verse_no,sanskrit_transliteration,sanskrit_devanagari
1,śivaḥ śaktyā yukto yadi bhavati śaktaḥ prabhavituṃ na ced evaṃ devo na khalu kuśalaḥ spanditum api atas tvām ārādhyāṃ hariharavirañcyādibhir api praṇantuṃ stotuṃ vā katham akṛtapuṇyaḥ prabhavati,शिवः शक्त्या युक्तो यदि भवति शक्तः प्रभवितुं न चेद् एवं देवो न खलु कुशलः स्पन्दितुम् अपि अतस् त्वाम् आराध्यां हरिहरविरञ्च्यादिभिर् अपि प्रणन्तुं स्तोतुं वा कथम् अकृतपुण्यः प्रभवति
2,tanīyāṃsaṃ pāṃsuṃ tava caraṇapaṅkeruhabhavaṃ virañciḥ saṃcinvan viracayati lokān avikalam vahaty enaṃ śauriḥ katham api sahasreṇa śirasāṃ haraḥ saṃkṣubhyainaṃ bhajati bhasitoddhūlanavidhim,तनीयांसं पांसुं तव चरणपङ्केरुहभवं विरञ्चिः संचिन्वन् विरचयति लोकान् अविकलम् वहत्य् एनं शौरिः कथम् अपि सहस्रेण शिरसां हरः संक्षुभ्यैनं भजति भसितोद्धूलनविधिम्
3,avidyānām antastimiramihiradvīpanagarī jaḍānāṃ caitanyastabakamakarandasrutijharī daridrāṇāṃ cintāmaṇiguṇanikā janmajaladhau nimagnānāṃ daṃṣṭrā muraripuvarāhasya bhavatī,अविद्यानाम् अन्तस्तिमिरमिहिरद्वीपनगरी जडानां चैतन्यस्तबकमकरन्दस्रुतिझरी दरिद्राणां चिन्तामणिगुणनिका जन्मजलधौ निमग्नानां दंष्ट्रा मुररिपुवराहस्य भवती
4,tvadanyaḥ pāṇibhyām abhayavarado daivatagaṇas tvam ekā naivāsi prakaṭitavarābhītyabhinayā bhayāt trātuṃ dātuṃ phalam api ca vāñchāsamadhikaṃ śaraṇye lokānāṃ tava hi caraṇāv eva nipuṇau,त्वदन्यः पाणिभ्याम् अभयवरदो दैवतगणस् त्वम् एका नैवासि प्रकटितवराभीत्यभिनया भयात् त्रातुं दातुं फलम् अपि च वाञ्छासमधिकं शरण्ये लोकानां तव हि चरणाव् एव निपुणौ
5,haris tvām ārādhya praṇatajanasaubhāgyajananīṃ purā nārī bhūtvā puraripum api kṣobham anayat smaro 'pi tvāṃ natvā ratinayanalehyena vapuṣā munīnām apy antaḥ prabhavati hi mohāya mahatām,हरिस् त्वाम् आराध्य प्रणतजनसौभाग्यजननीं पुरा नारी भूत्वा पुररिपुम् अपि क्षोभम् अनयत् स्मरो ऽपि त्वां नत्वा रतिनयनलेह्येन वपुषा मुनीनाम् अप्य् अन्तः प्रभवति हि मोहाय महताम्
6,dhanuḥ pauṣpaṃ maurvī madhukaramayī pañca viśikhā vasantaḥ sāmanto malayamarudāyodhanarathaḥ tathāpy ekaḥ sarvaṃ himagirisute kām api kṛpāṃ apāṅgāt te labdhvā jagad idam anaṅgo vijayate,धनुः पौष्पं मौर्वी मधुकरमयी पञ्च विशिखा वसन्तः सामन्तो मलयमरुदायोधनरथः तथाप्य् एकः सर्वं हिमगिरिसुते काम् अपि कृपां अपाङ्गात् ते लब्ध्वा जगद् इदम् अनङ्गो विजयते
7,kvaṇatkāñcīdāmā karikalabhakumbhastanabharā parikṣīṇā madhye pariṇataśaraccandravadanā dhanur bāṇān pāśaṃ sṛṇim api dadhānā karatalaiḥ purastād āstāṃ naḥ puramathitur āhopuruṣikā,क्वणत्काञ्चीदामा करिकलभकुम्भस्तनभरा परिक्षीणा मध्ये परिणतशरच्चन्द्रवदना धनुर् बाणान् पाशं सृणिम् अपि दधाना करतलैः पुरस्ताद् आस्तां नः पुरमथितुर् आहोपुरुषिका
8,sudhāsindhor madhye suraviṭapivāṭīparivṛte maṇidvīpe nīpopavanavati cintāmaṇigṛhe śivākāre mañce paramaśivaparyaṅkanilayāṃ bhajanti tvāṃ dhanyāḥ kati cana cidānandalaharīm,सुधासिन्धोर् मध्ये सुरविटपिवाटीपरिवृते मणिद्वीपे नीपोपवनवति चिन्तामणिगृहे शिवाकारे मञ्चे परमशिवपर्यङ्कनिलयां भजन्ति त्वां धन्याः कति चन चिदानन्दलहरीम्
9,mahīṃ mūlādhāre kam api maṇipūre hutavahaṃ sthitaṃ svādhiṣṭhāne hṛdi marutam ākāśam upari mano 'pi bhrūmadhye sakalam api bhittvā kulapathaṃ sahasrāre padme saha rahasi patyā viharasi,महीं मूलाधारे कम् अपि मणिपूरे हुतवहं स्थितं स्वाधिष्ठाने हृदि मरुतम् आकाशम् उपरि मनो ऽपि भ्रूमध्ये सकलम् अपि भित्त्वा कुलपथं सहस्रारे पद्मे सह रहसि पत्या विहरसि
10,sudhādhārāsāraiś caraṇayugalāntarvigalitaiḥ prapañcaṃ siñcantī punar api rasaāmnāyamahasā avāpya svāṃ bhūmiṃ bhujaganibham adhyuṣṭavalayaṃ svam ātmānaṃ kṛtvā svapiṣi kulakuṇḍe kuhariṇi,सुधाधारासारैश् चरणयुगलान्तर्विगलितैः प्रपञ्चं सिञ्चन्ती पुनर् अपि रसआम्नायमहसा अवाप्य स्वां भूमिं भुजगनिभम् अध्युष्टवलयं स्वम् आत्मानं कृत्वा स्वपिषि कुलकुण्डे कुहरिणि
11,caturbhiḥ śrīkaṇṭhaiḥ śivayuvatibhiḥ pañcabhir api prabhinnābhiḥ śaṃbhor navabhir iti mūlaprakṛtibhiḥ trayaś catvāriṃśad vasudalakalāśratrivalayatrirekhābhiḥ sārdhaṃ tava caraṇakoṇāḥ pariṇatāḥ,चतुर्भिः श्रीकण्ठैः शिवयुवतिभिः पञ्चभिर् अपि प्रभिन्नाभिः शंभोर् नवभिर् इति मूलप्रकृतिभिः त्रयश् चत्वारिंशद् वसुदलकलाश्रत्रिवलयत्रिरेखाभिः सार्धं तव चरणकोणाः परिणताः
12,tvadīyaṃ saundaryaṃ tuhinagirikanye tulayituṃ kavīndrāḥ kalpante katham api viriñciprabhṛtayaḥ yad ālokyautsukyād amaralalanā yānti manasā tapobhir duṣprāpām api giriśasāyujyapadavīm,त्वदीयं सौन्दर्यं तुहिनगिरिकन्ये तुलयितुं कवीन्द्राः कल्पन्ते कथम् अपि विरिञ्चिप्रभृतयः यद् आलोक्यौत्सुक्याद् अमरललना यान्ति मनसा तपोभिर् दुष्प्रापाम् अपि गिरिशसायुज्यपदवीम्
13,naraṃ varṣīyāṃsaṃ nayanavirasaṃ narmasu jaḍaṃ tavāpāṅgāloke patitam anudhāvanti śataśaḥ galadveṇībandhāḥ kucakalaśavisrastasicayā haṭhāt truṭyatkāñcyo vigalitadukūlā yuvatayaḥ,नरं वर्षीयांसं नयनविरसं नर्मसु जडं तवापाङ्गालोके पतितम् अनुधावन्ति शतशः गलद्वेणीबन्धाः कुचकलशविस्रस्तसिचया हठात् त्रुट्यत्काञ्च्यो विगलितदुकूला युवतयः
