Cara mere surprise ulang taun ka babaturan supaya ulah kanyahoan jeung berkesan pisan. Mimiti, siapkeun heula hadiahna tuluy bungkus samenarik mungkin. Bere hadiah nu kira-kira dibutuhkeun pisan ku babaturan, tong poho siapkeun oge kue ulang taun jeung lilinna. Nu kadua nyaeta setel alarm jam satengah dua belas peuting. Tong poho setel alarm na samemeh jam dua belas peuting supaya pas waktuna. Nu katilu nyaeta sampeurkeun ka kamarna jam dua belas kurang, supaya jam dua belas pas teh bisa tiup lilin. Tos kitu mah tinggal ketok we kamarna tuluy bere surprise jeung hadiahna. Tong hilap dokumentasina popotoan bareng jeung ngobril-ngobrol heula.


Prank teh jadi salah sahiji trend anu loba pisan dilakukeun. Malahan prank teh geus rupa-rupa ayeuna mah. Tah dina ngalaukeun nana, kudu sing asak perencanaan na, ulah nepi ka ngabahayakeun nyawa jelema atawa ngarugikeun pihak tetentu. Teu saeutik nu ngeprank teh malah ngabahayakeun nyawa sabab ailan na kaliwat teuing. Misalna prank dina kolam renang nu jero, bahaya mun dilaukeun ka korban nu teu bisa ngojay. Kitu oge misalna ngalakukeun prank di jalan raya, eta teh hal nu kacida bahayana, lan hungkul kanu ngalakukeun, tapi oge ka batur nu aya didinya. Ku kituna, lamun rek ngeprank teh kudu sing asak perencanaan na jeung siapkeun sagalana ulah nepi ka aya nu dirugikeun komo ngabahayakeun.


Saparantos divisi ngawartosan aya dinten libur, N bagja pisan sabab bade istirahat ngadangukeun bullying ti rerencanganna. Teu karasa manéhna kudu asup sakola mimiti kelas 8, waktu kelas 8 babaturanana seuri jeung bullied manéhna kawas saméméhna.

Tingkat bullying beuki luhur sahingga teu ukur babaturan sakelas jeung babaturan sakelasna ogé milu, malah underclass awon oge bullied. Éta mangrupikeun tés anu sesah pikeun N, bullying henteu ngan ukur ngeunaan fisik sareng kamampuanna tapi langkung ti éta. di sakola sok di jieun era kuring teh.

Aya rekrutmen pengurus OSIS N anu wani ngiluan seleksi tapi teu lulus, aya batur sakelas di kelasna cenah beda jeung lanceukna, pinter jadi pantes jadi murid. pangurus déwan. Naon alesan anjeun pikeun gabung ieu, naon kaunggulan anjeun? Euweuh nu diturunkeun acan, Kaka kelas ngajadikeun ieu haté nyeri sidik.


Kanggo sababaraha jalmi, anjing mangrupakeun sato anu pikasieuneun pisan lantaran sok ngudag jalmi tanpa alesan. Abdi oge kantos sababaraha kali diudag ku anjing, tapi untungna teu pernah nepika digegel atawa dicakar ku anjing. Anjing sok ngudag jelema biasana kanggo pertahanan diri manehna lantaran ngarasa kaancem atawa lantaran ngalindungan anu bogana, soalna rata-rata anjing mah satia ka majikanna. Janten manehna bakal ngalakukeun sagala cara pikeun ngalindungan majikanna, kaasup nyerang jalmi anu dianggep ngaganggu majikanna. Lamun urang diudag ku anjing, urang ulah lumpat, manehna bakal beuki ngudag, cukup cicing jeung balikkeun awak urang ulah nyanghareupan anjing. Ulah ningalikeun panon anjingna lantaran manehna bakal ngarasa diancem.


Usum liburan seeur pisan jalmi anu ulin ka water boom, komo di caket imah abdi aya water boom anyar anu nembe dibuka jeung aya promo. Pas abdi datang kaditu teh pinuh pisan jalmi, kolamna oge pinuh ku jalmi, tuluy abdi ningal aya budak anu kalelep di kolam kanggo urang dewasa, sabenerna mah budak leutik teu meunang cicing di dinya lantaran bahaya, lamun bade ka dinya oge kedah dibaturan ku urang dewasa jeung kedah make palampung. Pas ningal aya budak anu tilelep, adi abdi teu jadi hoyong renang, komo patugasna oge sakedik janten teu tiasa ningal sadaya jalmi jeung teu tiasa nyalametkeun seeur jalmi lamun aya nanaon.


Lantaran teu acan nyeseuh kaos kaki abdi kapaksa nganggo deui kaos kaki anu geus dipake saminggon di sakola. Abdi sabenerna geus nyadar yen kaos kaki abdi teh bau, tapi da kumaha deui, piraku ka sakola teu make kaos kaki pasti engke bakal disetrap ku guru. Janten abdi wayahna nganggo kaos kaki anu hiji-hijina deui anu garing keneh. Pas abdi balik ti sakola abdi langsung sapertos biasana muka sapatu jeung kaos kaki. Pas abdi nuju emam sareng kulawargi aranjeunna langsung paada nutup hirung lantaran bau suku, abdi langsung ngambeu suku sorangan tuluy nyadar yen abdi sukuna bau. Abdi langsung buru-buru ngumbah suku lantaran bau pisan.


Mun nempo diri urang ka tukang anu elehan pisan ku jelema, rasana urang ngahanjakalkeun hirup. Kuduna urang tinggalkeun jelema anu ko kitu, malah ayeuna mah urang asa mending teu boga babaturan. Dari pada Boga babaturan tapi kos kitu kabeh eweh nu bener, eta urang ti leuleutik sok amprok wae jelema anu garoreng hate. Asa ku bosen nepika gede ayeuna ge amprok deui, tah mun ayeuna mah di sebutna orang toxic ceunah. Sabisa mungkin urang kudu ngajauhkeun jelema nu kos kitu di hirup urang, sabab hirup teh lain tentang kasedihan anu teu berarti. Urang kudu bisa ngalawan rasa ka sieun ku jelema, kudu wanian ulah teu ngeunahan wae, da batur ge moal tangtu nyaho perasaan urang.


Pas dibuka kado wisuda pamere ti dulur, anu dibungkusna teh kertas kado warna biru. Awalna mah urang teu nyangka eusina bakal naon, mentok-mentok dibere jam tangan. Tapi ninggali dina bungkusan luarna mah siga Smartphone. Apek teh bener weh pas dibuka bungkusna jeung disoekkeun beneran Smartphone. Siga aya gulugug di tengah poe, urang reuwas. Sabab harita dibukana langsung dihareupeun nu merena, urang nanya beneran ieu teh. Tuluy pas dibuka bungkus Smartphone anu warna bodas, langsung katinggali wujud Smartphone na. Sabenerna mah geus apal tipena sabab dina bungkusan luarna ge geus aya tulisan jenis Smartphone naon oge tipena. Warnana mah hideung tapi aksesoris siga casan jeung headset mah warna na bodas.


Mun jajan di warung nu diladangan na ku nini-nini teh abdi mah sok rada geuleuh. Contona basa eta keur abdi meuli lotek ka Mak Ipah. Abdi ngarasa jiji pisan sabab pas ngaladangan lotek teh misahkeun kertas nasina make curuk nu diletak. Tuluy teu kukumbah leungeun deui teh ngaladangan bahan lotekeun. Geus baang jadi lotekna teh, eh diasaan heula make leungeunna, teu kukumbah deui. Abdi meuni geus seueul pisan ningalina. Tapi da kagok geus mesen. Tuluy pas ngangsulan duitna teh misahkeun jeung ngitung duitna make curuk nu diciduhan saeutik. Ih abdi meuni geus hoream ningalina ge, kaduhung mesen lotek didieu, tapi da karunya nu dagangna nini-nini.


Ieu sababaraha cara pikeun ngatasi rasa era nalika angkat ka jamban anu salah. Emut yen kasalahan anu umum sareng tiasa kajantenan ka saha we. Ulah jadi teuas dina diri jeung cobaan pikeun nempo kasalahan salaku hal nu teu perlu digedekeun. Coba teu mikir ngeunaan respon batur. Batur bisa jadi teu paduli atawa malah perhatikeun kasalahan anjeun. Atur mood sareng coba tetep tenang. Nyokot napas jero tur bersantai samemeh asup ka WC bener. Upami anjeun ngarasa isin pisan, coba ngobrol sareng jalma anu anjeun percanten sareng bagikeun kumaha parasaan anjeun ka aranjeunna. Ieu tiasa ngabantosan anjeun ngarasa langkung sae sareng ngaleungitkeun tekanan. Usaha pikeun ngarawat diri anjeun sareng ngahormatan diri anjeun. Emut yen anjeun mangrupikeun jalma anu khusus sareng hargana, sareng kasalahan nalika angkat ka jamban moal mangaruhan harga diri anjeun salaku individu.


Nyokot irung teh lumrah jeung lumrah pikeun awak urang, tapi sabagian jalma ngarasa era jeung era lamun katewak nyokot irung sabab aya pandangan negatif di masarakat ngeunaan kabiasaan ieu. Masarakat sering nganggap kabiasaan ieu najis atanapi henteu sopan. Nalika aya anu katewak irungna, aranjeunna bakal ngarasa era sareng dihina sabab ngarasa dianggap jalma anu henteu merhatikeun tatakrama sareng tatakrama. Bisa jadi maranéhna ngarasa yen batur bakal nempo aranjeunna dina lampu negatip sarta ngarasa kurangna kapercayaan tur ngarareunah. Dina raraga nungkulan rasa isin jeung isin sanggeus bray picking irung, urang kudu ngarti yen eta normal tur lumrah mun nyokot irung hiji. Eta oge kedah percanten ka dirina sareng kirang merhatikeun naon anu dipikirkeun ku batur.


Basa SMA. Aya anu namina Ujian Nasional (UN). Baheula mah UN teh janten syarat kanggo asup ka perguan tinggi. Tapi ayeuna mah UN teh ngan saukur ujian akhir hungkul kanggo siswa SMA. Di taun 2018 mah siswa teh tiasa milih salah sahiji mata pelajaran pilihan, saluyu jeung jurusan anu dipilih. Aya soshum, aya saintek. Abdi milih Sosiologi kanggo mata pelajaran pilihan na.  Pas kalulusan aya bewara siswa anu nilai UN na pang alusna di SMA, dibewarakeun di hareupeun sadaya siswa jeung para sepuh di sakola. Abdi teu nyangka, nilai Sosiologi jeung Bahasa Indonesia abdi tiasa nyalametkeun nilai Matematika abdi anu alit.


Sakali, tina loba giveaway nu ku kuring diiluan, ngan meunang 1 :'), give away diayakeun ku pausahaan motor jeung dina rangka natal taun kamari, waktu harita aya 5 hadiah keur 5 nu meunang, jeung jam tangan pinter nu jadi hadiah utama kalawan harga anu lumayan, dina give away para peserta dititah nyieun sajak numutkeun tema pausahaan, kuring oge dipikiran saenggeus nyieun puisi anu unik sabisa-bisa, nepi ka poe pengumuman datang jeung nami abdi di antara 5 pamenang, abdi ngarasa bagja pisan, sabab éta kahiji kalina kuring bisa meunang hiji masihan sanggeus sababaraha kali nyoba haha, jeung nu meunangna dititah datang ka parusahaan, nalika kuring nepi ka dinya, abdi dipapag sareng dititah milih 5 kotak misteri anu ngandung hadiah, kuring ogé milih sareng ngagaduhan jam tangan pinter :) , kuring bagja pisan waktos éta, tapi kumaha nasib jam tangan pinter ayeuna, barang ieu aya di gudang, kuring henteu make eta, sabab kuring ngarasa nyaman lamun kuring pake nanaon dina pigeulang :)


Ternyata aya loba alesananu ngajieun urang jadi osok ambek abekan teu jelas salah sahijina nyaeta lamun urang kabiasaan ambek ambekan lumangsung tanpa alesan ku kituna anjeun hayang menyakiti batur, Anjeun kudu sadar gangguan emosi. Anu ngabalukarkeun keluhan bisa lumangsung alatan ngalaman setres, gangguan temperament, lajeng ngalaman gangguan psychotic, jeung saterusna. Sanajan kitu, ieu teu bisa dikonfirmasi ku pedaran ringkes keluhan nyalira. Diperlukeun pamariksaan satuluyna patali jeung pangaduan anu kudu ditalungtik tina ngalaksanakeun wawancara keluhan jeung pamariksaan status mental. Janten langkung sae pikeun langsung mastikeun kaayaan anu dirasakeun ku ngalaksanakeun pamariksaan ka psikolog atanapi psikiater supados kondisina tiasa dipastikeun sareng sateuacan kaayaan parah. Samentara eta, anjeun kedah tiasa nahan emosi anjeun heula, teras pikirkeun epek anu bakal timbul sateuacan ngalakukeun hiji hal sjeung saterasna.


Jalma anu resep bullying dasarna lemah, sarta eta sieun yén palaku boga gering méntal.
Kawani-wani ngan ukur tina kecap, matak kurang ajar, tangtu jeung golongan, jeung selektif milih korban anu pasti lemah.
Pikeun korban bullying, kudu wani jeung nyanghareupan palaku. Sieun bakal ngajantenkeun anjeun langkung hese pikeun tumuwuh, sareng éta pasti bakal nyiksa anjeun.
Sakaligus ku ngajajah maksimal bakat sareng kakuatan anjeun.
Pikeun jalma anu henteu sadar ngalakukeun tindakan bullying di kulawarga (ieu mangrupikeun hal anu ageung anu teu tiasa dideteksi tapi jelas mangaruhan mental korban), sadar yén unggal jalma ngagaduhan kamampuan anu béda.
Narima kalemahan anggota kulawarga anjeun, sareng ogé poténsi bakat sareng kaunggulan.


Kuring pernah tepang basa keur meuli buah seger di warung buah bari keur asik milih-milih, ternyata di tukangeun kuring aya lalaki nu beungeutna dalit, wah, ternyata babaturan kuring ti SMP. Ahirna urang sasalaman bari nanya kumaha daramang, dimana ayeuna, keur naon, jeung sajabana. Maklum, ti saprak lulus SMP, kuring mutuskeun neruskeun SMA di Trenggalek jeung neruskeun sakola di Jogja. Ku kituna, carita kuring jeung babaturan SMP, kuring teu boga waktu pikeun ngobrol panjang lebar sabab kuring ogé rusuh. Oh enya, kajadian di Indragiri Hulu, Riau waktu kuring balik ka imah. Teras saatos éta, ujug-ujug aya awéwé narik kuring sareng langsung nangkeup kuring. Tétéla éta sobat SMP! Anjeunna janten salah sahiji pasukan pulisi, anjeunna ngagaduhan bawahan! (Manehna mah lulusan sakola pulisi nu butuh waktu 4 taun nepi ka lulus, cenah mah pas lulus teu ngamimitian ti nu panghandapna. Meureun didinya geus naek pangkat deui sabab sababaraha taun sanggeus lulus). Sareng éta carita anu aranjeunna tuang. Lajeng anjeunna nyarios, "perkenalkeun sobat abdi, ieu téh sobat paling genius di sakola!".


