Upload 2760 files

eudocsV6/Agriculture/Agricultural_products/Aromatised_wine_products/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 251/2014 καθορίζει τους κανόνες σχετικά με την παραγωγή και την επισήμανση των αρωματισμένων αμπελοοινικών προϊόντων. Επιδιώκει να διασφαλίσει υψηλού επιπέδου προστασία των καταναλωτών, αυθεντικότητα του προϊόντος, διαφάνεια στην αγορά και θεμιτό ανταγωνισμό. Ο κανονισμός εφαρμόζεται σε όλα τα αρωματισμένα αμπελοοινικά προϊόντα που διατίθενται στην αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), είτε παράγονται στα κράτη μέλη της ΕΕ είτε σε τρίτες χώρες, καθώς και σε προϊόντα που παράγονται στην ΕΕ προς εξαγωγή. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει ειδικούς κανόνες παρουσίασης και επισήμανσης για τα αρωματισμένα αμπελοοινικά προϊόντα, οι οποίοι εφαρμόζονται σε συνδυασμό με άλλους κανόνες του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011 σχετικά με την παροχή πληροφοριών για τα τρόφιμα στους καταναλωτές (βλ. σύνοψη). Τα αρωματισμένα αμπελοοινικά προϊόντα περιλαμβάνουν τρεις βασικές ομάδες, οι οποίες περιλαμβάνουν κατηγορίες όπως βερμούτ, Sangria και Glühwein: Τα αρωματισμένα αμπελοοινικά προϊόντα πρέπει να παράγονται σύμφωνα με τις απαιτήσεις, τους περιορισμούς και τις περιγραφές που αναφέρονται στο άρθρο 3 και στα παραρτήματα Ι και ΙΙ του παρόντος κανονισμού. Μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξ η οποία εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2017/670, συμπληρώνει τον κανονισμό, καθορίζοντας τις εγκεκριμένες διεργασίες παραγωγής για την παρασκευή αρωματισμένων αμπελοοινικών προϊόντων. Μια δεύτερη κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, ο κανονισμός (ΕΕ) 2024/585, συμπληρώνει τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 251/2014, καθορίζοντας ειδικούς κανόνες για την ένδειξη και την ονομασία των συστατικών των αρωματισμένων αμπελοοινικών προϊόντων. Ο κανονισμός αρχικά περιλάμβανε το νομικό πλαίσιο για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων των αρωματισμένων αμπελοοινικών προϊόντων. Ωστόσο, ο τροποποιητικός κανονισμός (ΕΕ) 2021/2117, στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων για τη μεταρρύθμιση της κοινής γεωργικής πολιτικής για την περίοδο 2023-2027, απλούστευσε το σύστημα των γεωγραφικών ενδείξεων για τους οίνους και αφαίρεσε το σύστημα γεωγραφικών ενδείξεων για τα αρωματισμένα αμπελοοινικά προϊόντα από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 251/2014, ενώ παράλληλα συγχώνευσε το εν λόγω σύστημα με το σύστημα για τα γεωργικά προϊόντα και τα τρόφιμα δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, ο οποίος έχει στο μεταξύ αντικατασταθεί από τον κανονισμό (ΕΕ) 2024/1143 σχετικά με τις γεωγραφικές ενδείξεις για τον οίνο, τα αλκοολούχα ποτά και τα γεωργικά προϊόντα. Ο κανονισμός κατάργησε τον παλαιότερο κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1601/91.

eudocsV6/Agriculture/Agricultural_products/Food_quality_certification_schemes/52010XC1216(02).txt

@@ -0,0 +1 @@
+16.12.2010 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 341/5 Ανακοίνωση της Επιτροπής — Κατευθυντήριες γραμμές βέλτιστης πρακτικής της ΕΕ για τα συστήματα εθελοντικής πιστοποίησης γεωργικών προϊόντων και τροφίμων 2010/C 341/04 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Τα τελευταία έτη έχει παρατηρηθεί σημαντική αύξηση του αριθμού των συστημάτων εθελοντικής πιστοποίησης γεωργικών προϊόντων και τροφίμων. Σε απογραφή που πραγματοποίησε η Επιτροπή το 2010 γίνεται λόγος για περισσότερα από 440 διαφορετικά συστήματα, τα περισσότερα από τα οποία δημιουργήθηκαν την τελευταία δεκαετία. Τα συστήματα πιστοποίησης γεωργικών προϊόντων και τροφίμων εξασφαλίζουν (μέσω ενός μηχανισμού πιστοποίησης) ότι έχουν τηρηθεί ορισμένα χαρακτηριστικά ή ιδιότητες του προϊόντος ή της μεθόδου ή του συστήματος παραγωγής του, σύμφωνα με δεδομένες προδιαγραφές. Καλύπτουν ευρύ φάσμα διαφόρων πρωτοβουλιών που λειτουργούν σε διαφορετικά στάδια της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων (εντός και εκτός της γεωργικής εκμετάλλευσης, που καλύπτουν εν όλω ή εν μέρει την αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων, που επηρεάζουν όλους τους τομείς ή μόνον ένα τμήμα της αγοράς κλπ). Μπορούν να εφαρμόζονται σε διεπιχειρησιακό επίπεδο (business-to-business — B2B) στο οποίο το σουπερμάρκετ ή η επιχείρηση που αναλαμβάνει την επεξεργασία αποτελεί τον προοριζόμενο τελικό αποδέκτη των πληροφοριών) ή σε επίπεδο επιχείρησης-καταναλωτή (business-to-consumer — B2C). Μπορούν να κάνουν χρήση λογοτύπων, αλλά πολλά συστήματα, ιδίως τα Β2Β, δεν το κάνουν. Ενώ τα συστήματα πιστοποίησης εξ ορισμού χρησιμοποιούν βεβαιώσεις τρίτων, υπάρχουν άλλα συστήματα στην αγορά που λειτουργούν με σήμα ή λογότυπο (συχνά κατοχυρωμένο ως εμπορικό σήμα) χωρίς να παρεμβαίνει κάποιος μηχανισμός πιστοποίησης. Η προσχώρηση στα συστήματα αυτά γίνεται με αυτοχαρακτηρισμό ή μετά από επιλογή από τον κάτοχο του συστήματος. Σύμφωνα με τους ορισμούς που παρέχονται στην ενότητα 2, τα συστήματα αυτά θα αναφέρονται ως "συστήματα αυτοχαρακτηρισμού". Η χρήση πιστοποίησης ενδείκνυται κυρίως όταν οι δεσμεύσεις που αναλαμβάνονται είναι περίπλοκες, προσδιορίζονται σε λεπτομερειακές προδιαγραφές και ελέγχονται περιοδικά. Ο αυτοχαρακτηρισμός είναι καταλληλότερος για σχετικά απλούς (single-issue) ισχυρισμούς. Η ανάπτυξη συστημάτων πιστοποίησης στηρίζεται κυρίως σε παράγοντες όπως απαιτήσεις της κοινωνίας για ορισμένα χαρακτηριστικά του προϊόντος ή της μεθόδου παραγωγής του (κυρίως για συστήματα B2C), αφενός, και στην επιθυμία των επιχειρήσεων να εξασφαλίσουν ότι οι προμηθευτές τους πληρούν τις προβλεπόμενες απαιτήσεις, αφετέρου (κυρίως συστήματα Β2Β). Στον τομέα της ασφάλειας των τροφίμων, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 178/2002 για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, καθορίζει ως κύριο υπεύθυνο για την εξασφάλιση της τήρησης των διατάξεων της νομοθεσίας αυτής όσον αφορά τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές, και την επαλήθευση της τήρησής τους, την επιχείρηση που παράγει τρόφιμα και ζωοτροφές. Συγκεκριμένα, οι μεγάλες επιχειρήσεις της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων συχνά βασίζονται σε συστήματα πιστοποίησης προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι ένα προϊόν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις και να προστατεύσουν την φήμη τους και να περιορίσουν τις ευθύνες τους σε περίπτωση που υπάρξει πρόβλημα ασφάλειας τροφίμων. Είναι σαφές ότι δεν απαιτείται ιδιωτική πιστοποίηση προκειμένου να αποδειχθεί η συμμόρφωση με τις απαιτήσεις του νόμου. Όλα τα ιδιωτικά συστήματα πιστοποίησης για τον γεωργικό τομέα και τον τομέα των τροφίμων πρέπει να παραμείνουν προαιρετικά. Όταν οι επιχειρήσεις εφαρμόζουν πιστοποίηση της συμμόρφωσης με βασικές απαιτήσεις προκειμένου να διευκολυνθούν οι συναλλαγές με άλλους παράγοντες της αλυσίδας τροφίμων, πρέπει να είναι σαφές ότι η πρακτική αυτή δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για την διαφοροποίηση των προϊόντων στην αγορά. Τα συστήματα πιστοποίησης μπορούν να ωφελήσουν: τους ενδιάμεσους φορείς της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων, με την παροχή ασφάλειας ως προς τα πρότυπα και, κατ' επέκταση, με τον περιορισμό των ευθυνών και την προστασία της φήμης σε σχέση με ισχυρισμούς που προβάλλονται για προϊόντα και σήματα, τους παραγωγούς, αυξάνοντας την πρόσβαση στην αγορά, το μερίδιο αγοράς και το περιθώριο κέρδους για τα πιστοποιημένα προϊόντα και, δυνητικά, αυξάνοντας την αποτελεσματικότητα και μειώνοντας το συναλλακτικό κόστος, και τους καταναλωτές, με την παροχή αξιόπιστων και έμπιστων πληροφοριών όσον αφορά τις ιδιότητες των προϊόντων και των μεθόδων παραγωγής. Ορισμένοι ενδιαφερόμενοι έχουν υποστηρίξει ότι τα συστήματα πιστοποίησης παρουσιάζουν ενίοτε κάποια μειονεκτήματα: αποτελούν απειλή για την ενιαία αγορά , παρουσιάζουν προβλήματα διαφάνειας όσον αφορά τις απαιτήσεις του συστήματος και την αξιοπιστία των ισχυρισμών, ιδίως για συστήματα που πιστοποιούν τη συμμόρφωση με βασικές απαιτήσεις, εμπεριέχουν κίνδυνο παραπλάνησης των καταναλωτών, συνεπάγονται κόστος και φόρτο για τους αγρότες, ιδίως όταν αυτοί αναγκάζονται να προσχωρήσουν σε περισσότερα συστήματα προκειμένου να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των αγοραστών των προϊόντων τους, ενέχουν κίνδυνο απόρριψης από την αγορά παραγωγών που δεν συμμετέχουν σε βασικά συστήματα πιστοποίησης, και έχουν επιπτώσεις στο διεθνές εμπόριο, ιδίως με αναπτυσσόμενες χώρες . Η Επιτροπή έχει προσέξει ότι το θέμα της σύγχυσης των καταναλωτών λόγω των διαφόρων συστημάτων που υπηρετούν παρεμφερείς στόχους θίγεται στο πλαίσιο ιδιωτικών πρωτοβουλιών σκοπός των οποίων είναι η κατάρτιση "κωδίκων ορθής πρακτικής" για ιδιωτικούς οργανισμούς καθορισμού προτύπων κυρίως στον κοινωνικό και περιβαλλοντικό τομέα. Επιπλέον, ορισμένοι υποστηρικτές υφιστάμενων συστημάτων έχουν ήδη λάβει μέτρα για ��ην ευθυγράμμιση των απαιτήσεων με παρόμοια συστήματα και ορισμένα υφιστάμενα συστήματα πιστοποίησης (κυρίως σε επίπεδο Β2Β) προέκυψαν από μια διαδικασία εναρμόνισης διαφόρων επιμέρους προτύπων. 1.1. Είδη συστημάτων Υπάρχει μεγάλη ποικιλομορφία συστημάτων από άποψη πεδίου εφαρμογής, στόχων, δομής και επιχειρησιακών μεθόδων. Όπως εξηγείται ανωτέρω, σημαντικό κριτήριο για τα συστήματα είναι κατά πόσο βασίζονται σε διαδικασία βεβαίωσης από τρίτο, πράγμα που τα διαχωρίζει σε συστήματα αυτοχαρακτηρισμού και συστήματα πιστοποίησης. Τα συστήματα πιστοποίησης μπορούν να διαιρεθούν περαιτέρω σε συστήματα που λειτουργούν σε διεπιχειρησιακό επίπεδο (Β2Β) και συστήματα παροχής πληροφοριών από τις επιχειρήσεις προς τους καταναλωτές (B2C). Άλλο σημαντικό κριτήριο ταξινόμησης είναι αν το σύστημα αξιολογεί προϊόντα και μεθόδους παραγωγής (κυρίως B2C), ή συστήματα διαχείρισης (κυρίως Β2Β). Από άποψη προβλεπόμενων απαιτήσεων, τα συστήματα μπορούν να βεβαιώνουν τη συμμόρφωση με διατάξεις που θεσπίζουν οι κρατικές αρχές (απαιτήσεις βασικού επιπέδου — baseline) ή μπορούν να προσθέτουν επιπλέον κριτήρια, πέραν των όσων προβλέπει ο νόμος (απαιτήσεις πάνω από το βασικό επίπεδο — above baseline). Η διάκριση μεταξύ των δύο δεν είναι πάντοτε εύκολη: αφενός, τα συστήματα συχνά συνδυάζουν βασικές απαιτήσεις σε ορισμένους τομείς με υψηλότερες απαιτήσεις σε άλλους·αφετέρου, ορισμένες βασικές απαιτήσεις, ιδίως στον περιβαλλοντικό και γεωργικό τομέα υποχρεώνουν τις επιχειρήσεις να εφαρμόζουν καλές και βέλτιστες πρακτικές και να αξιολογούν την δέουσα μέριμνα, ούτως ώστε τα συγκεκριμένα μέτρα που πρέπει να ληφθούν να διαφέρουν από επιχείρηση σε επιχείρηση και από κράτος μέλος σε κράτος μέλος. Πράγματι, οι τεχνικές απαιτήσεις ορισμένων συστημάτων πιστοποίησης χρησιμοποιούνται από τις επιχειρήσεις για να ερμηνεύσουν και να συγκεκριμενοποιήσουν τις γενικές αυτές υποχρεώσεις. Ο πίνακας που ακολουθεί απεικονίζει την ταξινόμηση αυτή: Ταξινόμηση συστημάτων πιστοποίησης Είδος βεβαίωσης Αυτοχαρακτηρισμός Πιστοποίηση (Έκδοση βεβαίωσης από τρίτο)Κοινό: B2C B2C B2BΑντικείμενο προβλεπόμενων απαιτήσεων: Προϊόντα και μέθοδοι παραγωγής Κυρίως προϊόντα (και υπηρεσίες) και μέθοδοι παραγωγής Κυρίως συστήματα διαχείρισηςΠεριεχόμενο των απαιτήσεων: Κυρίως πάνω από το βασικό επίπεδο Κυρίως πάνω από το βασικό επίπεδο Βασικό επίπεδο και πάνω Οι κατευθυντήριες γραμμές θα εστιάζονται σε συστήματα πιστοποίησης όπως αυτά που αναφέρονται στο δεξί μέρος του ανωτέρω πίνακα. 1.2. Σκοπός των κατευθυντήριων γραμμών Στην ανακοίνωσή της για την πολιτική ποιότητας των γεωργικών προϊόντων , η Επιτροπή αναφέρει ότι λαμβάνοντας υπόψη τις εξελίξεις και τις πρωτοβουλίες που παρατηρούνται στον ιδιωτικό τομέα, δεν απαιτείται νομοθετική παρέμβαση για την αντιμετώπιση των τυχόν μειονεκτημάτων των συστημάτων πιστοποίησης σε αυτήν τη φάση. Αν’ αυτού, βασιζόμενη στις παρατηρήσεις των ενδιαφερομένων φορέων, η Επιτροπή ανέλαβε τη δέσμευση να καταρτίσει κατευθυντήριες γραμμές για τα συστήματα πιστοποίησης γεωργικών προϊόντων και τροφίμων σε συνεργασία με την συμβουλευτική ομάδα για την ποιότητα. Σκοπός των κατευθυντήριων αυτών γραμμών είναι να περιγραφεί το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο και να βελτιωθεί η διαφάνεια, η αξιοπιστία και η αποτελεσματικότητα των εθελοντικών συστημάτων πιστοποίησης, καθώς και να εξασφαλιστεί ότι δεν έρχονται σε σύγκρουση με τις κανονιστικές απαιτήσεις. Σε αυτές τονίζονται βέλτιστες πρακτικές όσον αφορά τη λειτουργία των συστημάτων αυτών και παρέχεται καθοδήγηση ως προς τα εξής: την αποφυγή της πρόκλησης σύγχυσης στους καταναλωτές και την αύξηση της διαφάνειας και της σαφήνειας των απαιτήσεων που επιβάλλουν τα συστήματα, τη μείωση του διοικητικού και χρηματοοικονομικού φόρτου σε γεωργούς και παραγωγούς, περιλαμβανομένων και εκείνων που βρίσκονται σε αναπτυσσόμενες χώρες, και την εξασφάλιση της συμμόρφωσης με τους κανόνες για την εσωτερική αγορά και τις αρχές που διέπουν την πιστοποίηση στην ΕΕ. Οι κατευθυντήριες γραμμές απευθύνονται κατά κύριο λόγο σε φορείς ανάπτυξης και σε φορείς λειτουργίας συστημάτων πιστοποίησης. Η υιοθέτηση των κατευθυντήριων γραμμών θα είναι προαιρετική. Η υιοθέτησή τους δεν σημαίνει ότι η Επιτροπή έχει εγκρίνει τις απαιτήσεις που επιβάλλουν τα υπόψη συστήματα. Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές δεν έχουν νομική ισχύ στην ΕΕ ούτε σκοπός τους είναι να μεταβάλλουν τις υποχρεώσεις που επιβάλλει η νομοθεσία της ΕΕ. Τέλος, οι κατευθυντήριες γραμμές δεν πρέπει να θεωρηθούν ως νομική ερμηνεία της νομοθεσίας της ΕΕ, δεδομένου ότι η ερμηνεία αυτή αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 2. ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ 2.1. Πεδίο εφαρμογής Οι κατευθυντήριες γραμμές ισχύουν για συστήματα εθελοντικής πιστοποίησης που καλύπτουν: γεωργικά προϊόντα, ανεξαρτήτως του εάν προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση ή όχι (π.χ. ζωοτροφές) τρόφιμα που καλύπτονται από το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002· και μεθόδους και συστήματα διαχείρισης που σχετίζονται με την παραγωγή και την επεξεργασία γεωργικών προϊόντων και τροφίμων. Οι κατευθυντήριες γραμμές δεν ισχύουν για επίσημους ελέγχους που διενεργούν δημόσιες αρχές. 2.2. Ορισμοί όρων 1. Προβλεπόμενη απαίτηση: αναφερόμενη ανάγκη ή προσδοκία. 2. Αξιολόγηση της συμμόρφωσης: απόδειξη ότι πληρούνται οι προβλεπόμενες απαιτήσεις ως προς ένα προϊόν, μια μέθοδο, ένα σύστημα, ένα πρόσωπο ή έναν φορέα. 3. Εξέταση: επαλήθευση της καταλληλότητας, της επάρκειας και της αποτελεσματικότητας των δραστηριοτήτων επιλογής και προσδιορισμού, καθώς και των αποτελεσμάτων των δραστηριοτήτων αυτών σε σχέση με την εκπλήρωση των προβλεπόμενων απαιτήσεων. 4. Βεβαίωση: έκδοση δήλωσης με βάση απόφαση που λήφθηκε αφού ελέγχθηκε η εκπλήρωση των προβλεπόμενων απαιτήσεων. 5. Δήλωση: βεβαίωση που εκδίδει ο άμεσα ενδιαφερόμενος. Για τους σκοπούς των κατευθυντήριων γραμμών, ο όρος "συστήματα αυτοχαρακτηρισμού" καλύπτει συλλογικά συστήματα και ισχυρισμούς σημάτων για τα οποία δεν υπάρχει πιστοποίηση και βασίζονται σε αυτοχαρακτηρισμό από μέρους του παραγωγού. 6. Πιστοποίηση: βεβαίωση που εκδίδει τρίτος για προϊόντα, μεθόδους, συστήματα ή πρόσωπα. 7. Διαπίστευση: βεβαίωση, που εκδίδει τρίτος για έναν φορέα, με την οποία βεβαιώνεται επίσημα η αρμοδιότητά του να εκτελεί ορισμένα καθήκοντα. Στην ΕΕ, διαπίστευση σημαίνει βεβαίωση που εκδίδει εθνικός φορέας διαπίστευσης ότι ένας φορέας αξιολόγησης της συμμόρφωσης πληροί τις απαιτήσεις που επιβάλλουν εναρμονισμένα πρότυπα και, κατά περίπτωση, τις τυχόν επιπρόσθετες απαιτήσεις περιλαμβανομένων εκείνων που επιβάλλονται από συναφή τομεακά συστήματα, ώστε να διεξάγει μια συγκεκριμένη δραστηριότητα αξιολόγησης της συμμόρφωσης. 8. Επιθεώρηση: εξέταση του σχεδιασμού ενός προϊόντος, ενός προϊόντος, μιας μεθόδου ή εγκατάστασης και διαπίστωση της συμμόρφωσής τους με συγκεκριμένες απαιτήσεις ή, βάσει επαγγελματικών κριτηρίων, με γενικές απαιτήσεις. 9. Έλεγχος: συστηματική, ανεξάρτητη και τεκμηριωμένη διαδικασία απόκτησης αρχείων, δηλώσεων ή άλλων σχετικών πληροφοριών και αξιολόγησης αυτών με αντικειμενικό τρόπο προκειμένου να προσδιοριστεί ο βαθμός στον οποίο πληρούνται οι προβλεπόμενες απαιτήσεις. 3. ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΕΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΕ 3.1. Κανόνες σχετικά με τη λειτουργία των συστημάτων Τα συστήματα πιστοποίησης που υπάρχουν στην ΕΕ υπόκεινται στις εξής βασικές διατάξεις της ΕΕ: Κανόνες σχετικά με την εσωτερική αγορά. Οι πάροχοι υπηρεσιών πιστοποίησης δύνανται να απολαύουν της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών που κατοχυρώνονται με τα άρθρα 49 και 56 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) και τις σχετικές διατάξεις της οδηγίας για τις υπηρεσίες . Δεν υπόκεινται σε αδικαιολόγητους περιορισμούς κατά την εγκατάστασή τους σε άλλα κράτη μέλη. Εξίσου, δεν πρέπει να υπόκεινται σε αδικαιολόγητους περιορισμούς κατά την παροχή υπηρεσιών σε διασυνοριακό πλαίσιο. Τα συστήματα πιστοποίησης πρέπει επίσης να μην έχουν ως αποτέλεσμα την εκ των πραγμάτων δημιουργία φραγμών στο εμπόριο αγαθών εντός της εσωτερικής αγοράς. Κανόνες σχετικά με την ανάμειξη του κράτους στα συστήματα. Τα συστήματα πιστοποίησης που έχουν την υποστήριξη δημόσιων φορέων, όπως περιφερειακών και εθνικών αρχών, δεν πρέπει να οδηγούν σε περιορισμούς με κριτήριο την εθνική καταγωγή των παραγωγών ούτε να εμποδίζουν με άλλο τρόπο την ενιαία αγορά. Οποιαδήποτε υποστήριξη παρέχεται σε συστήματα πιστοποίησης από κράτος μέλος ή από κρατικούς πόρους κατά την έννοια του άρθρου 107 της ΣΛΕΕ, πρέπει να συμμορφώνεται με τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις. Κανόνες σχετικά με τον ανταγωνισμό. Τα συστήματα πιστοποίησης δεν πρέπει να οδηγούν σε αντιανταγωνιστική συμπεριφορά και ιδίως, αλλά όχι μόνον, σε: — οριζόντιες ή κάθετες συμφωνίες που περιορίζουν τον ανταγωνισμό, — αποκλεισμό ανταγωνιστικών επιχειρήσεων από μία ή περισσότερες επιχειρήσεις που διαθέτουν σημαντική ισχύ στην αγορά (όπως παρεμπόδιση της πρόσβασης ανταγωνιστών αγοραστών σε προμήθειες και/ή της πρόσβασης ανταγωνιστών προμηθευτών σε διαύλους διανομής), — παρεμπόδιση της πρόσβασης σε σύστημα πιστοποίησης από φορείς της αγοράς που ήδη συμμορφώνονται με τις ισχύουσες απαιτήσεις, — παρεμπόδιση των μερών του συστήματος ή άλλων τρίτων μερών να αναπτύξουν, να παράγουν και να εμπορευθούν εναλλακτικά προϊόντα, τα οποία δεν συμμορφώνονται με τις προδιαγραφές που ορίζει το σύστημα. οριζόντιες ή κάθετες συμφωνίες που περιορίζουν τον ανταγωνισμό, αποκλεισμό ανταγωνιστικών επιχειρήσεων από μία ή περισσότερες επιχειρήσεις που διαθέτουν σημαντική ισχύ στην αγορά (όπως παρεμπόδιση της πρόσβασης ανταγωνιστών αγοραστών σε προμήθειες και/ή της πρόσβασης ανταγωνιστών προμηθευτών σε διαύλους διανομής), παρεμπόδιση της πρόσβασης σε σύστημα πιστοποίησης από φορείς της αγοράς που ήδη συμμορφώνονται με τις ισχύουσες απαιτήσεις, παρεμπόδιση των μερών του συστήματος ή άλλων τρίτων μερών να αναπτύξουν, να παράγουν και να εμπορευθούν εναλλακτικά προϊόντα, τα οποία δεν συμμορφώνονται με τις προδιαγραφές που ορίζει το σύστημα.οριζόντιες ή κάθετες συμφωνίες που περιορίζουν τον ανταγωνισμό,αποκλεισμό ανταγωνιστικών επιχειρήσεων από μία ή περισσότερες επιχειρήσεις που διαθέτουν σημαντική ισχύ στην αγορά (όπως παρεμπόδιση της πρόσβασης ανταγωνιστών αγοραστών σε προμήθειες και/ή της πρόσβασης ανταγωνιστών προμηθευτών σε διαύλους διανομής),παρεμπόδιση της πρόσβασης σε σύστημα πιστοποίησης από φορείς της αγοράς που ήδη συμμορφώνονται με τις ισχύουσες απαιτήσεις,παρεμπόδιση των μερών του συστήματος ή άλλων τρίτων μερών να αναπτύξουν, να παράγουν και να εμπορευθούν εναλλακτικά προϊόντα, τα οποία δεν συμμορφώνονται με τις προδιαγραφές που ορίζει το σύστημα. Ενημέρωση καταναλωτών και απαιτήσεις σήμανσης . Η επισήμανση, η διαφήμιση και η παρουσίαση τροφίμων δεν πρέπει να είναι φύσεως τέτοιας, ώστε να οδηγεί σε πλάνη τον αγοραστή σε ουσιώδη βαθμό, ιδίως: — όσον αφορά τα χαρακτηριστικά του τροφίμου, και ιδίως τη φύση, την ταυτότητα, τις ιδιότητες, τη σύνθεση, την ποσότητα, τη διατηρησιμότητα, την καταγωγή ή προέλευση, τον τρόπο παρασκευής ή λήψεως — με την απόδοση στο τρόφιμο επενεργειών ή ιδιοτήτων που δεν έχει — με τον υπαινιγμό ότι το τρόφιμο έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ενώ στην πραγματικότητα όλα τα παρόμοια τρόφιμα έχουν αυτά τα ίδια χαρακτηριστικά. όσον αφορά τα χαρακτηριστικά του τροφίμου, και ιδίως τη φύση, την ταυτότητα, τις ιδιότητες, τη σύνθεση, την ποσότητα, τη διατηρησιμότητα, την καταγωγή ή προέλευση, τον τρόπο παρασκευής ή λήψεως με την απόδοση στο τρόφιμο επενεργειών ή ιδιοτήτων που δεν έχει με τον υπαινιγμό ότι το τρόφιμο έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ενώ στην πραγματικότητα όλα τα παρόμοια τρόφιμα έχουν αυτά τα ίδια χαρακτηριστικά.όσον αφορά τα χαρακτηριστικά του τροφίμου, και ιδίως τη φύση, την ταυτότητα, τις ιδιότητες, τη σύνθεση, την ποσότητα, τη διατηρησιμότητα, την καταγωγή ή προέλευση, τον τρόπο παρασκευής ή λήψεωςμε την απόδοση στο τρόφιμο επενεργειών ή ιδιοτήτων που δεν έχειμε τον υπαινιγμό ότι το τρόφιμο έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ενώ στην πραγματικότητα όλα τα παρόμοια τρόφιμα έχουν αυτά τα ίδια χαρακτηριστικά. Τα συστήματα που πιστοποιούν μόνον τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις του νόμου δεν πρέπει να δημιουργούν την εικόνα ότι τα πιστοποιημένα προϊόντα διαθέτουν ειδικά χαρακτηριστικά που διαφέρουν από εκείνα άλλων παρόμοιων προϊόντων. Ούτε πρέπει τα συστήματα να έχουν ως αποτέλεσμα την δυσφήμιση ή να τείνουν στη δυσφήμιση άλλων προϊόντων της αγοράς, ούτε της αξιοπιστίας των επίσημων ελέγχων. Επιπλέον, η σήμανση, η διαφήμιση και η παρουσίαση τροφίμων δεν πρέπει να είναι φύσεως τέτοιας, ώστε να οδηγεί σε πλάνη τους καταναλωτές βάσει των διατάξεων της οδηγίας για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές. H EE λαμβάνει υπόψη τις διεθνείς υποχρεώσεις της, ιδίως τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει της Συμφωνίας του ΠΟΕ για τους τεχνικούς φραγμούς στο εμπόριο, όταν περιλαμβάνει διαδικασία αξιολόγησης της συμμόρφωσης σε νομοθετική πράξη. 3.2. Κανόνες σχετικά με το περιεχόμενο των συστημάτων πιστοποίησης Επιπλέον, υπάρχει ειδική νομοθεσία για πολλά θέματα που καλύπτονται από τις απαιτήσεις των συστημάτων πιστοποίησης (π.χ. κανονιστικές υποχρεώσεις όσον αφορά την ασφάλεια των τροφίμων και την υγιεινή, την βιολογική γεωργία, την καλή μεταχείριση των ζώων, την προστασία του περιβάλλοντος, τα πρότυπα εμπορικής διάθεσης για συγκεκριμένα προϊόντα). Σε τομείς στους οποίους υφίστανται σχετικά πρότυπα ή νομοθεσία, οι ισχυρισμοί πρέπει να λαμβάνουν υπόψη και να είναι συνεπείς προς τα εν λόγω πρότυπα ή νομοθεσία και να παραπέμπουν σε αυτά στις προδιαγραφές (π.χ. όταν ένα σύστημα προβάλλει ισχυρισμούς βιολογικής καλλιέργειας, πρέπει να βασίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 834/2007 για τη βιολογική παραγωγή και την επισήμανση των βιολογικών προϊόντων · συστήματα τα οποία προβάλλουν ισχυρισμούς σχετικά με την διατροφή και την υγεία πρέπει να βασίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 και να υπόκεινται στην απαιτούμενη επιστημονική αξιολόγηση από μέρους της ΕΑΑΤ). Συγκεκριμένα, όσον αφορά την ασφάλεια και την υγιεινή των τροφίμων: Τα συστήματα δεν επιτρέπεται να θίγουν τα υφιστάμενα επίσημα πρότυπα και/ή απαιτήσεις, ούτε να α��οβλέπουν στην αντικατάστασή τους. Επίσης δεν επιτρέπεται να έχουν ως σκοπό να υποκαταστήσουν τους επίσημους ελέγχους που διεξάγουν οι αρμόδιες αρχές για τους σκοπούς της επίσημης επαλήθευσης της συμμόρφωσης με επίσημα υποχρεωτικά πρότυπα και απαιτήσεις. Προϊόντα που τίθενται στο εμπόριο βάσει συστημάτων που καθορίζουν πρότυπα ασφάλειας και υγιεινής που βαίνουν πέραν των απαιτήσεων του νόμου δεν μπορούν να διαφημίζονται ή να προωθούνται κατά τρόπο που δυσφημεί ή τείνει στη δυσφήμιση της ασφάλειας άλλων προϊόντων στην αγορά ή της αξιοπιστίας των επίσημων ελέγχων. 3.3. Κανόνες σχετικά με την αξιολόγηση της συμμόρφωσης, την πιστοποίηση και την διαπίστευση Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 765/2008 θεσπίζει κανόνες σχετικά με την οργάνωση και λειτουργία της διαπίστευσης φορέων οι οποίοι ασκούν δραστηριότητες αξιολόγησης της συμμόρφωσης στον ρυθμιζόμενο τομέα. Μολονότι ο κανονισμός αυτός δεν περιλαμβάνει απαίτηση διαπίστευσης των φορέων αξιολόγησης της συμμόρφωσης, μια τέτοια απαίτηση αποτελεί μέρος άλλων νομοθετικών πράξεων της ΕΕ. Επιπλέον, οι διεθνώς αναγνωρισμένοι κανόνες σχετικά με την λειτουργία συστημάτων πιστοποίησης προϊόντων/μεθόδων ή συστημάτων καθορίζονται στον οδηγό 65 (EN 45011) του Οργανισμού Διεθνών Προτύπων (ISO) ή στο ISO 17021, αντίστοιχα. Μολονότι τα συστήματα πιστοποίησης προϊόντων/μεθόδων παραγωγής ή συστημάτων είναι πρωτοβουλίες εθελοντικού χαρακτήρα, για να εκδώσουν πιστοποιητικά για προϊόντα/μεθόδους παραγωγής ή για συστήματα υπό καθεστώς διαπίστευσης, οι φορείς πιστοποίησης πρέπει να είναι διαπιστευμένοι με βάση τα πρότυπα EN 45011/ISO 65 ή ISO 17021. Ωστόσο, τα ανωτέρω δεν επηρεάζουν καμία από τις απαιτήσεις της εφαρμοστέας νομοθεσίας της ΕΕ περί τροφίμων, περιλαμβανομένων των γενικών στόχων που θεσπίζει το άρθρο 5 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002: "Η νομοθεσία για τα τρόφιμα επιδιώκει έναν ή περισσότερους από τους γενικούς στόχους που αφορούν την υψηλού επιπέδου προστασία της ανθρώπινης ζωής και υγείας και την προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών, περιλαμβανομένων των ορθών πρακτικών στο εμπόριο τροφίμων, λαμβάνοντας υπόψη, όπου συντρέχει λόγος, την προστασία της υγείας και της ορθής μεταχείρισης των ζώων, καθώς και την προστασία των φυτών και του περιβάλλοντος." Στο πλαίσιο αυτό, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη διενέργεια επισήμων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων περιλαμβάνει ορισμένους κανόνες για την ανάθεση, από μέρους των αρμόδιων αρχών, των καθηκόντων άσκησης επίσημων ελέγχων σε ανεξάρτητους τρίτους (περιλαμβανομένης της διαπίστευσης και των υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων). Οι εγγυήσεις που παρέχουν οι δραστηριότητες επίσημων ελέγχων είναι αυτές του βασικού επιπέδου. Επιπλέον αυτών μπορούν να εφαρμοστούν συστήματα ειδικής πιστοποίησης σε εθελοντική βάση, λαμβάνοντας υπόψη ότι οποιαδήποτε παράβαση επισύρει συνέπειες βάσει της νομοθεσίας περί τροφίμων. Η αξιολόγηση της συμμόρφωσης με απαιτήσεις βασικού επιπέδου μέσω συστημάτων πιστοποίησης δεν απαλλάσσει τις αρχές που ασκούν επίσημους ελέγχους από τις ευθύνες τους. 4. ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ 1. Τα συστήματα πρέπει να είναι ανοικτά, με κριτήρια διαφάνειας και ισότιμης μεταχείρισης, σε όλους όσοι είναι διατεθειμένοι και ικανοί να συμμορφωθούν με τις προδιαγραφές. 2. Τα συστήματα πρέπει να διαθέτουν εποπτική διάρθρωση που να επιτρέπει τη συνεισφορά όλων των ενδιαφερομένων μερών της αλυσίδας τροφίμων (κατά περίπτωση, γεωργοί και οι οργανώσεις τους , έμποροι γεωργικών προϊόντων και τροφίμων, βιομηχανία τροφίμων, επιχειρήσεις χονδρικής και λιανικής και καταναλωτές) στην ανάπτυξη του συστήματος και στη διαδικασία λήψης αποφάσεων με αντιπροσωπευτικό και ισορροπημένο τρόπο. Πρέπει να υπάρχει τεκμηρίωση όσον αφορά τους μηχανισμούς συμμετοχής των ενδιαφερομένων μερών και τις συμμετέχουσες οργανώσεις η οποία να είναι διαθέσιμη στο κοινό. 3. Οι διαχειριστές συστημάτων που λειτουργούν σε περισσότερες χώρες και περιφέρειες πρέπει να διευκολύνουν τη συμμετοχή όλων των ενδιαφερομένων μερών από τις περιφέρειες αυτές στην ανάπτυξη συστημάτων. 4. Οι απαιτήσεις των συστημάτων πρέπει να αναπτύσσονται από τεχνικές επιτροπές εμπειρογνωμόνων και να υποβάλλονται σε μια ευρύτερη ομάδα ενδιαφερομένων προς διαβούλευση. 5. Οι διαχειριστές των συστημάτων πρέπει να εξασφαλίζουν τη συμμετοχή των ενδιαφερομένων κατά την ανάπτυξη κριτηρίων επιθεώρησης και καταστάσεων ελέγχου, καθώς και κατά τον σχεδιασμό και τον προσδιορισμό ορίων για την επιβολή κυρώσεων. 6. Οι διαχειριστές των συστημάτων πρέπει να υιοθετούν μια προσέγγιση συνεχούς εξέλιξης στο πλαίσιο της οποίας προβλέπονται μηχανισμοί αναπληροφόρησης για την τακτική εξέταση κανόνων και απαιτήσεων με συμμετοχικό τρόπο. Συγκεκριμένα, οι συμμετέχοντες στο σύστημα πρέπει να έχουν λόγο όσον αφορά την μελλοντική εξέλιξη του συστήματος. 7. Αλλαγές στο σύστημα πρέπει να επέρχονται μόνον εφόσον είναι δικαιολογημένες, ούτως ώστε οι συμμετέχοντες σε αυτό να αποφεύγουν τις περιττές δαπάνες προσαρμογής. Οι συμμετέχοντες στο σύστημα πρέπει να πληροφορούνται εγκαίρως εκ των προτέρων τις αλλαγές που πρόκειται να επέλθουν στις απαιτήσεις του συστήματος. 8. Τα συστήματα πρέπει να περιλαμβάνουν πληροφορίες όσον αφορά την επικοινωνία σε όλα τα έγγραφα που συνδέονται με αυτό (περιλαμβανομένων των δικτυακών τόπων) και να καταρτίσουν διαδικασία για την λήψη σχολίων και την απάντηση σε σχόλια όσον αφορά το σύστημα. 5. ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΣ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΥΣ 5.1. Σαφήνεια και διαφάνεια των απαιτήσεων του συστήματος και των σχετικών ισχυρισμών 1. Τα συστήματα πρέπει να διατυπώνουν με σαφήνεια τους κοινωνικούς, περιβαλλοντικούς, οικονομικούς και/ή νομικούς τους στόχους. 2. Οι ισχυρισμοί και οι απαιτήσεις πρέπει να συνδέονται καθαρά με τους στόχους του συστήματος. 3. Το πεδίο εφαρμογής του συστήματος όσον αφορά τα προϊόντα και/ή τις μεθόδους παραγωγής πρέπει να καθορίζεται με σαφήνεια. 4. Οι προδιαγραφές του συστήματος καθώς και μια δημόσια περίληψη αυτών, πρέπει να διατίθενται ελεύθερα (π.χ. σε έναν δικτυακό τόπο). 5. Τα συστήματα που λειτουργούν σε περισσότερες χώρες πρέπει να παρέχουν μεταφράσεις των προδιαγραφών τους εφόσον υποβληθεί δεόντως αιτιολογημένη αίτηση από δυνητικούς συμμετέχοντες ή φορείς πιστοποίησης. 6. Οι προδιαγραφές των συστημάτων πρέπει να είναι σαφείς, επαρκώς λεπτομερειακές και εύκολες στην κατανόησή τους. 7. Τα συστήματα που χρησιμοποιούν λογότυπο ή σήμα πρέπει να παρέχουν πληροφορίες ως προς το πού μπορούν οι καταναλωτές να αποκτήσουν περισσότερες πληροφορίες για το σύστημα, π.χ. τη διεύθυνση ενός δικτυακού τόπου, είτε στη συσκευασία του προϊόντος είτε στα σημεία πώλησης. 8. Τα συστήματα πρέπει να αναφέρουν με σαφήνεια (π.χ. στον δικτυακό τους τόπο) ότι απαιτούν πιστοποίηση από ανεξάρτητο φορέα και να παρέχουν πληροφορίες για την επικοινωνία με φορείς πιστοποίησης που παρέχουν την υπηρεσία αυτή. 5.2. Αποδεικτική βάση των ισχυρισμών και των απαιτήσεων του συστήματος 1. Όλοι οι ισχυρισμοί πρέπει να βασίζονται σε αντικειμενικά και επαληθεύσιμα στοιχεία και σε επιστημονικά έγκυρη τεκμηρίωση. Η πρόσβαση στα έγγραφα αυτά πρέπει να είναι ελεύθερη π.χ. σε δικτυακό τόπο . 2. Τα συστήματα που λειτουργούν σε περισσότερες χώρες και περιφέρειες πρέπει να προσαρμόζουν τις απαιτήσεις τους σύμφωνα με τις αντίστοιχες τοπικές αγροοικολογικές, κοινωνικοοικονομικές και νομικές συνθήκες και γεωργικές πρακτικές και παράλληλα να εξασφαλίζουν συνεπή αποτελέσματα μέσα σε ποικίλα πλαίσια. 3. Τα συστήματα πρέπει να αναφέρουν καθαρά (π.χ. σε δικτυακό τόπο) εάν, ως προς τι και σε ποιο βαθμό οι προδιαγραφές τους βαίνουν πέραν των σχετικών απαιτήσεων του νόμου, ακόμη και όσον αφορά την υποβολή εκθέσεων και τις επιθεωρήσεις, κατά περίπτωση. 6. ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕΙΣ 6.1. Αμεροληψία και ανεξαρτησία της πιστοποίησης 1. Η πιστοποίηση της συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις του συστήματος πρέπει να διεξάγεται από ανεξάρτητο φορέα διαπιστευμένο: — από τον εθνικό φορέα διαπίστευσης που έχει ορίσει το κράτος μέλος βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008, βάσει των σχετικών ευρωπαϊκών ή διεθνών προτύπων και οδηγών που καθορίζουν τις γενικές απαιτήσεις για τους οργανισμούς που λειτουργούν συστήματα πιστοποίησης προϊόντων ή — από έναν από τους φορείς που συμμετέχουν στον μηχανισμό πολυμερούς αναγνώρισης (multilateral recognition arrangement — MLA) για την πιστοποίηση προϊόντων του International Accreditation Forum (IAF). από τον εθνικό φορέα διαπίστευσης που έχει ορίσει το κράτος μέλος βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008, βάσει των σχετικών ευρωπαϊκών ή διεθνών προτύπων και οδηγών που καθορίζουν τις γενικές απαιτήσεις για τους οργανισμούς που λειτουργούν συστήματα πιστοποίησης προϊόντων ή από έναν από τους φορείς που συμμετέχουν στον μηχανισμό πολυμερούς αναγνώρισης (multilateral recognition arrangement — MLA) για την πιστοποίηση προϊόντων του International Accreditation Forum (IAF).από τον εθνικό φορέα διαπίστευσης που έχει ορίσει το κράτος μέλος βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008, βάσει των σχετικών ευρωπαϊκών ή διεθνών προτύπων και οδηγών που καθορίζουν τις γενικές απαιτήσεις για τους οργανισμούς που λειτουργούν συστήματα πιστοποίησης προϊόντων ήαπό έναν από τους φορείς που συμμετέχουν στον μηχανισμό πολυμερούς αναγνώρισης (multilateral recognition arrangement — MLA) για την πιστοποίηση προϊόντων του International Accreditation Forum (IAF). 2. Τα συστήματα πρέπει να μπορούν να λάβουν πιστοποίηση από οποιονδήποτε διαπιστευμένο φορέα πιστοποίησης που πληροί τα σχετικά κριτήρια, χωρίς γεωγραφικούς περιορισμούς. 6.2. Επιθεωρήσεις Ως γενική αρχή, οι επιθεωρήσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, σαφείς, διαφανείς, να βασίζονται σε τεκμηριωμένες διαδικασίες και να σχετίζονται με επαληθεύσιμα κριτήρια στα οποία στηρίζονται οι ισχυρισμοί του συστήματος πιστοποίησης. Όταν τα αποτελέσματα της επιθεώρησης δεν είναι ικανοποιητικά, πρέπει να λαμβάνονται κατάλληλα μέτρα. 1. Τα μέλη του συστήματος πρέπει να υπόκεινται σε τακτικές επιθεωρήσεις. Πρέπει να υπάρχουν σαφείς και τεκμηριωμένες διαδικασίες για τις επιθεωρήσεις, π.χ. όσον αφορά τη συχνότητα, τη δειγματοληψία και τις εργαστηριακές δοκιμές και αναλύσεις παραμέτρων που σχετίζονται με το πεδίο εφαρμογής του συστήματος πιστοποίησης. 2. Η συχνότητα των επιθεωρήσεων πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα αποτελέσματα προηγούμενων επιθεωρήσεων, τους κινδύνους που ενέχει το προϊόν ή η μέθοδος ή το σύστημα διαχείρισης, καθώς και την ύπαρξη εσωτερικών ελέγχων σε συλλογικές οργανώσεις παραγωγών που μπορούν να συμπληρώνουν τις επιθεωρήσεις που ασκούν τρίτοι. Ο επόπτης του συστήματος πρέπει να καθορίσει μια ελάχιστη συχνότητα επιθεώρησης για όλα τα μέλη του συστήματος. 3. Πρέπει να γίνεται συστηματική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των αξιολογήσεων. 4. Κατά κανόνα πρέπει να διενεργούνται αιφνιδιαστικές επιθεωρήσεις και επιθεωρήσεις με σύντομη (π.χ. 48ωρη) προειδοποίηση. 5. Οι επιθεωρήσεις και οι έλεγχοι πρέπει να βασίζονται σε ελεύθερης πρόσβασης κατευθυντήριες γραμμές, καταστάσεις ελέγχου και προγράμματα. Τα κριτήρια επιθεώρησης πρέπει να συνδέονται στενά με τις απαιτήσεις του συστήματος και τους αντίστοιχους ισχυρισμούς. 6. Πρέπει να υπάρχουν σαφείς και τεκμηριωμένες διαδικασίες για την αντιμετώπιση της έλλειψης συμμόρφωσης που να εφαρμόζονται αποτελεσματικά. Πρέπει να καθοριστούν κριτήρια αποκλεισμού (knock-out) με βάση τα οποία θα κρίνεται: — η μη έκδοση ή η ανάκληση πιστοποιητικού, — η ανάκληση της ιδιότητας του μέλους, ή — η αναφορά στον αρμόδιο επίσημο φορέα επιβολής. Τα κριτήρια αυτά πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον την μη εκπλήρωση βασικών νομικών υποχρεώσεων στον τομέα που καλύπτει η πιστοποίηση. Περιπτώσεις μη συμμόρφωσης που έχουν αρνητικές συνέπειες για την προστασία της υγείας πρέπει να αναφέρονται στις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με τα όσα ορίζει η νομοθεσία η μη έκδοση ή η ανάκληση πιστοποιητικού, η ανάκληση της ιδιότητας του μέλους, ή η αναφορά στον αρμόδιο επίσημο φορέα επιβολής.η μη έκδοση ή η ανάκληση πιστοποιητικού,η ανάκληση της ιδιότητας του μέλους, ήη αναφορά στον αρμόδιο επίσημο φορέα επιβολής. 7. Οι επιθεωρήσεις πρέπει να εστιάζονται στην ανάλυση επαληθεύσιμων κριτηρίων στα οποία στηρίζονται οι ισχυρισμοί των συστημάτων πιστοποίησης. 6.3. Κόστος 1. Οι διαχειριστές των συστημάτων πρέπει να δημοσιοποιούν τα τέλη συμμετοχής (εάν υπάρχουν) και να απαιτούν από τους φορείς πιστοποίησης που συμμετέχουν σε αυτά να δημοσιεύουν το κόστος που συνδέεται με την πιστοποίηση και την επιθεώρηση για τις διάφορες κατηγορίες συμμετεχόντων. 2. Οι δυνητικές αποκλίσεις στα τέλη συμμετοχής που χρεώνονται στους διάφορους φορείς που συμμετέχουν στο σύστημα πρέπει να είναι αιτιολογημένες και αναλογικές. Δεν πρέπει να χρησιμεύουν για την αποτροπή ορισμένων ομάδων δυνητικών συμμετεχόντων, π.χ. από άλλες χώρες, να συμμετάσχουν στο υπόψη σύστημα. 3. Οι τυχόν εξοικονομήσεις κόστους από την αμοιβαία αναγνώριση και την συγκριτική αξιολόγηση πρέπει να μετακυλίονται στους φορείς μετά από επιθεωρήσεις και ελέγχους. 6.4. Προσόντα των ελεγκτών/επιθεωρητών Κατά κανόνα, οι ελεγκτές/επιθεωρητές πρέπει να είναι αμερόληπτοι, να πληρούν τις σχετικές προϋποθέσεις και να είναι ικανοί να εκτελέσουν τα σχετικά καθήκοντα. Οι ελεγκτές που διεξάγουν τους ελέγχους πιστοποίησης πρέπει να έχουν τις σχετικές γνώσεις για τον συγκεκριμένο τομέα και να εργάζονται για φορείς πιστοποίησης διαπιστευμένους βάσει των σχετικών ευρωπαϊκών ή διεθνών προτύπων και οδηγών για συστήματα πιστοποίησης προϊόντων και για συστήματα πιστοποίησης συστημάτων διαχείρισης. Οι απαιτούμενες για τους ελεγκτές δεξιότητες πρέπει να περιγράφονται στις προδιαγραφές του συστήματος. 6.5. Προβλέψεις για παραγωγούς μικρής κλίμακας Τα συστήματα πρέπει να περιλαμβάνουν ρυθμίσεις που να επιτρέπουν και να προωθούν τη συμμετοχή παραγωγών μικρής κλίμακας (ιδίως από αναπτυσσόμενες χώρες, εάν είναι σκόπιμο) στο σύστημα. 7. ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ /ΑΛΛΗΛΕΠΙΚΑΛΥΨΗ ΜΕ ΑΛΛΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ 1. Σε περίπτωση που τα συστήματα εισέρχονται σε νέο τομέα και/ή επεκτείνουν το πεδίο εφαρμογής τους, πρέπ��ι να αιτιολογείται η αναγκαιότητα της ύπαρξης του συστήματος. Εφόσον υπάρχει η δυνατότητα, οι διαχειριστές των συστημάτων πρέπει να αναφέρονται ρητά (π.χ. στον δικτυακό τους τόπο) σε άλλα συναφή συστήματα του ιδίου τομέα της οικονομίας, του ιδίου τομέα πολιτικής και της ιδίας γεωγραφικής περιοχής και να αναφέρουν τα σημεία σύγκλισης και συμφωνίας των διαφόρων προσεγγίσεων. Πρέπει να διερευνούν ενεργά τις δυνατότητες αμοιβαίας αναγνώρισης για ένα μέρος ή για το σύνολο των απαιτήσεων του συστήματός τους. 2. Σε τομείς στους οποίους έχει διαπιστωθεί μερική ή ολική αλληλεπικάλυψη απαιτήσεων μεταξύ συστημάτων, τα συστήματα πρέπει να περιλαμβάνουν την μερική ή ολική αναγνώριση ή αποδοχή επιθεωρήσεων και ελέγχων που έχουν ήδη διενεργηθεί από άλλα συστήματα (με σκοπό να μην γίνεται επανέλεγχος για τις ίδιες απαιτήσεις). 3. Εάν δεν μπορεί να επιτευχθεί αμοιβαία αναγνώριση, οι διαχειριστές των συστημάτων πρέπει να προωθήσουν τη διενέργεια συνδυασμένων ελέγχων βάσει συνδυασμένων καταστάσεων ελέγχου (π.χ. μία συνδυασμένη κατάσταση ελέγχου και ένας συνδυασμένος έλεγχος για δύο ή περισσότερα διαφορετικά συστήματα) 4. Οι διαχειριστές συστημάτων των οποίων οι απαιτήσεις αλληλεπικαλύπτονται πρέπει, στο μέτρο του δυνατού από πρακτική και νομική άποψη, να εναρμονίσουν επίσης τα ελεγκτικά τους πρωτόκολλα και τις απαιτήσεις τεκμηρίωσης που εφαρμόζουν.

