,සියලු සංස්කාර සංසිඳීම ස්පර්ශ කර
තස්ස තෙසං විතක්කානං විතක්කසඞ්ඛාරසණ්ඨානං මනසිකරොතො යෙ පාපකා අකුසලා විතක්කා. තෙ පහීයන්ති,"ඒ මුල් හේතුව මෙනෙහි කරන භික්ෂුවගේ ලෝභ, දෝෂ, මෝහ සහගත ඒ ලාමක අකුසල කල්පනාවෝ පහවෙත් (අභාවයට යෙත්)"
මක්ඛගරු හොති න සද්ධම්මගරු.,ගුණමකු බව ගරු කරන අතර සද්ධර්මය ගරු නොකරයි.
අථ ඛො භගවා නන්දං බාහායං ගහෙත්වා ජෙතවනෙ පාතුරහොසි,ඉක්බිති භග්‍යවතුන් වහන්සේ නන්ද අල්ලාගෙන නැවත ජේතවනයට පැමිණියේය
යො ච සමෙති පාපානි,යමෙක් පව්ධර්ම සංසිඳවන්නේද
අසිප්පජීවී ලහු අත්ථකාමො,ශිල්පයෙන් ජීවිකාව නොකරන සැහැල්ලු පැවැත්මක් ඇති තමහට වැඩ කැමති
අගරුකතා අමානිතා අපූජිතා අනපචිතා,ගෞරව නොලබති බුහුමන් නොලබති පූජා නොලබති සැලකිලි නොලබති
අභිනිග්ගණ්හෙය්‍ය අභිනිප්පීළෙය්‍ය අභිසන්තාපෙය්‍ය,"නිග්‍රහ කරන්නේ ද, පෙළන්නේ ද, තවන්නේ ද"
ඉන්ද්‍රියපරොපරියත්තං,ඉන්ද්‍රියයන්ගේ මෝරා ඇති බව හෝ නැති බව
යායං තණ්හා පොනොබ්භවිකා නන්දීරාගසහගතා තත්‍රතත්‍රාභිනන්දිනී,නැවත නැවත ඉපදීම ඇති කරන්නාවූ බලවත් තෘෂ්ණාව හා එක්ව පවත්නාවූ ඒ ඒ තැන අලෙන්නාවූ යම් මේ තෘෂ්ණාවක්වේද
අගමා රාජගහං බුද්ධො,බුදුන් රාජගහට ගියහ
අත්තනා සංකිලෙසධම්මො සමානො සංකිලෙසධම්මෙ ආදීනවං විදිත්වා අසංකිලිට්ඨං අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නිබ්බානං පරියෙසෙය්‍ය’න්ති,කෙලෙස් සහිත බව ස්වභාවකොට ඇති මම කෙලෙස් සහිත බව ස්වභාවකොට ඇති දෙයෙහි දෝෂය දැක කෙලෙස් සහිත ස්වභාවයක් නැති අනුත්තරවූ සතර යෝගයන්ගෙන් මිදුණාවූ නිවණ සොයන්නෙම් නම් යෙහෙකැයි සිතුවෙමි.
යතො ඛො ආවුසො අරියසාවකො එවං ජරාමරණං පජානාති,ඇවැත්නි යම් තැනක පටන් ආර්ය ශ්‍රාවක තෙම මෙසේ ජරාව හා මරණය දනීද
නින්නෙන නින්නං,බෑවුමෙන් බෑවුමට
මෙත්තාසහගතෙන චෙතසා.,මෛත්‍රී සහගත වූ සිතින්.
අජ්ජවෙන ඤාණජවෙන ඛන්තියා සොරච්චෙන.,"සෘජු බව, ප්‍රඥා වේගය, ඉවසීම හා සිල්වත් බව."
"තීහි, භික්ඛවෙ, අඞ්ගෙහි සමන්නාගතො පාපණිකො භබ්බො.","මහණෙනි, කරුණු තුනකින් යුක්ත වෙළෙන්දා සමත් වෙයි."
අසොකො සොකිනිං පජං,ශෝක රහිතව ශෝකී ජනයා
සෙය්‍යසො නං තතො කරෙ,ඒ පුද්ගලයා වඩා උත්තම කරයි
සචෙ ආනන්දො අවීතරාගො කාලං කරෙය්‍ය.,ඉදින් ආනන්දයෝ රාගය පහ නොකොට කළුරිය කළහොත්.
පුත්තො න බුද්ධං සරණං ගතො,පුත්‍රයා බුදුන් සරණ නොගියේය
අනාගාමී හොති,නැවත නොඑන අය
අතීතො අද්ධා,අතීත කාලය
අභිභුං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,අභිභූ දෙවියන්ට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැතිකිරීමෙන් වීතමොහවූ බැවිනි
ආයස්මා අනුරුද්ධො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි.,ආයුෂ්මත් අනුරුද්ධ ස්ථවිරයන් වහන්සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩසිටි තැනට පැමිණියහ.
ද්වාහං සක්කං අපුච්ඡිස්සං,දෙවරක් විචාරමි
වාති දෙවෙසු උත්තමො,දෙවියන් අතරද උතුම්ව හමයි
තථාගතො පුබ්බෙනිවාසං අනුස්සරති.,තථාගතයන් පෙර විසූ ජීවිත සිහි කරති.
යෙ ච අතීතා සම්බුද්ධා යෙ ච බුද්ධා අනාගතා.,අතීතයේ වූ බුදුවරු ද අනාගතයේ වන බුදුවරු ද.
සඞ්ඝෙ පසාදො යස්සත්ථි උජුභූතඤ්ච දස්සනං.,සංඝයා කෙරෙහි පැහැදීම හා ඍජු දැක්ම යමෙකුට ඇත්තේ ද.
යස්සුස්සදා නත්ථි,රාග නැති අය
ලොභං භික්ඛවෙ එකධම්මං පජහථ,මහණෙනි ලෝභය නම් එක් ධර්මය අත්හරින්න
ලභෙථ පුබ්බාපරියං විසෙසං,පූර්වාපරභාගයෙන් පැවති විශේෂය ලබන්නේය
අනාතාපී අනොත්තාපී කුසීතො හීනවීරියොති වුච්චති.,"වීර්යය හා පවට බිය නැති, කුසීත හා හීන වීර්ය ඇත්තෙකැයි කියනු ලැබේ."
භොජනෙ මත්තඤ්ඤූ හොති.,භෝජනයෙහි පමණ දන්නෙක් වෙයි.
සඞ්ඛාරපරමා දුඛා,සංස්කාර ප්‍රධාන දුක්ඛය
ආමිසගරු පරිසා නො සද්ධම්මගරු.,"ආමිසය හෙවත් ලාභ සත්කාර ගරු කරන, ධර්මය ගරු නොකරන පිරිසයි."
ආභස්සරෙ ආභස්සරතො සඤ්ඤත්වා ආභස්සරෙ මඤ්ඤති,ආභස්සර දෙවියන් ආභස්සර දෙවියන් වශයෙන් හැඳින ආභස්සර දෙවියන් ආත්මය වශයෙන් හඟියි
අයං ලොකො පරො ලොකො,මෙලොව පරලොව
හිරීමතා ච දුජ්ජීවං,හිරිඔතප් ඇති කෙනෙකුට ජීවත්වීම අමාරුයි
මෙථුනං විප්පජහෙ සවිභූසං,අලංකාර සමග මෙථුන දුරු කරයි
යො ජාගරො ච සතිමා සම්පජානො,යමෙක් නින්ද දුරු කරමින් සිහි ඇති දැන දැන වසයි
අට්ඨ විමොක්ඛා කායෙන.,අෂ්ට විමොක්ෂයන් කයින් ප්‍රත්‍යක්ෂ කළ යුතුය.
අථ ඛො සක්කො දෙවානමින්දො ආයස්මන්තං මහාකස්සපං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා,ඉක්බිති ශක්‍රයා මහාකාශ්‍යප තෙරුන්ට වන්දනා කොට ප්‍රදක්ෂිණා කළේය
නිමංසලොහිතමක්ඛිතං න්හාරුසම්බන්ධං,මස් නැති ලෙයින් වැකුණු නහරින් බැඳුන ඇට සැකිල්ලක්වූ
කො පනාවුසො කාමානං අස්සාදො,ඇවැත්නි කාමයන්ගේ සැපය (ආශ්වාදය) කවරේද
කම්මුනා හොති බ්‍රාහ්මණො,කර්මයෙන් බ්‍රාහ්මණයෙක් වේ
ඔඝතිණ්ණමනාසවං,ඕඝය තරණය කළ ආශ්‍රවරහිතව
චුතූපපාතො යස්ස නත්ථි,යමෙකුට චුතිය උත්පත්තිය නැත්නම්
සොතානං සංවරං බ්‍රූමි,එම සිහියම සංවරය ලෙස කියමි
තීහි ඛො අනුරුද්ධ ධම්මෙහි සමන්නාගතො මාතුගාමො.,"අනුරුද්ධය, ධර්ම තුනකින් යුක්ත වූ ස්ත්‍රිය නිරයෙහි උපදියි."
පෙච්ච මොදති,පරලොවද සතුටු වෙයි
තෙ සබ්බසො නිවාපභොජනා පටිවිරමිංසු,ඔවුන් සම්පූර්ණයෙන්ම ඒ තණකොළ කෑමෙන් වැළකී සිටියා.
ධුනමානස්ස පුරෙ කතං රජං,පෙර කළ දූවිලි වැනි කෙලෙස් සෙලවමින් ඉවත් කරන
එත්තාවතා ඛො ආවුසො සත්ථු පවිවිත්තස්ස විහරතො සාවකා විවෙකමනුසික්ඛන්ති,ඇවැත්නි මෙපමණකින් වනාහි ශාස්තෲන් වහන්සේ විවේකයෙන් වාසය කරද්දී ශ්‍රාවකයෝ විවේකයෙහි හික්මෙත්
"ඉමස්ස ඛො, භික්ඛවෙ, එකපුග්ගලස්ස පාතුභාවො දුල්ලභො ලොකස්මින්ති","මහණෙනි, මේ අසහාය පුද්ගලයාගේ ලොව පහළ වීම වනාහි දුර්ලභය"
වනිබ්බකං,යාචකයෙක්
අරියධම්මං වදන්ති,එය ආර්ය ධර්මයයි කියති
යෙ ඣානපසුතා ධීරා,ධ්‍යානයෙහි නිරත ධීරයෝ
"බ්‍රහ්මාති මාතාපිතරො, පුබ්බාචරියාති වුච්චරෙ.",මවුපියෝ බ්‍රහ්මයන් යැයි ද පූර්වාචාර්යයන් යැයි ද කියනු ලැබෙත්.
යාවතා පපඤ්චස්ස ගති.,ප්‍රපංචයන්ගේ පැවැත්ම යම්තාක් ද.
"න අදින්නං ආදියති, න පරදාරං ගච්ඡති, න මුසා භණති.","නුදුන් දේ නොගනියි, පරදාර සේවනය නොකරයි, බොරු නොකියයි."
පධානාය ගමිස්සාමි,වෑයම් කිරීමට යමි
පණීතාය ධාතුයා චෙතනා පතිට්ඨිතා පත්ථනා පතිට්ඨිතා.,ප්‍රණීත ධාතුවෙහි චේතනාව සහ ප්‍රාර්ථනාව පිහිටීමෙන් (අරූප භවය වෙයි).
න චෙව තස්ස භගවතො වචනං.,මෙය ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ වචනයක් නොවේ.
එකච්චානං දෙති,සමහරුන්ට දේ
යස්මිං පදෙසෙ භික්ඛු ‘ඉදං දුක්ඛ’න්ති යථාභූතං පජානාති.,භික්ෂුව යම් ප්‍රදේශයක 'මේ දුකයි' කියා තත්වූ පරිද්දෙන් දැනගනීද.
කො ආදීනවො?,දෝෂය කුමක්ද?
සුසානෙ සෙය්‍යං කප්පෙමි,සොහොනෙහි ශයනය කරමි
සාතියෙසු අනස්සාවී,කාම වස්තූන්හි නොවැගිරේ
චරෙය්‍ය තෙනත්තමනො සතීමා,ඔහු සමග සිහියෙන් සතුටින් යා යුතුය
පරිමුඛං සතිං උපට්ඨපෙත්වා,අරමුණට අභිමුඛකොට සිහිය පිහිටුවා
උපාසකො සීලවා කල්‍යාණධම්මො.,සිල්වත් වූ යහපත් ස්වභාව ඇති උපාසකයා.
"ඡවදුස්සානිපි ධාරෙන්ති, පංසුකූලානිපි ධාරෙන්ති.","මළ සිරුරුවලින් ඉවත් කළ වස්ත්‍ර ද දරති, පාංශුකූල වස්ත්‍ර ද දරති."
විජ්ජාවිමුත්තිඵලසච්ඡිකිරියාය සංවත්තති.,විද්‍යාවිමුක්තීන්ගේ පල පසක් කිරීම පිණිස පවතී.
විපස්සනාය පතිට්ඨාය සමථෙ යොගො කරණීයො.,විපස්සනාවෙහි පිහිටා සමථය වැඩිය යුතුය.
එකත්තං එකත්තතො සඤ්ජානාති,සමාන ස්වභාව ඇත්තාවූ අරූපස්කන්ධය සමාන ස්වභාව ඇත්තාවූ අරූපස්කන්ධය වශයෙන් හඟියි
අසම්මූළ්හො කාලං කරොති.,යහපත් වැඩ කරන්නා සිහි නුවණින් යුතුව මියගොස් මරණින් පසු ස්වර්ගයෙහි උපදී.
කො මුච්චති,කවුරු මිදේද
අනාතාපී අනොත්තාපී කුසීතො හීනවීරියො,වීර්ය නැති පාපයට භය නැති අලස හීන වීර්ය ඇති අය
ඉන්ද්‍රියානං අධිමත්තත්තා.,ඉන්ද්‍රියයන්ගේ බලවත් බව (අධික බව) හේතුවෙන්.
බ්‍රහ්මතො මා මඤ්ඤි,බ්‍රහ්මයාගෙන් පිටත්හි තමා ඇතැයි හඟියි
යො වෙ කිඤ්චික්ඛකම්‍යතා,යමෙක් වස්තුවකට ආසා වී
සබ්බං මෙති න මඤ්ඤති,සියල්ල මාගේයයි නොහඟින්නාහ
අනාතාපී භික්ඛවෙ භික්ඛු අනොත්තාපී අභබ්බො සම්බොධාය,මහණෙනි වීර්ය නැති පාපයට භය නැති භික්ෂුව බෝධියට සුදුසු නොවේ
කායදුච්චරිතං පහීනං සුචරිතං භාවිතං.,කාය දුසිරිත නැති කර සුසිරිත වඩා ඇති විට.
සුද්ධානුපස්සීති පච්චෙති ඤාණං,පිරිසිදුකම දකින නුවණක් ඇතිවේ
"සා ඛො පනෙසා, භික්ඛවෙ, සක්කෙන දෙවානමින්දෙන ගාථා දුග්ගීතා න සුගීතා දුබ්භාසිතා න සුභාසිතා.","මහණෙනි, සක් දෙවිඳු විසින් කියන ලද ඒ ගාථාව වැරදි ලෙස ගායනා කරන ලද්දකි, නිවැරදි නැත."
චතුත්ථජ්ඣානසහගතං සතින්ද්‍රියං භාවෙති.,"චතුර්ථධ්‍යානය සමග පැවැත්තාවූ සතින්ද්‍රිය වඩාද,"
තයො පුත්තා ලොකස්මිං,ලෝකයේ පුත්‍රයන් තුන්දෙනෙක් ඇත
දුතියම්පි ඛො ආයස්මා සඞ්ගාමජි තුණ්හී අහොසි,දෙවන වරද ආයස්මා සංගාමජි නිශ්ශබ්ද විය
සාරො සාරපරිවාරො.,හරය පිරිවර ඇති හරය.
ස කෙන ගච්ඡෙය්‍ය අනූපයො සො,ඔහු කිසි උපත්තියකට නොයයි
"යථා පුරෙ තථා පච්ඡා, යථා පච්ඡා තථා පුරෙ.","පෙර යම් සේද පසුව ද එසේය, පසුව යම් සේද පෙර ද එසේය."
රාගො ච දොසො ච අවිජ්ජා ච විරාජිතා,රාග ද්වේශ අවිද්යා නැති පුද්ගලයා
අනුප්පන්නො වා අවිජ්ජාසවො න උප්පජ්ජති උප්පන්නො වා අවිජ්ජාසවො පහීයති,නූපන්නාවූ අවිද්‍යාශ්‍රවය නූපදීද උපන්නාවූ අවිද්‍යාශ්‍රවය පහවේද
"ද්වෙමා, භික්ඛවෙ, පරියෙසනා.","මහණෙනි, මේ පරියෙසනා (සෙවීම්) දෙකකි."
අත්තනා බ්‍යාධිධම්මො සමානො බ්‍යාධිධම්මෙ ආදීනවං විදිත්වා අබ්‍යාධිං අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නිබ්බානං පරියෙසමානො.,"ව්‍යාධිය ස්වභාවකොට ඇත්තෙක් වුවද, ලෙඩවෙන දේවල් වල ඇති දෝෂය දැක, රෝගයක් නැති, අනුත්තර වූ, යෝගයන්ගෙන් මිදුණු නිවන සොයමින්."
චත්තාරි ඨානානි නරො පමත්තො,පමාවුණු පුරුෂයාට දුක් සතරක් ලැබේ
පරමන්ති දිට්ඨීසු පරිබ්බසානො,දෘෂ්ටි අතර මෙය උතුම්යැයි සිතමින් වසයි
සතාධිපතෙය්යා,සිහිය අධිපති කරගෙන
දෙවෙ දෙවතො අභිඤ්ඤාය දෙවෙ මා මඤ්ඤි,දෙවියන් දෙවියන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන දෙවියන් තමා වශයෙන් හඟියි
තෙ භික්ඛූ භගවන්තං එතදවොචුං,ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙසේ කීහ
පුබ්බෙනිවාසං වෙදි,පෙර වාස දනී
ජිඝච්ඡාපරමා රොගා,බඩගින්න ප්‍රධාන රෝගයකි
අභිවාදනසීලිස්ස,වඳින සිරිත ඇතිව
සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසිංසු,සැවැත්නුවර පිඬු පිණිස ගියහ
නො පරපරිසං උබ්බෙජෙතා හොති.,අනුන්ගේ පිරිස තැතිගන්වන්නේ නැත.
ඉති ඉමස්මිං අසති ඉදං න හොති,මෙය නැති විට මෙය නොවේ
වස්සිකා විය පුප්ඵානි මද්දවානි පමුඤ්චති,පරණ මල් නටුවෙන් වැටෙනවා වගේ
අයං වුච්චතාවුසො අවිජ්ජා,ඇවැත්නි මේ නොදැන්ම අවිද්‍යාවයයි කියනු ලැබේ
තං වෙ දෙවා පසංසන්ති සුද්ධාජීවිං අතන්දිතං,පිරිසිදු ජීවිකාව ඇති අකුසිත භික්ඛුවා දෙවියෝද ප්‍රශංසා කරති
අහො වත අහමෙව ආරාමගතානං භික්ඛූනං ධම්මං දෙසෙය්‍යං,ආරාමයෙහි රැස්වූ භික්ෂූන්ට (භික්ෂුණීන්/උපාසක/උපාසිකාවන්ට) මමම ධර්මදේශනා කරන්නෙම්වා යන කැමැත්ත
අභිභುය්‍ය සබ්බානි පරිස්සයානි චරෙය්‍ය,සියලු උපද්‍රව මැඩගෙන ඔහු සමඟ හැසිරෙයි
නාමරූපනිරොධඤ්ච පජානාති,නාමරූපයන්ගේ නැතිකිරීම දනීද
"තෙන, භික්ඛවෙ, දෙවා තාවතිංසා අත්තමනා හොන්ති.","මහණෙනි, එයින් තව්තිසා වැසි දෙවියෝ සතුටු වෙති."
අමොහයි මච්චුරාජන්ති,මරණරාජා මුලා කළ පුද්ගලයා
සො බ්‍රාහ්මණො සො සමණො ස භික්ඛු,ඔහු බ්‍රාහ්මණය සමණය භික්ඛුය
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, තීහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො භික්ඛු භබ්බො.","මහණෙනි, එලෙසම කරුණු තුනකින් යුක්ත භික්ෂුව සමත් වෙයි."
වච්චං වා මුත්තං වා කරිස්සාමීති පපතාමි.,මළ හෝ මුත්‍ර කිරීමට යටිකුරුව වැටෙමි.
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ තිරච්ඡානයොනියා චුතා මනුස්සෙසු පච්චාජායන්ති.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම යම් සත්වකෙනෙක් තිරිසන් යොනියෙන් චුතවූවාහු මනුෂ්‍යලෝකයෙහි උපදිත්ද, ඒ සත්වයෝ ස්වල්පවූවාහු වෙත්."
අජ්ඣත්තං අරූපසඤ්ඤී බහිද්ධා රූපානි පස්සති සුභන්තෙව අධිමුත්තො හොති.,"ස්වකීය රූපයෙහි රූපයන් ඇත යන සංඥා නැත්තේ පිටත්හිවූ රූපයන් දකීද, සුභයයි කියාම නිශ්චයකිරීම් ඇත්තේ වේද?"
වණ්ණාරහස්ස වණ්ණං භාසිතා හොති භූතං තච්ඡං කාලෙන.,ගුණ කිවයුත්තාගේ සැබෑ ගුණය කලට පවසන්නෙකි.
න තෙන භික්ඛු සො හොති,ඒ හේතුවෙන් භික්ඛුවා වෙන්නේ නැහැ
බ්‍යාසත්තමනසං නරං,තදින් ඇලුනු සිත් ඇති මනුෂ්‍යයෙකු
මිච්ඡාදිට්ඨිකම්මසමාදානා,වැරදි කර්ම අනුගමනය කරන සත්වයෝ
පජාපතිතො මඤ්ඤති,මාරයාගෙන් පිටත ආත්මය ඇතැයි හඟියි
"අපස්සං වා ආහ ‘න පස්සාමී’ති, පස්සං වා ආහ ‘පස්සාමී’ති.","නොදුටු දේ 'නොදකිමි' යි පවසයි, දුටු දේ 'දකිමි' යි පවසයි."
අන්නෙන පානෙන උපට්ඨහස්සු,ආහාර පානයෙන් උපස්ථාන කරන්න
නෙරයිකා ඔපපාතිකා.,නිරයෙහි උපදින සත්ත්වයෝ ඔපපාතික වෙති.
උභයබ්‍යාබාධායපි සංවත්තති,එය දෙපාර්ශවයටම පීඩා පිණිස පවතියි
උදකෙ ලෙඛා ඛිප්පංයෙව පටිවිගච්ඡති න චිරට්ඨිතිකා හොති.,දියෙහි ඇඳි ඉර වහාම මැකී යයි බොහෝ කල් නොපවතියි.
යථාකම්මූපගෙ සත්තෙ පජානාමි,තම තමන් කළ කර්මයට අනුව (සංසාරයේ) යන සත්ත්වයන් හඳුනා ගනිමි
පුන චපරං භික්ඛවෙ කාමහෙතු,මහණෙනි නැවත අනිකක්ද කියමි කාමය හේතු කොට
යස්ස සද්ධා තථාගතෙ අචලා සුප්පතිට්ඨිතා.,තථාගතයන් කෙරෙහි යමෙකුගේ ශ්‍රද්ධාව නොසැලී පිහිටියේ ද.
කතමො චාවුසො දුක්ඛසමුදයො,ඇවැත්නි දුක්හටගැන්මට හේතුව කවරේද
පංසුකෙනපි ඔකිරන්ති,පස් (දූවිලි) ඉසිති
එකච්චෙ එවමාහංසු ධනුසිප්පං සිප්පානං අග්ග,ඇතැමෙක් කීහ ශිල්පයන්ගෙන් ධනු ශිල්පය උතුම්ය
දුක්කරං දුරභිසම්භවං,කරන්න දුෂ්කරය
උපසන්තා සදා,සදා ශාන්තව
මුසාවාදිනො,බොරු කියන්නෝය
ජාතියා බ්‍රාහ්මණො හොති,ජාතියෙන් බමුණෙක්ද
අථ ඛො අඤ්ඤතරො භික්ඛු යෙනායස්මා සාරිපුත්තො තෙනුපසඞ්කමි.,ඉක්බිති එක්තරා භික්ෂුවක් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ වෙත පැමිණියේය.
පරිවජ්ජයතො එවංස තෙ ආසවා විඝාතපරිළාහා න හොන්ති,එබඳු දේ දුරුකරන්නහුට ඒ කෙලෙස් පහළ නොවෙත්
වීතිසාරෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු,කොට නිමවා එක පැත්තක වාඩි වූහ
අනිකෙතමසන්ථවං,ආශ්‍රය නැති අනාලම්බන තත්ත්වය
සාවත්ථියා මනුස්සා,සැවැත්හි මනුෂ්‍යයෝ
අස්සදම්මං සණ්හෙනපි විනෙමි ඵරුසෙනපි.,අශ්වයා මෘදු ලෙසත් රළු ලෙසත් හික්මවමි.
දුස්සීලො හි බහුජ්ජනො,ලෞකික මහජන බොහෝවිට සංයම නැති නිසා
අථොපි වෙ සච්චමනා වදන්ති,තවත් අය සත්‍ය සිතින් කතා කරති
"සාවජ්ජානවජ්ජෙ ධම්මෙ ජානෙය්‍ය, හීනප්පණීතෙ ධම්මෙ ජානෙය්‍ය.","වරද නිවරද දහම් දන්නේද, හීන ප්‍රණීත දහම් දන්නේද (එබඳු ඇසක් නැත)."
තත්ථ චිත්තං අවිරාජයං අප්පජහං,එහි සිත විරාග නොකර අත් නොහැර
තථාගතස්ස න හොති ආනන්දො න සොමනස්සං.,තථාගතයන්ට එහිදී ප්‍රීතියක් හෝ සොම්නසක් ඇති නොවේ.
පොරාණෙ අග්ගඤ්ඤෙ අරියවංසෙ ඨිතො.,පැරණි අග්‍ර වූ ආර්ය වංශයෙහි පිහිටියේ වෙයි.
අත්ථං න ජානන්ති අනත්ථං න ජානන්ති,ඔවුන් අර්ථය නොදනිති අනර්ථය නොදනිති
ගම්භීරං අත්ථපදං උදාහරති.,ගැඹුරු අර්ථ පදයන් ප්‍රකාශ කරයි.
තිස්සො ඉමා භික්ඛවෙ වෙදනා,මහණෙනි වේදනා තුනක් ඇත
යථාභූතං නප්පජානන්ති.,ඇති සැටියෙන් නොදනිති.
තස්මිඤ්ච පුග්ගලෙ විස්සාසං ආපජ්ජිතබ්බං,ඒ පුද්ගලයා කෙරෙහි විශ්වාසය තැබිය යුතු යැයි හඟිත්
අත්තනාව විසුජ්ඣති,තමන්ම පිරිසිදු වෙයි
මල්ලිකං දෙවිං එතදවොචං අත්ථි නු ඛො තෙ මල්ලිකෙ කොචඤ්ඤො අත්තනා පියතරොති,මල්ලිකාවෙනි තොපට තමන්ට වඩා ප්‍රිය කෙනෙක් ඇද්දැයි ඇසීමි
තථාගතප්පවෙදිතො ධම්මවිනයො විවටො විරොචති නො පටිච්ඡන්නො.,"මහණෙනි, තථාගතයන් වහන්සේ වදාළ ධර්ම විනය විවෘත වූ කල්හි බබළයි වැසුණු කල්හි නොබබළයි."
යං ලොකෙ නිස්සරණං තදජ්ඣගමං.,ලෝකයෙහි යම් නිස්සරණයක් ඇත්ද එය අවබෝධ කෙළෙමි.
ගාමා ගාමං නගා නගං,නගරයෙන් නගරයට යමු
අථ ඛො සුප්පවාසා සත්තාහං බුද්ධප්පමුඛං භික්ඛුසඞ්ඝං පණීතෙන ඛාදනීයෙන භොජනීයෙන සහත්ථා සන්තප්පෙසි,ඉක්බිති සුප්පවාසා සත් දිනක් බුද්ධ ප්‍රමුඛ භික්ඛු සංඝයා ප්‍රණීත ආහාරයෙන් තමන්ගේ අතින් තෘප්තිමත් කළාය
පරිග්ගහෙසු මුනි නොපලිත්තො,අල්ලාගැනීම් වල නොඇලෙයි
තුසිතං කායං උපපජ්ජී,තුසිත දේව ලොව උපන්නීය
තෙන මෙ ඉධ මිජ්ඣති,එයින් මෙහි සමෘද්ධිය ලැබේ
"සචෙ ඛො මයං චතුත්ථෙ මිගජාතෙ ඝට්ටෙස්සාම, තෙ ඝට්ටිතා අඤ්ඤෙ ඝට්ටිස්සන්ති","""ඉදින් අපි මේ මුවුන්ව කලබල කළහොත්, ඔවුන් නිසා අනෙක් මුව රංචුද කලබල වී පලා යනු ඇත."""
මා ආකාරපරිවිතක්කෙන.,කරුණු විමසීමෙන් ලත් ප්‍රීතිය නිසා පිළිනොගන්න.
ඣායථ භික්ඛවෙ මා පමාදත්ථ,"මහණෙනි භාවනා කරව්, ප්‍රමාද නොවව්"
තස්මා යොගක්ඛෙමීති වුච්චති.,එහෙයින් යෝගයන්ගෙන් මිදුණේ යැයි කියනු ලැබේ.
අයං ආදීනවො සම්පරායිකො,මෙය පරලොවදී විඳිය යුතු දෝෂයයි
අභිත්ථරෙථ කල්‍යාණෙ,කල්‍යාණ දේවල්ට යුහුසුලු විය යුතුය
භිංසනකං වනසණ්ඩං,භයානක වන ලැහැබකට
ඛතං උපහතං අත්තානං පරිහරති බහුඤ්ච අපුඤ්ඤං පසවති.,"ගුණ නසාගත් තමා දරා සිටියි, බොහෝ අකුසල් රැස් කරයි."
භගවා එතදවොච,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය දේශනා කළාහුය
මා මං ජඤ්ඤාති ඉච්ඡති,කවුරුවත් දැනගන්න එපා සිතයි
අසන්තං වා අජ්ඣත්තං කාමච්ඡන්දං නත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං කාමච්ඡන්දොති පජානාති.,තමා තුළ නැති කාමච්ඡන්දය 'මා තුළ කාමච්ඡන්දය නැතැයි' දැනගනියි.
තීණිමානි අමාතාපුත්තිකානි භයානීති අස්සුතවා පුථුජ්ජනො භාසති.,මවට පුතාත් පුතාට මවත් අහිමි වන බිය තුනක් ඇති බව නූගත් අය කියති.
යං එසා සහතෙ ජම්මී තණ්හා ලොකෙ විසත්තිකා,ලාමක විසත්තිකා නම් වූ තෘෂ්ණාව ලෝකයේ යම් කෙනෙකු මැඩගනීද
ධීරොව අරතිං සහති ධීරො හි අරතිස්සහො.,ධෛර්යවන්තයා ම අරතිය (නොඇල්ම) යටපත් කරයි.
බහුඤ්ච භාසති සහිතඤ්ච.,"බොහෝ දේ පවසයි, අර්ථ සහිත ය."
අනූපයො සො,රැස්කිරීමක් නැති
ඉමා ඛො ද්වෙ වස්සූපනායිකා.,මේවා ශාසනයෙහි නියමිත වස් එළඹීමේ කාල පරාසයන් වේ.
කුලලෙහි වා ගිජ්ඣෙහි වා ඛජ්ජමානං,උකුසන් විසින් හෝ ගිජුලිහිණියන් විසින් කඩාකනු ලබන්නාවූ
ඉමෙ වුච්චන්ති භික්ඛවෙ ආසවා භාවනා පහාතබ්බා,මහණෙනි මේ කෙලෙස් භාවනාවෙන් නැතිකළ යුත්තාහුයයි කියනු ලැබෙත්
එවං ආහාරනිරොධං පජානාති,මෙසේ ආහාර නැතිකිරීම දනීද
කූටාගාරෙ සුච්ඡන්නෙ කූටම්පි අබ්‍යාපන්නං හොති.,නිවස මනාව සෙවිලි කළ කල්හි එහි මුදුන ද දූෂ්‍ය නොවේ.
සොත්ථිනා අභිනිබ්භිජ්ජෙය්‍යුන්ති,සුවසේ නික්මෙන්නාහු නම් ඉතා යෙහෙකැයි කියා
සද්ධො භික්ඛු එවං ආයාචෙය්‍ය.,ශ්‍රද්ධාවන්ත භික්ෂුව මෙසේ ප්‍රාර්ථනා කළ යුතුය.
තං වෙ පරමදුක්කරං,එය අතිශයින් දුෂ්කරය
"අයං ඛො භවං පාපණිකො චක්ඛුමා විධුරො ච පටිබලො පුත්තදාරඤ්ච පොසෙතුං, අම්හාකඤ්ච කාලෙන කාලං අනුප්පදාතුන්ති.","මේ පින්වත් වෙළෙන්දා නුවණැතිය, වීර්යවන්තය, අඹුදරුවන් පෝෂණයටත් අපට කලින් කල ලාභ දීමටත් සමර්ථය කියායි."
පරෙහි දින්නං පණීතං,අනුන් දුන් ප්‍රණීත ආහාරය
සඞ්ඝාටිපත්තචීවරධාරණෙ,පාත්‍රා දෙපට සිවුරු තනිපට සිවුරු දැරීමෙහිද
ධම්මෙන ධනං සම්හරති,ධර්මයෙන් ධනය රැස්කරයි
කොධො දීඝරත්තං අනුසෙති.,ක්‍රෝධය බොහෝ කල් හිතේ පවතියි.
යො ච වස්සසතං ජීවෙ,යමෙක් අවුරුදු සියයක් ජීවත් වුණත්
තීණිමානි කථාවත්ථූනි.,කථාවට වස්තු වන කරුණු තුනකි.
චොදකං පටිප්ඵරති,චෝදනා කරන්නාට (වරද පෙන්වන්නාට) ප්‍රතිවිරුද්ධව සිටී නම්
පරිභාවිතං සුදන්තං,හොඳින් වඩන ලද
කායෙන සුචරිතං චරෙ,කාය සුචරිතය පුරුදු කරන්න
ගම්භීරපඤ්ඤං මෙධාවිං මග්ගාමග්ගස්ස කොවිදං,ගැඹුරු ප්‍රඥා ඇති මඟ නොමඟ දන්නා කෙනා
අනුපාදාය නිබ්බුතො තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,අල්ලන්නේ නැතිව නිවුණු ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
"ලහුකා ච ආපත්ති, ගරුකා ච ආපත්ති.","ලහුක ආපත්තියද, ගරුක ආපත්තියද වෙත්."
අනාගාමීති වුච්චරෙ,අනාගාමී යයි කියති
අනුත්තරො ධම්මවරං අදෙසයි,නිරුත්තර බුදුරජතෙම උතුම් දහමක් දෙසීය
පාසාදිකං හොති සමිඤ්ජිතං පසාරිතං.,අත් පා හැකිලීම හා දිගු කිරීම ප්‍රසාදජනක ය.
අපුනබ්භවාය,නැවත උපදින නැති බවට
අකිඤ්චනං නානුපතන්ති දුක්ඛා,දුක්ඛයෝ එවැනි කෙනා පසුපස නොයයි
පඤ්හං පුට්ඨො සමානො ඨානාඨානෙ සණ්ඨාති.,ප්‍රශ්න ඇසූ විට නිවැරදි කරුණෙහි පිහිටයි.
එත්තකං වා දුක්ඛං නිජ්ජීරෙතබ්බං,මෙපමණ දුක් ප්‍රමාණයක් තව දිරවිය යුතුය කියා
ලොභං භික්ඛවෙ අනභිජානං අපරිජානං,මහණෙනි ලෝභය නොදැන පිරිසිඳ නොදැන
භවාභවෙසු පකප්පිතා,භවයන්හි කල්පිත දෘෂ්ටි
කිංසූ භවිස්සාම ඉතො චුතාසෙ,මැරුණ පසු කුමක් වෙමුද කියා
නාහං තං පස්සාමි,මම එබඳු කෙනෙකු නොදකිමි
වෙරිං කතකිබ්බිසං නරං න හි නං සොධයෙ පාපකම්මිනං,ප්‍රාණඝාතාදී පව්කරන කෲර ක්‍රියාකරන මිනිසා ශුද්ධ නොකරයි
පුබ්බෙව මෙ සම්බොධා,බුදු වීමට පෙර (සම්බෝධියට පෙර)
විඤ්ඤුගරහිතා භන්තෙ.,"ස්වාමීනි, නුවණැත්තන් විසින් ගරහන ලද්දේය."
යෙන මහාවනං තෙනුපසඞ්කමි,මහා වනය යම් තැනෙක්හි ද එතැනට පැමිණියේය
තණ්හාසමුදයා උපාදානසමුදයො,තෘෂ්ණාව හේතු කොටගෙන උපාදානයන්ගේ හටගැන්ම වේ
සතිසම්බොජ්ඣඞ්ගො.,සිහිය නැමැති සම්බොජ්ඣංගය.
සම්බහුලා භික්ඛූ,බොහෝ භික්ෂූහු
තයොමෙ භික්ඛවෙ අද්ධා,මහණෙනි මේ කාල තුනකි
සමන්තමසාරො ලොකො,ලෝකය සෑමතැන අසාරය
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු සීලෙසු පරිපූරකාරී හොති සමාධිස්මිං පරිපූරකාරී පඤ්ඤාය පරිපූරකාරී.,"මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව ශීලයෙහි ද සමාධියෙහි ද ප්‍රඥාවෙහි ද සම්පූර්ණ කරන්නෙක් වෙයි."
ධම්මෙ අවෙච්චප්පසාදෙන සමන්නාගතොම්හීති,ධර්මය කෙරෙහි නොසෙල්වෙන පැහැදීමෙන් යුක්ත වෙමියි
සම්මාසඞ්කප්පගොචරා,හරි අදහස් ගෝචර කොට ඇති
චත්තාරිමානි භික්ඛවෙ භයානි.,"මහණෙනි, මේ බිය සතරකි."
සම්බහුලා ජාතිභූමකා භික්ඛූ භගවන්තං උපසඞ්කමිංසු.,බුදුරදුන් උපන් ප්‍රදේශයේ (කිඹුල්වත්පුර) බොහෝ භික්ෂූන් උන්වහන්සේ වෙත පැමිණියහ.
එකච්චානං ජච්චන්ධානං හත්ථිස්ස පාදං දස්සෙසි,ඇතැමකුට ඇතාගේ පාද පෙන්වීය
සබ්බඛෙත්තමූලබන්ධනා පමුත්තො,ක්ෂෙත්‍ර බැමිවලින් මිදුණු
"සද්ධා, භික්ඛවෙ, උපාසිකා එවං සම්මා ආයාචමානා ආයාචෙය්‍ය","මහණෙනි, සැදැහැවත් උපාසිකාව මනාව ප්‍රාර්ථනා කරන්නේ නම් මෙසේ ප්‍රාර්ථනා කරන්නේය"
පටිබුද්ධො පුරිසො න පස්සති,පිබිදුණු පුරුෂයා එය නොදකී
නො චෙ සද්දසිලොකනිස්සිතො,කීර්ති ප්‍රශංසාව මත රැඳී නොසිටින විට
මහිද්ධිකො චම්හි මහානුභාවො,මම මහත් සෘද්ධි සහ මහත් ආනුභාව ඇත්තෙක් වෙමි
අණ්ඩජා යොනි,අණ්ඩජ යොනිය (බිත්තරෙන් උපදින වර්ගය)
අසමාහිතඤ්ච චිත්තං න සමාධියති,එකඟ නොවූ සිත එකඟ නොවෙයි ද (සමාධිමත් නොවෙයි ද)
මදො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා මදං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසං පජහති,මදය හිත කෙලෙසන්නකැයි මෙසේ දැන හිත කෙලෙසන මදය දුරුකරයි
අන්නෙන පානෙන වත්ථෙන සයනෙන ච.,ආහාර පාන වස්ත්‍ර හා සයන ආදියෙන් (සැලකිය යුතුය).
"තස්ස මය්හං. එතදහොසි - 'න ඛො ආළාරස්සෙව කාලාමස්ස අත්ථි සද්ධා, මය්හංපත්ථි සද්ධා.'","මට සිතුණා: ""ආළාරකාලාමයන්ට පමණක් නොව, මටත් ශ්‍රද්ධාව, විරිය, සතිය, සමාධිය, ප්‍රඥාව ඇත."
පබ්බජිස්සාමි,පැවිදිවන්නෙමි
අත්තනො සීලවතානි වදෙති,තමාගේ සීල ගුණ කියයි
භබ්බො සම්බොධාය,සතර මාර්ග ඥානය අවබෝධ කරගැනීමට යෝග්‍ය වේ
විතක්කානං ආදීනවං උපපරික්ඛතො උප්පජ්ජන්තෙව පාපකා අකුසලා විතක්කා,(සිතුවිලිවල) දෝෂ මෙනෙහි කරන විටත් ලාමක වූ අකුසල කල්පනාවෝ උපදිත් නම්
සංඛිත්තෙන පඤ්චුපාදානක්ඛන්ධා දුක්ඛා.,කෙටියෙන් කිවහොත් පංච උපාදානස්කන්ධයම දුකකි.
ජාතිත්ථද්ධො,ජාතියෙන් උඩඟු වෙයි
පජානාති,දන්නාහ (අවබෝධ කරගන්නාහ)
මල්ලිකාය දෙවියා සද්ධිං,මල්ලිකා දේවිය සමග
දිස්වාන ගුණසම්පන්නං,ගුණවත් සත් පුරුෂ දැක
අයං භන්තෙ භරණ්ඩු කාලාමො භගවතො පුරාණසබ්‍රහ්මචාරී.,"ස්වාමීනි, මේ භරණ්ඩු කාලාම තෙමේ ඔබවහන්සේගේ පැරණි සබ්‍රහ්මචාරියෙකි."
නිරාසො අකථංකථී,අපේක්ෂා නැතිව සැක නැතිව වෙසෙයි
මූළ්හස්ස වා මග්ගං ආචික්ඛෙය්‍ය.,මංමුළා වූවෙකුට මග පෙන්වන්නාක් මෙන් ඔබ වහන්සේ ධර්මය දේශනා කළ සේක.
සො යානි තානි ඛුද්දානුඛුද්දකානි සික්ඛාපදානි තානි ආපජ්ජතිපි වුට්ඨාතිපි.,"හෙතෙම යම් ඒ කුඩා අනුකුඩා ශික්ෂාපද වෙයිද ඒවායේ වරදට පත්වෙයි, වරදින් නැගී සිටියි."
අභිජානාමි ඛො පනාහං භික්ඛවෙ දීඝරත්තං කතානං පුඤ්ඤානං,මහණෙනි දිගු කලක් කරන ලද පින්වල
චාතුමහාරාජිකපරිසා තාවතිංසපරිසා,චාතුර්මහාරාජික පිරිසය තව්තිසා පිරිසය
මාලුවා සාලමිවොත්ථතං,වැලක සල්රුක වැළඳගත් මාලුවා මෙන්
රාගස්ස විරාගාය.,රාගය නොඇල්ම පිණිසයි.
ඉමාය කටුකාය දුක්කරකාරිකාය නිජ්ජීරෙථ,මේ කටුක වූ දුෂ්කර ක්‍රියාවෙන් (ඒවා) දිරවව්
අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිතො,ගිහිගෙයින් නික්ම අනගාරියට පැමිණියෙමි
සතිබලං භාවෙති.,"සති (නුමුළාවූ සිහි) බලය වඩාද,"
මනොසඤ්චෙතනා තතියා,තුන්වැනිවූ මනොසංචෙතනා ආහාරය (උත්පත්තියට හේතුවන කර්මය) ද
ඉමෙ ඛො චත්තාරො සාරා.,"මහණෙනි, මේ ඒ සාරධර්ම සතරයි."
සුන්දරී අභික්ඛණං ජෙතවනං අගමාසි,සුන්දරී නිතර ජේතවනයට ගියාය
චීවරං පිණ්ඩපාතං සෙනාසනං පරිභුඤ්ජමානො.,"සිවුර, පිණ්ඩපාතය හා සෙනසුන පරිභෝජනය කරන කල්හි."
න නු ඛො භවිස්සාමි අනාගතමද්ධානං,අනාගත කාලයෙහි කිසිවෙක් නොවන්නෙම්ද
සප්පුරිසො කතඤ්ඤූ හොති කතවෙදී.,සත්පුරුෂයා වනාහි කළ උපකාර දන්නා සහ ගුණ සලකන සුලුය.
පාණාතිපාතා වෙරමණී හොති පරිනිබ්බානාය,කෙලෙස් නිවීම පිණිස ප්‍රාණඝාත නොකිරීම ඇත්තේය
"අසම්පජඤ්ඤං, භික්ඛවෙ, මහතො අනත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, සම්‍යක්ප්‍රඥාව නැති බව මහත් අනර්ථය පිණිස පවතී."
සෙඛො ධම්මපදං සුදෙසිතං,ශෛක්ෂයා මනාකොට දෙසන ලද ධර්මය තේරුම් ගනී
මච්චුනො සෙනං ජෙත්වා,මරණයේ සේනාව ජයගෙන
අප්පමාදො අමතපදං,නොපමා බව නිවණට මාර්ගයයි
අනනුප්පත්තඤ්ච අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නානුපාපුණාමීති,නොපැමිණියා වූ උතුම් නිවනට ද නොපැමිණෙමි යැයි සිතිය යුතුය
අබ්භක්ඛානඤ්ච දාරුණං,දරුණු චෝදනාවකට
‘කායදුච්චරිතං මෙ කත’න්ති තප්පති.,මා අතින් කයින් වැරදි සිදුවූයේ යැයි ඔහු තැවෙයි.
යං අනාදාය පාපානි,පාපයට හේතු නොවන වචනය
වරපඤ්ඤස්ස,ශ්‍රේෂ්ඨ ප්‍රඥාවත්තුගේ
පමත්තො හි භික්ඛවෙ භික්ඛු විහරති.,"මහණෙනි, ඒ භික්ෂුව ප්‍රමාද වී වාසය කරන බැවිනි."
සාවජ්ජෙන වචීකම්මෙන.,වරද සහිත වාග් කර්මයෙන්.
යායං පටිපදා දුක්ඛා ඛිප්පාභිඤ්ඤා.,යම් ඒ දුක් සහිත වූ ද වහා අවබෝධය ලබන්නා වූ ද ප්‍රතිපදාව ද.
දෙවා එකා ගති.,දෙව් ලෝකය එක් ගතියකි.
එකං සමයං භගවා අන්තරා ච රාජගහං අන්තරා ච නාළන්දං අද්ධානමග්ගප්පටිපන්නො හොති මහතා භික්ඛුසඞ්ඝෙන සද්ධිං පඤ්චමත්තෙහි භික්ඛුසතෙහි,එක් කාලයකදී භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රජගහ නුවරට හා නාලන්දා නුවරටත් අතර මහපාරට පන්සියයක් පමණවූ බොහෝ භික්ෂු සංඝයා හා සමග පැමිණියෝය
පඤ්චමත්තානි අච්ඡරාසතානි සක්කස්ස උපට්ඨානං ආගතානි,පන්සියයක් පමණ අප්සරාවෝ සක්ර දෙවියන්ට සේවයට පැමිණ සිටියහ
මුනයො පරිග්ගහං හිත්වා,මුනින් අයිතිය හැරති
උභයෙන නං ගරහන්ති සීලතො ච සුතෙන ච.,ශීලය හා ශ්‍රුතය යන දෙකම නිසා ඔහුට ගරහති.
සමයෙන උදකං අභිනෙතිපි අපනෙතිපි.,"සුදුසු කාලයෙහි වතුර බඳියි, වතුර හරියි."
යො මෙ අයං අත්තා වදො වෙදෙය්‍යො තත්‍ර තත්‍ර කල්‍යාණපාපකානං කම්මානං විපාකං පටිසංවෙදෙති,කථාකරන්නාවූ සැප දුක් විඳින්නාවූ යම් මේ ආත්මයක් ඒ ඒ ජාතියෙහි කළ කුශල අකුශල කර්මයන්ගේ විපාකය විඳියිද
අත්තදන්තස්ස පොසස්ස,තමන් දමනය කළ පුරුෂයාට
පරිසවග්ගො පඨමො.,(අංගුත්තර නිකායේ චතුක්ක නිපාතයේ) පළමු පරිස වර්ගයයි.
චත්තාරිමානි භික්ඛවෙ අචින්තෙය්‍යානි න චින්තෙතබ්බානි.,"මහණෙනි, සිතා නිම කළ නොහැකි නොසිතිය යුතු කරුණු හතරකි."
යත්ථ ආපො ච පථවී තෙජො වායො න ගාධති,යම් තැනක ජලය පොළොව ගිනි වාතය නොපිහිටන ද
තණ්හාසම්භූතො තණ්හං පජහති.,තෘෂ්ණාව (කුසල ආශාව) ඇසුරු කරගෙන තෘෂ්ණාව දුරු කරයි.
එකොදි හොති සමාධියති,"සිත එකඟ බවට පැමිණෙයි, සමාධිය ඇති වෙයි"
නාතිදීඝා නාතිරස්සා නාතිකිසා නාතිථූලා,ඉතා උස් නොවූ ඉතා මිටි නොවූ ඉතා කෙට්ටු නොවූ ඉතා මහත නොවූ
න ගච්ඡන්ති පුනබ්භවං,නැවත නොඉපදෙති
මිච්ඡාසතිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සම්මාසති හොති පරිනිබ්බානාය,වැරදි සිහි ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස හරි සිහිය ඇත්තේය
න පුප්ඵගන්ධො පටිවාතමෙති.,මල් සුවඳ උඩු සුළඟට නොහමයි.
ලාභා වත නො අනප්පකා,මෙය මහත් ලාභයකි
පඤ්චසු උපාදානක්ඛන්ධෙසු උදයබ්බයානුපස්සී.,පංච උපාදානස්කන්ධයන්ගේ උදය හා වැය බලමින් වෙසෙයි.
බහුස්ස ජනතා අරියෙ ඤායෙ පතිට්ඨාපිතා.,බොහෝ ජනයා ආර්ය මාර්ගයෙහි පිහිටුවයි.
සමථපුබ්බඞ්ගමං විපස්සනං.,සමථය පෙරටු කොට ගත් විදර්ශනාව.
අථ ඛො සො ගොපාලකො භගවන්තං භුත්තාවිං ඔනීතපත්තපාණිං,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වළඳා පාත්‍රය තැබූ පසු
සමසීලබ්බතා උභො නන්දිනො දෙවලොකස්මිං.,සමාන සිල් ඇති ඒ දෙදෙන දෙව්ලොව උපත ලබා සතුටු වෙති.
ඉණස්ස වා පමොක්ඛාය,ණයෙන් මිදීම සඳහා
අවණ්ණාරහස්ස අවණ්ණං භාසිතා හොති භූතං තච්ඡං කාලෙන.,අගුණ කිවයුත්තාගේ සැබෑ අගුණය කලට පවසන්නෙකි.
චිත්තසමාධිපධානසඞ්ඛාරසමන්නාගතං ඉද්ධිපාදං භාවෙති.,"චිත්තසමාධිය හා සම්‍යක් ප්‍රධාන වීර්‍ය්‍යයෙන් යුක්තවූ ඍද්ධිපාද වඩාද,"
යෙ හි වො අරියා අනත්තුක්කංසකා අපරවම්භී,යම් ආර්ය කෙනෙක් තමා උසස් කොට සිතීම දුරුකළාවූ
තං පවත්තිතං සමානං යාවතිකා අභිසඞ්ඛාරස්ස ගති තාවතිකං ගන්ත්වා චිඞ්ගුලායිත්වා භූමියං පපති.,එය වේගය තිබූ තාක් ගොස් වැනී පොළොව මත වැටුණේය.
අසු හි භන්තෙ ගඞ්ගාය නදියා මහා උදකක්ඛන්ධො.,"ස්වාමීනි, ඒ ගංගා නදියෙහි මහා ජල කඳක් ඇත්තේය."
ජාගරියං අනුයුත්තො හොති.,නිදි වැරීමෙහි (අවදිව සිටීමෙහි) යෙදුණෙක් වෙයි.
යං විතක්කං ආකඞ්ඛිස්සති තං විතක්කං විතක්කෙස්සති,හෙතෙම යම් කල්පනාවක් කැමති නම් එයම කල්පනා කරන්නේය
ඛෙමො විතක්කො පඨමො උදීරිතො තතො විවෙකො දුතියො පකාසිතො,පළමුව සුරක්ෂිත කල්පනාව දේශනා කරයි පසුව විවේක කල්පනාව දේශනා කරයි
යෙන රාජා පසෙනදි කොසලො තෙනුපසඞ්කමිංසු,පසේනදි කොසොල් රජු වෙත ගියහ
චතුක්කුණ්ඩිකො උපසඞ්කමි.,දෙනුන් වෙත දෙදණ මැටි බිම තබා යමි.
"න ච පභඞ්ගු, සම්මා සමාධියති ආසවානං ඛයාය.","බිඳෙනසුලු නොවෙයි, ආශ්‍රව ක්ෂය කිරීම පිණිස මනාව සමාධිගත වෙයි."
අනුපාදිසෙසා ච නිබ්බානධාතු,අනුපාදිශෙෂ නිවන ධාතුව
පරවාදෙහි චොදිතො,අන්‍යයන් විසින් දෝෂ දක්වූ විට
අග්ගිදඩ්ඪොව තප්පති,ගිනිදැමූවක් මෙන් තැවෙයි
සරූපා උප්පජ්ජන්ති පාපකා අකුසලා ධම්මා.,පාපී අකුසල් දහම් රූපයක් හෙවත් ස්වභාවයක් සහිතවම හටගනී.
සම්පන්නසීලා භික්ඛවෙ විහරථ. සමාදාය සික්ඛථ සික්ඛාපදෙසූති,මහණෙනි ශීලයෙන් යුක්තව වාසය කරව්. ශික්ෂාපද සමාදන්ව හික්මෙව් යැයි
සුභනිමිත්තං න මනසි කරිස්සති. රාගො චිත්තං නානුද්ධංසෙස්සති,ඔහු ශුභ අරමුණ මෙනෙහි නොකරයි ඒ නිසා රාගය ඔහුගේ සිත විනාශ නොකරයි
ඉමානි ඛො භික්ඛවෙ තීණි සමණස්ස සමණියානි සමණකරණීයානි.,"මහණෙනි, මේ වනාහි ශ්‍රමණයාට අයත් ශ්‍රමණයා විසින් කළ යුතු වැඩ තුන වෙති."
මයම්පි … පරිඤ්ඤං පඤ්ඤපෙම,අපිත් එය ප්‍රකාශ කරමු.
න ච කිඤ්චි ලොකෙ උපාදියති.,ලෝකයෙහි කිසිවක් දැඩිව නොගැනීම ද වේ.
පදෙසං පදෙසකාරී.,කොටසක් පුරන්නා වූ තැනැත්තා එම කොටස ලබයි.
තිරච්ඡාන යොනියො,තිරිසන් යෝනි ලබති
ආයස්මා මහාමොග්ගල්ලානො භග්ගෙසු විහරති,ආයුෂ්මත් මහා මොග්ගල්ලාන ස්ථවිරයන් වහන්සේ භග්ග ජනපදයෙහි වාසය කරති
අනුප්පන්නානං පාපකානං අකුසලානං ධම්මානං අනුප්පාදාය ආතප්පං කරණීයං.,නූපන්නා වූ ලාමක අකුසල ධර්මයන්ගේ නොහටගැනීම පිණිස වීර්යය කටයුතුය.
සඨාස්සුනාමිමෙ තතියා සමණබ්‍රාහ්මණා කෙතබිනො. න ච නෙසං ජානාම ආගතිං වා ගතිං වා,"(මොවුන් ගැන) මාරයා මෙසේ සිතයි: ""මේ තුන්වන පිරිස කපටියි, ඔවුන් එන යන මඟක් අපට සොයාගත නොහැකියි."""
ඉති වෙදනා,මේ වේදනාවය (විඳීමය)
හීනාති අඤ්ඤෙ සබ්බමාහ,අන් අය පහත් යයි කියයි
අඵලො වත මෙ වායාමො,මාගේ උත්සාහය ඒකාන්තයෙන් නිෂ්ඵල විය
ඉමම්හි චායං සමයෙ පුග්ගලො කාලං කරෙය්ය,මෙම වෙලාවේ මේ පුද්ගලයා මිය ගියොත්
"ඉමෙ ධම්මා සාවජ්ජා, ඉමෙ ධම්මා විඤ්ඤුගරහිතා.","මේ ධර්මයෝ වරද සහිතය, මේ ධර්මයෝ නුවණැත්තන් විසින් ගර්හා කරන ලද්දාහුය."
නිබ්බානං අධිමුත්තානං,නිර්වාණයට හිත යොමු කළ අයට
අත්තනාව ජානෙය්‍යාථ.,තමා විසින් ම (ප්‍රත්‍යක්ෂව) දැනගත යුතුය.
"කතමෙහි තීහි? කායෙන, වාචාය, මනසා.","ඒ කවර තුනකින් ද? කයින්, වචනයෙන් හා සිතින් ය."
පහංසු තෙ සබ්බභවානි තාදිනො,ස්ථිරව සිටින ඔවුන් සියලු භව අත්හැර ඇත
අත්ථි වසා අත්ථි ධෙනුපා ගොධරණියො පවෙණියොපි අත්ථි,වස්සෝ ඇත ධෙනුපා ඇත ගැබ දරණ ගවයෝද ඇත
න ඛො පනාහං චීවරහෙතු. අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිතො.,මම සිවුරු පිණිස හෝ ගිහිගෙයින් නික්ම පැවිදි නොවූයෙමි.
ලභති කාලෙන කාලං මනාපිකෙ කායෙන ඵොට්ඨබ්බෙ ඵුසිතුං,කලින් කල මනාප ස්පර්ශ කයින් ස්පර්ශ කිරීමට ලැබේ
"ද්වෙමානි, භික්ඛවෙ, සුඛානි.","භික්ෂූන් වහන්ස, සැපය දෙපිරිසකට බෙදා දැක්විය හැකියි."
න මාතා පුත්තං ජීරමානං එවං ලභති.,මව දිරායන පුතා වෙනුවෙන් එය තමා බාරගෙන ඔහුව බේරාගත නොහැකිය.
සප්පුරිසෙන සප්පුරිසතරො.,සත්පුරුෂයාටත් වඩා සත්පුරුෂයා.
සබ්බං ආකාසගතං තමගතං අභිවිහච්ච භාසතෙ ච තපතෙ ච විරොචති ච.,"අහසෙහි වූ සියලු අඳුරු දුරු කොට බබළයි ද, තවයි ද, බැබළෙයි ද."
යො සබ්බං ඤත්වා න රජ්ජති,යමෙක් සියල්ල දැන නොඇලේ
තථාගතබලං හොති,තථාගත බලයක් වන්නේය
කායෙ ඡන්දං විරාජයෙ,කයෙහි ඇල්ම දුරු කරයි
අථාහං භික්ඛවෙ. අනුත්තරං සම්මාසම්බොධිං අභිසම්බුද්ධොති පච්චඤ්ඤාසිං.,එවිට මම සම්මා සම්බෝධිය අවබෝධ කළෙමි යි ප්‍රතිඥා කළෙමි.
භොජනම්හි ච මත්තඤ්ඤූ ඉන්ද්‍රියෙසු ච සංවුතො,ආහාරයේ පමණ දන්නා සහ ඉන්ද්රියයන්හි සංවරවූ අය
කතමා භවනිරොධගාමිනී පටිපදා,භවය නැතිකිරීමට යන මාර්ගය කවරේද
නිරාරම්භං යඤ්ඤං වණ්ණෙමි නිච්චදානං.,නිත්‍ය දානය වැනි හිංසාවෙන් තොර යාගය වර්ණනා කරමි.
අප්පෙව නාම සියා කොචිදෙව කථාසල්ලාපො.,කිසියම් ධර්ම කථා සල්ලාපයක් ඇති කරගන්නට ඇත්නම් (හොඳය).
සම්පරායිකානං වජ්ජානං පටිඝාතාය.,පරලොව දෝෂ වැළැක්වීමට ය.
යස්ස නිත්තිණ්ණො පඞ්කො,යමෙකුට සංසාර මඩ තරණය වී ඇත
මිච්ඡාවායාමස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සම්මාවායාමො හොති පරික්කමනාය,වැරදි ව්‍යායාම ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට හරි ව්‍යායාමය ඇත්තේය
ඉදං දුක්ඛන්ති යථාභූතං පජානන්ති.,මෙය දුක බව ඇති සැටියෙන් මැනවින් අවබෝධ කරගනිති.
කො නු ඛො භන්තෙ හෙතු කො පච්චයො යෙන සුප්පබුද්ධො කුට්ඨී අහොසි,ස්වාමීනි ඔහු කුෂ්ට රෝගී දිළිඳු වුණේ කුමන හේතුවකින්දැයි ඇසීය
ථෙය්‍යා අදින්නමාදෙති,සොරකමින් අනුන්ගේ දේ ගනී
එවං මච්චාන ජීවිතං,මනුෂ්‍ය ජීවිතය එසේය
දිට්ඨෙ සුතෙ මුතෙ න පකප්පිතා සඤ්ඤා,දුටු ඇසූ සිතූ දේට කල්පනා නැත
කායසුචරිතං,කයින් මනා හැසිරීම
එකො අහං සක්ක මහන්තමොඝං,මම තනිවම මහඔඝය එතර කළ නොහැක
එකමන්තං නිසින්නා,එක් පසෙක හිඳිමින්
සීලපාරිසුද්ධිපධානියඞ්ගං.,ශීල පාරිශුද්ධිය පිණිස වූ වීර්යය.
පරං දමෙස්සති විනෙස්සති පරිනිබ්බාපෙස්සතීති,අන්‍යයා දමනය කරන්නේය හික්මවන්නේය කෙලෙස් රහිත කරන්නේය යන
අනාසවො,ආශ්‍රව නැති රහතෙකු විය
ඤත්වා වෙදනානඤ්ච සම්භවං.,වේදනාවන්ගේ හටගැනීම දැන.
අඤ්ඤමඤ්ඤා හි ජාතියො,ජාති වෙන වෙනමය
කුල්ලං ථලෙ වා උස්සාදෙත්වා උදකෙ වා ඔපිලාපෙත්වා යෙන කාමං පක්කමෙය්‍ය,පහුර ගොඩට ඇද දමා හෝ දියෙහි පාකර යවා හෝ කැමති තැනකට යන්නේ නම් (ඔහු නිසි කටයුත්ත කළේය)
අරියා ආහු දුක්ඛතො,ආර්යයෝ දුක කියති
පඨමො චෙතසොවිනිබන්ධො අසමුච්ඡින්නො හොති,මෙය මුලිනුපුටා නොදැමූ පළමුවන සිතේ බැම්ම (චේතසෝවිනිබන්ධය) වෙයි
කථං නු ඛො අහොසිං අතීතමද්ධානං,අතීත කාලයෙහි කෙබඳු සටහන් ඇත්තෙක් වූයෙම්ද
"අථ ඛ්වාහං. ආළාරං කාලාමං එතදවොචං - 'කිත්තාවතා නො, ආවුසො කාලාම, ඉමං ධම්මං සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා. පවෙදෙසී'ති?","ඉන්පසු මම ආළාරකාලාමයන් වෙත ගොස් ඇසුවා: ""ඔබ මේ ධර්මය කොපමණ දුරට ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට දේශනා කරන්නේද?"""
ඛීණමානපුනබ්භවා,මානය හා නැවත උපත නැති
සන්ධිම්පි ඡින්දන්ති,ගෙවල් බිඳීම (සන්ධි කැපීම) කරති
නවම්පි භික්ඛවෙ කාසිකං වත්ථං වණ්ණවන්තඤ්චෙව හොති සුඛසම්ඵස්සඤ්ච මහග්ඝඤ්ච.,"මහණෙනි, අලුත් වූ කසී සළුව වර්ණවත් වෙයි, සැප ස්පර්ශ ඇත්තේ වෙයි, ඉතා වටින්නේ ද වෙයි."
උපසඞ්කමිත්වා පඤ්ඤත්තෙ ආසනෙ නිසීදි,වැඩමවා පණවන ලද ආසනයෙහි වැඩහුන්හ
අයං වම්මිකො රත්තිං ධූමායති දිවා පජ්ජලති.,"මේ තුඹස රාත්‍රියෙහි දුම් දමයි, දහවල් කාලයෙහි ඇවිලෙයි."
සද්ධම්මගරු හොති න කොධගරු.,සද්ධර්මය ගරු කරන අතර ක්‍රෝධය ගරු නොකරයි.
ඉධෙව නං පසංසන්ති පෙච්ච සග්ගෙ පමොදති.,ඔහුට මෙලොව ප්‍රශංසා ලැබෙන අතර පරලොව ස්වර්ගයේ සතුටු වෙයි.
අජ්ඣගා අමතං සන්තිං,අමෘත ශාන්තියට පැමිණෙයි
එකමන්තං ඨිතො ඛො සො බ්‍රාහ්මණො භගවන්තං එතදවොච,එකත් පසෙක සිට ඒ බ්‍රාහ්මණයා භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙසේ කීවේය
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා දුක්ඛවිපාකා.","මහණෙනි, මේ දුක් විපාක දෙන ධර්ම දෙකකි."
ජවසම්පන්නො ච වණ්ණසම්පන්නො ච ආරොහපරිණාහසම්පන්නො ච.,ජවයෙන් යුක්ත වෙයි වර්ණයෙන් යුක්ත වෙයි උස මහතින් ද යුක්ත වෙයි.
තෙ භික්ඛූ සෙනාසනං සංසාමෙත්වා පත්තචීවරමාදාය,ඒ භික්ෂූහු සෙනසුන් හකුලා පාත්‍ර සිවුරු ගෙන
වේදනා නිච්චා වා අනිච්චා වා?,වේදනාව නිත්‍යද අනිත්‍යද? (අනිච්චං භන්තෙ).
අනෙජො ඡින්නසංසයො,කම්පා නැති සැක සිඳි
අදොසො නිදානං කම්මානං සමුදයාය.,අද්වේෂය කර්මයන් හටගැනීමට හේතුවකි.
"සො ඛො අහං, භික්ඛවෙ, තත්ථෙව නිසීදිං - අලමිදං පධානායාති.","මහණෙනි, වීර්යය වැඩීම පිණිස මෙය සුදුසු යැයි සිතා මම එහිම අසුන් ගත්තෙමි."
කො නු ඛො ඉධ භබ්බො ධම්මං විඤ්ඤාතු,මෙහි ධර්මය අවබෝධ කිරීමට සුදුසු කවුරුදැයි සිහිකළසේක
මුසාවාදො,බොරුව
අදින්නාදානා පටිවිරතො,හොරකම් කිරීමෙන් වැළකුණේය
දලිද්දා අප්පස්සකා අප්පභොගා.,"දිළිඳු වූ, වස්තුවක් නැති, අල්ප භෝග ඇති."
කායදුච්චරිතං කත්වා,කයින් දුශ්චරිත කරයි
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, පටිසන්ථාරා.","මහණෙනි, මේ පිළිසඳර දෙකකි."
සො එවං සමාහිතෙ චිත්තෙ පරිසුද්ධෙ පරියොදාතෙ,ඒ මම මෙසේ හිත සමාධියෙන් එකඟවූ හා පිරිසිදු වී දීප්තිමත් වූ කල්හි
සාලලට්ඨි සංසීදිස්සති.,සල් රුක (දියෙහි) ගිලෙනු ඇත.
යථාකම්මූපගෙ නරෙ,කම් අනුව යන සත්වයෝ
නෙක්ඛම්මෙ ආනිසංසං පකාසෙසි,නෙක්ඛම්මයේ ගුණ ප්‍රකාශ කළසේක
අස්සඛළුඞ්කො ජවසම්පන්නො හොති න වණ්ණසම්පන්නො.,අශ්ව පෝතකයා ජවයෙන් යුක්ත වුවත් වර්ණයෙන් යුක්ත නොවෙයි.
"තං කිස්ස හෙතු? බීජං හිස්ස, භික්ඛවෙ, පාපකං.","ඊට හේතු කවරේද? මහණෙනි, බීජය ඇටය ලාමක වේද එහෙයිනි."
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං අභාවිතං අබහුලීකතං මහතො අනත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, චිත්තං.","මහණෙනි, යම්සේ සිත නොවඩන ලද්දේ, පුරුදු නොකරණ ලද්දේ මහත්වූ අනර්ථය පිණිස පවතීද, එබඳු වූ අනික් එකම ස්වභාවයකුදු මම නොමදකිමි."
යථාපි පබ්බතො සෙලො අචලො සුප්පතිට්ඨිතො,යම්සේ නොසෙල්වෙන මනාව පිහිටිය ගල් පර්වතයක් වේද
සතොව අභික්කමාමි,සිහි ඇතිවම ඉදිරියට යමි
නාවං සිත්වාව පාරගූ,නැවෙන් එතෙර යන සේ
භූතෙ භූතතො සඤ්ජානාති,භූතයන් භූතයන් වශයෙන් හඟියි
දොසාගතිං මොහාගතිං භයාගතිං ගච්ඡන්ති.,"ඔවුහු ද්වේෂයෙන්, මෝහයෙන් සහ බියෙන් අගතියට හෙවත් නොමඟට යති."
භගවා තුණ්හී අහොසි,භග්‍යවතුන් වහන්සේ නිශ්ශබ්ද වූසේක
යෙන බෙලුවලට්ඨිකා යෙනාහං තෙනුපසඞ්කමි,තරුණ බෙලිගස යම් තැනෙක්හි ද මා යම් තැනෙක්හි ද එතැනට පැමිණියේය
චිත්තෙ චිත්තානුපස්සී විහරති.,"සිත කෙරෙහි සිත අනුව බලමින් වාසය කෙරේද,"
කින්නු තුම්හෙ ආවුසො නිගණ්ඨා,ඇවැත්නි නිගණ්ඨයෙනි තෙපි කුමකට
තෙ උපාරම්භානිසංසා චෙව ධම්මං පරියාපුණන්ති ඉතිවාදප්පමොක්ඛානිසංසා ච,ඔවුන් ධර්මය ඉගෙන ගන්නේ අනුන්ට දොස් කීමට හෝ වාදවලින් ජය ගැනීමට පමණි
යදි නීලකාය යදි පීතකාය යදි ලොහිතකාය යදි මඤ්ජිට්ඨකාය,නිල්පාට රන්වන් පාට ලේපාට හෝ මදටියපාට කිරීම පිණිස
අයං දුක්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදාති යොනිසො මනසි කරොති,මේ දුක් නැති කිරීමේ මාර්ගයයි නුවණින් කල්පනා කරයි
යත්ථකාමනිපාතිනං,කැමති අරමුණක් ගන්නාසුළුය
නිරයං උපපජ්ජරෙ,නිරයට උපදිති
ගන්ථා තෙසං න විජ්ජන්ති,ප්‍රිය-අප්‍රිය නැති අයට බැඳීම් ගැට නැහැ
ලෙඩ්ඩුනා පහාරං දදෙය්‍ය දණ්ඩෙන පහාරං දදෙය්‍ය සත්ථෙන පහාරං දදෙය්‍ය,"කැටයකින් පහර දෙන්නේ ද, දණ්ඩකින් (පොල්ලකින්) පහර දෙන්නේ ද, ආයුධයකින් පහර දෙන්නේ ද"
පරං පාණාතිපාතා වෙරමණියා සමාදපෙති.,අනුන්ව ප්‍රාණාතිපාතයෙන් වැළකීමට යොමු කරයි.
දිට්ඨිම්පි සො න පච්චෙති කිඤ්චි,කිසි දෘෂ්ටියකට නොපැමිණේ
න කොධසාමන්තා වාචං නිච්ඡාරෙතා,ක්‍රෝධයට කිට්ටු වචන (නපුරු වචන) පිට නොකරන
කූටාගාරා නිවෙසා තෙ,කුළු ගෙවල් වාසස්ථාන ඇත
තුච්ඡො විවටො පූරො පිහිතො.,හිස් වූ විවෘත කලය හා පිරුණු වැසූ කලය.
"යොධ කායෙන සංයමො, වාචාය උද චෙතසා.","මෙලොව කයින්, වචනයෙන් හා සිතින් යම් සංවරයක් වේ ද."
එවං වුත්තෙ භික්ඛවෙ දණ්ඩපාණි සක්කො,මහණෙනි මෙසේ කී කල්හි දණ්ඩපාණී ශාක්‍ය තෙම
නො අසඞ්ඛතාරම්මණා.,අසංඛත අරමුණු නිසා ඒවා ඇති නොවේ.
කිං නු ඛො මෙ අය්‍යා සන්තංයෙව අජ්ඣත්තං කොපං න පාතුකරොති?,"(කාළී සිතුවා) ""මගේ ස්වාමිදුව තුළ ඇත්තටම කෝපය නැද්ද? නැත්නම් මා වැඩපල හොඳට කරන නිසා කෝපය පෙන්වන්නේ නැද්ද?"""
මක්ඛං භික්ඛවෙ අනභිජානං අපරිජානං,මහණෙනි මක්ඛය හරිහැටි නොදැන පිරිසිඳ නොදැන
යස්ස ගතිං න ජානන්ති දෙවා ගන්ධබ්බමානුසා,දෙව ගන්ධර්ව මනුෂ්‍යයන්ට පවා ගතිය නොපෙනෙන කෙනා
භොගා අභිනිප්ඵජ්ජන්ති,සම්පත් ලැබේ නම්
මූළ්හො ඛො. කායෙන දුච්චරිතං චරති.,මෝහයෙන් මුළා වූ තැනැත්තා දුශ්චරිතයෙහි හැසිරෙයි.
පඤ්ඤාගරු හොති පඤ්ඤාධිපතෙය්‍යො.,"ප්‍රඥාව ගරු කරයි, එය අධිපති කොට සලකයි."
සබ්බසො රූපසඤ්ඤානං සමතික්කමා පටිඝසඤ්ඤානං අත්ථඞ්ගමා.,සියලු ආකාරයෙන් රූප සංඥාවන් ඉක්මවා ගැටීම් සංඥාවන් දුරු කිරීමෙන්.
තුම්හෙපි ආවුසො ආනන්ද රාගස්ස පහානං පඤ්ඤාපෙථ.,ඔබ වහන්සේලා ද රාගය ප්‍රහීණ කිරීම පනවන්නහුය.
අහං කරොමීති න තස්ස හොති,මම කරමි යන මතය ඇති නොවේ
ආකිඤ්චඤ්ඤංයෙව පටිපදං.,අයිතියක් නැති බව (පලිබෝධ රහිත බව) යන පිළිවෙත.
අභිනිබ්බත්ති,ප්‍රකටව ඉපදීමක් වේද
අක්ඛිතාරකා ගම්භීරගතා දිස්සන්ති.,ඇස් ඇතුළට ගැඹුරට කාවැදී පෙනුණි.
යෙ ඛො කෙචි සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා අපරිසුද්ධමනොකම්මන්තා,අපිරිසිදු සිතිවිලි ඇත්තාවූ යම් ඒ ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ
සඞ්ගා පමුත්තං අඛිලං අනාසවං,ඇල්මෙන් මිදුනු කෙලෙස් නැති
කායදුච්චරිතං වචීදුච්චරිතං මනොදුච්චරිතං.,"කාය දුශ්චරිතය, වාක් දුශ්චරිතය සහ මනෝ දුශ්චරිතයයි."
ජරම්පි පත්වා මරණං,ජරාව ඇවිත් මරණය වේ
එවමෙව ඛො භික්ඛවෙ,මහණෙනි එපරිද්දෙන්ම
"එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමෙසං ද්වින්නං වෙපුල්ලානං යදිදං ධම්මවෙපුල්ලන්ති.",මේ මහත් බවවල් දෙකෙන් ධර්ම මහත් බව අග්‍ර වෙයි.
සබ්බරාගවිරත්තස්ස,සියලු රාගයෙන් මිදුණු පුද්ගලයා
එකො චරමතන්දිතො,කුසීත නොවී එකලාව හැසිරීමත්
උභො ච හොන්ති දුස්සීලා කදරියා පරිභාසකා.,"දෙදෙනාම දුස්සීල, මසුරු හා ආක්‍රෝශ කරන්නෝ නම් ඔවුහු මළකඳන්ය."
සත්තානං විසුද්ධියා,රාගාදී කෙලෙස් නැතිව සත්ත්වයන්ගේ පිරිසිදුවීම පිණිසද
මක්ඛස්ස පලාසස්ස ඉස්සාය මච්ඡරියස්ස අභිඤ්ඤාය.,"ගුණමකිකම, යුගග්‍රාහය, ඊර්ෂ්‍යාව හා මසුරුකම අභිඥා මගින් දැනගැනීමට."
යස්සං පන භික්ඛවෙ දිසායං භික්ඛූ සමග්ගා සම්මොදමානා අවිවදමානා.,යම් දිශාවක භික්ෂූහු සමඟිව සතුටින් විවාද නොකර වෙසෙත් ද.
චිත්තං හිස්ස භික්ඛවෙ පදුට්ඨං,මහණෙනි ඔහුගේ සිත දූෂිතය
යස්මා ච ඛො භික්ඛවෙ ඉමෙ ද්වෙ සුක්කා ධම්මා ලොකං පාලෙන්ති,මහණෙනි මේ සුදු ධර්ම දෙක ලෝකය රකින්නේ එබැවින්
එවං ජාතෙන මච්චෙන,එසේම උපන් මනුෂ්‍යයා විසින්
සො පුරාණානං කම්මානං තපසා බ්‍යන්තීභාවං පඤ්ඤපෙති.,ඔහු පැරණි කර්මයන් තපසින් විනාශ කිරීම පනවයි.
සත්තාහවද්දලිකා සීතවාතදුද්දිනී,සත් දිනක් වර්ෂාවත් සීතල වාතයත් අඳුරත් පැවතුණි
යදිදං චත්තාරො සතිපට්ඨානා,යම් මේ සතර සතිපට්ඨාන ධර්ම කෙතෙක් ඇද්ද
පෙමතො ජායතී සොකො,ප්‍රේමයෙන් ශෝකය උපදේ
මච්චුනො වසමාගම්ම,මරණ වසයට පැමිණ
අන්තරා ච සාවත්ථිං අන්තරා ච ජෙතවනං,සැවැත් නුවරත් ජේතවනයත් අතර
තතො අඤ්ඤා විමුත්තස්ස ඤාණං වෙ හොති,ඉන් පසු මිදීම දැනගැනීම වේ
චිරස්සං ඛො ත්වං උපාසක ඉමං පරියායමකාසි යදිදං ඉධාගමනායා,උපාසකය මෙහි පැමිණීමට ඔබට බොහෝ කලක් ගතවුණි
දුද්දදං දදාති.,දීමට දුෂ්කර දෙය දෙයි.
ඉමෙ ඛො චත්තාරො කවී.,මේ පිරිස සතර දෙනෙක් වූ කවීහුය.
"න චෙව භොගා තථාරූපා, න ච පුඤ්ඤානි කුබ්බති.","භෝගයෝද නැත, පින්ද නොකරයි."
සෙය්‍යථාපි කංසපාති ආභතා ආපණා වා. පරියොදාතා,පිරිසිදුවූ බබලන්නාවූ රන්තලියක් සල්පිලකින් හෝ රන්කරු කුලයකින් ගෙනෙන ලද්දක් වේද
යස්ස නත්ථි ධුවං ඨිති,නිතර පවතින ස්ථිරත්වයක් මෙයට නැත
අරියොති පවුච්චති,ඒකයි ආර්යය කියලා කියන්නේ
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, අනුග්ගහා.","මහණෙනි, මේ අනුග්‍රහ දෙකකි."
එතමහං බ්‍රාහ්මණ පරිසුද්ධාජීවතං අත්තනි සම්පස්සමානො,බ්‍රාහ්මණය මේ පිරිසිදු ජීවිකා ඇති බව තමා කෙරෙහි දක්නා මම
ඉච්ඡා මානො ච වඩ්ඪති,තෘෂ්ණාව සහ මානය වැඩෙයි
පඨමා මිගජාතා අමුං නිවාපං නිවුත්තං නෙවාපිකස්ස අනුපඛජ්ජ මුච්ඡිතා භොජනානි භුඤ්ජිංසු,පළමු මුව රංචුව වැද්දා ඇටවූ තණ කෙතට ඇතුළු වී මුසපත් වී (කෑදරකමින්) ආහාර අනුභව කළහ.
සම්පහංසකො සබ්‍රහ්මචාරීනං හොති.,සෙසු භික්ෂූන්ව ධර්මයෙන් සතුටු කරවන්නෙකු වෙයි.
ආභස්සරෙසු න මඤ්ඤති,ආභස්සරදෙවියන් ආශ්‍රයකොට තමා පිහිටියේයයි නොහඟින්නාහ
ධම්මපීතිරසං පිවන්ති,ධර්ම ප්‍රීතියේ රසය බොයි
සමාහිතං චිත්තං එකග්ගං.,සිත සමාහිත වී එකඟ වී ඇත.
නිබ්බානං මෙති මා මඤ්ඤි,මේ පරමදෘෂ්ටධර්ම නිර්වාණය මගේයයි හඟියි
"කිං නු ඛො, ආවුසො, මග්ගාමග්ගඤාණදස්සනවිසුද්ධත්ථං?","එසේනම්, මඟ හා නොමඟ පිළිබඳ නුවණ ලැබීම සඳහාද?"
මනොසුචරිතෙන සමන්නාගතා,සිතින් හොඳ හැසිරීම ඇති සත්වයෝ
යස්ස කායගතා සති භාවිතා බහුලීකතා අන්තොගධා තස්ස කුසලා ධම්මා යෙ කෙචි විජ්ජාභාගියා.,කායගතානුස්මෘතිය වඩන්නාට විද්‍යාවට අයත් සියලු කුසල ධර්මයෝ එහි ඇතුළත් වෙති.
ඉතිපිමෙ විතක්කා දුක්ඛවිපාකාති,මෙසේ මේ කල්පනාවෝ දුක් සහගත විපාක දෙන්නෝය (කියා මෙනෙහි කළ යුතුයි)
යෙ හි වො අරියා උපට්ඨිතස්සතී,යම් ඒ ආර්ය කෙනෙක් එළඹ සිටි සිහි ඇත්තේ
භූතතො න මඤ්ඤති,භූතයන්ගෙන් වෙන්ව තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, බුද්ධා.","මහණෙනි, මේ බුදුවරයෝ දෙදෙනෙකි."
මහාපථවියා ඉස්සරාධිපච්චෙ රජ්ජෙ පතිට්ඨාපෙය්‍ය.,රත්නයෙන් පිරි පොළොවට අධිපති රාජ්‍යයෙහි ඔවුන් පිහිටෙවුවද කළගුණ ගෙවා නිම කළ නොහැක.
තාදිසො හොමි යාදිසො චිත්තො ච ගහපති හත්ථකො ච ආළවකොති.,චිත්ත ගෘහපති ද හත්ථක ආලවක ද යම්බඳු වෙත්ද මමද එබඳු වෙමි යනුවෙනි.
අථ ඛො භගවා,ඉන් පසු භාග්‍යවතුන් වහන්සේ
කස්සකො පටිජානාසි,ඔබ ගොවියෙකු යැයි කියයි
පදුමංව තොයෙන අලිප්පමානො,පද්මය මෙන් ජලයට නොඇලේ
පරිමුච්චති දුක්ඛස්මාති වදාමි.,ඔහු දුකෙන් මිදෙන බව මම ප්‍රකාශ කරමි.
ආනන්දජාතෙ තිදසගණෙ පතීතෙ,දෙවියෝ සතුටෙන් උද්ගත වූහ
ඉතිපි සො භගවා අරහං,ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ අර්හත්ය
යදභිනන්දති තං භයං,යමක සතුටු වේද එය භයකි
දිට්ඨිසම්පදාහෙතු වා සත්තා සග්ගං ලොකං උපපජ්ජන්ති.,දිට්ඨි සම්පදාව හේතුවෙන් සත්ත්වයෝ මරණින් පසු ස්වර්ග ලෝකයෙහි උපදිති.
"ඉතො සො නිරයං ගන්ත්වා, එකචක්ඛු විහඤ්ඤති.",මෙයින් චුතව නිරයට ගොස් ඒ එකැස් ඇත්තා විනාශ වෙයි.
වක්කස්ස පිහකස්ස ච,වකුගඩු හා බඩදිවෙන් පිරුණු
වස්සසතානීති වා වස්සසහස්සානීති වා.,වර්ෂ සිය ගණනක් හෝ වර්ෂ දහස් ගණනක් කියා හෝ.
ජිව්හාසම්ඵස්සො,දිව හා අරමුණු ගැටීම (ජිව්හා සම්ඵස්සය)
කස්සකො කම්මුනා හොති,ගොවියා කර්මයෙන් වේ
අඩය්හමානෙන කායෙන අඩය්හමානෙන චෙතසා,නොදැවෙන කයෙන් සහ නොදැවෙන සිතින්
අනුන්නතෙන මනසා.,උඩඟු නොවන ලද සිතින්.
අනුවිච්ච පරියොගාහෙත්වා වණ්ණාරහස්ස වණ්ණං භාසති.,විමසා බලා තීරණයකට පැමිණ ගුණ කියයුත්තාගේ ගුණ කීමද යන දෙකයි.
භික්ඛු හොති න තාවතා,ඒකෙන් භික්ඛුවා වෙන්නේ නැහැ
අඤ්ඤත්‍ර තථාගතෙන වා,තථාගතයන් වහන්සේ හැර.
පටිසඞ්ඛා යොනිසො ජිව්හින්ද්‍රියසංවරසංවුතො විහරති,නුවණින් සලකා බලා දිව සංවර කරගෙන වාසය කරයි
කතමො එකධම්මො,එම එක ධර්මය කුමක්ද
කාලයුත්තං එකභත්තං එකසෙය්‍යං බ්‍රහ්මචරියං,කාලයට යෝග්‍ය ලෙස එක් බත සහ බඹසර පුරුදු කරනු
මත්තං සො ජඤ්ඤා ඉධ තොසනත්ථං,සතුටට පමණ දන්නා විය යුතු
අනිකෙතසාරී මුනි,නිවාස රහිත මුනි
සොතවිඤ්ඤෙය්‍යා සද්දා,කනින් (සෝත විඤ්ඤාණයෙන්) දතයුතු ශබ්ද
වරපඤ්ඤස්ස සන්තිකෙ,උතුම් නුවණැති බුදුන් සමීපේ
අඤ්ඤතරං ජනපදං. අඤ්ඤතරං පුග්ගලං උපනිස්සාය විහරති,එක්තරා ජනපදයක් හෝ එක්තරා පුද්ගලයෙකු ඇසුරු කොට වාසය කරයි ද
"අච්ඡරියං, ආවුසො. ගම්භීරා ගම්භීරපඤ්හා අනුමස්ස අනුමස්ස පුච්ඡිතා.",(පුණ්ණ හිමි): ඉතා පුදුමයි! මනා අවබෝධයක් ඇති ශ්‍රාවකයෙකු මෙන් ඔබවහන්සේ ඉතා ගැඹුරු ප්‍රශ්න විචාල සේක.
එවමෙසා කසී කට්ඨා,මේ ගොවිතැන මෙසේ කරන ලදී
අභිජ්ඣාය සමාදපෙති.,විෂම ලෝභයෙහි අනුන් සමාදන් කරවයි.
යා ඉමා භන්තෙ අනෙකවිහිතා දිට්ඨියො ලොකෙ උප්පජ්ජන්ති,ස්වාමීනි නොයෙක් ආකාරවූ යම් ඒ මිථ්‍යාදෘෂ්ටීහු ලෝකයෙහි උපදිත්ද
සුභාසිතධජා ඉසයො.,යහපත් වචනය ම සෘෂිවරුන්ගේ ලාංඡනයයි (ධජයයි).
ගොට්ඨා පට්ඨිතගාවො,ගවයන් ඇති ගාල්
චොදකස්ස න පච්චාරොපෙති,චෝදනා කරන්නා පිට වරද පටවන්නේ නැති නම්
යස්මා ච ඛො පණ්ඩිතො සුචින්තිතචින්තී ච හොති සුභාසිතභාසී ච සුකතකම්මකාරී ච තස්මා නං පණ්ඩිතා ජානන්ති - ‘පණ්ඩිතො අයං භවං සප්පුරිසො’ති.,"යම් හෙයකින් පණ්ඩිතයා යහපත් දේ සිතන්නේද, පවසන්නේද, කරන්නේද, එහෙයින් 'මේ පින්වතා පණ්ඩිතයෙකි, සත්පුරුෂයෙකි' කියා පණ්ඩිතයෝ දැනගනිති."
අදානසීලා,නොදෙන සීලය
"කතමඤ්ච, භික්ඛවෙ, ධම්මාධිපතෙය්‍යං?","මහණෙනි, ධර්මය අධිපති කොට ගැනීම යනු කවරේද?"
න තං මාතා පිතා කයිරා,මව පියා ඒ දේ කළ නොහැක
තෙජං තෙජතො අභිඤ්ඤාය තෙජං මා මඤ්ඤි,තෙජොධාතුව තෙජොධාතුව වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන තෙජොධාතුව තමායයි හඟියි
යා හිස්ස පුබ්බෙ අවිමුත්තස්ස විමුත්තාසා සා පටිප්පස්සද්ධා.,මිදී නොසිටි කාලයේ ඔහුට තිබූ රහත් වීමේ බලාපොරොත්තුව දැන් සම්පූර්ණ වී සංසිඳී ඇති බැවිනි.
ආමිසසම්භොගො ච ධම්මසම්භොගො ච.,ආමිස සම්භෝගය සහ ධර්ම සම්භෝගයයි.
අට්ඨිකඞ්කලූපමා කාමා. සප්පසිරූපමා කාමා වුත්තා භගවතා,"""කාමයෝ ඇට කැබැල්ලක් වැනිය. සර්ප හිසක් වැනිය කියා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාරා ඇත"""
අප්පෙකච්චං උරබ්භං අදින්නං ආදියමානං පහොති හන්තුං වා බන්ධිතුං වා.,එළුවෙකු සොරකම් කළ ඇතැමෙකු මැරීමට හෝ බැඳ තැබීමට සමර්ථ වෙයි.
අවිනිපාතධම්මො නියතො සම්බොධිපරායණො.,"අපායෙහි නොවැටෙන ස්වභාව ඇති, නිවන අරමුණු කරගත් නියත පුද්ගලයෙක් වෙයි."
ආමිසවුද්ධි ච ධම්මවුද්ධි ච.,ආමිසයෙන් වැඩීම සහ ධර්මයෙන් වැඩීමයි.
අස්සොසි ඛො ආයස්මතො සඞ්ගාමජිස්ස පුරාණදුතියිකා අය්‍යො කිර සඞ්ගාමජි සාවත්ථිං අනුප්පත්තොති,ආයස්මා සංගාමජිගේ පෙර භාර්යාව සංගාමජි සැවැත්ට ආ බව ඇසුවාය
ගම්භීරො උත්තානොභාසො.,ගැඹුරු නමුත් නොගැඹුරු පෙනුමක් ඇත.
භුඤ්ජං භොගසුඛං මච්චො තතො පඤ්ඤා විපස්සති.,භෝග සැප විඳිමින් පසුව ප්‍රඥාවෙන් විමසා බලයි.
ඉමෙ ඛො භික්ඛවෙ ද්වෙ ආපායිකා නෙරයිකා ඉදමප්පහායා,මහණෙනි මෙය නොඅතහැර අපායට යන නිරයට යන දෙදෙනා මෙහෙමය
චිරප්පවාසිං පුරිසං,දිග කාලයක් දුර ගියේ තිබූ මිනිසා
වාදං මුනි නො උපෙති,මුනි වාදයට නොඑයි
තස්සීධ දිට්ඨෙ ව සුතෙ මුතෙ වා,ඔහුට දුටු ඇසූ සිතූ දෙයෙහි
යොපිස්ස මාදිසො නරොති.,මා වැනි (සක් දෙවිඳු වැනි) අය පවා උපෝසථය රැකිය යුතුය.
අවෙරෙන ච සම්මන්ති,අවෛරයෙන්ම වෛරය සන්සිඳෙයි
චොදකං න අපසාදෙස්සාමි,චෝදනා කරන්නාට අපහාස (අවමන්) නොකරන්නෙමි
කුතො මෙ භන්තෙ සාරිපුත්ත ඛමනීයං කුතො යාපනීයං,ස්වාමීනි සාරිපුත්ත ඉවසීම කොයින්ද ජීවත්වීමේ සුව කොයින්ද
සහෙතුකා උප්පජ්ජන්ති පාපකා අකුසලා ධම්මා.,පාපී අකුසල් දහම් හේතුවක් සහිතවම හටගනී.
"‘‘ධම්මො, භික්ඛූ’’ති භගවා අවොච.","මහණ, ඒ ධර්මයයි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාළ සේක."
පුබ්බණ්හසමයං මච්ඡෙරමලපරියුට්ඨිතෙන චෙතසා අගාරං අජ්ඣාවසති.,උදය කාලයෙහි මසුරු මලයෙන් මැඬුණු සිතින් යුතුව ගෘහයෙහි වෙසෙයි.
බහුකාරො ඛො මෙ අයං කුල්ලො. සීසෙ වා ආරොපෙත්වා ඛන්ධෙ වා උච්චාරෙත්වා,"""මේ පහුර මට බොහෝ උපකාර විය, එබැවින් මෙය හිසෙහි හෝ කරෙහි තබාගෙන යන්නෙමි""යි සිතයි නම්"
න චුස්සු නාම සුවහං භවිස්සාමීති.,මම ඒකාන්තයෙන්ම මතු නොවන්නෙමි.
යෙන යෙන හි මඤ්ඤති තතො තං හොති අඤ්ඤථා,යම් යම් ලෙස සිතූවත් ඒ වස්තුව වෙනස්වම වෙයි
ඉමානි ඛො භික්ඛවෙ තීණි සොචෙය්‍යානී,මේ වනාහි පිරිසිදු බැව් තුන වේ
යෙ කෙචිමෙ දිට්ඨිපරිබ්බසානා,තම දෘෂ්ටියට ගැලී සිටින අය
බ්‍රහ්මතො මඤ්ඤති,බ්‍රහ්මයාගෙන් පිටත බ්‍රහ්මයා ඇසුරුකොට ආත්මය ඇත්තේයයි හඟියි
අරහතො සබ්බානි පහීනානි.,රහතන් වහන්සේට සියලු සංයෝජන ප්‍රහීණ ය.
තාදිසී හොමි යාදිසී ඛෙමා ච භික්ඛුනී උප්පලවණ්ණා චාති.,ඛෙමා උප්පලවණ්ණා ස්ථවිරීන් යම්බඳු වෙත්ද මමද එබඳු වෙමි යනුවෙනි.
මහතො යොගක්ඛෙමාය සංවත්තති.,මහත්වූ යොගක්ෂෙමය (නිර්වාණය) පිණිස පවතී.
අථො න ඛීණබ්‍යප්පථො,රළු වචනත් නැත
පරිසුද්ධාජීවා භබ්බා සම්බොධාය.,පිරිසිදු දිවි පැවැත්මක් ඇත්තා බුද්ධිය (අවබෝධය) ලැබීමට සුදුසු ය.
වාතොව ජාලම්හි අසජ්ජමානො,සුළඟ මෙන් දැලේ නොබැඳේ
යදිදං චත්තාරො සතිපට්ඨානාති,යම් මේ සතර සතිපට්ඨාන ධර්මයෙක් ඇද්ද (එයයි)
අනත්ථජනනො ලොභො,ලෝභය අනර්ථ උපදවයි
කුල්ලූපමං වො භික්ඛවෙ ධම්මං දෙසෙස්සාමි නිත්ථරණත්ථාය නො ගහණත්ථාය,"මහණෙනි, තොපට ධර්මය පහුරකට උපමා කොට දේශනා කරමි. එය එතර වීම පිණිස මිස, අල්ලා ගැනීම (කර තබා ගැනීම) පිණිස නොවේ"
අන්තරට්ඨකෙ හිමපාතසමයෙ ගයායං උම්මුජ්ජන්තිපි නිමුජ්ජන්තිපි,හිම වැටෙන දිනවල ගයා තොටුපලෙහි දියට මතුවෙති දියට ගිලෙති
අජ්ඣත්තරතො සමාහිතො එකො සන්තුසිතො තමාහු භික්ඛුං,අභ්‍යන්තරයට ඇලුණු එකඟ සිත් ඇති හුදෙකලා සතුටු කෙනා භික්ඛුයයි කියති
යථානුභාවං අදාසි දානං,හැකි පරිදි දන් දුනිමි
සබ්බෙ සද්ධම්මගරුනො විහරිංසු විහරන්ති ච.,"ඒ සියල්ලෝ ම සද්ධර්මයට ගරු කරමින් වාසය කළහ, වාසය කරති."
ය්වායං පුග්ගලො සාඞ්ගණොව සමානො අත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං අඞ්ගණන්ති යථාභූතං නප්පජානාති,යම් පුද්ගලයෙක් කෙලෙස් සහිතව තමා තුළ කෙලෙස් ඇතැයි තතුසේ නොදනියිද
පසංසා ලභති,පැසසීම ලබයි
භාවනාපාරිපූරියට ගිය කුසල ධර්ම දැක වදාළ සේක,භාවනාවෙන් සම්පූර්ණ වූ කුසල ධර්ම දැක උදානය වදාළ සේක
අඤ්ඤෙ වාපි ච ඤාතකා,අනෙකුත් නෑයෝද එසේ කළ නොහැක
තෙන හි ජෙතවනං විචිනථා,එසේ නම් ජේතවනය සොයන්න
තිණ්ණං සංයොජනානං පරික්ඛයා සත්තක්ඛත්තුපරමො හොති.,සංයෝජන තුනක් ක්ෂය කිරීමෙන් සත් වරක් ඉපදීම උපරිම කොට ඇති පුද්ගලයා වෙයි.
භූතෙ මෙති න මඤ්ඤති,භූතයන් මාගේයයි නොහඟින්නාහ
ආනන්දො එතදවොච,ආනන්ද මෙසේ කීය
ආයතිං අනුප්පාදධම්මා.,මතු නූපදින ස්වභාවයට පත් කළේය.
සබ්බෙසං දෙති,සියල්ලන්ට දේ
අනාදීනවදස්සාවිනො අනිස්සරණපඤ්ඤා පරිභුඤ්ජන්ති.,"ආදීනව නොදකිමින්, නිදහස් වීමේ ප්‍රඥාවෙන් තොරව ආමිසය පරිභෝජනය කරති."
තුම්හෙහි කිච්චමාතප්පං,වීරියය කිරීමට තියෙන්නේ ඔබලාටමයි
අඛණ්ඩෙහි අච්ඡිද්දෙහි සමාධිසංවත්තනිකෙහි.,නොකැඩුණු සිදුරු නොවූ සමාධිය පිණිස පවතින සිල්ය.
සඞ්ඛාරසමුදයඤ්ච පජානාති,සංස්කාරයන්ගේ හටගැන්ම දනීද
පෙච්ච සග්ගෙ පමොදති,පරලොව ස්වර්ගයේ සතුටු වෙයි
කුසලධම්මූපසම්පදාය.,කුසල ධර්මයන් ලබා ගැනීම (පැමිණීම) පිණිස.
ඝානායතනං ජිව්හායතනං,ඝාණ ආයතනය ජිව්හා ආයතනය
තයිදං හොති බහුජනහිතාය බහුජනසුඛාය.,එය බොහෝ දෙනාගේ හිතසුව පිණිසත් සැපය පිණිසත් හේතු වේ.
උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං මොළියඵග්ගුනං එතදවොච,පැමිණ ආයුෂ්මත් මොළියඵග්ගුණ භික්ෂුවට මෙය කීය
භබ්බො දුක්ඛක්ඛයායා,දුක්ඛක්ෂය සඳහා සමර්ථ වේ
පාපං මෙ කතන්ති තප්පති,මා විසින් පව් කළෙමි යයි තැවෙයි
සමග්ගානං තපො සුඛො,එකමුතුව සිටින්නන්ගේ වීරිය සුවය
සන්දස්සෙති සමාදපෙති සමුත්තෙජෙති සම්පහංසෙති.,"පෙන්වා දෙති, සමාදන් කරවති, උනන්දු කරති, සතුටු කරති."
තම්හි ඡන්දං කයිරාථ,එයට කැමැත්තක් ඇති කරගන්න
අතිථීසු වා,අමුත්තන් කෙරෙහිද
කො ච භික්ඛවෙ වෙදනානං ආදීනවො,මහණෙනි වේදනාවන්ගේ දෝෂය (ආදීනවය) කවරේද
පාපකෙහි ජිගුච්ඡති,පව්කම් පිළිකුල් කරයි
තණ්හානිග්ඝාතනං මුනි,තෘෂ්ණාව නසන මාර්ගය
මොහෙන ආවුතා සත්තා බද්ධා වඩ්ඪෙන්ති බන්ධනං.,මෝහයෙන් වැසී බැමිවලට හසු වී සසර බැම්ම ම වඩවති.
යෙහි බලෙහි,යම් බලයකින්
කුසලො භෙරිසද්දස්ස.,බෙර හඬ හඳුනාගැනීමෙහි දක්ෂ වූ (පුරුෂයෙකු මෙන්).
භාවෙන්තො මග්ගමුත්තමං,උතුම් මාර්ගය වඩමින්
අත්ථි මෙ අත්තාති වා අස්ස සච්චතො ථෙතතො දිට්ඨි උප්පජ්ජති,සත්‍යවශයෙන් ස්ථිරවශයෙන් ආත්මයක් ඇත යන ශාස්වත දෘෂ්ටිය හෝ උපදියි
"ඉධ පන, භික්ඛවෙ, එකච්චො පුග්ගලො අබ්‍යාබජ්ඣං කායසඞ්ඛාරං අභිසඞ්ඛරොති, අබ්‍යාබජ්ඣං වචීසඞ්ඛාරං අභිසඞ්ඛරොති, අබ්‍යාබජ්ඣං මනොසඞ්ඛාරං අභිසඞ්ඛරොති.","මහණෙනි, මෙලොව ඇතැම් පුද්ගලයෙක් දුක් රහිත කාය කර්මය රැස් කරයි, දුක් රහිත වාක් කර්මය රැස් කරයි, දුක් රහිත මනෝ කර්මය රැස් කරයි."
යථා ච උප්පන්නස්ස සංයොජනස්ස පහානං හොති,උපන් සංයෝජනයාගේ දුරුවීම යම් කරුණකින් වේද එය දැනගනී
කාලෙන හබ්‍යං පවෙච්ඡෙ,සුදුසු කාලේ දානය දෙන්න
අනිඝො විසල්ලො,දුක නැති පිරිසිදු වේ
පඤ්ඤාසීලසමාහිතං,ප්‍රඥා-ශීලයෙන් යුක්ත කෙනා
න සො ධම්මං විජානාති,ඔහු ධර්මය නොදනී
කිංසූ භවිස්සාම,අපි කුමක් වෙමුද
තෙන තා භික්ඛුනියො කුපිතා අනත්තමනා අධිකරණම්පි කරොන්ති,"එයින් ඒ භික්ෂුණීහු කිපියාහු, නොසතුටු සිත් ඇත්තාහු නඩු ද කියත් ද"
නිරොධං අප්පජානන්තා,නිරෝධය නොදන්නා අය
සන්තො විධූමො අනීඝො නිරාසො,ශාන්ත දුම් නැති දුක් නැති ආශා නැති
බහුස්සුතො ආරද්ධවීරියො සතිමා.,"බොහෝ ඇසූ පිරූ තැන් ඇති, වීර්යවන්ත හා සිහි ඇති."
"තං කිස්ස හෙතු? බහුකාරා, භික්ඛවෙ, මාතාපිතරො පුත්තානං.","එයට හේතුව කුමක්ද? මහණෙනි, මවුපියෝ දරුවන්ට බොහෝ උපකාර ඇත්තාහ."
යාවතා සහස්සී චූළනිකා ලොකධාතු තාව සහස්සධා ලොකො.,යම් තාක් චූළනී ලෝක ධාතුව දහසින් ගුණ වෙයිද.
හත්ථී සෙය්‍යථාපි කුම්භොති,ඇතා කළයක් වැනියැයි සමහරු කීහ
අන්තරා වොසානං ආපාදි,මැදම විනාශයට පත් වෙයි
"සච්චං කිර ත්වං, සරභ, එවං වදෙසි?","සරභ, ඔබ ඔය ආකාරයට පවසනවා යන්න සැබෑවක් ද?"
ඵලානමිව පක්කානං,පැසුන ගෙඩියක් වගේ
පිතරි චාපි,පියා කෙරෙහිද
යත්ථ න ජායති න ජීයති න මීයති න චවති.,යම් තැනක නූපදියි ද නොදිරයි ද නොමැරෙයි ද චුත නොවේ ද.
චිත්තං පග්ගණ්හාති පදහති.,සිත දැඩිව අල්ලාගෙන වීර්යය කරයි.
අච්චන්තපරියොසානො සෙට්ඨො දෙවමනුස්සානන්ති.,ඒකාන්ත අවසානයට පැමිණි දෙවි මිනිසුන්ට ශ්‍රේෂ්ඨ වූ තැනැත්තා වෙයි.
යඤ්ඤෙන සුද්ධීති එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො,යාග කිරීමෙන් ශුද්ධිය වේයයි කියන ලබ්ධිය ඇති
ආසවානං ඛයා භික්ඛු,භික්ෂුව ආශ්‍රව ක්ෂය කරයි
"යො ලොකෙ ඡන්දරාගවිනයො ඡන්දරාගප්පහානං, ඉදං ලොකෙ නිස්සරණන්ති.","ලෝකයෙහි යම් ඡන්දරාගය දුරු කිරීමක් ප්‍රහීණ කිරීමක් වේ ද, මෙය නිස්සරණයයි."
පාපිකාය ච දිට්ඨියා,ලාමක දෘෂ්ටියෙන් එකකි
න උච්චාවචං පණ්ඩිතා දස්සයන්ති,පණ්ඩිතයෝ උස් පහත් ගති නොදක්වති
ඛෙමො මග්ගො - අරියස්ස අට්ඨඞ්ගිකස්ස මග්ගස්ස,නිර්භය මාර්ගය යනු ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයට නමකි
අහො වත අහමෙව භත්තග්ගෙ භුත්තාවී අනුමොදෙය්‍යං,වළඳා අවසානයේ අනුමෝදනාව මමම කරන්නෙම්වා යන කැමැත්ත
සබ්බං පරිජානං පජහං,සියල්ල පිරිසිඳ දැන අත්හැර
චක්ඛූහි නෙව ලොලස්ස,ඇස් නිසා ලොල් නොවෙයි
සබ්බාමිත්තෙ වසීකත්වා,සියලු සතුරන් වසඟ කොට
මානො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා මානං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසං පජහති,මානය හිත කෙලෙසන්නකැයි මෙසේ දැන හිත කෙලෙසන මානය දුරුකරයි
පාපමක්ඛී,අනුන්ගේ ගුණ නසන පවිටු සිත
දොසෙ පහීනෙ නෙවත්තබ්‍යාබාධායපි චෙතෙති.,ද්වේෂය ප්‍රහීණ වූ විට තමාට දුක් පිණිස නොසිතයි.
අත්තහෙතු පරහෙතු,තමා හෝ අනුන් වෙනුවෙන්
"චිත්තං, භික්ඛවෙ, අභාවිතං අකම්මනියං හොතීති.","මහණෙනි, සිත නොවඩන ලද්දේ කර්මයට යොග්‍ය නොවේ."
"සෙය්‍යථාපි, භික්ඛවෙ, අහි ගූථගතො කිඤ්චාපි න දංසති, අථ ඛො නං මක්ඛෙති.","මහණෙනි, අසූචියෙහි ගෑවුණු සර්පයෙකු දෂ්ට නොකළත් ශරීරය කිලිටි කරන්නාක් මෙනි."
සබ්බවිදුං සුමෙධං,සියල්ල දත්තාවූ නුවණැති
මහාසොබ්භා පරිපූරා කුන්නදියො පරිපූරෙන්ති.,මහා විල් පිරී කුඩා ගංගාවන් පුරවයි.
"දුට්ඨො ඛො, බ්‍රාහ්මණ, දොසෙන අභිභූතො.","බ්‍රාහ්මණය, ද්වේෂයෙන් මඩනා ලද සිතැත්තා දුක් පිණිස සිතයි."
අත්තානං සමුක්කංසෙ,තමන් උඩදමයි
තත්ථ සො භගවා එතරහි විහරති අරහං සම්මාසම්බුද්ධො,එහි දැන් අර්හත් සම්මාසම්බුද්ධ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩ වසති
පඤ්චන්නං ධීරො භයානං න භායෙ,පස් බියවලින් බිය නොවෙයි
මහතා භික්ඛුසඞ්ඝෙන සද්ධිං,මහ බික්ඛු සංගයක් සමග
න සංකීයන්ති න සංකීයිස්සන්ති විඤ්ඤූහි.,"ඒවා බැහැර නොවේ, නුවණැත්තන් විසින් නොගරහන ලදී."
යතො ඛො ආවුසො අරියසාවකො එවං ඵස්සං පජානාති,ඇවැත්නි යම් තැනක පටන් ආර්ය ශ්‍රාවක තෙම මෙසේ ස්පර්ශය දනීද
න ච පාපිකං වාචං නිච්ඡාරෙස්සාම,"""ලාමක (නරක) වචන පිට නොකරන්නෙමු"""
"කුසලං, භික්ඛවෙ, භාවෙථ.","මහණෙනි, කුසල ධර්මයන් දියුණු කරන්න."
මානසම්භූතො මානං පජහති.,මානය (වීර්යය සඳහා) ඇසුරු කරගෙන මානය ප්‍රහීන කරයි.
අට්ඨිවෙධවිද්ධො සංවෙගං ආපජ්ජති.,කෙවිට ඇටය දක්වා වැදුණු කල සංවේගයට පත්වෙයි.
න සමණො කච්චානො බ්‍රාහ්මණෙ ජිණ්ණෙ අභිවාදෙති.,ශ්‍රමණ කච්චායනයෝ වයසින් වැඩුණු බ්‍රාහ්මණයන්ට ආචාර නොකරන බව අසන්නට ලැබුණි.
ඛෙමං පස්සති සබ්බධි,සෑමතැනම නිරභය දකී
ගිහීපබ්බජිතා උභො,ගිහියෝද පැවිද්දෝද දෙදෙනාම
කතමො ආහාරනිරොධො,ආහාරයාගේ නැතිකිරීම කවරේද
ආරද්ධවීරියො පඤ්ඤවා හොති.,වීර්යවන්ත සහ ප්‍රඥාවන්ත වූ.
සබ්බසො විඤ්ඤාණඤ්චායතනං සමතික්කම්ම නත්ථි කිඤ්චීති ආකිඤ්චඤ්ඤායතනං.,විඤ්ඤාණඤ්චායතනය ඉක්මවා කිසිවක් නැතැයි ආකිඤ්චඤ්ඤායතනයට පැමිණෙයි.
"අයොනිසො, භික්ඛවෙ, මනසි කරොතො අනුප්පන්නා චෙව අකුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච කුසලා ධම්මා පරිහායන්තීති.","මහණෙනි, අනුවණින් මෙනෙහි කරන්නා තුළ නූපන් අකුශල ධර්මයෝත් උපදිත්, උපන්නාවූ කුශලධර්මයෝත් පිරිහෙත්."
තිණ්ණං ඛො මෙ ඉදං කම්මානං ඵලං,මෙය තිදෙන කුසල් කර්මවල ඵලයයි
කතමා පනාවුසො තණ්හා,ඇවැත්නි තණ්හාව කවරේද
කාමෙසු නාභිගිජ්ඣෙය්ය,කාමයන්හි ගිජු නොවිය යුතුය
පිසුණං වාචං පහාය පිසුණාය වාචාය පටිවිරතො සමණො ගොතමො,ශ්‍රමණ ගෞතමයෝ පිසුනු බස් නමැති කේලාම් කීම අත්හැර කේලාම් කීමෙන් වැළකුණෝය
අවිජ්ජාවිනයෙ ධම්මෙ දෙසියමානෙ.,අවිද්‍යාව දුරු කරන දහම් දෙසන කල (ඔවුහු අසති).
න මෙධගං කුබ්බති ජන්තු ලොකෙ,ලෝකයේ කලහ නොකරයි
"'අහම්පි ඛො, ආවුසො, එත්තාවතා ඉමං ධම්මං සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහරාමී'ති.","""ඇවැත්නි, මමත් මෙපමණ දුරට මේ ධර්මය ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට වාසය කරමි"" යි මම පැවසුවා."
භවාභවං වීතිවත්තො,භව සහ අභව ඉක්මවයි
දුක්ඛනිරොධගාමිනිං පටිපදඤ්ච පජානාති,දුක නැතිකිරීමට යන මාර්ගය දනීද
ජාතිභයං ජරාභයං.,ඉපදීමේ බිය හා දිරාපත්වීමේ බිය.
සාධු වත භො සබ්‍රහ්මචාරී අකුසලා වුට්ඨාපෙත්වා කුසලෙ පතිට්ඨාපෙතීති,පින්වත් සබ්‍රහ්මචාරීන් වහන්සේ අකුසලයෙන් නඟා කුසලයෙහි පිහිටුවීම ඉතා යහපත්ය
සිප්පිකො සො න බ්‍රාහ්මණො,ශිල්පියා බමුණෙක් නොවේ
සෙය්‍යථාපි නාම සප්පි වා තෙලං වා වාලුකාය ආසිත්තං.,යම්සේ ගිතෙල් හෝ තෙල් වැල්ලෙහි වැගිරවූ කල ගිලී යන්නාක් මෙනි.
තාය අධම්මචරියාය ඉධෙව නං ගරහන්ති.,ඒ අධර්ම හැසිරීම නිසා මෙලොවදීම ගර්හාවට ලක්වෙයි.
ස වෙ මිත්තො,ඔහු සැබෑ මිත්‍රයාය
ඉමා ඛො භික්ඛවෙ තිස්සො සම්පදාති.,"මහණෙනි, මේ සම්පත් තුනයි."
ලොකො තථාගතෙන අභිසම්බුද්ධො ලොකස්මා විසංයුත්තො.,ලෝකය අවබෝධ කළ තථාගතයන් වහන්සේ ලෝකයෙන් වෙන් වූහ.
නො අසඞ්ඛාරා.,සංස්කාර රහිතව ඒවා හට නොගනී.
පච්චවෙක්ඛති,සිහි කරන්නේය (මෙනෙහි කරන්නේය)
නයිදං භික්ඛවෙ බ්‍රහ්මචරියං වුස්සති ජනකුහනත්ථං,මහණෙනි මේ බ්‍රහ්මචරිය ජනයා රවටීමට නොවෙයි
තෙ වෙ ලොකස්මි බ්‍රාහ්මණා,ලෝකයෙහි සැබෑ බ්‍රාහ්මණයෝ වෙති
ලොභො දුග්ගතිගමනස්ස හේතු,ලෝභය දුගතියට යාමට හේතුවකි
තණ්හාක්ඛයො විරාගො නිරොධො නිබ්බානං.,තෘෂ්ණාව ක්ෂය වූ නොඇලීම වූ නිවන කරා යයි.
සො චෙව පනෙතස්ස කාලො අහොසි,(එහෙයින්) මේ ප්‍රශ්නය ඇසීමට සුදුසු කාලය ම විය
නාද්දසාසිං අනොසිතං,නොවැසුන තැනක් නොදුටුවෙමි
එසාහං භවන්තං ගොතමං සරණං ගච්ඡාමි ධම්මඤ්ච භික්ඛුසඞ්ඝඤ්ච,ඒ මම භාග්‍යවතුන් වහන්සේද ධර්මයද භික්ෂු සංඝයාද සරණ යමි
ඩහං අග්ගීව ගච්ඡති,ගින්නක් මෙන් දවමින් ඉදිරියට යයි
ඛිප්පමුප්පතිතං සොකං,ඉක්මන් උපන් ශෝකය
අමිත්තෙනෙව අත්තනා,තමන්ටම සතුරෙකු මෙන්
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු පටිසඞ්ඛා යොනිසො සතිසම්බොජ්ඣඞ්ගං භාවෙති,මහණෙනි මේ ශාසනයෙහි මහණතෙම නුවණින් සලකා ස්මෘතිසම්බොද්‍ධ්‍යඞගය වඩයි
න මොනෙන මුනී හොති,නිහඬ වීමෙන්ම මුනි වෙන්නේ නැහැ
වීරියවා,වීර්යවත්
පුච්ඡාම ගොතමං,ගෞතමයන් වහන්සේගෙන් අසමු
අථ ඛො සම්බහුලා භික්ඛූ පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා,ඉක්බිති බොහෝ භික්ෂූහු පෙරවරුයේ හැඳ පොරොවා
අජ්ඣත්තඤ්ච බහිද්ධා ච,ඇතුළතද පිටතද
භාසති වා කරොති වා,කථා කරන්නේ හෝ ක්‍රියා කරන්නේ හෝ
අසිචම්මං ගහෙත්වා සඞ්ගාමං පක්ඛන්දන්ති,කඩුව හා පලිහ ගෙන යුධ භූමියට පනිති
පඤ්ඤාබලං වීරියබලං.,ප්‍රඥා බලය සහ වීර්ය බලය.
යෙනායස්මා මොළියඵග්ගුනො තෙනුපසඞ්කමි,ආයුෂ්මත් මොළියඵග්ගුණ භික්ෂුව යම් තැනක ද එතැනට පැමිණියේය
තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා කුමාරකා අන්තරා ච සාවත්ථිං අන්තරා ච ජෙතවනං,එම සමයෙහි බොහෝ ළමයි සැවැත් නුවරත් ජේතවනයත් අතර
ඔඝතිණ්ණස්ස පිහයන්ති,ඔඝ තරණ කළාට ප්‍රශංසා කරති
තුය්හං පන මහාරාජ අත්ථඤ්ඤො කොචි අත්තනා පියතරො,මහරජ ඔබට ඔබට වඩා ප්‍රිය කෙනෙක් ඇත්ද
මිච්ඡාදිට්ඨිහතෙන ච,මිසදිටියෙන් පරාජිතව
ඉමානි චත්තාරි ඨානානි.,"මහණෙනි, මේ (සිද්ධස්ථාන) සතරයි."
ජනො ජනස්මිං පටිබන්ධරූපො,ජනතා ජනතාම කෙරෙහි බැඳී සිටිති
යස්ස යස්ස ච අභිඤ්ඤා සච්ඡිකරණීයස්ස ධම්මස්ස චිත්තං අභිනින්නාමෙති.,යම් යම් අභිඥා මගින් ප්‍රත්‍යක්ෂ කළ යුතු ධර්මයන් වෙත සිත නමයි ද.
යසො කිත්ති ච යා පුබ්බෙ,පෙර තිබූ යසස් කීර්තිය
යථා පුබ්බුළකං පස්සෙ,දිය බුබුලක් මෙන් බලන්න
කථඤ්ච භික්ඛවෙ භික්ඛු වණ්ණසම්පන්නො හොති?,"මහණෙනි, භික්ෂුව වර්ණ සම්පන්න වන්නේ කෙසේ ද?"
සීලබ්බතං භික්ඛු න නිස්සයෙය්‍ය,මහණා ඇසුරු නොකරයි
තත්ථ මනුස්සා ඉමෙහි තීහි ඨානෙහි බහුං පුඤ්ඤං පසවන්තීති.,එහි මනුෂ්‍යයෝ මේ කරුණු තුනෙන් බොහෝ පින් රැස් කරන්නාහුය.
අජ්ජතග්ගෙ පාණුපෙතං සරණං ගතන්ති,අද පටන් දිවිහිමියෙන් සරණගිය උපාසකයෙකු ලෙසයි
භවාභවාය න සමෙති ධීරො,නැවත භවයකට ධීරයා නොපැමිණේ
අත්තනා දොසවිනයාය පටිපන්නො හොති.,තමා ද්වේෂය දුරු කිරීමට පිළිපන්නේ වෙයි.
සොමං විසත්තිකං ලොකෙ,මෙම බැඳීම් ඇති ලෝකය
තස්මාතිහ භික්ඛවෙ තුම්හෙපි අබ්යාපජ්ඣාරාමා විහරථ අබ්යාපජ්ඣරතා,එබැවින් මහණෙනි ඔබත් අව්යාපාදය කැමතිව නිදුක් බව කැමතිව වසන්න
සුමුඛො,යහපත් මුවක් ඇති
සො කායස්ස භෙදා පරං මරණා අඤ්ඤතරං දෙවනිකායං උපපජ්ජති.,ඔහු ශරීරය බිඳී මරණයෙන් පසු එක්තරා දේව නිකායක උපත ලබයි.
සම්බහුලා නිගණ්ඨා ඉසිගිලිපස්සෙ,බොහෝ නිගණ්ඨයෝ ඉසිගිලි පර්වතය අසල
එවං ආයතිං පුනබ්භවාභිනිබ්බත්ති හොති.,මෙසේ මතු පුනර්භවයක් හටගැනීම වෙයි.
තෙසං පහානා අජ්ඣත්තමෙව චිත්තං සන්තිට්ඨති සන්නිසීදති එකොදි හොති සමාධියති,"ඒවා පහවීමෙන් සිත අභ්‍යන්තරයෙහිම පිහිටයි, නවතියි, එකඟ බවට පැමිණෙයි, සමාධියට පැමිණෙයි"
තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා රත්තන්ධකාරතිමිසායං අබ්භොකාසෙ නිසින්නො හොති,එම සමයෙහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රෑ අඳුරු කළුවරෙහි එළිමහන් තැනක වැඩ සිටියේය
අභිධම්මෙ අභිවිනයෙ පඤ්හං පුට්ඨො විස්සජ්ජෙති නො සංසාදෙති.,අභිධර්මය හෝ අභිවිනය පිළිබඳ ප්‍රශ්නවලට පැකිලීමකින් තොරව පිළිතුරු දෙයි.
‘මා නං ඵුසි සීතං වා උණ්හං වා තිණං වා රජො වා උස්සාවො වා’ති.,"මොහුට ශීතල, උෂ්ණ, තණ පත්, දූවිලි හෝ පින්න ස්පර්ශ නොවේවා කියායි."
ගිම්හානං පච්ඡිමෙ මාසෙ,ග්‍රීෂ්ම ඍතුවේ අන්තිම මාසයෙහි
අයමෙව අරියො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො උපාදානනිරොධගාමිනී පටිපදා,මේ ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයම උපාදාන නැති කිරීමට යන මාර්ගයයි
අනුප්පන්නො වා භවාසවො න උප්පජ්ජති උප්පන්නො වා භවාසවො පහීයති,නූපන්නාවූ භවාශ්‍රවය නූපදීද උපන්නාවූ භවාශ්‍රවය පහවේද
අවදානියා තෙ විසමෙ නිවිට්ඨා,විෂම ක්‍රියා තුළ පිහිටයි
අවිජ්ජාය ත්වෙව අසෙසවිරාගනිරොධා සඞ්ඛාරනිරොධො,අවිද්‍යා සම්පූර්ණයෙන් නිරෝධ වීමෙන් සංස්කාර නිරෝධ වේ
යත්ථස්ස අත්තභාවො නිබ්බත්තති තත්ථ තං කම්මං විපච්චති.,ඔහුගේ ආත්මභාවය යම් තැනක උපදී ද එහි ඒ කර්මය විපාක දෙයි.
උද්ධං පාදතලා අධො කෙසමත්ථකා,පාදතලයෙන් උඩ හිසකේ මස්තකයෙන් යට
භික්ඛු පඤ්ඤාණවා,නුවණ ඇති භික්ෂුව
රොසෙති වාචා න ච දෙති,කේන්තියෙන් කතා කර දේ නොදෙයි
තෙජස්මිං මඤ්ඤති,නිත්‍ය ආත්මය තෙජොධාතුවෙහි පිහිටියේයයි හඟියි
නානාධාතුපටිවෙධො හොති.,ධාතූන්ගේ නානා ස්වභාවයන්හි ලක්ෂණ දැනගැන්ම වේ.
න තාදිසො ඡන්දො හොති අධිපඤ්ඤාසික්ඛාසමාදානෙ.,ඔහුට අධි ප්‍රඥා ශික්ෂා සමාදානයෙහි එවැනි කැමැත්තක් නැත.
කාලෙන කාලං උපෙක්ඛානිමිත්තං මනසි කාතබ්බං.,කලින් කල උපේක්ෂා නිමිත්ත (මැදහත් බව) මෙනෙහි කළ යුතුය.