Harita basa keur rame-ramena ojeg online, urang oge miluan daftar. Tapi sabab ojeg online teu ditarima kaayaanna ku ojeg pangkalan sabab geus nyokot pagawean maranehanana. Nepikeun di sababaraha tempat mah aya zona beureum, nu artina eta teh wilayah nu bahaya sabab loba ojeg pangkalan nu keur mangkal. Lantaran teu nyaho titik-titik mana wae nu zona merah, pas rek nganteurkeun costumer urang dicegat ku ojeg pangkalan nepikeun ka digulung. Urang sieun tuluy bari pupuntenan da teu apal ieu zona beureum wilayah ojeg pangkalan. Tuluy maranehna ngancam mun urang ka daerah eta deui bakal aya konsekuensina, ku sabab diancam kitu, urang tara nyokot orderan nu ka arah dinya da sieun panggih deui jeung ojeg pangkalan eta.


Ngabersihkeun sampah mangrupikeun wujud kapedulian urang pikeun lingkungan sareng masarakat. Ku cara ngabersihkeun sampah, urang tiasa ngabantosan ngajaga kaendahan sareng kabersihan lingkungan urang. Ngabersihkeun sampah mangrupikeun bentuk perhatian urang pikeun masa depan sareng kelestarian lingkungan. Ku gawe babarengan pikeun ngabersihkeun runtah, urang tiasa ngajantenkeun lingkungan urang langkung bersih sareng séhat. Ngabersihan sampah mangrupikeun cara anu sederhana tapi efektif pikeun ngabantosan lingkungan sareng masarakat urang. Urang babarengan tiasa ngajantenkeun lingkungan ieu langkung bersih sareng hejo. Ngabersihkeun sampah sanes hal anu matak era, tapi mangrupikeun hal anu patut dilakukeun. Hayu urang ngolah runtah kalayan leres sareng hormat ka lingkungan di sabudeureun urang.


Biasana budak anu dijailan ku rerencanganna di sakola teh teu pernah wani nyarita ka kolotna, komo deui nyarita ka guruna lantaran lainna ngabereskeun masalah, budak nu ngalapor eta kalahkah beuki dijailan ku rerencanganna pedah disebut tukang ngadu ka guru. Matak teu heran amun aya murid anu disiksa ku babaturanna teh biasana nyanghareupan kasieun sosorangannan lantaran teu apal kedah lapor ka saha. Rerencangan anu sanesna oge ngan tiasa ningalikeun hungkul lantaran rek ngalawan oge sieun, komo lamun ngalaporkeun, pasti bakalan miluan disiksa oge ku tukang nyiksa eta. Jadi we si tukang nyiksa teh beuki resep nyiksa batur jeung beuki ngarasa manehna boga kawasa.


Panggih jeung babaturan heubeul teh antara reuwas jeung bungah. Tapi ceuk urang mah kieu, sabab tiap jelema teh boga memori atawa ingetan anu beda-beda, jadi sakapeung mah sok poho. Alusna mun urang panggih jeung babaturan lila teh ditanya, diajak ngobrol. Ulah nepikeun ka boga argumen sabab urang teu nanya tiheula, di cap sombong. Soalna kaalaman ku urang, lantaran urang teu inget ka manehanana ku sabab pangling. Tuluy manehanana ninggali urang bari teu nyapa jeung ngawanohkeun sorangan. Jadina pan urang ge teu wanoh. Tuluy manehanana kalakah ngomongkeun urang yen urang teh sombong sabab teu nanya ka manehanana. Padahal pan lain kitu, ku sabab urang geus poho jadi urang teu nanya. Kuduna mah manehna nu nyapa tiheula ngameh urang inget.


Basa libur semester, Roki kenging kasempetan liburan ka Pulau Seribu. Roki kaditu sareng rekanan organisasina kangge diajar nyelam. Di Pulau Seribu, Roki unggal poe diajar nyelam di sababaraha spot diving nu memang jadi andalan ti ieu tempat. Tah, instruktur nyelamna teh kaleresan gaduh rumah di pulau ieu, janten asa sareng tuan rumah we. Unggal hanjat beres nyelam, Roki tuang bareng jeung instrukturna. Eta susuguhna teh meuni kacida enakna, sagala rupa hidangan laut teh aya, ti nu kekerangan dugi ka lobster nu hargana awis pisan. Eta mah sanes bobodoan, unggal poe teh sajianna nu kitu. Wah Roki mah kalap da karesepna nuang seafood, janten asa mangpang-meungpeung Ah pokokna mah liburan ieu teh nu paling ngabungahjeun jang Roki mah.


Awalna mah pas dijieun tim gawe nu asalna ti rupa-rupa daerah, urang salaku orang Sunda ngan aya hiji-hijina. Tuluy aya babaturan nu satim teh embung satim jeung urang, manehanana hayang pindah. Matak bebeja ka leader supaya manehna bisa ganti tim ngameh teu satim jeung urang. Ceuk manehanana mah pedah urang teh orang Sunda, biasana mah cenah orang Sunda teh lelet, males, jeung teu disiplin. "Emang kabeh orang Sunda dicap kitu? Ah henteu oge, urang rajin, teu males, jeung bisa tepat waktu" ceuk urang teh. "Ulah mukul rata yen kabeh jelema di hiji daerah mibogaan sipat nu sarua, da jelema teh mibogaan otak nu beda, kitu oge jeung paripolahna beda-beda!"


Basa harita ditolak ku LPDP, urang ngarasa sedih pisan. Sabab ninggali perjuangan urang bebelaan ngaluarkeun tanaga, waktu, materi, jeung pikiran. Tanaga nu kapake tangtuna teu saeutik, urang bulak-balik daftar itu ieu ngameh bisa ngalengkepan administrasi. Materi nu dikaluarkeun oge teu saeutik, komo deui urang harita can boga gawean tetep. Siga kudu daftar TOEFL nu teu saeutik biayana. PIkiran oge sarua diperes, unggal poe diajar nyiapkeun itu ieu, nepikeun ka latihan-latihan soal jang tes akademik, tuluy miluan discord jang latihan wawancara. Tangtuna kudu ngaluarkeun waktu nu gede jeung pikiran anu gede oge. Tapi urang pribadi teu ngarasa eta sia-sia, sabab pangalaman nu ku urang meunangkeun salila proses seleksi ngajadikeun urang jelema nu leuwih siap nyanghareupan perkara eta deui.


Raka teh sok sakapeung mah ngabales hal nu goreng nu dilakukeun batur ka manehna. Pernah harita sakali waktu, Raka teh ngajailan barang-barang kantor nu babaturan nana, sabab bareto ge babaturan nana ngalakukeun hal kitu ka Raka. Pas keur ngoprek barang babaturan nana, aya batur nu ngaliwat, tuluy nanya Raka keur naon didinya. Raka ngajawab bari bohng yen anjeunna teh keur neangan barang dititah ku babaturan nana sabab kamari tinggaleun. Tah geus batur indit mah Raka teh buru-buru we balik deui da sieuneun kapergok deui. Bari rada era teh tadi da bisi batur curigaeun ka kalakuan Raka tadi di meja batur.


Keur waktu istirahat teh, Lena ngahaja emam bekel di kelas bari heureuy jeung babaturan nana di meja anjeunna. Geus beres emam, tuluy seuseurian jeung baturna nepi ka teu eureun-eureun. Tuluy Lena ngajailan babaturan nu dihareupeun mejana. Pas keur rek diuk, blek we labas ka handap sabab korsina didudut ku babaturan nana. Awakna ka handap, sukuna kana luhur meja. Awakna nilep sabab kapentok jeung tembok. Untungna teu kunanaon, ngan sora pak gebrug hungkul. Barang labuh teh kabeh babaturanna nyeungseurikeun bari mupuas, sabab eta ganjaran nu sok jail mah, dijailan deui ku batur. Lena tuluy hudang deui bari rada muringis da nyeuri bujurna.


Numutkeun kana panilitian, aya langkung ti 300 jinis virus, baktéri, sareng rupa-rupa parasit anu nempel dina awak laleur, sareng ieu tiasa nyababkeun masalah kaséhatan. Jadi sanajan ngan ukur laleur anu ngadep di dinya, lain ngagimbung laleur, éta cukup pikeun nyieun kadaharanana kacemar. Contona baktéri e.coli, helicobacter pylori, salmonella, virus hepatitis A jeung rotavirus. Laleur sering darat di tempat anu kotor sareng mawa kuman. Lamun daratang sakeudeung can dahar, tapi beuki lila beuki bahaya, jadi leuwih hade ulah kamana-mana lamun geus kaserang ku laleur. Sababaraha conto kuman nu laleur mawa nalika aranjeunna eureun ku piring dahar beurang anjeun ngawengku: E. colli. Helicobacter pylori. Salmonella. Rotavirus. Virus Hépatitis A. Organisasi Kaséhatan Dunia (WHO) ogé nyatakeun yén aya seueur panyakit anu disababkeun ku kadaharan anu kainfeksi laleur, sapertos: Disentri, Diare, Demam Typhoid atanapi Typhus, Kolera, Inféksi Panon, Inféksi Kulit.


Kagagalan teh dinamika kahirupan. Lamun urang lurus-lurus wae euweuh hambatan, pasti bakal ngarasa monoton. Orang sukses ge pasti geus ngalaman kagagalan berkali-kali. Tapi bisa ngaliwatan kagagalan eta. Aya cara-carana supaya bisa nyikapan hiji hal ngeunaan kagagalan. Nu kahiji, ngaluapkeun kabeh perasaan. Bisa dicaritakeun kabeh perasaan sedih, keuheul, jeung kuciwa ka kulawarga atawa babaturan nu dipercaya. Sabab lamun diantep sorangan, lila kalilaan bisa numpuk. Nu kadua, mimiti diajar narima da henteu kabeh hal nu dipikahayang teh bisa kawujudkeun. Nu katilu, teangan hikmah dibalik kagagalan. Pasti naon wae nu kajadian mibogaan hikmah nu bisa dipetik. Nu terakhir, balik deui berusaha. Teangan tujuan anyar, tuluy balik deui jang berusaha ngameunangkeunna.


Toilet mangrupikeun tempat anu kedah dibersihkeun sacara teratur. Tapi loba jalma anu ngarasa jijik pikeun meresihan wc sabab kotor jeung kotor. Di dieu aya sababaraha tips pikeun nungkulan geuleuh dina tetempoan toilet kotor. Fokuskeun kana tugas anu dipilampah, sapertos ngabersihkeun jamban, sareng ulah mikiran hal-hal anu nyababkeun parasaan jijik. Make sarung tangan sareng topeng tiasa ngabantosan ngirangan resiko paparan bakteri sareng kuman nalika ngabersihkeun jamban. Nginum seueur cai sateuacan sareng saatos ngabersihkeun jamban tiasa ngabantosan anjeun tetep séhat sareng ngaleungitkeun parasaan geuleuh. Fokus kana hasil ahir, nyaeta gaduh wc anu bersih sareng higienis, sareng mikiran positip ngeunaan tugas anu dipiharep. Lamun rasa jijik pisan kuat, menta babaturan atawa anggota kulawarga pikeun mantuan meresihan WC. Ngurangan rasa jijik ku rutin ngabersihkeun sareng ngajaga jamban beresih sareng higienis.


Nini urang maot ku sabab urang pas gawe di rumah sakit beunang virus corona, tapi urang teu sadar bahwa urang mawa virus ka imah, ku sabab mimitina mah teu karasa nanaon. Terus urang pan di imah emang ngurusanan nini anu geuring stroke, jadi nya pas can karasa bahwa urg beunang virus covid unggal poe saperti biasa urang ngajalanan rutinitas ngurusanan nini jiga ngamandian, nyuapan, ngajak ngobrol jeung mencetan. Nyahona mah meren si virus anu di diri urang teh nular ka nini, teuing emang geus takdir apa kumaha nu pasti urang hanjakal teu swab unggal poe. Jadina teu ka nyahoan bahwa urang beunang virus corona, tapi da sok aya jelema positif covid nu eweh gejala nanaon.


Panimuan harta karun di sawah di Desa Wonoboyo nyeiun masarakat panasaran ku harta karun eta lantaran di jaman ayeuna harta karun tos hese dipanggihan. Dina panimuan dua kendi anu kapanggih, unggal kendi diperkirakeun beuratna nepi keun dalapan kilo gram. Basa eta sabudeureun lokasi panimuan kendi nepi ka balai desa pinuh ku jalma anu hayang ningali harta karun. Numutkeun kana keterangan ti Widodo, salah sahiji jalmi anu manggihan kendi, di bale desa, warga henteu diijinan asup ka jero sareng ngan ukur tiasa ningali tina kaca. Pas digebug ku pacul,  kendi tina keramik eta masih keneh teu bisa dibuka. Tungtungna kudu dibongkar sanggeus dipanaskeun make las.


Pas keur rame isu terorisme di Indonesia, nepikeun nu mawa kantong jeung janggotan ditambah make calana cingkrang dijadikeun acuan bahwa jelema eta teh teroris. Ieu kaalaman ku urang sorangan pas rek asup ka salah sahiji mall jeung babaturan. Pas babaturan asup mah manehna teu dipariksa make kantong oge. Pas giliran urang, kakara dipariksa, kantong kudu dibukaan, dikaratakan. Naha pedah urang aya jenggotan? Nepikeun ka sieunna ka lalaki nu aya jenggotan? Urang geus kasinggung, nepikeun rek asup ka mall ge geus teu hayang, ceuk urang mah ieu SARA. Saolah-olah nu jenggotan teh kabeh teroris, padahal teroris mah lain ditinggali tina jenggot, tapi pemahaman.


Salah sahiji hal nu paling pikageuleuheun teh nyaeta ayana tai kotok. Mun di lembur mah unggal imah teh sok biasana ngingu hayam kampung nu sok diabur. Mun diabur teh biasana kalah kiceun tai kotok sambarangan, salah sahijina di teras imah. Mun geus miceun di teras imah teh sok kesel pisan sabab bangga ngaberesihan nana. Komo mun geus miceunna kana sendal teh, sok hayang pisan meuncit eta hayam. Soalna mun aya tai kotok dina teras teh sok teu katingali, tuluy sok katincak we. Kadang mah nincak na ge nepi ka tiseureuleu da leueur. Emang ngabahayakeun pisan si tai kotok di teras teh.


Biasana kembaran baju di salah sahiji tempat jeung jalma nu teu dipikawawuh teh sok mantak isin. Tah upaya nu bisa dilakukeun dina hal nyegah rasa era saat hal eta terjadi teh nyaeta mimiti, teu kudu diambil pusing, kan eta hal nu sabenerna mah wajar. Jadi, teu kudu diambil pusing, pandangna leuwih positif. Nu kadua nyaeta, tutupan pakean na make jaket atawa outer supaya teu isin teuing. Nu katilu nyaeta cuek we api-api teu apal. Ulah nepi ka aya rasa era atawa rasa geuleuh, bae we cuek api-api teu apal aya nu nyaruaan bajuna. Mantakna tong kudu dipikiran teuing, anggap we angin lalu.