eudocsV6/Agriculture/Agricultural_products/Food_quality_certification_schemes/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Η οδηγία καθορίζει κατευθυντήριες γραμμές βέλτιστης πρακτικής που καλύπτουν συστήματα πιστοποίησης ποιότητας για τα γεωργικά προϊόντα, τα τρόφιμα καθώς και τις συνδεόμενες μεθόδους παραγωγής και τα συστήματα διαχείρισης. Μολονότι ορισμένα συστήματα πιστοποίησης γεωργικών προϊόντων και τροφίμων καλύπτουν τη συμμόρφωση με τα υποχρεωτικά πρότυπα, οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές αφορούν ειδικά τα συστήματα εθελοντικής πιστοποίησης. Αυτά αποσκοπούν στη διασφάλιση επιπέδων ποιότητας σε τομείς όπως η γεύση, το χρώμα ή η οσμή καθώς επίσης, για παράδειγμα, η καλή κατάσταση του περιβάλλοντος, η καλή διαβίωση των ζώων ή οι παράγοντες "δίκαιου εμπορίου". Οι κατευθυντήριες γραμμές έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να καταστούν αυτά τα εθελοντικά συστήματα πιστοποίησης πιο αποτελεσματικά με τους εξής τρόπους: τονίζοντας τις βέλτιστες πρακτικές· καθιστώντας σαφέστερες τις απαιτήσεις που επιβάλλουν τα συστήματα· αυξάνοντας τις ευκαιρίες της αγοράς και μειώνοντας το κόστος για τους γεωργούς και τους παραγωγούς· προστατεύοντας τη φήμη και περιορίζοντας τις ευθύνες των επιχειρήσεων χονδρικής και λιανικής σε σχέση με ισχυρισμούς που προβάλλονται για προϊόντα και σήματα· παρέχοντας αξιόπιστες και έμπιστες πληροφορίες στους καταναλωτές για τα προϊόντα· και διασφαλίζοντας τη συμμόρφωση με τους κανόνες της εσωτερικής αγοράς της ΕΕ, ιδίως σε σχέση με την αντιανταγωνιστική συμπεριφορά. Οι κατευθυντήριες γραμμές συμβουλεύουν ότι τα συστήματα, μολονότι έχουν δημιουργηθεί από ομάδες εμπειρογνωμόνων, θα πρέπει να διαρθρώνονται έτσι ώστε να ενθαρρύνουν τη συμμετοχή όλων των ενδιαφερομένων μερών, δηλ. των παραγωγών, αγροτών, δημόσιων αρχών, ομάδων συμφερόντων και πελατών. Τα συστήματα θα πρέπει να διαθέτουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: η πιστοποίηση θα πρέπει να εκδίδεται από ανεξάρτητο φορέα· τα μέλη του συστήματος πρέπει να υπόκεινται σε τακτικές επιθεωρήσεις, με σαφή κριτήρια και καταλόγους ελέγχου· πρέπει να προσδιορίζονται όρια για την επιβολή κυρώσεων, με σαφείς διαδικασίες για την αντιμετώπιση της έλλειψης συμμόρφωσης· πρέπει να υπάρχουν μηχανισμοί αναπληροφόρησης, με διαρκή συμμετοχή στην μελλοντική εξέλιξη του συστήματος. Οι κατευθυντήριες γραμμές συνιστούν οι επισημάνσεις των τροφίμων να μην οδηγούν σε πλάνη ούτε να προβαίνουν σε ψευδείς ισχυρισμούς για ένα προϊόν σε σχέση με: τη φύση, την ταυτότητα, τις ιδιότητες, τη σύνθεση, την ποσότητα, τη διατηρησιμότητα, την καταγωγή, τον τρόπο παρασκευής ή λήψεως· την απόδοση στο τρόφιμο επενεργειών ή ιδιοτήτων που δεν έχει, ή ιδιαίτερων χαρακτηριστικών ενώ στην πραγματικότητα όλα τα παρόμοια τρόφιμα έχουν αυτά τα ίδια χαρακτηριστικά· τη διαφήμιση ή την προώθηση κατά τρόπο που δυσφημεί την ασφάλεια άλλων προϊόντων στην αγορά ή την αξιοπιστία των επίσημων ελέγχων.

eudocsV6/Agriculture/Agricultural_products/‘Farm_to_fork_strategy_for_a_fair,_healthy_and_environmentally_friendly_food_system/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Η ανακοίνωση θεσπίζει τη στρατηγική "από το αγρόκτημα στο πιάτο", η οποία αποσκοπεί στην επιτάχυνση της μετάβασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) σε ένα βιώσιμο σύστημα τροφίμων το οποίο: έχει ουδέτερο ή θετικό περιβαλλοντικό αντίκτυπο· συμβάλλει στην άμβλυνση της κλιματικής αλλαγής και προσαρμόζεται στις επιπτώσεις της· αναστρέφει την απώλεια της βιοποικιλότητας· προστατεύει την επισιτιστική ασφάλεια, τη διατροφή και τη δημόσια υγεία, εξασφαλίζοντας ότι όλοι έχουν πρόσβαση σε επαρκή, ασφαλή, θρεπτικά και βιώσιμα τρόφιμα· διατηρεί τα τρόφιμα σε οικονομικά προσιτά επίπεδα, δημιουργώντας παράλληλα πιο δίκαιες οικονομικές αποδόσεις, ενισχύοντας την ανταγωνιστικότητα του τομέα εφοδιασμού της ΕΕ και προωθώντας το δίκαιο εμπόριο. Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία Η στρατηγική "από το αγρόκτημα στο πιάτο" αποτελεί βασικό στοιχείο της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας (βλέπε σύνοψη) και λειτουργεί σε συνδυασμό με τη στρατηγική της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030 (βλέπε σύνοψη). Βιώσιμο σύστημα τροφίμων Σκοπός της στρατηγικής είναι να δημιουργήσει ένα βιώσιμο σύστημα τροφίμων εξετάζοντας ορισμένα ζητήματα: τη διασφάλιση της βιώσιμης παραγωγής τροφίμων· τη διασφάλιση της επισιτιστικής ασφάλειας· την παροχή κινήτρων για βιώσιμες πρακτικές στον τομέα της μεταποίησης τροφίμων, του χονδρικού εμπορίου, του λιανικού εμπορίου, της φιλοξενίας και των υπηρεσιών εστίασης· την προώθηση της βιώσιμης κατανάλωσης τροφίμων και τη διευκόλυνση της μετάβασης σε μια υγιεινή και βιώσιμη διατροφή· τη μείωση της απώλειας και της σπατάλης τροφίμων· την καταπολέμηση της απάτης στον τομέα των τροφίμων σε όλη την αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων. Σχέδιο δράσης Το προσχέδιο δράσης επισυνάπτεται στην ανακοίνωση. Περιλαμβάνει κατάλογο προτάσεων για νέα νομοθεσία και κατάλογο της ισχύουσας νομοθεσίας που χρήζει αναθεώρησης, καθώς και ορισμένες άλλες επανεξετάσεις και πρωτοβουλίες. Σε αυτά περιλαμβάνονται τα εξής: πρόταση αναθεώρησης της οδηγίας 2009/128/ΕΚ σχετικά με την ορθολογική χρήση των γεωργικών φαρμάκων (βλέπε σύνοψη), προκειμένου να μειωθεί σημαντικά η χρήση των γεωργικών φαρμάκων και ο κίνδυνος και η εξάρτηση από αυτά και να ενισχυθεί η ολοκληρωμένη φυτοπροστασία· πρόταση για εναρμονισμένη υποχρεωτική διατροφική επισήμανση στο μπροστινό μέρος της συσκευασίας ώστε να δοθεί στους καταναλωτές η δυνατότητα να κάνουν συνειδητές επιλογές τροφίμων με γνώμονα την υγεία τους, η οποία έπεται της έκθεσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με τη χρήση διατροφικής επισήμανσης στο μπροστινό μέρος της συσκευασίας που απορρέει από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1169/2011 (βλέπε σύνοψη)· ο καθορισμός περιγραμμάτων θρεπτικών συστατικών με σκοπό τον περιορισμό της προώθησης τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι, σάκχαρα ή/και λιπαρά, ο οποίος προκύπτει από το έγγραφο εργασίας της Επιτρ��πής για την αξιολόγηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 σχετικά με τους ισχυρισμούς διατροφής και υγείας (βλέπε σύνοψη)· η αξιολόγηση και αναθεώρηση της υπάρχουσας νομοθεσίας για την ορθή μεταχείριση των ζώων, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς και της σφαγής των ζώων, η οποία συνδέεται με τον χάρτη πορείας της Επιτροπής για τον έλεγχο καταλληλότητας της νομοθεσίας της ΕΕ σχετικά με την ορθή μεταχείριση των ζώων. Στόχοι 2030 Η στρατηγική καθορίζει ορισμένους συγκεκριμένους στόχους που πρέπει να επιτευχθούν έως το 2030: Φυτοφάρμακα. Μείωση κατά 50 % της χρήσης και του κινδύνου από τα χημικά φυτοφάρμακα, καθώς και της χρήσης των πιο επικίνδυνων φυτοφαρμάκων. Θρεπτικές ουσίες. Μείωση της απώλειας θρεπτικών ουσιών τουλάχιστον κατά 50 % με την παράλληλη διασφάλιση της διατήρησης της γονιμότητας του εδάφους και μείωση της χρήσης λιπασμάτων τουλάχιστον κατά 20 %. Μικροβιακή αντοχή. Μείωση κατά 50 % της χρήσης αντιμικροβιακών φαρμάκων, όπως αντιβιοτικών, για τα εκτρεφόμενα ζώα και τις υδατοκαλλιέργειες. Βιολογική γεωργία. Άσκηση δραστηριοτήτων βιολογικής γεωργίας τουλάχιστον στο 25 % των γεωργικών εκτάσεων. Επιπλέον, η στρατηγική έχει ως στόχο να καταστήσει διαθέσιμη την πρόσβαση σε ταχύ ευρυζωνικό διαδίκτυο σε όλες τις αγροτικές περιοχές έως το 2025.

eudocsV6/Agriculture/Common_Agricultural_Policy_(CAP)/Agricultural_and_food_supply_chain_—_unfair_business-to-business_trading_practices/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Η παρούσα οδηγία καθορίζει ελάχιστο κατάλογο απαγορευμένων αθέμιτων εμπορικών πρακτικών στις σχέσεις μεταξύ αγοραστών και προμηθευτών στην αλυσίδα εφοδιασμού γεωργικών προϊόντων και τροφίμων. Αποσκοπεί στον τερματισμό της εκμετάλλευσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις, λόγω της πιο ασθενούς διαπραγματευτικής θέσης των πρώτων, καθώς και την αποφυγή της μετακύλισης του κόστους των εν λόγω πρακτικών στους πρωτογενείς παραγωγούς. Οι κανόνες προστατεύουν μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, καθώς και μεγαλύτερους προμηθευτές με ετήσιο κύκλο εργασιών που δεν υπερβαίνει τα 350 εκατομμύρια ευρώ. Η προστασία εξαρτάται από το σχετικό μέγεθος του προμηθευτή και του αγοραστή όσον αφορά τον ετήσιο κύκλο εργασιών. Αυτοί οι προμηθευτές χωρίζονται σε 5 υποκατηγορίες ανά κύκλο εργασιών: έως 2 εκατομμύρια ευρώ· 2 έως 10 εκατομμύρια ευρώ· 10 έως 50 εκατομμύρια ευρώ· 50 έως 150 εκατομμύρια ευρώ και 150 έως 350 εκατομμύρια ευρώ. Απαγόρευση αθέμιτων εμπορικών πρακτικών Η οδηγία απαγορεύει τις ακόλουθες αθέμιτες εμπορικές πρακτικές σε οποιαδήποτε περίπτωση: πληρωμή που πραγματοποιείται μετά την παρέλευση 30 ημερών για αλλοιώσιμα γεωργικά προϊόντα και τρόφιμα· πληρωμή που πραγματοποιείται μετά την παρέλευση 60 ημερών για άλλα γεωργικά προϊόντα και τρόφιμα· ακυρώσεις παραγγελιών αλλοιώσιμων γεωργικών προϊόντων και τροφίμων με σύντομη ειδοποίηση· μονομερείς τροποποιήσεις στους όρους της σύμβασης προμήθειας από τον αγοραστή· πληρωμές τις οποίες απαιτεί ο αγοραστής και οι οποίες δεν σχετίζονται με την πώληση γεωργικών προϊόντων και τροφίμων· πληρωμές τις οποίες απαιτεί ο αγοραστής για την επιδείνωση ή την απώλεια γεωργικών προϊόντων και τροφίμων, όταν η εν λόγω επιδείνωση ή απώλεια δεν προκλήθηκε από αμέλεια ή από σφάλμα του προμηθευτή· άρνηση του αγοραστή να επιβεβαιώσει γραπτώς τους όρους συμφωνίας προμήθειας, παρά την απαίτηση του προμηθευτή· αθέμιτη χρήση των εμπορικών μυστικών του προμηθευτή από τον αγοραστή· πράξεις εμπορικών αντιποίνων από τον αγοραστή κατά του προμηθευτή, εάν ο προμηθευτής ασκεί τα συμβατικά ή νομικά του δικαιώματα· μετακύλιση του κόστους εξέτασης καταγγελιών πελατών σχετικά με προϊόντα του προμηθευτή, παρά την απουσία αμέλειας ή σφάλματος του προμηθευτή. Η οδηγία απαγορεύει τις ακόλουθες αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, εκτός αν έχουν συμφωνηθεί προηγουμένως από τον προμηθευτή και τον αγοραστή με σαφείς και αδιαμφισβήτητους όρους: ο αγοραστής επιστρέφει στον προμηθευτή γεωργικά προϊόντα και τρόφιμα που δεν πωλήθηκαν, χωρίς να πληρώνει για τα εν λόγω προϊόντα ή για τη διάθεση των προϊόντων αυτών ή και για τα δύο· ο προμηθευτής χρεώνεται πληρωμή ως προϋπόθεση για να αποθεματοποιήσει, να εκθέσει ή να προσθέσει στους καταλόγους γεωργικά προϊόντα και τρόφιμα ή να διαθέσει τα προϊόντα αυτά στην αγορά· ο αγορ��στής απαιτεί από τον προμηθευτή να βαρύνεται με το κόστος εκπτώσεων σε γεωργικά προϊόντα και τρόφιμα που πωλούνται από τον αγοραστή ως μέρος προώθησης· ο αγοραστής απαιτεί από τον προμηθευτή να πληρώσει για τη διαφήμιση ή την εμπορία από τον αγοραστή γεωργικών προϊόντων και τροφίμων· ο αγοραστής χρεώνει τον προμηθευτή για το προσωπικό που είναι επιφορτισμένο με τη διαρρύθμιση των χώρων που χρησιμοποιούνται για την πώληση των προϊόντων του προμηθευτή. Καταγγελίες και εμπιστευτικότητα Οι χώρες της ΕΕ ορίζουν εθνικές αρχές επιβολής. Οι προμηθευτές δύνανται να υποβάλλουν καταγγελίες στην αρχή επιβολής της χώρας τους ή στην αρχή επιβολής της χώρας του αγοραστή για τον οποίο υπάρχουν υπόνοιες ότι έχει επιδοθεί σε αθέμιτη εμπορική πρακτική. Αν της ζητηθεί, η αρχή επιβολής πρέπει να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία της ταυτότητας του καταγγέλλοντος και κάθε άλλης πληροφορίας που θεωρείται επιζήμια για τα συμφέροντά του καταγγέλλοντος ή των προμηθευτών. Εξουσίες των αρμόδιων αρχών Οι αρχές επιβολής πρέπει να διαθέτουν την εξουσία και την εμπειρογνωμοσύνη για τις εξής ενέργειες: να κινούν και να διεξάγουν έρευνες· να απαιτούν πληροφορίες από τους αγοραστές και τους προμηθευτές· να διενεργούν αιφνιδιαστικές επιτόπιες επιθεωρήσεις· να διατάσσουν τον τερματισμό μιας απαγορευμένης πρακτικής, κατά περίπτωση· να επιβάλλουν ή να κινούν διαδικασία για την επιβολή προστίμων και άλλων κυρώσεων, καθώς και προσωρινών μέτρων, στην επιχείρηση που πραγματοποίησε την παράβαση· να δημοσιεύουν αποφάσεις. Οι χώρες της ΕΕ μπορούν να προωθούν αποτελεσματικούς, εναλλακτικούς και εθελοντικούς μηχανισμούς επίλυσης διαφορών. Οι χώρες τις ΕΕ πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι αρχές επιβολής συνεργάζονται αποτελεσματικά μεταξύ τους και με την Επιτροπή, καθώς και ότι παρέχουν αμοιβαία συνδρομή σε υποθέσεις με διασυνοριακή διάσταση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών, η οποία έχει συσταθεί βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 (ανατρέξτε στη σύνοψη Κοινή οργάνωση γεωργικών αγορών στην ΕΕ).

eudocsV6/Agriculture/European_statistics/EU_integrated_farm_statistics/32018R1091.txt