ලාභසක්කාරසිලොකනිකාමනසන්දොසහෙතු,ලාභ සත්කාර කීර්ති ප්‍රශංසා කැමති වීම නමැති තමන්ගේ දෝෂ හේතුවෙන්
දිට්ඨං මෙති න මඤ්ඤති,දිට්ඨය මාගේයයි නොහඟින්නාහ
"විප්පසන්නානි ඉන්ද්‍රියානි, පරිසුද්ධො ඡවිවණ්ණො පරියොදාතො.","ඉන්ද්‍රියයන් ඉතා ප්‍රසන්නය, ශරීර වර්ණය පිරිසිදුය, පැහැපත්ය."
"යො ච අවිනයෙ විනයසඤ්ඤී, යො ච විනයෙ අවිනයසඤ්ඤී.","යමෙක් විනය නොවූවෙහි විනය යන සංඥා ඇත්තේ වේද, යමෙක් විනය වූවෙහි විනය නොවේ යන සංඥා ඇත්තේ වේද යන දෙදෙනාටයි."
තෙ අප්පකසිරෙන සමුදාගච්ඡන්තීති,ඒ පිරිකර ද මට පහසුවෙන් ලැබේ යැයි කියා (සිතිය යුතුයි)
"කායසුචරිතං, වචීසුචරිතං, මනොසුචරිතං.","කාය සුචරිතය, වාග් සුචරිතය සහ මනෝ සුචරිතයයි."
"යොපි සො, භික්ඛවෙ, රාජා චක්කවත්තී ධම්මිකො ධම්මරාජා සොපි න අරාජකං චක්කං වත්තෙති.","මහණෙනි, ධාර්මික ධර්මරාජ වූ යම් සක්විති රජෙක් වේ ද, ඔහු ද රජකු නැතිව අණසක නොපවත්වයි."
අබ්භනුමොදිතා හොති.,සතුටින් පිළිගන්නේ වෙයි.
අනුත්තරො පුරිසදම්මසාරථි සත්ථා දෙවමනුස්සානං බුද්ධො භගවාති,අනුත්තරය චණ්ඩපුරුෂයන් දමනය කිරීමෙහි සාරථියෙක් වැනිය දෙව් මිනිසුන්ට අනුශාසනා කරන්නාය බුද්ධය භාග්‍යවත්ය කියායි
දුක්ඛස්ස සම්භවං න ජානන්ති,දුක හටගැනීම නොදනිති
න මෙ තෙ භික්ඛවෙ භික්ඛූ මාමකා.,"මහණෙනි, ඒ භික්ෂූහු මගේ ශ්‍රාවකයෝ නොවෙති."
සො චෙව පනෙතස්ස කාලො අහොසි යං භගවන්තංයෙව එතමත්ථං පටිපුච්ඡෙය්‍යාම,(එහෙයින්) මේ ප්‍රශ්නය ඇසීමට සුදුසු කාලය වේ යම් හේතුවකින් භාග්‍යවතුන් වහන්සේගෙන් මේ කාරණය ඇසුවෙමු නම්
ඉති සක්කායො ඉති සක්කායසමුදයො.,මේ සක්කාය (පංචස්කන්ධය) හා එහි හටගැනීමයි.
කරුණාසහගතං පඤ්ඤින්ද්‍රියං භාවෙති.,"කරුණාව සමග පැවැත්තාවූ පඤ්ඤින්ද්‍රිය වඩාද,"
අයමස්ස දුතියා විජ්ජා අධිගතා හොති.,මෙය ඔහු විසින් ලත් දෙවන විද්‍යාවයි.
පටිච්ච උප්පජ්ජති සුඛං සොමනස්සං,මේවා නිසා යම් කායික සැපක් හෝ සොම්නසක් උපදීද
අද්දස උද්ධුමායිකං (භදන්තෙ උද්ධුමායිකාති).,(සාරන විට) පිම්බුණු මැඩියෙකු දුටුවේය.
"තස්ස තෙ ආයස්මන්තො අවිවටඤ්චෙව විවරන්ති, අනුත්තානීකතඤ්ච උත්තානීකරොන්ති.","එම ආයුෂ්මත්හු ඔහුට නොවැටහුණු දේ වටහා දෙති, ප්‍රකට නොවූ දේ ප්‍රකට කර දෙති."
පතිරූපෙ වසෙ දෙසෙ අරියමිත්තකරො සියා.,සුදුසු පෙදෙසක වසමින් ආර්ය මිතුරන් ඇති කරගත යුතුය.
ඉද්ධියා යසසා ජලං.,ඉද්ධියෙන් හා යසසින් බැබළෙන (මාරයාය).
"‘බ්‍රහ්මා’ති, භික්ඛවෙ, මාතාපිතූනං එතං අධිවචනං.","මහණෙනි, 'බ්‍රහ්ම' යනු මවුපියන්ට නමකි."
එකෝ චෙ අභිරමිස්සසි,හුදකලාවට ඇලුනොත්
තෙන භික්ඛවෙ භික්ඛුනා ඉති පටිසඤ්චික්ඛිතබ්බං,මහණෙනි ඒ භික්ෂුව විසින් මෙසේ සලකා බැලිය යුතුයි
අඤ්ඤෙන ගොප්ඵකට්ඨිකං අඤ්ඤෙන ජඞ්ඝට්ඨිකං,වෙන දිශාවක විසුරුණු වලලුකර ඇටද වෙන දිශාවක කෙණ්ඩා ඇටද
ජිතං අපජිතං කයිරා,ඔහු ජය හෝ පරාජය කර නොහැක
අපලාපායං පරිසා නිප්පලාපා.,"මේ පිරිස ප්‍රලාප රහිත ය, නිශ්ප්‍රලාප ය."
අයං රූපානං අස්සාදො,මෙය රූපයන්ගේ සැපය (ආශ්වාදය) වේ
මණ්ඩලමාළෙ සන්නිසින්නානං සන්නිපතිතානං,මණ්ඩල මාලයේ රැස්වී එකට වාඩි වූහ
කුන්නදියො මහානදියො පරිපූරෙන්ති.,කුඩා ගංගා පිරී මහා ගංගා පුරවයි.
සෙය්‍යථාපි භික්ඛවෙ දක්ඛො ගොඝාතකො වා,මහණෙනි යම්සේ දක්ෂවූ ගවයන් මරන්නෙක් හෝ
කායකම්මම්පි අනවස්සුතං හොති.,කාය කර්මය ද කෙලෙස් වැස්සෙන් තෙත් නොවේ.
වොකිණ්ණසුඛදුක්ඛං වෙදනං.,මිශ්‍ර වූ සැප සහ දුක් වේදනාව.
සොමනස්සදොමනස්සානං අත්ථඞ්ගමා,සොම්නස් දොම්නස් දෙකම අතුරුදන් කිරීමෙන්
ලභෙය්‍යාහං භොතො ගොතමස්ස සන්තිකෙ පබ්බජ්ජං ලභෙය්‍යං උපසම්පදන්ති,මම භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ වෙත මහණකම ලබන්නෙම් උපසම්පදාව ලබන්නෙම්
පුඤ්ඤපාපපහීනස්ස,පින පව් දෙකම ප්‍රහීණ කළ
කායමුනිං වචීමුනිං චෙතොමුනිං අනාසවං.,"කයින්, වචනයෙන් සහ සිතින් මුනි වූ ආශ්‍රව රහිත වූ."
රට්ඨපිණ්ඩමසඤ්ඤතො,රටේ මිනිසුන් දුන් දානය සංයම නැතිව භුක්ති විඳිනවාට
තස්මාතිහ ඵග්ගුන තව චෙපි කොචි සම්මුඛා තාසං භික්ඛුනීනං අවණ්ණං භාසෙය්‍ය,"එහෙයින් ඵග්ගුණය, ඉදින් කිසිවෙක් තොප ඉදිරියෙහි ඒ භික්ෂුණීන්ගේ අගුණ කියා ද"
"යථා අධො තථා උද්ධං, යථා උද්ධං තථා අධො.","යට යම් සේද උඩ ද එසේය, උඩ යම් සේද යට ද එසේය."
"ඉමෙහි ඛො, භික්ඛවෙ, තීහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො බාලො වෙදිතබ්බො.","මහණෙනි, මේ කරුණු තුනෙන් යුක්ත බාලයා හඳුනාගත යුතුය."
"අනුපාදාපරිනිබ්බානත්ථං ඛො, ආවුසො.","ඇවැත්නි, උපාදාන රහිතව පිරිනිවන් පෑම (නිවන) සඳහාමය."
මෙත්තස්ස චිත්තස්ස සුභාවිතස්ස කලම්පි තෙ නානුභවන්ති සොළසිං,මනා ලෙස වඩාගත් මෛත්‍රි සිතේ සොළොස් කොටසකටවත් ඒවා නොසම වේ
දෙවභූතො මනුස්සො වා,දෙවියෙකු හෝ මිනිසෙකු වේ
න ඉමං ලොකං පුනරාගච්ඡෙය්‍යං.,මේ ලෝකයට නැවත නොඑන්නෙමි.
දිට්ඨං නිස්සාය පමොහමාගා,දෘෂ්ටිය නිසා මුළාවට යයි
ධම්මෙ අවෙච්චප්පසාදෙන සමන්නාගතො හොති.,ධර්මය කෙරෙහි අචල පැහැදීමෙන් යුක්ත වෙයි.
අත්ථද්ධා සුසමාහිතා.,තද ගති නැත්තෝ ද මනාව එකඟ වූ සිත් ඇත්තෝ ද වෙති.
උප්පන්නං කාමවිතක්කං නාධිවාසෙති පජහති.,උපන් කාම විතර්කයන් නොඉවසා දුරු කරයි.
ඨානාඨානෙසු පඤ්ඤාචක්ඛු කමති.,කරුණු කාරණාවලදී ප්‍රඥා ඇස පවතියි.
නස්සිස්සාමි නාම සුවහං.,මම ඒකාන්තයෙන්ම නැති වී යන්නෙමි.
පාදනඛසිඛාය වා මුඛතුණ්ඩකෙන වා අණ්ඩකොසං පදාලෙත්වා,පයේ නියවලින් හෝ හොටෙන් හෝ සුවසේ බිජු බිඳගෙන
වාරිජොව ථලෙ ඛිත්තො,ජලයෙන් ගොඩ දමා ඇති මාළුවා මෙන්
කථං චිත්තං එකොදි කාතබ්බං සමාදහාතබ්බං?,සිත කෙසේ එකඟ කළ යුතු ද? සමාධිගත කළ යුතු ද?
න විජ්ජතී සො ජගතිප්පදෙසො,එවන් ලෝක කොනක් නැත
ස ඛො සො භික්ඛවෙ,මහණෙනි ඒ මේ භික්ෂු තෙම
මනුස්සානං එතදහොසි,මිනිසුන්ට මේ අදහස විය
ඨානකුසලො එවං හොති.,මෙසේ ස්ථානයෙහි දක්ෂ වෙයි.
යෙ කෙචි පාණභූතත්ථි,යම් සත්වයෙක් සිටීද
භයං වා සාරජ්ජං වා,බියක් හෝ තැතිගැන්මක් හෝ
සචෙ භායථ දුක්ඛස්ස,ඉදින් දුකට බිය නම්
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ මනුස්සෙසු පච්චාජායන්ති.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම යම් සත්වකෙනෙක් මනුෂ්‍යයන් විෂයෙහි උපදිත්ද, ඒ සත්වයෝ ස්වල්ප වෙත්."
අථ ඛො එතෙව සත්තා බහුතරා යෙ අවිජ්ජාගතා සම්මූළ්හා.,"එසේ නමුත් යම් සත්වකෙනෙක් අවිද්‍යාන්ධකාරයෙන් යුක්තවූවාහු අතිශයින් මුළා වූවාහු වෙත්ද, මේ සත්වයෝම ඉතා බොහෝ වෙත්."
"යෙහි ඛො සො. රාගජෙහි පරිළාහෙහි පරිඩය්හමානො දුක්ඛං සයෙය්‍ය, සො රාගො තථාගතස්ස පහීනො.","යම් රාග දාහයකින් ඔහු දුක් විඳින්නේ ද, ඒ රාගය තථාගතයන් වහන්සේ විසින් සහමුලින්ම ප්‍රහීණ කර ඇත."
ගම්භීරපඤ්ඤං,ගැඹුරු ප්රඥා ඇත
අප්පදුට්ඨෙසු දුස්සති,දෝෂ නැති අයට අපරාධ කරන්නේ නම්
ඵෙග්ගු සාරපරිවාරො.,හරය (සාරය) පිරිවර ඇති එලය.
මෙථුනං යො නිසෙවති,මෙවුන්දම් සෙවුවහොත්
යෙ ච තං උපනය්හන්ති,යමෙක් ඒ බව සිත්හි බඳින්නේද
ධුනාථ මෙ සංසයං,මාගේ සැකය දුරුකරන්න
නිබ්බානං පරමං වදන්ති බුද්ධා,බුදුන් වහන්සේලා කියන්නේ නිර්වාණය උතුම් බවයි
සන්තා වාචා ච කම්ම ච,වචනය සහ ක්‍රියාවද ශාන්තය
"සො ලොකංයෙව අධිපතිං කරිත්වා අකුසලං පජහති, කුසලං භාවෙති.","ඔහු ලෝකයම අධිපති කොටගෙන අකුසල් දුරු කරයි, කුසල් වඩයි."
කතමා විඤ්ඤාණනිරොධගාමිනී පටිපදා,විඤ්ඤාණය නැතිකිරීමේ ප්‍රතිපදාව කවරේද
පාණාතිපාතී අදින්නාදායී.,සතුන් මරන්නා සහ නුදුන් දේ ගන්නා.
ආපස්මිං මා මඤ්ඤි,ආපොධාතුව ආශ්‍රය කොට තමා ඇතැයි හඟී
ඉස්සරො,අධිපති
පුරිසො ආගච්ඡෙය්‍ය කුදාලපිටකං ආදාය,පුරුෂයෙක් උදැල්ලක් හා කූඩයක් ගෙන එන්නේය
"සචෙ වො, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා එවං පුච්ඡෙය්‍යුං.","මහණෙනි, ඉදින් අන්‍යතීර්ර්ථක පරිබ්‍රාජකයන් ඔබෙන් මෙසේ ඇසුවහොත්."
පුත්තා මත්ථි ධනම්මත්ථි,මගේ පුත්‍රයෝ ඇත ධනය ඇත
ද්වෙමෙ භික්ඛවෙ ධම්මා තපනීයා,මහණෙනි තැවීමට හේතු වන ධර්ම දෙකක් ඇත
උප්පන්නානං පාපකානං අකුසලානං ධම්මානං පහානාය.,උපන් ලාමක අකුසල් දුරු කිරීමට.
එවංධම්මා හි පාණිනො,සත්වයන්ගේ ස්වභාවය මෙසේය
ධම්මී වා කථා අරියො වා තුණ්හීභාවො,දැහැමි කථාව හෝ ආර්ය නිහඬ බව
යථා තං අප්පමත්තස්ස ආතාපිනො පහිතත්තස්ස විහරතො,"අප්‍රමාදව, වීර්යයෙන් හා කැපවීමෙන් යුතුව වසන්නෙකුට සිදුවිය යුතු පරිද්දෙන්ම එය සිදු විය"
උභයෙනෙව පණීතා අක්ඛායති.,දෙපරිද්දෙන් ම ප්‍රණීත වූවක් ලෙස හඳුන්වයි.
තතො තං හොති අඤ්ඤථා,ඒක අනිත් විදිහට වෙනස් වේ
යෙහි තීහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො බාලො වෙදිතබ්බො තෙ තයො ධම්මෙ අභිනිවජ්ජෙත්වා.,යම් කරුණු තුනකින් බාලයා හඳුනාගත හැකිද ඒ කරුණු තුන බැහැර කොට.
හංසස්ස නොපෙති ජවං කුදාචනං,හංසයාගේ වේගයට නොපැමිණෙයි
අපණ්ණකප්පටිපදං පටිපන්නො හොති.,නොවරදින (නිවැරදි) මඟට පිළිපන්නේ වෙයි.
වසං මාරස්ස ගච්ඡති,මාරයාගේ වසඟයට යයි
අයොනිසො පඤ්හං විස්සජ්ජෙතා හොති.,නුනුවණින් ප්‍රශ්න විසඳන්නෙක් වෙයි.
අහිතාය දුක්ඛාය සංවත්තන්ති.,අහිත පිණිස සහ දුක් පිණිස පවතියි.
යස්සත්ථාය කුලපුත්තා පබ්බජන්ති,කුලපුත්‍රයන් පැවිදි වන අරමුණ සඳහා
එදිසො ධම්මො නෙදිසො ධම්මොති,මේය ධර්මය ඒය නොවේයැයි කියති
තීණිමානි භික්ඛවෙ අකුසලමූලානි,මහණෙනි අකුසලයට මුල් තුනක් ඇත
සබ්බඤ්ච භික්ඛුසඞ්ඝං,සියලු භික්ඛු සංඝයාද වන්දවීය
අභිකඞ්ඛමානො,ඉතා කැමැත්තෙන්
නිබ්බානං පරමං සුඛං,නිර්වාණය උතුම් සුවයයි
සුඛිතා හොන්තු ඤාතයො,නෑයෝ සුවපත් වෙත්වා
දෙවො ගන්ධබ්බො යක්ඛො මනුස්සො නො භවං?,"ඔබ වහන්සේ දෙවියෙක් ද, ගාන්ධර්වයෙක් ද, යක්ෂයෙක් ද, මිනිසෙක් ද?"
"උපෙක්ඛාසතිසංසුද්ධං, ධම්මතක්කපුරෙජවං.","උපේක්ෂාවෙන් හා සතියෙන් පිරිසිදු වූ, ධර්ම කල්පනාව පෙරටු කරගත්."
බහිද්ධා සුපරිකම්මකතා.,පිටතින් මනාව පිරියම් කරන ලද.
සන්තො සන්තිපදෙ රතො,ශාන්තිපදයට ඇලුනේ වේ
සොකපරිදෙවදුක්ඛදොමනස්සුපායාසාපි දුක්ඛා,ශෝකය වැළපීමය ශාරීරික දුකය මානසික දුකය දැඩි වෙහෙසය යන මොහුද දුකය
න භාගවා සාමඤ්ඤස්ස හොති,මහණගුණයට හිමි නොවේ
"ගන්තුම්පි මෙ එසා භික්ඛවෙ දිසා ඵාසු හොති, පගෙව මනසි කාතුං!","ඒ දිශාවට යාමටත් මට පහසුය, මෙනෙහි කිරීම ගැන කිනම් කතා ද."
න නං කයිරා පුනප්පුනං,එය නැවත නැවත නොකළ යුතුය
වත්ථං දෙති,වස්ත්‍ර දෙයි
ඉධ භික්ඛවෙ එකච්චො අනභිජ්ඣාලු හොති අබ්‍යාපන්නචිත්තො සම්මාදිට්ඨිකො.,"මහණෙනි, මෙහි ඇතැමෙක් ලෝභය නැති, ව්‍යාපාද නැති, සම්‍යක් දෘෂ්ටිකයෙක් වෙයි."
උභොව අස්සු සමසද්ධා සමසීලා.,දෙදෙනා ම සමාන ශ්‍රද්ධාවෙන් හා සමාන ශීලයෙන් යුතු විය යුතුය.
අස්මිමානො පහීනො හොති.,මම වෙමි යන මානය නැති වූයේ වෙයි.
බෙලුවලට්ඨිකාය මූලෙ දිවාවිහාරං නිසීදි,තරුණ බෙලි ගසක් මුල දිවාවිහරණය පිණිස වැඩහුන්හ
ඉමෙහි චතූහි ධම්මෙහි එවං සග්ගෙ.,මෙම කරුණු හතර නිසා ස්වර්ගයෙහි උපදියි.
යො නාච්චසාරී න පච්චසාරී සබ්බං අච්චගමා ඉමං පපඤ්චං,ඉදිරියට නොදුවා පසු නොහැර මේ පපංචය මුළුමනින්ම ඉක්මවයි
අතීතං නානුසොචති,අතීතය ගැන ශෝක නොකරයි
තස්මා හි සික්ඛෙථ ඉධෙව ජන්තු,එබැවින් මෙලොවදීම හික්මිය යුතුය
ගහකාරක දිට්ඨොසි,ගෙය කරණ වඩුවා දැක්කෙමි
"ඉධ, භික්ඛවෙ, බාලො දුච්චින්තිතචින්තී ච හොති දුබ්භාසිතභාසී ච දුක්කටකම්මකාරී ච.","මහණෙනි, මෙලොව බාලයා නපුරු දේ සිතන්නෙක්, නපුරු දේ පවසන්නෙක් සහ නපුරු දේ කරන්නෙක් වෙයි."
අත්ථතො පරියාදානං ගච්ඡති.,අර්ථය අතින් කෙළවරට (නොහැකි බවට) පත් වෙයි.
නිද්දරො හොති නිප්පාපො,පීඩා නැති පව් නැති වෙයි
අරූපෙසු අසණ්ඨිතා,අරූප භවයන්හි නොපිහිටියෝ
තස්මාතිහ ත්වං ආනන්ද ඉමං ධම්මපරියායං,ආනන්දය එසේ නම් ඔබ මේ ධර්ම ක්‍රමය
සය්හානි කම්මානි අනාදියන්තං,කරන්න හැකි වැඩ නොබාරගනී
අයමෙව අරියො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො භවනිරොධගාමිනී පටිපදා,මේ ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය භවය නැතිකිරීම් මාර්ගය වේ
ධම්මවිචයසම්බොජ්ඣඞ්ගො.,ධර්මය තෝරා බේරා ගැනීම නැමැති සම්බොජ්ඣංගය.
ජානං න බහු භාසති,දන්නා නමුත් බොහෝ නොකියයි
අනිඤ්ජමානො කායෙන අභාසමානො වාචං,කය නොසොල්වා වචනයක්වත් කතා නොකර
මොහධම්මාපි චිත්තං පරියාදාය තිට්ඨන්ති,මෝහ ධර්මයෝ සිත මැඩගෙන සිටිති
එතං ඛො සරණං ඛෙමං,මේ සරණය සුරක්ෂිතය
අප්පාබාධං අප්පාතඞ්කං පුච්ඡ,රෝග නැති බව සහ ආබාධ නැති බව විමසන්න
භගවා වෙසාලියං විහරති ගොතමකෙ චෙතියෙ.,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විශාලා නුවර ගෝතමක චෛත්‍යයෙහි වෙසෙති.
සම්මාසති සම්මාසමාධි.,නිවැරදි සිහිය සහ නිවැරදි එකඟකම (සමාධිය).
අච්චයං පටිග්ගණ්හාති.,අන් අයෙකු වරද පෙන්වා දුන් පසු එය නිවැරදිව පිළිගැනීම බුද්ධිමත් ලක්ෂණයකි.
න නිකාමසෙය්‍යං,කැමති විදිහට නිදාගන්න නොලැබීම
නාමඤ්ච රූපඤ්ච පටිච්ච ඵස්සො,නාම රූප නිසා ස්පර්ශය වේ
අකිඤ්චනං අනාදානං තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,පළිබෝධ නැති ගැනීමක් නැති ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
කුසොබ්භා පරිපූරා මහාසොබ්භෙ පරිපූරෙන්ති.,කුඩා විල් පිරී මහා විල් පුරවයි.
දූරඞ්ගමං එකචරං,දුර යන හුදකලා පවතින
යෙසං චෙ හිරිඔත්තප්පං සබ්බදා ච න විජ්ජති,යම් අයෙකුට ලජ්ජාව සහ පාපයට භය සෑම වෙලාවෙම නැත්නම්
අච්ඡරියං ආවුසො අබ්භුතං ආවුසො යාවඤ්චිදං තෙන භගවතා ජානතා පස්සතා අරහතා සම්මාසම්බුද්ධෙන සත්තානං නානාධිමුත්තිකතා සුප්පටිවිදිතා,ඇවැත්නි සියල්ල දන්නා භගවත් නම්වූ සියල්ල දක්නා අර්හත් නම්වූ සම්‍යක් සම්බුදුන් වහන්සේ විසින් සත්වයන්ගේ නොයෙක් අදහස් ඇති බව යම් පමණ හොඳින් අවබෝධ කරණ ලද්දේද පුදුමය
උප්පන්නා ච අකුසලා ධම්මා පහීයන්ති.,උපන්නාවූ අකුශල ධර්මයෝද නැසෙත්.
අනුප්පන්නා චෙව ආසවා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච ආසවා පවඩ්ඪන්ති,නූපන්නාවූද ආශ්‍රවයෝ උපදිත් උපන්නාවූද ආශ්‍රවයෝ වැඩෙත්
වෙහප්ඵලෙ නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,වෙහප්ඵල දෙවියන්ට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැතිකිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි
ගාමකථාය ආවරයෙ සොතං,ග්‍රාම්‍ය කථාවට කන වසයි
අප්පත්තා ආසවක්ඛයං,කෙලෙස් නසන තත්ත්වයට නොපැමිණි
යො මෙ ධම්මමදෙසෙසි,මට ධර්මය දේශනා කළ
අථ ඛො මහානාමො සක්කො,ඉක්බිති මහානාම ශාක්‍ය රජතුමා
නෙව ඛො ත්වං බාහිය අරහා,බාහිය ඔබ රහත් නොවේ
"අධිසීලසික්ඛා, අධිචිත්තසික්ඛා, අධිපඤ්ඤාසික්ඛා.","අධි ශීල ශික්ෂාව, අධි චිත්ත ශික්ෂාව සහ අධි ප්‍රඥා ශික්ෂාවයි."
සන්තාපජාතෙ ජරසා පරෙතෙ,ජරාවෙන් දුක් උපන්න
පාපා පාපෙහි කම්මෙහි නිරයං තෙ උපපජ්ජරෙ,ඔවුන් පව් කමින් නිරයට උපදිති
මිච්ඡාදිට්ඨිකො හොති විපරීතදස්සනො.,විපරීත දර්ශන ඇති මිථ්‍යාදෘෂ්ටික තැනැත්තේය.
බුද්ධො අන්තිමසාරීරො මහාපුරිසොති වුච්චතීති.,අවසන් සිරුර දරන බුදුරජාණන් වහන්සේ මහා පුරුෂයෙකු යැයි කියනු ලැබේ.
එවමෙවං භොතා ගොතමෙන අනෙකපරියායෙන ධම්මො පකාසිතො,එපරිද්දෙන්ම භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ විසින් නොයෙක් ආකාරයෙන් ධර්මය දේශනා කරන ලද්දේය
නිබ්බානතො මඤ්ඤති,නිර්වාණයෙන් පිටත එය ඇසුරු කොට ආත්මය ඇතැයි හඟී
යෙන මණ්ඩලමාළො තෙනුපසඞ්කමි,මණ්ඩල මාලය වෙත පැමිණියේය
චිත්තං මම විමුත්තං,මගේ සිත නිදහස්
අනභිජ්ඣාලු හොති අබ්‍යාපන්නචිත්තො.,අභිධ්‍යාව බහුල නොවූවෙක් හා ව්‍යාපාද රහිත සිත් ඇත්තෙක් වෙයි.
එසනානං ඛයා භික්ඛු,භික්ෂුව සෙවීම් ක්ෂය කරයි
රාගජං දොසජඤ්චාපි මොහජං චාපවිද්දසූ.,"අඥානයෝ රාග, ද්වේෂ හා මෝහයෙන් උපන් දේ කරති."
කිං සුන්දරිකා කරිස්සති කිං පයාගා කිං බාහුකා නදී,සුන්දරිකා ගඟ කුමක් කරයිද ප්‍රයාග තීර්ථය කුමක් කරයිද බාහුකා නදිය කුමක් කරයිද
එවමස්සු වචනීයා,මෙසේ කියයුතු වන්නේය
කො විසෙසො?,වෙනස කුමක්ද?
එවමෙව ඛො ආවුසො සචෙ භික්ඛු පච්චවෙක්ඛමානො,ඇවැත්නි එපරිද්දෙන්ම ඉදින් භික්ෂුව සලකා බලන්නේ
මුනි තෙන පවුච්චති,ඒ නිසාම මුනි කියලා කියනවා
පත්තචීවරමාදාය සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසිංසු,පාත්‍ර සිවුරු ගෙන සැවැත් නුවර පිණ්ඩපාතයට ගියහ
කො ගම්භීරෙ න සීදති,කවරෙක් ගැඹුරේ නොගිලෙයිද
ජෙතවනෙ මහාරාජ,ජේතවනයෙහියි මහරජ
අකතපාපො අකතලුද්දො අකතකිබ්බිසො,ඔහු පව් කර නැත රෞද්ර ක්රියා කර නැත දුසිල් කර නැත
"නත්ථි දින්නං, නත්ථි යිට්ඨං, නත්ථි හුතං.","දීමෙහි, මහා දානයෙහි හා පිදීමෙහි පලක් නැත."
ඉදං වුච්චතාවුසො අකුසලමූලං,ඇවැත්නි මේ අකුසල් මුල්යයි කියනු ලැබේ
සුතවා ච ඛො භික්ඛවෙ අරියසාවකො,මහණෙනි බොහෝ ඇසූ පිරූ තැන් ඇති ආර්ය ශ්‍රාවක තෙම
පාපධම්මො පාපධම්මෙන පාපධම්මතරො.,පාපී ස්වභාවය ඇත්තා සහ ඔහුට වඩා පාපී ස්වභාව ඇත්තා.
ධී බ්‍රාහ්මණස්ස හන්තාරං තතො ධී යස්ස මුඤ්චති,බ්‍රාහ්මණයට හිරිහැර කරන කෙනාට නින්දා වේවා කෝප කරන කෙනාටත් නින්දා වේවා
ආහාරෙ ච අනිස්සිතො,ආහාරයෙහි ඇලීමක් නැති අයට
අනඞ්ගණෙ විගතූපක්කිලෙසෙ මුදුභූතෙ කම්මනියෙ,"කෙලෙස් රහිත වූ, උපක්කිලෙස පහවූ, මෘදු වූ, කර්මයට (භාවනාවට) සුදුසු වූ"
අථ සබ්බමහොරත්තිං බුද්ධො තපති තෙජසා,දවල් රාත්‍රි දෙකම බුදුන් තේජසින් දිලිසෙයි
දිබ්බා කාමා,දෙව් කාමයන්
ගහකාරං ගවෙසන්තො,ගෙය කරණ වඩුවා සොයමින්
ස වෙ සම්මද්දසො භික්ඛු සන්තො සන්තිපදෙ රතො.,ඒ මනා දැක්ම ඇති ශාන්ත වූ භික්ෂුව නිවන් පදයෙහි ඇලුණේ වෙයි.
රූපෙසු දිස්වා භවං විභවං,රූපයන්හි භව විභව දකිමින් තීරණ කරයි
අප්පස්මිං ඉධ ජීවිතෙ,මෙම කෙටි ජීවිතයේ
අත්ථි නු ඛො කිඤ්චි ගන්ධජාතං යස්ස අනුවාතම්පි පටිවාතම්පි ගන්ධො ගච්ඡති?,යටි සුළඟටත් උඩු සුළඟටත් සුවඳ හමන කිසියම් සුවඳ වර්ගයක් ඇත්ද?
මාතා යථා නියං පුත්තං,මව තමාගේ පුත්‍රයා රකින ලෙස
හොති ච න ච හොති තථාගතො පරං මරණා,තථාගතයා මරණින් පසු ඇතත් වේ නැත්තත් වේ යයි කියති
සුද්ධානුපස්සී පච්චෙති ඤාණං,ශුද්ධිය දකිමි යයි ඤාණය ගනී
කාමා න හි සුප්පහායා,කාම සුවසේ දුරු නොවේ
අලුද්ධො අභිසඞ්ඛරොති කායෙන වාචාය මනසා තදපි කුසලං.,"ලෝභ රහිතව කයින්, වචනයෙන් හෝ සිතින් රැස් කරන දේ ද කුසල්ය."
මිච්ඡාපණිහිතං චිත්තං,වැරදි ලෙස පිහිටූ සිත
යෙන භන්තෙ ගොපාලකෙන අජ්ජ බුද්ධප්පමුඛො භික්ඛුසඞ්ඝො අප්පොදකපායසෙන නවෙන ච සප්පිනා සන්තප්පිතො,ස්වාමීනි අද දිය නුමසු කිරිබත් සහ අලුත් ගිතෙල් දී බුදුන් ප්‍රධාන භික්ඛු සංඝයා සතප්ප කළ ගොපල්ලා
අථ රූපා අරූපා ච සුඛදුක්ඛා පමුච්චතී,ඔහු රූප අරූප සුව දුකින් මිදෙයි
රහිතො උපධීහි,උපධි නැතිව සිටී
දිබ්බෙන චක්ඛුනා විසුද්ධෙන අතික්කන්තමානුසකෙන,"පිරිසිදු වූ, මිනිස් ඇස ඉක්මවා ගිය දිවැසින් (දිබ්බ චක්ඛු)"
කච්චිස්සු තෙ යඤ්ඤපථෙ අප්පමත්තා,යාග මාර්ගයේ අප්‍රමාදව
සම්මා මානාභිසමයා අන්තමකාසි දුක්ඛස්සාති,මානය නැති කිරීමෙන් සියලු සංසාර දුක කෙළවර කෙළේ යයිද කියනු ලැබේ
යං කිඤ්චි ජඤ්ඤා විසමන්ති ලොකෙ,ලෝකයේ වැරදි දේ දැන
විඤ්ඤාණඤ්චායතනං මෙති න මඤ්ඤති,විඤ්ඤාණඤ්චායතන දෙවියන් මාගේයයි නොහඟින්නාහ
න හි මෙත්ථ භික්ඛවෙ අභබ්බතා වුත්තා.,"මහණෙනි, මෙහිදී මාර්ග ඵල ලැබීමට නුසුදුසු බවක් නොකියන ලදී."
ආසවක්ඛය පත්තා,කෙලෙස් නසන තත්ත්වයට පැමිණි
අනුප්පත්තසදත්ථො පරික්ඛීණභවසංයොජනො,තම අරමුණට පැමිණ භව බැඳීම් ක්ෂය කළ අය වේ
න පාපිකානං ඉච්ඡානං වසං ගතොති,පාපී ඉච්ඡාවන්ට වසඟ වූයෙක් නොවෙමි කියා (දනී නම්)
පිට්ඨිකණ්ටකො උන්නතාවනතො හොති.,කොඳු ඇටය උඩට යටට නමිනි.
සාහුනෙය්‍යකානි තානි කුලානි මාතාපිතරො පූජිතා.,මවුපියන් පුදන ඒ පවුල් පිදිය යුතු උතුමන් සහිත පවුල්ය.
යො දුක්ඛස්ස පජානාති ඉධෙව ඛයමත්තනො,මෙය ජීවිතයේම දුක නාශය දන්නා කෙනා
"යං ලොකො අනිච්චො දුක්ඛො විපරිණාමධම්මො, අයං ලොකෙ ආදීනවො.","ලෝකය යම් අනිත්‍ය ද, දුක් සහිත ද, වෙනස් වන සුලු ද, මෙය ලෝකයෙහි ආදීනවයයි."
සියා ච මෙ පිණ්ඩපාතො අතිරෙකධම්මො ඡඩ්ඩනීයධම්මො,ඉතිරිව ඉවත දැමිය යුතුවූ පිණ්ඩපාතය ඇත්තේය
කාසිකවත්ථූපමා භවිස්සාම න පොත්ථකූපමාති.,"කසී සළුවකට උපමා ඇත්තෝ වන්නෙමු, වැහැරි රෙද්දකට උපමා ඇත්තෝ නොවන්නෙමු."
අත්තානුවාදභයං පරානුවාදභයං.,තමා තමාට චෝදනා කරගැනීමේ බිය හා අනුන් චෝදනා කිරීමේ බිය.
භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි,භාග්‍යවතුන් වහන්සේට වැඳ එකත් පසෙක හිඳගත්තේය
සොතාපත්තිඵලං වරං,සෝතාපත්තිඵලය උතුම්ය
සොතාපත්තිඵලසච්ඡිකිරියාය සංවත්තති.,ශ්‍රොතාපත්ති ඵලය ප්‍රත්‍යක්ෂ කිරීම පිණිස වේ.
පහානං කාමච්ඡන්දානං,කාමච්ඡන්ද දුරුකිරීම
පරිප්ලවපසාදස්ස,ඉපිලෙන සැදැහැ ඇතිව
මානො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො,මානය (ජාති ආදිය නිසා ඇතිවූ උඩඟු හැඟීම) හිත කෙලෙසන්නකි
"ඉමෙ ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වෙ යාගා.","මහණෙනි, මේ යාග දෙකයි."
"සන්දිට්ඨිකො ධම්මො සන්දිට්ඨිකො ධම්මොති, භො ගොතම, වුච්චති.","භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, 'ධර්මය සන්දිට්ඨිකය' කියා කියනු ලැබේ."
උපසන්තා සුඛං සෙන්ති නාසයිත්වාන මක්ඛිකාති.,මැස්සන් නසා සංසිඳී සැපසේ වෙසෙති.
කණ්ඨෙ ආසත්තෙන අට්ටියෙය්‍ය හරායෙය්‍ය ජිගුච්ඡෙය්‍ය,"බෙල්ලේ එල්ලීමෙන් (එල්ලුවහොත්) පීඩාවට පත්වෙයි ද, ලැජ්ජාවෙයි ද, පිළිකුල් කරයි ද"
භවනිරොධගාමිනිං පටිපදඤ්ච පජානාති,කර්මභවය නැති කිරීමට යන මාර්ගය දනීද
අප්පමත්තකම්පි ලොහිතං දුග්ගන්ධං හොති.,"මහණෙනි, යම්සේ ස්වල්පමාත්‍ර ලේ වුවද දුගඳ වේද."
ධොනස්ස හි නත්ථි කුහිඤ්චි ලොකෙ,රහත්ට ලෝකයේ කිසි බැඳීමක් නැත
එකංසබ්‍යාකරණීයං පඤ්හං එකංසෙන බ්‍යාකරොති.,නිශ්චිතව විසඳිය යුතු ප්‍රශ්නය නිශ්චිතව විසඳයි.
භික්ඛු භික්ඛු අයං වම්මිකො.,"මහණ, මහණ මේ තුඹසක් ඇත."
අප්පමත්තො උභො අත්ථෙ අධිගණ්හාති පණ්ඩිතො,අප්රමාදවූ පණ්ඩිතයා දෙවැඩම ලබා ගනියි
"අට්ඨානමෙතං, භික්ඛවෙ, අනවකාසො යං දිට්ඨිසම්පන්නො පුග්ගලො පිතරං ජීවිතා වොරොපෙය්‍ය.","මහණෙනි, මාර්ගදෘෂ්ටියෙන් යුක්තවූ (සෝවාන්වූ) පුද්ගලයෙක් යම් හේතුවක් නිසා ස්වකීය පියා ජීවිතයෙන් තොර කරන්නේය, යන මේ කාරණය හේතු රහිතයි. ප්‍රත්‍යය රහිතයි."
විරාගාය නිරොධාය පටිපන්නො හොති,නොඇලීමට යොමුවෙයි නිරෝධයට යොමුවෙයි
අහං තෙසං පුබ්බඞ්ගමො අහං තෙසං බහුකාරො,ඔවුන්ට මමම නායකවෙමි මමම බොහෝ උපකාර ඇත්තේ වෙමි
සප්පවිසංව ඔසධෙහි,සර්ප විෂ බෙහෙතින් නසන සේ
මූළ්හො අත්ථං න ජානාති,මුළාවූ පුද්ගලයා යහපත නොදනී
කිං තුය්හෙත්ථ ආවුසො ආනන්ද?,"ඇවැත් ආනන්දය, මෙයින් ඔබට ඇති ප්‍රයෝජනය කුමක්ද?"
අනිස්සාය භවං න ජප්පෙ,ඇසුරු නැතිව සසර නොපතයි
පිසුණවාචස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස පිසුණාය වාචාය වෙරමණී හොති පරිනිබ්බානාය,කේලාම් කියන පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස කේළාම් කීමෙන් වෙන්වීම ඇත්තේය
පඨමං.,පළමු සූත්‍රයයි.
ඔවදතු නො භවං ගොතමො. යං අම්හාකං අස්ස දීඝරත්තං හිතාය සුඛායාති.,භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ අපට දීර්ඝ කාලයක් හිත සුව පිණිස වන අනුශාසනාවක් කරන සේක්වා.
සම්ඵප්පලාපා වෙරමණී කුසලං,හිස් වචනයෙන් වෙන්වීම කුසල්ය
භගවා චෙතසා චෙතොපරිවිතක්කමඤ්ඤාය,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඔහුගේ සිතේ විතර්කය දැන
අගුත්තං චක්ඛුසොතස්මිං ඉන්ද්‍රියෙසු අසංවුතං.,ඇස් කන් නොරැකීම නිසා ඉන්ද්‍රියයන්හි අසංවර වූ.
මනසා සුචරිතං චරෙ,සිතින් සුචරිතය පුරුදු කරන්න
දළ්හනික්කමො ථාමබලූපපන්නො,ස්ථිර උත්සාහ සහ ශක්තිය ඇත
ද්විපාදකොයං අසුචි,මේ දෙපා ඇති කය අපවිත්‍රය
සම්මාදිට්ඨිසමාදානා,සම්මාදෘෂ්ටිය අල්ලගත් අය
කථං හුතං සුජ්ඣෙ,කෙසේ දානය පිරිසිදු වේද
න ඛො පනාහං ථීනමිද්ධපරියුට්ඨිතො,මම වනාහි ථිනමිද්ධ ඇතිව වන සේනාසන සේවනය නොකරමි
යංනූනාහං අත්තනා ජාතිධම්මො සමානො ජාතිධම්මෙ ආදීනවං විදිත්වා.,යම් හෙයකින් ජාතිය ස්වභාව කොට ඇත්තාවූ මම ජාතිය ස්වභාවකොට ඇති දෙයෙහි දෝෂය දැක.
යෙසං රාගො පහීනො උච්ඡින්නමූලො.,රාගය සහමුලින් ප්‍රහීණ කළෝ ලෝකයෙහි යහපත් මඟට ගියෝ වෙති.
කොපඤ්ච දොසඤ්ච අප්පච්චයඤ්ච පාතුකරොමීති,"කෝපය, තරහව හා නොසතුට පල කරන්නෙක් වෙම්ද කියා"
සතීමා,සිහිය ඇති අය
සතො භික්ඛු පරිබ්බජෙ,සිහියෙන් මහණ තෙම හැසිරෙයි
අසයංකාරං අපරංකාරං අධිච්චසමුප්පන්නං සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච,සුවදුක්ද ආත්මයද ලෝකයද තමා කළේ නොවේ අන් අය කළේ නොවේ හේතුවක් නැතිව උපන් දේය කියති
තෙ සරාගා තෙ සදොසා තෙ සමොහා තෙ සතණ්හා තෙ සඋපාදානා,ඔවුහු රාග සහිතයෝය ද්වේෂ සහිතයෝය මෝහ සහිතයෝය තෘෂ්ණා සහිතයෝය උපාදාන සහිතයෝය
විහරතායස්මා; තාදිසො අයං ධම්මො යත්ථ විඤ්ඤූ පුරිසො නචිරස්සෙව සකං ආචරියකං සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා. විහරෙය්‍ය.,"(ආළාරකාලාම): ""ආයුෂ්මතුනි, මෙහි වසන්න. මේ ධර්මය නුවණැත්තෙකුට තම ආචාර්යවරයාගේ ඉගැන්වීම් නොබෝ කලකින්ම තමාම ප්‍රත්‍යක්ෂ කරගත හැකි එකකි."""
උපධී නරස්ස සොචනා,ඇලීම් ශෝකයට හේතු
තක්කඤ්ච දිට්ඨීසු පකප්පයිත්වා,තර්කයෙන් දෘෂ්ටි හදාගෙන
උපක්කිලෙසෙ බ්‍යපනුජ්ජ සබ්බෙ,සියලු කිලිටු දුරුකර
කො සුජ්ඣති,කවුරු පිරිසිදු වේද
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ පුඤ්ඤාභිසන්දා කුසලාභිසන්දා.,"මහණෙනි, මේ පින් දහරාවන් හා කුසල් දහරාවන් හතරකි."
අපුඤ්ඤලාභං,අකුසල් ලැබීම
සබ්බෙ සත්තා ආහාරට්ඨිතිකා,සියලු සත්වයෝ ආහාරය නිසා සිටින්නෝය
විඤ්ඤාණඤ්චායතනං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,විඤ්ඤාණඤ්චායතන දෙවියන්ට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැතිකිරීමෙන් වීතමොහවූ බැවිනි
සම්මත්තකජාතා,අවසානයේ මත් බව උපදී
සොකපරිදෙවදුක්ඛදොමනස්සුපායාසා නිරුජ්ඣන්ති,ශෝක වැළපීම කායික දුක් මානසික දුක් දැඩි වෙහෙස නිරුද්ධ වෙති
බහුජනහිතාය බහුජනසුඛාය දෙවමනුස්සානං.,ඔවුහු බොහෝ ජනයාටත් දෙවි මිනිසුන්ටත් හිතසුව පිණිස උපදිති.
තථාගතස්ස ච අරහතො සම්මාසම්බුද්ධස්ස.,අර්හත් වූ සම්මා සම්බුද්ධ තථාගතයන් වහන්සේගේ (මරණය) ද වේ.
අයං ඉමෙසං චතුන්නං පුග්ගලානං අග්ගො.,ඔහු මේ සතර දෙනා අතරින් අග්‍ර වෙයි.
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛු, තථාගතො අරහං සම්මාසම්බුද්ධො ධම්මිකො ධම්මරාජා.","මහණ, එලෙසම අර්හත් සම්‍යක් සම්බුද්ධ වූ තථාගතයන් වහන්සේ ධාර්මික ධර්මරාජයාණෝ වති."
එතමහං බ්‍රාහ්මණ ආරද්ධවීරියතං අත්තනි සම්පස්සමානො,බ්‍රාහ්මණය මේ පටන්ගත් වීර්යය ඇති බව තමා කෙරෙහි දක්නාවූ මම
සාකියානී ජනපදකල්‍යාණී මං එතදවොච තුවටං ආගච්ඡෙය්‍යාසීති,ශාක්‍ය කල්‍යාණී කාන්තාව මට ඉක්මනින් එන්නැයි කියූවාය
යෙ තෙ භික්ඛූ ධම්මානුසාරිනො සද්ධානුසාරිනො.,යම් ඒ භික්ෂූහු ධම්මානුසාරී හෝ සද්ධානුසාරී වෙත්ද.
පරිනිබ්බන්ති අනාසවා,ආශ්‍රව නැත්තෝ පිරිනිවති
චතුරො සහෙථ පරිදෙවධම්මෙ,වැලපීම් සිතැවුම් හතර ඉවසයි
පණ්ඩිතො සීලසංවුතො,ශීලයෙන් සංවර වූ නුවණැත්තා
චිත්තස්ස දමථො සාධු,සිත දමනය කිරීම මැනවිය
යං ඛො චුන්ද සත්ථාරා කරණීයං සාවකානං හිතෙසිනා අනුකම්පකෙන අනුකම්පං උපාදාය,චුන්දය ශ්‍රාවකයන්ට හිතෛෂීවූ අනුකම්පා කරන්නාවූ ශාස්තෲන්වහන්සේ විසින් අනුකම්පා සිතින් යම් කටයුතුද
මෙධගමාවහෙය්‍ය,කලහය තමන්ම ඇතිකරයි
මදස්ස ච පහානාය පමාදස්ස ච පහානාය අත්ථි මජ්ඣිමා පටිපදා,මදය නැතිකිරීම පිණිසද ප්‍රමාදය නැතිකිරීම පිණිසද මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව ඇත
පඤ්ඤාදදං කාමාලයෙ අසත්තං,නුවණ දෙන කාම ආලයෙහි නොඇලෙන
පරඤ්ච පාණාතිපාතෙ සමාදපෙති.,අනුන් ද සතුන් මැරීමෙහි සමාදන් කරවයි.
"සද්ධො, භික්ඛවෙ, භික්ඛු එවං සම්මා ආයාචමානො ආයාචෙය්‍ය - ‘තාදිසො හොමි යාදිසා සාරිපුත්තමොග්ගල්ලානා’ති.","මහණෙනි, සැදැහැවත් භික්‍ෂුවක් මනාව ප්‍රාර්ත්‍ථනා කරන්නේ නම් ‘ශාරීපුත්‍ර මොග්ගල්ලානයන් යම්බඳු වෙත්ද එබඳු වෙමි’යි ප්‍රාර්ත්‍ථනා කරන්නේය."
සාධු පාපෙන දුක්කරං,පවිටු පුද්ගලයා විසින් යහපත කළ දුෂ්කරය
නත්ථි භන්තෙ කපිලවත්ථුස්මිං තථාරූපො ආවසථො.,"ස්වාමීනි, එවැනි ආවාසයක් කිඹුල්වත්පුරයෙහි නැත."
යෙන සාවත්ථි තෙන චාරිකං පක්කාමි.,සැවැත්නුවර බලා චාරිකාවෙහි වැඩියහ.
ඛීරොදකීභූතා අඤ්ඤමඤ්ඤං පියචක්ඛූහි සම්පස්සන්තා විහරන්ති.,කිරියි ජලයයි මෙන් එක්ව ඔවුනොවුන් ප්‍රිය ඇසින් බලමින් වෙසෙති.
දිට්ඨිමුග්ගය්හ විවාදයන්ති,දෘෂ්ටි අල්ලා කලහ කරති
යො ඤාතීනං සඛීනං වා,නෑයන්ගේ හෝ යහළුවන්ගේ
සක්කොමහං භන්තෙ තීසු සික්ඛාසු සික්ඛිතුං.,"ස්වාමීනි, මම එම ශික්ෂාවන් තුනෙහි හික්මීමට සමර්ථ වෙමි."
පජානං උපධිං න කයිරා,දන්නා උපධි නොකරයි
සන්තො දන්තො නියතො බ්‍රහ්මචාරී,ශාන්ත දමිත නියත බ්‍රහ්මචාරී නම්
නෙක්ඛම්මවිතක්කං අබ්‍යාපාදවිතක්කං.,නෛෂ්ක්‍රම්‍ය හා අව්‍යාපාද විතර්ක සිතයි.
තං ජනො කුරුතෙ පියං,එවැනි පුද්ගලයා ජනතාවට ප්‍රිය වේ
උප්පජ්ජති බ්‍යාපාදවිතක්කො. උප්පජ්ජති විහිංසාවිතක්කො,ක්‍රෝධ සහගත (ව්‍යාපාද) කල්පනාවක් හෝ හිංසා කිරීමේ කල්පනාවක් පහළ වෙයි ද
යෙන තුම්හෙ ආයස්මන්තො එවං වදෙථ,යම් කරුණක් නිසා ආයුෂ්මතුන් වන තෙපි මෙසේ පවසන්නහුද
සබ්බදුක්ඛා පමුච්චති,සියලු දුකෙන් මිදෙන්න බැහැ
මා රුක්ඛං,රුක් කපා දමන්න එපා
හීනාති අඤ්ඤෙ තතො සබ්බමාහ,අනෙක් සියල්ල පහත් යැයි කියයි
කො හෙතු යෙන වණිජ්ජා පයුත්තා ඡෙදගාමිනී හොති?,වෙළඳාම පාඩු වීමට හේතුව කුමක් ද?
පරෙ ච න විහිංසෙය්‍ය,අනුන්ට හිංසා නොකරන වචනය
සරණං තං උපෙම,ඔබ සරණ යමු
චිත්තං අනාවිලං,සිත නොකැළඹේ
පණ්ඩිතො,පණ්ඩිතය
බහිද්ධා වා කායෙ කායානුපස්සී විහරති,අනුන්ගේ ශරීරයෙහි හෝ ශරීරය අනුව නුවණින් බලමින් වාසය කරන්නේය
කතමා තණ්හානිරොධගාමිනී පටිපදා,තණ්හාව නැති කිරීමට යන මාර්ගය කවරේද
අත්තනො සුඛමෙසානො පෙච්ච සො ලභතෙ සුඛං,තමා සුව සොයමින් පරලොව සුව ලබයි
කය සෘජුකොට තබා සැක ඉක්මවීමේ සුද්ධිය සිහිකරමින්,කය සෘජුකොට තබා තමාගේ සැක ඉක්මවීමේ සුද්ධිය සිහිකරමින්
ගහපතීපි ගහපතීහි විවදන්ති,ගෘහපතියෝද ගෘහපතීන් සමග කලහ කරති
"ඨානඤ්ච ඛො එතං, භික්ඛවෙ, විජ්ජති යං පුථුජ්ජනො සඞ්ඝං භින්දෙය්‍ය.","මහණෙනි, මෙබඳු දෙයක් නම් විද්‍යමාන වේ (එනම්) යම් හෙයකින් පෘථග්ජනයෙක් සංඝයා බිඳුවන්නේය,"
අහිකුණපෙන වා කුක්කුරකුණපෙන වා මනුස්සකුණපෙන වා,"සර්ප කුණක්, බලු කුණක් හෝ මිනී කුණක්"
සචෙ කොචි භික්ඛු තුය්හං සම්මුඛා තාසං භික්ඛුනීනං අවණ්ණං භාසති,ඉදින් කිසි භික්ෂුවක් තොප ඉදිරියෙහි ඒ භික්ෂුණීන්ගේ අගුණ කියා ද
දුස්සීලො භුඤ්ජති,දුසිල් පුද්ගලයා කෑම කයි
කරොතු සුප්පවාසා සත්ත භත්තානි පච්ඡා සො කරිස්සති,සුප්පවාසාගේ බත් සත මුලින් කරයි පසුව ඔහු කරයි
සබ්බෙ භවා අනිච්චා.,සියලු භවයන් අනිත්‍යය.
තථාරූපස්ස ජන්තුනො,එබඳු පුද්ගලයාට
එතදග්ගං ආධිපතෙය්‍යානං මාරො පාපිමා.,ආධිපත්‍යය දරන්නන්ගෙන් පාපි මාරයා අග්‍ර වෙයි.
ගහපතිපරිසා එකා.,ගෘහපති පිරිසක් ඇත.
දුග්ගො මග්ගො පධානාය,වීර්ය මග දුෂ්කරය
අට්ඨමං.,අටවැනි සූත්‍රයයි.
ආරද්ධං වීරියං උපට්ඨිතා සති පස්සද්ධො කායො.,"වීර්යය පටන්ගෙන ඇත, සිහිය එළඹ සිටී, කය සංසිඳී ඇත."
තස්මා න හිංසෙ පරමත්තකාමො,එහෙයින් තම හිත කැමැත්තේ අනුන්ට හිංසා නොකරන්නේය
එකං සමයං භගවා උරුවෙලායං විහරති නජ්ජා නෙරඤ්ජරාය තීරෙ මුචලින්දමූලෙ පඨමාභිසම්බුද්ධො,එක් සමයෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පළමුව සම්බුද්ධවී උරුවේලාවේ නෙරඤ්ජරා ගඟ තීරයේ මුචලින්ද ගස මුල වැඩ වසන සේක
දිට්ඨිනිස්සයො දිට්ඨිපරාමාසො,දෘෂ්ටිය ඇසුරු කිරීම සහ දෘෂ්ටිය දැඩිව ගැනීම
ඉමානි චත්තාරි වචී සුචරිතානි.,මේවා වචනයෙන් සිදුවන යහපත් ක්‍රියා හතරයි.
ඛයස්මිං පඨමං ඤාණං,ක්ෂය මාර්ගයේ පළමු නුවණ උපදියි
අක්ඛාතාරං න මඤ්ඤති,ආත්මයක් ලෙස නොගනී
තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා සාරිපුත්තො භගවතො අවිදූරෙ නිසින්නො හොති,එම වේලාවේ ආයුෂ්මන් සාරිපුත්ත තෙරුන් වහන්සේ භග්‍යවතුන් වහන්සේට නුදුරේ හිඳ සිටියේය
ආරද්ධං ඛො පන මෙ වීරියං අසල්ලීනං.,මා පටන් ගත් වීර්යය පසුබට නොවූ එකකි.
අධිමුච්චති සම්පසීදති,නිශ්චයට පැමිණේ ද (මනාව) පහදී ද
කො ආදීනවො කිං නිස්සරණන්ති,දෝෂය කවරේද නික්මීම කවරේද
තායං වෙලායං,එම වේලාවේ
න චාහු න ච භවිස්සති,"කලින්ත් නොතිබුණා, ඉදිරියටත් නොවෙයි"
ධම්මතො ඤාණං හොති,ධර්මානුකූල ඥානයක්
රත්තියා පඨමං යාමං,රාත්‍රියේ පළමු යාමයේ
"ඉධානන්ද, භික්ඛුනො එවං හොති.","ආනන්ද, මෙහි භික්ෂුවට මෙබඳු සිතක් වෙයි."
චක්ඛුන්ද්‍රියෙ සංවරං ආපජ්ජති.,චක්කුන්ද්‍රියෙහි සංවරයට පැමිණෙයි.
අජ්ඣත්තං අප්පහීනො,අධ්‍යාත්මයෙහි (තමා තුළ) පහ නොකරන ලද්දේය
අණුං ථූලානි සබ්බසො,කුඩාද මහතද සියල්ලම
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු විවිච්චෙව කාමෙහි විවිච්ච අකුසලෙහි ධම්මෙහි.,"මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව කාමයන්ගෙන් සහ අකුසල ධර්මයන්ගෙන් වෙන්ව."
අහං වෙය්‍යාකරණෙන සම්මුඛීභූතො.,මම එය පැහැදිලි කිරීමෙන් ඉදිරිපත් වන්නෙමි.
දුස්සීලා පාපධම්මා,දුශ්ශීලයෝ පාපධර්ම ඇත්තෝය
මලං වණ්ණස්ස කොසජ්ජං,ශරීර වර්ණයට කුසීතකම මලක් වගේ
එවමෙතං අභිඤ්ඤාය,මෙය පැහැදිලිව දැන
අද්දස කුම්මං (භදන්තෙ කුම්මොති).,(සාරන විට) ඉදිබුවෙකු දුටුවේය.
මාතරි පිතරි තථාගතෙ තථාගතසාවකෙ.,මව පියා තථාගතයන් වහන්සේ හා ශ්‍රාවකයන් කෙරෙහි (වරදවා පිළිපැදීමයි).
අබ්‍යායිකො හොති සතං සමාගමො.,සත්පුරුෂයන්ගේ ඇසුර වෙනස් නොවේ.
පියතೊ විප්පමුත්තස්ස,ප්‍රිය දේවලින් මිදුණු අයට
සඵලා හොති කුබ්බතො,කළ අයට ඵලදායී වෙයි
ධනුකලාපං සන්නය්හිත්වා,දුන්න හා හියවුර බැඳ
චතුන්නං ධම්මානං අනනුබොධා අප්පටිවෙධා දීඝමද්ධානං සන්ධාවිතං.,ධර්ම හතරක් අවබෝධ නොකිරීමෙන් හා ප්‍රතිවේධ නොකිරීමෙන් දීර්ඝ කාලයක් සසර සැරිසරන්නට සිදු විය.
ඉධ භික්ඛවෙ එකච්චො අකතකල්‍යාණො හොති,මහණෙනි මෙලොව ඇතැම් පුද්ගලයෙකු පින් නොකර ඇති අයෙකු වේ
තෙසං ගිම්හානං පච්ඡිමෙ මාසෙ. අධිමත්තකසිමානං පත්තො කායො හොති,"ගිම්හානයේ අවසාන කාලයේදී ආහාර සහ ජලය හිඟ වී, ඔවුන්ගේ ශරීර බෙහෙවින් වැහැරී ගියේය."
චෙතොවිමුත්ති ච පඤ්ඤාවිමුත්ති ච.,"චිත්ත විමුක්තිය ද, ප්‍රඥා විමුක්තිය ද වෙත්."
සමණො,සමණය
ඉදං දුක්ඛන්ති යථාභූතං පජානාති ඉදමස්ස ජවස්මිං වදාමි.,චතුරාර්ය සත්‍යය තතු පරිදි දැනගැනීම ඔහුගේ ජවය යැයි පවසමි.
එකධම්මං භික්ඛවෙ පජහථ,මහණෙනි එක් ධර්මයක් අත්හරින්න
භගවතො කායං සත්තක්ඛත්තුං භොගෙහි පරික්ඛිපිත්වා,භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ශරීරය සත් වරක් දරණින් වටකොට
චතුන්නං ඣානානං. නිකාමලාභී අස්සං අකිච්ඡලාභී අකසිරලාභී,රූපාවචර ධ්‍යාන හතර කැමති පරිදි පහසුවෙන් සහ වෙහෙසක් නැතිව ලබන්නෙකු වීමට කැමති නම්
යඤ්ඤදෙව භික්ඛවෙ භික්ඛු බහුලමනුවිතක්කෙති අනුවිචාරෙති,මහණෙනි මහණතෙම යම් යම් කල්පනාවක් බොහෝ කොට නැවත නැවත කල්පනා කරයි ද
එවමෙවං ඛො භික්ඛවෙ තීණිමානි භික්ඛුස්ස පුබ්බෙ කරණීයානි.,"මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම භික්ෂුව විසින් පළමුව කළ යුතු වැඩ තුනකි."
"අප්පසද්දා ආයස්මන්තො හොථ, ථෙරො භික්ඛු ධම්මඤ්ච විනයඤ්ච භණතීති.","නිශ්ශබ්ද වන්න, ස්ථවිර භික්ෂුව ධර්මය හා විනය පවසති යැයි ගරු කරති."
"කතං කරණීයං, නාපරං ඉත්ථත්තායාති.","කළයුත්ත කරන ලදී, මතු කළයුතු දෙයක් නැත."
දුද්දසං හදයනිස්සිතං,සිත් තුළ සඟවුණු දුර්ලභ දේ
මුදුකා තූලිනී ඡින්නසස්සරා ඡින්නභබ්භරා,"මෘදු වූ, පුළුනක් වැනි වූ, සර සර හෝ බර බර හඬක් නැති (දෙයක් වේ ද)"
සන්ති අධිචිත්තමනුයුත්තස්ස භික්ඛුනො සුඛුමසහගතා උපක්කිලෙසා.,අධිචිත්තයෙහි යෙදෙන භික්ෂුවට සියුම් උපක්ලේශයෝ ඇත්තාහ.
එකච්චානං පාණානං අනුද්දයාය සමාදපෙන්ති.,සමහර සතුන් කෙරෙහි දයාව පිණිස සමාදන් කරවති.
නත්ථීති නිස්සාය තරස්සු ඔඝං,නැත යන්න ඇසුරු කොට ඔඝය එතර කරව
අතීතං අද්ධානං ආරබ්භ කථං කථෙය්‍ය.,අතීත කාලය අරභයා කථා කරන්නේය.
සුත්වාන නිග්ඝොසං,ඔබගේ නිශ්ශබ්ද ධර්මය අසා
උපෙක්ඛකො සතො සම්පජානො.,සිහි නුවණින් යුතුව මැදහත් සිතින් (වෙසෙන).
"කිං පනාවුසො, පටිපදාඤාණදස්සනවිසුද්ධත්ථං?","එසේනම්, පිළිවෙත පිළිබඳ නුවණ ලැබීම සඳහාද?"
එකන්තසුඛා වෙදනා,ඒකාන්ත සැප වේදනා
"චිත්තං, භික්ඛවෙ, භාවිතං බහුලීකතං මහතො අත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, සිත වඩන ලද්දේ පුරුදු කරණ ලද්දේ මහත් අර්ථය පිණිස පවතී."
තණ්හාසංයොජනෙන හි භික්ඛවෙ සංයුත්තා සත්තා,මහණෙනි තණ්හා බැඳීමෙන් සත්වයෝ බැඳී සිටිති
යතො ඛො ආවුසො අරියසාවකො විඤ්ඤාණඤ්ච පජානාති,ඇවැත්නි යම් තැනක පටන් ආර්ය ශ්‍රාවකතෙම විඤ්ඤාණය දනීද
සකං මුඛනිමිත්තං පච්චවෙක්ඛමානො,තමාගේ මුහුණේ ස්වභාවය සලකා බලන්නේ
"ලීනචිත්තස්ස, භික්ඛවෙ, අනුප්පන්නඤ්චෙව ථිනමිද්ධං උප්පජ්ජති උප්පන්නඤ්ච ථිනමිද්ධං භිය්‍යොභාවාය වෙපුල්ලාය සංවත්තතීති","මහණෙනි, මැලි සිත් ඇත්තා කෙරෙහි නූපන් ථීනමිද්ධයත් උපදී, උපන්නාවූ ථීනමිද්ධයෙහි බහුලභාවය හා විපුලභාවයත් ඇතිවන්නේය"
පණ්ඩුපලාසොව දානිසි,දැන් වියලී ගිය පරණ පතක් වගේ වෙලා
දින්නාදායී දින්නපාටිකඞ්ඛී,දුන් දෙයම ගන්නා ස්වභාව ඇත්තාහ
චාරුදස්සනො,යහපත් දැකුම් ඇති
තෙජං මෙති න මඤ්ඤති,තෙජොධාතුව මාගේයයි නොහඟින්නාහ
ලුද්ධො අත්ථං න ජානාති,ලෝභී පුද්ගලයා යහපත නොදනී
සම්බොධිමුත්තම ඵුට්ඨුං,උතුම් බෝධිය ලබන්න
නිය්‍යානිකෙ උපසමසංවත්තනිකෙ,නිවන් පිණිස පවතින්නා වූ කෙලෙස් සංසිඳීම පිණිස පවතින්නා වූ
"දිබ්බං, බ්‍රහ්මං, අරියං උච්චාසයනමහාසයනං.","දිව්‍යමය, බ්‍රහ්මමය සහ ආර්ය වූ උසස් අසුන් යනු ඒ තුනයි."
යෙ තෙ භික්ඛවෙ භික්ඛූ කුහා ථද්ධා ලපා.,"මහණෙනි, යම් ඒ භික්ෂූහු කුහක වෙත් ද තද වෙත් ද ප්‍රලාප දොඩවන්නෝ වෙත් ද."
ථද්ධස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අත්ථද්ධියං හොති පරික්කමනාය,තද ගතිය ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට තද ගති රහිත බව ඇත්තේය
සබ්බා තා චන්දියා පභාය කලං නාග්ඝන්ති සොළසිං,ඒ සියල්ල සඳ ආලෝකයේ සොළොස් කොටසකටවත් නොසම වේ
විත්ථාරෙන අත්ථං අවිභජිත්වා,විස්තර වශයෙන් අර්ථය ප්‍රකාශ නොකොට (නොබෙදා)
"එතං පතිකිට්ඨං, භික්ඛවෙ, පරිහානීනං යදිදං පඤ්ඤාපරිහානීති.","මහණෙනි, පිරිහීම් අතුරෙන් ප්‍රඥාවගේ යම් පිරිහීමක් වේද මෙය පිරිහීම් අතුරෙන් ලාමක වන්නේය."
මා ච මුසා භණිම්හා.,අපි බොරු නොකියමු (යන කරුණයි).
"ඉධ, භික්ඛවෙ, පණ්ඩිතො සුචින්තිතචින්තී ච හොති සුභාසිතභාසී ච සුකතකම්මකාරී ච.","මහණෙනි, මෙලොව පණ්ඩිතයා යහපත් දේ සිතන්නෙක්, යහපත් දේ පවසන්නෙක් සහ යහපත් දේ කරන්නෙක් වෙයි."
සප්පාටිහාරියාහං භික්ඛවෙ ධම්මං දෙසෙමි නො අප්පාටිහාරියං.,"මහණෙනි, මම ප්‍රාතිහාර්ය සහිතව ධර්මය දේශනා කරමි, ප්‍රාතිහාර්ය රහිතව නොවේ."
මත්ථලුඞ්ගස්ස පූරිතං,මොළයෙන් පිරී ඇත
පිණ්ඩපාතිකො ආවුසො භික්ඛු පිණ්ඩාය චරන්තො,ඇවැත්නි පිණ්ඩපාතික භික්‍ෂුව පිණ්ඩපාතය සෙවමින් හැසිරෙන විට
තිරච්ඡානයොනිගාමි මග්ගං පජානාමි.,තිරිසන් යොනියට යන මාර්ගය දනිමි.
කච්චි ධම්මෙසු චක්ඛුමා,ධර්මයෙහි පසැස් ඇත්ද
තීණිමානි භික්ඛවෙ පුඤ්ඤකිරියවත්ථූනි,මහණෙනි මේ පින් කිරිය වස්තු තුනකි
යෙන සත්තා සුගතිං සග්ගං ලොකං උපපජ්ජන්ති?,සත්ත්වයන් මරණින් පසු සුගතියෙහි හෝ ස්වර්ගයෙහි උපත ලබන්නේ කෙසේද?
නාහං තං ගමනෙන ලොකස්ස අන්තං පත්තෙය්‍යන්ති වදාමි.,ගමනින් ලෝකයේ කෙළවරට පැමිණිය හැකි යැයි මම නොකියමි.
පරිත්තො අප්පාතුමො අප්පදුක්ඛවිහාරී.,"පටු ගුණැති, මඳ ආත්ම ශක්තියක් ඇති, ස්වල්ප පවකදී දුක් විඳින්නෙක් වෙයි."
එකමන්තං නිසීදිංසු,එක් පසෙක හිඳින ලදහ
තස්මා නරො පරදාරං න සෙවෙ,එහෙයින් පරස්ත්‍රී සේවනය නොකරන්න
යතො ඛො භික්ඛවෙ භික්ඛුනො,මහණෙනි යම්කලෙක පටන් මහණහුගේ
තිස්සො ඛො ඉමා අභය නිජ්ජරා විසුද්ධියො.,"අභය, කෙලෙස් දිරවා හරින විශුද්ධි තුනකි."
කිං පධානෙන කාහසි,වීර්යයෙන් කුමක් කරන්නේද
පුග්ගලො කත්තා හොති නො භාසිතා.,"පුද්ගලයා කරයි, නමුත් නොපවසයි."
සඤ්ඤා භික්ඛවෙ න තුම්හාකං තං පජහථ.,මහණෙනි සංඥාව තොපගේ නොවේ එය අත්හරින්න.
නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතන දෙවියන්ට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැති කිරීමෙන් වීතමොහවූ බැවිනි
මයම්පි ලච්ඡාම කාලෙන කාලං මනාපිකෙ සොතෙන සද්දෙ සොතුං,අපටද කලින් කල මනාප ශබ්ද අසන්න ලැබේවා
න තෙන පෙතා පාලෙන්ති,මළවුන්ට එයින් ප්‍රයෝජන නැත
විමලො,නිර්මල
තං තථාගතස්ස විදිතං තං තථාගතො න උපට්ඨාසි.,එය තථාගතයන් දැනගත්ත ද එහි තෘෂ්ණාවෙන් ලැගුම් නොගත්හ.
සබ්බා දිසා සප්පුරිසො පවායති,සත්පුරුෂයා සියලු දිශාවල ප්‍රසිද්ධ වෙයි
"රත්තො ඛො. කායෙන දුච්චරිතං චරති, වාචාය දුච්චරිතං චරති, මනසා දුච්චරිතං චරති.","රාගයෙන් මඩනා ලද සිතැත්තා කයින්, වචනයෙන් හා සිතින් දුශ්චරිතයෙහි හැසිරෙයි."
සමුද්දං න පදූසෙය්‍ය,මුහුද දූෂ්‍ය කළ නොහැක
ඝානෙන සංවරො සාධු සාධු ජිව්හාය සංවරො,නාසයෙන් සංවරය මැනවි දිවෙන් සංවරය මැනවි
කච්චි න රජ්ජති කාමෙසු,කාමයන්ට නොඇලේද
ඨානං අමනාපං කාතුං අනත්ථාය සංවත්තති.,කිරීමට අමනාප වූ අනර්ථය දෙන කරුණකි.
දීඝා ජාගරතො රත්ති,නොනිදන්නාහට රාත්‍රිය දිගය
නත්ථි කොචි පාටිභොගො.,කිසිදු ඇපකරුවෙක් හෝ වගකීමක් ගන්නෙකු නැත.
කාමතණ්හා,කාම තෘෂ්ණාව
න අඤ්ඤෙනඤ්ඤං පටිචරිස්සාමි,අතුරු කතාවලින් වරද වසන්නට උත්සාහ නොකරන්නෙමි
අදින්නාදානා වෙරමණී කුසලං,සොරකම් කිරීමෙන් වැළැක්ම කුසල්ය
සුතෙ සුතවාදී හොති.,ඇසූ දෙය ඇසුවෙමි යි පවසයි.
"යෙ තෙ, භික්ඛවෙ, භික්ඛූ අනාපත්තිං අනාපත්තීති දීපෙන්ති","මහණෙනි, යම් භික්ෂු කෙනෙක් ඇවැත් නොවූදේ ඇවත නුවූයයි දක්වත්ද,"
පරවජ්ජානුපස්සිස්ස,අනුන්ගේ වැරදිම බලන කෙනාට
යථාභතං නික්ඛිත්තො,ඔසවා ගෙනෙන ලද බරක් බිම දමන්නා සේ
අනුසයා සමුග්ඝාතං ගච්ඡන්ති.,අනුසයෝ මුල්සිඳී නැසීමට පැමිණෙත්.
සමාහිතො එකග්ගචිත්තො,සිත සමාධි හා එකඟ වේ
අමතං පදං පත්තො,අමත පදය ලැබූවෙකි
සෙය්‍යථාපි භික්ඛවෙ සරදසමයෙ විද්ධෙ විගතවලාහකෙ දෙවෙ.,"මහණෙනි, යම් සේ සරත් සෘතුවෙහි අහස පිරිසිදු වූ වලාකුළු පහව ගිය කල්හි."
පීතිසුඛං අධිගච්ඡති,ප්‍රීති සැපය (ධ්‍යාන සැපය) ලබයි ද
දිට්ඨධම්මිකානං ආසවානං සංවරාය.,මෙලොව ආශ්‍රව සංවරයට ය.
අනවජ්ජා භන්තෙ.,"ස්වාමීනි, නිවරදය."
එවමෙව ඛො චුන්ද විහිංසකස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අවිහිංසා හොති උපරිභාගාය,චුන්දය එපරිද්දෙන්ම හිංසා කරන්නාවූ පුද්ගලයාට උසස් බව පිණිස අවිහිංසාව ඇත්තේය
අප්පාබාධතඤ්ච සඤ්ජානාමි අප්පාතඞ්කතඤ්ච ලහුට්ඨානඤ්ච,"(එයින්) නිරෝගී බව ද, උපද්‍රව රහිත බව ද, ශරීරයේ සැහැල්ලු බව ද විඳිමි"
සබ්බෙ කාමා අනිච්චා දුක්ඛා.,සියලු කාමයෝ අනිත්‍යය සහ දුක් සහගතය.
"පමත්තස්ස, භික්ඛවෙ, අනුප්පන්නා චෙව අකුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච කුසලා ධම්මා පරිහායන්තීති.","මහණෙනි, ප්‍රමාදීවූ පුද්ගලයා තුළ (පෙර) නූපන් අකුශලධර්මයෝ උපදිත්, උපන්නාවූ කුශලධර්මයෝ පිරිහෙත්."
ඛන්තී පරමං තපො තිතික්ඛා,ඉවසීම උතුම් තපසකි
අවිහිංසා ච සොචෙය්‍යඤ්ච.,අවිහිංසාව සහ පිරිසිදු බව යි.
අසතඤ්ච සතඤ්ච ඤත්වා,අයහපත යහපත දැන
නාඤ්ඤො අඤ්ඤං විසොධයෙ,අන්‍යයෝ අන්‍යයෙකු පිරිසිදු නොකරයි
පෙසකාරවණ්ණං අභිනිම්මිනිත්වා තන්තං විනාති,රෙදි වියන්නෙකුගේ වෙශයක් කරගෙන නූල් වියන්නෙකු ලෙස කටයුතු කළේය
ආපං නාභිනන්දති,ආපොධාතුවට සතුටු නොවන්නාහ
අසජ්ජමානා ලොකෙ,ලොව නොගැටෙමින් හැසිරෙති
කතමො අවිජ්ජානිරොධො,අවිද්‍යාව නැති කිරීම කවරේද
පාතුභාවො,පහළවීම
දෙවතො මා මඤ්ඤි,දෙවියන්ගෙන් පිටත්හි තමා ඇතැයි හඟියි
සා නිට්ඨා සඋපාදානස්ස උදාහු අනුපාදානස්සා,ඒ කෙළවර උපාදාන ඇත්තාහටද නොහොත් උපාදාන නැත්තාහටද
විජ්ජා උප්පජ්ජති,ඥානය උපදෙයි
තත්ථ යො මඞ්කු භවති,ඒ දානය ගැන කෙනෙක් ඇතුළතට ඊර්ෂ්‍යා වෙනවා නම්
රත්තො ඛො රාගෙන අභිභූතො අත්තබ්‍යාබාධායපි චෙතෙති.,රාගයෙන් මඩනා ලද්දා තමාට පීඩා පිණිස සිතයි.
දුතියා අරති වුච්චති,දෙවැනි සෙනාව අරතිය
අපරිපුණ්ණො න සබ්බෙ සම්මත්තො,සම්පූර්ණ නොවූ සියල්ලෙන්ම නිවැරදි නොවන
සතාධිපතෙය්යානං,සිහිය අධිපති වූ අයට
කතමඤ්ච භික්ඛවෙ මනොසොචෙය්‍යං?,"මහණෙනි, සිතේ පිරිසිදු බව කවරේ ද?"
කට්ඨා හවෙ ජායති ජාතවෙදො,ගිනි දරෙන් උපදියි
චරඤ්චෙ නාධිගච්ඡෙය්‍ය,හොඳ මිතුරෙකු නොලැබේ නම්
රිත්තමාසනං භජතො,වෙන්වූ අසුන සොයන
කෙසමස්සුලොචකොපි හොමි,කෙස් රැවුල් උගුල්ලන්නෙක් වීමි
සො පඤ්චන්නං ඔරම්භාගියානං සංයොජනානං පරික්ඛයා සසඞ්ඛාරපරිනිබ්බායී හොති.,ඕරම්භාගිය සංයෝජන පස ක්ෂය වීමෙන් සසංස්කාර පරිනිබ්බායී පුද්ගලයා වෙයි.
රුසිතොපි වාචං ඵරුසං න වජ්ජා,රළු වචනයෙන් පිළිතුරු නොදෙයි
අතිත්තාව පිරිසා හොති.,පිරිස (රජුගේ කතාව අසා) තෘප්තියට පත් නොවෙති.
සබ්බූපධිපටිනිස්සග්ගත්ථං පධානං පදහිස්සාමා.,සියලු උපධීන් බැහැර කිරීම පිණිස අපි වීර්යය කරන්නෙමු.
උය්‍යුඤ්ජන්ති සතීමන්තො,සිහිමත් අය වීර්යයෙන් යෙදෙති
බාලො තං ඨානං න කරොති.,බාලයා (අමනාප නිසා) එම යහපත් කරුණ නොකරයි.
අද්දසා ඛො භගවා සම්බහුලෙ කුමාරකෙ,භග්‍යවතුන් වහන්සේ බොහෝ ළමයින්
ඉමානි තීණි අකුසලමූලානි,මේවා අකුසලයේ මුල් තුනයි
යථාභූතඤ්හි පස්සති,ඇත්ත ලෙසම දකී
සො බුද්ධෙ අවෙච්චප්පසාදෙන සමන්නාගතො හොති,හෙතෙම බුදුන් කෙරෙහි නොසෙල්වෙන පැහැදීමෙන් යුක්තවූයේ වෙයි
අජිනං ධාරෙමි.,සම් වස්ත්‍ර දරමි.
අත්තජං අත්තසම්භවං,තමන්ගෙන්ම උපන් තමන්ගෙන්ම හටගත්
පණ්ණා නත්ථි කුතො ලතා,පත් නැතිනම් ලතා කොහෙන්ද
කායවිඤ්ඤාණං මනොවිඤ්ඤාණං,කායවිඤ්ඤාණය මනො විඤ්ඤාණය
අකුසලෙන මනොකම්මෙන.,අකුසල මනෝ කර්මයෙනි.
පාපඤ්චෙ පුරිසො කයිරා,පුරුෂයෙක් පාපයක් කළත්
ඉදමස්ස දුක්ඛසම්ඵස්සතාය වදාමි.,මෙය ඔහුගේ රළු ස්පර්ශය යැයි පවසමි.
රාගස්ස නිරොධාය.,රාගය නිරුද්ධිය පිණිසයි.
තාදිං මග්ගජිනං,එවැනි තැනැත්තා මාර්ගජිනයා වේ
න තස්මිං උපලබ්භති දිට්ඨි,ඔහු කෙරෙහි දෘෂ්ටියක් නොලැබේ
පස්සාමි නං මනසා චක්ඛුනාව,සිතින් ඇසින් දකිමි
න පිණ්ඩපාතහෙතු. න සෙනාසනහෙතු. න ගිලානප්පච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරහෙතු,ආහාරය උදෙසා හෝ සෙනසුන් උදෙසා හෝ ගිලන්පස බෙහෙත් පිරිකර උදෙසා පැවිදි වූයේ නොවෙමි
අත්තමනො මහානාමො සක්කො,මහානාම ශාක්‍ය රජතුමා සතුටු සිත් ඇත්තේ විය
යදිදං චත්තාරි පුරිසයුගානි අට්ඨ පුරිසපුග්ගලා එස භගවතො සාවකසඞ්ඝො ආහුනෙය්‍යො,(එනම් පුරුෂ යුගල හතරකි පුද්ගලයන් අට දෙනෙකි) දුර සිට ගෙනැවිත් දෙන සිව්පසය ලැබීමට සුදුසුය
යථාභූතං සම්මප්පඤ්ඤාය සුදිට්ඨං හොති,ඇති සැටියෙන් නිවැරදි ප්‍රඥාවෙන් මනාව දක්නා ලද්දේ වුවත්
අකුසලං පජහති කුසලං භාවෙති,අකුසලය දුරු කර කුසලය වඩයි
යාවකීවඤ්ච භන්තෙ තථාගතා ලොකෙ නුප්පජ්ජන්ති,ස්වාමීනි තථාගතයන් වහන්සේ ලෝකයේ නොඋපදින තාක් කල්
සන්නිරුන්ධෙය්‍ය සන්නිවාරෙය්‍ය,(ගොයමට යා නොදී) ඔබ මොබ යා නොදී වළක්වන්නේය
එකං ධම්මං අතීතස්ස,එක ධර්මයක් ඉක්මවූවෙකුට
යෙ ඛො කෙචි සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා උද්ධතා අවූපසන්තචිත්තා,විසිර ගියාවූ නොසන්සුන් සිත් ඇත්තාවූ යම් ඒ ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ
තස්ස නො සන්ති ඉඤ්ජිතා,ඔහුට කම්පාවීම් නැත
යෙ වා පන කෙචි සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා විභවෙන භවස්ස නිස්සරණමාහංසු,විභවයම ඇදහමින් භවයෙන් නික්මීම කියන සමණ බ්‍රාහ්මණ කවුරු වුවද
පටිදණ්ඩා ඵුසෙය්‍යු තං,ඒ නිසා ආපසු දඬුවම් ලැබෙයි
"තස්ස න භද්දකං මරණං හොති, න භද්දිකා කාලඞ්කිරියා.","ඔහුගේ මරණය යහපත් නොවේ, කාලක්‍රියාව යහපත් නොවේ."
"අඤ්ඤත්‍ර චෙ, ආවුසො, ඉමෙහි ධම්මෙහි අනුපාදාපරිනිබ්බානං අභවිස්ස","ඇවැත්නි, මේ ධර්මයන්ගෙන් (පිරිසිදු වීම්වලින්) තොරව නිවනක් තිබුණේ නම්"
පසන්නානඤ්ච එකච්චානං අඤ්ඤථත්තං හොති,පැහැදුනාවූ සමහර අයගේ පැහැදීම වෙනස් වේ
සන්තුස්සමානො ඉතරීතරෙන,ලැබෙන ප්‍රත්‍යයෙන් සතුටු වෙයි
සීලෙසු න පරිපූරකාරී හොති.,සීලය සම්පූර්ණ නොකරයි.
මෙත්තං චෙතොවිමුත්තිං භාවෙති.,"මෛත්‍රී සහගත චිත්ත විමුක්තිය වඩයිද,"
කාමුපාදානස්ස පරිඤ්ඤං පඤ්ඤපෙති,කාම උපාදානයාගේ නැති කිරීම පණවයි
අද්දසා ඛො භගවා තෙ සම්බහුලෙ ජටිලෙ,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ එම බොහෝ ජටිලයන් දුටු සේක
කෙන තෙතාදිසො වණ්ණො,මෙබඳු වර්ණය කෙසේ ලැබුන
ඵස්සපච්චයා වෙදනා,ස්පර්ශය හේතුවෙන් වේදනාව (විඳීම) හටගනී
වතානි සමාදාය ගච්ඡති,වත් සමාදන්ව ගමන් කරයි
සබ්බාසවසංවරපරියායං වො භික්ඛවෙ දෙසෙස්සාමි,මහණෙනි සියලු කාමාදී ආශ්‍රවයන් වැළැක්වීම පිළිබඳ ධර්මය දේශනා කරන්නෙමි
යෙසඤ්ච සුසමාරද්ධා,යම් අයට හොඳට පටන්ගෙන තිබේ නම්
කයවික්කයෙ න තිට්ඨෙය්‍ය,ගනුදෙනුවට නොසිටින්න
මායා ච පාපිකා සාඨෙය්‍යඤ්ච පාපකං,කළ පව් වැසීමද ලාමකය නැති ගුණ පහළ කිරීමද ලාමකය
ඔඝතිණ්ණං විමුත්තං,ඔඝය තරණය කළ මිදුන
තස්මිං පරිදෙවමච්ඡරං,ඔහු තුළ ශෝකය මසුරුකම
යදිදං පඤ්ඤාභා.,එනම් ප්‍රඥා ආලෝකයයි.
අත්තවාදපටිසංයුත්තා වා ලොකවාදපටිසංයුත්තා වා,ආත්මවාදයෙන් යුක්තවූද ලොකවාදයෙන් යුක්තවූද
ඉති සක්කායනිරොධො ඉති සක්කායනිරොධගාමිනී පටිපදා.,මේ සක්කාය නිරුද්ධ වීම හා ඒ සඳහා වූ මාවතයි.
තන්දිං මායං හස්සං ඛිඩ්ඩං,අලසකම මායා සිනා ක්‍රීඩා
එතමත්ථං භගවා අවොච,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මේ අර්ථය වදාළ සේක
පකප්පිතා නත්ථි අණූපි සඤ්ඤා,කල්පිත හැඟීමක්වත් නැත
මක්ඛලි මොඝපුරිසො මනුස්සඛිප්පං මඤ්ඤෙ ලොකෙ උප්පන්නො.,මක්ඛලී හිස් පුරුෂයා සත්ත්වයන් විනාශ කරන මිනිස් කෙමිනක් බඳුය.
යෙ මයං අත්තනි සම්පස්සමානා,ඒ ධර්ම සතර අප කෙරෙහි ඇති බව දකිමින් (අපි මෙසේ කියමු)
භගවා කොසලෙසු චාරිකං චරමානො යෙන කපිලවත්ථු තදවසරි.,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කොසොල් රට චාරිකාවෙහි වඩිනා සේක් කිඹුල්වත්පුරයට වැඩි සේක.
යස්සිඤ්ජිතං නත්ථි කුහිඤ්චි ලොකෙ,කිසි තැනක කම්පාව නැතිව
නෙව දවාය න මදාය න මණ්ඩනාය.,"ආහාර ගන්නේ කෙළියට, මදයට හෝ සැරසීමට නොවේ."
සබ්බදරථකිලමථපරිළාහං,සියලු වෙහෙස ක්ලාන්තය හා දැවිල්ල
කොධහෙතු උපනාහී,ක්‍රෝධය නිසා බද්ධ වෛර ඇත්තෙක් වේ නම්
විවටා කුටි නිබ්බුතො ගිනි,පැල විවෘත ගිනි නිවී ඇත
සාහු දස්සනමරියානං,ආර්යයන් දකින එක යහපත්ය
අරියසාවකො පරිනිබ්බායති.,ආර්ය ශ්‍රාවකයා පිරිනිවන් පායි.
"ඡයිමා, භික්ඛවෙ, ධාතුයො.","පඨවි, ආපෝ, තේජෝ, වායෝ, ආකාශ, විඤ්ඤාණ යන ධාතු සයයි."
එතමහං භික්ඛවෙ සංයොජනං වදාමි යො චෙතො සාරාගො.,"මහණෙනි, සිතේ යම් ඇලීමක් ඇද්ද එය මම සංයෝජනය යැයි පවසමි."
"යෙන අනුප්පන්නා වා මිච්ඡාදිට්ඨි උප්පජ්ජති උප්පන්නා වා මිච්ඡාදිට්ඨි පවඩ්ඪති යථයිදං, භික්ඛවෙ, අයොනිසොමනසිකාරො.","මහණෙනි, යම් වැරදිසේ මෙනෙහි කිරීමක් කරණකොටගෙන පෙර නූපන් වැරදි දැකීම උපදීද, උපන් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිය මහත්සේ වැඬේද,"
"මූළ්හො ඛො, බ්‍රාහ්මණ, මොහෙන අභිභූතො.","බ්‍රාහ්මණය, මෝහයෙන් මුළා වූ සිතැත්තා දුක් පිණිස සිතයි."
දිට්ඨෙවධම්මෙ දුක්ඛස්සන්තකරො හොති,මේ ජාතියෙහිදීම දුක් කෙළවර කරන්නන් වෙයි
න නිමිත්තග්ගාහී නානුබ්‍යඤ්ජනග්ගාහී.,(රූපාදියේ) නිමිති හෝ අනුව්‍යඤ්ජන නොගනියි.
සුඛිනොව ඛෙමිනො හොන්තු,සත්තු සුව වෙත්වා නිරුපද්‍රව වෙත්වා
ඛමො පදක්ඛිණග්ගාහී අනුසාසනිං,ඉවසන ගතියෙන් යුතු හා අනුශාසනාව ගෞරවයෙන් පිළිගන්නා
සංවරප්පධානං පහානප්පධානං භාවනාප්පධානං අනුරක්ඛණාප්පධානං.,"සංවර, ප්‍රහාණ, භාවනා සහ අනුරක්ෂණ ප්‍රධානයයි."
පරෙ සම්ඵප්පලාපී භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ සම්ඵප්පලාපා පටිවිරතා භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ හිස් වචන කියන්නෝ වන්නාහුය අපි හිස් වචන කීමෙන් වැළකුණෝ වන්නෙමුයි
න මං භයං ඔක්කමති.,මට භය පැමිණෙන්නේ නැත.
වුසිතවා කතකරණීයො ඔහිතභාරො,බඹසර නිම කර බර බහා තැබූ අය වේ
යොගමායන්ති මච්චුනො,මාරයාගේ උපායට යති
"යස්සස්සු, භො ගොතම, යඤ්ඤො වා. තෙවිජ්ජෙසු බ්‍රාහ්මණෙසු දානං දදෙය්‍යාති.","භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, යමෙකුට දිය යුතු දානයක් ඇත්නම් ඔහු එය ත්‍රිවිද්‍යා දත් බමුණන්ටම දිය යුතුය."
යෙ යෙ තං පටිපජ්ජන්ති යථා බුද්ධෙන දෙසිතං,බුදුන් වහන්සේ දේශනා කළ පරිදි යම් යම් අය එයට පිළිපදිති නම්
සමුත්තෙජිතො සම්පහංසිතො භගවතො භාසිතං අභිනන්දිත්වා.,(උන්වහන්සේව) උත්සාහවත් කර සතුටු කළ අතර ඔහු බුදුරදුන්ගේ දේශනාව පිළිගත්තේය.
යස්ස අච්චන්තදුස්සීල්‍යං,යමෙකුගේ අතිශය දුශ්ශීලභාවය
උරගො ජිණ්ණමිවත්තචං,සර්පයා පරණ සැවය හැරයන සේ
ද්වෙ නාම කිං,දෙක නම් කිම
තස්මෙතං අධිකරණෙ න දීඝත්තාය සංවත්තිස්සති.,දෙදෙනාම තමන් ගැන විමසන්නේ නම් එම ආරවුල දික්ගැසෙන්නේ හෝ නපුරු වන්නේ නැත.
දුතියො චෙතොඛිලො අප්පහීනො හොති,මෙය පහ නොකරන ලද දෙවන චේතෝඛිලය වෙයි
පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තා,බත් පසු කාලයේ පිණ්ඩපාතයෙන් වැළකී
පසාදනීයෙ ඨානෙ පසාදං උපදංසෙති.,පැහැදිය යුතු තැන පැහැදීම පෙන්වයි.
පිණ්ඩපාතිකො ආවුසො භික්ඛු සක්කතො ගරුකතො මානිතො පූජිතො අපචිතො පිණ්ඩාය චරති,ඇවැත්නි එවන් භික්‍ෂුව සත්කාර ගරුකාර බහුමාන පුජා හා ගෞරව ලැබ පිණ්ඩපාතයෙහි හැසිරෙයි
තස්මාතිහ භික්ඛවෙ.,මහණෙනි එබැවින් මෙහිදී.
අදුක්ඛමසුඛා වෙදනා,නැ සැප නැ දුක වේදනාව
අනිච්චං අනිච්චතො දක්ඛුං දුක්ඛමද්දක්ඛු දුක්ඛතො.,අනිත්‍යය අනිත්‍ය ලෙස ද දුක දුක ලෙස ද (ශ්‍රාවකයෝ) දකිති.
ආලොකො පස්සතාමිව,ආලෝකය දකින්නා මෙන්
ඉස්සරියස්මිං ඨපෙති,අයෙකු බලයේ තබයි
අයං වුච්චතාවුසො දුක්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදා,(ඇවැත්නි මේ දුක් නැතිකිරීමට යන ප්‍රතිපදාවයි)
පණ්ඩිතො වාපි තෙන සො,ඒ හේතුවෙන් ඔහු පණ්ඩිත සමාන වෙයි
දිස්වා මං භයමාවිසි,දැක මට බිය ඇතුල් විය
එතං සරණමුත්තමං,මේ සරණය උතුම්ය
සුභකිණ්හෙ මෙති මඤ්ඤති,සුභකිණ්හ දෙවියන් මාගේ යයි හඟියි
ඉති වෙදනාය අත්ථඞ්ගමො,මේ වේදනාවගේ විනාශයයි
පරෙ විචිකිච්ඡී භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ තිණ්ණවිචිකිච්ඡා භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ විචිකිච්ඡාවෙන් (සැකයෙන්) යුක්තවූවෝ වන්නාහුය අපි දුරු කළ විචිකිච්ඡා ඇත්තෝ වන්නෙමුයි
ධම්මෙ න කඞ්ඛති න විචිකිච්ඡති,ධර්මය කෙරෙහි සැක නොකරයි ද අවිශ්වාස නොකරයි ද
අනුපුබ්බෙන චාරිකං චරමානො යෙන සාවත්ථි.,පිළිවෙළින් සැරිසරමින් සැවැත්නුවරට වැඩියහ.
ඡන්දරාගවසූපෙතා නාභිජානන්ති තෙ ජනා.,කැමැත්ත හා රාගයට වසඟ වූවෝ සැබෑ තතු නොදනිති.
සන්දිට්ඨිපරාමාසි-ආධානග්ගාහි-දුප්පටිනිස්සග්ගිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අසන්දිට්ඨිපරාමාසි-අනාධානග්ගාහි-සුප්පටිනිස්සග්ගිතා හොති උපරිභාගාය,තමන්ගේම දෘෂ්ටිය ගෙන සිටින්නාවූ තදින් අල්ලාගෙන සිටින්නාවූ පුද්ගලයාට උසස් බව පිණිස තමන්ගේම දෘෂ්ටිය නොගන්නා බව එයින් වෙන් කිරීම පහසුබව ඇත්තේය
කම්මුනා වසලො හොති,කර්මයෙන් වසලයෙක් වේ
මොහො පහීනො,මෝහය පහකළ පුද්ගලයා
මුට්ඨස්සතිනො,සිහි නැතිව වෙසෙති
ජාතික්ඛයං අභිඤ්ඤාය,උපත නසා දැනගනිති
තීහි භික්ඛවෙ ධම්මෙහි සමන්නාගතො යථාභතං නික්ඛිත්තො එවං සග්ගෙ.,"මහණෙනි, කරුණු තුනකින් යුක්ත වූ පුද්ගලයා බරක් බිම තබන්නාක් මෙන් ස්වර්ගයෙහි උපදියි."
ඉමෙ ධම්මා න මනසිකරණීයා යෙ ධම්මෙ න මනසි කරොති,එබඳු ධර්ම මෙනෙහි නොකළ යුත්තාහුය
තස්මා ජන්තු සදා සතො,එබැවින් සත්වයා නිතර සිහි ඇතිව
පස්සතො ධම්මමුත්තමං,උතුම් ධර්මය දක්නා අයට
න සුතො උද කස්සචි,කිසිවකුගෙන්ද මෙය නොඅසාසිටිමි
ඉමෙ ද්වෙ අසනියා ඵලන්තියා න සන්තසන්තීති.,හෙන පිපිරී යන විට මේ දෙදෙනා භියට පත් නොවෙති.
නාහං භතකොස්මි,මම කාගේවත් සේවකයෙක් නොවෙමි
සබ්බසො ආකාසානඤ්චායතනං සමතික්කම්ම විඤ්ඤාණඤ්චායතනං උපසම්පජ්ජ විහරති.,"ආකාසානඤ්චායතනය ඉක්මවා ""විඤ්ඤාණය අනන්තය"" යන විඤ්ඤාණඤ්චායතන ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කරයි."
මානං පජහථ අනාගාමිතාය,මානය අත්හරින්න අනාගාමි බවට
උපසන්තො චරිස්සසි,ශාන්තව හැසිරෙව
ඉදං දුක්ඛන්ති. දුක්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදාති යථාභූතං පජානාති.,චතුරාර්ය සත්‍යය තතු පරිදි දැනගනියි.
ගවම්පති නත්ථි,ගව නායකයෙක්ද නැත
ධම්මස්ස හොති අනුධම්මචාරී.,ධර්මයට අනුකූලව හැසිරෙන්නෙක් වෙයි.
කතමාස්ස පඤ්ච චෙතසොවිනිබන්ධා අසමුච්ඡින්නා හොන්ති,ඔහුගේ කවර නම් සිත පිළිබඳ බැමි පසක් නොසිඳින ලද්දාහුද
දිට්ඨෙන සංසුද්ධි නරස්ස හොති,දැකීමෙන් මිනිසා පිරිසිදු වෙයි කියති
රුක්ඛමූලං සෙනාසනානං පූතිමුත්තං භෙසජ්ජානං.,සෙනසුන් අතරින් රුක්මුල ද බෙහෙත් අතරින් ගොමූත්‍රය ද වේ.
අධිචිත්තෙ ච ආයොගො,උසස් සිත් වර්ධනයට යෙදීම
සංයොජනසඞ්ගසත්තා,බැඳීම් වලට ඇලුණු අය
ධම්මෙසු න සමුග්ගහීතං,ධර්මයන්හි අල්ලාගැනීම නැත
පහාය ගමනීයෙසු,හැරදමා යා යුතු කල්හි
කිච්ඡං මච්චාන ජීවිතං,ජීවිතයද දුර්ලභය
පජාපතිං මෙති මඤ්ඤති,මාරයා මගේයයි හඟියි
සන්තං වා අජ්ඣත්තං බ්‍යාපාදං. ථිනමිද්ධං. උද්ධච්චකුක්කුච්චං. විචිකිච්ඡං.,"තමා තුළ ඇති හෝ නැති ව්‍යාපාද, ථීනමිද්ධ, උද්ධච්චකුක්කුච්ච සහ විචිකිච්ඡාවන් පිළිබඳව තතු පරිදි දැනගනියි."
පෙච්ච සග්ගෙ පමොදතීති.,මරණින් පසු ස්වර්ගයෙහි සතුටු වෙයි.
සම්මාඤාණී සම්මාවිමුත්ති.,නිවැරදි නුවණ සහ නිවැරදි මිදීම.
සම්ඵප්පලාපිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සම්ඵප්පලාපා වෙරමණී හොති පරිනිබ්බානාය,හිස්වචන කියන පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස හිස් වචනයෙන් වෙන්වීම ඇත්තේය
පරෙ මිච්ඡාදිට්ඨී භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ සම්මාදිට්ඨී භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ වැරදි දැකීම් ඇත්තෝ වන්නාහුය අපි හරි දැකීම් ඇත්තෝ වන්නෙමුයි
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, බාලා. කතමෙ ද්වෙ?","මහණෙනි, මේ බාලයෝ දෙදෙනෙක් වෙත්. කවර දෙදෙනෙක්ද යත්:"
තෙ න පරිමුච්චන්ති ජාතියා ජරාමරණෙන,ඔවුහු ජාතියෙන්ද ජරා මරණයෙන්ද නිදහස් නොවෙති
උච්ඡෙදං ආහ ලොකස්ස.,ලෝකයාගේ විනාශය (සිඳී යාම) පැවසීය.
පරලාභසක්කාරෙ න ඉස්සති.,අනුන්ගේ ලාභ සත්කාරයන්හි ඊර්ෂ්‍යා නොකරයි.
අත්ථි ආසවා පටිසෙවනා පහාතබ්බා,ඤාණසංවරයෙන් පහකළ යුතුවූ කෙලෙස් ඇත්තාහ
ඤත්වා මුනී නිස්සයෙ විමංසී,මුනි තෙම ආශ්‍රය දැන විමසා බලයි
පලෙති රසමාදාය,රසය පමණක් ගෙන යයි
අච්චන්තසුද්ධීති න තෙ වදන්ති,සම්පූර්ණ සුද්ධියයි නොකියති
අනිකාමයං අඤ්ඤතරම්පි තෙසං,එයින් එකක්වත් නොපතයි
එතං ලොකස්ස නිය්‍යානං,මෙය ලෝකයෙන් නික්මීමේ මගය
"සචෙ එකන්තං සමාධිනිමිත්තංයෙව මනසි කරෙය්‍ය, ඨානං තං චිත්තං කොසජ්ජාය සංවත්තෙය්‍ය.",ඉදින් ඒකාන්තයෙන් සමාධියම මෙනෙහි කළහොත් සිත කුසීත බවට පත්විය හැකිය.
ආවිභාවං තිරොභාවං,ප්‍රකට බවට හා අප්‍රකට බවට
පඤ්ඤාචක්ඛු න කමති.,ප්‍රඥා ඇස (නුවණ) නොපවතියි.
නානාකුණපපරිපූරො,නොයෙක් කුණු වලින් පිරී ඇත
මංසපෙසීති ඛො භික්ඛු නන්දීරාගස්සෙතං අධිවචනං.,"මහණ, මස් වැදැල්ල යනු (කාමයන්හි ඇති) ඇල්මට හා රාගයට (නන්දිරාග) නමකි."
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං අසංවුතං මහතො අනත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, චිත්තං","මහණෙනි, යම්සේ සිත (ආරක්ෂා) නොකරණ ලද්දේ මහත් අනර්ථය පිණිස පවතීද, එබඳුවූ අනික් එකම ස්වභාවය කුදු මම නොම දකිමි."
පජාපතිං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,මාරයාට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැතිකිරීමෙන් වීතමොහවූ බැවිනි
යතො ච ඛො භන්තෙ තථාගතා ලොකෙ උප්පජ්ජන්ති,ස්වාමීනි තථාගතයන් වහන්සේ ලෝකයේ උපදින කල
රූපධාතුං පරිඤ්ඤාය,රූප ධාතුව හොඳින් දැනගෙන
ඉස්සා චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො,ඊර්ෂ්‍යාව (අන්‍යයන්ගේ සම්පත් නොඉවසීම) හිත කෙලෙසන්නකි
සංවට්ටමානෙ කප්පෙ ආභස්සරූපගො හොමි,කල්ප විනාශයේදී ආභස්සර බ්රහ්ම ලෝකයට ගියෙමි
එවං ධම්මානි සුත්වාන,එසේ ධර්මය අසා
අපුඤ්ඤලාභො ච ගතී ච පාපිකා,අකුසල් ලැබීමත් පාප ගතියත් වෙයි
එවමෙවං ඛො පාපභික්ඛු. සාවජ්ජො ච හොති සානුවජ්ජො ච විඤ්ඤූනං.,එසේම පවිටු භික්ෂුව තමාට හානි කරගනිමින් නුවණැත්තන්ගේ දොසට ලක්වෙයි.
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, තීහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො භික්ඛු අභබ්බො.","මහණෙනි, එලෙසම කරුණු තුනකින් යුක්ත භික්ෂුව අසමත් වෙයි."
ආදානපටිනිස්සග්ගෙ,ග්‍රහණය අත්හැරීමෙහි
පාරගතො හි හොති,පරතෙරට පැමිණේ
යෙ ච යඤ්ඤා නිරාරම්භා යජන්ති අනුකුලං සදා.,යම් යාගයක් හිංසාවෙන් තොරව පරම්පරාගතව පවත්වත් ද.
සඞ්ඝෙ අවෙච්චප්පසාදෙ සමාදපෙතබ්බා.,සංඝයා කෙරෙහි නොසෙල්වෙන පැහැදීමෙහි සමාදන් කරවිය යුතුය.
උභයෙනෙව සො තාදී,ලැබුනත් නොලැබුණත් සමාන
කො රූපානං අස්සාදො,රූපයන්ගේ සැපය කවරේද
තෙ ච තත්ථෙව මුත්තකරීසං චජෙය්‍යුං.,ඔවුහු එහිදීම මලමූත්‍ර පහ කළත් එයින් මව්පියන්ට කළගුණ සැලකූවා නොවෙයි.
කොසම්බියං පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තො,කොසඹෑ නුවර පිඬු පිණිස හැසිර ආහාරයෙන් පසුව පිණ්ඩපාතයෙන් වැළකුණු සේක
කායස්ස භෙදා පරම්මරණා සුගතිං සග්ගං ලොකං උපපන්නා,ඔවුහු කය බිඳී මරණින් මතු සුගතිය වූ ස්වර්ග ලෝකයෙහි උපදින්නාහුය
න කම්මන්තං පයොජෙති න කම්බොජං ගච්ඡති.,කර්මාන්තයන්හි නොයෙදීමට හා දේශාන්තරව නොයෑමට හේතුව කුමක් ද?
අත්ථමඤ්ඤාය ධම්මමඤ්ඤාය ධම්මානුධම්මප්පටිපන්නො හොති.,අර්ථය හා ධර්මය දැන ධර්මානුධර්ම ප්‍රතිපදාවෙහි පිළිපදියි.
"අයං වුච්චති, භික්ඛවෙ, පුග්ගලො විගතාසො.",මොහු බලාපොරොත්තු පහකළ පුද්ගලයා යැයි කියනු ලැබේ.
අබ්‍යාපාදං පච්චක්ඛාය බ්‍යාපන්නචිත්තං පඤ්ඤාපෙස්සතීති නෙතං ඨානං විජ්ජති.,අව්‍යාපාදය ප්‍රතික්ෂේප කර ක්‍රෝධවන්තයෙකු උත්තමයෙකු ලෙස පෙන්විය නොහැක.
කායදුච්චරිතං හිත්වා,කයින් දුශ්චරිත අත්හැරීම
පටිච්ඡන්නං වා විවරෙය්‍ය,තණකොළ ආදියෙන් වැසුනක් විවෘත කරන්නේද
සෙය්‍යථාපි භික්ඛවෙ කස්සකස්ස ගහපතිස්ස සම්පන්නං සාලික්ඛෙත්තං.,"මහණෙනි, යම්සේ ගොවි ගෘහපතියෙකුගේ පැසුණු හැල් කෙතක් වන්නේද."
කාමෙසු ගිද්ධා පසුතා පමූළ්හා,කාමයන්ට ඇලුන මෝහිත අය
තීණිමානි භික්ඛවෙ කස්සකස්ස ගහපතිස්ස අච්චායිකානි කරණීයානි.,"මහණෙනි, ගෘහපති ගොවියා විසින් ඉක්මනින් කළ යුතු වැඩ තුනකි."
මා ඛො තුම්හෙ භික්ඛවෙ වච්ඡස්ස භික්ඛුනො උජ්ඣායිත්ථ,මහණෙනි වච්ඡ භික්‍ෂුවට දොස් නොනගන්න
"නීවාරභක්ඛාපි හොන්ති, දද්දුලභක්ඛාපි හොන්ති.","ඉබේ හැදුණු වී වර්ග කන්නෝ ද වෙති, සම් කුඩු කන්නෝ ද වෙති."
යො යජෙථ සතං සමං,අවුරුදු සියයක් යාග කළත්
බ්‍රහ්මං මෙති න මඤ්ඤති,බ්‍රහ්මයා මාගේයයි නොහඟින්නාහ
දුක්ඛොසමානසංවාසො,අසමාන සිත් ඇති අය සමග වාසය දුක්ය
"කථඤ්ච, භික්ඛවෙ, පාපණිකො නිස්සයසම්පන්නො හොති?","මහණෙනි, වෙළෙන්දා උපකාර සම්පන්න වන්නේ කෙසේද?"
අථ ඛො එතෙව සත්තා bහුතරා යෙ සංවිග්ගා යොනිසො න පදහන්ති.,"එසේ නමුත් යම් සත්වකෙනෙක් සංවේගයට පැමිණියාහු නුවණින් වීර්‍ය්‍යය නොකෙරෙත්ද, මේ සත්වයෝම අතිශයින් බොහෝ වෙත්."
නත්ථි ඉමස්මිං භික්ඛුසඞ්ඝෙ කඞ්ඛා වා විමති වා.,මේ සංඝයා අතර කිසිදු සැකයක් හෝ විමතියක් නැත.
කුසීතො දුප්පඤ්ඤො හොති.,අලස වූ සහ ප්‍රඥාව නැති වූ.
එවං සඞ්කාරභූතෙසු,එසේම කසල බඳු පුහුදුන් අතර
අථො සරීරම්පි ජරං උපෙති,ශරීරයත් දිරීමට පැමිණේ
කතමො නාමරූපසමුදයො,නාමරූපයන්ගේ හට ගැන්ම කවරේද
කායස්ස භෙදා දුප්පඤ්ඤො නිරයං සො උපපජ්ජති,ශරීරය බිඳී මරණින් පසු ඒ දුෂ්ප්රඥයා නිරයට උපදියි
යථාභූතං සම්මප්පඤ්ඤාය දට්ඨබ්බං.,මෙය මෙලෙසම නිවැරදි ප්‍රඥාවෙන් දැකගත යුතුයි.
එවං භො පුරිස ජානාහි,ඒ නිසා මිනිසාණෙනි මෙහෙම තේරුම් ගන්න
යෙ තෙ සන්තා විමොක්ඛා අතික්කම්ම රූපෙ ආරුප්පා,රූපාවචර ධ්‍යාන ඉක්මවා ගිය සංසිඳුනා වූ අරූප ධ්‍යාන (විමොක්ඛ) නාම කයින් ස්පර්ශ කිරීමට කැමති නම්
සුදුද්දසං සුනිපුණං,සිත දකින්න අමාරුය ඉතා සියුම්ය
කිං නානාකරණං,වෙනස (වෙනස් කාරණය) කුමක් ද
ගිජ්ඣෙහි වා සුනඛෙහි වා ඛජ්ජමානං,ගිජුලිහිණියන් හෝ බල්ලන් විසින් කනු ලබන
යෙ චිත්තස්ස උපක්කිලෙසා තෙ පහීයන්ති.,සිතේ යම් කෙලෙස් ඇත්නම් ඒවා පහවෙයි.
සබ්බෙ පාණා අවජ්ඣා.,සියලු ප්‍රාණීහු නොමැරිය යුත්තාහ.
තෙනුපසඞ්කමෙය්‍යාමාති,එතැනට පැමිණෙන්නෙමු නම් (මැනවි)
තණ්හාය මූලං ඛණථ උසීරත්ථොව බීරණං,සුවඳ හෝට මුල ගන්නා අය හෝට තණ උඩුරනවා වගේ තෘෂ්ණාවේ මුල කණින්න
මුඛෙන වමතෙකදා,කටින් වමනය වන්නේය
වීතතණ්හො අනාදානො නිරුත්තිපදකොවිදො,තණ්හා නැති අල්ලාගැනීම නැති වචන අර්ථ දැනුම ඇති කෙනා
සබ්බසොකං අතික්කන්තො,සියලු ශෝක ඉක්මවයි
රාගස්ස ඛයාය.,රාගය නැතිවීම පිණිසයි.
නො අනිමිත්තා.,හේතු රහිතව ඒවා හට නොගනී.
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, පරිච්චාගා.","මහණෙනි, මේ පරිත්‍යාග දෙකකි."
"ඨානඤ්ච ඛො එතං, භික්ඛවෙ, විජ්ජති යං කායසුචරිතස්ස ඉට්ඨො කන්තො මනාපො විපාකො නිබ්බත්තෙය්‍ය.","මහණෙනි, මේ කාරණය නම් විද්‍යමානවේ (එනම් යම්හෙයකින් කාය සුචරිතයාගේ ඉෂ්ටවූ, කාන්තවූ, මනාපවූ, විපාකයක් උපදනේය"
අද්දසා ඛො භගවා ආයස්මන්තං සාරිපුත්තං,භග්‍යවතුන් වහන්සේ සාරිපුත්ත තෙරුන් වහන්සේ දුටු සේක
අස්සො යථා භද්‍රො කසානිවිට්ඨො,කසයෙන් පහර ලැබූ උතුම් අශ්වයෙකු මෙන්
නන්දී සංයොජනං ඉති,නන්දි බැඳීම යයි දැන
තෙසං තං අස්ස දීඝරත්තං අහිතාය දුක්ඛායාති.,එය ඔවුන්ට බොහෝ කලක් අහිත පිණිස දුක් පිණිස පවතියි.
එතදග්ගං යදිදං ධම්මිකා පරිසාති.,පිරිස් දෙක අතරින් ධාර්මික ප්‍රතිපත්ති ඇති පිරිසම ශ්‍රේෂ්ඨ වන්නේය.
"එවඤ්හි වො, භික්ඛවෙ, සික්ඛිතබ්බන්ති.","මහණෙනි, තොප විසින් වනාහි මෙසේම හික්මිය යුතුය."
වජ්ජබහුලො හොති.,වරද බහුල තැනැත්තා වෙයි.
සක්කාරගරු හොති න සද්ධම්මගරු.,සත්කාරය ගරු කරන අතර සද්ධර්මය ගරු නොකරයි.
අඤ්ඤිස්සා කංසපාතියා පටිකුජ්ජිත්වා අන්තරාපණං පටිපජ්ජෙය්‍යුං,තවත් රන් තලයකින් වසා (ඇතුළත කුණු ඇති බව නොපෙනෙන සේ) වෙළඳ පළට ගෙන යන්නාහුය
අජ්ඣත්තං උපසන්තස්ස,අභ්‍යන්තරයෙන් සන්සුන් වූවෙකුට
එවඤ්හි වො භික්ඛවෙ සික්ඛිතබ්බං.,"මහණෙනි, ඔබ විසින් මෙසේ හික්මිය යුතුය."
සතින්ද්‍රියං භාවෙති.,"සතින්ද්‍රිය වඩාද,"
එතානි සුඤ්ඤාගාරානි,සූන්‍යාගාර ඇත්තාහ
යො හවෙ ඉණමාදාය,යමෙක් ණය ගෙන
තෙධ ආගන්තුකා භික්ඛූ උච්චාසද්දා මහාසද්දා අහෙසුං,එම ආගන්තුක භික්ෂූහු උස් හඬ හා මහ හඬ කළහ
පාපිකං ඉච්ඡං පණිදහති.,ලාමක (අයහපත්) ආශාවන් ඇති කරගනියි.
ඡින්නසොතං අබන්ධනං,සඳහන් බැඳීම් සිඳුනු නිදහස් කෙනෙකි
"අට්ඨානමෙතං, භික්ඛවෙ, අනවකාසො යං කායදුච්චරිතස්ස ඉට්ඨො කන්තො මනාපො විපාකො නිබ්බත්තෙය්‍ය.","මහණෙනි, කාය දුශ්චරිතයෙන් ප්‍රියවූ, සිත්කළුවූ, මනවඩන්නාවූ විපාකයක් උපදනේයයි නම් කරුණක් වේද ඒ හේතු රහිතයි. ප්‍රත්‍යය රහිතයි."
සචෙ මුසා න භණසි සචෙ පාණං න හිංසසි,ඉදින් බොරු නොකියන්නෙහිද ඉදින් සතුන් නොමරන්නෙහිද
සත්තාහිකං ආහාරං ආහාරෙමි.,සත් දිනකට වරක් ආහාර ගනිමි.
තමො විහතො ආලොකො උප්පන්නො,(මෝහය නැමති) අඳුර නැසී (ප්‍රඥා නැමති) ආලෝකය උපන්නේය
පත්තචීවරමාදාය කපිලවත්ථුං පිණ්ඩාය පාවිසි,පාත්‍රය හා සිවුර ගෙන කිඹුල්වත්පුරයට පිඬු පිණිස පිවිසියහ
"ඉමිනා ත්වං, මහාරාජ, රථවිනීතෙන සාවත්ථියා සාකෙතං අනුප්පත්තොති?","""මහරජ, ඔබ මේ (එක) රථයෙන්මද සාවත්ථියේ ඉඳන් මෙහාට ආවේ?"" කියලා නෑයො අහනවා."
අඤ්ඤාතො මයා සමණානං සක්‍යපුත්තිකානං ධම්මො.,මා විසින් ශාක්‍ය පුත්‍ර ශ්‍රමණයන්ගේ ධර්මය අවබෝධ කරගන්නා ලදී.
එතදග්ගං යදිදං සමග්ගා පරිසාති.,මෙම පිරිස් දෙක අතරින් සමඟි පිරිසම ශ්‍රේෂ්ඨ වන්නේය.
කතමෙ තයො?,ඒ කවර තුන්දෙනෙක් ද?
මුනි නොපලිම්පති,මුනි නොඇලෙයි
නෙව සස්සතො නාසස්සතො අත්තා ච ලොකො ච,ආත්මයද ලෝකයද සදාකාලිකත් නොවේ අසදාකාලිකත් නොවේ යැයි කියති
සම්මා මානාභිසමයා අන්තමකාසි දුක්ඛස්ස.,මනාකොට මානය අවබෝධයෙන් දුරු කිරීමෙන් දුකේ කෙළවර කළේය.
පාපකෙ අකුසලෙ ධම්මෙ හනති.,ලාමක අකුසල ධර්මයන් නසාලයි (දුරු කරයි).
මාතුච්ඡාති වා,කුඩා මව යන හඳුනාගැනීමක් නොසිදුවේ
මනොසුචරිතෙන සම්මාදිට්ඨියා.,මනෝ සුචරිතයෙන් සහ නිවැරදි දැකීමෙන්.
ස සත්තක්ඛත්තුං පරමං සන්ධාවිත්වාන පුග්ගලො,එම පුද්ගලයා උපරිම වශයෙන් සත් වාරක් සසර ගොස්
පාපුණෙ අනුපුබ්බෙන සබ්බසංයොජනක්ඛය,ඔහු පිළිවෙළින් සියලු සංයෝජන නාශයට පැමිණෙයි
ඉමෙ ඛො ද්වෙ ධම්මා කණ්හා.,මේ කරුණු දෙක අඳුරු සහගත අකුසල ධර්මයන් වේ.
පරික්ඛයඤ්ච ඤාතීනං,නෑයන්ගේ විනාශයට
ධම්මං පරියාපුණාති සුත්තං ගෙය්‍යං වෙය්‍යාකරණං.,"සූත්‍ර, ගෙය්‍ය, වෙය්‍යාකරණ ආදී ධර්මය ඉගෙන ගනියි."
අප්පස්සුතස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස බාහුසච්චං හොති පරිනිබ්බානාය,ඇසූපිරූ තැන් නැති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස බොහෝ ඇසූ පිරූ තැන් ඇති බව ඇත්තේය
ස ඛො සො භික්ඛවෙ භික්ඛු එවංසීලො එවංධම්මො එවංපඤ්ඤො,මහණෙනි මෙබඳු සීල ඇති මෙබඳු සමාධි (ධර්ම) ඇති මෙබඳු ප්‍රඥා ඇති ඒ භික්ෂුව
ආමිසසන්නිචයො ච ධම්මසන්නිචයො ච.,ආමිස රැස්කිරීම සහ ධර්ම රැස්කිරීමයි.
එසෙවන්තො අවිජ්ජානුසයානං,එයම අවිජ්ජානුසයයන්ගේ (සැඟවී ඇති අවිද්‍යාවේ) කෙළවර වන්නේය
න සියා ලොකවඩ්ඪනො,ලෝකය වඩන කෙනෙකු නොවන්න
ඛුප්පිපාසාය මීයමානො,බඩගින්නෙන් හා පිපාසයෙන් මිරිකෙමින් (පෙළෙමින්)
අත්ථද්ධො හොති අනතිමානී,තද ගති නැති හා අධික මානයෙන් තොර වූ
පහීනං,දුරුකළා
මනොඡට්ඨා පවෙදිතා,මනස සවැනි ලෙස දක්වා ඇත
යංනූනාහං කෙසමස්සුං ඔහාරෙත්වා පබ්බජෙය්‍ය,මම කෙස් රවුල් බාවා පැවිදි වන්නෙම් නම් මැනවි
"අයං වුච්චති, භික්ඛවෙ, පුග්ගලො පුප්ඵභාණී.","මහණෙනි, මොහු මල් බඳු වචන ඇති පුද්ගලයා යැයි කියනු ලැබේ."
පටිභාතු තං භික්ඛු ධම්මො භාසිතු,භික්ෂුව ඔබට ධර්මය කියන්නට හැකි වේවා
අන්තරාපරිනිබ්බායිස්ස පහීනානි.,අන්තරාපරිනිබ්බායී පුද්ගලයාට (පළමු දෙවර්ගය ම) ප්‍රහීණ ය.
අහම්පි දම්මො අහම්පි දම්මොති.,"මම ද ගවයෙක්මි, මම ද ගවයෙක්මි යනුවෙන්."
අනිස්සුකී හොති අමච්ඡරී,ඊර්ෂ්‍යාව හා මසුරුකම නැති අයෙක් නම්
නාහං භික්ඛවෙ අඤ්ඤං එකසංයොජනම්පි සමනුපස්සාමි,මහණෙනි මෙවැනි තවත් එක බැඳීමක් මම නොදකිමි
ආසවානඤ්ච සම්භවං,ඔහු ආශ්‍රව උපදින හේතු දනී
යස්ස කස්සචි ආවුසො භික්ඛුනො ඉමෙ පාපකා අකුසලා ඉච්ඡාවචරා අප්පහීනා,ඇවැත්නි යම් භික්ෂුවකගේ ලාමකවූ මේ අකුශලයෝ පහනොකළාහු වෙත්ද
ජිව්හා සූපරසං යථා,රස දන්නා දිව මෙනි
ගිහී දාරපොසී අමමො ච සුබ්බතො,ගිහියා හා මුනි එකසේ නොවේ
තෙජං තෙජතො සඤ්ඤත්වා තෙජං මඤ්ඤති,තෙජොධාතුව තෙජොධාතුව වශයෙන් හැඳින තෙජො ධාතුව නිත්‍ය ආත්මයයි හඟියි
අසත්පුරුෂො පරස්ස වණ්ණං පුට්ඨොපි න පාතු කරොති.,අසත්පුරුෂයා අනුන්ගේ ගුණ විමසූව ද නොපවසයි.
"සඞ්ඛාය ලොකස්මිං පරොපරානි, යස්සිඤ්ජිතං නත්ථි කුහිඤ්චි ලොකෙ.","ලෝකයෙහි තමා හා පර ස්වභාවයන් නුවණින් දැන, ලොව කොතැනකවත් කම්පාවක් නැති."
ඨිතස්ස අඤ්ඤථත්තං පඤ්ඤායති.,පවතින්නා වූ දෙයෙහි වෙනස් වීම පෙනෙයි.