Perencanaan naon anu tiasa janten dinten anu paling bahagia dina kahirupan anjeun peryogi ayana ide kreatif ti pasangan anjeun, anggota kulawarga sareng réréncangan anu anjeun mutuskeun pikeun aub dina perencanaan, ogé persiapan anu ati-ati pikeun mastikeun dinten anu ageung dileungitkeun tanpa halangan. nah ieyu cara anjeun tiasa nyandak
1. Anggaran, Jadwal, sareng Nyimpen Rékam
Penting pikeun lengket anggaran sareng gaduh ekspektasi anu realistis. Sanaos éta dinten anu paling istimewa dina kahirupan anjeun, éta sanés alesan pikeun milari kamewahan boros kalayan artos anu anjeun henteu gaduh.
2. Nyetél jadwal keur perencanaan. Tina sadaya perencanaan ieu mangrupikeun aspék anu paling penting. Setel jadwal anu lumrah sareng wajar dumasar kana waktos anjeun masihan diri anjeun. Mimitian ku kalénder di hareup anjeun sareng cobian turutan jadwal anu disarankeun ku pituduh kawinan.


Sakur padamelan kedah nyababkeun setrés. Nanging, anjeun aya dina lingkungan kerja anu beracun upami setrés anu anjeun karasa berkepanjangan. Gawé geus pernah nyieun anjeun ngarasa rileks deui. Sakapeung sok hewa  indit ka kantor sabab ngarasa sieun, tegang alatan kurang sare, hariwang alatan tinekanan, jeung stress luhur anu ngaruntuykeun kabagjaan. Fisik anjeun tungtungna teu damang. Kolega sering nyandak padamelan anjeun di kantor. Ieu sanés ngan ukur hartosna anjeun henteu dihargaan, tapi ogé ngirangan kasempetan anjeun pikeun promosi anu anjeun pantes. Anjeun bisa jadi bisa sabar ieu sabaraha waktu tangtu, tapi pisan capé lamun hal anu sarua diulang leuwih sarta diulang ulang wae..


Iraha wae musibah sapertos bencana alam kajadian tur urang janten korban, eta teh pikasieunen. Urang bakal ngarasa sapertos dunya urang rugrug, ancur, tur urang bakal ngarasa hariwang sareng sieun. Ieu normal tur lain hiji perkawis nu kudu dihariwangkeun. Penting pikeun nginget-nginget upami bencana alam teh biasana ngan kajadian di hiji tempat wae tur bencana alam teh moal kajadian ka urang unggal poe. Sanajan pikasieunen nanging bencana alam teh langka kajadianna. Ku kituna upami urang ngarasa sieun sawaktos kajadian bencana alam, ulah panik. Tenangkeun dir urang nyalira. Tarik napas jero-jero, inget upami bencana alam moal terus kajadian unggal poe tur cobi nenangkeun pikiran tina bayangan-bayangan goreng.


Berikut ieu hal-hal nu bisa dihindari supaya terkesan henteu ngengera mun keur dina acara resmi jiga wisuda. Nu kahiji nyaeta dangdan jeung make pakean nu sawajarna, ulah sagala teuing dipake, simpel tapi terkesan elegan. Nu kadua nyaeta ulah nyuruntul, patuhi peraturan nu aya. Ulah nepi ka susuruntulan ka tempat clear area, kudu ngarti kana aturan dina tempat wisudana. Ulah nepi ka salah asup komo ka zona nu terbatas mah. Nu katilu nyareta ulah ngaderingkeun hape dina jero gedung, sabab bisi disada pas keur upacara wisudana berlangsung. Jadi, kudu pisan ngajaga kateraturan diri sorangan dina prosesi wisuda mah, ulah nepi ka ngengera diri sorangan atawa nepi ka ngarugikeun batur.


Jalan anu macet ditambih cuaca anu panas ngajadikeun suasana hate oge janten panas, matak teu heran loba jalmi anu aambekan di jalan. Basa nuju di lampu merah seeur pisan kandaraan anu ngantri hoyong geura-geura maju. Geus ditungguan tilu menitan karek maju. Pas lampuna geus hejo mobil jeung motor langsung raribut mencet klakson supados kandaraan di hareupeunna langsung maju. Tapi aya hiji motor nu teu sabaran janten nabrak motor di hareupna. Lantaran teu tarima, jalmi anu ditabrak motorna langsung ambek jeung menta ganti rugi lantaran plat nomorna coplok, jadi weh gelut di jalan jeung nyieun macet. Tungtungna mah dipisahkeun ku pulisi anu karek datang.


Urang kuliah di salah sahiji kampus nu aya di lembur urang, mimiti asup mah katempona babaturan kelas teh barageur. Samester kahiji mah biasa wae, ngerjakeun tugas babarengan, silih tulungan, sok ngajakan balik bareng, jajan bareng, jeung jalan-jalan bareng. Samester tilu geus mulai kanyahoan sifat aslina tiap babaturan urang, nu hayang na teh niron areumbung usaha. Bodona urang unggal harayang niron ku urang sok di bere,urang elehan pisan ku jelema. Urang sok ngarasa bisi teu boga batur mun teu merekeun jawaban tugas-tugas, nepika samester lima ku urang di turutan wae kahayang maranehna, tapi lila kalilaan mah urng teh ngarasa di rugikeun, komo mun keur ujian maranehna sok ngaganggu urang menta jawaban, padahal ujianna muka buku. Urang mulai ngajauhan saeutik-saeutik pas akhir samester lima teh, eta mah unggal ujian pan urang sok di hareup diukna deukeut pengawas, maraneh na teh pada ngaromongkeun urang di tukangeun. Terus teu lila urang di jauhan, urang asa hanjakal ti mimiti kalah merekeun wae jawaban jadi weh kabiasaan kalah jadi ngarugikeun urang sorangan.


Jaman kuring keur SD, posisi meja kuring teh aya di hareup pisan, deukeut jeung meja guru. Poé éta teh aya palajaran matématika, sarta kami dititah ngerjakeun soal dina papan tulis. Sanggeus ngagarap soal-soal, murid kudu maju masihkeun hasil jawabanana di meja guru. Waktu harita ujug-ujug kelek kuring teh karasa ateul. Tanpa pikir panjang kuring ngagaruk-garuk kelek kuring di hareupeun meja guru, tanpa sadar babaturan kuring anu aya di meja guru oge ningali. Mimitina kuring teu sadar yén maranéhna keur nempo kuring, tapi aranjeunna jol seuri ka kuring. Kuring éra pisan waktos éta teh, padahal mah da teu salah ngagaruk kelek teh, tapi da angger kuring teh ngarasa éra, janten kuring menta ijin ka wc pikeun ngaleungitkeun rasa éra.


Poe ieu abdi sareng rerencangan bade jalan-jalan ka Pangandaran. Sateuacan angkat urang sarapan bubur heula di sisi jalan tuluy meser jajanan di Indomaret kanggo opieun di jalan. Pas di jero mobil, aya rerencangan kuring anu hoyong jandela na dibuka, tapi lantaran di luar panas ngaheab, kapakasa AC kedah dihurungkeun, matak otomatis jandela oge kedah ditutup. Ku lantaran AC na langsung beunang kana bengeut manehna, rerencangan abdi ngomong yen manehna rada lieur jeung hoyong utah, abdi langsung nyiapkeun keresek. Teu lila manehna kaburu utah dina mobil, hanjakalna utahna lain dina keresek, tapi di jaket manehna. Abdi anu disabeulahna langsung seueul ningal utah manehna.


Ayeuna aya salah sahiji tiktoker anu jadi karesep masarakat, hususna urang Bandung. Ngaran tiktoker ieu nyaeta Pandawara, grup anu diwangun ku para nonoman anu paduli kana kabersihan walungan. Kagiatan anu dilaksanakeun ku tiktoker ieu nyaeta ngabersihkeun walungan anu pinuh ku tumpukan sampah sareng katingalina pikasieuneun. Seueur jalma anu ngadukung sareng ngaapresiasi ka Pandawara kumargi aranjeunna oge ngarasa geuleuh kana tumpukan sampah anu aya di walungan sareng sering ngajantenkeun walungan ngalembur sareng banjir. Malah teu ngarasa geuleuh, Pandawara asup tanpa ragu ngagali kabeh runtah nu numpuk di walungan. Henteu ngan ukur hiji dua walungan, tapi seueur walungan anu aranjeunna beresih tina tumpukan sampah.


Tos tujuh taun rerencangan abdi sareng kabogohna ngajalin hubungan. Tapi poe ieu manehna jol nyarita sabari keheul jeung aambekan lantaran kabogohna kanyahoan salingkuh. Sabenerna manehna geus curiga ti dua bulan ka tukang basa manehna nuju aya kagiatan di luar kota leuwih ti sabulan. Asalna mah manehna teu percaya kabogohna salingkuh, tapi kabogohna tiheula anu nuduh manehna salingkuh, hal eta nyieun rerencangan abdi curiga sabara nyadap WhatsApp kabogohna. Pas ditingal dina WhatsApp kapanggih yen kabogohna salingkuh jeung awewe nyaeta rerencangan sakelasna. Manehna ambek jeung ngablokir nomer kabogohna jeung mutuskeun hubungan na pas manehna nuju liburan sasarengan di harepeun rerencangan anu sanes.


Serangan panik atawa serangan panik anu dimimitian ti depresi jero dina diri urang. Depresi saeutik demi saeutik robah jadi kahariwang atawa kahariwang, mindeng kahariwang, kayaning kabebeng, leungeun kesang. Ayeuna, sanggeus nalangsara kahariwang nu kaleuleuwihi, tuluy datang ngadadak” “Tamu Teu Diondang” disebut serangan panik atawa panik nalika serangan panik bisa lumangsung di mana waé, nalika dahar, solat, dina kendaraan atawa keur ngantri tiket! Kumaha rasana serangan panik? Ujug-ujug, pikiran sigana yakin yén éta bakal maot pas. Jantung ketukan gancang sanajan teu aya panyakit jantung. Palpitations, sesak napas. Anjeunna gugup sabab ngarasa anjeunna bakal maot pas. Panik lumangsung di jero dibarengan ku rarasaan saolah-olah rék ngajalankeun dimana teu jelas, anjeun nyita ku kahariwang rongkah ieu ngeunaan diri nu lasts sababaraha puluhan detik. Situasi dimana jantung anjeun ketukan gancang sareng sapertos anjeun linglung atanapi anjeun henteu hoyong lumpat ka mana waé. Oke, éta anu karasaeun serangan panik


Sabab kuliah di paguron luhur, otomatis urang oge kudu perlu laptop. Harita urang dipangmeulikeun laptop hasil tabungan indung jeung bapak tuluy nginjeum oge ka lanceuk. Geus kakumpul duitna dibeulikeun laptop anu urut. Hiji waktu ku urang laptopna dibawa ka kampus, tuluy pas keur sholat dzuhur ku urang kantongna diteundeun dipangtukangna pisan. Saberes sholat teh kantongna muka, tuluy pas ditinggali laptopna geus euweuh tina kantong. Urang masih cengengesan sabab masih mikir sigana disumputkeun ku babaturan urang. Nepi ka asrama urang nelepon indung urang ngabejaan laptop leungit, tidinya urang teu bisa nahan cai panon, urang ceurik sabab nguciwakeun kolot lantaran teledor neundeunna teu tarapti. Hasil nabung kolot teh leungit harita keneh.


Tilu cara ngabales kakecewaan urang ka pasangan. Nu kahiji nyaeta tinggalkeun. Pasangan nu geus ngecewakeun, komo berkali-kali mah teu kudu dimaafkeun deui, langsung we tinggalkeun. Mun teu ditinggalkeun mah moal mikir wae kahareupna. Tinggalkeun supaya urang oge teu ngabatin wae. Nu kadua nyaeta panteskeun diri jadi leuwih baik supaya bisa ngaupgrade diri jeung ningkatkeun kualitas diri. Ulah nepi ka jadi murung mun dibere kasedih teh, kudu bangkit jeung buktikeun yen urang bisa ngalawan kasedih sorangan. Nu katilu nyaeta teangan pasangan nu leuwih hade. Mun pasangan geus teu bisa ditoleransi, mending neangan deui nu leuwih hade jeung bisa ngabagjakeun urang. Tong berkutat di jalma nu teu berguna ngecewakeun wae, mending neangan nu jiwa positif na gede.


Nalika kuring indit ka TK, alat transportasi nyaéta beus sakola. Kuring leumpang kira-kira 300 méter ka jalan gedé, tuluy ngadagoan beus di dinya. Abdi émut beus sapertos beus sakola dina pilem Amérika. Upami beus sakola dina pilem Amérika konéng, teras beus TK abdi abu. Di jalan nu keur nungguan angkot mah teu aya nu nyorangan, aya budak deui nu naek ti tempat nu sarua, ngaranna Yesi. Imahna leuwih deukeut ka jalan gedé, meureun ngan ukur 50 méter, leumpang ti imahna ngadagoan beus. Hiji poe Yesi teu sakola. Indungna ngadagoan beus jeung kuring. Sabot beus datang, indungna Yesi ngabejaan ka supir yen Yesi gering. Tah harita ti tempat tunggu, kuring sorangan naek beus. Sakola poé éta lumangsung saperti biasa. Urang balik ka imah kira-kira jam 11. Hiji-hiji kuring jeung babaturan naék angkot rék diantar ka imah masing-masing. Tapi kuring heran naha supirna henteu ngalieuk ka imah kuring. Kuring masih nyobaan tetep tenang, meureun dinten ieu supir ngaganti jalur, sarta nyandak babaturan sejen munggaran.


Tilu cara ngurangan rasa kaduhung dina hirup. Nu kahiji nyaeta tong ngaklaim bahwa diri sorangan gagal. Kagagala dina hirup mangrupakeun hal wajar. Mun manggih rasa kecewa atawa kaduhung, tong nyalahkeun diri sorangan komo ngarasa gagal mah. Tumbuhkeun deui rasa percaya diri urang. Nu kadua nyaeta ngahampura kana diri sorangan. Hal ieu penting pisan jang proses perbaikan diri kahareupna. Ngahampura diri sorangan tinu sagala kasalahan bisa ngurangan rasa kaduhung urang ku terus maju kahareup ngajalani kahirupan. Nu katilu nyaeta nyobian hal baru nu leuwih positif. Mun geus manggih kaduhung, urang ulah nepi ka ngulangi kadua kalina. Urang kudu neangan hal anyar nu leuwih positif jang dilakukeun.


Lamun ngomongkeun jeung ngabahas jurig di indonesia rasana moal aya eunggeus na, Indonesia loba pisan picaritaeun soal jurig loba anu bisa ningali oge anu ceunah sok di sebut boga indra ka genep atawa  budak indigo. Jurig di indonesia teh rupa rupa pisan ngaran jeung wujudna. Ieu teh siga geus jadi hiji kapercayaan anu ngabudaya di indonesia, lamun jelema geus maot bisa jadi jurig pocong, lamun maotna keur hamil ceunah bisa jadi kunti jeung sajabana. Ceuk paranormal jeung jelema anu bisa ningali ieu emang bener ayana tapi urang ceunah ulah sieun da manehna bakal resep lamun urang sieun, tapi nya pasti hararese urang lamun ningali nya pasti reuwas atawa pingsan.