14,kṣitau ṣatpañcāśad dvisamadhikapañcāśad udake hutāśe dvāṣaṣṭiś caturadhikapañcāśad anile divi dviḥṣattriṃśan manasi ca catuḥṣaṣṭir iti ye mayūkhās teṣām apy upari tava pādāmbujayugam,क्षितौ षत्पञ्चाशद् द्विसमधिकपञ्चाशद् उदके हुताशे द्वाषष्टिश् चतुरधिकपञ्चाशद् अनिले दिवि द्विःषत्त्रिंशन् मनसि च चतुःषष्टिर् इति ये मयूखास् तेषाम् अप्य् उपरि तव पादाम्बुजयुगम्
15,śarajjyotsnāśubhrāṃ śaśiyutajaṭājūṭamukuṭāṃ varatrāsatrāṇasphaṭikaguṭikāpustakakarām sakṛn na tvā natvā katham iva stāṃ saṃnidadhate madhukṣīradrākṣāmadhurimadhurīṇā bhaṇitayaḥ,शरज्ज्योत्स्नाशुभ्रां शशियुतजटाजूटमुकुटां वरत्रासत्राणस्फटिकगुटिकापुस्तककराम् सकृन् न त्वा नत्वा कथम् इव स्तां संनिदधते मधुक्षीरद्राक्षामधुरिमधुरीणा भणितयः
16,kavīndrāṇāṃ cetaḥkamalavanabālātaparuciṃ bhajante ye santaḥ kati cid aruṇām eva bhavatīm virañcipreyasyās taruṇataraśṛṅgāralaharīgabhīrābhir vāgbhir vidadhati satāṃ rañjanam amī,कवीन्द्राणां चेतःकमलवनबालातपरुचिं भजन्ते ये सन्तः कति चिद् अरुणाम् एव भवतीम् विरञ्चिप्रेयस्यास् तरुणतरशृङ्गारलहरीगभीराभिर् वाग्भिर् विदधति सतां रञ्जनम् अमी
17,savitrībhir vācāṃ śaśimaṇiśilābhaṅgarucibhir vaśinyādyābhis tvāṃ saha janani saṃcintayati yaḥ sa kartā kāvyānāṃ bhavati mahatāṃ bhaṅgisubhagair vacobhir vāgdevīvadanakamalāmodamadhuraiḥ,सवित्रीभिर् वाचां शशिमणिशिलाभङ्गरुचिभिर् वशिन्याद्याभिस् त्वां सह जननि संचिन्तयति यः स कर्ता काव्यानां भवति महतां भङ्गिसुभगैर् वचोभिर् वाग्देवीवदनकमलामोदमधुरैः
18,tanucchāyābhis te taruṇataraṇiśrīsaraṇibhir divaṃ sarvām urvīm aruṇimanigmagnāṃ smarati yaḥ bhavanty asya trasyadvanahariṇaśālīnanayanāḥ sahorvaśyā vaśyāḥ katikati na gīrvāṇagaṇikā,तनुच्छायाभिस् ते तरुणतरणिश्रीसरणिभिर् दिवं सर्वाम् उर्वीम् अरुणिमनिग्मग्नां स्मरति यः भवन्त्य् अस्य त्रस्यद्वनहरिणशालीननयनाः सहोर्वश्या वश्याः कतिकति न गीर्वाणगणिका
19,mukhaṃ binduṃ kṛtvā kucayugam adhas tasya tadadho harārdhaṃ dhyāyed yo haramahiṣi te manmathakalām sa sadyaḥ saṃkṣobhaṃ nayati vanitā ity atilaghu trilokīm apy āśu bhramayati ravīndustanayugām,मुखं बिन्दुं कृत्वा कुचयुगम् अधस् तस्य तदधो हरार्धं ध्यायेद् यो हरमहिषि ते मन्मथकलाम् स सद्यः संक्षोभं नयति वनिता इत्य् अतिलघु त्रिलोकीम् अप्य् आशु भ्रमयति रवीन्दुस्तनयुगाम्
20,kirantīm aṅgebhyaḥ kiraṇanikurambāmṛtarasaṃ hṛdi tvām ādhatte himakaraśilāmūrtim iva yaḥ sa sarpāṇāṃ darpaṃ śamayati śakuntādhipa iva jvarapluṣṭān dṛṣṭyā sukhayati sudhādhārasirayā,किरन्तीम् अङ्गेभ्यः किरणनिकुरम्बामृतरसं हृदि त्वाम् आधत्ते हिमकरशिलामूर्तिम् इव यः स सर्पाणां दर्पं शमयति शकुन्ताधिप इव ज्वरप्लुष्टान् दृष्ट्या सुखयति सुधाधारसिरया
21,taḍillekhātanvīṃ tapanaśaśivaiśvānaramayīṃ niṣaṇṇāṃ ṣaṇṇām apy upari kamalānāṃ tava kalām mahāpadmāṭavyāṃ mṛditamalamāyena manasā mahāntaḥ paśyanto dadhati paramāhlādalaharīm,तडिल्लेखातन्वीं तपनशशिवैश्वानरमयीं निषण्णां षण्णाम् अप्य् उपरि कमलानां तव कलाम् महापद्माटव्यां मृदितमलमायेन मनसा महान्तः पश्यन्तो दधति परमाह्लादलहरीम्
22,bhavāni tvaṃ dāse mayi vitara dṛṣṭiṃ sakaruṇāṃ iti stotuṃ vāñchan kathayati bhavāni tvam iti yaḥ tadaiva tvaṃ tasmai diśasi nijasāyujyapadavīṃ mukundabrahmendrasphuṭamukuṭanīrājitapadām,भवानि त्वं दासे मयि वितर दृष्टिं सकरुणां इति स्तोतुं वाञ्छन् कथयति भवानि त्वम् इति यः तदैव त्वं तस्मै दिशसि निजसायुज्यपदवीं मुकुन्दब्रह्मेन्द्रस्फुटमुकुटनीराजितपदाम्
23,tvayā hṛtvā vāmaṃ vapur aparitṛptena manasā śarīrārdhaṃ śaṃbhor aparam api śaṅke hṛtam abhūt tathā hi tvadrūpaṃ sakalam aruṇābhaṃ trinayanaṃ kucābhyām ānamraṃ kuṭilaśaśicūḍālamukuṭam,त्वया हृत्वा वामं वपुर् अपरितृप्तेन मनसा शरीरार्धं शंभोर् अपरम् अपि शङ्के हृतम् अभूत् तथा हि त्वद्रूपं सकलम् अरुणाभं त्रिनयनं कुचाभ्याम् आनम्रं कुटिलशशिचूडालमुकुटम्
24,jagat sūte dhātā harir avati rudraḥ kṣapayate tiras kurvann etat svam api vapur īśas tirayati sadāpūrvaḥ sarvaṃ tad idam anugṛhṇāti ca śivas tavājñām ālambya kṣanacalitayor bhrūlatikayoḥ,जगत् सूते धाता हरिर् अवति रुद्रः क्षपयते तिरस् कुर्वन्न् एतत् स्वम् अपि वपुर् ईशस् तिरयति सदापूर्वः सर्वं तद् इदम् अनुगृह्णाति च शिवस् तवाज्ञाम् आलम्ब्य क्षनचलितयोर् भ्रूलतिकयोः
25,trayāṇāṃ devānāṃ triguṇajanitānāṃ tava śive bhavet pūjā pūjā tava caraṇayor yā viracitā tathā hi tvatpādodvahanamaṇipīṭhasya nikaṭe sthitā hy ete śaśvan mukulitakarottaṃsamukuṭāḥ,त्रयाणां देवानां त्रिगुणजनितानां तव शिवे भवेत् पूजा पूजा तव चरणयोर् या विरचिता तथा हि त्वत्पादोद्वहनमणिपीठस्य निकटे स्थिता ह्य् एते शश्वन् मुकुलितकरोत्तंसमुकुटाः