තත්‍රාවුසො නවා භික්ඛූ තීහි ඨානෙහි ගාරය්හා භවන්ති,ඇවැත්නි ඒ භික්ෂූන් අතුරෙහි නවක භික්ෂූහු කරුණු තුනකින් ගැරහිය යුත්තෝ වෙත්
කයිරා නං පුනප්පුනං,එය නැවත නැවත කළ යුතුය
අචිරපක්කන්තො හොති,ඉවත්ව ගොස් නොබෝ කල් වෙයි
පස්සති හි සො තතොනිදානං වධං වා බන්ධනං වා ජානිං වා,"මන්ද යත්, ඔහු ඒ නිසා සිදුවිය හැකි වධ බන්ධන, දේපළ හානි හෝ නින්දා දකින බැවිනි"
අනූපලිත්තං,නොඇලුණ
මච්ඡරියං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා මච්ඡරියං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො පහීනො හොති,මහණෙනි යම් කලෙක පටන් භික්ෂුව විසින් මසුරු බව හිත කෙලෙසන්නකැයි දැන හිත කෙලෙසන මසුරු බව නැති කරන ලද්දේ වෙයිද
පරෙ මිච්ඡාසමාධි භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ සම්මාසමාධී භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ වැරදි සමාධි ඇත්තෝ වන්නාහුය අපි හරි සමාධි ඇත්තෝ වන්නෙමුයි
යත්ථ කසිරෙන ඝාසච්ඡාදො ලබ්භති.,යම් තැනක ඉතා අමාරුවෙන් ආහාර හා වස්ත්‍ර ලබයිද (එබඳු තැනක උපදී).
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යො එවං මහතො අත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, අනුයොගො කුසලානං ධම්මානං, අනනුයොගො අකුසලානං ධම්මානං.","මහණෙනි, යම්සේ කුශලධර්මයන්හි යෙදීම හා අකුශලධර්මයන්හි නොයෙදීම මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතීද, මහණෙනි, මේ බඳුවූ අන් එක ධර්මයකුදු මම නොම දකිමි"
ඤාණෙපි සො නිස්සයං නො කරොති,නුවණත් ආශ්‍රයක් කරන්නේ නැත
අසාධාරණා පුථුජ්ජනෙහි.,පෘථග්ජනයන් සමග අසාධාරණ ය (එහි පෘථග්ජනයෝ නූපදිති).
මයම්පි කාමානං පරිඤ්ඤං පඤ්ඤපෙම,අපිත් කාමයන්ගේ පිරිසිඳ අවබෝධය පණවමු
නාපරං ඉත්ථත්තායාති පජානාති.,මෙයින් පසු මෙබඳු භවයක් නැතැයි දැනගනියි.
න කුසලා පිරිසා.,අදක්ෂ පිරිස (අර්ථය වටහා ගත නොහැකි).
නිච්චං පජ්ජලිතෙ සති,සියල්ල නිතරම දැවෙන කල්හි
අත්ථි භික්ඛවෙ ආසවා දස්සනා පහාතබ්බා,මහණෙනි සෝවාන් මාර්ගයෙන් පහකළ යුතුවූ කෙලෙස් ඇත්තාහ
"අයං වුච්චති, භික්ඛවෙ, පුග්ගලො මධුභාණී.","මහණෙනි, මොහු මීපැණි බඳු වචන ඇති පුද්ගලයා යැයි කියනු ලැබේ."
අථ ඛො එතෙව සත්තා බහුතරා යෙ න ලභන්ති තථාගතං දස්සනාය.,එසේ නමුදු යම් සත්වකෙනෙක් තථාගතයන් වහන්සේ දක්නට නොලබත්ද මේ සත්වයෝම ඉතා බොහෝ වෙත්.
සො යෙන පවාරෙති තං යථාධිප්පායං දෙති.,පැවරූ දෙය සිතූ පරිදි ම ලබා දෙයි.
ලාභාසා ච ජීවිතාසා ච.,"ලාභාසාවද, ජීවිතාසාවද වෙත්."
කතපුඤ්ඤො උභයත්ථ නන්දති,පින් කළ පුද්ගලයා දෙලොවම සතුටු වෙයි
සබ්බසංයොජනං ඡෙත්වා,සියලු බැමි සිඳ
චාතුද්දිසො අප්පටිඝො ච හොති,සතර දිගට මෛත්‍රියෙන් ගැටීම නැතිවේ
කිං නිස්සිතා ඉසයො මනුජා,ඍෂි මනුෂ්‍යයෝ කුමක් අසුරු කළාද
සබ්බඤ්ජහං තණ්හක්ඛයෙ විමුත්තං,සියල්ල අත්හැර තණ්හා ක්ෂයෙන් මිදුනේ
අප්පාබාධං අප්පාතඞ්කං ලහුට්ඨානං බලං ඵාසුවිහාරං පුච්ඡ,රෝග අඩුද කටයුතු පහසුද බලය දැනෙයිද සුවසේ වෙසෙදැයි විමසන්න
මමෙවාතිවසා අස්සු,මගේ අධීනයෙම වන්නෝ වෙත්වා
අභිජ්ඣා ඛො භික්ඛු කටුවියං.,"මහණ, අභිධ්‍යාව (ලෝභය) යනු ඉඳුල් අහරයි."
තිණදොසානි ඛෙත්තානි රාගදොසා අයං පජා,ක්‍ෂේත්‍රයට තණ දෝෂයක් වගේ ප්‍රජාවට රාග දෝෂයක් ඇත
න තථා සංසාරො උපසර්පිතපුබ්බො යථා මයා,මා සංසාරයෙහි හැසිරුණු ආකාරයට අන් කිසිවකු හැසිරී නැත
පරියන්තමකාසි,කෙළවර කළ
යෙ සායන්හසමයං සුචරිතං චරන්ති සුසායන්හො තෙසං.,යම් සත්ත්ව කෙනෙක් සවස් කාලයෙහි සුචරිතයෙහි හැසිරෙත් ද ඔවුන්ට එය යහපත් සන්ධ්‍යාවකි.
භික්ඛු කාමෙ අවීතරාගො හොති,භික්ෂුව කාමයන්හි පහ නොවූ ආශාව (රාගය) ඇත්තෙක් වේද
යෙභුය්‍යෙන භික්ඛූනං පරිභූතරූපං,බොහෝ දෙනාට නොරිසි පෙනුමක් ඇති
උප්පාදො පඤ්ඤායති.,හටගැනීම පෙනෙයි.
අනිච්චං භන්තෙ.,"ස්වාමීනි, එය අනිත්‍යය."
අසොකං විරජං පදං,ශෝක නැති කෙලෙස් නැති පදය
ජාතිවිභඞ්ගං පාණානං,සත්වයන්ගේ ජාති භේදය
ගොවජ්ඣො විය,ගව මරන්නෙක් වගේ
න චෙව ලාභී අජ්ඣත්තං චෙතොසමථස්ස.,අධ්‍යාත්මික සමථය ලබන්නෙකු නොවේ.
අද්දසංසු ඛො. නෙවාපිකො ච නෙවාපිකපරිසා ච තතියානං මිගජාතානං ආසයං,අවසානයේ වැද්දා සහ පිරිස තෙවන මුව සමූහයා සැඟවී සිටින තැන සොයා ගත්හ.
කෙ පනෙතෙ ආනන්ද උච්චාසද්දා මහාසද්දා,ආනන්දය මේ උස් හඬ මහ හඬ කරන අය කවුද
න තං සම්මග්ගතා යඤ්ඤං උපයන්ති මහෙසිනො.,යහපත් මඟ ගිය මහර්ෂීහු එවැනි යාග කරා නොයති.
එවං ආහාරනිරොධගාමිනිං පටිපදං පජානාති,මෙසේ ආහාර නැතිකිරීමට යන ප්‍රතිපදාව දනීද
විකාලභොජනා වෙරමණී-සික්ඛාපදං සමාදියාමි,නියම කාලය නොවන අවස්ථාවෙහි ආහාර ගැනීමෙන් වැළැක්මවූ සිල්පදය මැනවින් ගනිමි
ගච්ඡථ භික්ඛවෙ පණාමෙමි වො,මහණෙනි යන්න මම ඔබලා නෙරපමි
ආසජ්ජ දානං අදාසිං,සතුටින් දානයක් දුනිමි
දුක්ඛස්සන්තකිරියාය,දුක් නාශය සඳහා
තෙ වීතරාගා තෙ වීතදොසා තෙ වීතමොහා තෙ වීතතණ්හා තෙ අනුපාදානා,ඔවුහු පහ වූ රාග ඇත්තෝය පහ වූ ද්වේෂ ඇත්තෝය පහ වූ මෝහ ඇත්තෝය පහ වූ තෘෂ්ණා ඇත්තෝය උපාදාන නැත්තෝය
එකං සමයං භගවා රාජගහෙ විහරති,එක් සමයෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රාජගහ නුවර වාසය කරන සේක
තමෙව බාලං පච්චෙති පාපං,ඒ පාපයම බාලයා වෙත ආපසු එයි
මජ්ඣිමා රස්සකා අණුකථූලා,මැදුම් මිටි කුඩා තර සත්හුද
විතක්කස්ස විචාරණං,විතර්කය හැසිරීම
හත්ථපජ්ජොතිකම්පි කරොන්ති,අත්වල තෙල් රෙදි වෙලා ගිනි දල්වති
ගීවාය සුග්ගහිතං ගණ්හෙය්‍ය,(දණ්ඩෙන් තද කර) බෙල්ලෙන් මනාව අල්ලා ගන්නේය
එතදග්ගං යදිදං උපෙක්ඛාසුඛන්ති.,උපේක්ෂා සහගත සැපය මෙයින් අග්‍ර වේ.
මා භගවන්තං ඩංසමකසවාතාතපසරීසප සම්ඵස්සොති,මැස්සා මදුරු සුළඟ අව්ව හා රෝමරෝම හෝ සිරිංසප ස්පර්ශය නොවේවා
වජිරං වස්මමයං මණිං,විදුර පාෂාණමය මැණික කඩන මෙන්
තණ්හක්ඛයවිමුත්තිනො,තෘෂ්ණා ක්ෂය කර මිදුණු පුද්ගලයා
න ත්වං අගාරං අජ්ඣාවසෙය්‍යාසි,තෝ ගිහිගෙයි වාසය නොකරන්නෙහිය
ඉධෙව භික්ඛවෙ සමණො,මහණෙනි පළමුවැනි (සෝවාන්) ශ්‍රමණ තෙමේ මේ ශාසනයෙහිම ඇත්තේය
න සඤ්ඤසඤ්ඤී න විසඤ්ඤසඤ්ඤී,ප්‍රකෘති සංඥා නැත විකෘති සංඥාද නැත
පඤ්චිමෙ වචනපථා. කාලෙන වා අකාලෙන වා.,(එලෙසම) අන්‍යයන් තොපට කතා කරන ආකාර පහක් ඇත්තේය (කල්හි-නොකල්හි ආදී ලෙස)
පාණාතිපාතී අදින්නාදායී කාමෙසුමිච්ඡාචාරී.,"පණිවා කරන, සොරකම් කරන හා කාම මිත්‍යාචාරයේ යෙදෙන."
දහරො යුවා මණ්ඩනජාතිකො,වයසින් අඩු තරුණ වූ සැරසීමට කැමති ස්වභාවයක් ඇත්තාවූ
අනුප්පන්නා චෙව ආසවා න උප්පජ්ජන්ති,නූපන් ආශ්‍රවයෝ නූපදීත්
භික්ඛු විස්සාසමාපාදි,භික්ඛුවා විශ්වාසයට පත්වෙන්න එපා
චතුත්ථො චෙතසොවිනිබන්ධො සුසමුච්ඡින්නො හොති,සිව්වන සිතේ බැම්ම මනාව සිඳින ලද්දේ වෙයි
එත්තාවතා ඛො ආවුසො සත්ථු පවිවිත්තස්ස විහරතො සාවකා විවෙකං නානුසික්ඛන්ති,ඇවැත්නි මෙපමණකින් වනාහි ශාස්තෲන් වහන්සේ විවේකයෙන් වාසය කරද්දී ශ්‍රාවකයෝ විවේකයෙහි නොහික්මෙති
සමාධිමධිගච්ඡති,සමාධිය ලැබෙන්නේ නැහැ
කණ්ණසොතෙසුපි සලාකං පවෙසෙන්ති,කන් සිදුරුවල ඉරටු (සලාක) ගසත්
වචීදුච්චරිතෙන. මනොදුච්චරිතෙන අට්ටීයිතබ්බං හරායිතබ්බං ජිගුච්ඡිතබ්බන්ති.,"වාග් දුශ්චරිතය හා මනෝ දුශ්චරිතය කෙරෙහි ද පීඩාවට, ලැජ්ජාවට හා පිළිකුලට පත් විය යුතුමය."
රාජා සම්මොදි,රජ සතුටු විය
යෙසං මයි සද්ධාමත්තං පෙමමත්තං.,යමෙකුට මා කෙරෙහි ශ්‍රද්ධා මාත්‍රයක් හෝ ප්‍රේම මාත්‍රයක් ඇද්ද.
සාධු වතායස්මන්තංයෙව සාරිපුත්තං පටිභාතු එතස්ස භාසිතස්ස අත්ථො,ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේටම මේ කීමෙහි අර්ථය ප්‍රකාශ කිරීම අයත්වේවා
දිබ්බාය සොතධාතුයා. උභො සද්දෙ සුණෙය්‍යං,"දිව්‍යමය හා මනුෂ්‍යමය වූ, දුර හා ළඟ ඇති ශබ්ද ඇසෙන ""දිව කණ"" ලැබීමට කැමති නම්"
එවං ඛො අජ්ඣත්තං අසති පරිතස්සනා හොති.,අධ්‍යාත්මිකව තැතිගැනීම ඇති වන්නේ මෙසේය.
දිස්වාන ඝරා නික්ඛමිත්වා පච්චුගන්ත්වා හත්ථතො පත්තං ගහෙත්වා,දැක ගෙයින් පිටව ගොස් අතින් පාත්‍රය ගත්තා
න බ්‍රාහ්මණො සීලවතෙන නෙය්‍යො,බ්‍රාහ්මණයා සීලයෙන් පමුණුවන්නේ නැත
උප්පන්නානං කුසලානං ධම්මානං ඨිතියා පාරිපූරියා.,උපන් කුසල් පවත්වා ගැනීමට හා සම්පූර්ණ කිරීමට.
භොජනම්හි චාමත්තඤ්ඤුං,ආහාරයේ පමණ නොදන්නාවූ
"අනධිගතං වා කුසලං ධම්මං අධිගන්තුං, අධිගතං වා කුසලං ධම්මං ඵාතිං කාතුං.",නොලැබූ කුසල් ලැබීමට හෝ ලැබූ කුසල් දියුණු කිරීමට (අසමත් වෙයි).
අබ්‍රහ්මචරියා විරමෙය්‍ය මෙථුනා.,මෛථුන සේවනයෙන් වෙන් වූයෙමි.
නිවෙසනා තස්ස න සන්ති කෙචි,ඔහුට ඇලීම් කිසිවක් නැත
සඤ්ඤාවිමොක්ඛෙ විමුත්තො,සංඥා විමුක්තියෙන් මිදුණු
චිත්තො ච ගහපති හත්ථකො ච ආළවකො.,චිත්ත ගෘහපතියා සහ හත්ථක ආළවක.
ආයස්මා භන්තෙ මොළියඵග්ගුනො. එවං සංසට්ඨො භන්තෙ. විහරතීති,"ස්වාමීනි, මොළියඵග්ගුණ භික්ෂුව භික්ෂුණීන් හා සමඟ මෙසේ එක්ව වාසය කරයි. (යනුවෙන් මුළු සිදුවීමම සැලකළේය)"
කංඛාවිතරණවිසුද්ධි යාවදෙව මග්ගාමග්ගඤාණදස්සනවිසුද්ධත්ථා.,සැකය දුරු කරගන්නේ නිවැරදි මඟ කුමක්දැයි හඳුනාගැනීමටයි.
කුලපුත්තො ජීවිකං කප්පෙති,කුලපුත්‍රයා යම් ශිල්පයකින් ජීවිකාව පවත්වයිද
කථං නු ඛොස්මි,කිනම් සටහනක් ඇත්තෙක් වෙම්ද
බ්‍යාපාදොති ඛො අහං සාළ්හා එතමත්ථං වදාමි.,"සාළ්හයෙනි, මම ව්‍යාපාදය යනුවෙන් පවසන්නේ මෙයයි."
සමාහිතස්ස,එකග සිතින් වසන අයට
නිබ්බානං මෙති මඤ්ඤති,නිර්වාණය මගේයයි හඟියි
"ඉදඤ්ච පන මෙතං, ආනන්ද, සන්ධාය භාසිතං පාරායනෙ පුණ්ණකපඤ්හෙ.","ආනන්ද, මෙය පාරායන වර්ගයේ පුණ්ණක ප්‍රශ්නයෙහි මෙසේ වදාරන ලදී."
තාදිසො භික්ඛු භබ්බො,එබඳු මහණ සුදුසුය
දිබ්බෙන චක්ඛුනා. සත්තෙ පස්සෙය්‍යං චවමානෙ උපපජ්ජමානෙ,"සත්වයන් කර්මානුරූපව චුත වන හා උපදින ආකාරය දකින ""දිවැස"" ලැබීමට කැමති නම්"
ධම්මංයෙව සක්කත්වා ගරුං කත්වා උපනිස්සාය විහරෙය්‍යන්ති.,ධර්මයට ම සත්කාර කොට ගරු කොට ඇසුරු කොට වාසය කරන්නේ නම් මැනවි.
න උපලිම්පති,නොඇලේ
එතම්පි දිස්වා අමමො චරෙය්‍ය,මෙය දැක මමත්වය නැතිව ජීවත් විය යුතුය
තෙ කායස්ස භෙදා පරං මරණා සුගතිං සග්ගං ලොකං උපපන්නාති,ඔවුහු කය බිඳීමෙන් මරණින් මතු ස්වර්ගලෝකයෙහි උපන්නාහුය
"අවිජ්ජා පහීයති, විජ්ජා උප්පජ්ජති.","අවිද්‍යාව නැසේ, විද්‍යාව උපදී."
ආරාධයෙ දක්ඛිණෙය්‍යෙභි,දක්ෂිණාර්හයන් සතුටු කරයි
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා සුඛවිපාකා.","මහණෙනි, මේ සැප විපාක දෙන ධර්ම දෙකකි."
කතමො දුක්ඛනිරොධො,දුක නැති කිරීම කවරේද
සච්චවාචා අපිසුණා වාචා.,සත්‍ය වචනය සහ කේලාම් නොවන වචනය.
සමාධින්ද්‍රියං භාවෙති.,"සමාධින්ද්‍රිය වඩාද,"
"මූලගන්ධො, සාරගන්ධො, පුප්ඵගන්ධො.","මුල්වල සුවඳ, අරටු සුවඳ, මල් සුවඳ."
අබලස්සංව සීඝස්සො,දුර්වල අශ්වයෙක් හැර සීඝ්‍ර අශ්වයෙක් මෙන්
තස්ස නිස්සරණං සන්තං අතක්කාවචරං ධුවං,ඒ සකස් දෑවලින් නිස්සරණය ශාන්තය තර්කයෙන් අල්ලාගත නොහැකි දිරිය එකකි
අයං වුච්චති අනග්ගවතී පරිසා.,මෙය උතුම් පුද්ගලයන්ගෙන් තොර වූ පිරිස ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ.
අකුසලෙන කායකම්මෙන.,අකුසල කාය කර්මයෙනි.
පරගවචණ්ඩො නො සගවචණ්ඩො.,"පිට පිරිසට සැර ය, සිය පිරිසට සැර නැත."
"සො ඛො අහං, භික්ඛවෙ, අත්තනා ජාතිධම්මො සමානො.","මහණෙනි, එසේ වීර්යය වැඩූ මම, ජාතිය (ඉපදීම) ස්වභාවකොට ඇත්තෙක් වුවද."
දුක්ඛූපසමගාමිනං,දුක සන්සිඳවන මාර්ගය
මක්ඛො ථම්භො තෙ අට්ඨමො,අටවැනි සෙනාව මකුකම තදගතිය
තිබ්බො ඡන්දො භවිස්සති අධිපඤ්ඤාසික්ඛාසමාදානෙති.,අධි ප්‍රඥා ශික්ෂා සමාදානයෙහි අපගේ දැඩි කැමැත්ත වන්නේය.
වෙහප්ඵලෙ මෙති මඤ්ඤති,වෙහප්ඵල දෙවියන් මගේ යයි හඟියි
එකච්චො පුග්ගලො භාවිතකායො හොති භාවිතසීලො භාවිතචිත්තො භාවිතපඤ්ඤො.,"ඇතැම් පුද්ගලයෙක් වඩන ලද කය, සීලය, සිත සහ ප්‍රඥාව ඇත්තෙක් වෙයි."
පරෙ ච මවජානාති,අන්‍යයන් හෙලා දකී
එතදග්ගං ඉමෙසං පජ්ජොතානං.,මෙම ප්‍රද්‍යෝතයන් අතුරෙන් මෙය අග්‍ර වේ.
හිමපාතසමයා,පිනි (හිම) වැටෙන කාලයවූ
"කථඤ්ච, භික්ඛවෙ, භික්ඛු ජාගරියං අනුයුත්තො හොති?","මහණෙනි, භික්ෂුව අවදිව සිටීමෙහි යෙදුණෙක් වන්නේ කෙසේද?"
කතමො උපාදානසමුදයො,උපාදානයන්ගේ හටගැන්ම කවරේද
ඔතාරං නාධිගච්ඡිස්සං,දෝෂයක් නොලැබුනි
අසොකො හොති,ශෝක නැත්තෙක් වේ
වීතරාගස්සාවුසො සා නිට්ඨා,ඇවැත්නි ඒ කෙළවර රාග නැති තැනැත්තාටය
තං කිං මඤ්ඤථ භික්ඛවෙ?,මහණෙනි ඔබ මේ ගැන කුමක් සිතන්නහුද?
සචෙ පච්චවෙක්ඛමානො එවං ජානාති,ඉදින් සලකා බලන කල්හි මෙසේ දනී නම්
සො තත්ථ නෙක්ඛම්මවිතක්කම්පි විතක්කෙති.,ඔහු එහිදී නෛෂ්ක්‍රම්‍ය විතර්ක කල්පනා කරයි.
නත්ථි කම්මං නත්ථි කිරියං නත්ථි වීරියන්ති.,"කර්මයක් නැත, ක්‍රියාවක් නැත, වීර්යයක් නැත යන වාදයයි."
අප්පිච්ඡස්ස අලොලුපො,අල්ප ආශා නොලෝභී
මජ්ඣන්හිකසමයං න සක්කච්චං කම්මන්තං අධිට්ඨාති.,මධ්‍යහ්න කාලයෙහි මනාකොට කටයුතු මෙහෙයවන්නේ නැත.
ආකාසානඤ්චායතනං ආකාසානඤ්චායතනතො අභිඤ්ඤාය ආකාසානඤ්චායතනං න මඤ්ඤති,ආකාසානඤ්චායතන දෙවියන් ආකාසානඤ්චායතන දෙවියන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන ආකාසානඤ්චායතන දෙවියන් තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ
වණ්ණො සබ්බදිසා පභාසති,වර්ණය දිශා සියල්ල බබලයි
තීණිමානි භික්ඛවෙ මොනෙය්‍යානී,මහණෙනි මේ මොනෙය්‍ය තුනකි
අවණ්ණො රූහති,අපකීර්ති පතුරයි
අහොසිං නු ඛො අහං අතීතමද්ධානං,මම අතීත කාලයෙහි උත්පත්ති වශයෙන් කිසිවෙක් වූයෙම්ද
එවමෙතාසං දිට්ඨීනං පටිනිස්සග්ගො හොතීති,ඒ දෘෂ්ටීන්ගේ දුරලීම් වෙයිද
යාවදෙව සීතස්ස පටිඝාතාය උණ්හස්ස පටිඝාතාය,ශීත නැසීම පිණිස උෂ්ණය නැසීම පිණිස
කතමං පනාවුසො සළායතනං,ඇවැත්නි සය ආයතනය කවරේද
උපෙක්ඛාසම්බොජ්ඣඞ්ගො.,උපේක්ෂාව (මැදහත් බව) නැමැති සම්බොජ්ඣංගය.
උපට්ඨානසාලායං සන්නිසින්නානං සන්නිපතිතානං,උපස්ථාන ශාලාවේ එක්වී රැස්ව සිටියහ
පසන්නානං භිය්‍යොභාවාය.,පහන් වූවන්ගේ ප්‍රසාදය වැඩීමට ය.
භද්දිකාය ච දිට්ඨියා,යහපත් දෘෂ්ටියෙන් එකකි
ආකාසානඤ්චායතනූපගානං භික්ඛවෙ දෙවානං වීසති කප්පසහස්සානි ආයුප්පමාණං.,"මහණෙනි, ආකාසානඤ්චායතන වැසි දෙවියන්ගේ ආයුෂ ප්‍රමාණය කල්ප විසි දහසකි."
න සො සබ්බත්ථ ජායති,ඔහු හැමතැනම උපදිනවා නොවේ
ජොතිමාලිකම්පි කරොන්ති,සිරුර තෙල් රෙදිවලින් වෙලා ගිනි දල්වති
ජිගුච්ඡති කම්මෙහි පාපකෙහි,පාපකර්ම පිළිකුල් කරයි
ඛෙමප්පත්තො විහරාමි.,මම සුරක්ෂිතව වාසය කරමි.
අම්හාකං භන්තෙ කඞ්ඛා හොති විචිකිච්ඡා.,"ස්වාමීනි, අපට සැකයක් සහ විචිකිච්ඡාවක් පවතී."
අනීඝො යාති බ්‍රාහ්මණො,ක්ෂීණාශ්‍රවයා නිදුක්ව යයි
න අඤ්ඤතො භික්ඛු සන්තිමෙසෙය්‍ය,අනික් තැනකින් ශාන්තිය නොසොයන්න
කම්මක්ඛයාය සංවත්තති.,කර්මය ක්ෂය කිරීම පිණිස පවතියි.
කො පන වාදො යෙ නං බහුලීකරොන්තීති!,යම් කෙනෙක් ඒ සිත බහුල වශයෙන් වඩත්නම් (එහි අනුසස්) කියනුම කවරේද?
විඤ්ඤාණං අවිසටං,සිත බාහිරට නොයයි
පුග්ගලො පක්කො හොති ආමවණ්ණී.,"පුද්ගලයා පැසී ඇත (අවබෝධය ඇත), නමුත් බාහිරින් අමු පෙනුමක් ඇත."
යඤ්හිස්ස භික්ඛවෙ අනධිවාසයතො උප්පජ්ජෙය්‍යුං ආසවා විඝාතපරිළාහා,මහණෙනි නොඉවසන්නහුට වෙහෙස හා දැවිල්ල ඇති කෙලෙස් උපදින්නාහු නම්
"සීලවා ච හොති, දුස්සීල්‍යමලඤ්චස්ස පහීනං හොති.","සිල්වත් වෙයි, දුශ්ශීල බව නම් මලය දුරු කළේ වෙයි."
සාවජ්ජා භන්තෙ.,"ස්වාමීනි, වරද සහිතය."
සො ච ඛ්වස්ස කොධො න දීඝරත්තං අනුසෙති.,ඔහුගේ ඒ ක්‍රෝධය බොහෝ කල් නොපවතියි.
කායනුත්ථ භික්ඛවෙ එතරහි කථාය සන්නිසින්නා සන්නිපතිතා,මහණෙනි දැන් මොනයම් කථාවකින් යුක්තව සිටියාහුද
දිට්ඨිගතානි චින්තයන්තො,දෘෂ්ටි සිතමින් කල්පනා කරයි
ජඤ්ඤා නිබ්බානමත්තනො,තමාගේ නිර්වාණය දැනගනී
සදොසං වා චිත්තං,ද්වේෂය සහිත සිත (සදොස සිත)
"සො තස්මිං ආසනෙ නිසින්නො තස්සා කථාය ආදිම්පි මනසි කරොති, මජ්ඣම්පි මනසි කරොති, පරියොසානම්පි මනසි කරොති.","හෙතෙම ඒ ආසනයෙහි හිඳ කතාවේ මුල, මැද, අග මෙනෙහි කරයි."
විවෙකෙ යත්ථ දූරමං,දුරස්ථ විවේකයේ රැඳෙන්න
අතික්කම්මෙව මූලං අතික්කම්ම ඛන්ධං,මුල ඉක්මවා කඳ ඉක්මවා
උපනීතවයො ච දානිසි,දැන් වයස ගෙවීගෙන යනවා
නත්ථි ඤාතීසු තාණතා,නෑයන්ගෙන් රැකවරණයක් නැහැ
සම්පස්සතං බ්‍රාහ්මණ නෙස ධම්මො,බමුණ මෙය ආර්ය ධර්මය නොවේ
සනිදානාහං භික්ඛවෙ ධම්මං දෙසෙමි නො අනිදානං.,"මහණෙනි, මම කරුණු සහිතව ධර්මය දේශනා කරමි, කරුණු රහිතව නොවේ."
සාවජ්ජෙන කායකම්මෙන සාවජ්ජෙන වචීකම්මෙන සාවජ්ජෙන මනොකම්මෙන.,වරද සහිත කාය කර්මය වාක් කර්මය හා මනෝ කර්මයයි.
සුඛො පඤ්ඤාය පටිලාභො,ප්‍රඥාව ලැබීම සුවය
සුතධම්මස්ස පස්සතො,ධර්මය අසා දැනගෙන නුවණින් දක්න කෙනාට
එතමහං බ්‍රාහ්මණ විගතථීනමිද්ධතං අත්තනි සම්පස්සමානො,බ්‍රාහ්මණය මේ ථිනමිද්ධ නැතිකම තමා කෙරෙහි දක්නාවූ මම
විජ්ජාය අන්තකරො හොති?,විද්‍යාවෙන් දුක කෙළවර කරයි ද?
නාවං සිත්වාව පාරගූති,නැව සිඳ දිය ඉස්සේ පරතෙරට යයි
විදිත්වා සතො චරං,එය දැන සිහි ඇතිව හැසිරෙමින්
නිද්දාසීලී අලසො,නිතර නිදන අලස පුද්ගලයා
අසජ්ඣායමලා මන්තා,නොපුනරාවර්තනය කරන දැනුම මලක් වගේ
මහාවනං අජ්ඣොගාහෙත්වා,මහාවනයට පැමිණ
තං කිස්ස හෙතු අපරිඤ්ඤාතං තස්සාති වදාමි,ඊට හේතු කවරේද ඔහුගේ වෙන් වශයෙන් බෙදා නොදැන්මයයි කියමි
ආසවානං ඛයා භික්ඛු සො ථෙරොති පවුච්චතීති.,ආශ්‍රවයන් ක්ෂය වීමෙන් ඒ භික්ෂුව ස්ථවිරයෙක් යැයි කියනු ලැබේ.
වෙරමණියා සමාදපෙති.,වැළකීමෙහි (හික්මීමෙහි) සමාදන් කරවයි.
චිත්තසම්පදාහෙතු වා සත්තා සග්ගං ලොකං උපපජ්ජන්ති.,චිත්ත සම්පදාව හේතුවෙන් සත්ත්වයෝ මරණින් පසු ස්වර්ග ලෝකයෙහි උපදිති.
යෙන මානෙන මත්තා,මානයෙන් මත්වූ අය
ගච්ඡ මහානාම කපිලවත්ථුස්මිං තථාරූපං ආවසථං ජාන.,"මහානාමය, යව, කිඹුල්වත්පුරයෙහි එක් රැයක් විසීමට සුදුසු ආවාසයක් දැනගනුව."
අථ ඛො අඤ්ඤතරො හුංහුඞ්කජාතිකො බ්‍රාහ්මණො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි,ඉන්පසු එක් බ්‍රාහ්මණයෙක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත පැමිණියේය
යත්ථ ගන්ත්වා න සොචති,එතැන ගොස් ශෝක නොකරයි
අථ ඛො එතෙව සත්තා බහුතරා යෙ අත්ථමඤ්ඤාය ධම්මමඤ්ඤාය ධම්මානුධම්මං න පටිපජ්ජන්ති.,"එසේ නමුදු යම් සත්වකෙනෙක් අර්ථය නොදැන, ධර්මය නොදැන ධර්මානුධර්ම ප්‍රතිපත්තියෙහි පිළිනොපදිත්ද, මේ සත්වයෝම අතිශයින් බොහෝ වෙත්."
"සචෙ එකන්තං උපෙක්ඛානිමිත්තංයෙව මනසි කරෙය්‍ය, ඨානං තං චිත්තං න සම්මා සමාධියෙය්‍ය.",ඉදින් ඒකාන්තයෙන් මැදහත් බවම මෙනෙහි කළහොත් සිත මනාව සමාධිගත නොවිය හැකිය.
මග්ගජිනො,මාර්ගය ජයගත් තැනැත්තා
සන්තිපදං සමජ්ඣගා,එවිට නිවන් ලඟාවෙයි
යථා ධම්මා තථා සන්තා න තස්සෙවන්ති මඤ්ඤරෙ.,ඒ ධර්මයන් යම් සේ ද සත්වයෝ ද එසේ ම යැයි ඔවුහු නොහඟිති.
යමපුරිසාපි ච තෙ උපට්ඨිතා,යමදූතයෝත් දැන් ළඟටම ඇවිත් ඉන්නවා
"එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමෙසං ද්වින්නං චාගානං යදිදං ධම්මචාගොති.",මේ තෑගි දෙකෙන් ධර්ම තෑග්ග අග්‍ර වෙයි.
මොක්ඛන්ති මාරබන්ධනා,ඔවුන් මාර බැඳුම්වලින් මිදෙති
ස භාගවා සාමඤ්ඤස්ස හොති,මහණගුණයට හිමි වෙයි
එකමන්තං නිසින්නෙ ඛො තෙ උපාසකෙ භගවා එතදවොච,එකත්පසෙක හිඳගත් උපාසකයින්ට භග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ වදාළ සේක
සත්තානං විසුද්ධියා.,සත්වයන්ගේ පිරිසිදු වීම පිණිස.
පාරායනමනුගායිස්සං,පාරායන ධර්මය අනුව යමි
තෙ දුප්පමුඤ්චා,ඔවුන් දුකසේ මිදෙති
සො සන්තිකෙව මය්හං,ඔහු මට සමීපය
යො කාමෙ පරිවජ්ජෙති,යමෙක් කාමයන් දුරු කරයි
චෙතොපදොසහෙතු හි සත්තා ගච්ඡන්ති දුග්ගති,සිත දූෂිත වීම හේතුවෙන් සත්වයෝ දුගතියට යති
ඉමෙ ධම්මා කුසලා භන්තෙ.,"ස්වාමීනි, මේ ධර්මයෝ කුසල්ය."
භවදිට්ඨි ච විභවදිට්ඨි ච,භව දෘෂ්ටිය හා විභව දෘෂ්ටියයි
අග්ගී අජානන්තා,මෙම ගිනි නොදන්නා අය
පඤ්චින්ද්‍රියානි අධිමත්තානි පාතුභවන්ති.,පඤ්ච ඉන්ද්‍රියයෝ ඉතා බලවත් ව පහළ වෙති.
ආකාසෙව පදං නත්ථි,අකාශයේ පියවරක් නැහැ
සමණබ්‍රාහ්මණෙසු උද්ධග්ගිකං දක්ඛිණං පතිට්ඨාපෙති.,ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන් විෂයෙහි උසස් දන් පිරිනමයි.
පඤ්ඤාපාසාදමාරුය්හ,ප්‍රඥා ප්‍රාසාදයට නැඟී
නානාති මහානාම වදෙහීති.,නිෂ්ඨාව වෙනස් යැයි පවසන්න.
අද්දසා ඛො භගවා තං භික්ඛුං,භග්‍යවතුන් වහන්සේ ඒ භික්ෂුව දැක්කාහ
න ලිප්පති දිට්ඨසුතෙසු,දැක ඇසූ දේට නොඇලේ
සතිසම්බොජ්ඣඞ්ගං භාවෙති.,"ස්මෘතිසම්බොද්ධ්‍යංගය වඩාද,"
සීලසාමඤ්ඤගතානං සතං සීලකථා ච නො භවිස්සති.,සීලයෙන් සමාන වූවන් අතර සීලය පිළිබඳ කථාව ඇති වෙයි.
එකත්තං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,එකස්වභාවයවූ අරූපයට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැතිකිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි
"සක්ඛිස්සසි මෙ, සම්ම රථකාර, නවං චක්කයුගං කාතුන්ති?","යහළු රියකරුව, මට අලුත් රෝද යුගලක් සාදා දීමට හැකිද?"
බ්‍රූහෙතා සුඤ්ඤාගාරානං,හිස් තැන් (විවේකී ස්ථාන) ඇසුරු කරමින් භාවනා වැඩිය යුතුය
මහා ඛො පනායං ලොකසන්නිවාසො.,මේ ලෝක සන්නිවාසය ඉතා විශාලය.
එවමෙවං ඛො භික්ඛවෙ සීලවිපත්තිහෙතු වා සත්තා නිරයං උපපජ්ජන්ති.,"මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම සීල විපත්තිය හේතුවෙන් සත්ත්වයෝ මරණින් පසු නිරයෙහි උපදිති."
මානං අනභිජානං,මානය නොදැන
භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා,එනිසා ඔවුන් කලහ භේද විවාදවලට පැමිණෙති
"සචෙ එකන්තං උදකෙන පරිප්ඵොසෙය්‍ය, ඨානං තං ජාතරූපං නිබ්බාපෙය්‍ය.",ඉදින් එකදිගටම පැන් ඉසින්නේ නම් රත්රන් නිවී යා හැකිය.
යෙසඤ්ච හිරිඔත්තප්පං සදා සම්මා උපට්ඨිතා,යම් අයෙකුට ලජ්ජාව සහ පාපයට භය හැම වෙලාවෙම හොඳට පවතිනවා නම්
මාලාගන්ධවිලෙපනස්ස සෙය්‍යාවසථපදීපෙය්‍යස්ස.,"මල් ගඳ විලවුන්, නිදන තැන් හෝ තෙල් පහන් ලබන්නෙක් නොවේ."
ආදානගන්ථං ගථිතං විසජ්ජ,බැඳීම් ගැට කපා දමති
අහිරිකො අනොත්තප්පී,ලජ්ජා නැතිව පව්ට බිය නැතිව
සචෙ ඛො ත්වං ආනන්ද ජානෙය්‍යාසි එත්තකම්පි තෙ නප්පටිභාසෙය්‍ය,ආනන්දය ඔබ දැන සිටියානම් මෙතරම්වත් ඔබට නොකියවෙන්නෙමි
සබ්බෙ තෙ සග්ගපරායනාති.,ඒ සියල්ලෝම ස්වර්ගය කරා යන්නෝය.
අහඤ්ච මා තෙ අද්දසන්ති,මම ද ඔවුන් නොදකිම්වා
නෙව තතොනිදානං මරණං වා නිගච්ඡෙය්‍ය,ඒ හේතුවෙන් ඔහු මරණයට හෝ මරණීය දුකකට පත් නොවන්නේය
කථං නු ඛො ආවුසො චිත්තං සණ්ඨපෙතබ්බං?,"ඇවැත්නි, සිත කෙසේ පිහිටුවිය යුතු ද?"
මොඝං වත මෙ උට්ඨානං,මාගේ වීර්යය ඒකාන්තයෙන් හිස් විය
උභො නිච්ඡෙය්‍ය පණ්ඩිතො,දෙකම සෙමින් විමසා නිශ්චය කරන්නේද ඒ නුවණැති පුද්ගලයා
සීලං සමාදියි,සිල් සමාදන් විය
කෙනාසි ජලිතානුභාවා,දිලිසෙන ආනුභාව කෙසේ ලැබුන
යො චායං පුග්ගලො දිට්ඨිප්පත්තො සොපස්ස සකදාගාමී වා අනාගාමී වා.,යම් මේ දිට්ඨිප්පත්ත පුද්ගලයෙක් වේ ද ඔහු සකෘදාගාමී හෝ අනාගාමී වීමට ද කරුණක් ඇත.
කායකම්මම්පි අවස්සුතං හොති.,කාය කර්මය ද කෙලෙස් වැස්සෙන් තෙත් වූයේ වෙයි.
තථාගතං න විහිංසති,බුදුන්ට හානි කළ නොහැක
තං වා පන අනභිසම්භවං අප්පටිවිජ්ඣං.,එය අවබෝධ කර ගැනීමට හෝ ප්‍රතිවේධ කිරීමට අපොහොසත් වන්නේ නම්.
ඉතිහන්ති සීලෙසු අකත්ථමානො,ශීල ගැන ගර්ව නොකියයි
ආහාරෙ පටිකූලසඤ්ඤං භාවෙති.,"ආහාරයෙහි පිළිකුල් සඤ්ඤාව වඩාද,"
ඔභාසති තාව සො කිමි,පභංකර හිරු නොනැගෙන තාක් කල් කණමැදිරියා බබළයි
සංවෙගං කිත්තයිස්සාමි,මම සංවේගය කියමි
සබ්බෙ භායන්ති මච්චුනො,සියලු සත්වයෝ මරණයට බියවෙති
"යො ච අධම්මෙ ධම්මසඤ්ඤී, යො ච ධම්මෙ අධම්මසඤ්ඤී.","යමෙක් අධර්‍ම වූවෙහි ධර්‍මය යන සංඥා ඇත්තේ වේද, යමෙක් ධර්‍ම වූවෙහි අධර්‍මය යන සංඥා ඇත්තේ වේද යන මේ දෙදෙනාටයි."
ඛිප්පංයෙව විසෙසගාමී හොති.,වහාම (නිවන් මගෙහි) විශේෂත්වයට පැමිණෙයි.
යාවදෙව ඤාණමත්තාය පටිස්සතිමත්තාය,ඒ සිහිය ඥානය වැඩීම පිණිසද සිහිය වැඩීම පිණිසද පවතී
යාව හි වනථො න ඡිජ්ජති,වනථය ටිකක්වත් නොකපා හරින්නේ තාක්
භීතස්ස භීතාය රතී ච ථොකිකා,බියෙන් සිටින අයට රතියත් ස්වල්පය
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ පුග්ගලා සන්තො සංවිජ්ජමානා.,"මහණෙනි, ලෝකයේ විද්‍යමාන පුද්ගලයෝ හතර දෙනෙකි."
පවිවිත්තෙහි අරියෙහි සහාවසෙ,විවේක ඇති ආර්යයන් සමග වාසය කරයි
සංයොජනං ජාතිජරාය ඡෙත්වා ඉධෙව සම්බොධිමනුත්තරං ඵුසෙ,ජාති ජරා සමග බැඳීම් කපා මෙහිම අනුත්තර බෝධියට පැමිණේ
පස්සද්ධො කායො සමාහිතං චිත්තං එකග්ගං.,"කය සංසිඳී ඇත, සිත එකඟව සමාධිගතව ඇත."
දිබ්බෙන චක්ඛුනා සත්තෙ පස්සෙය්‍යං.,දිව්‍ය වූ චක්ෂුසින් සත්ත්වයන් දකින්නේය.
තෙ ච සග්ගගතා තත්ථ මොදන්ති කාමකාමිනො,දෙව්ලොවට ගිය ඔවුන් එහි සතුටු වෙති
පථවිතො මඤ්ඤති,පඨවිධාතුවෙන් පිටත නිත්‍ය ආත්මය පිහිටියේයයි හඟියි
යෙන දොසෙන දුට්ඨාසෙ සත්තා ගච්ඡන්ති දුග්ගතිං,යම් ද්වේෂයකින් දුෂ්ඨ සත්වයෝ දුගතියට යති
අලමත්ථදසතරෙහි අලමත්ථදසතරො.,අර්ථය දකින්නන් අතර ඉතා දක්ෂ ලෙස අර්ථය දකින්නා.
සුතවා අරියසාවකො,ශ්‍රුතවත් ආර්ය ශ්‍රාවකයා
"චිත්තවිසුද්ධිං චෙ, ආවුසො, භගවා අනුපාදාපරිනිබ්බානං පඤ්ඤපෙය්‍ය",සිතේ පිරිසිදුකම (සමාධිය) පමණක්ම නිවන ලෙස පනවන්නේ නම්
සො තිණ්ණං සංයොජනානං පරික්ඛයා කොලංකොලො හොති.,සංයෝජන තුනක් ක්ෂය වීමෙන් කුල දෙක තුනක උපදින පුද්ගලයා වෙයි.
අත්තානං දමයන්ති සුබ්බතා,සුබ්බතා ඇත්තෝ තමන්ම දමනය කරති
පඤ්ඤාබාහුල්ලාය සංවත්තති.,ප්‍රඥාව බහුල වීම පිණිස පවතී.
විතක්කං සමයිත්වාන විතක්කූපසමෙ රතො.,විතර්ක සංසිඳුවා එහි ම ඇලී වෙසෙයි.
අප්පඤ්හිදං ජීවිතමාහු ධීරා,ජීවිතය කෙටි බව ඥාණවන්තයෝ කියති
"චිත්තං, භික්ඛවෙ, සංවුතං මහතො අත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, සිත සංවරණය කරණ ලද්දේ මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතී."
දජ්ජුං කාලෙන අරියෙසු යත්ථ දින්නං මහප්ඵලං,සුදුසු කාලයේ ආර්යයන්ට දෙති එහි දුන් දේ මහත් ඵල වේ
යතො ඛො ආවුසො අරියසාවකො ඵස්සඤ්ච පජානාති,ඇවැත්නි යම් තැනක පටන් ආර්ය ශ්‍රාවකතෙම ස්පර්ශයත් දනීද
මා මං තෙ අද්දසංසු,ඔවුහු මා නොදකිත්වා
ගච්ඡ මහානාම සන්ථරං පඤ්ඤපෙහීති.,"මහානාමය, යව, ඇතිරියක් පනවව."
භාසමානඤ්ච ජානන්ති දෙසෙන්තං අමතං පදං.,නිවන් මඟ දේශනා කරන විට පණ්ඩිතයා හඳුනාගත හැක.
සත්ත වස්සානි භගවන්තං,වසර සතක් භාග්‍යවතුන්
ඉත්ථිං සොණ්ඩිං විකිරණිං,අපහසු ස්ත්‍රියක්
තීණිමානි භික්ඛවෙ සමණස්ස සමණියානි සමණකරණීයානි.,"මහණෙනි, ශ්‍රමණයාට අයත් වූ ශ්‍රමණයා විසින් කළ යුතු වැඩ තුනකි."
සත්තාහමෙව භවිස්සති,දින සතක් පමණක් පවතී
සුද්ධාවාසෙ චාහං සාරිපුත්ත දෙවෙ සංසරෙය්‍යං,ශාරීපුත්‍රය මම සුද්ධාවාස දෙව්ලොව සැරිසැරුවේ නම්
එවං අතිධොනචාරිනං,එහෙමම ප්‍රත්‍යවෙක්ෂා නොකර භෝග කරන අයට
සම්මදෙව රජනං පටිග්ගණ්හෙය්‍ය,හොඳින් සායම් ඇලෙන්නා සේ
උප්පන්නා ච ආසවා පවඩ්ඪන්ති,උපන්නාවූ ආශ්‍රවයෝද වැඩෙත්
බහූනං සත්තානං අහිතාය දුක්ඛාය අනයාය බ්‍යසනාය.,බොහෝ සත්ත්වයන්ගේ අහිත පිණිස ද දුක් පිණිස ද විනාශය පිණිස ද පවතියි.
සත්ත රත්තින්දිවානි එකන්තසුඛං,සත් රෑ දවාලක් මුළුල්ලෙහි ඒකාන්ත සැප විඳීමට
අජ්ජ දෙවදත්තො සඞ්ඝං භින්දිස්සති,ස්වාමීනි අද දෙවදත්ත සංඝ භේදය කරන්නේය
අබ්‍යාපජ්ඣං සුඛං ලොකං උපපජ්ජති,නිදුක් සුව ලෝකයට උපදියි
"ඛරා ගොකණ්ටකහතා භූමි, තනුකො පණ්ණසන්ථරො.","ගව කුරවලින් රළු වූ භූමියයි, කොළ ඇතිරිය තුනීයි."
ආදීනවදස්සාවිනො නිස්සරණපඤ්ඤා පරිභුඤ්ජන්ති.,"අන්තරාය දකිමින්, නිදහස් වීමේ ප්‍රඥාවෙන් යුතුව අවශ්‍ය දෑ පමණක් පරිභෝජනය කරති."
නාලං ථුතුං නොපි නිපච්චවාදී,අධික ලෙස ප්‍රශංසා නොකරයි නොඅප්‍රිය කතා කරයි
ජිණ්ණම්පි භික්ඛවෙ කාසිකං වත්ථං රතනපලිවෙඨනං වා කරොති.,"මහණෙනි, පරණ වූ කසී සළුව රත්න එතීමට හෝ ගනිති."
ආකිඤ්චඤ්ඤායතනං මෙති න මඤ්ඤති,ආකිඤ්චඤ්ඤායතන දෙවියන් මාගේයයි නොහඟින්නාහ
මොහෙන පලිගුණ්ඨිතො,මෝහයෙන් වැසී
වායතො න මඤ්ඤති,වායොධාතුව ඇසුරු කොට ඉන් පිටත තමා ඇතැයි නොහඟියි
අත්තඤ්ජහො,මමත්වය අත්හරියි
තමෙව දස්සිං විවටං චරන්තං,එය දකිමින් විවෘතව ජීවත්වේ
රොසකො කදරියො ච,කෝපිත් මසුරුත්
ජරාධම්මං මා ජීරී.,දිරන ස්වභාවය ඇති දේ නොදිරාවා.
අඤ්ඤෙනඤ්ඤං පටිචරති,අනික් කතාවකින් වරද වසන්නට උත්සාහ කරයි නම්
වධො හෙසො අරියස්ස විනයෙ.,ආර්ය විනයෙහි මැරීම යනු අනුශාසනා නොකර අත්හැරීමයි.
එවං අකුසලමූලං පජානාති,අකුසල්මුල් දනීද
යසොභොගසමප්පිතො,යස සහ භෝග ඇති කෙනා
යං අකුසලං න තං කරොති.,ඔහු කිසිදු අකුසලයක් හෝ පාපයක් සේවනය නොකරන්නේය.
කොපඤ්ච දොසඤ්ච අප්පච්චයඤ්ච පාතුකරොති.,කෝපය ද ද්වේෂය ද නොසතුට ද ප්‍රකට කරයි.
යස්ස ඡත්තිංසති සොතා මනාපසවනා භුසා,මනාප අරමුණුවලට වැගිරෙන තෘෂ්ණා සොතස් බොහෝ ඇති කෙනාට
උපසන්තස්ස සදා සතීමතො,ඇතුළ සන්සුන් හැමදාම සිහිමත් කෙනෙකුට
දෙවා දීඝායුකා භයං සංවෙගං සන්තාසං ආපජ්ජන්ති.,දීර්ඝායුෂ්ක දෙවියෝ පවා බියට හා සංවේගයට පත් වෙති.
යම්පායං දන්ධා ඉමිනා හීනා.,අවබෝධය පමා වීම නිසා හීන වේ.
වෙදනා ඵස්සනිදානා ඵස්සසමුදයා ඵස්සජාතිකා ඵස්සපභවා,වේදනාව ස්පර්ශය මූල කාරණා කොට ඇත්තීය ස්පර්ශය උත්පත්ති හේතුව කොට ඇත්තීය ස්පර්ශය ජාති කොට ඇත්තීය ස්පර්ශය නිසා පහළ වන්නීය
මිච්ඡාකම්මන්තස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සම්මාකම්මන්තො හොති පරිනිබ්බානාය,වැරදි කර්මාන්ත ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස හරි කර්මාන්තය ඇත්තේය
භූතෙ නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,භූතයන්ට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැතිකිරීමෙන් වීතමොහවූ බැවිනි
පථවියාපි උම්මුජ්ජනිමුජ්ජං,පොළොවෙහි කිමිදීම් මතුවීම්
පහාය න පුනායන්ති ඉමං ලොකං,අත්හැර මේ ලෝකයට නැවත නොපැමිණෙති
එවරූපො පුග්ගලො වුච්චති කාලවාදීතිපි භූතවාදීතිපි.,"මෙබඳු පුද්ගලයා කාලවාදීය, භූතවාදීය කියා කියනු ලැබේ."
එවමෙව ඛො භික්ඛවෙ. දන්තෙභිදන්තමාධාය ජිව්හාය තාලුං ආහච්ච,"මහණෙනි එසේම. ඒ භික්ෂුව විසින් දත්වලින් දත් තදකොට, දිවෙන් තලු තදකොට"
මග්ගඤ්ච ඛයගාමිනං,ඔහු ක්ෂයට පමුණුවන මාර්ගය දනී
"දුස්සීලො ච හොති, දුස්සීල්‍යමලඤ්චස්ස අප්පහීනං හොති.","දුශ්ශීල වෙයි, දුශ්ශීල බව නම් මලය දුරු නොකළේ වෙයි."
ධම්මට්ඨං සච්චවෙදිනං,ධර්මයේ පිහිටි සත්‍යය දන්නා
න ලිම්පති ලොකෙ,ලෝකයේ නොඇලෙයි
යෙහි මච්චුවසං වජෙ,එයින් මරණ වසඟ නොවේ
විනෙය්‍ය මච්ඡෙරමලං සමූලං.,මුල් සහිත මසුරු මල දුරු කරමින්.
අථ ඛො ආයස්මා නන්දො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි,ඉක්බිති ආයස්මන් නන්ද භග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත ගියේය
අත්තමනො ආයස්මා මහාචුන්දො භගවතො භාසිතං අභිනන්දීති,සතුටු සිත් ඇති ආයුෂ්මත් මහාචුන්ද ස්ථවිරයන් වහන්සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ දේශනාව සතුටින් පිළිගත්තේයි
කස්ස නො සන්ති ඉඤ්ජිතා,කවරෙකුට කම්පාවීම් නැද්ද
මක්ඛෙන ච පළාසෙන ච.,ගුණමකු බවින් හා අනුන් යටපත් කිරීමෙන්.
සො දුක්ඛං උපච්චගා,ඔහු දුක ඉක්මවයි
සබ්බෙ සඞ්ඛාරා අනිච්චා.,සියලු සංස්කාරයෝ අනිත්‍යය.
න තස්ස පුත්තා පසවො,ඔහුට අයිති දේ නැත
"යෙන අනුප්පන්නා වා සම්මාදිට්ඨි උප්පජ්ජති උප්පන්නා වා සම්මාදිට්ඨි පවඩ්ඪති යථයිදං, භික්ඛවෙ, යොනිසොමනසිකාරො.","මහණෙනි, යම් නුවණින් මෙනෙහි කිරීමක් කරණකොටගෙන පෙර නූපන් සම්‍යක්දෘෂ්ටියත් උපදීද, උපන් සම්‍යක්දෘෂ්ටියත් වැඬේද,"
ථොකං ථොකං ඛණෙ ඛණෙ,ක්ෂණෙන් ක්ෂණය ටික ටික
අක්කොධනො විගතඛිලොහමස්මි,මට ක්‍රෝධය නැත
න සොස්සං ධම්මං,මට ධර්මය අසන්න නොලැබේ
සීතාසු හෙමන්තිකාසු රත්තීසු අන්තරට්ඨකෙ හිමපාතසමයෙ,සීතල හෙමන්ත රාත්‍රීන්හි හිම වැටෙන දිනවල
සතං සම්පජානං අවිහඤ්ඤමානං,සිහියෙන් මනා දැනීමෙන් නොපෙළෙමින් සිටින
මිච්ඡාසති මිච්ඡාසමාධි.,වැරදි සිහිය සහ වැරදි සමාධිය.
කුසලෙන පිධීයති,කුසලයෙන් මුවා වෙයි
අන්ධකාරො අපස්සතං,නොදකින්නාට අඳුරුය
තස්මාතිහ භික්ඛවෙ යං න තුම්හාකං තං පජහථ.,මහණෙනි එහෙයින් යමක් තොපගේ නොවේනම් එය අත්හරින්න.
ලජ්ජිතායෙ න ලජ්ජරෙ,ලජ්ජා විය යුතු තැන ලජ්ජා නොවෙති
සච්චමුදීරයෙ,සත්ය වචන කියයි
මුත්තචාගො පයතපාණි වොස්සග්ගරතො.,අත්හළ පරිත්‍යාග ඇත්තේ දීමට පිරිසිදු කළ අත් ඇත්තේ දීමෙහි ඇලුනේ වෙයි.
අකුසලෙන කායකම්මෙන අකුසලෙන වචීකම්මෙන අකුසලෙන මනොකම්මෙන.,අකුසල් වූ කාය කර්මය වාක් කර්මය හා මනෝ කර්මයයි.
අනත්ථදස්සිං විසමෙ නිවිට්ඨං,අයහපත දකින වැරදි මග ගිය අය
"(සොත, ඝාන, ජිව්හ, කාය, මන)","කන, නාසය, දිව, කය සහ සිත යන සෙසු ඉන්ද්‍රියන් සම්බන්ධයෙන් ද මෙය මෙසේම වේ"
තස්සායෙව සඤ්ඤාය පහානා.,එම සංඥාවම ප්‍රහාණය කිරීමෙන්.
පටිසාරණීයකම්මං පඤ්ඤත්තං.,පටිසාරණීය කර්මය පනවන ලදී.
තෙනහානන්ද මම වචනෙන තෙ භික්ඛූ ආමන්තෙහි,ඒනිසා ආනන්දය මගේ වචනයෙන් ඒ භික්ෂූන් කැඳවන්න
"ද්වින්නාහං, භික්ඛවෙ, සම්මාපටිපත්තිං වණ්ණෙමි.","මහණෙනි, ගිහියාගේ හෝ පැවිද්දාගේ නිවැරදි පිළිපැදීම මම අගය කරමි."
ඉමෙ වුච්චන්ති භික්ඛවෙ ආසවා අධිවාසනා පහාතබ්බා,මහණෙනි මේ කෙලෙස් ඉවසීමෙන් නැති කළ යුත්තාහු යයි කියනු ලැබෙත්
"කායනුත්ථ, භික්ඛවෙ, එතරහි කථාය සන්නිසින්නා? කා ච පන වො අන්තරාකථා විප්පකතාති?","""මහණෙනි, ඔබ දැන් කිනම් කථාවක නිරතව සිටියහුද? මා එන විට අඩාල වූයේ කිනම් කථාවක්ද?"""
"එකපුග්ගලො, භික්ඛවෙ, ලොකෙ උප්පජ්ජමානො උප්පජ්ජති බහුජනඅහිතාය බහුජනඅසුඛාය, බහුනො ජනස්ස අනත්ථාය අහිතාය දුක්ඛාය දෙවමනුස්සානං.","මහණෙනි, ලෝකයෙහි උපදනාවූ එකම පුද්ගලයෙක් බොහෝ දෙනාට අයහපත පිණිස, බොහෝ දෙනාට නොසැප පිණිස, බොහෝ ජනයාට අනර්ථය පිණිස, දෙවි මිනිසුන්ට අහිත පිණිස, දුක් පිණිස උපදී."
පාතිමොක්ඛට්ඨපනං පඤ්ඤත්තං.,පාතිමොක්ඛ තැබීම පනවන ලදී.
වීමංසාසමාධිපධානසඞ්ඛාරසමන්නාගතං ඉද්ධිපාදං භාවෙති.,"වීමංසාව අධිපතිකොට පැවති සමාධිය හා සම්‍යක් ප්‍රධාන වීර්‍ය්‍යයෙන් යුක්තවූ ඍද්ධිපාද වඩාද,"
ඤාතීනංව සමාගමො,ප්‍රිය නෑයන්ගේ එකතුවක් මෙන්
න ඛො පනාහං බ්‍යාපන්නචිත්තො පදුට්ඨමනසඞ්කප්පො,මම වනාහි ක්‍රොධ සිත් ඇතිව වනසේනාසන සේවනය නොකරමි
එකච්චානං ජච්චන්ධානං හත්ථිස්ස දන්තං දස්සෙසි,ඇතැමකුට ඇතාගේ දළ පෙන්වීය
භික්ඛු ආහුනෙය්‍යො පාහුනෙය්‍යො හොති.,භික්ෂුව ආහුනෙය්‍ය හා පාහුනෙය්‍ය ගුණැති වෙයි.
පුග්ගලො න සෙවිතබ්බො න භජිතබ්බො න පයිරුපාසිතබ්බො.,"සේවනය නොකට යුතු, භජනය නොකට යුතු, ආශ්‍රය නොකට යුතු පුද්ගලයා ය."
තෙජං තෙජතො අභිජානාති,තෙජොධාතුව තෙජොධාතුව වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ
සුගතිං උපපජ්ජෙය්ය,ඔහු සුගතියට උපදියි
එවං රාගඤ්ච දොසඤ්ච විප්පමුඤ්චෙථ භික්ඛවො,එසේම රාගය සහ ද්වේෂය අත්හැර දමන්න භික්ඛූවනි
පියතො ජායතී සොකො,ප්‍රිය දේ නිසා ශෝකය උපදේ
පථවියා න මඤ්ඤති,පෘථිවිධාතුව ආශ්‍රයකොට තමා පිහිටියේයයි නොහඟින්නාහ
අඤ්ඤමඤ්ඤං පරිභාසා ච හොන්ති,එකිනෙකාට නින්දා කිරීම සහ දොස් පැවසීම ඇති වේ
භික්ඛුනී සීලවතී කල්‍යාණධම්මා.,සිල්වත් වූ යහපත් ස්වභාව ඇති භික්ෂුණිය.
දිට්ඨං දිට්ඨතො සඤ්ඤත්වා දිට්ඨං මඤ්ඤති,දිට්ඨය දිට්ඨය වශයෙන් ඇඳින දිට්ඨය ආත්මය වශයෙන් හඟියි
තං ලොභං සම්මදඤ්ඤාය පජහන්ති විපස්සිනො,පණ්ඩිතයෝ එම ලෝභය මනාව දැන පහ කරති
කායිකඤ්ච චෙතසිකඤ්ච.,ශරීරයට දැනෙන සතුට සහ සිතට දැනෙන සතුටයි.
න ඛො පනාහං උද්ධතො අවූපසන්තචිත්තො,මම වනාහි නොසංසිඳුනු සිත් ඇතිව වන සේනාසන සේවනය නොකරමි
භගවා රාජගහෙ යථාභිරන්තං විහරිත්වා.,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රජගහනුවර කැමති තාක් කල් වැඩසිට.
ඉදමස්ස මහග්ඝතාය වදාමි.,මෙය ඔහුගේ ඉතා වටිනා බව යැයි පවසමි.
සම්බහුලානං භික්ඛූනං පිට්ඨිතො පිට්ඨිතො,බොහෝ භික්ෂූන්ගේ පසුපසින් පසුපසින්
තස්මා හවෙ ලොකවිදූ සුමෙධො ලොකන්තගූ.,එහෙයින් ලෝකය දත් නුවණැත්තා ලෝකයේ කෙළවරට ගිය අයෙකි.
සොකා තස්ස පවඩ්ඪන්ති අභිවට්ඨංව බීරණං,ඒ කෙනාගේ ශෝකයෝ තෙමන ලද හෝට තණ වගේ වැඩෙති
ආදිච්චො නභං අබ්භුස්සක්කමානො.,සූර්යයා අහසට නැඟෙන්නේ.
අත්තනා ච අසංසට්ඨො අසංසග්ගකථඤ්ච භික්ඛූනං කත්තා.,තෙමේත් පිරිස් සමඟ මිශ්‍ර නොවී අන් අයට ද ඒ ගැන කතා කරන්නා වූ.
ආයස්මා ආනන්දො පිණ්ඩාය චරිත්වා,ආයුෂ්මත් ආනන්ද තෙරුන් පිණ්ඩපාතයට හැසිරී
බහුපුණ්ඩරීකා පහූතමල්‍යා,බොහෝ පියුම් මල් ඇත
සමූහතා වාදපථාපි සබ්බෙ,සියලු වාද මාර්ගද නසනු ලැබේ
එකො චරෙ මාතඞ්ගරඤ්ඤෙව නාගො,ඇතු රජය මෙන් තනිව හැසිරෙයි
රත්තිභාගං වා දිවසභාගං වා,රාත්‍රී කාලයෙහි හෝ දහවල් කාලයෙහි හෝ
යොගක්ඛෙමා පධංසති,සුරක්ෂිත මාර්ගයෙන් පිරිහෙයි
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ පජ්ජොතා.,"මහණෙනි, මේ ප්‍රද්‍යෝත සතරකි."
අනිස්සිතෙන තාදිනා,ඇලීමක් නැති ස්ථිර ස්වභාව ඇත්තෙකු විසින්
යෙ ච තණ්හං පහන්ත්වාන,යම් කෙනෙක් තෘෂ්ණාව පහකරයි
අපදානෙ න සම්පායති,තමන්ගේ පැවැත්ම (හැසිරීම) පිළිබඳව කරුණු නොදක්වයි නම්
කො පන වාදො කායෙන වාචාය අනුවිධීයනාසු,කයින් වචනයෙන් කරණු ලබන කල්හි කියනුම කවරේද
කාමාසවාපි චිත්තං විමුච්චති භවාසවාපි චිත්තං විමුච්චති අවිජ්ජාසවාපි චිත්තං විමුච්චති,සිත කාමාශ්‍රවයෙන් ද මිදෙයි භවාශ්‍රවයෙන් ද මිදෙයි අවිද්‍යාශ්‍රවයෙන් ද මිදෙයි
එහි ත්වං ආවුසො වග්ගුමුදාතීරියානං භික්ඛූනං සන්තිකෙ ගච්ඡ,ඇවැත්නි ඔබ වග්ගුමුදා තීරයේ භික්ෂූන් වෙත යන්න
දුක්ඛං දුක්ඛසමුප්පාදං දුක්ඛස්ස ච අතික්කමං,දුක්ඛය දුක්ඛය උපදින හේතුව දුක්ඛය ඉක්ම වීම
ජිව්හාය තාලුමාහච්ච,දිව පාලනය කර
තත්ථ සුදං භික්ඛවෙ බ්රහ්මා හොමි මහාබ්රහ්මා,එහි මහණෙනි මම මහා බ්රහ්මයෙක් වෙමි
ජාතිජරාය විප්පහානං,ඉපදීම ජරාව දුරුකිරීම
මනොදුච්චරිතෙන සමන්නාගතා,සිතින් වැරදි හැසිරීම ඇති සත්වයෝ
එවම්පි මෙ න හොති,මට එසේ (සිතක්) නොවෙයි
යෙ ච අරූපට්ඨායිනො,අරූප භවයේ සිටින සත්වයෝ
"ඨානඤ්හෙතං, සාරිපුත්ත, විජ්ජති ය්වායං පුග්ගලො සද්ධාවිමුත්තො ස්වාස්ස අරහත්තාය පටිපන්නො.","සැරියුත්ත, යම් මේ සද්ධාවිමුත්ත පුද්ගලයෙක් වේ ද ඔහු අරහත්වය පිණිස පිළිපන්නේ වීමට කාරණයක් (ඉඩක්) ඇත."
සබ්බං විඤ්ඤාණපච්චයා,දුක විඤ්ඤාණ හේතුවෙන්ය
"අප්පමත්තිකා එසා, භික්ඛවෙ, වුද්ධි යදිදං භොගවුද්ධි.","මහණෙනි, සම්පත්තියෙන් යම් වැඩීමක් වේද, ඒ මේ වැඩීම සුලුවේ."
එවමෙවං චත්තාරොමෙ සමණබ්‍රාහ්මණානං උපක්කිලෙසා.,එලෙසම ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන්ගේ උපක්ලේශ හතරකි.
යෙ ඛො කෙචි සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා කඞ්ඛී විචිකිච්ඡී,සැක කරන්නාවූ නිශ්චයක් නැත්තාවූ යම් ඒ ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ
නො අප්පච්චයා.,ප්‍රත්‍යයක් රහිතව ඒවා හට නොගනී.
තෙ සක්කාරං අසහමානා,ඔවුහු ඒ සත්කාරය ඉවසා නොගනිති
තෙ අසිතා ජාතිමරණභයස්ස පාරගූ.,ඔවුහු අනිශ්‍රිතව ජාති මරණ භයෙන් එතෙර වූවෝ වෙති.
මච්චුජහො,මරණය ජයගත් පුද්ගලයා
පඤ්ඤවන්තස්ස ඣායිනො,ප්‍රඥාවත් ධ්‍යායී පුද්ගලයාට
අනාසවො සබ්බදුක්ඛපහීනො,ආශ්‍රව නැති දුක් දුරුකළ
සත්තා ගච්ඡන්ති සංසාරං,සත්වයෝ සසරට යති
තුම්හං යෙවස්ස තෙන අන්තරායො,එයින් තොපටම අන්තරාය වන්නේය
යො නාච්චසාරී න පච්චසාරී සබ්බං විතථමිදන්ති වීතරාගො,රාගයෙන් මිදුණු කෙනා සියල්ල අසත්‍ය බව දැන ඉදිරියට නොදුවයි
තාවතා ඡන්නං ඵස්සායතනානං ගති.,ආයතන සයේ පැවැත්ම ද ඒ තාක් ම ය.
සුඛුමසක්ඛරා ථූලවාලුකා.,සියුම් ගල් කැට සහ ගොරෝසු වැලිය.
සො වතිමස්මිං ධම්මවිනයෙ,ඒ භික්ෂුව ඒකාන්තයෙන් මේ ශාසනයෙහි (ධර්ම විනයෙහි)
පුණ්ණො නාම ආයස්මා මන්තාණිපුත්තො.,ආයුෂ්මත් මන්තාණිපුත්ත පුණ්ණ හිමියන් එවැනි ගුණයන්ගෙන් යුතු ය.
ඡෙත්වා රාගඤ්ච දොසඤ්ච තතො නිබ්බානමෙහිසි,රාගය ද්වේෂය කපා ඉන්පසු නිවන් ලබයි
සාධාවුසොති ඛො තෙ භික්ඛූ ආයස්මතො සාරිපුත්තස්ස භාසිතං අභිනන්දිත්වා අනුමොදිත්වා,ඇවැත්නි ඉතා මැනවයි කියා ඒ භික්ෂූහු ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේගේ වචනය සතුටින් පිළිගෙන
භද්දකං මරණං,මාගේ මරණයද යහපත්ය
විසොසයිත්වා,වියළා දමයි
"පස්සද්ධකායො සුඛං වෙදියති, සුඛිනො චිත්තං සමාධියති.","සංසිඳුණු කය ඇත්තේ සැප විඳියි, සැප ඇත්තහුගේ සිත සමාධිගත වෙයි."
එතදග්ගං යදිදං අරියා පරිසාති.,මෙම පිරිස් දෙක අතරින් ආර්ය පිරිසම අග්‍ර වන්නේය.
රාජානො තස්මිං සමයෙ දුබ්බලා හොන්ති.,එකල්හි පාලනය කරන රජවරු දුර්වල තත්ත්වයට පත් වෙති.
ස වෙ නිබ්බානසන්තිකෙ,එවිට නිර්වාණයට සමීප වෙයි
"ඨානඤ්ච ඛො එතං, භික්ඛවෙ, විජ්ජති යං එකිස්සා ලොකධාතුයා එකො රාජා චක්කවත්තී උප්පජ්ජෙය්‍ය.","මහණෙනි, මෙබඳු දෙයක් නම් ඇත්තේය. (එනම්) එක ලොකධාතුවෙක්හි එකම සක්විති රජෙක් උපදනේය යන මේ කාරණයක් වේද ඒ වනාහි විද්‍යමානවේ."
සබ්බදුක්ඛමුපච්චගු,සියලු දුක ඉක්මවා ගියහ
චතස්සො ඉමා භික්ඛවෙ මූසිකා.,"මහණෙනි, මීයන් වර්ග සතරකි."
ජාගරො චස්ස භික්ඛවෙ භික්ඛු විහරෙය්‍ය,මහණෙනි භික්ෂුව නින්ද දුරු කරමින් වසන්න
අත්ථපටිසම්භිදා සච්ඡිකතා.,අර්ථ ප්‍රතිසම්භිදාව ප්‍රත්‍යක්ෂ කරන ලදී.
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, සද්ධං කුලපතිං නිස්සාය අන්තො ජනො තීහි වඩ්ඪීහි වඩ්ඪති.","මහණෙනි, එසේම ශ්‍රද්ධාවන්ත කුල ප්‍රධානියෙකු ඇසුරු කොට ගෘහස්ථ ජනයා වැඩීම් තුනකින් වැඩෙති."
ධම්මිකං රක්ඛාවරණගුත්තිං සංවිදහති වචීකම්මස්මිං. මනොකම්මස්මිං.,වාග් කර්මයෙහි සහ මනෝ කර්මයෙහි ධාර්මික රැකවරණය සලසති.
යෙ හි කෙචි භික්ඛවෙ සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා භවදිට්ඨිං අල්ලීනා,මහණෙනි යම් ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් භව දෘෂ්ටියට ඇලී (සිටිද්ද)
පරිජානාති එකං ධම්මං.,එක් ධර්මයක් පිරිසිඳ දැනගනියි.
යස්ස කස්සචි ආවුසො භික්ඛුනො ඉමෙ පාපකා අකුසලා ඉච්ඡාවචරා පහීනා,ඇවැත්නි යම් භික්ෂුවක් විසින් කැමැත්ත පරිදි පවත්නාවූ මේ ලාමක අකුශල ධර්මයෝ පහකරන ලද්දාහු වෙත්ද
තස්සෙව පච්චයස්ස පහානා.,එම ප්‍රත්‍යයම ප්‍රහාණය කිරීමෙන්.
තං වෙ පසහති මාරො,මාරයා ඒ පුද්ගලයා මැඩපවත්වයි
අසමාහිතො විබ්භන්තචිත්තො,සිත අසමහිත හා චංචල වේ
ලොකෙ සංවච්ඡරං යජෙථ,අවුරුද්දක් පුරා කළත්
යෙ තෙ පඨමා. දුතියා මිගජාතා. න පරිමුච්චිංසු නෙවාපිකස්ස ඉද්ධානුභාවා,පළමු සහ දෙවන මුව කණ්ඩායම් දෙකම වැද්දාගේ උපක්‍රමවලින් ගැලවීමට නොහැකි වූ බව තෙවන මුවෝ දුටහ.
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යෙන අනුප්පන්නා වා අකුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා වා කුසලා ධම්මා පරිහායන්ති යථයිදං, භික්ඛවෙ, අසම්පජඤ්ඤං","මහණෙනි, යම් සම්‍යක්ප්‍රඥා රහිත භාවයක් (මෝහයක්) හේතුකොටගෙණ නූපන් අකුශලධර්මයෝත් උපදිත්ද, උපන්නාවූ කුශල ධර්මයෝත් පිරිහෙත්ද, මහණෙනි, මේ වැනිවූ අනෙක් එක ධර්මයකුදු මම නොමදකිමි."
පඤ්ඤා න පරිපූරති,ප්‍රඥාව පිරෙන්නේ නැත
තස්මා ත්වං අගාරං අජ්ඣාවසසි,එහෙයින් නුඹ ගිහිගෙයි වාසය කරන්නෙහිය
කො නු ඛො අයං සත්තො යස්සායං එවරූපො ඉද්ධානුභාවො,මෙබඳු ඉද්ධි බලය ඇත්තේ මේ කවර සත්ත්වයෙක්ද
යොධාජීවො දූරෙ පාතී ච හොති අක්ඛණවෙධී ච මහතො ච කායස්ස පදාලෙතා.,"යුද්ධ භටයා දුර විදින්නෙක්, ඉලක්කයට විදින්නෙක් සහ මහත් වූ දෑ පලන්නෙක් වෙයි."
ජනවාදධම්මාය න චෙතයෙය්‍ය,ජන වාදය ගැන සිත නොපිහිටවයි
අත්තමනා තෙ භික්ඛූ භගවතො භාසිතං අභිනන්දුන්ති,සතුටු සිත් ඇති ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ වචනය (දේශනාව) සතුටින් පිළිගත්තාහුය
තස්මා හි වීතමොහෙසු දින්නං හොති මහප්ඵලං,මෝහ නැති අයට දුන් දානය මහත් ඵල දේ
චරමප්පමත්තො,අප්‍රමාදයෙන් හැසිරෙයි
ආකාසං න සිතො සියා,හිස් ආශාව අල්ලා නොගන්න
එවං වුත්තෙ දණ්ඩපාණි සක්කො,මෙසේ කී කල්හි දණ්ඩපාණී ශාක්‍ය තෙම
"එකපුග්ගලො, භික්ඛවෙ, ලොකෙ උප්පජ්ජමානො උප්පජ්ජති බහුජනහිතාය බහුජනසුඛාය ලොකානුකම්පාය අත්ථාය හිතාය සුඛාය දෙවමනුස්සානං.","මහණෙනි, එකම පුද්ගලයෙක් තෙම ලෝකයෙහි උපදනේ බොහෝ දෙනාට හිත පිණිස බොහෝ දෙනාට සැප පිණිස ලොවට අනුකම්පා පිණිස දෙවිමිනිසුන්ට වැඩ පිණිස හිත පිණිස සැප පිණිස උපදී."
"තස්මිංයෙව විරජෙ ඛෙත්තෙ, විපුලා හොති දක්ඛිණා.",කෙලෙස් රජස් රහිත වූ ඒ උතුම් කෙතෙහි දෙන දානය මහත් ඵල දෙයි.
අකතකුසලො අකතභීරුත්තාණො,ඔහු කුසල් නොකර ඇත දුකින් බේරෙන කටයුතු නොකර ඇත
සුරත්තවණ්ණමෙවස්ස පරිසුද්ධවණ්ණමෙවස්ස,එය හොඳපාට ඇත්තක්ම පිරිසිදු පාට ඇත්තක්ම වන්නේය
චතුක්කුණ්ඩිකො උපසඞ්කමිත්වා,සිව්පා සතෙකු මෙන් (හතරගාතයෙන්) ගොස්
විපස්සිනො සම්මදඤ්ඤාය පජහන්ති,විදර්ශනා නුවණැත්තෝ මනා ලෙස දැන අත්හරිති
අනුපාදාපරිනිබ්බානාය සංවත්තති.,අනුපාද පරිනිර්වාණය ප්‍රත්‍යක්ෂ කිරීම පිණිස පවතී.
සීලෙසු පරිපූරකාරී හොති.,සීලය සම්පූර්ණ කරයි.
කාමෙ පරිභුඤ්ජසි,කාමයන් පරිභෝජනය කරන්නෙහිය
"එතාහි තීහි විජ්ජාහි, තෙවිජ්ජො හොති බ්‍රාහ්මණො.",මේ විද්‍යා තුනෙන් යුක්ත වූ තැනැත්තා සැබෑ ත්‍රිවිද්‍යා දත් බ්‍රාහ්මණයා වෙයි.
සුගතො වා සුගතවිනයො වා.,බුදුරජාණන් වහන්සේ හෝ උන්වහන්සේගේ ශාසනය හෝ.
සුචිං සොචෙය්‍යසම්පන්නං ආහු නින්හාතපාපකන්ති.,ශෞච සම්පන්න වූ ඔහු පව් සෝදා හළ තැනැත්තා යැයි පවසති.
යෙ පාපකා අකුසලා විතක්කා. තෙ පහීයන්ති තෙ අබ්භත්ථං ගච්ඡන්ති,"යම් ලාමක අකුසල කල්පනාවෝ ඇද්ද, ඒවා පහවෙත්, විනාශ වෙත්"
ඌමි නො ජායතී ඨිතො හොති,රළ නොඋපදී ස්ථිරව පවතී
ආතාපිනො සංවෙගිනො භවාථ,වීර්යවත් කෙලෙස විරක්ති සහිතව වන්න
"සක්කො හි, භික්ඛවෙ, දෙවානමින්දො අවීතරාගො අවීතදොසො අවීතමොහො.","මන්ද යත් සක් දෙවිඳු රාගය, ද්වේෂය හා මෝහය දුරු කළ අයෙක් නොවන බැවිනි."
අක්ඛෙය්‍යස්මිං පතිට්ඨිතා,ඔවුහු අක්ඛෙය්‍යයෙහි පිහිටති
තදෙව සමුග්ගහාය,එයම ඉහළින් අල්ලාගනී
යෙ ච මෙ භන්තෙ ධම්මා පුබ්බෙ පවත්තිනො අහෙසුං තෙ ච පවත්තිනො.,මනුෂ්‍ය කාලයේ පැවති ධර්මයෝ දැන් මට පවතී.
"මූළ්හො ඛො, බ්‍රාහ්මණ, මොහෙන අභිභූතො. අත්තබ්‍යාබාධායපි චෙතෙති.","බ්‍රාහ්මණය, මෝහයෙන් මුළා වූ තැනැත්තා තමාට ද, අනුන්ට ද පීඩා පිණිස සිතයි."
නිබ්බානගාමි මග්ගං පජානාමි.,නිවණට යන මාර්ගය දනිමි.
තෙජං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා මොහස්ස වීතමොහත්තා,තෙජොධාතුවට ආශාවෙන් සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද මෝහය මුළාව නැතිකිරීනේ වීතමොහවූ බැවිනි
අන්නං පානං දෙති,ආහාර පාන දෙයි
අමුතෙ මුතවාදී හොති.,නොවින්ද දෙය වින්දෙමි යි පවසයි.
කාමභවො රූපභවො අරූපභවො,කාමභවය රූප භවය අරූප භවය (යන තුනයි)
අත්තනොව අවෙක්ඛෙය්‍ය,තමන්ගේම දේ පරීක්ෂා කරන්න
න තෙ මාරවසානුගා,මාරයාගේ වසඟ නොවෙති
යංනූන මයං අමුං නිවාපං නිවුත්තං නෙවාපිකස්ස උපනිස්සාය ආසයං කප්පෙය්‍යාම,අපි මේ වැද්දාගේ තණ බිමට නුදුරින් ලැගුම් පොළක් (සැඟවී සිටින තැනක්) සාදා ගනිමු.
නො චෙතං භික්ඛවෙ අභවිස්ස අජාතං අභූතං අකතං අසඞ්ඛතං,මහණෙනි එවන් නොඋපන් අසංස්කෘත නිවන නොතිබුනේ නම්
මෙථුනමනුයුත්තස්ස මුස්සතෙ සාසනං,මෙවුන්දමහි යෙදුනේ ශාසනය අමතක කරයි
නින්නෙ වා යදි වා ථලෙ,වළ තැනක හෝ ගොඩ තැනක හෝ
ගාවිං වධිත්වා,ගවයකු මරා
ධනානි ධඤ්ඤානි ච බන්ධවානි,ධනය ධාන්‍යය නෑදෑයෝ
යං මෙ භගවා පාටිභොගො තං මුඤ්චාමීති,ස්වාමිනී ඔබ කළ ඇප පොරොන්දුව මම නිදහස් කරමි
තයො අකුසලෙ නිරාකරෙ,අකුසල් සිතිවිලි තුන දුරුකරන්න
ඉධ තතියො සමණො,තුන්වැනි (අනාගාමි) ශ්‍රමණ තෙමේද මේ ශාසනයෙහිම ඇත්තේය
තුච්ඡො පිහිතො පූරො විවටො.,හිස් වූ වැසූ කලය හා පිරුණු විවෘත කලය.
තස්මා කුසීතං පරිවජ්ජෙය්‍ය,එහෙයින් අලසයා වළකිය යුතුය
සබ්බෙ සඞ්ඛාරා දුක්ඛා.,සියලු සංස්කාරයෝ දුක්ඛය.
සංවිග්ගස්ස ච යොනිසො පධානෙන,උපන් සංවේගය ඇතිව නිවැරදි උත්සාහයෙන් ප්රයත්න කිරීම එකකි
දිට්ඨං සුතං මුතං වා න නිස්සයෙය්‍ය,දුටු ඇසූ සිතූ දෙය නොඇසුරු කරයි
දූරතොපි ඛො මයං ආවුසො ආගච්ඡෙය්‍යාම ආයස්මතො සාරිපුත්තස්ස සන්තිකෙ එතස්ස භාසිතස්ස අත්ථමඤ්ඤාතුං,ඇවැත්නි අපි ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේගෙන් මේ කීමෙහි අර්ථය දැනගන්නට දුරසිටත් එන්නෙමු
කායසුචිං,කයින් පිරිසිදු බව
යං පරෙ සුඛතො ආහු,අන් අය සැප කියන දෙය
උල්ලිත්තාවලිත්තානි නිවාතානි ඵුසිතග්ගළානි පිහිතවාතපානානි.,"ඇතුළත පිටත පිරියම් කළ, සුළං නොවදින, අගුළු ලෑ දොරවල් හා වැසූ කවුළු ඇති කූටාගාරයන්ය."
ආපං ආපතො අභිඤ්ඤාය ආපං න මඤ්ඤති,ආපොධාතුව ආපොධාතුව වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන ආපොධාතුව තමායයි නොහඟින්නාහ
ගවස්සං දාසපොරිසං,හරකුන් අශ්වයන් දාසයන්
සාහසා විරතො චරෙ,සාහසයෙන් වෙන්ව හැසිරෙන්න
මා පච්ඡා විප්පටිසාරිනො අහුවත්ථ,පසුව (මරණාසන්නයේදී) පසුතැවිලි වන්නන් නොවව්
බහුලං සාවජ්ජෙන අප්පං අනවජ්ජෙන.,"බොහෝ සෙයින් වැරදි ය, ස්වල්පයක් නිවැරදි ය."
"කාසිකං, භික්ඛවෙ, සු මෙ තං වෙඨනං හොති, කාසිකා කඤ්චුකා, කාසිකං නිවාසනං, කාසිකො උත්තරාසඞ්ගො.","මහණෙනි, මාගේ හිස් වැස්ම ද, කප්පාසිකය ද, අඳනය ද, උතුරු සළුව ද කාසී රටේ සළුම විය."
පරිපූරෙන්ති සාගරං,සාගරය පුරාලත්ද
සුමරති නාගවනස්ස කුඤ්ජරො,ඇතු වනයම සිහි කරයි
"සෙය්‍යථාපි, භික්ඛවෙ, යානි කානිචි රුක්ඛජාතානං ඵන්දනො තෙසං අග්ගමක්ඛායති යදිදං මුදුතාය චෙව කම්මඤ්ඤතාය ච.","මහණෙනි, යම් කිසි වෘක්ෂ වර්ගයෝ වෙත්ද, ඔවුන් අතුරෙන් මෘදු බැවින් හා කටයුත්තකට සුදුසු බැවින් කොළොම් ගස යම්සේ අග්‍රයයි කියනු ලැබේද."
රජනීයෙසු චිත්තං විරාජෙති.,ඇලිය යුතු දේ කෙරෙහි සිත නොඇලවයි.
කල්‍යාණො කල්‍යාණතරො.,යහපත් පුද්ගලයා සහ අතිශය යහපත් පුද්ගලයා.
කෙනත්තනා බ්‍රහ්මලොකං,කෙසේ බ්‍රහ්මලොව යයිද
එවරූපං වා එවරූපං වා පාපකම්මං,මෙබඳු මෙබඳු වූ පව්කම් කෙළෙමුය කියා
යො මුඛසංයතො භික්ඛු මන්තභාණී අනුද්ධතො,මුඛයෙන් සංයත නුවණින් මදක් පමණක් කතා කරන නිවුණු භික්ඛුවා
ජානං සො ධම්මං දෙසෙති,දන්නා නිසා දේශනා කරයි
කාමා හි ලොකෙ න හි සුප්පහායා,ලෝකයේ කාමයන් සරලව අත්හැරිය නොහැක
"කතමො ච, භික්ඛවෙ, පුග්ගලො මධුභාණී?","මහණෙනි, මීපැණි බඳු වචන ඇති පුද්ගලයා කවරේද?"
යා කාචි කඞ්ඛා ඉධ වා හුරං වා,මෙහි හෝ වෙන තැනක හෝ යම්කිසි සැකයක් තිබුණද
ගොඝාතකන්තෙවාසී වා,ගවයන් මරන්නෙකුගේ අතවැසියෙක් හෝ
හිතානුකම්පී ච විහරිස්සාම මෙත්තචිත්තා න දොසන්තරා,"හිතවත්ව, අනුකම්පාවෙන්, මෛත්‍රී සිත් ඇතිව, ක්‍රෝධයක් නැතිව වාසය කරන්නෙමු"
අරිට්ඨස්ස නාම භික්ඛුනො. එවරූපං පාපකං දිට්ඨිගතං උප්පන්නං,"""ස්වාමීනි, අරිට්ඨ භික්ෂුවට මෙබඳු වූ ලාමක වූ වැරදි මතයක් උපදී තිබේ"""
වාතෙන න සමීරති,සුළඟින් කම්පා නොවේ
මමායිතෙ පස්සථ,මගේයයි අල්ලාගෙන
සචෙ ලභෙථ නිපකං සහායං,නුවණැති මිතුරෙක් ලැබෙයි නම්
වේදනා නිච්චා වා අනිච්චා වාති?,වේදනාව නිත්‍යද නැතහොත් අනිත්‍යද?
දිට්ඨෙව ධම්මෙ සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහරති.,මෙලොවදීම තමාම විශිෂ්ට ඥානයෙන් ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට ඊට පැමිණ වෙසෙයි.
උම්මත්තකමිදං භික්ඛවෙ අරියස්ස විනයෙ යදිදං නච්චං.,"මහණෙනි, ආර්ය විනයෙහි යම් නැටීමක් ඇද්ද මෙය උමතු බවකි."
එසෙවන්තො මානානුසයානං,එයම මානානුසයයන්ගේ (සැඟවී ඇති මානයේ) කෙළවර වන්නේය
සාරම්භො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො,සාරම්භය (එකට එක කිරීම) හිත කෙලෙසන්නකි
කතමා ච භික්ඛවෙ සඋපාදිසෙසා නිබ්බානධාතු,මහණෙනි සඋපාදිශෙෂ නිවන ධාතුව කුමක්ද
අථ ඛො අඤ්ඤතරො භික්ඛු යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි.,ඉක්බිති එක්තරා භික්ෂුවක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩසිටි තැනට පැමිණියේය.
ඉධාහං භන්තෙ මල්ලිකාය දෙවියා සද්ධිං උපරිපාසාදවරගතො,ස්වාමීනි මම මල්ලිකා දේවිය සමග ප්‍රාසාදය මත්තෙහි සිටියේය
ඛෙමප්පත්තො අභයප්පත්තො,ක්ෂේමයට පැමිණියේ නිර්භය බවට පැමිණියේ
සම්මාසමාධිං භාවෙති.,"සම්‍යක් සමාධිය වඩාද,"
"දිට්ඨිවිසුද්ධිං චෙ, ආවුසො, භගවා අනුපාදාපරිනිබ්බානං පඤ්ඤපෙය්‍ය",දෘෂ්ටි විශුද්ධිය (සම්මා දිට්ඨිය) පමණක්ම නිවන ලෙස පැනවූයේ නම්
කතමා ආහාරනිරොධගාමිනී පටිපදා,ආහාර නැති කිරීමේ ප්‍රතිපදාව කවරේද
පමාදො ගරහිතො සදා,පමාදය සදා නින්දා ලබයි
නාපරං ඉත්ථත්තායාති,මින් මතු කළයුතු කිසිවක් නැත
තථාගතො අභිභූ අනභිභූතො වසවත්තී.,තථාගතයන් වහන්සේ සියල්ල මැඩලූ කිසිවෙකුට මැඩලිය නොහැකි අධිපති වූ සේක.
ධම්මං පස්සති,ඔහු ධර්මය දකී
අසමාහිතං වා චිත්තං,තැන්පත් නොවූ සිත (සමාධියෙන් තොර සිත)
ද්වෙමෙ අසනියා ඵලන්තියා න සන්තසන්ති.,හෙන පිපිරී යන කල්හි මේ දෙදෙනා තැති නොගනිති.
අජ්ජතග්ගෙ පාණුපෙතං සරණං ගතං,අද සිට ජීවිතය දක්වා සරණ ගියෙමි
සම්පරායිකස්ස වජ්ජස්ස භීතො.,පරලොව විපාක දෙන වරදට බිය වූයේ වෙයි.
ඉමස්ස ඛො අහං ආවුසො එවං විත්ථාරෙන අත්ථං ආජානාමි,ඇවැත්නි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැකෙවින් වදාළ මෙහි විස්තරාත්මක අර්ථය මම මෙසේ දනිමි
"සාවසෙසා ච ආපත්ති, අනවසෙසා ච ආපත්ති.","සාවසෙස ආපත්තියද, අනවසෙස ආපත්තියද වෙත්."
න බහු චින්තයෙ,බොහෝ සිතන්න එපා
අස්මිමානො පහීයති.,මමය මාගේය යන මානය නැසේ.
සීහො ච මිගරාජා.,මෘගරාජ වූ සිංහයා ද වේ.
ඉමානි හි තෙ භොන්තො සමණබ්‍රාහ්මණා ද්වෙ ඨානානි යථාභූතං නප්පජානන්ති,ඒ පින්වත් මහණ බමුණෝ මේ කරුණු දෙක ඇති සැටියෙන් නොදනිත්
යෙ හි වො අරියා මෙත්තචිත්තා,යම් ආර්ය කෙනෙක් මෛත්‍රී සිත් ඇත්තාහු
අධිචිත්තමනුයුත්තො,සමාධියෙහි නිතර යෙදුණු
උලූකපක්ඛිකම්පි ධාරෙන්ති.,බකමූණු පිහාටු ද දරති.
න තෙ ජාතිජරූපගා,උපත ජරාට නොයති
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, චාගා.","මහණෙනි, මේ තෑගි දෙකකි."
ඩංසමකසවාතාතප සරීංසපසම්ඵස්සෙහි,මැස්සන් මදුරුවන් සුළඟ අව්ව හා සර්ප ස්පර්ශයෙන්
අනාගාමිතාය පාටිභොගො,අනාගාමි බවට ඇපය
ඌහතෙ චිත්තෙ ආරා චිත්තං සමාධිම්හා,සිත නොසන්සුන් වූ විට සමාධියෙන් සිත ඈත් වෙයි
එකච්චෙ එවමාහංසු සඞ්ඛානසිප්පං සිප්පානං අග්ග,ඇතැමෙක් කීහ ශිල්පයන්ගෙන් ගණනා කිරීමේ ශාස්ත්‍රය උතුම්ය
අරියසාවකො පබ්බජ්ජාය චෙතෙති,ආර්ය ශ්‍රාවකය පැවිදිවීමට සිතයි
සෙය්‍යථා වා පන චුන්ද විසමං තිත්ථං අස්ස තස්ස අඤ්ඤං සමං තිත්ථං පරික්කමනාය,චුන්දය විෂමවූ තොටුපලක් දුරලීමට අන්‍යවූ සමවූ තොටක් ඇත්තේ යම්සේද
අස්සද්ධො අකතඤ්ඤූ ච,අන් ශාස්තෘවරුන් කෙරෙහි ඇදහිලි නැති නිවණ ප්‍රත්‍යක්ෂ කළ
මනින්ද්‍රියසංවරං සංවුතස්ස විහරතො එවංස තෙ ආසවා විඝාතපරිළාහා න හොන්ති,සිත සංවර කරගෙන වසන්නහුට ඒ වෙහෙස හා දැවිල්ල සහිත කෙලෙස් පහළ නොවෙත්
"සබ්බදා වෙ සුඛං සෙති, බ්‍රාහ්මණො පරිනිබ්බුතො.",පිරිනිවුණු රහතන් වහන්සේ හැමදා සැපසේ සැතපෙති.
පෙච්ච සො ලභතෙ සුඛං,මරණින් මතු සුව ලබයි
එසෙවන්තො රාගානුසයානං,එයම රාගානුසයයන්ගේ (සැඟවී ඇති රාගයේ) කෙළවර වන්නේය
යං සත්ථාරා කරණීයං සාවකානං. කතං වො තං මයා,"ශ්‍රාවකයන්ට අනුකම්පා ඇති ශාස්තෘවරයෙකු විසින් කළ යුතු යම් වැඩක් වේ ද, එය මා විසින් කරන ලදී"
"කතමෙ තයො? ගූථභාණී, පුප්ඵභාණී, මධුභාණී.","ඒ කවර තිදෙනෙක්ද? අසූචි බඳු වචන ඇත්තා, මල් බඳු වචන ඇත්තා සහ මීපැණි බඳු වචන ඇත්තා ය."
මානං භික්ඛවෙ එකධම්මං පජහථ,මහණෙනි මානය නම් එක් ධර්මය අත්හරින්න
පහාය පුඤ්ඤපාපං,පින් පව් අත්හැර
සම්මාසමාධිං පච්චක්ඛාය අසමාහිතං පඤ්ඤාපෙස්සතීති නෙතං ඨානං විජ්ජති.,සම්මා සමාධිය ප්‍රතික්ෂේප කර සමාධි නැත්තෙකු උත්තමයෙකු ලෙස පෙන්විය නොහැක.
"සො ධම්මංයෙව අධිපතිං කරිත්වා අකුසලං පජහති, කුසලං භාවෙති.","ඔහු ධර්මයම අධිපති කොටගෙන අකුසල් දුරු කරයි, කුසල් වඩයි."
අග්ගස්මිං දානං දදති,ශ්‍රේෂ්ඨයන්ට දානය දෙයි
"පමාදො, භික්ඛවෙ, මහතො අනත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, ප්‍රමාදය මහත්වූ අනර්ථය පිණිප පවතී."
කාණො වා කුණී වා ඛඤ්ජො වා පක්ඛහතො වා.,ඇසක් නොපෙනෙන හෝ අතපය ඇද වූ හෝ කොරෙකු හෝ අංශභාග රෝගියෙකු හෝ වෙයි.
"සචෙ පන තෙ පරිපූරං භවිස්සති, අහං අනුමොදිස්සාමීති.",ඉදින් ඔබේ දැනුම සම්පූර්ණ නම් මම එය අනුමෝදන් වන්නෙමි.
වාණිජොව භයං මග්ගං,වෙළෙන්දා භය මග වළක්වන මෙන්
නිරයගාමිනිඤ්ච පටිපදං,නිරයට යන ප්‍රතිපදාව දනිමි
තස්ස මය්හං බ්‍රාහ්මණ ඨිතස්ස තං භයභෙරවං ආගච්ඡති,බ්‍රාහ්මණය සිටියාවූ ඒ මා වෙතට ඒ බිහිසුණු අරමුණ ඒ ද
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු පාණාතිපාතා පටිවිරතො හොති.,"මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව සතුන් මැරීමෙන් වැළකුණේ වෙයි."
කරුණාසහගතෙන චෙතසා ඵරිත්වා විහරති.,කරුණා සහගත සිතින් ලොව පුරා පතුරුවා වසයි.
පන්නද්ධජො පන්නභාරො.,"කොඩිය හෙලූ, බර බහා තැබූ (උතුමා)."
තයොමෙ භික්ඛවෙ අකුසලවිතක්කා,මහණෙනි අකුසල් සිතිවිලි තුනක් ඇත
ධම්මපරියායං සුත්වා පිවන්ති මඤ්ඤෙ ඝසන්ති මඤ්ඤෙ වචසා චෙව මනසා ච,ඔවුහු මේ ධර්ම ක්‍රමය අසා වචනයෙන් හා සිතින් බොන්නාක් මෙන්ද අනුභව කරන්නාක් මෙන්ද වෙති
අද්දස නාගං (භදන්තෙ නාගොති).,(අවසානයේ) නාගයෙකු දුටුවේය.
ඡසු ඵස්සායතනෙසු සංවුතො,හය ස්පර්ශායතනවලදී හික්මීම හා සංවරය ඇත
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං භාවිතං මහතො අත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, චිත්තං.","මහණෙනි, යම්සේ සිත වඩනලද්දේ මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතීද, එබඳුවූ අනික් එකම ස්වභාවයකුදු මම නොම දකිමි."
කාලො භන්තෙ නිට්ඨිතං භත්තං,ස්වාමීනි දානය නිමවීය යයි කීවේය
නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනං මෙති මඤ්ඤති,නෙවසංඥානාසංඥායතන වැසි දෙවියන් මාගේයයි හඟියි
පියවිප්පයොගං විජිගුච්ඡමානො එකො චරෙ ඛග්ගවිසාණකප්පො,ප්‍රිය වෙන්වීම පිළිකුල් කරමින් තනිව හැසිරෙයි
පරෙ මච්ඡරී භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ අමච්ඡරී භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ මසුරු ගති ඇත්තෝ වන්නාහුය අපි මසුරු ගති නැත්තෝ වන්නෙමුයි
අධම්මකම්මානි දිප්පන්ති ධම්මකම්මානි න දිප්පන්ති.,වැරදි ක්‍රියා කැපී පෙනෙන ලෙස බැබලෙන අතර නිවැරදි දේ යටපත් වේ.
අසන්තං භාවනමිච්ඡෙය්‍ය,නැති ගුණ ඇති ලෙස බුහුමන් කැමති වෙයි
"ද්වෙමා, භික්ඛවෙ, වුද්ධියො.","මහණෙනි, මේ වැඩීම් දෙකකි."
සබ්බං නමුචිබලං උපාතිවත්තා තෙ සුඛිතාති.,සියලු මාර බලයන් ඉක්මවා ඔවුහු සුවපත් වූහ.
විනයෙ සන්දස්සෙතබ්බානි.,විනයෙහි ලා බැලිය යුතුය (පැහැදිලි කරගත යුතුය).
යො ලොකෙ ආදීනවො තදජ්ඣගමං.,ලෝකයෙහි යම් ආදීනවයක් ඇත්ද එය අවබෝධ කෙළෙමි.
සීලං සමාධි පඤ්ඤා ච,ශීලය සමාධිය ප්‍රඥාව
පහාය න පුනායන්ති ඉමං ලොකං කුදාචන,එය පහ කළ පසු කිසි කලෙකත් මේ ලෝකයට නැවත නොඑති
යානි ච ඛො තානි සික්ඛාපදානි ආදිබ්‍රහ්මචරියකානි බ්‍රහ්මචරියසාරුප්පානි.,"යම් ඒ ශික්ෂාපද කෙනෙක් බ්‍රහ්මචර්යාවට මුල් වූවාහු, බ්‍රහ්මචර්යාවට ගැලපෙන්නාහු වෙත්ද."
ජානන්ති මං භික්ඛූ ආපත්තිං ආපන්නොති ඉති සො කුපිතො හොති අප්පතීතො,භික්ෂූහු මා ඇවැතට පැමිණියේ යයි දනිත්යයි හෙතෙම කෝපයට හා නොසතුටට පත් වෙයි
අත්තමනා තෙ භික්ඛූ භගවතො භාසිතං අභිනන්දුං.,සතුටු වූ ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ වචනය අනුමෝදන් වූහ.
අයං දුක්ඛනිරොධොති යොනිසො මනසි කරොති,මේ දුක් නැතිකිරීමයයි නුවණින් කල්පනාකරයි
භගවා බාරාණසියං විහරති ඉසිපතනෙ මිගදායෙ.,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ බරණැස්නුවර ඉසිපතන මිගදායෙහි වෙසෙති.
වස්සසතං ගන්ත්වා අප්පත්වාව ලොකන්තං කාලඞ්කතො.,වසර සියයක් ගමන් කරලත් කෙළවරට නොගොස් ම මියගියෙමි.
ගාවො පාජෙති ගොචරං,හරකුන් තණබිමට පමුණුවන මෙන්
ඉති සඤ්ඤා,මේ සංඥාවය
ලූඛො සුදං හොමි පරමලූඛො,රළු පිළිපැදීම් ඇත්තවුන් අතුරෙන් කෙළවරට ගිය රළු පිළිපැදීම් ඇත්තේ වීමි
දන්තං නයන්ති සමිතිං,දැමුණු සතුන් සභාවට පමුණුවති
භගවා සාවත්ථියං පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පූර්වාරාමං මිගාරමාතුපාසාදං තෙනුපසඞ්කමි.,"භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර පිඬු පිණිස වැඩම කර, දවල් කාලයේ විවේකය සඳහා මිගාරමාතා ප්‍රාසාදයට (පූර්වාරාමය) වැඩියහ."
දිට්ඨතො මඤ්ඤති,දිට්ඨයෙන් පිටත දිට්ඨය ඇසුරුකොට ආත්මය ඇතැයි හඟියි
අභිභුං අභිනන්දති,අසංඥතලවැසි බ්‍රහ්මයාට ආශාවෙන් සතුටු වෙයි
කුම්මග්ගප්පටිපන්නො මොහනෙය්‍යෙසු මුච්ඡිතො.,"වැරදි මඟට පිළිපන්, මුළා කරවන අරමුණෙහි මුළා වූවෙකි."
තයො කුසලෙ විතක්කෙ,කුසල් සිතිවිලි තුන සිතන්න
සමුදයසම්භවො න හොති,එහි උපත නැත
චතස්සො ඉමා භික්ඛවෙ ආභා.,"මහණෙනි, මේ ආලෝක සතරකි."
අනුට්ඨානමලා ඝරා,නොපවත්වාගෙන යන ගෘහජීවිතය මලක් වගේ
වලිනං තිලකාහතගත්තං,සම රැලි වැටුණු හා සිරුර කැලැල්වලින් යුක්ත වූ
එකොදිභූතො විහනෙ තමං සො,එකගව සිට අඳුර දුරු කරයි
සො ආරකාව මය්හං,ඔහු මගෙන් දුරය
එකමන්තං නිසින්නො ඛො රාජා පසෙනදි කොසලො භගවන්තං එතදවොච,එකත් පසෙක හිඳ රජතුමා භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙසේ කීවේය
අරියසාවකො මෙත්තාසහගතෙන චෙතසා එකං දිසං ඵරිත්වා විහරති.,ආර්ය ශ්‍රාවකයා මෛත්‍රී සහගත සිතින් එක් දිශාවක් පතුරුවා වාසය කරයි.
යම්පි තං දිට්ඨං සුතං මුතං විඤ්ඤාතං.,"දුටු, ඇසූ, ස්පර්ශ කළ, දැනගත් දේ."
අච්ඡරියං වත භො අබ්භුතං වත භො තථාගතස්ස මහිද්ධිකතා මහානුභාවතා,තථාගතයන් වහන්සේගේ මහත් සෘද්ධිය මහත් ආනුභාවය අසිරිමත් පුදුමයයි ඔහු සිතාණාය
භාවිතත්තො හොති,වඩනා ලද පුද්ගලයෙකු වෙයි
අසාරඤ්ච අසාරතො,අසාරය අසාරය ලෙස දැන
අජ්ඣත්තං බහිද්ධා වෙදනං,ඇතුළත පිටත වේදනා
වෙහප්ඵලෙ වෙහප්ඵලතො සඤ්ජානාති,වෙහප්ඵල දෙවියන් වෙහප්ඵල දෙවියන් වශයෙන් හඟියි
පුන චපරං භික්ඛවෙ භික්ඛු,මහණෙනි නැවතද මහණ තෙම
අස්සද්ධියෙ සමාදපෙති.,අශ්‍රද්ධාවෙහි (අනුන්) සමාදන් කරවයි.
අප්පමත්තො අයං ගන්ධො,එම සුවඳ ටිකක් පමණය
මග්ගාමග්ගඤාණදස්සනවිසුද්ධි යාවදෙව පටිපදාඤාණදස්සනවිසුද්ධත්ථා.,මඟ හඳුනාගන්නේ නිවැරදි පිළිවෙතේ (ප්‍රතිපදාවේ) ගමන් කිරීමටයි.
කායෙන වාචා උද චෙතසා වා,කයින් හෝ වචනින් හෝ සිතින් හෝ පව්කමක් කරන්නේද
එවමාවුසො,එසේය ඇවැත්නි
අඤ්ඤා චිත්තං උපට්ඨපෙති.,දැනගැනීම පිණිස සිත පිහිටුවයි.
පහූතං චීයතෙ පුඤ්ඤං,බොහෝ පින් රැස්වේ
පෙස්සිකො හොති කම්මුනා,සේවකයා කර්මයෙන් වේ
අසමා උභො දූරවිහාරවුත්තිනො,දෙදෙනාගේ ජීවිත රටාව අසමානයි
සතිසම්බොජ්ඣඞ්ගො,සති (සිහිය) සම්බොජ්ජඩ්ගය
ආකිඤ්චඤ්ඤසම්භවං ඤත්වා,ආකිඤ්චඤ්ඤ උපත දැන
සම්ඵං න භාසති,නිරර්ථක කතා නොකියයි
තථෙව කතපුඤ්ඤම්පි,එවගේම පින් කළ කෙනා
වච්ඡො ඛීරපකොව මාතරි,කිරි බොන වස්සෙක් මවට බැඳෙනවා වගේ
ඛීණාසවස්ස තෙ පටිජානතො ඉමෙ ආසවා අපරික්ඛීණාති.,රහත් යැයි ප්‍රතිඥා කරන ඔබේ ආශ්‍රව ක්ෂය වී නැතැයි (චෝදනා කරන්නෙකු නොදකිමි).
දොසො චිත්තප්පකොපනො,ද්වේෂය සිත කලඹයි
දිට්ඨිං න පච්චෙති කිඤ්චි,කිසි දෘෂ්ටියකට නොපැමිණේ
කින්ති මෙ සාවකා ධම්මදායාදා භවෙය්‍යුං,කෙසේ නම් මාගේ ශ්‍රාවකයෝ ධර්මය දායාදකොට ඇත්තෝ වන්නාහුද
වීතිසාරෙත්වා එකමන්තං නිසීදි.,නිමවා (පිටත් කර) එකත්පසෙක වාඩි විය.
අවිජ්ජානිරොධඤ්ච පජානාති,අවිද්‍යාව නැති කිරීමත් දනීද
තස්ස මෙ ඉමං වනපත්ථං උපනිස්සාය විහරතො,මේ වන සෙනසුන ඇසුරු කොට වාසය කරන්නා වූ මට
සකං දිට්ඨිං කථමච්චයෙය්‍ය,තමාගේ දෘෂ්ටිය කෙසේ ඉක්මවයිද
කාමං බහුං පස්සතු අප්පකං වා,බොහෝ හෝ මද දකිනු ඇත
නො හිදං ආවුසො.,"ඇවැත්නි, එය එසේ නොවේ."
එකං සමයං භගවා අනුපියායං විහරති අම්බවනෙ,එක් සමයෙක භග්‍යවතුන් වහන්සේ අනුපියාවේ අඹවනයේ වැඩ වසන සේක
සච්චං කරොමි නිද්දානං,සත්‍යයෙන් දුක් හේතු නැති කරමි
අස්සපරස්සො ජවසම්පන්නො හොති න වණ්ණසම්පන්නො.,ආජානීය අශ්වයා ජවයෙන් යුක්ත වුවත් වර්ණයෙන් යුක්ත නොවෙයි.
අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි,වැඳ එකත් පසෙක හිඳගත්තේය
ලෙඩ්ඩූහිපි දණ්ඩෙහිපි,කැට කැබිලිතිවලින් හා පොලුවලින්
අකුසලා ධම්මා අභිවඩ්ඪන්ති.,අකුසල ධර්මයෝ වැඩෙත් නම්.
හන්දාවුසො මයම්පි පිණ්ඩපාතිකා හොම,එබැවින් ඇවැත්නි අපිද පිණ්ඩපාතිකයන් වෙමු
යතො පජානාති සහෙතුධම්මං,හේතු සහිත ධර්මය දැනගන්නා නිසා
යා මයා අනුපපන්නපුබ්බා ඉමිනා දීඝෙන අද්ධුනා,මා විසින් මේ දීර්ඝ කාලයෙහි නූපන් (උත්පත්තියක් නැත)
සම්පජානො,දැන දැන
ඉදං වෙදනානං නිස්සරණං,මෙය වේදනාවන්ගේ නිස්සරණය (මිදීම) වේ
හත්ථසංයතො පාදසංයතො වාචාසංයතො සංයතුත්තමො,අතින් පයින් වචනයෙන් සංයම වූ කෙනා උත්තම සංයතයෙකි
එවං තුවං ඔඝමිමං තරෙසි,ඔබම මෙය එතර කරව
මනො යොත්තං,සිත යොතයයි
ස වෙ දිට්ඨපදො ධීරො,ඔහු දකිනලද පදය ඇති ධීරයෙකි
තීණිමානි භික්ඛවෙ කස්සකස්ස ගහපතිස්ස පුබ්බෙ කරණීයානි.,"මහණෙනි, ගෘහපති ගොවියා විසින් පළමුව කළ යුතු වැඩ තුනකි."
"යො ච අනාපත්තියා අනාපත්තිසඤ්ඤී, යො ච ආපත්තියා ආපත්තිසඤ්ඤී.","යමෙක් ඇවැත් නොවූ දෙයෙහි ඇවැත් නොවේය යන හැඟීම ඇත්තේද, යමෙක් ඇවැත්වූ දෙයෙහි ඇවැත්ය යන හැඟීම ඇත්තේද යන දෙදෙනයි."
තමෙනං සාමිකා පරිභුඤ්ජෙය්‍යුඤ්චෙව පරියොදපෙය්‍යුඤ්ච,හිමියෝ එම තලිය පරිභෝග කරත් නම් පිරිසිදු කරත් නම්
සද්ධො මුත්තෙන චෙතසා පණ්ඩිතො උපපජ්ජති.,ශ්‍රද්ධාවන්ත පණ්ඩිතයා මිදුණු සිතින් යුතුව (සුගතියෙහි) උපදියි.
කො නු ඛො ආවුසො සාරිපුත්ත හෙතු කො පච්චයො,ඇවැත්නි ශාරීපුත්‍රයෙනි ඊට හේතු කවරේද ඊට ප්‍රත්‍යය කවරේද
"කථඤ්ච, භික්ඛවෙ, භික්ඛු විධුරො හොති?","මහණෙනි, භික්ෂුව වීර්යවන්තයෙකු වන්නේ කෙසේද?"
සමණො ආවුසො ගොතමො,ඇවැත්නි ශ්‍රමණ ගෞතමයන් වහන්සේ
යදිදං උපෙක්ඛා.,මේ උපේක්ෂාව (නිහඬතාව) නිසා ය.
අඤ්ඤින්ද්‍රියං,අග්‍රමාර්ගය තෙක් යන නුවණ ඉන්ද්‍රියය
න හි ජාතු,කිසිවිටකත් නැත
තත්තො අග්ගිසිඛූපමො,ගිනිසිලක් වගේ තැවුණු එකක්
කායදුච්චරිතං කත්වා වචීදුච්චරිතානි ච,කයින් දුශ්චරිත කර වචනයෙන් දුශ්චරිත කර
අසස්සතො අත්තා ච ලොකො ච ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤන්ති,ආත්මයද ලෝකයද සදාකාලික නොවේ මේම සත්‍යය අනිත් මත බොරුය කියති
එවං ජාතිසමුදයං පජානාති,මෙසේ ජාතියට හේතුව දනීද
අප්පාහාරං අලොලුපං,අල්පාහාරී නොලොල්
යංස පුබ්බෙ අගාරියභූතස්ස රජ්ජසුඛං,ඔහු පෙර ගිහිව සිටි කල ලැබූ රාජ්‍ය සැපය
සම්මදඤ්ඤා විමුත්තානං,මනා දැන මිදුන අයට
පිණ්ඩපාතිකස්ස භික්ඛුනො,පිණ්ඩපාතික භික්‍ෂුවෙකුට
අනෙකෙ ච කුසලෙ ධම්මෙ භාවනාපාරිපූරිං ගතෙ,නොඑක් කුසල ධර්ම භාවනාවෙන් පරිපූර්ණ වූ බවද දැක
සබ්බසො ආකිඤ්චඤ්ඤායතනං සමතික්කම්ම නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනං උපසම්පජ්ජ විහරෙය්‍ය,සියලු අයුරෙන් ආකිඤ්චඤ්ඤායතනය ඉක්මවා නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනයට පැමිණ වාසය කරන්නේද
පුග්ගලො පරපරිසං උබ්බෙජෙතා හොති.,පුද්ගලයා අනුන්ගේ පිරිස තැතිගන්වන්නෙකි.
චතස්සො පටිපදා අක්ඛමා ඛමා දමා සමා.,"පිළිපැදීම් සතරකි; නොඉවසන, ඉවසන, දමනය කරන හා සංසිඳුවන."
දුක්ඛසමුදයෙ අඤ්ඤාණං,දුක හටගැනීමට හේතුව පිළිබඳ යම් නොදැන්මක් වේද
න දීඝත්තාය ඛරත්තාය වාළත්තාය සංවත්තිස්සති.,එය දීර්ඝ කාලීන වීමට හෝ රළු චණ්ඩ වීමට හේතු නොවේ.
සාධිකමිදං භික්ඛවෙ දියඩ්ඪසික්ඛාපදසතං අන්වද්ධමාසං උද්දෙසං ආගච්ඡති.,"මහණෙනි, අඩ මසක් පාසා එක්සිය පනසකට වැඩි ශික්ෂාපද උදෙසීමට පැමිණෙයි."
එතං භයං සන්ථවෙ පෙක්ඛමානො එකො චරෙ ඛග්ගවිසාණකප්පො,සන්ථවයෙන් භය දකිමින් තනිව හැසිරෙයි
පුඤ්ඤමෙව සො සික්ඛෙය්ය ආයතග්ගං සුඛුද්රයං,ඉදිරියට මහත් සැප දෙන පිනම ඔහු ඉගෙන ගත යුතුය
චිරනිසින්නා ආගන්තුකා භික්ඛූ,ආගන්තුක භික්ෂූහු දිගු වේලාවක් සිටිති
චත්තාරිමානි පරිබ්බාජකා ධම්මපදානි අග්ගඤ්ඤානි පොරාණානි.,"පරිබ්‍රාජකවරුනි, මේ ධර්ම පද හතර අග්‍රය, පැරණිය."
"ය්වායං පුග්ගලො දිට්ඨිප්පත්තො, අයං මෙ පුග්ගලො ඛමති.","යම් මේ දිට්ඨිප්පත්ත පුද්ගලයෙක් වේ ද, මේ පුද්ගලයා මට වඩාත් රුචි ය."
රහදොව අපෙතකද්දමො,මඩ පහවූ විලක් මෙන් පිරිසිදු
න තිබ්බරාගජාතිකො න තිබ්බදොසජාතිකො.,තද රාග ද්වේෂ ස්වභාවයන් නැත්තෙකි.
සන්ධාවිස්සං අනිබ්බිසං,මම සොයමින් දුවා ගියෙමි නොලැබූවෙමි
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ තණ්හුප්පාදා.,"මහණෙනි, මේ තෘෂ්ණාව උපදින කරුණු සතරකි."
ඉමෙසු කිර සජ්ජන්ති එකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා,ඇතැම් ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයෝ මේ දෘෂ්ටිවල ඇලී යති
වෙයග්ඝපඤ්චමං හන්ත්වා,පස්වැනිය ලෙස නීවරණද නසා
තීණිමානි භික්ඛවෙ පටිච්ඡන්නානි ආවහන්ති නො විවටානි.,"මහණෙනි, මේ කරුණු තුන වැසී ඇති කල්හි පවතියි විවෘත වූ කල්හි නොපවතියි."
න හි මංසභොජනං,මස් කෑම ආමගන්ධ නොවේ
පරිපූරං වා සීලක්ඛන්ධං තත්ථ තත්ථ පඤ්ඤාය අනුග්ගහෙස්සාමි.,සම්පූර්ණ වූ සීලස්කන්ධයට ඒ ඒ තැන ප්‍රඥාවෙන් අනුග්‍රහ ලබාගන්නෙමි.
ඵස්සනිරොධා වෙදනානිරොධො,ස්පර්ශ නිරෝධයෙන් වේදනා නිරෝධ වේ
සෙය්යථාපි භික්ඛවෙ වස්සානං පච්ඡිමෙ මාසෙ සරදසමයෙ,මහණෙනි වැසි කාලයෙන් පසු සරත් කාලයේ
අසුචී සවති සබ්බදා,අපවිත්‍ර දේ නිතර වැගිරේ
අත්තඝාතාය ඵල්ලති,තමන්ම විනාශ වීමට පල දරයි
"අහු පුබ්බෙ ලොභො, තදහු අකුසලං, සො එතරහි නත්ථි.","පෙර ලෝභය පැවතියේය, එය අකුසලයකි, එය දැන් නැත."
තයොමෙ අග්ගප්පසාදා,අග්‍ර ප්‍රසාද තුනක් ඇත
විප්පමුත්තො නිරූපධි,ඔහු කෙලෙස් වලින් මිදුනාවෙකි
අථ තුම්හෙ සාළ්හා පජහෙය්‍යාථ.,"සාළ්හයෙනි, එවිට ඔබ ඒවා අත්හරින්න."
අත්තනි ච අත්තනියෙ ච සච්චතො අනුපලබ්භමානෙ.,තමා හෝ තමාට අයත් දෙයක් සැබැවින්ම (ස්ථිරව) නැති කල්හි.
"සාධු මයං, ආවුසො ආනන්ද, ලභෙය්‍යාම භගවතො සම්මුඛා ධම්මිං කථං සවනායාති.","""අපට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඉදිරියෙන්ම ධර්මය අසන්නට ලැබේ නම් එය ඉතා යහපත්ය."""
දොසං පහන්ත්වා න දුස්සති,ද්වේෂය හැර දූෂණ නොකරයි
දිට්ඨෙ ධම්මෙ අනීතිහං,මෙලොවම ප්‍රත්‍යක්ෂ ධර්මය
කාමෙසුමිච්ඡාචාරා වෙරමණී කුසලං,කාමයෙහි වරදවා හැසිරීමෙන් වැළැක්ම කුසල්ය
න වො දුක්ඛා පමුත්‍යත්ථි,තොපට දුකින් මිදීමක් නැත
න කුජ්ඣෙය්‍ය,කෝප නොවන්න
පණ්ඩිතො තං ඨානං කරොති.,පණ්ඩිතයා (යහපත සලසන නිසා) එය කරයි.
න රාජපුත්තො නොම්හි,මම රාජපුත්‍රයෙකුත් නොවෙමි
පුග්ගලො පූරො හොති විවටො.,"පුද්ගලයා (ගුණයෙන්) පිරී ඇත, නමුත් (බාහිරින්) විවෘත ය."
දිට්ඨිවිසුද්ධි ච යථාදිට්ඨිස්ස ච පධානං.,දෘෂ්ටි විශුද්ධිය සහ දෘෂ්ටියට අනුරූප ප්‍රධාන වීර්යය යි.
තථාගතො සබ්බත්ථගාමිනිං පටිපදං පජානාති.,තථාගතයන් සියලු ගතිවලට යන මාර්ගය දනිති.
මානං පහාය න පුනායන්ති,මානය අත්හැර නැවත නොඑති
චන්දාභා සූරියාභා.,චන්ද්‍රාලෝකය සහ සූර්යාලෝකය.
පණ්ඩිතා අතිජාතං ඉච්ඡන්ති,නුවණැත්තෝ අතිජාත පුත්‍රයා කැමති වෙති
රාජා වා මාගධො සෙනියො බිම්බිසාරො රාජා වා පසෙනදි කොසලොති,බිම්බිසාර රජුද පසේනදි රජුද යන අතර කවරෙක්ද
අපරිසෙසං ඤාණදස්සනං පටිජානාති,ඉතිරි නැති ඥාන දර්ශනයක් ඇති බව පවසයි
කාමවිතක්කං බ්‍යාපාදවිතක්කං විතක්කෙති.,කාම විතර්ක හා ව්‍යාපාද විතර්ක සිතයි.
වම්මිකොති ඛො භික්ඛු ඉමස්ස කායස්ස අධිවචනං.,"මහණ, තුඹස යනු (සතර මහා භූතයන්ගෙන් සැදුණු) මේ ශරීරයට නමකි."
එකච්චෙ මොඝපුරිසා ධම්මං පරියාපුණන්ති,ඇතැම් හිස් පුරුෂයෝ (නවංග ශාස්තෘ ශාසනය හෙවත්) ධර්මය ඉගෙන ගනිති
දුක්ඛං සුඛස්ස රූපෙන,දුක සුව ලෙස පෙනි
දෙවෙසු න මඤ්ඤති,දෙවියන් ආශ්‍රයකොට තමා පිහිටියේයයි නොහඟින්නාහ
ඉමෙ ධම්මා මනසිකරණීයා යෙ ධම්මෙ න මනසි කරොති,මේ ධර්මයෝ මෙනෙහි නොකරන්නාවූ මෙනෙහි කළයුතු ධර්මයෝය
මග්ගෙ ජීවති මෙ බ්‍රූහි,මාර්ගයේ ජීවත්වන අය කවුරුද
කාමෙහි රිත්තො,කාමයෙන් හිස්ව
කායප්පකොපං රක්ඛෙය්‍ය,කායයෙන් ඇතිවන අකුසල වළක්වන්න
"අමච්ඡරී ච හොති, මච්ඡෙරමලඤ්චස්ස පහීනං හොති.","මසුරු නොවන අතර, මසුරු මලය දුරු කළේ වෙයි."
අත්තනා ජාතිධම්මො සමානො ජාතිධම්මංයෙව පරියෙසාමි,තෙමේ ජාතිය ස්වභාවකොට ඇත්තෙක්ව ජාතිය ස්වභාව කොට ඇත්තක්ම සෙවීමි.
සෙය්‍යථාපි නළො අත්තවධාය ඵලං දෙති.,බට ගස තමා නසන්නට ම මල්/ගෙඩි දරන්නාක් මෙනි.
ඉධ භික්ඛවෙ එකච්චො පාණාතිපාතී හොති.,"මහණෙනි, මෙහි ඇතැමෙක් සතුන් මරන්නෙක් වෙයි."
