Datasets:
Vardis
/
medical_text

Dataset card Data Studio Files
xet
Community
1
sentence
stringlengths
14
4.07k
__index_level_0__
int64
1
4.53k
Παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει επιτελεστεί τα τελευταία χρόνια στις ιατροβιολογικές επιστήμες, το ιστορικό και η κλινική εξέταση συνεχίζουν να αποτελούν τη βάση για την επίλυση του προβλήματος του αρρώστου, να προσανατολίζουν τον ιατρό προς την πιθανή διάγνωση και να τον κατευθύνουν ώστε να προγραμματίζει τις κατάλληλες παρακλινικές εξετάσεις.
1
Το παρόν βιβλίο δεν έχει στόχο να αντικαταστήσει τα ήδη υπάρχοντα συγγράμματα Κλινικής Εξέτασης, αλλά αποβλέπει στο να εισαγάγει με παραστατικό τρόπο τον φοιτητή στις βασικές αρχές και μεθόδους της Κλινικής Εξέτασης, και να τον καταστήσει ικανό να παρατηρεί ορθά και μεθοδικά τις εκδηλώσεις και τη σημειολογία διάφορων νοσημάτων.
3
Η ιδέα να γραφτεί ένα συνοπτικό βιβλίο κλινικής εξέτασης προήλθε από τους ίδιους τους φοιτητές, και μάλιστα οι σημειώσεις των φοιτητριών Ελπίδας Αθανασοπούλου, Ειρήνης Αποστολίδη και Ειρήνης Παντιώρα αποτέλεσαν την πρώτη ύλη του παρόντος εγχειριδίου.
4
Η ηλεκτρονική μορφή του βιβλίου δίνει τη δυνατότητα στους φοιτητές να έχουν πρόσβαση σε εικόνες κλινικών σημείων και σε εικόνες ή σχήματα που υποδεικνύουν τον τρόπο εξέτασης διάφορων οργάνων.
5
Επιπλέον, οι φοιτητές δύνανται να παρακολουθούν την εξέταση των κύριων συστημάτων σε βίντεο μέσω των συνδέσμων που παρέχονται. Ευελπιστούμε οτι το βοήθημα αυτό, λόγω της ηλεκτρονικής του μορφής, θα εμπλουτίζεται με νέο οπτικοακουστικό υλικό και θα βελτιώνεται συνεχώς.
6
Το συνοπτικό αυτό βοήθημα είναι αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας των συναδέλφων της Α΄ Προπαιδευτικής Παθολογικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ και του Επικουρου Καθηγητή κ. Μιχάλη Σαμάρκου, ο οποίος είχε και την επιμέλεια όλων των εικόνων.
8
Ιδιαίτερα ευχαριστώ την Επίκουρη Καθηγήτρια κ. Χριστίνα Κυρτσώνη για την κριτική ανάγνωση των κειμένων και τον κ. Λάμπρο Δαΐκο για τη φιλοτεχνία των σχημάτων.
9
Ευελπιστούμε ότι το βιβλίο αυτό, λόγω της ηλεκτρονικής του μορφής, θα εμπλουτίζεται με νέο οπτικοακουστικό υλικό, θα βελτιώνεται συνεχώς και θα αποτελέσει χρήσιμο βοήθημα για τον φοιτητή της Ιατρικής.
11
Καθηγητής Γεώργιος Λ. Δαΐκος Διευθυντής Α΄ Παθολογικής Κλινικής Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ
13
Η ιατρική συνέντευξη στην οποία γίνεται η λήψη του ιατρικού ιστορικού αποτελεί την πρώτη και σπουδαιότερη επικοινωνία μεταξύ ιατρού και ασθενή, αφού από τη συνομιλία και τη συλλογή των πληροφοριών θα φτάσετε σε μια αρχική κλινική διάγνωση.
14
Αναμφίβολα αποτελεί το σημαντικότερο εργαλείο για την επίλυση του προβλήματος του ασθενούς και, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, έχει πολλαπλάσια διαγνωστική αξία από τη φυσική εξέταση και τις εργαστηριακές εξετάσεις.