26,virañciḥ pañcatvaṃ vrajati harir āpnoti viratiṃ vināśaṃ kīnāśo bhajati dhanado yāti nidhanam vitandrī māhendrī vitatir api saṃmīlitadṛśā mahāsaṃhāre +asmin viharati sati tvatpatir asau,विरञ्चिः पञ्चत्वं व्रजति हरिर् आप्नोति विरतिं विनाशं कीनाशो भजति धनदो याति निधनम् वितन्द्री माहेन्द्री विततिर् अपि संमीलितदृशा महासंहारे +अस्मिन् विहरति सति त्वत्पतिर् असौ
27,japo jalpaḥ śilpaṃ sakalam api mudrāviracanā gatiḥ prādakṣiṇyakramaṇam aśanādy āhutividhiḥ praṇāmaḥ saṃveśaḥ sukham akhilam ātmārpaṇadṛśā saparyāparyāyas tava bhavatu yan me vilasitam,जपो जल्पः शिल्पं सकलम् अपि मुद्राविरचना गतिः प्रादक्षिण्यक्रमणम् अशनाद्य् आहुतिविधिः प्रणामः संवेशः सुखम् अखिलम् आत्मार्पणदृशा सपर्यापर्यायस् तव भवतु यन् मे विलसितम्
28,dadāne dīnebhyaḥ śriyam aniśam āśānusadṛśīṃ amandaṃ saundaryaprakaramakarandaṃ vikirati tavāsmin mandārastabakasubhage yātu caraṇe nimajjan majjīvaḥ karaṇacaraṇaiḥ ṣa.ccaraṇatām,ददाने दीनेभ्यः श्रियम् अनिशम् आशानुसदृशीं अमन्दं सौन्दर्यप्रकरमकरन्दं विकिरति तवास्मिन् मन्दारस्तबकसुभगे यातु चरणे निमज्जन् मज्जीवः करणचरणैः ष.च्चरणताम्
29,sudhām apy āsvādya pratibhayajarāmṛtyuhariṇīṃ vipadyante viśve vidhiśatamakhādyā diviṣadaḥ karālaṃ yat kṣveḍaṃ kavalitavataḥ kālakalanā na śaṃbhos tanmūlaṃ tava janani tāṭaṅkamahimā,सुधाम् अप्य् आस्वाद्य प्रतिभयजरामृत्युहरिणीं विपद्यन्ते विश्वे विधिशतमखाद्या दिविषदः करालं यत् क्ष्वेडं कवलितवतः कालकलना न शंभोस् तन्मूलं तव जननि ताटङ्कमहिमा
30,kirīṭaṃ vairiñcaṃ parihara puraḥ kaiṭabhabhidaḥ kaṭhore koṭīre skhalasi jahi jambhārimukuṭam praṇamreṣv eteṣu prasabham abhiyātasya bhavanaṃ bhavasyābhyutthāne tava parijanoktir vijayate,किरीटं वैरिञ्चं परिहर पुरः कैटभभिदः कठोरे कोटीरे स्खलसि जहि जम्भारिमुकुटम् प्रणम्रेष्व् एतेषु प्रसभम् अभियातस्य भवनं भवस्याभ्युत्थाने तव परिजनोक्तिर् विजयते
31,catuḥṣaṣṭyā tantraiḥ sakalam abhisaṃdhāya bhuvanaṃ sthitas tattatsiddhiprasavaparatantraiḥ paśupatiḥ punas tvannirbandhād akhilapuruṣārthaikaghaṭanāsvatantraṃ te tantraṃ kṣititalam avātītarad idam,चतुःषष्ट्या तन्त्रैः सकलम् अभिसंधाय भुवनं स्थितस् तत्तत्सिद्धिप्रसवपरतन्त्रैः पशुपतिः पुनस् त्वन्निर्बन्धाद् अखिलपुरुषार्थैकघटनास्वतन्त्रं ते तन्त्रं क्षितितलम् अवातीतरद् इदम्
32,śivaḥ śaktiḥ kāmaḥ kṣitir atha raviḥ śītakiraṇaḥ smaro haṃsaḥ śakras tad anu ca parāmāraharayaḥ amī hṛllekhābhis tisṛbhir avasāneṣu ghaṭitā bhajante varṇās te tava janani nāmāvayavatām,शिवः शक्तिः कामः क्षितिर् अथ रविः शीतकिरणः स्मरो हंसः शक्रस् तद् अनु च परामारहरयः अमी हृल्लेखाभिस् तिसृभिर् अवसानेषु घटिता भजन्ते वर्णास् ते तव जननि नामावयवताम्
33,smaraṃ yoniṃ lakṣmīṃ tritayam idam ādau tava manor nidhāyaike nitye niravadhimahābhogarasikāḥ japanti tvāṃ cintāmaṇigunanibaddhākṣavalayāḥ śivāgnau juhvantaḥ surabhighṛtadhārāhutiśataiḥ,स्मरं योनिं लक्ष्मीं त्रितयम् इदम् आदौ तव मनोर् निधायैके नित्ये निरवधिमहाभोगरसिकाः जपन्ति त्वां चिन्तामणिगुननिबद्धाक्षवलयाः शिवाग्नौ जुह्वन्तः सुरभिघृतधाराहुतिशतैः
34,śarīraṃ tvaṃ śaṃbhoḥ śaśimihiravakṣoruhayugaṃ tavātmānaṃ manye bhagavati bhavātmānam anagham ataḥ śeṣaḥ śeṣīty ayam ubhayasādhāraṇatayā sthitaḥ saṃbandho vāṃ samarasaparānandaparayoḥ,शरीरं त्वं शंभोः शशिमिहिरवक्षोरुहयुगं तवात्मानं मन्ये भगवति भवात्मानम् अनघम् अतः शेषः शेषीत्य् अयम् उभयसाधारणतया स्थितः संबन्धो वां समरसपरानन्दपरयोः
35,manas tvaṃ vyoma tvaṃ marud asi marutsārathir asi tvam āpas tvaṃ bhūmis tvayi pariṇatāyāṃ na hi param tvam eva svātmānaṃ pariṇamayituṃ viśvavapuṣā cidānandākāraṃ śivayuvati bhāvena bibhṛṣe,मनस् त्वं व्योम त्वं मरुद् असि मरुत्सारथिर् असि त्वम् आपस् त्वं भूमिस् त्वयि परिणतायां न हि परम् त्वम् एव स्वात्मानं परिणमयितुं विश्ववपुषा चिदानन्दाकारं शिवयुवति भावेन बिभृषे
36,tavājñācakrasthaṃ tapanaśaśikoṭidyutidharam paraṃ śaṃbhuṃ vande parimilitapārśvaṃ paracitā yam ārādhyan bhaktyā raviśaśiśucīnām aviṣaye nirāloke loko nivasati hi bhālokabhavane,तवाज्ञाचक्रस्थं तपनशशिकोटिद्युतिधरम् परं शंभुं वन्दे परिमिलितपार्श्वं परचिता यम् आराध्यन् भक्त्या रविशशिशुचीनाम् अविषये निरालोके लोको निवसति हि भालोकभवने
37,viśuddhau te śuddhasphaṭikaviśadaṃ vyomajanakaṃ śivaṃ seve devīm api śivasamānavyasaninīm yayoḥ kāntyā yāntyā śaśikiraṇasārūpyasaraṇiṃ vidhūtāntardhvāntā vilasati cakorīva jagatī,विशुद्धौ ते शुद्धस्फटिकविशदं व्योमजनकं शिवं सेवे देवीम् अपि शिवसमानव्यसनिनीम् ययोः कान्त्या यान्त्या शशिकिरणसारूप्यसरणिं विधूतान्तर्ध्वान्ता विलसति चकोरीव जगती
38,samunmīlatsaṃvitkamalamakarandaikarasikaṃ bhaje haṃsadvaṃdvaṃ kim api mahatāṃ mānasacaram yadālāpād aṣṭādaśaguṇitavidyāpariṇatir yad ādatte doṣād guṇam akhilam adbhyaḥ paya iva,समुन्मीलत्संवित्कमलमकरन्दैकरसिकं भजे हंसद्वंद्वं किम् अपि महतां मानसचरम् यदालापाद् अष्टादशगुणितविद्यापरिणतिर् यद् आदत्ते दोषाद् गुणम् अखिलम् अद्भ्यः पय इव