තතියම්පි ධම්මං සරණං ගච්ඡාමි,තුන්වෙනුවත් දහම් සරණයෙමි
යම්පායං ඛිප්පා ඉමිනා පණීතා.,අවබෝධය වහා සිදුවීම නිසා ප්‍රණීත වේ.
පජාපතිස්මිං න මඤ්ඤති,මාරයා ආශ්‍රයකොට තමා පිහිටියේයයි නොහඟින්නාහ
"ඉමානි ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වෙ දානානි.","මහණෙනි, මේ දාන දෙකයි."
මනසානාවිලො සියා,සිත් අවුල් නොවිය යුතුය
පුරිසො ආගච්ඡෙය්‍ය ලාඛං වා හලිද්දිං වා නීලං වා.,"පුරුෂයෙක් ලාකිරි, කහ, නිල් හෝ මදටිය පාට (වර්ණක) ගෙන එන්නේය"
"චිත්තං, භික්ඛවෙ, භාවිතං බහුලීකතං සුඛාධිවහං හොතීති","මහණෙනි, සිත වඩන ලද්දේ පුරුදු කරණ ලද්දේ සැප පමුණුවන්නේ වේ."
වෙවිච්ඡා පමාදා නප්පකාසති,මසුරුකම හා පමාදයෙන් නොපෙනේ
යතො තත්ථ විමුච්චති,එතැනින් ඔහු මිදෙයි
‘ඉදම්පි ඛො ඨානං දුද්දසං යදිදං - සබ්බසඞ්ඛාරසමථො සබ්බූපධිපටිනිස්සග්ගො තණ්හාක්ඛයො විරාගො නිරොධො නිබ්බානං.’,"""සියලු සංස්කාරයන්ගේ සංසිඳීම වූ, සියලු උපධීන්ගෙන් මිදීම වූ, තෘෂ්ණාව නැතිවීම වූ, නිවන දැකගැනීමද ඔවුන්ට ඉතා අපහසුය."""
එතදරියානමුත්තමං,එය ආර්යයන්ගේ උතුම් දෙයකි
"ඛීණා ජාති, වුසිතං බ්‍රහ්මචරියං, කතං කරණීයං.","ඉපදීම ක්ෂය විය, බ්‍රහ්මචර්යාව වැස නිමවන ලදී, කළ යුත්ත කරන ලදී."
අත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං . පජානාති,මා තුළ (එම බෝධි අංගය) ඇතැයි දැනගනී
යො ඔගහණෙ ථම්භොරිවාභිජායති,තොටකණුවක් මෙන් ස්ථිරව සිටින්නේ
නෙසාහං කිඤ්චි නානාකරණං පස්සාමීති.,"මහණෙනි, මම කිසිදු වෙනසක් නොදකිමි."
ආලොකජාතා විය මෙ එසා දිසා,මේ දිශාව මට ආලෝකවත් වූවාක් මෙන් පෙනේ
එතෙ පධානා චත්තාරො දෙසිතාදිච්චබන්ධුනා.,මේ ප්‍රධාන වීර්ය හතර බුදුන් වහන්සේ වදාළ සේක.
වණ්ණපොක්ඛරතාය වා,හොඳ වර්ණයක් ඇති නිසා පමණින්
ඒකංසෙනාහං කරණීයං වදාමි කායසුචරිතං.,"කායික, වාචසික සහ මානසික සුචරිතයන් අනිවාර්යයෙන්ම කළ යුතු බව බුදුරදුන් වදාළහ."
බහිද්ධා කථං අපනාමෙමි,(චෝදනා කළ විට) කතාව පිටතට හරවන්නෙක් වෙම්ද
සද්ධො සීලවා හොති.,ශ්‍රද්ධාවන්ත සහ සිල්වත් වූ.
තෙ තාදිසෙ පූජයතො,එවැනි අයට පූජා කරන කෙනාගේ
ඉදමවොච භගවා.,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළ සේක.
"අට්ඨානමෙතං, භික්ඛවෙ, අනවකාසො යං ඉත්ථී අරහං අස්ස සම්මාසම්බුද්ධො.","මහණෙනි, ස්ත්‍රියක් තොම අර්හත්වූ සම්‍යක් සම්බුදුවරයෙක් වේය යන මේ කාරණයක් වේද, ඒ හේතුරහිතයයි. ප්‍රත්‍යය රහිතයි"
කම්මනිබන්ධනා සත්තා,සත්වයෝ කර්මයට බැඳී
අත්තා හවෙ ජිතං සෙය්‍යො,තමන් ජයගැනීම උතුම්ය
අප්පමත්තකං ඛො පනෙතං භික්ඛවෙ ඔරමත්තකං සීලමත්තකං යෙන පුථුජ්ජනො තථාගතස්ස වණ්ණං වදමානො වදෙය්‍ය,මහණෙනි තථාගතයන්ගේ ගුණ කියන්නාවූ කෙලෙස් සහිත ජනයා යම් කරුණකින් එය කියානම් එය ස්වල්ප මාත්‍රයකි ලාමක මාත්‍රයකි ශීල මාත්‍රයෙකි
අට්ඨිකසඤ්ඤං පුළවකසඤ්ඤං විනීලකසඤ්ඤං.,"ඇටසැකිලි, පණුවන් ගැසූ හා නිල් වූ සිරුරු සංඥාවන්ය."
එතමාදීනවං ඤත්වා තණ්හං දුක්ඛස්ස සම්භවං,මෙම දෝෂය දැන තණ්හාව දුක්ඛයේ උපත බව දැනගනී
එවං චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි,ඔහුගේ සිත තුළ මෙවන් අදහසක් උපන්නා
න ඛො එත්ථ කිඤ්චි ඛාදනීයං වා භොජනීයං වා භාජීයති,මෙහි කෑම හෝ බීම බෙදන දෙයක් නැති බව ඔහු තේරුම් ගත්තේය
අසන්තසන්නිවාසඤ්ච සන්තසන්නිවාසඤ්ච දෙසෙස්සාමි.,අසත්පුරුෂයන්ගේ සහ සත්පුරුෂයන්ගේ එක්ව වාසය කිරීම පිළිබඳව දේශනා කරමි.
උපධී හි නරස්ස සොචනා න හි සො සොචති යො නිරූපධී,උපධි මනුෂ්‍යයාට ශෝකයට හේතුය උපධි නැති තැනැත්තා ශෝක නොකරයි
"තයොමෙ, ආවුසො සමිද්ධ, පුග්ගලා සන්තො සංවිජ්ජමානා ලොකස්මිං.","ඇවැත්නි සමිද්ධ, ලෝකයෙහි විද්‍යමාන වන මේ පුද්ගලයෝ තිදෙනෙක් වෙති."
යදිදං පඤ්ඤොභාසො.,එනම් ප්‍රඥා අවභාසයයි.
පඤ්හං පුට්ඨො සංසාදෙති නො විස්සජ්ජෙති ඉදමස්ස න වණ්ණස්මිං.,ප්‍රශ්න විමසූ කල පැකිලීම හා පිළිතුරු නොදීම ඔහුගේ වර්ණයෙහි අඩුවයි.
යෙ චිත්තං සංයමෙස්සන්ති,යමෙක් සිත සංවර කරයිද
අථ ඛො සො කොලියපුත්තො පටිස්සුත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි,ඉක්බිති ඒ කොලිය පුත්‍රයා එකඟ වී භග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත ගියේය
එකච්චෙ එවමාහංසු රථසිප්පං සිප්පානං අග්ග,ඇතැමෙක් කීහ ශිල්පයන්ගෙන් රථ ශිල්පය උතුම්ය
අයං ඉමෙසං ද්වින්නං පුග්ගලානං අනඞ්ගණානංයෙව සතං හීනපුරිසො අක්ඛායති,ඔහු කෙලෙස් රහිත පුද්ගලයන් දෙදෙනා අතුරෙන් පහත් පුරුෂයා යයි කියනු ලැබේ
එතෙ නිස්සජ්ජ සන්තො,මේවා හැර ශාන්තවෙයි
අබ්යාපජ්ඣාරාමො භික්ඛවෙ තථාගතො අබ්යාපජ්ඣරතො,මහණෙනි තථාගතයන් වහන්සේ අව්යාපාදයේ රස ලබන නිදුක් බව කැමති සේක
බලිබද්ධොව ජීරති,ගොනෙකු මෙන් වැඩෙයි දිරෙයි
අලීනචිත්තො අකුසීතවුත්ති,සිත හැකිලෙන්නේ නැත කම්මැළි නැත
වාතො රුක්ඛංව දුබ්බලං,ප්‍රචණ්ඩ වාතය දුර්වල වෘක්ෂය මෙන්
තෙ පරිමුච්චන්ති ජාතියා ජරාය මරණෙන සොකෙහි පරිදෙවෙහි,ඔවුහු ඉපදීමෙන්ද ජරාවෙන්ද මරණයෙන්ද ශෝකයෙන්ද වැළපීමෙන්ද මිදෙන්නාහුය
ඉධ පන භික්ඛවෙ භික්ඛු සීලෙසු පරිපූරකාරී හොති සමාධිස්මිං පරිපූරකාරී.,"මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව ශීලයෙහි සහ සමාධියෙහි සම්පූර්ණ කරන්නෙක් වෙයි."
අත්ථි ඛො නො ආවුසො සත්ථරි පසාදො,ඇවැත්නි ශාස්තෲන් වහන්සේ කෙරෙහි අපගේ පැහැදීම ඇත්තේමය
අනීඝං පස්ස ආයන්තං,දුක් නැතිව එන තැනැත්තා බලන්න
පුග්ගලො ගම්භීරො හොති ගම්භීරොභාසො.,අවබෝධයත් බාහිර සංවරයත් යන දෙකම ඇත.
අත්ථි කායොති වා පනස්ස සති පච්චුපට්ඨිතා හොති,ආශ්වාස ප්‍රශ්වාස කය පමණක් ඇත්තේය යන සිහිය එළඹ සිටියා වෙයි
යො නො ධම්මානං සුකුසලො.,ධර්මයන්හි යමෙක් ඉතා දක්ෂ ද (ඒ අපගේ ශාස්තෘවරයාය).
එවං ජාතිනිරොධං පජානාති,මෙසේ ජාතිය නැතිකිරීම දනීද
කතමං තං උපාදානං,ඒ අල්ලාගැනීම කුමක්ද
කුසලා සහිතාසහිතස්ස.,අර්ථය සහ අනර්ථය වෙන් කොට දැනීමට දක්ෂ ය.
තණ්හාභවපරික්ඛීණං තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,තෘෂ්ණාව හා භවය ක්ෂය කළ ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
පූරළාසං අරහති,යාග ද්‍රව්‍යයට සුදුසුය
ආභස්සරෙ නාභිනන්දති,ආභස්සරදෙවියන්ට සතුටු නොවන්නාහ
පදුමි පද්ම පත්තක්ඛි,පියුම් පෙති වැනි ඇස් ඇති
ආචරියභරියාති වා,ගුරුවරයාගේ බිරිය යන හඳුනාගැනීමක් නොසිදුවේ
සම්මාසම්බුද්ධස්ස තෙ පටිජානතො ඉමෙ ධම්මා අනභිසම්බුද්ධාති.,සම්බුද්ධ යැයි ප්‍රතිඥා කරන ඔබට මේ ධර්ම අවබෝධ නැතැයි (චෝදනා කරන්නෙකු නොදකිමි).
සම්මාදිට්ඨිකො හොති අවිපරීතදස්සනො.,විපරීත දර්ශන නැති සම්‍යග්දෘෂ්ටික තැනැත්තේය.
පරං වා තථත්තාය සමාදපෙස්සන්ති,අන්‍යයෙකු ඒ සඳහා සමාදන් කරවන්නේය (යොමු කරවන්නේය)
අප්පාබාධො හොති චතුන්නං ඣානානං නිකාමලාභී.,අල්ප ආබාධ ඇත්තෙකු වන අතර සතර ධ්‍යානයන් පහසුවෙන් ලබයි.
ඉච්ඡානිදානානි පරිග්ගහානි,අල්ලාගැනීම කැමැත්ත මුල්කොට ඇත
භද්දකෙන ච සීලෙන,යහපත් ශීලයෙන් එකකි
අධිමත්තකසිමානං පත්තො කායො හොති,"එවිට ඔවුන්ගේ ශරීර අතිශයින් වැහැරී, දුර්වල තත්ත්වයට පත් විය."
පරමං සන්තිං සම්පත්වා,උතුම් සන්ති ලැබේ
දුක්ඛෙ අනත්තසඤ්ඤං භාවෙති.,"දුක්වූ ස්කන්ධ පඤ්චකයෙහි අනාත්ම සංඥාව වඩාද,"
අධිවාසෙතු භගවා සුප්පවාසාය සත්ත භත්තානි සද්ධිං භික්ඛුසඞ්ඝෙන,භග්‍යවතුන් වහන්සේ භික්ඛු සංඝයා සමග ඒ බත් සත පිළිගන්නා සේක්වා
පච්ඡා සො නප්පමජ්ජති,පසුව පමා නොවන්නේ නම්
තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි,ඒ වේලාවේ මේ ප්‍රීතිවාක්‍යය ප්‍රකාශ කළ සේක
තමෙනං චක්ඛුමා පුරිසො මුඤ්චිත්වා,ඇස් ඇති පුරුෂයෙක් ඒ මල්ල ලිහා
අඤ්ඤමඤ්ඤං පාණීහිපි උපක්කමන්ති,එකිනෙකාට අතින් ද පහර දෙති
දිට්ඨී හි නං පාව,දෘෂ්ටි ඔහු වැරදියට කියයි
සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා,තෙමේම විශිෂ්ට ඥානයෙන් ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට
එවං ඵස්සනිරොධං පජානාති,ස්පර්ශය නැති කිරීම දනීද
සම්මාපටිපන්නො ආරාධකො හොති ඤායං ධම්මං කුසලන්ති.,මනාකොට පිළිපදින්නා වූ තැනැත්තා කුසල් සහගත නිවැරදි ධර්මය සම්පාදනය කර ගනී.
චත්තාරිමානි භික්ඛවෙ සුවිදූරවිදූරානි.,"මහණෙනි, ඉතා දුරවූ කරුණු සතරකි."
තමොනුදො බුද්ධො,අඳුර නසන බුදුන්
එකච්චො පුග්ගලො සාඞ්ගණොව සමානො අත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං අඞ්ගණන්ති යථාභූතං පජානාති,ඇතැම් පුද්ගලයෙක් කෙලෙස් සහිතවූයේම තමා තුළ කෙලෙස් ඇතැයි තතුසේ දනියි
බ්‍රහ්මං විහාරං තස්මිං සමයෙ භික්ඛූ විහරන්ති යදිදං මුදිතාය චෙතොවිමුත්තියා.,ඒ කාලයෙහි භික්ෂූහු මුදිතා චේතෝවිමුක්තිය නම් වූ බ්‍රහ්ම විහරණයෙන් වෙසෙති.
සබ්‍රහ්මචාරීනං පියො ච අස්සං මනාපො ච ගරු ච භාවනීයො ච,"සබ්‍රහ්මචාරීන් වහන්සේලාට ප්‍රියමනාප, ගෞරවනීය හා සැලකිය යුතු අයෙකු වීමට කැමති නම්"
"මහිච්ඡතා, භික්ඛවෙ, මහතො අනත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, මහාලෝභී බව මහත්වූ අනර්ථය පිණිස පවතී."
ඉධ භික්ඛවෙ එකච්චො පාණාතිපාතා පටිවිරතො හොති.,"මහණෙනි, මෙහි ඇතැමෙක් සතුන් මැරීමෙන් වැළකුණේ වෙයි."
න දිට්ඨියා න සුතියා සුද්ධිමාහ,දැක්මෙන් හෝ ඇසීමෙන් ශුද්ධිය නොවේ
තිබ්බරාගජාතිකො තිබ්බදොසජාතිකො.,ප්‍රකෘතියෙන් ම තද රාග සහ ද්වේෂ ඇත්තෙකි.
ය්වාස්ස පරිග්ගහො නිච්චො ධුවො සස්සතො.,"යම් දෙයක් නිත්‍ය වූ, ස්ථාවර වූ, සදාකාලික වේ නම්."
ඉධාහං භික්ඛවෙ එකච්චං පුග්ගලං පදුට්ඨචිත්තං,මහණෙනි මෙලොව ඇතැම් පුද්ගලයෙකු දූෂිත සිතක් ඇති බව මම දනිමි
චක්ඛුඤ්චාවුසො පටිච්ච රූපෙ ච උප්පජ්ජති චක්ඛුවිඤ්ඤාණං,ඇවැත්නි ඇස නිසා ද රූපය නිසා ද චක්ඛු විඤ්ඤාණය (රූපය දැනගන්නා සිත) උපදී
නාහං ක්වචනි කස්සචි කිඤ්චනතස්මිං.,මම කිසි තැනක කිසිවෙකුගේ කිසිවක් නොවෙමි.
උදකං වා වහති,ජලයෙන් විනාශ වේ
දොසස්ස මොහස්ස කොධස්ස උපනාහස්ස අභිඤ්ඤාය.,"ද්වේෂය, මෝහය, ක්‍රෝධය හා උපනාහය අභිඥා මගින් දැනගැනීමට."
තං චෙ භික්ඛු නාධිවාසෙති පජහති විනොදෙති.,"එය නොඉවසයි ද, අත්හරියි ද, දුරු කරයි ද."
අස්මීති දිට්ඨිමානානුසයං සමූහනිත්වා,මම වෙමියි යන දෘෂ්ටිය හා මානය නසා
අනුපාදාය නිබ්බුතො,ගැනීම නැති නිවුණු
අථ ඛො සම්බහුලා භික්ඛූ,ඉන් පසු බොහෝ භික්ෂූහු
ඉතො චුතා මනුස්සත්තා සග්ගං ගච්ඡන්ති දායකා,මෙලොවින් චුත වූ දායකයෝ දෙව්ලොවට යති
දක්ඛිණා දායකතො විසුජ්ඣති නො පටිග්ගාහකතො.,"දානය දායකයා නිසා පිරිසිදු වේ, ලබන්නා නිසා නොවේ."
කායදුච්චරිතං,කයින් වැරදි හැසිරීම
අරියානං උපවාදකා මිච්ඡාදිට්ඨිකා මිච්ඡාදිට්ඨිකම්මසමාදානා,ආර්යයන්ට දොස් කීවාහු මිථ්‍යාදෘෂ්ටි ගත්තාහු මිථ්‍යාදෘෂ්ටි ක්‍රියා අනුමත කළාහුය
භවථ ජාතිමරණස්ස පාරගා,ජාති මරණ ඉක්මවූ අය වන්න
අථ වා පනස්ස එවං දිට්ඨි හොති,නැතහොත් ඕහට මෙබඳු දෘෂ්ටියක් හෝ වෙයි
ඉදං වුච්චතාවුසො අකුසලං,ඇවැත්නි මේ අකුසලයයි කියනු ලැබේ
"යො ච න කුක්කුච්චායිතබ්බං කුක්කුච්චායති, යො ච කුක්කුච්චායිතබ්බං න කුක්කුච්චායති.","යමෙක් කුකුස් නොකටයුතු දෙයෙහි කුකුස් කෙරේද, යමෙක් කුකුස් කටයුත්තෙහි කුකුස් නොකෙරේද යන දෙදෙනාටයි."
පරස්ස චෙ වම්භයිතෙන හීනො,අනෙකා අවමන් කර හීන කරයි
අනභිජ්ඣාලූහමස්මි,මම අධික ලෝභ නැත්තේ වෙමි
ආයස්මා සාරිපුත්තො භගවතො අවිදූරෙ නිසින්නො හොති.,ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ බුදුරදුන්ට නුදුරුව වැඩසිටියහ.
විවාහෙ සංහරානි ච,විවාහ බඩු ද හැර
කතං ඛො තෙ ඉදං කොසිය,කොසිය ඔබ මෙය කළෙහි
නිහීනතො පස්සති සබ්බමඤ්ඤං,අනෙක් සියල්ල පහත් ලෙස දකියි
උපෙක්ඛාසහගතෙන චෙතසා එකං දිසං ඵරිත්වා විහරති,උපෙක්ෂා සහගතවූ සිතින් එක් දිශාවක් පතුරුවා වාසය කරයි
මා සමණො නො ගරූති.,මේ ශ්‍රමණයා අපගේ ගුරුය යන හැඟීමෙන් පිළිනොගන්න.
තං වාචං අප්පහාය නිරයෙ නික්ඛිත්තො හොති.,එම වචනය අත් නොහැර නරකයට වැටේ.
ඔකාසො න පඤ්ඤායති සම්මා දුක්ඛස්ස අන්තකිරියාය.,මනාව දුක් කෙළවර කිරීමට අවස්ථාවක් පෙනෙන්නට නැත.
සල්ලෙඛො නාම සුත්තන්තො ගම්භීරො සාගරූපමොති,ගැඹුරුවූ සාගරය වැනිවූ මේ සූත්‍රාන්තය සල්ලෙඛ නම් වන්නේය
සම්ඵප්පලාපා පටිවිරතො.,හිස් බස් දෙඩීමෙන් වැළකුණු.
මයම්පි ලච්ඡාම කාලෙන කාලං මනාපිකෙ ජිව්හාය රසෙ සායිතුං,අපටද කලින් කල මනාප රස විඳින්න ලැබේවා
"නත්ථි පණ්ඩිතතො භයං, නත්ථි උපද්දො, නත්ථි උපසග්ගො.","පණ්ඩිතයා නිසා බියක් නැත, උපද්‍රවයක් නැත, උවදුරක් නැත."
මහාඅග්ගිඩාහො වුට්ඨාති.,මහා ගින්නක් හටගනියි.
සන්තං වා අජ්ඣත්තං උද්ධච්චකුක්කුච්චං,තමා තුළ ඇත්තාවූ උද්ධච්චකුක්කුච්චය (නොසන්සුන්කම හා පසුතැවිල්ල)
යඤ්ච තදුභයං පටිච්ච උප්පජ්ජති සංයොජනං,ඒ දෙදෙනාගේ (ආයතන දෙකේ) එක්වීම හේතුකොටගෙන යම් සංයෝජනයක් උපදින්නේද
න තං කම්මං කතං සාධු,එවන් කර්මය කිරීම මැනවි නොවේ
ආයස්මතො මහාකස්සපස්ස පිණ්ඩපාතපටිලාභාය,ආයස්මා මහකස්සප තෙරුන්ට පිණ්ඩපාත ලැබේවා යන්න සඳහා
කම්මාරාමො භික්ඛු පරිහානාය සංවත්තති,කර්මයට ඇලුනු භික්ෂුව පිරිහෙයි
අමුත්‍ර වා සුත්වා න ඉමෙසං අක්ඛාතා අමූසං භෙදාය,මෙතනින් අසා මොවුන්ගේ භෙදය පිණිස එතැන්හි නොකියයි
ගමනෙන ලොකස්ස අන්තො න පත්තබ්බො.,පයින් ගමන් කිරීමෙන් ලෝකයේ කෙළවරට පැමිණිය නොහැක.
තස්මා න චද්ධගූ සියා,ඒ නිසා දිගු සසර මගට නොයන්න
මා භගවන්තං සීතං,භාග්‍යවතුන් වහන්සේට සීතල නොවේවා
භිය්‍යො චිත්තං පසීදති,සිත තව පහදී
දෙවො ච සම්මාධාරං අනුප්පවෙච්ඡෙය්‍ය.,වැස්ස ද මනාකොට වසින්නේ නම්.
යෙ හි වො අරියා පරිසුද්ධමනොකම්මන්තා,යම් ආර්ය කෙනෙක් පිරිසිදු සිතිවිලි ඇත්තාහු
උපෙක්ඛං චෙතොවිමුත්තිං භාවෙති.,"උපෙක්ෂා සහගත චෙතො විමුක්තිය වඩයිද,"
අසන්තසං ජීවිතසඞ්ඛයම්හි,මරණයේදීත් නොතැතිගනී
සමණමචලො සමණපුණ්ඩරීකො සමණපදුමො සමණසුඛුමාලො.,"අචල, පුණ්ඩරීක, පදුම හා සුකුමාල යන ශ්‍රමණයෝ හතර දෙනෙකි."
හිරිමා ඔත්තප්පී හොති.,ලජ්ජාව සහ (පවට) බිය ඇති වූ.
ඡන්නා කුටි ආහිතො ගිනි,පැල සෙවී ගිනි දැල්වී ඇත
රජොජල්ලං කායෙ සන්නිචිතං හොති.,දූවිලි ශරීරයෙහි රැස්වී තිබුණි.
අග්ගි ඩහති පාවකො,ගින්නෙන් දවෙයි
උපට්ඨිතස්සතිහමස්මි,මම එළඹ සිටි සිහි ඇත්තේ වෙමි
චක්ඛුමන්තො රූපානි දක්ඛන්තීති,ඇස් ඇත්තෝ රූප දකිත්වා යනු ඒ උපමාවයි
අප්පස්සුතායං පුරිසො,අසා නොදත් පුද්ගලයා
ය්වායං තගරචන්දනං,තුවරලා සඳුන් සුවඳ වැනි
ආසෙවති භාවෙති බහුලීකරොති.,"සේවනය කරයි, වඩයි, බහුලව පුහුණු කරයි."
ද්වෙ වා තීණි වා කුලානි සන්ධාවිත්වා සංසරිත්වා දුක්ඛස්සන්තං කරොති.,කුල දෙකක් හෝ තුනක් සැරිසරා දුක් කෙළවර කරයි.
අජ්ජතග්ගෙ දානාහං ආනන්ද,ආනන්දය අද සිට මම
වෙදනාපච්චයා තණ්හා,වේදනාව හේතු කොට තෘෂ්ණාව උපදේ
ජෙගුච්ඡිස්මිං හොති.,මෙය පිළිකුල් පැවැත්මකි.
උසූයා,ඊර්ෂ්‍යාව
අඤ්ඤං විමානෙති තදෙව පාව,අනෙක් කෙනා පහත් කරන්නේ ඒම දෝෂයයි
ඉමාසං ද්වින්නං දිට්ඨීනං සමුදයඤ්ච අත්ථඞ්ගමඤ්ච අස්සාදඤ්ච ආදීනවඤ්ච නිස්සරණඤ්ච,මේ දෘෂ්ටි දෙදෙනාගේ හටගැන්මද නැතිවීමද ආශ්වාදයද ආදීනවද (දුරුකිරීම) නිදහස් වීමද
සෙඛස්ස භික්ඛවෙ භික්ඛුනො අප්පත්තමානසස්ස,මහණෙනි ශෛක්ෂ භික්ෂුවට තවම අරහත්වයට නොපැමිණි භික්ෂුවට
ජාතිනිරොධා ජරාමරණං නිරුජ්ඣන්ති,ජාති නිරෝධයෙන් ජරා මරණ නිරුද්ධ වේ
පථවිතො මා මඤ්ඤි,පෘථිවිධාතුවෙන් පිටත තමා ඇතැයි හඟී
ඩංසමකසවාතාතපසරීංසපසම්ඵස්සානං,මැසි මදුරු හුළං අව්ව සර්ප ආදී ස්පර්ශ ඉවසන්නේ වෙයි
නෙවාපිකො නිවාපං නිවපති මිගජාතානං,මුවන් ඇල්ලීමට තණ වවන තැනැත්තා (වැද්දා) මුවන්ට ආහාර පිණිස තණ වවයි.
සකිඤ්චනං පස්ස විහඤ්ඤමානං,කෙලෙස් සහිතව වෙහෙසෙන සත්වයා බලන්න
ආනාපානස්සතිං භාවෙති.,"ආශ්වාස ප්‍රශ්වාසය අරමුණුකොට උපන් සිහිය වඩාද,"
යඤ්හිස්ස භික්ඛවෙ මනින්ද්‍රියසංවරං අසංවුතස්ස විහරතො උප්පජ්ජෙය්‍යුං ආසවා විඝාතපරිළාහා,සිත සංවර කර නොගෙන වාසය කරන්නහුට වෙහෙස හා දැවිල්ල සහිත යම් කෙලෙස් උපදිද්ද
එතං යජෙථ මෙධාවී එසො යඤ්ඤො මහප්ඵලො.,"නුවණැත්තා එවැනි යාග කළ යුතුය, එය මහත්ඵල වේ."
"එවං, කුමාර, සුඛමසයිත්ථං.","කුමාරය, එසේය, සැපසේ සැතපුණෙමි."
තයො අන්තරාමලා,අභ්‍යන්තර මල තුනක් ඇත
සබ්බම්පි තං න චතුභාගමෙති,ඒ සියල්ල සතරින් කොටසටත් නොපැමිණෙයි
දොසො පහීනො,ද්වේශය පහකළ පුද්ගලයා
කතමා ච භික්ඛවෙ අනුපාදිසෙසා නිබ්බානධාතු,මහණෙනි අනුපාදිශෙෂ නිවන ධාතුව කුමක්ද
පරෙසං භාසතෙ පියං,අනුන්ට ප්‍රිය ලෙස කියයි
ඉමානි ඛො භික්ඛවෙ තීණි මොනෙය්‍යානීති.,"මහණෙනි, මේ වනාහි මෞනෙය්‍ය ධර්ම තුනයි."
යාව බ්‍රහ්මලොකාපි,බ්‍රහ්ම ලෝකය දක්වාම
යස්සං පරිසායං භික්ඛූ භණ්ඩනජාතා විවාදාපන්නා.,යම් පිරිසක භික්ෂූහු දබර කරමින් සහ විවාදයට පැමිණ වෙසෙත්ද.
ඵස්සසමුදයඤ්ච පජානාති,ස්පර්ශයාගේ හටගැන්මත් දනීද
භූතෙ භූතතො අභිඤ්ඤාය භූතෙ මා මඤ්ඤි,භූතයන් භූතයන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන භූතයන් තමා වශයෙන් හඟියි
දජ්ජා අප්පම්පි යාචිතො,ඉල්ලුවොත් ටිකක් හරි දෙන්න
එවමෙවං ඛො භික්ඛවෙ සන්ති අධිචිත්තමනුයුත්තස්ස භික්ඛුනො ඔළාරිකා උපක්කිලෙසා.,"මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම අධිචිත්තයෙහි යෙදෙන භික්ෂුවට රළු උපක්ලේශයෝ ඇත්තාහ."
අවිසටෙ සති,නොපැතිරී පවතී
මක්ඛො ච පළාසො ච.,ගුණමකු බව සහ අනුන් යටපත් කිරීමයි.
වෙදනාසු වෙදනානුපස්සී විහරති.,"වේදනාවන් කෙරෙහි වේදනාවන් අනුව බලමින් වාසය කෙරේද,"
එසෙවන්තො විචිකිච්ඡානුසයානං,එයම විචිකිච්ඡානුසයයන්ගේ (සැඟවී ඇති සැකයේ) කෙළවර වන්නේය
අපඤ්ඤත්තෙ පඤ්ඤත්තං.,නොපැනවූ දෙය පැනවීම පනවන ලදී.
ඉදමවොචායස්මා මහාමොග්ගල්ලානො,ආයුෂ්මත් මහා මොග්ගල්ලාන ස්ථවිරයන් වහන්සේ මෙය වදාළහ
ස වන්තදොසො මෙධාවී,ඒ ප්‍රඥාවන්තයා දෝෂ ඉවත් කළ කෙනා
තයො ධම්මා පරිහානාය සංවත්තන්ති,මෙම කරුණු තුන පිරිහීමට හේතු වේ
ඉදමස්ස වණ්ණස්මිං වදාමි.,මෙය ඔහුගේ වර්ණය (අලංකාරය) යැයි පවසමි.
අප්පමාදම්හි පණ්ඩිතා,නුවණැත්තෝ නොපමාබවෙහි පිහිටෙති
ඉච්ඡං භවනමත්තනො,පිහිටක් සොයන මම
කායස්ස භෙදා,ශරීරය බිඳීමෙන් පසු
දෙසිතො උපරිභාගපරියායො,උපරිභාව පරියාය (උසස් බවට යාමේ ක්‍රමය) දේශනා කරන ලදී
අත්තසඤ්චෙතනාහෙතු චුති හොති.,තමාගේ සිතුවිලි හේතුවෙන් චුත වීම (මරණය) වෙයි.
එතදග්ගං යදිදං අග්ගවතී පරිසාති.,මේ පිරිස් දෙක අතරින් උතුම් පුද්ගලයන් සිටින පිරිසම ශ්‍රේෂ්ඨ වන්නේය.
තාදිසො හොමි යාදිසා සාරිපුත්තමොග්ගල්ලානා.,සාරිපුත්ත මොග්ගල්ලාන දෙනම මෙන් මම ද වෙම්වා.
"නො චෙදං බාලො දුච්චින්තිතචින්තී ච අභවිස්ස දුබ්භාසිතභාසී ච දුක්කටකම්මකාරී ච, කෙන නං පණ්ඩිතා ජානෙය්‍යුං - ‘බාලො අයං භවං අසප්පුරිසො’ති?","ඉදින් බාලයා නපුරු දේ සිතන්නෙක්, පවසන්නෙක්, කරන්නෙක් නොවූයේ නම්, 'මේ පින්වතා බාලයෙකි, අසත්පුරුෂයෙකි' කියා පණ්ඩිතයෝ කෙසේ දැනගනිත්ද?"
"ඉධ, භික්ඛවෙ, එකච්චස්ස පුග්ගලස්ස තථාරූපං චක්ඛු න හොති.","මහණෙනි, මෙලොව ඇතැම් පුද්ගලයෙකුට එවැනි ඇසක් නැත."
මොහක්ඛයං අනුප්පත්තො,මෝහය නැති වීම ලබා ඇත
අහිරිකෙන ච අනොත්තප්පෙන ච.,පවට ලැජ්ජා නැති බවින් හා පවට බිය නැති බවින්.
කො නු ඛො හෙතු. යෙනෙතරහි මනුස්සානං ඛයො හොති.,මේ කාලයෙහි මිනිසුන්ගේ ක්ෂය වීමක් වීමට හේතුව කුමක්ද?
ඉත්ථත්තං න ආගච්ඡති,මෙම ලෝකයට නොඑයි
අයමෙව අරියො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො තණ්හානිරොධගාමිනී පටිපදා,මේ ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයම තණ්හාව නැති කිරීමට පමුණුවන ප්‍රතිපදාවයි
තෙ අවිද්දසුනො තෙ අනුරුද්ධප්පටිවිරුද්ධා තෙ පපඤ්චාරාමා පපඤ්චරතිනො,ඔවුහු මෝඩයෝය (නුවණ නැත්තෝය) ඇලීම් හා ගැටීම් ඇත්තෝය ප්‍රමාදයෙහි ඇලී සිටින්නෝය
සතඤ්ච ගන්ධො පටිවාතමෙති,සත්පුරුෂයන්ගේ ගුණ සුවඳ උඩු සුළඟට යයි
සච්චමනා වදන්ති,සැබෑ යයි සිතා කතාකරති
උපධිඤ්හි පටිච්ච දුක්ඛමිදං සම්භොති,උපධි නිසාම මේ දුක හටගනී
අස්සද්ධස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සද්ධා හොති පරිනිබ්බානාය,ශ්‍රද්ධා නැති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස ශ්‍රද්ධාව ඇත්තේය
අත්තනා මරණධම්මො සමානො.,තමන් මැරෙන ස්වභාවයේ ඉඳගෙන.
"චිත්තං, භික්ඛවෙ, දන්තං මහතො අත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, සිත දමනය කරණ ලද්දේ මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතී."
කතමො නාමරූපනිරොධො,නාමරූපයන්ගේ නැතිකිරීම කවරේද
ගිහිබ්‍යඤ්ජනානි ඔරොපයිත්වා,ගිහි ලකුණු අත්හැර
ධීරො ච දානං අනුමොදමානො,ධීරයෝ දානය අනුමෝදන් වෙති
උපාදානනිරොධඤ්ච පජානාති,උපාදාන නැති කිරීම දනීද
නජ්ජා නෙරඤ්ජරාය තීරෙ බොධිරුක්ඛමූලෙ පඨමාභිසම්බුද්ධො,නෙරඤ්ජරා ගඟ තීරයෙහි බෝධි රුක් මුල ප්‍රථම සම්‍යක් සම්බුද්ධවූ කාලයේ වැඩ සිටිසේක
අනුත්තරං වා චිත්තං,උත්තරීතර සිත (රූපාවචර අරූපාවචර සිත)
අද්ධා පසංසාම සහායසම්පදං,හොඳ සහචරයෙකු ලැබීම වර්ණනා කරමි
වෙදගූ,වේද දත්
යස්සාලයා න විජ්ජන්ති අඤ්ඤාය අකථංකථී,තෘෂ්ණා නැති දැනගත් සැක නැති කෙනා
ධම්මං විභජති,ධර්මය විස්තර කරයි
වුත්තං ඛො පනෙතං භගවතා ධම්මදායාදා මෙ භික්ඛවෙ භවථ මා ආමිසදායාදාති,මහණෙනි ධර්මය දායාදකොට ඇත්තෝ වව් ආමිසය දායාදකොට ඇත්තෝ නොවව් යයි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින්ම වදාරන ලදී
දිට්ඨං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,දිට්ඨයට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැති කිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි
චතුත්ථො චෙතොඛිලො අප්පහීනො හොති,මෙය පහ නොකරන ලද සිව්වන චේතෝඛිලය වෙයි
"නදිඤ්ච සන්දන්තිං සෙතකං සුපතිත්ථං රමණීයං, සමන්තා ච ගොචරගාමං.","එසේම, ගලා බසිනා සුදු වැලිතලාවෙන් යුත්, මනා තොටුපොළවල් සහිත රමණීය වූ නදියක් ද, හාත්පස ගොදුරු ගම් (පිඬු සිඟා වැඩීමට සුදුසු ගම්) ද දුටුවෙමි."
සෙඛො සාවකො පාටිපදො,තවත් ශ්‍රාවකයෙක් මාර්ගයේ යයි
එවං වුත්තෙ තෙ භික්ඛූ භගවන්තං එතදවොචුං,මෙසේ ඇසූ කල ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මේ කාරණය දැන්නුවෝය
ඉමා ඛො භික්ඛවෙ තිස්සො සික්ඛාති.,"මහණෙනි, මේ වනාහි ශික්ෂාවෝ තිදෙන වෙති."
කාළසිලායං උබ්භට්ඨකා හොන්ති,කලුගල් තලාවෙහි (හිඳගන්නේ නැතිව) උඩුකුරුව සිටියාහු
තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා මහාකස්සපො පිප්පලිගුහායං විහරති,එම වේලාවේ ආයුෂ්මත් මහාකාශ්‍යප තෙරුන් වහන්සේ පිප්ඵලි ගුහාවේ වාසය කරති
පාණාතිපාතෙ ච සමනුඤ්ඤො හොති.,සතුන් මැරීම අනුමෝදන් වෙයි.
සත්තා පූතිමච්ඡෙ වා ජායන්ති.,සත්ත්වයෝ කුණු මසෙහි උපදිති.
අයං දුක්ඛසමුදයොති නප්පජානාති.,මේ දුක්ඛ සමුදය යැයි නිවැරදිව නොදනියි.
සාකච්ඡා ච සමාපජ්ජිතපුබ්බා,සාකච්ඡාවට පැමිණි පරිදිද
ඉති සඞ්ඛාරානං අත්ථඞ්ගමො,මේ සංස්කාර විනාශයයි
ආකිඤ්චඤ්ඤායතනතො මඤ්ඤති,ආකිඤ්චඤ්ඤායතන වැසි දෙවියන් කෙරෙන් පිටත ඔවුන් ඇසුරුකොට නිත්‍ය ආත්මය ඇතැයි හඟියි
හොති තථාගතො පරං මරණා ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤන්ති,තථාගතයා මරණින් පසු ඇත මේම සත්‍යය අනිත්වාද බොරුය කියති
විවිච්චෙව කාමෙහි විවිච්ච අකුසලෙහි,කාමයන්ගෙන් හා අකුසල ධර්මයන්ගෙන් වෙන්ව
ධම්මෙ අවෙච්චප්පසාදෙන සමන්නාගතො හොති,ධර්මයෙහි නොසෙල්වෙන පැහැදීමෙන් යුක්තවූයේ වෙයි
ඉමෙසං මහානාම තිණ්ණං සත්ථාරානං එකා නිට්ඨා උදාහු පුථු නිට්ඨාති?,"මහානාමය, මේ ශාස්තෲවරුන් තිදෙනාගේ නිෂ්ඨාව එකක් ද නැතහොත් වෙනස් ද?"
යදා කප්පො සංවට්ටති.,යම් කලෙක කල්පය විනාශ වී යයිද.
තිබ්බො නො ඡන්දො භවිස්සති අධිසීලසික්ඛාසමාදානෙ.,අධි ශීල ශික්ෂා සමාදානයෙහි අපගේ දැඩි කැමැත්ත වන්නේය.
ආපං ආපතො සඤ්ජානාති,ආපොධාතුව ආපොධාතුව වශයෙන් හඟියි
භවාභවෙ වීතතණ්හං සඤ්ඤා නානුසෙන්තීති,කුඩා මහත් භවයන් කෙරෙහි තණ්හාව පහවී ඇති හෙයින් කෙලෙස් හැඟීම් (අනුශය) නොපවත්නාහු ද
ඉධ මෙ භන්තෙ කොචිදෙව අත්ථො රඤ්ඤෙ පසෙනදිම්හි කොසලෙ පටිබද්ධො,ස්වාමීනි මට ඇති කිසියම් කාරණයක් පසේනදි කොසල් රජුට සම්බන්ධව ඇත
"ඉධ, භික්ඛවෙ, එකච්චො පුග්ගලො සබ්‍යාබජ්ඣං කායසඞ්ඛාරං අභිසඞ්ඛරොති, සබ්‍යාබජ්ඣං වචීසඞ්ඛාරං අභිසඞ්ඛරොති, සබ්‍යාබජ්ඣං මනොසඞ්ඛාරං අභිසඞ්ඛරොති.","මහණෙනි, මෙලොව ඇතැම් පුද්ගලයෙක් දුක් සහිත කාය කර්මය රැස් කරයි, දුක් සහිත වාක් කර්මය රැස් කරයි, දුක් සහිත මනෝ කර්මය රැස් කරයි."
තෙන භික්ඛවෙ භික්ඛුනා සඞ්ඛාපි තම්හා වනපත්ථා පක්කමිතබ්බං න වත්ථබ්බං,මහණෙනි ඒ භික්ෂුව විසින් ද (එය) සලකා ඒ වන සෙනසුන හැර යා යුතුයි එහි නොවිසිය යුතුයි
චිත්තසඞ්ඛාරො,මනො සංඛාරය (සිතින් කරන කර්ම)
පටිසම්මොදතු භන්තෙ භගවා ආගන්තුකෙහි භික්ඛූහි,ස්වාමිනී භග්‍යවතුන් වහන්සේ ඔවුන් සමග පිළිසඳර කරන්න
විඤ්ඤාණස්ස නිරොධෙන තණ්හාක්ඛයවිමුත්තිනො.,තෘෂ්ණාව ක්ෂය වී මිදුණා වූ තැනැත්තාගේ විඤ්ඤාණය නිරුද්ධ වීමෙන්.
"ද්වෙමානි, භික්ඛවෙ, වෙපුල්ලානි.","මහණෙනි, මේ මහත් බවවල් දෙකකි."
විඤ්ඤූ නරො සෙරිතං පෙක්ඛමානො,නිදහස දකිනා නුවණැති මිනිසා
බ්‍රහ්මං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,බ්‍රහ්මයාට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැතිකිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි
අහිං දණ්ඩෙන හනන්තෙ,ගැරඬියෙකුට දණ්ඩෙන් හිංසා කරන බව දුටු සේක
උපසඞ්කමිත්වා භගවතො අවිදූරෙ තික්ඛත්තුං අක්කුලො පක්කුලොති අක්කුලපක්කුලිකං අකාසි,පැමිණ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට නුදුරෙහි තුන් වරක් අක්කුල පක්කුල යන හඬ නැඟීය
අග්ගප්පත්තො පමොදති,ශ්‍රේෂ්ඨත්වයට පැමිණ සතුටු වෙයි
අප්පම්පි චෙ සංහිත භාසමානො,අල්පවූද බුද්ධ වචනය කියුවත්
"යෙසං කායගතාසති පරිහීනා, අමතං තෙසං පරිහීනං.","යමෙකුගේ කායගතාසතිය පිරිහුණිද, ඔහුගේ නිර්වාණය පිරිහුණේය."
"අපි ච ඛො එවංදිට්ඨිකා අහෙසුං - සස්සතො ලොකො ඉතිපි, අසස්සතො ලොකො ඉතිපි.","එසේ වුවත් ඔවුහු ලෝකය සදාකාලිකද, අන්තයක් ඇද්ද, පණ සහ කය එකක්ද වැනි දෘෂ්ටිවල පැටලී සිටියහ."
චාමරා වීතිපතන්ති,සෙමෙර සලති
න භරති,පෝෂණය නොකරයි
කතමො සළායතනසමුදයො,සය ආයතනයන්ගේ හටගැන්ම කවරේද
"ඉමානි ඛො, භික්ඛවෙ, තීණි අසඞ්ඛතස්ස අසඞ්ඛතලක්ඛණානීති.","මහණෙනි, මේ අසංඛතයාගේ අසංඛත ලක්ෂණ තුන වෙයි."
අනිස්සිතො ච විහරති,තෘෂ්ණා දෘෂ්ටි දෙදෙනා ආශ්‍රයකොට නොගෙන වාසය කරන්නේය
සුත්වාන වාක්‍යං ඵරුසං උදීරිතං,පරුෂ වචන ඇසුවත්
ඉට්ඨං කන්තං පියං මනාපං විපාකං පච්චනුභූතං,මම කැමති ප්රිය මනාප විපාක අත්විඳිමි
යන්තසන්තං පදං අභිසමෙච්ච,ශාන්ත පදය නිවණ අවබෝධ කරගැනීම පිණිස
සද්ධම්මස්ස සම්මොසාය අන්තරධානාය.,සද්ධර්මය අමතක වීමට සහ අතුරුදහන් වීමට (හේතු වේ).
දුක්ඛනිරොධෙ අඤ්ඤාණං,දුක නැතිකිරීම පිළිබඳ යම් නොදැන්මක් වේද
එතමහං බ්‍රාහ්මණ අනත්තුක්කංසකතං අපරවම්භිතං අත්තනි සම්පස්සමානො,බ්‍රාහ්මණය මේ තමා උසස්කොට සිතීම දුරුකළ බව තමා කෙරෙහි දක්නාවූ මම
එතෙ ච සඞ්ගහා නාස්සු.,මෙම සංග්‍රහ වස්තූන් (ලෝකයේ) නොවන්නේ නම්.
සතො,සිහි ඇතිව
මිච්ඡාකම්මන්තස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සම්මාකම්මන්තො හොති පරික්කමනාය,වැරදි කර්මාන්ත ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට හරි කර්මාන්තය ඇත්තේය
බාහිරං අඞ්ගන්ති කරිත්වා,බාහිර කරුණක් ලෙස ගනිමින්
යො වෙ අනරහං සන්තො,රහත් නොවී
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ වලාහකා.,"මහණෙනි, වලාකුළු වර්ග සතරකි."
භබ්බා තෙ අන්තකිරියාය,දුක අවසන් කිරීමට සුදුසු
තත්‍රස්ස පල්ලඞ්කො. උභතො ලොහිතකූපධානො; තෙලප්පදීපො චෙත්ථ ඣායෙය්‍ය.,"එහි උසස් ඇතිරිලි හා දෙපස රතු කොට්ට ඇති යහනක් ඇත්නම්, තෙල් පහන් දැල්වෙන්නේ නම්."
පෙර ක්ලෙශ තිබුණද දැන් නැත,පෙර රාග ද්වේෂ මෝහ ආදී ක්ලෙශ තිබුණත් දැන් නැත
අත්තනො අනෙකෙ පාපකෙ අකුසලෙ ධම්මෙ පහීනෙ පච්චවෙක්ඛමානො,තමන්ගේ නොඑක් පාප අකුසල ධර්ම ප්‍රහීන වූ බව ප්‍රත්‍යවේක්ෂා කරමින්
බ්‍රහ්මං බ්‍රහ්මතො අභිඤ්ඤාය බ්‍රහ්මං මා මඤ්ඤි,බ්‍රහ්මයා බ්‍රහ්මයා වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන බ්‍රහ්මයා තමා වශයෙන් හඟියි
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යො එවං මහතො අත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, අප්පිච්ඡතා.","මහණෙනි, යම්සේ අලෝභී බව මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතීද, මහණෙනි, මේ බඳුවූ අන් එක ධර්මයකුදු මම නොම දකිමි."
වීතතණ්හො පුරා භෙදා,ශරීර බිඳීමට පෙර තණ්හාව නැති කරයි
අට්ඨිකසඞ්ඛලිකං සමංසලොහිතං න්හාරුසම්බන්ධං,ලේ මස් සහිතවූ නහරවලින් බැඳුනාවූ ඇටසැකිල්ලක්වූ
ද්වීහි භික්ඛවෙ ධම්මෙහි සමන්නාගතො භික්ඛු දිට්ඨෙව ධම්මෙ දුක්ඛං විහරති,මහණෙනි ධර්ම දෙකකින් යුත් භික්ෂුව මේ ජීවිතයේම දුක්වෙන් වාසය කරයි
අත්තනො කඞ්ඛාවිතරණවිසුද්ධිං පච්චවෙක්ඛමානො,තමාගේ සැක ඉක්මවීමේ පිරිසිදු බව සිහිකරමින්
උපච්චගා සබ්බභවානි තාදී,සියලු භවයන් ඉක්මවූ තාදී උතුමෙක් වෙයි
දුප්පඤ්ඤස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස පඤ්ඤාසම්පදා හොති පරික්කමනාය,ප්‍රඥා නැති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට ප්‍රඥාසම්පත්තිය ඇත්තේය
අසිතො ඉසි අද්දස,අසිත තවුසා එය දුටුවේය
තෙජතො න මඤ්ඤති,තෙජොධාතුව ඇසුරුකොට ඉන් පිටත තමා ඇතැයි නොහඟියි
අනභිජ්ඣාය සමාදපෙති.,ලෝභ රහිත බවෙහි අනුන් සමාදන් කරවයි.
සනිදානා උප්පජ්ජන්ති පාපකා අකුසලා ධම්මා.,පාපී අකුසල් දහම් හටගන්නේ නිදානයක් හෙවත් මුලක් ඇතිවය.
පටිසඞ්ඛා යොනිසො සෙනාසනං පටිසෙවති,නුවණින් සලකා සේනාසන සේවනය කරයි
න හොති ඡන්දො වා වායාමො වා ඉදං වා කරණීයං.,සියල්ල කලින් තීරණය වී ඇත්නම් යමක් කිරීමට උත්සාහයක් අවශ්‍ය නොවේ.
අත්ථි ච මෙ අයං පිණ්ඩපාතො අතිරෙකධම්මො ඡඩ්ඩනීයධම්මො,ඉතිරිවූ ඉවත දැමිය යුතුවූ මේ ආහාරයද ඇත
කතමෙ ච භික්ඛවෙ ධම්මා න මනසිකරණීයා,මහණෙනි මෙනෙහි නොකළයුතු ධර්ම කවරහුද
සාවත්ථියා තෙ මනුස්සෙ,සැවැත්හි ඒ මනුෂ්‍යයන්
වායතො මඤ්ඤති,වායොධාතුවෙන් පිටත නිත්‍ය ආත්මය පිහිටියේයයි හඟියි
ඵස්සනිදානං සාතං අසාතං,සැප දුක ස්පර්ශය මුල්කොට උපදිනේය
අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තා විහරන්ති.,ඔවුහු එකිනෙකාට මුඛ නමැති ආයුධවලින් ඇන ගනිමින් වාසය කරති.
භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ එක පැත්තක හුන්නාහු.
මෙත්තාසහගතෙන චෙතසා සබ්බාවන්තං ලොකං ඵරිත්වා විහරාමි.,මෛත්‍රී සහගත සිතින් මුළු ලෝකයම පතුරුවා වාසය කරමි.
පරෙ මිච්ඡාවායාමා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ සම්මාවායාමා භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ වැරදි උත්සාහ ඇත්තෝ වන්නාහුය අපි හරි උත්සාහ ඇත්තෝ වන්නෙමුයි
කොධනො ආනන්ද මාතුගාමො.,"ආනන්දය, ස්ත්‍රිය ක්‍රෝධ කරන ස්වභාවය ඇත්තියකි."
අපරිජානං,පිරිසිඳ නොදැන
කාමභොගිනො සත්තා,සත්වයෝ කාම භෝග විඳිති
අභිඤ්ඤෙය්‍යං,දතයුතු දෙය
උච්චාසයන-මහාසයනා වෙරමණී-සික්ඛාපදං සමාදියාමි,උස් ආසන මහා ආසනයන්ගෙන් වැළැක්මවූ සිල්පදය මැනවින් ගනිමි
සුසුඛං වත ජීවාම,අපි ඇත්තටම සුවසේ ජීවත්වෙමු
ඉධ භික්ඛවෙ එකච්චො පාණාතිපාතී හොති. සම්ඵප්පලාපී හොති.,"මහණෙනි, මෙහි ඇතැමෙක් සතුන් මරන්නෙක්, සොරකම් කරන්නෙක්, බොරු කියන්නෙක් ආදී වෙයි."
න්හායිත්වා ච පිවිත්වා ච,නා වැලඳගෙන හා පානය කොට
ආමිසිද්ධි ච ධම්මිද්ධි ච.,ආමිස සමෘද්ධිය සහ ධර්ම සමෘද්ධියයි.
වාදකාමා පරිසං විගය්හ,වාද කැමතිව පිරිසට පිවිසෙති
තස්මා හි නෙ නමස්සෙය්‍ය සක්කරෙය්‍ය ච පණ්ඩිතො.,"එහෙයින් පණ්ඩිතයා මවුපියන්ට වැඳිය යුතුය, සත්කාර කළ යුතුය."
නත්ථි පාපං අකාරිය,නොකළ හැකි පාපයක් නැත
ඔරම්භාගියානි සංයොජනානි.,කාම ලෝකයෙහි බැඳ තබන සංයෝජනයෝ ය.
ධම්මානුස්සතිං භාවෙති.,"දහම් ගුණ අරමුණුකොට උපන් සිහිය වඩාද,"
"සන්තුට්ඨස්ස, භික්ඛවෙ, අනුප්පන්නා චෙව කුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච අකුසලා ධම්මා පරිහායන්තීති.","මහණෙනි, ලදදෙයින් සතුටු වන්නා තුළ නූපන් කුශලධර්මයෝත් උපදිත්, උපන්නාවූ අකුශලධර්මයෝත් පිරිහෙත්."
දුතියම්පි බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමි,දෙවනුවත් බුදුන් සරණයෙමි
ඉමං මෙ නිවාපං මිගජාතා අනුපඛජ්ජ මුච්ඡිතා භොජනානි භුඤ්ජිස්සන්ති,"මා වැපිරූ මේ තණකොළ කෑමට මුවන් පැමිණ, එහි මුසපත් වී (කෑදරව) අනුභව කරනු ඇත."
කොධො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා කොධං චිත්තස්ස උපක්කිලෙසං පජහති,ක්‍රෝධය හිත කෙලෙසන්නකැයි මෙසේ දැන හිත කෙලෙසන ක්‍රෝධය දුරු කරයි
ඉතිහ තෙ උභො ආචරියන්තෙවාසී අඤ්ඤමඤ්ඤස්ස උජුවිපච්චනීකවාදා භගවන්තං පිට්ඨිතො පිට්ඨිතො අනුබන්ධා හොන්ති භික්ඛුසඞ්ඝඤ්ච,මෙසේ මේ කරුණෙහි ඒ ඇදුරු අතවැසි දෙදෙන ඔවුනොවුන් අතර සම්පූර්ණයෙන් විරුද්ධ කථා ඇත්තාහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේද භික්ෂු සංඝයාගේද පසුපස්සේම ලුහුබැන්දෝය
සා නිට්ඨා පපඤ්චාරාමස්ස පපඤ්චරතිනො උදාහු නිප්පපඤ්චාරාමස්ස නිප්පපඤ්චරතිනො,ඒ කෙළවර ප්‍රමාද වීමෙහි ඇලුණහුටද නොහොත් ප්‍රමාද නොවූවහුටද
අසුචිනා කායකම්මෙන අසුචිනා වචීකම්මෙන අසුචිනා මනොකම්මෙන.,අපිරිසිදු වූ කාය කර්මය වාක් කර්මය හා මනෝ කර්මයයි.
පඤ්ඤානිරොධිකො විඝාතපක්ඛිකො අනිබ්බානසංවත්තනිකො,"ප්‍රඥාව වළක්වන්නකි, විනාශය පිණිස පවතින්නකි, නිවන පිණිස හේතු නොවන්නකි"
පස්සාමි ලොකෙ පරිඵන්දමානං,ලෝකයේ සත්වයන් සැලෙන බව දකිමි
ස්වෙව ගබ්භීනි හොන්තු.,හෙටම ගැබ් ගනිත්වා.
කං මග්ගජිනං වදන්ති බුද්ධා,බුදුහු කවුරු මාර්ගජින කියතිද
එකං සමයං භගවා වජ්ජීසු විහරති භණ්ඩගාමෙ.,එක් සමයක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වජ්ජී ජනපදයෙහි භණ්ඩගාම ගමෙහි වාසය කළ සේක.
පීඨං තෙ වෙළුරියමයං උළාරං,වෙළුරිය රන්වන් උතුම් පුටුව
අහම්පි තං එවමෙවං බ්‍යාකරෙය්‍යං,මම ද එය (විස්තර කරන්නේ නම්) ඒ ආකාරයෙන්ම විස්තර කරන්නෙමි
පඤ්චමො චෙතසොවිනිබන්ධො අසමුච්ඡින්නො හොති,මෙය මුලිනුපුටා නොදැමූ පස්වන සිතේ බැම්ම වෙයි
"කො නාමො ආයස්මා, කථඤ්ච පනායස්මන්තං සබ්‍රහ්මචාරී ජානන්තීති?",(පුණ්ණ හිමි): ඔබවහන්සේගේ නම කුමක්ද? සබ්‍රහ්මචාරීන් ඔබවහන්සේව හඳුන්වන්නේ කෙසේද?
අයං දුක්ඛසමුදයොති යථාභූතං නප්පජානන්ති.,මෙය දුකේ හටගැනීම යැයි ඇති සැටියෙන් අවබෝධ නොකරති.
සුවණ්ණච්ඡදනං නාවං,රන් සෙවෙලි කළ නැව
අථ ඛො අජකලාපකො යක්ඛො භගවතො භයං ඡම්භිතත්තං ලොමහංසං උප්පාදෙතුකාමො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි,ඉක්බිති අජකලාපක යක්ඛයා බිය තැතිගැන්ම ලොමු දැහැගැන්ම උපදවනු කැමැත්තෙන් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත පැමිණියේය
යොනිසො ච මනසිකාරං අයොනිසො ච මනසිකාරං,නුවණින් මෙනෙහිකිරීමත් නුනුවණින් මෙනෙහි කිරීමත් යන දෙකය
සප්පතිස්සො සගාරවො,ගුරුන්ට සවන් දෙන ගෞරවයෙන් යුක්තද
අට්ඨිනහාරුසංයුත්තො,ඇට හා නහරින් බැඳුණු
සඞ්ඛ්‍යං නොපෙති වෙදගූ,ගණනට නොපැමිණෙයි නුවණැත්තාවූවෙකි
පඤ්ඤා මෙ යුගනඞ්ගලං,ප්‍රඥාව මගේ විය නගුලයි
තස්සෙව සඞ්ඛතස්ස පහානා.,එම සංඛත අරමුණම ප්‍රහාණය කිරීමෙනි.
අපරිහීනො කාලං කුරුමානො ආකාසානඤ්චායතනූපගානං දෙවානං සහබ්‍යතං උපපජ්ජති.,නොපිරිහී කළුරිය කරන්නේ ආකාසානඤ්චායතන වැසි දෙවියන් අතර උපදියි.
අථ ඛො භබ්බාව තෙ කුක්කුටපොතකා,එහෙත් ඒ කුකුල් පැටව් යෝග්‍ය වූවාහු වෙත්
පබ්බජිතෙන ජීවිතපරික්ඛාරා සමුදානෙතබ්බා,පැවිද්දන් විසින් ලැබිය යුතු වූ ජීවිත පැවැත්මට අවශ්‍ය පිරිකර
විඤ්ඤාණං සඞ්ඛාරනිදානං සඞ්ඛාරසමුදයං සඞ්ඛාරජාතිකං සඞ්ඛාරපභවං,විඤ්ඤාණය සංස්කාරයන් මුල් කාරණය කොට ඇත්තේය සංස්කාරයන් උත්පත්ති හේතු කොට ඇත්තේය සංස්කාරයන් ජාති කොට ඇත්තේය සංස්කාරයන් නිසා පහළ වන්නේය
කථං දිස්වා නිබ්බාති භික්ඛු,මහණ කෙසේ දැක නිවෙයිද
සචෙ අදින්නං නාදියසි සද්දහානො අමච්ඡරී,ඉදින් නුදුන් දෙය නොගත්තෙහිද ශ්‍රද්ධා ඇත්තේ වෙහිද මසුරු නොවූයේ වෙහිද
නෙව දවාය න මදාය.,කෙළිලොල පිණිස හෝ මදය පිණිස නොවේ.
"යො ච අවිනයෙ අවිනයසඤ්ඤී, යො ච විනයෙ විනයසඤ්ඤී.","යමෙක් විනය නොවූවෙහි විනය නොවේ යන සංඥා ඇත්තේ වේද, යමෙක් විනය වූවෙහි විනය යන සංඥා ඇත්තේ වේද යන දෙදෙනාටයි."
අයං වුච්චති භික්ඛවෙ භික්ඛු සිනාතො අන්තරෙන සිනානෙනාති,මහණෙනි මේ මහණතෙම අභ්‍යන්තර නෑමෙන් නෑයේයයි කියනු ලැබේ
කො හෙතු යෙන වණිජ්ජා පරාධිප්පායා හොති?,වෙළඳාම සිතුවාටත් වඩා ලාභ වීමට හේතුව කුමක් ද?
ඉමෙ පඤ්ච චෙතසොවිනිබන්ධා සුසමුච්ඡින්නා,මේ පස්වැදෑරුම් සිතේ බැමි මනාව සිඳින ලද්දාහු ද
පජාපතිස්මිං මා මඤ්ඤි,මාරයා ආශ්‍රය කොට තමා පිහිටියේයයි හඟියි
කුක්කුටසංපාතිකා ගාමනිගමරාජධානියොති.,"ගම්, නියම්ගම් හා රාජධානි පියස්සෙන් පියස්සට යා හැකි තරම් ගහණ විය."
උප්පන්නං බ්‍යාපාදවිතක්කං නාධිවාසෙති පජහති,උපන්නාවූ ව්‍යාපාද කල්පනාව නොඉවසයි දුරුකරයි
"යංනූනාහං යං ධම්මං ආළාරො කාලාමො. පවෙදෙති, තස්ස ධම්මස්ස සච්ඡිකිරියාය පදහෙය්‍ය'න්ති.","ඒ නිසා ඔහු ප්‍රත්‍යක්ෂ කළ ධර්මය මාත් ප්‍රත්‍යක්ෂ කිරීමට උත්සාහ කළ යුතුයි."""
"කතමානි තීණි? චීවරපවිවෙකං, පිණ්ඩපාතපවිවෙකං, සෙනාසනපවිවෙකං.","කවර තුනක් ද? සිවුරු විවේකය, පිණ්ඩපාත විවේකය, සේනාසන විවේකයයි."
"කතමෙ තයො? නිරාසො, ආසංසො, විගතාසො.","ඒ තිදෙනා කවුරුද? බලාපොරොත්තු රහිත පුද්ගලයා, බලාපොරොත්තු සහිත පුද්ගලයා සහ බලාපොරොත්තු පහකළ පුද්ගලයායි."
"ථිනස්ස ච පනූදනං, කුක්කුච්චානං නිවාරණං.",ථීනමිද්ධය දුරු කිරීම ද කුක්කුච්චය වැළැක්වීම ද වේ.
අප්පස්සුතො සුතෙන අනුපපන්නො.,අල්පයක් අසා ඇසූ දෙයින් ප්‍රයෝජනයක් නොගත් පුද්ගලයා.
ඉද්ධිමන්තො යසස්සිනො,ඍද්ධි හා යස ඇති
අභික්කන්තං භො ගොතම අභික්කන්තං භො ගොතම,භවත් ගෞතමයන් වහන්ස ඉතා යහපත භවත් ගෞතමයන්වහන්ස ඉතා යහපත
යතො ඛො ආවුසො අරියසාවකො ජරාමරණඤ්ච පජානාති,ඇවැත්නි ආර්ය ශ්‍රාවකතෙම යම් තැනක පටන් ජරා මරණ දෙක දනීද
පුග්ගලො භාසිතා හොති නො කත්තා.,"පුද්ගලයා පවසයි, නමුත් නොකරයි."
යො නාච්චසාරී න පච්චසාරී සබ්බං විතථමිදන්ති වීතමොහො,මෝහයෙන් මිදුණු කෙනා සියල්ල අසත්‍ය බව දැන ඉදිරියට නොදුවයි
පරිඵන්දතිදං චිත්තං,මේ සිත සැලෙයි සෙලෙයි
සම්මා පරිසෙදිතානි සම්මා පරිභාවිතානි,උණුසුම් කරන ලද්දාහු මනාකොට වඩන ලද්දාහු වෙත් ද
විච්ඡිද්දකසඤ්ඤං භාවෙති.,"විච්ඡිද්‍රක සංඥාව වඩාද,"
යෙ ඛො කෙචි සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා අභිජ්ඣාලූ කාමෙසු තිබ්බසාරාගා,අධික ලෝභ ඇත්තාවූ කාමයන්හි තියුණු රාග ඇත්තාවූ යම් ඒ ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ
දෙවාසනෙ නාභිරමති,දෙව් අසුනෙහි සතුටු නොවෙයි
ඉමෙසං භික්ඛවෙ තීණ්ණං පටිසෙවනාය නත්ථි තිත්තීති.,"මහණෙනි, මේ කරුණු තුන සේවනය කිරීමෙහි තෘප්තියක් නැත."
යො ච අප්පම්පි සුත්වාන,යමෙක් ටිකක්වත් අසාගෙන
දුතියම්පි ඛො පුරාණදුතියිකා එතදවොච,දෙවන වරද ඇය එයම කීවාය
ආහාරනිරොධගාමිනිං පටිපදඤ්ච පජානාති,ආහාර නැතිකිරීමට පමුණුවන ප්‍රතිපදාව දනීද
දිබ්බචක්ඛු,දිව්‍ය ඇසයි
අථො පසංසම්පි ලභන්ති,එහිදී පැසසුමද ලබති
යස්සාසවා පරික්ඛීණා,ආශ්‍රව ක්ෂය වූ අයට
එවං ජාතිනිරොධගාමිනිං පටිපදං පජානාති,මෙසේ ජාතිය නැතිකිරීමට යන ප්‍රතිපදාව දනීද
තෙ පාරගතා ලොකෙ,ඔවුහු එතරට ගියෝ වෙති
එවං වුත්තෙ ආයස්මා මහාමොග්ගල්ලානො ආයස්මන්තං සාරිපුත්තං එතදවොච,මෙසේ කී කල්හි ආයුෂ්මත් මහාමෞද්ගල්‍යායන ස්ථවිරයන් වහන්සේ ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේට මෙය ප්‍රකාශ කළහ
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ පෙත්තිවිසයා චුතා දෙවෙසු පච්චාජායන්ති.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම යම් සත්වකෙනෙක් ප්‍රෙතවිෂයෙන් චුතවූවාහු දෙවලෝකයෙහි උපදිත්ද, ඒ සත්වයෝ ස්වල්වූවාහු වෙත්."
සෙය්‍යථාපි කදලී අත්තවධාය ඵලං දෙති.,කෙසෙල් ගස තමා නසන්නට ම ගෙඩි දරන්නාක් මෙනි.
ලොභධම්මාපි චිත්තං පරියාදාය තිට්ඨන්ති,ලෝභ ධර්මයෝ සිත මැඩගෙන (අල්වාගෙන) සිටිති
සඞ්කප්පෙහි පරෙතො සො,සිතවිලි වලින් පීඩිත කෙනා
දොසො මහාසාවජ්ජො ඛිප්පවිරාගී.,"ද්වේෂය මහත් වරද ඇත්තේය, වහා දුරු වන්නේය."
දිසො දිසං යං තං කයිරා,සතුරෙක් සතුරාට කරන දේ මෙන්
පළාසිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අපළාසො හොති පරිනිබ්බානාය,යුගග්‍රාහ ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස යුගග්‍රාහ රහිත බව ඇත්තේය
එවං දදන්ති ඤාතීනං යෙ හොන්ති අනුකම්පකා,යම් කෙනෙක් ඒ ප්‍රේත නෑයන්ට අනුකම්පා කරන්නෝ වෙත්ද
එවං යජිත්වා සම්මා,මෙලෙස නිවැරදිව දන්දී
තස්මිං චෙ භික්ඛවෙ සමයෙ අරියසාවකො කාලං කරෙය්‍ය.,"මහණෙනි, ඉදින් ඒ අවස්ථාවෙහි ආර්ය ශ්‍රාවකයා කළුරිය කරයි නම්."
අනෙකවිහිතං ඉද්ධිවිධං,නොයෙක් ආකාරවූ ඍද්ධිවිධි
එතං වො අහමක්ඛාමි,මෙයම මම ඔබට කියමි
දිස්වාන රූපෙසු විහඤ්ඤමානෙ,රූපයෙන් වෙහෙසෙන දකින
ය්වායං පුග්ගලො අනඞ්ගණොව සමානො ‘නත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං අඞ්ගණ’න්ති යථාභූතං පජානාති,යම් පුද්ගලයෙක් කෙලෙස් රහිතවම තමා තුළ කෙලෙස් නැතැයි තතුසේ දනියිද
තං හොති චිත්තං මුදුඤ්ච කම්මනියඤ්ච පභස්සරඤ්ච.,"එවිට ඒ සිත මෘදු වූ ද, වැඩට සුදුසු වූ ද, ප්‍රභාස්වර වූ ද වෙයි."
අක්ඛරානං සන්නිපාතං ජඤ්ඤා පුබ්බාපරානි ච,අකුරු සම්බන්ධයද පෙර පසු භාගද දනී
යං වෙ හිතඤ්ච සාධුඤ්ච,යහපත් හිතකර දේ
දීඝං වා අස්සසන්තො දීඝං අස්සසාමීති පජානාති,දීර්ඝ කොට ආශ්වාස කරන්නේ හෝ දීර්ඝ කොට ආශ්වාස කරන්නෙමියි දන්නේය
මච්ඡෙරමලඤ්ච නෙසං චිත්තං පරියාදාය තිට්ඨති,මසුරු මල ඔවුන්ගේ සිත ආවරණය කරගෙන සිටී
එතදග්ගං යදිදං ගම්භීරා පරිසාති.,මේ පිරිස් දෙකෙන් ගැඹුරු වූ පිරිසම ශ්‍රේෂ්ඨ වන්නේය.
රූපාරම්මණඤ්ච සුඛං අරූපාරම්මණඤ්ච සුඛං.,රූපය අරමුණු වූ සැපය සහ අරූපය අරමුණු වූ සැපයයි.
රුක්ඛො සමෙ භූමිභාගෙ,සම බිමක හටගත් ගසක්
අට්ඨිකානි පුඤ්ජකිතානි තෙරොවස්සිකානි,අවුරුදු ගණන් ඉක්මගිය ගොඩගැසූ ඇට කැබලි
"ඉමෙ ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වෙ ධම්මාති.","මහණෙනි, මේ වනාහි ධර්‍මයෝ දෙදෙන වෙත්."
පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තො,බත් පසු කාලයෙහි පිණ්ඩපාතයෙන් වැළකී
එවමෙව ඛො භික්ඛවෙ. තෙසං විතක්කානං අසතිඅමනසිකාරො ආපජ්ජිතබ්බො,මහණෙනි එපරිද්දෙන්ම. එම කල්පනා මෙනෙහි නොකිරීමට (නොසලකා හැරීමට) වගබලා ගත යුතුයි
"අයං වුච්චති, භික්ඛවෙ - ‘භික්ඛු අරිත්තජ්ඣානො විහරති’.",මහණෙනි මේ මහණතෙම හිස් නොවූ ධ්‍යාන ඇතිව වාසය කරයි.
අථ ඛො සම්බහුලානං භික්ඛූනං රත්තියා පච්චූසසමයං පච්චුට්ඨිතානං මණ්ඩලමාළෙ සන්නිසින්නානං සන්නිපතිතානං අයං සඞ්ඛියධම්මො උදපාදි,එකල රෑ පාන්දරින් මණ්ඩලමාල නම් රැස්වීම් ශාලාවෙහි එක්ව රැස්ව වැඩසිටි බොහෝ භික්ෂූන් අතරෙහි මේ කථා ධර්මය පහළවිය
අනුපාදිසෙසා පන සම්පරායිකා,අනුපාදිශෙෂ ධාතුව පරලොවට අදාළය
තත්‍ර ඛො ආයස්මා සාරිපුත්තො භික්ඛූ ආමන්තෙසි ආවුසො භික්ඛවෙති,එකල්හි ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍රස්ථවිරයන් වහන්සේ ඇවැත්නි කියා භික්ෂූන්ට කථා කළහ
න ලාභී අන්නස්ස පානස්ස වත්ථස්ස යානස්ස.,"ආහාර, පාන, වස්ත්‍ර, යාන වාහන ලබන්නෙක් නොවේ."
"ඉමෙසං ඛො, භික්ඛවෙ, තිණ්ණං සම්මුඛීභාවා සද්ධො කුලපුත්තො බහුං පුඤ්ඤං පසවතීති.","මහණෙනි, මේ කරුණු තුන සම්මුඛ වීමෙන් ශ්‍රද්ධාවන්ත කුලපුත්‍රයා බොහෝ පින් රැස් කරන්නේය."
ත්‍යාහං එවං වදෙය්‍යං,මම ඔවුන්ට මෙසේ කියන්නෙමි
පතනතො භයං,වැටෙන්න බිය ඇත
තෙචීවරිකො,තුන් සිවුරම පොරවන
එකමිදාහං මහානාම සමයං,මහානාමය එක් කලෙක මම
සුභකිණ්හානං චත්තාරො කප්පා ආයුප්පමාණං.,සුභකිණ්හ දෙවියන්ගේ ආයුෂ කල්ප හතරකි.
අත්තසම්මාපණිධි පුබ්බෙ ච කතපුඤ්ඤතා.,තමා යහපතෙහි පිහිටුවීම හා පෙර කළ පින් ඇති බවයි.
තිවිධං යඤ්ඤසම්පදං,ත්‍රිවිධ දාන සම්පත්තිය
සෙය්‍යො අයොගුළො භුත්තො තත්තො අග්ගිසිඛූපමො,දැවෙන ගිනි වගේ උණු යකඩ ගුලියක් කෑම වඩා හොඳය
ආයස්මා නන්දො සම්බහුලානං භික්ඛූනං එවමාරොචෙති,ආයස්මන් නන්ද බොහෝ භික්ෂූන්ට මෙසේ කියයි
භික්ඛු සීලවා හොති පාතිමොක්ඛසංවරසංවුතො.,භික්ෂුව ප්‍රාතිමෝක්ෂ සංවර ශීලයෙන් යුක්ත වෙයි.
අඤ්ඤාතාවින්ද්‍රියං,අර්හත් ඵල නුවණ ඉන්ද්‍රියය
සත්පුරුෂො අත්තනො වණ්ණං පුට්ඨොපි න පාතු කරොති.,සත්පුරුෂයා තමාගේ ගුණ විමසූව ද නොපවසයි.
"සීඝං සීඝං මද්දාපෙය්‍ය, සීඝං සීඝං පලාලානි උද්ධරාපෙය්‍ය.","වහ වහා මඩවන්නේය, වහ වහා පිදුරු ඉවත් කරවන්නේය."
සච්ඡිකරොති එකං ධම්මං.,එක් ධර්මයක් ප්‍රත්‍යක්ෂ කරයි.
ආනන්දං දස්සනාය උපසඞ්කමති.,ආනන්ද තෙරුන් දැකීමට (පිරිස) පැමිණෙයි.
අනාගාමිඵලසච්ඡිකිරියාය සංවත්තති.,අනාගාමි ඵලය ප්‍රත්‍යක්ෂ කිරීම පිණිස වේ.
සො තං පිණ්ඩපාතං අගථිතො අමුච්ඡිතො අනජ්ඣොසන්නො ආදීනවදස්සාවී නිස්සරණපඤ්ඤො පරිභුඤ්ජති.,"ඔහු ඒ පිණ්ඩපාතයෙහි නොඇලී, මුළා නොවී, ගිජු නොවී, ආදීනව දකිමින් වළඳයි."
විවාදානි න අතිවත්තා,විවාද ඉක්මවා නොයයි
සම්මාදිට්ඨි සම්මාසඞ්කප්පො සම්මාවාචා සම්මාකම්මන්තො,නිවැරදි දැකීමය නිවැරදි කල්පනාවය නිවැරදි වචනය නිවැරදි ක්‍රියාවය
වෙදනානං පරිඤ්ඤං පඤ්ඤපෙති,වේදනාවන්ගේ පිරිසිඳ අවබෝධය පණවයි
පුබ්බෙව ඛො පනස්ස අත්තා ඛතො ච හොති උපහතො ච.,"සියල්ලට පෙර තමාගේම ගුණය නසා ගනියි, විනාශ කරගනියි."
යාවතා බහු භාසති,බොහෝ දේ කතා කරන තරමට
භූතෙ මෙති මා මඤ්ඤි,මේ භූතයන් මාගේයයි හඟියි
සබ්බාවන්තං ලොකං ගඞ්ගාසමෙන චෙතසා ඵරිත්වා විහරිස්සාමාති,මුළු ලෝකයම ගංගා නදිය බඳු (සමාන) වූ සිතින් (මෛත්‍රියෙන්) පතුරුවා වාසය කරන්නෙමු
සංවෙජනීයානි ඨානානි.,සංවේගය උපදවන ස්ථානයෝ ය.
කාමානං සමතික්කමො,කාම ආශාවන් ඉක්මවා යාම සැපයි
වාචාය සන්නිතොදකෙන සඤ්ජම්භරිමකංසු.,පරිබ්‍රාජකයෝ වචන නමැති කෙවිටෙන් ඔහුට හාත්පසින්ම ඇන්නාහුය.
අසන්තං වා අජ්ඣත්තං කාමච්ඡන්දං,තමා කෙරෙහි නැත්තාවූ කාමච්ඡන්දය
යථා හරිත්වා නික්ඛිපෙය්ය එවමෙව තථාවිධො,ගෙනවුත් බිමට තැබූ දෙයක් වගේම එබඳු පුද්ගලයාද එසේම වේ
අඤ්ඤමඤ්ඤං පරිච්චජනා ච හොන්ති,එකිනෙකා අත්හැර දුරස් වීම සිදු වේ
උපවත්තනෙ මල්ලානං සාලවනෙ,මල්ලයන්ගේ උපවත්තන නම් සාල වනයෙහි වැඩ වසනසේක
න හෙව ඛො අභිණ්හං කුජ්ඣති.,වහා කිපෙන්නේ නැත (ඉවසිලිවන්ත ය).
නිබ්බිදා විරජ්ජති.,කලකිරීම නිසා (කෙලෙස්වලින්) නොඇලෙයි.
භිය්‍යස්සුප්පජ්ජතෙ දුක්ඛං,දුක වැඩිවෙයි
ආකිඤ්චඤ්ඤායතනූපගානං භික්ඛවෙ දෙවානං සට්ඨි කප්පසහස්සානි ආයුප්පමාණං.,"මහණෙනි, ආකිඤ්චඤ්ඤායතන වැසි දෙවියන්ගේ ආයුෂ ප්‍රමාණය කල්ප සැට දහසකි."
යාවදත්ථං උදරාවදෙහකං භුඤ්ජිත්වා,කුස පිරෙන තුරු (උගුරට එන තුරු) අනුභව කොට
සතින්ද්‍රියං සමාධින්ද්‍රියං.,සති ඉන්ද්‍රිය සහ සමාධි ඉන්ද්‍රිය.
අනෙකෙහි ච පරිළාහෙහි පරිඩය්හමානෙ,නොයෙක් දාහවලින් දැවෙන සත්වයන් දුටුසේක
භූතපුබ්බං භික්ඛවෙ සුප්පබුද්ධො ඉමස්මිංයෙව රාජගහෙ සෙට්ඨිපුත්තො අහොසි,පෙර කාලයක ඔහු මේ රාජගහ නුවර සිටු පුත්‍රයෙක් විය
තයො අග්ගී,ගිනි තුනක් ඇත
තිත්ථ්‍යා පුථුසො වදන්ති,තීර්ථකයෝ බොහෝ දේ කියති
තස්ස එවං හොති.,එවිට ඔහුට මෙබඳු සිතක් ඇති වෙයි.
න මමත්තාය නමෙථ මාමකො,මමත්වය සඳහා නොනමයි
එකච්චො පුග්ගලො සාඞ්ගණොව සමානො අත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං අඞ්ගණන්ති යථාභූතං නප්පජානාති,ඇතැම් පුද්ගලයෙක් කෙලෙස් සහිතවූයේම තමා තුළ කෙලෙස් ඇතැයි තතුසේ නොදනියි
අද්දසා ඛො දෙවදත්තො ආයස්මන්තං ආනන්දං,දෙවදත්ත ආයුෂ්මත් ආනන්ද තෙරුන් දැකියේය
කුන්නදියො පරිපූරා මහානදියො පරිපූරෙන්ති.,කුඩා ගංගාවන් පිරී මහා ගංගාවන් පුරවයි.
නෙවත්තානුක්කංසෙති නො පරං වම්භෙති.,තමා උසස් නොකරයි අනුන් පහත් නොකරයි.
තස්මා හි වීතතණ්හෙසු දින්නං හොති මහප්ඵලං,තණ්හා නැති අයට දුන් දානය මහත් ඵල දේ
භික්ඛුනීහි සද්ධිං අතිවෙලං සංසට්ඨො විහරති,භික්ෂුණීන් හා සමඟ පමණට වඩා (අතිවේලං) එක්ව (සංසට්ඨව) වාසය කරයි
"යෙසං කායගතාසති පරිඤ්ඤාතා, අමතං තෙසං පරිඤ්ඤාතං.","යමෙකු කායගතාසතිය පිරිසිඳ දැනගත්තේ නම්, ඔහු නිර්වාණයද පිරිසිඳ දැනගත්තේය."
යෙ හි කෙචි සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා භවෙන භවස්ස විප්පමොක්ඛමාහංසු,භවයම පවත්වාගනිමින් භවයෙන් මිදීම කියන සමණ බ්‍රාහ්මණ කවුරු වුවද
තෙනෙව සො හොති සුඛී පරත්ථ,ඒ කුසලයෙන් පරලොව සුව වෙයි
සුතතො මඤ්ඤති,සුතයෙන් පිටත එය ඇසුරුකොට ආත්මය ඇතැයි හඟියි
අයං වුච්චති භික්ඛවෙ මජ්ඣිමා පටිපදා.,"මහණෙනි, මෙය මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව යැයි කියනු ලැබේ."
එවමෙවං ඛො භික්ඛවෙ තීණිමානි භික්ඛුස්ස අච්චායිකානි කරණීයානි.,"මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම භික්ෂුව විසින් ඉක්මනින් කළ යුතු වැඩ තුනකි."
බුද්ධො ධම්මෙසු චක්ඛුමා,බුදුන් ධර්මයෙහි පසැස් ඇත්තාය
කාමවිතක්කො බ්‍යාපාදවිතක්කො විහිංසාවිතක්කො.,"කාම විතර්කය, ව්‍යාපාද විතර්කය සහ විහිංසා විතර්කයයි."
සහායකා භික්ඛූ නන්දං භතකවාදෙන උපක්කිතකවාදෙන සමුදාචරන්ති,යහළු භික්ෂූහු නන්දට සේවකයෙකු ලෙසත් කුලියට ගත්තෙකු ලෙසත් කියා නින්දා කළහ
ලොභො සහතෙ නරං,ලෝභය මිනිසා මඩයි
සතිමා හොති චිරකතම්පි චිරභාසිතම්පි සරිතා.,බොහෝ කල් කළ දෑ හා කී දෑ සිහිපත් කළ හැකි සිහිය ඇත්තෙකි.
ඛිප්පං වායම පණ්ඩිතො භව,ඉක්මනින් උත්සාහ කරලා නුවණැති වෙන්න
තණ්හක්ඛයරතො හොති,තෘෂ්ණා නසා දැමීමේ සතුටේ ඉන්නෙකි
මිච්ඡාවිමුත්තිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සම්මාවිමුත්ති හොති පරික්කමනාය,වැරදි විමුක්ති ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීම පිණිස හරි විමුක්තිය ඇත්තේය
එකායනො අයං භික්ඛවෙ මග්ගො,මහණෙනි යම් මේ සතර සතිපට්ඨාන ධර්මයෙක් ඇද්ද එය එකම මාර්ග වන්නේය
"යෙසං කායගතාසති භාවිතා, අමතං තෙසං භාවිතං.","යමෙක් කායගතාසතිය වඩන ලද්දේද, ඔහු නිර්වාණය වඩන ලද්දේය."
තෙන භික්ඛවෙ භික්ඛුනා සඞ්ඛාපි,මහණෙනි ඒ භික්ෂුව විසින් (එය) සලකා බලා
"එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමෙසං ද්වින්නං පටිසන්ථාරානං යදිදං ධම්මපටිසන්ථාරොති.",මේ පිළිසඳර දෙකෙන් ධර්ම පිළිසඳර අග්‍ර වෙයි.
සුඛා විරාගතා ලොකෙ,ලෝකයේ විරාගී බව සැපයි
සම්මාදිට්ඨිං භාවෙති.,"සම්‍යක් දෘෂ්ටිය වඩාද,"
විසෙසභාගියා සඤ්ඤා.,විශේෂ ගුණ ලැබීමට පක්ෂපාතී වූ සංඥාවෝය.
නාහං භන්තෙ එත්ථ සක්කොමි සික්ඛිතුන්ති.,"ස්වාමීනි, මම මෙහි හික්මීමට සමර්ථ නොවෙමි."
අනුසයා න සන්ති,ඇලීම් නැත
තං තථාවාදිනං මාරං,එසේ කියන මාරයා
තෙ විභවදිට්ඨියා පටිවිරුද්ධා,ඔවුහු විභව දෘෂ්ටියට විරුද්ධ වෙති
භබ්බො අභිනිබ්බිදාය භබ්බො සම්බොධාය,නුවණින් කෙලෙස් බිඳීමට යෝග්‍ය වේ සතර මාර්ග ඥානය අවබෝධයට යෝග්‍ය වේ
ගන්ථා තස්ස න විජ්ජන්ති,ඔහුට ගැට නැත
කතමානි දස,කවර දසයක්ද යත්
අඤ්ඤමඤ්ඤෙහි බ්‍යාරුද්ධෙ,ඔවුනොවුන්ට විරුද්ධව
සීතී භවිස්සන්තීති පජානාති.,(සියලු වේදනා) සිහිල් වන්නාහ යැයි දනියි.
අථො බ්‍රහ්මඤ්ඤතා සුඛා,බ්‍රාහ්මණයන්ට ගරුකමද සුවය
නායූහතී පාරගතො හි හොති,පින්පව් රැස් නොකර එතෙර යයි
සෙදාවක්ඛිත්තෙහි ධම්මිකෙහි ධම්මලද්ධෙහි භොගෙහි.,දහඩිය වගුරුවා ධාර්මිකව උපයාගත් භෝග සම්පත්වලින්.
නෙවත්ථතො නො බ්‍යඤ්ජනතො.,අර්ථයෙන් හෝ ව්‍යඤ්ජනයෙන් හෝ කෙළවර නොවේ.
භික්ඛු රූපෙ අවීතරාගො හොති,භික්ෂුව (බාහිර) රූපයන්හි පහ නොවූ රාගය ඇත්තෙක් වේද
සමණො කිං භවිස්සති,කොහොමද සමණයෙක් වෙන්නේ
නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනතො න මඤ්ඤති,නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතන දෙවියන්ගෙන් පිටත තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ
උස්සුකෙසු අනුස්සුකා,උත්සාහයෙන් දුටුවෝ අතරෙත් අපි නිසැලී
දීඝත්තාය ඛරත්තාය වාළත්තාය සංවත්තිස්සති.,එවැනි අධිකරණයක් දීර්ඝ කාලයක් පවතින රළු සහ නපුරු එකක් බවට පත්වෙයි.
භගවතො සන්තිකෙ අච්චයං අච්චයතො දෙසෙය්‍යන්ති.,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඉදිරියෙහි වරද වරද ලෙස ප්‍රකාශ කරමි.
යස්ස දොසො පහීනො,ද්වේශය පහකළ පුද්ගලයා
වෙරී වා පන වෙරිනං,වෛරියෙක් වෛරියෙකුට කරන දේ මෙන්
ආගුං න කරොති,පව් නොකරයි
යං තුම්හෙ එවරූපිං කථං කථෙය්යාථ,මෙබඳු කථා කිරීම නොගැළපේ
දෙවො දෙවියා සද්ධිං සංවසති.,දෙවියෙක් දෙවඟනක් සමඟ වසයි (දෙදෙනාම සිල්වත්ය).
මා ජාතිං පුච්ඡි,ජාතිය අසන්න එපා
කො කුම්මො කා අසිසූනා?,ඉදිබුවා කවුද? මස් කපන කැත්ත හා ලොඹුව කුමක්ද?
අහඞ්කාරපසුතායං පජා,මේ ප්‍රජාව අහංකාර මතයට යොමු වූවෝය
සුතවා නිබ්බෙධිකපඤ්ඤො.,විනිවිද දකින ප්‍රඥාව ඇති ශ්‍රැතවන්තයා.
වේදනා භික්ඛවෙ න තුම්හාකං තං පජහථ.,මහණෙනි වේදනාව තොපගේ නොවේ එය අත්හරින්න්න.
නොපි අසඤ්ඤී න විභූතසඤ්ඤී,සංඥා රහිතද නොවේ අරූප සංඥාද නොවේ
බහුජනහිතානුකම්පී,බොහෝ දෙනාට කරුණාවත්
සප්පුරිසානං අදස්සාවී සප්පුරිසධම්මස්ස අකොවිදො සප්පුරිසධම්මෙ අවිනීතො,බුද්ධාදී සත්පුරුෂයන් නුවණින් නුදුටුවාවූ සත්පුරුෂ ධර්මයෙහි දක්ෂ නොවූ සත්පුරුෂ ධර්මයෙහි හික්මීමක් නැත්තාවූ
දිට්ඨෙව ධම්මෙ,මේ ආත්මයේදීම (ජාතියේදීම)
සොළස අට්ඨකවග්ගිකානි සරෙන අභණි,අට්ඨක වග්ගයේ සූත්‍ර සොළසම සරයෙන් කීය
තෙ හි තස්ස ආයස්මතො පාපකා අකුසලා ඉච්ඡාවචරා අප්පහීනා දිස්සන්ති චෙව සූයන්ති ච,"ඒ ආයුෂ්මතුන්ගේ පහනොකළාවූ ලාමක අකුසල ධර්මයෝ දක්නා ලැබෙත්, අසනුද ලැබෙත් (එනිසා ඔහුට ගරු නොකරත්)"
අත්තුක්කංසනපරවම්භනසන්දොසහෙතු,තමා උසස් කොට සිතීම නමැති තමන්ගේ දෝෂ හේතුවෙන්
සා නිට්ඨා සදොසස්ස උදාහු වීතදොසස්සා,ඒ කෙළවර ද්වේෂ සහිතයාටද නොහොත් පහ වූ ද්වේෂ ඇත්තහුටද
ආයුං දත්වා ආයුස්ස භාගිනී හොති දිබ්බස්ස වා මානුසස්ස වා.,ආයුෂ දීමෙන් දිව්‍ය හෝ මනුෂ්‍ය ආයුෂ හිමි වෙයි.
ආසවානං ඛයො පඤ්ඤාය.,ආශ්‍රවයන් ක්ෂය කිරීම ප්‍රඥාවෙන් ප්‍රත්‍යක්ෂ කළ යුතුය.
භික්ඛු පාපිච්ඡො හොති,භික්ෂුව ලාමක අදහස් (පාපී ඉච්ඡාවන්) ඇත්තෙක් වේ නම්
නිරයං තෙ උපපජ්ජරෙ,ඔවුන් නරකයේ උපදිති
වොකාරං සමඤ්ඤාය පවුච්චති,මිනිස් බෙදීම නම්කිරීමෙන්ය
පටිසඞ්ඛා යොනිසො ආහාරං ආහාරෙති.,නුවණින් සලකා බලා ආහාර වළඳයි.
සුවණ්ණකාරො ජාතරූපං මූසායං පක්ඛිපිත්වා ධමති.,රන්කරුවා රත්‍රන් කෝවක දමා ගිනි පිඹියි.
නිබ්බානසංවත්තනිකා,නිවන් වෙත යොමු කරයි
ස වෙ තාදිසකො හොති,ඔහු එබඳු වෙයි
සත්තාහජාතෙ භගවති භගවතො මාතා කාලමකාසි,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඉපිද සත්වෙනි දින මවුතුමිය කළුරිය කළාය
කායෙන වාචාය මනසා දුච්චරිතං,කයින් වචනයෙන් හා සිතින් දුසිරිතෙහි හැසිරෙති
සරණමාදිත්තං වාරිනා,දැල්වූ ගෙයක් වතුරෙන්
සරීරෙ උපසුස්සතු මංසලොහිතං.,මගේ ශරීරයේ මස් සහ ලේ වියළී ගියත් කමක් නැත.
.අජරං අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නිබ්බානං අජ්ඣගමං,".ජරාවක් නැති අනුත්තර වූ, යෝගයන්ගෙන් මිදුණු නිවන අවබෝධ කරගතිමි."
අයං වො අම්හාකං අනුසාසනීති,මෙය තොපට අපගේ (අවසාන) අනුශාසනාවයි
පරදාරසෙවනා,පරස්ත්‍රී සේවනය
මිච්ඡා මනං පණිධාය,සිත් වැරදියට පිහිටුවා
කථඤ්ච පාපභික්ඛු බලවනිස්සිතො හොති? රාජානං වා රාජමහාමත්තානං වා නිස්සිතො හොති.,පවිටු භික්ෂුව කෙසේ බලවතුන් ඇසුරු කරයි ද? රජුන් හෝ රජ මහ ඇමතියන් ඇසුරු කිරීමෙනි.
එකත්තං මෙති මඤ්ඤති,සමාන ස්වභාවවූ අරූපස්කන්ධය මගේ යයි හඟියි
ත්වං නො සත්ථා අනුත්තරො,ඔබ අපගේ අනුත්තර ශාස්තෘය
තිරච්ඡානයොනි එකා ගති.,තිරිසන් යොනිය එක් ගතියකි.
මානං පහාය දුක්ඛං තරති,මානය අත්හැර දුක ඉක්මවයි
අයං ඛො නො භන්තෙ අන්තරාකථා විප්පකතා අථ භගවා අනුප්පත්තො,ස්වාමීනි මේ කථාව ඉතිරිවී තිබුණේ ඔබ වහන්සේ පැමිණීම නිසාය
අප්පමාදවිහාරිනං,අප්‍රමාදව වසන අයට
යදා ච පච්චති භද්‍රං,කුශලය විපාක දෙන විට
එකමන්තං නිසින්නො ඛො ආයස්මා සාරිපුත්තො යාවතකො අහොසි. කථාසල්ලාපො තං සබ්බං භගවතො ආරොචෙසි.,එකත්පසෙක හුන් ආයුෂ්මත් සැරියුත් තෙමේ. වූ ඒ සියලු කථා සල්ලාපය භාග්‍යවතුන් වහන්සේට සැලකළේය.
බ්‍රහ්මමෙතං විහාරමිධමාහු,මෙය උතුම් විහරණයයි කියා කීහ
යෙ ච මොහං පහන්ත්වාන තමොඛන්ධං පදාලයුං,යම් අය මෝහය පහ කර අඳුරු රැස බිඳ දැමුවේද
භබ්බො අනුත්තරස්ස යොගක්ඛෙමස්ස අධිගමායාති,උතුම් වූ අර්හත්ඵලයාගේ අවබෝධයට යෝග්‍ය වේ ම ය
මුතෙ මුතමත්තං භවිස්සති,සංවේදී වූ දෙය සංවේදී වීමම විතරක් වේවා
තෙ අත්ථං අජානන්තා අනත්ථං අජානන්තා,අර්ථය නොදන්නා නිසා අනර්ථයද නොදනිති
චෙතොවිමුත්තිහීනා තෙ,සමාධි විමුක්තිය නැති අය
ජාතරූපරජතං සාදියන්ති මිච්ඡාජීවෙන ජීවන්ති.,රන් රිදී පරිහරණය හා වැරදි දිවිපෙවෙතයි.
න පරිතස්සති,තැති නොගනියි / පීඩාවට පත් නොවේ
සච්චෙ අත්ථෙ ච ධම්මෙ ච,සත්‍යය අර්ථය ධර්මය තුළ
තෙන භික්ඛවෙ භික්ඛුනා යාවජීවම්පි තස්මිං වනපත්ථෙ වත්ථබ්බං,මහණෙනි ඒ භික්ෂුව විසින් දිවි ඇති තෙක් ම ඒ වන සෙනසුනෙහි විසිය යුතුයි
ඉස්සා ච පාපිකා මච්ඡෙරඤ්ච පාපකං,ඊර්ෂ්‍යාවද ලාමකය මසුරු බවද ලාමකය
එවමාහාරො එවංසුඛදුක්ඛපටිසංවෙදී එවමායුපරියන්තො,"මෙබඳු ආහාර ගත්තෙමි, මෙබඳු සැප දුක් වින්දෙමි, මෙපමණ ආයුෂ වින්දෙමි"
කථංදස්සී කථංසීලො උපසන්තො,කෙසේ දකින කෙසේ සීල ඇති අය සන්සුන් ද
නළාගාරා වා තිණාගාරා වා අග්ගි මුත්තො කූටාගාරානිපි ඩහති.,බට ගෙයකින් හෝ තණ ගෙයකින් නික්මුණු ගින්න කූටාගාරයන් පවා දවයි.
අනුවිච්ච පරියොගාහෙත්වා අවණ්ණාරහස්ස අවණ්ණං භාසති.,විමසා බලා පරීක්ෂා කොට අගුණ කිව යුත්තාගේ අගුණ පවසයි.
කාමෙසුමිච්ඡාචාරා පටිවිරතො හොති.,කාමයෙහි වරදවා හැසිරීමෙන් වෙන් වූයේ වෙයිද.
පස්සථ අය්‍යා සමණානං සක්‍යපුත්තියානං කම්මං,ශාක්‍ය පුත්‍ර සමණයන්ගේ කරුණු බලන්න
එතදග්ගං යදිදං නිප්පීතිකං සුඛන්ති.,ප්‍රීතිය රහිත සැපය මෙයින් උතුම් වේ.
හන්ද මයං තථා විහාරං කප්පෙම යථා භගවා අත්තමනො අස්සා,එබැවින් භග්‍යවතුන් වහන්සේ සතුටු වන ලෙස වාසය කරමු
සකං මුත්තකරීසං,තමාගේම මළමුත්‍ර
බුද්ධානුස්සතිං භාවෙති.,"බුදුගුණ අරමුණු කොට උපන් සිහිය වඩාද,"
අථ ද්වෙ භික්ඛූ ආගච්ඡෙය්‍යුං ජිඝච්ඡාදුබ්බල්‍යපරෙතා,එකල්හි බඩගින්නෙන් ඇතිවූ දුර්වලකමින් පෙළෙන්නාවූ භික්ෂූන් දෙනමක් එන්නාහුය
විවෙකදස්සී ඵස්සෙසු,ස්පර්ශයන්හි විමසා දකී
වත්ථං න දෙති,වස්ත්‍ර නොදෙයි
තං නෙසං දුක්ඛසම්මතං,ලෝකය එය දුක කියයි
අසන්තො නිරයං නෙන්ති,අසත්පුරුෂයෝ නිරයට යති
රාගග්ගි නිබ්බාපෙන්ති,රාග ගින්න නිවයි
ඉමෙ ද්වෙ අත්ථවසෙ සම්පස්සමානා මානුසිං වාචං න භාසන්තීති.,මේ කරුණු දෙක සලකා ඔවුහු මිනිස් බසින් කතා නොකරති.
"අයං ඛො, භික්ඛවෙ, එකපුග්ගලො ලොකෙ උප්පජ්ජමානො උප්පජ්ජති අච්ඡරියමනුස්සොති.","මහණෙනි, ලෝකයෙහි මේ අසහාය පුද්ගල තෙම වනාහි උපදින්නේ ආශ්චර්‍ය්‍ය මනුෂ්‍යයෙක්ව උපදී."
නිච්ඡාතො නිබ්බුතො සීතීභූතො.,"කෙලෙස් ගින්න නිවුණු, සිහිල් වූ (සැනසුණු)."
එකච්චො අඩ්ඪො හොති මහද්ධනො මහාභොගො.,ඇතැමෙක් පොහොසත් වූ මහත් ධන හා භෝග සම්පත් ඇත්තෙක් වෙයි.
යොගා හි දුරතික්කමා,බැඳීම් ඉක්මවීම සැබැවින්ම දුෂ්කරය
දෙවෙ මෙති මඤ්ඤති,දෙවියන් ගැන සතුටු වෙයි
විජ්ජාය චෙව සම්පන්නො,ඔහු විද්‍යාවෙන් යුක්තය
පමත්තමතිවත්තතී,ප්‍රමාදී මනස මේවයින් රැවටී ඉක්ම ගමන් කරයි
ආයස්මා මහාකච්චානො එතදවොච,ආයුෂ්මත් මහා කාත්‍යායන ස්ථවිරයන් වහන්සේ මෙසේ වදාළහ
තණ්හමුදච්ඡිදා අසෙසං,තෘෂ්ණාව සම්පූර්ණයෙන් කපයි
අප්පමාණං මෙත්තං,අප්‍රමාණ මෛත්‍රිය
ඉස්සාමනිකා ඛො පන හොති.,ඊර්ෂ්‍යා කරන සුලු තැනැත්තියක වෙයි.
සාධු භික්ඛු සුග්ගහිතානි තෙ,හොඳය භික්ෂුව ඔබ එය මනාව ගත්තේය
භද්දකං මරණං හොති භද්දිකා කාලඞ්කිරියා.,"මරණය යහපත් වෙයි, කාලක්‍රියාව යහපත් වෙයි."
තං කම්මං කුසලං තං කම්මං අනවජ්ජං තං කම්මං සුඛවිපාකං.,"ඒ කර්මය කුසලයකි, නිවරද්‍යය, සැප විපාක දෙන්නකි."
කතමො දුක්ඛසමුදයො,දුක් හට ගැන්මට හේතුව කවරේද
මනොදුච්චරිතෙන මිච්ඡාදිට්ඨියා.,මනෝ දුශ්චරිතයෙන් සහ මිථ්‍යා දෘෂ්ටියෙන්.
"මනොදුච්චරිතං කතං හොති, අකතං හොති මනොසුචරිතං.",සිතින් නරක දේ සිතා තිබීම සහ යහපත් දේ නොසිතීමයි.
පාදෙ පාදං නික්ඛිපන්තො,පා පසු පා තබමින් යයි
යො සහස්සං සහස්සෙන,යමෙක් දහස් ගණනින්
පුරිසො අලගද්දත්ථිකො. තමෙනං අජපදෙන දණ්ඩෙන සුනිග්ගහිතං නිග්ගණ්හෙය්‍ය,"සර්පයෙකු සොයන පුරුෂයෙක්, එළු කුරයක් වැනි දණ්ඩකින් (කීබොක්කකින්) සර්පයාව හොඳින් තද කරන්නේය"
අලමරියඤාණදස්සනවිසෙසො,විශේෂ ආර්ය ඥානදර්ශනයක්
භික්ඛූ දුබ්බචා හොන්ති.,භික්ෂූහු අකීකරු (අවවාද නොපිළිගන්නා) වෙති.
ඉන්ද්‍රියෙසු ගුත්තද්වාරතාය ච,ඉන්ද්රිය දොරවල් රැකගෙන සිටීම එකකි
න මාතා පිතා වා පුත්තකාරණා ලභෙථ මානං පූජං වා.,මව හෝ පියා දරුවන්ගෙන් සැලකිල්ලක් හෝ පූජාවක් නොලබන්නාහුය.
තෙජං මාභිනන්දි,තෙජොධාතුවට සතුටු වෙයි
පඤ්ඤා ච මම විජ්ජති,මට ප්‍රඥාවත් ඇත
සුප්පභාතං සුහුට්ඨිතං,අද හොඳ උදාවක් හා හොඳ නැගිටීමක්
අනඤ්ඤපොසිමඤ්ඤාතං දන්තං සාරෙ පතිට්ඨිතං,අනුන් පෝෂණය නොකරන ආර්ය සත්‍යය දන්නා දැමුණාවූ සාරයෙහි පිහිටි
අවීතරාගො තං වනසණ්ඩං පවිසති.,රාගයෙන් නිදහස් නොවූ කෙනෙක් එම වනයට පිවිසෙයි.
සචෙ පන කොචි භික්ඛු තාසං භික්ඛුනීනං සම්මුඛා,ඉදින් යම් භික්ෂුවක් ඒ භික්ෂුණීන් ඉදිරියෙහි
තෙන ඛො පන සමයෙන විසාඛාය මිගාරමාතුයා කොචිදෙව අත්ථො රඤ්ඤෙ පසෙනදිම්හි කොසලෙ පටිබද්ධො හොති,එම කාලයේ මිගාරමාතා විසාඛාවගේ කිසියම් කාරණයක් පසේනදි කොසල් රජුට සම්බන්ධව තිබුණි
පුඤ්ඤපෙක්ඛො,පින් අපේක්ෂා ඇතිව
ඉමිස්සා නෙමියා ඉමඤ්ච වඞ්කං ඉමඤ්ච ජිම්හං ඉමඤ්ච දොසං තච්ඡෙය්‍ය,මේ නිම් වළල්ලෙහි මේ නැමුනු තැනද මේ ඇදයද මේ දෝෂ සහිත තැන්ද සසින්නේ නම් ඉතා යෙහෙක
නෙවිධ න හුරං න උභයමන්තරෙන,මෙහිත් නොවේ එහිත් නොවේ දෙක අතරත් නොවේ
අථ ච පන මෙ ඉමං වනපත්ථං උපනිස්සාය විහරතො,එතකුදු වුවත් මේ වන සෙනසුන ඇසුරු කොට වාසය කරන්නා වූ මට
අවෙරෙන අබ්‍යාපජ්ජෙන.,"වෛර රහිතව, ක්‍රෝධ රහිතව."
තතියං.,තුන්වැනි සූත්‍රයයි.
ආමිසදානඤ්ච ධම්මදානඤ්ච.,ආමිස දානය සහ ධර්ම දානයයි.
"යෙ කායගතාසතිං පමාදිංසු, අමතං තෙ පමාදිංසු.","යමෙක් කායගතානුස්මෘතිය ප්‍රමාද කළාහුද, ඔහු නිර්වාණය ප්‍රමාද කළාහුය."
තෙසං පච්ඡිමා ජනතා දිට්ඨානුගතිං ආපජ්ජති.,ඔවුන්ගේ පසුව එන ජනතාවද ඔවුන් දුටු දේ අනුවම පිළිපැදීමට පෙළඹෙති.
පුත්තපසුං හිත්වා,දරුවන් සහ සම්පත් හැර
එකො පුබ්බෙ චරිත්වාන,පෙර තනිව ජීවත්වූ කෙනා
ඩහන්තං බාලමන්වෙති,බාලයාව දවමින් අනුව යයි
නමස්සමානො විවසෙමි,නමස්කාර කරමින් සිටිමි
අථ ඛො තස්ස හත්ථිනාගස්ස එතදහොසි යංනූනාහං එකො ගණස්මා වූපකට්ඨො විහරෙය්‍ය,ඒ ඇත් නාගයාට සිත විය මමත් රැළෙන් වෙන්ව තනිව වසන්නෙම් නම් හොඳය
කායස්ස භෙදා පරං මරණා සුගතිං උපපජ්ජති.,ශරීරය බිඳීමෙන් මරණින් පසු සුගති ලෝකයෙහි උපදිති.
මනුස්සභූතා පුරිමාය ජාතියා,පෙර ජාතියේ මනුෂ්‍යයෙක් වුනෙමි
සබ්බං තං ඉස්සරනිම්මානහෙතූති.,සෑම දෙයක්ම ඊශ්වරයාගේ මැවීමෙන් සිදුවේ යන මතය.
පඤ්චසු උපාදානක්ඛන්ධෙසු උදයබ්බයානුපස්සී විහරති.,පංචස්කන්ධයේ හටගැනීම හා විනාශය අනුපස්සනා කරයි.
යා තා රත්තියො සීතා,යම් ඒ ශීතල රාත්‍රීහු වෙත්ද
අනික්කසාවො කාසාවං,කෙලෙස් කසට නැතිව කාෂාය වස්ත්‍රය
කතමා උපාදානනිරොධගාමිනී පටිපදා,උපාදානයන් නැති කිරීමට පමුණුවන ප්‍රතිපදාව කවරේද
.අත්තනා සොකධම්මො සමානො සොකධම්මංයෙව පරියෙසති.,"තමන් ශෝකයට පත්වෙන ස්වභාවයේ ඉඳගෙන, ශෝකය ගෙන දෙන දේවල්ම හොයනවා."
ආසවානි ඡෙත්වා,ආස්‍රව සිඳ
ඛන්තීබලං,ඉවසීමේ බලය ඇත
න උපාදියෙථ කිඤ්චනං,කිසිවක් නොගන්න
විඤ්ඤූ නරො සෙරිතං පෙක්ඛමානො එකො චරෙ ඛග්ගවිසාණකප්පො,නිදහස දකිමින් පණ්ඩිතයා තනිව හැසිරෙයි
කතමා ඵස්සනිරොධගාමිනී පටිපදා,ස්පර්ශය නැති කිරීමට පමුණුවන ප්‍රතිපදාව කවරේද
කතමෙහි තීහි?,ඒ කවර තුනක දී ද?
සඞ්ඛාරා අවිජ්ජානිදානා අවිජ්ජාසමුදයා අවිජ්ජාජාතිකා අවිජ්ජාපභවා,සංස්කාරයෝ අවිද්‍යාව මුල්කාරණය කොට ඇත්තාහුය අවිද්‍යාව උත්පත්ති කාරණය කොට ඇත්තාහුය අවිද්‍යාව ජාති කොට ඇත්තාහුය අවිද්‍යාව නිසා පහළ වන්නාහුය
"න ඛ්වෙත්ථ, සාරිපුත්ත, සුකරං එකංසෙන බ්‍යාකාතුං.","සැරියුත්ත, මෙහිදී ඒකාන්තයෙන් ප්‍රකාශ කිරීම පහසු නොවේ."
අරිට්ඨො භික්ඛු තුණ්හීභූතො මඞ්කුභූතො පත්තක්ඛන්ධො අධොමුඛො පජ්ඣායන්තො අප්පටිභානො නිසීදි,"අරිට්ඨ භික්ෂුව නිශ්ශබ්ද වූයේ, මකු වූයේ, කඳ නමා ගත්තේ, මුහුණ පහතට හරවා ගත්තේ, කිසිවක් සිතාගත නොහැකිව හුන්නේය"
තිණ්ණං භික්ඛවෙ පටිසෙවනාය නත්ථි තිත්ති.,"මහණෙනි, කරුණු තුනක් සේවනය කිරීමෙහි තෘප්තියක් නැත."
අථ ඛො සම්බහුලා උපාසකා අල්ලවත්ථා අල්ලකෙසා දිවා දිවස්ස යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු,ඉක්බිති බොහෝ උපාසකයෝ තෙත් වස්ත්‍ර සහ තෙත් හිසකේ ඇතිව දහවල් වේලාවේ භග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත පැමිණියහ
පරිග්ගහා න සන්ති,ගැටගැනීම් නැත
භගවතො භාසිතං අභිනන්දීති,භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ දේශනාව සතුටින් පිළිගත්තේය
උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි.,එළඹ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ එකත්පසෙක හුන්නේය.
තං කිස්ස හෙතු? අක්කොසෙය්‍යපි මං පරිභාසෙය්‍යපි මං අනත්ථම්පි මං කරෙය්‍යාති.,"මට ආක්‍රෝශ කරයි, පරිභව කරයි, අනර්ථයක් කරයි යන බිය නිසා ය."
අභිසඞ්ඛතං නිරාරම්භං යඤ්ඤං කාලෙන කප්පියං.,මැනවින් සකස් කළ හිංසාවෙන් තොර කැප වූ දානය (උතුම්ය).
චත්තාරිමානි භික්ඛවෙ බලානි.,"මහණෙනි, මේ බල සතරකි."
මාතාපිතරො න බුද්ධං සරණං ගතා,මව්පියෝ බුදුන් සරණ නොගියහ
"චිත්තං, භික්ඛවෙ, අභාවිතං අපාතුභූතං මහතො අනත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, සිත නොවඩන ලද්දේ පහළ නොවන ලද්දේ මහත් අනර්ථය පිණිස පවතී."
එවං දුක්ඛා පමුච්චති,මෙසේ දුකින් මිදෙයි
අනභිජ්ඣා අබ්‍යාපාදො සම්මාසති සම්මාසමාධි.,"අනභිධ්‍යාව, අව්‍යාපාදය, සම්මා සතිය හා සම්මා සමාධියයි."
තතියො චෙතසොවිනිබන්ධො අසමුච්ඡින්නො හොති,මෙය මුලිනුපුටා නොදැමූ තුන්වන සිතේ බැම්ම වෙයි
පරස්ස ඛො පන යොනිසො පඤ්හං විස්සජ්ජිතං,අන්‍යයෙකු විසින් නුවණින් විසඳන ලද ප්‍රශ්නය
උද්ධංසොතොති වුච්චති,ඔහු “උද්ධංසෝත” යැයි කියයි
පාපකානං ඛො එතං ආවුසො අකුසලානං ඉච්ඡාවචරානං අධිවචනං යදිදං අඞ්ගණන්ති,ඇවැත්නි අංගණය යනු කැමැතිසේ හැසිරීමයයි කියනලද ලාමක වූ අකුසල ධර්මයන්ට නමකි
යෙ ඛො කෙචි සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා අසමාහිතා විබ්භන්තචිත්තා,එකඟ සිතක් නැත්තාවූ නොයෙක් අරමුණෙහි දුවන සිත් ඇත්තාවූ යම් ඒ ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ
තං කොධං සම්මදඤ්ඤාය පජහන්ති විපස්සිනො,විදසුන් නැණ ඇති පණ්ඩිතයෝ එම ක්රෝධය මනාව දැන පහ කරති
භූතෙ අභිනන්දති,භූතයන්ට ආසාවෙන් සතුටු වෙයි
විමුත්තචිත්තා භවනෙත්තිසඞ්ඛයා,ඔවුන්ගේ සිත මුදන ලදය තෘෂ්ණා නෙත්ති ක්ෂය වී ඇත
බ්‍යාධිභයං මරණභයං.,ලෙඩවීමේ බිය හා මරණ බිය.
ධම්මෙසු ධම්මානුපස්සී විහරති,නීවරණාදී ධර්ම රාශියෙහි ධර්මයන් අනුව දක්නා ස්වභාව ඇතිව වාසය කෙරේද
තමෙනං ජනො දිස්වා. අපාපුරිත්වා ඔලොකෙය්‍ය,ජනයා එය දැක වටිනා වස්තුවක් යැයි සිතා භාජනය හැර බලන්නාහ
ආනාපානස්සති සූපට්ඨිතා හොතු,ආශ්වාස ප්‍රශ්වාස සිහිය මනාව පිහිටා තිබෙවා
සඤ්ඤා නිච්චා වා අනිච්චා වා?,සංඥාව නිත්‍යද අනිත්‍යද? (අනිච්චං භන්තෙ).
මිච්ඡාදිට්ඨිකො මිච්ඡාසඞ්කප්පො.,වැරදි දැකීම සහ වැරදි කල්පනාව.
කායස්ස භෙදා නිරයං උපපජ්ජෙය්‍යං.,මරණින් මතු නිරයෙහි උපදින්නේ ය (කියා බිය වෙයි).
අට්ඨිකානි අපගතසම්බන්ධානි දිසා විදිසා වික්ඛිත්තානි,නහර බැඳුම්වලින් වෙන්වූ දිශා අනුදිශාවන්හි විසුරුණු ඇට කැබලි
පරිපූරං පරිපූරකාරී.,සම්පූර්ණයෙන් පුරන්නා වූ තැනැත්තා සම්පූර්ණ ඵලය ලබයි.
ඉධ භික්ඛවෙ එකච්චො කතකල්‍යාණො හොති,මහණෙනි මෙලොව ඇතැම් පුද්ගලයෙකු යහපත කළ අයෙකු වේ
"සෙය්‍යථාපි, භික්ඛවෙ, දුට්ඨාරුකො කට්ඨෙන වා කඨලාය වා ඝට්ටිතො භිය්‍යොසොමත්තාය ආසවං දෙති.","මහණෙනි, නරක් වූ වණයක් දඬු කැබැල්ලකින් හෝ කැටයකින් හෝ ගැටුණු විට බෙහෙවින් සැරව වගුරුවන්නාක් මෙනි."
අප්පකා තෙ මනුස්සෙසු,මනුෂ්‍යයන් අතර ඉතා ස්වල්පයයි
ඉදං වුච්චතාවුසො රූපං,යන මෙය ඇවැත්නි රූපයයි කියනු ලැබේ
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යො එවං මහතො අත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, අප්පමාදො.","මහණෙනි, යම්සේ අප්‍රමාදය මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතීද, මහණෙනි, මේ බඳුවූ අන් එක ධර්මයකුදු මම නොම දකිමි"
ඉධ නන්දති,මෙලොව සතුටු වෙයි
අයං වුච්චතාවුසො දුක්ඛසමුදයො,ඇවැත්නි මේ දුක් හටගැන්මට හේතුවයයි කියනු ලැබේ
යො පරෙහි අභෙජ්ජො,අන්‍යයන් විසින් නොබිඳිය හැකි
උච්ඡෙ කුලෙ පච්චාජාතො අඩ්ඪෙ මහද්ධනෙ.,උසස් කුලයක උපන් බොහෝ ධන සම්පත් ඇති අයෙකි.
භූතෙ මාභිනන්දි,භූතයන්ට සතුටු වෙයි
පරං පලිපපලිපන්නං උද්ධරිස්සතීති,ගැඹුරු මඩෙහි එරුණාවූ අනිකෙකු ගොඩගන්නේය යන
"තීහි, භික්ඛවෙ, අඞ්ගෙහි සමන්නාගතො පාපණිකො නචිරස්සෙව මහත්තං වෙපුල්ලත්තං පාපුණාති භොගෙසු.","මහණෙනි, කරුණු තුනකින් යුක්ත වෙළෙන්දා නොබෝ කලකින්ම ධනයෙහි මහත් බවට හා විපුල බවට පැමිණෙයි."
ඤාණදස්සනප්පටිලාභාය සංවත්තති.,ඥානදර්ශනය (දිවැස්) ලැබීම පිණිස පවතියි.
තදහුපොසථෙ පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා,එදින පොහොය දවසේ පෙරවරුයෙහි හැඳ පොරොවා
වෙහප්ඵලෙ වෙහප්ඵලතො අභිජානාති,වෙහප්ඵල දෙවියන් වෙහප්ඵල දෙවියන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ
තෙනම්හි එවං ජලිතානුභාවා,එයින් මෙසේ බබලන ආනුභාව ලැබුනි
චරණසම්පන්නො ජානාති පස්සති.,"චරණයෙන් යුක්ත වූ තැනැත්තා දනියි, දකියි."
තාලාවත්ථුකතා අනභාවංකතා.,මුල් සිඳ දැමූ තල් ගසක් මෙන් නැවත නූපදින බවට පත් කළ.
"සන්තො විධූමො අනීඝො නිරාසො, අතාරි සො ජාතිජරන්ති බ්‍රූමීති.","ශාන්ත වූ, කෙලෙස් දුම් නැති, දුක් නැති, බලාපොරොත්තු රහිත ඒ රහතන් වහන්සේ ජාති ජරාව එතර කළේ යැයි කියමි."
භවඤ්ච නාභිජප්පෙය්‍ය,භවය නොපතයි
සම්පන්නං මුනිනො චිත්තං,මුනිගේ සිත සම්පූර්ණය
යථා බුද්ධෙන දෙසිතං,බුදුන් දේශනා කළ පරිදි
න ච පනස්ස සුලභරූපො සමසමො පඤ්ඤායාති.,ප්‍රඥාවෙන් ඔහුට සමාන වූවෙක් සුලභ නොවේ.
බ්‍යාපන්නචිත්තපදුට්ඨමනසඞ්කප්පසන්දොසහෙතු,ක්‍රොධ සිත නමැති තමන්ගේ දෝෂ හේතුවෙන්
සම්බහුලා භික්ඛූ සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසිංසු,බොහෝ භික්ෂූහු සැවැත් නුවර පිණ්ඩපාතයට ගියහ
විසමන්ති ලොකෙ,ලෝකයේ විෂම දේ
සාකභක්ඛො හොමි.,පලා ආහාර කරමි.
මහානුභාවො,මහත් ආනුභාව ඇති කෙනෙකි
මහාවිකටභොජනස්මිං හොති.,මෙය අති කටුක භෝජනයකි.
අථ භික්ඛවෙ සත්තා. විමරියාදීකතෙන චෙතසා විහරන්ති.,"එවිට සත්ත්වයන් නික්මී, නොඇලී, මිදී, සීමාවන් ඉක්මවූ නිදහස් සිතින් යුක්තව වාසය කරති."
යොනිසො ච ඛො භික්ඛවෙ මනසිකරොතො අනුප්පන්නා චෙව ආසවා න උප්පජ්ජන්ති,මහණෙනි නුවණින් මෙනෙහි කරන්නහුට නූපන්නාවූ ආශ්‍රවයෝද නූපදිත්
පරං රාගවිනයාය සමාදපෙති.,අනුන්ව රාගය දුරු කිරීමට යොමු කරයි.
සබ්බෙ තෙ අනිස්සටා භවස්මාති වදාමි,ඔවුන් සියල්ලෝ භවයෙන් නොනික්මුණුහුයයි මම කියමි
මුච්ඡිතා,මුළා වී සිටිති
ඉති ඛො භික්ඛවෙ පරිපූරං පරිපූරකාරී ආරාධෙති.,"මහණෙනි, මෙසේ සම්පූර්ණයෙන් පුරන්නා වූ තැනැත්තා සම්පූර්ණ ඵලය ලබයි."
සග්ගස්ස ගමනෙන වා,ස්වර්ගයට යාමටත් වඩා
චතුත්ථං,සිව්වන සූත්‍රය
යෙන සාවත්ථි ජෙතවනං අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමො තෙනුපසඞ්කමි,සැවැත් නුවර ජේතවන අනාථපිණ්ඩික ආරාමයට පැමිණියේය
වීතතණ්හො අනාදානො,තෘෂ්ණා නැති නොගන්නා
සුද්ධාජීවෙන පස්සතා,පිරිසිදු ආජීවයක් රකින කෙනාට
වුට්ඨිම්පි සහෙය්‍යුමාගතං අථ චෙ පත්ථයසී පවස්ස දෙව,පැමිණි වැස්සත් ඉවසති වැසින්න කැමති නම් වසී දෙවියනි
ඉමෙසං ද්වින්නං ධම්මානං අතිත්තො කාලං කරොතීති.,මේ කරුණු දෙකෙහි නොතැවී තෘප්තියක් රහිතවම ඕ තොමෝ කළුරිය කරයි.
අවිජ්ජා නිවුතානං,අවිද්‍යාවෙන් වැසුණු අය
ධම්මං අනුස්සරං භික්ඛු,ධර්මය සිහිකරන මහණා
සො කරොහි දීපමත්තනො,ඒ නිසා තමන්ටම තමන් ආරක්ෂාවක් කරගන්න
ඉධ භික්ඛවෙ අස්සුතවා පුථුජ්ජනො,මහණෙනි මේ ලෝකයෙහි දැන උගත්කමක් නැති පෘථග්ජන තෙමේ
උක්ඛිප ලඞ්ගිං පජහ අවිජ්ජං.,දොර අගුල ඔසවනු යනු අවිද්‍යාව දුරු කිරීමයි.