Nah kumargi misalkeun imah teh loba pisan kecoak atanapi cucungut, eta sarua na imah na teh loba pisan kokotor, nu nyieun arurang geuleuh ka tempatna, naon sababna ? Kusabab kecoak hirup di lingkungan sampah, ku kituna pikiran urang nunjukkeun yén kecoa mangrupikeun sato anu pikasieuneun, sareng nalika ngarayap dina awak anjeun tiasa karasa geletik, khususna nalika kecoa ngapung, anjeun sacara spontan bakal nabrak atanapi lumpat pikeun ngahindarkeun arah kecoa. laju hiber ngadadak , Kusabab bentukna sareng warnana sareng kuring pikir ogé kusabab aranjeunna resep muncul ngadadak sareng ngaleungit ngadadak, sabab gaduh seueur suku sareng tiasa ngapung. jeung hiber mawa bakteri nu jujur wae, jadi sumber panyakit.


Salah sahiji cara kanggo nyiapkeun ujian SBMPTN nyaeta ngiringan tryout. Tryout mangrupakeun sarangkaian tes pikeun nyobian ujian anu dijieun supados mirip atau leuwih hese ti ujian anu aslina. Tryout biasana dilaksanakeun sateuacan ujian aslina. Tryout ieu tiasa janten refleksi ujian anu aslina. Urang tiasa ngukur sakumaha pangabisa urang dina ngerjakeun soal-soal ujian. Biasana tryout SBMPTN sok dilaksanakeun ku lembaga anu sanes dihandapeun Dikti. Biasana ku lembaga bimbel atau mahasiswa. Abdi mineng pisan ngiringan tryout, aya nu mayar aya oge anu gratis. Aya oge anu sok masihan hadiah ka peserta anu peringkatna lima pang luhur na. Abdi kantos janten lima besar teras meunang kauntungan kanggo ngiringan bimbel gratis anu diayakeun ku mahasiswa.


Dina hiji poé anjeun bisa leumpang pikeun ngarasakeun tetempoan alam di tempat wisata lokal, lajeng ti arah sabalikna muncul hiji jalma anu pakéan anu persis sarua jeung baju anjeun maké waktu éta. Anjeun oge bisa ngalaman kajadian sarupa bari dina karéta ka pihak anu. Sanaos kitu, anjeun teu kedah panik, Beauties. Hal sapertos ieu umum, bahkan seniman top parantos nyanghareupan kaayaan anu sami.
1. Nyingkirkeun Hate
Maklum, perasaan kuciwa bisa timbul nalika kajadian ieu lumangsung. Pakéan anu anjeun parantos damel pikeun milih henteu ngajantenkeun penampilan anu unik sareng béda.
Sanaos usaha karasa sia-sia, anjeun henteu kedah ngémutan kuciwa anjeun ku nyerang jalma-jalma anu bajuna sami sareng anjeun, khususna upami anjeun ngucapkeun kecap-kecap anu hatena. henteu goréng.
2. Pasihan pujian anu ikhlas
Tah, tibatan ambek-ambekan, leuwih sae pikeun muji 'kembar' anjeun, Geulis. Salam ka anjeunna sareng ucapkeun anjeunna gaduh baju anu saé atanapi ucapkeun anjeun resep pilihan bajuna.


Kuring masih keneh gaderegdeg lantaran tiasa sasalaman jeung idola kuring. Manehna bener-bener geulis pisan, keuwih geulis tipada dina tipi. Salami ieu abdi ngan tiasa ningal tina layar hungkul, nyatana aslina leuwih geulis. Abdi teu ereun-ereun ningalikeun manehna ti luhur nepi keun ka handap. Manehna ngangge acuk anu mejeuh pisan jeung awakna. Wajahna oge dirias make mekap anu cocok pisan, teu mamantes maneh. Pas manehna ngalangkung dihareupeun kuring, langsung kaambeu seungit parfum anu seger. Manehna teu sombong, manehna seuri teras ngajawab upami ditaros. Manehna oge someah ka sasaha. Pas waktosna nyanyi di luhur panggung, abdi langsung merinding lantaran sorana anu endah pisan.


Waktos keur leutik, Topan mineng mandi di walungan. Manehna mandi di walungan jeung warga sejen babarengan. Mandi di walungan teh matak pikabungaheun pisan pikeun Topan sabab bisa meakkeun waktu ulin ka cai jeung babaturanana. Tapi hiji waktu aya kajadian pikareueuseun basa manehna keur ulin ka cai jeung babaturanana. Kajadian pikareueuseun nya eta loba runtah manusa nu ngamalir jeung ngambang di walungan. Sakedapan jalma-jalma anu keur ulin jeung mandi di walungan langsung kaluar tina cai ngajerit ngajerit. Jalma-jalma anu rek modol kudu di hilir walungan, lain di hulu walungan. Henteu aya nu terang saha anu ngalakukeun ieu dina waktos eta. Hiji hal anu pasti, Topan moal poho kana kajadian ieu.


Keur budak keneh urang dibere kejutan tepang taun, harita teh dibere kejutanna pas keur ngaji. Sabab indung urang teh guru ngaji, jadi ka nu sejen teh ngabejaan yen isukan kudu mawa kado tapi nu murah weh. Pas poe isukna urang teu apal lamun bakal aya kejutan, urang ge teu apal lamun babaturan nu sejen teh marawa kado lantaran teu katinggali mawa kado, singhoreng teh disumputkeun. Tah pas rek balik ngaji, ku indung urang dikumpulkeun kabeh jelema. Urang posisina teh dihareup nyanghareupan nu sejenna. Tuluy babaturan ngaluarkeun hadiah nu dibungkus make kertas kado. Didinya urang rada ngahuleng sabab teu biasana aya nu mere kado. Ieu jadi momen pertama urang meunang kado ti batur pas keur tepang taun.


Ulin di pantai teh sieun ssbenerna, komo deui mun pas naek parahu, sieunna teh parahuna bocor tuluy kabalik nepikeun ka tilelep. Harita pernah maen Banana Boot di salah sahiji pantai anu aya di Jawa Barat. Urang wani teh lantaran dibaturan ku babaturan nu sejen. Ari katinggalina mah safety lantaran aya pelampung nu geus dibajukeun ngarah teu tilelep. Tapi angger we sabab sieun pas hiji waktu Banana Boot na diputerkeun, otomatis nu keur naraek teh labuh kana cai. Urang langsung neangan leungeun babaturan da sieun tilelep, padahal mah teu kudu da geus make pelampung. Sieun tilelep komo deui pantai mah jero pisan.


Saha anu henteu terang istilah 'saksi' di pangadilan? Saksi sering pisan mutuskeun dina pasualan, khususna kasus kriminal. Dina KUHP aya katangtuan yén saha waé anu ningali, ngadéngé, ngalaman sorangan, atawa boga pangaweruh anu langsung patali jeung lumangsungna kajahatan bisa dijadikeun saksi dina perkara pidana. Upami anjeun parantos disauran janten saksi, janten kawajiban hukum pikeun warga pikeun ngalaksanakeunana. Kahiji, lempengkeun niat yén ayana anjeun salaku saksi pikeun ngajelaskeun bebeneran anu anjeun terang.
Kadua, coba ngartos ti mimiti saksi tina kaayaan sidang ambéh maranéhanana nyaho naon nu bakal maranéhanana nyanghareupan di pangadilan. Pikeun terang, anjeun tiasa konsultasi ka jalma anu anjeun percanten.
Katilu, ngabejaan atawa nepikeun informasi anjeun dina basa basajan, tanpa perlu pajeulit. Naon anu ditepikeun diwatesan ku naon anu anjeun terang, tingali, kadéngé, atanapi ngalaman sorangan. Ogé tong hilap, anjeun kedah konsisten, ulah ngarobih inpormasi anjeun. "Hadé éta basajan, sareng pernyataan éta ogé henteu robih," saur Semendawai.


Setrés dina anjing bisa ngabalukarkeun coprophagia. Anjing anu cicing di rohangan anu dipasrahkeun atanapi terasing langkung dipikaresep tuang tai tibatan anu gaduh langkung kabébasan. Ieu hususna leres pikeun anjing anu nyéépkeun seueur waktos di saung, teu diabaikan, atanapi dileupaskeun di jalan. Oge, lamun anjing sieun dihukum keur indit potty di imah, manéhna bisa dahar tai teh minangka cara nyumputkeun eta. Ieu sigana akibat tina kasalahan anu dilakukeun ku anjing, sareng ngajantenkeun anjing sieun sareng hariwang. Lamun anjing Anjeun teu nyerep gizi bener atawa keur narima diet goréng, anjing bisa pindah ka dahar poop-Na. Sababaraha masalah médis bisa ngabalukarkeun tai anjing ngandung dahareun undigested. Upami ieu kajantenan, anjing tiasa ngahakan poop ngan kusabab bau sapertos tuangeun. Anjing ogé bisa ngamekarkeun coprophagia salaku hasil tina parasit. Lamun ningali kabiasaan ieu lumangsung dina anjing piaraan, atawa lamun anjing eats loba tapi masih lapar, éta mangrupakeun ide nu sae pikeun konsultasi ieu ka dokter hewan.


Waktu kuring masih Koas, ditempatkeun salila sabulan di Puskesmas deukeut Pulo Madura, rada salah paham.

Jadi aya barudak anu muriang salila 3 poé tanpa alesan jelas. Ubar panas henteu tembus.

Ieu budak téh geus rumaja jadi datang sorangan. Kuring dikirim ka lab pikeun nyandak getih. Saparantosna kaluar hasilna siga demam berdarah, teras dipasihan obat teras di ajar nginum cekap, istirahat, jsb.

Lajeng Puskesmas réngsé. Hayang nutup. Kuring ngobrol sakeudeung jeung departemen rékaman médis. Alhamdulilah urang Madura.

Aya tuan-tuan anu asup ka poli ngadadak nanya di Madurai. Bu RM narjamahkeun ieu. Kurang leuwih ieu bapa nanya, saha nu nanganan budak tadi??? (ceuk ngaranna). Teu sangka manehna hayang nanya hiji hal, ceuk kuring éta kuring.

Émosi ujug-ujug naék, ngagelebug kana méja. Ambekna nunjuk ka kuring, Nurutkeun bu RM, naha kuring nyokot botol getih anakna????

Kuring henteu terang naon anu anjeunna nyarios salajengna, kuring tegang teuing pikeun nginget-nginget naon anu anjeunna nyarioskeun…

Kuring reuwas jeung oyag. Komo deui, urang Madura dina kalangkang mah teu sieun sok silih bacok.


Basa nuju PKS tanding volly antarkelas, kelas abdi teh tim voli putrina asup ka semifinal. Sadayana meuni antusias jang meunangkeun piala. Pas maen di babak semifinal, lawanna teh beurat pisan sabab aya atlet voli. Tah pas babaturan abdi keur narima bola servis, eh bolana teh beunang kana rarayna. Anjeunna langsung ngarasa nyeuri bari cicing diuk dina lapang. Babaturanna teh kalah nyaleungseurikeun. Nyeurina mah teu sabaraha, ngan erana teu kakira. Harita manehna meuni isineun pisan, tuluy langsung enggeusan maen volina da era jeung nyeuri meureun kacentang bola voli. Jigana mah pasti bakal inget kajadianna nepi ka kolot ge, da era pisan diseungseurikeun ku sarerea nu nonton.


Nikah teh jadi salah sahiji hal nu dianjurkeun ka unggal jelema. Nikah diperspektifkeun jadi hal nu saolah wajib dilaksanakeun. Komo deui mun tos nincak umur dua puluh taunan mah, pasti we dianggap tos meujeuhna jang ngajalin pernikahan. Sabagian besar masyarakat teh nganggap usia meujeuh jang nikah teh ti 23-28, mun umur sakitu teu acan nikah teh sok dianggap teu payu. Padahal, umur teh teu bisa jadi patokan, sabab kasiapan mental jeung finansial unggal jelma teh beda-beda. Aya nu ngora keneh tapi tos mapan aya oge nu tos umur na pas tapi teu acan mapan. Tong sok disamiratakeun da jalmi mah gaduh timeline na masing-masing. Ngan manehna sorangan nu apal iraha siap jeung henteuna.


Perasaan bungah alatan ditampi di universitas ideal mangrupikeun hal anu alami dirasakeun ku sadayana. Hal ieu lantaran ngaliwatan proses seleksi di universitas pilihan, ngabuktoskeun hiji jalma geus hasil ngahontal salah sahiji cita-cita hirupna, nya eta nuluykeun atikanana ka jenjang anu leuwih luhur. Sajaba ti eta, ditarima di universitas oge nunjukkeun yen urang dianggap cukup kamampuhan pikeun diajar di universitas eta. Salian ti eta, katampi di universitas impian anjeun oge kasempetan pikeun mangtaun pangalaman sareng ngembangkeun diri anjeun. Universitas anu ideal jeung pilihan urang biasana ngagaduhan fasilitas sareng program anu langkung sae, ku kituna aya anu ngagaduhan kasempetan pikeun diajar sareng berkembang di dinya langkung sae. Janten, menurut kuring kasenangan anu karasa saatos ditampi di universitas impian alami pisan sareng kedah diapresiasi.


Kamari nuju di jalan bade uih, abdi ningali aya kaributan di sisi jalan. Pas diusut teh singhoreng teh aya kaributan antara ojeg pangkalan jeung salah sahiji pengguna sapeda motor. Jadi, pengguna sapeda motor eta teh ngagerungkeun motorna di hareupeun pangkalan ojeg. Tukang ojeg nu didarinya ngarasa teu ngeunaheun sabab nganilai kalakuan jalma ngagerungkeun motor teh teu sopan pisan jeung wangun nantangan. Tuluy pengendara motor eta dieureunkeun. Pas eureun, tuluy diteunggeul ku tukang ojeg. Sabab teu narima, si pengendara motor teh ngabales ka tukang ojeg. Tuluy akhirna dipisahkeun we ku warga sakitaran dinya. Untungna bisa diakhiri ku jalan damai antara duanana.


Teuing kunaon barudak kuring kacida pisan sieuna ku cucunguk. Lamun sakalieun aya cucunguk ngaliwat ka hareupeuna, da eta mah sontak ngajerit bari ajrag-ajragan sieun cucunguk na nempel kana baju. Sakali mangsa, kuring jeung barudak keur ngariung di tengah imah sabada rengse solat Maghrib berjamaah. Na atuh eta mah, teu apal mimitina ojol-ojol aya cucnguk ngalayang ka urang nu keur ngarumpul di tengah imah. Sarerea gura-giru nangtung, bari ngajerit, aya nu nyumput di tukangeun awak bapana, aya nu lumpat ka kamarna. Abdi sareng bapa langsung nyandak eta cucunguk sareng nempatkeun kana kantong plastik sareng dialungkeun kaluar. Urang sadaya balik deui ka ruang tamu.  Tapi teu pati lila, ujug-ujug datang deui dua cucunguk bari ngalayang. Geuwat barudak teh ngajerit deui bari lumpat ka kamar masing-masing. Kabeneran si bapa teh lain jelema borangan, si cunguk teh dicokot deui tuluy dialungkeun ka luar imah deui.