39,tava svādhiṣṭhāne hutavaham adhiṣṭhāya nirataṃ tam īḍe saṃvartaṃ janani mahatīṃ tāṃ ca samayām yadāloke lokān dahati mahati krodhakalile dayārdrā dṛṣṭis te śiśiram upacāraṃ racayati,तव स्वाधिष्ठाने हुतवहम् अधिष्ठाय निरतं तम् ईडे संवर्तं जननि महतीं तां च समयाम् यदालोके लोकान् दहति महति क्रोधकलिले दयार्द्रा दृष्टिस् ते शिशिरम् उपचारं रचयति
40,taḍitvantaṃ śaktyā timiraparipanthisphuraṇayā sphurannānāratnābharaṇapariṇaddhendradhanuṣam tava śyāmaṃ meghaṃ kam api maṇipūraikaśaraṇaṃ niṣeve varṣantaṃ haramihirataptaṃ tribhuvanam,तडित्वन्तं शक्त्या तिमिरपरिपन्थिस्फुरणया स्फुरन्नानारत्नाभरणपरिणद्धेन्द्रधनुषम् तव श्यामं मेघं कम् अपि मणिपूरैकशरणं निषेवे वर्षन्तं हरमिहिरतप्तं त्रिभुवनम्
41,tavādhāre mūle saha samayayā lāsyaparayā navātmānaṃ vande navarasamahātāṇḍavanaṭam ubhābhyām etābhyām ubhayavidhim uddiśya dayayā sanāthābhyāṃ jajñe janakajananīmad jagad idam,तवाधारे मूले सह समयया लास्यपरया नवात्मानं वन्दे नवरसमहाताण्डवनटम् उभाभ्याम् एताभ्याम् उभयविधिम् उद्दिश्य दयया सनाथाभ्यां जज्ञे जनकजननीमद् जगद् इदम्
42,gatair māṇikyatvaṃ gaganamaṇibhiḥ sāndraghaṭitaṃ kirīṭaṃ te haimaṃ himagirisute kīrtayati yaḥ sa nīḍeyacchāyācchuraṇaśabalaṃ candraśakalaṃ dhanuḥ śaunāsīraṃ kim iti na nibadhnāti dhiṣaṇām,गतैर् माणिक्यत्वं गगनमणिभिः सान्द्रघटितं किरीटं ते हैमं हिमगिरिसुते कीर्तयति यः स नीडेयच्छायाच्छुरणशबलं चन्द्रशकलं धनुः शौनासीरं किम् इति न निबध्नाति धिषणाम्
43,dhunotu dhvāntaṃ nas tulitadalitendīvaravanaṃ ghanasnigdhaṃ ślakṣṇaṃ cikuranikurambaṃ tava śive yadīyaṃ saurabhyaṃ sahajam upalabdhuṃ sumanaso vasanty asmin manye balamathanavāṭīviṭapinām,धुनोतु ध्वान्तं नस् तुलितदलितेन्दीवरवनं घनस्निग्धं श्लक्ष्णं चिकुरनिकुरम्बं तव शिवे यदीयं सौरभ्यं सहजम् उपलब्धुं सुमनसो वसन्त्य् अस्मिन् मन्ये बलमथनवाटीविटपिनाम्
44,vahantī sundūraṃ prabalakabarībhāratimiratviṣāṃ bṛndair bandīkṛtam iva navīnārkakiraṇam tanotu kṣemaṃ nas tava vadanasaundaryalaharīparīvāhasrotaḥsaraṇir iva sīmantasaraṇiḥ,वहन्ती सुन्दूरं प्रबलकबरीभारतिमिरत्विषां बृन्दैर् बन्दीकृतम् इव नवीनार्ककिरणम् तनोतु क्षेमं नस् तव वदनसौन्दर्यलहरीपरीवाहस्रोतःसरणिर् इव सीमन्तसरणिः
45,arālaiḥ svābhāvyād alikalabhasaśrībhir alakaiḥ parītaṃ te vaktraṃ parihasati paṅkeruharucim darasmere yasmin daśanarucikiñjalkarucire sugandhau mādyanti smaramathanacakṣurmadhulihaḥ,अरालैः स्वाभाव्याद् अलिकलभसश्रीभिर् अलकैः परीतं ते वक्त्रं परिहसति पङ्केरुहरुचिम् दरस्मेरे यस्मिन् दशनरुचिकिञ्जल्करुचिरे सुगन्धौ माद्यन्ति स्मरमथनचक्षुर्मधुलिहः
46,lalāṭaṃ lāvaṇyadyutivimalam ābhāti tava yad dvitīyaṃ tan manye mukuṭaśaśikhaṇḍasya śakalam viparyāsanyāsād ubhayam api saṃbhūya ca mithaḥ sudhālepasyūtiḥ pariṇamati rākāhimakaraḥ,ललाटं लावण्यद्युतिविमलम् आभाति तव यद् द्वितीयं तन् मन्ये मुकुटशशिखण्डस्य शकलम् विपर्यासन्यासाद् उभयम् अपि संभूय च मिथः सुधालेपस्यूतिः परिणमति राकाहिमकरः
47,bhruvau bhugne kiṃcid bhuvanabhayabhaṅgavyasanini tvadīye netrābhyāṃ madhukararucibhyāṃ dhṛtaguṇe dhanur manye savyetarakaragṛhītaṃ ratipateḥ prakoṣṭhe muṣṭau ca sthagayati nigūḍhāntaram ume,भ्रुवौ भुग्ने किंचिद् भुवनभयभङ्गव्यसनिनि त्वदीये नेत्राभ्यां मधुकररुचिभ्यां धृतगुणे धनुर् मन्ये सव्येतरकरगृहीतं रतिपतेः प्रकोष्ठे मुष्टौ च स्थगयति निगूढान्तरम् उमे
48,ahaḥ sūte savyaṃ tava nayanam arkātmakatayā triyāmāṃ vāmaṃ te sṛjati rajanīnāyakamayam tṛtīyā te dṛṣtir daradalitahemāmbujaruciḥ samādhatte saṃdhyāṃ divasaniśayor antaracarīm,अहः सूते सव्यं तव नयनम् अर्कात्मकतया त्रियामां वामं ते सृजति रजनीनायकमयम् तृतीया ते दृष्तिर् दरदलितहेमाम्बुजरुचिः समाधत्ते संध्यां दिवसनिशयोर् अन्तरचरीम्
49,viśālā kalyāṇī sphuṭarucir ayodhyā kuvalayaiḥ kṛpādhārādhārā kim api madhurā bhogavatikā avantī dṛṣṭis te bahunagaravistāravijayā dhruvaṃ tattannāmavyavaharaṇayogyā vijayate,विशाला कल्याणी स्फुटरुचिर् अयोध्या कुवलयैः कृपाधाराधारा किम् अपि मधुरा भोगवतिका अवन्ती दृष्टिस् ते बहुनगरविस्तारविजया ध्रुवं तत्तन्नामव्यवहरणयोग्या विजयते
50,kavīnāṃ saṃdarbhastabakamakarandaikarasikaṃ kaṭākṣavyākṣepabhramarakalabhau karṇayugalam amuñcantau dṛṣṭvā tava nvarasāsvādataralāv asūyāsaṃsargād alikanayanaṃ kiṃcid aruṇam,कवीनां संदर्भस्तबकमकरन्दैकरसिकं कटाक्षव्याक्षेपभ्रमरकलभौ कर्णयुगलम् अमुञ्चन्तौ दृष्ट्वा तव न्वरसास्वादतरलाव् असूयासंसर्गाद् अलिकनयनं किंचिद् अरुणम्
51,śive śṛṅgārārdrā taditaramukhe kutsanaparā saroṣā gaṅgāyāṃ giriśacarite vismayavatī harāhibhyo bhītā sarasiruhasaubhāgyajayinī sakhīṣu smerā te mayi janani dṛṣṭiḥ sakaruṇā,शिवे शृङ्गारार्द्रा तदितरमुखे कुत्सनपरा सरोषा गङ्गायां गिरिशचरिते विस्मयवती हराहिभ्यो भीता सरसिरुहसौभाग्यजयिनी सखीषु स्मेरा ते मयि जननि दृष्टिः सकरुणा
