| verse_no,sanskrit_transliteration,sanskrit_devanagari |
| 1,mahimnaḥ pāraṃ te paramaviduṣo yady asadṛśī stutir brahmādīnām api tadavasannās tvayi giraḥ | athāvācyaḥ sarvaḥ svamatipariṇāmāvadhi gṛṇan mamāpy eṣa stotre hara nirapavādaḥ parikaraḥ,महिम्नः पारं ते परमविदुषो यद्य् असदृशी स्तुतिर् ब्रह्मादीनाम् अपि तदवसन्नास् त्वयि गिरः । अथावाच्यः सर्वः स्वमतिपरिणामावधि गृणन् ममाप्य् एष स्तोत्रे हर निरपवादः परिकरः |
| 2,atītaḥ panthānaṃ tava ca mahimā vāṅmanasayor atadvyāvṛttyā yaṃ cakitam abhidhatte śrutir api | sa kasya stotavyaḥ katividhaguṇaḥ kasya viṣayaḥ pade tv arvācīne patati na manaḥ kasya na vacaḥ,अतीतः पन्थानं तव च महिमा वाङ्मनसयोर् अतद्व्यावृत्त्या यं चकितम् अभिधत्ते श्रुतिर् अपि । स कस्य स्तोतव्यः कतिविधगुणः कस्य विषयः पदे त्व् अर्वाचीने पतति न मनः कस्य न वचः |
| 3,madhusphītā vācaḥ paramam amṛtaṃ nirmitavatas tava brahman kiṃ vāg api suraguror vismayapadam | mama tv etāṃ vāṇīṃ guṇakathanapuṇyena bhavataḥ punāmīty arthe 'smin puramathana buddhir vyavasitā,मधुस्फीता वाचः परमम् अमृतं निर्मितवतस् तव ब्रह्मन् किं वाग् अपि सुरगुरोर् विस्मयपदम् । मम त्व् एतां वाणीं गुणकथनपुण्येन भवतः पुनामीत्य् अर्थे ऽस्मिन् पुरमथन बुद्धिर् व्यवसिता |
| 4,tavaiśvaryaṃ yat taj jagadudayarakṣāpralayakṛt trayīvastu vyastaṃ tisṛṣu guṇabhinnāsu tanuṣu | abhavyānām asmin varada ramaṇīyām aramaṇīṃ vihantuṃ vyākrośīṃ vidadhata ihaike jaḍadhiyaḥ,तवैश्वर्यं यत् तज् जगदुदयरक्षाप्रलयकृत् त्रयीवस्तु व्यस्तं तिसृषु गुणभिन्नासु तनुषु । अभव्यानाम् अस्मिन् वरद रमणीयाम् अरमणीं विहन्तुं व्याक्रोशीं विदधत इहैके जडधियः |
| 5,kimīhaḥ kiṃkāyaḥ sa khalu kimupāyas tribhuvanaṃ kimādhāro dhātā sṛjati kimupādāna iti ca | atarkyaiśvarye tvayy anavasaraduḥstho hatadhiyaḥ kutarko 'yaṃ kāṃścin mukharayati mohāya jagataḥ,किमीहः किंकायः स खलु किमुपायस् त्रिभुवनं किमाधारो धाता सृजति किमुपादान इति च । अतर्क्यैश्वर्ये त्वय्य् अनवसरदुःस्थो हतधियः कुतर्को ऽयं कांश्चिन् मुखरयति मोहाय जगतः |
| 6,ajanmāno lokāḥ kim avayavavanto 'pi jagatām adhiṣṭhātāraṃ kiṃ bhavavidhir anādṛtya bhavati | anīśo vā kuryād bhuvanajanane kaḥ parikaro yato mandās tvāṃ praty amaravara saṃśerata ime,अजन्मानो लोकाः किम् अवयववन्तो ऽपि जगताम् अधिष्ठातारं किं भवविधिर् अनादृत्य भवति । अनीशो वा कुर्याद् भुवनजनने कः परिकरो यतो मन्दास् त्वां प्रत्य् अमरवर संशेरत इमे |