@@ -0,0 +1 @@
+7.8.2018 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 200/1 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2018/1091 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 18ης Ιουλίου 2018 σχετικά με τις ενοποιημένες στατιστικές για τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1166/2008 και (ΕΕ) αριθ. 1337/2011 (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 338, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια, Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία , Εκτιμώντας τα ακόλουθα: Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1166/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου θεσπίζει πλαίσιο για τις ευρωπαϊκές στατιστικές σχετικά με τη διάρθρωση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων έως το 2016. Συνεπώς, ο εν λόγω κανονισμός θα πρέπει να καταργηθεί. Το πρόγραμμα των ευρωπαϊκών ερευνών σχετικά με τη διάρθρωση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων που πραγματοποιείται στην Ένωση από το 1966 θα πρέπει να συνεχιστεί προκειμένου να εξεταστούν οι τάσεις στη διάρθρωση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων σε επίπεδο Ένωσης και να παρασχεθεί η απαραίτητη βάση στατιστικής γνώσης για τον σχεδιασμό, την εφαρμογή, την παρακολούθηση, την αξιολόγηση και την επανεξέταση των σχετικών πολιτικών, ιδίως της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ), συμπεριλαμβανομένων των μέτρων για την αγροτική ανάπτυξη, καθώς και των πολιτικών για το περιβάλλον, την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και τον μετριασμό της και των πολιτικών της Ένωσης για τη χρήση γης και ορισμένων στόχων βιώσιμης ανάπτυξης (ΣΒΑ). Μια τέτοια βάση γνώσεων είναι επίσης αναγκαία για την εκτίμηση των εν λόγω επιπτώσεων στο γυναικείο εργατικό δυναμικό των γεωργικών εκμεταλλεύσεων. Η συλλογή στατιστικών στοιχείων, ιδίως σχετικά με τη διάρθρωση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων, θα πρέπει να έχει, μεταξύ άλλων, ως στόχο την παροχή επικαιροποιημένων στοιχείων για τη διαδικασία λήψης αποφάσεων ενόψει μελλοντικών μεταρρυθμίσεων της ΚΓΠ. Μια διεθνής αξιολόγηση των γεωργικών στατιστικών οδήγησε στη χάραξη της συνολικής στρατηγικής του Οργανισμού Επισιτισμού και Γεωργίας (FAO) για τη βελτίωση των γεωργικών και αγροτικών στατιστικών, που εγκρίθηκε από τη Στατιστική Επιτροπή του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (UNSC) το 2010. Οι ευρωπαϊκές γεωργικές στατιστικές θα πρέπει, κατά περίπτωση, να ακολουθούν τις συστάσεις της συνολικής στρατηγικής για τη βελτίωση των γεωργικών και αγροτικών στατιστικών, καθώς και αυτές του παγκόσμιου προγράμματος τροφίμων του FAO για την απογραφή γεωργίας για το 2020. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 223/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου παρέχει ένα πλαίσιο αναφοράς για την ανάπτυξη, παραγωγή και διάχυση των ευρωπαϊκών στατιστικών, βάσει κ��ινών αρχών στατιστικής. Ορίζει κριτήρια ποιότητας και αναφέρεται στην ανάγκη να ελαχιστοποιηθεί ο φόρτος απόκρισης για τους συμμετέχοντες στην έρευνα και να προωθηθεί ο γενικότερος στόχος της μείωσης της διοικητικής επιβάρυνσης. Θα πρέπει να εκπονηθεί στατιστικό πρόγραμμα ερευνών πολλαπλών σκοπών για τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις για την επόμενη δεκαετία, το οποίο θα παρέχει το πλαίσιο για εναρμονισμένες, συγκρίσιμες και συνεκτικές στατιστικές. Οι στατιστικές αυτές θα πρέπει να επικεντρώνονται σε ανάγκες πολιτικής. Η στρατηγική για τις γεωργικές στατιστικές 2020 και μετά, εκπονήθηκε από την επιτροπή Ευρωπαϊκού Στατιστικού Συστήματος (επιτροπή ΕΣΣ) τον Νοέμβριο του 2015 και προβλέπει την έκδοση δυο κανονισμών πλαίσιο που θα καλύπτουν όλες τις πτυχές των γεωργικών στατιστικών, με την εξαίρεση των οικονομικών λογαριασμών της γεωργίας. Ο παρών κανονισμός είναι ένας από τους εν λόγω κανονισμούς πλαίσιο. Για τους σκοπούς της εναρμόνισης και της συγκρισιμότητας των πληροφοριών για τη διάρθρωση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και προκειμένου να καλυφθούν οι υφιστάμενες ανάγκες της ενιαίας οργάνωσης της κοινής αγοράς και ιδίως του τομέα των φρούτων και του αμπελοοινικού τομέα, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1337/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου θα πρέπει να ενσωματωθεί στις διαρθρωτικές πληροφορίες σε επίπεδο γεωργικών εκμεταλλεύσεων από το 2023 και εξής και να αντικατασταθεί από τον παρόντα κανονισμό. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να καταργηθεί ο ανωτέρω κανονισμός. Η παραγωγή συγκρίσιμων στατιστικών από όλα τα κράτη μέλη σχετικά με τη διάρθρωση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων είναι σημαντική για τον καθορισμό της εξέλιξης της ΚΓΠ. Για τον λόγο αυτό, στο πλαίσιο των μεταβλητών θα πρέπει να χρησιμοποιούνται όσον το δυνατόν περισσότερο τυποποιημένες ονοματολογίες και κοινοί ορισμοί. Τα αρχεία στατιστικών στοιχείων που σχετίζονται με γεωργικές εκμεταλλεύσεις επιτρέπουν τη διασταύρωση βασικών στοιχείων και στοιχείων ενότητας, καθιστώντας, με τον τρόπο αυτό, δυνατή την ανάκτηση πληροφοριών με βάση μεταβλητές όπως το φύλο του διαχειριστή της γεωργικής εκμετάλλευσης, η ηλικία του εν λόγω διαχειριστή, η ιδιοκτησιακή δομή και το μέγεθος της γεωργικής εκμετάλλευσης και η υιοθέτηση περιβαλλοντικών μέτρων. Για τα κριτήρια που περιλαμβάνονται στα κύρια στοιχεία και για συνδυασμούς κριτηρίων θα είναι δυνατός ο διαχωρισμός των αποτελεσμάτων. Η συλλογή πληροφοριών σχετικά με το έτος γέννησης, το έτος καταχώρισης ως διαχειριστή της γεωργικής εκμετάλλευσης και το φύλο θα μπορούσε να παρέχει στοιχεία για την ανάπτυξη δράσεων για τη γενεακή ανανέωση και πτυχές που σχετίζονται με το φύλο. Μεταξύ άλλων λόγων, προκειμένου να ενημερώνονται τα βασικά μητρώα των γεωργικών εκμεταλλεύσεων καθώς και οι λοιπές πληροφορίες που απαιτούνται για τη στρωματοποίηση των δειγμάτων, θα πρέπει να διενεργείται απογραφή των γεωργικών εκμεταλλεύσεων στην Ένωση τουλάχιστον ανά δεκαετία. Η πιο πρόσφατη απογραφή πραγματοποιήθηκε το 2009/2010. Τα κράτη μέλη στα οποία οι περίοδοι των εργασιών της έρευνας για την έρευνα του έτους αναφοράς 2020 συμπίπτουν με τις εργασίες που προβλέπονται για την ανά δεκαετία απογραφή του πληθυσμού θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να επισπεύσουν κατά ένα έτος τη γεωργική έρευνα, ώστε να αποφύγουν τον μεγάλο φόρτο που συνεπάγεται η ταυτόχρονη διεξαγωγή αυτών των δύο σημαντικών συλλογών στοιχείων. Προκειμένου να αποφευχθεί η περιττή επιβάρυνση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και των εθνικών διοικήσεων, θα πρέπει να καθοριστούν κατώφλια. Για την ορθή ανάλυση της δομής της ευρωπαϊκής γεωργίας τα στατιστικά στοιχεία θα πρέπει να καλύπτουν το 98 % της χρησιμοποιούμενης γεωργικής έκτασης και του ζωικού κεφαλαίου στις εκμεταλλεύσεις. Για ορισμένα κράτη μέλη αυτό σημαίνει ότι τα κατώφλια που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό είναι υπερβολικά υψηλά. Ωστόσο, οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις που βρίσκονται κάτω από τα εν λόγω κατώφλια είναι τόσο μικρές που η δειγματοληπτική συλλογή δεδομένων μία φορά ανά δεκαετία είναι αρκετή για την εκτίμηση της δομής τους και του αντικτύπου στην παραγωγή, με αποτέλεσμα τη μείωση κόστους και φόρτου και παράλληλα την ενθάρρυνση του σχεδιασμού αποτελεσματικών μέτρων πολιτικής για τη στήριξη και διατήρηση μικρών γεωργικών εκμεταλλεύσεων. Οι εκτάσεις που χρησιμοποιούνται για γεωργική παραγωγή θα πρέπει να καλύπτονται από τις ενοποιημένες γεωργικές στατιστικές, συμπεριλαμβανομένης της γης που χρησιμοποιείται από δύο ή περισσότερες γεωργικές εκμεταλλεύσεις γιατί ισχύουν δικαιώματα κοινής χρήσης. Είναι αναγκαία η λήψη πληροφοριών σχετικά με την υπαγωγή μιας γεωργικής εκμετάλλευσης σε όμιλο επιχειρήσεων του οποίου οι οντότητες ελέγχονται από μητρική εταιρεία. Προκειμένου να μειωθεί η επιβάρυνση για τους ερωτώμενους, οι εθνικές στατιστικές υπηρεσίες (ΕΣΥ) και οι άλλες εθνικές αρχές θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε διοικητικά στοιχεία, στον βαθμό που τα εν λόγω στοιχεία είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη, την παραγωγή και τη διάδοση των ευρωπαϊκών στατιστικών, σύμφωνα με το άρθρο 17α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 223/2009. Τα κράτη μέλη ή οι αρμόδιες εθνικές αρχές θα πρέπει να επιδιώκουν το μέγιστο δυνατό εκσυγχρονισμό των τρόπων συλλογής στατιστικών στοιχείων για τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να προωθείται η χρήση ψηφιακών λύσεων. Για τους σκοπούς της ευελιξίας του ευρωπαϊκού γεωργικού στατιστικού συστήματος και της απλούστευσης και του εκσυγχρονισμού των γεωργικών στατιστικών, οι μεταβλητές που συλλέγονται θα πρέπει να κατανέμονται σε διαφορετικές ομάδες συλλογής (βασικά στοιχεία και ενότητες) που ποικίλουν σε συχνότητα ή αντιπροσωπευτικότητα ή και στα δυο. Ο φό��τος απόκρισης και το κόστος μπορούν να μειωθούν περαιτέρω με την επαναχρησιμοποίηση στοιχείων του αμέσως προηγούμενου ή επόμενου από το έτος αναφοράς έτους. Αυτό ενδείκνυται ιδίως για τις πτυχές στις οποίες δεν αναμένονται σημαντικές μεταβολές από το ένα έτος στο άλλο. Χάριν ευελιξίας και για να μειωθεί ο φόρτος για τους ερωτώμενους, τις ΕΣΥ και οι άλλες εθνικές αρχές, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιούν στατιστικές έρευνες, διοικητικά αρχεία και οποιεσδήποτε άλλες πηγές, μεθόδους ή καινοτόμους προσεγγίσεις, συμπεριλαμβανομένων επιστημονικά θεμελιωμένων και ορθά τεκμηριωμένων μεθόδων, όπως ο τεκμαρτός υπολογισμός, η εκτίμηση και η μοντελοποίηση. Η συλλογή πληροφοριών σχετικά με τη χρήση θρεπτικών ουσιών και νερού και με τις μεθόδους γεωργικής παραγωγής που εφαρμόζονται στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις θα πρέπει να βελτιωθούν προκειμένου να παρασχεθούν πρόσθετες στατιστικές για την ανάπτυξη γεωργοπεριβαλλοντικής πολιτικής και να ενισχυθεί η ποιότητα των γεωργοπεριβαλλοντικών δεικτών. Για τη γεωκωδικοποίηση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται τα θέματα των στατιστικών μονάδων σύμφωνα με το παράρτημα III της οδηγίας 2007/2/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου . Η Επιτροπή πρέπει να σέβεται την εμπιστευτικότητα των στοιχείων που μεταβιβάζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 223/2009. Η απαραίτητη προστασία του απορρήτου όσον αφορά τα στοιχεία θα πρέπει να εξασφαλίζεται, μεταξύ άλλων, με τον περιορισμό της χρήσης των παραμέτρων γεωγραφικής θέσης στη χωρική ανάλυση πληροφοριών και με την προσήκουσα συγκεντρωτική παρουσίαση κατά τη δημοσίευση των στατιστικών. Γι' αυτό, θα πρέπει να αναπτυχθεί μια εναρμονισμένη προσέγγιση για την προστασία πτυχών που έχουν να κάνουν με την εμπιστευτικότητα και ποιότητα για τη διάδοση των στοιχείων, με ταυτόχρονες προσπάθειες να καταστεί η επιγραμμική πρόσβαση σε επίσημες στατιστικές εύκολη και φιλική προς το χρήστη. Κάθε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού υπόκειται στον κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και στις διατάξεις που εγκρίνονται δυνάμει του εν λόγω κανονισμού, και/ή τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου , ανάλογα με την περίπτωση. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1893/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου θεσπίζει τη στατιστική ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων στην Ένωση που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό με σκοπό τον ορισμό του σχετικού πληθυσμού των γεωργικών εκμεταλλεύσεων. Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1059/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου , οι εδαφικές μονάδες θα πρέπει να ορίζονται σύμφωνα με την ονοματολογία των εδαφικών στατιστικών μονάδων (NUTS). Θα πρέπει να απαιτηθεί χρηματοδότηση τόσο από τα κράτη μέλη όσο και από την Ένωση επί σειρά ετών προκειμένου να πραγματοποιηθεί η συλλογή στοιχείων. Θα πρέπει επομένως να υπάρξει πρόβλεψη για ενωσιακή επιχορήγηση προς υποστήριξη του εν λόγω προγράμματος μέσω του ευρωπαϊκού γεωργικού ταμείου εγγυήσεων στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου . Ο παρών κανονισμός καθορίζει για το σύνολο της διάρκειας του σχετικού πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου (ΠΔΠ) χρηματοδοτικό κονδύλιο που αποτελεί, για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, προνομιακή αναφορά κατά την ετήσια διαδικασία του προϋπολογισμού, κατά την έννοια του σημείου 17 της διοργανικής συμφωνίας, της 2ας Δεκεμβρίου 2013, μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, για τη δημοσιονομική πειθαρχία, τη συνεργασία σε δημοσιονομικά θέματα και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση . Ο παρών κανονισμός προβλέπει την κατάρτιση προϋπολογισμού για περαιτέρω συλλογές στοιχείων εντός του επόμενου ΠΔΠ. Οι οικονομικές πτυχές του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να επανεξεταστούν για την περίοδο μετά το 2020, λαμβανομένων υπόψη του νέου ΠΔΠ και άλλων συναφών αλλαγών σε ενωσιακά μέσα. Βάσει της επανεξέτασης αυτής, η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο να προτείνει συναφείς αλλαγές στον παρόντα κανονισμό. Δεδομένου ότι ο στόχος του παρόντος κανονισμού, ήτοι η συστηματική παραγωγή ευρωπαϊκών στατιστικών για τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις στην Ένωση, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορεί όμως, για λόγους συνεκτικότητας και συγκρισιμότητας, να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση δύναται να θεσπίσει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτή διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 223/2009 παρέχει ένα πλαίσιο αναφοράς για τις ευρωπαϊκές στατιστικές και επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση συμμόρφωσης με τις στατιστικές αρχές και τα κριτήρια ποιότητας που καθορίζονται στον εν λόγω κανονισμό. Οι εκθέσεις ποιότητας είναι ουσιώδεις για την αξιολόγηση, τη βελτίωση και την πληροφόρηση σχετικά με την ποιότητα των ευρωπαϊκών στατιστικών. Η Επιτροπή ΕΣΣ έχει εγκρίνει ένα πρότυπο του Ευρωπαϊκού στατιστικού συστήματος (ΕΣΣ) για τη δομή των εκθέσεων ποιότητας, σύμφωνα με το άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 223/2009. Το πρότυπο του ΕΣΣ θα πρέπει να συμβάλει στην εναρμόνιση της υποβολής εκθέσεων ποιότητας δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Έχει διενεργηθεί εκτίμηση επιπτώσεων σύμφωνα με την αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, με σκοπό την εστίαση του στατιστικού προγράμματος που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό στην ανάγκη αποδοτικότητας όσον αφορά την επίτευξη των στόχων και την ενσωμάτωση δημοσιονομικών περιορισμών ήδη από τη φάση σχεδιασμού και έπειτα. Προκειμένου να διασφαλιστούν ενιαίες προϋποθέσεις για την εκτέλεση του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες όσον αφορά τον προσδιορισμό των περιγραφών των μεταβλητών που απαριθμούνται στον παρόντα κανονισμό και των τεχνικών χαρακτηριστικών των στοιχείων που παρέχονται, τον καθορισμό των περιγραφών των μεταβλητών και των άλλων πρακτικών ρυθμίσεων για τη συλλογή των ειδικών κατά περίπτωση (ad-hoc) στοιχείων όπως ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, καθώς και τον καθορισμό των πρακτικών ρυθμίσεων και του περιεχομένου των εκθέσεων ποιότητας. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου . Κατά την άσκηση των εν λόγω αρμοδιοτήτων, η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη πτυχές όπως το κόστος και οι διοικητικές επιβαρύνσεις για τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις και τα κράτη μέλη. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη αναδυόμενες ανάγκες για στοιχεία που πηγάζουν κυρίως από τις νέες εξελίξεις στη γεωργία, την αναθεωρημένη νομοθεσία και τις μεταβαλλόμενες πολιτικές προτεραιότητες, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), όσον αφορά την τροποποίηση των λεπτομερών θεμάτων που απαριθμούνται στον παρόντα κανονισμό και για τη συμπλήρωση των οικείων στοιχείων ενότητας για τον καθορισμό των πληροφοριών που παρέχονται κατά περίπτωση (ad-hoc) όπως ορίζεται στον παρόντα κανονισμό. Για να προβλεφθεί η συμβατότητα και να διευκολυνθεί η χρήση άλλων πηγών στοιχείων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά την τροποποίηση των μεταβλητών που απαριθμούνται στον παρόντα κανονισμό. Κατά την άσκηση αυτής της εξουσίας, η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη πτυχές όπως το κόστος και οι διοικητικές επιβαρύνσεις για τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις και τα κράτη μέλη. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό η Επιτροπή να διεξάγει, κατά τις προπαρασκευαστικές της εργασίες, τις κατάλληλες διαβουλεύσεις, μεταξύ άλλων, σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, οι οποίες να πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στη διοργανική συμφωνία της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου . Πιο συγκεκριμένα, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ίση συμμετοχή στην προετοιμασία των κατ' εξουσιοδότηση πράξεων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο λαμβάνουν όλα τα έγγραφα κατά τον ίδιο χρόνο με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, και οι εμπειρογνώμονές τους έχουν συστηματικά πρόσβαση στις συνεδριάσεις των ομάδων εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής που ασχολούνται με την προετοιμασία κατ' εξουσιοδότηση πράξεων. Ζητήθηκε η γνώμη του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων, ο οποίος γνωμοδότησε στις 20 Νοεμβρίου 2017 . Ζητήθηκε η γνώμη της Επιτροπής ΕΣΣ, ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Αντικείμενο Ο παρών κανονισμός θεσπίζει πλαίσιο για τις ευρωπαϊκές στατιστικές σε επίπεδο γεωργικών εκμεταλλεύσεων και προβλέπει την ενσωμάτωση των πληροφοριών περί διάρθρωσης με αυτές περί παραγωγικών μεθόδων, μέτρων αγροτικής ανάπτυξης, γεωργοπεριβαλλοντικών πτυχών και άλλες σχετικές πληροφορίες. Άρθρο 2 Ορισμοί Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί: α) "εκμετάλλευση" ή "γεωργική εκμετάλλευση": ενιαία μονάδα τόσο από τεχνική όσο και από οικονομική άποψη, με μία και μόνη διαχείριση, η οποία αναλαμβάνει, ως κύρια ή δευτερεύουσα ασχολία, οικονομικές δραστηριότητες στον τομέα της γεωργίας, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1893/2006, που υπάγονται στις ομάδες A.01.1, A.01.2, A.01.3, A.01.4, A.01.5 ή τη "διατήρηση των γαιών σε καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση" της ομάδας A.01.6, εντός των ορίων της οικονομικής επικράτειας της Ένωσης. Ως προς τις δραστηριότητες της τάξης A.01.49, περιλαμβάνονται μόνο οι δραστηριότητες "εκτροφή και αναπαραγωγή ημιεξημερωμένων ή άλλων ζώντων ζώων" (με την εξαίρεση της εκτροφής εντόμων) και "μελισσοκομία και παραγωγή μελιού και κεριού μελισσών"· β) "γεωργική δημοτική γη": οντότητα γης στην οποία ισχύουν δικαιώματα κοινής χρήσης και η οποία χρησιμοποιείται από δύο ή περισσότερες γεωργικές εκμεταλλεύσεις για γεωργική παραγωγή, αλλά δεν καταμερίζεται μεταξύ τους· γ) "περιφέρεια": η εδαφική μονάδα της Ονοματολογίας Εδαφικών Στατιστικών Μονάδων (NUTS), που ορίζεται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1059/2003· δ) "μονάδα ζωικού κεφαλαίου": η τυποποιημένη μονάδα μέτρησης που επιτρέπει τη συγκεντρωτική παρουσίαση των διαφόρων κατηγοριών ζωικού κεφαλαίου, ώστε να μπορεί να γίνεται σύγκριση μεταξύ τους· οι συντελεστές για τον καθορισμό των μονάδων ζωικού κεφαλαίου για τις μεμονωμένες κατηγορίες ζωικού κεφαλαίου απαριθμούνται στο παράρτημα I· ε) "χρησιμοποιούμενη γεωργική έκταση" ή "ΧΓΕ": η έκταση των γαιών που χρησιμοποιούνται για γεωργία, συμπεριλαμβανομένης της αρόσιμης γης, των μόνιμων χορτολιβαδικών εκτάσεων, των μόνιμων καλλιεργειών και άλλων χρησιμοποιούμενων γεωργικών γαιών· στ) "έτος αναφοράς": το ημερολογιακό έτος στο οποίο αναφέρονται οι περίοδοι αναφοράς· ζ) "οικογενειακός κήπος": εκτάσεις που χρησιμοποιούνται για παραγωγή τροφίμων που προορίζονται για ιδία κατανάλωση· η) "ενότητα": ένα ή περισσότερα σύνολα στοιχείων που έχουν οργανωθεί για την κάλυψη θεμάτων· θ) "θέμα": το περιεχόμενο των πληροφοριών που πρέπει να συλλέγονται σχετικά με τις στατιστικές μονάδες, όπου κάθε θέμα καλύπτει μια σειρά λεπτομερών θεμάτων· ι) "λεπτομερές θέμα": το λεπτομερές περιεχόμενο των πληροφοριών που πρέπει να συλλέγονται σχετικά με τις ��τατιστικές μονάδες που αφορούν συγκεκριμένο θέμα, όπου κάθε λεπτομερές θέμα καλύπτει μια σειρά μεταβλητών· ια) "μεταβλητή": χαρακτηριστικό μιας μονάδας υπό παρατήρηση που μπορεί να λάβει περισσότερες της μιας τιμές από μια σειρά τιμών. Άρθρο 3 Κάλυψη 1. Τα στοιχεία που απαιτούνται από τον παρόντα κανονισμό καλύπτουν το 98 % της συνολικής ΧΓΕ (εξαιρουμένων των οικογενειακών κήπων) και το 98 % των μονάδων ζωικού κεφαλαίου του κάθε κράτους μέλους. 2. Για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις αυτές, τα κράτη μέλη παρέχουν στοιχεία αντιπροσωπευτικά των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και της γεωργικής δημοτικής γης που ανταποκρίνονται σε τουλάχιστον ένα από τα φυσικά κατώφλια που απαριθμούνται στο παράρτημα II όσον αφορά το μέγεθος της γεωργικής γης ή τον αριθμό μονάδων ζωικού κεφαλαίου. 3. Κατ' εξαίρεση, όταν το πλαίσιο που προβλέπεται στην παράγραφο 2 αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 98 % της εθνικής γεωργικής παραγωγής, που μετράται βάσει της τυπικής απόδοσης σύμφωνα με τον κατ' εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1198/2014 της Επιτροπής , τα κράτη μέλη μπορούν, εφόσον έχουν λάβει προγενέστερη έγκριση από την Επιτροπή (Eurostat), να θεσπίζουν υψηλότερα φυσικά ή αντίστοιχα οικονομικά όρια για τον περιορισμό του πλαισίου, αρκεί να επιτυγχάνεται κάλυψη του 98 % της συνολικής ΧΓΕ (εξαιρουμένων των οικογενειακών κήπων) και του 98 % των μονάδων ζωικού κεφαλαίου του κράτους μέλους. 4. Όταν το πλαίσιο που καθορίζεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου δεν αντιπροσωπεύει το 98 % της ΧΓΕ και το 98 % των μονάδων ζωικού κεφαλαίου, τα κράτη μέλη επεκτείνουν το πλαίσιο σύμφωνα με το άρθρο 6 καθορίζοντας χαμηλότερα κατώφλια από αυτά που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου ή θεσπίζοντας πρόσθετα κατώφλια, ή και τα δύο. Άρθρο 4 Πηγές στοιχείων και μέθοδοι 1. Για τη συγκέντρωση των στοιχείων που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό, τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες πηγές ή μεθόδους, υπό την προϋπόθεση ότι οι πληροφορίες επιτρέπουν την παραγωγή στατιστικών που να πληρούν τις απαιτήσεις ποιότητας που προβλέπονται στο άρθρο 11: α) στατιστικές έρευνες· β) τις πηγές διοικητικών στοιχείων που προσδιορίζονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου· γ) άλλες πηγές, μεθόδους ή καινοτόμες προσεγγίσεις. 2. Τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν πληροφορίες από το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου (ΟΣΔΕ) που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου , το σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής των βοοειδών που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και το σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής των αιγοπροβάτων που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 21/2004 του Συμβουλίου , το αμπελουργικό μητρώο το οποίο εφαρμόζεται σύμφωνα με το άρθρο 145 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου , και τα μητρώα βιολογικής γεωργίας που δημιουργήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 834/2007 του Συμβουλίου . Τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να χρησιμοποιούν διοικητικές πηγές που συνδέονται με συγκεκριμένα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης. 3. Τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν τις πηγές, μεθόδους ή καινοτόμους προσεγγίσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ) ενημερώνουν την Επιτροπή (Eurostat) κατά τη διάρκεια του έτους που προηγείται του έτους αναφοράς και παρέχουν λεπτομέρειες σχετικά με την ποιότητα των στοιχείων που λαμβάνονται από την εν λόγω πηγή, μέθοδο ή καινοτόμο προσέγγιση και τις μεθόδους συλλογής στοιχείων που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν. 4. Οι εθνικές αρχές που είναι υπεύθυνες για την πλήρωση των απαιτήσεων του παρόντος κανονισμού έχουν δικαίωμα πρόσβασης και χρήσης στοιχείων, αμέσως και δωρεάν, συμπεριλαμβανομένων μεμονωμένων στοιχείων για τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις και δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα για τους κατόχους τους που περιέχονται σε διοικητικά αρχεία που καταρτίστηκαν στην εθνική τους επικράτεια σύμφωνα με το άρθρο 17α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 223/2009. Οι εθνικές αρχές και οι κάτοχοι των διοικητικών αρχείων αναπτύσσουν τους απαραίτητους μηχανισμούς συνεργασίας. Άρθρο 5 Βασικά διαρθρωτικά στοιχεία 1. Τα κράτη μέλη συλλέγουν και παρέχουν τα βασικά διαρθρωτικά στοιχεία ("βασικά στοιχεία") που σχετίζονται με τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφοι 2 και 3, για τα έτη αναφοράς 2020, 2023 και 2026, όπως απαριθμούνται στο παράρτημα III. Η συλλογή των βασικών στοιχείων για το έτος αναφοράς 2020 πραγματοποιείται με τη μορφή απογραφής. 2. Οι συλλογές των βασικών στοιχείων για τα έτη αναφοράς 2023 και 2026 μπορούν να πραγματοποιηθούν δειγματοληπτικά. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα σταθμισμένα αποτελέσματα είναι, από στατιστική άποψη, αντιπροσωπευτικά των γεωργικών εκμεταλλεύσεων σε κάθε περιοχή και σχεδιασμένα κατά τρόπον ώστε να πληρούν τις απαιτήσεις ακριβείας που καθορίζονται στο παράρτημα V. 3. Όταν μεταβλητή που ορίζεται στο παράρτημα III έχει μικρή ή μηδενική συχνότητα σε ένα κράτος μέλος, η εν λόγω μεταβλητή μπορεί να εξαιρείται από τη συλλογή στοιχείων με την επιφύλαξη της παροχής από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος πληροφοριών που δικαιολογούν δεόντως την εξαίρεση αυτή στην Επιτροπή (Eurostat) εντός του ημερολογιακού έτους που προηγείται του έτους αναφοράς. 4. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό της περιγραφής των μεταβλητών που απαριθμούνται στο παράρτημα III. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 17 παράγραφος 2 το αργότερο στις 28 Φεβρουαρίου 2019 για το έτος αναφοράς 2020, το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2021 για το έτος αναφοράς 2023 και το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2024 για το έτος αναφοράς 2026. 5. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 16 όσον αφορά τις τροποποιήσεις των μεταβλητών που απαριθμούνται στο παράρτημα III, όταν κρίνεται απαραίτητο για την εναρμόνιση με τις πηγές στοιχείων που προσδιορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2, για τα έτη 2023 και 2026. Κατά την άσκηση της εξουσίας της, η Επιτροπή διασφαλίζει ότι οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις αντικαθιστούν μόνο τις μεταβλητές εκείνες που απαριθμούνται στο παράρτημα III οι οποίες δεν μπορούν πλέον να συλλεχθούν από τις συγκεκριμένες πηγές στοιχείων. Σε περίπτωση αντικατάστασης, η Επιτροπή μεριμνά ώστε οι νέες μεταβλητές να μπορούν να συλλεχθούν από τις πηγές στοιχείων που προσδιορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2. Επιπλέον, διασφαλίζει ότι οι εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεις είναι δεόντως αιτιολογημένες και δεν επιβάλλουν σημαντική πρόσθετη επιβάρυνση ή κόστος στα κράτη μέλη ή στους ερωτώμενους. 6. Οι εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεις εκδίδονται έως την 30ή Σεπτεμβρίου 2021 για το έτος αναφοράς 2023 και έως την 30ή Σεπτεμβρίου 2024 για το έτος αναφοράς 2026. Άρθρο 6 Επέκταση πλαισίου 1. Τα κράτη μέλη που επεκτείνουν το πλαίσιο σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 παρέχουν βασικά στοιχεία για τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις που περιλαμβάνονται στην εν λόγω επέκταση πλαισίου για το έτος αναφοράς 2020, τα οποία καλύπτουν τις πληροφορίες που προβλέπονται το παράρτημα III. 2. Η συλλογή στοιχείων για τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις στην επέκταση του πλαισίου μπορεί να γίνεται δειγματοληπτικά. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα σταθμισμένα αποτελέσματα είναι, από στατιστικής απόψεως, αντιπροσωπευτικά των γεωργικών εκμεταλλεύσεων σε κάθε περιοχή και σχεδιασμένα κατά τρόπον ώστε να πληρούν τις απαιτήσεις ακριβείας που καθορίζονται στο παράρτημα V. Άρθρο 7 Στοιχεία ενότητας 1. Τα κράτη μέλη συλλέγουν και παρέχουν ενότητες για τα θέματα και τα λεπτομερή θέματα που απαριθμούνται στο παράρτημα IV για τα ακόλουθα έτη αναφοράς: α) Ενότητα "Εργατικό δυναμικό και άλλες κερδοφόρες δραστηριότητες" για το 2020, 2023 και το 2026· β) Ενότητα "Αγροτική ανάπτυξη" για το 2020, το 2023 και το 2026· γ) Ενότητα "Σταβλισμός των ζώων και διαχείριση της κοπριάς" για το 2020 και το 2026· δ) Ενότητα "Άρδευση" για το 2023· ε) Ενότητα "Πρακτικές διαχείρισης του εδάφους" για το 2023· στ) Ενότητα "Μηχανήματα και εξοπλισμός" για το 2023· ζ) Ενότητα "Οπωρώνας" για το 2023· η) Ενότητα "Αμπελώνας" για το 2026. 2. Το πεδίο των εν λόγω συλλογών στοιχείων περιλαμβάνει τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφοι 2 και 3. 3. Η συλλογή στοιχείων για τις ενότητες μπορεί να διενεργείται σε δείγμα γεωργικών εκμεταλλεύσεων. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα σταθμισμένα αποτελέσματα είναι, από στατιστικής απόψεως, αντιπροσωπευτικά των γεωργικών εκμεταλλεύσεων σε κάθε περιοχή και σχεδιασμένα κατά τρόπον ώστε να πληρούν τις απαιτήσεις ακριβείας που καθορίζονται στο παράρτημα V. 4. Οι ενότητες συλλέγονται από επιμέρους δείγματα των γεωργικών εκμεταλλεύσεων για τις οποίες συλλέγονται βασικά στοιχεία. Οι ενότητες απηχούν την κατάσταση κατά τα έτος αναφοράς, δύνανται όμως να βασίζονται στο αμέσως προηγούμενο ή επόμενο του έτους αναφοράς έτος, εάν πρόκειται για ενότητες απαριθμούμενες στο παρόν άρθρο παράγραφος 1 στοιχεία στ), ζ) και η). Σε κάθε περίπτωση, κάθε αρχείο που παρέχει πληροφορίες για τις ενότητες συνοδεύεται από τα βασικά στοιχεία που απαριθμούνται στο παράρτημα III. 5. Τα κράτη μέλη με τουλάχιστον 1 000 εκτάρια από οποιαδήποτε από τις επιμέρους καλλιέργειες, που αναφέρονται στα λεπτομερή θέματα της ενότητας "Οπωρώνας" του παραρτήματος IV και που παράγουν εξολοκλήρου ή κατά κύριο λόγο για την αγορά, διεξάγουν την ενότητα "Οπωρώνας" για την εν λόγω καλλιέργεια. 6. Τα κράτη μέλη με τουλάχιστον 1 000 εκτάρια αμπελώνων φυτεμένων με άμπελους με οινοποιήσιμα σταφύλια, που παράγουν εξολοκλήρου ή κατά κύριο λόγο για την αγορά, διεξάγουν την ενότητα "Αμπελώνας". 7. Τα κράτη μέλη με αρδεύσιμη έκταση κάτω του 2 % της ΧΓΕ, και περιφέρειες επιπέδου NUTS 2 με αρδεύσιμη έκταση κάτω του 5 % της ΧΓΕ, απαλλάσσονται από τη διεξαγωγή της ενότητας "Άρδευση". 8. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή (Eurostat) για τις περιπτώσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 5, 6 και 7 έως το τέλος του Ιουνίου του έτους που προηγείται του αντίστοιχου έτους αναφοράς. 9. Όταν μια μεταβλητή έχει μικρή ή μηδενική συχνότητα σε ένα κράτος μέλος, η μεταβλητή αυτή μπορεί να εξαιρείται από τη συλλογή στοιχείων με την επιφύλαξη της παροχής πληροφοριών που δικαιολογούν δεόντως την εξαίρεση αυτή στην Επιτροπή (Eurostat) εντός του προηγούμενου ημερολογιακού έτους πριν από το έτος αναφοράς. Άρθρο 8 Τεχνικές προδιαγραφές σχετικά με τα στοιχεία της ενότητας 1. Η Επιτροπή δύναται να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των ακόλουθων τεχνικών χαρακτηριστικών των στοιχείων που παρέχονται για κάθε ενότητα και το αντίστοιχο θέμα και λεπτομερές θέμα που απαριθμείται στο παράρτημα IV: α) τον κατάλογο των μεταβλητών· β) τις περιγραφές των μεταβλητών. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 17 παράγραφος 2 το αργότερο στις 28 Φεβρουαρίου 2019 για το έτος αναφοράς 2020, το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2021 για το έτος αναφοράς 2023 και το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2024 για το έτος αναφοράς 2026. 2. Κατά την έκδοση των εκτελεστικών πράξεων που καθορίζουν τον κατάλογο των μεταβλητών σύμφωνα με την παράγραφο 1, η Επιτροπή μεριμνά ώστε ο συνολικός αριθμός μεταβλητών για τα βασικά στοιχεία και τα στοιχεία ενότητας να μην υπερβαίνει τις 300 μεταβλητές το 2020, τις 470 μεταβλητές το 2023 και τις 350 μεταβλητές το 2026. 3. Για τα έτη 2023 και 2026, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 16 όσον αφορά τις τροποποιήσεις των λεπτομερών θεμάτων που απαριθμούνται στο παράρτημα IV. Κατά την άσκηση των εξουσιών της, η Επιτροπή μεριμνά ώστε οι εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεις να μην αυξάνουν σημαντικά τον φόρτο εξαιτίας του αριθμού των μεταβλητών. Ειδικότερα, η Επιτροπή μεριμνά ώστε οι κατ' εξουσιοδότηση πράξεις να μην οδηγούν σε αύξηση του αριθμού των μεταβλητών που προβλέπονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, και για κάθε ενότητα να μεταβάλλεται μέσω κατ' εξουσιοδότηση πράξεων το πολύ το 20 % των λεπτομερών θεμάτων που απαριθμούνται στο παράρτημα IV. Ωστόσο, εάν το 20 % αντιπροσωπεύει λιγότερο από ένα λεπτομερές θέμα, τότε ένα ακόμη λεπτομερές θέμα μπορεί να τροποποιηθεί. 4. Οι εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεις εκδίδονται έως την 30ή Σεπτεμβρίου 2021 για το έτος αναφοράς 2023 και έως την 30ή Σεπτεμβρίου 2024 για το έτος αναφοράς 2026. 5. Οι εκτελεστικές πράξεις που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 και οι κατ' εξουσιοδότηση πράξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 3 δεν συνεπάγονται σημαντικό πρόσθετο κόστος που να οδηγεί σε δυσανάλογη και αδικαιολόγητη επιβάρυνση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και των κρατών μελών. Άρθρο 9 Ειδικά κατά περίπτωση (ad-hoc) στοιχεία 1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 16 για τη συμπλήρωση των στοιχείων ενότητας που ορίζονται στο παράρτημα IV, εάν κριθεί αναγκαία η συλλογή πρόσθετων πληροφοριών. Οι εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεις προσδιορίζουν: α) τα θέματα και λεπτομερή θέματα που πρέπει να παρέχονται στην ad hoc ενότητα και τους λόγους για τις εν λόγω πρόσθετες στατιστικές ανάγκες· β) το έτος αναφοράς. 2. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1, αρχής γενομένης από το έτος αναφοράς 2023 και ανά τριετία. Δεν προτείνει ad hoc ενότητες για τα έτη αναφοράς κατά τα οποία η συλλογή στοιχείων πραγματοποιείται με τη μορφή απογραφής. 3. Η Επιτροπή δύναται να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την παροχή: α) καταλόγου μεταβλητών που δεν υπερβαίνει τις 20 μεταβλητές, προς διαβίβαση στην Επιτροπή (Eurostat) και τις αντίστοιχες μονάδες μέτρησης· β) των περιγραφών των μεταβλητών· γ) των απαιτήσεων ακρίβειας· δ) των περιόδων αναφοράς· ε) των ημερομηνιών διαβίβασης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 17 παράγραφος 2, το αργότερο 12 μήνες πριν από την αρχή του έτους αναφοράς. 4. Οι κατ' εξουσιοδότηση πράξεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και οι εκτελεστικές πράξεις που προβλέπονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου δεν συνεπάγονται σημαντικό πρόσθετο κόστος που να οδηγεί σε δυσανάλογη και αδικαιολόγητη επιβάρυνση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και των κρατών μελών. Άρθρο 10 Περίοδος αναφοράς Οι πληροφορίες που συλλέγονται αναφέρονται σε ένα μόνο έτος αναφοράς που είναι κοινό για όλα τα κράτη μέλη μέσω της αναφοράς στην κατάσταση που επικρατούσε σε καθορισμένο χρονικό διάστημα ή ημερομηνία ως εξής: α) Για μεταβλητές σχετικά με τη γη, η χρήση της γης αναφέρεται στο έτος αναφοράς. Στην περίπτωση διαδοχικών καλλιεργειών στην ίδια έκταση, η χρήση της γης αναφέρεται στην καλλιέργεια που συγκομίζεται κατά το έτος αναφοράς, ανεξάρτητα από τον χρόνο σποράς. β) Για μεταβλητές σχετικά με την άρδευση και τις πρακτικές διαχείρισης του εδάφους, η περίοδος αναφοράς είναι δωδεκάμηνη και λήγει εντός του έτους αναφοράς, και ορίζεται από κάθε κράτος μέλος με τρόπο που να καλύπτει τους σχετικούς κύκλους παραγωγής. γ) Για μεταβλητές σχετικά με το ζωικό κεφάλαιο, τον σταβλισμό των ζώων και τη διαχείριση της κοπριάς, κάθε κράτος μέλος ορίζει κοινή ημέρα αναφοράς εντός του έτους αναφοράς της έρευνας. Οι μεταβλητές σχετικά με τη διαχείριση της κοπριάς αναφέρονται στη δωδεκάμηνη περίοδο που περιλαμβάνει την εν λόγω ημερομηνία. δ) Για μεταβλητές σχετικά με το εργατικό δυναμικό, κάθε κράτος μέλος ορίζει δωδεκάμηνη περίοδο αναφοράς που λήγει σε ημέρα αναφοράς εντός του έτους αναφοράς. ε) Για μεταβλητές σχετικά με μέτρα αγροτικής ανάπτυξης που εφαρμόζονται σε μεμονωμένες γεωργικές εκμεταλλεύσεις, η περίοδος αναφοράς είναι η τριετής περίοδος που λήγει στις 31 Δεκεμβρίου του έτους αναφοράς. στ) Για κάθε άλλη μεταβλητή, κάθε κράτος μέλος ορίζει κοινή ημέρα αναφοράς εντός του έτους αναφοράς. Άρθρο 11 Ποιότητα 1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για τη διασφάλιση της ποιότητας των διαβιβαζόμενων στοιχείων/δεδομένων και μεταδεδομένων. 2. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, εφαρμόζονται τα κριτήρια ποιότητας που ορίζονται στο άρθρο 12 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 223/2009. 3. Η Επιτροπή (Eurostat) αξιολογεί την ποιότητα των διαβιβαζόμενων στοιχείων/δεδομένων και μεταδεδομένων. 4. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν έκθεση ποιότητας που περιγράφει τη στατιστική διαδικασία στην Επιτροπή (Eurostat), για κάθε έτος αναφοράς που καλύπτεται από τον παρόντα κανονισμό και συγκεκριμένα: α) μεταδεδομένα που περιγράφουν τη μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε και τον τρόπο με τον οποίον επιτεύχθηκαν οι τεχνικές προδιαγραφές σε σχέση με εκείνες που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό· β) πληροφορίες σχετικά με τη συμμόρφωση με τις ελάχιστες απαιτήσεις για τα πλαίσια δειγματοληψίας που χρησιμοποιήθηκαν, μεταξύ άλλων και ως προς την ανάπτυξη και την επικαιροποίηση αυτών, όπως προβλέπεται από τον παρόντα κανονισμό. Η Επιτροπή δύναται να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που καθορίζουν τις πρακτικές ρυθμίσεις και το περιεχόμενο των εκθέσεων ποιότητας. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 17 παράγραφος 2 και δεν επιφέρουν σημαντική πρόσθετη επιβάρυνση ή κόστος στα κράτη μέλη. 5. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή (Eurostat) το συντομότερο δυνατόν για κάθε σχετική πληροφορία ή αλλαγή όσον αφορά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, που θα μπορούσε να επηρεάσει την ποιότητα των διαβιβαζόμενων στοιχείων. 6. Αν ζητηθεί από την Επιτροπή (Eurostat), τα κράτη μέλη παρέχουν τυχόν πρόσθετες διευκρινίσεις που είναι απαραίτητες για την αξιολόγηση της ποιότητας της στατιστικής πληροφόρησης. Άρθρο 12 Διαβίβαση στοιχείων/δεδομένων και μεταδεδομένων και προθεσμίες 1. Για το έτος αναφοράς 2020, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν επικυρωμένα βασικά στοιχεία και στοιχεία ενότητας, καθώς και έκθεση ποιότητας στην Επιτροπή (Eurostat), εντός 15 μηνών από το τέλος του έτους αναφοράς. 2. Για τα έτη αναφοράς 2023 και 2026, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν επικυρωμένα βασικά στοιχεία και στοιχεία ενότητας, καθώς και έκθεση ποιότητας στην Επιτροπή (Eurostat), εντός 12 μηνών από το τέλος του έτους αναφοράς. 3. Τα στοιχεία διαβιβάζονται στην Επιτροπή (Eurostat) σε επίπεδο μεμονωμένων γεωργικών εκμεταλλεύσεων. Τα στοιχεία ενότητας και τα ειδικά κατά περίπτωση (ad-hoc) στοιχεία συνδέονται με τα βασικά στοιχεία που απαριθμούνται στο παράρτημα III σε επίπεδο μεμονωμένης γεωργικής εκμετάλλευσης για το ίδιο έτος αναφοράς. Τα παρεχόμενα αρχεία περιλαμβάνουν τους αναγωγικούς συντελεστές και πληροφορίες για τη στρωματοποίηση. 4. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στοιχεία/δεδομένα και μεταδεδομένα μέσω της χρήσης τεχνικού μορφοτύπου που καθορίζεται από την Επιτροπή (Eurostat). Τα στοιχεία/δεδομένα και τα μεταδεδομένα παρέχονται στην Επιτροπή (Eurostat) μέσω των υπηρεσιών ενιαίου σημείου εισόδου. Άρθρο 13 Συνεισφορά της Ένωσης 1. Για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, η Ένωση παρέχει επιχορηγήσεις στις εθνικές στατιστικές υπηρεσίες και τις άλλες εθνικές αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 223/2009, για: α) την ανάπτυξη ή την εφαρμογή των απαιτήσεων των στοιχείων, ή και τα δύο· β) την ανάπτυξη μεθοδολογιών για τον εκσυγχρονισμό των στατιστικών συστημάτων με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ή τη μείωση του κόστους και για τη μείωση της διοικητικής επιβάρυνσης για την παραγωγή ενοποιημένων στατιστικών για τις εκμεταλλεύσεις με τη χρήση των πηγών και μεθόδων που προβλέπονται στο άρθρο 4. 2. Η Ένωση παρέχει στα κράτη μέλη επιχορηγήσεις για την κάλυψη του κόστους της συλλογής στοιχείων που καθορίζεται στα άρθρα 5, 6 και 7, στο πλαίσιο του δημοσιονομικού κονδυλίου που καθορίζεται στο άρθρο 14. 3. Η χρηματοδοτική συνδρομή της Ένωσης που προβλέπεται στην παράγραφο 2 δεν υπερβαίνει το 75 % των επιλέξιμων δαπανών, λαμβανομένων υπόψη των μέγιστων ποσών που καθορίζονται στις παραγράφους 4 και 5. 4. Για τις συνδυασμένες δαπάνες της συλλογής βασικών στοιχείων και στοιχείων ενότητας του 2020, η χρηματοδοτική συνδρομή της Ένωσης περιορίζεται στα ανώτατα ποσά που καθορίζονται στη συνέχεια: α) 50 000 EUR αντιστοίχως για το Λουξεμβούργο και για τη Μάλτα· β) 1 000 000 EUR αντιστοίχως για την Αυστρία, για την Κροατία, για την Ιρλανδία και για τη Λιθουανία· γ) 2 000 000 EUR αντιστοίχως για τη Βουλγαρία, για τη Γερμανία, για την Ουγγαρία, για την Πορτογαλία και για το Ηνωμένο Βασίλειο· δ) 3 000 000 EUR αντιστοίχως για την Ελλάδα, για την Ισπανία και για τη Γαλλία· ε) 4 000 000 EUR αντιστοίχως για την Ιταλία, για την Πολωνία και για τη Ρουμανία· στ) 300 000 EUR για έκαστο από τα λοιπά κράτη μέλη. 5. Για τη συλλογή βασικών στοιχείων και στοιχείων ενότητας για το 2023 και το 2026, τα μέγιστα ποσά που καθορίζονται στην παράγραφο 4 περικόπτονται κατά 50 % δυνάμει των διατάξεων του ΠΔΠ μετά το 2020. 6. Για τη συλλογή των ειδικών κατά περίπτωση (ad-hoc) στοιχείων που καθορίζονται στο άρθρο 9, η Ένωση παρέχει επιχορηγήσεις στις εθνικές στατιστικές υπηρεσίες και τις άλλες εθνικές αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 223/2009 με σκοπό την κάλυψη του κόστους της συλλογής των ειδικών κατά περίπτωση (ad-hoc) στοιχείων. Η χρηματοδοτική συνεισφορά της Ένωσης δεν υπερβαίνει το 90 % των επιλέξιμων δαπανών. 7. Η χρηματοδοτική συνδρομή της Ένωσης για τις επιχορηγήσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου παρέχεται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Άρθρο 14 Δημοσιονομικό πλαίσιο 1. Το δημοσιονομικό πλαίσιο της Ένωσης για την εφαρμογή του προγράμματος συλλογής στοιχείων για το έτος αναφοράς 2020, συμπεριλαμβανομένων των αναγκαίων πιστώσεων για τη διαχείριση, τη συντήρηση και την ανάπτυξη των συστημάτων των βάσεων δεδομένων που χρησιμοποιούνται στην Επιτροπή για την επεξεργασία των στοιχείων που παρέχουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, ανέρχεται σε 40 000 000 EUR για την περίοδο 2018-2020, και καλύπτεται από το ΠΔΠ 2014-2020. 2. Ύστερα από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του ΠΔΠ μετά το 2020, το ποσό για την περίοδο μετά το 2020 καθορίζεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο κατόπιν πρότασης της Επιτροπής. Άρθρο 15 Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης 1. Κατά την υλοποίηση δράσεων που χρηματοδοτούνται δυνάμει του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα που διασφαλίζουν την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, με την εφαρμογή προληπτικών μέτρων κατά της απάτης, της διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας, με τη διενέργεια αποτελεσματικών ελέγχων και με την ανάκτηση, σε περίπτωση που διαπιστωθούν παρατυπίες, των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, καθώς επίσης, όποτε κρίνεται σκόπιμο, με την επιβολή αποτελεσματικών, αναλογικών και αποτρεπτικών διοικητικών και οικονομικών κυρώσεων. 2. Η Επιτροπή ή οι εκπρόσωποί της και το Ελεγκτικό Συνέδριο έχουν την εξουσία να ελέγχουν, βάσει δικαιολογητικών καθώς και επιτόπιων ελέγχων, όλους τους δικαιούχους επιχορηγήσεων, τους εργολάβους και τους υπεργολάβους και τρίτα μέρη που έχουν λάβει, άμεσα ή έμμεσα, πόρους της Ένωσης στο πλαίσιο του προγράμματος. 3. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) δύναται να διενεργεί ελέγχους, συμπεριλαμβανομένων επιτόπιων ελέγχων και επιθεωρήσεων σε οικονομικούς παράγοντες που έχουν σχέση, άμεσα ή έμμεσα, με τη χρηματοδότηση αυτή, σύμφωνα με τις διαδικασίες που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και τον κανονισμό (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 του Συμβουλίου , με στόχο τη διαπίστωση τυχόν απάτης, διαφθοράς ή άλλης παράνομης δραστηριότητας εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, σε σχέση με συμφωνία επιχορήγησης, απόφαση επιχορήγησης ή σύμβαση που χρηματοδοτείται, άμεσα ή έμμεσα, δυνάμει του παρόντος κανονισμού. 4. Οι συμφωνίες συνεργασίας με τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς και οι συμφωνίες και αποφάσεις επιχορήγησης, που απορρέουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού εξουσιοδοτούν ρητά την Επιτροπή, το Ελεγκτικό Συνέδριο και την OLAF να διεξάγουν τους εν λόγω λογιστικούς ελέγχους, επιτόπιους ελέγχους και επιθεωρήσεις. 5. Σε περίπτωση που η υλοποίηση μιας δράσης ανατίθεται εξωτερικά ή περαιτέρω, εξολοκλήρου ή εν μέρει, ή σε περίπτωση που προϋποθέτει την ανάθεση δημόσιας σύμβασης ή την παροχή οικονομικής στήριξης σε τρίτους, η σύμβαση, η συμφωνία επιχορήγησης ή η απόφαση επιχορήγησης περιλαμβάνει την υποχρέωση του εργολάβου ή του δικαιούχου να επιβάλει σε οποιοδήποτε τρίτο μέρος ρητή αποδοχή των εν λόγω εξουσιών της Επιτροπής, του Ελεγκτικού Συνεδρίου και της OLAF. 6. Οι παράγραφοι 4 και 5 ισχύουν με την επιφύλαξη των παραγράφων 1, 2 και 3. Άρθρο 16 Άσκηση της εξουσιοδότησης 1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου. 2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 5 παράγραφος 6, στο άρθρο 8 παράγραφος 3 και στο άρθρο 9 παράγραφος 1 εξουσία έκδοσης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 27 Αυγούστου 2018. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται σιωπηρά για περιόδους ίσης διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου. 3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6, στο άρθρο 8 παράγραφος 3 και στο άρθρο 9 παράγραφος 1 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτή. Δεν θίγει το κύρος των κατ' εξουσιοδότηση πράξεων που ισχύουν ήδη. 4. Πριν από την έκδοση μιας κατ' εξουσιοδότηση πράξης, η Επιτροπή διεξάγει διαβουλεύσεις με εμπειρογνώμονες που ορίζουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις αρχές της διοργανικής συμφωνίας της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου. 5. Μόλις εκδώσει μια κατ' εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. 6. Η κατ' εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 6, του άρθρου 8 παράγραφος 3 και του άρθρου 9 παράγραφος 1 τίθεται σε ισχύ εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου. Άρθρο 17 Διαδικασία επιτροπής 1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή ΕΣΣ που έχει συσταθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 223/2009. Πρόκειται για επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. 2. Όποτε γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. Άρθρο 18 Έκθεση της Επιτροπής Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2024 και αφού ζητήσει τη γνώμη της επιτροπής ΕΣΣ, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή και την επίτευξη των στόχων του παρόντος κανονισμού στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. Άρθρο 19 Παρεκκλίσεις Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 5, το άρθρο 6 παράγραφος 1, το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και γ), το άρθρο 8 παράγραφος 2, το άρθρο 12 παράγραφος 1, το άρθρο 13 παράγραφος 4, το άρθρο 14 παράγραφος 1 και το παράρτημα V, οι αναφορές στο έτος 2020 αντικαθίστανται από αναφορές στο έτος 2019, εφόσον χρειασθεί, για την Ελλάδα και την Πορτογαλία. Άρθρο 20 Κατάργηση 1. Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1337/2011 καταργείται με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2022. 2. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1166/2008 καταργείται με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2019. 3. Οι παραπομπές στους καταργηθέντες κανονισμούς νοούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό. Άρθρο 21 Έναρξη ισχύος Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 18 Ιουλίου 2018. Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Ο Πρόεδρος A. TAJANI Για το Συμβούλιο Η Πρόεδρος J. BOGNER-STRAUSS

eudocsV6/Agriculture/European_statistics/EU_integrated_farm_statistics/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Ο κανονισμός αποσκοπεί στη βελτίωση της παραγωγής γεωργικών στατιστικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), ώστε να εξασφαλιστεί η συνεκτικότητα και η συγκρισιμότητά τους σε ολόκληρη την ΕΕ. Αυτό θα έδινε τη δυνατότητα στους φορείς λήψης αποφάσεων και σε άλλους χρήστες να σχεδιάζουν καλύτερα τη μελλοντική κοινή γεωργική πολιτική, καθώς και να παρακολουθούν και να αξιολογούν την αποτελεσματικότητα των πολιτικών που εφαρμόζονται ήδη. Ο κανονισμός καταργεί: τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1166/2008 σχετικά με τις έρευνες για τη διάρθρωση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων από την 1η Ιανουαρίου 2019· τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1337/2011 σχετικά με την παραγωγή στατιστικών της ΕΕ για τις μόνιμες καλλιέργειες από την 1η Ιανουαρίου 2022. Ο κανονισμός: θεσπίζει απλουστευμένο και εκσυγχρονισμένο σύστημα για τη συλλογή ευρωπαϊκών γεωργικών στατιστικών στοιχείων σε επίπεδο γεωργικής εκμετάλλευσης. Το εν λόγω σύστημα προβλέπει την ενσωμάτωση διαρθρωτικών πληροφοριών σε άλλες πληροφορίες, όπως οι μέθοδοι παραγωγής, τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης και οι γεωργικές και περιβαλλοντικές πτυχές· έχει σχεδιαστεί ώστε να διασφαλίζει τη συνέχιση σειράς ευρωπαϊκών ερευνών για τη διάρθρωση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων, καθιστώντας δυνατή τη διατήρηση της συνέπειας της χρονικής σειράς και καλύπτοντας νέες και αναδυόμενες ανάγκες για στοιχεία σε επίπεδο γεωργικής εκμετάλλευσης· παρέχει σειρά ορισμών στους οποίους περιλαμβάνονται η δημοτική γη*, η μονάδα ζωικού κεφαλαίου*, η χρησιμοποιούμενη γεωργική έκταση* και οι οικογενειακοί κήποι*. Κάλυψη και πηγές δεδομένων Τα στοιχεία που απαιτούνται από τον κανονισμό πρέπει να καλύπτουν: το 98 % της συνολικής χρησιμοποιούμενης γεωργικής έκτασης (εξαιρουμένων των οικογενειακών κήπων) και το 98 % των μονάδων ζωικού κεφαλαίου της κάθε χώρας της ΕΕ. Εφόσον πληρούνται οι απαιτήσεις ποιότητας που προβλέπονται στον κανονισμό, οι χώρες της ΕΕ μπορούν να χρησιμοποιούν μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες πηγές ή μεθόδους για την παραγωγή στατιστικών: στατιστικές έρευνες· διοικητικές πηγές, όπως στοιχεία που προέρχονται από τα εξής: το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου [κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013]· το σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής των βοοειδών [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1760/2000]· το σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής των αιγοπροβάτων [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 21/2004]· το αμπελουργικό μητρώο [κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1308/2013] και και τα μητρώα βιολογικής γεωργίας [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 834/2007]· άλλες πηγές, μεθόδους ή καινοτόμες προσεγγίσεις (οι χώρες της ΕΕ πρέπει να ειδοποιούν εκ των προτέρων την Eurostat για την πρόθεσή τους να τις χρησιμοποιήσουν και να παρέχουν λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο πρόκειται να χρησιμοποιηθούν). Οι χώρες της ΕΕ πρέπει να συλλέγουν και να παρέχουν τα βασικά διαρθρωτικά στοιχεία* για τα έτη αναφοράς 2020, 2023 και 2026, όπως απαριθμούνται ��το παράρτημα III του κανονισμού. Η συλλογή των βασικών στοιχείων για το έτος αναφοράς 2020 θα πραγματοποιηθεί με τη μορφή απογραφής. Εάν η εν λόγω απογραφή του 2020 συμπίπτει με την ανά δεκαετία απογραφή του πληθυσμού, οι χώρες της ΕΕ ενδέχεται να επισπεύσουν κατά ένα έτος τη συλλογή γεωργικών στοιχείων, ώστε να αποφύγουν τον φόρτο που συνεπάγεται η ταυτόχρονη διεξαγωγή δύο συλλογών σημαντικών στοιχείων. Οι συλλογές των βασικών στοιχείων για τα έτη αναφοράς 2023 και 2026 μπορούν να πραγματοποιηθούν δειγματοληπτικά. Σε αυτήν την περίπτωση, οι χώρες της ΕΕ πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα σταθμισμένα αποτελέσματα είναι, από στατιστική άποψη, αντιπροσωπευτικά των γεωργικών εκμεταλλεύσεων σε κάθε περιοχή και σχεδιασμένα κατά τρόπον ώστε να πληρούν τις απαιτήσεις ακριβείας που καθορίζονται στο παράρτημα V. Δημοσιονομική συνεισφορά της ΕΕ Η ΕΕ θα διαθέσει επιχορηγήσεις ύψους 40 εκατομμυρίων ευρώ στις εθνικές στατιστικές υπηρεσίες, προκειμένου να συμβάλει στην εφαρμογή του προγράμματος συλλογής στοιχείων για το έτος αναφοράς 2020. Το ποσό για την περίοδο μετά το 2020 θα καθοριστεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο κατόπιν πρότασης της Επιτροπής. Εξουσιοδοτήσεις Ο κανονισμός παρέχει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή την εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι αναδυόμενες ανάγκες για στοιχεία οι οποίες πηγάζουν από τις εξελίξεις στη γεωργία, την αναθεωρημένη νομοθεσία και τις μεταβαλλόμενες πολιτικές προτεραιότητες. Εν προκειμένω, η Επιτροπή λαμβάνει οδηγίες από εμπειρογνώμονες που έχει ορίσει εκάστη των χωρών της ΕΕ.