Rarasaan geuleuh keur kakeunaan ciduh batur teh bisa pisan nyieun teu nyaman sarta memicu reaksi fisik jeung emosional. Sababaraha urang bisa ngarasa ambek, hariwang, atawa pisan teu nyaman. Ieu kusabab ciduh ngandung bakteri sareng partikel sanes anu tiasa nyebarkeun panyakit sareng memicu reaksi fisik sapertos gatal-gatal atanapi iritasi. Reaksi geuleuh kana ciduh batur oge tiasa dipangaruhan ku pandangan budaya sareng norma sosial, dimana sababaraha budaya tiasa nganggap ciduh teu higienis pisan sareng nyababkeun parasaan jijik. Bari reaksi geuleuh kana ciduh batur bisa ditarima tur umum, hal anu penting pikeun ngubaran jalma séjén kalayan hormat tur hormat parasaan maranéhna, utamana lamun maranehna ngarasa geuleuh.


Di kelas tangtuna mindeng diayakeun presentasi, sanajan presentasina mindengna mah berkelompok tapi sok aya rasa kasieun, komo pas jadi bagian pematerina. Rasa kasieun ieu muncul mun pas ninggali audiens di hareup, otomatis kabeh mata ninggali urang saawak-awak. Ku rasa sieun eta, mindeng naon nu rek diomongkeun teh jadi teu jelas nepikeun ka poho deui. Komo pas di sesi pertanyaan tuluy aya nu nanya mah, sieun teu bisa ngajawab atawa jawabanna teu luyu jeung nu ditanyakeun. Komo deui mun guru oge milu nanya ngeunaan topik anu dibawakeun biasana leuwih jero patarosanna. Pas presentasi hayangna teh geura-geura beres tuluy diuk deui ka bangku sorangan.


Basa keur ngalongok dulur di rumah sakit, anjeunna di rawat di lantai 3. Awalna mah urang rek naek tangga sabari olahraga, tapi dipikir-pikir teh bakal cape soalna mawa barang bawaan jang mondok. Jadina urang naek kana lift, di luar lift teh geus loba nu nungguan, da liftna ngan hiji-hijina jang dipake mobilisasi teh. Di jero kaayaanna pasesedek, aya kana tujuh orang mah. Pas lift karek naek ka lantai dua, teu kahaja hitut. Padahal mah hitutna teh lalaunan malah mah euweuh sora. Eta di jero lift kabeh narutupan irung, aya nu ku dua leungeun, aya oge nu nutupan irungna ku baju bagian luhur. Era pisan pas nepi lift lantai tilu teh kabeh kalaluar da ku bauna nu nyegak.


Bentuk irung urang anu khas, bentukna gede beda jeung irung-irung nu sejen. Mun ceuk sodara mah pas panggih teh urang mah mirip aki, euweuh deui nu mirip aki irungna salian ti urang. Tapi pas di sakolaan urang disaur ku babaturan "Eta kumaha carana irung bisa gede kitu?" Awalna urang nganggap heureuy, jadi ditembalan heureuy deui, "Ah tinggal di tarik-tarik kaluhur we". Tuluy manehna ngajawab, "Irung maneh siga bangkong" bari seuseurian jeung babaturanna. Urang ambek lantaran manehanana sacara teu langsung ngahina aki urang oge anu mirip irungna jeung urang. "Goblog sia mah, kieu-kieu ge ciptaan Allah. Naha maneh ngahina ciptaan Allah nu maha sampurna?" geus dikitukeun mah manehna caricing ngabetem.


Bullying mangrupa salah sahiji bentuk kekerasan atawa intimidasi anu dilakukeun ngahaja ka individu tangtu. Barudak sareng rumaja mangrupikeun anu paling rentan ka bullying di lingkunganana. Dina umur eta, prak-prakan bullying biasana ngawengku tilu hal, nya eta paripolah agresif, teu saimbangna kakuatan, jeung pengulangan.Aya sababaraha rupa bullying anu mindeng kaalaman ku barudak jeung rumaja. Jenis bullying diantarana fisik, verbal, relational, cyber bullying. Para palaku bullying biasana baris ngalaksanakeun bullying kayaning nyindir, ngagoda, nyebut ngaran kalawan ngaran nu pantes, ngahina jeung nyingsieunan korban maranehanana. Korban bullu biasan ajadi boga trauma kusabab hal eta, trauma jadi kasieunan lamun rek ngalakkeun nanon jadi sieun d bullu eta teh ngajieun korban bully jadi hese berkembang hirupna.


Basa nuju uih ka lembur teh abdi kapeutingan sabab busna loba ngetem di jalan. Mangkaning ka lembur abdi teh nyorang totoang panjang nu tara diliwatan ku jalma. Abdi ngalajengkeun perjalanan ka imah make ojeg. Di tengah jalan, poek pisan sabab euweuh bulan. Hawana tiis sabab tas hujan, jeung masih girimis leutik. Jalan teh ngabelegbeg pisan, teu katempo kenca katuhuna. Pas di tengah jalan poek teh jol motorna pareum, teu bisa hurung pisan. Geus satengah jam ngoprek motoe, eh kadenge sora seuri kunti ti kajauhan. Pas diteangan teh disorotan tatangkalan hiji-hiji, eh bener we aya neneng kunti keur ucang angge dina dahan nu luhur. Rambutna panjang ngagebray warna hideung, pakeanna bodas, sukuna ucang angge dina dahan, beungeutna mah teu pati jelas katingalina.


Aya sababaraha cara pikeun nungkulan trauma atawa sieun tilelep. Kahiji, mindeng indit ka kaulinan cai. Jalma nu trauma kalelep bisa diajak ulin di taman cai nu pangdeukeutna jeung imahna, ku eta manehna bakal betah ku cai, dina pikiranna bakal muncul rasa kanyamanan di jerona. Jalma anu trauma ku tilelep bisa diajak ka kolam renang cai deukeut imahna ku bari mawa benda anu tahan air. Kadua, biasakeun ulin cai. Coba pastikeun nalika maranéhna keur ulin di kolam renang cai, buuk maranéhanana jadi baseuh jeung beungeut maranéhanana kakeunaan cai sabab bakal ngagampangkeun maranéhna pikeun poho trauma tina kelelep anu aranjeunna alaman. Ajak oge aranjeunna maén saeutik uudag di tengah kolam renang atawa maén di tengah kolam renang jeung pastikeun yén kaulinan boga unsur ngahaja nempatkeun beungeutna kana caina.


Di kampung abdi, enjing-enjing tos raribut jalmi ngempel di hareupeun imah tatanggii anu posisina aya di peuntaseun imah kuring. Lantaran panasaran, abdi langsung nyamperkeun jalmi di ditu sabari naroskeun aya naon di dieu. Pas abdi datang, kabeneran aya polisi anu datang oge. Abdi langsung mikir ieu pasti aya hubunganna jeung kriminal. Polisi langsung miwarang para wargi ngajauhan TKP lantaran di dinya tos aya korban anu dipaehan. Abdi langsung reuwas lantaran korbanna teh bapana rerencangan kuring. Manehna teu acan apal kabar ieu lantaran nuju kuliah di luar kota. Abdi langsung ngabaran manehna kanggo balik saenggalna supados teu reuwas lamun dipasihan apal dina telepon.


Basa maleman taun baru mah seueur karusuhan nu terjadi di jalan raya, salah sahijina nyaeta tawuran. Tawuranna teh dilakukeun ku budak ngora nu biasana bari marabok. Teu jarang tawuran na teh marawa senjata tajam. Senjata tajam nu biasa dibawa nyaeta gear, rante, celurit, pedang, arit, jeung sajabana. Nu leuwih parah mah mun senjatana geus ditodongkeun ka warga nu ngaliwatan jalan tempat tawuran. Biasana ditodongkeun ka warga ku cara ngababi buta, teu nempo saha jeung di mana. Pokokna asal aya nu ngaliwat, dianggap mangsa empuk jang nyobaan sanjata. Nu sok tawuran kieu teh biasana antargeng motor atawa antarkomunitas pamuda nu gaduh member seueur.


Emang loba pilihan saenggeus lulus SMA teh, bisa gawe, kawin, atawa kuliah. Tapi kuliah leuwih ngeunah tibatan gawe. Contona lamun gawe mah kudu neangan duit sorangan, ari kuliah mah bisa meunang duit tinu beasiswa. Komo deui lamun kuliah sabari gawe sampingan, salian ti boga status mahasiswa oge bisa ngembangkeun diri jeung meunangkeun duit tambahan. Tuluy masih keneh boga babaturan sedengkeun lamun gawe rek panggih ge hese sabab euweuh waktu, lamun panggih balik gawe ge pasti kaburu cape. Kuliah masih keneh loba waktu, bisa dipake ulin jeung babaturan. Tuluy bisa miluan rupa-rupa organisasi jang ngembangkeun diri sakaligus ngalakukeun hobi, siga fotografi, nyanyi, jeung sajabana.


Andi sahenteuna jeung hal anu disebut utah. Anjeunna teu resep utah sabab geuleuh anjeunna sarta nyieun anjeunna utah teuing. Hese pisan pikeun anjeunna pikeun nyingkahan eta sapertos respon otomatis ti jero anjeunna nalika ningali jalma sanes utah ugeur. Jaman baheula nalika naek angkot aya jalma anu utah di hareupeunana. Nalika ningali kajadian eta anjeunna langsung ngarasa jijik sareng hoyong utah. Leres we Andi teh utah, kabeneran unggal perjalanan nyiapkeun kantong plastik. Andi bener-bener ngarti naha jalma bisa utah bari di perjalanan, jadi manehna teu ambek ka eta jalma tapi leuwih ngatur kumaha awakna teu utah teuing. Ayeuna Andi sok nyoba-nyoba ngajauhan lamun aya di sabudeureunana rek utah pikeun ngajauhan rasa geuleuhna.


Naha kuring gampang ambek?
Watekna diwariskeun. Béda jeung karakter nu diwangun ku lingkungan. Temprament diwariskeun sacara genetik ngaliwatan kolot anjeun. Di dieu karakter muterkeun hiji peran penting. Kalayan tingkat amarah anu sami, urang tiasa gaduh karakter pikeun ngajauhan masalah sakedap sateuacan nyandak kaputusan. Sabab jalma nu dikendalikeun ku amarah biasana nyieun putusan nu salah, nu ahirna nyieun kuciwa jeung ambek ka dirina sorangan.
Dipangaruhan ku lingkungan. Pendekatan kami dina milarian solusi naha éta tenang, panik, ngajauhan, atanapi ngalibatkeun amarah dipangaruhan ku lingkungan, khususna di bumi. Karakteristik ngaréngsékeun masalah geus kabentuk ti budak leutik. Nyalahkeun kulawarga ngan ukur sia-sia. Sadar yén éta kudu eureun dina diri urang. Lamun terus dibiasakeun, bakal terus jadi siklus alias lingkaran setan anu bakal mangaruhan anak incu ka hareupna.
Teuing nyaman. Kanyamanan bisa nyieun urang jengkel. Alesan kahiji sabab ekspektasi sok kaeusi. Tungtungna, nalika ekspektasi teu cocog kanyataanana, jalma anu teu biasa eta bakal gampang ambek. Alesan anu kadua nyaéta nalika urang resep teuing ka batur, urang bakal ngarepkeun toleransi kana sikep urang, kalebet ambek-ambekan.


Poe ieu janten poe anu pikakeheuleun pisan. Pas abdi nuju meser di hiji warung aya hiji kasir anu judes pisan. Pas urang asup ka toko sanes disambut kalahkah dititah ngeset sapatu sabari judes. Pas abdi bade tataros harga oge manehna kalahkah teu ngajawab, manehna nitah urang maca sorangan, padahal abdi teu apal harga-harga. Pas abdi bade meser hiji barang, manehna malahkah merekeun sabari dialung. Abdi langsung nyeri hate, asalna mah moal ambek tapi ningal bengeutna anu pikasebeleun abdi langsung ambek ka manehna, abdi nyarios lamun manehna kitu wae mah moal aya nu resep balanja ka dinya. Abdi oge ngancem manehna bakal ngalaporkeun ka nu boga toko.


Cyberbullying (cyber bullying) nyaéta bullying/bullying ngagunakeun téknologi digital. Ieu tiasa lumangsung dina média sosial, platform obrolan, platform kaulinan, sareng telepon sélulér. Samentara éta, nurutkeun Think Before Text, cyberbullying nyaéta paripolah agrésif jeung boga tujuan anu dilaksanakeun ku hiji kelompok atawa individu, ngagunakeun média éléktronik, terus-terusan ti jaman ka jaman, ngalawan hiji jalma anu dianggap teu gampang ngalawan aksi ieu. Jadi, aya béda kakuatan antara palaku jeung korban. Beda kakuatan dina hal ieu nujul kana persepsi kapasitas fisik jeung méntal. Cyberbullying nyaéta kabiasaan repetitive anu dimaksudkeun pikeun nyingsieunan, amarah, atanapi ngerakeun jalma anu ditargetkeun. misalna ngirim pesen atanapi ancaman anu nganyenyerikeun via platform obrolan, nyerat kecap anu nyeri dina kolom koméntar média sosial, atanapi ngeposkeun hal anu ngerakeun/nyilakakeun.


Pas nuju naros ka rerencangan di yuswa sabaraha aranjeunna bakal nikah, aya hiji rerencangan abdi anu ngawaler yen manehna moal nikah. Abdi naros ka manehna naha manehna embung nikah. Pas manehna nyarita abdi teu nyangka manehna boga carita anu pikasediheun pisan. Basa leutik manehna tos ningal bapana sorangan salingkuh jeung awewe anu sanes, bapana oge sok nyiksa mamahna. Ti pas eta manehna teu percaya ka lalaki, manehna geleuh pisan ka anu ngaranna lalaki. Pantesan manehna teu pernah gaduh kabogoh jeung teu pernah nyaritakeun yen manehna resep ka lalaki. Tapi sabenerna dina jero hate manehna mah hoyong gaduh kulawargi anu normal jeung hoyong patepang sareng lalaki anu bageur.


Meureun kokotor tai nu ngan nempel dina sapatu, jadi Delia ngarasa yén éta téh lain musibah bombastis nu heboh saantero sakola cek manehna mah. Anjeunna langsung neruskeun kagiatan rapat kelas kalawan riang sarta langsung mopohokeun kajadian anu jadi "musibah" pikeun sabagian jalma. Musibah? Sikep batur. Enya, najan ngan ukur nincak tai sato, siga nu nyieun sikep nu unik. Conto séjénna, upamana baé nincak kandang hayam haneut. Kali ieu anjeunna teu ngagem sendal, sapatu atawa footwear lianna. Kumaha ngeunaan éksprési? Sanajan kitu, teu ilahar keur urang sapatemon sababaraha urang anu teuing disgusted jeung runtah sato. Teu kapikiran kokotor baseuh, komo kokotor nu garing, ngarenjit keun.


Di Unpad, abdi ngiringan salah sahiji Unit Kagiatan Mahasiswa anu aya masih keneh bagian ti PMI, nyaeta KSR atau Korps Sukarela. Kanggo janten relawan teu cekap gaduh kahayang hungkul, urang kedah dipasihan elmu heula, terad kedah ngiringan ujian tulis jeung praktek anu te gampang. Abdi dipasihan elmu ngeunaan Palang Merah nepikeun dua bulan lamina, teras aya ujian tulis ngeunaan teori jeung saatos eta langsung praktek di dinten anu sami. Abdi deg-degan pisan pas praktek lantaran masih keneh seeur materi anu teu paham, komo ieu mah hubungan na teh jeung kasalamatan jalmi. Tapi alhamdulillah abdi tiasa lajeng janten relawan PMI, sabari teras latihan sareng nambih elmu.