15
Ετσι, εάν σας ρωτήσουν να επιλέξετε μεταξύ των δυο σεναρίων, α) να έχετε τον ασθενή μπροστά σας ώστε να είστε σε θέση να τον εξετάσετε αλλά να μη μπορείτε να συνομιλήσετε μαζί του διότι μιλάτε διαφορετική γλώσσα ή β) να έχετε τον ασθενή στο τηλέφωνο –επομένως, η φυσική εξέταση είναι αδύνατη–, αλλά η συνομιλία να είναι απρόσκοπτη, η σωστή απάντηση είναι ότι, εάν δεν υπάρξει διερμηνέας για την πρώτη περίπτωση, προτιμάτε την τηλεφωνική συνομιλία!
16
Επιπλέον, με τη λήψη του ιστορικού χτίζεται μια σχέση εμπιστοσύνης που τελικά επιτρέπει στον ασθενή να εκμυστηρευτεί στον ιατρό προσωπικά στοιχεία. Το ιστορικό καταγράφεται επίσημα από τον ιατρό αφού ολοκληρωθεί και η φυσική εξέταση του ασθενούς, φέρει την υπογραφή του ιατρού και όχι προφανώς του ασθενούς, και αποτελεί νομικό έγγραφο.
17
Η αξιολόγηση και ιεράρχηση των πληροφοριών και η σχέση τους με το προς επίλυση ιατρικό πρόβλημα (=παρούσα νόσος) είναι μοναδική ευθύνη του ιατρού.
18
Είναι λοιπόν σαφές ότι η απλή απομαγνητοφώνηση της ιατρικής συνέντευξης δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση ιστορικό.
19
Η λήψη ενός άρτιου ιστορικού μπορεί να δώσει την τελική διάγνωση σε ποσοστό που κυμαίνεται μεταξύ βέβαια εμπλουτίζεται με την πείρα του ιατρού, για να εκμαιευτούν τελικά όσο το δυνατό περισσότερες πληροφορίες για την κατάσταση του ασθενούς.
20
Το ιστορικό, παγκοσμίως, απαρτίζεται από 5 συγκεκριμένα μέρη που περιγράφονται παρακάτω: 1) την αιτία εισόδου στο νοσοκομείο ή προσέλευσης στον ιατρό, 2) την παρούσα νόσο, 3) το ατομικό αναμνηστικό ή ιστορικό, 4) το οικογενειακό αναμνηστικό ή ιστορικό και 5) την ανασκόπηση κατά συστήματα.
22
Ορισμένες φορές σε περίπλοκα ιατρικά προβλήματα, είναι δυνατόν η αντίληψη και επομένως η καταγραφή της παρούσας νόσου να διαφέρει ακόμη και σε σημαντικό βαθμό ανάλογα με την εμπειρία του ιατρού που υπογράφει το ιστορικό.
23
Το πρόβλημα αυτό είναι αναπόφευκτο, αλλά θα συμβαίνει αραιότερα όσο αποκτάτε μεγαλύτερη κλινική εμπειρία.
24
Ημερομηνία λήψης του ιστορικού –
25
Στοιχεία ταυτότητας (ηλικία, φύλο, φυλή, τόπος γέννησης, οικογενειακή κατάσταση, επάγγελμα, θρήσκευμα).
26
Όταν ο ασθενής δεν είναι ικανός να δώσει ο ίδιος πληροφορίες (π.χ. σύγχυση, κώμα), πρέπει να καταγραφεί η πηγή των πληροφοριών (συνοδός ή ο ιατρικός φάκελος του ασθενούς ή ένα ενημερωτικό σημείωμα από άλλο ιατρό)
27
Θα πρέπει να καταγράφεται μονολεκτικά, ει δυνατόν,
29
Αυτή είναι ένας πλήρης χρονολογικός απολογισμός αλλά και λεπτομερής περιγραφή του ιατρικού προβλήματος, από την αρχή του έως σήμερα, για το οποίο ο άρρωστος αναζητά σήμερα βοήθεια και θεραπεία.