eudocsV6/Agriculture/European_statistics/Farm-level_data_on_sustainability/32009R1217.txt

@@ -0,0 +1 @@
+15.12.2009 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 328/27 ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΚ) αριθ. 1217/2009 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 30ής Νοεμβρίου 2009 για τη δημιουργία δικτύου γεωργικής λογιστικής πληροφόρησης όσον αφορά τα εισοδήματα και την οικονομική λειτουργία των γεωργικών εκμεταλλεύσεων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (κωδικοποιημένη έκδοση) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το τρίτο εδάφιο του άρθρου 37 παράγραφος 2, την πρόταση της Επιτροπής, τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: Ο κανονισμός αριθ. 79/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Ιουνίου 1965, περί δημιουργίας δικτύου γεωργικής λογιστικής πληροφόρησης επί των εισοδημάτων και της οικονομικής λειτουργίας των γεωργικών εκμεταλλεύσεων στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα , έχει τροποποιηθεί επανειλημμένα και ουσιωδώς. Είναι, ως εκ τούτου σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, η κωδικοποίηση του εν λόγω κανονισμού. Για την ανάπτυξη της κοινής γεωργικής πολιτικής είναι απαραίτητο να διατίθενται αντικειμενικές και λειτουργικές πληροφορίες ιδίως όσον αφορά τα εισοδήματα στις διάφορες κατηγορίες γεωργικών εκμεταλλεύσεων και την οικονομική λειτουργία των εκμεταλλεύσεων που ανήκουν στις κατηγορίες οι οποίες απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή στο επίπεδο της Κοινότητος. Τα λογιστικά βιβλία των γεωργικών εκμεταλλεύσεων αποτελούν τη βασική πηγή των ουσιωδών στοιχείων που απαιτούνται για τη διαπίστωση των εισοδημάτων στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις και την ανάλυση της οικονομικής λειτουργίας τους. Τα συλλεγόμενα στοιχεία πρέπει να προέρχονται από γεωργικές εκμεταλλεύσεις που επιλέγονται ειδικά και σωστά, σύμφωνα με κοινούς κανόνες και να βασίζονται σε γεγονότα που δύνανται να επαληθεύονται. Τα στοιχεία αυτά πρέπει να αποδίδουν την τεχνική, οικονομική και κοινωνική κατάσταση της γεωργικής εκμετάλλευσης, να αφορούν ατομικές εκμεταλλεύσεις, να είναι διαθέσιμα όσο το δυνατόν ταχύτερα, να ανταποκρίνονται σε ταυτόσημους ορισμούς, να παρουσιάζονται με ομοιόμορφο τύπο, να μπορούν να χρησιμοποιούνται κάθε στιγμή και σε όλες τους τις λεπτομέρειες από την Επιτροπή. Οι στόχοι που προβλέπονται δύνανται να επιτευχθούν μόνο μέσω ενός κοινοτικού δικτύου γεωργικής λογιστικής πληροφόρησης εφεξής "δίκτυο πληροφόρησης" που θα βασίζεται στα γραφεία γεωργικής λογιστικής κάθε κράτους μέλους και το οποίο, έχοντας την εμπιστοσύνη των ενδιαφερομένων, θα στηρίζεται στην εθελοντική τους συμμετοχή. Για να ληφθούν λογιστικά αποτελέσματα επαρκώς ομογενή σε κοινοτικό επίπεδο, πρέπει ιδίως να κατανεμηθούν οι εκμεταλλεύσεις του δικτύου πληροφόρησης μεταξύ των διαφόρων περιφερειών και των διαφόρων κλάσεων εκμεταλλεύσεων βάσει στρωματοποιήσεως του πεδίου παρατηρήσεως, βασιζομένης στην κοινοτική τυπολογία των γεωργικών εκμεταλλεύσεων, η οποία ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1242/2008 της Επιτροπής της 8ης Δεκεμβρίου 2008, για τη θέσπιση κοινοτικής τυπολογίας των γεωργικών εκμεταλλεύσεων . Οι περιφέρειες του δικτύου πληροφόρησης πρέπει να είναι όσο το δυνατόν ταυτόσημες με εκείνες που λαμβάνονται υπόψη για την παρουσίαση άλλων ουσιωδών περιφερειακών στοιχείων για τον προσανατολισμό της κοινής γεωργικής πολιτικής. Για λόγους διαχείρισης, είναι σκόπιμο να επιτραπεί στην Επιτροπή να τροποποιήσει τον κατάλογο των περιφερειών των κρατών μελών, ύστερα από αίτηση ενός κράτους μέλους. Το πεδίο του δικτύου συλλογής στοιχείων πρέπει να περιλαμβάνει όλες τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις συγκεκριμένου οικονομικού μεγέθους, ανεξάρτητα από τυχόν άλλες εξωτερικές εργασίες με τις οποίες ενδέχεται να απασχολείται ο εμπορευόμενος. Το πεδίο πρέπει να επανεξετάζεται περιοδικά με βάση τα νέα στοιχεία έρευνας με αντικείμενο την διάρθρωση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων. Οι εκμεταλλεύσεις που υποβάλλουν δελτίο γεωργικής εκμετάλλευσης πρέπει να επιλέγονται σύμφωνα με τους κανόνες που ορίζονται στο πλαίσιο ενός σχεδίου επιλογής με στόχο τη λήψη ενός αντιπροσωπευτικού λογιστικού δείγματος για την έρευνα. Λαμβανομένης υπόψη της κτηθείσας πείρας, είναι επιθυμητό οι κυριότερες αποφάσεις που αφορούν την επιλογή των εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης, ιδίως την κατάρτιση του σχεδίου επιλογής, να θεσπίζονται σε εθνικό επίπεδο. Κατά συνέπεια, σ’ αυτό ακριβώς το επίπεδο ένα όργανο πρέπει να έχει την ευθύνη αυτής της ενέργειας. Πρέπει, εν τούτοις, να επιτραπεί στα κράτη μέλη που έχουν περισσότερες περιφέρειες να διατηρούν περιφερειακές επιτροπές. Το εθνικό όργανο-σύνδεσμος πρέπει να αναλαμβάνει ουσιαστικό έργο στη διαχείριση του δικτύου πληροφόρησης. Η επιλογή των γεωργικών εκμεταλλεύσεων καθώς και η κριτική εξέταση και αξιολόγηση των συγκεντρωθέντων στοιχείων απαιτούν αναφορά σε στοιχεία που προέρχονται από άλλες πηγές πληροφόρησης. Πρέπει να δοθεί στους γεωργούς η διαβεβαίωση ότι τα λογιστικά στοιχεία της εκμετάλλευσής τους και κάθε άλλη ατομική πληροφορία, που λαμβάνεται με βάση τον παρόντα κανονισμό, δεν θα χρησιμοποιούνται για φορολογικούς σκοπούς ή για σκοπούς άλλους από εκείνους που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό ούτε θα διαδίδονται από τα άτομα που συμμετέχουν ή συμμετείχαν στο κοινοτικό δίκτυο γεωργικής λογιστικής πληροφόρησης. Για να εξασφαλίζει την αντικειμενικότητα και το λειτουργικό χαρακτήρα των συγκεντρωμένων πληροφοριών, η Επιτροπή πρέπει να είναι σε θέση να λαμβάνει κάθε αναγκαία πληροφορία σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο τα όργανα που είναι επιφορτισμένα με την επιλογή των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και τα γραφεία λογιστικής που συμμετέχουν στο κοινοτικό δίκτυο γεωργικής λογιστικής πληροφόρησης διεκπεραιώνουν το έργο τους και, αν το θεωρεί αναγκαίο, να αποστέλλει επί τόπου εμπειρογνώμονες με τη συνδρομή των αρμοδίων εθνικών αρχών. Το δίκτυο λογιστικής πληροφόρησης είναι ένα χρήσιμο εργαλείο που επιτρέπει στην Κοινότητα να αναπτύσσει την κοινή γεωργική πολιτική και, κατά συνέπεια, εξυπηρετεί τα κράτη μέλη, καθώς και την Κοινότητα. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο οι δαπάνες των μηχανογραφημένων συστημάτων στα οποία βασίζεται το δίκτυο, καθώς και των μελετών και των δραστηριοτήτων ανάπτυξης άλλων πτυχών του δικτύου να είναι επιλέξιμες για κοινοτική χρηματοδότηση. Τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θεσπίζονται σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή , ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΓΕΩΡΓΙΚΗΣ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ Άρθρο 1 1. Για τις ανάγκες της κοινής γεωργικής πολιτικής, δημιουργείται κοινοτικό δίκτυο γεωργικής λογιστικής πληροφόρησης, καλούμενο στο εξής "δίκτυο πληροφόρησης". 2. Το δίκτυο πληροφόρησης έχει ως σκοπό τη συλλογή λογιστικών στοιχείων που είναι απαραίτητα ιδίως: α) για την ετήσια διαπίστωση των εισοδημάτων στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις που περιλαμβάνονται στο πεδίο παρατηρήσεως όπως ορίζεται στο άρθρο 5 και· β) για την ανάλυση της οικονομικής λειτουργίας των γεωργικών εκμεταλλεύσεων. 3. Τα στοιχεία που συγκεντρώνονται βάσει του παρόντος κανονισμού, χρησιμεύουν ιδίως ως βάση για τη σύνταξη από την Επιτροπή των εκθέσεων περί της καταστάσεως της γεωργίας και των γεωργικών αγορών, καθώς και περί των γεωργικών εισοδημάτων εντός της Κοινότητος, εκθέσεων οι οποίες υποβάλλονται ετησίως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο με σκοπό, ιδίως, τον ετήσιο καθορισμό των τιμών των γεωργικών προϊόντων. Άρθρο 2 Για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί: α) αρχηγός εκμετάλλευσης: το φυσικό πρόσωπο που εξασφαλίζει την τρέχουσα και καθημερινή διαχείριση της γεωργικής εκμετάλλευσης· β) κατηγορία εκμεταλλεύσεων: σύνολο γεωργικών εκμεταλλεύσεων που ανήκουν στις ίδιες κατηγορίες τεχνικοοικονομικού προσανατολισμού και οικονομικού μεγέθους της εκμετάλλευσης, όπως καθορίζονται στην κοινοτική τυπολογία των γεωργικών εκμεταλλεύσεων που ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1242/2008· γ) εκμετάλλευση του δικτύου πληροφόρησης: κάθε γεωργική εκμετάλλευση που λαμβάνεται ή θα ληφθεί υπόψη στα πλαίσια του δικτύου πληροφόρησης· δ) περιφέρεια: το έδαφος κράτους μέλους ή τμήμα του εδάφους ενός κράτους μέλους, εντός των ορίων του οποίου γίνεται η επιλογή των εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης, κατάλογος των περιφερειών αυτών εμφαίνεται στο παράρτημα Ι· ε) λογιστικά στοιχεία: κάθε τεχνικό, χρηματοδοτικό ή οικονομικό στοιχείο που χαρακτηρίζει μία γεωργική εκμετάλλευση και προκύπτει από ένα λογιστικό σύστημα το οποίο περιλαμβάνει συστηματικές και κανονικές εγγραφές στη διάρκεια της λογιστικής χρήσης. Άρθρο 3 Ύστερα από αίτηση κράτους μέλους, ο κατάλογος των περιφερειών τροποποιείται σύμφωνα με τη διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 18 παράγραφος 2, υπό τον όρο ότι η αίτηση αφορά τις περιφέρειες του κράτους μέλους. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΩΝ ΣΤΙΣ ΓΕΩΡΓΙΚΕΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΙΣ Άρθρο 4 Το παρόν κεφάλαιο εφαρμόζεται στη συλλογή λογιστικών στοιχείων με σκοπό τη διαπίστωση των ετησίων εισοδημάτων στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις. Άρθρο 5 1. Το πεδίο παρατήρησης που αναφέρεται στο άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο α), περιλαμβάνει τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις οικονομικού μεγέθους ίσου ή μεγαλύτερου από ένα όριο που εκφράζεται σε ευρώ και αντιστοιχεί σ’ ένα από τα κατώτερα όρια των κατηγοριών μεγέθους, πως ορίζονται στην ευρωπαϊκή τυπολογία. 2. Μια γεωργική εκμετάλλευση λογίζεται ως εκμετάλλευση του δικτύου πληροφόρησης όταν: α) έχει οικονομική διάσταση ίση ή μεγαλύτερη από το όριο που πρόκειται να καθοριστεί σύμφωνα με την παράγραφο 1· β) την εκμεταλλεύονται γεωργοί που τηρούν ή θέλουν και μπορούν να τηρούν λογιστικά βιβλία στην εκμετάλλευσή τους και να θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής τα οικεία λογιστικά στοιχεία· γ) είναι μαζί με άλλες γεωργικές εκμεταλλεύσεις και στο επίπεδο κάθε περιφέρειας αντιπροσωπευτική του υπό εξέταση πεδίου. 3. Ο μέγιστος αριθμός των εκμεταλλεύσεων που υποβάλλουν δελτίο γεωργικής εκμετάλλευσης ανέρχεται σε 105 000 για την Κοινότητα. 4. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου, και ιδίως το όριο οικονομικής διάστασης των εκμεταλλεύσεων και ο αριθμός των εκμεταλλεύσεων που υποβάλλουν δελτίο γεωργικής εκμετάλλευσης ανά περιφέρεια, εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 18 παράγραφος 2. Άρθρο 6 1. Κάθε κράτος μέλος δημιουργεί μία εθνική επιτροπή του δικτύου πληροφόρησης, εφεξής καλουμένη "εθνική επιτροπή". 2. Η εθνική επιτροπή αναλαμβάνει την ευθύνη της επιλογής των εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης. Για το σκοπό αυτόν έχει ιδίως ως έργο να εγκρίνει: α) το σχέδιο επιλογής των εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης που περιλαμβάνει ιδίως την κατανομή των εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης και τις λεπτομέρειες επιλογής των εν λόγω εκμεταλλεύσεων· β) την έκθεση εκτέλεσης του σχεδίου επιλογής των εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης. 3. Ο πρόεδρος της εθνικής επιτροπής ορίζεται από το κράτος μέλος, μεταξύ των μελών της επιτροπής αυτής. Η εθνική επιτροπή λαμβάνει τις αποφάσεις της ομόφωνα. Στην περίπτωση που δεν επιτυγχάνεται ομοφωνία, οι αποφάσεις λαμβάνονται από μία αρχή που ορίζεται από το κράτος μέλος. 4. Τα κράτη μέλη που περιλαμβάνουν περισσότερες περιφέρειες δύνανται να δημιουργούν, στο επίπεδο καθεμίας από τις περιφέρειες της δικαιοδοσίας τους, μία περιφερειακή επιτροπή του δικτύου πληροφόρησης, εφεξής καλουμένη "περιφερειακή επιτροπή". Η περιφερειακή επιτροπή έχει ιδίως ως έργο να συνεργάζεται με το όργανο-σύνδεσμο που αναφέρεται στο άρθρο 7 για την επιλογή των εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης. 5. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 18 παράγραφος 2. Άρθρο 7 1. Κάθε κράτος μέλος ορίζει ένα όργανο-σύνδεσμο που έχει ως έργο: α) να πληροφορεί την εθνική επιτροπή, τις περιφερειακές επιτροπές και τα γραφεία λογιστικής για τις λεπτομέρειες εφαρμογής που τις αφορούν και να μεριμνά για τη σωστή εκτέλεση τους· β) να συντάσσει, να υποβάλλει προς έγκριση στην εθνική επιτροπή και να διαβιβάζει κατόπιν στην Επιτροπή: i) το σχέδιο επιλογής των εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης· το σχέδιο αυτό συντάσσεται με βάση τα πλέον πρόσφατα στατιστικά στοιχεία τα οποία παρουσιάζονται σύμφωνα με την κοινοτική τυπολογία των γεωργικών εκμεταλλεύσεων, ii) την έκθεση εκτελέσεως του σχεδίου επιλογής των εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης· i) το σχέδιο επιλογής των εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης· το σχέδιο αυτό συντάσσεται με βάση τα πλέον πρόσφατα στατιστικά στοιχεία τα οποία παρουσιάζονται σύμφωνα με την κοινοτική τυπολογία των γεωργικών εκμεταλλεύσεων, ii) την έκθεση εκτελέσεως του σχεδίου επιλογής των εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης·i) το σχέδιο επιλογής των εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης· το σχέδιο αυτό συντάσσεται με βάση τα πλέον πρόσφατα στατιστικά στοιχεία τα οποία παρουσιάζονται σύμφωνα με την κοινοτική τυπολογία των γεωργικών εκμεταλλεύσεων,ii) την έκθεση εκτελέσεως του σχεδίου επιλογής των εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης· γ) να συντάσσει: i) τον πίνακα εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης, ii) τον πίνακα των γραφείων λογιστικής που είναι διατεθειμένα και είναι σε θέση να συμπληρώσουν το έντυπο εκμετάλλευσης σύμφωνα με τις διατάξεις των συμβάσεων που προβλέπονται στα άρθρα 10 και 15· i) τον πίνακα εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης, ii) τον πίνακα των γραφείων λογιστικής που είναι διατεθειμένα και είναι σε θέση να συμπληρώσουν το έντυπο εκμετάλλευσης σύμφωνα με τις διατάξεις των συμβάσεων που προβλέπονται στα άρθρα 10 και 15·i) τον πίνακα εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης,ii) τον πίνακα των γραφείων λογιστικής που είναι διατεθειμένα και είναι σε θέση να συμπληρώσουν το έντυπο εκμετάλλευσης σύμφωνα με τις διατάξεις των συμβάσεων που προβλέπονται στα άρθρα 10 και 15· δ) να συγκεντρώνει τα έντυπα εκμετάλλευσης που του διαβιβάζουν τα γραφεία λογιστικής και να ελέγχει, βάσει κοινού προγράμματος ελέγχου, αν είναι δεόντως συμπληρωμένα· ε) να αποστέλλει στην Επιτροπή, αμέσως μόλις ελεγχθούν, τα έντυπα εκμετάλλευσης δεόντως συμπληρωμένα· στ) να διαβιβάζει στην εθνική επιτροπή, στις περιφερειακές επιτροπές και στα γραφεία λογιστικής, τις αιτήσεις πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 17 και να διαβιβάζει στην Επιτροπή τις αντίστοιχες απαντήσεις. 2. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 18 παράγραφος 2. Άρθρο 8 1. Κάθε εκμετάλλευση του δικτύου πληροφόρησης αποτελεί αντικείμενο ενός ατομικού και ανωνύμου εντύπου εκμετάλλευσης. 2. Το έντυπο εκμετάλλευσης περιλαμβάνει τα λογιστικά στοιχεία που επιτρέπουν: το χαρακτηρισμό της εκμετάλλευσης του δικτύου πληροφόρησης από τα ουσιώδη στοιχεία των συντελεστών παραγωγής της, την εκτίμηση του εισοδήματος της εκμετάλλευσης του δικτύου πληροφόρησης υπό τις διάφορες μορφές του, τη διενέργεια επί τόπου ελέγχου για την εξακρίβωση του περιεχομένου του. 3. Ο τύπος των εντύπων εκμετάλλευσης, η μορφή παρουσίασής τους καθώς και οι ορισμοί και οι υποδείξεις που σχετίζονται με αυτά, καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 18 παράγραφος 2. Άρθρο 9 Ο γεωργός του οποίου η εκμετάλλευση έχει επιλεγεί ως εκμετάλλευση του δικτύου πληροφόρησης επιλέγει, από τον κατάλογο που συνέταξε προς το σκοπό αυτό το όργανο-σύνδεσμος, το γραφείο λογιστικής που είναι διατεθειμένο να συμπληρώσει το έντυπο της εκμεταλλεύσεώς του σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης που προβλέπεται στο άρθρο 10. Άρθρο 10 1. Συνάπτεται σύμβαση ετησίως υπό την ευθύνη του κράτους μέλους μεταξύ της αρμοδίας αρχής που καθορίζεται από το ίδιο και κάθε ενός από τα γραφεία λογιστικής που επελέγησαν σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 9. Με τη σύμβαση αυτή τα γραφεία λογιστικής αναλαμβάνουν να συμπληρώσουν τα έντυπα εκμετάλλευσης σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 8, αντί κατ’ αποκοπήν αμοιβής. 2. Οι όροι της σύμβασης που αναφέρεται στη παράγραφο 1, πρέπει να είναι ενιαίοι σε όλα τα κράτη μέλη και θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 18 παράγραφος 2. 3. Στις περιπτώσεις όπου μια διοικητική υπηρεσία αναλαμβάνει το έργο ενός γραφείου λογιστικής, τότε τα καθήκοντα της κοινοποιούνται διά της διοικητικής οδού. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΩΝ ΛΟΓΙΣΤΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΩΝ Άρθρο 11 Το παρόν κεφάλαιο εφαρμόζεται στη συλλογή των λογιστικών στοιχείων για την ανάλυση της οικονομικής λειτουργίας των γεωργικών εκμεταλλεύσεων. Άρθρο 12 Σύμφωνα με τη διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 18 παράγραφος 2, αποφασίζονται: το αντικείμενο των αναλύσεων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 εδάφιο β), οι τρόποι επιλογής των εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης και ο αριθμός των εκμεταλλεύσεων αυτών, όπως καθορίζονται σε συνάρτηση με τους στόχους κάθε ανάλυσης. Άρθρο 13 1. Κάθε εκμετάλλευση του δικτύου πληροφόρησης, που επιλέγεται σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 12, δεύτερη περίπτωσ��, αποτελεί αντικείμενο ενός ιδιαίτερου εντύπου εκμετάλλευσης, ατομικού και ανωνύμου. Αυτό το έντυπο εκμετάλλευσης περιλαμβάνει τα λογιστικά στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 2, καθώς και όλα τα συμπληρωματικά στοιχεία και λεπτομέρειες λογιστικής φύσεως που ανταποκρίνονται στις ειδικές ανάγκες κάθε μιας αναλύσεως. 2. Η φύση των στοιχείων που πρέπει να περιλαμβάνονται στα ειδικά έντυπα εκμετάλλευσης, η μορφή της παρουσιάσεως τους καθώς και οι ορισμοί και οι οδηγίες που αναφέρονται στα στοιχεία αυτά καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 18 παράγραφος 2. 3. Το ειδικό έντυπο εκμετάλλευσης συμπληρώνεται από το γραφείο λογιστικής που επελέγη σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 14. Άρθρο 14 Ο γεωργός του οποίου η εκμετάλλευση επιλέγεται σύμφωνα τους κανόνες που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 12, δεύτερη περίπτωση επιλέγει, από τον κατάλογο που συνέταξε προς το σκοπό αυτό το όργανο-σύνδεσμος, το γραφείο λογιστικής που δέχεται να συμπληρώσει το ειδικό έντυπο της εκμεταλλεύσεώς του σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης που προβλέπεται στο άρθρο 15. Άρθρο 15 1. Υπό την ευθύνη του κράτους μέλους συνάπτεται σύμβαση μεταξύ της αρμοδίας αρχής που καθορίζεται από το ίδιο το κράτος μέλος και κάθε ενός από τα γραφεία λογιστικής που επελέγησαν σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 14. Με τη σύμβαση αυτή τα γραφεία λογιστικής αναλαμβάνουν να συμπληρώσουν τα ειδικά έντυπα εκμετάλλευσης στα πλαίσια των διατάξεων του άρθρου 13, αντί μιας κατ’ αποκοπήν αμοιβής. 2. Οι όροι της συμβάσεως που αναφέρεται στη παράγραφο 1 πρέπει να είναι ενιαίοι σε όλα τα κράτη μέλη και θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 18 παράγραφος 2. Οι συμπληρωματικές διατάξεις που δύνανται να προστεθούν από ένα κράτος μέλος στη σύμβαση αυτή θεσπίζονται με την ίδια διαδικασία. 3. Στις περιπτώσεις όπου το έργο ενός γραφείου λογιστικής αναλαμβάνεται από διοικητική υπηρεσία, τότε αυτό της κοινοποιείται διά της διοικητικής οδού. ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 16 1. Απαγορεύεται η χρήση για φορολογικούς σκοπούς ατομικών λογιστικών στοιχείων ή κάθε άλλης ατομικής πληροφορίας που λαμβάνονται βάσει του παρόντος κανονισμού, ή η διάδοση ή χρήση των στοιχείων αυτών για άλλους σκοπούς εκτός από εκείνους που καθορίζονται στο άρθρο 1. 2. Τα άτομα που συμμετέχουν ή συμμετείχαν στο δίκτυο πληροφόρησης υποχρεώνονται να τηρούν το απόρρητο των λογιστικών ατομικών στοιχείων ή κάθε άλλης ατομικής πληροφορίας της οποίας έλαβαν γνώση κατά τη διάρκεια της ασκήσεως των καθηκόντων τους ή με αφορμή την άσκηση αυτών των καθηκόντων. 3. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν κάθε απαραίτητο μέτρο ώστε να τιμωρούνται οι παραβάσεις κατά την εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 2. Άρθρο 17 1. Η εθνική επιτροπή, οι περιφερειακές επιτροπές, το όργανο-σύνδεσμος και τα γραφεία λογιστικής υπο��ρεούνται, στο μέτρο που τους αφορά, να εφοδιάζουν την Επιτροπή με κάθε πληροφορία που αυτή θα μπορούσε να τους ζητήσει σχετικά με την εκτέλεση των καθηκόντων τους στα πλαίσια του παρόντος κανονισμού. Αυτές οι αιτήσεις πληροφοριών που προορίζονται για την εθνική επιτροπή, τις περιφερειακές επιτροπές ή τα γραφεία λογιστικής, καθώς και οι αντίστοιχες απαντήσεις, στέλνονται γραπτώς, μέσω του οργάνου-συνδέσμου. 2. Αν οι παρεχόμενες πληροφορίες είναι ανεπαρκείς ή αν αυτές οι πληροφορίες δεν φθάνουν στην Επιτροπή σε εύθετο χρόνο, η Επιτροπή δύναται με τη συνδρομή του οργάνου-συνδέσμου να αποστέλλει επί τόπου εμπειρογνώμονες. Άρθρο 18 1. Η Επιτροπή επικουρείται από την κοινοτική επιτροπή για το δίκτυο γεωργικής λογιστικής πληροφόρησης, στο εξής καλουμένη "κοινοτική επιτροπή". 2. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζονται τα άρθρα 4 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ. Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται σε ένα μήνα. 3. Ζητείται η γνώμη της κοινοτικής επιτροπής: α) για να ελεγχθεί ότι τα σχέδια επιλογής των εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης είναι σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5· β) για την κριτική εξέταση και την αξιολόγηση των σταθμισμένων ετησίων αποτελεσμάτων του δικτύου πληροφόρησης, λαμβάνοντας κυρίως υπόψη τα στοιχεία που προέρχονται από άλλες πηγές, όπως από τις στατιστικές και τους εθνικούς λογαριασμούς. 4. Η κοινοτική επιτροπή δύναται να εξετάσει κάθε άλλο θέμα που προτείνει ο πρόεδρός της, είτε με δική του πρωτοβουλία είτε κατόπιν αιτήσεως του αντιπροσώπου κράτους μέλους. Κάθε έτος, τον Οκτώβριο, προβαίνει σε έλεγχο της εξέλιξης των γεωργικών εισοδημάτων στην Κοινότητα, ιδίως βάσει των προσφάτων αποτελεσμάτων του δικτύου πληροφόρησης. Ενημερώνεται κανονικά για τη δραστηριότητα του δικτύου πληροφόρησης. 5. Ο πρόεδρος συγκαλεί τις συνελεύσεις της κοινοτικής επιτροπής. Η γραμματεία της κοινοτικής επιτροπής εξασφαλίζεται από την Επιτροπή. Άρθρο 19 1. Οι πιστώσεις που πρέπει να συμπεριληφθούν στο γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης,στο μέρος της Επιτροπής, καλύπτουν: α) τις πιστώσεις που αντιστοιχούν στις δαπάνες του δικτύου πληροφόρησης που προορίζονται για την πληρωμή των κατ’ αποκοπή αμοιβών των γραφείων λογιστικής για την εκτέλεση υποχρεώσεων που προβλέπονται στα άρθρα 10 και 15· β) όλες τις δαπάνες των μηχανογραφημένων συστημάτων τα οποία χειρίζεται η Επιτροπή για την παραλαβή, την επαλήθευση, την επεξεργασία και την ανάλυση των δεδομένων που παρέχονται από τα κράτη μέλη. Οι δαπάνες που αναφέρονται στο στοιχείο β) περιλαμβάνουν, ανάλογα με την περίπτωση, τις δαπάνες της διάδοσης των αποτελεσμάτων των εργασιών αυτών, καθώς και τις δαπάνες των μελετών και της ανάπτυξης άλλων πτυχών του δικτύου λογιστικής πληροφόρησης. 2. Οι δαπάνες που εξετέθησαν για την ίδρυση και τη λειτουργία της εθνικής επιτροπής, των περιφερειακών επιτροπών και των οργάνων συνδέσμων, δεν εγγράφονται στον προϋπολογισμό της Κοινότητος. Άρθρο 20 Ο κανονισμός αριθ. 79/65/ΕΟΚ καταργείται. Οι αναφορές στον καταργούμενο κανονισμό νοούνται ως αναφορές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος ΙΙΙ. Άρθρο 21 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 30 Νοεμβρίου 2009. Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος S. O. LITTORIN

eudocsV6/Agriculture/European_statistics/Farm-level_data_on_sustainability/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1217/2009 θεσπίζει τους κανόνες για τη συλλογή συγκρίσιμων δεδομένων για τη βιωσιμότητα των γεωργικών εκμεταλλεύσεων σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Τα δεδομένα αυτά χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό των ετήσιων εισοδημάτων των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και για την ανάλυση της συνολικής τους βιωσιμότητας. Τα δεδομένα συλλέγονται ετησίως με βάση δείγμα αποτελούμενο από πάνω από 70 000 γεωργικές εκμεταλλεύσεις. Τα κράτη μέλη της ΕΕ είναι υπεύθυνα για τη συλλογή των δεδομένων στην επικράτειά τους και καθένα από αυτά πρέπει να ορίσει ένα όργανο-σύνδεσμο, το οποίο οργανώνει τη συλλογή δεδομένων από διαφορετικές πηγές (όπως γεωργικές εκμεταλλεύσεις, λογιστικά γραφεία και εθνικά μητρώα) και διαβιβάζει ηλεκτρονικά τα δεδομένα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Μια εθνική επιτροπή φέρει την ευθύνη της επιλογής των εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης (δηλαδή, των εκμεταλλεύσεων που λαμβάνουν μέρος στο δίκτυο δεδομένων). Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος αποτελείται από περισσότερες περιφέρειες, η εθνική επιτροπή μπορεί να επικουρείται από περιφερειακές επιτροπές. Κάθε συμμετέχουσα γεωργική εκμετάλλευση αποτελεί αντικείμενο ενός εντύπου εκμετάλλευσης, το οποίο περιέχει όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες. Τα δεδομένα που συλλέγονται και διαβιβάζονται στην Επιτροπή είναι πανομοιότυπα για όλα τα κράτη μέλη, ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο οργανώνουν τη διαδικασία συλλογής δεδομένων. Τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν εθνικά μητρώα και πηγές δεδομένων για να συγκεντρώνουν τις πληροφορίες που περιλαμβάνονται στα έντυπα εκμετάλλευσης ώστε να αποφύγουν να τις ζητήσουν απευθείας από τους αγρότες. Σε επίπεδο ΕΕ, τα κράτη μέλη πρέπει να παρέχουν συνδέσμους ή δεδομένα που μπορούν να επιτρέψουν στην εκμετάλλευση που υποβάλλει έντυπο γεωργικής εκμετάλλευσης να συνδέεται με δύο σύνολα δεδομένων στο δίκτυο δεδομένων για τη βιωσιμότητα των γεωργικών εκμεταλλεύσεων (ΔΔΒΓΕ), με τα "Δεδομένα για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση" και με το "Ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου". Σκοπός είναι να συμπληρωθούν τα έντυπα εκμετάλλευσης με το περιεχόμενο των εν λόγω συνόλων δεδομένων σε επίπεδο εκμετάλλευσης. Η Επιτροπή έχει την εξουσία να εκδίδει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση και εκτελεστικές πράξεις. Οι κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες αφορούν, μεταξύ άλλων, τα εξής: την τροποποίηση του καταλόγου των περιφερειών ΔΔΒΓΕ (ορισμένα κράτη μέλη αποτελούν μία και μόνη περιφέρεια, ενώ ορισμένα άλλα, ιδίως τα μεγαλύτερα, υποδιαιρούνται σε μικρότερες εδαφικές μονάδες, όπως περιφέρειες ή επαρχίες)· τη θέσπιση κανόνων για τον καθορισμό του οικονομικού μεγέθους των εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης που συμμετέχουν στο δείγμα, καθώς και για το σχέδιο επιλογής των εκμεταλλεύσεων του δικτύου πληροφόρησης· τη θέσπιση κανόνων και προϋποθέσεων που θα επιτρέπουν στην Επιτροπή να παραχωρεί πρόσβαση σε ψευδώνυμα δεδομένα για ερευνητικούς σκοπούς. Ως αποτέλεσμα της εν λόγω ανάθεσης εξουσίας, ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2024/1417 θεσπίζει κανόνες που συμπληρώνουν ορισμένες πτυχές του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1217/2009. Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2024/2746 θεσπίζει κανόνες για τον ισχύοντα κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1217/2009. Οι εν λόγω κανόνες περιλαμβάνουν τη λεπτομερή περιγραφή της ομάδας δεδομένων που πρέπει να συλλέγονται σε κάθε έντυπο εκμετάλλευσης, διατάξεις περί κοινοχρησίας δεδομένων, καθώς και τα κατώτατα οικονομικά όρια που ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος. Τα δεδομένα καλύπτονται από αυστηρούς κανόνες εμπιστευτικότητας και μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για την παροχή ανάλυσης βιωσιμότητας. Για παράδειγμα, δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τις αρχές για φορολογικούς σκοπούς ή για ελέγχους συμμόρφωσης. H Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή του δικτύου δεδομένων για τη βιωσιμότητα των γεωργικών εκμεταλλεύσεων, η οποία απαρτίζεται από αντιπροσώπους όλων των κρατών μελών.