52,gate karṇābhyarṇaṃ garuta iva pakṣmāṇi dadhatī purāṃ bhettuś cittapraśamarasavidrāvaṇaphale ime netre gotrādharapatikulottaṃsakalike tavā-karṇākṛṣṭasmaraśaravilāsaṃ kalayataḥ,गते कर्णाभ्यर्णं गरुत इव पक्ष्माणि दधती पुरां भेत्तुश् चित्तप्रशमरसविद्रावणफले इमे नेत्रे गोत्राधरपतिकुलोत्तंसकलिके तवा-कर्णाकृष्टस्मरशरविलासं कलयतः
53,vibhaktatraivarṇyaṃ vyatikaritanīlāñjanatayā vibhāti tvannetratritayam idam īśānadayite punaḥ sraṣṭuṃ devān druhiṇaharirudrān uparatān rajaḥ sattvaṃ bibhrat tama iti guṇānāṃ trayam iva,विभक्तत्रैवर्ण्यं व्यतिकरितनीलाञ्जनतया विभाति त्वन्नेत्रत्रितयम् इदम् ईशानदयिते पुनः स्रष्टुं देवान् द्रुहिणहरिरुद्रान् उपरतान् रजः सत्त्वं बिभ्रत् तम इति गुणानां त्रयम् इव
54,pavitrīkartuṃ naḥ paśupatiparādhīnahṛdaye dayāmitrair netrair aruṇadhavalaśyāmarucibhiḥ nadaḥ śoṇo gaṅgā tapanatanayeti dhruvam amuṃ trayāṇāṃ tīrthānām upanayasi saṃbhedam anaghe,पवित्रीकर्तुं नः पशुपतिपराधीनहृदये दयामित्रैर् नेत्रैर् अरुणधवलश्यामरुचिभिः नदः शोणो गङ्गा तपनतनयेति ध्रुवम् अमुं त्रयाणां तीर्थानाम् उपनयसि संभेदम् अनघे
55,tavā-parṇe karṇejapanayanapaiśunyacakitā nilīyante toye niyatam animeṣāḥ śapharikāḥ iyaṃ ca śrīr baddhacchadapuṭakapāṭaṃ kuvalayam jahāti pratyūṣe niśi ca vighaṭayya praviśati,तवा-पर्णे कर्णेजपनयनपैशुन्यचकिता निलीयन्ते तोये नियतम् अनिमेषाः शफरिकाः इयं च श्रीर् बद्धच्छदपुटकपाटं कुवलयम् जहाति प्रत्यूषे निशि च विघटय्य प्रविशति
56,nimeṣonmeṣābhyāṃ pralayam udayaṃ yāti jagatī tavety āhuḥ santo dharaṇidhararājanyatanaye tvadunmeṣāj jātaṃ jagad idam aśeṣaṃ pralayataḥ paritrātuṃ śaṅke parihṛtanimeṣās tava dṛśaḥ,निमेषोन्मेषाभ्यां प्रलयम् उदयं याति जगती तवेत्य् आहुः सन्तो धरणिधरराजन्यतनये त्वदुन्मेषाज् जातं जगद् इदम् अशेषं प्रलयतः परित्रातुं शङ्के परिहृतनिमेषास् तव दृशः
57,dṛśā drāghīyasyā daradalitanīlotpalarucā davīyāṃsaṃ dīnaṃ snapaya kṛpayā mām api śive anenāyaṃ dhanyo bhavati na ca te hānir iyatā vane vā harmye vā samakaranipāto himakaraḥ,दृशा द्राघीयस्या दरदलितनीलोत्पलरुचा दवीयांसं दीनं स्नपय कृपया माम् अपि शिवे अनेनायं धन्यो भवति न च ते हानिर् इयता वने वा हर्म्ये वा समकरनिपातो हिमकरः
58,arālaṃ te pālīyugalam agarājanyatanaye na keṣām ādhatte kusumaśarakodaṇḍakutukam tiraścīno yatra śravaṇapatham ullaṅghya vilasan apāṅgavyāsaṅgo diśati śarasaṃdhānadhiṣaṇām,अरालं ते पालीयुगलम् अगराजन्यतनये न केषाम् आधत्ते कुसुमशरकोदण्डकुतुकम् तिरश्चीनो यत्र श्रवणपथम् उल्लङ्घ्य विलसन् अपाङ्गव्यासङ्गो दिशति शरसंधानधिषणाम्
59,sphuradgaṇḍābhogapratiphalitatāṭaṅkayugalaṃ catuścakraṃ manye tava mukham idaṃ manmatharatham yam āruhya druhyaty avaniratham arkenducaraṇaṃ mahāvīro māraḥ pramathapataye svaṃ jitavate,स्फुरद्गण्डाभोगप्रतिफलितताटङ्कयुगलं चतुश्चक्रं मन्ये तव मुखम् इदं मन्मथरथम् यम् आरुह्य द्रुह्यत्य् अवनिरथम् अर्केन्दुचरणं महावीरो मारः प्रमथपतये स्वं जितवते
60,sarasvatyāḥ sūktīr amṛtalaharīkauśalaharīḥ pibantyāḥ śarvāṇi śravaṇaculukābhyām aviratam camatkāraślāghācalitaśirasaḥ kuṇḍalagaṇo jhaṇatkārais tāraiḥ prativacanam ācaṣṭae iva te,सरस्वत्याः सूक्तीर् अमृतलहरीकौशलहरीः पिबन्त्याः शर्वाणि श्रवणचुलुकाभ्याम् अविरतम् चमत्कारश्लाघाचलितशिरसः कुण्डलगणो झणत्कारैस् तारैः प्रतिवचनम् आचष्टए इव ते
61,asau nāsāvaṃśas tuhinagirivaṃśadhvajapaṭi tvadīyo nedīyaḥ phalatu phalam asmākam ucitam vahann antar muktāḥ śiśirataraniśvāsaghaṭitāḥ samṛddhyā yas tāsāṃ bahir api ca muktāmaṇidharaḥ,असौ नासावंशस् तुहिनगिरिवंशध्वजपटि त्वदीयो नेदीयः फलतु फलम् अस्माकम् उचितम् वहन्न् अन्तर् मुक्ताः शिशिरतरनिश्वासघटिताः समृद्ध्या यस् तासां बहिर् अपि च मुक्तामणिधरः
62,prakṛtyā raktāyās tava sudati dantacchadaruceḥ pravakṣye sādṛśyaṃ janayatu phalaṃ vidrumalatā na bimbaṃ tadbimbapratiphalanalābhād aruṇitaṃ tulām adhyāroḍhuṃ katham iva vilajjeta kalayā,प्रकृत्या रक्तायास् तव सुदति दन्तच्छदरुचेः प्रवक्ष्ये सादृश्यं जनयतु फलं विद्रुमलता न बिम्बं तद्बिम्बप्रतिफलनलाभाद् अरुणितं तुलाम् अध्यारोढुं कथम् इव विलज्जेत कलया
63,smitajyotsnājālaṃ tava vadanacandrasya pibatāṃ cakorāṇām āsīd atirasatayā cañcujaḍimā atas te śītāṃśor amṛtalaharīm amlarucayaḥ pibanti svacchandaṃ niśiniśi bhṛśaṃ kāñcikadhiyā,स्मितज्योत्स्नाजालं तव वदनचन्द्रस्य पिबतां चकोराणाम् आसीद् अतिरसतया चञ्चुजडिमा अतस् ते शीतांशोर् अमृतलहरीम् अम्लरुचयः पिबन्ति स्वच्छन्दं निशिनिशि भृशं काञ्चिकधिया
64,aviśrāntaṃ patyur guṇagaṇakathāmreḍanajapā japāpuṣpacchāyā tava janani jihvā jayati sā yadagrāsīnāyāḥ sphaṭikadṛṣadacchacchavimayī sarasvatyā mūrtiḥ pariṇamati māṇikyavapuṣā,अविश्रान्तं पत्युर् गुणगणकथाम्रेडनजपा जपापुष्पच्छाया तव जननि जिह्वा जयति सा यदग्रासीनायाः स्फटिकदृषदच्छच्छविमयी सरस्वत्या मूर्तिः परिणमति माणिक्यवपुषा