32
Ουσιαστικά περιέχει οποιαδήποτε πληροφορία που κατά τη γνώμη σας σχετίζεται με την αιτία εισόδου ή το κύριο ενόχλημα.
33
Έτσι, επιπρόσθετα ενοχλήματα που ενδεχομένως υπάρχουν, ανεξάρτητα εάν ο ασθενής τα αξιολογεί ή δεν τους δίνει σημασία, μπορεί να αφορούν την παρούσα νόσο.
34
Η περιγραφή πρέπει να περιλαμβάνει τα παρακάτω: Τα κύρια συμπτώματα που αποτελούν το πρόβλημα πρέπει να περιγράφονται σε σχέση με: Στην παρούσα νόσο, και εφόσον έγιναν στο χρονικό διάστημα στο οποίο εξελίσσεται η παρούσα νόσος, πρέπει επίσης να περιλαμβάνονται αποτελέσματα τυχόν εργαστηριακών εξετάσεων που έχουν γίνει, ή φάρμακα που έχουν χρησιμοποιηθεί σε αυτό το χρονικό διάστημα για το συγκεκριμένο πρόβλημα του ασθενούς και το αποτέλεσμά τους.
36
Τέλος εάν υπάρχουν αρνητικά ευρήματα που, κατά την εκτίμησή σας, θα βοηθήσουν στη διαφορική διάγνωση πρέπει να αναφερθούν (π.χ. δεν είχε πυρετό...)
37
Ακόμη, ο ασθενής ρωτάται για γνωστές αλλεργίες και εμβολιασμούς.
39
Σε πολλά νοσήματα, κυρίως λοιμώδη, ο ιατρός μπορεί να κατευθυνθεί προς τη διάγνωση, αφού ενημερωθεί για τυχόν ταξίδια που έχει κάνει ο ασθενής στο εξωτερικό.
40
Επίσης καταγράφονται τα τυχόν λαμβανόμενα φάρμακα, καθώς και οι συνήθειες διατροφής, ύπνου, άσκησης, χρήσης καφέ, καπνού, οινοπνεύματος καθώς και τυχόν λήψη ναρκωτικών και ψυχοαναληπτικών φαρμάκων.
41
Οι γυναίκες πρέπει να ερωτώνται εάν είναι ακόμα σε αναπαραγωγική φάση –εάν είναι, πρέπει να διευκρινιστεί η ομαλότητα του κύκλου–, εάν έχουν προηγηθεί κυήσεις και πόσες, εάν είχαν φυσιολογικούς τοκετούς ή αποβολές, το βάρος του νεογνού, ενώ, αν έχουν περάσει την εμμηνόπαυση, πρέπει να ερωτηθούν πότε έγινε αυτό.
43
Σημειώνεται συνήθως με τη μορφή γενεαλογικού δέντρου η οικογενειακή κατάσταση του ασθενούς, συμπεριλαμβάνοντας τους γονείς του, τα αδέλφια του και τα παιδιά του.
44
Αν κάποιο μέλος έχει πεθάνει, ζητείται η ηλικία και η αιτία θανάτου.
45
Επίσης, καταγράφονται σημαντικά νοσήματα που μπορεί να υπάρχουν σε άλλα μέλη της οικογένειας (σακχαρώδης διαβήτης, στεφανιαία νόσος, αγγειακά εγκεφαλικά, αρτηριακή υπέρταση, δυσλιπιδαι-
46
Αν το νόσημα για το οποίο διερευνάται ο ασθενής έχει κληρονομικό χαρακτήρα, τότε ρωτάται για την ύπαρξη του νοσήματος αυτού και σε άλλα μέλη της οικογένειας, καθώς και σε άλλους, πιο μακρινούς συγγενείς.
49
Ο ιατρός κάνει στοχευμένες ερωτήσεις στον ασθενή σχετικά με συμπτώματα από κάθε σύστημα ξεχωριστά, και ο ασθενής καλείται να απαντήσει για το αν έχει παρατηρήσει τα συμπτώματα αυτά στον εαυτό του.