eudocsV6/Agriculture/European_statistics/Pesticide_statistics/32009R1185.txt

@@ -0,0 +1 @@
+10.12.2009 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 324/1 ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΚ) αριθ. 1185/2009 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 25ης Νοεμβρίου 2009 σχετικά με τις στατιστικές για τα γεωργικά φάρμακα (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 285 παράγραφος 1, την πρόταση της Επιτροπής, τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Στατιστικής Επιτροπής, αφού ζητήθηκε η γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών, Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης βάσει του κοινού σχεδίου το οποίο εγκρίθηκε από την επιτροπή συνδιαλλαγής στις 10 Νοεμβρίου 2009, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: Η απόφαση αριθ. 1600/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2002, για τη θέσπιση του Έκτου Κοινοτικού Προγράμματος Δράσης για το Περιβάλλον , αναγνώρισε ότι οι επιπτώσεις των γεωργικών φαρμάκων στην υγεία του ανθρώπου και στο περιβάλλον, και ιδίως των γεωργικών φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στη γεωργία, πρέπει να μειωθούν περαιτέρω. Υπογράμμισε την ανάγκη να αυξηθεί η αειφορία στη χρήση των γεωργικών φαρμάκων και ζήτησε σημαντική συνολική ελάττωση των κινδύνων και χρήση των γεωργικών φαρμάκων που να συμβιβάζεται με την αναγκαία προστασία των καλλιεργειών. Στην ανακοίνωση προς το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή με τίτλο "Προς μια θεματική στρατηγική για αειφόρο χρήση των φυτοφαρμάκων", η Επιτροπή αναγνώρισε την ανάγκη για λεπτομερείς, εναρμονισμένες και επικαιροποιημένες στατιστικές σχετικά με τις πωλήσεις και τη χρήση γεωργικών φαρμάκων σε κοινοτικό επίπεδο. Οι στατιστικές αυτές είναι απαραίτητες για την αξιολόγηση των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την αειφόρο ανάπτυξη και για τον υπολογισμό κατάλληλων δεικτών σχετικά με τους κινδύνους που εγκυμονεί η χρήση των γεωργικών φαρμάκων για την υγεία και το περιβάλλον. Οι εναρμονισμένες και συγκρίσιμες κοινοτικές στατιστικές σχετικά με τις πωλήσεις και τη χρήση των γεωργικών φαρμάκων είναι σημαντικές για την ανάπτυξη και την παρακολούθηση της κοινοτικής νομοθεσίας και των κοινοτικών πολιτικών στο πλαίσιο της θεματικής στρατηγικής για την αειφόρο χρήση των φυτοφαρμάκων. Δεδομένου ότι τα αποτελέσματα της οδηγίας 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά δεν θα γίνουν αντιληπτά παρά μόνον όταν ολοκληρωθεί η πρώτη αξιολόγηση των δραστικών ουσιών που χρησιμοποιούνται στα βιοκτόνα, ούτε η Επιτροπή ούτε τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν επί του παρόντος επαρκή γνώση ή πείρα ώστε να προτείνουν περαιτέρω μέτρα σχετικά με τα βιοκτόνα. Το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να περιορισ��εί συνεπώς στα γεωργικά φάρμακα που είναι φυτοπροστατευτικά προϊόντα καλυπτόμενα από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά , για τα οποία υπάρχει ήδη ουσιώδης πείρα όσον αφορά τη συλλογή στοιχείων. Εντούτοις, λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα της αξιολόγησης της οδηγίας 98/8/ΕΚ και βάσει εκτίμησης αντικτύπου, το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού προβλέπεται να επεκταθεί και στα βιοκτόνα. Η πολυετής πείρα της Επιτροπής όσον αφορά τη συλλογή στοιχείων σχετικά με τις πωλήσεις και τη χρήση γεωργικών φαρμάκων κατέδειξε την ανάγκη ύπαρξης εναρμονισμένης μεθοδολογίας για τη συλλογή στατιστικών στοιχείων σε κοινοτικό επίπεδο τόσο από το στάδιο της διάθεσης στην αγορά όσο και από τους χρήστες. Επιπλέον, ενόψει του στόχου υπολογισμού ακριβών δεικτών κινδύνου σύμφωνα με τους στόχους της θεματικής στρατηγικής για την αειφόρο χρήση των γεωργικών φαρμάκων, οι στατιστικές πρέπει να είναι λεπτομερείς μέχρι το επίπεδο των δραστικών ουσιών. Μεταξύ των διαφόρων εναλλακτικών δυνατοτήτων συλλογής στοιχείων που αξιολογήθηκαν στην εκτίμηση αντικτύπου της θεματικής στρατηγικής για την αειφόρο χρήση των φυτοφαρμάκων, συνεστήθη η υποχρεωτική συλλογή στοιχείων ως καλύτερη εναλλακτική δυνατότητα, επειδή θα επιτρέψει τη συγκέντρωση ακριβών και αξιόπιστων στοιχείων σχετικά με τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση των γεωργικών φαρμάκων με ταχύτητα και καλή σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 223/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2009, σχετικά με τις ευρωπαϊκές στατιστικές αποτελεί το πλαίσιο αναφοράς για τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, καθώς απαιτεί, ειδικότερα, συμμόρφωση προς τα πρότυπα επαγγελματικής ανεξαρτησίας, αμεροληψίας, αντικειμενικότητας, αξιοπιστίας, σχέσης κόστους-αποτελεσματικότητας και στατιστικού απορρήτου. Η διαβίβαση στοιχείων που υπόκεινται στο στατιστικό απόρρητο διέπεται από τους κανόνες που ορίζει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 223/2009. Τα μέτρα που λαμβάνονται σύμφωνα με τον ανωτέρω κανονισμό εξασφαλίζουν την υλική και λογική προστασία των εμπιστευτικών στοιχείων και εξασφαλίζουν ότι, όταν παράγονται και διαδίδονται οι κοινοτικές στατιστικές, δεν κοινολογούνται παράνομα και δεν χρησιμοποιούνται για μη στατιστικούς σκοπούς. Η δημοσίευση και η διάδοση δεδομένων που συλλέγονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού διέπονται από τους κανόνες που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 223/2009. Τα μέτρα που λαμβάνονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 223/2009, εξασφαλίζουν την υλική και λογική προστασία των εμπιστευτικών στοιχείων και εξασφαλίζουν ότι, όταν παράγονται και διαδίδονται οι κοινοτικές στατιστικές, δεν κοινολογούνται παράνομα και δεν χρησιμοποιούνται για μη στατι��τικούς σκοπούς. Τα στοιχεία σχετικά με τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση γεωργικών φαρμάκων που πρέπει να υποβάλλονται σύμφωνα με την οδηγία 2009/128/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Οκτωβρίου 2009 για τον καθορισμό πλαισίου κοινοτικής δράσης με σκοπό την επίτευξη αειφόρου χρήσης των γεωργικών φαρμάκων και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1107/2009 θα πρέπει να αξιολογούνται σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της εν λόγω οδηγίας και του εν λόγω κανονισμού. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της οδηγίας 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, για την εφαρμογή στα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας των διατάξεων της σύμβασης του Αarhus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα . Προκειμένου να εξασφαλίζονται συγκρίσιμα αποτελέσματα, οι στατιστικές σχετικά με τα γεωργικά φάρμακα θα πρέπει να παράγονται σύμφωνα με ειδικό τρόπο υποδιαίρεσης, σε κατάλληλη μορφή και εντός καθορισμένου χρονικού διαστήματος από το πέρας ενός έτους αναφοράς, όπως καθορίζεται στα παραρτήματα του παρόντος κανονισμού. Τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να θεσπισθούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή . Συγκεκριμένα, θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να ορίζει την έκταση στην οποία χρησιμοποιούνται προϊόντα και να προσαρμόζει το παράρτημα III. Δεδομένου ότι τα μέτρα αυτά είναι γενικής εμβελείας και έχουν ως αντικείμενο την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, διά της συμπληρώσεώς του με νέα, μη ουσιώδη στοιχεία, πρέπει να θεσπισθούν σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 5α της απόφασης 1999/468/ΕΚ. Δεδομένου ότι ο στόχος του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η δημιουργία κοινού πλαισίου για τη συστηματική παραγωγή κοινοτικών στατιστικών σχετικά με τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση γεωργικών φαρμάκων, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορεί, συνεπώς, να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να θεσπίσει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ιδίου άρθρου, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει το μέτρο που είναι αναγκαίο για την επίτευξη του στόχου αυτού. Ζητήθηκε η γνώμη της Επιτροπής Στατιστικού Προγράμματος η οποία έχει συσταθεί με την απόφαση 89/382/ΕΟΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου , ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Περιεχόμενο, πεδίο εφαρμογής και στόχοι 1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει κοινό πλαίσιο για τη συστηματική παραγωγή κοινοτικών στατιστικών σχετικά με τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση γεωργικών φαρμάκων που αποτελούν φυτοπροστατευτικά προϊόντα, όπως ορίζεται στο άρθρο 2, στοιχείο α), σημείο i). 2. Οι στατιστικές εφαρμόζονται: στις ετήσιες ποσότητες γεωργικών φαρμάκων που διατίθενται στην αγορά σύμφωνα με το παράρτημα I· στις ετήσιες ποσότητες των γεωργικών φαρμάκων που χρησιμοποιήθηκαν σύμφωνα με το παράρτημα II. 3. Οι στατιστικές, μαζί με άλλα συναφή δεδομένα, εξυπηρετούν ιδιαίτερα τους σκοπούς των άρθρων 4 και 15 της οδηγίας 2009/128/ΕΚ. Άρθρο 2 Ορισμοί Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί: α) "γεωργικά φάρμακα": i) φυτοπροστατευτικό προϊόν κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/2009;· ii) βιοκτόνο κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1 της οδηγίας 98/8/ΕΚ. i) φυτοπροστατευτικό προϊόν κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/2009;· ii) βιοκτόνο κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1 της οδηγίας 98/8/ΕΚ.i) φυτοπροστατευτικό προϊόν κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/2009;·ii) βιοκτόνο κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1 της οδηγίας 98/8/ΕΚ. β) "ουσίες": ουσίες όπως ορίζονται στο άρθρο 3 σημείο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/2009, συμπεριλαμβανομένων και των ενεργών ουσιών, των προστατευτικών και των συνεργιστικών· γ) "ενεργές ουσίες": ενεργές ουσίες όπως ορίζονται στο άρθρο 2, παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/2009; δ) "προστατευτικά": προστατευτικά όπως ορίζονται στο άρθρο 2, παράγραφος 3, στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/2009; ε) "συνεργιστικά": συνεργιστικά όπως ορίζονται στο άρθρο 2, παράγραφος 3, στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/2009; στ) "διάθεση στην αγορά": η διάθεση στην αγορά όπως ορίζεται στο άρθρο 3 σημείο 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/2009; ζ) "κάτοχος της έγκρισης": ο κάτοχος της έγκρισης όπως ορίζεται στο άρθρο 3 σημείο 24 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/2009; η) "γεωργική χρήση": οποιοδήποτε είδος εφαρμογής ενός φυτοπροστατευτικού προϊόντος, που σχετίζεται άμεσα ή έμμεσα με την παραγωγή φυτικών προϊόντων στο πλαίσιο της οικονομικής δραστηριότητας της γεωργικής εκμετάλλευσης· θ) "επαγγελματίας χρήστης": ο επαγγελματίας χρήστης όπως ορίζεται στο άρθρο 3, σημείο 1 της οδηγίας 2009/128/ΕΚ· ι) "γεωργική εκμετάλλευση": η γεωργική εκμετάλλευση όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1166/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2008, περί ερευνών της διάρθρωσης των εκμεταλλεύσεων και περί ερευνών των μεθόδων γεωργικής παραγωγής . Άρθρο 3 Συλλογή, διαβίβαση και επεξεργασία των στοιχείων 1. Τα κράτη μέλη συλλέγουν τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για τον καθορισμό των χαρακτηριστικών που παρατίθενται στο παράρτημα Ι σε ετήσια βάσ��, και για τον προσδιορισμό των χαρακτηριστικών που παρατίθενται στο παράρτημα II σε πενταετή βάση με τους ακόλουθους τρόπους: έρευνες, πληροφορίες που αφορούν τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση γεωργικών φαρμάκων, λαμβάνοντας υπόψη, ιδίως, τις υποχρεώσεις βάσει του άρθρου 67 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/2009, διοικητικές πηγές, ή συνδυασμός των ανωτέρω, συμπεριλαμβανομένων διαδικασιών στατιστικής εκτίμησης με βάση κρίσεις εμπειρογνωμόνων ή μοντέλα. 2. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή (Eurostat) τα στατιστικά αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένων των εμπιστευτικών στοιχείων, σύμφωνα με τα χρονοδιαγράμματα και με την περιοδικότητα που καθορίζονται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ. Τα στοιχεία υποβάλλονται σύμφωνα με την ταξινόμηση που παρατίθεται στο παράρτημα III. 3. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν τα στοιχεία σε ηλεκτρονική μορφή, σύμφωνα με κατάλληλο τεχνικό μορφότυπο που θεσπίζεται από την Επιτροπή (Eurostat) σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2. 4. Για λόγους εμπιστευτικότητας, η Επιτροπή (Eurostat) προβαίνει σε συγκεντρωτική παρουσίαση των στοιχείων, πριν από τη δημοσίευσή τους, σύμφωνα με τις χημικές κλάσεις ή κατηγορίες των προϊόντων, όπως αναφέρεται στο παράρτημα ΙΙΙ, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη την προστασία των εμπιστευτικών δεδομένων στο επίπεδο εκάστου κράτους μέλους. Τα εμπιστευτικά δεδομένα χρησιμοποιούνται από τις εθνικές αρχές και την Επιτροπή (Eurostat) αποκλειστικά για στατιστικούς σκοπούς, σύμφωνα με το άρθρο 20 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 223/2009. Άρθρο 4 Αξιολόγηση της ποιότητας 1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, εφαρμόζονται τα κριτήρια ποιότητας που ορίζονται στο άρθρο 12, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 223/2009. 2. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή (Eurostat) εκθέσεις σχετικά με την ποιότητα των διαβιβαζόμενων δεδομένων, όπως προβλέπεται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ. Η Επιτροπή (Eurostat) αξιολογεί την ποιότητα των διαβιβαζόμενων δεδομένων. Άρθρο 5 Μέτρα εφαρμογής 1. Θεσπίζεται το κατάλληλο τεχνικό μορφότυπο για τη διαβίβαση των δεδομένων σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία αναφέρεται το άρθρο 6 παράγραφος 2. Η Επιτροπή μπορεί, αν χρειασθεί, να τροποποιήσει τις απαιτήσεις ως προς τις εκθέσεις σχετικά με την ποιότητα που περιγράφονται στο τμήμα 6 των παραρτημάτων Ι και ΙΙ. Τα μέτρα αυτά, τα οποία έχουν ως αντικείμενο την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού διά της συμπληρώσεώς του, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 6, παράγραφος 3. 2. Η Επιτροπή ορίζει την έννοια της "έκτασης στην οποία χρησιμοποιούνται προϊόντα" η οποία αναφέρεται στο τμήμα 2 του παραρτήματος ΙΙ. Το εν λόγω μέτρο, που αποσκοπεί στην τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού διά της συμπληρώσεώς του, θεσπίζεται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο η οποία αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 3. 3. Η Επιτροπή προσαρμόζει τον κατάλογο ουσιών που πρέπει να καλύπτονται, και την ταξινόμησή τους σε κατηγορίες προϊόντων και χημικών κλάσεων, όπως προβλέπεται στο παράρτημα III, σε τακτική βάση και τουλάχιστον ανά πενταετία. Τα μέτρα αυτά, τα οποία έχουν ως αντικείμενο την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού διά της συμπληρώσεώς του, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 6, παράγραφος 3. Άρθρο 6 Διαδικασία επιτροπών 1. Η Επιτροπή επικουρείται από την Επιτροπή Ευρωπαϊκού Στατιστικού Συστήματος που συστάθηκε με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 223/2009. 2. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 της ίδιας απόφασης. Η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται τρίμηνη. 3. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται το άρθρο 5α, παράγραφοι 1 έως 4, και το άρθρο 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 της ίδιας απόφασης. Άρθρο 7 Έκθεση Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο κάθε πέντε έτη. Η έκθεση αυτή αξιολογεί ιδίως την ποιότητα των διαβιβαζόμενων στοιχείων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 4, τις μεθόδους συλλογής δεδομένων, τον φόρτο των επιχειρήσεων, των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και των εθνικών διοικήσεων, και τη χρησιμότητα των εν λόγω στατιστικών στο πλαίσιο της θεματικής στρατηγικής για την αειφόρο χρήση των φυτοφαρμάκων, ιδίως ενόψει των στόχων που εκτίθενται στο άρθρο 1. Εμπεριέχει, αν χρειαστεί, προτάσεις για την περαιτέρω βελτίωση της ποιότητας των στοιχείων και των μεθόδων συλλογής δεδομένων προκειμένου να βελτιωθεί το εύρος κάλυψης και η συγκρισιμότητα των στοιχείων και για την ελάφρυνση του φόρτου των επιχειρήσεων, των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και των εθνικών διοικήσεων. Η πρώτη έκθεση υποβάλλεται μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2016. Άρθρο 8 Έναρξη ισχύος Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Στρασβούργο, 25 Νοεμβρίου 2009 Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Ο πρόεδρος J. BUZEK Για το Συμβούλιο Ο πρόεδρος Å. TORSTENSSON

eudocsV6/Agriculture/European_statistics/Pesticide_statistics/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Θεσπίζει κανόνες και διαδικασίες για τη συλλογή και τη διάδοση στατιστικών σχετικά με τις πωλήσεις και τη χρήση γεωργικών φαρμάκων. Οι στατιστικές αυτές, μαζί με άλλα σχετικά δεδομένα, θα επιτρέπουν στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) να παράγουν λεπτομερείς, εναρμονισμένες και ενημερωμένες στατιστικές για την πώληση και χρήση των γεωργικών φαρμάκων, που είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη και την παρακολούθηση της νομοθεσίας και των πολιτικών της ΕΕ στο πλαίσιο της στρατηγικής για την ορθολογική χρήση των γεωργικών φαρμάκων. Είναι επίσης απαραίτητες για την αξιολόγηση των πολιτικών της ΕΕ σχετικά με την αειφόρο ανάπτυξη και για τον υπολογισμό κατάλληλων δεικτών σχετικά με τους κινδύνους που εγκυμονεί η χρήση των γεωργικών φαρμάκων για την υγεία και το περιβάλλον. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1185/2009 θα καταργηθεί από τον κανονισμό (ΕΕ) 2022/2379 με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2025 (βλέπε σύνοψη). Πεδίο εφαρμογής Οι στατιστικές εφαρμόζονται: στις ετήσιες ποσότητες γεωργικών φαρμάκων που διατίθενται στην αγορά προς πώληση, σύμφωνα με το παράρτημα I του κανονισμού· στις ποσότητες γεωργικών φαρμάκων που χρησιμοποιήθηκαν, σύμφωνα με το παράρτημα II του κανονισμού. Συλλογή, διαβίβαση και επεξεργασία των στοιχείων Τα κράτη μέλη πρέπει να συλλέγουν τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για τον καθορισμό των χαρακτηριστικών που παρατίθενται στο παράρτημα Ι σε ετήσια βάση, και για τον προσδιορισμό των χαρακτηριστικών που παρατίθενται στο παράρτημα II σε πενταετή βάση, με τους ακόλουθους τρόπους: έρευνες· πληροφορίες που αφορούν τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση γεωργικών φαρμάκων λαμβάνοντας υπόψη, ιδίως, τις υποχρεώσεις που θεσπίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1107/2009· διοικητικές πηγές· ή συνδυασμό των εν λόγω τρόπων, συμπεριλαμβανομένων στατιστικών εκτιμήσεων με βάση κρίσεις εμπειρογνωμόνων ή μοντέλα. Έπειτα, πρέπει να διαβιβάζουν τα αποτελέσματα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και πιο συγκεκριμένα στη Eurostat, σύμφωνα με τα χρονοδιαγράμματα και την περιοδικότητα που καθορίζονται στα παραρτήματα του κανονισμού. Πρέπει να παρουσιάζουν τα στοιχεία σύμφωνα με την ταξινόμηση στο παράρτημα III και τον τεχνικό μορφότυπο που θεσπίζεται στον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1264/2014 της Επιτροπής. Τυχόν εμπιστευτικά στοιχεία πρέπει να χρησιμοποιούνται από τις εθνικές αρχές και από τη Eurostat αποκλειστικά για στατιστικούς σκοπούς, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 223/2009 σχετικά με την ανάπτυξη, την παραγωγή και τη διάδοση των ευρωπαϊκών στατιστικών. Αξιολόγηση ποιότητας Τα κράτη μέλη υποβάλουν εκθέσεις στη Eurostat σχετικά με την ποιότητα των στοιχείων που υποβλήθηκαν. Η Eurostat επίσης αξιολογεί την ποιότητα των στοιχείων. Μέτρα εφαρμογής και επιτροπή Ο κανονισμός εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να εκδίδει πρόσθετες νομικές πράξεις για σκοπούς αποτελεσματικής εφαρμογής. Η Επιτροπή αναθεωρεί τακτικά τον κατάλογο δραστικών ουσιών που θα καλύπτονται και την ταξινόμησή τους σε κατηγορίες προϊόντων και χημικές κλάσεις, όπως ορίζονται στο παράρτημα III του κανονισμού. Η Επιτροπή επικουρείται και λαμβάνει συμβουλές από την Επιτροπή Ευρωπαϊκού Στατιστικού Συστήματος, που αποτελείται από εθνικούς εμπειρογνώμονες. Έκθεση Ανά 5 έτη, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού. Πέρα από την αξιολόγηση της ποιότητας των διαβιβαζόμενων στοιχείων, η έκθεση εξετάζει τις μεθόδους συλλογής δεδομένων· τον φόρτο των επιχειρήσεων, των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και των εθνικών διοικήσεων· και τη χρησιμότητα των στατιστικών όσον αφορά την επίτευξη των στόχων του κανονισμού. Η Επιτροπή δημοσίευσε εκθέσεις το 2017 και το 2021. Κατάργηση Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1185/2009 καταργείται από τον κανονισμό (ΕΕ) 2022/2379 (βλέπε σύνοψη) με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2025.

eudocsV6/Agriculture/European_statistics/Statistics_on_the_inputs_and_outputs_of_agricultural_activities/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Θεσπίζει ένα πλαίσιο για συγκεντρωτικές στατιστικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), σχετικά με τις εισροές και εκροές των γεωργικών δραστηριοτήτων, καθώς και σχετικά με την ενδιάμεση χρήση των εν λόγω εκροών στη γεωργία, και τη συλλογή και επεξεργασία τους. Οι στατιστικές αφορούν στατιστικές μονάδες όπως: γεωργικές εκμεταλλεύσεις*· γεωργικές δημοτικές γαίες*· επιχειρήσεις που παρέχουν, αγοράζουν, συλλέγουν ή μεταποιούν αγαθά και υπηρεσίες από γεωργικές δραστηριότητες, ιδίως εκκολαπτήρια, γαλακτοκομικές επιχειρήσεις και σφαγεία· συναλλαγές και ροές συντελεστών παραγωγής, αγαθών και υπηρεσιών προς και από γεωργικές δραστηριότητες. Οι στατιστικές καλύπτουν: ζωική παραγωγή: ζωικό κεφάλαιο και κρέας· αβγά και νεοσσοί· γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα· φυτική παραγωγή: έκταση και παραγωγή καλλιεργειών· ισοζύγια καλλιεργειών· βοσκότοποι· γεωργικές τιμές: δείκτες γεωργικών τιμών· απόλυτες τιμές εισροών· τιμές και μισθώματα των γεωργικών γαιών· θρεπτικές ουσίες: γεωργικά λιπάσματα· ακαθάριστο ισοζύγιο θρεπτικών ουσιών· φυτοπροστατευτικά προϊόντα. Οι στατιστικές πρέπει να εκπροσωπούν: το 95 % της ζωικής παραγωγής και της γεωργικής έκτασης που χρησιμοποιούνται για καλλιέργειες ή όπου χρησιμοποιούνται ενδεχομένως θρεπτικές ουσίες στα λιπάσματα κάθε κράτους μέλους της ΕΕ· και αρχικά το 75 %, αργότερα το 85 % και ενδεχομένως το 95 % της χρήσης φυτοπροστατευτικών προϊόντων στη γεωργική δραστηριότητα. Τα κράτη μέλη: μπορούν να χρησιμοποιούν τα παρακάτω για την παροχή των απαραίτητων πληροφοριών: στατιστικές έρευνες ή άλλες μεθόδους συλλογής στατιστικών στοιχείων, τα διοικητικά στοιχεία που προσδιορίζονται σε κάποιες νομοθετικές διατάξεις της ΕΕ, άλλες πηγές όπως εθνικά διοικητικά στοιχεία, ψηφιακά εργαλεία ή τηλεαισθητήρες· πρέπει να διασφαλίζουν την ποιότητα των δεδομένων που διαβιβάζουν· υποβάλλουν εκθέσεις ποιότητας στη Eurostat κάθε 3 έτη, ξεκινώντας από τις 30 Ιουνίου 2028, για τις μεθόδους επεξεργασίας που χρησιμοποιούνται για την παροχή των δεδομένων τους. Η Eurostat: αξιολογεί την ποιότητα των δεδομένων που της διαβιβάζονται με διαφανή και επαληθεύσιμο τρόπο· όταν εντοπίζονται νέες απαιτήσεις για στοιχεία ή η ανάγκη σημαντικής βελτίωσης, μπορεί να δρομολογήσει μελέτες εφικτότητας προκειμένου να αξιολογήσει: τη διαθεσιμότητα και την ποιότητα νέων πηγών δεδομένων, την ανάπτυξη και την εφαρμογή νέων στατιστικών τεχνικών, τις δημοσιονομικές επιπτώσεις και την επιβάρυνση για τους παρόχους δεδομένων· διαδίδει επιγραμμικά και δωρεάν τα στοιχεία που της διαβιβάζονται. δύναται να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις για την τροποποίηση των λεπτομερών θεμάτων των τομέων που καλύπτονται ή για να αντιμετωπίσει ανάγκες ad hoc στοιχείων· εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για να προσδιορίζει τα σύνολα στοιχείων που πρέπει να διαβιβάζονται, συμπεριλαμβανομένων ��αταλόγων και περιγραφών των μεταβλητών και άλλων απαιτήσεων ακρίβειας· διασφαλίζει ότι το παράγωγο δίκαιο δεν συνεπάγεται σημαντική πρόσθετη επιβάρυνση ή κόστος για τα κράτη μέλη· λαμβάνει κατάλληλα μέτρα για να διασφαλίσει την προστασία της χρηματοδότησης της ΕΕ κατά της απάτης, της διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας· υποβάλλει εκθέσεις μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2029, και κάθε 5 έτη εφεξής, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού. Το παράρτημα καθορίζει τις συχνότητες διαβίβασης, περιόδους αναφοράς, και τις ενδεχόμενες διαστάσεις σε περιφερειακό επίπεδο και σε επίπεδο βιολογικής γεωργίας, για όλα τα λεπτομερή θέματα των δεδομένων που πρέπει να διαβιβάσουν τα κράτη μέλη. Η ΕΕ καλύπτει μέχρι και το 95 % των δαπανών για την εκπλήρωση ορισμένων εκ των απαιτήσεων του κανονισμού με επιχορηγήσεις από το πρόγραμμα για την ενιαία αγορά. Εφαρμόζονται μεταβατικοί κανόνες για φυτοπροστατευτικά προϊόντα από το 2025 μέχρι το 2027 προκειμένου να αυξηθεί σταδιακά η κάλυψη. Ο κανονισμός:

eudocsV6/Agriculture/Funding_&_support_schemes/Aids_and_refunds_related_to_the_common_organisation_of_markets_in_agricultural_products/32013R1370.txt

@@ -0,0 +1 @@
+20.12.2013 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 346/12 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (EE) αριθ. 1370/2013 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 16ης Δεκεμβρίου 2013 για τη θέσπιση μέτρων σχετικά με τον καθορισμό ορισμένων ενισχύσεων και επιστροφών που συνδέονται με την κοινή οργάνωση των αγορών γεωργικών προϊόντων ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 3, την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Εκτιμώντας τα εξής: Στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών με τίτλο "Η ΚΓΠ με χρονικό ορίζοντα το 2020: η αντιμετώπιση των μελλοντικών προκλήσεων όσον αφορά τη διατροφή, τους φυσικούς πόρους και το έδαφος" ορίζει τις δυνητικές προκλήσεις, τους στόχους και τις κατευθύνσεις της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ) μετά το 2013. Λαμβάνοντας υπόψη τον διάλογο σχετικά με την εν λόγω ανακοίνωση, η κοινή γεωργική πολιτική πρέπει να μεταρρυθμιστεί από την 1η Ιανουαρίου 2014. Η μεταρρύθμιση θα πρέπει να καλύψει όλα τα βασικά μέσα της ΚΓΠ, συμπεριλαμβανομένου του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Κανονισμός ενιαίας ΚΟΑ) . Στο πλαίσιο του αναθεωρημένου ρυθμιστικού πλαισίου, θα πρέπει να θεσπισθούν μέτρα για τον καθορισμό τιμών, εισφορών, ενισχύσεων και ποσοτικών περιορισμών. Για λόγους σαφήνειας και διαφάνειας, οι διατάξεις περί δημόσιας παρέμβασης πρέπει να υπάγονται σε κοινή δομή, διατηρουμένης παράλληλα της πολιτικής που ακολουθείται σε κάθε τομέα. Προς το σκοπό αυτό, θα πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ των κατώτατων τιμών αναφοράς που θεσπίζονται με τον κανονισμό (EE) Αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και των τιμών παρέμβασης, όπως επίσης και να προσδιορισθούν οι τελευταίες. Μόνο οι τιμές παρέμβασης για τη δημόσια παρέμβαση αντιστοιχούν στις ισχύουσες προκαθορισμένες τιμές που αναφέρονται στην πρώτη πρόταση της παραγράφου 8 του Παραρτήματος 3 της Συμφωνίας του ΠΟΕ για τη γεωργία (π.χ. στήριξη της αγοραίας τιμής). Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η παρέμβαση στην αγορά μπορεί να λάβει τη μορφή δημόσιας παρέμβασης καθώς και άλλες μορφές παρέμβασης που δεν χρησιμοποιούν εκ των προτέρων καθορισμένες ενδείξεις τιμών. Το επίπεδο της τιμής δημόσιας παρέμβασης στην οποία γίνονται οι αγορές σε καθορισμένη τιμή ή με διαγωνισμό θα πρέπει να προβλέπεται, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων για τις οποίες μπορεί να είναι απαραίτητη η προσαρμογή των τιμών δημόσιας παρέμβασης. Παρομοίως, οφείλουν να ληφθούν μέτρα για τους ποσοτικούς περιορισμούς διεξαγωγής των αγορών σε καθορισμένη τιμή. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, οι τιμές και τα ποσοτικά μέτρα θα πρέπει να αποτυπώνουν την πρακτικ�� και την εμπειρία από προηγούμενες κοινές οργανώσεις αγορών. Ο κανονισμός (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013 προβλέπει τη χορήγηση ενίσχυσης για ιδιωτική αποθεματοποίηση ως μέτρο παρέμβασης στην αγορά. Πρέπει να προβλεφθούν τα μέτρα για τον καθορισμό των ποσών ενίσχυσης. Λόγω της πρακτικής και της εμπειρίας από προηγούμενες κοινές οργανώσεις αγορών, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ο καθορισμός των ποσών ενίσχυσης τόσο εκ των προτέρων όσο και με διαγωνισμό, όπως επίσης και να ληφθούν υπόψη ορισμένα στοιχεία όταν η ενίσχυση είναι εκ των προτέρων καθορισμένη. Για να διασφαλιστεί η χρηστή δημοσιονομική διαχείριση του Προγράμματος προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στα σχολεία, θα πρέπει να προβλεφθούν σταθερό ανώτατο όριο ενωσιακής ενίσχυσης και ανώτατα ποσοστά συγχρηματοδότησης. Προκειμένου να μπορέσουν όλα τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν αποτελεσματικό από άποψη κόστους πρόγραμμα, θα πρέπει να καθορισθεί ένα συγκεκριμένο ελάχιστο ποσό της ενίσχυσης της Ένωσης. Προκειμένου να διασφαλισθεί η σωστή λειτουργία της ενίσχυσης για την προσφορά γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων στα παιδιά σε σχολικά ιδρύματα και να διασφαλισθεί η ελαστικότητα στη διαχείριση του προγράμματος, θα πρέπει να καθορισθεί η μέγιστη ποσότητα γάλακτος επιλεξίμου προς ενίσχυση και το ποσό της ενωσιακής ενίσχυσης. Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013, ορισμένα μέτρα στον τομέα της ζάχαρης θα εκπνεύσουν στο τέλος της περιόδου εμπορίας 2016/2017 για τη ζάχαρη, όταν καταργηθεί το σύστημα ποσοστώσεων. Τα μέτρα για τον καθορισμό του τέλους παραγωγής που θα εισπράττεται για την ποσόστωση ζάχαρης, την ποσόστωση ισογλυκόζης και την ποσόστωση σιροπιού ινουλίνης που προβλέπονται για τον τομέα της ζάχαρης θα πρέπει να προβλέπονται στον κανονισμό αυτό στο πλαίσιο της παράτασης του συστήματος ποσοστώσεων μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2017. Για την εξασφάλιση αποτελεσματικού συστήματος επιστροφών στην παραγωγή για ορισμένα προϊόντα του τομέα της ζάχαρης, θα πρέπει να προβλεφθούν κατάλληλοι όροι για τον καθορισμό του ποσού της επιστροφής στην παραγωγή. Θα πρέπει να καθοριστεί ελάχιστη τιμή για τα ζαχαρότευτλα ποσόστωσης τα οποία αντιστοιχούν σε ποιοτικό τύπο που θα πρέπει να οριστεί, προκειμένου να εξασφαλίζεται δίκαιο βιοτικό επίπεδο στους καλλιεργητές ζαχαρότευτλων και ζαχαροκάλαμου της Ένωσης. Για να αποφευχθεί απειλή στην κατάσταση της αγοράς ζάχαρης λόγω της σώρευσης ποσοτήτων ζάχαρης, ισογλυκόζης και σιροπιού ινουλίνης για τα οποία δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής, προβλέπεται εισφορά επί του πλεονάσματος. Στο κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 προβλέπεται μηχανισμός για τη διασφάλιση επαρκούς και ισορροπημένης προσφοράς ζάχαρης στις αγορές της Ένωση, παρέχοντας στην Επιτροπή την εξουσιοδότηση να λάβει τα απαραίτητα μέτρα προς το σκοπό αυτό. Δεδομένου ότι τα μέσα διαχείρισης της αγοράς για την εφαρμογή του μηχανισμού αυτού συνίστανται στις προσωρινές προσαρμογές του καταβλητέου εισαγωγικού δασμού για την ακατέργαστη ζάχαρη, καθώς και την προσωρινή εφαρμογή εισφοράς επί της ποσόστωσης παραγωγής που διατίθεται στην εσωτερική αγορά για προσαρμογή της προσφοράς στη ζήτηση, θα πρέπει να προβλεφθεί στον κανονισμό ειδική διάταξη που να δίνει τη δυνατότητα στην Επιτροπή να επιβάλει το δασμό αυτό και να καθορίζει το ύψος του. Για να εξασφαλιστεί η ορθή λειτουργία του συστήματος των επιστροφών κατά την εξαγωγή, θα πρέπει να θεσπισθούν κατάλληλα μέτρα για τον καθορισμό του ποσού των επιστροφών. Επιπλέον, στους τομείς των σιτηρών και του ρυζιού θα πρέπει να θεσπιστούν κατάλληλα μέτρα για τον καθορισμό των διορθωτικών ποσών και να προβλεφθεί η προσαρμογή του ποσού της επιστροφής ανάλογα με τις αλλαγές του επιπέδου της τιμής παρέμβασης. Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική καθημερινή διαχείριση της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής, τα μέτρα για τον καθορισμό των ενισχύσεων, των επιστροφών και των τιμών, που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό, θα πρέπει να περιορίζονται στους γενικούς όρους που επιτρέπουν τον καθορισμό συγκεκριμένων ποσών στις ειδικές περιστάσεις κάθε περίπτωσης. Προκειμένου να διασφαλιστούν ενιαίοι όροι εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, ενδείκνυται να εκχωρηθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή για τον καθορισμό των εν λόγω ποσών. Οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να ασκούνται με τη βοήθεια της Επιτροπής για την Κοινή Οργάνωση των Γεωργικών Αγορών σύμφωνα τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου . Επιπλέον, για να μπορέσει η Επιτροπή να αντιδράσει στην ταχέως μεταβαλλόμενη κατάσταση της αγοράς, θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να καθορίσει νέα επίπεδα επιστροφών και, στους τομείς των σιτηρών και του ρυζιού, να προσαρμόσει το διορθωτικό ποσό χωρίς να εφαρμόζεται ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 182/2011, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Πεδίο εφαρμογής Ο παρών κανονισμός προβλέπει μέτρα για τον καθορισμό τιμών, εισφορών, ενισχύσεων και ποσοτικών περιορισμών σε σχέση με την ενιαία κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών η οποία θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013. Άρθρο 2 Τιμές δημόσιας παρέμβασης 1. Το επίπεδο της τιμής δημόσιας παρέμβασης: α) για το μαλακό σιτάρι, το σκληρό σιτάρι, το κριθάρι, το καλαμπόκι, το αναποφλοίωτο ρύζι και το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη ισούται με τις αντίστοιχες κατώτατες τιμές αναφοράς που ορίζονται στο άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013 στην περίπτωση αγοράς σε καθορισμένη τιμή και δεν υπερβαίνει τις αντίστοιχες κατώτατες τιμές αναφοράς στην περίπτωση αγοράς με διαγωνισμό· β) για το βούτυρο ισούται με το 90 % της κατώτατης τιμής αναφοράς που ορίζεται στο άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013 στην περίπτωση αγοράς σε καθορισμένη τιμή και δεν υπερβαίνει το 90 % αυτής της κατώτατης τιμής αναφοράς στην περίπτωση αγοράς με διαγωνισμό· γ) για το βόειο και το χοίρειο κρέας δεν υπερβαίνει το επίπεδο που αναφέρεται στο σημείο γ) του άρθρου 13, παρ. 1 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013 2. Οι τιμές δημόσιας παρέμβασης για το μαλακό σιτάρι, το σκληρό σιτάρι, το κριθάρι, το καλαμπόκι, και το αναποφλοίωτο ρύζι που αναφέρονται στην παράγραφο 1 προσαρμόζονται από αυξήσεις ή μειώσεις στις τιμές αυτές βάσει των κύριων ποιοτικών κριτηρίων για τα προϊόντα. 3. Η Επιτροπή προσδιορίζει με εκτελεστικές πράξεις τις αυξήσεις ή μειώσεις της τιμής παρέμβασης των προϊόντων της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου υπό τις προϋποθέσεις της εν λόγω παραγράφου. Οι εκτελεστικές πράξεις αυτές εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 15, παράγραφος 2. Άρθρο 3 Τιμές αγοράς και ισχύοντες ποσοτικοί περιορισμοί 1. Όταν ανοίγει η δημόσια παρέμβαση σύμφωνα με το σημείο α) του άρθρου 13, παρ. 1 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013, η αγορά γίνεται στην καθορισμένη τιμή που αναφέρεται στο άρθρο 2 του εν λόγω κανονισμού τηρουμένων των ακόλουθων ποσοτικών περιορισμών για κάθε περίοδο που αναφέρεται στο άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013, αντιστοίχως: α) για τον μαλακό σίτο, 3 εκατ. τόνοι, β) για το βούτυρο, 50 000 τόνοι, γ) για το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη, 109 000 τόνοι. 2. Όταν η δημόσια παρέμβαση ανοίγει σύμφωνα με το άρθρο 13, παρ. 1 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013: α) για τον μαλακό σίτο, το βούτυρο και το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη πέραν των ποσοτικών ορίων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, και β) για τον σκληρό σίτο, το κριθάρι, τον αραβόσιτο, το αναποφλοίωτο ρύζι και το βόειο κρέας η αγορά γίνεται με διαδικασία διαγωνισμού προκειμένου να προσδιορισθεί η ανώτατη τιμή αγοράς. Η ανώτατη τιμή αγοράς δεν υπερβαίνει το οικείο επίπεδο που αναφέρεται στο άρθρο 2, παρ. 1 του παρόντος κανονισμού και ορίζεται με εκτελεστικές πράξεις. 3. Σε ειδικές και δεόντως αιτιολογημένες περιστάσεις, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις: α) για τον περιορισμό των διαδικασιών διαγωνισμού σε ένα κράτος μέλος ή περιφέρεια κράτους μέλους, ή β) με την επιφύλαξη του άρθρου 2, παρ. 1, καθορίζοντας τις τιμές αγοράς για τη δημόσια παρέμβαση ανά κράτος μέλος ή ανά περιφέρεια κράτους μέλους βάσει των καταγραφόμενων μέσων αγοραίων τιμών. 4. Οι τιμές αγοράς που αναφέρονται στην παράγραφο 2 και 3 για το μαλακό σιτάρι, το σκληρό σιτάρι, το κριθάρι, το καλαμπόκι, και το αναποφλοίωτο ρύζι προσαρμόζονται από αυξήσεις ή μειώσεις στις τιμές αυτές βάσει των κύριων ποιοτικών κριτηρίων για τα εν λόγω προϊόντα. Η Επιτροπή εγκρίνει εκτελεστικές πράξεις που προσδιορίζουν τις αυξήσεις ή μειώσεις. 5. Οι εκτελεστικές πράξεις που αναφέρονται στις παραγράφους 2, 3 και 4 του παρόντος άρθρου εκδίδονται σύμφωνα με την διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 15, παράγραφος 2. 6. Η Επιτροπή θεσπίζει, χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας που αναφέρεται στο άρθρο 15, παράγραφος 2, τις αναγκαίες εκτελεστικές πράξεις: α) για την τήρηση των περιορισμών παρέμβασης που ορίζονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, και β) την εφαρμογή της διαδικασίας διαγωνισμού που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου για το μαλακό σιτάρι, το βούτυρο και το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη πέραν των ποσοτικών περιορισμών της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου. Άρθρο 4 Ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση 1. Για τον καθορισμό του ποσού της ενίσχυσης για την ιδιωτική αποθεματοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 17 του κανονισμού, (ΕΕ) αριθ 1308/2013 εφόσον χορηγείται ενίσχυση σύμφωνα με το άρθρο 18 παρ. 2 του εν λόγω κανονισμού, είτε προκηρύσσεται διαγωνισμός για περιορισμένο χρονικό διάστημα, είτε η ενίσχυση καθορίζεται εκ των προτέρων. Η ενίσχυση μπορεί να καθορίζεται ανά κράτος μέλος η περιφέρεια κράτους μέλους. 2. Η Επιτροπή εγκρίνει εκτελεστικές πράξεις: α) εφόσον εφαρμόζεται διαδικασία διαγωνισμού, προσδιορίζοντας το μέγιστο ποσό ενίσχυσης για ιδιωτική αποθεματοποίηση, β) εφόσον η ενίσχυση είναι εκ των προτέρων καθορισμένη, προσδιορίζοντας το ποσό βάσει του κόστους αποθεματοποίησης και/ή άλλων σχετικών στοιχείων της αγοράς. Οι εκτελεστικές πράξεις αυτές εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 15, παράγραφος 2. Άρθρο 5 Ενίσχυση για την προσφορά οπωροκηπευτικών σε παιδιά 1. Η ενίσχυση της Ένωσης για την παροχή οπωροκηπευτικών, μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και προϊόντων μπανάνας σε παιδιά που αναφέρεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013: α) δεν υπερβαίνει κανένα των κατωτέρω ορίων: (i) τα 150 εκατομμύρια EUR ανά σχολικό έτος, ούτε (ii) το 75 % των εξόδων προμήθειας και των συναφών εξόδων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του άρθρου 23 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013, ή το 90 % των εξόδων αυτών στις λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες και στις εξόχως απόκεντρες περιοχές που αναφέρονται στο άρθρο 349 της Συνθήκης, ούτε (i) τα 150 εκατομμύρια EUR ανά σχολικό έτος, ούτε (ii) το 75 % των εξόδων προμήθειας και των συναφών εξόδων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του άρθρου 23 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013, ή το 90 % των εξόδων αυτών στις λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες και στις εξόχως απόκεντρες περιοχές που αναφέρονται στο άρθρο 349 της Συνθήκης, ούτε (i) τα 150 εκατομμύρια EUR ανά σχολικό έτος, ούτε (ii) το 75 % των εξόδων προμήθειας και των συναφών εξόδων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του άρθρου 23 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013, ή το 90 % των εξόδων αυτών στις λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες και στις εξόχως απόκεντρες περιοχές που αναφέρονται στο άρθρο 349 της Συνθήκης, ούτε β) καλύπτει δαπάνες πέραν των σχετικών με την προσφορά και των συναφών προς αυτή δαπανών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του άρθρου 23 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013. Για τους σκοπούς του σημείου (α) (ii) του πρώτου εδαφίου "λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες" είναι οι οριζόμενες στο σημείο (α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 90 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου . 2. Κάθε κράτος μέλος που συμμετέχει στο Πρόγραμμα οπωροκηπευτικών στα σχολεία λαμβάνει ενίσχυση από την Ένωση ύψους τουλάχιστον 290 000 EUR. Η Επιτροπή εγκρίνει εκτελεστικές πράξεις για τον προσδιορισμό της ενδεικτικής χορήγησης ενίσχυσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου προς κάθε κράτος μέλος βάσει των κριτηρίων του άρθρου 23, παρ. 5 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013. Η Επιτροπή αξιολογεί το αργότερο κάθε τρία έτη το εάν η ενδεικτική κατανομή παραμένει συνεπής προς τα κριτήρια δυνάμει του άρθρου 23, παρ. 5 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013. Εφόσον απαραίτητο, η Επιτροπή εγκρίνει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό νέας ενδεικτικής κατανομής. Αφού λάβει τις αιτήσεις των κρατών μελών σύμφωνα με το άρθρο 23, παρ. 5) δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013, η Επιτροπή εγκρίνει κάθε έτος, εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό της οριστικής κατανομής της ενίσχυσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου μεταξύ των συμμετεχόντων κρατών μελών, εντός των ορίων των που ορίζονται στην παράγραφο αυτή. Οι εκτελεστικές πράξεις που αναφέρονται στην παράγραφο αυτή θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 15, παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 6 Ενίσχυση για την παροχή γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων σε παιδιά 1. Η ενωσιακή ενίσχυση για την παροχή γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων σε παιδιά που προβλέπεται στο άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013 χορηγείται επί μέγιστης ποσότητας 0,25 λίτρων ισοδυνάμου γάλακτος ανά παιδί και ανά σχολείο ημερησίως. 2. Η ενωσιακή ενίσχυση ανέρχεται σε 18,15 EUR /100 kg για όλες τις κατηγορίες γάλακτος. 3. Η Επιτροπή εγκρίνει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των ποσών της ενίσχυσης για επιλέξιμα γαλακτοκομικά προϊόντα εκτός από το γάλα, λαμβάνοντας υπόψη τα συστατικά γάλακτος του σχετικού προϊόντος. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 15. παρ. 2. Άρθρο 7 Τέλος παραγωγής για τον τομέα της ζάχαρης 1. Το τέλος παραγωγής για την ποσόστωση ζάχαρης, την ποσόστωση ισογλυκόζης και την ποσόστωση σιροπιού ινουλίνης που προβλέπεται στο άρθρο 128 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013 καθορίζεται στα 12 EUR ανά τόνο για την ποσόστωση ζάχαρης και την ποσόστωση σιροπιού ινουλίνης. Για την ισογλυκόζη, το τέλος παραγωγής ορίζεται στο 50 % του τέλους που επιβάλλεται στη ζάχαρη. 2. Το σύνολο του τέλους παραγωγής που καταβάλλεται σύμφωνα με την παράγραφο 1 επιβάλλεται από το κράτος μέλος στις επιχειρήσεις της επικράτειάς του, βάσει της ποσόστωσης που διαθέτουν για τη σχετική περίοδο εμπορίας. Οι πληρωμές πραγματοποιούνται από τις επιχειρήσεις το αργότερο μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου της σχετικής περιόδου εμπορίας. 3. Οι ενωσιακές επιχειρήσεις ζάχαρης και σιροπιού ινουλίνης μπορούν να απαιτούν από τους καλλιεργητές ζαχαρότευτλων ή ζαχαροκάλαμου ή από τους προμηθευτές κιχωρίου να καλύπτουν έως και το 50 % του σχετικού τέλους παραγωγής. Άρθρο 8 Επιστροφή στην παραγωγή για τον τομέα της ζάχαρης Η Επιστροφή στην παραγωγή για τον τομέα της ζάχαρης που προβλέπεται στο άρθρο 129 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013 καθορίζεται από την Επιτροπή μέσω εκτελεστικών πράξεων με βάση: α) το κόστος που προκύπτει από τη χρήση εισαγόμενης ζάχαρης, το οποίο θα επιβαρύνει τη βιομηχανία σε περίπτωση εφοδιασμού της στην παγκόσμια αγορά· και β) την τιμή των πλεονασμάτων ζάχαρης που διατίθενται στην αγορά της 'Ενωσης ή εάν δεν υπάρχουν πλεονάσματα ζάχαρης στην αγορά αυτή, την κατώτερη τιμή αναφοράς για τη ζάχαρη που καθορίζεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013. Αυτές οι εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 15, παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 9 Ελάχιστη τιμή για τα τεύτλα 1. Η ελάχιστη τιμή για τα τεύτλα ποσόστωσης που προβλέπεται στο άρθρο 135 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013 ανέρχεται σε 26,29 EUR ανά τόνο μέχρι το τέλος του έτους εμπορίας 2016/2017 για τη ζάχαρη που αναφέρεται στο σημείο στ) του άρθρου 6 του στις 30 Σεπτεμβρίου 2017. 2. Η ελάχιστη τιμή που αναφέρεται στην παράγραφο 1 εφαρμόζεται στα ζαχαρότευτλα του ποιοτικού τύπου που ορίζεται στο σημείο Β του παραρτήματος ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013. 3. Οι επιχειρήσεις ζάχαρης που αγοράζουν εντός ποσόστωσης τεύτλα κατάλληλα για μεταποίηση σε ζάχαρη τα οποία προορίζονται για μεταποίηση σε εντός ποσόστωσης ζάχαρη υποχρεούνται να καταβάλλουν τουλάχιστον την ελάχιστη τιμή, αναπροσαρμοσμένη προς τα άνω ή προς τα κάτω ώστε να λαμβάνονται υπόψη αποκλίσεις από την τυπική ποιότητα. Οι αυξήσεις ή μειώσεις αυτές καθορίζονται από την Επιτροπή με εκτελεστικές πράξεις. Οι εκτελεστικές πράξεις αυτές εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 15, παράγραφος 2. 4. Για τις ποσότητες ζαχαροτεύτλων που αντιστοιχούν στις ποσότητες βιομηχανικής ζάχαρης ή πλεονάσματος ζάχαρης που υπόκεινται στην εισφορά επί του πλεονάσματος που προβλέπεται στο άρθρο 11, η ενδιαφερόμενη επιχείρηση ζάχαρης αναπροσαρμόζει την τιμή αγοράς, ούτως ώστε να ισούται τουλάχιστον με την ελάχιστη τιμή για τα τεύτλα ποσόστωσης. Άρθρο 10 Προσαρμογή της εθνικής ποσόστωσης ζάχαρης Το Συμβούλιο μπορεί, σύμφωνα με το άρθρο 43, παρ. 3 της Συνθήκης, επί προτάσεως της Επιτροπής, να προσαρμόζει τις ποσοστώσεις του Παραρτήματος ΧΙΙ κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013 κατόπιν αποφάσεων των κρατών μελών που λαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 138 του ανωτέρω κανονισμού. Άρθρο 11 Εισφορά επί του πλεονάσματος στον τομέα της ζάχαρης 1. Καθορίζεται εισφορά επί του πλεονάσμα��ος κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 142 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013 σε επίπεδο επαρκώς υψηλό ώστε να αποφεύγεται η σώρευση ποσοτήτων που αναφέρεται στο άρθρο αυτό. Η εισφορά αυτή καθορίζεται από την Επιτροπή με εκτελεστικές πράξεις. Αυτές οι εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 15, παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού. 2. Η εισφορά επί του πλεονάσματος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 χρεώνεται από το κράτος μέλος στις επιχειρήσεις της επικράτειάς του βάσει των αναφερόμενων στην παράγραφο αυτή ποσοτήτων παραγωγής οι οποίες έχουν διαπιστωθεί για τις εν λόγω επιχειρήσεις κατά τη σχετική περίοδο εμπορίας. Άρθρο 12 Προσωρινός μηχανισμός διαχείρισης της αγοράς στον τομέα της ζάχαρης Προκειμένου να εξασφαλισθεί επαρκής και ισορροπημένη προσφορά ζάχαρης στην αγορά της Ένωσης, μέχρι τα τέλη του έτους εμπορίας 2016/2017 για τη ζάχαρη στις 30 Σεπτεμβρίου 2017, με επιφύλαξη του άρθρου 142 κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013, η Επιτροπή μπορεί, για την ποσότητα και τη χρονική περίοδο που αυτό είναι απαραίτητο, να επιβάλει προσωρινά με εκτελεστικές πράξεις εισφορά επί του πλεονάσματος για την εκτός ποσοστώσεων παραγωγή που αναφέρεται στο σημείο ε) του άρθρου 139, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού. Η Επιτροπή καθορίζει το ύψος της εισφοράς με εκτελεστικές πράξεις. Αυτές οι εκτελεστικές πράξεις του παρόντος άρθρου εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 15, παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 13 Καθορισμός των επιστροφών κατά την εξαγωγή 1. Υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 196 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013 και σύμφωνα με το άρθρο 198 του κανονισμού αυτού, η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό επιστροφών κατά την εξαγωγή. α) σε τακτικά διαστήματα, για κατάλογο προϊόντων σύμφωνα με το άρθρο 196, παρ. 1 του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013, β) με τη διεξαγωγή διαγωνισμών για τα σιτηρά, το ρύζι, τη ζάχαρη, το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Οι εκτελεστικές πράξεις αυτές εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 15, παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού. 2. Κατά τον καθορισμό των επιστροφών κατά την εξαγωγή για ένα προϊόν, λαμβάνονται υπόψη ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα στοιχεία: α) η υφιστάμενη κατάσταση και οι μελλοντικές τάσεις όσον αφορά: (i) τις τιμές και τις διαθέσιμες ποσότητες του εν λόγω προϊόντος στην ενωσιακή αγορά, (ii) τις τιμές του εν λόγω προϊόντος στη διεθνή αγορά· (i) τις τιμές και τις διαθέσιμες ποσότητες του εν λόγω προϊόντος στην ενωσιακή αγορά, (ii) τις τιμές του εν λόγω προϊόντος στη διεθνή αγορά·(i) τις τιμές και τις διαθέσιμες ποσότητες του εν λόγω προϊόντος στην ενωσιακή αγορά,(ii) τις τιμές του εν λόγω προϊόντος στη διεθνή αγορά· β) οι στόχοι της κοινής οργάνωσης αγοράς, που συνίστανται στη διασφάλιση της ισορροπίας της εν λόγω αγοράς και της φυσικής εξέλιξης των τιμών ��αι των συναλλαγών σε αυτήν· γ) η ανάγκη της αποφυγής διαταραχών οι οποίες ενδέχεται να δημιουργήσουν παρατεταμένη ανισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης στην ενωσιακή αγορά· δ) η οικονομική πτυχή των προτεινόμενων εξαγωγών· ε) τα όρια που απορρέουν από συμφωνίες που έχουν συναφθεί σύμφωνα με τη Συνθήκη· στ) η ανάγκη εξισορρόπησης της χρήσης ενωσιακών βασικών προϊόντων στην παρασκευή μεταποιημένων εμπορευμάτων που προορίζονται για εξαγωγή σε τρίτες χώρες και της χρήσης προϊόντων τρίτων χωρών που γίνονται δεκτά υπό καθεστώς τελειοποίησης· ζ) τα ευνοϊκότερα έξοδα εμπορίας και μεταφοράς από τις αγορές της Ένωσης μέχρι τα λιμάνια της ή άλλους τόπους εξαγωγής, καθώς και τα έξοδα διακίνησης μέχρι τις χώρες προορισμού· η) η ζήτηση στην αγορά της Ένωσης· (θ) όσον αφορά τον τομέα του χοιρείου κρέατος, των αυγών και του κρέατος πουλερικών, η διαφορά που παρατηρείται όσον αφορά την τιμή, στην Ένωση και στην παγκόσμια αγορά, της ποσότητας των κτηνοτροφικών σιτηρών που είναι αναγκαία για την παραγωγή των προϊόντων των εν λόγω τομέων στην Ένωση. 3. Το ποσό της επιστροφής μπορεί, όπου απαιτείται για να διασφαλίζεται η ταχεία ανταπόκριση στην ταχέως μεταβαλλόμενη κατάσταση της αγοράς, να προσαρμόζεται από την Επιτροπή με εκτελεστικές πράξεις, είτε μετά από αίτηση κράτους μέλους είτε με δική της πρωτοβουλία. Οι εκτελεστικές αυτές πράξεις εκδίδονται χωρίς να εφαρμόζεται η διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 15 παράγραφος 2. Άρθρο 14 Ειδικά μέτρα για τις επιστροφές κατά την εξαγωγή σιτηρών και ρυζιού 1. Η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει εκτελεστικές πράξεις προκειμένου να καθορίζει διορθωτικά ποσά που εφαρμόζονται στις επιστροφές κατά την εξαγωγή στους τομείς των σιτηρών και του ρυζιού. Οι εκτελεστικές αυτές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπει το άρθρο 15 παράγραφος 2. Εφόσον είναι απαραίτητο προκειμένου να διασφαλισθεί ταχεία ανταπόκριση στην ταχέως μεταβαλλόμενη κατάσταση στην αγορά, η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει εκτελεστικές πράξεις χωρίς να εφαρμόζει τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 15, παρ. 2. τροποποιώντας αυτά τα διορθωτικά ποσά. Η Επιτροπή μπορεί να εφαρμόζει την παράγραφο αυτή στα προϊόντα των τομέων των σιτηρών και του ρυζιού που εξάγονται υπό μορφή μεταποιημένων εμπορευμάτων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1216/2009 του Συμβουλίου . 2. Κατά τους πρώτους τρεις μήνες της περιόδου εμπορίας, η επιστροφή που εφαρμόζεται στις εξαγωγές βύνης, η οποία είτε βρισκόταν σε αποθεματοποίηση κατά το τέλος της προηγούμενης περιόδου εμπορίας είτε είχε παραχθεί από κριθάρι το οποίο βρισκόταν σε αποθεματοποίηση κατά τη στιγμή εκείνη, ισούται προς την επιστροφή που θα είχε εφαρμοστεί βάσει του σχετικού πιστοποιητικού εξαγωγής στις εξαγωγές του τελευταίου μήνα της προηγούμενης περιόδου εμπορίας. 3. Η επιστροφή για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι, μέρος Ι, του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013,στοιχεία α) και β), η οποία καθορίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 199 παράγραφος 2 του κανονισμού αυτού μπορεί να προσαρμόζεται από την Επιτροπή με εκτελεστικές πράξεις, ανάλογα με τις αλλαγές του επιπέδου της τιμής παρέμβασης. Το πρώτο εδάφιο μπορεί να εφαρμόζεται, εν όλω ή εν μέρει, στα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρος Ι του κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013, στοιχεία γ) και δ), καθώς και στα προϊόντα που απαριθμούνται στο μέρος Ι αυτού του παραρτήματος και εξάγονται υπό μορφή μεταποιημένων εμπορευμάτων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1216/2009. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή διορθώνει, με εκτελεστικές πράξεις, την προσαρμογή που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσης παραγράφου, με την εφαρμογή συντελεστή ο οποίος εκφράζει τον λόγο μεταξύ της ποσότητας βασικού προϊόντος και της ποσότητας του προϊόντος αυτού που περιέχεται στο μεταποιημένο προϊόν που εξάγεται ή χρησιμοποιείται στα εξαγόμενα εμπορεύματα. Οι εκτελεστικές πράξεις της παρούσης παραγράφου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 15 Διαδικασία επιτροπής 1. Η Επιτροπή επικουρείται από την Επιτροπή για την Κοινή Οργάνωση των Γεωργικών Αγορών, η οποία συνιστάται από τον κανονισμό (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013, άρθρο 229. Πρόκειται για επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. 2. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. Άρθρο 16 Πίνακας αντιστοιχίας Οι παραπομπές σε διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 μετά από την κατάργησή του από τον κανονισμό (ΕΕ) Αριθ. 1308/2013, θεωρούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό, σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που παρατίθεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 17 Έναρξη ισχύος και εφαρμογή Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014. Τα άρθρα 7 έως 12 ισχύουν μέχρι το τέλος του έτους εμπορίας 2016/17 για τη ζάχαρη στις 30 Σεπτεμβρίου 2017 Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 16 Δεκεμβρίου 2013. Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος V. JUKNA