| 7,trayī sāṃkhyaṃ yogaḥ paśupatimataṃ vaiṣṇavam iti prabhinne prasthāne param idam adaḥ pathyam iti ca | rucīnāṃ vaicitryād ṛjukuṭilanānāpathajuṣāṃ nṛṇām eko gamyas tvam asi payasām arṇava iva,त्रयी सांख्यं योगः पशुपतिमतं वैष्णवम् इति प्रभिन्ने प्रस्थाने परम् इदम् अदः पथ्यम् इति च । रुचीनां वैचित्र्याद् ऋजुकुटिलनानापथजुषां नृणाम् एको गम्यस् त्वम् असि पयसाम् अर्णव इव |
| 8,mahokṣaḥ khaṭvāṅgaṃ paraśur ajinaṃ bhasma phaṇinaḥ kapālaṃ cetīyat tava varada tantropakaraṇam | surās tāṃ tām ṛddhiṃ dadhati tu bhavadbhrūpraṇihitāṃ na hi svātmārāmaṃ viṣayamṛgatṛṣṇā bhramayati,महोक्षः खट्वाङ्गं परशुर् अजिनं भस्म फणिनः कपालं चेतीयत् तव वरद तन्त्रोपकरणम् । सुरास् तां ताम् ऋद्धिं दधति तु भवद्भ्रूप्रणिहितां न हि स्वात्मारामं विषयमृगतृष्णा भ्रमयति |
| 9,dhruvaṃ kaścit sarvaṃ sakalam aparas tv adhruvam idaṃ paro dhrauvyādhrauvye jagati gadati vyastaviṣaye | samaste 'py etasmin puramathana tair vismita iva stuvañ jihremi tvāṃ na khalu nanu dhṛṣṭā mukharatā,ध्रुवं कश्चित् सर्वं सकलम् अपरस् त्व् अध्रुवम् इदं परो ध्रौव्याध्रौव्ये जगति गदति व्यस्तविषये । समस्ते ऽप्य् एतस्मिन् पुरमथन तैर् विस्मित इव स्तुवञ् जिह्रेमि त्वां न खलु ननु धृष्टा मुखरता |
| 10,tavaiśvaryaṃ yatnād yad upari viriñco harir adhaḥ paricchettuṃ yātāv analam analaskandhavapuṣaḥ | tato bhaktiśraddhābharagurugṛṇadbhyāṃ giriśa yat svayaṃ tasthe tābhyāṃ tava kim anuvṛttir na phalati,तवैश्वर्यं यत्नाद् यद् उपरि विरिञ्चो हरिर् अधः परिच्छेत्तुं याताव् अनलम् अनलस्कन्धवपुषः । ततो भक्तिश्रद्धाभरगुरुगृणद्भ्यां गिरिश यत् स्वयं तस्थे ताभ्यां तव किम् अनुवृत्तिर् न फलति |
| 11,ayatnād āpādya tribhuvanam avairavyatikaraṃ daśāsyo yad bāhūn abhṛta raṇakaṇḍūparavaśān | śiraḥpadmaśreṇīracitacaraṇāmbhoruhabaleḥ sthirāyās tvadbhaktes tripurahara visphūrjitam idam,अयत्नाद् आपाद्य त्रिभुवनम् अवैरव्यतिकरं दशास्यो यद् बाहून् अभृत रणकण्डूपरवशान् । शिरःपद्मश्रेणीरचितचरणाम्भोरुहबलेः स्थिरायास् त्वद्भक्तेस् त्रिपुरहर विस्फूर्जितम् इदम् |
| 12,amuṣya tvatsevāsamadhigatasāraṃ bhujavanaṃ balāt kailāse 'pi tvadadhivasatau vikramayataḥ | alabhyā pātāle 'py alasacalitāṅguṣṭhaśirasi pratiṣṭhā tvayy āsīd dhruvam upacito muhyati khalaḥ,अमुष्य त्वत्सेवासमधिगतसारं भुजवनं बलात् कैलासे ऽपि त्वदधिवसतौ विक्रमयतः । अलभ्या पाताले ऽप्य् अलसचलिताङ्गुष्ठशिरसि प्रतिष्ठा त्वय्य् आसीद् ध्रुवम् उपचितो मुह्यति खलः |