65,raṇe jitvā daityān apahṛtaśirastraiḥ kavacibhir nivṛttaiś caṇḍāṃśutripuraharanirmālyavimukhaiḥ viśākhendropendraiḥ śaśiviśadakarpūraśakalā vilīyante mātas tava vadanatāmbūlakabalāḥ,रणे जित्वा दैत्यान् अपहृतशिरस्त्रैः कवचिभिर् निवृत्तैश् चण्डांशुत्रिपुरहरनिर्माल्यविमुखैः विशाखेन्द्रोपेन्द्रैः शशिविशदकर्पूरशकला विलीयन्ते मातस् तव वदनताम्बूलकबलाः
66,vipañcyā gāyantī vividham avadānaṃ paśupates tvayārabdhe vaktuṃ calitaśirasā sādhuvacane tvadīyair mādhuryair apalapitatantrīkalaravāṃ nijāṃ vīṇāṃ vāṇī niculayati colena nibhṛtam,विपञ्च्या गायन्ती विविधम् अवदानं पशुपतेस् त्वयारब्धे वक्तुं चलितशिरसा साधुवचने त्वदीयैर् माधुर्यैर् अपलपिततन्त्रीकलरवां निजां वीणां वाणी निचुलयति चोलेन निभृतम्
67,karāgreṇa spaṣṭaṃ tuhinagiriṇā vatsalatayā girīśenodastaṃ muhur adharapānākulatayā karagrāhyaṃ śaṃbhor mukhamukuravṛntaṃ girisute kathaṃkāraṃ brūmas tava cibukam aupamyarahitam,कराग्रेण स्पष्टं तुहिनगिरिणा वत्सलतया गिरीशेनोदस्तं मुहुर् अधरपानाकुलतया करग्राह्यं शंभोर् मुखमुकुरवृन्तं गिरिसुते कथंकारं ब्रूमस् तव चिबुकम् औपम्यरहितम्
68,bhujāśleṣān nityaṃ puradamayituḥ kaṇṭakavatī tava grīvā dhatte mukhakamalanālaśriyam iyam svataḥ śvetā kālāgarubahalajambālamalinā mṛṇālīlālityam vahati yadadho hāralatikā,भुजाश्लेषान् नित्यं पुरदमयितुः कण्टकवती तव ग्रीवा धत्ते मुखकमलनालश्रियम् इयम् स्वतः श्वेता कालागरुबहलजम्बालमलिना मृणालीलालित्यम् वहति यदधो हारलतिका
69,gale rekhās tisro gatigamakagītaikanipuṇe vivāhavyānaddhatriguṇaguṇasaṃkhyāpratibhuvaḥ virājante nānāvidhamadhurarāgākarabhuvāṃ trayāṇāṃ grāmāṇāṃ sthitiniyamasīmāna iva te,गले रेखास् तिस्रो गतिगमकगीतैकनिपुणे विवाहव्यानद्धत्रिगुणगुणसंख्याप्रतिभुवः विराजन्ते नानाविधमधुररागाकरभुवां त्रयाणां ग्रामाणां स्थितिनियमसीमान इव ते
70,mṛṇālīmṛdvīnāṃ tava bhujalatānāṃ catasṛṇāṃ caturbhiḥ saundaryaṃ sarasijabhavaḥ stauti vadanaiḥ nakhebhyaḥ saṃtrasyan prathamamathanād andhakaripoś caturṇāṃ śīrṣāṇāṃ samam abhayahastārpaṇadhiyā,मृणालीमृद्वीनां तव भुजलतानां चतसृणां चतुर्भिः सौन्दर्यं सरसिजभवः स्तौति वदनैः नखेभ्यः संत्रस्यन् प्रथममथनाद् अन्धकरिपोश् चतुर्णां शीर्षाणां समम् अभयहस्तार्पणधिया
71,nakhānām uddyotair navanalinarāgaṃ vihasatāṃ karāṇāṃ te kāntiṃ kathaya kathayāmaḥ katham ume kayā cid vā sāmyaṃ bhajatu kalayā hanta kamalaṃ yadi krīḍallakṣmīcaraṇatalalākṣāruṇadalam,नखानाम् उद्द्योतैर् नवनलिनरागं विहसतां कराणां ते कान्तिं कथय कथयामः कथम् उमे कया चिद् वा साम्यं भजतु कलया हन्त कमलं यदि क्रीडल्लक्ष्मीचरणतललाक्षारुणदलम्
72,samaṃ devi skandadvipavadanapītaṃ stanayugaṃ tavedaṃ naḥ khedaṃ haratu satataṃ prasnutamukham yad ālokyāśaṅkākulitahṛdayo hāsajanakaḥ svakumbhau herambaḥ parimṛśati hastena jhaṭiti,समं देवि स्कन्दद्विपवदनपीतं स्तनयुगं तवेदं नः खेदं हरतु सततं प्रस्नुतमुखम् यद् आलोक्याशङ्काकुलितहृदयो हासजनकः स्वकुम्भौ हेरम्बः परिमृशति हस्तेन झटिति
73,amū te vakṣojāv amṛtarasamāṇikyakutupau na saṃdehaspando nagapatipatāke manasi naḥ pibantau tau yasmād aviditavadhūsaṃgamarasau kumārāv adyāpi dviradavadanakrauñcadalanau,अमू ते वक्षोजाव् अमृतरसमाणिक्यकुतुपौ न संदेहस्पन्दो नगपतिपताके मनसि नः पिबन्तौ तौ यस्माद् अविदितवधूसंगमरसौ कुमाराव् अद्यापि द्विरदवदनक्रौञ्चदलनौ
74,vahaty amba stamberamadanujakumbhaprakṛtibhiḥ samārabdhāṃ muktāmaṇibhir amalāṃ hāralatikām kucābhogo bimbādhararucibhir antaḥ śabalitāṃ pratāpavyāmiśrāṃ puravijayinaḥ kīrtim iva te,वहत्य् अम्ब स्तम्बेरमदनुजकुम्भप्रकृतिभिः समारब्धां मुक्तामणिभिर् अमलां हारलतिकाम् कुचाभोगो बिम्बाधररुचिभिर् अन्तः शबलितां प्रतापव्यामिश्रां पुरविजयिनः कीर्तिम् इव ते
75,tava stanyaṃ manye dharaṇidharakanye hṛdayataḥ payaḥpārāvāraḥ parivahati sārasvata iva dayāvatyā dattaṃ draviḍaśiśur āsvādya tava yat kavīnāṃ prauḍhānām ajani kamaniyaḥ kavayitā,तव स्तन्यं मन्ये धरणिधरकन्ये हृदयतः पयःपारावारः परिवहति सारस्वत इव दयावत्या दत्तं द्रविडशिशुर् आस्वाद्य तव यत् कवीनां प्रौढानाम् अजनि कमनियः कवयिता
76,harakrodhajvālāvalibhir avalīḍhena vapuṣā gabhīre te nābhīsarasi kṛtasaṅgo manasijaḥ samuttasthau tasmād acalatanaye dhūmalatikā janas tāṃ jānīte janani tava romāvalir iti,हरक्रोधज्वालावलिभिर् अवलीढेन वपुषा गभीरे ते नाभीसरसि कृतसङ्गो मनसिजः समुत्तस्थौ तस्माद् अचलतनये धूमलतिका जनस् तां जानीते जननि तव रोमावलिर् इति
77,yad etat kālindītanutarataraṅgākṛti śive kṛśe madhye kiṃ cij janani tava tad bhāti sudhiyām vimardād anyoanyaṃ kucakalaśayor antaragataṃ tanūbhūtaṃ vyoma praviśad iva nābhīkuhariṇīm,यद् एतत् कालिन्दीतनुतरतरङ्गाकृति शिवे कृशे मध्ये किं चिज् जननि तव तद् भाति सुधियाम् विमर्दाद् अन्योअन्यं कुचकलशयोर् अन्तरगतं तनूभूतं व्योम प्रविशद् इव नाभीकुहरिणीम्
