Datasets:
fosters
/
audio_11

Dataset card Data Studio Files
xet
 Community
audio
audioduration (s)
4.21
13.9
text
stringlengths
8
151
павольна і як бы хістаецца, так змарылася гародная. Хутчэй памагчы, забраць клунак. Пабег і за якія пяць крокаў спыніўся, уражаны, спалоханы. Саша была
Але чаму Саша ідзе так павольна і як бы хістаецца, так змарылася гародная.
наступаў надвячорак, а Саша не ішла, і трывога
Смелы дзяцел, што заляцеў у парк і весела дзяўбе старую ліпу
Думкі адна страшнейшая за другую бліснулі ў галаве
Упершыню за паўгода, як вярнуўся з арміі, Пятро аддаў дачцэ ўвесь дзень.
Але чаму Саша ідзе так
кую яна са станькай і мішкам бачыла не то ўчора, не то не, ну, невядома, калі, і птушка гэтая ўпачатку,
невядома, калі, і птушка гэтая ўпачатку, пакуль
Але ўсё адно адпачываеш. Бо сапраўдны адпачынак у чалавека тады, калі ёсць радасць.
Але чаму Саша ідзе так павольна і як бы хістаецца, так змарылася
не то ўчора, не то не, ну, невядома, калі, і птушка гэтая
ну, пакуль не распалілася дзіцячая фантазія, жаўна
якую яна са станькай і мішкам бачыла не то ўчора, не то не
Пазірае ўніз і гарэзліва кідае амаль на галовы трэскі.
Але чаму Саша ідзе так павольна і як бы хістаецца
Бо сапраўдны адпачынак у чалавека тады, калі ёсць радасць. Калі вячэралі,
І ўпершыню адчуў, як гэта хораша гуляць з дзіцём.
Ленка пачынае расказваць пра нейкую дзіўную птушку
павольна
Цябе ж пазнаць цяжка. Саша сумна ўсміхнулася. І гэтая хоць і дзіўная ўсмешка трохі супакоіла.
Неспакой, мабыць, перадаўся і малой, яна пачала плакаць
далей ператвараецца ў казачных не то жар-птушку, не то арла, які хацеў украсці мішку і панесці далёка-далёка.
О, як гэта пакутліва, калі на душы так трывожна, а тут яшчэ пачынае плакаць галоднае, зморанае на сонцы дзіця.
Жоўты матыль, зялёны жук. Кветка дзьмухаўца.
дачын галасок, як срэбны званочак
змарылася гародная.
зразумела пяцігадовае дзіця і засмуткавала, нават заплакала. Дзе мамка? Нічога, гладыш разбіўся на шчасце.
Пятро ледзь дачакаўся другой палавіны дня, калі па часе можна было ісці сустракаць Сашу.