| 13,yadṛddhiṃ sutrāmṇo varada paramoccair api satīm adhaś cakre bāṇaḥ parijanavidheyatribhuvanaḥ | na tac citraṃ tasmin varivasitari tvaccaraṇayor na kasyā unnatyai bhavati śirasas tvayy avanatiḥ,यदृद्धिं सुत्राम्णो वरद परमोच्चैर् अपि सतीम् अधश् चक्रे बाणः परिजनविधेयत्रिभुवनः । न तच् चित्रं तस्मिन् वरिवसितरि त्वच्चरणयोर् न कस्या उन्नत्यै भवति शिरसस् त्वय्य् अवनतिः |
| 14,akāṇḍabrahmāṇḍakṣayacakitadevāsurakṛpāvidheyasyāsīd yas trinayana viṣaṃ saṃhṛtavataḥ | na kalmāṣaḥ kaṇṭhe tava na kurute na śriyam aho vikāro 'pi ślāghyo bhuvananbhayabhaṅgavyasaninaḥ,अकाण्डब्रह्माण्डक्षयचकितदेवासुरकृपाविधेयस्यासीद् यस् त्रिनयन विषं संहृतवतः । न कल्माषः कण्ठे तव न कुरुते न श्रियम् अहो विकारो ऽपि श्लाघ्यो भुवनन्भयभङ्गव्यसनिनः |
| 15,asiddhārthā naiva kvacid api sadevāsuranare nivartante nityaṃ jagati jayino yasya viśikhāḥ | sa paśyan īśa tvām itarasurasādhāraṇam abhūt smaraḥ smartavyātmā na hi vaśiṣu pathyaḥ paribhavaḥ,असिद्धार्था नैव क्वचिद् अपि सदेवासुरनरे निवर्तन्ते नित्यं जगति जयिनो यस्य विशिखाः । स पश्यन् ईश त्वाम् इतरसुरसाधारणम् अभूत् स्मरः स्मर्तव्यात्मा न हि वशिषु पथ्यः परिभवः |
| 16,mahī pādāghātād vrajati sahasā saṃśayapadaṃ padaṃ viṣṇor bhrāmyadbhujaparigharugṇagrahagaṇam | muhur dyaur dauḥsthyaṃ yāty anibhṛtajaṭātāḍitataṭā jagadrakṣāyai tvaṃ naṭasi nanu vāmaiva vibhutā,मही पादाघाताद् व्रजति सहसा संशयपदं पदं विष्णोर् भ्राम्यद्भुजपरिघरुग्णग्रहगणम् । मुहुर् द्यौर् दौःस्थ्यं यात्य् अनिभृतजटाताडिततटा जगद्रक्षायै त्वं नटसि ननु वामैव विभुता |
| 17,viyadvyāpī tārāgaṇaguṇitaphenodgamaruciḥ pravāho vārāṃ yaḥ pṛṣ.atalaghudṛṣṭaḥ śirasi te | jagad dvīpākāraṃ jaladhivalayaṃ tena kṛtam ity anenaivonneyaṃ dhṛtamahima divyaṃ tava vapuḥ,वियद्व्यापी तारागणगुणितफेनोद्गमरुचिः प्रवाहो वारां यः पृष्.अतलघुदृष्टः शिरसि ते । जगद् द्वीपाकारं जलधिवलयं तेन कृतम् इत्य् अनेनैवोन्नेयं धृतमहिम दिव्यं तव वपुः |
| 18,rathaḥ kṣoṇī yantā śatadhṛtir agendro dhanur atho rathāṅge candrārkau rathacaraṇapāṇiḥ śara iti | didhakṣos te ko 'yaṃ tripuratṛṇam āḍambaravidhir vidheyaiḥ krīḍantyo na khalu paratantrāḥ prabhudhiyaḥ,रथः क्षोणी यन्ता शतधृतिर् अगेन्द्रो धनुर् अथो रथाङ्गे चन्द्रार्कौ रथचरणपाणिः शर इति । दिधक्षोस् ते को ऽयं त्रिपुरतृणम् आडम्बरविधिर् विधेयैः क्रीडन्त्यो न खलु परतन्त्राः प्रभुधियः |
| 19,haris te sāhasraṃ kamalabalim ādhāya padayor yad ekone tasmin nijam udaharan netrakamalam | gato bhaktyudrekaḥ pariṇatim asau cakravapuṣā trayāṇāṃ rakṣāyai tripurahara jāgarti jagatām,हरिस् ते साहस्रं कमलबलिम् आधाय पदयोर् यद् एकोने तस्मिन् निजम् उदहरन् नेत्रकमलम् । गतो भक्त्युद्रेकः परिणतिम् असौ चक्रवपुषा त्रयाणां रक्षायै त्रिपुरहर जागर्ति जगताम् |