78,sthiro gaṅgāvartaḥ stanamukularomāvalilatākalāvālaṃ kuṇḍaṃ kusumaśaratejohutabhujaḥ rater līlāgāraṃ kim api tava nābhīti girije biladvāraṃ siddher giriśanayanānāṃ vijayate,स्थिरो गङ्गावर्तः स्तनमुकुलरोमावलिलताकलावालं कुण्डं कुसुमशरतेजोहुतभुजः रतेर् लीलागारं किम् अपि तव नाभीति गिरिजे बिलद्वारं सिद्धेर् गिरिशनयनानां विजयते
79,nisargakṣīṇasya stanataṭabhareṇa klamajuṣo namanmūrter nābhau baliṣu śanakais truṭyatae iva ciraṃ te madhyasya truṭitataṭinītīrataruṇā samāvasthāsthemno bhavatu kuśalaṃ śailatanaye,निसर्गक्षीणस्य स्तनतटभरेण क्लमजुषो नमन्मूर्तेर् नाभौ बलिषु शनकैस् त्रुट्यतए इव चिरं ते मध्यस्य त्रुटिततटिनीतीरतरुणा समावस्थास्थेम्नो भवतु कुशलं शैलतनये
80,kucau sadyaḥ svidyattaṭaghaṭitakūrpāsabhidurau kaṣantau dormūle kanakakalaśābhau kalayatā tava trātuṃ bhaṅgād alam iti vilagnaṃ tanubhuvā tridhā naddhaṃ devi trivali lavalīvallibhir iva,कुचौ सद्यः स्विद्यत्तटघटितकूर्पासभिदुरौ कषन्तौ दोर्मूले कनककलशाभौ कलयता तव त्रातुं भङ्गाद् अलम् इति विलग्नं तनुभुवा त्रिधा नद्धं देवि त्रिवलि लवलीवल्लिभिर् इव
81,gurutvaṃ vistāraṃ kṣitidharapatiḥ pārvati nijān nitambād ācchidya tvayi haraṇarūpeṇa nidadhe atas te vistīrṇo gurur ayam aśeṣāṃ vasumatīṃ nitambaprāgbhāraḥ sthagayati laghutvaṃ nayati ca,गुरुत्वं विस्तारं क्षितिधरपतिः पार्वति निजान् नितम्बाद् आच्छिद्य त्वयि हरणरूपेण निदधे अतस् ते विस्तीर्णो गुरुर् अयम् अशेषां वसुमतीं नितम्बप्राग्भारः स्थगयति लघुत्वं नयति च
82,karīndrāṇāṃ śuṇḍāḥ kanakakadalīkāṇḍapaṭalīm ubhābhyām ūrubhyām ubhayam api nirjitya bhavatī suvṛttābhyāṃ patyuḥ praṇatikaṭhinābhyāṃ girisute vijigye jānubhyāṃ vibudhakarikumbhadvayam api,करीन्द्राणां शुण्डाः कनककदलीकाण्डपटलीम् उभाभ्याम् ऊरुभ्याम् उभयम् अपि निर्जित्य भवती सुवृत्ताभ्यां पत्युः प्रणतिकठिनाभ्यां गिरिसुते विजिग्ये जानुभ्यां विबुधकरिकुम्भद्वयम् अपि
83,parājetuṃ rudraṃ dviguṇaśaragarbhau girisute niṣaṅgau jaṅghe te viṣamaviśikho bāḍham akṛta yadagre dṛśyante daśaśaraphalāḥ pādayugalīnakhāgracchadmānaḥ suramukuṭaśāṇaikaniśitāḥ,पराजेतुं रुद्रं द्विगुणशरगर्भौ गिरिसुते निषङ्गौ जङ्घे ते विषमविशिखो बाढम् अकृत यदग्रे दृश्यन्ते दशशरफलाः पादयुगलीनखाग्रच्छद्मानः सुरमुकुटशाणैकनिशिताः
84,śrutīnāṃ mūrdhāno dadhati tava yau śekharatayā mamāpy etau mātaḥ śirasi dayayā dhehi caraṇau yayoḥ pādyaṃ pāthaḥ paśupatijaṭājūṭataṭinī yayor lākṣālakṣmīr aruṇaharicūḍāmaṇiruciḥ,श्रुतीनां मूर्धानो दधति तव यौ शेखरतया ममाप्य् एतौ मातः शिरसि दयया धेहि चरणौ ययोः पाद्यं पाथः पशुपतिजटाजूटतटिनी ययोर् लाक्षालक्ष्मीर् अरुणहरिचूडामणिरुचिः
85,namovākaṃ brūmo nayanaramaṇīyāya padayos tavāsmai dvandvāya sphuṭarucirasālaktakavate asūyaty atyantaṃ yad abhihananāya spṛhayate paśūnām īśānaḥ pramadavanakaṅkelitarave,नमोवाकं ब्रूमो नयनरमणीयाय पदयोस् तवास्मै द्वन्द्वाय स्फुटरुचिरसालक्तकवते असूयत्य् अत्यन्तं यद् अभिहननाय स्पृहयते पशूनाम् ईशानः प्रमदवनकङ्केलितरवे
86,mṛṣā kṛtvā gotraskhalanam atha vailakṣyanamitaṃ lalāṭe bhartāraṃ caraṇakamale tāḍayati te cirād antaḥśalyaṃ dahanakṛtam unmūlitavatā tulākoṭikvāṇaiḥ kilikilitam īśānaripuṇā,मृषा कृत्वा गोत्रस्खलनम् अथ वैलक्ष्यनमितं ललाटे भर्तारं चरणकमले ताडयति ते चिराद् अन्तःशल्यं दहनकृतम् उन्मूलितवता तुलाकोटिक्वाणैः किलिकिलितम् ईशानरिपुणा
87,himānīhantavyaṃ himagiritaṭākrānticaturau niśāyāṃ nidrāṇāṃ niśi ca parabhāge ca viśadau paraṃ lakṣmīpātraṃ śriyam atisṛjantau samayināṃ sarojaṃ tvatpādau janani jayataś citram iha kim,हिमानीहन्तव्यं हिमगिरितटाक्रान्तिचतुरौ निशायां निद्राणां निशि च परभागे च विशदौ परं लक्ष्मीपात्रं श्रियम् अतिसृजन्तौ समयिनां सरोजं त्वत्पादौ जननि जयतश् चित्रम् इह किम्
88,padaṃ te kāntīnāṃ prapadam apadaṃ devi vipadāṃ kathaṃ nītaṃ sadbhiḥ kaṭhinakamaṭhīkarparatulām kathaṃ vā bāhubhyām upayamanakāle purabhidā yad ādāya nyastaṃ dṛṣadi dayamānena manasā,पदं ते कान्तीनां प्रपदम् अपदं देवि विपदां कथं नीतं सद्भिः कठिनकमठीकर्परतुलाम् कथं वा बाहुभ्याम् उपयमनकाले पुरभिदा यद् आदाय न्यस्तं दृषदि दयमानेन मनसा
89,nakhair nākastrīṇāṃ karakamalasaṃkocaśaśibhis tarūṇāṃ divyānāṃ hasata iva te caṇḍi caraṇau phalāni svasthebhyaḥ kisalayakarāgreṇa dadatāṃ daridrebhyo bhadrāṃ śriyam aniśam ahnāya dadatau,नखैर् नाकस्त्रीणां करकमलसंकोचशशिभिस् तरूणां दिव्यानां हसत इव ते चण्डि चरणौ फलानि स्वस्थेभ्यः किसलयकराग्रेण ददतां दरिद्रेभ्यो भद्रां श्रियम् अनिशम् अह्नाय ददतौ
90,kadā kāle mātaḥ kathaya kalitālaktakarasaṃ pibeyaṃ vidyārthī tava caraṇanirṇejanajalam prakṛtyā mūkānām api ca kavitākāraṇatayā yad ādhatte vāṇīmukhakamalatāmbūlarasatām,कदा काले मातः कथय कलितालक्तकरसं पिबेयं विद्यार्थी तव चरणनिर्णेजनजलम् प्रकृत्या मूकानाम् अपि च कविताकारणतया यद् आधत्ते वाणीमुखकमलताम्बूलरसताम्