50
Εάν κάποιες από τις πληροφορίες που θα πάρετε με τις στοχευμένες ερωτήσεις αφορούν, κατά τη γνώμη σας την παρούσα νόσο, τότε δεν θα αναφερθούν εδώ, αλλά θα ενσωματωθούν στην περιγραφή της παρούσας νόσου.
51
Είναι ωφέλιμο για κάθε ιατρό να υιοθετήσει ένα δικό του σύστημα ερωτήσεων, ώστε να μην παραλείπει συμπτώματα αλλά και να διευκολύνει τον ασθενή στις απαντήσεις.
53
Οι ερωτήσεις σας πρέπει να αφορούν: Γενικά: συνηθισμένο και τωρινό βάρος, αλλαγές βάρους, αδυναμία, κούραση, πυρετός.
55
Δέρμα: εξανθήματα, όγκοι, κνησμός, ξηρότητα, αλλαγή χρώματος, αλλαγές στα μαλλιά ή στα νύχια. Κεφάλι: πονοκέφαλος, τραυματισμοί.
57
Μάτια: όραση, γυαλιά ή φακοί επαφής, τελευταία οφθαλμολογική εξέταση, πόνος, ερυθρότητα, πολλά ή λίγα δάκρυα, διπλωπία, γλαύκωμα, καταρράκτης.
59
Αυτιά: ακοή, βόμβος, ίλιγγος, πόνοι, μόλυνση, εκκρίσεις.
61
Μύτη και ιγμόρεια: συχνά κρυολογήματα, ρινική απόφραξη, αλλεργική ρινίτιδα, ρινορραγίες, προβλήματα ιγμορίτιδας.
63
Στόμα και λάρυγγας: κατάσταση των δοντιών και των ούλων, αιμορραγίες των ούλων, τελευταία οδοντιατρική εξέταση, ερεθισμένη γλώσσα, συχνές λαρυγγίτιδες, κυνάγχη, βραχνάδα, άφθες.
65
Τράχηλος: όγκοι στόν τράχηλο, διογκωμένοι αδένες, βρογχοκήλη, πόνος.
67
Αναπνευστικό: βήχας, απόχρεμψη (χρώμα, ποσότητα), αιμόπτυση, αναπνευστική δυσχέρεια, φυματινοαντίδραση, τελευταία ακτινογραφία θώρακα. Κυκλοφορικό: προβλήματα καρδιάς, αρτηριακή υπέρταση, ρευματικός πυρετός, ιστορικό φυσημάτων, δύσπνοια, ορθόπνοια, παροξυσμική νυχτερινή δύσπνοια, οιδήματα, θωρακικοί πόνοι, αίσθημα παλμών, τελευταίο ηλεκτροκαρδιογράφημα ή άλλες καρδιολογικές εξετάσεις. Γαστρεντερικό: δυσκολία στην κατάποση, οπισθοστερνικός καύσος, όρεξη, ναυτία, έμετοι, αιματέμεση, δυσπεψία, αριθμός κενώσεων, αλλαγή στις συνήθειες των κενώσεων, αιμορραγία από τον πρωκτό ή μέλαινες κενώσεις, δυσκοιλιότητα, διάρροια, κοιλιακός πόνος, δυσανεξία τροφών, υπερβολικός λόξυγγας ή αέρια, αιμορροΐδες, ίκτερος, προβλήματα από το ήπαρ ή τη χοληδόχο κύστη, ηπατίτιδα. Ουροποιητικό: συχνότητα ουρήσεων, πολυουρία, νυχτουρία, δυσουρία, αιματουρία, στραγγουρία, ακράτεια, ακτίνα ουρήσεως (άνδρες), ουρολοιμώξεις, κωλικοί (λίθοι).
71
Γεννητικόαναπαραγωγικό: Άνδρας: εκκρίσεις ή ερεθισμοί στο πέος, κήλες, πόνοι ή μάζες στους όρχεις, σεξουαλικές δυσκολίες.