| 20,kratau supte jāgrat tvam asi phalayoge kratumatāṃ kva karma pradhvastaṃ palati puruṣārādhanam ṛte | atas tvāṃ samprekṣya tratuṣu phaladānapratibhuvaṃ śrutau śraddhāṃ baddhvā dṛḍhaparikaraḥ karmasu janaḥ,क्रतौ सुप्ते जाग्रत् त्वम् असि फलयोगे क्रतुमतां क्व कर्म प्रध्वस्तं पलति पुरुषाराधनम् ऋते । अतस् त्वां सम्प्रेक्ष्य त्रतुषु फलदानप्रतिभुवं श्रुतौ श्रद्धां बद्ध्वा दृढपरिकरः कर्मसु जनः |
| 21,kriyādakṣo dakṣaḥ kratupatir adhīśas tanubhṛtām ṛṣīṇām ārtvijyaṃ śaraṇada sadasyāḥ suragaṇāḥ | kratubhraṃśas tvattaḥ kratuphalavidhānavyasanino dhruvaṃ kartuḥ śraddhāvidhuram abhicārāya hi makhāḥ,क्रियादक्षो दक्षः क्रतुपतिर् अधीशस् तनुभृताम् ऋषीणाम् आर्त्विज्यं शरणद सदस्याः सुरगणाः । क्रतुभ्रंशस् त्वत्तः क्रतुफलविधानव्यसनिनो ध्रुवं कर्तुः श्रद्धाविधुरम् अभिचाराय हि मखाः |
| 22,prajānāthaṃ prasabham abhikaṃ svāṃ duhitaraṃ gataṃ rohidbhūtāṃ riramayiṣum ṛśyasya vapuṣā | dhanuṣpāṇer yātaṃ divam api sapatrākṛtam amuṃ trasantaṃ te 'dyāpi tyajati na mṛgavyādharabhasaḥ,प्रजानाथं प्रसभम् अभिकं स्वां दुहितरं गतं रोहिद्भूतां रिरमयिषुम् ऋश्यस्य वपुषा । धनुष्पाणेर् यातं दिवम् अपि सपत्राकृतम् अमुं त्रसन्तं ते ऽद्यापि त्यजति न मृगव्याधरभसः |
| 23,svalāvaṇyāśaṃsādhṛtadhanuṣam ahnāya tṛṇavat puraḥ pluṣṭaṃ dṛṣṭvā puramathana puṣpāyudham api | yadi straiṇaṃ yamanirata dehārdhaghaṭanād avaiti tvām addhā bata varada mugdhā yuvatayaḥ,स्वलावण्याशंसाधृतधनुषम् अह्नाय तृणवत् पुरः प्लुष्टं दृष्ट्वा पुरमथन पुष्पायुधम् अपि । यदि स्त्रैणं यमनिरत देहार्धघटनाद् अवैति त्वाम् अद्धा बत वरद मुग्धा युवतयः |
| 24,śmaśāneṣv ākrīḍā smarahara piśācāḥ sahacarāś citābhasmālepaḥ srag api nṛkaroṭīparikaraḥ | amāṅgalyaṃ śīlaṃ tava bhavatu nāmaivam akhilaṃ tathāpi smart.rṇāṃ varada paramaṃ maṅgalam asi,श्मशानेष्व् आक्रीडा स्मरहर पिशाचाः सहचराश् चिताभस्मालेपः स्रग् अपि नृकरोटीपरिकरः । अमाङ्गल्यं शीलं तव भवतु नामैवम् अखिलं तथापि स्मर्त्.र्णां वरद परमं मङ्गलम् असि |
| 25,manaḥ pratyakcitte savidham avadhāyāttamarutaḥ prahṛṣyadromāṇaḥ pramadasalilotsaṅgitadṛśaḥ | yad ālokyāhlādaṃ hrada iva nimajyāmṛtamaye dadhaty antas tattvaṃ kim api yaminas tat kila bhavān,मनः प्रत्यक्चित्ते सविधम् अवधायात्तमरुतः प्रहृष्यद्रोमाणः प्रमदसलिलोत्सङ्गितदृशः । यद् आलोक्याह्लादं ह्रद इव निमज्यामृतमये दधत्य् अन्तस् तत्त्वं किम् अपि यमिनस् तत् किल भवान् |