eudocsV6/Agriculture/Funding_&_support_schemes/Aids_and_refunds_related_to_the_common_organisation_of_markets_in_agricultural_products/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Ο κανονισμός καθορίζει τους κανόνες της ΕΕ για τον καθορισμό τιμών, εισφορών, ενισχύσεων, επιστροφών και ποσοστώσεων για διάφορα γεωργικά προϊόντα. Ο κανονισμός βασίζεται στο άρθρο 43 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), δηλαδή ο κανονισμός έχει εγκριθεί από το Συμβούλιο. [Οι αναγνώστες πρέπει να λάβουν υπόψη ότι ο κανονισμός έρχεται σε αντίθεση με τα μέτρα του άρθρου 43 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ τα οποία εγκρίθηκαν μέσω της συνήθους νομοθετικής διαδικασίας (βλ. Απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Σεπτεμβρίου 2016, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Υπόθεση C-113/14).] Η νομοθεσία καθορίζει τις προϋποθέσεις για τα εξής: κατώτατες τιμές αναφοράς* για τα σιτηρά, το ρύζι, τη ζάχαρη, το βόειο και μοσχαρίσιο κρέας, το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα όπως το βούτυρο, το χοίρειο κρέας και το ελαιόλαδο· τιμές δημόσιας παρέμβασης* για το μαλακό σιτάρι, το σκληρό σιτάρι, το κριθάρι, το καλαμπόκι, το ρύζι, το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη, το βούτυρο, το βόειο και μοσχαρίσιο κρέας· ανώτατα όρια για το μαλακό σιτάρι (3 εκατ. τόνοι), το βούτυρο (50 000 τόνοι) και το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη (109 000 τόνοι), τα οποία η ΕΕ μπορεί να αγοράσει και να αποσύρει από την αγορά για συγκεκριμένη χρονική περίοδο· ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση για προϊόντα από τη ζάχαρη και το ελαιόλαδο μέχρι το τυρί και το βόειο κρέας· χρηματοδότηση της ΕΕ για την παροχή οπωροκηπευτικών και γάλακτος στα σχολεία· τέλη, επιστροφές και ποσοστώσεις στην παραγωγή της ζάχαρης μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2017. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χρησιμοποιεί εκτελεστικές πράξεις για τους εξής σκοπούς: έλεγχο και προσαρμογή των κατώτατων ορίων αναφοράς με βάση το κόστος παραγωγής και τις τάσεις της αγοράς· αύξηση ή μείωση των τιμών δημόσιας παρέμβασης· διενέργεια διαγωνισμών για τη δημόσια παρέμβαση και τις ενισχύσεις για την αποθεματοποίηση· καθορισμό το μέγιστου επιπέδου ενίσχυσης της ΕΕ για τα οπωροκηπευτικά και το γάλα στα σχολεία και αξιολόγησή τους κάθε τρία έτη· καθορισμό του επιπέδου των επιστροφών κατά την εξαγωγή σύμφωνα με τις συνθήκες της αγοράς. Η Επιτροπή για την Κοινή Οργάνωση των Γεωργικών Αγορών επικουρεί την Επιτροπή στην επιβολή της νομοθεσίας.

eudocsV6/Agriculture/Funding_&_support_schemes/EU_system_to_identify_certain_beneficiaries_of_transactions_financed_by_the_EAGGF_Guarantee_Section/31995R1469.txt

@@ -0,0 +1 @@
+ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1469/95 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 22ας Ιουνίου 1995 σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν έναντι ορισμένων δικαιούχων συναλλαγών που χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΠΕ, τμήμα Εγγυήσεων. ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τo άρθρo 43, την πρόταση της Επιτροπής , τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου , τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής , Εκτιμώντας: ότι, κατά τις συνόδους, τον Ιούνιο 1993 στην Κοπεγχάγη και το Δεκέμβριο 1994 στο Έσσεν, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ετόνισε τη σημασία της εξακολούθησης της καταπολέμησης των περιπτώσεων απάτης και των παρατυπιών που αφορούν τον κοινοτικό προϋπολογισμό 7 ότι θα πρέπει να ενισχυθούν τα μέτρα που προορίζονται να εξασφαλίσουν ότι τα κοινοτικά κεφάλαια που διατίθενται για τη θέση σε εφαρμογή της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ) δεν χορηγούνται σε άτομα και επιχειρήσεις που δεν προσφέρουν όλες τις απαιτούμενες εγγυήσεις αξιοπιστίας όσον αφορά τη σωστή εκτέλεση των εν λόγω πράξεων 7 ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 729/70 του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 1970 περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής , ορίζει στο άρθρο 8 ιδίως την υποχρέωση για τα κράτη μέλη να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν την πραγματοποίηση και την κανονικότητα των πράξεων που χρηματοδοτούνται από το Ταμείο και να προλαμβάνουν και να διώκουν τις παρατυπίες 7 ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 595/91 του Συμβουλίου της 4ης Μαρτίου 1991 περί των ανωμαλιών και της ανάκτησης των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών στα πλαίσια της χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής, ως και της οργανώσεως ενός συστήματος πληροφορήσεως στον τομέα αυτό, και περί καταργήσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 283/72 , προβλέπει, μεταξύ άλλων, την τακτική ανακοίνωση στην Επιτροπή από τα κράτη μέλη των περιπτώσεων παρατυπιών καθώς και των δικαστικών ή διοικητικών διαδικασιών που αποβλέπουν στην επιβολή κυρώσεων στα πρόσωπα, τα οποία έχουν διαπράξει τις παρατυπίες, προκειμένου να γίνεται γνωστή, με συστηματικό τρόπο, η φύση των περιπτώσεων απάτης και να ανακτώνται τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά 7 ότι αποδεικνύεται αναγκαίο να συμπληρωθούν οι διατάξεις αυτές με ένα κοινοτικό καθεστώς, το οποίο θα επιτρέπει σε όλες τις αρμόδιες εθνικές αρχές να εντοπίζουν, στα πλαίσια διαγωνισμών, χορήγησης επιστροφών κατά την εξαγωγή, πωλήσεων προϊόντων παρέμβασης σε μειωμένη τιμή, τους επιχειρηματίες που έχουν διαπράξει, εκ προμελέτης ή λόγω σοβαρής αμελείας, μια παρατυπία εις βάρος των κοινοτικών ταμείων ή κατά των οποίων υφίσταται βάσιμη σχετική υπόνοια 7 ότι, σ' αυτό το πλαίσιο, πρέπει να καθορισθεί, ανάλογα με τη σοβαρότητα της παράβασης και για το αν πρόκειται για διαπιστωμένη ή εικαζόμενη παράβαση, μια σειρά μέτρων τα οποία ποικίλλουν και μπορούν να εκτείνονται από ενισχυμένο��ς ελέγχους μέχρι τον αποκλεισμό των σχετικών επιχειρηματιών από τη συμμετοχή σε συναλλαγές που πρόκειται να προσδιορισθούν, εφόσον έχει διαπιστωθεί ότι διέπραξαν απάτη 7 ότι, για τη μεγαλύτερη δυνατή διασφάλιση των επιχειρηματιών, ενδείκνυται να επαναληφθούν κατ' ουσίαν, ιδίως σε ό,τι αφορά την τήρηση της αρχής εμπιστευτικότητας και του επαγγελματικού απορρήτου καθώς και των εθνικών κανόνων ποινικού δικονομικού δικαίου, οι αντίστοιχες διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 595/91 7 ότι, όσον αφορά την προστασία των δεδομένων, δύναται να προβλεφθεί ότι θα ισχύουν οι οικείες σχετικές διατάξεις που προβλέπονται για το σκοπό αυτό στις ρυθμίσεις περί της αμοιβαίας συνδρομής σε τελωνειακές και γεωργικές υποθέσεις 7 ότι το παρόν καθεστώς πρέπει να εφαρμόζεται συμπληρωματικώς προς τις ειδικές διατάξεις που υφίστανται ήδη ή που θα θεσπιστούν στο πλαίσιο της ΚΓΠ προκειμένου να αποφευχθούν παρατυπίες, και ιδίως εκείνες που αφορούν τους ελέγχους και τις κυρώσεις, οι οποίες καθορίζονται από την Επιτροπή στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της που έχουν επιβεβαιωθεί από το Δικαστήριο 7 ότι, εξάλλου, όσον αφορά τα οριζόνται μέτρα καταπολέμησης της απάτης, η Επιτροπή υπέβαλε, στις 7 Ιουλίου 1994, πρόταση κανονισμού (ΕΚ/Ευρατόμ) για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων 7 ότι, από τη θέσπιση του εν λόγω κανονισμού από το Συμβούλιο, το κοινό νομικό πλαίσιο που προβλέπεται για όλους τους τομείς της κοινοτικής πολιτικής, θα ισχύσει και για τα μέτρα που θεσπίζονταιι από τον παρόντα κανονισμό 7 ότι, εν τω μεταξύ, θα πρέπει να προβλεφθεί, προσωρινώς, ότι στις λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού δύνανται να συμπεριληφθούν ανάλογοι κανόνες, ιδίως όσον αφορά τον ορισμό των παρατυπιών στις οποίες αναφέρεται, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 1. Θεσπίζεται κοινοτική ρύθμιση με σκοπό να εντοπίζονται και να καθίστανται γνωστοί σε όλες τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών και στην Επιτροπή, το ταχύτερο δυνατόν, οι επιχειρηματίες οι οποίοι, λόγω της πείρας που έχει αποκτηθεί καθόσον τους αφορά σχετικά με την ορθή εκπλήρωση προγενέστερων υποχρεώσεών τους, παρουσιάζουν ενδεχόμενο αναξιοπιστίας στον τομέα των διαγωνισμών, των επιστροφών κατά την εξαγωγή και των πωλήσεων προϊόντων παρέμβασης σε μειωμένη τιμή, που χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΠΕ, τμήμα Εγγυήσεων. 2. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως "επιχειρηματίες που παρουσιάζουν ενδεχόμενο αναξιοπιστίας" οι επιχειρηματίες, ως φυσικά ή νομικά πρόσωπα: α) οι οποίοι, σύμφωνα με οριστική απόφαση δικαστικής ή διοικητικής αρχής, εκ προθέσεως ή λόγω σοβαρής αμέλειας, διέπραξαν παρατυπία ως προς τις σχετικές κοινοτικές διατάξεις και έτυχαν αχρεωστήτως χρηματοδότησης ή προσπάθησαν να τύχουν αυτής 7 β) οι οποίοι για το λόγο αυτό, με βάση συγκεκριμένα περιστατικά, έχουν αποτελέσει αντικείμενο μιας πρώ��ης δικαστικής ή διοικητικής διαπίστωσης από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους. 3. Έως ότου αρχίσουν να ισχύουν οι οριζόντιες διατάξεις που ορίζουν την παρατυπία, οι συμπεριφορές που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο α), καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 5. Άρθρο 2 1. Οι διαδικασίες εντοπισμού και οι λεπτομέρειες ανακοίνωσης εφαρμόζονται με πρωτοβουλία του κράτους μέλους, στο οποίο ανέκυψε το ενδεχόμενο αναξιοπιστίας του επιχειρηματία. 2. Στην περίπτωση που κράτος μέλος δεν εκπληρώνει την υποχρέωσή του που αναφέρεται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή, στο πλαίσιο των υπαρχουσών νομικών διατάξεων, εξασφαλίζει την εφαρμογή του παρόντος καθεστώτος εντοπισμού και κοινοποίησης, εκ μέρους του οικείου κράτους μέλους. Άρθρο 3 1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα ακόλουθα μέτρα όσον αφορά τους επιχειρηματίες που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο α): α) ενισχυμένος έλεγχος των συναλλαγών που πραγματοποιούνται από τον επιχειρηματία ή/και β) αναστολή, μέχρι τον διοικητικό προσδιορισμό παρατυπίας ή έλλειψης παρατυπίας, της πληρωμής των ποσών για τις τρέχουσες συναλλαγές που πρόκειται να προσδιοριστούν και, ενδεχομένως, της αποδέσμευσης της σχετικής εγγύησης ή/και γ) αποκλεισμός των επιχειρηματιών για μια συγκεκριμένη περίοδο και για συναλλαγές που πρόκειται να προσδιορισθούν. Τα μέτρα που προβλέπονται στα στοιχεία β) και γ) καθορίζονται από τις αρμόδιες αρχές κράτους μέλους σύμφωνα με κριτήρια τα οποία καθορίζονται με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 5, λαμβανομένου δεόντως υπόψη του ενδεχομένου νέων παρατυπιών που θα μπορούσε να διαπράξει ο ίδιος επιχειρηματίας. Τα μέτρα θεσπίζονται αφού περατωθούν οι ενδεχόμενες σχετικές διατυπώσεις που προβλέπονται από τις νομοθεσίες των κρατών μελών. 2. Όσον αφορά τους επιχειρηματίες που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο β), εφαρμόζονται μόνο τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α) και β). 3. Στην περίπτωση που η Επιτροπή προβαίνει η ίδια στην κατακύρωση των διαγωνισμών, λαβμάνει ή προτείνει στο κράτος μέλος να λάβει, ανάλογα με την περίπτωση, ένα ή περισσότερα από τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Άρθρο 4 1. Τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 3 πρέπει να τηρούν τις ακόλουθες αρχές, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους: α) την προηγούμενη ακρόαση και το δικαίωμα ένστασης του ενδιαφερόμενου επιχειρηματία τον οποίο αφορούν τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και, ενδεχομένως, στοιχείο β) 7 β) την αναλογία μεταξύ της διαπραχθείσας ή εικαζομένης παρατυπίας και ενός από τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, στο πλαίσιο των διατάξεων που πρόκειται να θεσπισθούν σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 5 7 γ) την αποφυγή διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματιών. 2. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή λαμβάνουν όλα τ�� αναγκαία μέτρα ασφαλείας ώστε οι ανταλλαγείσες μεταξύ τους πληροφορίες δυνάμει του παρόντος κανονισμού να παραμείνουν εμπιστευτικές. Οι πληροφορίες αυτές δεν δύνανται ιδίως να διαβιβάζονται σε άτομα άλλα εκτός εκείνων τα οποία, λόγω των καθηκόντων που ασκούν στα κράτη μέλη ή τα κοινοτικά όργανα, πρέπει να τις γνωρίζουν, εκτός αν το κράτος μέλος που παρέχει τις πληροφορίες έχει δώσει ρητά τη συγκατάθεσή του. Οι πληροφορίες που ανακοινώνονται ή αποκτώνται δυνάμει του παρόντος κανονισμού υπό οποιοδήποτε μορφή, καλύπτονται από το επαγγελματικό απόρρητο και τυγχάνουν της προστασίας που παρέχεται στις ανάλογες πληροφορίες από την εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους που τις έλαβε, καθώς και από τις αντίστοιχες διατάξεις που εφαρμόζονται στα κοινοτικά όργανα. Εξάλλου, οι πληροφορίες αυτές δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται για σκοπούς άλλους πλην εκείνων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, εκτός εάν υπάρχει ρητή συγκατάθεση των αρχών από τις οποίες παρέχονται και υπό την προϋπόθεση ότι οι διατάξεις που ισχύουν στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η αρχή που τις έλαβε δεν αντιτίθενται σε αυτή την ανακοίνωση ή τη χρησιμοποίηση. Όσον αφορά την προστασία των δεδομένων, ισχύουν οι διατάξεις που προβλέπονται για το σκοπό αυτό στις ρυθμίσεις που αφορούν την αμοιβαία συνδρομή σε τελωνειακά και γεωργικά θέματα. 3. Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού δεν θίγουν την εφαρμογή, στα κράτη μέλη, των κανόνων των σχετικών με την ποινική διαδικασία ή τη δικαστική αρωγή μεταξύ κρατών μελών σε ποινικά θέματα. Δεν αποτελούν εμπόδιο στη χρησιμοποίηση, στο πλαίσιο δικαστικών ενεργειών ή δίωξης που ασκείται λόγω της μη τήρησης των γεωργικών ρυθμίσεων, των πληροφοριών που λαμβάνονται κατ' εφαρμογή του παρόντος κανονισμού 7 στην τελευταία αυτή περίπτωση, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους που παρέχει τις πληροφορίες αυτές ενημερώνεται γι' αυτού του είδους τη χρησιμοποίησή τους. Ωστόσο, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα, στο διοικητικό επίπεδο, ώστε να εξασφαλίζεται ότι οι διατάξεις του πρώτου εδαφίου εφαρμόζονται κατά τρόπο που δεν παρεμποδίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του παρόντος κανονισμού σε σχέση με τους επιχειρηματίες που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο β). Εάν οι εθνικές νομοθεσίες προβλέπουν το απόρρητο της ανάκρισης, η ανακοίνωση των πληροφοριών που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό προϋποθέτει την άδεια της αρμόδιας δικαστικής αρχής. Η αρμόδια διοικητική αρχή μεριμνά για την έκδοση της άδειας αυτής. Άρθρο 5. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70. Αφορούν, μεταξύ άλλων: τις ανακοινώσεις που πρέπει να κάνουν τα κράτη μέλη, το είδος των σχέσεων μεταξύ διαφόρων φυσικών ή νομικών προσώπων που δύνανται να θεωρηθούν ως ένας επιχειρηματίας κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι επιχειρηματίες δύνανται να αποφεύγουν την αναστολή των πληρωμών που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β), με την κατάθεση εγγύησης. Άρθρο 6. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται συμπληρωματικώς προς τις ειδικές διατάξεις στο πλαίσιο της ΚΓΠ. Άρθρο 7. Πριν από τις 6 Ιουλίου 1997, η Επιτροπή θα υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έκθεση για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και, βάσει της κτηθείσας πείρας, θα προτείνει τις τροποποιήσεις εκείνες οι οποίες είναι ενδεχομένως αναγκαίες ως προς τη ρύθμιση που θεσπίζεται από τον παρόντα κανονισμό. Άρθρο 8. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 22 Ιουνίου 1995. Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος Ph. VASSEUR

eudocsV6/Agriculture/Funding_&_support_schemes/EU_system_to_identify_certain_beneficiaries_of_transactions_financed_by_the_EAGGF_Guarantee_Section/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Αποσκοπεί να θεσπίσει ένα πανευρωπαϊκό σύστημα για τον εντοπισμό και την ειδοποίηση των αρμόδιων αρχών στις χώρες της ΕΕ και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με επιχειρηματίες (π.χ. αγρότες) που παρουσιάζουν ενδεχόμενο αναξιοπιστίας. Καλύπτει τους διαγωνισμούς, τις επιστροφές κατά την εξαγωγή και τις πωλήσεις προϊόντων παρέμβασης σε μειωμένη τιμή, που χρηματοδοτούνται από το Τμήμα Εγγυήσεων του ΕΓΤΠΕ. Οι διαδικασίες εντοπισμού και η ειδοποίηση πρέπει να γίνεται με πρωτοβουλία της χώρας της ΕΕ στην οποία εντοπίζεται ο επιχειρηματίας που παρουσιάζει ενδεχόμενο αναξιοπιστίας. Όταν μια χώρα της ΕΕ δεν καταφέρνει να εκπληρώσει αυτήν την υποχρέωση, η Επιτροπή πρέπει να διασφαλίζει ότι γίνεται ο εντοπισμός και ενεργοποιείται το σύστημα ειδοποίησης. Οι χώρες της ΕΕ μπορούν να λάβουν μέτρα έναντι των επιχειρηματιών. Σε αυτά τα μέτρα περιλαμβάνονται κατά κύριο λόγο τα εξής: ο ενισχυμένος έλεγχος των συναλλαγών που πραγματοποιούνται από τον επιχειρηματία· η αναστολή, μέχρι να προσδιορισθεί τυχόν παρατυπία, της πληρωμής των ποσών για τις τρέχουσες συναλλαγές που πρόκειται να προσδιοριστούν και, ενδεχομένως, της αποδέσμευσης της σχετικής εγγύησης· ο αποκλεισμός τους για μια συγκεκριμένη περίοδο και για συναλλαγές που πρόκειται να προσδιορισθούν. Αυτά τα μέτρα πρέπει να συμμορφώνονται με τις παρακάτω αρχές, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία της χώρας της ΕΕ: προηγούμενη ακρόαση και δικαίωμα ένστασης του ενδιαφερόμενου επιχειρηματία· αναλογικότητα μεταξύ της διαπραχθείσας ή εικαζόμενης παρατυπίας και των μέτρων που εφαρμόζονται· αποφυγή διακρίσεων μεταξύ των επιχειρηματιών. Οι χώρες της ΕΕ και η Επιτροπή πρέπει να λαμβάνουν όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις για να διασφαλίσουν ότι οι πληροφορίες που ανταλλάσσουν βάσει αυτού του κανονισμού παραμένουν εμπιστευτικές. Ο εν λόγω κανονισμός συμπληρώνει τους ειδικούς κανόνες στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής.

eudocsV6/Agriculture/Funding_&_support_schemes/European_Union_strategy_for_forests_and_the_forest-based_sector/52013DC0659.txt