72
Αριθμός κυήσεων, αριθμός γεννήσεων, αριθμός εκτρώσεων ή αυτόματων αποβολών, επιπλοκές εγκυμοσύνης, μέθοδοι αντισύλληψης, σεξουαλικές δυσκολίες. Μυοσκελετικό:
75
Εάν υπάρχουν τα παραπάνω, περιγράψτε εντόπιση και συμπτώματα (π.χ. οίδημα, ερυθρότητα, πόνος, δυσκαμψία, αδυναμία, μείωση κίνησης ή λειτουργικότητας). Περιφερικό αγγειακό: διαλείπουσα χωλότητα, κράμπες, κιρσοί, θρομβοφλεβίτιδα.
78
Ψυχική κατάσταση: εκνευρισμός, υπερένταση, κακή διάθεση, μελαγχολία.
82
Ενδοκρινικό: προβλήματα του θυρεοειδή, έλλειψη αντοχής στο κρύο ή στη ζέστη, υπερβολική εφίδρωση, υπερβολική δίψα, πείνα ή ούρηση.
83
Είστε έτοιμοι να πλησιάσετε τον άρρωστο, να τον χαιρετίσετε με το όνομά του και να του αφιερώσετε για το επομενο χρονικό διάστημα την προσοχή σας.
88
Χαιρετήστε με χειραψία, αν το συνηθίζετε, και συστηθείτε με το όνομά σας.
89
Χρησιμοποιείτε πάντα τον κατάλληλο τίτλο π.χ. κ. Αποστόλου ή κ. Δημοπούλου, έκτος και αν απευθύνεστε σε παιδιά, σε εφήβους ή σε πολύ γνωστούς σας αρρώστους.
90
Η χρήση μικρών ονομάτων ή τρυφερών ονομασιών για άγνωστους ενήλικες, όπως γιαγιά για μία ηλικιωμένη γυναίκα, μπορεί να μειώνει την προσωπικότητα του αρρώστου, και δυσχεραίνει την επαφή (εκτός εξαιρέσεων).
91
Μην ξεχνάτε ότι εσείς είστε υγιής, ενώ αντίθετα το άτομο με το οποίο θα έχετε τη συνέντευξη έχει προβλήματα υγείας, που ενδεχομένως επηρεάζουν και τον ψυχισμό του.
92
Καταρχήν, φροντίστε για την άνεσή του. Για παράδειγμα, θα πρέπει να υπάρχει ένα μέρος που να μπορεί να βάλει το παλτό και τα πράγματά του, ώστε να μην είναι αναγκασμένος να τα κρατάει.
93
Στο νοσοκομείο, ρωτήστε τον πώς αισθάνεται και αν είναι δυνατόν να συζητήσετε τη στιγμή αυτή.
94
Η βελτίωση της θέσης του κρεβατιού ή κάποια μικρή καθυστέρηση για να αποχαιρετήσει την οικογένειά του, ή να πάει στην τουαλέτα, μπορεί τελικά να σας βοηθήσουν καθοριστικά στη λήψη του ιστορικού.
95
Αρχίστε τη συνέντευξη με μια γενική ερώτηση που να επιτρέπει πλήρη ελευθερία απάντησης, π.χ. Τι σας έκανε να έλθετε εδώ;
97
Αναφορικά με την αιτία εισόδου / κύριο ενόχλημα, που ουσιαστικά αποτελεί την αιτία προσέλευσης του ασθενούς, ο ιατρός θα πρέπει να καταγράψει επακριβώς ποιο είναι αυτό.
100
Η παγίδα σ’ αυτό το σημείο είναι να ξεκινήσει ο ασθενής να μιλά για το νόσημά του αδιάκοπα, χωρίς να εξηγεί την αιτία προσέλευσης.
101
Για τον λόγο αυτόν, ο ιατρός θα πρέπει να είναι από την αρχή επικεντρωμένος στο να καταλάβει την αιτία προσέλευσης, και να κατευθύνει τον ασθενή προς αυτή την πληροφορία, έστω και αν χρειαστεί να τον διακόψει με ευγενικό τρόπο.