Dinten ieu Rani badé ngalaksanakeun ujian palajaran seni budaya, nyaéta nembang ngagunakeun alat musik di sakolana. Sajujurna Rani téh murid anu isinnan, manéhna ogé kapaksa ngalakukeun éta pikeun kapentingan peunteunna. Saméméh manggung, Rani geus ngayakinkeun dirina supaya teu gugup, tapi sabada aya di panggung, kabéh kasieunan ngadadak daratang. Rani jempé sakedap, tapi tuluy ngomong kieu, “Sateuacanna, hampura ka sadyana. Ijinan abdi ngalagukeun tembangna bari patukang tonggong jeung hadirin. Abdi gugup pisan.”, saparantos kitu Rani malik katukang, munggungan panongton. Ranipun metik gitarna sarta mulai nyanyi. Kabéh panongton ngadéngékeun Rani nyanyi. Réngsé Rani nembang, tétéla kabéh hadirin ngaradeg bari kekeprok. Pementasan Rani teh saé pisan, sorana ogé saé. Ceuk guru kasenian, Rani ngan ukur kudu ningkatkeun rasa percaya diri.


Patani di Colombia keur ngalakukeun kagiatan sapopoe biasana nyaeta  ngokolakeun sawah tiwu nganggo traktor, teu kahaja aya saurang patani di Hacienda Malagana di Lembah Cauca Kolombia mendakan barang anu bersinar dina taneuh anu kaciri na mangrupikeun harta karun. Ptani eta teh reuwas jeung ngomong ka babaturan na yen maneh na manggihan harta karun. Di eta tempat deui, manehna manggihan topeng emas, asesoris leungeun, perhiasan, jeung barang berharga lianna. Sanggeus diajar ngeunaan kapanggihna, antara Oktober jeung Desember 1992 ngeunaan 5 sarebu urang nyoba neangan harta karun sejen. Kajadian ieu katelahna Malagana Gold Rush. asilna, ratusan kuburan ancur ku eta.Hasil rampokan kapanggih ampir 4 ton artefak. Tragisna para penjarah ngalebur emas atawa dijual ka kolektor. Musium ahirna ngamankeun 150 keping emas ti aranjeunna sareng ngagaleuhna 500 juta peso atanapi sakitar Rp 3,96 milyar.


Kampus jeung sakola tempat indung kuring ngajar téh sajalan, jadi kuring biasa marengan indung kuring bari indit ka kampus. Hiji poé kuring jeung indung geus siap angkat, méh ka jalan raya. Salila perjalanan urang ngobrol leutik saperti biasa jeung indung kuring teh. Tapi ujug-ujug kuring ngarasa aya anu aneh, sapertos aya anu leungit. Kuring lalaunan nyoba nyepengan sirah kuring sarta kuring sadar yén kuring teu make helm sapanjang jalan. Kuring isin sabab kuring sadar naha jalma-jalma parantos merhatikeun kuring, ternyata kuring henteu nganggo helm tapi indung kuring mah nganggo. Ahirna, ku sabab jarak ka imah rada jauh, jeung kuring ampir telat, urang mutuskeun neruskeun lalampahan, kuring nurun indung kuring kaluar pikeun naek angkutan umum engké. Jeung kuring maké helm indung kuring, teras ngalanjutkeun weh jalan ka kampus.


Gangguan Disforik Pramenstruasi (PMDD) oge bisa nyebab keun Ambek tanpa alesan oge tiasa janten gejala fluktuasi hormon anu tiasa lumangsung dina kasus gangguan dysphoric premenstrual atanapi PMDD. PMDD mangrupikeun bentuk anu langkung parah tina PMS (sindrom pramenstruasi) anu tiasa nyababkeun swings mood anu parah dina penderita. Sanajan kitu, kabiasaan cageur, kayaning exercising jeung dahar diet bergizi saimbang bisa ngadalikeun PMDD. Aya kalana, administrasi pangobatan jiwa sareng terapi hormon ogé diperyogikeun. Upami anjeun sering ambek sateuacan haid, ulah nganggap yen eta ngan ukur gejala PMS anu normal. Taroskeun ka dokter anjeun langsung upami éta gaduh pangaruh anu signifikan dina kahirupan anjeun.


Tahun 2016 pas lulus SMA urang miluan SNMPTN, tujuan urang aya dua kampus basa eta. Anu ka hiji kampus UNJ (universitas negeri jakarta), anu kadua UNNES (universitas negeri semarang). Urang percaya diri bakalan katarima di salah sahiji kampus eta, urang milih jurusan akuntansi jeung sastra. Pas geus nungguan lila, urang di bere nyaho ku guru anu kolektifkeun SNMPTN, bahwa urg teu ka tarima soalna jurusan akuntansi jeung sastra mah loba peminatna. Mun milih jurusan eta kamungkinan ka tarimana ipis pisan. Niat na mah urang teh hayang miluan deui test asup kampus negeri tapi berhubung urang hayang pisan jurusan akuntansi, jadi urang milih asup kampus swasta. Pas daftar urang milih jenjang D3 Akuntansi, nungguan saminggu langsung di kabaran katarima. Urang bersyukur pisan, akhirna mah urg teh kuliah. Soalna urg telat daftarna di gelombang ka tilu, batur mah geus kamana nu sa angkatan jeung urg. Tapi basa katarima terus urg miluan ospek, mani resep pisan jeung makin mawas diri ayeuna mah urang teh geus kuliah. Asa teu nyangka, terus ceuk dosenna teh pas di test samemeh asup ceunah nilai urang di SMA alalus kuduna milih S1 tapi urang tetep milih D3.


Basa aki urang ngantunkeun, harita urang masih keneh leutik teu ngarti nanaon. Nu jelas, di imah teh pada ceurik. Urang masih inget harita umur 7 taunan acan ngarti naon ngantunkeun teh. Tapi urang ninggali jelas kumaha kaayaan aki harita dibungkus ku kaen warna bodas tuluy ditutuban ku kaen waena coklat motif batik. Tatangga pada datang ka imah, aya nu mekel yasin sabari ngaji, aya oge nu mere duit nu diamplopan warna bodas. Samemeh dikurebkeun, aki rame-rame di gotong kana keranda. Tuluy loba nu nuturkeun di tukangna laleumpang. Harita urang mah kana motor dibonceng ku bapa, lantaran suku indung teu kuateun lamun dipake leumpang jauh.


Nalika kuring di SMA, kuring ngagaduhan babaturan anu sering kena serangan panik. Awalna kuring nyangka lamun anjeunna ngalaman serangan panik éta ngan bakal asma hungkul, tapi lila-lila tétéla yén lamun kajadian ujug-ujug lain alatan gejala asma anjeunna ngalaman serangan panik. Sakali kuring ningali anjeunna ngalaman serangan panik nalika diajar di kelas, janten sateuacanna anjeunna biasana henteu katingali guligah sareng saterasna. Sarta biasana anjeunna bakal ngalaman serangan panik nalika ditunjuk ku guru, atawa nalika anjeunna reuwas tur bingung. Jadi sakali babaturan kuring ditunjuk ku guru pikeun ngajawab patarosan, tapi kusabab kaget anjeunna bingung sareng teu terang naon anu kedah dilakukeun. Panonna gogodeg siga jalma bingung, sanggeus éta manéhna bakal ngarasa sesak napas sarta tungtungna ceurik alatan serangan panik. Teras kuring anu aya di gigireun anjeunna terang yén éta sanés asma, langsung nenangkeun anjeunna, masihan inuman, sareng nyarioskeun dzikir pikeun nenangkeun anjeunna.


Upami anjeun maca tulisan ngeunaan tren jeans anu parantos diunggah sateuacana, anjeun tiasa heran dimana jeans robek ayeuna sering katingali. Sanajan kitu, tétéla yén gaya torn atanapi distressed teu trend. Hal éta ditepikeun ku panitén fashion jeung stylist, Erlangga S Negoro, ka Kompas.com via telepon Salasa (11/4/2017). “Torn sanes trend sabab aksen klasik anu sok aya unggal usum, boh dina calana longgar atanapi calana ceking. Janten, anjeunna moal pernah maot sareng anu robih nyaéta siluetna, ”saurna. Adhita Idris, Country Marketing Head for Levi's Indonesia, ogé satuju. Cenah cimata dina jeans dimaksudkeun pikeun nambahkeun rasa 'hirup di' pribadi. "Kalayan cimata dina sababaraha bagian, jeans katingali langkung klasik sareng ngagambarkeun keunikan anu ngagemna. Teu anéh lamun jins robek téh jadi barang fashion nu kudu dipiboga,” pokna ngaliwatan iber éléktronik, anu ogé ditarima Salasa (11/4/2017).


Sababaraha minggu ka tukang kuring mendakan harta karun ieu, nalika ngabersihkeun bumi, dina kotak televisi kuno bapa kuring, 1 PC Nokia HP, sareng 1 Blackberry Flip.
Tapi, HP Blackberry anu jadi perhatian kuring, sababaraha kali kuring nyobaan pikeun nelepon di tempat umum (sanajan batréna geus béak), cukup pikeun narik perhatian jalma ogé, meureun alatan bentukna unik: ). Abdi bungah pisan nalika anjeunna ngahaja mendakan "harta karun", teu disangka-sangka, éléktronika Nu anjeunna parantos hilap. Kaleresan salawasna sareng anjeun. Padahal geus sababaraha kali pindah. Tapi untungna, anjeunna henteu pernah ngalungkeun lomari. Sanggeus carita ieu diterbitkeun online Netizens percaya yén sanajan catetan ieu kapanggih, Sajaba bisa tetep salaku panginget gawé teuas. ogé bisa ngaronjat pisan nilaina Lamun dijual ka jalma anu boga hobi ngumpulkeun.


Akhir taun 2022 kamari aya lini di Cianjur. Waktu harita kuring keur di kelas di lantai 4. Mimitina kelas urang diajar sapertos biasa, jeung kelompok séjén méré presentasi. Bari ngadangukeun presentasi ti grup presenter, ujug-ujug kuring ngarasa méja kuring rada goyang saeutik, tapi teu lila beuki tarik. Kuring teu sadar jeung ngira yén éta téh sobat anu maén kalawan suku-Na. Tapi harita kelas jadi riweuh, kuring sadar yén réréncangan sareng dosen kuring ogé panik nalika sadar aya lini. Urang ngarasa beuki panik sabab oyag anu lumangsung rada karasa teu sakedapan. Nepi ka waktu rék kaluar kelas, oyagna eureun. Teras saatos sababaraha menit suasana kelas janten tenang deui, urang neruskeun presentasi anu parantos direureuhkeun.


Meli teh budak nu hirup di pakotaan. Anjeunna henteu kantos ningali sacara pribadi anu sapertos hayam hirup sabab di kota tempat anjeunna cicing teu aya anu ngasuh hayam di bumi. Dina kuliah semester 5, anjeunna ditugaskeun ngalaksanakeun kuliah kerja nyata atanapi KKN di hiji kampung. Ieu kahiji kalina manehna nempo hayam hirup sacara pribadi. Meli kacida reuwasna ningali hayam. Sanes ku hayam tapi ku sabab hayamna jorok pisan. Hayam bakal ngecagkeun bayah sapanjang jalan anu diliwatan ku jalma-jalma sahingga bisa ditincak ku manusa. Henteu ngan di jalan tapi oge di teras imah jalma. Ningali kitu, Meli ngarasa geuleuh lantaran tai hayam mancawura kamana-mana.


Basa nuju ondangan ka babaturan SMP na nu nikah, Asti make baju gamis nu dibalut ku brokat simpel. Mimiti datang teh tuluy miheulakeun fofotoan jeung panganten. Geus kitu, tuluy we nembe ngantri jang parasmanan. Pas keur ngantri bari ngobrol, eh babaturanna nuduhkeun aya nu bajuna sarua jeung Asti. Jalma na teh ditukangeun Asti, kahalangan lima urang. Pas dilieuk, heueuh we sagalana sarua, ngan beda sandalna hungkul. Asti jeung babaturanna seuseurian bari rada era sabab bajuna pasaran, loba nu nyaruaan. Asti tuluy diuk we bari dahar, teu ka mana-mana deui. Asti teu kuat era sabab bajuna aya nu nyaruaan, bisi disangka kembar, tuluy langsung we uih.


Tos leuwih ti lima taun abdi ngarasa nyeri dina tonggong, awalna mah mikir ieu ngan nyeri biasa pedah posisi diuk jeung sarena teu bener. Abdi tos nyobian ngagentos bantal jeung kasur make kasur anu leuwih sehat jeung nyaman kanggo tonggong, tapi tetep we nyerina teu leungit. Abdi oge tos nyobian diurut ku tukang urut, tapi nyerina ngan leungit sakeudeung. Hiji poe abdi ngahaja datang ka dokter spesialis tulang, abdi mutuskeun kadieu lantaran tos gaduh artos nu cekap kanggo ka dokter. Pas diparios ku dokter cenah abdi gaduh kalainan tulang belakang janten kedah dioperasi, lamun teu dioperasi kuring bakal nyeri saumur hirup. Abdi sieun lantaran teu pernah dioperasi. .


Fobia sosial mangrupikeun kasieun anu kaleuleuwihan anu dialami ku rumaja nalika aranjeunna kedah nyanghareupan kaayaan sosial. Contona, kawas kudu gawé bareng jeung kelompok diajar atawa kudu muncul di hareup kelas pikeun nepikeun hiji hal. Hal anu nyababkeun jalma anu kaserang phobia sosial nyaéta sieun ditilik ku batur atanapi sieun ngerakeun diri anjeun dina panon umum. Kaayaan ieu tiasa mangaruhan kapercayaan diri sareng harga diri hiji jalma, sareng tiasa ngaganggu prestasi rumaja di sakola. Faktor utama anu nyababkeun fobia sosial di rumaja nyaéta bullying. Bullying mangrupikeun salah sahiji pemicu utama fobia sosial anu dialaman ku rumaja. Bullying mangrupikeun bentuk paripolah agrésif kalayan kakuatan individu atanapi kelompok anu langkung kuat. Tindakan ieu dilakukeun sababaraha kali kalawan tujuan pikeun ngaganggu jalma séjén anu dianggap leuwih lemah batan manéhna.


Sataun dua taun katukang indonesia pernah di ramekeun ku trend anu ngarana ikoy ikoy an. Ikoy ikoy an ieu sarupa jeung giveaway sarua undian anu di pilih acak tapi ikoy ikoy an ieu biasana mangrupa duit. Duit na oge rupa rupa bisa anu leutik atawa gede gumantung kana kabutuhan jelema na. Ikoy ikoy an ieu biasana urang kudu ngafollow sababaraha akun tuluy komen. Anu komen nya rupa rupa aya anu iseng hungkul misal menta meuli bakso nepi ka anu serius menta duit keur menerkeun imah atawa ngajieun usaha. Nu meunang na di pilih sacara acak. Babaturan kuliah urang pernah meunang duit 4 juta rupiah tina ikoy ikoy an, maneh na pas meunang sujud syukur sangking reuwas jeung bersyukurna, maneh na emang butuh pisan duitna keur meuli laptop kusabab laptopna ruksak.