යථා ච අනුප්පන්නස්ස සංයොජනස්ස උප්පාදො හොති,නූපන් සංයෝජනයාගේ ඉපදීම යම් කරුණකින් වේද එය දැනගනී
"ඉදං, භන්තෙ, කථං, ඉමස්ස කො අත්ථොති?","ස්වාමීනි, මෙහි තේරුම කුමක්ද, මෙහි අර්ථය කවරේද? කියායි."
අප්පතිට්ඨෙ අනාලම්බෙ,පිහිටක් නැති අල්ලාගැනීමක් නැති තැන
එතං භයං සන්ථවෙ පෙක්ඛමානො,ඇසුරේ භය දකිමින්
එවමාවුසොති ඛො ආයස්මා මොළියඵග්ගුනො තස්ස භික්ඛුනො පටිස්සුත්වා,'ඇවැත්නි එසේය'යි කියා ආයුෂ්මත් මොළියඵග්ගුණ භික්ෂු තෙම ඒ භික්ෂුවට පිළිතුරු දී
වණිජ්ජං පයොජෙති සාස්ස හොති ඡෙදගාමිනී.,වෙළඳාමෙහි යෙදෙන විට එය පාඩු සහිත වෙයි.
එතං අනාරියං,එය ආර්ය නොවන දෙයකි
සමාහිතො මුදිතො විප්පසන්නො ච,එකග සිතින් සතුටු සිතින් පැහැදි සිතින් වසයි
කතමෙ ච භික්ඛවෙ ආසවා පරිවජ්ජනා පහාතබ්බා,මහණෙනි දුරලීමෙන් හෙවත් මඟහැරීමෙන් නැතිකළ යුතු කෙලෙස් කවරහුද
පාපමිත්තස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස කල්‍යාණමිත්තතා හොති පරිනිබ්බානාය,පාප මිත්‍රයන් ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස යහපත් මිතුරන් ඇති බව ඇත්තේය
එවං වුත්තෙ අඤ්ඤතරො භික්ඛු භගවන්තං එතදවොච,මෙසේ කී කල්හි එක්තරා භික්ෂුවක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙය කීවේය
නත්ථි තං සංයොජනං යෙන සංයොජනෙන සංයුත්තො අරියසාවකො පුන ඉමං ලොකං ආගච්ඡෙය්‍යාති.,යම් සංයෝජනයකින් බැඳී ආර්ය ශ්‍රාවකයා නැවත මේ ලෝකයට පැමිණෙන්නේ ද එබඳු සංයෝජනයක් ඔහුට නැත.
අකරොන්තං ඛො පන මං පාපකම්මං කුතො දුක්ඛං ඵුසිස්සති?,පව් නොකරන මට කෙසේ නම් දුකක් පැමිණෙන්නේද?
එසනා පටිනිස්සට්ඨා දිට්ඨිට්ඨානා සමූහතා.,"සෙවීම් අත්හරින ලදී, දෘෂ්ටි ස්ථානයන් උදුරා දමන ලදී."
"යො සීලබ්බතසම්පන්නො, පහිතත්තො සමාහිතො; චිත්තං යස්ස වසීභූතං.","යමෙක් සීලව්‍රතයෙන් යුක්ත ද, මෙහෙයවූ සිත් ඇති ද, යමෙකුගේ සිත තමාට වසඟ ද."
ඉමමෙව කායං යථාඨිතං යථාපණිහිතං,යම් ඉරියව්වකින් සිටියාවූද යම් ආකාරයකින් තබන ලද්දාවූද මේ ශරීරය
සෙය්‍යථාපි ඡවාලාතං උභතො පදිත්තං.,දෙකෙළවර දැවුණු සොහොන් පෙනෙල්ලක් මෙනි.
සබ්බත්ථාභිවස්සී,හැමතැනම වස්නා වලාකුළ වැනි පුද්ගලයා
අථ ඛො භගවා තස්ස සත්තාහස්ස අච්චයෙන තම්හා සමාධිම්හා වුට්ඨාසි,ඉක්බිති සත් දින අවසානයේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සමාධියෙන් නැගිටි සේක
"මා භබ්බරූපතාය, මා සමණො නො ගරූති.","දැකීමට සුදුසු පුද්ගලයෙකු වූ පමණින් නොව, මේ ශ්‍රමණයා අපේ ගුරුය යන හැඟීමෙන් නොව."
හානභාගියා සඤ්ඤා.,පිරිහීමට පක්ෂපාතී වූ සංඥාවෝය.
මෙදවණ්ණංව පාසාණං,මෙද වර්ණ ගලක් මෙන්
අනෙකවිහිතානං පාපකානං අකුසලානං ධම්මානං අකිරියං වදාමි.,නොයෙක් ආකාර වූ පවිටු අකුසල ධර්මයන්ගේ නොකිරීම මම වදාරමි.
අනෙකෙ ච කුසලෙ ධම්මෙ භාවනාපාරිපූරිං ගතෙ විදිත්වා,නොඑක් කුසල ධර්ම භාවනාවෙන් පරිපූර්ණ වූ බවද දැන
ඔභාසජාතා විය මෙ එසා දිසා,මේ දිශාව මට දිලිසෙනවාක් මෙන් පෙනේ
යුත්තං මාරං සවාහනං,වාහනය සමග මාරයා දැක
අත්ථි පන ලොකස්මිං යො ඉමං සමතික්කන්තො?,මෙම කාමරාගය සහ දෘෂ්ටිරාගය ඉක්මවා ගිය කෙනෙක් ලෝකයෙහි සිටීද?
තං හොති චක්කං අප්පටිවත්තියං සමණෙන වා බ්‍රාහ්මණෙන වා දෙවෙන වා මාරෙන වා බ්‍රහ්මුනා වා කෙනචි වා ලොකස්මිං.,"ඒ චක්‍රය ශ්‍රමණයකුට, බ්‍රාහ්මණයකුට, දෙවියකුට, මාරයකුට, බ්‍රහ්මයකුට හෝ ලෝකයේ කිසිවකුට ආපසු හැරවිය නොහැකිය."
කුසලො සබ්බධම්මානං,සියලු ධර්මයන්හි දක්ෂ විය යුතුය
අයං වුච්චති අධම්මවාදිනී පරිසා.,"මහණෙනි, මෙලෙස මුරණ්ඩු ලෙස හැසිරෙන පිරිස අධර්මවාදී පිරිස ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ."
අහං පොක්ඛරසාතිස්ස,මම පොක්ඛරසාතිගේ ශිෂ්යයෙමි
සොත්ථිනා අභිනිබ්භිජ්ජිතුං,නික්මෙන්නට
මඤ්චකං ආරොපෙත්වා නීහරිත්වා ඣාපෙථ,ඇඳක තබා බැහැර කොට දවන්න
අන්තිමදෙහධාරී,අන්තිම ශරීරය දරයි
අප්පමත්තස්ස,අප්‍රමාදව හික්මෙන
වාතංව ජාලම්හි අසජ්ජමානං,වාතය මෙන් දැලක නොබැඳෙයි
ගන්ධෙසු ඵස්සෙසු සහෙථ රාගං,ගන්ධ ස්පර්ශ වලදී රාගය ඉවසයි
සංවෙජනීයට්ඨානෙසු සංවිජ්ජෙථෙව පණ්ඩිතො,සංවේග උපදවිය යුතු ස්ථානවල නුවණැත්තා සංවේගය උපදවා ගනී
කතමං එකධම්මං,එම එක් ධර්මය කුමක්ද
සාමිකො සීලවා භරියා සීලවතී.,"ස්වාමියා ද සිල්වත්ය, භාර්යාව ද සිල්වත්ය."
සුඛා සඞ්ඝස්ස සාමග්ගී,සංඝ සමගිය සුවය
අඤ්ඤමඤ්ඤං සඤ්ඤාපෙන්ති චෙව සඤ්ඤත්තිඤ්ච උපගච්ඡන්ති.,ඔවුහු එකිනෙකාට කරුණු වටහා දෙති; විනයානුකූල එකඟතාවකට ද පැමිණෙති.
අඛණ්ඩකාරී අච්ඡිද්දකාරී.,"නොකැඩුණු, සිදුරු නොවූ (ශීලය ඇත්තා)."
න අරඤ්ඤෙ කට්ඨත්ථං,වනයටද දරක් නොවෙයි
තං හොති ජාතරූපං මුදු ච කම්මනියඤ්ච පභස්සරඤ්ච.,"ඒ රත්‍රන් මෘදු වූ ද, වැඩට ගත හැකි වූ ද, බබළන්නා වූ ද වෙයි."
යෙහි තීහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො පණ්ඩිතො වෙදිතබ්බො තෙ තයො ධම්මෙ සමාදාය වත්තිස්සාමා.,යම් කරුණු තුනකින් පණ්ඩිතයා හඳුනාගත හැකිද ඒ කරුණු තුන සමාදන්ව වසන්නෙමු.
සුතං සුතතො සඤ්ඤත්වා සුතං මඤ්ඤති,සුතය සුතය වශයෙන් ඇඳින සුතය ආත්මය වශයෙන් හඟියි
චතූහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො යථාභතං නික්ඛිත්තො එවං නිරයෙ.,කරුණු හතරකින් යුක්ත වූ තැනැත්තා නිරයට යයි.
අත්ථාභිසමයා ධීරො පණ්ඩිතොති පවුච්චති,එම වැඩ දෙකම හඳුනාගන්නා නුවණැත්තා පණ්ඩිතයාය කියනු ලැබේ
කාමපඞ්කො දුරච්චයො,කාම මඩ දුකසේ ඉක්මවිය හැක
ඨිතෙ ආනෙඤ්ජප්පත්තෙ,"ස්ථාවර වූ, චංචල නොවන බවට (ආනෙඤ්ජ බවට) පැමිණි කල්හි"
යථාභතං නික්ඛිත්තො එවං සග්ගෙ.,ගෙන එන ලද්දක් බහා තැබුවාක් මෙන් ස්වර්ගයෙහි (උපදියි).
පිණ්ඩචාරං චරිත්වා,පිණ්ඩපාතයෙන් ජීවත්ව
අත්තනා සොකධම්මො සමානො සොකධම්මෙ ආදීනවං විදිත්වා අසොකං අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නිබ්බානං පරියෙසෙය්‍යං,ශෝකය ස්වභාව කොට ඇත්තාවූ මම ශෝකය ස්වභාව කොට ඇති දෙයෙහි දෝෂය දැක ශෝකයක් නැති අනුත්තරවූ සතර යෝගයන්ගෙන් මිදුණාවූ නිවණ සොයන්නෙම් නම් යෙහෙකි.
රත්තියා පඨමං යාමං චඞ්කමෙන නිසජ්ජාය ආවරණීයෙහි ධම්මෙහි චිත්තං පරිසොධෙති.,රාත්‍රී ප්‍රථම යාමයෙහි සක්මනින් හා හිඳීමෙන් සිත පිරිසිදු කරයි.
කල්‍යාණො කිත්තිසද්දො අබ්භුග්ගච්ඡති - ‘කල්‍යාණමිත්තො පුරිසපුග්ගලො’ති.,ඔහු යහපත් මිතුරන් ඇත්තෙකි කියා හොඳ කීර්තියක් පැතිරෙන බැවිනි.
දොසො මෙ පහීනො. මොහො මෙ පහීනො.,මා විසින් ද්වේෂය සහ මෝහය සහමුලින්ම සිඳ දමන ලදී.
සිඞ්ගාලා වකා කිමී,සිවල්ලු සහ පණුවෝද කති
සඞ්ඛාරෙසු නිබ්බින්දති.,සංස්කාරයන් කෙරෙහි කලකිරෙයි.
භගවතා මයං පණාමිතා අත්ථකාමෙන හිතෙසිනා අනුකම්පකෙන,භග්‍යවතුන් වහන්සේ අප නෙරපුවේ අපගේ යහපත කැමති කරුණාවෙන්මය
දිබ්බෙන වණ්ණෙන දිබ්බෙන සුඛෙන දිබ්බෙන යසෙන දිබ්බෙනාධිපතෙය්‍යෙන අට්ටීයථ හරායථ ජිගුච්ඡථ.,"දිව්‍ය වර්ණය, දිව්‍ය සැපය, දිව්‍ය යසස හා දිව්‍ය අධිපතිබව කෙරෙහි පීඩාවට, ලැජ්ජාවට හා පිළිකුලට පත්වන්නාහුය."
විසල්ලො,රාග උල් ඉවත් කළ අය
අනුපාදියානො ඉධ වා හුරං වා,මෙලොව හෝ පරලොව හෝ උපාදාන නොගෙන
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ පෙත්තිවිසයා චුතා මනුස්සෙසු පච්චාජායන්ති.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම යම් සත්වකෙනෙක් ප්‍රෙත විෂයෙන් චුතවූවාහු මනුෂ්‍ය ලෝකයෙහි උපදිත්ද ඒ සත්වයෝ ස්වල්පවූවාහු වෙත්."
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යො එවං මහතො අනත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, අසන්තුට්ඨිතා.","මහණෙනි, යම්සේ ලද දෙයින් සතුටු නොවන බව මහත් අනර්ථය පිණිස පවතීද, මහණෙනි, මේ බඳුවූ අන් එක ධර්මයකුදු මම නොම දකිමි."
ධීරඤ්ච පඤ්ඤඤ්ච,ධීරයෙක් හා ප්‍රඥාවන්තයෙක්
අනුත්තරායං ද්විපදානමුත්තමො,මෙතෙමේ මිනිසුන්ට උතුම්ය
කතමෙහි ද්වීහි,එම දෙක කුමක්ද
සම්මොදනීයං කථං සාරණීයං.,සතුටු විය යුතු වූ සහ සිහි කටයුතු වූ කථාව.
විරාගො තෙසං අග්ගො,විරාගය ඒවායේ ශ්‍රේෂ්ඨය
සො පඤ්චන්නං ඔරම්භාගියානං සංයොජනානං පරික්ඛයා උද්ධංසොතො අකනිට්ඨගාමී.,ඕරම්භාගිය සංයෝජන පස ක්ෂය වීමෙන් අකනිටා බඹලොව දක්වා යන්නෙක් වෙයි.
දුක්ඛස්ස අන්තකරො හොති සබ්බසංයොජනක්ඛයා,සියලු සංයෝජන නාශයෙන් දුක්ඛය අවසන් කරයි
ලක්ඛණසම්පන්නං දිස්වා,ලකුණු ඇති දැක
ඉමම්හි චායං සමයෙ පුග්ගලො කාලඞ්කරෙය්‍ය,මෙම වෙලාවේ මේ පුද්ගලයා මිය ගියොත්
මානාතිමානං වදතෙ,මාන හා අතිමාන කියයි
දිට්ඨෙවධම්මෙ සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහරෙය්‍යං,මේ ජීවිතයේදීම තමන්ගේ නුවණින් දැන ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට ඊට පැමිණ වාසය කිරීමට කැමති නම්
දුප්පඤ්ඤො පරඤ්ඤච සමාදපෙති.,තමා අඥාන වී අනුන් ද අඥාන බවෙහි යොදවයි.
රජ්ජං කාරෙහි,රජකම කරනු
මනසානුපෙක්ඛිතානං.,සිතින් මනාකොට බලන ලද (මෙනෙහි කළ).
පරිසාය මජ්ඣෙ විනිඝාති හොති,පිරිස් මැද සැකයට පත්වෙයි
"ද්විචක්ඛු පන අක්ඛාතො, සෙට්ඨො පුරිසපුග්ගලො.",ඇස් දෙකම ඇත්තා ශ්‍රේෂ්ඨ පුරුෂයෙකි.
න මුණ්ඩකෙන සමණො,හිස මුණ්ඩු කිරීමෙන්ම සමණයෙක් වෙන්නේ නැහැ
අසුභානුපස්සී කායස්මිං,කයෙහි අශුභය බලන්න
රාගග්ගි දහති මච්චෙ,රාග ගින්න සත්වයන් දවයි
සභාසීලී,බොහෝ කතා කරන
තස්මාතිහ ඵග්ගුන තව චෙපි කොචි සම්මුඛා තාසං භික්ඛුනීනං පාණිනා පහාරං දදෙය්‍ය,"ඵග්ගුණය, එහෙයින් කිසිවෙක් තොප ඉදිරියෙහි ඒ භික්ෂුණීන්ට අතින් පහර දෙන්නේ ද"
සෙනං ලොකො සදෙවකො,දෙවියන් සමග ලෝකයටවත්
සමන්නාගතො තථාගතො,යුක්තවූ තථාගතයන් වහන්සේ
චතුන්නං ඣානානං නිකාමලාභී හොති අකිච්ඡලාභී.,සතර ධ්‍යානයන් කැමති පරිදි නිදුකින් ලබන්නෙක් වෙයි.
ඵන්දමානං පජං දිස්වා,සැලෙන සත්වයන් දැක
උත්තිට්ඨෙ නප්පමජ්ජෙය්‍ය,නැගිටිලා පමාව නොකරන්න
යඤ්ඤමකප්පයිංසු පුථූධ ලොකෙ,ලෝකයේ බොහෝ දෙනා යාග කළාහු
"අසන්තුට්ඨස්ස, භික්ඛවෙ, අනුප්පන්නා චෙව අකුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච කුසලා ධම්මා පරිහායන්තීති.","මහණෙනි, ලදදෙයින් සතුටු නොවන්නාවූ පුද්ගලයා තුළ නූපන් අකුශලධර්මයෝත් උපදිත්, උපන්නාවූ කුශලධර්මයෝත් පිරිහෙත්."
භවයොගවිසංයුත්තො,භව බැඳීම නැති
අඤ්ඤමඤ්ඤං පියංවදා තෙ හොන්ති ජානිපතයො.,ඔවුනොවුන්ට ප්‍රිය බස් කියන ඒ අඹුසැමියෝ වාසනාවන්තය.
දිට්ඨිරාගාභිනිවෙසවිනිබන්ධපලිගෙධපරියුට්ඨානජ්ඣොසානහෙතු.,"දෘෂ්ටි රාගයෙහි ඇලීම, බැඳීම සහ එහි ගැලී සිටීම ඊට හේතුවයි."
යස්මා ච ඛො භික්ඛවෙ අත්ථි ලොකෙ ආදීනවො තස්මා සත්තා ලොකෙ නිබ්බින්දන්ති.,"මහණෙනි, යම් හෙයකින් ලෝකයෙහි ආදීනවයක් ඇත්තේද, එහෙයින් සත්ත්වයෝ ලෝකයෙහි කලකිරෙති."
න බ්‍රාහ්මණස්ස පහරෙය්‍ය නාස්ස මුඤ්චෙථ බ්‍රාහ්මණො,බ්‍රාහ්මණයෙකුට පහර නොදෙන්න බ්‍රාහ්මණයාත් කෝප නොකරන්න
අරහන්තො සම්මාසම්බුද්ධා,අර්හත් සම්මා සම්බුද්ධයන් වහන්සේ
ද්වෙමෙ පුග්ගලා ලොකෙ උප්පජ්ජමානා උප්පජ්ජන්ති.,"මහණෙනි, පුද්ගලයන් දෙදෙනෙක් ලෝකයෙහි පහළ වන්නාහු වෙති."
කොධගරුතා න සද්ධම්මගරුතා.,ක්‍රෝධය ගරු කිරීම හා සද්ධර්මය ගරු නොකිරීමයි.
තණ්හාසමුදයඤ්ච පජානාති,තණ්හාව ඉපදීමට හේතුව දනීද
මමෙව තං වදෙය්‍ය සමණෙසු සමණසුඛුමාලොති.,ශ්‍රමණයන් අතර සුකුමාලයා යනු මා ම බව කිව යුතුය.
අයමෙව අරියො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො සළායතනනිරොධගාමිනී පටිපදා,මේ ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයම සය ආයතනය නැති කිරීමට පමුණුවන ප්‍රතිපදාවයි
මොහං විහන්ති සබ්බං,සියලු මෝහය නැසෙයි
චත්තාරොමෙ ආවුසො පුග්ගලා සන්තො සංවිජ්ජමානා ලොකස්මිං,ඇවැත්නි මේ පුද්ගලයෝ සතර දෙනෙක් ලෝකයෙහි ඇත්තාහුය
නානත්තං අභිනන්දති,වෙන් වෙන් ස්වභාවවූ පංචස්කන්ධය ආත්මය වශයෙන් සිතා සතුටු වෙයි
යො නාච්චසාරී න පච්චසාරී සබ්බං විතථමිදන්ති වීතලොභො,ලෝභයෙන් මිදුණු කෙනා සියල්ල අසත්‍ය බව දැන ඉදිරියට නොදුවයි
තිණ්ණං සංයොජනානං පරික්ඛයා එකබීජී හොති.,සංයෝජන තුනක් ක්ෂය කිරීමෙන් එක් වරක් උපදින පුද්ගලයා වෙයි.
අරියො න රමතී පාපෙ,අරිය තෙම පාපයට නොඇලෙයි
අථ භාහිසි දසදිසා,දස දිසාවට පැතිරෙයි
උප්පන්නා ච ආසවා පහීයන්ති,උපන්නාවූ ආශ්‍රවයෝද දුරුවෙත්
සම්මා භාවියමානා අනුපරිවත්තියමානා.,මනාකොට වඩන සහ නැවත නැවත පුරුදු කරන.
ආකිඤ්චඤ්ඤායතනං නාභිනන්දති,ආකිඤ්චඤ්ඤායතන දෙවියන්ට සතුටු නොවන්නාහ
අනාගාමිස්ස ඔරම්භාගියානි පහීනානි.,අනාගාමී පුද්ගලයාට ඕරම්භාගිය සංයෝජන ප්‍රහීණ ය.
යාව පාපං න පච්චති,පාපය විපාක නොදෙන තුරු
ආකංඛෙය්‍ය චෙ භික්ඛු සබ්‍රහ්මචාරීනං පියො ච අස්සං මනාපො ච,සබ්‍රහ්මචාරීන් වහන්සේලාට ප්‍රියමනාප අයෙකු වීමට භික්ෂුවක් ප්‍රාර්ථනා කරන්නේ නම්
"චාතුද්දසිං පඤ්චදසිං, යා ච පක්ඛස්ස අට්ඨමී; පාටිහාරියපක්ඛඤ්ච. උපොසථං උපවසෙය්‍ය.","තුදුස්වක, පසළොස්වක, අටවක සහ පෙතිපෙළ දිනවල අංග අටකින් යුතු උපෝසථය රැකිය යුතුය."
ඉතිභවාභවතඤ්ච වීතිවත්තො,මෙබව පරබව ගැන බැඳීම් ඉක්මවා ඇත්නම්
තත්‍ර ඛො භගවා භික්ඛූ ආමන්තෙසි,එකල්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ භික්ෂූන්ට කථා කළෝය
ධම්මෙ පසන්නා,ධර්මය කෙරෙහි පැහැදෙයි
මා පිටකසම්පදානෙන.,පිටක (පොත්පත්) සම්ප්‍රදායට ගැලපුණු පමණින් පිළිනොගන්න.
තස්ස සො යථාදිට්ඨං යථාවිදිතං බ්‍යාකරොති.,ඔහුට හෙතෙම තමා දත් පරිදි විස්තර කරයි.
මනුස්සා අප්පායුකා දුබ්බණ්ණා බව්හාබාධා.,"මිනිස්සු අල්පායුෂ්ක, අවර්ණ හා රෝගී වෙති."
සුරූපතා,මනා රූප සිරුර
"සංඛිත්තවිත්ථාරෙනපි ඛො අහං, සාරිපුත්ත, ධම්මං දෙසෙය්‍යං.","සැරියුත්ත, මම කෙටියෙන් හා විස්තර වශයෙන් ද ධර්මය දේශනා කරන්නෙමි."
ඉන්ද්‍රියගුත්ති සන්තුට්ඨි පාතිමොක්ඛෙ ච සංවරො,ඉන්ද්‍රිය සංවරය සන්තෝෂය ප්‍රාතිමොක්ඛ සංවරය
නදීනං සාගරො මුඛං,නදියට සාගරය ප්‍රධාන
සුජීවං අහිරිකෙන,හිරිඔතප් නැති කෙනෙකුට ජීවත්වීම ලේසියි
එවං මෙ සුතං - එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ.,මා විසින් මෙසේ අසන ලදී - එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර අනේපිඬු සිටුතුමාගේ ජේතවනාරාමයෙහි වැඩවසන සේක.
"අප්පිච්ඡතා, භික්ඛවෙ, මහතො අත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, අලෝභී බව මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතී."
ඡායාව අනපායිනී,ශරීරයෙන් නොවෙන්වෙන සෙවනැල්ල මෙනි
දුන්නික්ඛිත්තඤ්ච පදබ්‍යඤ්ජනං අත්ථො ච දුන්නීතො.,වැරදි පාලි පද භාවිතය සහ අර්ථය වැරදියට වටහා ගැනීම එම කරුණුයි.
විසමා ච පරිසා සමා ච පරිසා.,"මහණෙනි, විසම (වැරදි සහගත) පිරිස සහ සම (නිවැරදි) පිරිස ලෙස දෙවර්ගයකි."
ඉමෙ පඤ්ච චෙතොඛිලා පහීනා,මේ පස්වැදෑරුම් චේතෝඛිල (සිතේ දරදඬුකම්) පහ කරන ලද්දාහු ද
පූතිමච්ඡං කුසග්ගෙන උපනය්හති,කුණුමස් කුස තණින් බැඳේ
ආරම්මණං බ්‍රූහි සමන්තචක්ඛු,නුවණැස් ඇතිව අරමුණ කියනු
ජිතං යස්ස නො යාති කොචි ලොකෙ,ඔහු දිනූ කෙලෙස් කිසිවක් ලෝකයේ ඔහු පසුපස නොයයි
නෙවත්තබ්‍යාබාධාය සංවත්තති න පරබ්‍යාබාධාය. න උභයබ්‍යාබාධාය,"එය තමහට දුක් පිණිස නොවෙයි, පරහට දුක් පිණිස නොවෙයි, දෙපක්ෂයටම දුක් පිණිස නොවෙයි"
ථිනස්ස පනූදනං,අලසකම දුරුකිරීම
න පාපකං චිත්තං උප්පාදෙමි.,පවිටු සිතක් උපදවන්නේ නැත.
"අලාභා වත මෙ, න වත මෙ ලාභා.","මට ඒකාන්තයෙන් අලාභයකි, මට ලාභයක් නොවේ."
චතුප්පදෙහි මෙ මෙත්තං මෙත්තං බහුප්පදෙහි මෙ.,සිව්පා හා බහුපා සතුන් කෙරෙහි මාගේ මෛත්‍රිය වේවා.
යො අප්පදුට්ඨස්ස නරස්ස දුස්සති,දෝෂ නැති කෙනෙකුට දූෂණ කරන කෙනාට
කොධං භික්ඛවෙ අනභිජානං අපරිජානං,මහණෙනි ක්රෝධය හරිහැටි නොදැන පිරිසිඳ නොදැන
සංවර පහාන භාවනා අනුරක්ඛණා.,"සංවර, ප්‍රහාණ, භාවනා හා අනුරක්ෂණ යන හතරයි."
වෙදනාපඤ්ඤත්තියා සති සඤ්ඤාපඤ්ඤත්තිං පඤ්ඤාපෙස්සතීති,වේදනාව ඇති කල්හි සංඥාව යන පැනවීම කළ හැකිය
සන්නිවාසො සදා සුඛො,ඔවුන් සමඟ වාසය සැමදා සුවය
සත්තා ගච්ඡන්ති සංසාරං ජාතිමරණගාමිනො.,සත්වයෝ ඉපදීම හා මරණය කරා යමින් සසරෙහි සැරිසරති.
ධම්මං චරෙ සුචරිතං,සුචරිත ධර්මය පුරුදු කරන්න
දෙවා ආභස්සරා යථා,ආභස්සර දෙවියන් මෙන්
යං පරෙ දුක්ඛතො ආහු,අන් අය දුක කියන දෙය
අදින්නාදායී හොති කාමෙසුමිච්ඡාචාරී හොති මුසාවාදී හොති.,"සොරකම් කරන්නෙක්, කාමයෙහි වරදවා හැසිරෙන්නෙක් හා බොරු කියන්නෙක් වෙයි."
තතො මලා මලතරං,ඒ මල වලටත් වඩා ලොකු මලක් තියෙනවා
න අඤ්ඤතරං දෙවනිකායං පණිධාය බ්‍රහ්මචරියං චරති,එක්තරා දෙව්ලොවක් (දිව්‍ය නිකායක්) ප්‍රාර්ථනා කරගෙන බ්‍රහ්මචර්යාවෙහි නොහැසිරෙයි ද
කතමො ච භික්ඛවෙ පුග්ගලො දුප්පමෙය්‍යො?,"මහණෙනි, මැනීමට අපහසු පුද්ගලයා කවරේ ද?"
ඉමානි ඛො චත්තාරි අචින්තෙය්‍යානි.,"මහණෙනි, මේ වනාහි අචින්ත්‍ය කරුණු හතරයි."
"ඉමෙ ඛො, භික්ඛවෙ, තයො පුග්ගලා සන්තො සංවිජ්ජමානා ලොකස්මින්ති.","මහණෙනි, ලෝකයෙහි විද්‍යමාන වන පුද්ගලයෝ මේ තිදෙනා ය."
සම්මාසතිං පච්චක්ඛාය මුට්ඨස්සතිං පඤ්ඤාපෙස්සතීති නෙතං ඨානං විජ්ජති.,සම්මා සතිය ප්‍රතික්ෂේප කර සිහිමුළා වූවෙකු උත්තමයෙකු ලෙස පෙන්විය නොහැක.
සබ්බෙසං ජීවිතං පියං,සියල්ලන්ට ජීවිතය ප්‍රියය
තෙ ආගන්තුකා උච්චාසද්දා මහාසද්දා,ඒ ආගන්තුකයෝ උස් හඬ මහ හඬ කළහ
ස වෙ අන්තිමසාරීරො මහාපඤ්ඤො මහාපුරිසොති වුච්චති,ඔහු අවසන් ශරීරය ඇති මහ ප්‍රඥාවන්ත මහා පුරුෂයයි කියති
න හි නො එතං භන්තෙ අත්තා වා අත්තනියං වාති.,ස්වාමීනි එය අපේ ආත්මයවත් අපට අයත් දෙයක්වත් නොවේ.
පුබ්බෙ ච කතපුඤ්ඤතා,පෙර ජාතිවල රැස්කළ පින් ඇතිබවය
පාපකානං අකුසලානං ධම්මානං පහානාය වායමිතබ්බං,පාපී අකුසල ධර්මයන් ප්‍රහාණය කිරීමට වෑයම් කළ යුතුය
තථාගතො සත්තානං නානාධිමුත්තිකතං පජානාති.,තථාගතයන් සත්ත්වයන්ගේ නානාවිධ අදහස් දනිති.
ඔමුක්කස්ස මාරපාසො,මාරපාසයෙන් නිදහස් වූ පුද්ගලයා
අසුරො අසුරපරිවාරො අසුරො දෙවපරිවාරො.,අසුර පිරිවර ඇති අසුරයා සහ දේව පිරිවර ඇති අසුරයා.
ලාභගරු හොති න සද්ධම්මගරු.,ලාභය ගරු කරන අතර සද්ධර්මය ගරු නොකරයි.
සසඞ්ඛාරා උප්පජ්ජන්ති පාපකා අකුසලා ධම්මා.,පාපී අකුසල් දහම් සංස්කාර සහිතවම හටගනී.
ජරාපි දුක්ඛා,දිරීමද දුකය
රාජානො ද්වෙ ච ඛත්තියෙ,ක්ෂත්‍රිය රජුන් දෙදෙනාද නසා කියන්නේ
කායගුත්තො,කාය සංයමයෙන් රැකෙයි
උපෙක්ඛාසම්බොජ්ඣඞ්ගං භාවෙති.,"උපෙක්ෂා සම්බොද්ධ්‍යංගය වඩාද,"
කතමො ච භික්ඛවෙ පථවිලෙඛූපමො පුග්ගලො?,"මහණෙනි, පොළොවේ ඇඳි ඉර බඳු පුද්ගලයා කවරේ ද?"
"අමත්තා සමානා න පමාදං ආපජ්ජිස්සාම, අප්පමත්තා සමානා න යථාකාමකරණීයා භවිස්සාම","මත් නොවන විට අප්‍රමාදීව සිටිය හැකි අතර, එවිට වැද්දාට අපව රිසි පරිදි අල්ලා ගැනීමට නොහැකි වනු ඇත."
එවං ඛො බහිද්ධා අසති පරිතස්සනා හොති.,බාහිර පිරිකර විනාශ වූ විට තැතිගැනීම මෙසේ වෙයි.
මනුස්සදලිද්දො මනුස්සකපණො මනුස්සවරාකො,ඔහු දිළිඳුය දුගීය අසරණය
ථිනමිද්ධං තෙ පඤ්චමං,පස්වැනි සෙනාව නිදිබර ගතිය
එවමාවුසොති ඛො තෙ භික්ඛූ ආයස්මතො මහාකච්චානස්ස පච්චස්සොසුං,එසේය ආයුෂ්මතුනි යි ඒ භික්ෂූහු ආයුෂ්මත් මහා කාත්‍යායන ස්ථවිරයන් වහන්සේට උත්තර දුන්හ
නො පරං රාගවිනයාය සමාදපෙති.,අනුන් රාගය දුරු කිරීමට යොමු නොකරයි.
කෙවලා එසා අසප්පුරිසභූමි.,මෙම ගුණමකු බව මුළුමනින්ම අසත්පුරුෂයාගේ ස්වභාවය හෝ භූමියයි.
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, යාගා.","මහණෙනි, මේ යාග දෙකකි."
බීජං සිනෙහං න උපෙති,බීජයට ඇල්ම නොදේ
ඡයිමෙ ආවුසො විඤ්ඤාණකායා,ඇවැත්නි මේ විඤ්ඤාණ කොටස් සයක් වෙත්
අට්ඨ ඛො ඉමා සාරිපුත්ත පරිසා,ශාරීපුත්‍රය මේ පිරිස් අටක් වෙත්
යථාපි මූලෙ අනුපද්දවෙ දළ්හෙ ඡින්නොපි රුක්ඛො පුනරෙව රූහති,මුලට හානියක් නැතිව ශක්තිමත් නම් කපන ලද ගසත් නැවත වැඩෙයි
විත්ථාරෙන අත්ථං අවිභජිත්වා උට්ඨායාසනා විහාරං පවිට්ඨො,විස්තර වශයෙන් අර්ථය නොබෙදා (කුටියට) වැඩම කළා වූ දේශනාව
විප්පසන්නස්ස,පැහැදි සිතින් වසන අයට
දීඝමද්ධාන සංසරං,දිගු කාලයක් සසරෙයි
සුස්සූසති සොතං ඔදහති.,"ඇසීමට කැමති වෙයි, කන යොමු කරයි."
සබ්බං පරිජානං,සියල්ල පිරිසිඳ දැන
"මාතාපිතූනං, භික්ඛවෙ, උපට්ඨානං පණ්ඩිතපඤ්ඤත්තං සප්පුරිසපඤ්ඤත්තං.","මහණෙනි, මවුපිය උපස්ථානය පණ්ඩිතයන් හා සත්පුරුෂයන් විසින් පනවන ලද්දකි."
දීඝරත්තං සන්ධාවන්ති සංසරන්ති,ඔවුන් දිගු කලක් සසර දුවති සසර සැරිසරති
අපුථුජ්ජනසෙවිතං,පුහුදුන්ට නෑසු සුබත්වූ සුවයක් කියලා
ඛණාතීතා හි සොචන්ති,කාලය ඉක්මවූ අය පසුතැවෙති
උත්තමත්ථමනුප්පත්තං තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,උත්තම අර්ථය වූ අරහත් භාවයට පැමිණි ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
අකුප්පා මෙ විමුත්තීති,මගේ විමුක්තිය නොකම්පනීය වේ
තෙන ත්වං කුපිතො අනත්තමනො අධිකරණම්පි කරොසි,"එයින් තෝ කිපියේ, නොසතුටු සිත් ඇත්තේ නඩු ද කියන්නෙහිය"
උදබින්දුනිපාතෙන,දිය බිඳ බිඳ වැටීමෙන්
වෙසාලියං විහරති මහාවනෙ කූටාගාරසාලායං,වෙසාලියේ මහා වනයේ කූටාගාර ශාලාවේ වාසය කළසේක
කුසොබ්භා මහාසොබ්භෙ පරිපූරෙන්ති.,කුඩා වලවල් පිරී මහා වලවල් පුරවයි.
කොචි ලොකස්මි විජ්ජති,ලෝකයේ කවුරුන් හෝ ඇත
පුඤ්ඤානි කත්වාන සුඛුද්‍රයානි.,සැප විපාක දෙන පින් කොට.
යෙ සුප්පයුත්තා මනසා දළ්හෙන නික්කාමිනො ගොතමසාසනම්හි,ගෞතම බුදුන්ගේ සස්නෙහිවූ යම් ආර්ය ශ්‍රාවක කෙනෙක් ශීලයෙහි මොනොවට යෙදුනේද
පාසාදිකං හොති ආලොකිතං විලොකිතං.,බැලීම හා වටපිට බැලීම ප්‍රසාදජනක ය.
උප්පන්නානං සාරීරිකානං වෙදනානං දුක්ඛානං තිබ්බානං ඛරානං කටුකානං,හටගත් දුක්වූ තියුණුවූ කෲරවූ කටුකවූ ශරීර වේදනාවන් ඉවසන්නේ වෙයි
කාමෙසු අනපෙක්ඛිනො,කාමයන් බලාපොරොත්තුවක් නැත
රත්තිං අබ්භොකාසෙ විහරාමි.,රාත්‍රියේ එළිමහනේ වාසය කරමි.
ඉමස්ස භික්ඛුනො සුග්ගහිතං.,මේ භික්ෂුව විසින් මනාකොට ගන්නා ලද්දකි.
දිට්ඨෙ අදිට්ඨවාදී හොති.,දුටු දෙය නොදුටුවෙමි යි පවසයි.
අන්තරාවධකා,සිතට හානි කරති
විඝාතපක්ඛිකො අනිබ්බානසංවත්තනිකො.,"පීඩා පක්ෂයෙහි වූවකි, නිවන පිණිස පවතින්නක් නොවේ."
මුට්ඨස්සතිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස උපට්ඨිතස්සතිතා හොති පරික්කමනාය,මුළාවූ සිහි ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට එළඹ සිටි සිහි ඇති බව ඇත්තේය
අහිරිකස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස හිරී හොති පරික්කමනාය,ලජ්ජානැති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට ලජ්ජාව ඇත්තේය
තුමො සහා හොති නිහීනපඤ්ඤො,තමන්ද නිහීන ප්‍රඥා වෙයි
ආදීනවං ස්නෙහජං පෙක්ඛමානො,බැඳීමේ දෝෂය දකිමින්
මනොදුච්චරිතෙන අකතඤ්ඤුතා.,සිතින් වන වැරදි සහ ගුණමකු බව.
එතදග්ගං යදිදං උපෙක්ඛාරම්මණං සුඛන්ති.,උපේක්ෂාව අරමුණු වූ සැපය මෙයින් අග්‍ර වේ.
න පාපිච්ඡො භවිස්සාමීති චිත්තං උප්පාදෙතබ්බං,ලාමක අදහස් ඇත්තෙක් නොවන්නෙමියි සිත උපදවා ගත යුතුය
රසෙසු ගිද්ධා,රසයන්හි ගිජු වෙයි
අද්දසා ඛො භගවා තෙ ආයස්මන්තෙ දූරතොව ආගච්ඡන්තෙ,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඒ ස්ථවිරයන් දුර සිටම එන බව දුටු සේක
අරියකන්තෙහි සීලෙහි සමන්නාගතො හොති.,ආර්යයන් ප්‍රිය කරන සිල්පදවලින් යුක්ත වෙයි.
ධම්මවිචයසම්බොජ්ඣඞ්ගො,ධම්මවිචය (ප්‍රඥාව/ධර්ම විමසීම) සම්බොජ්ජඩ්ගය
අප්පමත්තො හි ඣායන්තො,නොපමා වෙමින් භාවනා කරන අය
බුද්ධෙ පසන්නා අග්ගෙ තෙ පසන්නා.,බුදුන් කෙරෙහි පැහැදුණෝ අග්‍ර දෙයෙහි පැහැදුණෝ වෙයි.
"විවරෙය්‍ය ඛෙමො මග්ගො, පිදහෙය්‍ය කුම්මග්ගං","උන්වහන්සේ නිර්භය මාර්ගය විවෘත කර, නපුරු මාර්ගය වසා දමති"
සියා පන භන්තෙ අජ්ඣත්තං අසති පරිතස්සනාති?,ස්වාමීනි තමා තුළ දෙයක් නැති වූ විට තැතිගැනීමක් විය හැකිද?
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යො එවං මහතො අත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, වීරියාරම්භො","මහණෙනි, යම්සේ සම්‍යක් ප්‍රධාන වීර්‍ය්‍යය මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතීද, මහණෙනි, මේ බඳුවූ අන් එක ධර්මයකුදු මම නොම දකිමි."
පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා,පර්යංකය බැඳ (අරමිනිය ගොතා ගෙන)
උභයෙනෙව න කත්තබ්බං මඤ්ඤති.,දෙපසින් ම (අමනාප නිසා හා අනර්ථ නිසා) නොකටයුතු යැයි සිතයි.
එතදග්ගං යදිදං සමාධිසුඛන්ති.,සමාධිය සහිත සැපය මෙයින් උසස් වේ.
දිට්ඨිං අග්ගහෙසුං විචරන්ති,දෘෂ්ටි අල්ලා ලෝකෙ හැසිරෙති
අසතිඅමනසිකාරං ආපජ්ජතො යෙ පාපකා අකුසලා විතක්කා. තෙ පහීයන්ති,මෙනෙහි නොකිරීමට පැමිණි කල්හි ඒ ලාමක අකුසල කල්පනාවෝ ප්‍රහීන වෙත් (පහ වෙත්)
යං පනානිච්චං දුක්ඛං විපරිණාමධම්මං.,යමක් අනිත්‍ය නම් දුක් සහගත නම් වෙනස් වන සුළු නම්.
පාපං පාපෙන සුකරං,පවිටා විසින් පව සුවසේ කළ හැකිය
ඉමා ඛො භික්ඛවෙ ද්වෙ නිබ්බානධාතුයො,මහණෙනි මෙය නිවන ධාතු දෙකය
ධම්මං සුචරිතං චරෙ,සුචරිත ධර්මය පුරුදු කරන්න
සො යෙන පවාරෙති තං පරාධිප්පායං දෙති.,පැවරූ දෙය සිතුවාටත් වඩා වැඩියෙන් ලබා දෙයි.
අත්තානං න දස්සයෙ,තමා නොදක්වයි
වාචාභිකඞ්ඛාමි මහෙසි තුය්හං,ඔබගේ වචනයට කැමති වෙමි
සුඛා මත්තෙය්‍යතා ලොකෙ,ලෝකයේ මවට ගරුකම සුවය
සඞ්ඝභෙදො,සංඝ භේදයයි
පාහුනෙය්‍යො දක්ඛිණෙය්‍යො අඤ්ජලිකරණීයො,දුර සිට ආ ඥාති මිත්‍රාදීන්ට පිළියෙලකළ ආගන්තුක සත්කාරය ලැබීමට සුදුසුය දොහොත් මුදුනේ තබා වැඳීමට සුදුසුය
තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා පිලින්දවච්ඡො භික්ඛූ වසලවාදෙන සමුදාචරති,එම වේලාවේ ආයුෂ්මත් පිලින්දවච්ඡ තෙරුන් වහන්සේ භික්‍ෂූන්ට වසල වාදය කියමින් හැසිරෙයි
සබ්බානිපෙතානි අභිසම්භවිත්වා,මේ සියල්ල ඉවසගෙන
සඞ්ඛායසෙවී ධම්මට්ඨො,නුවණින් සලකා ධර්මයෙහි සිටියි
කිං අකුසලං කිං අප්පහීනං කිං පජහාම,කුමක් අකුසලද කුමක් දුරු කර නැතිද කුමක් අපි දුරු කරමුද
මජ්ඣන්හිකසමයං. සායන්හසමයං සක්කච්චං කම්මන්තං අධිට්ඨාති.,මධ්‍යහ්න කාලයෙහි සහ සවස් කාලයෙහි මනාකොට කටයුතු මෙහෙයවයි.
තං ඡින්නගන්ථං අසිතං අනාසවං,ගැට සිඳි ආශ්‍රව නැති
අවිජ්ජං පහාය විජ්ජං උප්පාදෙත්වා,අවිද්‍යාව දුරු කොට අර්හත් මාර්ගඥාන විද්‍යාව උපදවා
විවිච්චෙව කාමේහි විවිච්ච අකුසලේහි ධම්මේහි පඨමං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති.,"කාමයන්ගෙන් හා අකුසලයන්ගෙන් වෙන්ව, විතර්ක විචාර සහිත ප්‍රීතිය හා සැපය ඇති ප්‍රථම ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කරයි."
යක්ඛා වාපි හරන්ති නං,යක්ඛයෝ එය රැගෙන යති
උත්තානා ච පරිසා ගම්භීරා ච පරිසා.,එනම් නොගැඹුරු වූ පිරිස සහ ගැඹුරු වූ පිරිසයි.
ලාභසක්කාරසිලොකපටිසංයුත්තො විතක්කො,ලාභ සත්කාර කීර්තිය පිළිබඳ සිතුවිල්ල
අග්ගධම්මසමාහිතො,ශ්‍රේෂ්ඨ ධර්මයට යොමු වේ
සයංකතඤ්ච පරංකතඤ්ච සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච,සුවදුක්ද ආත්මයද ලෝකයද තමා විසින්ද අන් අය විසින්ද කරන ලද්දේය කියති
න ජච්චා හොති බ්‍රාහ්මණො,උපතින් බ්‍රාහ්මණයෙකුත් නොවේ
ඔසධී විය තාරකා,තාරකා මෙන් දිලිසෙයි
බහුජනහිතාය පටිපන්නො හොති බහුජනසුඛාය.,බොහෝ දෙනාගේ හිත සුව පිණිස පිළිපන්නේ වෙයි.
නත්ථි ඛො මෙ මහාරාජ කොචඤ්ඤො අත්තනා පියතරො,මහරජ මට මට වඩා ප්‍රිය කෙනෙක් නැත
ආභස්සරෙ අභිනන්දති,ආභස්සර දෙවියන් ගැන ආශාවෙන් සතුටු වෙයි
කතමාස්ස පඤ්ච චෙතසොවිනිබන්ධා සුසමුච්ඡින්නා හොන්ති,ඔහු විසින් කවර නම් සිත පිළිබඳ බැමි පසක් මනාව සිඳින ලද්දාහු වෙත්ද
එවමෙතස්ස කෙවලස්ස දුක්ඛක්ඛන්ධස්ස සමුදයො හොතීති,මෙලෙස සම්පූර්ණ දුක්ඛස්කන්ධය උපදින ආකාරය වේ
තත්‍රාසයං කප්පෙත්වා අමුං නිවාපං. අනනුපඛජ්ජ අමුච්ඡිතා භොජනානි භුඤ්ජිංසු,"එහි සිටිමින් ඔවුහු මාරයාගේ පංචකාම ලෝකය කෙරෙහි නොඇලී, සිහි බුද්ධියෙන් යුතුව පරිහරණය කළහ."
ඔරම්භාගියානි සංයොජනානි පහීනානි.,ඕරම්භාගිය සංයෝජන ප්‍රහීන වී ඇත.
මරණන්තෙ න සොචති,මරණයේදී ඔහු ශෝක නොකරයි
කිරියවාදී චාහං අකිරියවාදී චාති.,"බ්‍රාහ්මණය, මම ක්‍රියාවාදියෙක් මෙන්ම අක්‍රියාවාදියෙක් වෙමි."
ඉධ භික්ඛවෙ එකච්චො අභිජ්ඣාලු හොති බ්‍යාපන්නචිත්තො.,"මහණෙනි, මෙහි ඇතැමෙක් අභිධ්‍යාව බහුල වූවෙක් හා ව්‍යාපාද සහිත සිත් ඇත්තෙක් වෙයි."
පරෙ පාණාතිපාතී භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ පාණාතිපාතා පටිවිරතා භවිස්සාමාති චිත්තං උප්පාදෙතබ්බං,අන්‍යයෝ ප්‍රාණඝාත කරන්නෝ වන්නාහුය අපි ප්‍රාණඝාතයෙන් වැළකුනෝ වන්නෙමුයයි සිත ඉපදවිය යුතුයි
චෙතියම්හි ච,චෛත්‍යයෙහිද
අවිරුද්ධං විරුද්ධෙසු,විරුද්ධයන්ටත් විරෝධ නැති
අසමාහිතඤ්ච චිත්තං සමාධියති,එකඟ නොවූ සිත ද එකඟ වෙයි
සීලුපොසථං උපවසති.,සීල උපෝසථයෙහි වාසය කරයි.
දානෙන පුඤ්ඤං වඩෙති,දානයෙන් පින් වැඩෙයි
"සුභනිමිත්තං, භික්ඛවෙ, අයොනිසො මනසි කරොතො අනුප්පන්නො චෙව කාමච්ඡන්දො උප්පජ්ජති උප්පන්නො ච කාමච්ඡන්දො භිය්‍යොභාවාය වෙපුල්ලාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, රාගය ඇතිකරණ අරමුණ අනුවණින් වැරදිලෙස මෙණෙහි කරන්නා තුළ නූපන් කාමආශාවක් උපදී, උපන්නාවූ කාමආශාවෙහි බහුලභාවය හා විශාල භාවයත් ඇතිවන්නේය"
පුග්ගලො සෙවිතබ්බො භජිතබ්බො පයිරුපාසිතබ්බො.,"සේවනය කළ යුතු, භජනය කළ යුතු, ආශ්‍රය කළ යුතු පුද්ගලයා ය."
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු පටිසඞ්ඛා යොනිසො ඛමො හොති,මහණෙනි මේ ශාසනයෙහි මහණ තෙම නුවණින් සලකා බලා ඉවසන්නේ වෙයි
යෙනිමෙසං ද්වින්නං පුග්ගලානං සාඞ්ගණානංයෙව සතං,කෙලෙස් සහිතවූම මේ පුද්ගලයන් දෙදෙනා අතුරෙන්
යථා සංවිජිතං මයා,මට ඇතිවූ ලෙසම
පියං භණෙ නාප්පියං,ප්‍රිය වචන කියා අප්‍රිය නොකියයි
ධම්මට්ඨොති පවුච්චති,ධර්මයේ පිහිටියා කියලා කියනවා
වග්ගුමුදාය නදියා තීරෙ පණ්ණකුටියො කරිත්වා වස්සං උපගච්ඡිංසු,වග්ගුමුදා නදි තීරයේ කොළ කුටි කරගෙන වස් කාලය ගත කළහ
යථා ඉදං තථා එතං,මේ කයත් එයත් සමානයි
දෙවානං සෙට්ඨතං ගතො,දෙවියන් අතර උතුම් බවට පැමිණිය
නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනූපගා දෙවා.,නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනයට පැමිණි දෙවියෝ.
ඔභාසසි විජ්ජුරිව,විදුලිය මෙන් බබලයි
‘අයං දුක්ඛසමුදයො’ති යථාභූතං පජානාති.,'මේ දුකේ හටගැනීමයි' කියා තත්වූ පරිද්දෙන් දැනගනීද.
සජ්ජු ඛීරංව මුච්චති,එකෙනෙහිම විපාක නොදෙයි
අකුහං ගණිමාගතං,කුහක නොවූ ගුරුබවට පැමිණිව
අතිත්තාව භික්ඛුනිපරිසා හොති.,භික්ෂුණී පිරිස ද (ධර්මය අසා) තෘප්තියට පත් නොවෙති.
"ඉධ, භික්ඛවෙ, භික්ඛු ඉන්ද්‍රියෙසු ගුත්තද්වාරො හොති.","මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව ඉන්ද්‍රියයන්හි සංවර වූ දොරටු ඇත්තෙක් වෙයි."
පීඨං තෙ සොවණ්ණමයං උළාරං,රන්වන් උතුම් පුටුව
අනුත්තරං ධම්මචක්කං පවත්තෙසි.,උතුම් දම්සක් පැවතුම් සූත්‍රය මෙහි දී දෙසූ සේක.
පථවිං පථවිතො අභිඤ්ඤාය පථවිං මා මඤ්ඤි,පෘථිවිධාතුව පෘථිවිධාතුව වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන පෘථිවිධාතුව තමායයි හඟී
කං බ්‍රූසි මහාපුරිසොති,මහා පුරුෂයා යයි කවරෙකුට කියයිද
අනෙකපරියායෙන හි ඛො අන්තරායිකා ධම්මා වුත්තා මයා,මා විසින් නොයෙක් ආකාරයෙන් අන්තරායකර ධර්මයන් (නිවනට බාධා පමුණුවන දේ) වදාරන ලදී
ලාභසක්කාරගාරවො පුග්ගලො,ලාභ සත්කාරයට ආස පුද්ගලයා
විසත්තිකං ලොකෙ,ලෝකයේ තෘෂ්ණා බැඳීම
කදරියො මච්ඡරී,මසුරු සහ ඊර්ෂ්‍යා ඇතිව
චතූහි භික්ඛවෙ ධම්මෙහි අසමන්නාගතො ඉමස්මා ධම්මවිනයා පපතිතොති වුච්චති.,"මහණෙනි, කරුණු හතරකින් යුක්ත නොවූයේ මේ ධර්ම විනයෙන් බැහැර වූවෙකැයි කියනු ලැබේ."
"ඉමානි ඛො, භික්ඛවෙ, තීණි පණ්ඩිතපඤ්ඤත්තානි සප්පුරිසපඤ්ඤත්තානීති.","මහණෙනි, මේ කරුණු තුන පණ්ඩිතයන් හා සත්පුරුෂයන් විසින් පනවන ලද්දේය."
ඡන්දං ජනෙති වායමති වීරියං ආරභති.,කැමැත්ත උපදවා උත්සාහ කරමින් වීර්යය පටන් ගනියි.
දුක්ඛමං ඛමති.,ඉවසීමට දුෂ්කර දේ ඉවසයි.
අනභාවඞ්කතං ආයතිං අනුප්පාදධම්මං.,නැවත හට නොගන්නා ස්වභාවයට පැමිණියේ වෙයි.
"අච්ඡරාසඞ්ඝාතමත්තම්පි චෙ, භික්ඛවෙ, භික්ඛු දුතියං ඣානං භාවෙති.","ද්විතීයද්ධ්‍යාන සමාපත්තිය වඩයිද,"
අනුපාදානස්සාවුසො සා නිට්ඨා,ඇවැත්නි ඒ කෙළවර උපාදාන නැත්තාටය
අමනසිකරණීයෙ ධම්මෙ නප්පජානාති,මෙනෙහි නොකොට යුතුවූ කරුණු නොදනියි
වෙදනානං ඛයා භික්ඛු,භික්ෂුව වේදනා ක්ෂය කරයි
සඤ්ඤානිදානා හි පපඤ්චසඞ්ඛා,ප්‍රමාද ගණන් සංඥාව මුල්කොට ඇත
පත්ථයමානස්ස ජප්පිතානි,පතන අයට කල්පනා වැඩිවේ
තීණිමානි භික්ඛවෙ අකුසලමූලානි.,"මහණෙනි, මේ අකුසල මූලයෝ තිදෙනෙකි."
යෙසඤ්ච ධම්මානං සත්ථා පහානමාහ තෙ ච ධම්මෙ නප්පජහන්ති,ශාස්තෲන් වහන්සේ යම් ධර්මයන්ගේ නැතිකිරීම දේශනාකළේද ඒ ධර්මයන් නැති නොකරත්ද
පස්සති චොරං ආගුචාරිං රාජානො ගහෙත්වා.,අපරාධකාරී සොරෙකු රජවරුන් විසින් අල්ලා ගන්නා බව දකියි.
මොහං අතික්කන්තො,මෝහය ඉක්මවයි
අත්තනා ච අභිජ්ඣාලු හොති.,තෙමේ ද දැඩි ලෝභය ඇත්තෙක් වෙයි.
සමාධි න විකම්පති,ඔහුගේ සිත නොසැලෙයි
කිං හුත්වා කිං භවිස්සාමි නු ඛො අහං අනාගතමද්ධානන්ති,මම මතු කල්හි බ්‍රාහ්මණාදී කවරෙක්ව වෛශ්‍යාදී කවරෙක් වන්නෙම්ද
මහතො රුක්ඛස්ස තිට්ඨතො සාරවතො,පවත්නා වූ අරටුව ඇති මහ ගසක
"ඔදහෙය්‍ය ඔකචරං, ඨපෙය්‍ය ඔකචාරිකං",දඩමුවා (රැවටිල්ල) හා දඩමුවදෙන (උගුල) එහි තබයි
සස්සතං සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච,සුවදුක්ද ආත්මයද ලෝකයද සදාකාලිකය කියති
පාපමිත්තස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස කල්‍යාණමිත්තතා හොති පරික්කමනාය,පවිටු මිතුරන් ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට යහපත් මිතුරන් ඇති බව ඇත්තේය
"සතං එතානි ඨානානි, යානි සෙවෙථ පණ්ඩිතො.",පණ්ඩිතයා සත්පුරුෂයන්ගේ මේ කරුණු සේවනය කරන්නේය.
තත්‍රාභිරතිමිච්ඡෙය්‍ය,එම විවේකයේ ඇල්ම කැමති විය යුතුය
අඤ්ඤො භික්ඛු ලාභති. නාහං ලාභාමි. ඉති සො කුපිතො හොති,අන්‍යයෙකු ලබයි මම නොලබමියි හෙතෙම කෝපයට හා නොසතුටට පත් වෙයි
නජ්ජා නෙරඤ්ජරාය තීරෙ,නෙරංජරා ගඟ තීරයේ
අනුත්තරං පුඤ්ඤක්ඛෙත්තං ලොකස්ස.,ලෝකයාගේ අනුත්තර පින් කෙත වෙයි.
යතො ච ඛො භික්ඛුනො අවිජ්ජා පහීනා හොති විජ්ජා උප්පන්නා,යම් තැනක පටන් භික්ෂුවගේ අවිද්‍යාව නැති වූවා වේද විද්‍යාව උපන්නී වේද
"කම්මලක්ඛණො, භික්ඛවෙ, බාලො, කම්මලක්ඛණො පණ්ඩිතො, අපදානසොභනී පඤ්ඤාති.","මහණෙනි, බාලයා ක්‍රියාව ලකුණ කොට ඇත්තේය, පණ්ඩිතයා ක්‍රියාව ලකුණ කොට ඇත්තේය, ප්‍රඥාව චරිතයෙන් බැබළෙයි."
කාලං කඞ්ඛති,කාලය කැමති වෙයි
එකච්චෙ එවමාහංසු මුද්දාසිප්පං සිප්පානං අග්ග,ඇතැමෙක් කීහ ශිල්පයන්ගෙන් මුද්‍රා ශිල්පය උතුම්ය
"කථඤ්ච, භික්ඛවෙ, භික්ඛු නිස්සයසම්පන්නො හොති?","මහණෙනි, භික්ෂුව උපකාර සම්පන්න (පිහිට ඇති) වන්නේ කෙසේද?"
කතමං කුසලමූලං,කුසලමූලය කවරේද
එකමන්තං ඨිතො ඛො දණ්ඩපාණි සක්කො,එකත්පස්ව සිටියා වූ දණ්ඩපාණී ශාක්‍ය තෙම
කායො භිදුරො,කය බිඳෙන සුලුය
පෙත්තිවිසයගාමි මග්ගං පජානාමි.,ප්‍රේත ලෝකයට යන මාර්ගය දනිමි.
සම්මාසම්බුද්ධසාසනෙ,සම්මාසම්බුද්ධ ශාසනයෙහි
සන්තං වා අජ්ඣත්තං බ්‍යාපාදං,තමා තුළ ඇත්තාවූ ව්‍යාපාදය (ක්‍රෝධය)
"යස්මා ඉමෙ ධම්මා ලොකං පාලෙන්ති, තස්මා පඤ්ඤායති මාතා.",මේ ධර්මතා ලොව රකින නිසා මව සහ නැන්දණිය වැනි සබඳතා හඳුනාගනිමු.
උබ්භට්ඨකොපි හොමි,ආසන ප්‍රතික්ෂේප කර උඩුකුරුව සිටින්නෙක් වීමි
ස්නෙහන්වයං දුක්ඛමිදං පහොති,ඒ බැඳීමෙන් දුක උපදියි
යාවදෙව හිරිකොපීනප්පටිච්ඡාදනත්ථං,ලජ්ජා උපදවන ශරීර අවයව වසාගැනීම පිණිස පමණක්
සෙය්‍යො අයොගුළො භුත්තො,දැවෙන ලෝ ගුලියක් කෑම වඩා හොඳය
අයොගෙ යුඤ්ජමත්තානං,නොයෙදිය යුතු තැන්වලට තමන් යොදන අය
නානත්තං මෙති මඤ්ඤති,වෙන් වෙන් ස්වභාවවූ පංචස්කන්ධය මගේයයි හඟියි
තත්‍ර නෙවාපිකස්ස ච නෙවාපිකපරිසාය ච එතදහොසි - සඨාස්සුනාමිමෙ චතුත්ථා සමණබ්‍රාහ්මණා,"එවිට මාරයාට සහ පිරිසට මෙසේ සිතුණි: ""මේ හතරවන මහණ බමුණන් ඉතා කපටි සහ මායාවී පිරිසකි."""
කාමධාතුවෙපක්කඤ්ච කම්මං නාභවිස්ස.,කාම ලෝකයෙහි විපාක දෙන කර්මයක් නොවූයේ නම් කාම භවයක් පැනෙන්නේ නැත.
සො සතොව අස්සසති සතොව පස්සසති,හෙතෙම සිහියෙන්ම ආශ්වාස කරන්නේය සිහියෙන්ම ප්‍රශ්වාස කරන්නේය
පාපං සහායං පරිවජ්ජයෙථ,නපුරු යහළුවා දුරුකරන්න
යතො ච ඛො ආනන්ද තථාගතා ලොකෙ උප්පජ්ජන්ති,ආනන්ද තථාගතයන් වහන්සේ ලෝකයේ උපදින කල
"ඛතං උපහතං අත්තානං පරිහරති,","ගුණ නසන ලද ආත්මයක් දරයි,"
අනුපාදාය යෙ රතා,උපාදාන නොගෙන ඇලුන අය
අථ ඛො ආයස්මා මහාකච්චානො සොණං පබ්බාජෙසි,ඉක්බිති මහාකච්චායන තෙරුන් සොණය පැවිදි කළේය
පාපං පන මෙ න විජ්ජති අථ චෙ පත්ථයසී පවස්ස දෙව,මට පවක් නැත වැසින්න කැමති නම් වසී දෙවියනි
විඤ්ඤාණස්මිං නිබ්බින්දති.,විඤ්ඤාණය කෙරෙහි කලකිරෙයි.
අනාගාරො පරිබ්බජෙ,ගෙයක් නැතිව හැසිරෙයි
අලඤ්හි වො කාලාමා කඞ්ඛිතුං අලං විචිකිච්ඡිතුං.,"කාලාමයෙනි, තොප සැක කිරීමට හෝ විචිකිච්ඡා කිරීමට සුදුසුමය."
අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා අසක්කතා හොන්ති,අන්‍යතීර්ථක පරිබ්බාජකයෝ සත්කාර නොලබති
භූතෙසු මඤ්ඤති,භූතයන් තුළ නිත්‍ය ආත්මයක් ඇතැයි හඟියි
දිට්ඨං මෙති මඤ්ඤති,දිට්ඨය මගේයයි හඟියි
යෙ ච සද්ධම්මගරුනො විහංසු විහරන්ති ච.,යමෙක් සද්ධර්මය ගරු කොට වාසය කළාහු ද වාසය කරති ද.
"ද්වෙමානි, භික්ඛවෙ, දානානි.","මහණෙනි, මේ දාන දෙකකි."
සබ්බදුක්ඛා පමුච්චතී,සියලු දුකින් මිදෙයි
න පිතා තායතෙ පුත්තං,පියා පුත් රකින්නෙ නැත
දිවා වනසණ්ඩෙ විහරාමි.,දවල් වනය තුළ වාසය කරමි.
එවං චෙතසා චෙතො පරිච්ච පජානාමි,මම සිතෙන් සිත විමසා නිරීක්ෂණය කර දනිමි
"කිං නු ඛො, ආවුසො, දිට්ඨිවිසුද්ධත්ථං?","එසේනම්, නිවැරදි දැක්ම (දිට්ඨි විශුද්ධිය) සඳහාද?"
අත්ථාසං පචුරා හොන්ති ඵාසුවිහාරො උපජායති.,"ඔවුන්ගේ දියුණුව වැඩි වෙයි, පහසුව ඇති වෙයි."
අවිජ්ජාවිරාගා පඤ්ඤාවිමුත්තීති.,අවිද්‍යාව නැති වීමෙන් ප්‍රඥා විමුක්තිය උදාවෙයි.
අඤ්ඤෙ සද්ධම්මෙ නිවෙසය,අන් අයත් සද්ධර්මයට යොමු කර
සොචති පුත්තෙහි පුත්තිමා,දරුවන් නිසා ශෝක වෙයි
කතමෙ ච භික්ඛවෙ ආසවා සංවරා පහාතබ්බා,මහණෙනි සතිසංවරයෙන් නැතිකළයුතු කෙලෙස් කවරහුද
ධම්මා සතියා සච්ඡිකරණීයා.,සිහියෙන් ප්‍රත්‍යක්ෂ කළ යුතු ධර්ම.
න චීවරපිණ්ඩපාත. හේතු සුවචො හොති,"සිවුරු, පිණ්ඩපාත ආදී පිරිකර ලැබෙන නිසා සුවච (කීකරු) වන කෙනා සැබෑ සුවචයෙක් නොවේ"
සබ්බමොහං අතික්කන්තො,සියලු මෝහය ඉක්මවා ඇත
මොඝජිණ්ණොති වුච්චති,ඒක නිසා හිස් මහල්ලා කියලා කියනවා
යං පුග්ගලං ආගම්ම පුග්ගලො ආසවානං ඛයා. සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහරති.,යම් පුද්ගලයෙකු නිසා තවත් පුද්ගලයෙක් ආශ්‍රවයන් ක්ෂය කොට විමුක්තිය සාක්ෂාත් කර වාසය කරයි ද.
සාරිපුත්තො,සාරිපුත්ත තෙරුන්
අථස්ස සබ්බෙ සංයොගා අත්ථං ගච්ඡන්ති ජානතො,දන්නා කෙනාගේ සියලු බැඳීම් නසී යයි
විපාකං යථාභූතං පජානාති,විපාකය ඇති සැටියෙන් දනිති
විවිධා කම්මකාරණා කාරෙන්ති,නොයෙක් දඬුවම් හා වධ බන්ධන පමුණුවත්
මෙත්තාසහගතෙන චෙතසා ඵරිත්වා විහරති.,මෛත්‍රී සහගත සිතින් (ලොව පුරා) පතුරුවා වසයි.
යෙනිච්ඡකං ගච්ඡති ගොචරාය,කැමති දිශාවට ගොදුර පිණිස යයි
උපට්ඨිතා සති අසම්මුට්ඨා,සිහිය මුළා නොවී මනාව එළඹ සිටියාය
ගහට්ඨකානි කිංකරණීයානි තත්ථ දක්ඛො හොති අනලසො.,ගෘහස්ථ කටයුතුවල දී දක්ෂ වූ අලස නොවූ අයෙකි.
භික්ඛූ ච න ඵාසුං විහරිස්සන්ති.,එහි මැදිහත් වන භික්ෂූහු ද පහසුවෙන් වාසය නොකරන්නාහු ය.
පුරාණානං කම්මානං තපසා බ්‍යන්තිභාවා,පැරණි කර්ම තපස් බලයෙන් ක්ෂය කිරීමෙන් (අවසන් කිරීමෙන්)
අද්දසං විරජං බුද්ධං,රජස් නැති බුදුන් දුටිමි
තෙ මයං විචරිස්සාම,අපි ගමින් ගමට යමු
සංසාරා න භවන්ති තාදිනො,තාදී පුද්ගලයාට නැවත උපදීම නැත
ධම්මකම්මානි පවත්තන්ති අධම්මකම්මානි නප්පවත්තන්ති.,යම් පිරිසක ධාර්මික පිළිවෙත් පවතින අතර අධාර්මික ක්‍රියා සිදු නොවේ.
පඤ්ඤාසම්පන්නොහමස්මි,මම නුවණින් යුක්ත වූයේ වෙමි
"සීඝං සීඝං උබ්බහාපෙය්‍ය, සීඝං සීඝං පුඤ්ජං කාරාපෙය්‍ය.","වහ වහා ගෙනයවන්නේය, වහ වහා ගොඩ ගස්වන්නේය."
ආයු වණ්ණො සුඛං බලං,ආයු වර්ණ සුව බල
නයිදං සත්තා ලොකෙ සාරජ්ජෙය්‍යුං.,සත්ත්වයන් ලෝකයෙහි නොඇලෙන්නාහුය.
මග්ගෙ ජීවති,මාර්ගයේ ජීවත්වන අයෙක්
අප්පමාදාධිගතා සම්බොධි.,මම සම්මා සම්බුද්ධත්වය ලබාගත්තේ නොපසුබට උත්සාහය සහ අප්‍රමාදය නිසාමය.
රස්මිග්ගාහො ඉතරො ජනො,අනෙක් අය තනිකර රැහැණ අල්ලන පමණයි
කතමානි ද්වෙ? උපධිසුඛඤ්ච නිරුපධිසුඛඤ්ච.,ඒ කවර දෙකක්ද? උපධි සහිත සැපය සහ උපධි රහිත සැපයයි.
සමාධිස්මිං න පරිපූරකාරී.,සමාධිය සම්පූර්ණ නොකරයි (සීලය පමණක් සම්පූර්ණයි).
යො බ්‍රාහ්මණො බාහිතපාපධම්මො,පව් ධර්ම දුරු කළ යමෙක් බ්‍රාහ්මණයෙක් වේද
අභිවාදෙත්වා,වැඳ (අභිවාදනය කොට)
චත්තාරිමානි භික්ඛවෙ සඞ්ගහවත්ථූනි.,"මහණෙනි, මේ සංග්‍රහ වස්තු හතරකි."
එවරූපස්සාහං භික්ඛවෙ භික්ඛුනො දින්නං මහප්ඵලන්ති වදාමි.,"මහණෙනි, මෙබඳු භික්ෂුවකට දෙන දානය මහත්ඵල වන බව මම පවසමි."
කම්මුනා වත්තති ලොකො,ලෝකය කර්මයෙන් පවතී
ඛන්තීබලං බලානීකං තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,ඉවසීම බලය සෙබල බලය කරගත් ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
පරිදෙවං භික්ඛු න කරෙය්‍ය,මහණ වැළපීම නොකරයි
චත්තාරිමානි භික්ඛවෙ නාගතිගමනානි.,"මහණෙනි, මේ අගතියට නොයාම් සතරකි."
ඉට්ඨෙ අනිට්ඨෙ ච,කැමති හා නොකැමති දෙයෙහි
යෙන ආළාරො කාලාමො තෙනුපසඞ්කමිං.,ආළාරකාලාම තවුසා සිටි තැනට ගියා.
මච්ඡරිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අමච්ඡරියං හොති පරිනිබ්බානාය,මසුරුකම ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස මසුරු නොවන බව ඇත්තේය
"ඨානඤ්හෙතං, සාරිපුත්ත, විජ්ජති ය්වායං පුග්ගලො කායසක්ඛී ස්වාස්ස අරහත්තාය පටිපන්නො.","සැරියුත්ත, යම් මේ කායසක්ඛී පුද්ගලයෙක් වේ ද ඔහු අරහත්වය පිණිස පිළිපන්නේ වීමට කරුණක් ඇත."
තණ්හාධිපන්නෙ මනුජෙ,තෘෂ්ණාවෙන් ගැලුණු මිනිසුන්
සාලීනං වීහීනං මුග්ගානං,හැල්වීය මහවීය මුංය
සම්මා චිත්තං සුභාවිතං,සිත මනාකොට වඩන ලදද
ඉධ භික්ඛවෙ එකච්චො පුග්ගලො අභිණ්හං කුජ්ඣති.,"මහණෙනි, මෙහි ඇතැම් පුද්ගලයෙක් නිතර කිපෙයි."
අරියානං ධම්මජීවිනං,ධර්මයෙන් ජීවත්වන ආර්යයන්ගේ
කතමො ච භික්ඛවෙ උදකලෙඛූපමො පුග්ගලො?,"මහණෙනි, දියේ ඇඳි ඉර බඳු පුද්ගලයා කවරේ ද?"
ආමිසානුකම්පා ච ධම්මානුකම්පා ච.,ආමිස අනුකම්පාව සහ ධර්ම අනුකම්පාවයි.
ඉමඤ්හි තෙ භොන්තො සමණබ්‍රාහ්මණා එකං ඨානං යථාභූතං නප්පජානන්ති,ඒ පින්වත් මහණ බමුණෝ මේ එකම කාරණය ඇති සැටියෙන් නොදනිත්
අභිමත්ථති දුම්මෙධං,නුවණ නැතිවූව මඩනේය
"සො තස්මිං ආසනෙ නිසින්නො තස්සා කථාය නෙව ආදිං මනසි කරොති, න මජ්ඣං මනසි කරොති, න පරියොසානං මනසි කරොති.","හෙතෙම ඒ ආසනයෙහි හිඳ කතාවේ මුල, මැද හෝ අග හෝ මෙනෙහි නොකරයි."
ඵාසුළියො ඔලුග්ගවිලුග්ගා හොන්ති.,ඉළඇට උඩු යටිව කැඩී නැමුණා වැනි විය.
"යො න ලිම්පති කාමෙසු, සීතිභූතො නිරූපධි.","යමෙක් කාමයන්හි නොඇලේද, සිහිල් වූයේ ද, උපධි රහිත ද."
නෙක්ඛම්මවිතක්කො චක්ඛුකරණො,නෙක්ඛම්ම සිතුවිල්ල නුවණ ඇති කරයි
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යෙන අනුප්පන්නා වා අකුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා වා කුසලා ධම්මා පරිහායන්ති යථයිදං, භික්ඛවෙ, පාපමිත්තතා.","මහණෙනි, යම් පාපමිත්‍රයන් ඇති බවක් හේතුකොටගෙණ නූපන් අකුශල ධර්මයෝත් උපදිත්ද, උපන්නාවූ කුශල ධර්මයෝත් පිරිහෙත්ද, මහණෙනි, මේ වැනිවූ අනෙක් එක ධර්මයකුදු මම නොම දකිමි."
"ලොභො නිදානං, දොසො නිදානං, මොහො නිදානං.","ලෝභය හේතුවකි, ද්වේෂය හේතුවකි, මෝහය හේතුවකි."
"ථෙය්‍යෙන කූටකම්මෙන, මුසාවාදෙන චූභයං.","සොරකමින්, කපටි කමින් හා බොරු කීමෙන් (ධනය රැස් කරයි)."
නන්දො හෙමකො,නන්ද සහ හෙමක
අට්ඨිකානි පූතීනි චුණ්ණකජාතානි,කුණුවූ සුණුවූ (කුඩු බවට පත්වූ) ඇට කැබලි
යෙසාහං චීවරාදීනි පරිභුඤ්ජාමි තෙසං තෙ කාරා මහප්ඵලා අස්සුං,මා පරිභෝග කරන සිව්පසය ලබාදෙන දායකයන්ට එය මහත් ඵල මහානිසංස වීමට ප්‍රාර්ථනා කරන්නේ නම්
විතක්කපඤ්ඤත්තියා සති පපඤ්චසඤ්ඤාසඞ්ඛා පඤ්ඤාපෙස්සතීති,විතර්කය ඇති කල්හි ප්‍රපංච සිතුවිලිවල පැවැත්ම පැනවිය හැකිය
ථෙය්‍යං,සොරකම
එවමෙව ඛො චුන්ද විහිංසකස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අවිහිංසා හොති පරික්කමනාය,චුන්දය එපරිද්දෙන්ම හිංසා කරන්නාවූ පුද්ගලයාට එය දුරලීම පිණිස අවිහිංසාව ඇත්තේය
ආකිඤ්චඤ්ඤායතනං අභිනන්දති,ආකිඤ්චඤ්ඤායතන වැසි දෙවියන්ට සතුටු වෙයි
ඉදං පුරෙ චිත්තමචාරි චාරිකං,මේ සිත පෙර කැමති කැමති තැන්වල සෙරිසරන්නෙකි
භවෙ රතා,භවයට ඇලුනෝය
ඨිතාව සා ධාතු ධම්මට්ඨිතතා ධම්මනියාමතා.,ඒ ධර්ම ස්වභාවය හා ධර්ම නියාමතාවය පවතින්නේමය.
අථ භද්‍රො භද්‍රානි පස්සති,එවිට කුශලකාරියා යහපත් විපාක දක්නේය
විනිපාතං නිරයං උපපන්නා,නරකයට වැටෙනවා
අභිභුං නාභිනන්දති,අභිභූබ්‍රහ්මයාට සතුටු නොවන්නාහ
ඉති රූපං සමුදයො අත්ථඞ්ගමො.,"රූපයත්, එහි හට ගැනීමත්, විනාශයත් මෙසේය."
අට්ඨ ච විමොක්ඛෙ කායෙන ඵුසිත්වා විහරති.,අෂ්ට විමොක්ෂයන් කයින් ස්පර්ෂ කරමින් ම වාසය කරයි.
කිඤ්ච භික්ඛවෙ ජානතො කිඤ්ච පස්සතො ආසවානං ඛයං වදාමි,මහණෙනි කුමක් දන්නහුගේ කුමක් දක්නහුගේ ආශ්‍රවයන් නැතිවීම වේද
අප්පමාණො තස්ස පුඤ්ඤාභිසන්දො කුසලාභිසන්දො.,ඔහුගේ ඒ පින් හා කුසල් ගලා ඒම අප්‍රමාණ වෙයි.
විතක්කා විධූපිතා,විතර්ක දවනු ලැබේ
ගොත්තත්ථද්ධො,ගෝත්‍රයෙන් අහංකාරය
සො න නිය්‍යාති තක්කරස්ස සම්මා දුක්ඛක්ඛයායාති.,ඒ ධර්මය පිළිපදින්නා දුකෙන් නිදහස් නොවේ යැයි (චෝදනා කරන්නෙකු නොදකිමි).
ය්වායං පුග්ගලො සාඞ්ගණොව සමානො ‘අත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං අඞ්ගණ’න්ති යථාභූතං නප්පජානාති,යම් පුද්ගලයෙක් කෙලෙස් සහිතවම තමා තුළ කෙලෙස් ඇතැයි තතුසේ නොදනියිද
යෙ හි වො අරියා අප්පිච්ඡා,යම් ඒ ආර්යකෙනෙක් අල්පෙච්ඡවූවාහු
සකෙ මුත්තකරීසෙ පලිපන්නං සෙමානං,තමන්ගේම මළමුත්‍රයෙහි වැටී සයනය කරන්නාවූ
සබ්බං භික්ඛවෙ අනභිජානං අපරිජානං,මහණෙනි සියල්ල නොදැන නොපිරිසිඳ දැන
අකුසලමූලඤ්ච පජානාති,අකුසලමූලයන් දනීද
නිබ්බනා හොථ භික්ඛවො,වනය නැතිවන්න භික්ෂුවෝ
පරසත්තානං පරපුග්ගලානං,අන්‍ය සත්වයන්ගේ හා පුද්ගලයින්ගේ
මිත්තද්දුනො,මිත්‍ර ද්‍රෝහී
අයං වුච්චතානන්ද තිසහස්සී මහාසහස්සී ලොකධාතු.,"ආනන්දය, මෙය කෙළ ලක්ෂයක් සක්වලින් යුත් මහාසහස්සී ලෝක ධාතුව යැයි කියනු ලැබේ."
චෙතසා චිත්තං අභිනිග්ගණ්හතො අභිනිප්පීළයතො අභිසන්තාපයතො,"සිතින් සිත නිග්‍රහ කරන්නා වූ ද, පෙළන්නා වූ ද, තවන්නා වූ ද භික්ෂුවට"
දුස්සීලො අසමාහිතො,දුශ්ශීලව සිත එකඟ නැති නම්
යං පුරිසො මමිදන්ති මඤ්ඤති,මිනිසා මෙය මගේයැයි සිතන දෙය
කො පනාවුසො සාරිපුත්ත හෙතු කො පච්චයො,ඇවැත්නි ශාරීපුත්‍රයෙනි ඊට හේතු කවරේද ඊට ප්‍රත්‍යය කවරේද
පවිවෙකෙ පුබ්බඞ්ගමා වීරියං ආරභන්ති.,ඔවුහු විවේකය පෙරදැරි කරගෙන නොලැබූ ගුණයන් අවබෝධ කරගැනීමට වීර්යය කරති.
සියා පබ්බතසමො රාසි ඉති වුත්තං මහෙසිනා,පර්වතයක් වැනි රැසක් වන්නේයයි මහර්ෂිය වදාළ සේක
අථ ඛො බාහියස්ස පුරාණසාලොහිතා දෙවතා අනුකම්පිකා අත්ථකාමා,ඉක්බිති ඔහුට කරුණා ඇති යහපත කැමති පැරණි නෑ දෙවතාවක්
යො චෙව ධම්මං දෙසෙති යො ච ධම්මං සුණාති උභො අත්ථප්පටිසංවෙදිනො ච හොන්ති ධම්මප්පටිසංවෙදිනො ච.,"යමෙක් ධර්මය දේශනා කරයි ද, යමෙක් ධර්මය අසයි ද, ඒ දෙදෙනාම අර්ථය වැටහෙන්නෝ සහ ධර්මය වැටහෙන්නෝ වෙති."
එවං මහිද්ධිකො තථාගතො සදෙවකස්ස ලොකස්ස.,තථාගතයන් වහන්සේ මුළු ලෝකයට ම එබඳු මහත් බලයක් ඇත්තෙකි.
කායස්ස භෙදා පරං මරණා අපායං දුග්ගතිං විනිපාතං නිරයං උපපජ්ජති.,"ශරීරය බිඳී මරණින් මතු අපාය, දුගති, විනිපාත, නරකයෙහි උපදිති."
සාරඤ්ච සාරතො ඤත්වා,සාරය සාරය ලෙස දැන
දොමනස්සඤ්ච,දොම්නසත්
කත්වාන කුසලං බහුං,බොහෝ කුසල කිරීම
පඤ්චන්නං ඔරම්භාගියානං සංයොජනානං පරික්ඛයා අසඞ්ඛාරපරිනිබ්බායී හොති.,ඕරම්භාගිය සංයෝජන පස ක්ෂය කිරීමෙන් අසංස්කාර පරිනිබ්බායී පුද්ගලයා වෙයි.
යත්ථ දුක්ඛං උපරුජ්ඣති,දුක නවතින තැන දනිති
තත්‍ර තත්‍ර ඔට්ඨුභෙය්‍ය තත්‍ර තත්‍ර ඔමුත්තෙය්‍ය,"ඒ ඒ තැන කාරා කෙළ ගසන්නේය, ඒ ඒ තැන මුත්‍රා කරන්නේය"
සඤ්ඤතො සතීමා,සංයමයෙන් සිහි ඇතිව
අදොසො කුසලමූලං,අද්වේෂය කුසල් මුලයි
පූජාරහෙ පූජයතො,පූජායට සුදුසු අයට පූජා කරන කෙනාට
විරජං භික්ඛුං අද්දසං,කෙලෙස් රහිත භික්ෂුව දුටිමි
අරියා සච්චතො විදූ,ආර්යයෝ ඇත්ත ලෙස දනිති
අනාගතං අද්ධානං ආරබ්භ කථං කථෙය්‍ය.,අනාගත කාලය අරභයා කථා කරන්නේය.
නිබ්බානං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,පරමදෘෂ්ටධර්ම නිර්වාණයට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැති කිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි
ඉමිස්සායෙව අරියාය පඤ්ඤාය අනධිගමා,මේ ආර්ය ප්‍රඥාව අවබෝධ නොකළ බැවිනි
මාතුගාමො භික්ඛවෙ පටිච්ඡන්නො ආවහති නො විවටො.,"මහණෙනි, ස්ත්‍රිය වැසුණු කල්හි පවතියි විවෘත වූ කල්හි නොපවතියි."
ආපත්තිකුසලතා ච ආපත්තිවුට්ඨානකුසලතා ච.,"ආපත්ති කුසලත්‍වය ද, ආපත්ති උට්ඨාන කුසලත්‍වය ද යන මේ දෙදෙන වෙත්."
අත්ථි ආසවා විනොදනා පහාතබ්බා,වීර්ය සංවරයෙන් පහකළ යුතුවූ කෙලෙස් ඇත්තාහ
ලද්ධා මච්චො යදිච්ඡති,මනුෂ්‍යයා කැමති දේ ලැබූ විට
එතෙ තයො දෙවමනුස්සසෙට්ඨා,මේ තුන්දෙනා දෙවි මිනිසුන්ට ශ්‍රේෂ්ඨය
තථාගතස්ස න හොති ආඝාතො න අප්පච්චයො.,තථාගතයන්ට එහිදී ක්‍රෝධයක් හෝ නොසතුටක් ඇති නොවේ.
තස්ස දිට්ඨෙව ධම්මෙ සහධම්මිකා වාදානුපාතා ගාරය්හා ආගච්ඡන්ති.,ඔහුට මෙලොව දී ම ගැරහිය යුතු වාදයන් පැමිණෙයි.
රහොගතො පටිසල්ලීනො,හුදකලා වී විවේකයට ගියේය
ජාතිමරණං අච්චගා,උපත් මරණ ඉක්මවයි
කිමඤ්ඤත්‍ර අදස්සනාති,ඒ අවිදැකීම නිසාමය
බුද්ධං පරිභාසති,බුදුන්ට නින්දා කරයි
කතමං අකුසලමූලං,අකුසලමූලය කවරේද
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ සඤ්ඤා චිත්ත දිට්ඨි විපල්ලාසා.,"මහණෙනි, මේ සංඥා, චිත්ත හා දිට්ඨි විපල්ලාස හතරකි."
පරෙ පාණාතිපාතී භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ පාණාතිපාතා පටිවිරතා භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ ප්‍රාණඝාත කරන්නෝ වන්නාහ අපි මෙහි ප්‍රාණඝාතයෙන් වෙන්වූවෝ වන්නෙමුයි
පිසුණවාචො ඵරුසවාචො.,කේලාම් කියන සහ රළු බස් පවසන.
එකස්සෙකෙන කප්පෙන පුග්ගලස්ස අට්ඨිසඤ්චයො,එක් කල්පයක එක් පුද්ගලයෙකුගේ ඇට රැස්වීම
තං දිට්ඨිං අප්පටිනිස්සජ්ජිත්වා නිරයෙ උපපජ්ජති.,එම මතය අත් නොකොට නරකයේ උපදී.
පරෙ ථීනමිද්ධපරියුට්ඨිතා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ විගතථීනමිද්ධා භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ ථිනමිද්ධයෙන් මඩනා ලද්දේ වන්නාහුය අපි පහවූ ථිනමිද්ධ ඇත්තෝ වන්නෙමුයි
කුපිතා අනත්තමනා භාකුටිං අකාසි,"(එවිට වෙදේහිකා) කිපී, නොසතුටු වී මුහුණ හකුළුවා ගත්තාය"
පථවිං අධිසෙස්සති,පොළොව මත වැතිරෙයි
යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනක ද එතැනට ගියේය
විවෙකධම්මං විජඤ්ඤං,විවේක ධර්මය දැනගනිමි
තස්ස න එවං හොති - ‘කුදාස්සු නාම මම්පි ඛත්තියා ඛත්තියාභිසෙකෙන අභිසිඤ්චිස්සන්තී’ති!,ඔහුට 'කවදා නම් මාවත් ක්ෂත්‍රියයෝ මෙසේ අභිෂේක කරත්දැයි' සිතෙන්නේ නැත.
චත්තාරො ආනිසංසා පාටිකඞ්ඛා.,ආනිසංස සතරක් අපේක්ෂා කළ හැකිය.
උජුං කායං පණිධාය පච්චවෙක්ඛමානං,කය සෘජුකොට තබා සිහිකරමින් සිටින බව
න කොධනො භවිස්සාමි න කොධාභිභූතො,නොකිපෙන ගති ඇත්තෙක් හා ක්‍රෝධයෙන් නොමඩනා ලද්දෙක් වන්නෙමි
සබ්බසො නාමරූපස්මිං යස්ස නත්ථි මමායිතං,නාමරූප පිළිබඳ මමය මගේය යන හැඟීම නැති කෙනාට
"අයං වුච්චති, භික්ඛවෙ, පුග්ගලො ආසංසො.",මොහු බලාපොරොත්තු සහිත පුද්ගලයා යැයි කියනු ලැබේ.
විවිධා කම්මකාරණා කාරෙන්තෙ.,ඔහුට නොයෙක් වධහිංසා පමුණුවන බව පෙනේ.
තතියම්පි ඛො ආයස්මා සඞ්ගාමජි තුණ්හී අහොසි,තුන්වන වරද ආයස්මා සංගාමජි නිශ්ශබ්ද විය
අචරිත්වා බ්‍රහ්මචරියං,බඹසර නොවැස
යස්ස පාරං අපාරං වා පාරාපාරං න විජ්ජති,එතෙර මෙතෙර දෙතෙර යන බෙදීමක් නැති කෙනාට
සුභකිණ්හතො මඤ්ඤති,සුභකිණ්හ දෙවියන්ගෙන් පිටත ඔවුන් ඇසුරුකොට ආත්මය ඇතැයි හඟියි
විමුත්තිසාරානං,විමුක්තිය සාර වූ අයට
සුභකිණ්හෙ නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,සුභකිණ්හ දෙවියන්ට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැතිකිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි
සොමං ලොකං පභාසෙති අබ්භා මුත්තොව චන්දිමා,වලාකයෙන් මිදුණු චන්ද්‍රයා වගේ ලෝකය බබලවයි
දුක්ඛා හි සාරම්භකථා,පරස්පර ගැටෙන කථා දුක්කරය
තං චෙ භික්ඛු අධිවාසෙති නප්පජහති න විනොදෙති.,"එය ඉවසයි ද, අත් නොහරියි ද, දුරු නොකරයි ද."
"අයමස්ස පඨමා විජ්ජා අධිගතා හොති; අවිජ්ජා විහතා, විජ්ජා උප්පන්නා.",මෙය ඔහු විසින් ලත් පළමු විද්‍යාවයි; අවිද්‍යාව දුරු වී විද්‍යාව උපන්නේය.
සන්තො සංවිජ්ජමානා ලොකස්මිං.,ලෝකයෙහි විද්‍යමාන වන්නා වූ (පුද්ගලයෝය).
නක්ඛත්තානං මුඛං චන්දො,නැකැත්වලට චන්ද්‍රයා ප්‍රධාන
සත්ථා නො හොහි,අපගේ ගුරුවරයා වන්න
එතාදිසං රතනං න ඉච්ඡසි,එබඳු රත්නයක් නොකැමැති
න සක්කොමි බ්‍රහ්මචරියං සන්ධාරෙතුන්ති,මට එය දරාගෙන යා නොහැක යයි
තං නෙතං මම.,එය මගේ නොවේ.
යානිමානි අපත්ථානි,මෙහි ඒ ඒ තැනට දමන ලද
කායස්ස භෙදා පරං මරණා මනුස්සෙසු උපපජ්ජති.,ශරීරය බිඳීමෙන් මරණින් පසු මිනිස් ලෝකයෙහි උපදිති.
දිට්ඨධම්මිකානං භයානං සංවරාය.,මෙලොව බිය සංවරයට ය.
න පරබ්‍යාබාධාය චෙතෙති.,අනුන්ගේ පීඩාව පිණිස නොසිතයි.
සම්මුඛාමෙතං භන්තෙ භගවතො සුතං.,"ස්වාමීනි, මෙය භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ හමුවෙහිදීම අසන ලදී."
අක්කොධෙන ජිනෙ කොධං,ක්‍රෝධය ක්‍රෝධ නොකිරීමෙන් ජයගන්න
මනොසෙට්ඨා මනොමයා,සිත උතුම් කොට ඇත්තාහ සිතින් උපදනා හෙයින් මනෝමයහ
අසමාහිතා,එකඟ සිත් නැතිව වෙසෙති
භගවතො සන්තිකෙ,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සමීපයට
පඤ්හං පුට්ඨො විස්සජ්ජෙති නො සංසාදෙති ඉදමස්ස වණ්ණස්මිං.,ප්‍රශ්නවලට මනාව පිළිතුරු දීම ඔහුගේ වර්ණය (අලංකාරය) යි.
සීලග්ගං සමාධිග්ගං පඤ්ඤාග්ගං විමුත්තග්ගං.,"අග්‍ර ශීලය, සමාධිය, ප්‍රඥාව හා විමුක්තියයි."
අමුත්‍රාසිං එවංනාමො එවංගොත්තො එවංවණ්ණො,අසුවල් තැන මෙනම් ඇති මෙබඳු ගොත්‍ර හා වර්ණ ඇතිව උපන්නෙමි
අථ භගවා අනුප්පත්තොති,එවිටම භග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩි සේක
සො හොති සමාධි සන්තො පණීතො.,ඒ සමාධිය ශාන්ත වූ ප්‍රණීත වූ එකක් වෙයි.
යං සුත්වා උපසම්මති,එය අසා සිත සන්සිඳේ නම්
අක්කොච්ඡි මං,මට ආක්‍රෝශ කෙළේය
දිට්ඨො වො ජච්චන්ධා හත්ථීති,ජාත්‍යන්ධයෙනි තොප ඇතා දැක්කාදැයි රජා ඇසීය
කතමෙ තයො,කවර තුනද
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යො එවං මහතො අත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, කල්‍යාණමිත්තතා.","මහණෙනි, යම්සේ යහපත් මිතුරන් ඇති බව මහත් අර්ථය පිණිස පවතීද, මහණෙනි, මේ බඳුවූ අන් එක ධර්මයකුදු මම නොම දකිමි."
නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනං නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනතො සඤ්ඤත්වා නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනං මඤ්ඤති,නෙවසංඥානාසංඥායතන වැසි දෙවියන් නෙවසංඥානාසංඥායතන වැසි දෙවියන් වශයෙන් හැඳින නෙවසංඥානාසංඥායතන වැසි දෙවියන් නිත්‍ය ආත්මයයි හඟියි
චක්ඛුවිඤ්ඤාණං සොතවිඤ්ඤාණං,චක්ඛුවිඤ්ඤාණය සොතවිඤ්ඤාණය
සො න ඡම්භති න කම්පති.,"ඔහු තැති නොගනියි, කම්පා නොවෙයි."
උත්තරො ගිජ්ඣකූටස්ස මගධානං ගිරිබ්බජෙ,මගධ රටේ ගිජ්ඣකූටයට උතුරින් පිහිටි පර්වතයයි
අනුලොමිකෙසු ධම්මෙසු සමාදපෙති.,සුදුසු ධර්මයන්හි සමාදන් කරවයි.
ඛමො හොති සීතස්ස උණ්හස්ස ජිඝච්ඡාය.,"සීතල, උණුසුම හා බඩගින්න ඉවසයි."
"අයං වුච්චති, භික්ඛවෙ, වජිරූපමචිත්තො පුග්ගලො.","මහණෙනි, මොහු වජ්‍රයක් බඳු සිත් ඇති පුද්ගලයා යැයි කියනු ලැබේ."
දිට්ඨෙ දිට්ඨමත්තං භවිස්සති,දැක්ක දෙය දැක්කම විතරක් වේවා
මාණවෙහි අලිප්පමානො,ජනයා අතර නොඇලෙමි
තෙසං විපාකො මා නිබ්බත්තී.,ඒවායේ විපාකය හට නොගනීවා.
දුක්ඛං සෙති පරාජිතො,පරාජිතයා දුකෙන් වැතිරෙයි
පරිසාකසටො ච පනෙස වුච්චති.,මොහු පිරිසේ කසටක් යැයි කියනු ලැබේ.
අසුභනිමිත්තං යොනිසො මනසි කරොතො.,"අසුභ අරමුණ නුවණින් මෙනෙහි කිරීම නිසා රාගය නූපදී, ප්‍රහීණ වෙයි."
න උත්තරිතරං වා පණීතතරං වා පත්ථෙති.,ඊට වඩා උසස් හෝ ප්‍රණීත වූවක් නොපතයි.
එතං පමාණං මම සාවිකානං භික්ඛුනීනං,මාගේ ශ්‍රාවිකාවූ භික්‍ෂූණීන්ට මේ ප්‍රමාණයයි
"මිච්ඡාදිට්ඨියා, භික්ඛවෙ, සමන්නාගතා සත්තා කායස්ස භෙදා පරං මරණා අපායං දුග්ගතිං විනිපාතං නිරයං උපපජ්ජන්තීති.","මහණෙනි, මිථ්‍යාදෘෂ්ටියෙන් යුක්තවූ සත්වයෝ ශරීරය බිඳීමෙන් පසු මරණින් මත්තෙහි අපාය නම්වූ, දුගති නම් වූ විකාරව වැටෙන විනිපාත නම් වූ නරකයෙහි උපදිත්."
න වයො පඤ්ඤායති.,වැය වීමක් නොපෙනෙයි.
අධිවාසෙසි භගවා තුණ්හීභාවෙන,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ නිශ්ශබ්දව ඉවසූසේක
අකිරියං වදාමි කායදුච්චරිතස්ස වචීදුච්චරිතස්ස මනොදුච්චරිතස්ස.,"කය, වචනය සහ සිතේ දුශ්චරිතය නොකිරීම මම පවසමි."
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, තයො පුග්ගලා සන්තො සංවිජ්ජමානා භික්ඛූසු.","මහණෙනි, එලෙසම භික්ෂූන් අතරෙහිද මෙබඳු පුද්ගලයෝ තිදෙනෙක් විද්‍යමාන වෙති."
භවසමුදයා ජාතිසමුදයො,කර්මභවය හේතු කොටගෙන ජාතිය ඇතිවේ
භික්ඛු සීලසම්පන්නො හොති.,භික්ෂුව ශීලයෙන් සම්පන්න වේ.
ඉමෙ පඤ්ච චෙතොඛිලා අප්පහීනා,මේ පස්වැදෑරුම් සිතේ දරදඬුකම් පහ නොකරන ලද්දේද
ආයස්මා යසොජො භගවන්තං එතදවොච,ආයස්මන් යසෝජ භග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙසේ කීය
සත්තරත්තෙන,දින හතකින්
නෙක්ඛම්මවිතක්කෙන අබ්‍යාපාදවිතක්කෙන.,නෛෂ්ක්‍රම්‍ය විතර්කය හා අව්‍යාපාද විතර්කය (ඇති කරගනියි).
කිං නු ඛොම්හි චොදිතො චොදකෙන චොදකස්ස පච්චාරොපෙමීති,කිමෙක්ද මම චෝදනා කරන්නාටම වරද පටවන්නෙක් වෙම්ද කියා
අන්ධකාරෙ වා තෙලපජ්ජොතං ධාරෙය්‍ය,ගණඳුරෙහි ඇස් ඇත්තාහු රූපයන් දකිත්වායි තෙල් පහනක් දල්වන්නේද
කාලෙන කාලං පග්ගහනිමිත්තං මනසි කාතබ්බං.,කලින් කල පග්ගහ නිමිත්ත (වීර්යය) මෙනෙහි කළ යුතුය.
උපමායපිධෙකච්චෙ විඤ්ඤූ පුරිසා භාසිතස්ස අත්ථං ආජානන්ති,මේ ලෝකයේ සමහර නුවණැත්තන් උපමාවෙන් අර්ථය වටහා ගනිති.
අනන්වාහතචෙතසො,ද්වේෂයෙන් නොපහරණ ලද සිත ඇති
අප්පටිවානිතා පධානස්මිං.,වීර්යය කිරීමේදී කිසිදු පසුබෑමක් ඇති කර නොගැනීම අනෙක් කරුණයි.
විඤ්ඤාතං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,විඤ්ඤාතයට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැතිකිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි
සකවෙදියා වා පරවෙදියා වා,තමා ගැන හෝ අන් අය ගැන හෝ ඇතිවන සැකයක්ද
යෙ ඛො තෙ පඨමා සමණබ්‍රාහ්මණා. න පරිමුච්චිංසු මාරස්ස ඉද්ධානුභාවා,පළමු මහණ බමුණන් පංචකාමයට වසඟ වී මාරයාගේ ග්‍රහණයට හසු වූ බව දෙවන පිරිස දුටුවා.
"අසම්පජානස්ස, භික්ඛවෙ, අනුප්පන්නා චෙව අකුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච කුසලා ධම්මා පරිහායන්තීති.","මහණෙනි, මනා නුවණ නැත්තා තුළ නූපන් අකුශල ධර්මයෝත් උපදිත්, උපන්නාවූ කුශලධර්මයෝත් පිරිහෙත්"
න හි පාපං කතං කම්මං,කළ පාප කර්මය
යො චායං එවංවාදී එවංදිට්ඨි - නත්ථි කාමෙසු දොසොති.,කාමයන්හි වරදක් නැතැයි මෙබඳු වාද ඇති මෙබඳු දෘෂ්ටි ඇති යමෙක් වේ ද.
මානං පරිජානං,මානය පිරිසිඳ දැන
ඉමස්ස භගවතා සංඛිත්තෙන උද්දෙසස්ස උද්දිට්ඨස්ස,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් කොටින් දේශනා කරන ලද
එකං සමයං භගවා බාරාණසියං විහරති ඉසිපතනෙ මිගදායෙ.,එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ බරණැස් නුවර ඉසිපතන මිගදායෙහි වැඩවසන සේක.
අක්කොසන්තං පච්චක්කොසති.,බනින්නාට පෙරළා බනියි.
යෙ කෙචි භික්ඛවෙ සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා ලොකස්ස අස්සාදඤ්ච අස්සාදතො ආදීනවඤ්ච ආදීනවතො නිස්සරණඤ්ච නිස්සරණතො යථාභූතං නප්පජානන්ති.,"මහණෙනි, යම්කිසි ශ්‍රමණයෝ හෝ බ්‍රාහ්මණයෝ හෝ ලෝකයෙහි ආශ්වාදය, ආදීනවය සහ නිස්සරණය තතු පරිදි නොදනිත්ද."
"තං තස්ස පෙතස්ස සුඛාය හොති, යං ජීවමානො පකරොති පුඤ්ඤන්ති.",ජීවත්ව සිටියදී කරන ඒ පින් සහ සංවරය පරලොව ගිය ඔහුට සැප පිණිස වෙයි.
සීහොව සද්දෙසු අසන්තසන්තො,සිංහයා මෙන් ශබ්දයට නොබියවේ
ලභති කාලෙන කාලං මනාපිකෙ චක්ඛුනා රූපෙ පස්සිතුං,කලින් කල මනාප රූප ඇසින් දකින්නට ලැබේ
අකුසලං පජහථ කුසලෙසු ධම්මෙසු ආයොගං කරොථ,"(එබැවින්) අකුසලය දුරු කරව්, කුසල ධර්මයන්හි යෙදෙව්"
අබලා නං බලීයන්ති,දුර්වල දේවල් ඔහුව ජය ගනී
මායා ච සාඨෙය්‍යඤ්ච.,මායාව සහ කෛරාටික බවයි.
කිං හුත්වා කිං අහොසිං නු ඛො අහං අතීතමද්ධානං,මම අතීත කාලයෙහි ක්ෂත්‍රියාදී වශයෙන් කවරෙක්ව සිට බ්‍රාහ්මණාදී කවරෙක් වූයෙම්ද
"තං කිස්ස හෙතු? ඉමස්ස, ආවුසො, පුග්ගලස්ස සද්ධින්ද්‍රියං අධිමත්තන්ති.","එයට හේතුව කුමක්ද? ඇවැත්නි, මේ පුද්ගලයාගේ ශ්‍රද්ධෙන්ද්‍රිය අධික බැවිනි."
එකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා මුසා අභූතෙන අබ්භාචික්ඛන්ති.,ඇතැම් මහණ බමුණෝ බොරුවෙන් සහ අසත්‍යයෙන් මට දොස් කියති.
සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසි,සැවැත් නුවර පිණ්ඩාය පිවිසි සේක
මහාපඤ්ඤො භික්ඛවෙ මහාකච්චානො,මහණෙනි මහා කච්චාන මහා ප්‍රඥාවන්තයෙකි
"සාකභක්ඛාපි හොන්ති, සාමාකභක්ඛාපි හොන්ති.","අමු කොළ කන්නෝ ද වෙති, බඩහමු කන්නෝ ද වෙති."
එතදග්ගං අත්තභාවීනං රාහු අසුරින්දො.,ආත්මභාව ඇත්තන්ගෙන් රාහු අසුරේන්ද්‍රයා අග්‍ර වෙයි.
"සාවජ්ජො ච හොති සානුවජ්ජො ච විඤ්ඤූනං,","වැරදි සහිත වූයේ නුවණැත්තන්ගේ උපවාදයට ලක්වූයේද වෙයි,"
ඤාණමෙව හෙත්ථ තථාගතස්ස.,මේ පිළිබඳව තථාගතයන්ට ඥානය ම ඇත්තේය.
තෙ පපඤ්චාරාමා පපඤ්චරතිනො,ඔවුහු ප්‍රමාදයෙහි ඇලී ප්‍රමාදයෙහිම රති විඳිති
තතියං ඣානං භාවෙති.,"තෘතීය ධ්‍යානය වඩයිද,"
"එවරූපො, භික්ඛවෙ, පුග්ගලො න සෙවිතබ්බො. අඤ්ඤත්‍ර අනුද්දයා අඤ්ඤත්‍ර අනුකම්පා.","මහණෙනි, මෙබඳු පුද්ගලයා දයාව හෝ අනුකම්පාව නිසා මිස සේවනය නොකට යුතුය."
තෙ උග්ගහායන්ති නිරස්සජන්ති,ඔවුන් අල්ලාගෙන පසුව අත්හැරති
බහුස්සුතො පුඤ්ඤකරො,බොහෝ දන්නා පින් කරන පුද්ගලයා
අවීතතණ්හාසෙ භවාභවෙසු,තෘෂ්ණා නොදුරු කළ අය භවයන්හි
කො නු හාසො කිමානන්දො,නිතරම ඇවිලෙන ලෝකයේ සිනාවත් සතුටත් කුමක්ද
"සම්භෙදං ලොකො අගමිස්ස, යථා අජෙළකා.",එවිට ලෝකය එළුවන් සහ බැටළුවන් මෙන් අවුල් සහගත වනු ඇත.
අකුතොභයො,බිය නැති
සීලවා කල්‍යාණධම්මො,සිල්වත් යහපත් ස්වභාව ඇතිව සිටියේය
රත්තින්දිවං අප්පමත්තො,රෑ දවල් අප්‍රමාදව
රමණීයානි අරඤ්ඤානි,අරණ්‍යයෝ සිත් අලවන්නාහ
දුග්ගන්ධො පරිහාරති,දුගඳ හැම ඉරියව්වෙහි ඇත
එවං ජරාමරණනිරොධං පජානාති,මෙසේ ජරා මරණයන්ගේ නැතිකිරීම දනීද
සීලානුස්සතිං භාවෙති.,"ශීල ගුණය අරමුණුකොට උපන් සිහිය වඩාද,"
සම්මොදනීයං කථං සාරණීයං වීතිසාරෙත්වා එකමන්තං නිසීදි,සතුටුවිය යුතුවූ සිහි කටයුතුවූ කථාව කොට නිමවා එකත්පසක හුන්නේය
ජහිස්සථ දුක්ඛමිදං අනප්පකං,මේ මහ දුක දුරු කරන්න
බිලසො විභජිත්වා නිසින්නො අස්ස,කොටස් වශයෙන් (කැබලි වශයෙන්) වෙන් වෙන් කොට බෙදා උන්නේද
කපිලවත්ථුස්මිං නිග්‍රොධාරාමෙ,කිඹුල්වත් පුර නිග්‍රෝධාරාමයෙහි
අග්ගාභා පඤ්ඤාභා.,ගිනියම් ආලෝකය සහ ප්‍රඥා ආලෝකය.
තං රාජා පසෙනදි කොසලො න යථාධිප්පායං තීරෙති,ඒ කාරණය රජු මගේ අදහසට ගැළපෙන ලෙස තීරණය නොකරයි
භගවා කොසලෙසු චාරිකං චරමානො සඞ්කවායං විහරති.,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කොසොල් ජනපදයෙහි චාරිකාවෙහි වඩින සේක් සංකවා නියම්ගමෙහි වාසය කරති.
ජීවිතම්පි මෙ පරිච්චත්තං,ජීවිතයත් පරිත්‍යාග කරමි
ආතාපි සබ්බදා,සෑමවිටම උත්සාහයෙන් සිටින්න
තස්ස චිත්තං න නමති,ඔහුගේ සිත නොනැමෙයි (යොමු නොවේ)
වෙරා සො න පරිමුච්චති,වෛරයෙන් මිදෙන්න බැහැ
විනාභාවො,වෙන්වීම අනිවාර්යය
දිස්වාන පබ්බජි,දැක පැවිදිවිය
යෙසඤ්ච අත්ථො පුඤ්ඤෙන,යම් කෙනෙකුට පිනින් ප්‍රයෝජන ඇත්නම්
"යො ච පුබ්බකාරී, යො ච කතඤ්ඤූ කතවෙදී.","යමෙක් පූර්‍වකාරී වේද, යමෙක් කෘතඥව කෘතවේදී වේද යන දෙදෙනයි."
සම්මාසතිං භාවෙති.,"සම්‍යක් සතිය වඩාද,"
අනනුලොමිකෙසු ධම්මෙසු සමාදපෙති.,නුසුදුසු ධර්මයන්හි සමාදන් කරවයි.
න ඡන්දා න දොසා න මොහා න භයා ච ගාමිනො.,"ඡන්ද, ද්වේෂ, මෝහ හෝ භය මගින් අගතියට නොයන්නෝය."
කායගතාය සතියා අජ්ඣත්තං සූපට්ඨිතාය,කය අනුව බලන සිහිය ඇතුළත මනාකොට පිහිටුවාගෙන
ඉති විඤ්ඤාණස්ස සමුදයො,මේ විඤ්ඤාණයාගේ පහළවීමේ හේතුවය
දුක්ඛක්ඛන්ධො කාමහෙතු කාමනිදානං,කාමය හේතු කොට ගෙන විඳින දුක් රාශිය
අක්කොසන්තං න පච්චක්කොසති.,බණින්නාට පෙරළා බණින්නේ නැත.
පරිදෙවති සොචති,වැලපෙයි ශෝක කරයි
අත්තනා සොකධම්මො සමානො.,තමන් ශෝකයට පත්වෙන ස්වභාවයේ ඉඳගෙන.
උද්ධුමාතකං විනීලකං විපුබ්බකජාතං,ඉදිමී ගිය නිල් පැහැ වූ හා සැරව පිරුණු
"අනුයොගා, භික්ඛවෙ, කුසලානං ධම්මානං, අනනුයොගා අකුසලානං ධම්මානං අනුප්පන්නා චෙව කුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච අකුසලා ධම්මා පරිහායන්තීති.","මහණෙනි, කුශලධර්මයන්හි යෙදීමෙන් හා අකුශල ධර්මයන්හි නොයෙදීමෙන් නූපන් කුශල ධර්මයෝත් උපදිත්, උපන්නාවූ අකුශල ධර්මයෝත් පිරිහෙත්."
පීතියා ච විරාගා උපෙක්ඛකො ච විහරති සතො ච සම්පජානො තතියං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති.,"ප්‍රීතියෙහි ද නොඇලී, උපේක්ෂාවෙන් හා සිහියෙන් යුතුව කයින් සැප විඳින තෘතීය ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කරයි."
අසාතං සාතරූපෙන,අමනාප දෑ මනාප ලෙස පෙනි
සද්ධො වා දුග්ගහිතෙන.,කරුණු වැරදි ලෙස වටහා ගත් ශ්‍රද්ධාවන්ත පුද්ගලයා දෙවැන්නා වේ.
මිච්ඡාදිට්ඨිං න සෙවෙය්‍ය,මිථ්‍යා දෘෂ්ටිය සේවනය නොකරන්න
පුරිසො අනත්ථකාමො අහිතකාමො,(එහිදී) අනර්ථය හා අවැඩ කැමති පුරුෂයෙක් (මාරයා) පහළ වෙයි
අත්ථං ආජානිස්සාමාති,අර්ථය දැනගන්නෙමු යයි (සිතා)
එකං සමයං භගවා ගයායං විහරති ගයාසීසෙ,එක් සමයෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ගයාවේ ගයාසීස නම් ස්ථානයෙහි වැඩ වසන සේක
තත්‍රාවුසො මජ්ඣිමා භික්ඛූ තීහි ඨානෙහි ගාරය්හා භවන්ති,ඇවැත්නි ඒ භික්ෂූන් අතුරෙහි මධ්‍යම භික්ෂූහු කරුණු තුනකින් ගැරහිය යුත්තෝ වෙත්
ඔරබ්භිකො වා උරබ්භඝාතකො වා.,එළුවන් ඇති කරන්නෙක් හෝ එළුවන් මරන්නෙක් හෝ.
ලොකෙ අදින්නං නාදියති තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,ලෝකයේ නොදුන් දෙය නොගන්නා ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
තස්මා ජාතස්ස භූතස්ස කතස්ස සඞ්ඛතස්ස නිස්සරණං පඤ්ඤායතී,එහෙයින් උපන් වූ සකස් වූ දෑවලින් මිදීම පෙනෙයි
එවං තෙ පාපකා අකුසලා ධම්මා න හොන්තීති.,මෙලෙසින් එම පවිටු අකුසල් දහම් නැවත ඇති නොවේ.
අලාභෙ න කුප්පති,නොලැබීමෙන් නොකිපේ
පක්කො හොති පක්කොභාසො.,අවබෝධයත් බාහිර ප්‍රසාදජනක බවත් යන දෙකම ඇත.
අථ ඛො පුරාණදුතියිකා තං දාරකං පුරතො නික්ඛිපිත්වා පක්කාමි,ඉක්බිති ඇය දරුවා ඉදිරියේ දමා ගියාය
රාගදොසමොහානං තනුත්තා සකදාගාමී හොති.,"රාග, ද්වේෂ, මෝහ තුනී වීමෙන් සකෘදාගාමී වූවෙක් වෙයි."
සබ්බත්ථ චිත්තං විප්පසාදෙහි,හැමතැනම සිත පහදව
අසන්තුට්ඨිතා ච කුසලෙසු ධම්මෙසු,කුසල් දහම්හි නොසතුටු බව ද
සබ්බකායප්පහායිනො,සියලු කාය අත්හැර
සඤ්ඤත්තො භන්තෙ සො උපාසකො මයා,ස්වාමීනි ඒ උපාසකයා මා විසින් එකඟ කරවන ලදී
දොසො අප්පහීනො,ද්වේශය නොපහකළ පුද්ගලයා
පරිසසු,පිරිස් මැද
සකුණො ජාලමුත්තොව,දැලෙන් මිදුණු පක්ෂියෙකු මෙන්
පඤ්ච කාමගුණා ලොකෙ,ලෝකයේ පඤ්චකාම ගුණ ඇත
මච්ඡෙරං දදතො මලං,දානය කරන කෙනාට මසුරුකම මලක් වගේ
ආරාධයිංසු වත මෙ භික්ඛවෙ භික්ඛූ එකං සමයං චිත්තං,මහණෙනි එක් කාලයක භික්ෂූහු ඒකාන්තයෙන් මාගේ සිත සතුටු කළාහුය
අහො දානං පරමදානං කස්සපෙ සුප්පතිට්ඨිතං,අහෝ දානය උතුම් දානය මහාකාශ්‍යප තෙරුන් කෙරෙහි මනා ලෙස පිහිටියේය
යස්ස වනථජා න සන්ති කෙචි විනිබන්ධාය භවාය හෙතුකප්පා,බැඳී සිටීමට හේතු වන තෘෂ්ණා යම් කෙනෙකුට නැත
සඞ්ඛාරෙ පරතො ඤත්වා දුක්ඛතො නො ච අත්තතො.,සංස්කාරයන් අන්‍ය දෙයක් ලෙසත් දුක් ලෙසත් අනාත්ම ලෙසත් දැන.
තස්ස අදාසිං පීඨං,ඔහුට පුටුව දුනිමි
උදකෙ ජාතං පදුමං උදකෙන අනුපලිත්තං.,දියෙහි හටගත් පියුම දියෙහි නොඇලී පවතින්නාක් මෙනි.
සරාමි මාරිස සරාමි.,"නිදුකාණෙනි, මට සිහිපත් වේ, සිහිපත් වේ."
අඞ්ගාරකාසු සාධිකපොරිසා,පුරුෂයෙකුට වඩා උසැති අඟුරු වළ
"ඉධ, භික්ඛවෙ, භික්ඛු යෙ තෙ භික්ඛූ බහුස්සුතා. තෙ කාලෙන කාලං උපසඞ්කමිත්වා පරිපුච්ඡති පරිපඤ්හති.","මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව බහුශ්‍රුත භික්ෂූන් වහන්සේලා වෙත කලින් කල පැමිණ ප්‍රශ්න අසා දැනගනී."
කිං නු ඛොම්හි ථද්ධො අතිමානීති,කිමෙක්ද මම තද ගති හා අධික මානය ඇත්තෙක් වෙම්ද කියා
එකත්තං එකත්තතො අභිජානාති,එක ස්වභාවයවූ අරූපය එක ස්වභාවයවූ අරූපය වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ
චජෙ මත්තාසුඛං ධීරො,ප්‍රඥාවන්තයා ස්වල්ප සුවය අත්හැරයි
යං කිඤ්චි දිට්ඨං ව සුතං මුතං වා,දැකූ ඇසූ සිතූ දේ
වචනීයොම්හි ආයස්මන්තෙහීති,මම ආයුෂ්මතුන් විසින් අවවාද කළ යුත්තෙක්මි කියා (පවරා සිටියත්)
සුඤ්ඤතො සමාධි අනිමිත්තො සමාධි අප්පණිහිතො සමාධි.,"ශුන්‍යත සමාධිය, අනිමිත්ත සමාධිය සහ අප්‍රණිහිත සමාධියයි."
උපයො ධම්මෙසු උපෙති වාදං,රැස්කිරීම ඇති අය වාදයට යයි
චුතා පතන්ති පතිතා ගිද්ධා ච පුනරාගතා.,චුත වූවාහු වැටෙති ගිජු වූවාහු නැවත සසරට එති.
පණ්ඩිතො මහාපඤ්ඤො.,පණ්ඩිත වූ මහා ප්‍රඥාවන්තයා.
සචෙ වො දුක්ඛමප්පියං,ඉදින් දුක අප්‍රිය නම්
චෙතොසමථසාමීචිං සික්ඛමානං සදා සතං.,සිතේ සංසිඳීමට අනුකූල වූ ශික්ෂාවෙහි නිතර සිහියෙන් හික්මෙන්නේය.
තෙ ධම්මසාරාධිගමා ඛයෙ රතා,ඔවුන් ධර්ම සාරයට පැමිණ ක්ෂය කරීමට කැමති වෙති
භවපරෙතො භවමෙවාභිනන්දති,භවයට ඇලී සිටි ලෝකයා භවය ගැනම සතුටු වෙයි
තෙන හාවුසො සුණාථ සාධුකං මනසිකරොථ භාසිස්සාමීති,ඇවැත්නි එසේනම් කියන්නෙමි අසව් හොඳින් සිහි කරව් යැයි කීහ
ධම්මෙසු නිච්ඡෙය්‍ය න සමුග්ගහීතං,ධර්මයන්හි තීන්දුකොට නොගනී
එකමන්තං නිසින්නං ඛො තං ගොපාලකං භගවා ධම්මියා කථාය සන්දස්සෙසි,එකත්පසෙක හුන් ගොපල්ලාට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ධර්ම කථාවෙන් කරුණු පැහැදිලි කළසේක
අඤ්ඤතිත්ථියා භික්ඛවෙ පරිබ්බාජකා අන්ධා අචක්ඛුකා,මහණෙනි අන්‍ය තීර්ථක පිරිවැජියෝ අන්ධයෝ නුවණැස නැත්තෝය
කතමෙ ච භික්ඛවෙ ආසවා අධිවාසනා පහාතබ්බා,මහණෙනි අධිවාසනයෙන් හෙවත් ඉවසීමෙන් නැතිකළ යුතු කෙලෙස් කවරහුද
මුට්ඨස්සතිනො අසම්පජානෙ,ඔවුන් සිහි නැතිව මනා දැනීම නැතිව වෙසෙති
"තීණභක්ඛාපි හොන්ති, ගොමයභක්ඛාපි හොන්ති.","තෘණ කන්නෝ ද වෙති, ගොම කන්නෝ ද වෙති."
ආසං න කුබ්බන්ති කුහිඤ්චි ලොකෙ,ලෝකයේ කොතැනකත් ආශාව නැත
තථාගතො පරිසං උපසඞ්කමති.,තථාගතයන් පිරිස වෙත පැමිණෙති.
අතිප්පගො … පිණ්ඩාය චරිතුං,තවම පිණ්ඩපාතයට යාමට කල් වැඩිය.
අවිරුද්ධං විරුද්ධෙසු අත්තදණ්ඩෙසු නිබ්බුතං,විරෝධීන් අතරේත් විරෝධ නැති දණ්ඩ කාරයන් අතරේත් නිවුණු කෙනා
තෙ භොගා නාභිනිප්ඵජ්ජන්ති,ඒ වස්තු සම්පත් නොලැබෙයි (හොඳින් සිදු නොවේ)
උස්සහසි ත්වං භගිනි ඤාතීනං අත්ථං කාතු,නංගියේ නෑයන්ට වැඩක් කරන්නට හැකිද
"අප්පකා ඛො, මාරිසා, මනුස්සා. පටිජාගරොන්ති පුඤ්ඤානි කරොන්තීති.","නිදුකාණෙනි, මිනිසුන් අතර මවට පියාට සලකන, පින් කරන මිනිසුන් ස්වල්පය කියායි."
එවං ඛො භික්ඛවෙ භික්ඛු මහතො කායස්ස පදාලෙතා හොති.,"මහණෙනි, මෙසේ භික්ෂුව මහත් වූ දෑ පලන්නෙක් වෙයි."
යො උප්පතිතං විනෙති කොධං විසටං සප්පවිසංව ඔසධෙහි,උපන් ක්‍රෝධය පැතිර ගිය සර්පවිෂය බෙහෙතින් නසන්නාක් මෙන් දුරු කරයි
"යෙසං අනුවාතංයෙව ගන්ධො ගච්ඡති, නො පටිවාතං.","යමෙකුගේ සුවඳ යටි සුළඟටම හමයි, උඩු සුළඟට නොහමයි."
අථාපි මෙථුනෙ යුත්තො,නමුත් මෙවුන්දම්හි යෙදුනොත්
සාමඤ්ඤං දුප්පරාමට්ඨං,පැවිද්ද වැරදිව ගත්තා නම්
ආරියො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො.,ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය.
ජානිං,ධනහානියකට
තත්‍රාසයං කප්පෙත්වා අමුං නිවාපං නිවුත්තං මාරස්ස අනනුපඛජ්ජ අමුච්ඡිතා භොජනානි භුඤ්ජිස්සාම,"එහි සිටිමින් මාරයාගේ පංචකාම ගොදුරට හසු නොවී, මුසපත් නොවී (නොඇලී) පරිභෝජනය කරමු."
චත්තාරොමෙ පුග්ගලා ලොකස්මිං.,ලෝකයෙහි පුද්ගලයෝ සතර දෙනෙකි.
විවිච්චෙව කාමෙහි. චතුත්ථං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරාමි.,කාමයන්ගෙන් වෙන්ව සතරවන ධ්‍යානය දක්වා වූ සුවයන් විඳිමි.
අනවස්සුතො අපරිඩය්හමානො,කෙලෙස් නොගැලී නොදවී
නාධිමුච්චති න සම්පසීදති,නිශ්චයට නොපැමිණේ ද නොපහදී ද
ඉති උද්ධමධො තිරියං සබ්බධි සබ්බත්තතාය සබ්බාවන්තං ලොකං,මෙසේ උඩ යට සරස යන සියලු තන්හි පැතුරුණාවූ සියල්ලෙන් යුක්තවූ ලෝකය
අණ්ඩකොසං පදාලෙත්වා,බීජයන් (බිත්තර කටුව) බිඳගෙන
දුස්සං ගහෙත්වා ථොමයන්තෙ,වස්ත්‍ර ගෙන ස්තුති කළහ
වීතද්දරං විසංයුත්තං තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,පීඩා රහිත බැඳීම් රහිත ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
කුලදූසකො,කුලයන්ගේ විශ්වාසය නසන
සබ්බසො විඤ්ඤාණඤ්චායතනං සමතික්කම්ම ආකිඤ්චඤ්ඤායතනං උපසම්පජ්ජ විහරති.,"විඤ්ඤාණඤ්චායතනය ඉක්මවා ""කිසිවක් නැත"" යන ආකිඤ්චඤ්ඤායතන ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කරයි."