102
Προκειμένου ο ιατρός να είναι σίγουρος για την αιτία εισόδου / κύριο ενόχλημα, ίσως χρειαστεί να κάνει διευκρινιστικές ερωτήσεις, με προσοχή ώστε να μην υποβάλλει στον ασθενή την απάντηση αλλά να τον υποβοηθά στην έκφραση.
103
Αιτία εισόδου: προκάρδιο άλγος (αιφνίδιας έναρξης, συνεχές, συσφιγκτικό, με αντανάκλαση στον αριστερό ώμο, χωρίς συνοδά συμπτώματα). Στη συνέχεια, μόλις σας γίνει κατανοητή η αιτία εισόδου / κύριο ενόχλημα, προτρέπετε τον ασθενή να μιλήσει ελεύθερα για το πρόβλημά του, χωρίς να παρεμβαίνετε στη ροή της διήγησης παρά μόνο για να διευκρινίσετε σημεία με κλινικό ενδιαφέρον.
106
Οι μέθοδοι που βοηθούν και καθοδηγούν τον άρρωστο, δίχως να τον αποσπούν από τη διήγησή του, πρέπει να περιλαμβάνουν: διευκόλυνση, αντανάκλαση σκέψης, διευκρίνιση, απαντήσεις συμπάθειας, αντιπαράσταση, επεξήγηση και ερωτήσεις που ανακινούν συναισθήματα.
107
Στο παραπάνω παράδειγμα με τον ασθενή που προσήλθε για το προκάρδιο άλγος, ενδεχομένως η καταγραφή της παρούσας νόσου να περιλαμβάνει μόνο αυτές τις πληροφορίες, εάν δεν έχει υπάρξει ποτέ στο παρελθόν συμπτωματολογία συμβατή με στεφανιαία νόσο – επομένως είναι ευκολη.
108
Όμως, υπάρχουν νοσήματα με μακρά ιστορία, όπου ο ασθενής είναι φυσικό να ξεχνάει στοιχεία, όπως ήπια συμπτώματα, διάρκεια συμπτωμάτων, χρόνο επιδείνωσης ή ακόμα και εξεταστικές και θεραπευτικές ενέργειες.
109
Εδώ είναι το σημείο που η γνώση και η εμπειρία του ιατρού θα βοηθήσουν να ξεκαθαριστούν σημεία στο ιστορικό της νόσου, παροτρύνοντας ο ίδιος τον ασθενή να θυμηθεί αν υπήρχαν συγκεκριμένα συμπτώματα.
110
Αυτό χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή αν ο ασθενής έχει διαταραγμένη ψυχική ισορροπία και είναι προδιατεθειμένος να ισχυριστεί ότι έχει όλα τα συμπτώματα που αναφέρει ο ιατρός.
111
Περνώντας στο ατομικό αναμνηστικό, είναι πιθανό στην ερώτηση Έχετε άλλα προβλήματα υγείας;
113
Για παράδειγμα, ένας υπερτασικός ασθενής μπορεί να απαντήσει αρνητικά στην ερώτηση Έχετε άλλο πρόβλημα υγείας;
115
Η λύση συνήθως δίνεται όταν ζητηθεί από τον ασθενή να πει ή να δείξει στον ιατρό τα φάρμακα που λαμβάνει σε καθημερινή βάση ή ακόμα και να τα δει ο ιατρός συνταγογραφημένα στο βιβλιάριο του ασθενούς.
118
Ενα άλλο ευαίσθητο σημείο είναι η ερώτηση περί αλκοόλ.
119
Ένας ασθενής που δεν πίνει ή πίνει περιστασιακά σε επίπεδο κοινωνικής συναναστροφής συνήθως δεν έχει δυσκολία να το αναφέρει.
120
Όταν όμως η κατανάλωση αλκοόλ είναι καθημερινή, ο ιατρός θα πρέπει με ήπιο και ευγενικό τρόπο, χωρίς στροφή στον τόνο του ή στην έκφρασή του να προσπαθήσει να καταλάβει ακριβώς την ποσότητα αλκοόλ που καταναλώνει ο ασθενής.