Pasihan Ganjaran Nalika Barudak Berhasil Diajar Ngantri
Di dieu, cara anu gampang pikeun ngajarkeun budaya ngantri ka murangkalih tiasa dirojong ku masihan hadiah unggal anjeunna suksés nalukkeun dirina pikeun diajar ngantri. Ganjaran anu dipasihkeun ku kolot bakal ningkatkeun motivasi budak pikeun ngajajah karakter-karakter alus anu sanés. Barudak ogé bakal gumbira jeung ngarasa dampak nyata lamun maranéhna ngalakukeun alus ku antrian.
Pikeun pahala sorangan, kolot bébas méré nanaon, coba méré ganjaran hal anu ogé bisa ngadidik maranéhna. Sanajan kitu, nalika barudak geus biasa antrian, kolotna bisa ngeureunkeun ganjaran ieu sangkan budaya antrian teu jadi tameng pikeun meunangkeun hiji hal, tapi karakter nu ngahiji dina dirina.
Netepkeun Conto dina Lingkungan Sapopoé
Tungtungna, cara anu gampang pikeun ngajarkeun budaya ngantri ka barudak nyaéta ku conto langsung dina kahirupan sapopoe, khususna nalika aranjeunna aya dina lingkungan sosial anu langsung hubungan sareng jalma sanés. Tahapna, kolot méré conto heula, tuluy barudak nurutan. sabab ti leuleutik geus bisa ngokolakeun antrian.


Hiji poe urang diajak ulin ka pantai, mun geus di pantai mah asa teu afdol lamun urang teu ngadahar seafood. Tuluy urang diajak ka tempat seafood langganan manehanana, didinya ceunah lauk-laukna teh masih keneh seger, jadi ngeunah mun di dahar. Pas kadinya teh emang enya lauk-laukna teh seger, da katinggali tina bentukna oge. Tapi urang ngarasa geuleuh ku bau amisna, nepikeun ka urang mah teu kuat ninggalianna oge, jeung nitah babaturan nu milih sorangan. Urang langsung diuk di bangku nu kosong nu geus disadiakeun, sakapeung mah inget deui ka lauk nu geus dtinggali teh, sok karasa deui bauna. Sanajan teu kaambu oge.


Saprak aya wabah covid-19 mah, isu gangguan kasehatan mental teh jadi ningkat drastis. Pasalna, loba jalma nu ngarasa stress jeung depresi sabab teu bisa ngajalankeun kahirupanna sapertos biasa. Loba nu ngarasakeun yen kahirupanna teh teu beda hewan nu dikurung dina kandang, teu bisa liar jeung teu bisa ka sabarang tempat. Hal ieu teh nu jadi pamicu kaayaan pikiran depresi jeung sters nu ujung na bakal ngajadikeun gejala panic attack. Gejala panik attack teh lolobana disebabkeun tina faktor stres jeung depresi akan suatu hal. Mantakna, ku ayana wabah covid-19 teh kudu bisa adaptasi sing tereh jeung oge bisa nyasuaikeu kahirupan kana sistem serba daring supaya teu katinggaleun.


Bullying oge aya anu sacara verbal biasana condong jadi hese ngakuan sabab biasana lumangsung nalika hiji sawawa teu hadir. Tapi bully sacara verbal ieu teu eleh bahaya na jeung bully sacar fisik, beda na ngan teu katempo hungku. Para palaku bullying biasana bakal ngalakukeun bullying kayaning nganyenyeri, ngagoda, nyebut ngaran kalawan ngaran nu pantes, ngahina jeung nyingsieunan korban maranehanana. Korban na biasana jadi ngarasa boga kasieunan anu leuwih bisi di bully. Hirup na jadi teu bisa di beba ku sabab loba kasieunan nyaeta sieun di bully. Kasieunan ieu teh mangrupa phobia anu efek na oge gede pikeun kahirupan jelema kahareupna.


Basa mimiti aya bisul dina cangkeng urang teu nyangka beuki lila ngagedean, da panya teh bisul biasa jeung bakal cageur ku sorangan sanajan teu dipariksa ka dokter oge. Tapi urang salah, beuki poe teh kalakah beuki ngabadagan jeung karasana arateul hayang ngagaro. Si bentukna teh buleud tuluy di pangluhurna teh aya warna hideungan. Ku bakat reuwas tuluy urang bebeja ka indung menta saran ti indung naha kudu ka dokter atawa henteu. Tapi untungna indung ngaizinan malah mah dianteur ka dokterna oge ku indung. Saenggeus ti dokter mah jeung dibere ubar olesna, si bisulna teh beuki lila beuki ngempesan jeung teu karasa arateul deui.


Ngarayakeun ulang taun babaturan teh mangrupakeun salah sahiji kasenengan. Biasana sok hoyong mere hadiah jeung surprise dina ulang taun na. Ngan kudu inget, ulah nepi ka maksakeun teuing. Tong nepi ka mere hadiahna nu berlebihan nu mantak ngaripuhkeun sorangan. Bere we hadiah nu urang mampu. Sabab nu ditingali mah lain naon nu diberena, tapi saha nu merena. Hadiahna oge utamakeun nu keur dibutuhkeun, nu aya mangpaatna, lain saukur pajangan hungkul. Sabab hadiah naon wae ge ai ti babaturan mah bakal katarimakeun na berkesan. Nu penting kan geus nunjukeun kanyaah ka babaturan. Jadi, mun rek mere hadiah ka babaturan teh nu aya mangpaatna nya, supaya kainget terus ku babaturan teh!


Pantes pisan yén dinten ayeuna kuring di imahkeun (istilah anu saé pikeun PHK)  Rasana kawas keur dipecat.Anu pasti aya sababaraha nu dirasakeun ku maranehna nyaeta sedih, kuciwa, bingung, sieun, jeung sajabana.. Sanaos teu aya anu sapertos PHK anu saé, sanés? . Panginten rébuan jalma parantos PHK kusabab kaayaan pandémik ieu. Kaasup kantor kuring digawé panungtungan, nu PHK rada sababaraha pagawé. Sajujurna, aya saeutik isin mun PHK kawas kieu. Rumasa kitu kudu dikorbankeun. Tapi enya deui, ieu skenario anu panghadéna ti Alloh, mugia abdi ogé langkung caket ka anjeunna, neda dihapunten pisan, sareng ngadoakeun mugia dimudahkeun rezekina dina kaayaan pandémik sapertos kieu. Tong hilap, restu kolot ogé penting pisan.


Batur teh sok sieun upami dicarekan teh. Padahal urang teu kudu sieun upami dicarekan kusabab dicarekan teh cara nu tiasa ngajarkeun urang janten leres. Aya cara-cara nu tiasa dilakukeun ku urang upami ngarasa sieun dicarekan. Kahiji, urang atur pernapasan. Napas nu teratur teh tiasa nyieun urang panik tur deg-degan. Kadua, siapkeun kalimat atanapi alesan pikeun ngajelaskeun kunaon urang tiasa dicarekan. Alesan didieu nyaeta alesan nu leres tur logis ulah alesan nu dijieun-jieun. Upami urang nyieun alesan nu teu leres atanapi ngawadul batur tiasa ningali tur janten nyarekan urang leuwih-leuwih deui. Katilu, dangukeun naon nu dicarioskeun ku nu nyarekan. Ti ngadangukeun ieu urang tiasa nyaho naon nu dihayangkeun ku nu nyarekan janten urang tiasa mere solusina.


Cara ngadeteksi upami hiji jalma ngagaduhan perilaku sieun sawaktos keur sorangan aya babaraha.Sacara umum, gejala, atanapi ciri-ciri  autofobia teh tiasa katempo sahanteuna 6 bulan saatos dialaman. Nu tiasa ngaidentifikasi teh nyaeta dokter nu emang ahli dibidang ieu. Dokter tiasa ngetes atanapi ngadiagnosis autofobia ngagunakeun perkawis-perkawis, sapertos sieun nu lilana minima 6 bulan, ngarasa hariwang upami keur nyalira, sieun dina situasi nu teu berbahaya, timbul gejala sawaktos keur nyalira. Dina budak, fobia ieu tiasa nyebabkeun gampil rewel, tantrum, sareng hese komunikasi jeung jalma sejen. Gejala-gejala ieu teh tiasa ngaganggu aktivitas sapopoe jalma nu mengidapna. Mikanyahoan diagnosis tadi taisa ngabantos dokter nentukeun pangubaran tur terapi nu sesuai.


Naha kuring bener-bener jahat upami kuring selingkuh sareng jalma sanés nalika kabogoh kuring saé pisan? Naon anu kudu kuring pigawé?
Teu goréng. Meureun kabogoh anjeun salah, pikeun milih jalma anu salah pikeun dipikacinta. Kuring masih ngarasa, anjeun leuwih hade putus jeung kabogoh anjeun. Kusabab jalma kawas anjeun, teu pantes jalma alus. Dina tingkat ieu, jalma alus meunang jalma alus. Selingkuh jalma kawas anjeun, sigana kawas anjeun kudu meunang jalma anu boga hobi sarua anu resep selingkuh. Éta pisan. Ku kituna anjeun ogé ngarasa sensasi dinyenyeri ku batur. Tong nganyenyeri jalma anu teu pernah nganyenyeri maneh. Kusabab engké anjeun mawa kaluar potensi Tret jahat ti kabogoh anjeun sarta tungtungna mun anjeun exes, anjeunna janten mean ka pasangan salajengna. Hehehehe, anjeun teu kudu ngarobah. Jalma jahat teu ngarobah kabiasaan maranéhanana. Tapi kuring miharep, anjeun bakal ngarasa karma tina buah nu dipelak


Lantaran hoyong katingal hade ku rerencangan anu sanes, aya hiji rerencangan abdi anu mulai masang tato di pananganna. Abdi tos ngingetan manehna yen tato teh sanes sapertos tip ek anu tiasa dihapus sakumaha kahayang urang. Sakali masang tato, eta bakal aya dina kulit saumur hirup urang. Tapi manehna keukeuh hayang ditato lantaran seeur babaturan di geng na anu moyok manehna teu boga tato. Manehna oge ditato di tempat anu murah lantaran teu boda duit kanggo masang tato di tempat anu geus boga ijin ti pamarentah. Asalna manehna atoh tapi lia-lila kulitna bareureum lantaran infeksi tina jarum anu dipake pas nuju ditato teu beresih. Manehna kapaksa dibawa ka rumah sakit.


Pernah ngaprank nu jualan gorengan ku cara urang meuli gorenganna loba tapi ditungtut hiji-hiji, nepikeun ka tukang gorenganana teh reuwaseun lantaran awak leutik tapi daharna loba, tapi prank ieu ngauntungkeun penjualna oge lantaran daganganna jadi laris dibeulian ku urang. Ninggali ekspresina nu teu percaya jeung reuwas sakaligus bungah. Tapi baheula mah lantaran can usum nyieun video konten prank, jadi teu nyieun video. Ieu mah murni hayang ninggali kumaha ekspresi jeung tanggapan si penjual. Prank nu kieu sabenerna sederhana, teu kudu nu hese-hese. Jeung deuih boh ti pihak korban prank atawa nu ngalakukeunna, dua-duana bungah. Euweuh pihak nu dirugikeun, sakaligus bisa ngamajukeun UMKM.


Hiji mangsa anu paling kuring teu resep nyaéta nalika kuring sieun dicarekan ku dosen anu telat ka kelas atanapi nalika kuring telat ngalebetkeun tugas. Aya hiji waktos dina dinten éta kuring ngarasa kesel pisan sadinten kusabab kuring angkat ka kampus hujan, jeung angkot anu ku kuring di tunggangan mogok di tengah jalan. Kuring kudu geura-giru neangan angkot sejen anu arahna sarua jeung tujuan kuring. Nepi ka kelas kuring geus telat satengah jam, sieun pisan asup ka kelas. Kuring cicing di hareupeun panto sakeudeung pikeun ngumpulkeun kawani jeung nyiapkeun mental kuring. Mun dosen ngagero kuring teu pati heran sabab kuring nyaho kuring salah. Ahirna kuring asup kelas jeung, salam ka dosen sareng rerencangan. Untung dosen teh teu nyarekan abdi tapi mung naroskeun alesan kunaon abdi telat lebet kelas sareng pas dijawab dosen kahartos, sarta ahirna kuring nuturkeun kelas kalawan tenang.


Rasa geuleuh bisa babari aya pas ninggali imah nu pinuh ku laleur. Bayangan laleur nu ngapur di sabudureun dahareun atawa  bisa wae di jero imah bisa nyieun saha wae oge ngarasa teu nyaman jeung teu sehat. Laleur bisa jadi sumber panyakit jeung kontaminasi, lantaran maranehna bisa mawa kuman jeung bakteri ti tempat sejen nu maranehna datangan. Salian eta, kaayaan laleur di jero imah bisa ngaindikasikeun kurangna kaberesihan jeung sanitasi di lingkungan sabudureun. Sanajan laleur teh sato gegemetan nu umum aya di lingkungan, tapi mun loba teuing laleur di imah bisa jadi masalah jeung bisa mangaruhan kana kasehatan jeung kenyamanan urang nu nempatanna.


Nganggo sapeda kedah ati-ati, basa kuring nyobian sapeda anyar anu jangkung di gang, abdi ngarasa hese ngendalikekun sapedana lantaran jangkung teuing, komo basa ngaliwatan belokan heurin dina gang, abdi teu kahaja nabrak pager batur nepikeun bagian remna potong, abdi langsung panik jeung sieun lantaran remna geus potong janten kedah lalaunan jalanna. Sajajalaneun kuring lalaunan pisan mawa sapedana sieun teu tiasa ngarem. Pokonamah kumaha carana kuring teu ngaliwatan tanjakan atawa turunan, unggal aya tanjakan jeung turunan eta sapeda ku kuring dituntun. Untungna di tengah jalan kuring nimu bengkel tuluy menta pang benerkeun rem sapeda janten pas balikna tos tiasa dianggo deui.


Poe ieu abdi telat gugah, janten angkat ka sakola oge telat pisan. Pas asup ka gerbang, abdi ditahan heula ku petugasna. Aya lumayan seeur siswa anu telat poe ieu, poe Senin emang tos janten poe langganan siswa tarelat lantaran jalan oge leuwih macet ti biasana. Pas dititah asup urang sadayana langsung nyerat nami dareng jam datang di kertas. Saatos eta sadayana dipapatahan jeung dipasihan hukuman. Abdi meunang hukuman ngaberesihan kamar cai, lantaran caina leutik abdi sareng nu sanesna jadi lami pisan ngaberesihan kamar caina, jadi we asup ka kelasna oge telat. Pas bade lebet ka kelas abdi sieun lantaran tos aya guru jeung rerencangan anu sanes nuju fokus merhatikeun guru, bisi ngke diseuseulan deui.