චත්තාරි ච මහාභූතානි,මහා භූත රූප හතර (පස් දිය ගිනි සුළං) ද
තණ්හාය විප්පමුත්තස්ස,තෘෂ්ණාවෙන් මිදුණු අයට
සතො සත්තස්ස උච්ඡෙදං විනාසං පඤ්ඤාපෙතීති.,පවතින සත්ත්වයාගේ විනාශය ඔහු පවසන බව කියති.
ඉමිනා දුතියෙන ඨානෙන ථෙරා භික්ඛූ ගාරය්හා භවන්ති,මේ දෙවෙනි කාරණයෙන් ස්ථවිර භික්ෂුහු ගැරහිය යුත්තෝ වෙත්
තිස්සො ඉමා භික්ඛවෙ සික්ඛා යත්ථෙතං සබ්බං සමොධානං ගච්ඡති.,"මහණෙනි, ඒ සියලු ශික්ෂාපද යම් තැනක ඇතුළත් වෙයිද ඒ ශික්ෂා තුනකි."
කුම්මග්ගපටිපන්නානං,අයහපත් මගට ගිය අය
අදින්නාදායිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අදින්නාදානා වෙරමණී හොති පරික්කමනාය,නොදුන් දෙය පැහැර ගන්නාවූ පුද්ගලයාට එය දුරලීම පිණිස නොදුන් දෙය ගැනීමෙන් වැළකීම ඇත්තේය
න සො අග්ගි සුලභරූපො.,මා විසින් නොපුදන ලද ගින්නක් නැත.
යෙ හි කෙචි භික්ඛවෙ සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා විභවදිට්ඨිං අල්ලීනා,මහණෙනි යම් ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් විභව දෘෂ්ටියට ඇලී (සිටිද්ද)
මානුපෙතා පජා,මානයෙන් යුත් ප්‍රජාව
සුසුකාභයං මාතුගාමස්ස අධිවචනං.,සැඩ මස් බිය යනු ස්ත්‍රීන්ට නමකි.
"කතමො ච, භික්ඛවෙ, පුග්ගලො සක්කත්වා ගරුං කත්වා සෙවිතබ්බො.","මහණෙනි, සත්කාර කොට ගරු කොට සේවනය කළ යුතු පුද්ගලයා කවරේද?"
ඉධ වස්සං වසිස්සාමි,මම මෙහි වස් කාලේ වසන්නෙමි
සීලෙසු චම්හි පරිපූරකාරී,මම සිල් පුරන්නෙක් වෙමි
නිම්මානරතිනො,තමන් මවන කාමයන්
උසුකාරා නමයන්ති තෙජනං,හී වඩුවෝ හීදණ්ඩ නමති
ආමිසචාගො ච ධම්මචාගො ච.,ආමිස තෑග්ග සහ ධර්ම තෑග්ගයි.
සඞ්ඝං සමග්ගං භෙත්වාන කප්පං නිරයම්හි පච්චති,සමගි සංඝය බෙදා දමා දිගු කලක් නිරයේ දුක් විඳියි
තිබ්බමොහජාතිකො තිබ්බදුක්ඛං පටිසංවෙදෙති.,තද මෝහය නිසා නිතර දුක් දොම්නස් විඳියි.
මාතාපි පුත්තෙන විවදති,මව ද පුතා සමඟ කලහ කරයි
"සචෙ එකන්තං අජ්ඣුපෙක්ඛෙය්‍ය, ඨානං තං ජාතරූපං න සම්මා පරිපාකං ගච්ඡෙය්‍ය.",ඉදින් එකදිගටම මැදහත්ව බලා සිටියහොත් රත්රන් මනාව නොපැසෙයි.
"ආහුනෙය්‍යා ච පුත්තානං, පජාය අනුකම්පකා.",දරුවන්ට අනුකම්පා කරන හෙයින් ඔවුහු පිදිය යුත්තෝ ද වෙති.
"චිත්තං, භික්ඛවෙ, අරක්ඛිතං මහතො අනත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, සිත නොරක්නා ලද්දේ මහත්වූ අනර්ථය පිණිස පවතී."
දුක්ඛං වා වෙදනං වෙදයමානො,දුක් වේදනාවක් විඳින්නේ
පුග්ගලො ගජ්ජිතා හොති නො වස්සිතා.,ධර්මය ඉගෙන ගත්තත් සත්‍යය අවබෝධ කර නැත.
සඞ්ඝස්ස වණ්ණං භාසති,සංඝයා කෙරෙහි අගුණ කියයි
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු මහන්තං අවිජ්ජාක්ඛන්ධං පදාලෙති.,"මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව මහත් වූ අවිද්‍යා ස්කන්ධය පලයි."
උදරච්ඡවි පිට්ඨිකණ්ටකං අල්ලීනා.,බඩේ සම පිටකොන්දට ඇලී තිබුණි.
විජ්ජාය සම්පන්නො,විද්‍යායෙන් යුක්තය
කො බ්‍රාහ්මණො කො සුමෙධො?,බ්‍රාහ්මණයා කවුද? සුමේධ කවුද?
මා ඛො ත්වං භික්ඛු අත්තානං කටුවියමකාසි.,"මහණ, ඔබ ඔබව ඉඳුල් අහරක් බඳු කුණු වූ දෙයක් බවට පත් කර නොගන්න."
න නිමන්තනං සාදියාමි,ආරාධනා කර දුන් බත නොඉවසමි (නොපිළිගනිමි)
න මෙත්ථ කඞ්ඛා,මෙහි සැක නැත
කුතො පනාහං භොති තෙලං ආහරාමී,පින්වතිය මම තෙල් කොහින් ගෙන එන්නෙම්ද
නිච්චං දළ්හපරක්කමා,නිතර දැඩි වීර්යය ඇතිව සිටිති
යකනපෙළස්ස වත්ථිනො,අක්මාව හා මූත්‍රයෙන් පිරුණු
සඋපාදානංයෙව සමානං අනුපාදාපරිනිබ්බානං පඤ්ඤපෙය්‍ය,උන්වහන්සේ පනවන්නේ උපාදාන (ඇලීම්) සහිත දෙයක්ම නිවන ලෙසයි.
රාජායුත්තා බ්‍රාහ්මණගහපතිකා අධම්මිකා හොන්ති.,නිලධාරීන් හා වැසියන් ද අධාර්මික වෙති.
අරොගා අරොගං පුත්තං විජායතූ,ඇය රෝග රහිතව රෝග රහිත පුත්‍රයෙකු වදාවා
රහදො පූරොව පණ්ඩිතො,පණ්ඩිතයා පිරුණු රහද මෙන්
ජීවිතෙනූපපන්නං,ජීවිකාවෙන් පමණක් නොවේ
අසමාහිතවිබ්භන්තචිත්තසන්දොසහෙතු,එකඟ සිත් නැති බව නොයෙක් අරමුණෙහි දුවන සිත් ඇති බව යන තමන්ගේ දෝෂ හේතුවෙන්
සාවජ්ජා වා අනවජ්ජා වාති?,වරද සහිත ද නිවරද ද?
ගිම්හානං පච්ඡිමෙ මාසෙ.,ග්‍රීෂ්මයේ අවසාන මාසයේ.
කපීව සාඛං ගහායං,වඳුරා අත්තක් අල්ලාගන්නා මෙන්
න වච්ඡො දොසන්තරො භික්ඛූ වසලවාදෙන සමුදාචරති,වච්ඡ තෙරුන් දෝෂයෙන් නොව භික්‍ෂූන්ට එම වදන කියයි
සො හාවුසො භගවා ජානං ජානාති පස්සං පස්සති,ඇවැත්නි ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දතයුත්ත දන්නාහ දැක්කයුත්ත දකින්නාහ
පුබ්බෙව සොමනස්සදොමනස්සානං අත්ථඞ්ගමා,කලින්ම සොම්නස් දොම්නස් දෙක අතුරුදන් වීමෙන්
අමූළ්හවිනයො පඤ්ඤත්තො.,අමූළ්හ විනය පනවන ලදී.
පාණාතිපාතො අදින්නාදානං මුසාවාදො.,"සතුන් මැරීම, නුදුන් දේ ගැනීම හා බොරු කීම."
ඉමෙ ආසවාති යථාභූතං අබ්භඤ්ඤාසිං,මොහු ආශ්‍රවයෝ (කාම ආදී කෙලෙස්) යයි තතුසේ දැන ගතිමි
තං පුග්ගලමෙථ පස්සථ මුත්තො බන්ධනමෙව ධාවති,බැඳීමෙන් මිදී ගියා කියලාද බැඳීම දිගේම දුවනවා කියා බලන්න
ස වෙ මුනී ජාතිඛයන්තදස්සී,එම මුනි ජාතියගේ කෙළවර දකී
ධම්මකම්මානි නප්පවත්තන්ති.,එහි ධාර්මික පිළිවෙත් හෙවත් නිවැරදි කර්ම ක්‍රියාත්මක නොවේ.
තෙනෙව පීතිපාමොජ්ජෙන විහාතබ්බං,ඒ ප්‍රීතියෙන් හා ප්‍රමෝදයෙන්ම වාසය කළ යුතුය
තං දාරකං නෙව ඔලොකෙන්තං නාපි ආලපන්තං,ආයස්මා සංගාමජි දරුවා නොබලන්නා හා කථා නොකරන්නා බව
සන්තිපදමනුත්තරං,උතුම් ශාන්තිපදය ලබයි
ආකාසම්හි සමීහති,ආකාශයේ ගමන් කරයි
පච්චනුභොති,විඳින්නාහ (පවත්වන්නාහ)
"තං කිස්ස හෙතු? සම්මාපණිහිතත්තා, භික්ඛවෙ, චිත්තස්සාති.","ඊට හේතු කවරේද? මහණෙනි, ඔහුගේ සිත මනා කොට පිහිටුවන ලද හෙයිනි."
ඉති රූපං,මේ රූපරාශියයි (මෙසේ රූපය වේ)
කසිං නො බ්‍රූහි,ඔබගේ ගොවිතැන කියනු මැනව
තං නෙතං මම නෙසොහමස්මි න මෙ සො අත්තාති,ඒ මේ පඤ්චස්කන්ධය මාගේ නොවෙයි මේ පඤ්චස්කන්ධය මම නොවෙමි මේ පඤ්චස්කන්ධය මාගේ ආත්මය නොවෙයි කියා
මනසා සංවුතො සියා,සිතින් සංවරව සිටින්න
යස්ස සෙලූපමං චිත්තං ඨිතං නානුපකම්පති,යමෙකුගේ සිත ගල් පර්වතයක් මෙන් ස්ථිරව නොසැලේද
නත්ථි කාමෙසු දොසොති.,කාමයන්හි වරදක් නැත යන දෘෂ්ටියයි.
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, තීණිමානි භික්ඛුස්ස යාවජීවං සාරණීයානි භවන්ති.","මහණෙනි, එසේම භික්ෂුව විසින් ජීවිතාන්තය දක්වා සිහිපත් කළ යුතු කරුණු තුනකි."
න තථා උපපත්ති උපසර්පිතපුබ්බා යථා මයා,මා පැමිණි උත්පත්තීන් කරා අන් කිසිවකු පැමිණ නැත
සාවකෙ විනයං පුථූ,ශ්‍රාවකයන් බොහෝ හික්මවමි
කරුණාසහගතෙන චෙතසා එකං දිසං ඵරිත්වා විහරති,කරුණා සහගතවූ සිතින් එක් දිශාවක් පතුරුවා වාසය කරයි
එතදග්ගං යදිදං අරූපාරම්මණං සුඛන්ති.,අරූපය අරමුණු වූ සැපය මෙයින් ශ්‍රේෂ්ඨ වේ.
ආසවෙ ච පජානාති,ඔහු ආශ්‍රව දනී
මරණම්පි නිගච්ඡන්ති,ඔවුහු එයින් මරණයට ද පැමිණෙත්
සමිතත්තා හි පාපානං,පව් සංසිඳවූ නිසා
අනාගතෙ භික්ඛවෙ ඡන්දරාගට්ඨානියෙ ධම්මෙ ආරබ්භ ඡන්දො ජායති.,"මහණෙනි, අනාගත වූ ඡන්දරාගයට හේතුවන ධර්මයන් අරබයා ඡන්දය උපදියි."
අන්තොපූති අවස්සුතො කසම්බුජාතො.,"ඇතුළත කුණු වූ, කෙලෙස් වැගිරෙන, කුණු කසළ වැනි පුද්ගලයෙකි."
යසො කිත්ති හායති,යසස හා කීර්තිය පිරිහෙයි
යො ච ගාථා සතං භාසෙ,ගාථා සියයක් කීවත්
නෙව ගාමෙ කට්ඨත්ථං ඵරති න අරඤ්ඤෙ.,ගමට හෝ වනයට දර පිණිස ගත නොහැකි වන්නාක් මෙනි.
මුට්ඨස්සති අසම්පජානො අසමාහිතො විබ්භන්තචිත්තො පාකතින්ද්‍රියො.,"මුළා වූ සිහි ඇති, ප්‍රඥාව නැති, සමාධියක් නැති, විකෘති සිත් ඇති, අසංවර ඉන්ද්‍රිය ඇත්තෙක් වෙයි."
අග්ගිපරිචරියාය සුද්ධීති එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො,ගින්න පිදීමෙන් ශුද්ධිය වේයයි කියන්නාවූ හා එබඳු දෘෂ්ටි ඇත්තාවූ
කිං නු ඛොම්හි පාපිච්ඡො,කිමෙක්ද මම පාපී ඉච්ඡාවන් ඇත්තෙක් වෙම්ද
අබ්‍යාපන්නචිත්තො,ක්‍රෝධයෙන් සිත නොවිකාර
කපණං මානුසකං රජ්ජං දිබ්බං සුඛං උපනිධාය.,දිව්‍ය සුවය හා බලන කල මිනිස් රජකම අසරණ (ස්වල්ප) දෙයකි.
තෙ අත්ථං න ජානන්ති අනත්ථං න ජානන්ති,ඔවුන් අර්ථය නොදනිති අනර්ථය නොදනිති
න චෙතරහි විජ්ජතී,දැන් මෙතරම් කාලයේද එය නොපවතී
කාමූපසංහිතා රජනීයා,ආශාව ඉපදීමට කරුණුවූ ඇලිය යුත්තාවූ
සුඛවිහාරිතරො ආයස්මතා ගොතමෙනාති,ආයුෂ්මත් ගෞතමයන්ට වඩා සැපයෙන් වසන්නෙකි
එකච්චෙ විනිපාතිකා ඔපපාතිකා.,ඇතැම් විනිපාති සත්ත්වයෝ ඔපපාතික වෙති.
අරියා සුඛතො විදූ,ආර්යයෝ සැප ලෙස දනිති
සද්ධම්මගරු හොති න ලාභගරු.,සද්ධර්මය ගරු කරන අතර ලාභය ගරු නොකරයි.
දිට්ඨෙව ධම්මෙ සයං අභිඤ්ඤා,මෙම ජීවිතයේම තමා දැන
සකායනෙ වාපි දළ්හං වදානො,තම මාර්ගය දැඩිව කියමින්
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ අග්ගප්පසාදා.,"මහණෙනි, මේ අග්‍ර පැහැදීම් හතරකි."
"ඉධ, භික්ඛවෙ, භික්ඛු සීලවා හොති කල්‍යාණධම්මො.",මෙලොව භික්ෂුවක් සිල්වත් වූ යහපත් ධර්ම ඇත්තෙක් වෙයි.
"එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමෙසං ද්වින්නං දානානං යදිදං ධම්මදානන්ති.",මේ දාන දෙකෙන් ධර්ම දානය අග්‍ර වෙයි.
දොසසංහිතං හිත්වා,දෝෂයෙන් යුත් දේ අත්හැරීම
එවං නිරයෙ,එලෙසම නරකයෙහි (වැටෙයි)
සෙය්‍යං සදිසමත්තනො,තමාට වැඩි හෝ සමාන කෙනෙකු
කායෙන අමතං ධාතුං ඵුසයිත්වා,කායෙන් අමරණීය ධාතුවට පත් වෙමින්
විත්ථාරෙන අත්ථං අවිභත්තස්ස විත්ථාරෙන අත්ථං විභජෙය්‍යාති,විස්තර වශයෙන් අර්ථය නොබෙදූ තැන අර්ථය කවරෙක් විස්තර වශයෙන් බෙදා දක්වන්නේ ද
උදරෙ සඤ්ඤතො සියා,ආහාරයේ සංවර වෙන්න
අවඤ්ඣානිත්වෙවාහං භික්ඛවෙ සික්ඛාපදානි වදාමීති.,"මහණෙනි, මම මේ ශික්ෂාපදයන් මෙසේ වඳ නොවන ඵල සහිත දේ යැයි පවසමි."
අධිපෙච්ච වණ්ණෙති,ගුණයක්ම පවසයි
වචීගුත්තො,වචන සංයමයෙන් රැකෙයි
නයිමං ලොකං පුනරාගච්ඡෙය්‍යං,නැවත මේ ලෝකයට නොඑන්නෙමි
න ලිම්පසි,නොඇලෙන්නේය
තෙසං සම්පන්නසීලානං,පරිපූර්ණ ශීල ඇති අයට
ඉධ පන භික්ඛවෙ භික්ඛු අඤ්ඤතරං පුග්ගලං උපනිස්සාය විහරති,මහණෙනි මේ ශාසනයෙහි භික්ෂුව එක්තරා පුද්ගලයෙකු ඇසුරු කොට වාසය කරයි ද
බහ්වෙත්ථ න්හායති ජනො,මෙහි බොහෝ දෙනා නාත්ති
මහාසමුද්දෙ න සුකරං උදකස්ස පමාණං ගහෙතුං.,මහා මුහුදේ වතුර ප්‍රමාණය මැනීම පහසු නැත.
"තං කිං මඤ්ඤථ සාළ්හා, අත්ථි අදොසොති?","සාළ්හයෙනි, ඒ කුමකැයි සිතන්නෙහිද? අද්වේෂය පවතීද?"
අතීතයොබ්බනො පොසො,වයස ඉක්මවූ පුරුෂයා
සමණො බ්‍රාහ්මණො දෙවො මාරො බ්‍රහ්මා.,"මහණ, බමුණු, දෙවි, මාර හෝ බ්‍රහ්මයා."
වොකිණ්ණසුඛදුක්ඛං.,සැප සහ දුක් මිශ්‍ර වූ.
"තයොමෙ, භික්ඛවෙ, මදා. කතමෙ තයො? යොබ්බනමදො, ආරොග්‍යමදො, ජීවිතමදො.","මහණෙනි, මේ මද තුනකි. ඒ යොවුන් මදය, නීරෝගී මදය සහ ජීවිත මදය යි."
අපරිසුද්ධාජීවා අරඤ්ඤවනපත්ථානි පන්තානි සෙනාසනානි පටිසෙවන්ති,අපිරිසිදු ජීවිකා ඇත්තාවූ යම් ඒ ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ ආරණ්‍ය සේනාසන සේවනය කරත්ද
හිත්වා ජයපරාජයං,ජය-පරාජය දෙකම හැර
කොසඹියං විහරති ඝොසිතාරාමෙ.,කොසඹෑ නුවර ඝෝෂිතාරාමයෙහි වාසය කරන සේක.
තණ්හක්ඛයෙ විමුත්තං,තෘෂ්ණා ක්ෂයයෙන් මිදුණ
"බාහිරං, භික්ඛවෙ, අඞ්ගන්ති කරිත්වා නාඤ්ඤං එකඞ්ගම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං මහතො අත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, කල්‍යාණමිත්තතා.","මහණෙනි, බාහිර කරුණු පිළිබඳව සලකනවිට යම්සේ කල්‍යාණ මිත්‍රතාව (යහපත් මිතුරන් ඇති බව) මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතීද, එබඳු අනික් එක ධර්මයකුදු මහණෙනි, මම නොම දකිමි."
ගළො එසො ඉති ඤත්වා,මෙය උගුලක් බව දැන
අද්දසා ඛො භගවා දිබ්බෙන චක්ඛුනා විසුද්ධෙන අතික්කන්තමානුසකෙන,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මිනිස් ඇස ඉක්මවූ දිවැසින් එය දුටු සේක
කිඤ්ච භික්ඛවෙ වෙදනානං නිස්සරණං,මහණෙනි වේදනාවන්ගේ නිස්සරණය (මිදීම) කවරේද
සීලසම්පන්නො පඤ්ඤවා,ශීලවත් ප්‍රඥාවන්තයා
ගච්ඡන්තො වා,යන්නේ හෝ
ආදීනවඤ්ච ආදීනවතො,ආදීනවය (දෝෂය) ආදීනවය වශයෙන්
භික්ඛු පඤ්ඤාණවා ඉධ,මේ ශාසනයේ නුවණ ඇති මහණ
ලාභී ඛො පන හොති චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානප්පච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං.,සිව්පසය ලබන්නෙක් වෙයි.
කලහවිග්ගහවිවාදාපන්නා,කෝලාහල විරුද්ධකම් හා විවාදවලට පැමිණියාහු
තුම්හෙපි තෙන න ආදියා භවෙය්‍යාථ,තෙපිත් ගැරහිය යුත්තෝ නොවන්නහුය
වෙළුවනෙ කලන්දකනිවාපෙ,වෙළුවන කලන්දක නිවාපයේ වැඩ වසන සේක
න අත්තහෙතු න පරස්ස හෙතු,තමන් හේතුකොටවත් අන් අය හේතුකොටවත්
අසුභසඤ්ඤිනො,අශුභ භාවනා කරති
මා පියෙහි සමාගඤ්ඡි,ප්‍රිය දේවල් සමඟ තදින් බැඳී නොසිටින්න
යො නීවරණෙ පහාය පඤ්ච අනිඝො තිණ්ණකථංකථො විසල්ලො,නීවරණ පහ දුරලා දුක් නැතිව සැක ඉක්මවා කණස්සල්ල නැතිව ඇත
ඵරුසාය වාචාය වෙරමණී කුසලං,ඵරුෂ වචනයෙන් වෙන්වීම කුසල්ය
කුක්කුච්චියූපඡින්දෙ,කුකුස සිඳ දමයි
විභවං අභිනන්දන්ති,ඔවුන් විභව දෘෂ්ටිය අල්ලාගනිති එයට සතුටු වෙති
චතුත්ථො චෙතසොවිනිබන්ධො අසමුච්ඡින්නො හොති,මෙය මුලිනුපුටා නොදැමූ සිව්වන සිතේ බැම්ම වෙයි
මනොසුචරිතං,සිතින් මනා හැසිරීම
සො භික්ඛුසඞ්ඝංයෙව පිට්ඨිතො පිට්ඨිතො අනුබන්ධො හොති.,හෙතෙම භික්ෂු සංඝයාම පසුපසින් ලුහුබඳින්නේ වෙයි.
සරභො නාම පරිබ්බාජකො අචිරපක්කන්තො හොති ඉමස්මා ධම්මවිනයා.,සරභ නම් පරිබ්‍රාජකයා මේ සසුනෙන් ඉවත්ව ගොස් නොබෝ කලක් විය.
ධම්මෙ ඨිතො,ධර්මයෙහි පිහිටේ
සෙය්‍යථාපි ආවුසො ඉත්ථී වා පුරිසො වා,ඇවැත්නි යම්සේ ස්ත්‍රියක් හෝ පුරුෂයෙක්
මනුස්සා එකච්චෙ ච දෙවා.,මනුෂ්‍යයන් සහ ඇතැම් (කාමාවචර) දෙවියන්.
ඉති හෙතං ඡඩ්ඩෙය්‍යාථ.,මෙසේ වූ දෙය බැහැර කරන්න (අත්හරින්න).
යදා ච බුද්ධා ලොකස්මිං උප්පජ්ජන්ති පභඞ්කරා.,ආලෝකය ගෙන දෙන බුදුවරු ලෝකයේ පහළ වූ කල.
අයං ඛො නො භන්තෙ අන්තරාකථා විප්පකතා,ස්වාමීනි අපගේ අතුරු කථාව මෙයයි
සම්මාසම්බුද්ධො ලොකවිදූ,සම්මාසම්බුද්ධ ලෝකය දන්නාය
සන්දිට්ඨිපරාමාසි-ආධානග්ගාහි-දුප්පටිනිස්සග්ගිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අසන්දිට්ඨිපරාමාසිඅනාධානග්ගාහි-සුප්පටිනිස්සග්ගිතා හොති පරික්කමනාය,තමන්ගේම දෘෂ්ටිය ගෙන සිටින්නාවූ තදින් අල්ලාගෙන සිටින්නාවූ පුද්ගලයාට එය දුරලීම පිණිස තමන්ගේම දෘෂ්ටිය නොගන්නා බව එයින් වෙන්කිරීම පහසු බව ඇත්තේය
කො ච මහානාම කාමානං ආදීනවො,මහානාමය කාමයන්ගේ දෝෂය (ආදීනවය) කවරේද
සාකභක්ඛො වා හොමි,අමුපලා කන්නෙක් වීමි
පාණිම්හි චෙ වණො නාස්ස,අතේ තුවාලයක් නැති නම්
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යෙන අනුප්පන්නා වා කුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා වා අකුසලා ධම්මා පරිහායන්ති යථයිදං, භික්ඛවෙ, සම්පජඤ්ඤං.","මහණෙනි, යම් ප්‍රඥාඇතිබවක් හේතු කොටගෙණ නූපන් කුශලධර්මයෝත් උපදිත්ද, උපන්නාවූ අකුශලධර්මයෝත් පිරිහෙත්ද, මහණෙනි, මේ වැනිවූ අනෙක් එක ධර්මයකුදු මම නොම දකිමි."
සෙය්‍යථාපි බීජානි අඛණ්ඩානි අපූතීනි. සුඛෙත්තෙ සුපරිකම්මකතාය භූමියා නික්ඛිත්තානි.,"යම්සේ නොකැඩුණු, කුණු නොවූ බීජයන් සරු කෙතක මනාකොට සකස් කළ බිමක වපුරන ලද්දේ ද."
අථ ඛො ආයස්මතො මහාකස්සපස්ස එතදහොසි සක්කො ඛො අයං දෙවානමින්දො,ඉක්බිති මෙය ශක්‍ර දෙවියන්ට අධිපති බව තේරුම් ගත්තේය
න ධාවති න සීදති,නොදුවයි නොකිඳෙයි
උච්ඡාදනෙන න්හාපනෙන පාදානං ධොවනෙන ච.,"ඇඟ ඉලීමෙන්, නැහැවීමෙන් හා පා සේදීමෙන් (සැලකිය යුතුය)."
ගරු ච භාවනීයො චාති,ගෞරවයට හා භාවනාවට සුදුසු අයෙකු වීමට (ප්‍රාර්ථනා කරන්නේ නම්)
අස්මා ලොකා පරං ගතං,මෙලොවින් පරලොවට ගියම
"තීහි, භික්ඛවෙ, ධම්මෙහි සමන්නාගතො පණ්ඩිතො වියත්තො සප්පුරිසො අක්ඛතං අනුපහතං අත්තානං පරිහරති.","මහණෙනි, කරුණු තුනකින් යුක්ත දක්ෂ, සත්පුරුෂ පණ්ඩිත තෙමේ නොනසන ලද විනාශ නොකළ ආත්මයක් පරිහරණය කරයි."
රාගො චිත්තං අනුද්ධංසෙති.,රාගය සිත විනාශ කරයි.
මිච්ඡාදිට්ඨිං පජහථ සම්මාදිට්ඨිං භාවෙථ.,වැරදි දැකීම අත්හැර නිවැරදි දැකීම වඩන්න.
න තෙන අරියො හොති,ඒ හේතුවෙන් ආර්යය වෙන්නේ නැහැ
බහුඤ්ච තෙ අපුඤ්ඤං පසවන්ති.,ඔවුහු බොහෝ වූ අකුසල් රැස් කරගනිති.
චිත්තං ආරාධෙය්‍ය,සිත සතුටු කරන්නේද
තස්මාතිහ භික්ඛවෙ,එහෙයින් මහණෙනි
ධම්මෙනෙව චක්කං වත්තෙති.,ධර්මයෙන්ම අණසක පවත්වයි.
ස බ්‍රහ්මා,බ්‍රාහ්මණය
"ඉතො මෙ, සම්ම රථකාර, ඡන්නං දිවසානං අච්චයෙන සඞ්ගාමො භවිස්සති.","යහළු රියකරුව, මෙයින් දින හයකට පසු මට යුද්ධයක් ඇති වෙයි."
භගවන්තං එතදවොච,භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙය සැලකෙළේය
අරියො දස්සනසම්පන්නො,ආර්ය දර්ශනය ඇති
කච්චි න ඛීණබ්‍යප්පථො,රළු වචන නැද්ද
සුද්ධස්ස සුචිකම්මස්ස සදා සම්පජ්ජතෙ වතං,පිරිසිදු ක්‍රියා ඇති ශුද්ධ පුද්ගලයාහට හැමදාම වත් පිරෙයි
තථාගතං බුද්ධමසය්හසාහිනං දුවෙ විතක්කා සමුදාචරන්ති නං,ජය අසීරු වූ බුදුන් වහන්සේට විතර්ක දෙක බහුලව පවතී
නෙසො ලබ්භා මයා ඉති,ඔහු මාට නැවත නොලැබේ
"තං කම්මං කම්මනිරොධාය සංවත්තති, න තං කම්මං කම්මසමුදයාය සංවත්තති.","ඒ කර්මය කර්ම නිරුද්ධ කිරීම පිණිස පවතියි, කර්ම රැස්වීම පිණිස නොපවතියි."
කතමඤ්චාවුසො අකුසලමූලං,ඇවැත්නි අකුසලමුලය කවරේද
"එවඤ්හි තෙ, භික්ඛවෙ, පඨමා මිගජාතා න පරිමුච්චිංසු නෙවාපිකස්ස ඉද්ධානුභාවා","මහණෙනි, මේ අයුරින් ඒ පළමු මුව රංචුව වැද්දාගේ උපක්‍රම සහ බලයෙන් නිදහස් වූයේ නැත."
එසාමගන්ධො,මේ ආමගන්ධයයි
අණ්ඩජා යොනි එකා.,අණ්ඩජ යොනියක් ඇත.
පුග්ගලො ආමො හොති පක්කවණ්ණී.,"පුද්ගලයා අමු ය (අවබෝධය නැත), නමුත් බාහිරින් පැසුණු පෙනුමක් ඇත."
යථා ච උප්පන්නස්ස කාමච්ඡන්දස්ස පහානං හොති තඤ්ච පජානාති.,උපන් කාමච්ඡන්දය ප්‍රහීණ වන ආකාරය දැනගනියි.
අවිදූරෙ සධායමානරූපෙ අතික්කන්තෙ,නුදුරෙහි කවටකම් මෙන් හැසිරී ඉක්ම යන අය
ඒකංසෙනාහං අකරණීයං වදාමි කායදුච්චරිතං.,"කායික, වාචසික සහ මානසික දුශ්චරිතයන් ඒකාන්තයෙන්ම නොකළ යුතු බව මම පවසමි."
දිබ්බෙන චක්ඛුනා විසුද්ධෙන අතික්කන්තමානුසකෙන යෙභුය්‍යෙන පස්සාමි මාතුගාමං.,මිනිස් ඇස ඉක්මවූ පිරිසිදු දිවැසින් බොහෝ සෙයින් ස්ත්‍රීන් දකිමි.
තතියජ්ඣානසහගතං වීරියින්ද්‍රියං භාවෙති.,"තෘතීය ධ්‍යානය සමග පැවැත්තාවූ වීය්‍යෙර්‍න්ද්‍රිය වඩාද,"
"සාණානිපි ධාරෙන්ති, මසාණානිපි ධාරෙන්ති.","හණ වැහැරි ද දරති, හණ මිශ්‍ර වස්ත්‍ර ද දරති."
වායං මෙති මඤ්ඤති,වායොධාතුව මගේ යයි හඟියි
"සීතා, භන්තෙ, හෙමන්තිකා රත්ති, අන්තරට්ඨකො හිමපාතසමයො.","ස්වාමීනි, හේමන්ත සෘතුවේ රාත්‍රිය ශීතලයි, හිම වැටෙන කාලයයි."
න සුණාමි පාපං,ඇගේ පාපයක් නොඅසමි
"කතමො ච, භික්ඛවෙ, පුග්ගලො ආසංසො?",බලාපොරොත්තු සහිත පුද්ගලයා (භික්ෂුව) කවරේද?
යස්සං පරිසායං ථෙරා භික්ඛූ බාහුලිකා හොන්ති සාථලිකා.,යම් පිරිසක ස්ථවිර භික්ෂූහු ප්‍රත්‍ය බහුල කරන සුලු සහ ශාසනය ලිහිල් කොට ගත්තෝ වෙත්ද.
එසනානඤ්ච සම්භවං,සෙවීම් උපදින හේතු හඳුනාගනී
"කතමෙහි තීහි? ඉධ, භික්ඛවෙ, පාපණිකො චක්ඛුමා ච හොති විධුරො ච නිස්සයසම්පන්නො ච.","ඒ කවර තුනකින්ද? මහණෙනි, මෙහි වෙළෙන්දා නුවණැත්තෙක්, වීර්යවන්තයෙක් සහ උපකාර ඇත්තෙක් වෙයි."
අජ්ඣත්තසන්තිං පචිනං,අභ්‍යන්තර සන්ති සොයයි
ඉති අජ්ඣත්තං වා ධම්මෙසු ධම්මානුපස්සී විහරති,මෙසේ තමන් තුළවූ ධර්මයන් කෙරෙහි ධර්මයන් අනුව බලමින් වාසය කරන්නේය
බ්‍යන්තීකරොති අනභාවං ගමෙති,විනාශ කරයි අභාවයට පමුණුවයි
නිබ්බානාභිරතො,නිවන්හි ඇලුනු තැනැත්තා
විද්ධෙ විගතවලාහකෙ දෙවෙ ආදිච්චො නභං අබ්භුස්සක්කමානො,වලාකුළු නැති අහසේ සූරියයා ඉහළ නැගී
අමායාය ච අසාඨෙය්‍යෙන ච.,මායා රහිත බවින් හා කෛරාටික නොවීමෙන්.
අරුකායං සමුස්සිතං,වණ සහ රෝග සමූහයක් මත නඟා තබා ඇත
අනාදරා,ගරු නැති
සාමිසං වා අදුක්ඛමසුඛං වෙදනං වෙදයමානො,කාමාසාවන් පිළිබඳවූ දුක් නොවූ සැප නොවූ වේදනාවක් විඳින්නේ
කච්ඡෙහි සෙදා මුච්චන්ති,කිසිලිවලින් දහදිය වැගිරෙයි
වණ්ණාරොහෙන සම්පන්නො,වර්ණයෙන් උසින් යුක්ත
දිට්ඨියා එකෙ පච්චෙන්ති සුද්ධිං,ඇතැම් අය දෘෂ්ටිමත ශුද්ධිය සිතති
එණිජඞ්ඝං කිසං වීරං,සිහින් පා ඇති වීරවරයා
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ මනුස්සා චුතා මනුස්සෙසු පච්චාජායන්ති.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම යම් සත්වකෙනෙක් මනුෂ්‍ය යොනියෙන් චුත වූවාහු මනුෂ්‍යයන් අතුරෙහි නැවත උපදිත්ද, ඒ සත්වයෝ ස්වල්ප වෙත්."
උපාදානක්ඛයාරාමං,ගැනීම් නැති කිරීම ඔහුගේ ආශාවයි
තස්මිං අකරණීයෙ කයිරමානෙ කො ආදීනවො?,නොකටයුතු දේ කිරීමෙන් ඇතිවන දෝෂයන් කවරේදැයි ආනන්ද හිමියෝ විමසා සිටියහ.
පඤ්චමං,පස්වන සූත්‍රය
"යෙසං කායගතාසති විරද්ධා, අමතං තෙසං විරද්ධං.","යමෙකු කායගතාසතිය වරදාගත්තේ නම්, ඔහු නිර්වාණයද වරදාගත්තේය."
භික්ඛු අප්පෙන ච තුට්ඨො හොති සුලභෙන ච.,භික්ෂුව සුළු දෙයින් ද සුලභ දෙයින් ද සතුටු වෙයි.
සුඤ්ඤා පරප්පවාදා සමණෙභි අඤ්ඤෙහීති,මෙයින් අන්‍ය වූ වාදයෝ (ශාසන) ශ්‍රමණයන්ගෙන් හිස්ය
"කතමො ච, භික්ඛවෙ, පුග්ගලො අන්ධො?","මහණෙනි, අන්ධ පුද්ගලයා කවරේද?"
චෙතොවිමුත්තිසම්පන්නා,සමාධි විමුක්තියෙන් යුතු
"උපසන්තො සුඛං සෙති, සන්තිං පප්පුය්‍ය චෙතසොති.",සිතේ සන්සිඳීමට පැමිණි උපශාන්ත තැනැත්තා සැපසේ සැතපෙයි.
සන්දිට්ඨිපරාමාසී හොති,තමාගේම මතය දැඩිව ගෙන ඉන් බැහැර කළ නොහැකි අයෙක් වේ නම්
අභිජ්ඣාලුස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අනභිජ්ඣා හොති පරිනිබ්බානාය,අධික ලෝභ ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස අධික ලෝභ නැති බව ඇත්තේය
කුසලෙන කායකම්මෙන වචීකම්මෙන මනොකම්මෙන.,කුසල් වූ කාය කර්මය වාක් කර්මය හා මනෝ කර්මයයි.
පරමා සා තස්මිං සමයෙ සුභා වණ්ණනිභා,ඒ කාලයෙහි ඇගේ ශරීර වර්ණය ඉතාමත් යහපත් වේද
උභො සද්ධා වදඤ්ඤූ ච සඤ්ඤතා ධම්මජීවිනො.,"දෙදෙනාම ශ්‍රද්ධාවන්ත, පරිත්‍යාගශීලී, සංයම ඇතිව ධර්මයෙන් ජීවත් වෙති."
සබ්බෙ තෙ ඔපපාතිකා තත්ථ පරිනිබ්බායිනො.,ඒ සියල්ලෝ එහි පිරිනිවන් පාන ඕපපාතිකයෝ වෙති.
එතරහි අනාකිණ්ණො සුඛං ඵාසු විහරාමීති,දැන් මම නොගැවසී සුවසේ පහසු වාසයකින් වසමි
"තං කිස්ස හෙතු? දිට්ඨි හිස්ස, භික්ඛවෙ, භද්දිකා.",ඊට හේතු කවරේද? මහණෙනි යම්හෙයකින් දෘෂ්ටිය යහපත් වේද එහෙයිනි
සාවත්ථියං පිණ්ඩාය චරිත්වා,සැවැත් නුවර පිණ්ඩපාතයේ හැසිරී
.අත්තනා බ්‍යාධිධම්මො සමානො බ්‍යාධිධම්මංයෙව පරියෙසති.,"තමන් ලෙඩවෙන ස්වභාවයේ ඉඳගෙන, ලෙඩවෙන දේවල්ම හොයනවා."
යං නිස්සිතො ඔඝමිමං තරෙය්යං,ඒ ආශ්‍රය කොට ඔඝය තරණය කරමි
අපදං කෙන පදෙන නෙස්සථ,පියසටහන් නැති ඔහු කවර මඟකින් අල්ලාගෙන යන්නද
වායං වායතො සඤ්ජානාති,වායොධාතුව වායොධාතුව වශයෙන් හඟියි
යං කිඤ්චි සම්පජානාසි,ඔබ යමක් මනාකොට දන්නෙහිද
ගාමාපි නිගමාපි නගරාපි ඩය්හන්ති.,"ගම්, නියම්ගම් සහ නගර ගිනිබත් වෙයි."
අථ ඛො සුප්පබුද්ධො කුට්ඨී භගවතො භාසිතං අභිනන්දිත්වා,ඉක්බිති සුප්පබුද්ධ කුෂ්ට රෝගියා භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ වචනයට සතුටුව
ඉමම්හි චායං සමයෙ කාලං කයිරාථ පුග්ගලො,මෙම වෙලාවේ පුද්ගලයා මිය ගියොත්
අයමෙව අරියො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො අවිජ්ජානිරොධගාමිනී පටිපදා,මේ ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයම අවිද්‍යාව නැති කිරීමේ ප්‍රතිපදාවයි
එකමන්තං නිසින්නං ඛො ආයස්මන්තං සමිද්ධං ආයස්මා සාරිපුත්තො එතදවොච.,එකත්පසෙක හුන් ආයුෂ්මත් සමිද්ධට ආයුෂ්මත් සැරියුත් තෙමේ මෙය පැවසීය.
ජාතිජරාභිභූතං,ජාතිය සහ ජරාවෙන් පීඩිත ජනතාව බලයි
තුවං බුද්ධො,ඔබ බුද්ධය
උපධී හි නරස්ස නන්දනා න හි සො නන්දති යො නිරූපධි,උපධි මනුෂ්‍යයාට සතුටු වීමට හේතුය උපධි නැති තැනැත්තා සතුටු නොවේ
අනුසයෙ ඡෙත්වා,අනුශය සිඳ
එවමිධෙකච්චෙ සත්තා කායස්ස භෙදා පරං මරණා,මෙලොව ඇතැම් සත්වයෝ ශරීරය බිඳී මරණින් පසු
නිරොධො තස්ස නිස්සරණං,එවැනි දේවල් නිරෝධයයි නිස්සරණය
අසුභානුපස්සී කායස්මිං විහරථ,කයෙහි අශුභය බලමින් වසන්න
අඤ්ඤෙන සො සුජ්ඣති,අනෙකින් ශුද්ධ වෙයි යයි කියයි
ඉදමස්ස සුවණ්ණතාය වදාමි.,මෙය ඔහුගේ මනා වර්ණවත් බව යැයි පවසමි.
යංනූනාහං ද්විධා කත්වා ද්විධා කත්වා විතක්කෙ විහරෙය්‍යන්ති,මම විතර්කයන් (කල්පනාවන්) දෙකොටසක් කොට බෙදා වාසය කරන්නෙම් නම් මැනවයි (සිතුවෙමි)
ධම්මතක්කපුරෙජවං,ධර්ම තර්කයට පෙරටු
වණ්ණසම්පන්නො ච හොති බලසම්පන්නො ච ජවසම්පන්නො ච.,"වර්ණයෙන්, බලයෙන් සහ ජවයෙන් යුක්ත වෙයි."
සුත්තං ගාමං මහොඝොව,නිදාගත් ගමක් මහ වතුරක් ගෙනයනවා වගේ
අනනුප්පත්තඤ්ච අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නානුපාපුණාති,නොපැමිණියා වූ උතුම් නිවනට (යෝගක්ඛේමයට) නොපැමිණෙයි ද
"චිත්තං, භික්ඛවෙ, භාවිතං කම්මනියං හොතීති.","මහණෙනි, සිත වඩනලද්දේ කටයුත්තට යොග්‍යවේ."
එසා වාචා භාසිතා,මේ වචනය පවසන ලදී
ඨානං මනාපං කාතුං අත්ථාය සංවත්තති.,කිරීමට මනාප වූ යහපත ද සලසන කරුණකි.
සම්මාසම්බුද්ධො භගවා ස්වාක්ඛාතො ධම්මො සුප්පටිපන්නො සඞ්ඝො.,"භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සම්මා සම්බුද්ධය, ධර්මය මනාව වදාරන ලද්දකි, සංඝයා මනාව පිළිපන්නේය."
සුඛො විවෙකො තුට්ඨස්ස,සන්තෝෂයෙන් සතුටු වූ කෙනාට විවේකය සැපයි
සත්ථා තං ආවුසො පිලින්දවච්ඡ ආමන්තෙති,ශාස්තෘන් වහන්සේ ඔබ අමතනසේක
සත්තාහජාතෙසු බොධිසත්තෙසු බොධිසත්තමාතරො කාලං කරොන්ති,බෝසතුන් ඉපිද සත්වෙනි දවස බෝසත් මවුවරු කළුරිය කරත්
යෙ ඛො කෙචි සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා ඡම්භී භීරුකජාතිකා,තැති ගන්නාවූ භයවන ස්වභාව ඇත්තාවූ යම් ඒ ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ
සම්බාධො ඝරාවාසො බහුකිච්චො,ගෘහවාසය ගැහැටය වැඩ කටයුතු බොහෝය
සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ,සැවැත්නුවර ජේතවනාරාමයෙහි වාසය කරති
අප්පස්සාදා කාමා වුත්තා භගවතා බහුදුක්ඛා බහුපායාසා ආදීනවො එත්ථ භිය්‍යො,"""කාමයෝ අල්ප සැප ඇත්තාහ, බොහෝ දුක් හා වෙහෙස ඇත්තාහ, එහි ආදීනවම වැඩිය"""
සඤ්ඤාවිරත්තස්ස න ගන්ථා,සංඥා පහවූට ගැට නැත
"ඉමෙ ලොකං න පාලෙය්‍යුං, නයිධ පඤ්ඤායෙථ මාතා.",මේවා ලොව පාලනය නොකළේ නම් මව කියා කෙනෙකු හඳුනාගත නොහැක.
පඤ්ඤුත්තරා,ප්රඥාව ප්රධාන කරගෙන
පමාදං අප්පමාදෙන,පමාදය නොපමාබවෙන්
සාවකො සො ආනන්ද අප්පමෙය්‍යා තථාගතා.,"ආනන්දය, හෙතෙම ශ්‍රාවකයෙකි, තථාගතයන් වහන්සේලා අප්‍රමාණ වන්නාහ."
අනවජ්ජබලං සඞ්ගහබලං.,නිවැරදි බවේ බලය සහ සංග්‍රහ කිරීමේ බලය.
"එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමෙසං ද්වින්නං සන්නිචයානං යදිදං ධම්මසන්නිචයොති.",මේ රැස්කිරීම් දෙකෙන් ධර්ම රැස්කිරීම අග්‍ර වෙයි.
භවරාගපරෙතෙහි,භව රාගයෙන් පීඩිත අය
සූරියොව ඔභාසයමන්තලික්ඛ,හිරු අහස බැබළවන්නා මෙන්
විතථමිදන්ති ඤත්වා,ලොව බොරු බව දැන
සරාගං චිත්තන්ති පජානාති,සරාග සිතයයි දැනගනී
අත්තමනා තෙ භික්ඛූ ආයස්මතො මහාමොග්ගල්ලානස්ස භාසිතං අභිනන්දුන්ති,සතුටු වූ ඒ භික්ෂූහු ආයුෂ්මත් මහා මොග්ගල්ලාන ස්ථවිරයන් වහන්සේගේ වචනය සතුටින් පිළිගත්තාහුය
"එවං ඛො, බ්‍රාහ්මණ, සන්දිට්ඨිකො ධම්මො හොති අකාලිකො.","බ්‍රාහ්මණය, මෙසේ ධර්මය සන්දිට්ඨික, අකාලික සහ ප්‍රත්‍යක්ෂව දත යුතු ගුණ ඇති වෙයි."
ඛීරොදකීභූතා අඤ්ඤමඤ්ඤං පියචක්ඛූහි සම්පස්සන්තා විහරති.,කිරි සහ දිය මෙන් එක්ව ඔවුනොවුන් ප්‍රිය ඇසින් බලමින් වෙසෙති.
සො තදස්සාදෙති තං නිකාමෙති තෙන ච විත්තිං ආපජ්ජති.,"හෙතෙම එය ආශ්වාදය කරයි, ඊට කැමති වෙයි, එයින් සතුටට පැමිණෙයි."
උපාදානසමුදයඤ්ච පජානාති,උපාදාන හේතුව දනීද
කො හෙතු කො පච්චයො.,"හේතුව කුමක්ද, ප්‍රත්‍යය කුමක්ද."
ධ්‍යාන කරන වීර්ය ඇත්තෝ ඒ සියල්ල පහ කරති,ධ්‍යාන කරමින් වීර්යවත් වසන අය ඒ සියලු සැක පහ කරති
යෙ වෙ දිවා ච රත්තො ච අප්පමත්තා ජහන්ති පියරූපං,යම් අයෙක් දවල්ද රාත්‍රිද අප්‍රමාදව ප්‍රිය රූපයට ඇති ඇලීම අත්හරිති
අඤ්ඤතරොපි ඛො හත්ථිනාගො ආකිණ්ණො විහරති හත්ථීහි හත්ථිනීහි හත්ථිකලභෙහි හත්ථිච්ඡාපෙහි,එක ඇත් නාගයෙකුත් ඇතුන් ඇතින්නන් තරුණ ඇතුන් ඇත් පැටවුන් සමග ගැවසී වසයි
ඡයිමානි භික්ඛවෙ දිට්ඨිට්ඨානානි.,මහණෙනි දෘෂ්ටි පිහිටන තැන් හයකි.
තං වීතරාගං සුසමාහිතින්ද්‍රියං,රාගයෙන් මිදුනු සංසිඳුනු ඉඳුරන් ඇති
බුද්ධානං භික්ඛවෙ බුද්ධවිසයො අචින්තෙය්‍යො.,බුදුවරුන්ගේ බුද්ධ විෂය සිතා නිම කළ නොහැක.
"යොබ්බනමදමත්තො කායෙන දුච්චරිතං චරති, වාචාය දුච්චරිතං චරති, මනසා දුච්චරිතං චරති.","तरුණ මදයෙන් මත් වූවෝ කයින්, වචනයෙන් හා මනසින් දුශ්චරිතයෙහි හැසිරෙති."
"අනුයොගො, භික්ඛවෙ, අකුසලානං ධම්මානං, අනනුයොගො කුසලානං ධම්මානං මහතො අනත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, අකුශල ධර්මයන්ගේ අනුයොගයද කුශල ධර්මයන්ගේ අනනුයොගයද, මහත් අනර්ථය පිණිස පවතී."
යස්ස දානෙන සීලෙන,යමෙක් දීමෙන් සහ සිල් රැකීමෙන්
අඤ්ඤාතාරො ච දුල්ලභාති.,අවබෝධ කරගන්නෝ ද දුර්ලභයහ.
අවිද්වා උපධිං කරොති,නොදන්නා උපධි කරයි
අජ්ඣත්තඤ්ච පජානාති බහිද්ධා ච විපස්සති.,ඇතුළත ගුණය හා බාහිර පැවැත්ම නුවණින් දකියි.
දෙවානං තාවතිංසානං සහබ්‍යතං,තව්තිසා දෙවියන් සමග එක වාසයට ගියේය
කතමා ආසවනිරොධගාමිනී පටිපදාති,ආශ්‍රවයන් නැති කරන ප්‍රතිපදාව කවරේද
යෙනායස්මා පුණ්ණො මන්තාණිපුත්තො තෙනුපසඞ්කමි.,ආයුෂ්මත් පුණ්ණ මන්තාණිපුත්ත හිමියන් වැඩසිටි තැනට උන්වහන්සේ පැමිණියහ.
කිත්තාවතා නු ඛො සන්දිට්ඨිකො ධම්මො හොති අකාලිකො.,"කොපමණකින් ධර්මය සන්දිට්ඨික, අකාලික ආදී ගුණ ඇති වෙයි ද?"
පදුමං තත්ථ ජායෙථ,පියුමක් එතැන උපදී
යෙන කොධෙන කුද්ධාසෙ,යම් ක්‍රෝධයකින් සත්ත්වයෝ කිපෙත්ද
ඵස්සං පරිඤ්ඤාය අනානුගිද්ධො,ස්පර්ශය දැන ගිජු නොවී
අජ්ඣත්තසංයොජනඤ්ච පුග්ගලං දෙසෙස්සාමි බහිද්ධාසංයොජනඤ්ච.,අධ්‍යාත්මික බැඳීම් ඇති පුද්ගලයා සහ බාහිර බැඳීම් ඇති පුද්ගලයා පිළිබඳව දේශනා කරමි.
ආරා සංයොජනක්ඛයා,බැඳීම් නැති කිරීමට දුරය
සුභකිණ්හෙසු න මඤ්ඤති,සුභකිණ්හ දෙවියන් ආශ්‍රය කොට තමා පිහිටියේයයි නොහඟින්නාහ
යම්පි මෙ අහොසි තම්පි නො නත්ථි,මා සතු වූ යම් වස්තුවක් තිබුණේද එයත් දැන් මට නැත
මදො,මදය
ඉදං ඛො නො ආවුසො කච්චාන භගවා සංඛිත්තෙන උද්දෙසං උද්දිසිත්වා.,"ආයුෂ්මත් කච්චානයෙනි, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මේ දේශනාව අපට කොටින් දේශනා කොට."
කිච්චෙ සාතච්චකාරිනො,කළ යුතු වැඩ නිතර කරති
සයං සමාදාය වතානි ජන්තු,සත්වයා තමාම වත් සමාදන් වේ
න ලාභී අජ්ඣත්තං චෙතොසමථස්ස.,සිතේ සමථය ලබන්නෙකු නොවේ.
"තීහි, භික්ඛවෙ, ධම්මෙහි සමන්නාගතො ඤාතො භික්ඛු","මහණෙනි, කරුණු තුනකින් යුක්ත ප්‍රසිද්ධ භික්ෂුව"
අහං නු ඛොස්මි,මම යන කිසිවෙක් ඇත්තේද
සම්මප්පජානො සුවිමුත්තචිත්තො,මනා අවබෝධයෙන් මනාව මිදුණු සිත් ඇතිව
ඛීණාසවං අරහන්තං,ක්ෂීණාසව රහත්
පඤ්ඤා භාවිතා යා අවිජ්ජා සා පහීයති.,ප්‍රඥාව දියුණු වූ කල පවතින අවිද්‍යාව දුරු වෙයි.
සුඛො පුඤ්ඤස්ස උච්චයො,පින් රැස්වීම සුවය
අරතිං සහෙථ සයනම්හි පන්තෙ,දුර සෙනසුනක අරති ඉවසයි
එජානුගා තෙ න තරන්ති සඞ්ගං,තෘෂ්ණාව අනුව ගොස් බැඳීම නොතරති
එවමෙව ඛො භික්ඛවෙ චිත්තෙ සංකිලිට්ඨෙ දුග්ගති පාටිකඞ්ඛා,මහණෙනි එපරිද්දෙන්ම සිත කිලුටුවූ කල්හි දුර්ගතිය කැමතිවිය යුතුයි
පච්ඡා පුරෙ වාපි අපෙක්ඛමානා,අනාගතය හෝ අතීතය පතයි
විඤ්ඤාතතො න මඤ්ඤති,විඤ්ඤාතයෙන් පිටත එය ඇසුරුකොට තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ
න තාවතා ධම්මධරො,ඒ තරමටම ධර්මධරයා වෙන්නේ නැහැ
රූපතණ්හා සද්දතණ්හා ගන්ධතණ්හා,රූප තණ්හාවය සද්ද තණ්හාවය ගන්ධ තණ්හාවය
එතදග්ගං යදිදං ධම්මවාදිනී පරිසාති.,පිරිස් දෙක අතරින් දහමට අනුව කරුණු විමසා බලා සමගි වන පිරිසම ශ්‍රේෂ්ඨය.
යං සුඛං සොමනස්සං උප්පජ්ජති,යම් සැපක් සහ සෝමනස්සයක් උපදේද
සත්තාහිකම්පි ආහාරං ආහාරෙමි,සත්දිනකට වරක් ආහාර ගනිමි
මානං පහන්ත්වාන,මානය අත්හැර
අචෙලකො හොමි.,මම නිර්වස්ත්‍රව සිටියෙමි.
කාමාභිජප්පන්ති පටිච්ච ලාභං,ලාභ නිසා කාමයන් පතති
පිතාපි පුත්තෙන විවදති,පියා ද පුතා සමඟ කලහ කරයි
.අද්ධා ආළාරො කාලාමො ඉමං ධම්මං ජානං පස්සං විහරතී'ති.,".ඒකාන්තයෙන්ම ඔහු මෙය දැනගෙන, දැකගෙන (ප්‍රත්‍යක්ෂ කරගෙන) වාසය කරනවා."""
අද්දසා ඛො සො කොලියපුත්තො සුප්පවාසං සුඛිනිං අරොගං අරොගං පුත්තං විජාතං,ඔහු සුප්පවාසා සුවයෙන් රෝග රහිතව රෝග රහිත පුත්‍රයෙකු වදා සිටිනු දැක්කේය
වෙසාලියං පරිසති,විශාලා මහනුවර පිරිස්වල
සඤ්ඤා වාස්ස විමුය්හති,ඔහුගේ මතකය සංඥාව මුළාවෙයි
රාගතනුත්තං දොසතනුත්තං.,රාගය තුනී බව සහ ද්වේෂය තුනී බව.
අනොත්තාපිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස ඔත්තප්පං හොති පරික්කමනාය,භය නැති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට පාපයෙහි භය ඇත්තේය
අරියස්ස විනයෙ යො අච්චයං අච්චයතො දිස්වා යථාධම්මං පටිකරොති.,ආර්ය විනයෙහි යමෙක් වරද වරද ලෙස දැක ධර්මානුකූලව පිළියම් කෙරේ නම් එය දියුණුවකි.
නාබ්භනුමොදිතා හොති.,සතුටින් පිළිනොගන්නේ වෙයි.
පතාපවා,ආනුභාවවත්
සීහංවෙකචරං නාගං,සිංහයෙක් මෙන් අසහාය
උප්පන්නානං සාරීරිකානං වෙදනානං දුක්ඛානං තිබ්බානං. අධිවාසනාය ආතප්පං කරණීයං.,"හටගත්තා වූ ශාරීරික වූ, තියුණු වූ, කටුක වූ දුක් වේදනාවන් ඉවසීම පිණිස වීර්යය කටයුතුය."
කෙසකම්බලො තෙසං පටිකිට්ඨො අක්ඛායති.,හිසකෙස්වලින් කළ කම්බලය ඒ අතරින් ඉතා පහත් යැයි කියනු ලැබේ.
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු සීලවා හොති.,"මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව සිල්වන්ත වෙයි."
පඤ්චන්නං ඔරම්භාගියානං සංයොජනානං පරික්ඛයා උද්ධංසොතො හොති අකනිට්ඨගාමී.,ඕරම්භාගිය සංයෝජන පස ක්ෂය කිරීමෙන් උඩුගං බලා යන අකනිටා බඹලොව දක්වා යන පුද්ගලයා වෙයි.
වීරියබලං භාවෙති.,"වීර්‍ය්‍ය බලය වඩාද,"
"කො නු ඛො, සම්ම රථකාර, හෙතු කො පච්චයො?","යහළු රියකරුව, මෙයට හේතුව සහ කාරණය කුමක්ද?"
කණ්හං ධම්මං විප්පහාය,අකුශල ධර්මය අත්හැර
වෙදනාසු ඡන්දරාගවිනයො,වේදනාවන් කෙරෙහි පවතින ආශාව (ඡන්දරාගය) මැඩපැවැත්වීම
බාලො අබ්‍යත්තො අසප්පුරිසො.,"අඥාන, නුගත් සහ අසත්පුරුෂ තැනැත්තා."
යාය නාභිසජෙ කඤ්චි තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,ඒ වචනයෙන් කිසිවෙකු කෝප නොවන ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
ධාතුසො පච්චවෙක්ඛති,ධාතු වශයෙන් සිහිකරන්නේය (මෙනෙහි කරන්නේය)
යම්හි සච්චඤ්ච ධම්මො ච සො සුචී සො ච බ්‍රාහ්මණො,සත්‍යය හා ධර්මය ඇති කෙනා පවිත්‍රය ඔහුම බ්‍රාහ්මණය
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ අන්නග්ගරසග්ගානං ලාභිනො.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම යම් සත්වකෙනෙක් උතුම් ආහාර හා උතුම් රසයන් ලැබීම් ඇත්තෝ වෙත්ද, ඒ සත්වයෝ ස්වල්පවෙත්."
'විහරතායස්මා; තාදිසො අයං ධම්මො යත්ථ විඤ්ඤූ පුරිසො. සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහරෙය්‍යා'ති,"(උද්දකරාමපුත්ත): ""මෙහි වසන්න. මේ ධර්මය නුවණැත්තෙකුට තම ගුරුවරයාගේ ඉගැන්වීම් ප්‍රත්‍යක්ෂ කරගත හැකි එකකි."""
කොධනො හොති කොධාභිභූතො,ක්‍රෝධ කරන හා ක්‍රෝධයෙන් මැඩුණු සිත් ඇත්තෙක් වේ නම්
න හි සක්ඛින්ති ධෙනුපාපි ඡෙත්තුං අථ චෙ පත්ථයසී පවස්ස දෙව,වස්සෝවත් කඩන්නට නොහැක වැසින්න කැමති නම් වසී දෙවියනි
මනුස්සා භයතජ්ජිතා,භයයෙන් තැතිගත් මිනිසුන්
"අවකුජ්ජපඤ්ඤො පුග්ගලො, උච්ඡඞ්ගපඤ්ඤො පුග්ගලො, පුථුපඤ්ඤො පුග්ගලො.","යටිකුරු නුවණැති පුද්ගලයා, ඔඩොක්කුවට බඳු නුවණැති පුද්ගලයා සහ පැතිරුණු නුවණැති පුද්ගලයා ය."
පාපිච්ඡො මච්ඡරී සඨො,නරක ආශා ඇති මසුරු කපටි
ඤත්වා ව දිස්වා ව න සමුග්ගහීතං,දැන හෝ දැක හෝ අල්ලා නොගනී
යදිදං පඤ්ඤාපජ්ජොතො.,එනම් ප්‍රඥා ප්‍රද්‍යෝතයයි.
සග්ගෙසු වා යං රතනං පණීතං,ස්වර්ගයන්හි හෝ යම් අගනා රත්නයක් ඇද්ද
සච්චං කිර ත්වං නන්ද එවමාරොචෙසි,නන්දය ඔබ මෙසේ කියා ඇතිද
න අන්තලික්ඛෙ න සමුද්දමජ්ඣෙ,අහසේවත් මුහුද මැදවත්
"යෙසං කායගතාසති පමුට්ඨා, අමතං තෙසං පමුට්ඨං.","යමෙකුට කායගතානුස්මෘතිය අමතක වූයේද, ඔහුට නිර්වාණය අමතක වූයේය."
තෙජං නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,තෙජොධාතුවට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැති කිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි
ඉතිපි මෙ පටිසඤ්චික්ඛතො,මෙසේ මම නුවණින් සලකන කල්හි
පුරෙක්ඛාරඤ්ච භික්ඛුසු,භික්ඛූන් විසින් පිරිවැරීම කැමති වෙයි
අනාසවං,ආශ්‍රව රහිත
දිට්ඨිං නිස්සාය පාපිකං,ලාමක දෘෂ්ටියක් ඇසුරු කරගෙන
බොධිරුක්ඛමූලෙ පඨමාභිසම්බුද්ධො,බෝධි වෘක්ෂ මූලයේ පළමු අභිසම්බුද්ධ වූ සේක
මක්ඛස්ස ච පහානාය පළාසස්ස ච පහානාය අත්ථි මජ්ඣිමා පටිපදා,ගුණමකු බව නැතිකිරීම පිණිසද ගුණ නැතිව සිටිමින් ගුණවතුන් හා සමානකොට සිතීම නැතිකිරීම පිණිසද මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව ඇත
එකාවුසො නිට්ඨා න පුථු නිට්ඨා,ඇවැත්නි කෙළවර එකක්ය බොහෝ නොවෙත්ය
එකත්තං නාභිනන්දති,එකස්වභාවය ඇති අරූපධර්මයට සතුටු නොවෙයි
සොරච්චං පමොචනං,සංවරය මිදීමයි
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං රක්ඛිතං මහතො අත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, චිත්තං.","මහණෙනි, යම්සේ සිත රක්නා ලද්දේ මහත් අර්ථය පිණිස පවතීද, එබඳුවූ අනික් එකම ස්වභාවයකුදු මම නොම දකිමි."
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං භාවිතං බහුලීකතං සුඛාධිවහං හොති යථයිදං, භික්ඛවෙ, චිත්තං.","මහණෙනි, යම්සේ සිත වඩන ලද්දේ පුරුදු කරණ ලද්දේ සැප පමුණුවන්නේ වේද, එබඳු වූ අනික් එකම ස්වභාවයකුදු මම නොම දකිමි."
යා තෙසං තෙසං සත්තානං තම්හි තම්හි සත්තනිකායෙ ජාති,ඒ ඒ සත්වයන්ගේ ඒ ඒ සත්ව වර්ගයෙහි යම් ඉපදීමක් වේද
තස්ස මෙ අනුපට්ඨිතා චෙව සති න උපට්ඨාති,ඒ මට එළඹ නොසිටි සිහිය එළඹ නොසිටියි
ඔරං වස්සසතාපි මිය්‍යති,අවුරුදු සියයකට පෙරද මිනිසා මැරෙයි
නිරයම්හි සමප්පිතා,නරකයේ වැටුණු අය ශෝක වෙති
අනවජ්ජෙන කායකම්මෙන වචීකම්මෙන මනොකම්මෙන.,වරද රහිත වූ කාය කර්මය වාක් කර්මය හා මනෝ කර්මයයි.
අනුත්තරං සම්මාසම්බොධිං අභිසම්බුද්ධො.,උතුම් බුද්ධත්වය මෙහි දී ලබා ගත් සේක.
ඉමෙ ඛො භික්ඛවෙ තයො අද්ධා,මේ වනාහි කාල තුන වේ
බාහුකං අධිකක්කඤ්ච ගයං සුන්දරිකං මපි,බාහුකා නම් ගඟටද අධිකක්ක නම් තොටටද ගයා නම් තොටුපලටද සුන්දරිකා නම් ගඟටද
යෙ ලොකෙ ලුද්දා ලොහිතපාණිනො,ලෝකයේ යම් රෞද්‍ර වූ ලේ තැවරුණු අත් ඇති අය වෙත්ද
සුමෙධොති ඛො භික්ඛු සෙක්ඛස්සෙතං භික්ඛුනො අධිවචනං.,"මහණ, සුමේධ යනු (මාර්ගඵල ලබන) ශෛක්ෂ භික්ෂුවට නමකි."
සාරත්තරත්තා මණිකුණ්ඩලෙසු පුත්තෙසු දාරෙසු ච යා අපෙක්ඛා,මැණික් කුණ්ඩල දරුවන් බිරිඳ ගැන ඇති ඇලීමයි දැඩි බැඳීම
මොසවජ්ජං පගාහති,බොරු කීමට යොමු වෙයි
අසතා ච න සොචති ස වෙ භික්ඛූති වුච්චති,නැසීම හේතුවෙන් ශෝක නොකරන ඔහු භික්ඛුයයි කියති
භික්ඛු සම්මාදිට්ඨිකො හොති සම්මාසමාධි හොති.,භික්ෂුව සම්මා දිට්ඨි සිට සම්මා සමාධිය දක්වා මඟ පුරයි.
කො අධිප්පයාසො?,විශේෂ අර්ථය කුමක්ද?
අත්ථො භිසියා න විජ්ජති අථ චෙ පත්ථයසී පවස්ස දෙව,පසුරෙන් ප්‍රයෝජනයක් නැත වැසින්න කැමති නම් වසී දෙවියනි
නත්ථි අත්තා කුතො නිරත්තා වා,ආත්ම දෘෂ්ටියද නිරාත්ම දෘෂ්ටියද නැත
සුඛං යාව ජරා සීලං,ශීලය දිගටම රැකීම සුවය
හීනා නරා මච්චුමුඛෙ ලපන්ති,හීන මිනිසුන් මරණ මුවෙහි වැලපෙති
ඔඝං තරෙය්‍යුං,ඕඝය තරණය කරති
ඉච්චෙතං කුසලන්ති.,මෙය කුසලයකි.
සෙනාසනානි පඤ්ඤාපයමානා,සෙනසුන් පනවමින්
ධනත්ථද්ධො,ධනයෙන් උඩඟු වෙයි
සාධුරූපොති වුච්චති,හොඳ ගති ඇති කෙනා කියලා කියනවා
දුග්ගතිං ගතො,දුගතියට ගියෙකු වන්නේය
අකුප්පා මෙ විමුත්තීති භවසංයොජනක්ඛයෙ.,"භව සංයෝජනයන් ක්ෂය වීමේදී ""මගේ මිදීම අකම්ප්‍යය"" යනුවෙන් ඥානය වෙයි."
ජිණ්ණකොඤ්චාව ඣායන්ති,මහලු කොස්ලිහිණියන් මෙන් තැවෙති
අරිට්ඨස්ස නාම භික්ඛුනො එවරූපං පාපකං දිට්ඨිගතං උප්පන්නං,අරිට්ඨ නම් භික්ෂුවට මෙබඳු වූ ලාමක වූ වැරදි මතයක් (දිට්ඨිගතයක්) උපන්නේය
අකිච්චං පන කයිරති,නොකළ යුතු දේ කරනවා නම්
අනන්තපඤ්ඤො,අප්‍රමාණ නුවණැතිය
අථ ඛො භගවා ආයස්මන්තං මහාමොග්ගල්ලානං ආමන්තෙසි,ඉක්බිති භග්‍යවතුන් වහන්සේ මහාමොග්ගල්ලාන හිමියන් අමතා වදාළ සේක
අප්පොස්සුක්කො මාතඞ්ගරඤ්ඤෙව නාගො,ආසාව අඩුවෙන් වනයේ ඇතු වගේ වසන්න
සතොව අභික්කමාමි සතොව පටික්කමාමි.,"සිහි ඇතිවම යමි, සිහි ඇතිවම ආපසු එමි."
වීතතණ්හො අනාදානො සතො භික්ඛු පරිබ්බජෙ,තණ්හා නැති ඇලීම නැති සිහි ඇති භික්ෂුව වාසය කරයි
අභික්කන්තෙන වණ්ණෙන තිට්ඨසි,රම්‍ය වර්ණයෙන් සිටින්නෙහිය
ඡෙත්වා වනඤ්ච වනථඤ්ච,වනයත් වනථයත් කපා දමා
කල්‍යාණවාචො කල්‍යාණවාක්කරණො හොති.,යහපත් වචන පවසන දේශනා කෞශල්‍යයක් ඇත.
අසෙඛෙන පඤ්ඤාක්ඛන්ධෙන සමන්නාගතො හොති,අශෛක්ෂ ප්‍රඥාවෙන් යුක්ත වේ
කොධගරු න සද්ධම්මගරු.,ක්‍රෝධයට ගරු කරන සද්ධර්මයට ගරු නොකරන පුද්ගලයා.
"දිබ්බා වත, භො, කායා පරිපූරිස්සන්ති, පරිහායිස්සන්ති අසුරකායාති.","පින්වත්නි, දිව්‍ය නිකායයන් පිරෙයි, අසුර නිකායයන් පිරිහෙයි කියායි."
අභිවාදනා උජ්ජුගතෙසු සෙය්‍යො,ආර්යයන් වැඳීම ඒකට වඩා උතුම්ය
සබ්බස්ස දුක්ඛස්ස සුඛං පහානං,සියලු දුක් නිරෝධය සුවය
සො තිණ්ණං සංයොජනානං පරික්ඛයා සොතාපන්නො හොති.,හෙතෙම සංයෝජන තුනක් ක්ෂය කිරීමෙන් සෝවාන් වූවෙක් වෙයි.
විගතථීනමිද්ධොහමස්මි,මම ථිනමිද්ධ නැත්තේ වෙමි
තදාපි එතපරමොයෙව තණ්ඩුලො අහොසි.,එදාද එය අද වැනිම සහල් ඇටයකි.
"තීණිමානි, භික්ඛවෙ, බාලස්ස බාලලක්ඛණානි බාලනිමිත්තානි බාලාපදානානි.","මහණෙනි, බාලයාගේ බාල ලක්ෂණ, බාල නිමිති, බාල චරිත තුනකි."
"එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමෙසං ද්වින්නං සඞ්ගහානං යදිදං ධම්මසඞ්ගහොති.",මේ සංග්‍රහ දෙකෙන් ධර්ම සංග්‍රහය අග්‍ර වෙයි.
තතො පාමොජ්ජබහුලො දුක්ඛස්සන්තං කරිස්සති,ඉන්පසු ප්‍රමෝදය වැඩී දුක අවසන් කරයි
එකච්චෙ කුලපුත්තා ධම්මං පරියාපුණන්ති,ඇතැම් කුලපුත්‍රයෝ (ධර්මය සොයන්නෝ) ධර්මය ඉගෙන ගනිති
කාලෙන බීජානි පතිට්ඨාපෙති.,සුදුසු කාලයෙහි බීජ වපුරයි.
නීවරණෙ පහාය පඤ්ච,නීවරණ පහ අත්හරී
න වෙදගූ දිට්ඨියා,දෘෂ්ටියෙන් වෙදගූ නොවේ
අත්තනා ච සමාධිසම්පන්නො සමාධිසම්පදාකථඤ්ච කත්තා.,තෙමේත් සමාධියෙන් යුක්ත වී අන් අයට ද සමාධිය ගැන කතා කරන්නා වූ.
කුරූරකම්මන්තා මනුස්සෙසු පච්චාජාතා,ක්‍රෑර ක්‍රියා ඇතිව මිනිසුන් අතර උපන්නාහුද
ආරඤ්ඤකො මගො,වනවැසි මුවෙක් මෙන්
සො මුනී,මුනිය
දුක්ඛසමුදයඤ්ච පජානාති,දුක ඉපදීමට හේතුව දනීද
(කො නු ඛො ඉමස්ස. විත්ථාරෙන අත්ථං විභජෙය්‍යාති),(එනම් කවරෙක් මේ අර්ථය විස්තර වශයෙන් බෙදා දක්වන්නේද යන්නයි)
යං පුග්ගලං ආගම්ම පුග්ගලො බුද්ධං ධම්මං සඞ්ඝං සරණං ගතො හොති.,"යම් පුද්ගලයෙකු නිසා තවත් පුද්ගලයෙක් බුදුන්, දහම්, සඟුන් සරණ ගියේ වේ ද."
භික්ඛු උක්ඛිත්තපලිඝො.,දොර අගුළු උදුරා දැමූ භික්ෂුව.
කතමො පනාවුසො ආහාරො,ඇවැත්නි ආහාරය කවරේද
අථො වෙභූතියං නාහ,කේළම්ද නොකියයි
"ඉමානි ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වෙ සුඛානි.","මහණෙනි, මෙසේ සැපයන් දෙකක් පවතී."
කතමො භවනිරොධො,භවය නැතිකිරීම කවරේද
විඤ්ඤාණඤ්චායතනතො න මඤ්ඤති,විඤ්ඤාණඤ්චායතන දෙවියන්ගෙන් පිටත තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ
අනොහිතසොතො අනුපනිසො හොති.,කන් යොමු නොකරන්නා උපනිශ්‍රය නැත්තෙකි.
කිඤ්චාපි සො හොති ගාමන්තවිහාරී නෙමන්තනිකො ගහපතිචීවරධරො,ඔහු ගමෙහි වාසය කළත් ආරාධනා පිළිගත්තත් ගෙහිමියන් දෙන සිවුරු පිළිගත්තත්
යෙනිච්ඡකං යත්ථකාමං යථාසුඛං,කැමති අරමුණට කැමති ලෙස සුවසේ ගියා
සීලෙස්වෙවස්ස පරිපූරකාරී,ශීලයම මැනවින් සම්පූර්ණ කළ යුතුය
දුක්ඛං වෙදනං වෙදයාමීති පජානාති,දුක් වේදනාවක් විඳිමියි දැනගනී
සන්තං වා අජ්ඣත්තං කාමච්ඡන්දං,තමා කෙරෙහි ඇත්තාවූ කාමච්ඡන්දය (පස්කම් සැපෙහි ආසාව)
පීතිභක්ඛා භවිස්සාම,ප්‍රීතියම ආහාර කරගෙන ජීවත්වෙමු
චොදකස්ස පච්චාරොපෙති,චෝදනා කරන්නාටම නැවත චෝදනා නගයි නම් (වරද පටවයි නම්)
සම්මුඛාවිනයො පඤ්ඤත්තො.,සම්මුඛා විනය පනවන ලදී.
නිච්චං ආරද්ධවීරියෙහි සහාවසෙ,නිතර උත්සාහ ඇති අය සමග වාසය කරයි
සම්මාදිට්ඨිපුරෙක්ඛාරො,සම්මා දිට්ඨිය පෙරටු කරගත්
වීරියං ධුරධොරය්හං,වීර්යය බර උසුලයි
පස්සතො අමතං පදං,අමත පදය දක්නා අයට
"සෙඛාපි පඤ්ඤා වුත්තා, අසෙඛාපි පඤ්ඤා වුත්තා.",සේඛ ප්‍රඥාව සහ අසේඛ ප්‍රඥාව වදාරන ලදී.
එවමෙව ඛො ආවුසො. පහීනා දිස්සන්ති චෙව සූයන්ති ච,එපරිද්දෙන්ම යම් භික්ෂුවක් මේ ලාමක අකුසලයන් පහ කළ බව දකිනු හා අසනු ලැබෙත්ද (ඔහු ගෞරව ලබයි)
තං වෙ මුනිං අන්තිමදෙහධාරිං,ඔහු මුනි ය අවසන් සිරුර දරන්නා
චත්තාරි අහිරාජකුලානි මෙත්තෙන චිත්තෙන ඵරි.,සර්ප රාජ කුල හතර කෙරෙහි මෛත්‍රී සිත පතුරවන්න.
නත්ථි සමණස්ස ගොතමස්ස,ශ්‍රමණ ගෞතමයන්ට නැත්තේය
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ ඔභාසා.,"මහණෙනි, මේ අවභාස සතරකි."
භූතා භූතරතා අපරිමුත්තා,සත්වයෝ භවයට ඇලී නොමිදුනාහුය
අවුට්ඨිකසමො,නොවස්නා වලාකුළ වැනි පුද්ගලයා
නිරොධෙ යෙ විමුච්චන්ති,නිරෝධයෙහි මිදෙන අය
"වාචාය දුච්චරිතං චරති, මනසා දුච්චරිතං චරති.","වචනයෙන් දුසිරිතෙහි හැසිරෙයි, සිතින් දුසිරිතෙහි හැසිරෙයි."
නිහීනො සෙන මානෙන,පහත් මානයෙන් යුතුයි
යො චෙව යජති යො ච යජාපෙති සබ්බෙ තෙ අනෙකසාරීරිකං පුඤ්ඤප්පටිපදං පටිපන්නා හොන්ති.,"යමෙක් යාග කරයි ද, කරවයි ද, ඒ සියල්ලෝ බොහෝ දෙනෙකුට පින් ලැබෙන පිළිවෙතකට පිළිපන්නෝ වෙති."
සමොහං වා චිත්තං,මෝහය සහිත සිත (සමොහ සිත)
පළාසිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අපළාසො හොති පරික්කමනාය,යුගග්‍රාහ ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට යුගග්‍රාහ රහිත බව ඇත්තේය
ඉති පුරාණඤ්ච වෙදනං පටිහඞ්ඛාමි නවඤ්ච වෙදනං න උප්පාදෙස්සාමි,මේ වැළඳීමෙන් පැරණි බඩගිනි වේදනාව නසන්නෙමි අලුත් වේදනාද නූපදවන්නෙමි
කිත්තාවතා නු ඛො භන්තෙ භවො හොතීති?,"ස්වාමීනි, කෙතෙක් කරුණකින් භවය වේ ද?"
පාථෙය්‍යම්පි ච තෙ න විජ්ජති,ගමනට සකස් කරගත්ත මාර්ගෝපකරණවත් නැහැ
අයම්පි කාමානං ආදීනවො සම්පරායිකො,මෙය කාමයන්ගේ පරලොව විඳින දෝෂයයි
"අට්ඨානමෙතං, භික්ඛවෙ, අනවකාසො යං දිට්ඨිසම්පන්නො පුග්ගලො අරහන්තං ජීවිතා වොරොපෙය්‍ය.","මහණෙනි, මාර්ගදෘෂ්ටියෙන් සම්පූර්ණවූ (සෝවාන්වූ) පුද්ගලයෙක් තෙම යම් හේතුවක් නිසා රහත් කෙනෙකුන් ජීවිතයෙන් තොර කරන්නේය, යන මෙය හේතු රහිතයි. ප්‍රත්‍යය රහිතයි."
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ තිරච්ඡානයොනියා චුතා දෙවෙසු පච්චාජායන්ති.","මහණෙනි, එසේම යම් සත්වකෙනෙක් තිරිසන් යෝනියෙන් චුතවූවාහු දෙවලෝකයෙහි උපදිත්ද ඒ සත්වයෝ ස්වල්ප වෙත්."
තිණරුක්ඛෙපි ජානාථ,තණ හා ගස් වලත් ජාති ඇත
ආභස්සරතො න මඤ්ඤති,ආභස්සරදෙවියන්ගෙන් පිටත තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ වියත්තා විනීතා විසාරදා සඞ්ඝං සොභෙන්ති.,"මහණෙනි, ව්‍යක්ත විනීත විශාරද වූ මේ පුද්ගලයන් සතර දෙනා සංඝයා හොබවති."
භගවා සායන්හසමයං පටිසල්ලානා වුට්ඨිතො ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි.,සවස් කාලයේදී භාග්‍යවතුන් වහन्සේ සමාධියෙන් නැගී සිට ආනන්ද හිමියන් ඇමතූහ.
සාවජ්ජෙන මනොකම්මෙන.,වරද සහිත මනෝ කර්මයෙන්.
සංසාරං නාතිවත්තතී,ඒ නිසා සංසාරය ඉක්මවා නොයති
තෙ භික්ඛූ බහුජනාහිතාය පටිපන්නා.,ඒ භික්ෂූහු බොහෝ දෙනාගේ අහිත පිණිස පිළිපන්නෝ වෙති.
ඛත්තියපරිසා බ්‍රාහ්මණපරිසා,ක්ෂත්‍රිය පිරිසය බ්‍රාහ්මණ පිරිසය
අග්ගං ආයු ච වණ්ණො ච යසො කිත්ති සුඛං බලං.,"අග්‍ර වූ ආයුෂ, වර්ණය, යසස, කීර්තිය, සැපය හා බලය (ලැබෙයි)."
න ච අප්පත්වාව ලොකස්ස අන්තං දුක්ඛස්සන්තකිරියං වදාමි.,ලෝකයේ කෙළවර අවබෝධ නොකර දුක් කෙළවර කළ නොහැක.
දෙවෙ දෙවතො අභිජානාති,දෙවියන් දෙවියන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ
සබ්බං නාභිනන්දති,සියල්ල තමා වශයෙන් සිතා සතුටු නොවන්නාහ
යථා භූරි පවඩ්ඪති,ප්‍රඥාව වැඩෙන විදිහට
දණ්ඩමොලුබ්භ එකමන්තං අට්ඨාසි,සැරයටියෙහි එල්බගෙන (සැරයටි මුදුනෙහි දෙඅත් පිට නිකට තබා) එකත්පසව සිටියේය
"මා පිටකසම්පදානෙන, මා තක්කහෙතු, මා නයහෙතු.","පිටක ග්‍රන්ථවල ආ පමණින් නොව, තර්කයෙන් නොව, න්‍යාය ගැලපීමෙන් නොව."
එවං උස්සොළ්හිපන්නරසඞ්ගසමන්නාගතො භික්ඛු,මෙසේ වීර්යය සහිත පසළොස් අංගයෙන් සමන්විත වූ මහණ තෙම
යත්ථ ජරා ච මච්චු ච,එහි ජරාවත් මරණයත්
නිරයං පතන්ති,නිරයට වැටෙති
අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං පත්ථයමානො විහරති.,උතුම් වූ නිවන පතමින් වාසය කරයි.
තථාගතො අරහං සම්මාසම්බුද්ධො.,තථාගත (නම්වූ) අර්හත් සම්‍යක් සම්බුද්ධයන් වහන්සේය.
නිබ්බිදානුපස්සී විහරන්තො රාගං පජහති.,කලකිරීම් සහගතව බලමින් වසන්නා රාගය දුරු කරයි.
සච්චෙනාලිකවාදිනං,බොරුකාරයාව සත්‍යයෙන් ජයගන්න
ඉමෙසං ද්වින්නං කාලකිරියා අනුතප්පා හොතීති.,මේ පුද්ගලයන් දෙදෙනාගේ මරණය බොහෝ දෙනාට ශෝකය ගෙන දෙයි.
ජාතිසමුදයා ජරාමරණසමුදයො,ජාතිය (ඉපදීම) ඇතිවීමෙන් ජරා මරණයන්ගේ ඇතිවීම වෙයි
නෙව අභිනන්දිතබ්බං නප්පටික්කොසිතබ්බං.,"සතුටින් නොපිළිගත යුතුය, ප්‍රතික්ෂේප ද නොකළ යුතුය."
අනුපුබ්බෙන සාවත්ථිං අගමසි,ක්‍රමයෙන් සැවැත් නුවරට පැමිණියේය
ඉදානාහං අප්පහරිතෙ වා ඡඩ්ඩෙස්සාමි අප්පාණකෙ වා උදකෙ ඔපිලාපෙස්සාමීති,මම දැන් එය තණකොළ නැති බිමක හෝ දමන්නෙමි කුඩාසතුන් නැති දියෙහි හෝ පාකොට හරින්නෙමි කියායි
පටිපදාඤාණදස්සනවිසුද්ධි යාවදෙව ඤාණදස්සනවිසුද්ධත්ථා.,පිළිවෙතේ ගමන් කරන්නේ සතර මාර්ග ඥාන (සෝවාන් ආදී) ලබාගන්නයි.
"අග්ගවතී පරිසා, වග්ගා පරිසා, සමග්ගා පරිසා.","අග්‍ර පිරිස, වග පිරිස සහ සමගි පිරිසයි."
මාණවකවණ්ණං අභිනිම්මිනිත්වා,තරුණ මාණවක රූපයක් මවා
බද්ධාසි භිසී සුසඞ්ඛතා තිණ්ණො පාරගතො විනෙය්‍ය ඔඝං,පසුර හොඳින් බැඳ ඇත ඔඝය තරණය කර පරතෙර ගියෙමි
මඞ්කු හොති තථාවිධො,ඔහු ලජ්ජාවට පත්වෙයි
න නග්ගියං,නග්නතාවෙන් ශුද්ධ නොවේ
සමෙන නයතී පරෙ,සමවින් අනුන්ට නිවැරදි මාර්ගය පෙන්වන්නේය
බහුකාරා මාතාපිතරො පුත්තානං ආපාදකා පොසකා.,මවුපියෝ දරුවන් හදා වඩා පෝෂණය කරන බොහෝ උපකාරීහුය.
තං පස්සථ සබ්බධි විප්පමුත්තං,සියලු තැනින් මිදුන ඔහුව බලන්න
අඤ්ඤෙන ච කෙවලිනං මහෙසිං,උතුම් මහර්ෂින්ට වෙනත් දානය දෙන්න
ඛෙත්තං හි තං පුඤ්ඤපෙක්ඛස්ස හොතී,රහත්තුන් පින් බීජ වැපිරීමට කෙත වේ
කායසොචෙය්‍යං,කයින් පිරිසිදු බව
නෙව සුමනො න දුම්මනො.,"සතුටු වන්නේ ද නැත, අමනාප වන්නේ ද නැත."
යස්ස කායවඞ්කො පහීනො. එවං පතිට්ඨිතා තෙ ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ.,"යමෙකුගේ කයෙහි, වචනයෙහි, මනසෙහි ඇදකුද පහ වූයේ ද, ඔවුහු මාස හයේ රෝදය මෙන් ධර්ම විනයෙහි පිහිටති."
ආහාරනිරොධඤ්ච පජානාති,ආහාරයාගේ නැතිකිරීම දනීද
ලොභෙ විගතෙ එවං තං කම්මං පහීනං හොති උච්ඡින්නමූලං තාලාවත්ථුකතං.,ලෝභය පහ වූ කල්හි ඒ කර්මය මුල් උදුරා දැමූ තල් ගසක් මෙන් ප්‍රහීණ වූයේ වෙයි.
ඛත්තියපරිසා එකා.,ක්ෂත්‍රිය පිරිසක් ඇත.
අනභිජ්ඣාලු අබ්‍යාපන්නචිත්තො.,විෂම ලෝභය නැති සහ තරහව නැති සිතක් ඇති.
ස කෙන වෙධෙය්‍ය,ඔහු කින් සැලෙන්නේද
විරූපරූපෙන මථෙන්ති චිත්තං,විවිධ රූපයෙන් සිත කලඹයි
පගාළ්හෙත්ථ න දිස්සන්ති,මෙහි ගැඹුරට ගිය අය නොපෙනෙති
සුඛකාමානි භූතානි යො දණ්ඩෙන විහිංසති,යමෙක් සුව කැමති සතුන්ට දණ්ඩෙන් හිංසා කරයිද
කාමෙසු ගධිතා පජා,කාමයන්ට බැඳුණු ජනයා ඔහු ප්‍රශංසා කරති
මුතං මුතතො සඤ්ඤත්වා මුතං මඤ්ඤති,මුතය මුතය වශයෙන් හැඳින මුතය ආත්මය වශයෙන් හඟියි
යොනි චස්ස ආරද්ධා හොති ආසවානං ඛයාය,ඔහුගේ උත්සාහය ආශ්රවයන්ගේ ක්ෂයට හරියට පිහිටෙයි
උච්චාවචං ගච්ඡති සඤ්ඤසත්තො,උස් පහත් ගුරුවරුන් වෙත යයි
පුරිසො ලොණකපල්ලං පරිත්තෙ උදකමල්ලකෙ පක්ඛිපෙය්‍ය.,පුරුෂයෙක් ලුණු කැටයක් ස්වල්ප වූ දිය බඳුනකට දමන්නේය.
දුරත්තවණ්ණමෙවස්ස අපරිසුද්ධවණ්ණමෙවස්ස,එය නරකපාට ඇත්තක්ම අපිරිසිදුපාට ඇත්තක්ම වන්නේය
මා මං ඨානා අචාවයි,මා මගේ තැනින් නොසෙලවව
කුම්භකාරස්ස මත්තිකභාජනා,කුඹලාගේ මැටි බඳුන්
රත්තියා පඨමෙ යාමෙ පඨමා විජ්ජා අධිගතා,රාත්‍රියේ පළමු යාමයෙහි දී මම මේ පළමු විද්‍යාව (ඥානය) ලැබුවෙමි
යො මාතරං පිතරං වා,මව හෝ පියාට
ලොකසමුදයො පහීනො ලොකනිරොධො සච්ඡිකතො.,"ලෝක සමුදය ප්‍රහණය කළහ, ලෝක නිරෝධය ප්‍රත්‍යක්ෂ කළහ."
ඉදං වො ඤාතීනං හොතු,මේ පින නෑයනට වේවා
ධම්මං න පරියාපුණාති පජානාති ච.,ධර්මය ඉගෙන නොගත්ත ද සත්‍යය අවබෝධ කර ඇත.
අවිදූරෙ නිසින්නො හොති,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ නුදුරෙහි හිඳින්නේ වෙයි
කතමෙ ච භික්ඛවෙ ආසවා විනොදනා පහාතබ්බා,මහණෙනි විනොදනයෙන් හෙවත් වීර්යයෙන් දුරලීමෙන් නැතිකළ යුතුවූ කෙලෙස් කවරහුද
ඉදං දුක්ඛන්ති යථාභූතං පජානාති,මේ දුකයයි ඇති සැටියෙන් දැනගනී
දෙවො වා භවිස්සාමි දෙවඤ්ඤතරො වාති,මහේශාක්‍ය දෙවියෙක් හෝ අල්පේශාක්‍ය දෙවියෙක් හෝ වන්නෙමි (කියා නොසිතයි ද)
තිණ්ණං සංයොජනානං පරික්ඛයා රාගදොසමොහානං තනුත්තා සකදාගාමී හොති.,"සංයෝජන තුනක් ක්ෂය වීමෙන් හා රාග, ද්වේෂ, මෝහ තුනී වීමෙන් සකෘදාගාමී වෙයි."
හත්ථී සෙය්‍යථාපි ථූණොති,ඇතා ටැඹක් වැනියැයි සමහරු කීහ
එවරූපෙ ඛො භික්ඛවෙ ධම්මවිනයෙ යො සත්ථරි පසාදො සො න සම්මග්ගතො අක්ඛායති,මෙබඳු වූ ශාසනයෙහි ශාස්තෲන් කෙරෙහි යම් පැහැදීමක් වේද ඒ ප්‍රසාදය මනාව පිහිටියේයයි කියනු නොලැබේ
එවමෙව අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා අන්ධා අචක්ඛුකා,එපරිද්දෙන්ම අන්‍ය තීර්ථක පිරිවැජියෝද අන්ධයෝ නුවණැස නැත්තෝය
අනිච්චානුපස්සීනං අවිජ්ජා පහීයති,අනිත්‍යය බලනවිට අවිද්‍යාව නැසෙයි
පරිහායාමි කුසලෙහි ධම්මෙහි.,කුසල ධර්මයන්ගෙන් පිරිහෙමි.
එකධම්මො භික්ඛවෙ භාවිතො බහුලීකතො උභො අත්ථෙ සමධිගය්හ තිට්ඨති,මහණෙනි එක ධර්මයක් වඩා නැවත නැවත කරන විට මෙලොව වැඩත් පරලොව වැඩත් දෙකම ලැබේ
පොරාණමෙතං අතුල,අතුල මේක පරණ දෙයක්
විජිතසඞ්ගාමො අජ්ඣාවසති,යුද්ධය ජයගෙන වාසය කරයි
එකාති මහානාම වදෙහීති.,නිෂ්ඨාව එකක් යැයි පවසන්න.
හීනං ධම්මං න සෙවෙය්‍ය,හීන ධර්ම සේවනය නොකරන්න
අභිජානාමි ඛො පනාහං සාරිපුත්ත,ශාරීපුත්‍රය මම දනිමි (මතකයෙහි ඇත්තේය)
"අට්ඨානමෙතං, භික්ඛවෙ, අනවකාසො යං දිට්ඨිසම්පන්නො පුග්ගලො කඤ්චි ධම්මං අත්තතො උපගච්ඡෙය්‍ය.","මහණෙනි, මාර්ගදෘෂ්ටියෙන් යුක්තවූ (සෝවාන්වූ) පුද්ගලයෙක් තෙම කිසි ධර්මයක් ආත්ම වශයෙන් ගන්නේය. යන මේ කාරණය හේතු රහිතයි. ප්‍රත්‍ය රහිතයි."
තෙ වෙ නරා ඔඝතිණ්ණා,ඔව්හු ඔඝය තරණය කළාහු
අන්තරායං න බුජ්ඣති,අතුරුදහන් වන අනතුර තේරෙන්නේ නැහැ
කසිං නො පුච්ඡිතො බ්‍රූහි,ඔබගේ කෘෂිය කුමක්ද කියන්න
පඤ්ඤා යුගනඞ්ගලං,ප්‍රඥාව විය හා නගුලයි
"‘පටිසොතගාමිං නිපුණං, ගම්භීරං දුද්දසං අණුං; රාගරත්තා න දක්ඛන්ති, තමොඛන්ධෙන ආවුටා’’’ති.","""උඩුගං බලා යන, ගැඹුරු වූ, දැකීමට අපහසු වූ, අතිශයින් සියුම් වූ මේ ධර්මය, මෝහන්ධකාරයෙන් වැසුණු, රාගයෙන් රත් වූ සත්වයෝ අවබෝධ කර නොගනිති."""
"චෙතොපදොසහෙතු පන, භික්ඛවෙ, එවමිධෙකච්චෙ සත්තා කායස්ස භෙදා පරං මරණා අපායං දුග්ගතිං විනිපාතං නිරයං උපපජ්ජන්තීති.","මහණෙනි, සිත බොහෝසේ කෙලසීම හේතු කොට ගෙණ ද මේ ලෝකයෙහි ඇතැම් සත්වයෝ ශරීරයාගේ භෙදයෙන් මරණින් මතු අපාය නම්වූ, දුගති නම්වූ, විනිපාත නම්වූ නරකයෙහි උපදිත්."
යෙන සක්කස්ස දෙවානමින්දස්ස නිවෙසනං තෙනුපසඞ්කමි,ශක්‍ර දෙවියන්ගේ නිවස අසලට පැමිණියේය
මාතා පිතා වොරොපිතා.,මව සහ පියා ජීවිතයෙන් තොර කළ.
හන්ති රොසෙති වාචාය,වචනයෙන් රිදවයි හිංසා කරයි
අථ ඛො ආයස්මා සාරිපුත්තො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි.,ඉක්බිති ආයුෂ්මත් සැරියුත් තෙමේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩසිටි තැනට එළඹියේය.
වෙහප්ඵලෙසු න මඤ්ඤති,වෙහප්ඵල දෙවියන් ආශ්‍රය කොට තමා පිහිටියේයයි නොහඟින්නාහ
එවඤ්හි සො භික්ඛවෙ පුරිසො ඔළාරිකං ඉරියාපථං අභිනිවජ්ජෙත්වා සුඛුමං ඉරියාපථං කප්පෙය්‍ය,මහණෙනි මෙසේ ඒ පුරුෂයා ඔළාරික (දළ) ඉරියව් නවත්වා සියුම් ඉරියව් පවත්වන්නේය
අතික්කන්තමානුසිකාය,මිනිස් කණ ඉක්ම සිටින්නාවූ
තත්‍ර තත්‍රෙව සක්ඛිභබ්බතං පාපුණාති.,ඒ ඒ දෙයෙහි ප්‍රත්‍යක්ෂ කිරීමට සමර්ථ බවට පැමිණෙයි.
පාපොපි පස්සති භද්‍රං,පාපකාරියත් යහපත දක්නේය
සො එවං සමාහිතෙ චිත්තෙ පරිසුද්ධෙ පරියොදාතෙ.,"ඒ මම මෙසේ සිත සමාධිමත් වූ, පිරිසිදු වූ, දීප්තිමත් වූ, කෙලෙස් රහිත වූ කල්හි"
"අට්ඨානමෙතං, භික්ඛවෙ, අනවකාසො යං දිට්ඨිසම්පන්නො පුග්ගලො තථාගතස්ස පදුට්ඨචිත්තො ලොහිතං උප්පාදෙය්‍ය.","මහණෙනි, මාර්ගදෘෂ්ටියෙන් සම්පූර්ණවූ (සෝවාන්වූ) පුද්ගලයෙක් යම් හේතුවක් නිසා තථාගතයන් වහන්සේගේ ශරීරයෙන් දූෂ්‍යවූ සිතින් ලේ උපදවන්නේය, යන මේ කාරණය හේතු රහිතයි. ප්‍රත්‍යය රහිතයි."
අරියස්ස සීලස්ස සමාධිස්ස පඤ්ඤාය විමුත්තියා.,"ආර්ය ශීලය, සමාධිය, ප්‍රඥාව සහ විමුක්තිය (නොදැනීමෙනි)."
මුඤ්ච පුරෙ මුඤ්ච පච්ඡතො මජ්ඣෙ මුඤ්ච භවස්ස පාරගූ,අතීතයටත් අනාගතයටත් වර්තමානයටත් ඇති ඇලීම හරන්න
"එවං ආදිත්තො ඛො ලොකො, ජරාය මරණෙන ච; නීහරෙථෙව දානෙන.",එසේම ලෝකය ජරාවෙන් හා මරණයෙන් ඇවිලී ඇත; දානය මගින් වස්තුව සසරින් පිටතට ගන්න.
"අක්ඛතං අනුපහතං අත්තානං පරිහරති,","ගුණ නොනසන ලද ආත්මයක් දරයි,"
දූරතොපි ඛො මයං ආවුසො ආගච්ඡාම,ආයුෂ්මතුනි අපි මේ වදාළ ධර්මයෙහි අර්ථය දැනගන්නට දුර සිටද එන්නෙමු
අතිච්ච ජීවති ජරසාපි මිය්‍යති,සියය ඉක්මුවත් ජරාවෙන් මැරෙයි
දණ්ඩමොලුබ්භ පක්කාමි,සැරයටියෙහි එල්බගෙන (එතැනින්) ගියේය
එතං වෙ පරමං සුඛ,එයම උතුම් සැපයයි
"කිං පනාවුසො, චිත්තවිසුද්ධි අනුපාදාපරිනිබ්බානං?","එසේනම්, චිත්ත විශුද්ධිය යනුම නිවනද? (නැත)."
යංනූනාහං ඉමං පිණ්ඩපාතං භුඤ්ජිත්වා ජිඝච්ඡාදුබ්බල්‍යං පටිවිනොදෙත්වා,මම මේ ආහාරය වළඳා බඩගිනි දුර්වලකම දුරුකොට
අයං ඉමෙසං තිණ්ණං පුග්ගලානං අභික්කන්තතරො ච පණීතතරො චාති.,"'මේ පුද්ගලයන් තිදෙනා අතුරෙන් මොහුම වඩාත් උතුම් ය, ප්‍රණීත ය' කියා (ප්‍රකාශ කිරීම පහසු නොවේ)."
නික්කුජ්ජිතං වා උක්කුජ්ජෙය්‍ය,යටිකුරුව තිබූ දේ උඩුකුරු කරනවා වැනි
පුරිසො ලොණකපල්ලකං ගඞ්ගාය නදියා පක්ඛිපෙය්‍ය.,පුරුෂයා ලුණු කැටය ගංගා නදියට දමන්නේය.
පටිච්ඡන්නෙන මන්තෙති,සඟවා කතා කරයි
ගාථං උදානං ඉතිවුත්තකං ජාතකං.,"ගාථා, උදාන, ඉතිවුත්තක හා ජාතක ඉගෙන ගනියි."
පද්මං ඡින්දසි පාණිනා,අතින් පියුම් කඩන්නෙහිය
සංසග්ගා වනථො ජාතො,එක්වීමෙන් ඇලීම උපදියි
නාහං පස්සාමි අලමරියඤාණදස්සනවිසෙසං,ආර්යභාවය ඇති කරන විශේෂ ඥානදර්ශනයක් මම නොදකිමි
යෙන මෙ එකදා ලොභධම්මාපි,යමක් හේතුවෙන් එක් කලෙක ලෝභ ධර්මයෝ පවා (සිත මැඩ සිටිත්ද)
කම්මුනා බ්‍යප්පථෙන ච,කයින්ද වචනින්ද පිරිසිදුය
කෝධනෝ හි සාරිපුත්ත,ශාරීපුත්‍රය ක්‍රෝධ කරන්නෙකි
දිට්ඨිපාරිසුද්ධිපධානියඞ්ගං.,දෘෂ්ටි පාරිශුද්ධිය පිණිස වූ වීර්යය.
අභිජ්ඣා අකුසලං,අධික ලෝභය අකුසල්ය
සො දුච්චරිතං චරිත්වා නිරයං උපපජ්ජති.,ඔහු දුශ්චරිතයෙහි හැසිර නිරයෙහි උපදියි.
ඛීණාසවො විමුත්තො,ඔහුගේ ආශ්‍රව නැසී නිදහස් වෙයි
එවමෙව ඛො භන්තෙ චෙතසො භික්ඛු දබ්බජාතිකො,ස්වාමීනි එපරිද්දෙන්ම පණ්ඩිත වූ (බුද්ධිමත්) භික්ෂුව
ස්වාක්ඛාතො භගවතා ධම්මො සන්දිට්ඨිකො අකාලිකො.,"භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ධර්මය මනාකොට දේශනා කරන ලදී, එය මෙලොවදීම දැකිය හැකිය."
අනුපාදියං,උපාදාන වශයෙන් නොගන්නේ
අභිජ්ඣාලු කාමෙසු,කාමයන්ට දැඩි ලෝභය ඇත
භගවා සාවත්ථියං විහරති,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර වැඩවාසය කරති
පදබ්‍යඤ්ජනස්ස අත්ථොපි දුන්නයො හොති.,පදය වැරදි වූ විට එහි අර්ථය තේරුම් ගැනීමද ඉතා අපහසු වෙයි.
ආපං මාභිනන්දි,ආපොධාතුවට සතුටු වෙයි
එවං ඛො පුග්ගලො සමණපදුමො හොති.,මෙසේ වූ පුද්ගලයා ශ්‍රමණ පදුමය (රතු නෙළුම) බඳුය.
විවදෙථ තෙන,එයින් කලහ කරයි
සාරම්භො තෙ න විජ්ජති,ගැටුමක් තට නැත
තස්මා විවාදානි අවීතිවත්තො,එහෙයින් ඔහු විවාද ඉක්මවන්නේ නැත
මුට්ඨස්සතිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස උපට්ඨිතස්සතිතා හොති පරිනිබ්බානාය,මුළා සිහි ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස එළඹ සිටි සිහි ඇති බව ඇත්තේය
ගච්ඡාමීති පජානාති,යන්නෙමියි දන්නේය
පිසුණාය වාචාය පටිවිරතො හොති.,කේලාම් කීමෙන් වැළකුණේ වෙයි.
අජ්ඣත්තචින්තී සතිමා,අභ්‍යන්තරය විමසන සිහිය ඇති
මනොදුච්චරිතං,සිතින් වැරදි හැසිරීම
එවරූපං න භාසිතබ්බං.,එබඳු දෙය ප්‍රකාශ නොකළ යුතුය.
යථා චාහං න වදාමි තථා මං අබ්භාචික්ඛන්ති.,මම නොකියන දෙයක් ඔවුන් මට ආරෝපණය කරති.
පෙච්චාපායඤ්ච ගච්ඡති.,මරණින් මතු අපායට යයි.
දිස්වාන භික්ඛූ තසිතෙ කිලන්තෙ,පිපාසිත භික්ෂූ දැක
අසෙසං උපරුජ්ඣති,සම්පූර්ණයෙන් නිරුද්ධ වෙයි
උභයෙනෙව හීනා අක්ඛායති.,දෙපරිද්දෙන් ම හීන වූවක් ලෙස හඳුන්වයි.
මුනී නත්ථි ඛිලො කුහිඤ්චි,මුනිට කොපයක් නැත
යො මයා අයිට්ඨපුබ්බො ඉමිනා දීඝෙන අද්ධුනා,මා විසින් මේ දීර්ඝ කාලයෙහි නොකරන ලද
තථාගතොව දානි සක්කතො හොති ගරුකතො මානිතො පූජිතො අපචිතො,දැන් තථාගතයන් වහන්සේම සත්කාර ගෞරව බුහුමන් පූජා සැලකිලි ලබන සේක
"තස්මා හි නෙ නමස්සෙය්‍ය, සක්කරෙය්‍ය ච පණ්ඩිතො.","එබැවින් පණ්ඩිතයා ඔවුන්ට නැමිය යුතුය, සත්කාර කළ යුතුය."
සිඞ්ගී උන්නළා අසමාහිතා.,(මාන නමැති) අං ඇත්තෝ ද උඩඟු වූවෝ ද එකඟ නොවූ සිත් ඇත්තෝ ද වෙති.
සමොති අත්තානමනූපනෙය්‍ය,තමා සමයැයි නොසිතයි
"අන්ධමකාසි මාරං, අපදං වධිත්වා මාරචක්ඛුං අදස්සනං ගතො.","මෙසේ වූ මහණ තෙම මාරයා අන්ධ කළේ වෙයි, මරුගේ ඇසට නොපෙනී විනාශයට පත් නොවන තැනට ගියේ වෙයි."
සොධෙන්ති මච්චං න,ඒවා ශුද්ධ නොකරයි
නජ්ජො යථා සවන්තී උපයන්ති සාගරං.,ගංගාවන් ගලා ගොස් සාගරයට එක් වන්නාක් මෙනි.
ඵරුසා,රළු වචන
තස්ස තං උපකප්පති,ඒ ඔහුට ප්‍රයෝජන නොවෙයි නොලැබෙයි
අභිභූ අනභිභූතො අඤ්ඤදත්ථුදසො වසවත්තී,මම ජයගත් අය විසින් නොජයගත් බලවත් අයෙක් වෙමි
ඉමෙහි ඛො අනුරුද්ධ තීහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො මාතුගාමො නිරයං උපපජ්ජති.,"අනුරුද්ධය, මේ ධර්ම තුනෙන් යුත් ස්ත්‍රිය මරණින් පසු නිරයෙහි උපදියි."
න සික්ඛාසමාදානස්ස වණ්ණවාදී.,ශික්ෂා සමාදානයෙහි ගුණ නොකියන්නේ නම්.
පුබ්බෙ මෙ භන්තෙ අගාරියභූතස්ස රජ්ජං කාරෙන්තස්ස රක්ඛා සුසංවිහිතා අහොසි,ස්වාමීනි පෙර මම රජකම කළ කල ආරක්ෂාව හොඳින් තිබුණි
සොමං ලොකං පභාසෙති,ඔහු මේ ලෝකය දීප්තිමත් කරයි
එවංසම්පදමිදං ආයස්මන්තානං සත්ථරි සම්මුඛීභූතෙ,එසේ මේ උපමාව ආයුෂ්මතුන්ට සුදුසුය ශාස්තෘන් වහන්සේ ඉදිරිපිට සිට
තීහි භික්ඛවෙ ධම්මෙහි සමන්නාගතො බාලො අබ්‍යත්තො අසප්පුරිසො.,"මහණෙනි, කරුණු තුනකින් යුක්ත වූ අඥාන අව්‍යක්ත අසත්පුරුෂයා."
කායදුච්චරිතං පහාය සුචරිතං භාවෙති.,කාය දුසිරිත හැර සුසිරිත වඩයි.
සමචාගා සමපඤ්ඤා.,සමාන පරිත්‍යාගයෙන් හා සමාන ප්‍රඥාවෙන් යුතු විය යුතුය.
සාධුරූපො නරො හොති,මිනිසා හොඳ ගති ඇති වෙන්නේ නැහැ
ඤාතී වා පන ඤාතකෙ,නෑයෝ නෑයන් රකින්නෙ නැත
ඉධ භික්ඛු භූතං භූතතො පස්සති,මෙහි භික්ෂුව සත්යය සත්යය ලෙස දකී
"තස්ස භද්දකං මරණං හොති, භද්දිකා කාලඞ්කිරියා.","ඔහුගේ මරණය යහපත් වෙයි, කාලක්‍රියාව යහපත් වෙයි."
තාවතිංසපරිසා එකා.,තව්තිසා පිරිසක් ඇත.
බ්‍රහ්මභූතෙන අත්තනා විහරති.,ශ්‍රේෂ්ඨ වූ (උතුම් වූ) සිතින් යුක්තව වාසය කරයි.
විසං ජීවිතුකාමොව,ජීවිතය කැමති කෙනා විස වළක්වන මෙන්
තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා භික්ඛූ භගවතො අවිදූරෙ අරඤ්ඤකුටිකායං විහරන්ති,එම සමයෙහි බොහෝ භික්ඛූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේ අසල කැලෑ කුටියක වාසය කරති
එකච්චානං ජච්චන්ධානං හත්ථිස්ස නඞ්ගුට්ඨං දස්සෙසි,ඇතැමකුට ඇතාගේ වලිග මුල පෙන්වීය
එවං පුත්තො අවජාතො හොති,මෙලෙස පුත්‍රයා අවජාත වේ
"කිං පනාවුසො, චිත්තවිසුද්ධත්ථං?","එසේනම්, සිතේ පිරිසිදු බව (සමාධිය) සඳහාද?"
න වග්ගසාරී,බෙදී නොහැසිරෙයි
පක්ඛී සකුණො සපත්තභාරොව.,පක්ෂියා පියාපත් බර පමණක් ගෙන පියාසර කරන්නා සේ.
චරන්ති බාලා දුම්මෙධා,නුවණ නැති බාලයෝ හැසිරෙති
දුග්ගහිතත්තා භික්ඛවෙ අලගද්දස්ස,"(ඊට හේතුව) මහණෙනි, ඒ සර්පයා වරදවා අල්ලා ගැනීමයි"
යෙන නං වජ්ජුං තං තස්ස නත්ථි,ඔහු මෙසේයයි කියන හැකියාව නැත
දුද්දිට්ඨී න දුක්ඛා පමුච්චරෙ,මිසදිටු ඇති අය දුකින් මිදෙන්නේ නැත
සත්තෙ පස්සාමි චවමානෙ උපපජ්ජමානෙ,චුත වන්නා වූ ද (මියයන්නා වූ) උපදින්නා වූ ද සත්ත්වයන් දකිමි
පටිසොතගාමීති තමාහු පුග්ගලං.,ඔහු සැඩපහරට උඩු අතට යන පුද්ගලයා යැයි පවසති.
යස්ස භික්ඛවෙ ධම්මෙ මනසිකරොතො අනුප්පන්නො වා කාමාසවො උප්පජ්ජති,මහණෙනි යම් ධර්මයන් මෙනෙහි කරන්නාවූ යමෙකුට නූපන්නාවූද කාමාශ්‍රවය උපදී ද
මානං භික්ඛවෙ අනභිජානං අපරිජානං,මහණෙනි මානය නොදැන පිරිසිඳ නොදැන
එකොදිං කරොමි සමාදහාමි මා මෙ චිත්තං ඌහඤ්ඤීති,"මාගේ සිත නොවිසිරේවායි සිතා සිත එකඟ කරමි, සමාධිමත් කරමි"
ජරා ජීරණතා,යම් දිරීමක් දිරායන බවක් වේද
තස්ස චෙ කාමයානස්ස,කාමයන් කැමති පුද්ගලයාට
මනුස්සෙ චාහං පජානාමි,මම මනුෂ්‍යයන් ද දනිමි
බ්‍රහ්මචක්කං පවත්තෙති,උතුම් දම්සක් (බ්‍රහ්ම චක්‍රය) පවත්වයි
දෙවා නානුභවන්ති දස්සනායා,එවන් පුද්ගලයා දෙවියන්ද දකින්නට නොහැකි තරම් උතුම් වේ
පස්සථ නො තුම්හෙ තං පරිග්ගහං?,තොපි එබඳු වූ (ස්ථිර) දෙයක් දක්නහුද?
ඡවො දෙවියා සද්ධිං සංවසති.,මළකඳක් දෙවඟනක් සමඟ වසයි (සැමියා දුස්සීල බිරිඳ සිල්වත්ය).
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා දුක්ඛුද්‍රයා.","මහණෙනි, මේ දුක් වඩන ධර්ම දෙකකි."
පමාදස්ස පරිඤ්ඤාය.,ප්‍රමාදය පිරිසිඳ දැනීම පිණිසයි.
කස්මා න එකං සමණා වදන්ති,ඇයි එක සත්‍යයක් නොකියන්නේ
සීලවන්තස්ස ඣායිනො,සිල්වත් ධ්‍යායී පුද්ගලයාට
චරං වා යදි වා තිට්ඨං,යන්නේ හෝ සිටින්නේ හෝ
ධම්මපීතිරසං පිවං,ධර්ම ප්‍රීතිය රසයෙන් ජීවත්වෙයි
විචිකිච්ඡිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස තිණ්ණවිචිකිච්ඡතා හොති පරිනිබ්බානාය,විචිකිච්ඡා ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස විචිකිච්ඡා නැති බව ඇත්තේය
"කථඤ්ච පාපභික්ඛු ගහනනිස්සිතො හොති? මිච්ඡාදිට්ඨිකො හොති, අන්තග්ගාහිකාය දිට්ඨියා සමන්නාගතො.",පවිටු භික්ෂුව කෙසේ ලැහැබ් ඇසුරු කරයි ද? මිථ්‍යා දෘෂ්ටි නමැති ලැහැබ ඇසුරු කිරීමෙනි.
ධම්මෙ කඞ්ඛති විචිකිච්ඡති,ධර්මය කෙරෙහි සැක කරයි ද අවිශ්වාස කරයි ද
කුඤ්ජරා ච මහානාගා,මහා නාග ඇත්තුද දැමුණුනම් උත්තමය
සුද්ධං අසුද්ධෙන න සමං,පිරිසිදු අපිරිසිදු සම නොවේ
සාධු සාධු භික්ඛවෙ සාධු ඛො මෙ තුම්හෙ එවං ධම්මං දෙසිතං ආජානාථ,"මැනවි මහණෙනි, මා දෙසූ ධර්මය තොප (නිවැරදිව) දන්නා සැටි ඉතා යහපත්ය"
ආදිච්චො නප්පකාසති,හිරු නොපෙනේ
තතො අඤ්ඤා අනන්තරා,ඒ අනතුරුව අනෙකුත් නුවණ උපදියි
සො හත්ථිනාගො භගවතො පානීයං පරිභොජනීයං උපට්ඨාපෙති,ඒ ඇත් නාගයා භාග්‍යවතුන් වහන්සේට බොන්නටත් පරිභෝජනයටත් ජලය සකස් කරයි
න තෙන ථෙරො සො හොති,එහෙමයි කියලා තේරයා වෙන්නේ නැහැ
විරාගො සෙට්ඨො ධම්මානං,ධර්මයන් අතර විරාගය නිර්වාණය උතුම්ය
හංසාව පල්ලලං හිත්වා,විල හැර යන හංසයන් මෙන්
අථ ඛො භගවා අත්තනො පාපකෙ අකුසලෙ ධම්මෙ පහීනෙ විදිත්වා,ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ තමන්ගේ පාප අකුසල ධර්ම ප්‍රහීන වූ බව දැන
තඤ්ච චෙතොවිමුත්තිං පඤ්ඤාවිමුත්තිං උපසම්පජ්ජ විහරෙය්‍යාති?,ඒ විමුක්තීන් ලබා වාසය කළ හැකි එවැනි සමාධියක් ලැබිය හැකිද?
සබ්බානි නිවෙසනානි අඤ්ඤාය,සියලු වාසස්ථාන දැන
"කො නු ඛො ලොකෙ අස්සාදො, කො ආදීනවො, කිං නිස්සරණන්ති?",ලෝකයෙහි ආශ්වාදය කවරේ ද? ආදීනවය කවරේ ද? නිස්සරණය කුමක් ද?
"සක්කා, භික්ඛවෙ, කුසලං භාවෙතුං.","මහණෙනි, කුසලය වැඩීමට අප සැමටම හැකියාව තිබේ."
පුථුජ්ජනො තිරච්ඡානයොනිම්පි ගච්ඡති.,පෘථග්ජනයා තිරිසන් යෝනියට ද (මරණින් පසු) යයි.
පරෙ කුසීතා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ ආරද්ධවීරියා භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ කුසීත වන්නාහුය අපි පටන්ගන්නාලද වීර්ය ඇත්තෝ වන්නෙමුයි
සචිත්තමනුරක්ඛථ,තම සිත රැකගන්න
කිත්තාවතා නු ඛො සන්දිට්ඨිකං නිබ්බානං හොති අකාලිකො.,"කොපමණකින් නිවන සන්දිට්ඨික, අකාලික ආදී ගුණ ඇති වෙයි ද?"
තිස්සො ඉමා භික්ඛවෙ විපත්තියො.,"මහණෙනි, මේ විපත්ති තුනකි."
මොහං භික්ඛවෙ අනභිජානං අපරිජානං,මහණෙනි මෝහය හරිහැටි නොදැන පිරිසිඳ නොදැන
පුඤ්ඤානි පටිගණ්හන්ති,ඔහු කළ පුන්‍ය කර්මයන් ඔහු පිළිගනී
තයො මෙ භික්ඛවෙ ආසවා,මහණෙනි ආශ්‍රව තුනක් ඇත
ඤත්වා ව දිස්වා ව සමුග්ගහීතං,දැන හෝ දැක අල්ලාගැනීමක් නැත
නෙක්ඛම්මං දට්ඨු ඛෙමතො,නෙකුම්මය නිර්භය ලෙස දකින්න
කරං බාලො න බුජ්ඣති,බාලයා එය නොතේරෙයි
අඩ්ඪකුම්භූපමො බාලො,බාලයා අඩු කළය මෙන්
යස්ස සක්කරියමානස්ස,යමකු සත්කාර ලබන විට
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, භොගා.","මහණෙනි, මේ භෝග දෙකකි."
භවෙසු සාරං නාජ්ඣගමා,භවයන්හි සාරයක් නොදකී
න පාසාදිකං හොති ආලොකිතං විලොකිතං.,බැලීම හා වටපිට බැලීම ප්‍රසාදජනක නොවේ.
පුප්ඵාභිකිණ්ණං දුස්සසන්ථතං,මල් විසිරූ වස්ත්‍ර ඇතුරු
පුරිමං පහාය අපරං සිතාසෙ,පළමු එක අත්හැර අනිකක් ගනී
සද්ධිං චරං සාධුවිහාරිධීරං,යහපත් වාස ඇති ධීර මිතුරා සමඟ ජීවත් වන්න
ද්වෙ තථාගතස්ස ධම්මදෙසනා.,බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධර්ම දේශනා ක්‍රම දෙකක් පවතී.
යොනිසො මනසිකාරො තිස්ස වචනීයං.,නුවණින් මෙනෙහි කිරීම මෝහය නැති කිරීමට හේතුවයි.
සඞ්ඛාය වත්ථූනි පහාය,කාරණ දැන අත්හැර
න විඝාතො හොති චිත්තස්ස දිසා නප්පටිහඤ්ඤති.,"සිතට පීඩාවක් නොවේ, දිශාවන්හි (සිත) නොගැටෙයි."
රාජගහෙ විහරාමි ගිජ්ඣකූටෙ පබ්බතෙ,රජගහනුවර ගිජ්ජකූට පර්වතයෙහි වාසය කරමි
අප්පමිද්ධො අනුද්ධතො භික්ඛු සම්බෝධිං ඵුසති,ස්වල්ප නිදියන සන්සිඳුනු භික්ෂුව බෝධියට පැමිණේ
යො ච අත්ථං අනත්ථඤ්ච,යමෙක් ප්‍රයෝජනවත් දේත් ප්‍රයෝජන නැති දේත්
සන්තිමෙවාධිගච්ඡති,අවසානයේ නිවණට ලඟාවෙයි
භික්ඛු අග්ගප්පත්තො සාරප්පත්තො සුද්ධො සාරෙ පතිට්ඨිතො.,"භික්ෂුව අග්‍රත්වයට පැමිණි, සාරයට පැමිණි, පිරිසිදු වූ, සාරයෙහි පිහිටි තැනැත්තෙකි."
අසෙඛෙන සීලක්ඛන්ධෙන සමන්නාගතො හොති,අශෛක්ෂ ශීලයෙන් යුක්ත වේ
විඤ්ඤාතස්මිං මඤ්ඤති,විඤ්ඤාතය කෙරෙහි ආත්මය පිහිටියේයයි හඟියි
තත්‍රාසයං කප්පෙත්වා අමුං නිවාපං නිවුත්තං නෙවාපිකස්ස අනනුපඛජ්ජ අමුච්ඡිතා භොජනානි භුඤ්ජිංසු,"එහි සිටිමින් ඔවුහු වැද්දාගේ තණ බිමට ඇතුළු නොවී, මුසපත් නොවී ආහාර අනුභව කළහ."
අප්පමාදං පසංසන්ති,නොපමාබව පසසති
අනවස්සුතචිත්තස්ස,රාගයෙන් නොචංචල සිත ඇති
නාච්චසාරී න පච්චසාරී,අතිධාවනය නොකරයි නොපසුබසී
මුනිං මොනෙය්‍යසම්පන්නං,මොනෙය්‍යයෙන් යුක්ත මුනි
න මං සාරජ්ජං ඔක්කමති.,මට තැතිගැන්මක් පැමිණෙන්නේ නැත.
දායකො සීලවා පටිග්ගාහකා දුස්සීලා.,දායකයා සිල්වත් වී ලබන්නන් දුශ්ශීල වූ විට (එසේ වේ).
තෙ තං ලාභං ලභිත්වා ගථිතා මුච්ඡිතා අජ්ඣොපන්නා.,"ඔවුහු ලැබුණු ලාභයෙහි දැඩිව ඇලී, මුසපත්ව, එහිම ගැලී වෙසෙති."
චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි,සිතෙහි මෙබඳු විතර්කයක් උදාවිය
මහාපුරිසලක්ඛණා,මහාපුරුෂ ලක්ෂණ
භවාය විභවාය ච,වැඩටත් අවැඩටත්
දුට්ඨමනාපි එකෙ වදන්ති,ඇතැම් අය නපුරු සිතින් කතාකරති
තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරෙන උපාසකෙන බුද්ධප්පමුඛො භික්ඛුසඞ්ඝො ස්වාතනාය භත්තෙන නිමන්තිතො හොති,එම කාලයේ වෙනත් උපාසකයෙකු බුද්ධ ප්‍රමුඛ භික්ඛු සංඝයා හෙට දානයට ආරාධනා කර තිබුණි
ථොකං ථොකම්පි ආචිනං,මඳ මඳ කර කර රැස්කරමින්
මංසචක්ඛු දිබ්බචක්ඛු පඤ්ඤාචක්ඛු,මස් ඇස දිව්‍ය ඇස නුවණ ඇස
සඤ්ඤං පරිඤ්ඤා විතරෙය්‍ය ඔඝං,සංඥාව දැන සතර ඔඝය තරයි
යො අත්ථං පුච්ඡිතො සන්තො,හොඳ දෙය අසන විට
තෙසු ධම්මෙසු පතිට්ඨාය ආසවානං ඛයාය යොගො.,එම ධර්මයන්හි පිහිටා ආශ්‍රව ක්ෂය කිරීමට වෙහෙසිය යුතුය.