121
Ο χαρακτηρισμός λίγο ή αρκετά δεν αρκούν για τη σωστή εκτίμηση της ποσότητας, καθώς το μέτρο της κατανάλωσης αλκοόλ διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Σχετικά με τη λήψη του οικογενειακού αναμνηστικού, αυτή είναι συνήθως απλή.
123
Ένα δύσκολο, κάποιες φορές, σημείο είναι η περίπτωση υιοθεσίας, όταν αυτή είναι άγνωστη στον ασθενή, αλλά προκύπτει από κάποια κληρονομικά χαρακτηριστικά του νοσήματός του.
124
Για παράδειγμα, η διάγνωση της βμεσογειακής αναιμίας σε ένα άτομο καθιστά αυτόματα τους δύο γονείς ετερόζυγους φορείς της νόσου.
125
Αν όμως αποδειχτεί εργαστηριακά ότι ένας από τους δύο δεν φέρει ανώμαλο γονίδιο της βαλυσίδας της αιμοσφαιρίνης, αυτό ση-
126
Η γενική συμπεριφορά σας είναι πολύ σημαντική.
129
Όπως εσείς παρατηρείτε τον άρρωστο κατά τα πρώτα στάδια της συνεντεύξεως, έτσι κι αυτός παρακολουθεί εσάς.
130
Συνειδητά ή όχι του στέλνετε μηνύματα με τα λόγια και τη συμπεριφορά σας .
131
Έχετε γνώση αυτών των μηνυμάτων και να τα ελέγχετε όσο μπορείτε.
132
Η στάση, οι κινήσεις, το βλέμμα και τα λόγια σας, όλα μπορούν να εκφράσουν ενδιαφέρον, προσοχή, παραδοχή και κατανόηση.
133
Ο πεπειραμένος εξεταστής φαίνεται ήρεμος και δεν βιάζεται ακόμη κι όταν ο χρόνος του είναι περιορισμένος.
135
Οι αντιδράσεις που προδίδουν αηδία, αποδοκιμασία, ντροπή, ανυπομονησία ή ανία παρεμποδίζουν την επαφή.
136
Το ίδιο την εμποδίζει και η ακατάδεχτη συμπεριφορά, που τοποθετεί τον άρρωστο σε καλούπια ή που τον γελοιοποιεί.
137
Εκφραστείτε με γλώσσα κατανοητή και ανάλογη με το μορφωτικό επίπεδο του αρρώστου.
138
Αν και κάποιος ειδικός στα θέματα υγείας μπορεί να αντιληφθεί τι σημαίνει δύσπνοια, θα ήταν καλύτερα
139
Αν χρειαστεί, χρησιμοποιήστε όρους της τοπικής διαλέκτου του αρρώστου.
141
Μην ξεχνάτε ότι οι άμεσες ερωτήσεις σας δεν θα πρέπει να είναι καθοδηγητικές.
142
Εάν ο άρρωστος απαντήσει καταφατικά στην ερώτηση Τα κόπρανά σας είναι μαύρα;
143
Μία καλύτερη διατύπωση θα ήταν: Τι χρώμα είχαν τα κόπρανά σας;
145
Οι καθοδηγητικές ερωτήσεις δίνουν συχνά παραπλανητικές απαντήσεις.
147
Όταν μπορείτε, να χρησιμοποιείτε ερωτήσεις που χρειάζονται συγκεκριμένη απάντηση, παρά ένα αόριστο ναι ή όχι.
148
Η ερώτηση: Πόσα σκαλιά μπορείτε να ανεβείτε πριν λαχανιάσετε;
149
Ερωτήσεις όπως Έχετε περάσει φυματίωση, πλευρίτιδα, άσθμα, βρογχίτιδα, πνευμονία;
152
Οι φοιτητές και οι νεαροί ιατροί πολλές φορές αισθάνονται υποχρεωμένοι να συνεχίσουν τη συζήτηση, και έρχονται σε δύσκολη θέση όταν ο άρρωστος σιωπά.
155