@@ -0,0 +1 @@
+ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ. Μια νέα δασική στρατηγική της ΕΕ: για τα δάση και τον δασικό τομέα 1 Η Ευρώπη χρειάζεται τα δάση τησ. Τα δάση και οι άλλες δασωμένες εκτάσεις καλύπτουν πάνω από το 40% της επιφάνειας της ΕΕ και τα χαρακτηριστικά τους ποικίλλουν έντονα στις διάφορες περιφέρειες. Τις τελευταίες δεκαετίες, χάρη στη δάσωση και τη φυσική διαδοχή, οι δασικές εκτάσεις της ΕΕ αυξάνονται κατά περίπου 0,4% ετησίως. Συνολικά, όμως, οι εκτάσεις που καλύπτονται από δάση εξακολουθούν να μειώνονται. Σήμερα στην ΕΕ υλοτομείται μόνο το 60-70% της ετήσιας αύξησης, πράγμα που επιτρέπει την αύξηση των δασικών πόρων. Εντούτοις, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των κρατών μελών σχετικά με τη χρήση γης, τις αλλαγές χρήσης γης και τη δασοκομία (LULUCF), τα ποσοστά υλοτόμησης αναμένεται να αυξηθούν κατά περίπου 30% έως το 2020 σε σύγκριση με το 2010. Το 60% περίπου των δασών ανήκει σε μερικά εκατομμύρια ιδιώτες, ποσοστό που αναμένεται να αυξηθεί καθώς σε ορισμένα κράτη μέλη συνεχίζεται η επιστροφή των τίτλων ιδιοκτησίας επί δασικών εκτάσεων. Το υπόλοιπο ανήκει στο κράτος και σε άλλους δημόσιους οργανισμούς. Ο ρόλος των δασών είναι ιδιαίτερα σύνθετος και εξυπηρετεί οικονομικούς, κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς σκοπούς. Τα δάση αποτελούν οικοτόπους για ζώα και φυτά και συμβάλλουν σημαντικά στον περιορισμό των κλιματικών αλλαγών, ενώ προσφέρουν συγχρόνως και άλλες περιβαλλοντικές υπηρεσίες. Σχεδόν το ένα τέταρτο των δασικών εκτάσεων της ΕΕ προστατεύεται στο πλαίσιο του προγράμματος Natura 2000, ενώ σε πολλές από τις υπόλοιπες συναντώνται είδη που έχουν χαρακτηρισθεί προστατευόμενα βάσει της νομοθεσίας της ΕΕ για την προστασία της φύσης. Τα δάση προσφέρουν επίσης ευρύτερα κοινωνικά οφέλη, μεταξύ άλλων και για την υγεία του ανθρώπου, την αναψυχή και τον τουρισμό. Η κοινωνικοοικονομική σημασία των δασών είναι μεγάλη, αν και συχνά υποτιμάται. Τα δάση συμβάλλουν στην αγροτική ανάπτυξη και δημιουργούν περίπου 3 εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Η ξυλεία παραμένει η κύρια πηγή εσόδων από τα δάση. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον η στρατηγική εξετάζει επίσης τις δασικές βιομηχανίες της ΕΕ, οι οποίες αποτελούν μέρος της βιομηχανικής πολιτικής της ΕΕ. Η ξυλεία θεωρείται επίσης σημαντική πηγή πρώτων υλών για τις αναδυόμενες βιομηχανίες βιολογικής βάσης. Η δασική βιομάζα αποτελεί επί του παρόντος τη σημαντικότερη πηγή ανανεώσιμης ενέργειας και αντιστοιχεί σήμερα στο ήμισυ περίπου της συνολικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που καταναλώνεται στην ΕΕ. Σύμφωνα με τα εθνικά σχέδια δράσης για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΕΣΔΑΕ), χάρη στη βιομάζα που χρησιμοποιείται για θέρμανση, ψύξη και ηλεκτροπαραγωγή θα επιτευχθεί το 42% περίπου του στόχου να παράγεται το 20% της ενέργεια�� από ανανεώσιμες πηγές το 2020. Εάν επιτευχθεί ο στόχος αυτός, ο όγκος της ξυλείας που θα χρησιμοποιείται για ενεργειακούς σκοπούς στην ΕΕ θα ήταν ίσος με το σύνολο της ξυλείας που παράγεται σήμερα. Τα δάση προσφέρουν επίσης πληθώρα άλλων προϊόντων, όπως φελλό, ρητίνες, μανιτάρια, καρπούς με κέλυφος, θηράματα και φρούτα του δάσους. Η διασφάλιση της αειφόρου διαχείρισης των δασών αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση προκειμένου να καρπωθούμε αυτά τα οφέλη με ισόρροπο τρόπο. "Αειφόρος διαχείριση των δασών" σημαίνει τη χρήση των δασών και των δασικών εκτάσεων κατά τρόπο και με ρυθμούς που επιτρέπουν να διατηρείται η βιοποικιλότητά τους, η παραγωγικότητά τους, η ικανότητα αναγέννησής τους, η ζωτικότητά τους, καθώς και η ικανότητά τους να επιτελούν τόσο στο παρόν, όσο και στο μέλλον, τις σχετικές οικολογικές, οικονομικές και κοινωνικές λειτουργίες, σε τοπικό, εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο, χωρίς να προκαλείται βλάβη σε άλλα οικοσυστήματα. Παρόλο που στη Συνθήκη για τη λειτουργία της ΕΕ δεν γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένες διατάξεις για μια δασική πολιτική της ΕΕ, η ΕΕ συμβάλλει εδώ και πολλά χρόνια μέσω των πολιτικών της στην εφαρμογή της αειφόρου διαχείρισης των δασών και στη διαμόρφωση των αποφάσεων των κρατών μελών για τα δάση. Ως ορόσημα στο πλαίσιο αυτό μπορούν να αναφερθούν η στρατηγική "Ευρώπη 2020" για την ανάπτυξη και την απασχόληση, ο χάρτης πορείας για την αποδοτικότητα των πόρων, η πολιτική για την αγροτική ανάπτυξη, η βιομηχανική πολιτική, η δέσμη μέτρων της ΕΕ για την ενέργεια και το κλίμα, στην οποία τίθενται στόχοι για το 2020, η στρατηγική για την υγεία των φυτών και τα υλικά αναπαραγωγής των φυτών, καθώς και οι στρατηγικές για τη βιοποικιλότητα και τη βιοοικονομία. Με βάση τις αρχές της επικουρικότητας και της συνυπευθυνότητας, η στρατηγική για τα δάση που θέσπισε η ΕΕ το 1998 καθιέρωσε ένα πλαίσιο για ενέργειες σχετικές με τα δάση που στηρίζουν την αειφόρο διαχείριση των δασών και βασίζονται σε δεσμούς συνεργασίας και αμοιβαίου οφέλους μεταξύ των πολιτικών και των πρωτοβουλιών της ΕΕ και των κρατών μελών. Το σχέδιο δράσης για τα δάση 2007-2011 αποτέλεσε σημαντικό μέσο για την εφαρμογή της στρατηγικής και αποσκοπούσε στην επίτευξη τεσσάρων στόχων: ανταγωνιστικότητα, περιβάλλον, ποιότητα ζωής και προώθηση του συντονισμού και της επικοινωνίας. Η συγχρηματοδότηση των μέτρων στον τομέα της δασοκομίας βάσει του κανονισμού για την αγροτική ανάπτυξη ήταν και θα παραμείνει το κύριο μέσο χρηματοδότησης σε επίπεδο ΕΕ. Μια εκ των υστέρων αξιολόγηση του σχεδίου δράσης για τα δάση υπογράμμισε την ανάγκη για μια νέα δασική στρατηγική, η οποία: αναπτύσσει και εφαρμόζει ένα κοινό όραμα πολυλειτουργικής και αειφόρου διαχείρισης των δασών στην Ευρώπη· καθορίζει προτεραιότητες και στόχους για ανάληψη δράσης· συνδέει τις στρατηγικές και τα σχέδια χρηματοδότησης της ΕΕ και τ��ν κρατών μελών· ενισχύει τη συνεκτικότητα στον σχεδιασμό, τη χρηματοδότηση και την υλοποίηση διατομεακών δραστηριοτήτων· θεσπίζει σαφείς μηχανισμούς παρακολούθησης, αξιολόγησης και υποβολής εκθέσεων· και ακολουθεί μια νέα προσέγγιση όσον αφορά τη συμμετοχή των ενδιαφερόμενων φορέων. Η παρούσα ανακοίνωση στηρίζει τις συστάσεις αυτές παρέχοντας στρατηγικές κατευθύνσεις. 2 Γιατι είναι αναγκαίο ένα νέο πλαίσιο. Κατά τα τελευταία 15 χρόνια, σημαντικές κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές έχουν επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίον η κοινωνία στην ΕΕ προσεγγίζει τα δάση και τη δασοκομία. Γενικά η κατάσταση χαρακτηρίζεται από αυξανόμενες απαιτήσεις από τα δάση, τα οποία όμως αντιμετωπίζουν αυξανόμενες απειλές. Ταυτόχρονα, η αύξηση του αριθμού των πολιτικών που αφορούν τα δάση δημιουργεί ένα πολύπλοκο και κατακερματισμένο περιβάλλον δασικής πολιτικής. Η αυξανόμενη αλληλοσύνδεση των διεθνών αγορών τροφίμων, ζωοτροφών, ινών και καυσίμων προκαλεί επίσης αιφνίδιες διαταραχές στην αγορά. Ένα νέο πλαίσιο είναι αναγκαίο ώστε: · να εξασφαλίζεται η βιώσιμη και ισόρροπη διαχείριση του πολυλειτουργικού δυναμικού των δασών της ΕΕ, ώστε οι ζωτικές υπηρεσίες των οικοσυστημάτων των δασών μας να είναι σε θέση να λειτουργούν σωστά. · να ικανοποιείται η αυξανόμενη ζήτηση για πρώτες ύλες για υφιστάμενα και νέα προϊόντα (π.χ. οικολογικές χημικές ουσίες ή υφαντικές ίνες) και για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η ζήτηση αυτή προσφέρει την ευκαιρία να διαφοροποιηθούν οι αγορές αλλά αποτελεί συγχρόνως σημαντική πρόκληση όσον αφορά την αειφόρο διαχείριση και την εξισορρόπηση της ζήτησης. Η ζήτηση για νέες χρήσεις στη βιοοικονομία και στη βιοενέργεια θα πρέπει να συντονίζεται με παραδοσιακές απαιτήσεις, χωρίς να γίνεται υπέρβαση των ορίων βιωσιμότητας. · να αντιμετωπίζονται οι προκλήσεις και να αξιοποιούνται οι ευκαιρίες που παρουσιάζονται στις δασικές βιομηχανίες όσον αφορά την αποτελεσματική χρήση των πόρων και την ενεργειακή απόδοση, τις πρώτες ύλες, την υλικοτεχνική υποδομή, τη διαρθρωτική προσαρμογή, την καινοτομία, την εκπαίδευση, την κατάρτιση και τις δεξιότητες, τον διεθνή ανταγωνισμό, την πολιτική για το κλίμα μετά το 2020, την ενημέρωση και την επικοινωνία, με σκοπό την τόνωση της ανάπτυξης. · να προστατεύονται τα δάση και η βιοποικιλότητα από τις σημαντικές επιπτώσεις των θυελλών και των πυρκαγιών, της αυξανόμενης λειψυδρίας και των επιβλαβών οργανισμών. Οι απειλές αυτές, οι οποίες δεν γνωρίζουν εθνικά σύνορα, επιδεινώνονται λόγω της κλιματικής αλλαγής. · να γίνει αντιληπτό ότι η ΕΕ δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στη δική της παραγωγή και ότι η κατανάλωση στην ΕΕ έχει επιπτώσεις για τα δάση ολόκληρου του πλανήτη. · να θεσπισθεί το κατάλληλο σύστημα πληροφοριών ώστε να παρακολουθείται η τήρηση όλων των ανωτέρω. Η ΕΕ χρειάζεται ένα πλαίσιο πολιτικής το οποίο θα συντονίζει ��αι θα εξασφαλίζει τη συνοχή των πολιτικών που αφορούν τα δάση και θα επιτρέπει τη δημιουργία συνεργειών με άλλους τομείς που επηρεάζουν τη διαχείριση των δασών. Χρειάζεται μια νέα δασική στρατηγική η οποία θα αποτελεί βασικό σημείο αναφοράς για τη χάραξη της δασικής πολιτικής. Τα δάση και ο δασικός τομέας της ΕΕ θα πρέπει να καταλάβουν μια τέτοια θέση ώστε να διασφαλίζεται η συμβολή τους στην επίτευξη των στόχων και των επιδιώξεων της ΕΕ. 3 Τι πρεπει να γινει: μια νέα στρατηγική της ΕΕ για τα δάση και τον δασικό τομέα. Η παρούσα πρόταση προωθεί μια συνεκτική, σφαιρική θεώρηση της διαχείρισης των δασών, καλύπτει τα πολλαπλά οφέλη των δασών, ενσωματώνει εσωτερικά και εξωτερικά ζητήματα δασικής πολιτικής και λαμβάνει υπόψη ολόκληρη την αλυσίδα αξίας των δασών. Προσδιορίζει τις βασικές αρχές που απαιτούνται για την ενίσχυση της αειφόρου διαχείρισης των δασών και για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και τη δημιουργία θέσεων εργασίας, ιδίως στις αγροτικές περιοχές, εξασφαλίζοντας παράλληλα την προστασία των δασών και τη δυνατότητα των οικοσυστημάτων να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Προσδιορίζει επίσης τον τρόπο με τον οποίο η ΕΕ επιθυμεί να θέσει σε εφαρμογή πολιτικές σχετικές με τα δάση. Για να έχει νόημα η παρούσα στρατηγική για εκείνες τις πολιτικές οι οποίες απαιτούν, ή ενδέχεται να απαιτήσουν, την αποδεδειγμένα αειφόρο διαχείριση των δασών, και για να επιτύχει τους στόχους της, χρειάζονται αντικειμενικά, φιλόδοξα και εξακριβώσιμα κριτήρια αειφόρου εκμετάλλευσης των δασών, τα οποία θα μπορούσαν να εφαρμοσθούν σε κάθε είδους χρήση της δασικής βιομάζας. Η στρατηγική, και η εφαρμογή της, θα πρέπει να βασίζονται στην υφιστάμενη νομοθεσία και σε διεθνείς πρωτοβουλίες, συμπεριλαμβανομένου του έργου που έχει πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας για την προστασία των δασών στην Ευρώπη ("Forest Europe"), να λαμβάνουν υπόψη την ιδιαίτερη κατάσταση των ιδιοκτητών μικρών δασικών εκτάσεων και να εξετάζουν μέσα του ιδιωτικού τομέα που βασίζονται στην αγορά, όπως η πιστοποίηση. Για την επίτευξη των κοινών στόχων και τη βελτίωση της συνοχής και των συνεργειών, είναι σημαντικό να υπάρχει συντονισμός με τα κράτη μέλη και μεταξύ αυτών. Τα κράτη μέλη καλούνται να λαμβάνουν υπόψη τις αρχές και τους στόχους της παρούσας στρατηγικής κατά την εκπόνηση και την εφαρμογή των σχεδίων δράσης τους και των εθνικών δασικών προγραμμάτων. Θα πρέπει να δημιουργηθούν ευκαιρίες δικτύωσης και τρόποι ανταλλαγής πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών. 3.1 Κατευθυντήριες αρχές. Αειφόρος διαχείριση των δασών και πολυλειτουργικός ρόλος τους, παροχή πολλαπλών αγαθών και υπηρεσιών κατά τρόπο ισόρροπο και εξασφάλιση της προστασίας των δασών. Αποτελεσματική χρήση των πόρων, βελτιστοποίηση της συμβολής των δασών και του δασικού τομέα στην αγροτική ανάπτυξη, την οικονομική ανάπτυξη και τη ��ημιουργία θέσεων εργασίας. Ανάληψη της ευθύνης για τα δάση σε παγκόσμια κλίμακα, προώθηση της αειφόρου παραγωγής και κατανάλωσης δασικών προϊόντων. Η Ευρώπη έχει μακρά παράδοση αειφόρου διαχείρισης των δασών, γεγονός που αντανακλάται στις αρχές της Forest Europe, οι οποίες εφαρμόζονται στις πολιτικές των κρατών μελών και υποστηρίζονται από την ΕΕ, ιδίως μέσω της πολιτικής για την αγροτική ανάπτυξη. Πρόκειται για μια δυναμική έννοια με διεθνείς, περιφερειακές και τοπικές διαστάσεις οι οποίες πρέπει να εφαρμόζονται στην πράξη από τους διαχειριστές των δασών. Στο πλαίσιο της Forest Europe, τα κράτη μέλη δεσμεύονται να διαχειρίζονται τα δάση τους κατά τρόπο αειφόρο, σύμφωνα με τις εθνικές τους δασικές πολιτικές και νομοθεσίες. Κατά την εφαρμογή της παρούσας στρατηγικής, πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις βασικές αρχές της αειφόρου διαχείρισης των δασών, να βελτιώνουν την ανταλλαγή πληροφοριών και να διαδίδουν τις καλές πρακτικές. Στον δασικό τομέα, η αποτελεσματική χρήση των πόρων προϋποθέτει την αξιοποίηση των δασικών πόρων με τρόπο που ελαχιστοποιεί τις επιπτώσεις στο περιβάλλον και στο κλίμα δίνοντας προτεραιότητα στα δασικά προϊόντα που έχουν την υψηλότερη προστιθέμενη αξία, δημιουργούν περισσότερες θέσεις απασχόλησης και συμβάλλουν στη βελτίωση του ισοζυγίου άνθρακα. Η αλυσιδωτή χρήση της ξυλείας πληροί τα κριτήρια αυτά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να χρειασθούν διαφορετικές προσεγγίσεις, παραδείγματος χάρη σε περιπτώσεις μεταβολής της ζήτησης ή όταν πρόκειται για την προστασία του περιβάλλοντος. 3.2 Οι στόχοι για τα δάση ως το 2020. Να εξασφαλίζεται και να αποδεικνύεται ότι σε όλα τα δάση της ΕΕ εφαρμόζονται οι αρχές της αειφόρου διαχείρισης των δασών και ότι ενισχύεται η συμβολή της ΕΕ στην προώθηση της αειφόρου διαχείρισης των δασών και στη μείωση της αποδάσωσης σε παγκόσμιο επίπεδο, ώστε: να συμβάλλει στην εξισορρόπηση των διαφόρων λειτουργιών των δασών, προκειμένου αυτά να ικανοποιούν τη ζήτηση και να προσφέρουν τις ζωτικές υπηρεσίες των οικοσυστημάτων τους· να δημιουργηθεί η βάση που θα επιτρέψει στη δασοκομία και σε ολόκληρη την αλυσίδα αξίας των δασών να καταστούν ανταγωνιστικοί και βιώσιμοι παράγοντες της βιοοικονομίας. Οι στόχοι που έχουν καθορισθεί από κοινού με τις αρχές και τους ενδιαφερόμενους φορείς των κρατών μελών λαμβάνουν υπόψη τις τρεις διαστάσεις της αειφόρου ανάπτυξης κατά τρόπο ολοκληρωμένο, ακολουθώντας μια σφαιρική προσέγγιση στη διαχείριση των δασών και τη χάραξη και δασικής πολιτικής. 3.3 Οκτώ αλληλένδετοι τομείς προτεραιότητας: αξία για όλους. Η αειφόρος διαχείριση των δασών συμβάλλει στην επίτευξη σημαντικών κοινωνικών στόχων 3.3.1 Στήριξη των αγροτικών και αστικών κοινοτήτων μας. Η κοινωνία χρειάζεται όλο και περισσότερο τα δάση. Τα δάση καλύπτουν μεγάλα τμήματα αγροτικών περιοχών και είναι ζωτικής σημασίας για τον αγ��οτικό πληθυσμό διότι στηρίζουν την οικονομική ευημερία και την απασχόληση. Ένα βιώσιμο, καταρτισμένο και ασφαλές εργατικό δυναμικό αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν πιο ανταγωνιστικό δασικό τομέα. Η καλή διαχείριση των δασών με ειδικευμένους διαχειριστές δασών, εργαζομένους και επιχειρηματίες θα προετοιμάσει το έδαφος για έναν βιώσιμο και ανταγωνιστικό τομέα των δασών που θα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στον τομέα της αγροτικής ανάπτυξης και στο σύνολο της οικονομίας ωφελώντας συγχρόνως το κοινωνικό σύνολο. Η Επιτροπή θεωρεί ότι τα κονδύλια αγροτικής ανάπτυξης θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν για να στηρίξουν την εφαρμογή της αειφόρου διαχείρισης των δασών. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες που προσφέρει ο νέος κανονισμός για την αγροτική ανάπτυξη ώστε να δώσουν προτεραιότητα σε επενδύσεις: για τον εκσυγχρονισμό των δασοκομικών τεχνολογιών· για τη βελτιστοποίηση της συμβολής του τομέα στη βιοοικονομία· για τη βελτίωση της ανθεκτικότητας στην αλλαγή του κλίματος και του δυναμικού μετριασμού της, καθώς και της περιβαλλοντικής αξίας των δασικών οικοσυστημάτων· για την επίτευξη των στόχων σχετικά με τη φύση και τη βιοποικιλότητα· για την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος· για τη διατήρηση των γενετικών πόρων· για την προστασία των δασών και τη σχετική πληροφόρηση· και για τη δημιουργία νέων δασικών εκτάσεων και γεωργοδασοκομικών συστημάτων. Στρατηγικοί προσανατολισμοί: Τα κράτη μέλη θα πρέπει να κάνουν χρήση των κονδυλίων αγροτικής ανάπτυξης για να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα, να προαγάγουν τη διαφοροποίηση των οικονομικών δραστηριοτήτων και την ποιότητα ζωής και να παράσχουν συγκεκριμένα περιβαλλοντικά δημόσια αγαθά, ώστε να συμβάλουν στην προώθηση της κοινωνικής αποστολής της αειφόρου διαχείρισης των δασών· Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα πρέπει να αξιολογήσουν και να βελτιώσουν τις επιπτώσεις των μέτρων στον τομέα της δασοκομίας στο πλαίσιο της πολιτικής για την αγροτική ανάπτυξη· Στο πλαίσιο του στόχου της απλούστευσης που προβλέπει η δέσμη μέτρων για τον εκσυγχρονισμό των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων, η Επιτροπή προτίθεται να εξετάσει τη συμπερίληψη των μεγάλων εταιρειών στο σύστημα απαλλαγής κατά κατηγορία και αναθεωρεί επί του παρόντος τους όρους για την απαλλαγή κατά κατηγορία στον τομέα της δασοκομίας· Με τη βοήθεια των κονδυλίων αγροτικής ανάπτυξης, τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να προσφέρουν στήριξη για: συστήματα παροχής συμβουλών σχετικά με τα δάση με σκοπό την ευαισθητοποίηση· κατάρτιση· και επικοινωνία μεταξύ των τοπικών ιδιοκτητών δασών και των αρχών· Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα πρέπει να εκτιμήσουν καλύτερα τα οφέλη που προσφέρουν τα δάση στην κοινωνία και, μέσω της αειφόρου διαχείρισης των δασών, θα πρέπει να βρουν τη σωστή ισορροπία μεταξύ της παροχής των διαφόρων αγαθώ�� και υπηρεσιών. 3.3.2 Ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της βιωσιμότητας των δασικών βιομηχανιών, της βιοενέργειας και της ευρύτερης πράσινης οικονομίας στην ΕΕ. Η ξυλεία αποτελεί φυσική, ανανεώσιμη, επαναχρησιμοποιήσιμη και ανακυκλώσιμη πρώτη ύλη. Εάν προέρχεται από δάση των οποίων η διαχείριση γίνεται με βάση την αρχή της αειφορίας και εάν η επεξεργασία και η χρήση της αποσκοπούν στην ελαχιστοποίηση των αρνητικών επιπτώσεων για το κλίμα και το περιβάλλον παρέχοντας συγχρόνως μέσα διαβίωσης, μπορεί να συμβάλει στην αειφορία. Συνολικά, το 58% της βιομάζας ξύλου που παράγεται στην ΕΕ μεταποιείται από δασικές βιομηχανίες της ΕΕ, ποσοστό το οποίο αντιπροσωπεύει το 7% περίπου του ΑΕΠ στον τομέα της μεταποίησης στην ΕΕ και σχεδόν 3,5 εκατομμύρια θέσεις απασχόλησης και το οποίο συμβάλλει στην επίτευξη των στόχων της βιομηχανικής πολιτικής της ΕΕ. Ωστόσο, για να παραμείνει ανταγωνιστικός ο τομέας αυτός στο μέλλον, απαιτούνται νέες διαδικασίες και προϊόντα που θα εξασφαλίζουν αποδοτικότητα ενέργειας και πόρων και θα είναι φιλικά προς το περιβάλλον. Προηγμένα υλικά και χημικές ουσίες με βάση το ξύλο αναμένεται να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη βιοοικονομία της ΕΕ. Σε έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής περιγράφονται οι επιμέρους τομείς των δασικών βιομηχανιών της ΕΕ και οι οικονομικές και τεχνολογικές τους προοπτικές και προσδιορίζονται οι σημαντικότερες προκλήσεις και τα διορθωτικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν (2013-20) για να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητά τους σε παγκόσμιο επίπεδο. Το υπόλοιπο 42% χρησιμοποιείται για την παραγωγή ενέργειας, ποσοστό που αντιπροσωπεύει το 5% περίπου της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας στην ΕΕ. Σύμφωνα με τα εθνικά σχέδια δράσης για την ανανεώσιμη ενέργεια, η βιομάζα θα παραμείνει η κύρια ανανεώσιμη πηγή ενέργειας το 2020. Η Επιτροπή αξιολογεί επί του παρόντος κατά πόσον θα πρέπει να προταθούν πρόσθετα μέτρα, συμπεριλαμβανομένων εναρμονισμένων κριτηρίων αειφορίας, για την αντιμετώπιση θεμάτων αειφορίας που σχετίζονται με τη χρήση στερεάς και αέριας βιομάζας για θέρμανση, ψύξη και ηλεκτρισμό. Η δασική βιομάζα, καθώς και τα άλλα δασικά προϊόντα εκτός της ξυλείας, τα οποία προσελκύουν το αγοραστικό ενδιαφέρον, προσφέρουν επομένως ευκαιρίες δημιουργίας ή διατήρησης θέσεων εργασίας και διαφοροποίησης των εισοδημάτων σε μια πράσινη οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα. Στρατηγικοί προσανατολισμοί: Σε συνεργασία με τα κράτη μέλη και τα ενδιαφερόμενα μέρη, η Επιτροπή: θα διερευνήσει και θα προωθήσει την πληρέστερη χρησιμοποίηση της ξυλείας ως αειφόρου, ανανεώσιμης, φιλικής προς το κλίμα και το περιβάλλον πρώτης ύλης χωρίς να καταστρέφονται τα δάση και οι υπηρεσίες των δασικών οικοσυστημάτων· θα αξιολογήσει τα κλιματικά οφέλη από την υποκατάσταση υλικών και ενέργειας με δασική βιομάζα και με προϊόντα υλοτομίας, καθώ�� και τις επιπτώσεις της παροχής κινήτρων για χρήση της δασικής βιομάζας όσον αφορά τη δημιουργία στρεβλώσεων της αγοράς· θα αναπτύξει, έως το τέλος του 2014, αντικειμενικά, φιλόδοξα και εξακριβώσιμα κριτήρια αειφόρου εκμετάλλευσης των δασών της ΕΕ, τα οποία θα μπορούν να εφαρμόζονται σε διάφορα πλαίσια πολιτικής ανεξαρτήτως της τελικής χρήσης της δασικής βιομάζας. Η Επιτροπή θα προτείνει κατάλληλα μέτρα· θα αξιολογήσει την πιθανή προμήθεια ξυλείας και τη διευκόλυνση της αύξησης της βιώσιμης παραγωγής ξυλείας· θα εκπονήσει κατευθυντήριες γραμμές για ορθές πρακτικές προς αυτόν τον σκοπό και για την αρχή "της αλυσιδωτής χρήσης", καθώς και για διαδικασίες μεταποίησης που θα εξασφαλίζουν την αποδοτική χρήση της ενέργειας και των πόρων, ιδίως για τις δασικές βιομηχανίες, τις ΜΜΕ και τις πολύ μικρές επιχειρήσεις· θα δώσει ώθηση στην ανάπτυξη της αγοράς και τη διεθνοποίηση των προϊόντων της δασικής βιομηχανίας της ΕΕ και θα βελτιώσει την τεχνογνωσία του τομέα, μεταξύ άλλων όσον αφορά τις βιώσιμες κατασκευές και την ενημέρωση των καταναλωτών σχετικά με τα έπιπλα· θα διευκολύνει την πρόσβαση των προϊόντων και των πρώτων υλών της δασικής βιομηχανίας της ΕΕ σε αγορές τρίτων χωρών μέσω διμερών εμπορικών συμφωνιών, καθώς και μέσω της βελτίωσης της πληροφόρησης σχετικά με τους όρους εισαγωγής και τις εξαγωγές πρώτων υλών· θα στηρίξει το Τεχνολογικό Κλιμάκιο για τον Δασικό Τομέα (ΤΚΔΤ) και θα ενθαρρύνει νέες πρωτοβουλίες, όπως συμπράξεις δημόσιου-ιδιωτικού τομέα, π.χ. στον τομέα των βιολογικών προϊόντων, οι οποίες προωθούν την έρευνα και την καινοτομία για διάφορα προϊόντα και διαδικασίες με αποδοτική χρήση της ενέργειας και των πόρων· θα δρομολογήσει το 2014 μια σωρευτική εκτίμηση του κόστους της νομοθεσίας της ΕΕ που επηρεάζει τις αλυσίδες αξίας της δασικής βιομηχανίας. Τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν σε μια ευρύτερη ανάλυση των επιπτώσεων (συμπεριλαμβανομένων των δαπανών, των οφελών και της συνοχής) των πολιτικών και της νομοθεσίας. 3.3.3 Τα δάση σε ένα μεταβαλλόμενο κλίμα. Τα δάση είναι ευάλωτα στην κλιματική αλλαγή. Είναι, επομένως, σημαντικό να διατηρήσουν και να βελτιώσουν την αντοχή και την προσαρμοστικότητά τους, μεταξύ άλλων, μέσω μέτρων αντιπυρικής προστασίας και με άλλες μεθόδους προσαρμογής (π.χ. κατάλληλα είδη ζώων και φυτών κ.λπ.). Συγχρόνως, η διαχείριση των δασών μπορεί να μετριάσει την κλιματική αλλαγή εάν διατηρηθεί ή ενισχυθεί ο ρόλος των δασών ως καταβοθρών στον κύκλο του άνθρακα ή εάν παρασχεθούν βιοϋλικά που μπορούν να ενεργήσουν ως προσωρινές αποθήκες άνθρακα ή ως "υποκατάστατα του άνθρακα", αντικαθιστώντας υλικά και καύσιμα με υψηλή ένταση άνθρακα. Πρόσφατα, η ΕΕ θέσπισε κανόνες για τη λογιστική, την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις χρήσεις γης, τις αλλαγές χρήσεων γης και τη δασοκομία (LULUCF), βάσει των οπ��ίων τα κράτη μέλη θα μπορούν, για παράδειγμα, να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τα σχέδιά τους για την ενίσχυση των καταβοθρών και τον περιορισμό των εκπομπών που σχετίζονται με τα δάση. Η ΕΕ και τα κράτη μέλη έχουν επίσης αναλάβει δεσμεύσεις σχετικά με την LULUCF, οι οποίες πρέπει να υλοποιηθούν έως το 2020, τη 2η περίοδο δέσμευσης βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο. Τα δάση αμβλύνουν εξάλλου τις επιπτώσεις των ακραίων καιρικών φαινομένων μετριάζοντας τις θερμοκρασίες και μειώνοντας την ταχύτητα των ανέμων και την απορροή των υδάτων. Στρατηγικοί προσανατολισμοί: Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναφέρουν: πώς προτίθενται να αυξήσουν το δυναμικό μετριασμού των δασών μέσω της αύξησης της κατακράτησης και της μείωσης των εκπομπών, συμπεριλαμβανομένης της αλυσιδωτής χρήσης ξυλείας, λαμβάνοντας υπόψη ότι το νέο υποπρόγραμμα LIFE+ για τη χρηματοδότηση της δράσης για το κλίμα και της αγροτικής ανάπτυξης μπορεί να προωθήσει και να υποστηρίξει νέες ή υφιστάμενες πρακτικές δασικής διαχείρισης οι οποίες περιορίζουν τις εκπομπές ή αυξάνουν την καθαρή βιολογική παραγωγικότητα (δηλαδή την κατακράτηση CO2), Τούτο θα πρέπει να γίνει έως τα μέσα του 2014 και στο πλαίσιο των πληροφοριών που θα υποβάλουν σχετικά με τις δράσεις στον τομέα της LULUCF, πώς θα αυξήσουν την προσαρμοστικότητα και την ανθεκτικότητα των δασών, με βάση τις δράσεις που προτείνονται στη "Στρατηγική της ΕΕ για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή" και στην Πράσινη Βίβλο για την προστασία των δασών και τη σχετική πληροφόρηση, όπως η συμπλήρωση των κενών των γνώσεων και η ένταξη μέτρων προσαρμογής στις δασικές πολιτικές. 3.3.4 Προστασία των δασών και ενίσχυση των υπηρεσιών των οικοσυστημάτων. Τα δασικά οικοσυστήματα προσφέρουν υπηρεσίες από τις οποίες εξαρτώνται οι αγροτικές και αστικές κοινότητες και φιλοξενούν ένα τεράστιο φάσμα βιοποικιλότητας. Οι πιέσεις που υφίστανται τα δάση, όπως η κατάτμηση των οικοτόπων, η εξάπλωση των χωροκατακτητικών ξένων ειδών, η κλιματική αλλαγή, η λειψυδρία, οι πυρκαγιές, οι καταιγίδες και οι επιβλαβείς οργανισμοί, καθιστούν αναγκαία την ενίσχυση της προστασίας τους. Η ΕΕ έχει θεσπίσει κανόνες σχετικά με τη διακίνηση και την εμπορία ορισμένων φυτών, φυτικών προϊόντων και αντικειμένων που μπορούν να απειλήσουν την υγεία των φυτών. Οι προσπάθειες για την προστασία πρέπει να αποσκοπούν στη διατήρηση, τη βελτίωση και την αποκατάσταση της ανθεκτικότητας και της πολυλειτουργικότητας των δασικών οικοσυστημάτων ως βασικό τμήμα της πράσινης υποδομής της ΕΕ, το οποίο παρέχει βασικές περιβαλλοντικές υπηρεσίες και πρώτες ύλες. Πρέπει να δίνεται έμφαση περισσότερο στην πρόληψη των αρνητικών επιπτώσεων στα δάση παρά στον περιορισμό και την αποκατάσταση των ζημιών. Για να είναι σε θέση τα δάση να αντιδρούν στις μελλοντικές απειλές και τάσεις, πρέπει να ενισχυθεί η γενετική ποικιλομορφία και να προστατευτούν οι απειλούμενοι γενετικοί πόροι. Τόσο η φύση όσο και οι επιπτώσεις ορισμένων απειλών έχουν διασυνοριακό χαρακτήρα και, ως εκ τούτου, χρειάζεται να αναληφθεί δράση σε επίπεδο ΕΕ. Τα σχέδια δασικής διαχείρισης (ΣΔΔ) ή ισοδύναμα μέσα που βασίζονται στις αρχές της αειφόρου διαχείρισης των δασών αποτελούν τα βασικά μέσα για την εξασφάλιση πολλαπλών αγαθών και υπηρεσιών με ισόρροπο τρόπο. Τα ΣΔΔ αποτελούν τον πυρήνα της στρατηγικής της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2020 και της χρηματοδότησης της ΕΕ υπέρ της αγροτικής ανάπτυξης. Η στρατηγική περιλαμβάνει τα ΣΔΔ και προωθεί και υποστηρίζει τη χρήση τους. Στρατηγικοί προσανατολισμοί: Τα κράτη μέλη: θα αναπτύξουν, με τη συνδρομή της Επιτροπής, ένα εννοιολογικό πλαίσιο για την εκτίμηση της αξίας των υπηρεσιών που προσφέρουν τα οικοσυστήματα, προωθώντας την ενσωμάτωσή τους σε λογιστικά συστήματα σε επίπεδο ΕΕ και κρατών μελών έως το 2020. Θα βασισθούν στη χαρτογράφηση και αποτίμηση της κατάστασης των οικοσυστημάτων και των υπηρεσιών τους, θα πρέπει να διατηρήσουν και να ενισχύσουν τη δασική κάλυψη, ώστε να εξασφαλισθεί η προστασία του εδάφους, η ρύθμιση της ποιότητας και της ποσότητας των υδάτων με την ενσωμάτωση των αειφόρων δασοκομικών πρακτικών στο πρόγραμμα μέτρων των σχεδίων διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών βάσει της οδηγίας για τη θέσπιση πλαισίου για τα ύδατα και στα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης, θα πρέπει να επιτύχουν σημαντική και μετρήσιμη βελτίωση της κατάστασης όσον αφορά τη διατήρηση των δασικών ειδών και οικοτόπων εφαρμόζοντας αυστηρά τη νομοθεσία της ΕΕ για τη φύση και μεριμνώντας ώστε τα εθνικά δασικά σχέδια να συμβάλλουν στην επαρκή διαχείριση του δικτύου Natura 2000 έως το 2020. Για τον σκοπό αυτόν, θα πρέπει να στηριχθούν στον επικείμενο οδηγό για το δίκτυο Natura 2000 και τα δάση, θα εφαρμόσουν το στρατηγικό σχέδιο για τη βιοποικιλότητα 2011-2020 και θα επιτύχουν τους στόχους του Aichi που περιλαμβάνει το σχέδιο και οι οποίοι εγκρίθηκαν στο πλαίσιο της σύμβασης για τη βιολογική ποικιλότητα, με βάση το επικείμενο κοινό πλαίσιο προτεραιοτήτων αποκατάστασης, θα πρέπει να ενισχύσουν τη διατήρηση των δασικών γενετικών πόρων (ποικιλομορφία των ειδών δέντρων) και την ποικιλομορφία εντός ειδών και εντός πληθυσμών. Η Επιτροπή μπορεί να στηρίξει τις προσπάθειες αυτές, ιδίως μέσω του προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης. Η Επιτροπή: θα παρακολουθεί την πρόοδο των κρατών μελών όσον αφορά την εφαρμογή σχεδίων δασικής διαχείρισης ή ισοδύναμων μέσων και την ενσωμάτωση σε αυτά πτυχών σχετικών με τη βιοποικιλότητα, συμπεριλαμβανομένων των στόχων του δικτύου Natura 2000 για την προστασία της φύσης, θα πρέπει να ενισχύσει, από κοινού με τα κράτη μέλη, τους μηχανισμούς για την προστασία των δασών από επιβλαβείς οργανισμούς, αξιοποιώντας την αυξημένη συνεργασία με γειτονικές χώρες, την ενίσχυση της έρευνας και την πραγματοποιούμενη αναθεώρηση του φυτοϋγειονομικού καθεστώτος, θα αξιολογήσει τις επιπτώσεις και θα εξετάσει την πιθανή επέκταση της υποχρεωτικής εφαρμογής εντός της ΕΕ του διεθνούς προτύπου για φυτοϋγειονομικά μέτρα αριθ. 15 σχετικά με τα υλικά συσκευασίας από ξύλο, θα παράσχει συναφείς πληροφορίες και δεδομένα που διαθέτει στα μέρη της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για την καταπολέμηση της απερήμωσης για να στηρίξει την υλοποίηση των σχεδίων δράσης τους για την προστασία των δασών και του εδάφους σε περιοχές που απειλούνται περισσότερο από την υποβάθμιση του εδάφους και την απερήμωση. Αυτό θα πραγματοποιηθεί ιδίως μέσω του Ευρωπαϊκού Κέντρου Δεδομένων για τα Δάση (EFDAC) και του Ευρωπαϊκού Κέντρου Δεδομένων για το Έδαφος (ESDAC). Βελτίωση της γνωστικής βάσης 3.3.5 Τι είδους δάση έχουμε και πώς μεταβάλλονται αυτά; Είναι αναγκαίο να ενισχυθούν οι γνώσεις που διαθέτουμε σχετικά με τα δάση, ώστε να αποκτήσουμε καλύτερη αντίληψη των περίπλοκων περιβαλλοντικών και κοινωνικών προκλήσεων που αντιμετωπίσει ο δασικός τομέας. Για τη χαρτογράφηση και την αποτίμηση της κατάστασης των δασικών οικοσυστημάτων και των υπηρεσιών που προσφέρουν, χρειάζεται να διαθέτουμε καλύτερες πληροφορίες σχετικά με τα δάση της ΕΕ. Οι συναφείς μεταβλητές και παράμετροι θα εναρμονισθούν σε επίπεδο ΕΕ με βάση, αφενός, τη συνεργασία μεταξύ διεθνών, πανευρωπαϊκών και εθνικών συστημάτων απόκτησης δεδομένων και, αφετέρου, λεπτομερή ανάλυση των προκλήσεων στην ΕΕ. Προγράμματα της ΕΕ, όπως το LIFE+, θα μπορούσαν να συμβάλουν στην κινητοποίηση των αναγκαίων πόρων. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη έχουν αναπτύξει ένα σύστημα αυτοτελών ενοτήτων για την πληροφόρηση σχετικά με τα δάση, ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη οι εργασίες για τη βιομάζα και τη βιοποικιλότητα. Στρατηγικοί προσανατολισμοί: Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη: θα συστήσουν το Σύστημα Πληροφοριών για τα Δάση της Ευρώπης συλλέγοντας εναρμονισμένες πληροφορίες σε πανευρωπαϊκό επίπεδο σχετικά με την πολυλειτουργικότητα των δασών και των δασικών πόρων και ενσωματώνοντας διάφορα συστήματα πληροφοριών (π.χ. το EFFIS) και πλατφόρμες δεδομένων (π.χ. το EFDAC) σε ένα δυναμικό σύστημα αυτοτελών ενοτήτων που θα συνδυάζει δεδομένα και μοντέλα σε διάφορες εφαρμογές, θα ευθυγραμμίσουν τις πληροφορίες σχετικά με τα δάση στην ΕΕ ώστε, αφενός, να βασίζονται κατά κύριο λόγο σε δεδομένα που συλλέγονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με απαιτήσεις της ΕΕ σχετικά με την αρχιτεκτονική δεδομένων, όπως η οδηγία INSPIRE, το SEIS και το Copernicus, και, αφετέρου, να ακολουθούν τις διεθνείς και περιφερειακές διεργασίες, θα προωθήσουν την περαιτέρω ανάπτυξη της βάσης δεδομένων της ΕΕ για το δασικό πολλαπλασιαστικό υλικό η οποία θα περιλαμβάνει υπερσυνδέσμους προς εθνικά μητρώα και χάρτες, θα βελτιώνουν, θα καθιστούν συγκρίσιμες και θα ανταλλάσσουν πληροφορίες για τα δάση και τ��ν παρακολούθηση των δασών, αξιοποιώντας επιτυχείς εμπειρίες, όπως το EFFIS, το σύστημα παρακολούθησης της υγείας των δασών, τα στατιστικά στοιχεία της ΕΕ για τα δάση και το EFDAC. Σε στενή συνεργασία με τα ενδιαφερόμενα μέρη, η Επιτροπή: θα αναπτύξει διάφορες αυτοτελείς ενότητες, π.χ. για τα δάση και τις φυσικές διαταραχές, όπως οι πυρκαγιές και οι επιβλαβείς οργανισμοί, η βιοοικονομία, τα δάση και η κλιματική αλλαγή και οι υπηρεσίες των δασών και των οικοσυστημάτων. Οι ενότητες αυτές θα μπορούσαν να συμβάλουν στο πλαίσιο ολοκληρωμένης περιβαλλοντικής και οικονομικής λογιστικής για τα δάση της ΕΕ. 3.3.6 Νέα και καινοτόμα δασοκομικά προϊόντα προστιθέμενης αξίας. Η ύπαρξη ενός συνεκτικού και φιλόδοξου ενωσιακού χώρου δασικής έρευνας είναι αναγκαία για την τόνωση της καινοτομίας σε ολόκληρο τον δασικό τομέα. Θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη ιδιαιτερότητες των δασών, όπως τα μακρά χρονικά πλαίσια. Τα προγράμματα-πλαίσια της ΕΕ για την έρευνα και ανάπτυξη στηρίζουν τον δασικό τομέα. Ο δασικός τομέας κατέχει περισσότερο περίοπτη θέση στο 7ο πρόγραμμα πλαίσιο για την έρευνα και στο πρόγραμμα "Ορίζοντας 2020", σύμφωνα με τη Στρατηγική για μια Βιοοικονομία για την Ευρώπη. Ο στόχος είναι η ενίσχυση της βιωσιμότητας του κλάδου και η συμβολή του στην αγροτική οικονομία μέσω της αειφόρου διαχείρισης των δασών, η βελτίωση της ικανότητάς του να αντιμετωπίζει βιοτικές και αβιοτικές πιέσεις και η ανάπτυξη καλύτερων δασικών συστημάτων παραγωγής και προϊόντων. Στρατηγικοί προσανατολισμοί: Η Επιτροπή θα συνδράμει τα κράτη μέλη και τους ενδιαφερόμενους φορείς ώστε να μεταφέρουν τεχνολογικές και επιστημονικές γνώσεις στις δασοκομικές πρακτικές και την αγορά, ιδίως μέσω του προγράμματος "Ορίζοντας 2020" και της Ευρωπαϊκής Σύμπραξης Καινοτομίας για την παραγωγικότητα και τη βιωσιμότητα της γεωργίας στηρίζοντας την ανάπτυξη νέων προϊόντων με υψηλότερη προστιθέμενη αξία· Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεργασθούν στον τομέα της προηγμένης έρευνας και των εργαλείων μοντελοποίησης, ώστε να καλυφθούν τα κενά δεδομένων και γνώσεων με στόχο την καλύτερη κατανόηση των σύνθετων θεμάτων που αφορούν τις κοινωνικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές αλλαγές σχετικά με τα δάση (π.χ. για τον προσδιορισμό των περιβαλλοντικών ορίων)· Η Μόνιμη Επιτροπή Γεωργικής Έρευνας (ΜΕΓΕ) θα χρησιμοποιηθεί για την ενίσχυση του συντονισμού των εργασιών σχετικά με την έρευνα και την καινοτομία μεταξύ της ΕΕ, των κρατών μελών και των ενδιαφερόμενων φορέων· Η Επιτροπή θα εξασφαλίζει τη διάδοση των αποτελεσμάτων και των ορθών πρακτικών μέσω της δομής διακυβέρνησης της ΕΕ για τα δάση και άλλων σχετικών φόρουμ. Προώθηση του συντονισμού και της επικοινωνίας 3.3.7 Συνεργασία για τη συνεκτική διαχείριση και την καλύτερη κατανόηση των δασών μας. Με τα δάση σχετίζονται πολλά οριζόντια ζητήματα πολιτικής, των ο��οίων οι στόχοι δεν είναι πάντοτε οι ίδιοι. Ο συντονισμός, η συνεργασία και η επικοινωνία είναι, επομένως, ουσιαστικές προϋποθέσεις για την εξασφάλιση συνοχής και συνέπειας μεταξύ των πολιτικών. Διάφορες εναλλακτικές δυνατότητες για τη βελτίωση του συντονισμού και της εφαρμογής συζητήθηκαν με τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης οδηγίας-πλαισίου σχετικά με την αειφόρο διαχείριση των δασών. Ωστόσο, δεν επιτεύχθηκε συναίνεση σχετικά με στόχους που υπερβαίνουν μια εθελοντική προσέγγιση. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να βελτιωθούν οι δεσμοί με τις πολιτικές που σχετίζονται με τα δάση. Η ισχύουσα δομή διακυβέρνησης της ΕΕ για τα δάση βασίζεται στη μόνιμη δασική επιτροπή (ΜΔΕ). Η ΜΔΕ θα πρέπει να παραμείνει το βήμα για τη συζήτηση όλων των θεμάτων που αφορούν τα δάση, μεριμνώντας για τον συντονισμό και τη συνοχή των σχετικών πολιτικών. Ωστόσο, είναι απαραίτητο να γίνουν βελτιώσεις ώστε να εξασφαλισθεί ότι η ΜΔΕ θα ανταποκρίνεται στις συμβολές που θα κάνουν άλλες πολιτικές. Η ΜΔΕ συνεργάστηκε με τη Συμβουλευτική Ομάδα Δασοκομίας και Φελλού, την Επιτροπή Οικοτόπων και την ομάδα εμπειρογνωμόνων για τη διαχείριση του Natura 2000 για να καταρτίσουν από κοινού οδηγό για το δίκτυο Natura 2000 και τα δάση – η συνεργασία αυτή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως βέλτιστη πρακτική. Επίσης, μεγαλύτερη έμφαση θα μπορούσε να δοθεί στον ρόλο της ΜΔΕ στη διατήρηση της πολυλειτουργικότητας των δασών. Η Συμβουλευτική Ομάδα Δασοκομίας και Φελλού θα παραμείνει η κυρία πολυσυμμετοχική πλατφόρμα για τη συζήτηση θεμάτων που συνδέονται με τη δασοκομία και την αειφόρο διαχείριση των δασών, ενώ η συμβουλευτική επιτροπή δασικών βιομηχανιών θα παραμείνει η κύρια πλατφόρμα για θέματα που συνδέονται με τις βιομηχανικές αλυσίδες αξίας. Αυτές οι τρεις πλατφόρμες θα πρέπει να αποτελέσουν τους ακρογωνιαίους λίθους για τη χάραξη και την παρακολούθηση της νέας στρατηγικής. Η επικοινωνία αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση για τον τομέα, δεδομένου ότι το ευρύ κοινό γενικά δεν έχει επίγνωση της σημασίας της αειφόρου διαχείρισης των δασών ή των διαφόρων τρόπων με τους οποίους ο δασικός τομέας συμβάλλει στην πράσινη οικονομία. Στρατηγικοί προσανατολισμοί: Η Επιτροπή θα μεριμνήσει ώστε το έργο της μόνιμης δασικής επιτροπής να στηρίζεται στις άλλες πολιτικές της ΕΕ που αφορούν τα δάση και τον δασικό τομέα, ώστε να εξασφαλίζεται ότι η διαχείριση των δασών στην ΕΕ θα παραμείνει πολυλειτουργική· Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα διερευνήσουν διάφορες εναλλακτικές δυνατότητες για να βελτιωθεί ο συντονισμός της αειφόρου διαχείρισης των δασών, να εναρμονισθούν οι πληροφορίες για τα δάση και να αναπτυχθεί συνεργασία με τα κράτη μέλη καθώς και μεταξύ τους· Η Επιτροπή θα δημιουργήσει ένα Ευρωπαϊκό Δίκτυο Δασικών Υπηρεσιών (εθνικοί κατάλογοι δασών – ΕΚΔ) για την ανάπτυξη εναρμονισμένων κριτηρίων για τα δεδομένα ΕΚΔ. Συμπληρωματικές εργασίες προγραμματίζονται μέσω δράσεων COST και ερευνητικών σχεδίων· Τα κράτη μέλη θα πρέπει να βελτιώσουν την ενημέρωση του κοινού σχετικά με τα δάση και την ξυλεία, και να αξιοποιήσουν την επικοινωνιακή στρατηγική της ΕΕ για τα δάση που έχει αναπτύξει η ΜΔΕ· Η Επιτροπή θα αξιολογήσει περαιτέρω πώς οι πολίτες αντιλαμβάνονται τα δάση (μέσω έρευνας του Ευρωβαρομέτρου που θα διεξαχθεί έως το 2015). 3.3.8 Τα δάση από μια παγκόσμια προοπτική. Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, η προσοχή εστιάζεται στις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται για τη θέσπιση νομικά δεσμευτικής συμφωνίας για τα δάση, στις οποίες πρωτοστατεί η ΕΕ. Μέσω της συμφωνίας αυτής, η ΕΕ αποσκοπεί στη βελτίωση της αειφόρου διαχείρισης των δασών σε ολόκληρη την περιοχή. Η νέα στρατηγική αποτελεί κατάλληλο μέσο για την εφαρμογή της συμφωνίας. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η ΕΕ διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στις προσπάθειες για την καταπολέμηση της αποδάσωσης και της υποβάθμισης των δασών. Προωθεί την αειφόρο διαχείριση των δασών ως μέσο για την προστασία της βιοποικιλότητας, την καταπολέμηση της απερήμωσης και την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, εξασφαλίζοντας παράλληλα ότι τα δασικά οικοσυστήματα θα παρέχουν αγαθά και υπηρεσίες. Με τον τρόπο αυτό, συμβάλλει στην αειφόρο ανάπτυξη και στην εξάλειψη της φτώχειας. Το σχέδιο δράσης REDD+, το πρόγραμμα FLEGT και ο κανονισμός της ΕΕ για την ξυλεία αποσκοπούν στην επίτευξη των στόχων αυτών. Η Επιτροπή θα επανεξετάσει έως το 2015 τη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα του κανονισμού της ΕΕ για την ξυλεία. Η στρατηγική αυτή έχει στόχο να εξασφαλίζει τη συνοχή μεταξύ των πολιτικών, των στόχων και των δεσμεύσεων της ΕΕ και των κρατών μελών για τα θέματα που αφορούν τα δάση σε διεθνές επίπεδο. Υποστηρίζει την ΕΕ και τα κράτη μέλη διατυπώνοντας σαφείς και συνεκτικούς στόχους. Στρατηγικοί προσανατολισμοί: Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη: θα εξασφαλίσουν συνοχή μεταξύ των πολιτικών και των δεσμεύσεων της ΕΕ και των κρατών μελών για τα θέματα που αφορούν τα δάση σε διεθνές επίπεδο, θα προωθήσουν την αειφόρο διαχείριση των δασών στην Ευρώπη και παγκοσμίως, καθώς και τον ρόλο των δασών στη μετάβαση προς μια πράσινη οικονομία στο πλαίσιο της συνεργασίας για την ανάπτυξη της ΕΕ και της εξωτερικής της δράσης, θα προσφέρουν συνεχή στήριξη στις προσπάθειες που καταβάλλονται σε παγκόσμιο επίπεδο για την καταπολέμηση της παράνομης υλοτομίας μέσω του σχεδίου δράσης FLEGT, θα στηρίζουν μέσω του προγράμματος REDD+ τις προσπάθειες που καταβάλλουν οι αναπτυσσόμενες χώρες για να βελτιώσουν τις πολιτικές και τις ρυθμίσεις τους στον δασικό τομέα, να ενισχύσουν τη διακυβέρνηση στον τομέα αυτόν, να εκτιμήσουν και να παρακολουθούν τα δασικά οικοσυστήματα και να αντιμετωπίσουν τα αίτια της αποδάσωσης και της υποβάθμισης των δασών. Η Επιτροπή: θα εκτιμήσει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της κατανάλωσης από την ΕΕ προϊόντων και πρώτων υλών που ενδέχεται να συμβάλουν στην αποδάσωση και την υποβάθμιση των δασών εκτός της ΕΕ. Εάν κριθεί σκόπιμο, η Επιτροπή θα εξετάσει επιλογές πολιτικής για τον περιορισμό των επιπτώσεων αυτών, συμπεριλαμβανομένης της εκπόνησης σχεδίου δράσης της ΕΕ σχετικά με την αποδάσωση και την υποβάθμιση των δασών. Θα το πράξει αυτό σύμφωνα με το 7ο πρόγραμμα δράσης της ΕΕ για το περιβάλλον. 4 Μετατροπή των αρχών σε δράση: Συνεργασία για τα δάση και tον δασικό τομέα mας. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη, στο πλαίσιο των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους, θα εξασφαλίσουν την εφαρμογή και την παρακολούθηση της στρατηγικής, δίδοντας ιδιαίτερη προσοχή στη συμμετοχή των ενδιαφερόμενων φορέων. Για να καθορίσει ορόσημα για την επίτευξη των δασικών στόχων με χρονικό ορίζοντα το 2020 και για να λάβει υπόψη τις στρατηγικές προτεραιότητες των δράσεων στη δασική πολιτική και τις πολιτικές που αφορούν τα δάση, η Επιτροπή θα συνεργασθεί με τη μόνιμη δασική επιτροπή για να ενισχύσει τους δεσμούς με τις σχετικές πολιτικές της ΕΕ. Όποτε κρίνεται σκόπιμο, η Επιτροπή θα συνεργάζεται με άλλες επιτροπές και φόρα. Δεδομένης της σημασίας των κονδυλίων της ΕΕ για τα δάση και τον δασικό τομέα, υπάρχει ανάγκη να βελτιωθεί η ποιότητα των συζητήσεων που διεξάγονται σε επίπεδο ΕΕ. Θα προσδιορισθούν και άλλοι τομείς στους οποίους τα κράτη μέλη θα πρέπει να πραγματοποιήσουν περαιτέρω πρόοδο, όπως η πρόληψη των δασικών πυρκαγιών, η καταπολέμηση των επιβλαβών οργανισμών και των ασθενειών, η προώθηση της αειφόρου παραγωγής ξυλείας και της περιφερειακής/διαπεριφερειακής συνεργασίας. Η ΕΕ χορηγεί ήδη σημαντικά κονδύλια για τα δάση και τον δασικό τομέα. Τα μέτρα στον τομέα της δασοκομίας βάσει του κανονισμού για την αγροτική ανάπτυξη αποτελούν τον κορμό της χρηματοδότησης στο πλαίσιο της στρατηγικής (90% της συνολικής χρηματοδότησης της ΕΕ για τη δασοκομία). Σύμφωνα με τα επικαιροποιημένα σχέδια, 5,4 δισεκατ. ευρώ από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο για την αγροτική ανάπτυξη προορίζονται για μέτρα στον τομέα της δασοκομίας την περίοδο 2007-2013. Για την περίοδο 2014-2020, θα μπορούσε να αναμένεται επίπεδο δαπανών παρόμοιο με αυτό της τρέχουσας περιόδου, αν και αυτό θα εξαρτηθεί από τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης των κρατών μελών. Οι δαπάνες αυτές θα πρέπει να διατεθούν για την προώθηση των στόχων της εν λόγω στρατηγικής, και ιδίως για να εξασφαλισθεί ότι η διαχείριση των δασών της ΕΕ πραγματοποιείται αποδεδειγμένα σύμφωνα με τις αρχές της αειφόρου δασικής διαχείρισης. Το πρόγραμμα LIFE+ στηρίζει τη διαφύλαξη της φύσης, την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος, και την ανταπόκριση στις ανάγκες πληροφόρησης και προστασίας, τα δε διαρθρωτικά ταμεία στηρίζουν έργα συνοχής, ενώ το πρόγραμμα "Ορίζοντας 2020" στηρίζει ενέργειες έρευνας και καινοτομίας, μεταξύ των οποίων η σύμπραξη ��ημόσιου και ιδιωτικού τομέα στις βιομηχανίες βιολογικής βάσης. Οι πολιτικές για την ανάπτυξη και την αλλαγή του κλίματος παρέχουν επίσης χρηματοδότηση σε τρίτες χώρες, ιδίως μέσω των αναπτυξιακών κονδυλίων της ΕΕ, του REDD+ και του FLEGT. Ο εξορθολογισμός των διαθέσιμων πόρων και η βελτίωση του συντονισμού μεταξύ της χρηματοδότησης που χορηγείται από την ΕΕ και αυτής που χορηγείται από τα κράτη μέλη μπορεί να συμβάλει στην καλύτερη εφαρμογή της στρατηγικής. 5 Συμπεράσματα. Είναι αναγκαία μια στρατηγική για τα δάση και τον δασικό τομέα διότι η ΕΕ δεν διαθέτει κοινή δασική πολιτική ή ένα πλαίσιο κατευθύνσεων για θέματα σχετικά με τα δάση. Δεδομένου ότι όλο και περισσότερες πολιτικές της ΕΕ έχουν όλο και μεγαλύτερο αντίκτυπο στα δάση, υπάρχει ανάγκη συντονισμού των τομεακών πολιτικών. Χρειάζεται επίσης να συμφωνηθεί μια σφαιρική στρατηγική θεώρηση για τα δασικά θέματα και να εξασφαλισθεί ότι οι συνδεδεμένες πολιτικές της ΕΕ θα λαμβάνονται πλήρως υπόψη στο πλαίσιο των εθνικών δασικών πολιτικών. Με τον τρόπο αυτό, θα ενισχυθεί η ικανότητα των δασών και του δασικού τομέα να ανταποκρίνονται στις εξελίξεις σε διάφορους τομείς πολιτικής. Η παρούσα στρατηγική έχει σκοπό να θέσει τα δάση και τον δασικό τομέα στο επίκεντρο της πορείας προς μια πράσινη οικονομία και να εκτιμήσει τα οφέλη που μπορούν να προσφέρουν τα δάση με βιώσιμο τρόπο, διασφαλίζοντας παράλληλα την προστασία τους. Για να επιτευχθεί αυτό, είναι αναγκαία η δέσμευση και η πολιτική στήριξη όλων των εμπλεκόμενων μερών. Έως το 2018, θα πραγματοποιηθεί επισκόπηση της κατάστασης για να αξιολογηθεί η πρόοδος όσον αφορά την εφαρμογή της στρατηγικής. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο καλούνται να εγκρίνουν την παρούσα στρατηγική και να εκφράσουν τις απόψεις τους σχετικά με την εφαρμογή της. Με βάση τις προβλέψεις της ΕΕ σχετικά με τα επίπεδα αναφοράς για τη διαχείριση των δασικών πόρων που υπεβλήθησαν στην 6η σύνοδο των μερών (CMP.6) της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές (UNFCCC). 16 εκατομμύρια, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ιδιοκτητών. Ο αριθμός των ιδιωτών ιδιοκτητών δασών είναι μεν αρκετά υψηλός, όμως οι δασικές εκτάσεις που κατέχουν είναι συγκριτικά μικρές και συχνά κατακερματισμένες. Περισσότερες λεπτομέρειες περιλαμβάνονται στην Πράσινη Βίβλο για την προστασία των δασών και τη σχετική πληροφόρηση, COM 66. Υπουργική Διάσκεψη για την προστασία των δασών στην Ευρώπη. Ελσίνκι, 1993. COM(2011) 244 και COM(2012) 60. Ψήφισμα του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1998 σχετικά με τη δασοκομική στρατηγική της ΕΕ. COM(2006) 302. Πανευρωπαϊκή πολιτική διαδικασία για την αειφόρο διαχείριση των δασών στην ήπειρό μας. Στο πλαίσιο της "αρχής της αλυσιδωτής χρήσης", η ξυλεία χρησιμοποιείται με την ακόλουθη σειρά προτεραιοτήτων: προϊόντα με βάση την ξυλεία, παράταση της διάρκειας χρήσης τους, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση, παραγωγή βιοενέργειας και διάθεση των υπολειμμάτων. Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 7-8/2/2013 για το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο. Δεδομένου ότι ο δασικός τομέας δεν εμπίπτει στο παράρτημα Ι και στο άρθρο 42 της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ, όλοι οι κανόνες ανταγωνισμού εφαρμόζονται πλήρως σε αυτόν. Βιομηχανία ξύλου, έπιπλα, παραγωγή και μετατροπή χαρτοπολτού και χάρτου, εκτύπωση (τμήματα της NACE 16, 31, 17, 18.1). Καλύπτονται επίσης οι σχετικές πτυχές που αφορούν την υλοτόμηση (NACE 02.2). "Μια ισχυρότερη ευρωπαϊκή βιομηχανία για την ανάπτυξη και την οικονομική ανάκαμψη" (COM 582 τελικό) και "Ολοκληρωμένη βιομηχανική πολιτική για την εποχή της παγκοσμιοποίησης" COM 614). Απόφαση αριθ. 529/2013/ΕΕ. COM(2013) 216. Ευρωπαϊκό Σύστημα Πληροφόρησης για τις Δασικές Πυρκαγιές. Ευρωπαϊκό Κέντρο Δεδομένων για τα Δάση. http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:32007L0002:EL:NOT#_blank. Ενιαίο Σύστημα Πληροφοριών για το Περιβάλλον. Πρόγραμμα γεωσκόπησης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. COM(2012) 60. Περιγράφεται στο έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής. Απόφαση 89/367/ΕΟΚ του Συμβουλίου. Απόφαση 2004/391/ΕΚ της Επιτροπής. Απόφαση 97/837/ΕΚ της Επιτροπής. http://ec.europa.eu/agriculture/fore/publi/ Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2173/2005 περί δημιουργίας εθελοντικού συστήματος αδειών FLEGT για τις εισαγωγές ξυλείας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Κανονισμός (EΕ) αριθ. 995/2010.