කුසලො පුප්ඵමිව පචෙස්සති,දක්ෂ මල්කරුවා මල තෝරන මෙන් පරීක්ෂා කරයි
පප්පොති විපුලං සුඛං,මහත් සුවයට පැමිණෙයි
කො ඉමං පථවිං විචෙස්සති,මේ පෘථිවිය කවරෙක් ජයගනීද
පාපකෙන ච සීලෙන පාපිකාය ච දිට්ඨියා,ලාමක ශීලයෙන්ද ලාමක දෘෂ්ටියෙන්ද
"ඉද්ධිපාටිහාරියං, ආදෙසනාපාටිහාරියං, අනුසාසනීපාටිහාරියං.","ඍද්ධි ප්‍රාතිහාර්යය, ආදේශනා ප්‍රාතිහාර්යය සහ අනුශාසනී ප්‍රාතිහාර්යය යනු ඒ තුනයි."
මොහො චිත්තප්පකොපනො,මෝහය සිත කලඹයි
යදිදං ඛුජ්ජුත්තරා ච උපාසිකා වෙළුකණ්ඩකියා ච නන්දමාතාති.,යම් මේ ඛුජ්ජුත්තරා උපාසිකාව හා වෙළුකණ්ඩකී නන්දමාතාව වෙත්ද ඔවුන්ය.
සබ්බත්ථ මුනී අනිස්සිතො,මුනියා සියලු තැන්හි නොඇසුරෙයි
චෙතොවසිප්පත්තො හොති විතක්කපථෙ.,සිත තමාට අවශ්‍ය පරිදි විතර්ක මෙහෙයවීමට සමත් වෙයි.
"උපොසථං උපවසෙය්‍ය, යොපිස්ස මාදිසො නරොති.",මා වැනි (සක් දෙවිඳු වැනි) අය පවා උපෝසථය රැකිය යුතුය.
ඛිප්පං පත්තං අපූරෙසි,පාත්‍රය වහා පිරුණේය
වෙහප්ඵලානං පඤ්ච කප්පසතානි.,වෙහප්ඵල දෙවියන්ගේ ආයුෂ කල්ප පන්සියයකි.
චත්තාරිමානි භික්ඛවෙ සොඛුම්මානි.,"මහණෙනි, මේ සියුම් ස්වභාවයන් සතරකි."
යථා තං භික්ඛවෙ අවිසයස්මිං,මහණෙනි එය ඔවුන්ගේ විෂය නොවන බැවිනි (නොවැටහෙන දෙයෙහි)
පත්තාපි සුරභි වායන්ති,කොළද සුවඳ වේ
මග්ගක්ඛායී කථං අතුල්‍යො හොති,මාර්ග දේශකයා කෙසේ අසම වෙයිද
"කතමො ච, භික්ඛවෙ, විජ්ජූපමචිත්තො පුග්ගලො?","මහණෙනි, විදුලියක් බඳු සිත් ඇති පුද්ගලයා කවරේද?"
ඤාතිමිත්තා සුහජ්ජා ච,"නෑයෝ, මිත්‍රයෝ, හිතවතුන්"
උප්පන්නුප්පන්නං විහිංසාවිතක්කං පජහමෙව,උපන් උපන් ඒ හිංසා සහගත කල්පනාවන් දුරු කෙළෙම්මය
සබ්බවෙදනාසු වීතරාගො,සියලු වේදනාවන්හි රාග රහිත
නාමරූපං විඤ්ඤාණනිදානං විඤ්ඤාණසමුදයං විඤ්ඤාණජාතිකං විඤ්ඤාණපභවං,නාම රූපය විඤ්ඤාණය මුල් කාරණය කොට ඇත්තේය විඤ්ඤාණය උත්පත්ති කාරණය කොට ඇත්තේය විඤ්ඤාණය ජාති කොට ඇත්තේය විඤ්ඤාණය නිසා පහළ වන්නේය
එතදෙකෙ නාබ්භඤ්ඤංසු,ඇතැම් අය මේ දෙක හරි ලෙස නොදැනගත්හ
නානාරතනකප්පනො,නොයෙක් මැණික්වලින් සැරසුණු
අයම්පි අත්ථො වුත්තො භගවතා,මේ අර්ථයද භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරන ලද්දේය
ආයස්මා යසොජො භික්ඛූ ආමන්තෙසි,ආයස්මන් යසෝජ අනෙක් භික්ෂූන් අමතා කීය
අහො වතිමෙ කුක්කුටපොතකා,මාගේ මේ කුකුල් පැටව්
තස්ස එවං හොති උච්ඡිජ්ජිස්සාමි නාමස්සු.,මම ඒකාන්තයෙන්ම සිඳී යන්නෙමි කියා ඔහුට සිතේ.
භත්තකාලෙ උපට්ඨිතෙ,ආහාර වේලාවේ පැමිණි විට
සබ්බමෙතං විනස්සති,මේ සියල්ල විනාශ වෙයි
තණ්හං පරිඤ්ඤාය අනාසවාසෙ,තෘෂ්ණාව දැන ආශ්‍රව නැතිව
අහං. කිං කුසලගවෙසී අනුත්තරං සන්තිවරපදං පරියෙසමානො යෙන උදකො රාමපුත්තො තෙනුපසඞ්කමිං,"මම යහපත කුමක්දැයි සොයමින්, උතුම් වූ ශාන්තිය (නිවන) සොයමින් උද්දක රාමපුත්ත තවුසා වෙත ගියෙමි."
න ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ වුද්ධිං විරුළ්හිං ආපජ්ජන්ති.,ඔවුහු මේ ධර්ම විනයෙහි වෘද්ධියට හෝ වැඩීමට පත් නොවෙති.
ආසවනිරොධගාමිනිං පටිපදඤ්ච පජානාති,ආශ්‍රවයන් නැතිකිරීමේ ප්‍රතිපදාවත් දනීද
සමාධිසම්පන්නොහමස්මි,මම එකඟවූ සිත් හෙවත් සමාධිය ඇත්තේ වෙමි
සඌමිං සවීචිං,රළ සහ සුළි ඇති සසර
"යොනිසොමනසිකාරො, භික්ඛවෙ, මහතො අත්ථාය සංවත්තතීති","මහණෙනි, නුවණින් මෙනෙහි කිරීම මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතී."
පුප්ඵානි හෙව පචිනන්තං,මල් රැස්කරන මෙන් කැමති දේ රැස්කරන
විහිංසාවිතක්කං බහුලමකාසි තස්ස තං විහිංසාවිතක්කාය චිත්තං නමති,හිංසා සහගත කල්පනා බහුල කළේ නම් ඔහුගේ සිත ඒ දෙසටම නැමෙයි
සබ්බයොගවිසංයුත්තා තෙ වෙ යොගාතිගා මුනීති.,සියලු යෝගයන්ගෙන් මිදුණු ඔවුහු යෝගයන් ඉක්මවා ගිය මුනිවරයෝ වෙති.
ඡන්නා කුටි ආහිතො ගිනි අථ චෙ පත්ථයසී පවස්ස දෙව,මාගේ කුටිය සෙවිලි කර ඇත ගින්න දල්වා ඇත වැසින්න කැමති නම් වසී දෙවියනි
සොප්පස්ස භික්ඛවෙ පටිසෙවනාය නත්ථි තිත්ති.,"මහණෙනි, නිදාගැනීම සේවනය කිරීමෙහි තෘප්තියක් නැත."
පණ්ඩිතො භික්ඛවෙ බාහියො ධම්මස්සානුධම්මං පච්චපාදි,මහණෙනි බාහිය ධර්මයට අනුව ධර්මය ආකාරයෙන් පිළිපැද්දේය
ද්වෙමෙ අත්ථවසෙ සම්පස්සමානා කිංපුරිසා මානුසිං වාචං න භාසන්ති.,කරුණු දෙකක් සලකා කින්නරයෝ මිනිස් බසින් කතා නොකරති.
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ සුත්වා ධම්මං ධාරෙන්ති.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම යම් සත්වකෙනෙක් ධර්මය අසා දරත්ද ඒ සත්වයෝ ස්වල්ප වෙත්."
සුරාමෙරයමජ්ජපමාදට්ඨානා පටිවිරතො.,රහමෙර පානයෙන් වෙන් වූයෙමි.
පතිරූපදෙසවාසො ච,නිසි රටෙහි විසීමද
භික්ඛු කායෙ වීතරාගො හොති,භික්ෂුව තමන්ගේ කයෙහි පහවූ රාගය ඇත්තෙක් වේද
වනන්තෙ රමිතො සියා,අරණ්‍යයේ වාසයට ඇලුන කෙනාට සුදුසුය
යෙසං ආසවානං අප්පහීනත්තා දෙවො භවෙය්‍යං.,යම් ආශ්‍රව නිසා දෙවියෙකු වන්නේ නම් (ඒවා මා සතු නැත).
අකුසලා මූලා සමූහතා,අකුසල් මූල නසයි
ඉදමස්ස ආරොහපරිණාහස්මිං වදාමි.,මෙය ඔහුගේ උස මහත (පරිපූර්ණ බව) යැයි පවසමි.
ආහාරෙ පටිකූලසඤ්ඤී.,ආහාරයෙහි පිළිකුල් සංඥා ඇත්තෙකි.
අනිවෙසනො සියා,ආලය නොකරනාවෙකු විය යුතුය
අතිමානිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අනතිමානො හොති පරිනිබ්බානාය,අධිකමාන ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස අධිකමාන නැති බව ඇත්තේය
"යෙසං කායගතාසති ආරද්ධා, අමතං තෙසං ආරද්ධං.","යමෙකු කායගතාසතිය ආරම්භ කළේද, ඔහු නිර්වාණයද ආරම්භ කළේය."
විඤ්ඤාණස්ස නිරොධෙන,විඤ්ඤාණ නිරෝධයෙන්
පිසුණාය වාචාය සමාදපෙති.,කේලාම් කීමෙහි අනුන් යොදවයි.
තථාගතො තිසහස්සිමහාසහස්සිලොකධාතුං ඔභාසෙන ඵරෙය්‍ය.,තථාගතයන් වහන්සේ මහාසහස්සී ලෝක ධාතුව ආලෝකයෙන් පතුරුවන්නේය.
සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා.,තෙමේම විශිෂ්ට ඥානයෙන් දැන ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට.
ආලොකිතෙ විලොකිතෙ,ඉදිරිපිට බැලීමෙහිද සරස බැලීමෙහිද
භූතෙ භූතතො අභිඤ්ඤාය භූතෙ න මඤ්ඤති,භූතයන් භූතයන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන භූතයන් තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ
සබ්බත්ථ විමුත්තමානසො න පුනං ජාතිජරං උපෙහිසි,හැම තැනම නිදහස් සිත් ඇති කෙනා නැවත ජාති ජරාවට නොපැමිණෙයි
"ඨානඤ්ච ඛො එතං, භික්ඛවෙ, විජ්ජති යං පුථුජ්ජනො තථාගතස්ස පදුට්ඨචිත්තො ලොහිතං උප්පාදෙය්‍ය.","මහණෙනි, මෙබඳු දෙයක් නම් දක්නට ලැබේ. (එනම්) යම් හේතුවක් නිසා පෘථග්ජනයෙක් තථාගතයන් වහන්සේගේ ශරීරයෙන් දූෂ්‍යවූ සිතින් යුක්තව ලේ උපදවන්නේය,"
වෙදනාසමුදයා තණ්හාසමුදයො,වේදනාවගේ හටගැන්මෙන් තණ්හාවගේ හටගැන්මවේ
අසුභානුපස්සී කායෙ විහරති.,කයෙහි අශුභය දකිමින් වාසය කරයි.
තස්ස චෙ තං සමිජ්ඣති,ඒ කැමති දේ ලැබේ නම්
මූලං පපඤ්චසඞ්ඛාය,ප්‍රපඤ්චයෙහි මුල දැන
දසන්නමඤ්ඤතරං ඨානං,දුක්ඛ හේතු දහසින් එකකට
අඤ්ඁතරං නීචං ආසනං ගහෙත්වා එකමන්තං නිසීදි,පහත් අස්නයක් ගෙන එකත්පසෙක හිඳගත්තේය
"දුරක්ඛාතෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මවිනයෙ යො ආරද්ධවීරියො සො දුක්ඛං විහරති.","මහණෙනි, වරදවා ප්‍රකාශ කරණලද ධර්මවිනය ඇති ශාසනයෙහි යම් පුද්ගලයෙක් පටන්ගන්නාලද වීර්‍ය්‍යය ඇත්තේ වේද, හෙතෙම දුකින් වෙසෙයි."
ඉමෙ ඛො භික්ඛවෙ තයො පුරිසඛළුඞ්කාති.,"මහණෙනි, මේ වනාහි පුරුෂ පෝතකයන් තිදෙනායි."
ඵස්සපඤ්ඤත්තිං පඤ්ඤාපෙස්සතීති නෙතං ඨානං විජ්ජති,ස්පර්ශය යන පැනවීම කළ නොහැකිය (එය සිදු විය නොහැකි කරුණකි)
කායස්ස භෙදා සග්ගං උපපජ්ජති,ශරීරය බිඳී ස්වර්ගයට යයි
"ද්වීහි, භික්ඛවෙ, ධම්මෙහි සමන්නාගතො බාලො අබ්‍යත්තො අසප්පුරිසො","මහණෙනි, කරුණු දෙකකින් යුක්තවූ අඥාන වූ අව්‍යක්ත වූ අසත්පුරුෂ තෙමේ"
යො හි කොචි භික්ඛවෙ,මහණෙනි යම් කිසිවෙක්
කතමඤ්චාවුසො කුසලමූලං,ඇවැත්නි කුසල් මුල් කවරේද
සඞ්ගං ජාලමතිච්ච,ඇලීමේ දැල් ඉක්මවූ
සද්ධාවුද්ධි සීලවුද්ධි පඤ්ඤාවුද්ධි.,"ශ්‍රද්ධා අභිවෘද්ධිය, සීල අභිවෘද්ධිය සහ ප්‍රඥා අභිවෘද්ධියයි."
නො චෙ තුම්හෙ භුඤ්ජිස්සථ,ඉදින් තෙපි නොවළඳන්නහු නම්
යථා ච පහීනස්ස සංයොජනස්ස ආයතිං අනුප්පාදො හොති,දුරුවූ සංයෝජනයාගේ නැවත ඉපදීමක් යම් කරුණකින් නොවේද එය දැනගනී
එකච්චෙ එවමාහංසු ථරුසිප්පං සිප්පානං අග්ග,ඇතැමෙක් කීහ ශිල්පයන්ගෙන් කඩු ශිල්පය උතුම්ය
අදාසිං ආසනං,ආසනයක් දුනිමි
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ විසංයොගා.,"මහණෙනි, මේ විසංයෝගයෝ සතර දෙනෙකි."
ධනං සෙට්ඨංව රක්ඛති,උත්තම ධනයක් මෙන් රකියි
මාරො මග්ගං න වින්දති,මාරයා මග නොදනී
තිණ්ණං සංයොජනානං පරික්ඛයා සොතාපන්නො හොති.,සංයෝජන තුනක් ක්ෂය කර සෝවාන් වෙයි.
මුසාවාදිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස මුසාවාදා වෙරමණී හොති පරිනිබ්බානාය,බොරු කියන පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස බොරු කීමෙන් වැළකීම ඇත්තේය
කාමෙ පහන්ත්වා,කාමයන් අත්හැර
අප්පස්සුතස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස බාහුසච්චං හොති පරික්කමනාය,ඇසූ පිරූ තැන් නැති පුද්ගලයාට එය දුරලීම පිණිස ඇසූ පිරූ තැන් ඇති බව ඇත්තේය
කතමො ජරාමරණසමුදයො,ජරාමරණයට හේතුව කවරේද
කතමෙ ද්වෙ? භික්ඛු ච ඛීණාසවො.,ඒ කවුරුන්ද? ආශ්‍රවයන් ක්ෂය කළ රහත් භික්ෂුවයි.
"අයං වුච්චති, භික්ඛවෙ, විසමා පරිසා.","මහණෙනි, මෙලෙස අසමබරව හැසිරෙන පිරිස විසම පිරිස ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ."
ධම්මෙනෙව අනුත්තරං ධම්මචක්කං පවත්තෙති.,ධර්මයෙන්ම අනුත්තර ධර්ම චක්‍රය පවත්වති.
මච්චු මරණං කාලංකිරියා,මරණයක් වේද කාලක්‍රියාවක් වේද
උපෙක්ඛකො සදා සතො,මැදහත් සිහි ඇතිව සිටී
යථා හි ජානෙය්‍ය තථා වදෙය්‍ය,දන්නා ලෙසම කතා කරයි
සතිසම්පජඤ්ඤාය සංවත්තති.,සිහිය හා නුවණ වැඩීම පිණිස පවතියි.
තස්මා හි භූතා නිසාමෙථ සබ්බෙ,භූතයිනි එබැවින් තෙපි හැමදෙන අසවු
පහූතවිත්තො එකො භුඤ්ජති,ධනය ඇතිව තනිව භුක්ති විඳි
න තම්හි ඡන්දං කයිරාථ,එයට ආශාවක් නොකරන්න
සමිඤ්ජෙති පසාරෙති,හකුළයි ද දිගු කරයි ද
උට්ඨායාසනා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි,අස්නෙන් නැගී භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත පැමිණියේය
දිට්ඨිම්පි ලොකස්මිං න කප්පයෙය්‍ය,ලෝකයේ දෘෂ්ටි ගොඩනගන්නේ නැත
යං රත්තිං අනුවිතක්කෙති අනුවිචාරෙති අයං රත්තිං ධූමායනා.,රාත්‍රියේ කරන කල්පනා (සංකල්පනා) රාත්‍රී දුම් දැමීම නම් වෙයි.
"යො ච අනාපත්තියා ආපත්තිසඤ්ඤී, යො ච ආපත්තියා අනාපත්තිසඤ්ඤී.","යමෙක් ඇවැත් නොවූ දෙයෙහි ඇවැත්ය යන සංඥා ඇත්තේද, යමෙක් ඇවැත්වූ දෙයෙහි ඇවැත් නොවේය යන සංඥා ඇත්තේද යන දෙදෙනයි."
තෙජොධාතු වායොධාතූති,තේජෝ ධාතුව (උණු ගතිය) සහ වායො ධාතුව (පිම්බීම්/සැලෙන ගතිය)
පරෙ අබ්‍රහ්මචාරී භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ බ්‍රහ්මචාරී භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ මෛථුන ධර්ම සංඛ්‍යාත ලාමක හැසිරීම් ඇත්තෝ වන්නාහුය අපි ඒ ලාමක හැසිරීමෙන් වැළකුණෝ වන්නෙමුයි
"ඉමා ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වෙ ඉද්ධියො.","මහණෙනි, මේ සමෘද්ධි දෙකයි."
"නිවාපොති ඛො, භික්ඛවෙ, පඤ්චන්නෙතං කාමගුණානං අධිවචනං","මහණෙනි, 'තණ කොටුව' (ගොදුර) යනු පංචකාම ගුණයන්ට නමකි."
මිච්ඡාවාචො මිච්ඡාකම්මන්තො.,වැරදි වචනය සහ වැරදි කර්මාන්තය.
යදා කප්පො සංවට්ටො තිට්ඨති.,යම් කලෙක කල්පය විනාශ වී පවතීද.
සබ්බෙ මච්චුවසං යන්ති,සියල්ල මරණ වසයට යති
අනුත්තරං පුඤ්ඤක්ඛෙත්තං ලොකස්සාති,ලොවට උතුම්වූ පින් කෙතය කියායි
ආදානගන්ථං විසජ්ජ,බැඳීමේ ගැටය හෙළා
වාණිජො සො න බ්‍රාහ්මණො,වෙළෙන්දා බමුණෙක් නොවේ
හදයස්ස පප්ඵාසස්ස,හදය හා පපු වලින් පිරුණු
තථාගතසාවකසඞ්ඝො අනුත්තරං පුඤ්ඤක්ඛෙත්තං.,තථාගත ශ්‍රාවක සංඝයා අනුත්තර පින් කෙත වේ.
තීණි මාසානි . ද්වෙ මාසානි,තුන් මාසයක් . මාස දෙකක්
ඉති බාලො විහඤ්ඤති,මෙසේ බාලයා වෙහෙසෙයි
න ඛො පනාහං කඞ්ඛී විචිකිච්ඡී,මම වනාහි සැක සහිත සිත් ඇතිව වන සේනාසන සේවනය නොකරමි
උත්තානො විවටො පකාසිතො ඡින්නපිලොතිකො.,"ප්‍රකට කරන ලදී, පැහැදිලි කරන ලදී, කැලිකසල දුරු කරන ලදී."
සො තස්ස කම්මස්ස විපාකෙන නිරයෙ පච්චිත්ථ,එම කර්ම විපාකයෙන් නිරයේ දුක් විඳියේය
තස්මා සතං ධම්මො අසබ්භි ආරකාති.,එහෙයින් සත්පුරුෂ ධර්මය අසත්පුරුෂයන්ගෙන් ඈත් වී ඇත.
විනීලකසඤ්ඤං භාවෙති.,"විනීලක සංඥාව වඩාද,"
එකච්චො සත්ථා කාමානඤ්ච රූපානඤ්ච පරිඤ්ඤං පඤ්ඤාපෙති න වෙදනානං.,ඇතැම් ශාස්තෲවරයෙක් කාමයන්ගේ හා රූපයන්ගේ පිරිසිඳ දීම පනවයි.
අරියසාවකො තස්මිංයෙව භවෙ පරිනිබ්බායති.,ආර්ය ශ්‍රාවකයා එහි ම පිරිනිවන් පායි.
පිඞ්ගියො මහාඉසි,පිංගිය මහා ඍෂි
ගිහීනං අගාරං අජ්ඣාවසතං පධානං.,ගිහිගෙයි වාසය කරන්නන් පිරිකර සපයා ගැනීමට කරන වීර්යය ඉන් එකකි.
ධාතුකුසලතා ච මනසිකාරකුසලතා ච.,"ධාතුකුශලත්‍වය ද, මනසිකාර කුශලත්‍වය ද වෙත්."
සම්බොජ්ඣඞ්ගං භාවෙති මග්ගඞ්ගං භාවෙති.,සප්ත බොජ්ඣංග හා අෂ්ටාංගික මාර්ගය වඩයි.
භික්ඛු කායෙ අවීතරාගො හොති,භික්ෂුව (තම) කයෙහි පහ නොවූ රාගය ඇත්තෙක් වේද
කිඤ්චාපි සො භික්ඛවෙ භික්ඛු තං පිණ්ඩපාතං භුඤ්ජිත්වා,මහණෙනි ඒ දෙවන භික්ෂුව ඒ ආහාරය වළඳා
සබ්බං තං අහෙතුඅප්පච්චයාති.,හේතු ප්‍රත්‍යයක් නැතිවම සියල්ල සිදුවේ යන මතය.
අස්සුතවා පුථුජ්ජනො රූපං පස්සති.,අශ්‍රැතවත් පෘථග්ජනයා රූපය දකියි.
විවරාමි විභජාමි උත්තානීකරොමි.,"විවෘත කරමි, බෙදා දක්වමි, පැහැදිලි කරමි."
යදිදං චිත්තො ච ගහපති හත්ථකො ච ආළවකොති.,යම් මේ චිත්ත ගෘහපති ද හත්ථක ආලවක ද වෙත්ද ඔවුන්ය.
සම්මාසම්බුද්ධො,සම්‍යක් සම්බුද්ධය
පස්සාමහං අකිඤ්චනං බ්‍රාහ්මණං,කිසිවක් නැති බ්‍රාහ්මණයෙක් දකිමි
සඤ්ඤං පරිඤ්ඤා,සංඥා මනා දැන
දිසාවිදිසාවික්ඛිත්තානි,දිසා අනුදිසාවන්හි විසුරුණු
ඕළාරිකං වා සුඛුමං වා.,රළු වූ හෝ සියුම් වූ හෝ.
ආමිසවෙපුල්ලඤ්ච ධම්මවෙපුල්ලඤ්ච.,ආමිස මහත් බව සහ ධර්ම මහත් බවයි.
"වූපසන්තචිත්තස්ස, භික්ඛවෙ, අනුප්පන්නඤ්චෙව උද්ධච්චකුක්කුච්චං නුප්පජ්ජති උප්පන්නඤ්ච උද්ධච්චකුක්කුච්චං පහීයතීති.","මහණෙනි, සන්හුන් සිත් ඇත්තා තුළ නූපන් උද්ධච්චකුක්කුච්චයත් නූපදී, උපන් උද්ධච්චකුක්කුච්චයත් විනාසයට යයි."
වනමූලඵලාහාරා යාපෙන්ති පවත්තඵලභොජී.,"වන මුල් හා ගෙඩි ආහාර කොට ගෙන යැපෙති, ඉබේ වැටුණු ඵල අනුභව කරති."
අද්ධා තෙ ආයස්මන්තො ඉමෙ තයො ධම්මෙ පජහිංසු.,ඒකාන්තයෙන් ඒ ආයුෂ්මතුන් මේ අකුසල් ධර්ම තුන අත්හළහ.
අත්තනා. (ජාති/ජරා/ව්‍යාධි/මරණ/සොක/සංකිලෙස) ධම්මො සමානො. ධම්මංයෙව පරියෙසති.,"තමන් ඒ ස්වභාවයේම ඉඳගෙන, ඒ ස්වභාවයේම දේවල් හොයනවා."
සචෙ පන කොචි භික්ඛු තාසං භික්ඛුනීනං සම්මුඛා තුය්හං අවණ්ණං භාසති,ඉදින් කිසි භික්ෂුවක් ඒ භික්ෂුණීන් ඉදිරියෙහි තොපගේ අගුණ කියා ද
පබ්බාජෙතු මං භන්තෙ,වහන්ස මාව පැවිදි කරනු මැනව
තතියම්පි සඞ්ඝං සරණං ගච්ඡාමි,තුන්වෙනුවත් සඟුන් සරණයෙමි
වච්ඡස්ස භික්ඛවෙ පඤ්ච ජාතිසතානි බ්‍රාහ්මණකුලෙ පච්චාජාතානි,මහණෙනි වච්ඡ තෙරුන් පෙර ජාති පන්සියක් බ්‍රාහ්මණ කුලයන්හි උපන්නෙකි
අසබ්භි සන්ථවො,අසත් මිතුරුකම
සහවාසො තාදිසො,සහවාසය එබඳු වෙයි
පරකුලං ගන්ත්වා භුත්වා,අන්ගෙයට ගොස් කා බී
සීහොව ගිරිගබ්භරෙ,සිංහයෙකු මෙන් ගුහාවේ
පජාපතිං පජාපතිතො සඤ්ජානාති,මාරයා මාරයා වශයෙන් හඟියි
සුතා තෙ ආනන්ද සහස්සී චූළනිකා ලොකධාතූති?,"ආනන්දය, දහසක් සක්වලින් යුත් චූළනී ලෝක ධාතුව ගැන අසා තිබේද?"
මිච්ඡාදිට්ඨිසමාදානා,මිථ්‍යාදෘෂ්ටිය අල්ලගත් අය
නත්ථි ඉමෙසං බ්‍රහ්මඤ්ඤං,මොවුන්ට බ්‍රහ්ම දැනීමක් නැත
ආයස්මා සාරිපුත්තො සායන්හසමයං පටිසල්ලානා වුට්ඨිතො.,ශාරීපුත්‍ර හිමියන් සවස් කාලයෙහි භාවනාවෙන් (ඵලසමවතින්) නැගී සිටියහ.
විචිකිච්ඡා,විචිකිච්ඡා සංයෝජනය හෙවත් සැකය
අසප්පුරිසො අසප්පුරිසං ජානෙය්‍ය.,අසත්පුරුෂයා අසත්පුරුෂයෙකුව හඳුනා ගනියි.
අකුසලං පහාතබ්බං.,අකුසලය ප්‍රහීන කළ යුතුය.
ඉන්ද්‍රියෙසු සුසංවුතං,ඉන්ද්‍රියයන් කෙරෙහි මනා සංවරයෙන් යුක්තවූ
ඉමෙ ඛො භික්ඛවෙ තයො ආපායිකා නෙරයිකා ඉදමප්පහායාති.,"මහණෙනි, මේ කරුණු තුන අත් නොහැර අපායෙහි හා නිරයෙහි උපදින්නෝ මොහු වෙති."
න ච පස්සාම තෙ කසිං,නමුත් ඔබගේ ගොවිතැන නොදකිමු
රාගො ඛො අන්ධකරණො අචක්ඛුකරණො.,"රාගය අන්ධභාවය ඇති කරන්නකි, ඇස නැති කරන්නකි."
අඤ්ඤෙහි වුට්ඨාපියමානං සංවෙසියමානං,අනුන් විසින් නැගිටුවනු ලබන හා සයනය කරවනු ලබන
අථ ඛො භගවා ඉමං උදානං උදානෙසි,ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මේ උදානය ප්‍රකාශ කළසේක
අයසාව මලං සමුට්ඨිතං,යකඩයෙන්ම මල හටගන්නවා
යථා පබ්බජි චක්ඛුමා,ඇස ඇති බුදුන් පැවිදිවූ ලෙස
අයං දුක්ඛසමුදයොති යොනිසො මනසි කරොති,මේ දුක් ඉපදීමට හේතුවයයි නුවණින් කල්පනා කරයි
අක්ඛාතං වො යථාතථං,ඇත්ත ලෙස ඔබට කියන ලදි
යෙ රාගරත්තානුපතන්ති සොතං සයංකතං මක්කටකොව ජාලං,රාගයෙන් රත්වූවෝ තමන්ම සාදාගත් දැලට වැටෙන මකුළුවා වගේ තෘෂ්ණා සෝතස්ට වැටෙති
"සෙය්‍යථාපි, භික්ඛවෙ, සාලිසූකං වා යවසූකං වා සම්මාපණිහිතං හත්ථෙන වා පාදෙන වා අක්කන්තං හත්ථං වා පාදං වා භෙච්ඡති ලොහිතං වා උප්පාදෙස්සතීති ඨානමෙතං විජ්ජති","මහණෙනි, ඇල්වී නණ්ඩුවක් හෝ යව වී නණ්ඩුවක් හෝ තබන ලදුව අතින් හෝ පයින් හෝ මඩනා ලද්දේ අත හෝ පය හෝ බිඳෙන්නේය, ලේ හෝ උපදවන්නේය යන කාරණය සත්‍යයක් වන්නේය."
ආයුං වණ්ණං සුඛං බලං දෙති.,"ආයුෂ, වර්ණය, සැපය හා බලය ලබා දෙයි."
"සියා වත මෙ, තං වතාහං න ලභාමීති.","මට ලැබිය යුතු දෙයක් තිබුණි, මම එය නොලබමි."
"සක්කායදිට්ඨි, විචිකිච්ඡා, සීලබ්බතපරාමාසො.","සක්කාය දිට්ඨිය, විචිකිච්ඡාව සහ සීලබ්බත පරාමාසයයි."
"කොනාමො ආයස්මා, කථඤ්ච පනායස්මන්තං සබ්‍රහ්මචාරී ජානන්තීති?",(සාරිපුත්ත හිමි): ඔබවහන්සේගේ නම කුමක්ද? සබ්‍රහ්මචාරීන් ඔබවහන්සේව හඳුන්වන්නේ කෙසේද?
"ඉධ, භික්ඛවෙ, එකච්චො පුග්ගලො හීනො හොති සීලෙන සමාධිනා පඤ්ඤාය.","මහණෙනි, මෙලොව ඇතැම් පුද්ගලයෙක් සීලයෙන්, සමාධියෙන් හා ප්‍රඥාවෙන් හීන වෙයි."
එකත්තතො න මඤ්ඤති,එක ස්වභාවයවූ අරූපයෙන් පිටත එය ඇසුරුකොට තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ
දුක්ඛානුපතිතද්ධගූ,දිගු සසර මග ගිය කෙනාට දුක්ඛය අනුව යයි
අබ්භොකාසො පබ්බජ්ජා.,පැවිද්ද (බාධාවන් නැති) එළිමහනක් වැනි ය.
න මාතා පුත්තං මීයමානං එවං ලභති.,මවට පුතාගේ මරණය තමා බාරගෙන ඔහු ජීවත් කරවිය නොහැකිය.
අප්පස්සුතො අපුඤ්ඤකරො,අල්ප දැනුම ඇති පව් කරන පුද්ගලයා
සියා එකභික්ඛුස්සපි කඞ්ඛා වා විමති වා.,එක් භික්ෂුවකට හෝ සැකයක් හෝ විමතියක් ඇත්නම්.
යං භගවන්තංයෙව එතමත්ථං පටිපුච්ඡෙය්‍යාථ,යම් හේතුවකින් භාග්‍යවතුන් වහන්සේගෙන්ම මේ කාරණය ඇසුවාහු නම්
ගොපානසියොපි අරක්ඛිතා හොන්ති භිත්තිපි අරක්ඛිතා හොති.,පරාල ද බිත්ති ද නොරැකුණේ වෙයි.
භගවා සත්තාහං එකපල්ලඞ්කෙන නිසින්නො හොති,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සත් දවසක් එකම ආසනයකින් වැඩ හිඳි සේක
යථයිදං භික්ඛවෙ අවිජ්ජානීවරණං,මෙලෙස වන්නේ මහණෙනි අවිද්යා නීවරනය නිසාය
අනන්තො ආකාසොති ආකාසානඤ්චායතනං උපසම්පජ්ජ විහරෙය්‍ය,ආකාශය අනන්ත යයි ආකාසානඤ්චායතන ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කරයිද
සබ්බසො නාමරූපස්මිං,නාමරූප දෙකෙහි
අස්සොසි ඛො භගවා දිබ්බාය සොතධාතුයා විසුද්ධාය අතික්කන්තමානුසිකාය තෙසං උභින්නං මහානාගානං ඉමං එවරූපං කථාසල්ලාපං,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඒ දෙපලගේ කථාව දිවකණින් ඇසූසේක
ඉමානි ඛො චත්තාරි භයානි.,"මහණෙනි, මේ ඒ බිය සතරයි."
තෙසං පහානා අජ්ඣත්තමෙව චිත්තං සන්තිට්ඨති සන්නිසීදති,"ඒවා පහවීමෙන් සිත අභ්‍යන්තරයෙහිම (ඇතුළතම) පිහිටයි, නවතියි (සංසිඳෙයි)"
ගන්ථං කුසලා වදන්ති,එය ගැටයක් යයි දක්ෂයෝ කියති
බාලා දුම්මෙධිනො ජනා,නුවණ නැති ජනයා එසේ කරති
අභබ්බො තාදිසො භික්ඛු ඵුට්ඨුං සම්බොධිමුත්තමං,එබඳු භික්ෂුව උතුම් බෝධියට පැමිණීමට සුදුසු නොවේ
අජාතං අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නිබ්බානං පරියෙසෙය්‍යං,".ජාතියක් නැති, අනුත්තර වූ, සතර යෝගයන්ගෙන් මිදුණාවූ නිවන සොයන්නෙම් නම් යෙහෙකි."
අඝාවිනො පරිජුන්නා මච්චුරාජස්ස වසං ගච්ඡන්ති,දුකින් පෙළෙන පිරිහෙන ඔවුහු මරුවාගේ වසඟයට යති
අප්පස්සුතොපි චෙ හොති සීලෙසු අසමාහිතො.,අල්පයක් අසා ශීලයෙහි හික්මීමක් නැත්තෙක් වෙයි ද.
පඤ්ඤාවිමුත්තියා සම්පන්නා,ප්‍රඥා විමුක්තියෙන් යුතු
අනෙකවිහිතං පුබ්බෙනිවාසං අනුස්සරෙය්‍යං.,නොයෙක් ආකාර වූ පෙර විසූ ජාතීන් සිහි කරන්නේය.
න අතරි සමුද්දං,සසර මුහුද තරණය නොකළ පුද්ගලයා
අප්පමාදවිහාරිනො,ඔහු අප්‍රමාදයෙන් ජීවත් වෙයි
කාමවිතක්කං බහුලමකාසි තස්ස තං කාමවිතක්කාය චිත්තං නමති,කාම කල්පනා බහුල කළේ නම් ඔහුගේ ඒ සිත කාම විතර්කය පිණිසම නැමෙයි
කො නු ඛො ඉමස්ස භගවතා සංඛිත්තෙන උද්දෙසස්ස උද්දිට්ඨස්ස,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් කොටින් දේශනා කළා වූ මේ දේශනාවේ
සුද්ධී අසුද්ධි පච්චත්තං,පිරිසිදුකම අපිරිසිදුකම තමන්ටමය
නින්හාය සබ්බපාපකානි,සියලු පාප සෝදා
යතො ඛො ත්වං භික්ඛු අධිසීලම්පි සික්ඛිස්සසි අධිචිත්තම්පි සික්ඛිස්සසි අධිපඤ්ඤම්පි සික්ඛිස්සසි.,"මහණ, යම් කලෙක ඔබ අධි ශීලයෙහිද, අධි චිත්තයෙහිද, අධි ප්‍රඥාවෙහිද හික්මෙන්නෙහිද."
තිණ්හානි සත්ථානි ගහෙත්වා අඤ්ඤමඤ්ඤං ජීවිතා වොරොපෙන්ති.,තියුණු ආයුධ ගෙන එකිනෙකා ජීවිතයෙන් තොර කර ගනිති.
සීඝපඤ්ඤතාය සංවත්තති.,වහා වටහා ගන්නා ප්‍රඥාව පිණිස පවතී.
මූළ්හො ධම්මං න පස්සති,මුළාවූ පුද්ගලයා ධර්මය නොදකී
අථ ඛො ආයස්මා සඞ්ගාමජි තං දාරකං නෙව ඔලොකෙසි නාපි ආලපි,ආයස්මා සංගාමජි දරුවා නොබැලීය කථා නොකෙළේය
සම්ඵප්පලාපො අකුසලං,නිෂ්ඵල කථාකීම අකුසල්ය
න ඛො පන සො සාරිපුත්ත යඤ්ඤො සුලභරූපො,ශාරීපුත්‍රය ඒ යාගය සුලභ නොවේ
ආසවානං ඛයා අනාසවං චෙතොවිමුත්තිං පඤ්ඤාවිමුත්තිං සච්ඡිකත්වා විහරෙය්‍යං.,ආශ්‍රවයන් ක්ෂය කොට ආශ්‍රව රහිත සිතේ මිදීම හා ප්‍රඥාවෙන් මිදීම ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට වෙසෙන්නේය.
පුග්ගලො ඝොරවිසො න ආගතවිසො.,වහා නොකිපුණත් ක්‍රෝධය හිතේ තැන්පත් කරගනියි.
සෙය්‍යථාපි භික්ඛවෙ පුරිසො සීඝං ගච්ඡෙය්‍ය,මහණෙනි යම් සේ පුරුෂයෙක් ඉක්මනින් (වේගයෙන්) යන්නේ ද
උසභොරිව බන්ධනානි ඡෙත්වා,බැඳීම් කපා දමමි
අථ පාපො පාපානි පස්සති,එවිට පාපකාරියා පාප විපාක දක්නේය
අධිවාසයතො එවංස තෙ ආසවා විඝාතපරිළාහා න හොන්ති,මෙසේ ඉවසන්නහුට ඒ කෙලෙස් පහළ නොවෙත්
නවෙ ඛන්තිං න කුබ්බයෙ,නව දේවලට ලාභාශා නොකරන්න
මා පමාදත්ථ,පමා නොවව්
යෙ ඛො කෙචි සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා මුට්ඨස්සතී අසම්පජානා,මුළාවූ සිහිඇත්තාවූ හොඳ නුවණනැත්තාවූ යම් ඒ ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ
සකිදෙව ඉමං ලොකං ආගන්ත්වා දුක්ඛස්සන්තං කරොති.,එක් වරක්ම මේ ලොවට පැමිණ දුක් කෙළවර කරයි.
සද්ධම්මගරු පරිසා නො ආමිසගරු.,"සද්ධර්මයම ගරු කරන, ආමිසය හෙවත් ලාභය ගරු නොකරන පිරිසයි."
සාහසා සම්පියෙන වා,බලයෙන් හෝ කැමැත්තෙන්
තස්මාතිහ තෙ බාහිය එවං සික්ඛිතබ්බං,එහෙයින් බාහිය මෙසේ පුහුණු විය යුතුය
පසංසිතො හස්සති,ප්‍රශංසා ලැබ සිනාසෙයි
තස්මා පාරායනං ඉති,එහෙයින් පාරායනයයි කියයි
සුනක්ඛත්තො මොඝපුරිසො,සුනක්ඛත්ත නම් හිස් පුරුෂතෙම
මෙත්තචිත්තඤ්ච භාවයෙ,මෙත් සිතද වඩයි
තත්‍රිදං භික්ඛවෙ අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා සෙනාසනපවිවෙකස්මිං පඤ්ඤාපෙන්ති.,"මහණෙනි, එහිදී අන්‍ය තීර්ථක පරිබ්‍රාජකයෝ සේනාසන විවේකයෙහි මේවා පනවති."
චෙතසො එකොදිභාවං අවිතක්කං අවිචාරං සමාධිජං පීතිසුඛං දුතියං ඣානං,"හිතේ එකඟකම ඇති, විතර්ක විචාර රහිත, සමාධියෙන් හටගත් ප්‍රීති සැප ඇති දෙවන ධ්‍යානය"
යෙන ලොභෙන ලුද්ධාසෙ,යම් ලෝභයකින් සත්ත්වයෝ ගිජුවෙත්ද
විපුලපඤ්ඤතාය සංවත්තති.,විපුල ප්‍රඥා ඇති බව පිණිස පවතී.
"යො එවං බහුජනඅහිතාය පටිපන්නො බහුජනඅසුඛාය, බහුනො ජනස්ස අනත්ථාය අහිතාය දුක්ඛාය දෙවමනුස්සානං යථයිදං, භික්ඛවෙ, මක්ඛලි මොඝපුරිසො.","මහණෙනි, යම්සේ මක්ඛලී නම් තුච්ඡ පුරුෂයා බොහෝ දෙනාට අහිත පිණිස, බොහෝ දෙනාට නොසැප පිණිස, බොහෝ ජනයාට අනර්ථය පිණිස, දෙවිමිනිසුන්ට අහිත පිණිස, දුක් පිණිස පිළිපන්නේ වේද,"
එත්ථ මෙ රඤ්ජතී මනො,මගේ සිත මෙහි ඇලේ
එතං සන්තං එතං පණීතං එතං යාථාවන්ති,ඔවුන් කියන්නේ මෙයම සත්යය මෙයම උතුම්ය කියලාය
පරෙසං පානභොජනෙ,අනුන්ගේ කෑම බීම ගැන
බාහිත්වා සබ්බපාපකානි,සියලු පාප දුරුකොට
බහුනො ජනස්ස අනත්ථාය අහිතාය දුක්ඛාය දෙවමනුස්සානං,බොහෝ ජනතාවට අනර්ථය සඳහා අහිතය සඳහා දුක් සඳහා දෙවි මිනිසුන්ට දුක් සඳහා
නෙකවස්සගණිකං රජොජල්ලං,අවුරුදු ගණනක් බැඳුණු දූවිලි
භවයොගෙන සංයුත්තා,භව රාගයෙන් බැඳුණු
රොගනීළං පභඞ්ගුරං,රෝගයට වාසස්ථානයක් සහ ඉක්මනින් බිඳෙන දෙයක්
තෙ ඣායිනො සාතතිකා,ඔවුන් භාවනාවෙහි සතතයෙන් යෙදෙති
සෙලෙ යථා පබ්බතමුද්ධනිට්ඨිතො යථාපි පස්සෙ ජනතං සමන්තතො,පර්වත මුදුනක සිටි අයෙක් වටා සිටින ජනතාව දකින්නා සේ
ලද්ධාන පුබ්බාපරියං විසෙසං,පූර්වාපර විශේෂය ලැබගෙන
ජීරන්ති වෙ රාජරථා සුචිත්තා,සිතූවිත් සිතුවම් කළ රාජ රථයන්වත් දිරේ
රත්තා ගිද්ධා ගධිතා,රැඳී ගිජුව බැඳී සිටිති
දුග්ගහිතං සුත්තන්තං පරියාපුණන්ති.,වැරදි ලෙස පද බෙදා සූත්‍ර ඉගෙන ගනිති.
"ද්වෙමා, භික්ඛවෙ, පරියෙට්ඨියො.","මහණෙනි, මේ පරියෙට්ඨි (සෙවීම්) දෙකකි."
යෙහි භික්ඛු ඉධාතාපී ඛයං දුක්ඛස්ස පාපුණෙති.,යම් වීර්යයකින් භික්ෂුව දුක ක්ෂය කිරීමට පැමිණේ ද.
අජෙය්යො,ජයගත නොහැකි
පමුඤ්ච මං කථංකථාහි,මාගේ සැක දුරු කරනු මැනව
ඉමානි ඛො භික්ඛවෙ තීණි භික්ඛුස්ස පුබ්බෙ කරණීයානි.,"මහණෙනි, මේ වනාහි භික්ෂුව විසින් පළමුව කළ යුතු වැඩ තුනයි."
තස්මා තසිණං විනොදයෙ විරාගමත්තනො,එහෙයින් නිර්වාණය කැමති කෙනා තෘෂ්ණාව දුරු කරගත යුතුය
"එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමාසං ද්වින්නං ඉද්ධීනං යදිදං ධම්මිද්ධීති.",මේ සමෘද්ධි දෙකෙන් ධර්ම සමෘද්ධිය අග්‍ර වෙයි.
අහිං ඛාණුං කණ්ටකට්ඨානං සොබ්භං පපාතං චන්දනිකං ඔළිගල්ලං,සර්පයින්ද උල් කටු පිහිටි තැන්ද ප්‍රපාතද ඉඳුල්දිය හා කුනුමඩ ගලා බස්නා තැන්ද දුරුකරයි
අනින්දිතා සග්ගමුපෙන්ති ඨානං.,නින්දාවට පත් නොවී ස්වර්ගයට පැමිණෙති.
චොදිතො චොදකෙන චොදකං නප්පටිප්ඵරති,චෝදනා කරන්නාට (වරද පෙන්වන්නාට) ප්‍රතිවිරුද්ධව නොසිටී නම්
මන්තභාණී අනුද්ධතො,පමණට කතා කරයි උඩඟු නොවේ
"ස්වාක්ඛාතෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මවිනයෙ යො කුසීතො සො දුක්ඛං විහරති.","මහණෙනි, මනාකොට ප්‍රකාශ කරණලද ධර්මවිනය ඇති ශාසනයෙක්හි යම් පුද්ගලයෙක් කුසීත වේද, හෙතෙම දුකින් වෙසෙයි."
"සියා නු ඛො, භන්තෙ, භික්ඛුනො තථාරූපො සමාධිපටිලාභො.","ස්වාමීනි, භික්ෂුවකට එවැනි සමාධි ලාභයක් විය හැකිද?"
පදීපං න ගවෙසථ,ප්‍රඥා ප්‍රදීපය සොයන්නේ නැත්තේ ඇයි
කොධනස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අක්කොධො හොති පරික්කමනාය,ක්‍රොධ ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට අක්‍රෝධය වෙයි
පටිසඞ්ඛා යොනිසො පීතිසම්බොජ්ඣඞ්ගං භාවෙති,නුවණින් සලකා ප්‍රීති සම්බොද්‍ධ්‍යංගය වඩයි
අරියසාවකො තථාගතං අනුස්සරති.,ආර්ය ශ්‍රාවකයා තථාගතයන් වහන්සේව සිහි කරයි.
ජිණ්ණකං ගතයොබ්බනං,වයස්ගත වී ඇති
අසංසට්ඨං ගහට්ඨෙහි අනාගාරෙහි චූභයං,ගිහියන් හා පැවිද්දන් හා දෙපාර්ශවයෙන්ම මිශ්‍ර නොවූ කෙනා
තතො සම්මන්ති මෙධගා,ඒ හේතුවෙන් කළහ සන්සිඳෙයි
පරිපන්ථෙපි තිට්ඨන්ති,මංපැහැරීමෙහි (මංකොල්ලකෑමෙහි) යෙදෙති
පඤ්ඤාය පරිහානෙන පස්ස ලොකං සදෙවකං,ප්රඥාව පිරිහීමෙන් දෙවියන් සමග ලෝකය බලන්න
ජෙට්ඨම්හි භාතරි,දෙටු සහෝදරයා කෙරෙහි
මායඤ්ච මානඤ්ච පහාය ධොනො,මායාව හා මානය දුරු කර
විපරිණාමධම්මා.,වෙනස් වන (පෙරළෙන) ස්වභාවය ඇත්තාහ.
පස්සසි නො ත්වං නන්ද ඉමානි අච්ඡරාසතානි,නන්දය ඔබට මේ අප්සරාවන් පෙනෙනවාද
න පඤ්ඤාගරු න පඤ්ඤාධිපතෙය්‍යො.,"ප්‍රඥාව ගරු නොකරයි, එය අධිපති කර නොගනියි."
හීනං වා පණීතං වා.,හීන වූ හෝ ප්‍රණීත වූ හෝ.
"තං කිං මඤ්ඤසි, කුමාර, ඉධස්ස ගහපතිස්ස වා. කූටාගාරං උල්ලිත්තාවලිත්තං නිවාතං.","කුමාරය, ඔබ කුමක් සිතන්නෙහි ද? මෙහි ගෘහපතියෙකුට සියලු සුළං ආවරණය වූ මාලිගාවක් ඇත්නම්."
භද්දකෙන ච සීලෙන භද්දිකාය ච දිට්ඨියා,යහපත් ශීලයෙන්ද යහපත් දෘෂ්ටියෙන්ද
මාලාගන්ධවිලෙපනධාරණමණ්ඩනවිභූසනට්ඨානා පටිවිරතො සමණො ගොතමො,ශ්‍රමණ ගෞතමයෝ මල්මාලා සුවඳ දැරීම් වැනි සැරසීම් වලින් වැළකුණෝය
"නාසෙය්‍ය ඔකචාරිකං, ඌහනෙය්‍ය ඔකචරං",දඩමුවා සහ දඩමුවදෙන (රැවටිලි හා උගුල්) විනාශ කර දමති
නින්දාබ්‍යාරොසනඋපාරම්භභයා න පටික්කොසති.,නින්දාවට හා උපවාදයට බියෙන් මේවා ප්‍රතික්ෂේප නොකරති.
කතමා ච භික්ඛවෙ ආජීවවිපත්ති?,"මහණෙනි, ආජීව විපත්තිය කවරේ ද?"
නෙවත්තහිතාය පටිපන්නො නො පරහිතාය.,තමා හෝ අනුන් සිල්වත් කිරීමට උත්සාහ නොකරයි.
"යොනිසො, භික්ඛවෙ, මනසි කරොතො අනුප්පන්නා චෙව කුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච අකුසලා ධම්මා පරිහායන්තීති.","මහණෙනි, නුවණින් මෙනෙහිකරන්නා තුළ නූපන් කුශලධර්මයෝත් උපදිත්, උපන්නාවූ අකුශල ධර්මයෝත් පිරිහෙත්."
සාරම්භං යඤ්ඤං න වණ්ණෙමි.,බොහෝ හිංසාකාරී කටයුතු ඇති යාගය වර්ණනා නොකරමි.
සබ්බසො රූපසඤ්ඤානං සමතික්කමා ආකාසානඤ්චායතනං උපසම්පජ්ජ විහරති.,"රූප සංඥාවන් ඉක්මවා ""ආකාසය අනන්තය"" යන ආකාසානඤ්චායතන ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කරයි."
අයං ඛො අම්හාකං අනුසාසනීති,මේ තොපට අපගේ අනුශාසනාවයි
භවනිරොධා ජාතිනිරොධො,කර්මභවය නැති කිරීමෙන් ජාතිය නැතිකිරීම වේ
"‘.පාසාදිකො ච වනසණ්ඩො, නදී ච සන්දති සෙතකා සුපතිත්ථා රමණීයා, සමන්තා ච ගොචරගාමො.’",""".වන ලැහැබ සිත් ගන්නාසුලු ය, සුදු වැලිතලාවෙන් යුත් නදිය රමණීය ය, මනා තොටුපොළවල් ඇත, හාත්පස ගොදුරු ගම් ද ඇත."""
යෙන අඤ්ඤතිත්ථියානං … තෙනුපසඞ්කමිම්හ,අන්‍ය තීර්ථක පරිබ්‍රාජකයන්ගේ ආරාමයට ගියෙමු.
ඛන්ති ච සොරච්චඤ්ච.,ඉවසීම සහ සුසිල්වත් බවයි.
සචෙ ආකඞ්ඛථ භුඤ්ජථ,ඉදින් කැමැත්තහු නම් වළඳව්
දූරෙ විවෙකා,විවේකයෙන් ඈත්ය
මායාවිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අමායා හොති පරිනිබ්බානාය,රැවටිලි ඇති පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීමට නොරැවටිල්ල ඇත්තේය
සමණො අයං ගොතමො පරිසති ධම්මං දෙසෙති,මෙය ශ්‍රමණ ගෞතමයන් වහන්සේ පිරිසට දම් දෙසන අවස්ථාවක් බව ඔහු දැනගත්තේය
නෙක්ඛම්මං ඛෙමතො,නික්මීම නිර්භය මඟ
සූරියමණ්ඩලං භික්ඛවෙ විවටං විරොචති නො පටිච්ඡන්නං.,"මහණෙනි, හිරු මඬල විවෘත වූ කල්හි බබළයි වැසුණු කල්හි නොබබළයි."
මනුස්සත්තං සුගතිගමනං,මිනිස් උපත සුගතියකි
ධනහෙතු ච යො නරො,හෝ ධනය වෙනුවෙන්
"අයොනිසො, භික්ඛවෙ, මනසි කරොතො අනුප්පන්නා චෙව මිච්ඡාදිට්ඨි උප්පජ්ජති උප්පන්නා ච මිච්ඡාදිට්ඨි පවඩ්ඪතීති.","මහණෙනි, වැරදිසේ මෙනෙහි කරන්නාහට පෙර නූපන්නාවූ මිථ්‍යාදෘෂ්ටියත් උපදී, උපන්නාවූ මිථ්‍යාදෘෂ්ටියත් මහත්සේ වැඬේ."
වලිත්තචතා,රැලිවැටුන සම් ඇති බවක් වේද
"යෙසං කායගතාසති අභාවිතා, අමතං තෙසං අභාවිතං.","යමෙක් කායගතාසතිය නොවඩන ලද්දේද, ඔහු නිර්වාණය නොවඩන ලද්දේය."
දණ්ඩභයස්ස භීතො න පාපං කරොති.,දඬුවම් බියෙන් පව් නොකරයි.
"යථා කථං පන, බ්‍රාහ්මණ, බ්‍රාහ්මණා තෙවිජ්ජං පඤ්ඤපෙන්තීති?","බ්‍රාහ්මණය, බ්‍රාහ්මණයෝ කෙසේ නම් ත්‍රිවිද්‍යා දත් බ්‍රාහ්මණයා පනවන්නාහු ද?"
බ්‍රාහ්මණානං භික්ඛවෙ මන්තා පටිච්ඡන්නා ආවහන්ති නො විවටා.,"මහණෙනි, බ්‍රාහ්මණයන්ගේ මන්ත්‍ර වැසී ඇති කල්හි පවතියි විවෘත වූ කල්හි නොපවතියි."
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං දන්තං ගුත්තං රක්ඛිතං සංවුතං මහතො අත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, චිත්තං.","මහණෙනි, යම්සේ සිත දමනය කරණ ලද්දේ ගොපනය කරණ ලද්දේ, රක්නා ලද්දේ, සංවරණය කරණ ලද්දේ, මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතීද, එබඳුවූ අනික් එකම ස්වභාවයකුදු මම නොම දකිමි."
"තීහි, භික්ඛවෙ, ඨානෙහි ආතප්පං කරණීයං.","මහණෙනි, කරුණු තුනක දී වීර්යය කටයුතුය."
දිට්ඨෙව ධම්මෙ අඤ්ඤා,මේ ආත්මයේදීම අර්හත් ඵලයට (රහත් බවට) පැමිණීම
එකමන්තං නිසීදි,එක පැත්තක වාඩිවිය
"ඤාණං පුබ්බෙ, පච්ඡා සමාධීති?",පළමුව ඥානයත් පසුව සමාධියත් ඇති වේ ද?
අකුසලා භන්තෙ.,"ස්වාමීනි, අකුසල්ය."
සෙය්‍යථිදං කාමතණ්හා භවතණ්හා විභවතණ්හා,එනම් කාම තෘෂ්ණාවය භව තෘෂ්ණාව විභව තෘෂ්ණාව යන මොහුය
අනුප්පන්නා චෙව අකුසලා ධම්මා නුප්පජ්ජන්ති.,නූපන්නාවූ අකුශල ධර්මයෝද නූපදිත්.
කුසලා ධම්මා අභිවඩ්ඪන්ති.,කුසල ධර්මයෝ වැඩෙත් නම්.
තණ්හාසමුදයා ආහාරසමුදයො,තෘෂ්ණාවගේ හටගැන්ම නිසා ආහාරයෙන් හටගැන්ම වේ
"ඉමෙ ආසවා, අයං ආසවසමුදයො, අයං ආසවනිරොධො","මොහු ආශ්‍රවයෝය (කෙලෙස්ය), මේ ආශ්‍රවයන්ගේ හටගැනීමය, මේ ආශ්‍රවයන්ගේ නැති කිරීමයයි තතු සේ දැනගතිමි"
සචිත්තවොදානඤ්ච,ස්වකීය සිත පිරිසිදු බව ද
අම්හාකම්පි ධම්මෙ පසාදො,අපටත් ධර්මයෙහි පැහැදීමක් ඇත්තේය
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, අත්ථවසෙ පටිච්ච තථාගතෙන සාවකානං සික්ඛාපදං පඤ්ඤත්තං.","මහණෙනි, කරුණු දෙකක් අරභයා තථාගතයන් විසින් ශ්‍රාවකයන්ට ශික්ෂාපද පනවන ලදී."
මක්ඛං භික්ඛවෙ එකධම්මං පජහථ,මහණෙනි මක්ඛය නම් එක් ධර්මය අත්හරින්න
මනොමොනෙය්‍යං,සිතින් මුනිභාවය
මුසාවාදා පටිවිරතො හොති.,බොරු කීමෙන් වෙන් වූයේ වෙයිද.
ලාභී හොති චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානප්පච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං.,සිව්පසය ලබන්නෙක් වීම ඔහුගේ උස මහත (පරිපූර්ණ බව) යි.
උප්පතිතං කොධං විනෙති,උපන් ක්‍රෝධය දුරු කරයි
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු ඉදං දුක්ඛන්ති යථාභූතං පජානාති.,"මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව මෙය දුක යැයි තතු පරිදි දැනගනියි."
සබ්බෙපිමෙ පාපකෙ අකුසලෙ ධම්මෙ අප්පහීනෙ අත්තනි සමනුපස්සති,මේ සියලු ලාමක අකුසල ධර්මයන් තමා කෙරෙහි දුරු වී නැති බව දකී නම්
"අච්ඡරාසඞ්ඝාතමත්තම්පි චෙ, භික්ඛවෙ, භික්ඛු මෙත්තාචිත්තං මනසි කරොති.","මහණෙනි, ඉදින් යම් මහණෙක් තෙම අසුරක් (ඇඟිලි ගැසීමක්) ගසන පමණ කාලයකුදු මෛත්‍රී චිත්තය මෙනෙහි කෙරේද."
ඉධ හෙමන්තගිම්හිසු,මම මෙහි හිමත් ගිමන් කාලෙත් වසන්නෙමි
ඛුරධාරූපමො භවෙ,කඩු අග මෙන් තියුණු
අහිංසාය රතො මනො,අහිංසායෙහි ඇලුන සිත ඇති අයට
මුච්ඡිතා අජ්ඣොපන්නා,මුළා වී ගිලී සිටිති
විහිංසාවිතක්කො අන්ධකරණො,හිංසා සිතුවිල්ල නුවණ අඳුරු කරයි
න හි සො උපක්කමො අත්ථි,නොමැරෙන්න උපක්‍රමයක් නැත
භිය්‍යො පල්ලොමමාපාදිං අරඤ්ඤෙ විහාරාය,බොහෝ සෙයින් වනවාසය පිණිස භය නැති බවට පැමිණියෙමි
ධම්මචක්කං වත්තෙස්සති,ධර්ම චක්‍රය පවත්වනවා
අපෙහි ත්වං විනස්ස.,"තෝ ඉවත් වී යව, විනාශ වී යව."
එවරූපෙ ඛො භික්ඛවෙ ධම්මවිනයෙ යො සත්ථරි පසාදො සො සම්මග්ගතො අක්ඛායති,මහණෙනි මෙබඳු ශාසනයෙහි (ධර්ම විනයෙහි) බුදුන් කෙරෙහි යම් පැහැදීමක් වේද එය මනාව පිහිටියේයයි කියනු ලැබේ
අහඤ්චෙව ඛො පන යාදිසකෙ කාමෙ ඔහාය. තාදිසකෙ වා කාමෙ පරියෙසෙය්‍යං. න මෙතං පතිරූපන්ති.,"යම් කාමයන් හැර දමා මම පැවිදි වූයෙම් ද, නැවත එවැනිම ලාමක කාමයන් සෙවීම මට සුදුසු නැත."
යං පනානිච්චං දුක්ඛං තං වා සුඛං වාති?,යමක් අනිත්‍ය නම් එය දුකක්ද සැපක්ද?
අකුප්පා මෙ විමුත්ති අයමන්තිමා ජාති නත්ථි දානි පුනබ්භවොති.,"මගේ විමුක්තිය අකම්ප්‍යය, මේ අවසාන ඉපදීමයි, දැන් නැවත ඉපදීමක් නැත."
නෝ අධම්මං,අධර්මය නොකියයි
උපෙක්ඛකො සතිමා සුඛවිහාරීති තතියං ඣානං,උපේක්ෂාවෙන් හා සිහියෙන් යුතුව සැප විහරණ ඇති තුන්වන ධ්‍යානය
යං චෙ ජීවෙ පරාජිතො,පරාජිතව ජීවත්වීම වඩා නරකය
මුතං මුතතො සඤ්ජානාති,මුතය (ගන්ධ රස ස්පර්ශ යන තුන) මුතය වශයෙන් හඟියි
එකච්චො සත්ථා කාමානං පරිඤ්ඤං පඤ්ඤාපෙති න රූපානං න වෙදනානං.,ඇතැම් ශාස්තෲවරයෙක් කාමයන්ගේ පිරිසිඳ දීම පමණක් පනවයි.
පච්චයානං ලාභී අස්ස චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානප්පච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං,"සිවුරු, පිණ්ඩපාත, සෙනසුන්, බෙහෙත් යන සිව්පසය ලබන්නෙකු වීමට ප්‍රාර්ථනා කරන්නේ නම්"
සඞ්ඝෙ කඞ්ඛති විචිකිච්ඡති,සංඝයා කෙරෙහි සැක කරයි ද අවිශ්වාස කරයි ද
දණ්ඩමොලුබ්භ පක්කාමීති,සැරයටිය ගෙන (එහි එල්බගෙන) ගියේය
නිබ්බානතො මා මඤ්ඤි,පරමදෘෂ්ටධර්ම නිර්වාණයෙන් පිටත එය ඇසුරු කොට තමා ඇතැයි හඟියි
යතො ඛො භික්ඛවෙ භික්ඛුනො අභිජ්ඣාවිසමලොභො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා අභිජ්ඣාවිසමලොභො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො පහීනො හොති,මහණෙනි යම් කලෙක පටන් භික්ෂුව විසින් අභිධ්‍යා නම්වූ විෂම ලෝභය හිත කෙලෙසන්නකැයි දැන හිත කෙලෙසන අභිධ්‍යා විෂම ලෝභය නැති කරන ලද්දේ වෙයිද
ආමකධඤ්ඤපටිග්ගහණා පටිවිරතො සමණො ගොතමො,ශ්‍රමණ ගෞතමයෝ අමු මාංශ පිළිගැනීමෙන් වැළකුණෝය
අක්කොධනො අසන්තාසී,නොකිපෙන තැති නොගනී
පච්ඡාභත්තං,බතින් පසු
සීලසම්පන්නො ඉන්ද්‍රියෙසු ගුත්තද්වාරො.,ශීලයෙන් හා ඉන්ද්‍රිය සංවරයෙන් යුක්තය.
නිච්චං කායෙන සංවුතා,නිතර කයින් සංවරව
"සමාහිතස්ස ඤාණං, නො අසමාහිතස්සාති.","සමාධිය ඇති තැනැත්තාට ඥානය ඇති වේ, සමාධිය නැත්තාට නොවේ."
සචෙ ඛො පන කරොතො න කරීයති පාපං.,ඉදින් පව් කළත් පවක් සිද්ධ නොවේ නම්.
පුඤ්ඤක්ඛෙත්තං ලොකස්ස,ලෝකයේ මහත් පින් කෙතය
කතමෙසං තිණ්ණං?,ඒ කවර තිදෙනෙක් ද?
නිරූපධිං,උපාධි නැති තැනට
ඉමිනා තතියෙන ඨානෙන ථෙරා භික්ඛූ පාසංසා භවන්ති,මේ තුන්වෙනි කාරණයෙන් ස්ථවිර භික්ෂූහු පැසසිය යුත්තෝ වෙත්
"යෙ කායගතාසතිං න පමාදිංසු, අමතං තෙ න පමාදිංසු.","යමෙක් කායගතාසතිය ප්‍රමාද නොකළාහුද, ඔහු නිර්වාණය ප්‍රමාද නොකළාහුය."
අයං දුක්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදාති නප්පජානන්ති.,මෙය දුක නැති කිරීමේ මාවත යැයි ඇති සැටියෙන් නොදනිති.
ඵරුසවාචස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස ඵරුසාය වාචාය වෙරමණී හොති පරික්කමනාය,ඵරුෂ වචන කියන්නාවූ පුද්ගලයාට එය දුරලීම පිණිස ඵරුෂ වචනයෙන් වෙන්වීම ඇත්තේය
ඉමෙ ධම්මා මනසිකරණීයා යෙ ධම්මෙ මනසි කරොති,මෙබඳු ධර්ම මෙනෙහි කළයුත්තාහුය
අඤ්ඤතරා දෙවතා අන්ධවනං ඔභාසෙත්වා.,එක්තරා දේවතාවෙක් අන්ධ වනය ඒකාලෝක කරමින් (පැමිණියේය).
අධිචෙතසො අප්පමජ්ජතො,සමාධියෙහි සිටි සිත් ඇති පමාවක් නැති
න සුකරං පුඤ්ඤස්ස පමාණං ගහෙතුං.,පිනෙහි ප්‍රමාණය මෙපමණ යැයි ගණනය කිරීම පහසු නැත.
චතූහි වෙසාරජ්ජෙහි සමන්නාගතො,විශාරද ධර්ම (බිය නොවන කරුණු) හතරෙන් යුක්තවූ
එවං ඛො භික්ඛු අජ්ඣත්තං අසති පරිතස්සනා හොතීති.,මහණ තමා තුළ දෙයක් නැති වූ විට තැතිගැනීම මෙසේ වෙයි.
ඔරිමඤ්ච තීරං සමුද්දස්ස පාරිමඤ්ච.,මුහුදේ මෙතෙර හා එතෙර ඉතා දුරය.
ගාථාභිගීතං අභොජනෙය්‍යං,ගී කියා ලැබූ දේ නොවළඳයි
දීඝරත්තං හිතායස්ස ඨානො උපකප්පති,ඒ ප්‍රේතයාට දීර්ඝ කාලයක් හිත පිණිස පවතී එය එකෙණෙහිම උපකාරී වේ
පරිඵන්දමානං පජං,සැලෙන ජනතාව
එතරහි වා පච්චුප්පන්නමද්ධානං අජ්ඣත්තං කථංකථී හොති,ඉපදීමෙහි පටන් මරණය දක්වා ඇති මේ කාලයෙහිද තමා කෙරෙහි එසේද මෙසේදැයි සැක ඇත්තේ වෙයි
අනෙකසතක්ඛත්තුං රාජා අහොසිං චක්කවත්තී ධම්මිකො ධම්මරාජා,බොහෝ වාරයක් මම ධර්මයෙන් රජකම් කරන චක්රවර්ති රජෙක් විය
සද්ධාසම්පදා සීලසම්පදා පඤ්ඤාසම්පදා.,"ශ්‍රද්ධා සම්පදාව, සීල සම්පදාව සහ ප්‍රඥා සම්පදාවයි."
මානං අපරිජානන්තා,මානය පිරිසිඳ නොදැන
යො න ලිම්පති කාමෙසු,කාමයෙන් නොතවයි
අදෙසයි සො භගවා නිබ්බානොගධගාමිනං,භාග්යවතුන් වහන්සේ නිවනට යන මාර්ගය දේශනා කළ සේක
එවං කුසලං පජානාති,කුසලය දනීද
තෙ ච පනායස්මන්තො සාමඤ්ඤත්ථඤ්ච බ්‍රහ්මඤ්ඤත්ථඤ්ච දිට්ඨෙව ධම්මෙ සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහරන්ති.,ඒ ආයුෂ්මත්හු ශ්‍රමණ හා බ්‍රාහ්මණ භාවයේ අර්ථය මෙලොවදීම තමාම විශිෂ්ට ඥානයෙන් ප්‍රත්‍යක්ෂ කොට වාසය කරති.
වග්ගුමනුග්ඝාතී ඨිතං,රම්‍යව නොහැපී සිටී
කතමො විඤ්ඤාණසමුදයො,විඤ්ඤාණයාගේ හටගැන්ම කවරේද
රාජතො වා දුරුත්තස්ස,රජුන්ගෙන් කරදරයට පත් වූ විට
"අනුයොගො, භික්ඛවෙ, කුසලානං ධම්මානං, අනනුයොගො අකුසලානං ධම්මානං මහතො අත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, කුශල ධර්ම අනුයොගයද හා අකුශල ධර්මය අනනුයොගයද, මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතී."
දිබ්බෙ පථෙ කමමානං මහෙසිං,දිව්‍ය මගෙහි යන මහා ඍෂිවරයා
ඛන්තී ච සොවචස්සතා,ඉවසීමද සුවච බවද
අධිගච්ඡෙ පදං සන්තං සඞ්ඛාරූපසමං සුඛං,සංස්කාර සන්සිඳවන ශාන්ත නිවන් සුවය ලබයි
සොරතො,සන්සිඳුන
සඞ්ඝෙ ඛො පන භික්ඛවෙ භින්නෙ,මහණෙනි සංඝය බෙදී ගිය විට
අනුලොමිකෙ කායකම්මෙ සමාදපෙති.,සුදුසු කාය කර්මයන්හි සමාදන් කරවයි.
ඛාදන්ති නං සුවානා,බල්ලෝ කති
ධම්මං අපචායමානො ධම්මද්ධජො ධම්මකෙතු ධම්මාධිපතෙය්‍යො.,"ධර්මයට පුදමින්, ධර්මය ධජය කොට, ධර්මය කොඩිය කොට, ධර්මය අධිපතියා කොට (වසයි)."
සාවකා විවෙකං නානුසික්ඛන්ති,ශ්‍රාවකයෝ කොපමණකින් විවේකයෙහි හික්මෙත්ද
න අප්පියා දායාදා හරෙය්‍යුං,අප්‍රිය වූ දායාදයන් (උරුමක්කාරයන්) නොගනිත්වා
එතානි යස්ස ද්වාරානි අගුත්තානි භික්ඛුනො,මෙම දොරවල් රැක නොගන්නා භික්ෂුව
තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා මහතියා පරිසාය පරිවුතො,එම කාලයේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මහත් පිරිසක් පිරිවරා සිටියේය
"චිත්තං, භික්ඛවෙ, අභාවිතං අබහුලීකතං දුක්ඛාධිවහං හොතීති.","මහණෙනි, සිත නොවඩන ලද්දේ පුරුදු නොකරණ ලද්දේ දුක් පමුණුවන්නේ වේ"
සඋපාදිසෙසා ච නිබ්බානධාතු,සඋපාදිශෙෂ නිවන ධාතුව
ජාතිඛයං,ජාති ක්ෂයය
ආයතිං අනුප්පාදධම්මො.,නැවත කිසිදා නූපදින ස්වභාවයට පත් කරන ලදී.
යා කාචි තණ්හා අජ්ඣත්තං,අභ්‍යන්තරයේ ඇති තණ්හා
පථවිං පථවිතො සඤ්ජානාති,පඨවිධාතුව පඨවිධාතුව වශයෙන් හඟියි
සීලබ්බතුපාදානස්ස පරිඤ්ඤං පඤ්ඤපෙති,ශීලව්‍රත උපාදානයාගේ නැති කිරීම පණවයි
යෙසඤ්ච ධම්මානං සත්ථා පහානමාහ තෙ ච ධම්මෙ නප්පජහන්තීති,ශාස්තෲන් වහන්සේ යම් ධර්මයක් දුරුකළ යුතුයයි වදාළේ නම් ඒ ධර්මයන් දුරු නොකරතියි යන
අමායො රිත්තපෙසුණො,මායාව නැති කේළම නැති
යත්ථ සබ්බසො දුක්ඛං උපරුජ්ඣති,දුක සම්පූර්ණයෙන් නවතින තැන
නිච්ඡති ගච්ඡතු,නොකැමති නම් යාවා
යො ලොකෙ අස්සාදො තදජ්ඣගමං.,ලෝකයෙහි යම් ආශ්වාදයක් ඇත්ද එය අවබෝධ කෙළෙමි.
අකක්කසං විඤ්ඤාපනිං ගිරං සච්චමුදීරයෙ,කර්කශ නොවන පැහැදිලි කරන සත්‍ය වචනය කියන කෙනා
අජ්ඣත්තං අසණ්ඨිතං,අභ්‍යන්තරයට ඇලෙන්නේ නැත
යෙ හි කෙචි සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා භවදිට්ඨිං අල්ලීනා භවදිට්ඨිං උපගතා භවදිට්ඨිං අජ්ඣොසිතා,යම් ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් සාශ්වත දෘෂ්ටියෙහි ඇලුණා වූ සාශ්වත දෘෂ්ටියට පැමිණියා වූ සාශ්වත දෘෂ්ටියෙහි ගැලුණා වූ වෙත්ද
අථ සත්ථානි කුරුතෙ,පසුව වචන ආයුධ කරයි
ඉති ඛො චුන්ද දෙසිතො මයා සල්ලෙඛපරියායො,චුන්දය මෙසේ මා විසින් සල්ලෙඛපරියාය (කෙලෙස් කපාදමන ක්‍රමය) දේශනා කරන ලදී
අනුප්පන්නානං කුසලානං උප්පාදාය පදහති.,නූපන් කුසල් උපදවීමට වීර්යය කිරීම භාවනාවයි.
සංවුතං තීහි ඨානෙහි තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,තැන තුනෙන් සංවරණය වූ ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
අථ ඛො රාජා පසෙනදි කොසලො මල්ලිකං දෙවිං එතදවොච,ඉක්බිති රජතුමා මල්ලිකා දේවියට මෙසේ කීවේය
පීතිසම්බොජ්ඣඞ්ගො,පීති (ප්‍රීතිය) සම්බොජ්ජඩ්ගය
පිසුණාය වාචාය පටිවිරතො.,කේලාම් කීමෙන් වැළකුණු.
තගරං පලාසෙන උපනය්හති,තුවරළා කොළින් බැඳේ
වයධම්මානුපස්සී වා ධම්මෙසු විහරති,ධර්මයන්ගේ විනාශයට හේතුවූ (ප්‍රත්‍ය) ධර්මයන් කෙරෙහි බලමින් වාසය කරන්නේය
භික්ඛූ භගවන්තං උපසඞ්කමිංසු,භික්ඛූ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත ගියහ
ලුද්ධො ධම්මං න පස්සති,ලෝභී පුද්ගලයා ධර්මය නොදකී
මුනි පුබ්බාපරෙ ඉධ,මුනි පෙර හා පසුව සිතා
උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු,පැමිණ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට වැඳ එකත්පසක වාඩි වූහ
කතමෙහි චතූහි?,කවර සතරකින් ද යත්?
අන්නං පානං න දෙති,ආහාර පාන නොදෙයි
"මිච්ඡාදිට්ඨිකස්ස, භික්ඛවෙ, අනුප්පන්නා චෙව කුසලා ධම්මා නුප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච කුසලා ධම්මා පරිහායන්තීති.","මහණෙනි, මිථ්‍යාදෘෂ්ටියෙන් යුක්ත පුද්ගලයාහට පෙර නූපන් කුශලධර්මයෝත් නූපදිත්. උපන් අකුශල ධර්මයෝත් පිරිහෙත්."
අනිස්සුකී භවිස්සාමි අමච්ඡරී,ඊර්ෂ්‍යා නැත්තෙක් හා මසුරුකම් නැත්තෙක් වන්නෙමි
උප්පලමාලං වා වස්සිකමාලං වා. සිරස්මිං පතිට්ඨපෙය්‍ය,මල්දමක් ලැබ දෑතින් පිළිගෙන හිසෙහි පැළඳ ගන්නේ යම්සේද
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු සීලෙසු පරිපූරකාරී හොති.,"මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව ශීලයෙහි සම්පූර්ණ කරන්නෙක් වෙයි."
චත්තාරිමානි භික්ඛවෙ අග්ගානි.,"මහණෙනි, මේ අග්‍ර කරුණු හතරකි."
සබ්බරතිං ධම්මරති ජිනාති,ධර්මයට ඇල්ම සියලු ඇල්ම ජයගනී
පස්සද්ධකායසඞ්ඛාරො චතුත්ථං ඣානං විහරති.,කාය සංස්කාර සංසිඳුවා හතරවන ධ්‍යානයෙන් වාසය කරයි.
ඉණඝාතසූචකා,ණය ගෙන නොදෙයි
අට්ඨීනං නගරං කතං,ඇට වලින් නගරයක් මෙන් සාදා ඇත
විපස්සනාපුබ්බඞ්ගමං සමථං.,විදර්ශනාව පෙරටු කොට ගත් සමථය.
අවිජ්ජාපච්චයා සඞ්ඛාරා,අවිද්‍යා හේතු කොට සංස්කාර උපදේ
කල්‍යාණධම්මා,යහපත් ගුණධර්ම ඇත්තෝය
අකණ්හඅසුක්කවිපාකං.,කළු ද නොවූ සුදු ද නොවූ විපාක ඇති.
තෙනායස්මා මොළියඵග්ගුනො කුපිතො අනත්තමනො අධිකරණම්පි කරොති,"එයින් ඒ මොළියඵග්ගුණ භික්ෂුව කිපී, නොසතුටු වී නඩු ද කියයි (අධිකරණ පවරයි)"
තිරොකුට්ටං තිරොපාකාරං,භිත්ති සරස හා ප්‍රාකාර සරස
අනාථපිණ්ඩිකො ගහපති යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි.,අනාථපිණ්ඩික ගෘහපති තෙමේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනකද එතැනට පැමිණියේය.
ආගන්තාරො පුනබ්භවං,නැවත භවයට පැමිණෙන්නෝය
සන්ති භික්ඛවෙ එකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා සබ්බුපාදානපරිඤ්ඤාවාදා පටිජානමානා,මහණෙනි සියලු උපාදානයන්ගේ නැති කිරීම දන්නෙමුයයි කියන්නා වූ ඇතැම් මහණ බමුණෝ ඇත්තාහ
යංනූනාහං අය්‍යං වීමංසෙය්‍යන්ති. කාළී දාසී දිවා උට්ඨාසි,"""මම ඇයව පරීක්ෂා කර බලමි""යි සිතා කාළී දාසිය (පසුදින) දවල් වී අවදි වූවාය"
අමිත්තා දුම්මනා හොන්ති උභින්නං සමසීලිනං.,සමාන සිල් ඇති අඹුසැමියන් දැක සතුරෝ අසතුටු වෙති.
තමහං සාරථිං බ්‍රූමි,ඒ කෙනාම සැබෑ රථාචාර්යය (සාරථි) යයි කියමි
එහිපස්සිකො ඔපනෙය්‍යිකො,අවුත් බලවයැයි කියා දැක්වීමට සුදුසුය තමන් තුළ ඉපදවීමට සුදුසුය
කාමා හි චිත්‍රා මධුරා මනොරමා,කාමයෝ විවිධය මිහිරිය මනහරය
දිට්ඨුපාදානස්ස පරිඤ්ඤං පඤ්ඤපෙන්ති,දෘෂ්ටි උපාදානයාගේ නැති කිරීම පණවත්
ස වෙ ධම්මධරො හොති,ඒ තමා ධර්මය දරන්නා
ආතාපිනො ඣායතො බ්‍රාහ්මණස්ස,වීර්යයෙන් යුතුව භාවනා කරන බ්‍රාහ්මණයාට
කුලෙ කුලෙ අප්පටිබද්ධචිත්තො,කුලයෙන් කුලයට නොබැඳුණු සිතින්
කාමතො ජායතī භයං,කාමයෙන් භය උපදේ
එතදග්ගං යදිදං නෙක්ඛම්මසුඛන්ති.,මෙම සැපයන් දෙකෙන් නෛෂ්ක්‍රම්‍ය සැපයම ශ්‍රේෂ්ඨ වන්නේය.
දෙවා නෙරයිකා,දෙවියෝ සහ නිරිසත්තු
කුක්කුච්චානං නිවාරණං,පසුතැවීම නැවතීම
නෙසො මමන්ති විජඤ්ඤා,ඔහු මාගේ නොවේ යයි දැනගන්න
යං ඛො නො භන්තෙ භගවා සංඛිත්තෙන උද්දෙසං උද්දිසිත්වා,ස්වාමීනි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ අපට කෙටියෙන් (සංක්ෂිප්තව) දේශනා කළා වූ
ජීවන්තම්පි සූලෙ උත්තාසෙන්ති,ජීවිතය තිබියදීම උල තබති (උල ඉඳුවති)
තීණි සංයොජනානි පහීනානි සබ්බෙ තෙ සොතාපන්නා.,සංයෝජන තුන නැති වූ ඒ සියල්ලෝ සෝවාන් වෙති.
දෙවා ඡත්තං ධාරයුං,දෙවියෝ කුඩයක් දරාසිටියහ
"තං කිස්ස හෙතු? සක්කො හි, භික්ඛවෙ, දෙවානමින්දො අපරිමුත්තො ජාතියා ජරාය මරණෙන.","එයට හේතුව කුමක්ද? මහණෙනි, සක් දෙවිඳු ජාතියෙන්, ජරාවෙන් හා මරණයෙන් නොමිදුණු බැවිනි."
නාමරූපනිරොධා සළායතනනිරොධො,නාමරූපයන් නැතිකිරීමෙන් සය ආයතනයන්ගේ නැති කිරීම වේ
පරසත්තානං පරපුග්ගලානං චෙතසා චෙතො පරිච්ච පජානෙය්‍යං.,අන්‍ය සත්ත්වයන්ගේ හා පුද්ගලයන්ගේ සිත තමාගේ සිතින් පිරිසිඳ දැනගන්නේය.
යොධාජීවො න බ්‍රාහ්මණො,යුධ ජීවිකාව බමුණෙක් නොවේ
සෙය්‍යථාපි සත්තා නෙරයිකා.,නිරයෙහි උපන් සත්ත්වයන් යම් සේද (එසේය).
අඤ්ඤෙන අන්නෙන උපට්ඨහස්සු,වෙනත් ආහාරයෙන් උපස්ථාන කර
යදිදං තත්ථ තත්ථ කාලඤ්ඤුතා.,ඒ ඒ තැන කාලය හඳුනා ගැනීම (කාලඥතාව) නිසා ය.
අථ ඛො එතෙව සත්තා බහුතරා යෙ දුප්පඤ්ඤා ජළා එළමූගා.,"වැලිදු යම් සත්වකෙනෙක් ප්‍රඥා නැත්තාහු වෙත්ද, මෝහයෙන් මුළාවූයේ වෙත්ද, කෙලතොල්ලෝ වෙත්ද."
එවමෙතං යථාභූතං සම්මප්පඤ්ඤා පස්සතො,මෙසේ මෙය තතුසේ යහපත් නුවණින් දක්නහුට
කම්මඵලූපජීවී න උට්ඨානඵලූපජීවී.,"කර්ම බලයෙන් ජීවත් වන, උත්සාහයෙන් ජීවත් නොවන."
ආරකා හොති නිබ්බානා විඝාතස්සෙව භාගවා.,නිවනින් දුරස් වූයේ වෙහෙසටම භාජනය වෙයි.
කෙසං නො ධම්මො ස්වාක්ඛාතො?,කාගේ ධර්මය මනාව දේශනා කරන ලද්දක් ද?
අත්ථි ආසවා සංවරා පහාතබ්බා,සතිසංවරයෙන් පහකළ යුතුවූ කෙලෙස් ඇත්තාහ
"විනස්සිස්සාමි නාමස්සු, නස්සු නාම භවිස්සාමීති.","මම වැනසී යන්නෙමි, මතු නොවන්නෙමි කියා සිතේ."
උට්ඨායාසනා පක්කමිංසු,අසුනෙන් නැගිට පිටත් වූහ
අථො පෙත්තෙය්‍යතා සුඛා,පියාට ගරුකමද සුවය
සබ්බභූතෙසු තාදිනො,සියලු සත්වයන්ට සමව සිටීද
අද්දසා ඛො සුප්පබුද්ධො කුට්ඨී භගවන්තං මහතියා පරිසාය පරිවුතං,ඔහු මහත් පිරිසක් සමග සිටින භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දුටුවේය
විතක්කවිචාරානං වූපසමා දුතියං ඣානං.,විතර්ක විචාර සන්සිඳීමෙන් උපදින ප්‍රීතිය ඇති දෙවන ධ්‍යානය ලබයි.
අග්ගිං පරිචරෙ වනෙ,වනයේ ගිනි පූජා කළත්
කාමාසවො,කාම ආශ්‍රවය
චිත්තං පරියාදාය තිට්ඨන්ති,සිත මැඩගෙන (අල්වාගෙන) සිටින්නේය
යස්සානුසයා න සන්ති කෙචි මූලා ච අකුසලා සමූහතාසෙ,යම් කෙනෙකුට අනූසය නැතිව අකුසල් මූල මුළුමනින්ම නසන ලදී
ථම්භො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා ථම්භො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො පහීනො හොති,මහණෙනි යම් කලෙක පටන් භික්ෂුව විසින් තද බව හිත කෙලෙසන්නකැයි දැන හිත කෙලෙසන තද බව නැති කරන ලද්දේ වෙයිද
නිච්චං වුඩ්ඪාපචායිනො,නිතර වැඩිහිටියන්ට ගෞරව කරන අයට
සාවජ්ජො සානුවජ්ජො විඤ්ඤූනං.,වරද සහිත වූ සහ නුවණැත්තන්ගෙන් දොස් ලබන.
සුචිනා කායකම්මෙන සුචිනා වචීකම්මෙන සුචිනා මනොකම්මෙන.,පිරිසිදු වූ කාය කර්මය වාක් කර්මය හා මනෝ කර්මයයි.
යෙ ච සීලෙන සම්පන්නා පඤ්ඤායූපසමෙ රතා.,සීලයෙන් හා ප්‍රඥාවෙන් සංසිඳීමෙහි ඇලී වෙසෙන උතුමෝ.
කාමාසවාපි භවාසවාපි අවිජ්ජාසවාපි චිත්තං විමුච්චිත්ථ,"කාමාශ්‍රවයන්ගෙන් ද, භවාශ්‍රවයන්ගෙන් ද, අවිද්‍යාශ්‍රවයන්ගෙන් ද සිත මිදුණේය"
නිබ්බෙධභාගියා සඤ්ඤා.,අවබෝධයට (නිවනට) පක්ෂපාතී වූ සංඥාවෝය.
කො පච්චයො යෙන සමණාපි සමණෙහි විවදන්තීති?,ශ්‍රමණයන් ශ්‍රමණයන් සමඟ විවාද කිරීමට බලපාන හේතුව කුමක්ද?
කල්ලං නු තං සමනුපස්සිතුං?,එය මෙලෙස දැකීම සුදුසුද?
ගොපානසියොපි රක්ඛිතා හොන්ති භිත්තිපි රක්ඛිතා හොති.,පරාල ද බිත්ති ද රැකුණේ වෙයි.
අප්පියං නො දුක්ඛං,දුක අපට අප්‍රියය
සිප්පිකො හොති කම්මුනා,ශිල්පියා කර්මයෙන් වේ
තිණ්ණකථංකථො,සැක ඉක්ම යයි
අප්පායුකා හි ආනන්ද බොධිසත්තමාතරො හොන්ති,ආනන්දය බෝසත් මවුවරු අඩු ආයුෂ ඇත්තෝය
උත්තරිං විඝාතං ආපජ්ජිස්සන්ති,තවද අපහසුතාවයට (අසීරුතාවයට) පත් වෙති.
බාලා පණ්ඩිතා,මෝඩයෝද පණ්ඩිතයෝද
අසස්සතො ලොකො ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤන්ති,ලෝකය සදාකාලික නොවේ මේම සත්‍යය අනිත්වාද බොරුය කියති
තත්‍ර සුදං භගවා පාලිලෙය්‍යකෙ විහරති රක්ඛිතවනසණ්ඩෙ භද්දසාලමූලෙ,එහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රැකුණු වනයක භද්දශාල ගස මුල වැඩ වසන සේක
"ධම්මාධම්මෙන සඨොසො, භොගානි පරියෙසති.",ධර්මයෙන් හා අධර්මයෙන් කපටිකමින් භෝගයන් සොයයි.
නානත්තං මෙති න මඤ්ඤති,වෙන් වෙන් ස්වභාවවූ පංචස්කන්ධය මාගේ යයි නොහඟින්නාහ
සන්තිපදං මහෙසි,මහර්ෂි ශාන්ති පදය දකී
සම්මොදනීයං කථං සාරණීයං වීතිසාරෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු.,සතුටු විය යුතු සිහි කටයුතු කථාව කොට නිමවා එකත්පසෙක හුන්හ.
බ්‍රහ්මතො න මඤ්ඤති,බ්‍රහ්මයාගෙන් පිටත්හි තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ
ආකාසානඤ්චායතනස්මිං න මඤ්ඤති,ආකාසානඤ්චායතන දෙවියන් ආශ්‍රයකොට තමා ඇතැයි නොහඟින්නාහ
අජ්ඣත්තං අවූපසන්තං හොති.,තම සිත තුළ ඇති ඒ නොසන්සුන් බව සංසිඳී නැත්තේ ද.
පොරියා වාචාය විස්සට්ඨාය අනෙලගලාය.,"ශිෂ්ට වූ, පැහැදිලි වූ, නිර්දෝෂී වූ වචනයෙනි."
යො ධම්මං නාතිවත්තති.,යමෙක් ධර්මය නොයික්මවයි ද.
ස වෙ භික්ඛූති වුච්චති,ඒ කෙනාම භික්ඛු කියලා කියනවා
වචීදුච්චරිතං හිත්වා,වචනයෙන් කරන දුෂ්චරිතය හැර
භාවයතො එවංස තෙ ආසවා විඝාතපරිළාහා න හොන්ති,භාවනාකරන්නහුට ඒ වෙහෙස හා දැවිල්ල සහිත කෙලෙස් පහළ නොවෙත්
යෙ හි වො අරියා අනභිජ්ඣාලූ,යම් ආර්ය කෙනෙක් අධික ලෝභ නැත්තාහු
අත්තමනා තෙ භික්ඛූ භගවතො භාසිතං අභිනන්දුන්ති.,සතුටු වූ ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ දේශනාව සතුටින් පිළිගත්තාහ.
සන්ධිම්පි ඡින්දන්ති නිල්ලොපම්පි හරන්ති,ගෙවල් බිඳිති හා මංකොල්ලකෑම් කරති
දොසග්ගි මෙත්තාය,ද්වේෂ ගින්න මෛත්‍රීයෙන් නිවයි
තත්‍ර ඛො භගවා භික්ඛූ ආමන්තෙසි භික්ඛවොති,එකල්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මහණෙනි යි කියා භික්ෂූන්ට කථා කළෝය
ථීනමිද්ධපරියුට්ඨානසන්දොසහෙතු,ථිනමිද්ධ නමැති තමන්ගේ දෝෂ හේතුවෙන්
පරිපුණ්ණසික්ඛං අපහානධම්මං,සම්පූර්ණ ශික්ෂා ඇති නොපිරිහෙන ධර්ම ඇති
සත්තාහං මූළ්හගබ්භා සා දුක්ඛාහි තිබ්බාහි ඛරාහි කටුකාහි වෙදනාහි ඵුට්ඨා,ඇයගේ ගැබ අසීරු වී සත් දිනක් දැඩි රළු කටුක වේදනාවෙන් පෙළුණාය
ජෙතවනං විචිනිත්වා,ජේතවනය සොයා
බ්‍රහ්මකායිකානං සහබ්‍යතං උපපජ්ජති.,බ්‍රහ්මකායික දෙවියන් අතර උපදියි (ආයු කල්ප 1).
උද්ධතස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අනුද්ධච්චං හොති පරික්කමනාය,නොසංසුන්වූ පුද්ගලයාට එය දුරලීමට සන්සුන් බව ඇත්තේය
සීලුත්තමා සඤ්ඤමෙනාහු සුද්ධිං,සීල සංවරයෙන් ශුද්ධිය කියති
පූජා පරකුලෙසු ච,අන් කුලවල පූජාව කැමති වෙයි
අරියසාවකො දෙවතා අනුස්සරති.,ආර්ය ශ්‍රාවකයා දෙවියන් සිහි කරයි.
සම්මග්ගතෙ සීලවන්තෙ උපට්ඨිතා.,යහපත් මඟ ගිය සිල්වතුන්ට උපස්ථාන කරමින්.
අප්පමාදඤ්ච මෙධාවී,නුවණැත්තෙක් නොපමාබව
වායං වායතො අභිඤ්ඤාය වායං මා මඤ්ඤි,වායොධාතුව වායොධාතුව වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන වායොධාතුව තමා වශයෙන් හඟියි
පණ්ඩිතොති සමඤ්ඤාතො,පණ්ඩිතයෙකු ලෙස හඳුන්වන ලද
"යං, භික්ඛවෙ, සීලවන්තො පබ්බජිතා ගාමං වා නිගමං වා උපනිස්සාය විහරන්ති.","මහණෙනි, සිල්වත් පැවිද්දෝ යම් ගමක් හෝ නියම්ගමක් හෝ ඇසුරු කොට වාසය කරද් ද."
චත්තාරොමෙ පරිසසොභනා.,පිරිස හොබවන සතර දෙනෙකි.
පරෙ මිච්ඡාසතී භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ සම්මාසතී භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ වැරදි සිහි ඇත්තෝ වන්නාහුය අපි හරි සිහිය ඇත්තෝ වන්නෙමුයි
චෙතසා අභිනිවිජ්ඣිත්වා පඤ්ඤාය අතිවිජ්ඣ පස්සති.,සිතින් අත්හැර ප්‍රඥාවෙන් විනිවිද දකියි.
පුථුජ්ජනො යාවතායුකං ඨත්වා නිරයම්පි ගච්ඡති තිරච්ඡානයොනිම්පි ගච්ඡති.,පෘතග්ජනයා එහි ආයු ඇති තාක් සිට නිරයට ද තිරිසන් යෝනියට ද යයි.
අත්තා නිරත්තා න අත්ථි,ආත්ම හෝ නිරාත්ම නැත
යා සා සුන්දරී පරිබ්බාජිකා සා න දිස්සතී,සුන්දරී පරිබ්බාජිකාව පෙනෙන්නේ නැත
"ඉධ, භික්ඛවෙ, භික්ඛු ආරද්ධවීරියො විහරති අකුසලානං ධම්මානං පහානාය, කුසලානං ධම්මානං උපසම්පදාය.","මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව අකුසල් දුරු කිරීමටත් කුසල් උපදවා ගැනීමටත් ඇරඹූ වීර්ය ඇත්තෙක් වෙයි."
තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරො ඉච්ඡානඞ්ගලකො උපාසකො සාවත්ථිං අනුප්පත්තො හොති කෙනචිදෙව කරණීයෙන,එම සමයෙහි ඉච්ඡානංගලක නම් උපාසකයෙක් කිසියම් කටයුත්තක් නිසා සාවත්ථියට පැමිණියේය
එතාදිසෙන කායෙන,මෙබඳු කය තිබියදී
අහං ඛො ඉමං පුග්ගලං උපනිස්සාය විහරාමි,මම මේ පුද්ගලයා (හෝ ස්ථානය) ඇසුරු කොට වාසය කරමි
අනත්ථං පරිවජ්ජෙති අත්ථං ගණ්හාති පණ්ඩිතො.,පණ්ඩිතයා අනර්ථය බැහැර කර අර්ථය ලබා ගනියි.
තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා කුමාරකා,එම කාලයේ බොහෝ ළමයි
වනතො ජායතෙ භයං,වනයෙන් භය උපදේ
"චිත්තං, භික්ඛවෙ, අදන්තං අගුත්තං අරක්ඛිතං අසංවුතං මහතො අනත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, සිත දමනය නොකරණ ලද්දේ, ගොපනය නොකරණ ලද්දේ, නොරක්නා ලද්දේ, සංවරණය නොකරණ ලද්දේ මහත්වූ අනර්ථය පිණිස පවතී."
තත්‍රිදං භික්ඛවෙ අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා පිණ්ඩපාතපවිවෙකස්මිං පඤ්ඤාපෙන්ති.,"මහණෙනි, එහිදී අන්‍ය තීර්ථක පරිබ්‍රාජකයෝ පිණ්ඩපාත විවේකයෙහි මේවා පනවති."
"තීණිමානි, භික්ඛවෙ, රඤ්ඤො ඛත්තියස්ස මුද්ධාවසිත්තස්ස යාවජීවං සාරණීයානි භවන්ති.","මහණෙනි, අභිෂේක ලත් ක්ෂත්‍රිය රජු විසින් ජීවිතාන්තය දක්වා සිහිපත් කළ යුතු කරුණු තුනකි."
එවං දුක්ඛක්ඛයො හොති,දුක ක්ෂය වේ
කො වෙදනානං අස්සාදො,වේදනාවන්ගේ සැපය කවරේද
ආපන්නො භික්ඛු ඉති පටිසඤ්චික්ඛති.,"වරද කළ භික්ෂුව ""මම කයින් අකුසලයක් කළෙමි"" යි නුවණින් තේරුම් ගත යුතුය."
යෙ හි කෙචි භික්ඛවෙ සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා ඉමාසං ද්වින්නං දිට්ඨීනං,මහණෙනි යම් ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් මේ දෘෂ්ටි දෙකේ
පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය රාජගහං පිණ්ඩාය පාවිසි,පෙරවරු වේලාවේ ඇඳ පොරවා පාත්‍ර සිවුරු ගෙන රජගහ නුවර පිණ්ඩපාතයට ගියහ
පුනබ්භවං ආගන්තාරො,නැවත ඉපදීමට පැමිණෙන්නෝය
මිච්ඡාපණිහිතං චිත්තං පාපියො නං තතො කරෙ,වැරදි ලෙස යොමු කළ සිත එයටත් වඩා ලාමක ලෙස තමාට නපුරු කරයි
න ච තස්මිං පුග්ගලෙ විස්සාසං ආපජ්ජිතබ්බං,ඒ පුද්ගලයා කෙරෙහි විශ්වාසය තැබිය නොහැකි ලෙස හඟිත්
පජාපතිං පජාපතිතො අභිජානාති,මාරයා මාරයා වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ
පඞ්කෙ සන්නොව කුඤ්ජරො,මඩේ ගැලුන ඇතු වෑයම් කර ගොඩඑනවා වගේ
යං කත්වා නානුතප්පති,කරලා පසුතැවෙන්න නොවන පින්
අසුචිභාවමස්සිතා,අපවිත්‍ර භාවයට ඇලේ
කාමෙසු වීතරාගො හොති.,කාමයන් කෙරෙහි පහ වූ රාගය ඇත්තෙකි.
අථො චිත්තං අනාවිලං,සිත නොකැළඹේ
අප්පියෙහි කුදාචනං,අප්‍රිය දේවල් සමඟත් ඇලී නොසිටින්න
ආචාරගොචරසම්පන්නා අණුමත්තෙසු වජ්ජෙසු භයදස්සාවිනො.,ආචාර ගෝචර සම්පන්නව ඉතා කුඩා වැරදිවල පවා බිය දක්නා සුලු වව්.
නිරයං පාපකම්මිනො,පාපකර්මිකයෝ නිරයට යති
චත්තාරොමෙ ගහපතයො සංවාසා.,"ගෘහපතිවරුනි, මේ එක්ව විසීම් හතරකි."
සම්මාදිට්ඨි සම්මාදිට්ඨීති ආවුසො වුච්චති,ඇවැත්නි සම්‍යක්දෘෂ්ටිය සම්‍යක්දෘෂ්ටිය (හරිදැකීම) යයිකියනු ලැබේ
යානි කානිචි භික්ඛවෙ ඔපධිකානි පුඤ්ඤකිරියවත්ථූනි,මහණෙනි උපධියට හේතු වන යම් යම් පින් කිරීමේ කරුණු තිබුණත්
අග්ගිභයං උදකභයං.,ගිනි බිය හා දිය බිය.
තතියං,තුන්වන සූත්‍රය
න ඛො මෙ සො භගවා සම්මුඛා දිට්ඨො,මම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සම්මුඛයෙන් දැක නැත
අථ ඛො රාජා සචෙතනො රථකාරං ආමන්තෙසි.,එකල්හි පචේතන රජතුමා රියකරු ඇමතීය.
ආයස්මා අනුරුද්ධො අරහතං අහොසීති.,ආයුෂ්මත් අනුරුද්ධ ස්ථවිරයන් වහන්සේ රහතන් වහන්සේනමක් වූහ.
කුසීතස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස වීරියාරම්භො හොති පරිනිබ්බානාය,කුසීත පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස වීර්ය පටන් ගැනීම ඇත්තේය
එවං වාචං භාසති,මෙබඳු වචන කියයි
නෙව තාවාහං භික්ඛවෙ අනුත්තරං සම්මාසම්බොධිං අභිසම්බුද්ධොති පච්චඤ්ඤාසිං.,ඒතාක් කල් මම සම්මා සම්බෝධිය අවබෝධ කෙළෙමියි ප්‍රතිඥා නොකළෙමි.
පණ්ඩුපුත්තො ආජීවකො පුරාණයානකාරපුත්තො පච්චුපට්ඨිතො හොති,පැරණි රියකරු පුත්‍රයෙක් වූ පණ්ඩු පුත්‍ර නම් ආජීවක තෙම ඔහු වෙත පැමිණ සිටියේය
අමිත්තෙනෙව සබ්බදා,සතුරෙකු සමඟ වගේ සැමදා
තං මක්ඛං සම්මදඤ්ඤාය,ඒ මක්ඛය මනා ලෙස දැනගෙන
කායෙ සන්නිචිතං හොති,ශරීරයෙහි රැස්වී තිබුණි
තෙසං තං මහප්ඵලං හොති මහානිසංසං.,ඔහුට දන් දෙන අයට එය මහත් ඵල හා මහා ආනිසංස ගෙන දෙන්නක් වෙයි.
හන්ති පරිරුන්ධති,නසයි වටලා නවතයි
පමාදස්ස පටිනිස්සග්ගාය.,ප්‍රමාදය බැහැරලීම පිණිසයි.
අනවජ්ජාය දිට්ඨියා.,නිවැරදි (සම්මා) දෘෂ්ටියෙන්.
අඤ්ඤතිත්ථියා පන පරිබ්බාජකා අසක්කතා හොන්ති අගරුකතා අමානිතා අපූජිතා අනපචිතා,අන්‍ය තීර්ථක පරිබ්‍රාජකයෝ සත්කාර නොලැබ ගරුකාර නොලැබ බහුමාන නොලැබ පුද නොලැබ සැලකීම නොලැබ සිටියහ
මජ්ඣෙ චෙ නො ගහෙස්සසි,වර්තමානය නොගන්නේ නම්
සො ච හි තෙ මහානාම ධම්මො,මහානාමය ඒ ධර්මය තා විසින්
සච්චෙන දන්තො,සත්‍යයෙන් දැමුණුය
කතමස්ස එකපුග්ගලස්ස?,කවර එකම පුද්ගලයෙකුගේද යත්?
චරාමි සබ්බලොකෙ,ලෝකයේ නිදහසේ යමි
"සචෙ එකන්තං පග්ගහනිමිත්තංයෙව මනසි කරෙය්‍ය, ඨානං තං චිත්තං උද්ධච්චාය සංවත්තෙය්‍ය.",ඉදින් ඒකාන්තයෙන් වීර්යයම මෙනෙහි කළහොත් සිත විසිරීමට පත්විය හැකිය.
අත්තඤ්ජහො නයිධ පකුබ්බමානො,මමත්වය අත්හැර ක්‍රියාවක් නොකරයි
අනධිවාසකජාතිකො හොති.,නොඉවසන ස්වභාව ඇත්තෙක් වෙයි.
"මනොසුචරිතං කතං හොති, අකතං හොති මනොදුච්චරිතං.",යහපත් සිතිවිලි වැඩීම සහ සිතින් නපුරු දේ නොසිතීමයි.
.අබ්‍යාධිං අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නිබ්බානං අජ්ඣගමං,".රෝගයක් නැති අනුත්තර වූ, යෝගයන්ගෙන් මිදුණු නිවන අවබෝධ කරගතිමි."
වීරියං ආරද්ධං. සති උපට්ඨිතාති ඉදං තෙ උද්ධච්චස්මිං.,වීර්යය හා සිහිය ගැන පවතින මේ හැඟීම ඔබගේ උද්ධච්චයයි.
දුල්ලභං දස්සනං,දැකීම දුර්ලභය
චතූහි පටිසම්භිදාහි සමන්නාගතො.,සතර ප්‍රතිසම්භිදාවන්ගෙන් යුක්ත වූයේ.
විග්ගය්හ නානා කුසලා වදන්ති,වෙන්වෙන්ව වාද කරමින් තමා දක්ෂයි කියනවා
උග්ඝටිතඤ්ඤූ විපඤ්චිතඤ්ඤූ.,උද්ඝටිතඥ හා විපචිතඥ පුද්ගලයා.
අබද්ධො මාරස්ස,මාරයාට නොබැඳුණු පුද්ගලයා
කතමං පනාවුසො අකුසලං,ඇවැත්නි අකුසලය කවරේද
සතඤ්ච ගන්ධො පටිවාතමෙති.,සත්පුරුෂයන්ගේ සුවඳ උඩු සුළඟට හමයි.
යස්සං පරිසායං භික්ඛූ ඡන්දාගතිං ගච්ඡන්ති.,යම් පිරිසක භික්ෂූහු ඡන්දයෙන් හෙවත් කැමැත්තෙන් අගතියට යන්නෝ වෙති.
ඉති වෙදනාය සමුදයො,මේ වේදනාව පහළවීමේ හේතුවය
සන්තිං න පප්පොති,සිතට සැනසීම නොලැබේ
නෙවත්තානං න අත්තනියං.,තමා හෝ තමාට අයත් දෙයක් ලෙස (නොදකියි).
පෙසලානං භික්ඛූනං ඵාසුවිහාරාය.,සිල්වත් භික්ෂූන්ගේ පහසු විහරණයට ය.
"යො ච අකප්පියෙ කප්පියසඤ්ඤී, යො ච කප්පියෙ අකප්පියසඤ්ඤී.","යමෙක් අකැප වස්තුවෙහි කැපය යන හැඟීම ඇත්තේද, යමෙක් කැප වස්තුවෙහි අකැපය යන හැඟීම ඇත්තේද යන දෙදෙනයි."
තිලෙහි යාපෙම.,අපි තලවලින් යැපෙමු.
යාව නිසින්නොව තං භයභෙරවං පටිවිනෙමි,හුන්නේම ඒ බිහිසුණු අරමුණ දුරු කරන තෙක් ඉරියව් වෙනස් නොකරමි
යථාභතං නික්ඛිත්තො නිරයෙ.,ගෙන එන ලද්දක් බහා තැබුවාක් මෙන් නිරයෙහි (උපදියි).
නිරයං සොපපජ්ජති,නරකට උපදෙයි
රාජා මුඛං මනුස්සානං,මිනිසුන්ට රජ ප්‍රධාන
සීතඤ්ච උණ්හඤ්ච ඛුදං පිපාසං,සීතල උණුසුම කුසගින්න පිපාසය
නින්හාතපාපකං,පව් සෝදා හරින ලද පුද්ගලයා
ඉමෙ ඛො ද්වෙ ධම්මා සුක්කා.,මේ කරුණු දෙක ශෝභන වූ සුදු ධර්මයන් වේ.
එකච්චෙ ච විනිපාතිකා,ඇතැම් විනිපාතික (ප්‍රේත) සත්ත්වයෝ
"යෙ කායගතාසතිං න පරිභුඤ්ජන්ති, අමතං තෙ න පරිභුඤ්ජන්ති.","යමෙක් කායගතාසතිය පරිභෝග නොකෙරෙත්ද, ඔහු නිර්වාණය නොවළඳති."
කිං නු ඛොම්හි අත්තුක්කංසකො පරවම්භීති,කිමෙක්ද මම තමන් උසස් කරන්නෙක් අනුන් පහත් කරන්නෙක් වෙම්ද කියා
යථා අජෙළකා කුක්කුටසූකරා සොණසිඞ්ගාලා,එය එළු කුකුළු ඌරු බල්ලා සිවල්ලා වැනි සත්ව ලෝකයක් වැනි වේ
සබ්බං තං ඉතිහීතිහං,ඒ සියල්ල ඉතිහාස කතා
සංකිලිට්ඨඤ්ච යං වතං,කිලිටි වූ ව්‍රතයක්
අහො වත අහමෙව ලාභී අස්සං පණීතානං චීවරානං,ප්‍රණීත සිවුරු (පිණ්ඩපාත/සෙනසුන්/බෙහෙත්) මම ම ලබන්නෙම්වා යන කැමැත්ත
ස වෙ වියත්තෙසු න වග්ගසාරී,ඔහු පිරිස්වල බෙදී නොහැසිරෙයි
පාණානං අනුද්දයාය අනුකම්පාය.,ප්‍රාණීන්ට දයාව සහ අනුකම්පාව පිණිස.
උපෙක්ඛාවිහාරස්මිං හොති.,මෙය උපේක්ෂා විහරණයයි.
අක්ඛාතො වො මයා මග්ගො,උල් කපා දමන මාර්ගය මම ඔබට කියා දුන්නෙමි
"ද්වෙමා, භික්ඛවෙ, පරිසා.","මහණෙනි, මේ පිරිස් වර්ග දෙකක් පවතී."
සති කායගතා උපට්ඨිතා,කය අනුව බලන සිහිය පිහිටා ඇත
න සීලගරු න සීලාධිපතෙය්‍යො.,"සීලය ගරු නොකරයි, එය අධිපති කර නොගනියි."
යෙන ලොභෙන ලුද්ධාසෙ සත්තා ගච්ඡන්ති දුග්ගතිං,යම් ලෝභයකින් ගිජු සත්වයෝ දුගතියට යති
එවං පදෙසවස්සී හොති,මෙලෙස කෙලවරක් වස්නා වලාකුළ වැනි වේ
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ කුම්භා.,"මහණෙනි, මේ කළගෙඩි වර්ග සතරකි."
අද්දස භගවන්තං සාවත්ථියං පිණ්ඩාය චරන්තං,සැවැත් නුවර පිණ්ඩපාතයට හැසිරෙන භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දුටුවේය
සමනුඤ්ඤො සත්ථා අහොසි.,ශාස්තෘන් වහන්සේ (එම පිළිතුර) අනුමත කළ සේක.
අක්ඛිතාරකා ගම්භීරගතා.,ඇස් ගැඹුරට ඇතුළට ගොස් පෙනුණි.
කණ්හස්සාභිප්පහාරිනී,අඳුරු ප්‍රහාර ගෙනෙන්නීය
"අට්ඨානමෙතං, භික්ඛවෙ, අනවකාසො යං එකිස්සා ලොකධාතුයා ද්වෙ රාජානො චක්කවත්තී අපුබ්බං අචරිමං උප්පජ්ජෙය්‍යුං.","මහණෙනි, එක ලොක ධාතුවෙක්හි සක්විති රජවරු දෙදෙනෙක් පෙර නොව පසු නොව (එකවර) උපදනාහුය යන මේ කාරණයක් වේද ඒ හේතුරහිතයි. ප්‍රත්‍යය රහිතයි."
එවං බාලූපසෙවනා,බාලයන් සෙවීම එලෙසය
විවිත්තමාසනං භජති,විවේක අසුන සොයයි
අයං මෙ පුග්ගලො අප්පියො අමනාපො,මේ පුද්ගලයා මට අප්‍රියය මෙන්ම අමනාපය
"නාහං, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤං එකධම්මම්පි සමනුපස්සාමි යං එවං භාවිතං බහුලීකතං මහතො අත්ථාය සංවත්තති යථයිදං, භික්ඛවෙ, චිත්තං.","මහණෙනි, යම්සේ සිත වඩන ලද්දේ පුරුදු කරණ ලද්දේ මහත්වූ අර්ථය පිණිස පවතීද, එබඳු වූ අනික් එකම ස්වභාවයකුදු මම නොමදකිමි."
තස්මා නරො තෙසු නිවෙසනෙසු,එබැවින් මිනිසා ඒ බැසගැනීම් තුළ
උජුගතාස්ස දිට්ඨි,ඔහුගේ දෘෂ්ටිය සෘජු බවට පැමිණියා වෙයිද
සෙය්‍යථාපි භො ගොතම නික්කුජ්ජිතං වා උක්කුජ්ජෙය්‍ය,භවත් ගෞතමයාණෙනි යම්සේ යටිකුරු කළ බඳුනක් උඩුකුරු කරන්නේද
නදිං නෙරඤ්ජරං පති,නෙරඤ්ජරා නදිය තීරයට ගියෙමි
තථාගතො ඨානඤ්ච අට්ඨානඤ්ච යථාභූතං පජානාති.,තථාගතයන් කාරණය හා අකාරණය සත්‍ය ලෙස දනිති.
සමාධිනා ධම්මවිනිච්ඡයෙන ච,සමාධි සහ ධර්ම විනිශ්චයයෙන්
බුද්ධෙ අවෙච්චප්පසාදෙන සමන්නාගතස්ස. න සියා අඤ්ඤථත්තං.,බුදුන් කෙරෙහි නොසෙල්වෙන පැහැදීම ඇති ආර්ය ශ්‍රාවකයාට (ගුණ පෙරළීමක්) සිදු නොවේ.
මා පච්ඡාවිප්පටිසාරිනො අහුවත්ථ,පසුව විපිළිසර නොවව්
විජිතාවී,දිනනසුළු
අස්සොසි ඛො භගවා දිබ්බාය සොතධාතුයා,භග්‍යවතුන් වහන්සේ දිව්‍ය කණින් එය ඇසූසේක
යෙ ච රූපූපගා සත්තා,රූප භවයට ගිය සත්වයෝ
පුරිසං වාපි තාදිසං,හෝ එවැනි පුරුෂයෙක්
බහුජනාහිතාය බහුජනාසුඛාය,බොහෝ දෙනාට අහිතය සඳහා බොහෝ දෙනාට නොසැපය සඳහා
එතඤ්ච සල්ලං පටිකච්ච පස්සතො,මේ උලය කලින්ම දකින තැනැත්තාට
"එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමෙසං ද්වින්නං සංවිභාගානං යදිදං ධම්මසංවිභාගොති.",මේ සංවිභාග දෙකෙන් ධර්ම සංවිභාගය අග්‍ර වෙයි.
අපි පනුජ්ජමානෙනපීති,(ඔහු විසින්) බැහැර කරනු ලබන්නේ ද (එලවා දැමුව ද අත්නොහැරිය යුතුයි)
යෙ සත්තා පුබ්බණ්හසමයං සුචරිතං චරන්ති සුපුබ්බණ්හො තෙසං.,යම් සත්ත්ව කෙනෙක් පෙරවරු කාලයෙහි සුචරිතයෙහි හැසිරෙත් ද ඔවුන්ට එය යහපත් පෙරවරුවකි.
"තථෙව සීලසම්පන්නං, සද්ධං කුලපතිං ඉධ; උපනිස්සාය වඩ්ඪන්ති, පුත්තදාරා ච බන්ධවා.",එසේම මෙලොව සිල්වත් ශ්‍රද්ධාවන්ත කුල ප්‍රධානියා ඇසුරු කොට අඹු දරුවෝ ද බන්ධූහු ද වැඩෙති.
තෙසං නො ආවුසො කච්චාන අම්හාකං අචිරපක්කන්තස්ස භගවතො එතදහොසි,"ආයුෂ්මත් කච්චානයෙනි, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩිය නොබෝ වේලාවකින් ඒ අපට මේ අදහස විය"
පඤ්ඤාවුද්ධිකා,ප්‍රඥාව වැඩි කරයි
අථ ඛො ආයස්මා නන්දො අට්ටීයමානො හරායමානො ජිගුච්ඡමානො,ඉක්බිති නන්ද ලජ්ජාවෙන් සහ අකමැත්තෙන් පෙළුණේය
පදං සම්බුද්ධුමරහති,පදය අවබෝධ කල හැක
උපසඞ්කමිත්වා භගවතො පාදෙ සිරසා නිපතිත්වා,පැමිණ සිරස පාද මුල තබා වැඳ
අත්තනා ච සම්ඵප්පලාපී හොති.,තෙමේ ද හිස් වචන කියන්නෙක් වෙයි.
කථඤ්ච පන භන්තෙ භගවන්තං කාමෙහි විසංයුත්තං විහරන්තං,ස්වාමීනි කෙලෙසුන්ගෙන් (කාමයන්ගෙන්) වෙන්ව වාසය කරන්නා වූ භාග්‍යවතුන් වහන්ස කෙසේ නම්
තං චිත්තං අප්පහාය නිරයෙ නික්ඛිත්තො හොති.,එම සිත අත් නොහැර නරකයට පත්වේ.
මග්ගො දිබ්බස්ස චක්ඛුනො,දිව්‍ය ඇසට මාර්ගය වේ
මනොසම්ඵස්සො,හිත හා අරමුණු ගැටීම (මනෝ සම්ඵස්සය)
මල්ලිකා දෙවී මං එතදවොච නත්ථි ඛො මෙ මහාරාජ කොචඤ්ඤො අත්තනා පියතරොති,මල්ලිකා දේවිය මට මට වඩා ප්‍රිය කෙනෙක් නැතැයි කීවාය
දිට්ඨෙව ධම්මෙ සසඞ්ඛාරපරිනිබ්බායී.,මෙලොවදීම උත්සාහ සහිතව පිරිනිවන් පාන්නෙකි.
"බ්‍යාකතං ඛො, ආවුසො, අම්හෙහි සබ්බෙහෙව යථාසකං පටිභානං.","ඇවැත්නි, අප සියලු දෙනා විසින්ම තම තමන්ට වැටහෙන පරිදි ප්‍රකාශ කරන ලදී."
අසිසූනාති ඛො භික්ඛු පඤ්චන්නෙතං කාමගුණානං අධිවචනං.,"මහණ, මස් කැත්ත හා ලොඹුව යනු පංච කාම ගුණයන්ට නමකි."
සබ්බා තෙ ඵාසුකා භග්ගා,ඔහුගේ සියලු පරාල බිඳී ඇත
අපදානෙ සම්පායති,තමාගේ හැසිරීම් (පැවැත්ම) ගැන කරුණු දක්වයි නම්
එවරූපං සීලබ්බතං ජීවිතං බ්‍රහ්මචරියං උපට්ඨානසාරං අඵලං.,"එබඳු සීල ව්‍රත, ජීවිතය සහ බ්‍රහ්මචර්යාව ඵල රහිතය."
අයම්පි අත්ථො වුත්තො භගවතා ඉති මෙ සුතන්ති,මෙම අර්ථයද භාග්යවතුන් වහන්සේ වදාළ සේක මෙසේ මට ඇසුණි
මුනිං වනස්මිං ඣායන්තං,වනයෙහි ධ්‍යානය කරන මුනිවරයා
අනෙකපරියායෙන ධම්මො පකාසිතො.,නොයෙක් ආකාරයෙන් ධර්මය ප්‍රකාශ කරන ලදී.
"චිත්තං, භික්ඛවෙ, අභාවිතං අබහුලීකතං මහතො අනත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, සිත නොවඩන ලද්දේ නැවත නැවත පුරුදු නොකරණ ලද්දේ මහත් අනර්ථය පිණිස පවතී."
භගවතො කායා භොගෙ විනිවෙඨෙත්වා,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වටකර සිටි දරණ ලිහා
සබ්බසො රූපසඤ්ඤානං සමතික්කමා පටිඝසඤ්ඤානං අත්ථඞ්ගමා නානත්තසඤ්ඤානං අමනසිකාරා,සියලු අයුරින් රූපසංඥාව ඉක්මවීමෙන් ප්‍රතිඝ (ගැටීම්) සංඥාව නැතිකිරීමෙන් නානත්ත (විවිධ) සංඥාවන් මෙනෙහි නොකිරීමෙන්
අලඤ්ච පන තෙ පටිසෙවතො අන්තරායාය,ඒවා සේවනය කරන්නාට ඒකාන්තයෙන්ම අන්තරාය (හානිය) පිණිස පවතියි
යොනිසො පදහං භික්ඛු,නුවණින් වීර්ය කරන භික්ෂුව
සො බහුජනං සද්ධම්මා වුට්ඨාපෙත්වා අසද්ධම්මෙ පතිට්ඨාපෙති.,හෙතෙම මහාජනයා දශ කුශලකර්මපථ නම් සද්ධර්මයෙන් උදුරා දශ අකුශලකර්මපථ නම් අසද්ධර්මයෙහි පිහිටුවයි.
අහඤ්චෙව ඛො පන එවං පබ්බජිතො සමානො කාමවිතක්කං වා විතක්කෙය්‍යං.,පැවිදි වූ මම කාම විතර්ක හෝ ව්‍යාපාද විතර්ක සිතන්නෙම් නම් එය නුසුදුසුය.
යස්මිං කාමා න වසන්ති,කාමයන් නොවෙසෙන පුද්ගලයා
සඤ්ඤා නිච්චා වා අනිච්චා වාති?,සංඥාව නිත්‍යද නැතහොත් අනිත්‍යද?
පඨමං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති,ප්‍රථම ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කරයි
මානං අභිජානං,මානය දැන
න ච ඛුද්දමාචරෙ කිඤ්චි,අල්පවූද කිසි දුසිරිතක් නොකළ යුතුය
න ච මං ධම්මාධිකරණං විහෙසෙසි,ඔහු ධර්මය වෙනුවෙන් මට වෙහෙසක් නොකළේය
සච්චන්ති කිං වදෙය්‍ය,සත්‍යයයි කුමක් කියයිද
කතං මෙ පාපන්තිපි තප්පති,ඔහු මම පව් කළෙමි යයි සිතා තැවෙයි
කාමුපාදානං දිට්ඨුපාදානං,කාම උපාදානය දිට්ඨි උපාදානය
නියස්සකම්මං පඤ්ඤත්තං.,නියස්ස කර්මය පනවන ලදී.
සත්තා අණ්ඩකොසං අභිනිබ්භිජ්ජ ජායන්ති.,සත්ත්වයෝ බිත්තරය බිඳ උපදිති.
එවං උස්සොළ්හීපන්නරසඞ්ගසමන්නාගතො භික්ඛු,මෙසේ උස්සෝළ්හිය (වීර්යය) සහිත පසළොස් අංගයකින් සමන්විත වූ භික්ෂුව
ඉදං කාමානං නිස්සරණං,මෙය කාමයන්ගේ නිස්සරණය (මිදීම) වේ
යස්ස රාගො ච දොසො ච මානො මක්ඛො ච පාතිතො,රාග ද්වේෂ මාන ගුණමකු බව දමා හැරූ කෙනා
ඉමානි ඛො චත්තාරි බලානි.,"මහණෙනි, මේ ඒ බල සතරයි."
ලොකස්සාහං භික්ඛවෙ අස්සාදපරියෙසනං අචරිං.,"මහණෙනි, මම ලෝකයෙහි ආශ්වාදය සෙවීමෙහි හැසුරුණෙමි."