91,padanyāsakrīḍāparicayam ivārabdhumanasaś carantas te khelaṃ bhavanakalahaṃsā na jahati suvikṣepe śikṣāṃ subhagamaṇimañjīraraṇitacchalād ācakṣāṇaṃ caraṇakamalaṃ cārucarite,पदन्यासक्रीडापरिचयम् इवारब्धुमनसश् चरन्तस् ते खेलं भवनकलहंसा न जहति सुविक्षेपे शिक्षां सुभगमणिमञ्जीररणितच्छलाद् आचक्षाणं चरणकमलं चारुचरिते
92,arālā keśeṣu prakṛtisaralā mandahasite śirīṣābhā citte dṛṣad iva kaṭhorā kucataṭe bhṛśaṃ tanvī madhye pṛthur urasijārohaviṣaye jagat trātuṃ śaṃbhor jayati karuṇā kā cid aruṇā,अराला केशेषु प्रकृतिसरला मन्दहसिते शिरीषाभा चित्ते दृषद् इव कठोरा कुचतटे भृशं तन्वी मध्ये पृथुर् उरसिजारोहविषये जगत् त्रातुं शंभोर् जयति करुणा का चिद् अरुणा
93,purārāter antaḥpuram asi tatas tvaccaraṇayoḥ saparyāmaryādā taralakaraṇānām asulabhā tathā hy ete nītāḥ śatamakhamukhāḥ siddhim atulāṃ tava dvāropāntasthitibhir aṇimādyābhir amarāḥ,पुरारातेर् अन्तःपुरम् असि ततस् त्वच्चरणयोः सपर्यामर्यादा तरलकरणानाम् असुलभा तथा ह्य् एते नीताः शतमखमुखाः सिद्धिम् अतुलां तव द्वारोपान्तस्थितिभिर् अणिमाद्याभिर् अमराः
94,gatās te mañcatvaṃ druhiṇaharirudreśvarabhṛtaḥ śivaḥ svacchacchāyāghaṭitakapaṭapracchadapaṭaḥ tvadīyānāṃ bhāsāṃ pratiphalanalābhāruṇatayā śarīrī śṛṅgāro rasa iva dṛśāṃ dogdhi kutukam,गतास् ते मञ्चत्वं द्रुहिणहरिरुद्रेश्वरभृतः शिवः स्वच्छच्छायाघटितकपटप्रच्छदपटः त्वदीयानां भासां प्रतिफलनलाभारुणतया शरीरी शृङ्गारो रस इव दृशां दोग्धि कुतुकम्
95,kalaṅkaḥ kastūrī rajanikarabimbaṃ jalamayaṃ kalābhiḥ karpūrair marakatakaraṇḍaṃ nibiḍitam atas tvadbhogena pratidinam idaṃ riktakuharaṃ vidhir bhūyobhūyo nibiḍayati nūnaṃ tava kṛte,कलङ्कः कस्तूरी रजनिकरबिम्बं जलमयं कलाभिः कर्पूरैर् मरकतकरण्डं निबिडितम् अतस् त्वद्भोगेन प्रतिदिनम् इदं रिक्तकुहरं विधिर् भूयोभूयो निबिडयति नूनं तव कृते
96,svadehodbhūtābhir ghṛṇibhir aṇimādyābhir abhito niṣevye nitye tvām aham iti sadā bhāvayati yaḥ kim āścaryaṃ tasya trinayansamṛddhiṃ tṛṇayato mahāsaṃvartāgnir viracayati nīrājanavidhim,स्वदेहोद्भूताभिर् घृणिभिर् अणिमाद्याभिर् अभितो निषेव्ये नित्ये त्वाम् अहम् इति सदा भावयति यः किम् आश्चर्यं तस्य त्रिनयन्समृद्धिं तृणयतो महासंवर्ताग्निर् विरचयति नीराजनविधिम्
97,kalatraṃ vaidhātraṃ katikati bhajante na kavayaḥ śriyo devyāḥ ko vā na bhavati patiḥ kair api dhanaiḥ mahādevaṃ hitvā tava sati satīnām acarame kucābhyām āsaṅgaḥ kuravakataror apy asulabhaḥ,कलत्रं वैधात्रं कतिकति भजन्ते न कवयः श्रियो देव्याः को वा न भवति पतिः कैर् अपि धनैः महादेवं हित्वा तव सति सतीनाम् अचरमे कुचाभ्याम् आसङ्गः कुरवकतरोर् अप्य् असुलभः
98,girām āhur devīṃ druhiṇagṛhiṇīm āgamavido hareḥ patnīṃ padmāṃ harasahacārīm adritanayām turīyā kāpi tvaṃ duradhigamaniḥsīmamahimā mahāmāye viśvaṃ bhramayasi parabrahmamahiṣi,गिराम् आहुर् देवीं द्रुहिणगृहिणीम् आगमविदो हरेः पत्नीं पद्मां हरसहचारीम् अद्रितनयाम् तुरीया कापि त्वं दुरधिगमनिःसीममहिमा महामाये विश्वं भ्रमयसि परब्रह्ममहिषि
99,sarasvatyā lakṣmyā vidhiharisapatno viharate rateḥ pātivratyaṃ śithilayati ramyeṇa vapuṣā ciraṃ jīvann eṣa kṣapitapaśupāśavyatikaraḥ parabrahmābhikhyaṃ rasayati rasaṃ tvadbhajanavān,सरस्वत्या लक्ष्म्या विधिहरिसपत्नो विहरते रतेः पातिव्रत्यं शिथिलयति रम्येण वपुषा चिरं जीवन्न् एष क्षपितपशुपाशव्यतिकरः परब्रह्माभिख्यं रसयति रसं त्वद्भजनवान्
100,pradīpajvālābhir divasakaranīrājanavidhiḥ sudhāsūteś candropalajalalavair arghyaghaṭanā svakīyair ambhobhiḥ salilanidhisauhityakaraṇaṃ tvadīyābhir vāgbhis tava janani vācāṃ stutir iyam,प्रदीपज्वालाभिर् दिवसकरनीराजनविधिः सुधासूतेश् चन्द्रोपलजललवैर् अर्घ्यघटना स्वकीयैर् अम्भोभिः सलिलनिधिसौहित्यकरणं त्वदीयाभिर् वाग्भिस् तव जननि वाचां स्तुतिर् इयम्
101,samānītaḥ padbhyāṃ maṇimukuratām ambaramaṇir bhayād antarbaddhastimitakiraṇaśreṇimasṛṇaḥ dadhāti tvadvaktraṃ pratiphalitam aśrāntivikacaṃ nirātaṅkaṃ candrān nijahṛdayapaṅkeruham iva,समानीतः पद्भ्यां मणिमुकुरताम् अम्बरमणिर् भयाद् अन्तर्बद्धस्तिमितकिरणश्रेणिमसृणः दधाति त्वद्वक्त्रं प्रतिफलितम् अश्रान्तिविकचं निरातङ्कं चन्द्रान् निजहृदयपङ्केरुहम् इव
102,samudbhūtasthūlastanabharam uraś cāru hasitaṃ kaṭākṣe kandarpaḥ kusumitakadambadyutivapuḥ harasya tvadbhrāntiṃ manasi janayām āsa madano bhavatyā ye bhaktāḥ pariṇatir amīṣām iyam ume,समुद्भूतस्थूलस्तनभरम् उरश् चारु हसितं कटाक्षे कन्दर्पः कुसुमितकदम्बद्युतिवपुः हरस्य त्वद्भ्रान्तिं मनसि जनयाम् आस मदनो भवत्या ये भक्ताः परिणतिर् अमीषाम् इयम् उमे
103,nidhe nityasmere niravadhiguṇe nītinipuṇe nirāghātajñāne niyamaparacittaikanilaye niyatyā nirmukte nikhilanigamāntastutipade nirātaṅke nitye nigamaya mamāpi stutim imām,निधे नित्यस्मेरे निरवधिगुणे नीतिनिपुणे निराघातज्ञाने नियमपरचित्तैकनिलये नियत्या निर्मुक्ते निखिलनिगमान्तस्तुतिपदे निरातङ्के नित्ये निगमय ममापि स्तुतिम् इमाम्