Pas salah ngageroan ngaran batur, pasti urang ngarasa era. Pas ngarasakeun rasa era ku sabab salah ngageroan ngaran batur, urang jadi ngarasa teu nyaman, gelisah, jeung ngahindar kontak mata jeung jelema nu ku urang salah panggil ngaranna, komo deui mun nu ku urang geroan teh jelema nu kasohor. Rasa era eta tuluy berlanjut nepika sababaraha poe bahkan saenggeus kasalahan eta kajadian, nyebabkeun rasa cemas jeung tekenan nu berkepanjangan oge. Ku sabab kitu, penting pisan jang mariksa identitas samemeh urang ngageroan ngaranna, utamana pas jelema eta penting atawa kasohor, ngameh teu kajadian deui kasalahan nu sarua kahareupna jeung ngahindar tina rasa kaera nu henteu kudu.


Jaman kuring kelas 3 SD, leungeun kéncana patah. Waktos éta kuring patah tulang sabab kuring labuh basa keur maén bal. Nalika kuring murag kuring nahan ku leungeun kénca kuring, tapi kusabab leueur leungeun kénca kuring kakilir sareng tungtungna patah tulang. Sanggeus kajadian éta kuring langsung dibawa ka dokter ku kolot kuring, sarta dijalankeun terapi ka tukang urut. Sakali nalika kuring nuju diurut, kuring ngalaman hal anu ngerakeun. Nalika kuring diurut kuring nahan kanyeri ku cara nyepengan panangan indung kuring sareng nahan napas bari diurut dina bagian anu paling nyeri. Nalika diurut dina bagian anu paling nyeri, kuring milih nahan napas tibatan ngajerit. Kusabab kuring nahan napas sigana kuring rada ngeden akhirna kuring hitut, sareng hitutna lumayan.badag nepi ka kadangu saimah. Kuring éra pisan sabab seueur anu ngadéngé hitut kuring, tapi indung kuring kalah seuri kusabab kajadian éta. Saprak harita kuring leuwih resep ngagorowok bae tinimbang nahan napas, sieun hitut deui lamun nahan napas.


Salah sahiji efek tina body shaming nyaeta ngajieun sasaorang jadi depresi sabab loba mikiran soal awakna nu teu sasuai jeung harapan batur. Padahal dibalik eta, self love oge penting ayana. Urang perlu ngaapresiasi awak urang sorangan, sabab urang geus berjuang sakeras mungkin jang mertahankeun awak urang. Tong dijadikeun penyesalan sabab teu bisa awakna jiga batur, justru eta jadi kaunikan satiap jalma. Mun aya nu body shaming, ulah dipikiran jero teuing, anggap we eta jelema teh pertanda boga sirik ka awak urang sabab teu mampu jiga urang. Kurang-kurangan ngeluh, kudu dilobakeun bersyukur kana naon nu geus dipaparinan. Tong nepi ka body shaming ka batur nya!


Tanggal 17 Agustus 2014 salian ti poe kamerdekaan, oge poe kabagjaan urang sabab lanceuk urang kawin. Harita urang masih kelas 2 SMA. Samemeh poean kawinan, imah urang di dekor ku tukang dekor. Di imah oge geus lumayan rame tamu daratang jang mere amplop jeung ngawilujengkeun. Di dapur oge kitu saribuk marasak, sabab poe isukna poean acara kawinan. Samentara eta, urang sibuk meuli batik jang dipake isukan. Sabab keur rame batik nu motif bola, urang oge meuli batik motif Persib. Di momen kawinan eta oge, kakaraeun kulawarga urang bisa lengkep difoto. Peutingna arurang kabeh ngumpul di tengah imah, mukaan eusi amplop.


Basa wisuda kuliah kamari, urang teh ngarasa sedih kusabab eweh babaturan deuket anu datang marengan, rada sirik ningali batur rame yen loba babaturan na anu datang bari jeung mere ucapan selamat. Ari urang ngan di baturan ku kolot jeung adi hungkul. Eh ari pas keur urang foto foto, tiba tiba babaturan urang nonghol di tukang ngareuwasken, maranehna akhirna nyempetkeun datang jauh jauh naek motor mamawa hadiah jeung kembang duh eta rasana meni reuwas sakaligus bungah pisan. Ternyata maranehna paduli jeung inget ka urang, jadi rupa na babaturan urang teh ngahaja teu ngabejaan ameh urang reuwas padahal ti awal ge emang barudak geus niat rek datang ka wisudaan


Poe nu geus didagoan mangbulan-bulan datang. Sarerea geus datang pikeun ngagungkeun kabagjaan panganten anyar. Akad nikah anu khidmat tos dilaksanakeun. Para tamu sararea ngariung babarengan ngadoakeun yen pasangan anyar ieu dipaparin kabagjaan anu langgeng. Sanggeus eta, maranehna nuluykeun ka resepsi. Sajumlah jalma anu hadir mawa hadiah barang-barang berharga. Panganten anyar ieu oge nganuhunkeun pisan pikeun sadaya doa sareng kado anu aranjeunna tampi. Salian ti eta, maranehna oge ngarasa syukur pisan lantaran gaduh seeur rerencangan jeung kulawarga anu ngadukung maranehna. Tungtungna, pasangan anyar seuri jeung bungah pisan. Aranjeunna bersyukur geus kapanggih kabagjaan anu salila ieu dipilarian. Maranehna jangji pikeun silih asih saumur hirup.


Di sakola dasar, prakték modeling pangalaman pribadi unik biasana nanya ka siswa pikeun ngabejaan ngeunaan kumaha maranéhna menang pangalaman  nu paling rees. Ku kituna, Sadérék masih kénéh wawuh kana rupa-rupa. Tah, ieu teh ngabuktikeun yen nyieun carita pangalaman pribadi teh teu salawasna kudu luar biasa. alus teuing.
1. Mimitian carita pribadi anjeun ku teuleum deui kana émosi anjeun
2. Jieun Daptar Titik Balik dina Carita Anjeun
3. Jieun alur-alurTanpa Kudu dina Wangun Kronologis
4. Fokus kana Hiji Carita Pangalaman Pribadi Anjeun salaku Klimaks
Anjeun tiasa gaduh perjalanan hirup sareng pangalaman anu luar biasa pikeun dibagikeun. Nanging, kumaha cara nyerat carita pangalaman pribadi anu épéktip ngabutuhkeun anjeun milih hiji mémori anu paling kuat sareng gaduh pangaruh anu paling ageung. Aturan sapertos kieu biasana ogé aya dina seueur conto artikel pangalaman pribadi anu dicaritakeun.


Mudik ti mudik Lebaran, Ibu-ibu bisa manggihan imah nu rada béda ti biasana. Sumuhun, sanggeus ditinggalkeun kosong sakedapan, imah bisa ngarasa damper jeung mustier. Masalah sejen anu timbul nyaeta serangga anu jadi 'warga anyar' nalika anjeun jauh ti imah. Teu jarang imah kosong janten sarang serangga sapertos sireum atanapi cockroaches, khususna upami anjeun gaduh waktos nyéépkeun tuangeun tuangeun di bumi. Henteu ngan ukur ngaganggu kanyamanan, serangga sapertos kecoak ogé tiasa janten sumber panyakit, ku kituna serangga ieu kedah diusir ti bumi. Ibu-ibu tiasa terang yén aroma lavender tiasa ngajantenkeun anjeun bobo langkung saé, sareng minyak pepermin tiasa nyegerkeun awak anjeun. Nanging, panginten henteu sadayana terang yén minyak atsiri atanapi aromaterapi ogé tiasa dianggo salaku panolak serangga.


SARA jadi sensitip kusabab beda budaya anu diwangun sacara sosial jeung politik dina ngaran beda etnis jeung beda agama. Disagigireun ti eta, pangaruh primordialisme ogé mangaruhan kana SARA anu sensitip, sabab lolobana masarakat Indonesia anti-robah, dina harti lamun aya nu datang nawarkeun hal anyar dina era globalisasi, golongan eta tetep taat kana kapercayaan anu geus turun-tumurun. ti generasi ka generasi. Contohna leutikna wae anu di alaman ku urang salaku perantau anu datang ti etnis suku anu teu sarua jeung panduduk aslina, dina kaulinan keur leutik oge urang mindeng di hina mindeng di poyokan kusaba urang teh beda dina logat bahasana, nyeri hate kesel hayang ngambek tapi nya teu bisa keur leutik mah, tapi ayena geus gede kieu urang geus boga pamikiran jeung kawanian anu gede, jadi urang bisa ngalawan.


Harita, abdi nuju nganteur mamah ka IGD lantaran tos waktosna abdi nu ngajagaan mamah. Pas nuju cicing di IGD abdi ningal aya sababaraha jalmi anu ngalangkung di IGD. Tapi pas ningal ka salah sahiji kasur anu aya di caket tembok abdi ningal aya hiji pasien anyar anu karek pisan datang, abdi ngarasa wawuh sabab ningal menahna dianteur ku mamahna. Supados yakin, abdi mastikeun deui pasien eta, pas ditingal deui epekteh eta rerencangan abdi basa SD. Abdi masih keneh inget lantaran wajahna teu seeur robah ti pas SD. Lantaran nuju teu tiasa nyampeurkeun, abdi ngan tiasa naros via SMS pas sababaraha poe saatos manehna dirawat.


Bapak teh ayeuna mah sering pasea wae sareng mamah di bumi teh. Abdi sok soak ngadanguna, bari ceurik da sedih ningalina. Biasana bapak teh can pernah kasar ka mamah, komo mun nepi ka ngabentak mah, teu weleuh leuleuy we. Ngan ayeuna teuing kunaon geus saminggu bapak mun balik ka imah sok ambek-ambekan wae. Hiji poe, ku abdi dituturkeun bapak ka pagawean na teh. Singhoreng mah di tempat pagawean na teh sok aya nu nyumponan kabutuhna, nu gawe bareng jeung manehna. Abdi meuni jengkel pisan ningalina. Abdi tuluy we bebeja ka mamah, tuluy nangkeup mamah supaya teu sedih teuing. Sing dipasihan kasabaran pisan.


Basa jaman sakola SMP SMA sigana geus teu aneh ku istilah anu ngarana labrak labrakan, biasana labrak ngalabrak ieu di lakukeun ku senior di sakola ka junior na, alasan utama na biasana barebut lalaki. Senior anu kudu na jadi contoh keur junior na kalah ngalakukeun hal anu henteu terpuji, labrak labrakan ieu biasana lamun teu salah henteu ngan sakadar omongan tapi oge tindakan nepi ka pasea. Loba kasus anu model kieu oge viral, gara gara parebut lalaki nepi ka pasea teungeul teungeulan jabak jambakan jeung nu sejena, jeung biasana lamun senior teu sorangan tapi mawa babaturan na jadi keroyokan. Lamun di keroyok kitu mah ges jadi salah sahiji kasus kekerasan, matak di sababaraha kasus utamana kolot na pasti teu tarima anak na di gebugan atawa di tengeulan kitu biasana kolot na ngambek jeung parah na bisa ngadu kasakola atawa lapor ka pulisi.


Poe mimiti kuliah teh kudu disiapkeun sing bener-bener, mulai tina pakean, kalengkapan, jeung karapian. Tunjukkeun yen urang teh mahasiswa nu geus siap nampa elmu. Pakean na kudu rapih, make kameja jeung calana panjang atawa pakean formail lainna, tong make kaos oblong. Alas sampean na oge kedah diperhatikeun, kedah ngangge sapatu nu nutupan jari sampean jeung tumitna, ulah ngangge sendal atawa talincang. Siapkeun oge alat-alat jang diajar, buku atawa binder, balpoin, jeung alat lain nu dibutuhkeun. Kahade tong nepi ka tinggaleun, sabab bakal hese deui neangna. Oh enya, mental oge kudu disiapkeun, tunjukkeun bahwa urang bakal jadi versi pangalusna na diri urang!


Upami aya bencana alam teh ngan aya babaraha cara nu tiasa urang lakukeun. Tetetp kalem tur nyelamatkeun diri nyalira sareng kulawargi teh cara nu tiasa urang lakukeun, sesana urang serahkeun ka nu maha kawasa. Bencana alam oge tiasa nyeiun trauma saatos kajadian bencana alamna. Upami perkawis eta aya babaraha cara nu tiasa dilakukeun sapertos. Manfaatkeun waktos pikeun nyasuaikeun diri. Antepkeun diri urang ngaratapan kahanjeluan tur cobi sabar pikeun ngarubah kondisi emosional. Teras menta dukungan ti urang-urang nu deket sareng urang. Dukungan sosial teh komponen konci tur penting pisan pikeun pemulihan pasca bencana. Teras urang tiasa oge gabung ka kelompok pendukung. Kelompok pendukung nu dimaksad didieu teh nyaeta kelompok nu dipimpin ku para profesional nu terlatih tur berpengalaman. Kelompok pendukung ieu tiasa ngelingan urang tina kahanjeluan.


Abdi gaduh kabiasaan goréng pikeun di panggung, bari ditingalian ku jelema anu seueur. Kuring sok ngalaman sieun ai keur dilihur panggung. Kahiji, suku kuring teu bisa nangtung lempeng, ngarasa kawas suku kuring jadi leuleus jeung teu bisa nangtung lila. Kadua, leungeun kuring bakal karasa tiis jeung késangan pisan, alatan éta kuring bakal pageuh nyekel rok saragam kuring pikeun ngusap késang. Katilu, nalika kuring di panggung, biwir kuring ngageter tur sora kuring bakal ngaleutikan nalika kuring nyarios. Kaopat, panon kuring teu tiasa cicing, kuring bakal neuteup ka sadaya arah supados gugup kuring leungit. Nepi ka ayeuna kuring sok ngarasa gugup lamun keur di panggung, da can manggih cara pikeun nyingkirkeunana.


Pernah kapikiran teu meunang undian umroh gara-gara meuli smartphone nu 700 rebu? Ieu nu ku urang rasakeun pas meuli smartphone ngaliwatan online nu hargana 700 rebu. Awalna mah iseng-iseng meuli jang alo ku sabab HP na ruksak. Tapi teu sangka meunang undian umroh. Awalna mah di telepon heula pihak brand nu ngayakeunna, ditanya naha bener ieu teh meunang undian umroh. Tuluy ditanya ngaranna saha, ku bapak urang dijawab ngaran urang nu panghareupna hungkul, ngahaja teu lengkep teh ngameh mun bener mah pasti pihak nu ngayakeunna boga ngaran lengkep urang. Pek teh bener disebutkeun ngaran lengkap urang bari jeung domisilina, nu nandakeun eta undian umroh teh bener.


Dinten ieu janten dinten paneuri abdi gawe di kantor tempat abdi gawe salila dua taun. Beurat pisan rasana abdi ninggalkeun tempat ieu lantaran abdi tos dekeut pisan sareng rerencangan di dieu. Abdi oge ngarasa ieu mangrupakeun tempat gawe anu ngeunaheun. Abdi tiasa diajar seeur pisan di dieu. Tapi kumaha deui, hal ieu tos janten kaputusan anu pang sae na kanggo pausahaan ieu lantaran kondisina nuju teu stabil, janten kedah aya nu dikorbankeun. Abdi sanes hiji-hijina pagawe anu di-PHK aya sapuluh jalmi anu sanes anu nasibna sami sareng abdi. Abdi pamit ka sadayana sakaligus menta dihapunteun ku sadaya rerencangan di kantor.