විඤ්ඤාණඤ්චායතනං විඤ්ඤාණඤ්චායතනතො අභිජානාති,විඤ්ඤාණඤ්චායතන දෙවියන් විඤ්ඤාණඤ්චායතන දෙවියන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ
තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා සක්කතො හොති ගරුකතො මානිතො පූජිතො අපචිතො,එම සමයෙහි භග්‍යවතුන් වහන්සේ සත්කාර ලැබ ගරුකාර ලැබ බහුමාන ලැබ පුද ලැබ සැලකීම ලැබ සිටියේය
එකම්පි ජාතිං ජාතිසතසහස්සම්පි අනෙකෙපි සංවට්ටවිවට්ටකප්පෙ,එක් ජාතියක සිට ජාති ලක්ෂයක් දක්වාද නොයෙක් ලෝක විනාශ වන හා හැදෙන කල්පයන්ද සිහි කරමි
අනාකුලා ච කම්මන්තා,නිරවුල් කර්මාන්තද
ඛෙත්තවත්ථුපටිග්ගහණා පටිවිරතො සමණො ගොතමො,ශ්‍රමණ ගෞතමයෝ කුඹුරු වතු පිළිගැන්මෙන් වැළකුණෝය
අභිජ්ඣාවිසමලොභො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො,අභිධ්‍යාව නම්වූ විෂමලෝභය (අනුන්ගේ දේ මට ඇත්නම් හොඳයයි ආශා කරන දැඩි ලෝභය) හිත කෙලෙසන්නකි
සන්තො පතිට්ඨිතා,සත්පුරුෂයෝ පිහිටා සිටිති
උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං මහාකච්චානං එතමත්ථං පටිපුච්ඡෙය්‍යාමාති,එසේ පැමිණ ආයුෂ්මත් මහා කච්චාන ස්ථවිරයන් වහන්සේගෙන් මේ කාරණය අසන්නෙමු
ආසා න විජ්ජන්ති,ආශා නැත
පරිසාපිස්ස හොති දුස්සීලා පාපධම්මා.,ඔහුගේ පිරිස ද දුශ්ශීල වූ පාපී ධර්ම ඇත්තෝ වෙති.
දුක්ඛං සමුදයං නිරොධං මග්ගං,දුක හේතුව නිරෝධය මාර්ගය පැහැදිලි කළසේක
මයම්පි ලච්ඡාම කාලෙන කාලං මනාපිකෙ චක්ඛුනා රූපෙ පස්සිතුං,අපටද කලින් කල මනාප රූප දකින්න ලැබේවා
ඉමානි ඛො වචීදුච්චරිතානි.,"මහණෙනි, මේ වාක් දුශ්චරිතයෝය."
තෙ තත්ථ අනුපඛජ්ජ මුච්ඡිතා භොජනානි භුඤ්ජමානා මදං ආපජ්ජිංසු,එහි කෑදර ලෙස ආහාර අනුභව කළ ඔවුන් මත්වීමට (මුසපත් වීමට) පත් විය.
පස්සද්ධිසම්බොජ්ඣඞ්ගො,පස්සද්ධි (සංසිඳීම) සම්බොජ්ජඩ්ගය
සුප්පියස්ස පන පරිබ්බාජකස්ස අන්තෙවාසී බ්‍රහ්මදත්තො මාණවො අනෙකපරියායෙන බුද්ධස්ස වණ්ණං භාසති,සුප්පිය නම් පිරිවැජියාගේ අතවැසියාවූ බඹදත් නම් මානවකයා නොයෙක් කරුණෙන් බුදුන්ගේ ගුණ කියයි
දහරො මජ්ඣිමො ච මුනි යතත්තො,තරුණ මැදි වයස් හෝ වයෝවෘද්ධ උනත්
ලොමවෙධවිද්ධො සංවෙගං ආපජ්ජති.,කෙවිට ලොම්වල වැදුණු කල සංවේගයට පත්වෙයි.
මුදිතාසහගතං සද්ධාබලං භාවෙති.,"මුදිතාව සමග පැවැත්තාවූ ශ්‍රද්ධා බලය වඩාද,"
"භික්ඛු අච්ඡෙච්ඡි තණ්හං, විවත්තයි සංයොජනං.","භික්ෂුව තෘෂ්ණාව සිඳ දැමීය, සංයෝජන බැහැර කළේය."
චුජ්ජමානො පලායති,කැඳවූ විට පලා යයි
සෙය්‍යථාපි භික්ඛවෙ වත්ථං සංකිලිට්ඨං මලග්ගහිතං,මහණෙනි යම්සේ කිලුටුවූ මලබැඳුණාවූ වස්ත්‍රයක් වේද
අථ අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා අසක්කතා හොන්ති,එවිට අන්‍ය තීර්ථක පිරිවැජියෝ සත්කාර නොලබති
අදින්නාදානං පහාය අදින්නාදානා පටිවිරතො සමණො ගොතමො,ශ්‍රමණ භවත් ගෞතමයෝ අන්සතු ගැනීම අත්හැරදමා නුදුන් දේ ගැනීමෙන් වැළකුණාහ
සො එව ඛො තෙ මහානාම ධම්මො,මහානාමය ඒ ධර්මයමයි (තොප තුළ පවතින)
පාපිච්ඡතා අභිභූතා,ලාමක ආශාවෙන් යටවෙයි
මායාය සාඨෙය්‍යස්ස ථම්භස්ස සාරම්භස්ස අභිඤ්ඤාය.,"මායාව, කපටිකම, තදබව හා දරුණුබව අභිඥා මගින් දැනගැනීමට."
අසාධුං සාධුනා ජිනෙ,නපුරුකම යහපතෙන් ජයගන්න
නත්ථි දුක්ඛස්ස සම්භවො,දුක හටගැනීම නැත
භවතණ්හා,භව තෘෂ්ණාව
සද්ධා සීල චාග පඤ්ඤා පටිලාභාය සංවත්තන්ති.,"ශ්‍රද්ධාව, ශීලය, ත්‍යාගය හා ප්‍රඥාව ඒවා ලැබීමට හේතු වේ."
තෙ භික්ඛූ බහුජනහිතාය පටිපන්නා.,ඒ භික්ෂූහු බොහෝ ජනයාගේ හිත පිණිස කටයුතු කරන්නෝ වෙති.
යෙ හි වො අරියා වූපසන්තචිත්තා,යම් ආර්ය කෙනෙක් සංසිඳුනු ඇත්තාහු
පුඤ්ඤස්ස ධාරා උපයන්ති පණ්ඩිතං.,එලෙස පින් දහරාවෝ පණ්ඩිතයා කරා ගලා එති.
පාදාපි නං සම්ඵුසිතුං න ඉච්ඡෙ,පයින්වත් ස්පර්ශ කිරීමට නොකැමැති
එවං ජරාමරණසමුදං පජානාති,මෙසේ ජරා මරණයන්ගේ හටගැන්ම දනීද
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ අරියවංසා අග්ගඤ්ඤා පොරාණා.,"මහණෙනි, මේ ආර්ය වංශ සතරක් වෙති, ඒවා පැරණි හා අග්‍ර වේ."
දුල්ලභො පුරිසාජඤ්ඤො,උතුම් පුරුෂයා දුර්ලභය
"අසුකො පඤ්ඤාවිමුත්තො, අසුකො දුස්සීලො පාපධම්මො.","අසවලා ප්‍රඥාවෙන් මිදුණු කෙනෙකි, අසවලා පව්කාරයෙකි ආදී වශයෙන් පවසති."
අරහං පටිජානාති,රහත් නොවී රහත්යැයි කියයි
පඤ්ඤානිරොධිකො විඝාතපක්ඛිකො,"එය ප්‍රඥාව නිරුද්ධ කරයි (වළකයි), විනාශය පිණිස පවතියි"
පථවිං මෙති මඤ්ඤති,පඨවිධාතුව මගේ ආත්මයයි හඟියි
පහිතත්තෙහි ඣායිභි සහාවසෙ,සිත් යොමු කළ ධ්යාන කරන අය සමග වාසය කරයි
යොනි චස්ස ආරද්ධා හොති ආසවානං ඛයාය.,ආශ්‍රවයන් ක්ෂය කිරීම පිණිස ඔහුට නිවැරදි හේතුව ආරම්භ වූයේ වෙයි.
අද්දසා ඛො සුප්පබුද්ධො කුට්ඨී තං මහාජනකායං දූරතොව,සුප්පබුද්ධ කුෂ්ට රෝගියා ඒ මහජනකාය දුරින්ම දුටුවේය
සො පෙච්ච භවිස්සාමි නිච්චො ධුවො.,"මම මරණින් පසු නිත්‍යව, ස්ථාවරව පවතිමි (යන මතය)."
පරහිතාය පටිපන්නො නො අත්තහිතාය.,අනුන්ට යහපතක් කළ ද තමාට යහපතක් කර නොගනියි.
න සන්තාසං ආපජ්ජති.,ඔහු බියට පත් වන්නේ නැත.
"අප්පමත්තිකා එසා, භික්ඛවෙ, පරිහානි යදිදං යසොපරිහානි.","මහණෙනි, යසසෙහි (කීර්තියෙහි හා පිරිවරෙහි) යම් පිරිහීමක් වේද, ඒ පිරිහීම සුලුවේ."
සුසණ්ඨානා,මනා සටහන් හැඩ
පරෙ සීලතො න උපවදෙය්‍යුං.,අන්‍යයන් තමාට සීලය ගැන දොස් නොකියන්නේ ද?
සචෙ මං උපජ්ඣායො අනුජානෙය්‍ය ගච්ඡෙය්‍යාහං,උපාධ්‍යාය වහන්සේ අනුදන් නාමන් මම යන්නෙමි
නින්දාය සො කුප්පති,නින්දාවට කෝප වෙයි
දෙවො චවනධම්මො හොති,දෙවියෙකුට චුත වීමට කාලය එයි
"ඉමෙ ධම්මා අකුසලා, ඉමෙ ධම්මා සාවජ්ජා.","මේ ධර්මයන් අකුසල්ය, මේවා වැරදි සහගතය."
පරදාරගමනඤ්චාපි නප්පසංසන්ති පණ්ඩිතා.,පරදාර සේවනය ද පණ්ඩිතයෝ කිසිවිටෙකත් පසසන්නේ නැත.
යෙන විඤ්ඤූ පරෙ උපවදෙය්‍යුං,නුවණැත්තෝ දොස් නගන දේ නොකළ යුතුය
සච්චං නිද්දානං,සත්‍යය තණ්හාව නසයි
න සො ආවාසො සුලභරූපො.,මා විසින් නොවිසූ වාසයක් නැත.
බ්‍යාපාදො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසොති ඉති විදිත්වා බ්‍යාපාදො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො පහීනො හොති,මහණෙනි යම් කලෙක පටන් භික්ෂුව විසින් ව්‍යාපාදය හිත කෙලෙසන්නකැයි දැන හිත කෙලෙසන ව්‍යාපාදය නැති කරන ලද්දේ වෙයිද
ඉමානි ඛො චත්තාරි ඉන්ද්‍රියානි.,"මහණෙනි, මේ ඒ ඉන්ද්‍රිය සතරයි."
යඤ්හිස්ස භික්ඛවෙ අභාවයතො උප්පජ්ජෙය්‍යුං ආසවා විඝාතපරිළාහා,භාවනා නොකරන්නහුට වෙහෙස දැවිල්ල සහිත යම් කෙලෙස් උපදිත්ද
කාමෙසනා භවෙසනා බ්‍රහ්මචරියෙසනා පහීනා.,"කාම, භව හා (වැරදි) බඹසර සෙවීම් ප්‍රහීණ විය."
උච්චාරපස්සාවකම්මෙ,මළමුත්‍ර පහකිරීමෙහිද
යස්සං පරිසායං භික්ඛූ උද්ධතා හොන්ති.,යම් පිරිසක භික්ෂූහු උඩඟු සහ චපල ස්වභාවයෙන් යුක්ත වෙත්ද.
"කති නු ඛො, භන්තෙ, ලොකෙ දක්ඛිණෙය්‍යා?","ස්වාමීනි, ලෝකයෙහි දක්ෂිණාවට සුදුස්සෝ කී දෙනෙක් වෙත්ද?"
තිණ්ණො පාරඞ්ගතො,එතෙරට ගිය පුද්ගලයා
තං කිස්ස හෙතු පරිඤ්ඤාතන්තං තථාගතස්සාති වදාමි,ඊට හේතු කවරේද තථාගතයන් වහන්සේගේ යහපත් දැනීමයයි කියමි
තත්ථ තත්ථෙව පූජිතො,එතැන එතැනම ගෞරව ලබයි
පරන්තපො පරපරිතාපනානුයොගො.,අනුන් තවන සහ අනුන් පීඩාවට පත් කරන වෑයම.
න පියං න අප්පියං කුබ්බති,ප්‍රිය අප්‍රිය නොකරයි
ඩය්හමානෙන කායෙන ඩය්හමානෙන චෙතසා,දැවෙන කයෙන් සහ දැවෙන සිතින්
තම්හා නිමිත්තා අඤ්ඤං නිමිත්තං මනසි කාතබ්බං කුසලූපසංහිතං,ඒ අරමුණෙන් බැහැරව කුසල් සහගත වූ වෙනත් අරමුණක් මෙනෙහි කළ යුතුය
"කථඤ්ච, භික්ඛවෙ, පාපණිකො චක්ඛුමා හොති?","මහණෙනි, වෙළෙන්දා නුවණැත්තෙකු වන්නේ කෙසේද?"
අස්සාදඤ්ච අස්සාදතො,ආශ්වාදය (සැපය) ආශ්වාදය වශයෙන්
එතානි චුන්ද රුක්ඛමූලානි,චුන්දය මේ වෘක්ෂමූල සෙනාසන ඇත්තාහ
අභබ්බො පරිහානාය,පිරිහීමට අයෝග්‍යය
සාධු සොණ ගච්ඡ තං භගවන්තං දස්සනාය,හොඳය සොණය ඔබ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දක්නට යන්න
විරතො චරෙ සන්තිමනුග්ගහාය,ශාන්තිය සඳහා විරතිව හැසිරෙයි
ඉදං වුච්චති භික්ඛවෙ මනොසොචෙය්‍යං.,"මහණෙනි, මෙය සිතේ පිරිසිදු බව යැයි කියනු ලැබේ."
සගවචණ්ඩො නො පරගවචණ්ඩො.,"සිය පිරිසට සැර ය, පිට පිරිසට සැර නැත."
සුකරානි අසාධූනි,අයහපත් දේ සුවසේ කරන්න පුළුවන්
සම්මාසති සම්මාසමාධි ධම්මපදං.,සම්මා සතිය හා සම්මා සමාධිය ධර්ම පදයන්ය.
නිරයො වා තිරච්ඡානයොනි වාති.,එම උපත් දෙක නම් නිරය හෝ තිරිසන් යෝනිය යන දෙකෙන් එකකි.
හදයා හදයං මඤ්ඤෙ අඤ්ඤාය තච්ඡතීති,මාගේ සිත ඔබ සිතින් දැනගෙන සසින්නෙහියයි සතුටු වචන පහළ කළේය
භික්ඛු සොතා හොති.,භික්ෂුව (ධර්මයට) සවන් දෙන්නෙකු වෙයි.
"එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, අප්පකා තෙ සත්තා යෙ නිරයා චුතා මනුස්සෙසු පච්චාජායන්ති.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම යම් සත්වකෙනෙක් නරකයෙන් චුතවූවාහු මනුෂ්‍ය ලෝකයෙහි උපදිත්ද, ඒ සත්වයෝ ස්වල්පවෙත්."
අඤ්ඤාය සල්ලකන්තනං,එය දැනගෙන උල් කපා දමන්න
කො නු ඛො හෙතු යෙන සත්තා නිරයං උපපජ්ජන්ති?,සත්ත්වයන් මරණින් පසු නිරයට යාමට බලපාන හේතුව සහ ප්‍රත්‍යය කුමක්ද?
සපඤ්ඤො ගහට්ඨො,ප්‍රඥාව ඇති ගිහි පුද්ගලයා
යථා ච අනුප්පන්නස්ස කාමච්ඡන්දස්ස උප්පාදො හොති,නූපන්නාවූ කාමච්ඡන්දයාගේ ඉපදීම යම් කරුණකින් වේද
අථ ඛො එතෙව සත්තා බහුතරා යෙ වවස්සග්ගාරම්මණං කරිත්වා න ලභන්ති සමාධිං න ලභන්ති චිත්තස්සෙකග්ගතං.,"එසේ නමුත් යම් සත්ව කෙනෙක් නිර්වානය අරමුණුකොට සිතේ සමාධිය නොලබත්ද, සිතේ එකඟබව නොලබත්ද, මේ සත්වයෝම අතිශයින් බොහෝ වෙත්."
යං එවං බහූපකාරං යථයිදං භික්ඛවෙ කල්‍යාණමිත්තතා,ඒ කරුණ නම් මහණෙනි කල්යාණ මිතුරන් ඇතිබවයි
යථාපි භමරො පුප්ඵං,බමරයා මලක් වෙත යන සේ
සම්මාසම්බුද්ධො වත සො භගවා යො ඉමස්ස එවරූපස්ස දුක්ඛස්ස පහානාය ධම්මං දෙසෙති,මෙබඳු දුක නැති කිරීමට ධර්මය දේශනා කරන්නේ ඒ භග්‍යවතුන් වහන්සේ සම්මාසම්බුද්ධයයි ඇය සිතාණාය
ඉමාය මයං ඉරියාය න කිඤ්චි බ්යාබාධෙම තසං වා ථාවරං වා,අපි මෙම හැසිරීමෙන් චල සත්වයෙකු හෝ ස්ථාවර සත්වයෙකු හෝ කිසිවෙකුට හානි නොකරමු
බුද්ධසෙට්ඨං උපාගමුං,බුද්ධ ශ්‍රේෂ්ඨයන් වෙත ගියහ
සබ්බෙ සත්තා සබ්බෙ පාණා සබ්බෙ භද්‍රානි පස්සන්තු.,සියලු සත්ත්වයෝ හා ප්‍රාණීහු යහපත ම දකිත්වා.
සෙය්‍යථාපි වෙළු අත්තවධාය ඵලං දෙති.,උණ ගස තමා නසන්නට ම මල්/ගෙඩි දරන්නාක් මෙනි.
සංයොජනියෙසු ධම්මෙසු අස්සාදානුපස්සිතා.,බැඳීම් ඇති කරන ධර්මයන් කෙරෙහි ආශ්වාදජනක ලෙස බැලීම ඉන් එකකි.
තං වාපි ගන්ථං කුසලා වදන්ති,ඒකද ගැටයක් බව දක්ෂයෝ කියති
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු අඤ්ඤතරං ගාමං උපනිස්සාය විහරති,මහණෙනි මේ ශාසනයෙහි භික්ෂුව එක්තරා ගමක් ඇසුරු කොට වාසය කරයි ද
සත්තාහස්ස අච්චයෙන අන්තරධායි,දින සතකින් පසු අතුරුදන් විය
අත්තානුදිට්ඨිං ඌහච්ච,ආත්ම දෘෂ්ටි අත්හැර
න උප්පාදො පඤ්ඤායති.,හටගැනීමක් නොපෙනෙයි.
සවිතක්කං සවිචාරං විවෙකජං පීතිසුඛං,විතර්ක විචාර සහිත විවේකයෙන් උපන් ප්‍රීති සැපය ඇති
කරොථ වා,හෝ දැන්ම කරන්නේ නම්
අත්ථෙ කිච්චෙ සමුප්පන්නෙ,ප්‍රයෝජන ඇති කටයුත්තක් උදාවෙයි
අත්ථි සද්ධා වීරියං,මට ශ්‍රද්ධාවත් වීර්යයත් ඇත
ඛුද්දකෙ පාණෙ,කුඩා ප්‍රාණීන්
පස්සද්ධො කායො අසාරද්ධො,කය නොකලඹී සංසිඳුණේය (සැහැල්ලු විය)
පරිභාසන්ති රොසන්ති විහෙසන්ති,නින්දා කරති කෝප කරති වෙහෙස කරති
උදාහු භවති කම්මුනා,කර්මයෙන් බමුණෙක්ද
පරං වා අවජානෙය්‍ය,අනුන්ව පහත් කරන්නේ නම්
"ඉදං පණියං එවං කීතං, එවං වික්කයමානං, එත්තකං මූලං භවිස්සති, එත්තකො උදයොති.","මේ බඩුව මෙසේ ගන්නා ලදී, මෙසේ විකුණන විට මෙපමණ මුදලක් වේ, මෙපමණ ලාභයක් වේ කියා (දනී)."
යෙ ධම්මා න මනසිකරණීයා තෙ ධම්මෙ න මනසි කරොති,මෙනෙහි නොකළයුතු ධර්ම මෙනෙහි නොකරයි
එවං මෙ සුතං - එකං සමයං භගවා වෙසාලියං විහරති මහාවනෙ කූටාගාරසාලායං.,මෙසේ මා විසින් අසන ලදී - එක් සමයෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විශාලා නුවර මහවනයෙහි කූටාගාර ශාලාවෙහි වාසය කරති.
වීතලොභො,ලෝභ නැති වේ
ආයන්තිං නාභිනන්දති,එන්නියට සතුටු නොවෙයි
"කාමාසවාපි චිත්තං විමුච්චති, භවාසවාපි චිත්තං විමුච්චති, අවිජ්ජාසවාපි චිත්තං විමුච්චති.",සිත කාමාශ්‍රවයෙන් ද භවාශ්‍රවයෙන් ද අවිද්‍යාශ්‍රවයෙන් ද මිදෙයි.
නිප්පපඤ්චාරාමස්සාවුසො සා නිට්ඨා නිප්පපඤ්චරතිනො,ඇවැත්නි ඒ කෙළවර ප්‍රමාද නොවූවහුටය
සුතානඤ්ච ධම්මානං ධාරකජාතිකො හොති.,ඇසූ ධර්මයන් මතකයෙහි දරාගන්නා සුලු වෙයි.
අහිංසකා යෙ මුනයො,අහිංසක මුනිහු
අහිරිකඤ්ච අනොත්තප්පඤ්ච.,පවට ලැජ්ජා නැති බව සහ පවට බිය නැති බවයි.
මග්ගො සො පාරං ගමනාය,ඒ මාර්ගය පරතෙර ගමනට
නිබ්බානං මාභිනන්දි,පරමදෘෂ්ටධර්ම නිර්වාණයට සතුටු වෙයි
නන්දො ආසවානං ඛයා අනාසවං චෙතොවිමුත්තිං පඤ්ඤාවිමුත්තිං විහරතීති,නන්ද ආසව ක්ෂය කර ආසව රහිත විමුක්තියෙන් වාසය කරයි
කතපාපො කතලුද්දො කතකිබ්බිසො,ඔහු පව් කර ඇත රෞද්ර ක්රියා කර ඇත දුසිල් ක්රියා කර ඇත
වග්ගා ච පරිසා සමග්ගා ච පරිසා.,එනම් භේද වූ පිරිස සහ සමඟි වූ පිරිසයි.
න දිට්ඨියා න සුතියා න ඤාණෙන,දෘෂ්ටි ඇසීම හෝ ඤාණයෙන් නොවේ
ලූඛො හොමි පරමලූඛො.,මම අති රළු ජීවිතයක් ගත කළෙමි.
අනත්ථජනනො මොහො,මෝහය අනර්ථ උපදවයි
තස්මාතිහ චුන්ද පරෙ විහිංසකා භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ අවිහිංසකා භවිස්සාමාති චිත්තං උප්පාදෙතබ්බං,චුන්දය එහෙයින් අන්‍යයෝ සත්ත්ව හිංසා කරන්නෝ වන්නාහුය අපි මෙහි හිංසා නොකරන්නෝ වන්නෙමුයයි සිත ඉපදවිය යුතුයි
පෙතං කාලකතං න පස්සති,මැරුණු පසු නැවත නොදකී
යස්සූභයන්තෙ පණිධීධ නත්ථි,දෙපසින්ම ආශාවක් නැත
සංවිග්ගො යොනිසො පදහති.,සංවේගයට පත්ව නුවණින් වීර්යය කරයි.
නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනං නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනතො අභිජානාති,නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතන දෙවියන් නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතන දෙවියන් වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දන්නාහ
ආයතිං පාපස්ස කම්මස්ස අකරණං,මත්තෙහි (අනාගතයේ) පව්කම් සිදු නොකිරීමයි
චක්ඛුඤ්ච පජානාති රූපෙ ච පජානාති,ඇසද දැනගනී රූපයන්ද දැනගනී
අරහත්තප්පත්තිං බ්‍යාකරොති.,රහත් බවට පත් වූ බව ප්‍රකාශ කරයි.
මංසං න්හාරු අට්ඨි අට්ඨිමිඤ්ජං වක්කං,මස්පිඩුය නහරය ඇටය ඇටමිදුලුය වකුගඩුවය
යො බ්‍රාහ්මණං සමණං වා,බ්‍රාහ්මණයෙකු හෝ සමණයෙකු
පාණෙසු සඤ්ඤතො,සතුන් කෙරෙහි සංයමය ඇත
තෙ වෙ ධම්මෙ විරූහන්ති සම්මාසම්බුද්ධදෙසිතෙති.,ඔවුහු සම්මා සම්බුදුන් වදාළ ධර්මයෙහි සැබවින්ම වැඩෙති.
සංයොජනෙ වජ්ජමපස්සමානා,සංයෝජන වල දෝෂය නොදක්නා අය
"අන්නෙන අථ පානෙන, වත්ථෙන සයනෙන ච.","ආහාරයෙන්, පානයෙන්, වස්ත්‍රයෙන් සහ යහනෙන් (සත්කාර කළ යුතුය)."
"සපුබ්බාචරියකානි, භික්ඛවෙ, තානි කුලානි යෙසං පුත්තානං මාතාපිතරො අජ්ඣාගාරෙ පූජිතා හොන්ති.","මහණෙනි, යම් නිවසක දරුවන් විසින් මවුපියන් පුදනු ලබයි ද, ඒ කුලයෝ පූර්වාචාර්යයන් සහිත වන්නාහ."
එවං වුත්තෙ අඤ්ඤතරො බ්‍රාහ්මණජාතිකො භික්ඛු භගවන්තං එතදවොච,එසේ වදාළ කල්හි එක් බ්‍රාහ්මණ ජාතික භික්ඛුවෙක් භගවතුන් වහන්සේට මෙසේ කීවේය
බ්‍රහ්මං බ්‍රහ්මතො අභිඤ්ඤාය බ්‍රහ්මං න මඤ්ඤති,බ්‍රහ්මයා බ්‍රහ්මයා වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන බ්‍රහ්මයා තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ
ඉමං එකං භාගමකාසිං,(මම) මෙය එක් කොටසක් කෙළෙමි (අකුසල පක්ෂය)
විපාකං සංවිභාගස්ස අනුභොන්ති අමච්ඡරා,මසුරු නොවී බෙදා දීමේ විපාකය අත්විඳිති
පාසාදිකං හොති අභික්කන්තං පටික්කන්තං.,ගමන් බිමන් ප්‍රසාදජනක ය (බාහිර සංවරය ඇත).
යංනූන මයං චතුත්ථෙ මිගජාතෙ අජ්ඣුපෙක්ඛෙය්‍යාමාති,"""ඉදින් අපි මොවුන්ව කලබල කළහොත් අනෙක් අයද පලා යනු ඇත, එබැවින් මොවුන් කෙරෙහි උපේක්ෂාවෙන් සිටීම මැනවි."""
නො චෙදං භික්ඛවෙ ලොකෙ නිස්සරණං අභවිස්ස.,"මහණෙනි, ඉදින් ලෝකයෙහි නිස්සරණයක් නොවූයේ නම්."
सह දස්සනුප්පාදා භික්ඛවෙ අරියසාවකස්ස තීණි සංයොජනානි පහීයන්ති.,"මහණෙනි, ඒ මාර්ග ඥානය උපදිනවාත් සමඟම ආර්ය ශ්‍රාවකයාගේ සංයෝජන තුනක් ප්‍රහීණ වෙයි."
රාගස්ස පහානාය.,රාගය දුරු කිරීම පිණිසයි.
උසභොපි ගවම්පතීධ අත්ථි අථ චෙ පත්ථයසී පවස්ස දෙව,ගවයන්ගේ නායක වෘෂභයාද ඇත වැසින්න කැමති නම් වසී දෙවියනි
න ඛො පනෙතෙ චුන්ද අරියස්ස විනයෙ සල්ලෙඛා වුච්චන්ති,චුන්දය මේ ධ්‍යානයෝ ආර්යශාසනයෙහි සල්ලේඛයෝයි කියනු නොලැබෙත්
අථ ඛො තෙ භික්ඛූ … භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු,එවිට ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනකද එතනට පැමිණියාහුය.
තෙ අත්ථලද්ධා සුඛිතා විරුළ්හා බුද්ධසාසනෙ.,"ඔවුහු අර්ථ ලද්දා වූ, සුවපත් වූ, බුද්ධ ශාසනයෙහි වැඩුණා වූ කෙනෙක් වෙති."
"සඋපසග්ගො බාලො, අනුපසග්ගො පණ්ඩිතො.","බාලයා උවදුරු සහිතය, පණ්ඩිතයා උවදුරු රහිතය."
පටිඝනිමිත්තඤ්ච අයොනිසො ච මනසිකාරො.,"ප්‍රතිඝ නිමිත්තයද, නුනුවණින් මෙනෙහි කිරීමද වෙත්."
විඤ්ඤාණපච්චයා නාමරූපං,විඥානය හේතු කොට නාමරූප උපදේ
සොචන්ති ජනා මමායිතෙ,ජනයා මගේයැයි සිතමින් ශෝක කරති
හත්ථී සෙය්‍යථාපි ඛීලොති,ඇතා කණුවක් වැනියැයි සමහරු කීහ
ආදෙසනාපාටිහාරියං. එවම්පි තෙ මනො.,ආදේශනා ප්‍රාතිහාර්යය යනු අනුන්ගේ සිත පවතින ආකාරය පවසා සිත කියවීමයි.
යත්ථ න රමතී ජනො,යම් තැනක මහජන නොඇලේද
"ඉධ, භික්ඛවෙ, පාපණිකං යෙ තෙ ගහපතී. අඩ්ඪා මහද්ධනා මහාභොගා තෙ එවං ජානන්ති.","මහණෙනි, යම් ධනවත් ගෘහපතියෝ වෙත්ද ඔවුහු මේ වෙළෙන්දා ගැන මෙසේ දනිති."
ඛීණා ජාති,ඉපදීම කෙළවර විය
සම්පරායිකස්ස මරණස්සාති.,පරලොව පිණිස වන මරණයට ය.
සීලස්ස වා පන,නොහොත් සීලයේ ප්‍රතිඵලය
ධම්මො හි ඉසිනං ධජොති.,ධර්මය සැබවින් ම සෘෂිවරුන්ගේ ධජය වේ.
සෙදො මෙදො අස්සු වසා,ඩහදියය මේද තෙලය කඳුලුය වුරුණු තෙලය
මායාවී,රැවටිලි කරන පුද්ගලයා
තං වො පහීනං දීඝරත්තං හිතාය සුඛාය භවිස්සති.,එය දුරු කිරීම තොපට දීර්ඝ කාලයක් හිත පිණිස සැප පිණිස පවතියි.
න හනෙය්‍ය න ඝාතයෙ,හිංසා නොකරයි අනුන් ලවාද නොකරවයි
ඉමා ඛො භික්ඛවෙ තිස්සො වන්දනාති.,"මහණෙනි, මේ වැඳුම් තුනයි."
"ඉධ, භික්ඛවෙ, පාපණිකො පුබ්බණ්හසමයං සක්කච්චං කම්මන්තං අධිට්ඨාති.","මහණෙනි, මෙලොව වෙළෙන්දා පෙරවරු කාලයෙහි මනාකොට කටයුතු මෙහෙයවයි."
තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති,ඔහු වසලයෙක් යැයි දැනගන්න
කායෙන වාචාය මනසා.,කයින් වචනයෙන් හා සිතින් යන වැඳුම්ය.
කො උභන්තමභිඤ්ඤාය,අන්ත දෙක දැනගත් කවරෙක්ද
යො ච වන්තකසාවස්ස,කෙලෙස් කසට වමාරා දැමූවෙක්
තස්ස මෙ එවං ජානතො එවං පස්සතො,මෙසේ දන්නාවූ මෙසේ දක්නාවූ ඒ මාගේ
අප්පමාදෙ පමොදන්ති,නොපමා ගුණයෙහි සතුටු වෙති
සුසුක්කදාඨොසි,සුදු දත් ඇති
පුඤ්ඤං ආකඞ්ඛමානානං,පින් කැමති අයට
අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං පත්ථයමානස්ස විහරතො,උතුම් සුරක්ෂිත මාර්ගය පතමින් වසන විට
යදා තුම්හෙ සාළ්හා අත්තනාව ජානෙය්‍යාථ - ඉමෙ ධම්මා අකුසලා.,"සාළ්හයෙනි, යම් කලෙක මේ ධර්මයෝ අකුසල් බව ඔබ විසින්ම දැනගන්නහුද."
සාධු සාධු විසාඛ සාධු ඛො ත්වං විසාඛ.,"සාධු සාධු විසාඛ, ඔබ ඉතා මැනවින් (ධර්මය) දේශනා කළා."
සො සුද්ධාවාසානං දෙවානං සහබ්‍යතං.,ඔහු ශුද්ධාවාස බඹලොව උපත ලබයි.
දුරෙපාතී එවං හොති.,මෙසේ ඈතට විදින්නා වෙයි.
ධම්මං අනුවිචින්තයං,ධර්මය ගැන සිතන
න තෙ කාමගවෙසිනො,ඔවුන් කාම සොයන අය නොවේ
පරිළාහො න විජ්ජති,දැවීමක් පීඩනයක් නැත
අනනුපඛජ්ජ අමුච්ඡිතා භොජනානි භුඤ්ජිස්සාම,"(එහි සිටිමින්) තණ බිමට ඇතුළු නොවී, මුසපත් නොවී (කෑදරකමින් තොරව) ආහාර අනුභව කරමු."
එකධම්මං පජහථ,එක් ධර්මයක් අත්හරින්න
පාතිමොක්ඛසංවරසංවුතො විහරති.,ප්‍රාතිමෝක්ෂ සංවර ශීලයෙන් සංවර වූයේ වාසය කරයි.
නීචාකුලීනොපි මුනී ධිතීමා,පහත් කුලයකුත් මුනි ධීරයෙක් විය හැක
තෙන හානන්ද විභජස්සූති.,"ආනන්දය, එසේ නම් එය බෙදා දක්වන්න."
කපිලවත්ථුස්මිං පිණ්ඩාය චරිත්වා,කිඹුල්වත්පුරයෙහි පිඬු පිණිස හැසිර
කාසාවකණ්ඨා බහවො,කසාය වස්ත්‍රයෙන් ගෙල වසාගත් අය බොහෝය
"තං කිස්ස හෙතු? චිත්තං හිස්ස, භික්ඛවෙ, පදුට්ඨං.","මක්නිසාද යත්, ඔහුගේ සිත ඉතා දූෂිතවූ හෙයිනි."
භවසංයොජනක්ඛයා,භව බැඳීම් නසීමෙන්
ඛත්තියකඤ්ඤා වා බ්‍රාහ්මණකඤ්ඤා වා,ක්ෂත්‍රිය කන්‍යාවක් හෝ බ්‍රාහ්මණ කන්‍යාවක් යම්සේ වන්නීද
භවාරාමා භික්ඛවෙ දෙවමනුස්සා භවරතා භවසම්මුදිතා,මහණෙනි සමහරු භවයට ආසයි භවයට ඇලෙයි භවයෙන්ම සතුටු වෙයි
පෙතානං දක්ඛිණං දජ්ජා පුබ්බෙ කතමනුස්සරං,පෙර කළ උපකාර සිහිපත් කරමින් ප්‍රේතයන් උදෙසා දක්ෂිණාව දිය යුතුය
නමො තෙ,ඔබට නමස්කාර
රුප්පන්ති රූපෙසු ජනා,රූපයෙන් ජන පෙළෙති
තං කුලං සුඛමෙධති,ඒ කුලය සුවයට පැමිණෙයි
"ද්වෙමා, භික්ඛවෙ, පරිසා - අධම්මිකා ච ධම්මිකා ච.","මහණෙනි, පිරිස් දෙවර්ගයකි; එනම් අධාර්මික පිරිස සහ ධාර්මික පිරිසයි."
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, පණ්ඩිතා. කතමෙ ද්වෙ?","මහණෙනි, මේ පණ්ඩිතයෝ දෙදෙනෙක් වෙත්. කවර දෙදෙනෙක්ද යත්:"
"කිං නු ඛො, ආවුසො, සීලවිසුද්ධි අනුපාදාපරිනිබ්බානං?","ඇවැත්නි, සීල විශුද්ධිය යනුම නිවනද? (නැත)."
නිබ්බිජ්ඣ සබ්බසො කාමෙ,කාමය සම්පූර්ණයෙන් විනිවිද දැන
ඉමෙ ධම්මා කුසලා අනවජ්ජා.,"මේ ධර්මයෝ කුසල් ය, නිවැරදි ය."
රසෙ ච නානුගිජ්ඣෙය්‍ය,රසයන්ට ගිජු නොවෙයි
සරස්සතිං පයාගඤ්ච අථො බාහුමතිං නදිං,සරස්වතී නම් ගඟටද ප්‍රයාග නම් තොටටද බාහුමතී නම් ගඟටද
වස්සිකෙ චත්තාරො මාසෙ නිප්පුරිසෙහි තූරියෙහි පරිචාරයමානො න හෙට්ඨාපාසාදං ඔරොහාමි.,වර්ෂා කාලයේ මාස හතරෙහි ස්ත්‍රීන්ගේ තූර්ය වාදනයෙන් පිනවනු ලබමින් ප්‍රාසාදයෙන් පහළට නොබැස්සෙමි.
රත්තා,තදින් ඇලුනාහු වෙති
වීමංසාසමාධිපධානසඞ්ඛාරසමන්නාගතං ඉද්ධිපාදං භාවෙති,විමංසාව නිසා පැවති සමාධිය ප්‍රධාන කොට ඇති සංස්කාරයන්ගෙන් යුක්ත වූ සෘද්ධිපාදය වඩයි
ගහට්ඨා චෙව පබ්බජිතා ච,ගිහිවූද පැවිදිවූද (පිරිස)
සො රාගස්ස පහානා දොසස්ස පහානා මොහස්ස පහානා යං අකුසලං තං නාකාසි.,"ඔහු රාග, ද්වේෂ, මෝහ ප්‍රහීණ වීම නිසා යමක් අකුසල්ද එය නොකෙළේය."
චොරො එසො න බ්‍රාහ්මණො,හොරෙකු බමුණෙක් නොවේ
නිබ්බානගාමිඤ්ච මග්ගං,නිවනට යන මාර්ගය
නෝ අධම්මවිතක්කං,අධර්ම සිතුවිලි නොසිතයි
යං බුද්ධසෙට්ඨො පරිවණ්ණයී සුචිං,බුද්ධශ්‍රේෂ්ඨතෙම අත්‍යන්ත ශුද්ධවූ යම් සමාධියක් වර්ණනා කෙළේද
සුපිනෙන යථාපි සඞ්ගතං,සිහිනෙන් දුටු දේ මෙන්
ස්වාක්ඛාතෙ ධම්මවිනයෙ පබ්බජිතො,යහපත් කොට වදාරණ ලද ධර්මවිනයෙහි පැවිදිවීමි
රූපං නිච්චං වා අනිච්චං වාති?,රූපය නිත්‍යද නැතහොත් අනිත්‍යද?
තණ්ඩුලෙහි යාපෙම.,අපි සහල්වලින් යැපෙමු.
මාවොච ඵරුසං කඤ්චි,කිසිවකුට පරුෂ වචන නොකියන්න
ලොකඤ්ච පඤ්ඤාපෙමි ලොකසමුදයඤ්ච.,ලෝකය හා ලෝකයේ හටගැනීම (මම එහි) පනවමි.
පසන්නචිත්තො යජති සුඛෙත්තෙ බ්‍රහ්මචාරිසු.,පැහැදුණු සිතින් බ්‍රහ්මචාරී උතුමන් නමැති පින් කෙතෙහි දන් දෙයි.
සබ්බානි තානි නුණ්ණානි චත්තානි වන්තානි.,"ඒ සියලු දෘෂ්ටි බැහැර කළේය, අත්හැරියේය, වමාරා දැමුවේය."
කෙසමස්සුලොචකො හොමි.,කෙස් රැවුල් උගුල්ලමි.
ධම්මී වා කථා,දැහැමි කථාව
කතමො එකපුග්ගලො?,කවරනම් අසහාය පුද්ගලයෙක්ද?
දිස්වා යෙන ආයස්මා සාරිපුuttො තෙනුපසඞ්කමි උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං සාරිපුත්තං එතදවොච කච්චි තෙ ආවුසො ඛමනීයං කච්චි යාපනීයං කච්චි න කිඤ්චි දුක්ඛ,දැක ආයුෂ්මත් සාරිපුත්ත තෙරුන්වහන්සේ ළඟට ගොස් මෙසේ ඇසීය ඇවැත්නි ඉවසිය හැකිද යැපිය හැකිද කිසි දුකක් නැද්ද
සමාධිසම්බොජ්ඣඞ්ගං භාවෙති.,"සමාධිසම්බොධ්‍යංගය වඩාද,"
ඡසු ලොකො සමුප්පන්නො,සය ඉන්ද්‍රිය වලින් ලෝකය උපදේ
යම්හී න මායා වසතී න මානො,යමෙකු තුළ රැවටිල්ලත් මාන්නයත් නොපවතී
"කතත්තා ච, බ්‍රාහ්මණ, අකතත්තා ච.","බ්‍රාහ්මණය, ඇතැම් දේ කිරීම සහ ඇතැම් දේ නොකිරීම ඊට හේතුවයි."
පංසුවාලුකා සක්ඛරකඨලා.,"පස්, වැලි, කැට කැබිලිති යන ඒවාය."
සද්ධා මූලජාතා පතිට්ඨිතා,ශ්‍රද්ධාව මුල් බැස පිහිටෙයි
සුචිං සොචෙය්‍යසම්පන්නං,පිරිසිදු ගුණයෙන් යුක්ත බව
තිණහාරකං වා කට්ඨහාරකං වා,තණ හෝ දර ගෙන යන්නෙකු
සඞ්ඛාරානං ඛයං ඤත්වා අකතඤ්ඤූසි බ්‍රාහ්මණ,සංස්කාරයන්ගේ නාශය දැන නිවන් දුටු කෙනා වෙන්න
කතමඤ්ච භික්ඛවෙ වචීසොචෙය්‍යං?,"මහණෙනි, වචනයේ පිරිසිදු බව කවරේ ද?"
සමථො ච විපස්සනා ච.,එනම් සමථය සහ විපස්සනාව යන ධර්මයන්ය.
නෙව ගජ්ජිතා නො වස්සිතා.,"ගර්ජනා නොකරයි, නොවසියි."
මුසාවාදෙන වඤ්චෙති,බොරුකමින් වංචා කරයි
"කතමො ච, භික්ඛවෙ, පුග්ගලො අජ්ඣුපෙක්ඛිතබ්බො.","මහණෙනි, මධ්‍යස්ථව බැලිය යුතු පුද්ගලයා කවරේද?"
සීලවිසුද්ධි ච දිට්ඨිවිසුද්ධි ච.,සීල විශුද්ධිය සහ දෘෂ්ටි විශුද්ධිය යි.
සෙය්‍යථාපි චුන්ද විසමො මග්ගො අස්ස තස්ස අඤ්ඤො සමො මග්ගො පරික්කමනාය,චුන්දය විෂම මාර්ගයක් දුරලීමට අන්‍යවූ සම මාර්ගයක් ඇත්තේ යම්සේද
බෙලුවලට්ඨිකාය මූලෙ දිවාවිහාරං නිසීදිං,තරුණ බෙලිගස මුල දිවා විහරණය වශයෙන් (දහවල් හැසිරීම් වශයෙන්) හුන්නෙමි
අසත්පුරුෂො අත්තනො අවණ්ණං පුට්ඨොපි න පාතු කරොති.,අසත්පුරුෂයා තමාගේ අගුණ විමසූව ද සඟවයි.
අබ්‍රහ්මචාරිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අබ්‍රහ්මචරියා වෙරමණී හොති පරික්කමනාය,අබ්‍රහ්මචාරී පුද්ගලයාට එය දුරලීම පිණිස බ්‍රහ්මචරියාව ඇත්තේය
අප්පමත්තා සමානා න යථාකාමකරණීයා භවිස්සාම,අප්‍රමාදීව සිටීමෙන් වැද්දාට රිසි පරිදි අපව අල්ලා ගැනීමට ඉඩ නොතබමු.
තණ්හාසඞ්ඛයවිමුත්තිං පච්චවෙක්ඛමානං,තණ්හාක්ෂය විමුක්තිය දෙස බලමින්
තත්‍රාසයං කප්පෙත්වා අමුං නිවාපං නිවුත්තං නෙවාපිකස්ස අනනුපඛජ්ජ අමුච්ඡිතා භොජනානි භුඤ්ජිස්සාම,"එහි සිටිමින් වැද්දා ඇටවූ තණ බිමට ඇතුළු නොවී, මුසපත් නොවී (කෑදරකමෙන් තොරව) ආහාර අනුභව කරමු."
පටිසඞ්ඛා යොනිසො වීරියසම්බොජ්ඣඞ්ගං භාවෙති,නුවණින් සලකා වීර්ය සම්බොද්‍ධ්‍යංගය වඩයි
නිරයගාමි මග්ගං පජානාමි.,නිරයට යන මාර්ගය දනිමි.
ඉමෙහි තීහි පුග්ගලෙහි ඉමස්ස පුග්ගලස්ස නත්ථඤ්ඤො පුග්ගලො බහුකාරොති වදාමි.,මේ පුද්ගලයන් තිදෙනාට වඩා මොහුට බොහෝ උපකාරී වන වෙනත් පුද්ගලයෙක් නැතැයි කියමි.
අනොත්තාපිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස ඔත්තප්පං හොති පරිනිබ්බානාය,පාපයෙහි භය නැත්තාවූ පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස පාපයෙහි භය ඇත්තේය
උප්පන්නං විහිංසාවිතක්කං නාධිවාසෙති පජහති,උපන්නාවූ විහිංසා කල්පනාව නොඉවසයි දුරුකරයි
තචමංසාවලෙපනො,සම සහ මස් වලින් වැසී ඇත
අත්තනො පන ඡාදෙති,තමන්ගේ වරද වහගන්නවා
අග්ගෙ තෙ පසන්නා,ඔවුන් ශ්‍රේෂ්ඨයා කෙරෙහි පැහැදෙයි
සික්ඛෙ නිබ්බානමත්තනො,තමාගේ නිවනෙහි හික්මෙමි
දණ්ඩපාණිපි ඛො භික්ඛවෙ සක්කො,මහණෙනි දණ්ඩපාණී ශාක්‍ය තෙමේ ද
සබ්‍යාබජ්ඣං කායසඞ්ඛාරං.,පීඩා සහිත (කෙලෙස් සහිත) කාය සංස්කාරය.
අනුසයා බ්‍යන්තීහොන්ති.,අනුශය කෙලෙස් විනාශ වී යයි.
කාමෙසු විහරන්ති,කාමයන්හිම වාසය කරති
මානො ච පාපකො අතිමානො ච පාපකො,මානයද ලාමකය අධික මානයද ලාමකය
"'ඉච්ඡාමහං, ආවුසො කාලාම, ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ බ්‍රහ්මචරියං චරිතු'න්ති.","""ඇවැත්නි කාලාම, මම මේ ධර්ම විනයෙහි (ඔබගේ ඉගැන්වීම් තුළ) බඹසර හැසිරෙන්නට කැමැත්තෙමි""යි කීවා."
අවිජ්ජානීවරණානං සත්තානං තණ්හාසංයොජනානං.,අවිද්‍යාවෙන් වැසුණු තෘෂ්ණාවෙන් බැඳුණු සත්ත්වයන්ගේ.
යො කත්වා පාපකං කම්මං,පව්කමක් කර
"ඉධ ධම්මං චරිත්වාන, මග්ගං සුගතිගාමිනං; නන්දිනො දෙවලොකස්මිං, මොදන්ති කාමකාමිනොති.","මෙලොව සුගතිගාමී මාර්ගයෙහි හැසිර, දෙව්ලොව උපත ලබා සතුටු වෙති."
සති ච සම්පජඤ්ඤඤ්ච කරණීයං.,සිහිය සහ සම්‍යක් ප්‍රඥාව ඇති කරගත යුතුය.
ථිනමිද්ධාභිභූතෙන,ථීන මිද්ධයෙන් මැඩුණු වීමෙන්
න හි පබ්බජිතො පරූපඝාතී,අනුන්ට හිංසා කරන කෙනා පැවිද්දෙක් නොවේ
මච්ඡෙව අප්පොදකෙ ඛීණසොතෙ,අඩු ජලයේ මසුන් මෙන්
"මිච්ඡාදිට්ඨිපරමානි, භික්ඛවෙ, මහාසාවජ්ජානීති.","මහණෙනි, මහත් දෝෂයන් අතරෙන් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිය ඉතා මහත් දෝෂ ඇත්තීය."
ඛෙත්තජිනො,ක්ෂෙත්‍ර ජයගත්
එවමෙව ඛො චුන්ද,චුන්දය එපරිද්දෙන්ම
සා නිට්ඨා සමොහස්ස උදාහු වීතමොහස්සා,ඒ කෙළවර මෝහ සහිතයාටද නොහොත් පහ වූ මෝහ ඇත්තාහටද
අඤ්ඤත්‍රෙව භගවතා අඤ්ඤත්‍ර භික්ඛුසඞ්ඝා,භාග්‍යවතුන් වහන්සේගෙන් වෙන්වම සංඝයෙන්ද වෙන්වම
න තථා යඤ්ඤො යිට්ඨපුබ්බො යථා මයා,මා විසින් යාග පැවැත්වූ ආකාරයට අන් කිසිවකු යාග පවත්වා නැත
සො තං පිණ්ඩපාතං භුඤ්ජිත්වා,ඒ භික්ෂුතෙම ඒ ආහාරය වළඳා
අන්ධකමකසා න විජ්ජරෙ කච්ඡෙ රූළ්හතිණෙ චරන්ති ගාවො,කණමැස්සන් නැත ගවයෝ තණ ඇති කච්ඡයේ සැරිසරති
මාතරං පිතරං න භරති,මව්පියන් පෝෂණය නොකරයි
කාමතො විප්පමුත්තස්ස,කාමයෙන් මිදුණු අයට
නිස්සංසයං ආයස්මා භද්දියො අනභිරතො බ්‍රහ්මචරියං චරති,ඒ නිසා ඔහුට පැවිදි ජීවිතය ගැන නොසතුටක් ඇතැයි අපට සිතේ
සුග්ගතිං ගතො,සුගතියට ගියෙකු වන්නේය
සුවණ්ණෙ දුබ්බණ්ණෙ සුගතෙ දුග්ගතෙ යථාකම්මූපගෙ,මනා වර්ණ ඇති හා නැති යහපත් හා අයහපත් ගති ඇති කර්මය පරිදි මියගියාවූ සත්වයන් දකිමි
සම්මද්දසො භික්ඛු,මහණා නිවැරදිව දකියි
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා සෙඛස්ස භික්ඛුනො අපරිහානාය සංවත්තන්ති.","මහණෙනි, මේ ධර්ම දෙක ශෛක්ෂ භික්ෂුවගේ නොපිරිහීම පිණිස පවතියි."
අපගතගොපාලකා,ගොපල්ලන් නැති
එවමෙතස්ස කෙවලස්ස දුක්ඛක්ඛන්ධස්ස නිරොධො හොතී,මෙලෙස සම්පූර්ණ දුක්ඛස්කන්ධයේ නිරෝධය වේ
එතං මලං පහන්ත්වාන,මෙම මල දුරු කරලා
අථො වාචාය සංවුතා,වචනයෙන්ද සංවර වූවෝ
සීලෙසු සමාධිස්මිං පඤ්ඤාය පරිපූරකාරී.,"සීල, සමාධි, පඤ්ඤා යන තුන ම සම්පූර්ණ කරයි."
ධීරො ච සුඛසංවාසො,ධීරයා සමඟ වාසය සුවය
නිද්දාසීලී,බොහෝ නිදාගන්නා
කොධ සන්තුසිතො ලොකෙ,ලෝකයේ කවරෙක් සතුටුවෙයිද
තං නිස්සිතො කුප්පපටිච්ච සන්තිං,ඒකට බැඳී ශාන්තිය සිතයි
සො තතො චුතො අමුත්‍ර උදපාදිං,ඒ මම එයින් චුතව අසුවල් තැන උපන්නෙමි
සො න භායති මරණස්ස.,හෙතෙම මරණයට බිය වන්නේ නැත.
යථාහං ජානාමි න අදත්වා භුඤ්ජෙය්යුං,මම දන්නා ලෙස ඔවුන් දැනගත්තොත් නොදී කෑම නොකරති
දිස්වා කම්මවිසුද්ධිමත්තනො,තමාගේ පිරිසිදු කර්මය දැක සතුටු වෙයි
"අට්ඨානමෙතං, භික්ඛවෙ, අනවකාසො යං දිට්ඨිසම්පන්නො පුග්ගලො සඞ්ඝං භින්දෙය්‍ය.","මහණෙනි, මාර්ගදෘෂ්ටියෙන් සම්පූර්ණවූ (සෝවාන්වූ) පුද්ගලයෙක් තෙම යම් හේතුවක් නිසා සංඝයා භේද කරන්නේය යන මේ කාරණය හේතු රහිතයි. ප්‍රත්‍යය රහිතයි."
නන්දිසංයොජනො ලොකො,නන්දි බැඳීම ලෝකයේ
"සක්ඛිස්සසි පන මෙ, සම්ම රථකාර, ඉමෙහි ඡහි දිවසෙහි දුතියං චක්කං නිට්ඨාපෙතුන්ති?","යහළු රියකරුව, මට මේ දින හයෙන් දෙවන රෝදය නිම කළ හැකිද?"
සමොති අත්තානං න උපනෙය්‍ය,තමා සම යයි නොසිතයි
ඵරුසාය වාචාය පටිවිරතො.,පරුෂ වචන කීමෙන් වැළකුණු.
කො නු සෙනාපති,සේනාපති කවුද
භාසිතෙනපි සා අත්තමනා හොති.,(රජුගේ) කතාවෙන් ද එම පිරිස සතුටු වෙයි.
අතාරි ජාතිඤ්ච ජරඤ්ච,ජාති ජරාව එතර කළේද
ඉච්ඡෙය්‍යාසි ත්වං සුප්පවාසෙ අඤ්ඤම්පි එවරූපං පුත්තං,සුප්පවාසේ ඔබ තවත් මෙවැනි පුතෙක් කැමතිද
අථ ච පන මෙ ඉමං පුග්ගලං උපනිස්සාය විහරතො,එතකුදු වුවත් මේ පුද්ගලයා ඇසුරු කොට වාසය කරන්නා වූ මට
සකඤ්හි දිට්ඨිං කථමච්චයෙය්‍ය,තමාගේ දැක්ම කෙසේ ඉක්මවන්නේද
ඔක්කන්ති,මව් කුසට පැමිණීමක් වේද
සො නිමීලෙය්‍ය වා අඤ්ඤෙන වා අපලොකෙය්‍ය,"හෙතෙම ඇස් පියාගන්නේ හෝ වේවා, වෙනත් දිශාවක් බලන්නේ හෝ වේවා"
ඉමෙ ඛො භික්ඛවෙ තයො පුරිසපරස්සාති.,"මහණෙනි, මේ වනාහි ආජානීය පුරුෂයන් තිදෙනායි."
ඡවාලාතංව නස්සති,පෙනෙල්ලක් මෙන් විනාශ වෙයි
කණ්ණම්පි නාසම්පි ඡින්දන්ති,කන් හා නාසය කපා දමති
භගවා ධම්මියා කථාය සන්දස්සෙසි සමාදපෙසි.,"භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ධර්ම කථාවෙන් කරුණු දැක්වූහ, සමාදන් කරවූහ."
"තමො විහතො, ආලොකො උප්පන්නො.","අන්ධකාරය නැසී ගියේය, ආලෝකය උපන්නේය."
නිබ්බානං අභිනන්දති,නිර්වාණය ආත්මයයි වශයෙන් සිතා සතුටු වෙයි
උභො අස්සු සමසද්ධා සමසීලා.,දෙදෙනා ම සමාන ශ්‍රද්ධාවෙන් හා සමාන ශීලයෙන් යුතු විය යුතුය.
න ඉමං මෙ නිවාපං පරිභුඤ්ජන්තා දීඝායුකා චිරං යාපෙන්තූති,මුවන් මේවා කා දීර්ඝායුෂ ලබා බොහෝ කල් ජීවත් වේවා යන අදහසින් ඔහු එය නොකරයි.
අද්ධා ඉදං තස්ස භගවතො වචනං.,ඒකාන්තයෙන් ම මෙය භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ වචනයයි.
ආයස්මා භන්තෙ පිලින්දවච්ඡො භික්ඛූ වසලවාදෙන සමුදාචරතී,ස්වාමීනි ආයුෂ්මත් පිලින්දවච්ඡ භික්‍ෂූන්ට වසල වාදයෙන් කථා කරයි
තස්ස මෙවං විහරතො,මෙසේ වාසය කරන මට
අදිට්ඨෙ අදිට්ඨවාදී හොති.,නොදුටු දෙය නොදුටුවෙමි යි පවසයි.
සා න සුකරා ආදිත්තාය තිණුක්කාය සන්තාපෙතුං,එය (කුඩා) තණ හුලකින් රත් කිරීම පහසු දෙයක් නොවේ
අත්ථි භික්ඛවෙ අජාතං අභූතං අකතං අසඞ්ඛතං,මහණෙනි නොඋපන් නොපහල වූ නොකළ අසංස්කෘත නිවන ඇත
සබ්බං අභිනන්දති,සියල්ල ආත්මය වශයෙන් සිතා සතුටු වෙයි
සසඤ්ඤා උප්පජ්ජන්ති පාපකා අකුසලා ධම්මා.,පවිටු අකුසල් දහම් සංඥා සහිතව උපදියි.
"සන්නිපතිතානං වො, භික්ඛවෙ, ද්වයං කරණීයං - ධම්මී වා කථා, අරියො වා තුණ්හීභාවො.","""මහණෙනි, එක්රැස් වූ ඔබ විසින් කළ යුත්තේ කරුණු දෙකකි; ධර්ම සාකච්ඡාවක යෙදීම හෝ ආර්ය වූ නිශ්ශබ්දතාවය රැකීමයි."""
යත්වාධිකරණමෙනං චක්ඛුන්ද්‍රියං අසංවුතං විහරන්තං අභිජ්ඣාදොමනස්සා පාපකා අකුසලා ධම්මා අන්වාස්සවෙය්‍යුං තස්ස සංවරාය පටිපජ්ජති.,"යම් හෙයකින් ඇස අසංවරව වසන්නාට ලෝභය හා ද්වේෂය වැනි අකුසල ධර්මයන් ගලා එන්නේ නම්, එහි සංවරය පිණිස පිළිපදියි."
විජ්ජාචරණසම්පන්නො,විද්‍යාවෙන් හා චරණ ධර්මයෙන් යුක්තය
මෙත්තං උපෙක්ඛං කරුණං විමුත්තිං,මෛත්‍රි උපේක්ෂා කරුණා වඩයි
තථාගතො අග්ගමක්ඛායති අරහං සම්මාසම්බුද්ධො.,අරහත් සම්මා සම්බුදු තථාගතයන් වහන්සේ අග්‍ර යැයි කියනු ලැබේ.
චිත්තුප්පාදම්පි ඛො අහං චුන්ද කුසලෙසු ධම්මෙසු බහුකාරං වදාමි,චුන්දය කුශල ධර්මයන්හි හිතක් ඇතිකර ගැනීම පවා බොහෝ උපකාර ඇත්තේයයි මම කියමි
"අයං වුච්චති, භික්ඛවෙ, පුග්ගලො නිරාසො.","මහණෙනි, මොහු බලාපොරොත්තු රහිත පුද්ගලයා යැයි කියනු ලැබේ."
උම්මුජ්ජනිමුජ්ජම්පි කරොන්ති ඔසිඤ්චන්තිපි,මතුවීමත් ගිලීමත් කරති වතුරත් ඉසිති
අජකලාපකස්ස යක්ඛස්ස භවනෙ,අජකලාපක නම් යක්ඛයාගේ භවනයෙහි
යොගස්මිඤ්ච අයොජයං,යෙදිය යුතු තැනට නොයෙදෙන අය
බිළාරභස්තා මද්දිතා සුමද්දිතා සුපරිමද්දිතා,"මදින ලද්දාවූ, මනාව මදින ලද්දාවූ (පදම් කරන ලද) බළල් සමින් කළ මල්ලක්"
ඉස්සත්ථෙන රාජපොරිසෙන,දුනු ශිල්පයෙන් හෝ රාජ පුරුෂයෙකු (සේවකයෙකු) වීමෙන්
පස්සද්ධිසම්බොජ්ඣඞ්ගං භාවෙති.,"ප්‍රශ්‍රබ්ධි සම්බොජ්ඣංගය වඩාද,"
ධාතු මාත්‍රවූ ශරීරය පමණක් ඇත්තේය,(පාලි පෙළෙහි අර්ථය: සත්ව පුද්ගල නොවූ ධාතු පමණක් බව)
දෙසිතො පරික්කමනපරියායො,පරික්කමණ පරියාය (කෙලෙස් ඉවත් කරන ක්‍රමය) දේශනා කරන ලදී
"තං තස්ස හොති අත්ථාය, නො ච යං තත්ථ ඩය්හති.","එය ඔහුට ප්‍රයෝජනවත් වෙයි, එහි දැවී යන දේ ප්‍රයෝජනයක් නොවේ."
ආයස්මතා පුණ්ණෙන සද්ධිං සම්මොදි.,(පැමිණ) පුණ්ණ හිමියන් සමඟ සතුටු සාමීචියෙහි යෙදුණහ.
තථාගතං පත්වා න තෙ භවන්ති වාදපථා.,තථාගතයන් වහන්සේ ඉදිරියේ ඒ වාදපථයන් නැති වී යයි.
භෙසජ්ජපරික්ඛාරං පරිභුඤ්ජමානො අප්පමාණං සමාධිං විහරති.,බෙහෙත් පිරිකර පරිභෝජනය කරන භික්ෂුව අප්‍රමාණ සමාධියෙන් වෙසෙයි නම්.
තතො තතො දණ්ඩෙන ආකොටෙය්‍ය පටිකොටෙය්‍ය,හෙතෙම ඒ ගවයන්ට ඒ ඒ පැත්තෙන් කෙවිටෙන් පහර දී (වළක්වයි)
සුඛිනී හොතු සුප්පවාසා කොලියධීතා,සුප්පවාසා කොලියධීතා සුවයෙන් සිටිත්වා
රූපග්ගං වෙදනාග්ගං සඤ්ඤාග්ගං භවග්ගං.,"අග්‍ර රූපය, වේදනාව, සංඥාව හා භවයයි."
පඤ්ඤුත්තරං ජාතිඛයන්තදස්සිං,ප්රඥාව ප්රධාන කරගෙන ජාති ක්ෂයය දකින්නා
නාභිනන්දතො සතස්ස,ඒවා නොඇලුන සිහි ඇති
රාජා එසො න බ්‍රාහ්මණො,රජු බමුණෙක් නොවේ
තමෙනං අබ්‍යාබජ්ඣං ලොකං උපපන්නං සමානං අබ්‍යාබජ්ඣා ඵස්සා ඵුසන්ති.,දුක් රහිත ලෝකයෙහි උපන් ඔහුට දුක් රහිත ස්පර්ශයෝ ස්පර්ශ වෙති.
පීතියා ච විරාගා තතියං ඣානං.,ප්‍රීතියෙහිද නොඇලී උපේක්ෂාවෙන් යුතුව තෙවන ධ්‍යානයෙහි වාසය කරයි.
කාලෙන ධම්මසාකච්ඡා.,සුදුසු කල ධර්ම සාකච්ඡාව.
අහං වො පාටිභොගො අනාගාමිතාය,මම තොපට අනාගාමි බව පිණිස ඇප වෙමි
"පරබ්‍යාබාධායපි චෙතෙති, උභයබ්‍යාබාධායපි චෙතෙති.","අනුන්ට පීඩා පිණිස සිතයි, දෙදෙනාටම පීඩා පිණිස සිතයි."
අවිදූරෙ නිසින්නං සතිං උපට්ඨපෙත්වා,නුදුරේ වැඩ හිඳ සිහිය පිහිටුවා සිටින බව
කාමෙ පහන්ත්වාන,කාම අත්හැර
මානුසා කාමා,මිනිස් කාමයන්
පමත්තබන්ධුනා බද්ධා,ප්‍රමාද බැඳීමෙන් ඔවුන් බැඳී සිටිති
භස්සාරාමො භික්ඛු පරිහානාය සංවත්තති,කථාවට ඇලුනු භික්ෂුව පිරිහෙයි
මනුස්සා එකා ගති.,මනුෂ්‍ය ලෝකය එක් ගතියකි.
නිප්පපඤ්චා තථාගතා,තථාගතයන් ප්‍රපඤ්ච රහිතයි
එකච්චානං ජච්චන්ධානං හත්ථිස්ස සොණ්ඩං දස්සෙසි,ඇතැමකුට ඇතාගේ සොඬ පෙන්වීය
නාගා වන්දන්තු,නාගයෝ වඳිත්වා
"යෙසං කායගතාසති අපරිහීනා, අමතං තෙසං අපරිහීනං.","යමෙකුගේ කායගතාසතිය නොපිරිහුණිද, ඔහුගේ නිර්වාණය නොපිරිහුණේය."
සහධම්මිකා ඛො පන පියා මනාපා,සබ්‍රහ්මචාරීහු (එකම ධර්මයෙහි හැසිරෙන්නෝ) ඔවුනොවුන්ට ප්‍රිය මනාප වෙත්
අජ්ඣත්තිකං අඞ්ගන්ති කරිත්වා,තමාගේ ඇතුළතින් ඇති කරුණක් ලෙස ගනිමින්
විපරිණාමධම්මා,පෙරලෙන ස්වභාවය ඇත
ඉතො සුත්වා න අමුත්‍ර අක්ඛාතා ඉමෙසං භෙදාය,මෙතනින් අසා මොවුන්ගේ භෙදය පිණිස එතැන්හි නොකියයි
"ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා සුක්කා.","මහණෙනි, පිරිසිදු වූ (කුසල) ධර්මයන් දෙකක් පවතී."
අනවජ්ජො අනනුවජ්ජො විඤ්ඤූනං.,නිවැරදි වූ සහ නුවණැත්තන්ගෙන් දොස් නොලබන.
දෙවෙ නාභිනන්දති තං කිස්ස හෙතු ඛයා දොසස්ස වීතදොසත්තා,දෙවියන්ට සතුටු නොවෙයි ඊට හේතු කවරේද ද්වේෂය නැතිකිරීමෙන් වීතදොසවූ බැවිනි
"ඛීණාසවො ච හොති, ආසවා චස්ස පහීනා හොන්ති, තෙහි ච විවිත්තො හොති.","ක්ෂීණාශ්‍රව වෙයි, ආශ්‍රවයන් ප්‍රහීණ කළේ වෙයි, ඒවායින් වෙන් වූයේ වෙයි."
"ඉදමෙව, භො ගොතම, පාටිහාරියං ඛමති. අභික්කන්තතරඤ්ච පණීතතරඤ්ච.","භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, මේ තුනෙන් අනුශාසනී ප්‍රාතිහාර්යයම ඉතා යහපත් හා ප්‍රණීත වෙයි."
කතමෙ චත්තාරො,ඒ සතර කවරහුද යත්
දිවා ච රත්තො ච හරන්ති යෙ බලිං,ඒ යම් මිනිස් කෙනෙක් දහවලුත් රෑත් තොපට පුදපඬුරු ගෙනෙත්ද
"ඉධ භික්ඛවෙ එකච්චො මිච්ඡාආජීවො හොති, මිච්ඡාආජීවෙන ජීවිකං කප්පෙති.","මහණෙනි, මෙහි ඇතැමෙක් වැරදි ජීවනෝපාය ඇත්තෙක් වෙයි, වැරදි ක්‍රමයෙන් ජීවිකාව කරයි."
පච්ඡා තප්පති දුක්කටං,පව් කරල පස්සේ පසුතැවෙයි
දොමනස්සාන පනූදනං,දුක් සිත දුරුකිරීම
"කිං නු ඛො, ආවුසො, සීලවිසුද්ධත්ථං බ්‍රහ්මචරියං වුස්සති?","ඇවැත්නි, බඹසර රකින්නේ සීලයේ පිරිසිදු බව (සීල විශුද්ධිය) සඳහාද?"
අප්පඤ්හිදං ජීවිතං,ජීවිතය අල්පය
බ්‍යාපාදෙ සමාදපෙති.,ව්‍යාපාදයෙහි (තරහවෙහි) අනුන් සමාදන් කරවයි.
අත්තනා ච අප්පිච්ඡො අප්පිච්ඡකථඤ්ච භික්ඛූනං කත්තා.,තෙමේත් අල්පෙච්ඡ වී අන් අයට ද අල්පෙච්ඡතාව ගැන කතා කරන්නා වූ.
එතම්පි දිස්වා සික්ඛෙථ,මෙය දැක හික්මෙන්න
පුච්ඡාමි තං ආදිච්චබන්ධු,මම ඔබගෙන් අසමි ආදිච්චබන්ධු
"තස්ස කම්මස්ස විපාකං පටිසංවෙදෙති, දිට්ඨෙ වා ධම්මෙ උපපජ්ජ වා අපරෙ වා පරියායෙ.",ඒ කර්මයේ විපාකය මේ ජීවිතයේ දී හෝ ඊළඟ උපතක දී හෝ ඉන් පසු අවස්ථාවක දී හෝ විඳියි.
"අප්පමත්තිකා එසා, භික්ඛවෙ, පරිහානි යදිදං ඤාතිපරිහානි.","මහණෙනි, නෑයන්ගේ යම් පිරිහීමක් වේද, මේ පිරිහීම සුලුවේ."
"ඉමෙ ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වෙ ථූපාරහාති.","මහණෙනි, මේ දෙදෙනාම ස්තූපයකට සුදුසු වන්නාහු වෙති."
භගවතො පුරතො අට්ඨාසි පඤ්ජලිකො භගවන්තං නමස්සමානො,අත් එක්කරගෙන භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඉදිරියේ නමස්කාර කරමින් සිටියේය
ආනාපානස්සති විතක්කා න හොන්ති,ආනාපාන සිහියෙන් මිථ්‍යා සිතිවිලි නැසෙයි
අදින්නාදායිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අදින්නාදානා වෙරමණී හොති පරිනිබ්බානාය,නුදුන් දෙය ගන්නා පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස නුදුන් දෙය ගැනීමෙන් වෙන්වීම ඇත්තේය
දෙසිතො චිත්තුප්පාදපරියායො,චිත්තෝත්පාද පරියාය (සිත් ඉපදවීමේ ක්‍රමය) දේශනා කරන ලදී
ඉමෙ ඛො භික්ඛවෙ තයො පුග්ගලා සන්තො සංවිජ්ජමානා ලොකස්මින්ති.,"මහණෙනි, මේ පුද්ගලයෝ තිදෙනා ලෝකයෙහි විද්‍යමාන වෙති."
අප්පස්සාදා කාමා වුත්තා මයා බහුදුක්ඛා බහුපායාසා ආදීනවො එත්ථ භිය්‍යො,"මා විසින් කාමයෝ ස්වල්ප සැපක් ඇත්තාහ, බොහෝ දුක් හා වෙහෙස ඇත්තාහ, මෙහි ආදීනවම බහුල යැයි වදාරන ලදී"
නෙව අභිනන්දිම්හ න පටික්කොසිම්හ,"සතුටු නොවූහ, ප්‍රතික්ෂේපත් නොකළෙමු."
ලූඛප්පමාණො ලූඛප්පසන්නො.,රළු පැවැත්ම ප්‍රමාණ කොට පැහැදෙන පුද්ගලයා.
පංසුකූලං චීවරානං පිණ්ඩියාලොපො භොජනානං.,සිවුරු අතරින් පාංශුකූලය ද භෝජන අතරින් පිණ්ඩපාතය ද වේ.
ජිව්හින්ද්‍රියසංවරං සංවුතස්ස විහරතො එවංස තෙ ආසවා විඝාතපරිළාහා න හොන්ති,දිව සංවර කර ගෙන වසන්නහුට ඒ වෙහෙස හා දැවිල්ල සහිත කෙලෙස් පහළනොවෙත්
"ආරද්ධවීරියස්ස, භික්ඛවෙ, අනුප්පන්නඤ්චෙව ථිනමිද්ධං නුප්පජ්ජති උප්පන්නඤ්ච ථිනමිද්ධං පහීයතීති.","මහණෙනි, පරිපූර්ණ වූද අල්වාගන්නාලද්දාවූද වීර්‍ය්‍යය ඇත්තා තුළ නූපන් ථීනමිද්ධයත් නූපදී, උපන් ථීනමිද්ධයත් විනාසයට යයි."
අබ්භාගතානාසනකං අදාසිං,පැමිණි භික්ෂුවට ආසන දුනිමි
අථ ඛො සුප්පබුද්ධො කුට්ඨී යෙන සො මහාජනකායො තෙනුපසඞ්කමි,ඉක්බිති සුප්පබුද්ධ කුෂ්ට රෝගියා ඒ මහජනකාය වෙත පැමිණියේය
ලොමහංසනපරියායො ත්වෙව නං ධාරෙහීති,'ලොමහංසන' ධර්ම ක්‍රමය යැයි දරාගනුව (දැනගනුව)
යං චෙ විඤ්ඤූ පසංසන්ති,නුවණැත්තෝ ප්‍රශංසා කරන කෙනා
‘අකතං මෙ කායසුචරිත’න්ති තප්පති.,මා අතින් කයින් යහපත් දේ සිදු නොවූයේ යැයි තැවෙයි.
වායං මෙති න මඤ්ඤති,වායොධාතුව මාගේයයි නොහඟින්නාහ
කණභක්ඛො වා හොමි,කුඩු අනුභව කරන්නෙක් වීමි
අනුවත්තෙති,අනුගමනය කරයි
ස වෙ දිවා වා රත්තිං වා,ඒ කෙනාට දවල්වත් රෑවත්
විඤ්ඤාතං විඤ්ඤාතතො සඤ්ඤත්වා විඤ්ඤාතං මඤ්ඤති,විඤ්ඤාතය විඤ්ඤාතය වශයෙන් ඇඳින විඤ්ඤාතය ආත්මය වශයෙන් හඟියි
හිය්‍යමානෙ න සොචෙය්‍ය,නැසෙන දේවලට ශෝක නොකරන්න
තස්ස තථාගතං අනුස්සරතො චිත්තං පසීදති.,තථාගතයන් සිහි කරන ඔහුගේ සිත පහදියි.
සීතං අතුණ්හං අධිවාසයෙය්‍ය,සීතලද උණුසුමද ඉවසයි
යෙ ඣායිනො තා පජහන්ති සබ්බා,ධ්‍යාන කරමින් සිටින පුද්ගලයෝ ඒ සියලු සැක දුරු කරති
න බ්‍රාහ්මණස්ස පරනෙය්‍යමත්ථි,බ්‍රාහ්මණයාට අනුන් හික්මවීමක් නැත
ඉමං ඛො අහං අත්ථවසං සම්පස්සමානො අභික්ඛණං උදානං උදානෙසි,මේ අර්ථය දකිමින්ම මම නිතර උදාන කියමි
අන්තරාසපත්තා,සිතට සතුරන් වෙති
සබ්‍රහ්මකා සපජාපතිකා අන්වෙසං නාධිගච්ඡන්ති.,බ්‍රහ්මයන් සහ ප්‍රජාපතීන්ද සොයමින් ඔහු සොයාගත නොහැකි වෙති.
සළායතනනිරොධගාමිනිං පටිපදඤ්ච පජානාති,ආයතන නැති කිරීමට යන ප්‍රතිපදාව දනීද
වනෙන වනං ගහනෙන ගහනං සංපතාමි.,"වනයෙන් වනයට, ලැහැබින් ලැහැබට පනිමි."
තං බ්‍රාහ්මණං අකථංකථිං ඡින්නකුක්කුච්චං,සැක නැත්තා වූ කුකුස් සින්දා වූ (පසුතැවීම් නැති කළා වූ) ඒ බ්‍රාහ්මණයකු තුළ
දිට්ඨා මයා සත්තා සක්කාරෙන අභිභූතා,මම සත්කාරයෙන් යටවූ සත්වයන් දුටුවෙමි
ගබ්භිනී උපවිජඤ්ඤා,ඇය ගැබිනිය වූවාය සහ වදීමට ළඟාව තිබුණාය
"දුරක්ඛාතෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මවිනයෙ දායකෙන මත්තා ජානිතබ්බා, නො පටිග්ගාහකෙන.","මහණෙනි, වරදවා ප්‍රකාශ කරණ ලද්දාවූ ධර්මවිනය ඇති ශාසනයෙහි දායකයා විසින් දෙන දෙයෙහි පමණ දතයුතුයි පිළිගන්නහු විසින් දතයුතු නොවෙයි."
"එවම්පි ඛො, බ්‍රාහ්මණ, සන්දිට්ඨිකො ධම්මො හොති.","බ්‍රාහ්මණය, මෙසේ ධර්මය මෙලොවදීම ප්‍රත්‍යක්ෂ කළ හැකි වෙයි."
අතීතෙ භික්ඛවෙ ඡන්දරාගට්ඨානියෙ ධම්මෙ ආරබ්භ ඡන්දො න ජායති.,"මහණෙනි, අතීත වූ ඡන්දරාගයට හේතුවන ධර්මයන් අරබයා ඡන්දය නූපදියි."
පදක්ඛිණං කත්වා පක්කාමී.,පැදකුණු කොට පිටත්ව ගියේය.
පඤ්ඤාසම්පන්නො,ප්‍රඥාවෙන් යුක්තවූ
"එසා, භික්ඛවෙ, තුලා","මහණෙනි, මේ තුලාවයි"
පපඤ්චසඤ්ඤාසඞ්ඛා සමුදාචරන්ති,ඒ ප්‍රපංච සිතුවිලි නිසා අතීත අනාගත වර්තමාන රූපයන් කෙරෙහි පුරුෂයා යටත් වෙයි
අකාරකා ඉමෙ සමණා,මේ සමණයෝ නොකරන්නෝය
පදක්ඛිණානි කත්වාන ලභන්තත්ථෙ පදක්ඛිණෙ.,යහපත් කර්ම කොට යහපත් වූ ම අර්ථයන් ලබති.
මිච්ඡාආජීවස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස සම්මාආජීවො හොති පරික්කමනාය,වැරදි ජීවිකා ඇති පුද්ගලයාට එය දුරලීමට හරි ජීවිකාව ඇත්තේය
අසාතානං අමනාපානං පාණහරානං අධිවාසකජාතිකො හොති,සතුටක් නූපදවන්නාවූ අමනාපවූ දිවි පැහැරගැනීමට තරම්වූ වේදනාවන් ඉවසන්නේ වෙයි
"යං ඛො ලොකං පටිච්ච උප්පජ්ජති සුඛං සොමනස්සං, අයං ලොකෙ අස්සාදො.","ලෝකය නිසා යම් සැපයක් සොම්නසක් උපදී ද, මෙය ලෝකයෙහි ආශ්වාදයයි."
පරිසුද්ධාජීවොහමස්මි,මම පිරිසිදු ජීවිකා ඇත්තේ වෙමි
අත්ථි සීලෙසු පරිපූරකාරිතා,සීලයන් සම්පූර්ණ කරන බව ඇත්තේමය
උපොසථං කරිස්සාමි,පොහෝය කරන්නේමි
"අප්පමත්තිකා එසා, භික්ඛවෙ, වුද්ධි යදිදං ඤාතිවුද්ධි","මහණෙනි, නෑයන්ගේ යම් වැඩීමක් දියුණුවක් වේද, ඒ මේ වැඩීම සුලුවේ."
භවපටිලාභියානි සංයොජනානි.,භවය ලැබීමට හේතු වන සංයෝජනයෝ ය.
කයිරාථ ධීරො පුඤ්ඤානි,නුවණැත්තේ පින් කළ යුතුය
‘අයං දුක්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදා’ති යථාභූතං පජානාති.,'මේ දුක නැති කිරීමේ මාවතයි' කියා තත්වූ පරිද්දෙන් දැනගනීද.
පටිසඞ්ඛා යොනිසො ගිලානප්පච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරං පටිසෙවති,නුවණින් සලකා ගිලන්පස බෙහෙත් ආදිය සේවනය කරයි
සීසෙ වා ගලෙ වා ඛන්ධෙ වා ගහෙත්වා,හිසෙන් හෝ ගෙලෙන් හෝ කරෙන් හෝ අල්වාගෙන
තෙ මාරො වත්තුමරහති,මාරයා ඔවුන්ට කියාවා
චතූහි ඨානෙහි අප්පමාදො කරණීයො.,කරුණු සතරක දී නොපමා විය යුතු ය.
දිට්ඨෙව ධම්මෙ අසඞ්ඛාරපරිනිබ්බායී.,මෙලොවදීම උත්සාහ රහිතව පිරිනිවන් පාන්නෙකි.
සියා ආවුසො,ඇවැත්නි ඇත්තේය
සමන්තා ධජිනිං දිස්වා,සියලු දෙසින් සෙනාව දැක
ඛණො වො මා උපච්චගා,අගනා කාලය අතින් නොයන්න දෙන්න
ස මග්ගදූසී,ඔහු මාර්ග දූෂකය වේ
යස්ස චෙතං සමුච්ඡින්නං,යමෙක් මේ දෝෂ සම්පූර්ණයෙන් කපා දමා ඇති නම්
ගොපාලකං වා පසුපාලකං වා,ගොපල්ලෙකු හෝ පශුපාලකයෙකු
සීසං ඔකම්පෙත්වා ජිව්හං නිල්ලාළෙත්වා,හිස වනා දිව පිටට ගෙන ලෙලවා
රාජා වා මාගධො සෙනියො බිම්බිසාරො,මගධ රජු සෙනිය බිම්බිසාරද
අථ ඛො භගවා සබ්බාවන්තං පරිසං චෙතසා චෙතො පරිච්ච මනසාකාසි,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පිරිසගේ සිත් විමසා බැලූසේක
කච්චි අදින්නං නාදියති,නොදුන් දේ නොගනීද
ඛිඩ්ඩා රතී හොති සහායමජ්ඣෙ,යහළුවන් මැද ක්‍රීඩා හා ඇල්ම ඇතිවේ
සුඛා සාමඤ්ඤතා ලොකෙ,ශ‍්‍රමණයන්ට ගරුකම සුවය
කායස්ස ච භෙදා පරං මරණා දුග්ගති පාටිකඞ්ඛා.,මරණින් මතු දුගතිය අපේක්ෂා කළ යුතුය.
නිවෙසනා න සන්ති කෙචි,බැසගැනීම් කිසිවක් නැත
"වුට්ඨිතො ච ඛො තම්හා ආසනා තස්සා කථාය නෙවාදිං මනසි කරොති, න මජ්ඣං මනසි කරොති, න පරියොසානං මනසි කරොති.","ඒ ආසනයෙන් නැගිටි කල්හි කතාවේ මුල, මැද හෝ අග හෝ මෙනෙහි නොකරයි."
සත්තානං චුතූපපාතඤාණාය චිත්තං අභිනින්නාමෙසිං,සත්ත්වයන්ගේ චුති-උත්පත්ති (මැරීම හා ඉපදීම) දැකීමේ ඥානය පිණිස සිත නැමූයෙමි
අබ්‍රහ්මචාරිස්ස පුරිසපුග්ගලස්ස අබ්‍රහ්මචරියා වෙරමණී හොති පරිනිබ්බානාය,අබ්‍රහ්මචාරී පුද්ගලයාට කෙලෙස් නිවීම පිණිස බ්‍රහ්මචර්යාව ඇත්තේය
තස්මා සුතවතො අරියසාවකස්ස චිත්තභාවනා අත්ථීති වදාමීති.,එහෙයින් ඇසූපිරූතැන් ඇති ආර්ය ශ්‍රාවකයාහට සිතෙහි වැඩීමක් ඇතැයි කියමි.
කතමො අවිජ්ජාසමුදයො,අවිද්‍යාවට හේතුව කවරේද
පුත්තෙසු දාරෙසු ච යා අපෙක්ඛා,පුතුන් හා භාර්යාව කෙරෙහි අපේක්ෂා උපදේ
ආදීනවං ඤත්වා,අවාසිය දැනගෙන
පරබ්‍යාබාධායපි සංවත්තති,අන්‍යයා හට ද දුක් පිණිස පවතියි
අපායං දුග්ගතිං නාතිවත්තති.,අපාය සහ දුගතිය ඉක්මවා (එතෙර වී) නොයයි.
දුක්ඛස්ස ච අතික්කමං,දුක නතර වීමත්
තීණිමානි භික්ඛවෙ සොචෙය්‍යානි.,"මහණෙනි, මේ පිරිසිදුකම් තුනකි."
උපසම්පදා පඤ්ඤත්තා.,උපසම්පදාව පනවන ලදී.
ආකිඤ්චඤ්ඤායතනං මෙති මඤ්ඤති,ආකිඤ්චඤ්ඤායතන වැසි දෙවියන් මාගේයයි හඟියි
නො අරූපා.,රූපයක් නැතිව ඒවා හට නොගනී.
තණ්හාය ජායතī සොකො,තෘෂ්ණාවෙන් ශෝකය උපදේ
සියා චතුන්නං මහාභූතානං අඤ්ඤථත්තං.,සතර මහා භූතයන්ගේ වෙනස් වීමක් (පෙරළීමක්) විය හැකිය.
"ඉදං තෙ, දෙව, නවං චක්කයුගං නිට්ඨිතන්ති.","දේවයන් වහන්ස, ඔබ වහන්සේගේ අලුත් රෝද යුගලය නිම විය."
විපරක්කම්ම ඣායන්තං,දැඩි වීර්යයෙන් ධ්‍යානය කළෙමි
යෙ පරිඤ්ඤාතභොජනා,ආහාරය පිළිබඳ පිරිසිඳ දත් අයට
යදත්තනි පස්සති ආනිසංසං,තමන්ට ලාභය දකී
විස්සජ්ජ ගන්ථානි මුනීධ ලොකෙ,මුනි ලෝකයේ ගැට හැර දමයි
තථාගතො ච අරහං සම්මාසම්බුද්ධො.,අර්හත් වූ සම්මා සම්බුද්ධ තථාගතයන් වහන්සේ ය.
මයම්පි සක්කතා ගරුකතා මානිතා පූජිතා අපචිතා පිණ්ඩාය චරිස්සාමා,අපිද සත්කාර ගරුකාර බහුමාන පුජා හා ගෞරව ලැබ පිණ්ඩපාතයෙහි හැසිරෙන්නෙමු
වෙදානි විචෙය්‍ය,වේද විමසා
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු,මහණෙනි මේ ශාසනයෙහි භික්ෂුව
දුක්ඛා පටිපදා ඛිප්පාභිඤ්ඤා.,දුක්ඛිත පිළිපැදීම සහ වහා ලබන අවබෝධය.
චක්ඛුස්මිං සති රූපෙ සති චක්ඛුවිඤ්ඤාණෙ සති,"ඇස, රූපය සහ විඤ්ඤාණය ඇති කල්හි"
න පියං කුබ්බති නොපි අප්පියං,ප්‍රිය හෝ අප්‍රිය නොකරයි
ආරක්ඛාධිකරණං දුක්ඛං දොමනස්සං,ඒවා රැක ගැනීම පිණිස විඳින දුක හා දොම්නස
නාගො සොතා ච හන්තා ච ඛන්තා ච ගන්තා ච.,"ඇතා අසන්නෙකි, නසන්නෙකි, ඉවසන්නෙකි, යන්නෙකි."
එතෙසු දින්නානි මහප්ඵලානි,ඔවුනට දුන්දේ මහත්ඵලය
"ආරද්ධවීරියස්ස, භික්ඛවෙ, අනුප්පන්නා චෙව කුසලා ධම්මා උප්පජ්ජන්ති උප්පන්නා ච අකුසලා ධම්මා පරිහායන්තීති.","මහණෙනි, පටන්ගන්නාලද වීර්‍ය්‍යය ඇත්තා තුළ නූපන් කුශලධර්මයෝත් උපදිත්, උපන්නාවූ අකුශලධර්මයෝත් පිරිහෙත්."
න තක්කරො හොති නරො පමත්තො,නොඅනුගමනය කරන්නේ නම් ප්‍රමත්තයෙකි
දිස්වාන භික්ඛුං තසිතං කිලන්තං,පිපාසිත භික්ෂුව දැක
තෙජං අභිනන්දති,තෙජොධාතුවට ආශාවෙන් සතුටු වෙයි
සක්කච්ච දදාති භොජනං චත්තාරි ඨානානි.,සකස් කොට භෝජනය පිරිනැමීමෙන් කරුණු සතරක් ලැබේ.
බ්‍රාහ්මණස්ස වුසීමතො,කාර්ය නිම කළ බමුණට
දුක්ඛස්ස ච නිරොධං පඤ්ඤාපෙමි.,මම දුක නැති කිරීම ගැන පමණක් පවසමි.
බහුනො ජනස්ස අනත්ථාය අහිතාය දුක්ඛාය දෙවමනුස්සානං.,බොහෝ ජනයාට අනර්ථය පිණිසත් දෙවි මිනිසුන්ට අහිත පිණිස හා දුක් පිණිසත් (පිළිපදියි).
අඤ්ඤත්‍රෙව කාමෙහි අඤ්ඤත්‍ර අකුසලෙහි,කාමයන්ගෙන් හා අකුසල ධර්මයන්ගෙන් වෙන්වූ
න චෙව නො චිත්තං විපරිණතං භවිස්සති,"""අපගේ සිත (තරහෙන්) වෙනස් නොවේවා (නොපෙරළේවා)"""
පරඤ්ඤච සමාදපෙති.,අනුන් ද (එහි) සමාදන් කරවයි (යොදවයි).
උපමා මං ආවුසො සාරිපුත්ත පටිභාතීති,ඇවැත්නි ශාරීපුත්‍රයෙනි මට උපමාවක් වැටහේ යයි කීය
කායං භිදුරං ඤත්වා,කය බිඳෙන බව දැන
තතියො චෙතොඛිලො අප්පහීනො හොති,මෙය පහ නොකරන ලද තුන්වන චේතෝඛිලය වෙයි
එතඤ්හි තුම්හෙ පටිපජ්ජථ,ඔබලා මෙහිම පිළිපදින්න
"තං කිස්ස හෙතු? ස්වාක්ඛාතත්තා, භික්ඛවෙ, ධම්මස්සාති.","ඊට හේතු කවරේද? මහණෙනි, ධර්මය මනාකොට ප්‍රකාශ කරණ ලද හෙයිනි."
කථං සඞ්ඛාරා සම්මසිතබ්බා විපස්සිතබ්බා?,සංස්කාරයන් කෙසේ පිරික්සිය යුතු ද? විදර්ශනා කළ යුතු ද?
පඤ්ඤා හි සෙට්ඨා ලොකස්මිං යායං නිබ්බෙධගාමිනී,ලෝකයේ ප්රඥාව ශ්රේෂ්ඨය එය ඉදිරියට කපන මාර්ග ප්රඥාවය
යෙ අරියසච්චානි විභාවයන්ති ගම්භීරපඤ්ඤෙන සුදෙසිතානි,ගැඹුරු නුවණ ඇති බුදුරජුන් විසින් මැනවින් දක්වන ලද ආර්ය සත්‍යයන් යම්කෙනෙක් තමනට ප්‍රකට කෙරෙත්ද
මිච්ඡාවිමුත්තියා සමාදපෙති.,වැරදි මිදීමෙහි අනුන් සමාදන් කරවයි.
යත්ථ ලොකො විහඤ්ඤති,එයින් ලෝකය දුක් විඳී
මම සාවකානං භික්ඛූනං.,මාගේ ශ්‍රාවක භික්ෂූන්ට.
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු සීලවා හොති පාතිමොක්ඛසංවරසංවුතො විහරති.,"මහණෙනි, මෙහි භික්ෂුව සිල්වත් වෙයි, ප්‍රාතිමෝක්ෂ සංවරයෙන් යුක්තව වෙසෙයි."
නිහීනකම්මා මනුජා පරත්ථා,පහත් කර්ම ඇත්තෝ පරලොව දුක් ලබති
"එවමෙවං ඛො අහං, භික්ඛවෙ, අප්පමත්තකම්පි භවං න වණ්ණෙමි, අන්තමසො අච්ඡරාසඞ්ඝාතමත්තම්පි.","මහණෙනි, එපරිද්දෙන්ම ස්වල්පමාත්‍රයකුදු භවයෙහි ඉපදීම වර්ණනා නොකරමි."
මාසානං තිලානං තණ්ඩුලානං,මෑය තලය සහල්ය
වීමංසමානො විසමං සමඤ්ච,වැරදි දේ හා හරි දේ විමසයි
සළායතනං නාමරූපනිදානං නාමරූපසමුදයං නාමරූපජාතිකං නාමරූපපභවං,ෂඩායතනය නාම රූපයන් මුල් කාරණය කොට ඇත්තේය නාම රූපයන් උත්පත්ති හේතුව කොට ඇත්තේය නාම රූපයන් ජාති කොට ඇත්තේය නාම රූපයන් නිසා පහළ වන්නේය
සුවණ්ණතා,මනා පැහැති බව
නන්දීභවපරික්ඛීණො,ආශාව හා භවය ක්ෂය කළ
"සොකෙහි පරිදෙවෙහි දුක්ඛෙහි දොමනස්සෙහි උපායාසෙහි, අපරිමුත්තො දුක්ඛස්මාති වදාමි.","ශෝක, පරිදේව, දුක්, දොම්නස් හා දැඩි තැවුල්වලින් නොමිදුණු, සසර දුකින් නොමිදුණු අයෙකැයි මම කියමි."
සබ්බඤ්ච ඛො භික්ඛවෙ අභිජානං පරිජානං,මහණෙනි සියල්ල දැන පිරිසිඳ දැන
යස්මිං අධිකරණෙ උභතො වචීසංසාරො දිට්ඨිපළාසො.,යම් විනිශ්චයකදී දෙපසින්ම වචන හුවමාරුව හා දෘෂ්ටි මානය ඇති වේද.
කාමානං නිබ්බිදාය විරාගාය.,කාමයන් කෙරෙහි කලකිරීම සහ නොඇලීම පිණිස.
යථොධි ඛො පනස්ස චත්තං හොති වන්තං මුත්තං පහීනං පටිනිස්සට්ඨං,යම් තැනෙක පටන් භික්ෂුව විසින් කෙලෙස් දුරු කරන ලද්දේද වමාරණ ලද්දේද මුදන ලද්දේද නැති කරන ලද්දේද
මා වො නළංව සොතොව මාරො භඤ්ජි පුනප්පුනං,ගංවතුර බට පඳුරු බිඳින්නා වගේ මාරයා ඔබ නැවත නැවත නොබිඳවා
පච්ඡිමඤ්ච ජනතං අනුකම්පමානොති,මතු පරම්පරාවට අනුකම්පා පිණිස (ආදර්ශයක් ලෙස)
සස්සතො අත්තා ච ලොකො ච ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤන්ති,ආත්මයද ලෝකයද සදාකාලිකය මේම සත්‍යය අනිත් මත බොරුය කියති
තෙ දක්ඛිණෙය්‍යා සුගතස්ස සාවකා,සුගත් බුදුන්ගේ ශ්‍රාවකවූ ඔව්හු කම්පල අදහා දෙන දේ පිළිගැනීමට සුදුස්සෝය
නීචෙය්‍යො අථවාපි සරික්ඛො,හීන හෝ සමාන හෝ නොහඟින්න
සබ්බසඞ්ඛාරෙසු අනිච්චානුපස්සිනො,සියලු සංස්කාර අනිත්‍ය ලෙස බලන්න
අජ්ඣොගාහෙත්වා විහරාමි,පිවිස වාසය කරමි
අච්ඡෙච්ඡි තණ්හං විවත්තයි සංයොජනං.,තෘෂ්ණාව සිඳ බැඳීම් ඉවත් කළේය.
මනසා සංවරො සාධු සාධු සබ්බත්ථ සංවරො,සිතින් සංවරය මැනවි හැමතැනම සංවරය මැනවි
කලං නාග්ඝන්ති සොළසිති,සොළොස්වන කොටසක් තරම්වත් නොවටී
තමො තමපරායණො තමො ජොතිපරායණො.,අඳුරෙන් අඳුරට යන්නා සහ අඳුරෙන් එළියට යන්නා.
ජෙතවනෙ අන්තරහිතො දෙවෙසු තාවතිංසෙසු පාතුරහොසි,ජේතවනයෙන් අතුරුදන්ව තව්තිසා දෙවලොව පෙනී සිටියේය
ගඞ්ගා හි භන්තෙ නදී ගම්භීරා අප්පමෙය්‍යා,"ස්වාමීනි, ගංගා නදිය වනාහි ඉතා ගැඹුරුය, ප්‍රමාණය කළ නොහැකිය"
යෙ ච මානං පහන්ත්වාන,යම් අය මානය අත්හැර
ගබ්භීරපඤ්ඤං නිපුණත්ථදස්සිං,ගැඹුරු නුවණ ඇති සියුම් අර්ථ දක්නා
අසන්තස්ස පියා හොන්ති,අසත් පුද්ගලයන්ට කැමති වෙයි
නිරාමගන්ධං,කෙලෙස් නැති දේශනාව
එවං ගාමෙ මුනී චරෙ,එසේම මහණයා ගමෙහි සිඟා ඇවිදි යුතුය
කතමො ජාතිසමුදයො,(ජාතියට හේතුව කවරේද)
දිට්ඨෙව ධම්මෙ අඤ්ඤං ආරාධෙය්‍ය,මේ ආත්මයේදීම රහත් බව ලබාගන්නේද
සායතතියකම්පි උදකොරොහන,සවස තුන්වැනි වරටත් දියට බැසීමෙහි යෙදුණෙමි
වීතරාගා,රාගයෙන් දුරුවූය
පෙමතො විප්පමුත්තස්ස,ප්‍රේමයෙන් මිදුණු අයට
සබ්බෙ ධම්මා අනත්තාති,සියලු ධර්ම අනාත්මයි
ඨානං අමනාපං කාතුං අත්ථාය සංවත්තති.,කිරීමට අමනාප වුව ද යහපත සලසන කරුණකි.
ඩංසමකසවාතාතපසරීංසපසම්ඵස්සානං පටිඝාතාය,මැසි මදුරු සුළං වැසි සර්ප ආදී ස්පර්ශ නැති කිරීම පිණිස
යත්ථට්ඨිතං නප්පසහෙය්‍ය මච්චු,එහි සිට මරණය නොමඩන්න
පාපෙ න රමතී සුචී,පිරිසිදු තෙම පාපයට නොඇලෙයි
බුද්ධො ඣානං න රිඤ්චති,බුදුන් ධ්‍යානය නොහරියි
දුතියො චෙතසොවිනිබන්ධො සුසමුච්ඡින්නො හොති,දෙවන සිතේ බැම්ම මනාව සිඳින ලද්දේ වෙයි
අබ්‍යාපාදවිතක්කො චක්ඛුකරණො,අක්‍රෝධ සිතුවිල්ල නුවණ ඇති කරයි
තමෙව වාචං භාසෙය්‍ය,එම වචනයම කියායුතුය
සො සබ්බසො රාගානුසයං පහාය පෙ දුක්ඛස්සන්තකරො හොති,හෙතෙම සර්වප්‍රකාරයෙන් රාගය දුරුකොට ක්‍රෝධය දුරුකොට මම වෙමියි යන දෘෂ්ටිය හා මානය නසා අවිද්‍යාව දුරුකොට අර්හත් මාර්ග විද්‍යාව උපදවා මේ ආත්මයෙහිම දුක් කෙළවර කරන්නේ වෙයි
අද්දසා ඛො ආයස්මා මහාමොග්ගල්ලානො දිබ්බෙන චක්ඛුනා විසුද්ධෙන අතික්කන්තමානුසකෙන තෙන යක්ඛෙන ආයස්මතො සාරිපුත්තත්ථෙරස්ස සීසෙ පහාරං දීයමානං,ආයුෂ්මත් මහමොග්ගල්ලාන තෙරුන්වහන්සේ ඒ යක්ඛයා පහර දීම දිවැසින් දැක්කේය
අකිඤ්චනං අනාදානං,කිසිවක් නැති ගැනීම නැති
"යතො ඛො, භික්ඛවෙ, භික්ඛු අනුප්පන්නානං. ආතප්පං කරොති.","මහණෙනි, යම් කලෙක භික්ෂුව අකුසල් නොවීමට, කුසල් ලැබීමට සහ උපන් දුක් වේදනා ඉවසීමට වීර්යය කරයි ද."
කච්චි න කිඤ්චි දුක්ඛං,කිසිදු දුකක් නැද්ද
තක්කං පහාය න උපෙති සඞ්ඛං,තර්කය හැර සංඛ්‍යාවට නොපැමිණෙයි
අත්ථි ආසවා අධිවාසනා පහාතබ්බා,ඉවසීමෙන් පහකළ යුතුවූ කෙලෙස් ඇත්තාහ
චක්ඛුනා රූපං දිස්වා න නිමිත්තග්ගාහී.,ඇසින් රූප දැක (කෙලෙස් උපදවන) නිමිති නොගනියි.
රාගෙ පහීනෙ නෙවත්තබ්‍යාබාධායපි චෙතෙති.,රාගය ප්‍රහීණ වූ විට තමාට දුක් පිණිස නොසිතයි.
ජෙගුච්ඡී හොමි පරමජෙගුච්ඡී.,මම පරම පිළිකුල් ජීවිතයක් ගත කළෙමි.
තත්‍රාවුසො නවා භික්ඛූ තීහි ඨානෙහි පාසංසා භවන්ති,ඇවැත්නි ඒ භික්ෂූන් අතරෙහි නවක භික්ෂූහු කරුණු තුනකින් පැසසිය යුත්තෝ වෙත්
චතුත්ථං.,හතරවැනි සූත්‍රයයි.
සඤ්ජාති,මනාකොට ඉපදීමක් වේද
රජ්ජං පත්ථයති,රාජ්‍යය ප්‍රාර්ථනා කරයි
අත්තනා ච පටිවිරතො පරඤ්ච සමාදපෙති.,තමා ද සිල්වත් වී අනුන් ද සිල්වත් කරයි.
නාහං පමොචනාය කථංකථිං,සැක ඇති අය මිදවීමට නොයමි
ඉමෙහි චතූහි ධම්මෙහි.,මේ කරුණු සතරින් (යුක්ත වූයේ).
විපුලමලත්ථ පීතිං,මහත් ප්‍රීතිය ලැබීය
එතදග්ගං කාමභොගීනං රාජා මන්ධාතා.,කාමභෝගීන්ගෙන් මන්ධාතු රජු අග්‍ර වෙයි.
භගවා එතදවොච.,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළ සේක.
තිණ්ණං ධම්මානං අතිත්තො හත්ථකො අවිහං ගතොති.,ධර්ම තුනකින් තෘප්තියක් නොවූ හත්ථක අවිහ බඹලොවට ගියේය.
චත්තාරොමෙ භික්ඛවෙ උදකරහදා.,"මහණෙනි, දිය විල් වර්ග සතරකි."
යො ධම්මෙ පසාදො සො න සම්මග්ගතො අක්ඛායති,ධර්මයෙහි යම් පැහැදීමක් වේද ඒ ප්‍රසාදය මනාව පිහිටියේයයි කියනු නොලැබේ
ජාතස්ස මරණං හොති,උපන් අය මරණයට යයි
එකපුග්ගලස්ස භික්ඛවෙ කප්පං සන්ධාවතො සංසරතො,මහණෙනි එක් පුද්ගලයෙකු කල්පයක් මුළුල්ලේ නැවත නැවත සසර සැරිසරන විට
එකො වූපකට්ඨො අප්පමත්තො ආතාපී පහිතත්තො විහරති,ඔහු තනිවී අප්‍රමාදව වීර්යයෙන් සිත යොමුකර වාසය කළේය
යාවතකො ලොකෙ ආදීනවො පඤ්ඤාය මෙ සො සුදිට්ඨො.,ලෝකයෙහි යම්තාක් ආදීනවයක් ඇත්ද එය මා විසින් ප්‍රඥාවෙන් මනාව දක්නා ලදී.
තෙන ඛො පන සමයෙන ද්වෙ යක්ඛා සහායකා උත්තරාය දිසාය දක්ඛිණං දිසං ගච්ඡන්ති කෙනචිදෙව කරණීයෙන,ඒ අවස්ථාවේ යහළු යක්ඛයන් දෙදෙනෙක් කිසියම් කටයුත්තක් නිසා උතුරු දිගින් දකුණු දිගට යති
කොධො චිත්තස්ස උපක්කිලෙසො,ක්‍රෝධය (තරහ) සිත කෙලෙසන්නකි
පාදෙ පසාරෙහි,සිරිපා දික්කළ මැනව
යථාරූපෙන චක්ඛුනා අනධිගතං වා භොගං අධිච්ඡෙය්‍ය අධිගතං වා භොගං ඵාතිං කරෙය්‍ය.,"යම් ඇසකින් නොලැබූ භෝගයන් ලබන්නේද, ලැබූ භෝගයන් දියුණු කරන්නේද (එබඳු ඇසක් නැත)."
යථා ච අනුප්පන්නස්ස . උප්පාදො හොති,නූපන් (බෝධි අංගයේ) ඉපදීම යම් කරුණකින් වේද
සාමඤ්ඤෙව ඵුට්ඨො සාරීරිකාහි වෙදනාහි.,තමා ම මරණාසන්න දැඩි වේදනාවන්ට පත්වෙයි.
එකච්චො පුග්ගලො අනඞ්ගණොව සමානො නත්ථි මෙ අජ්ඣත්තං අඞඞ්ගණන්ති යථාභූතං නප්පජානාති,ඇතැම් පුද්ගලයෙක් කෙලෙස් රහිතවූයේම තමා තුළ කෙලෙස් නැතැයි තතුසේ නොදනියි
කායස්ස භෙදා පරං මරණා අපායං දුග්ගතිං විනිපාතං නිරයං උපපජ්ජමානං.,"කය බිඳී මරණින් මතු අපාය, දුග්ගති, විනිපාත නමැති නිරයෙහි උපදිනු දකිමි."
එතං වෙ මුනිදස්සනං,මෙයම මුනිවරුන් දක්නා දහමයි
එකත්තං එකත්තතො අභිඤ්ඤාය එකත්තං න මඤ්ඤති,එක ස්වභාවයවූ අරූපය එක ස්වභාවයවූ අරූපය වශයෙන් විශේෂ නුවණින් දැන එක ස්වභාවයවූ අරූපය තමා වශයෙන් නොහඟින්නාහ
ඉදමස්ස අප්පග්ඝතාය වදාමි.,මෙය ඔහුගේ නොවටිනා බව යැයි පවසමි.
න ඛො පන සො සාරිපුත්ත අග්ගි සුලභරූපො,ශාරීපුත්‍රය ඒ ගින්න (පුදීම) සුලභ නොවේ
නාසීසතී ලොකමිමං පරඤ්ච,මෙලොව හෝ පරලොව නොපතයි
ආයතිං සංවරාය.,මතු සංවරය පිණිස.
කායසුඛං චෙතොසුඛං සුඛං සො අධිගච්ඡති,කයික සැපය සහ මානසික සැපය ඔහු ලබයි
විත්තං ලභති,ධනය ලබයි
අච්ඡරියං අබ්භුතං,අශ්චර්යයයි පුදුමයි
සාමීචිප්පටිපන්නො භගවතො සාවකසඞ්ඝො,සාමීචි කර්මයට සුදුසුසේ පිළිපන්නේය
බුද්ධං ධම්මස්සාමිං වීතතණ්හං,ධර්ම ස්වාමී වූ තණ්හාව නැති බුදුන්
සක්කො උජූ ච සුහුජූ ච,දක්ෂව සෘජුව වඩාත් සෘජුව සිටිය යුතුය
බුද්ධෙ පසන්නා,බුදුන් කෙරෙහි පැහැදෙයි
සඞ්ඛාතධම්මස්ස බහුස්සුතස්ස,සංස්කාර ධර්ම පිළිබඳ දැනුම ඇති බහුශ්‍රුතයෙක් වුවද
"ද්වාහං, භික්ඛවෙ, අත්ථවසෙ සම්පස්සමානො.","මහණෙනි, මම කරුණු දෙකක් දකිමින් මේ දේ සිදු කරමි."
පුරිසො අලගද්දත්ථිකො අලගද්දගවෙසී. පස්සෙය්‍ය මහන්තං අලගද්දං,සර්පයෙකු සොයන පුරුෂයෙකුට විශාල විසකුරු සර්පයෙකු (අලගද්ද) හමු වන්නේය
ඤාණෙන වා සීලවතෙන වාපි,නුවණින් හෝ සීලයෙන් හෝ නොවේ
උත්තරිඤ්ච විඝාතං ආපජ්ජිස්සන්ති,මත්තෙහිද (වෙහෙසට) දුකට පැමිණෙන්නාහ
පඤ්ඤාසාරො විමුත්තිසාරො.,ප්‍රඥාව හරය කොට ඇත්ත සහ විමුක්තිය හරය කොට ඇත්ත.
භාසිතං තථාගතෙන අභාසිතන්ති දීපෙති.,බුදුරදුන් වදාළ දේ වදාරා නැතැයි ප්‍රකාශ කිරීමද අසත්‍ය චෝදනාවකි.
න පාපකං චිත්තං උප්පාදෙතා,පවිටු සිතක් (නරක සිතක්) ඉපදවූයේ නැත
පරෙ උපනාහී භවිස්සන්ති මයමෙත්ථ අනුපනාහී භවිස්සාමාති,අන්‍යයෝ බද්ධවෛර ඇත්තෝ වන්නාහුය අපි බද්ධවෛර නැත්තාහු වන්නෙමුයි
ඉච්ඡෙය්‍යාම දිට්ඨෙ ධම්මෙ අඤ්ඤමඤ්ඤං පස්සිතුං.,මෙලොව දී ඔවුනොවුන් දැකීමට කැමැත්තෙමු.
තක්කං පහාය,තර්කය අත්හැර
එවං ලොකං අවෙක්ඛන්තං,ලෝකය එසේ නුවණින් බලන කෙනා
"භුඤ්ජමානා මදං ආපජ්ජිස්සන්ති, මත්තා සමානා පමාදං ආපජ්ජිස්සන්ති","එසේ අනුභව කරන විට ඔවුන් මත්වීමට පත්වේ, මත් වූ විට ප්‍රමාදයට (නොසැලකිලිමත්කමට) පත්වේ."
ආනන්දො දිට්ඨෙව ධම්මෙ පරිනිබ්බායිස්සතීති.,ආනන්දයෝ මේ ආත්මයෙහිදීම පිරිනිවන් පාන්නාහ.
අද්දස අසිසූනං (භදන්තෙ අසිසූනාති).,(සාරන විට) මස් කපන කැත්තක් හා ලොඹුවක් දුටුවේය.
රාජානො වා හරන්ති චොරා වා හරන්ති,රජවරු හෝ සොරු හෝ පැහැර ගනිති
වීතතණ්හස්සාවුසො සා නිට්ඨා,ඇවැත්නි ඒ කෙළවර පහ වූ තෘෂ්ණා ඇත්තාහටය
නික්ඛම්ම නගරා මුනි,මුනිතෙම නුවරින් නික්ම
ඝානඤ්ච පජානාති ගන්ධෙ ච පජානාති,නාසයද දැනගනී ගන්ධයන්ද දැනගනී
උපසන්තසන්තචිත්තස්ස,ශාන්තවූ සන්සුන් සිත ඇති
සඞ්ඝෙ අවෙච්චප්පසාදෙන සමන්නාගතො හොති,සංඝයා කෙරෙහි නොසෙල්වෙන පැහැදීමෙන් යුක්ත වූයේ වෙයි
පඤ්ජලීකතා,අඳිලි බැඳ
අනෙජං න්හාතකං බුද්ධං තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණං,තෘෂ්ණා රහිත මාර්ගයෙන් නෑවූ බුද්ධ ඔහු බ්‍රාහ්මණයයි කියමි
හීනාය ධාතුයා චෙතනා පතිට්ඨිතා පත්ථනා පතිට්ඨිතා.,හීන ධාතුවෙහි චේතනාව සහ ප්‍රාර්ථනාව පිහිටීමෙන් (කාම භවය වෙයි).
"අවිජ්ජා විහතා විජ්ජා උප්පන්නා, තමො විහතො ආලොකො උප්පන්නො","අවිද්‍යාව නැසී විද්‍යාව ද, අඳුර නැසී (ප්‍රඥා) ආලෝකය ද උපන්නේය"
සොතෙන සද්දං සුත්වා. මනසා ධම්මං විඤ්ඤාය න නිමිත්තග්ගාහී හොති නානුබ්‍යඤ්ජනග්ගාහී.,කණින් ශබ්දයක් අසා. සිතින් අරමුණක් දැන. නිමිති හෝ අනුව්‍යඤ්ජන නොගනියි.
තෙ යාජයොගා භවරාගරත්තා,භවරාගයෙන් යාගයේ යෙදී
මහාඋදකවාහකො සඤ්ජායති.,මහා ගංවතුරක් ඇති වෙයි.
සාධූති නං වදෙය්‍යං පස්සම්පිස්ස පටිකරෙය්‍යං.,එය 'මැනවැ' යි පිළිගෙන මම මගේ වැරදි නිවැරදි කරගනිමි.
රූපානඤ්ච අතික්කමං,රූපයන් ඉක්මවා
අලාබූනෙව සාරදෙ,සරත් කාලයේ ලැබු වැනි
ජහාති ඉධ ජීවිතං,මෙලොව ජීවිතය අත්හරියි
භදන්තෙති තෙ භික්ඛූ භගවතො පච්චස්සොසුං,ස්වාමීනි කියා ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිතුරු දුන්හ
ක්‍යාස්ස බ්‍යප්පථයො අස්සු,ඔහුගේ කථා කෙබඳුද
ධම්මිකං රක්ඛාවරණගුත්තිං සංවිදහති අන්තොජනස්මිං.,අන්තඃපුර වැසියන් කෙරෙහි ධාර්මික රැකවරණය හා ආරක්ෂාව සලසයි.
ආමං ආමොභාසං පක්කං පක්කොභාසං.,අමු මෙන්ම අමු පෙනුම ඇති හා පැසුණු මෙන්ම පැසුණු පෙනුම ඇති (අඹ).
යදා භගවා අඤ්ඤාසි සුප්පබුද්ධං කුට්ඨිං කල්ලචිත්තං,සුප්පබුද්ධගේ සිත සූදානම් බව භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දැනගත්තේය
තණ්හාඡදනඡාදිතා,තණ්හාවෙන් ආවරණය කරනු ලැබ සිටිති
න ඛො තෙ එතං ඵග්ගුන පතිරූපං කුලපුත්තස්ස සද්ධා අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිතස්ස,"ඵග්ගුණය, ශ්‍රද්ධාවෙන් ගිහිගෙන් නික්ම පැවිදි වූ කුල පුත්‍රයෙකුට මෙය නුසුදුසුය"
ලාභා වත මෙ,මට ලාභයක්මය
එකායනෙන මග්ගෙන,එකම මාර්ගයකින්
වුසිතබ්‍රහ්මචරියො ලොකන්තගූ පාරගතොති වුච්චති.,බඹසර වැස නිම කළ ලෝකාන්තයට ගිය තැනැත්තා පරතෙරට ගිය පුද්ගලයා යැයි කියනු ලැබේ.
භික්ඛූ ච ඵාසු විහරිස්සන්තීති.,එවිට භික්ෂූන් වහන්සේලා ඉතා සතුටින් සහ සැප පහසුවෙන් වාසය කරන්නාහුය.
න චොරා හරෙය්‍යුං,සොරු පැහැර නොගනිත්වා
අග්ගිම්පි ජුහන්ති ඉමිනා සුද්ධීති,ගිනි පුදති මෙයින් පිරිසිදු වෙමු යයි සිතති
"චිත්තං, භික්ඛවෙ, භාවිතං බහුලීකතං මුදු ච හොති කම්මඤ්ඤඤ්ච හොතීති","මහණෙනි, වඩන ලද නැවත නැවත පුරුදුකරණලද සිත මෘදුවද වේ, කටයුත්තට සුදුසුද වේ."
සබ්බගන්ථප්පහීනස්ස,සියලු ගැට බන්ධන ප්‍රහීණ කළ අයට
තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා නිසින්නො හොති,ඒ සමයේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩ හිඳින සේක
අථ ඛො ආයස්මා නාගසමාලො,ඉක්බිති ඒ ආයුෂ්මත් නාගසමාල ස්ථවිරයන් වහන්සේ
සො ච ඛො අත්තබ්‍යාබාධායපි සංවත්තති,එය වනාහි තමහට ද දුක් පිණිස (පීඩා පිණිස) පවතියි
ඉමෙ අට්ඨාරස මනොපවිචාරාති.,මනස හැසිරෙන ස්ථාන දහඅටයි.
අහාසි මෙ,මගේ දේ පැහැර ගත්තේය
අබ්භානං පඤ්ඤත්තං.,අබ්භානය පනවන ලදී.
වෙදනා ච පජානාති,වේදනා හඳුනාගනී
"අසන්තුට්ඨිතා, භික්ඛවෙ, මහතො අනත්ථාය සංවත්තතීති.","මහණෙනි, මේ ලද දෙයින් සතුටු නොවන බව මහත්වූ අනර්ථය පිණිස පවතී."
කුසලෙන වචීකම්මෙන.,කුසල වාග් කර්මයෙනි.
න දිට්ඨුපාදානං උපාදියති න සීලබ්බතුපාදානං උපාදියති න අත්තවාදුපාදානං උපාදියති,දෘෂ්ටි උපාදාන වශයෙන් නොගනියි ශීලව්‍රත උපාදාන වශයෙන් නොගනියි ආත්මවාද උපාදාන වශයෙන් නොගනියි
අනිකාමයං,කිසිවක් නොපතයි
පීතිමනස්ස කායො පස්සම්භති,සතුටු සිත් ඇත්තහුගේ කය සංසිඳෙයි
අභිජානං තථාගතො,තථාගත දැනගනී
දීඝායු යසවා හොති යත්ථ යත්ථූපපජ්ජතීති.,උපදින උපදින සෑම තැනක ම දීර්ඝායුෂ හා යසස ලබයි.
වෙදෙහිකා නාම ගහපතානී අහොසි. කල්‍යාණො කිත්තිසද්දො අබ්භුග්ගතො,වෙදේහිකා නම් ගෘහපතිනියක් සිටි අතර ඇය ගැන යහපත් කීර්ති රාවයක් පැතිර තිබුණි
කුසා පූති වායන්ති,කුස තණද දුගඳ වේ
සපුබ්බාචරියකානි සපුබ්බදෙවතානි තානි කුලානි.,ඒ පවුල් පූර්වාචාර්යවරුන් හා පූර්ව දේවතාවන් සහිතය.
අනෙකවිහිතෙසු ච කඞ්ඛාඨානියෙසු ධම්මෙසු කඞ්ඛං පටිවිනොදෙන්ති.,නොයෙක් සැක කටයුතු කරුණුවලදී ඔහුගේ සැක දුරු කරති.
ගච්ඡති පන භවං ගොතමො බාහුකං නදිං සිනායිතුන්ති,භවත් ගෞතම තෙම බාහුකා නම් ගඟට නාන්ට යන්නේද
.ජාතිධම්මෙ ආදීනවං විදිත්වා අජාතං අනුත්තරං යොගක්ඛෙමං නිබ්බානං පරියෙසමානො.,".ඉපදෙන දේවල් වල ඇති දෝෂය (ආදීනවය) දැකලා, ඉපදීමක් නැති, උත්තරීතර වූ, යෝගයන්ගෙන් මිදුණු නිවන සොයමින්."
උපෙච්චපි පලායත,විපාකය ලඟා වූ විට පලාගියත් නොමිදේ
යෙන මක්ඛෙන මක්ඛාසෙ සත්තා ගච්ඡන්ති දුග්ගතිං,යම් මක්ඛය නිසා ගුණමැකූ සත්වයෝ දුගතියට යති
අනිච්චෙ අනිච්චන්ති දුක්ඛෙ දුක්ඛන්ති.,අනිත්‍යය අනිත්‍ය ලෙස හා දුක දුක ලෙස (දැකීම නිවැරදිය).
ලොකපරියායං විදිත්වා,ලෝක ස්වභාවය දැන
තම්හා වනපත්ථා පක්කමිතබ්බං න වත්ථබ්බං,ඒ වන සෙනසුන අත්හැර යා යුතුයි එහි නොසිටිය යුතුයි
මුතස්මිං මඤ්ඤති,මුතය කෙරෙහි ආත්මය පිහිටියේයයි හඟියි
ඉමෙ ඛො චත්තාරො පුග්ගලා ලොකස්මිං.,"මහණෙනි, ලෝකයෙහි පවත්නා පුද්ගලයෝ සතර දෙනා මොවුහු ය."
"ඉස්සුකී ච හොති, ඉස්සාමලඤ්චස්ස අප්පහීනං හොති.","ඊර්ෂ්‍යා කරන්නෙක් වෙයි, ඊර්ෂ්‍යා මලය දුරු නොකළේ වෙයි."
අට්ඨාරස අජ්ඣත්තිකස්ස උපාදාය.,අධ්‍යාත්මික (තමා) ඇසුරු කළ තෘෂ්ණා හැසිරීම් 18 කි.
ආතප්පාය අනුයොගාය සාතච්චාය පධානාය,"කෙලෙස් තවන වීර්යයට, නිතර යෙදීමට, සතත වීර්යයට හා ප්‍රධාන වීර්යයට (ඔහුගේ සිත නොනැමෙයි)"
සඨො හොති මායාවී,කෛරාටික හා රැවටිලි සහගත ගති ඇත්තෙක් වේ නම්
අථාහං භික්ඛවෙ අනුත්තරං සම්මාසම්බොධිං අභිසම්බුද්ධොති පච්චඤ්ඤාසිං.,එවිට මම සම්මා සම්බෝධිය අවබෝධ කෙළෙමියි ප්‍රතිඥා කෙළෙමි.
යඤ්හිස්ස ඝානින්ද්‍රියසංවරං අසංවුතස්ස විහරතො උප්පජ්ජෙය්‍යුං ආසවා විඝාතපරිළාහා,නාසය සංවරකර නොගෙන වාසය කරන්නහුට වෙහෙස හා දැවිල්ල සහිතවූ යම් කෙලෙස් උපදිද්ද
සබ්බෙ තෙ සකදාගාමිනො.,ඒ සියල්ලෝ සකෘදාගාමී උතුමෝ වෙති.
උපක්කිලිට්ඨස්ස චිත්තස්ස උපක්කමෙන පරියොදපනා හොති.,කිලිටු වූ සිත උපක්‍රමයෙන් පිරිසිදු කිරීම වෙයි.
යෙ ඛො කෙචි සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා බ්‍යාපන්නචිත්තා පදුට්ඨමනසඞ්කප්පා,ස්වභාව ගතියෙන් වෙනස්වී දුෂ්ට ස්වභාවයට පැමිණි සිත් ඇත්තාවූ යම් ඒ ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ
සබ්බසො නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනං සමතික්කම්ම සඤ්ඤාවෙදයිතනිරොධං උපසම්පජ්ජ විහරති.,සියලු නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනය ඉක්මවා සංඥා හා වේදනා නිරුද්ධ වන නිරෝධ සමාපත්තියට පැමිණ වාසය කරයි.
අවිජ්ජාය පභෙදනං,අවිද්‍යාව බිඳ දමන
චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානප්පච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරා,(එනම්) සිවුරු පිණ්ඩපාත (ආහාර) සෙනසුන් හා ගිලන්පස බෙහෙත් පිරිකර
දායකො ච පටිග්ගාහකා ච දුස්සීලා.,දායකයා සහ ලබන්නන් යන දෙපිරිස ම දුශ්ශීල වූ විටය.
අදෙසයි සො භගවා නිබ්බානොගධගාමිනං.,භාග්‍යවතුන් වහන්සේ නිවනට ම යන මඟ දේශනා කළහ.
ආදිත්තචෙලො වා ආදිත්තසීසො වා.,ගිනිගත් වස්ත්‍රයක් හෝ හිසක් ඇති අයෙකු මෙනි.
"ඉමෙ ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වෙ සන්නිචයා.","මහණෙනි, මේ රැස්කිරීම් දෙකයි."