| 26,tvam arkas tvaṃ somas tvam asi pavanas tvaṃ hutavahas tvam āpas tvaṃ vyoma tvam u dharaṇir ātmā tvam iti ca | paricchinnām evaṃ tvayi pariṇatā bibhrati giraṃ na vidmas tat tattvaṃ vayam iha tu yat tvaṃ na bhavasi,त्वम् अर्कस् त्वं सोमस् त्वम् असि पवनस् त्वं हुतवहस् त्वम् आपस् त्वं व्योम त्वम् उ धरणिर् आत्मा त्वम् इति च । परिच्छिन्नाम् एवं त्वयि परिणता बिभ्रति गिरं न विद्मस् तत् तत्त्वं वयम् इह तु यत् त्वं न भवसि |
| 27,trayīṃ tisro vṛttīs tribhuvanam atho trīn api surān nakārādyair varṇais tribhir abhidadhat tīrṇavikṛti | turīyaṃ te dhāma dhvanibhir avarundhānam aṇubhiḥ samastaṃ vyastaṃ tvāṃ śaraṇada gṛṇātīm iti padam,त्रयीं तिस्रो वृत्तीस् त्रिभुवनम् अथो त्रीन् अपि सुरान् नकाराद्यैर् वर्णैस् त्रिभिर् अभिदधत् तीर्णविकृति । तुरीयं ते धाम ध्वनिभिर् अवरुन्धानम् अणुभिः समस्तं व्यस्तं त्वां शरणद गृणातीम् इति पदम् |
| 28,bhavaḥ śarvo rudraḥ paśupatir athograḥ sahamahāṃs tathā bhīmeśānāv iti yad abhidhānāṣṭakam idam | amuṣmin pratyekaṃ pravicarati deva śrutir api priyāyāsmai dhāmne praṇihitanamasyo 'smi bhavate,भवः शर्वो रुद्रः पशुपतिर् अथोग्रः सहमहांस् तथा भीमेशानाव् इति यद् अभिधानाष्टकम् इदम् । अमुष्मिन् प्रत्येकं प्रविचरति देव श्रुतिर् अपि प्रियायास्मै धाम्ने प्रणिहितनमस्यो ऽस्मि भवते |
| 29,namo nediṣṭhāya priyadava daviṣṭhāya ca namo namaḥ kṣodiṣṭhāya smarahara mahiṣṭhāya ca namaḥ | namo varṣiṣṭhāya trinayana yaviṣṭhāya ca namo namaḥ sarvasmai te tad idam iti sarvāya ca namaḥ,नमो नेदिष्ठाय प्रियदव दविष्ठाय च नमो नमः क्षोदिष्ठाय स्मरहर महिष्ठाय च नमः । नमो वर्षिष्ठाय त्रिनयन यविष्ठाय च नमो नमः सर्वस्मै ते तद् इदम् इति सर्वाय च नमः |
| 30,bahularajase viśvotpattau bhavāya namo namaḥ prabalatamase tatsaṃhāre harāya namo namaḥ | janasukhakṛte sattvotpattau mṛdāya namo namaḥ pramahasi pade nistraiguṇye śivāya namo namaḥ,बहुलरजसे विश्वोत्पत्तौ भवाय नमो नमः प्रबलतमसे तत्संहारे हराय नमो नमः । जनसुखकृते सत्त्वोत्पत्तौ मृदाय नमो नमः प्रमहसि पदे निस्त्रैगुण्ये शिवाय नमो नमः |
| 31,kṛśapariṇati cetaḥ kleśavaśyaṃ kva cedaṃ kva ca tava guṇasīmollaṅghinī śāśvadṛddhiḥ | iti cakitam anandīkṛtya māṃ bhaktir ādhād varaca caraṇayos te vākyapuṣpopahāram,कृशपरिणति चेतः क्लेशवश्यं क्व चेदं क्व च तव गुणसीमोल्लङ्घिनी शाश्वदृद्धिः । इति चकितम् अनन्दीकृत्य मां भक्तिर् आधाद् वरच चरणयोस् ते वाक्यपुष्पोपहारम् |
|
|