eudocsV6/Agriculture/Funding_&_support_schemes/European_Union_strategy_for_forests_and_the_forest-based_sector/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+1. Επισημαίνει τη συμβολή της δασοκομίας σε τομείς, όπως η αγροτική ανάπτυξη (θέσεις εργασίας και εισοδήματα), η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής (απορρόφηση άνθρακα), η βιοποικιλότητα, οι ενεργειακοί και βιομηχανικοί πόροι κ.λπ. 2. Εξετάζει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει αυτός ο τομέας και τον τρόπο αντιμετώπισής τους. 3. Τονίζει την ανάγκη να υιοθετηθεί σφαιρική προσέγγιση λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τον αντίκτυπο άλλων πολιτικών στα δάση. 4. Προσδιορίζει τρόπους βελτίωσης της αειφόρου διαχείρισης των δασών. 5. Ενθαρρύνει την πλήρη συνεκτίμηση των ενωσιακών πολιτικών που σχετίζονται με τα δάση στις εθνικές δασικές πολιτικές. 6. Ζητεί τη δημιουργία Συστήματος Πληροφοριών για τα Δάση για τη συλλογή εναρμονισμένων δεδομένων για τα δάση σε επίπεδο ΕΕ. 7. Αποσκοπεί στην περαιτέρω ενίσχυση του συντονισμού και της συνοχής των πρωτοβουλιών για τα δάση με τις πολιτικές. Απαιτείται νέο πλαίσιο πολιτικής για να διασφαλιστεί η πραγμάτωση των διαφόρων ρόλων της δασοκομίας με ισόρροπο τρόπο. Οι πολιτικές σχετικά με τα δάση πρέπει να είναι συντονισμένες μεταξύ τους και να περιλαμβάνουν συνέργειες με άλλους τομείς. Τα δάση πρέπει να καταλάβουν μια τέτοια θέση ώστε να διασφαλίζεται η μέγιστη συμβολή τους στην επίτευξη των στόχων της ΕΕ. Η στρατηγική καθορίζει 8 προτεραιότητες: Στήριξη των κοινοτήτων: Η πολιτική αγροτικής ανάπτυξης της ΕΕ αποτελεί έναν από τους βασικούς μηχανισμούς που χρησιμοποιούνται για την εφαρμογή της στρατηγικής. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν κονδύλια της ΕΕ, π.χ. για τη συμβολή στον εκσυγχρονισμό των δασοκομικών τεχνολογιών ή τη βελτίωση της ανθεκτικότητας (ικανότητα αντιμετώπισης ξαφνικών συμβάντων, όπως οι πυρκαγιές και οι θύελλες) και του δυναμικού μετριασμού της (απορρόφηση διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα), καθώς και της περιβαλλοντικής αξίας των δασικών οικοσυστημάτων. Το γεγονός αυτό ενισχύει την ανταγωνιστικότητα, βελτιώνει την ποιότητα ζωής και προωθεί τη διαφοροποίηση των οικονομικών δραστηριοτήτων. Προώθηση ανταγωνιστικών και βιώσιμων δασικών βιομηχανιών, της βιοενέργειας και της ευρύτερης πράσινης οικονομίας στην ΕΕ: Η ξυλεία αποτελεί φυσική, ανανεώσιμη, επαναχρησιμοποιήσιμη και ανακυκλώσιμη πρώτη ύλη. Τα δάση και οι πρώτες ύλες που παράγουν μπορούν να παράσχουν θέσεις εργασίας και να συμβάλουν στη διαφοροποίηση των εισοδημάτων. Μεταβαλλόμενο κλίμα: Διατήρηση και η ενίσχυση της αντοχής και της προσαρμοστικότητας των δασών, μεταξύ άλλων, μέσω της αντιπυρικής προστασίας και με άλλες μεθόδους προσαρμογής (π.χ. κατάλληλα είδη ζώων και φυτών κ.λπ.)· ενίσχυση του δυναμικού μετριασμού της κλιματικής αλλαγής που διαθέτουν τα δάση. Προστασία των δασών και ενίσχυση των υπηρεσιών των οικοσυστημάτων: Τα δασικά οικοσυστήματα προσφέρουν υπηρεσίες και πρώτες ύλες και φιλοξενούν τη βιοποικιλότητα. Πρέπει να προστατ��υθούν για να διασφαλιστεί η ανθεκτικότητα και η πολυλειτουργικότητά τους. Βελτίωση της γνωστικής βάσης για τα δάση: Η διεύρυνση των γνώσεων σχετικά με τα δάση θα συμβάλει στη βελτίωση της κατανόησης των περίπλοκων περιβαλλοντικών και κοινωνικών προκλήσεων που αντιμετωπίζει ο δασικός τομέας. Νέα και καινοτόμα δασοκομικά προϊόντα προστιθέμενης αξίας: Η ύπαρξη ενός συνεκτικού και φιλόδοξου ενωσιακού χώρου δασικής έρευνας (δηλαδή, ενός χώρου όπου οι γνώσεις, η τεχνολογία και οι ερευνητές θα κυκλοφορούν ελεύθερα) είναι αναγκαία για την τόνωση της καινοτομίας σε ολόκληρο τον δασικό τομέα. Συνεργασία για τη διαχείριση και την κατανόηση των δασών: Ο συντονισμός, η συνεργασία και η επικοινωνία είναι ουσιαστικές προϋποθέσεις για την εξασφάλιση συνοχής μεταξύ των πολιτικών. Τα δάση από μια παγκόσμια προοπτική: Εξασφάλιση συνοχής μεταξύ των πολιτικών της ΕΕ και των χωρών της ΕΕ, καθώς και μεταξύ των δεσμεύσεων για θέματα σχετικά με τα δάση (όπως η αποδάσωση ή υποστήριξη της αειφόρου διαχείρισης) σε παγκόσμιο επίπεδο.

eudocsV6/Agriculture/Funding_&_support_schemes/Promotion_of_EU_farm_products/32014R1144.txt

@@ -0,0 +1 @@
+4.11.2014 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 317/56 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (EE) αριθ. 1144/2014 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 22ας Οκτωβρίου 2014 σχετικά με τις ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης που αφορούν τα γεωργικά προϊόντα και εφαρμόζονται στην εσωτερική αγορά και σε τρίτες χώρες και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3/2008 του Συμβουλίου ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 42 και το άρθρο 43 παράγραφος 2, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια, Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής , Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών , Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία , Εκτιμώντας τα ακόλουθα: Δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3/2008 του Συμβουλίου , η Ένωση μπορεί να υλοποιεί ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης στην εσωτερική αγορά και σε τρίτες χώρες για τα γεωργικά προϊόντα και τις μεθόδους παραγωγής τους, καθώς και για ορισμένα προϊόντα διατροφής που έχουν ως βάση γεωργικά προϊόντα. Λαμβανομένων υπόψη, αφενός, της πείρας που έχει αποκτηθεί και, αφετέρου, των πιθανών εξελίξεων του γεωργικού τομέα και των αγορών, τόσο εντός όσο και εκτός της Ένωσης, το καθεστώς που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3/2008 θα πρέπει να αναθεωρηθεί και να καταστεί αποτελεσματικότερο και συνεκτικότερο. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3/2008 και να αντικατασταθεί με νέο κανονισμό. Στόχος παρόμοιων ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης είναι η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του γεωργικού τομέα της Ένωσης, επιτυγχάνοντας με τον τρόπο αυτό δικαιότερο ανταγωνισμό τόσο στην εσωτερική αγορά όσο και σε τρίτες χώρες. Ειδικότερα, οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης θα πρέπει να αποσκοπούν στην αύξηση της ευαισθητοποίησης των καταναλωτών για τα πλεονεκτήματα των γεωργικών προϊόντων και των μεθόδων παραγωγής της Ένωσης και στην ενίσχυση της ευαισθητοποίησης και της αναγνώρισης ως προς τα συστήματα ποιότητας της Ένωσης. Επιπλέον, θα πρέπει να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα και την κατανάλωση των γεωργικών προϊόντων της Ένωσης, να βελτιώσουν την προβολή τους τόσο εντός όσο και εκτός της Ένωσης και να αυξήσουν το μερίδιο αγοράς των εν λόγω προϊόντων, με ιδιαίτερη έμφαση σε εκείνες τις αγορές τρίτων χωρών που έχουν τις μεγαλύτερες δυνατότητες ανάπτυξης. Σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς, απώλειας εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλων συγκεκριμένων προβλημάτων, οι ενέργειες αυτές θα πρέπει να συμβάλουν στην αποκατάσταση των κανονικών συνθηκών της αγοράς. Παρόμοιες ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης θα πρέπει να συμπληρώνουν και ενισχύουν επωφελώς τις ενέργειες που υλ��ποιούνται από τα κράτη μέλη. Προκειμένου να επιτυγχάνουν τους στόχους τους, θα πρέπει οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης να συνεχίσουν να εφαρμόζονται τόσο εντός όσο και εκτός της Ένωσης. Θα πρέπει επίσης οι ενέργειες να αποσκοπούν στην ενίσχυση της γνησιότητας των προϊόντων της Ένωσης, ώστε να ευαισθητοποιηθούν οι καταναλωτές όσον αφορά τις ιδιότητες των γνήσιων προϊόντων σε σχέση με τις απομιμήσεις ή τα παραποιημένα προϊόντα. Αυτό θα συμβάλει ουσιαστικά στην εξοικείωση των καταναλωτών, τόσο στην Ένωση όσο και σε τρίτες χώρες, με τα σύμβολα, τις ενδείξεις και τα αρκτικόλεξα που καταδεικνύουν τη συμμετοχή στα ευρωπαϊκά συστήματα ποιότητας, τα οποία θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου . Ένα από τα πλεονεκτήματα της Ένωσης όσον αφορά την παραγωγή τροφίμων έγκειται στην ποικιλία των προϊόντων της και στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, τα οποία συνδέονται με διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές και διαφορετικές παραδοσιακές μεθόδους και τα οποία παρέχουν μοναδικές γεύσεις, προσφέροντας την ποικιλία και τη γνησιότητα την οποία σε ολοένα και μεγαλύτερο βαθμό αναζητούν οι καταναλωτές, τόσο εντός όσο και εκτός Ένωσης. Πέραν των πληροφοριών για τα εγγενή χαρακτηριστικά των γεωργικών προϊόντων και προϊόντων διατροφής της Ένωσης, οι επιλέξιμες ενέργειες θα πρέπει επίσης να αποστέλλουν φιλικά προς τον καταναλωτή μηνύματα που θα εστιάζουν, μεταξύ άλλων, στη διατροφή, στη γεύση, στην παράδοση, στην ποικιλία και στον πολιτισμό. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης δεν θα πρέπει να είναι προσανατολισμένες σε συνάρτηση με τις εμπορικές επωνυμίες ή την προέλευση. Ωστόσο, προκειμένου να βελτιωθεί η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα των επιδείξεων, των γευσιγνωσιών και του ενημερωτικού και διαφημιστικού υλικού, θα πρέπει να είναι δυνατή η αναφορά στις εμπορικές επωνυμίες και στην προέλευση του προϊόντος, εφόσον τηρείται η αρχή της μη εφαρμογής διακρίσεων και εφόσον οι ενέργειες δεν αποσκοπούν στην ενθάρρυνση της κατανάλωσης οποιουδήποτε προϊόντος αποκλειστικά και μόνο λόγω της προέλευσής του. Επιπλέον, παρόμοιες ενέργειες θα πρέπει να τηρούν τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης και δεν θα πρέπει να έχουν ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της ελεύθερης διακίνησης γεωργικών προϊόντων και προϊόντων διατροφής κατά παράβαση του άρθρου 34 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Ειδικοί κανόνες θα πρέπει να θεσπιστούν όσον αφορά την προβολή των εμπορικών επωνυμιών και της προέλευσης των προϊόντων σε σχέση με το κύριο μήνυμα της εκστρατείας της Ένωσης. Η Ένωση εξάγει κυρίως τελικά γεωργικά προϊόντα, μεταξύ των οποίων γεωργικά προϊόντα που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα I της ΣΛΕΕ. Είναι επομένως σκόπιμο να επεκταθούν οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης για να συμπεριλάβουν ορισμένα προϊόντα εκτός του πεδίου εφαρμογής του παραρτήματος I της ΣΛΕΕ. Τούτο θα ήταν σύμφωνο με τα λοιπά καθεστώτα της κοινής γεωργικής πολιτικής ("ΚΓΠ"), όπως τα ευρωπαϊκά συστήματα ποιότητας, τα οποία ήδη καλύπτουν τα εν λόγω προϊόντα. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης της Ένωσης σχετικά με τους οίνους στα πλαίσια της ΚΓΠ συγκαταλέγονται μεταξύ των εμβληματικών μέτρων των προγραμμάτων στήριξης στον αμπελοοινικό τομέα. Μόνο οίνοι με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη και οίνοι που φέρουν ένδειξη οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου θα πρέπει να αποτελούν αντικείμενο ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης. Σε περίπτωση απλών προγραμμάτων, το σχετικό πρόγραμμα θα πρέπει επίσης να καλύπτει άλλο γεωργικό προϊόν ή προϊόν διατροφής. Παρομοίως, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 508/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου προβλέπει την προώθηση των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας. Κατά συνέπεια, η επιλεξιμότητα των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που παρατίθενται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1379/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σε ό,τι αφορά ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης στο πλαίσιο του παρόντος καθεστώτος θα πρέπει να περιοριστεί αποκλειστικά στην περίπτωση των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που συνδέονται με άλλο γεωργικό προϊόν ή προϊόν διατροφής. Προϊόντα που καλύπτονται από συστήματα ποιότητας της Ένωσης και από συστήματα ποιότητας που έχουν αναγνωριστεί από κράτη μέλη θα πρέπει να είναι επιλέξιμα για ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης διότι τα συστήματα αυτά παρέχουν εγγυήσεις στους καταναλωτές για την ποιότητα και τα χαρακτηριστικά του προϊόντος ή για τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο παραγωγής, επιτυγχάνουν προστιθέμενη αξία για τα εν λόγω προϊόντα και αυξάνουν τις ευκαιρίες τους στην αγορά. Παρομοίως, η βιολογική παραγωγή, καθώς και το γραφικό σύμβολο για τα γεωργικά προϊόντα ποιότητας που χαρακτηρίζουν τις εξόχως απόκεντρες περιοχές, θα πρέπει να μπορούν να επιλεγούν για ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης. Την περίοδο 2001-2011, μόλις το 30 % του προϋπολογισμού των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης διατέθηκε για ενέργειες με στόχο τις αγορές τρίτων χωρών, παρόλο που οι αγορές αυτές παρέχουν σημαντικές αναπτυξιακές δυνατότητες. Απαιτούνται, συνεπώς, οι απαραίτητες ρυθμίσεις για να ενθαρρυνθεί η υλοποίηση περισσότερων ενεργειών ενημέρωσης σχετικά με τα αγροτικά προϊόντα της Ένωσης και προώθησής τους σε τρίτες χώρες, κυρίως με παροχή μεγαλύτερης χρηματοδοτικής στήριξης. Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των υλοποιούμενων ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης, θα πρέπει αυτές να αναπτύσσονται στο πλαίσιο προγραμμάτων ενημέρωσης και προώθησης. Τα προγράμματα αυτά υποβάλλονται επί του παρόντος από επαγγελματικές και/ή διεπαγγελματικές οργαν��σεις. Για να αυξηθεί ο αριθμός των προτεινόμενων ενεργειών και να βελτιωθεί η ποιότητά τους, θα πρέπει να επεκταθεί το φάσμα των δικαιούχων ώστε να περιλαμβάνει οργανώσεις παραγωγών και τις ενώσεις τους, ομάδες και φορείς του αγροδιατροφικού τομέα που έχουν στόχο και δραστηριότητα την παροχή ενημέρωσης σχετικά με τα γεωργικά προϊόντα και την προώθηση των τελευταίων. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης που συγχρηματοδοτούνται από την Ένωση θα πρέπει να προβάλλουν συγκεκριμένη ενωσιακή διάσταση. Προς τούτο, καθώς και για να αποφευχθεί η διασπορά των πόρων και προκειμένου να προβληθεί καλύτερα η Ευρώπη μέσω των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης που αφορούν τα γεωργικά προϊόντα και ορισμένα προϊόντα διατροφής, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί η κατάρτιση προγράμματος εργασιών, στο οποίο θα καθορίζονται, αφενός, οι στρατηγικές προτεραιότητες των εν λόγω ενεργειών από πλευράς στοχευόμενων πληθυσμών, προϊόντων, συστημάτων ή αγορών και, αφετέρου, τα χαρακτηριστικά των μηνυμάτων της ενημέρωσης και προώθησης. Το πρόγραμμα θα πρέπει να διαμορφωθεί στη βάση των γενικών και ειδικών στόχων που θεσπίζονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού και θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις ευκαιρίες που προσφέρουν οι αγορές και την ανάγκη να συμπληρωθούν και να ενισχυθούν οι δράσεις που έχουν αναληφθεί από τα κράτη μέλη και τους οικονομικούς φορείς, τόσο στην αγορά της Ένωσης όσο και σε τρίτες χώρες, με σκοπό να εξασφαλιστεί ότι η πολιτική προβολής και ενημέρωσης είναι συνεκτική. Προς τον σκοπό αυτό, θα πρέπει η Επιτροπή, κατά την εκπόνηση του εν λόγω προγράμματος, να πραγματοποιεί διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη και τους σχετικούς ενδιαφερόμενους. Το πρόγραμμα εργασίας θα πρέπει να προβλέπει, μεταξύ άλλων, ειδικές διατάξεις ώστε να είναι δυνατή η αντίδραση σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς ή απώλειας της εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλων ειδικών προβλημάτων. Επιπροσθέτως, η Επιτροπή θα πρέπει να λάβει ιδίως υπόψη τη δεσπόζουσα θέση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων στον αγροδιατροφικό τομέα, έναν τομέα που επωφελείται από τα έκτακτα μέτρα των άρθρων 219, 220 και 221 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και, στην περίπτωση των ενεργειών που στοχεύουν τρίτες χώρες, από τις συμφωνίες ελευθέρων συναλλαγών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της κοινής εμπορικής πολιτικής της Ένωσης. Κατά την εκπόνηση του εν λόγω προγράμματος, η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να λάβει υπόψη τα μειονεκτήματα των ορεινών, νησιωτικών και εξόχως απόκεντρων περιοχών της Ένωσης. Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματική υλοποίηση των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης, η εκτέλεσή τους θα πρέπει να ανατεθεί σε εκτελεστικούς οργανισμούς που έχουν επιλεγεί με ανταγωνιστική διαδικασία. Ωστόσο, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, οι προτείνουσες οργανώσεις θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να υλοποιούν απευθείας ορισμένα τμήματα του προγράμματός τους. Η Επιτροπή θα πρέπει να μπορεί να υλοποιεί ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης με δική της πρωτοβουλία, συμπεριλαμβανομένων αποστολών υψηλού επιπέδου, κυρίως προκειμένου να συμβάλει στο άνοιγμα νέων αγορών. Η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να είναι σε θέση να διεξάγει τις δικές της εκστρατείες προκειμένου να αντιδρά με άμεσο και αποτελεσματικό τρόπο σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς ή απώλειας της εμπιστοσύνης των καταναλωτών. Εφόσον κρίνεται αναγκαίο, η Επιτροπή θα πρέπει να αναθεωρεί τον προγραμματισμό των δικών της πρωτοβουλιών που στοχεύουν στην υλοποίηση παρόμοιων εκστρατειών. Πιστώσεις που έχουν διατεθεί σε εν εξελίξει προγράμματα ενημέρωσης και προώθησης, είτε πρόκειται για απλά προγράμματα είτε για πολυπρογράμματα, δεν θα πρέπει να μειώνονται σε περίπτωση ενέργειας που αναλαμβάνεται από την Επιτροπή υπό αυτές τις συνθήκες. Πέραν των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης, είναι αναγκαίο να αναπτυχθούν και να συντονίζονται από την Επιτροπή υπηρεσίες τεχνικής υποστήριξης σε ενωσιακό επίπεδο, με σκοπό την παροχή βοήθειας στους οικονομικούς παράγοντες για τη συμμετοχή τους στα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα, την οργάνωση αποτελεσματικών εκστρατειών ή την ανάπτυξη των εξαγωγικών τους δραστηριοτήτων. Οι εν λόγω υπηρεσίες θα πρέπει ιδίως να προβλέπουν μεταξύ άλλων κατευθυντήριες γραμμές που θα βοηθήσουν τους δυνάμει δικαιούχους να συμμορφωθούν με τους κανόνες και τις διαδικασίες που συνδέονται με την εν λόγω πολιτική. Οι προσπάθειες για την προώθηση των προϊόντων της Ένωσης σε αγορές τρίτων χωρών καθίστανται ενίοτε αναποτελεσματικές λόγω του ανταγωνισμού από προϊόντα απομίμησης ή παραποίησης. Οι υπηρεσίες τεχνικής υποστήριξης που έχει αναπτύξει η Επιτροπή θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν συμβουλές για τον τομέα προκειμένου να προστατεύονται τα προϊόντα της Ένωσης από προϊόντα απομίμησης και παραποίησης. Η απλούστευση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος της ΚΓΠ αποτελεί σημαντική προτεραιότητα της Ένωσης. Η προσέγγιση αυτή θα πρέπει να εφαρμοστεί και στον παρόντα κανονισμό. Ειδικότερα, θα πρέπει να αναθεωρηθούν οι αρχές της διοικητικής διαχείρισης των προγραμμάτων ενημέρωσης και προώθησης, με σκοπό την απλούστευσή τους και την παροχή στην Επιτροπή της δυνατότητας να θεσπίζει κανόνες και διαδικασίες για την υποβολή, την αξιολόγηση και την επιλογή των προτάσεων προγραμμάτων. Η Επιτροπή θα πρέπει, ωστόσο, να μεριμνά ώστε τα κράτη μέλη να λαμβάνουν εγκαίρως πληροφορίες σχετικά με όλα τα προγράμματα που προτείνονται και επιλέγονται. Οι εν λόγω πληροφορίες θα πρέπει ιδίως να περιλαμβάνουν τον αριθμό των προτάσεων που παρελήφθησαν, τα κράτη μέλη και τους τομείς που αφορούν αυτές και το αποτέλεσμα της αξιολόγησης αυτών των προτάσεων. Η συνεργασία μεταξύ οικονομικών παραγόντων διαφορετικών κρατών μελών συμβάλλει ουσιαστικά στην αύξηση της ενωσιακής προστιθέμενης αξίας και στη μεγαλύτερη προβολή της ποικιλίας των ενωσιακών γεωργικών προϊόντων. Παρά την προτεραιότητα που είχαν τα προγράμματα τα οποία καταρτίζουν από κοινού προτείνουσες οργανώσεις από διαφορετικά κράτη μέλη, στα προγράμματα αυτά αναλογούσε την περίοδο 2001-2011 μόλις το 16 % του προϋπολογισμού των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να προβλεφθούν νέες διατάξεις, κυρίως όσον αφορά τη διαχείριση των πολυπρογραμμάτων, ώστε να αρθούν τα εμπόδια στα οποία προσκρούει σήμερα η εφαρμογή τους. Είναι σκόπιμο να καθοριστούν τα κριτήρια χρηματοδότησης των ενεργειών. Κατά κανόνα και προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι ενδιαφερόμενες προτείνουσες οργανώσεις θα αναλάβουν το μερίδιο ευθυνών που τους αναλογεί, η Ένωση θα πρέπει να επιβαρύνεται μόνο με μέρος του κόστους των προγραμμάτων. Ωστόσο, ορισμένες διοικητικές δαπάνες και δαπάνες προσωπικού, που δεν συνδέονται με την εφαρμογή της ΚΓΠ, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης και θα πρέπει να είναι επιλέξιμες για ενωσιακή χρηματοδότηση. Κάθε μέτρο θα πρέπει να παρακολουθείται και να αξιολογείται με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας και την απόδειξη της αποτελεσματικότητάς του. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να καταρτιστεί κατάλογος δεικτών και να αξιολογείται ο αντίκτυπος της πολιτικής της προώθησης ως προς τους στρατηγικούς στόχους της. Είναι σκόπιμο να καθορίσει η Επιτροπή ένα πλαίσιο παρακολούθησης και αξιολόγησης της εν λόγω πολιτικής, το οποίο να συνάδει με το κοινό πλαίσιο παρακολούθησης και αξιολόγησης της ΚΓΠ. Για τη συμπλήρωση ή την τροποποίηση ορισμένων μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ. Αυτή η εξουσιοδότηση θα πρέπει επίσης να καλύπτει τη συμπλήρωση του καταλόγου στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού, τα κριτήρια επιλεξιμότητας των προτεινουσών οργανώσεων, τους όρους της ανταγωνιστικής διαδικασίας για την επιλογή των εκτελεστικών οργάνων, τους ειδικούς όρους επιλεξιμότητας στην περίπτωση των απλών προγραμμάτων, τις δαπάνες των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης και τις διοικητικές δαπάνες και τις δαπάνες προσωπικού και τις διατάξεις για τη διευκόλυνση της μετάβασης από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3/2008 στον παρόντα κανονισμό. Έχει ιδιαίτερη σημασία να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών της, συμπεριλαμβανομένων διαβουλεύσεων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και τη σύνταξη κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την έγκαιρη, κατάλληλη και ταυτόχρονη διαβίβαση όλων των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. Προκειμένου να διασφαλιστούν ενιαίες προϋποθέσεις για την εκτέλεση του παρόντος κανονισμού, εκτελεστικές αρμοδιότητες θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή σχετικά με τους λεπτομερείς κανόνες οι οποίοι διέπουν τον τρόπο με τον οποίο εμφανίζονται οι εμπορικές επωνυμίες προϊόντων κατά τη διάρκεια επιδείξεων ή γευσιγνωσιών των προϊόντων και το υλικό ενημέρωσης και προώθησης, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο εμφανίζεται η προέλευση των προϊόντων σε υλικό ενημέρωσης και προώθησης, σχετικά με τα ετήσια προγράμματα εργασιών, σχετικά με την επιλογή των απλών προγραμμάτων, σχετικά με τους λεπτομερείς κανόνες βάσει των οποίων μπορεί να επιτραπεί σε μια προτείνουσα οργάνωση να υλοποιήσει η ίδια ορισμένα μέρη του προγράμματος, σχετικά με τις διευθετήσεις για την εκτέλεση, την παρακολούθηση και τον έλεγχο των απλών προγραμμάτων, σχετικά με τους κανόνες σύναψης συμβάσεων για την εφαρμογή των απλών προγραμμάτων που επιλέγονται βάσει του παρόντος κανονισμού και σχετικά με το κοινό πλαίσιο αξιολόγησης του αντίκτυπου των προγραμμάτων, καθώς και ένα σύστημα δεικτών. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου . Δεδομένου ότι, λαμβανομένων υπόψη των δεσμών της πολιτικής της προώθησης με τα λοιπά μέσα της ΚΓΠ και έχοντας υπόψη την πολυετή εγγύηση ενωσιακής χρηματοδότησης και την επικέντρωση της εν λόγω χρηματοδότησης σε σαφώς καθορισμένες προτεραιότητες, οι στόχοι του παρόντος κανονισμού δεν μπορούν να επιτευχθούν ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη, μπορούν όμως να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ιδίου άρθρου, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των στόχων αυτών, ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ I ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 1 Αντικείμενο Ο παρών κανονισμός καθορίζει τους όρους σύμφωνα με τους οποίους οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης, οι οποίες αφορούν τα γεωργικά προϊόντα και ορισμένα προϊόντα διατροφής που έχουν ως βάση γεωργικά προϊόντα, οι οποίες υλοποιούνται στην εσωτερική αγορά ή σε τρίτες χώρες ("ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης"), μπορούν να χρηματοδοτούνται, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, από τον προϋπολογισμό της Ένωσης. Άρθρο 2 Γενικός στόχος και ειδικοί στόχοι των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης 1. Γενικός στόχος των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης είναι η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του γεωργικού τομέα της Ένωσης. 2. Οι ειδικοί στόχοι των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης είναι: α) να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση σχετικά με τα πλεονεκτήματα των γεωργικών προϊόντων της Ένωσης και τα υψηλά πρότυπα που εφαρμόζονται στις μεθόδους παραγωγής στην Ένωσης· β) να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα και η κατανάλωση γεωργικών προϊόντων και ορισμένων προϊόντων διατροφής της Ένωσης και να βελτιωθεί η προβολή τους τόσο εντός όσο και εκτός της Ένωσης· γ) να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση και αναγνώριση σχετικά με τα ενωσιακά συστήματα ποιότητας· δ) να αυξηθεί το μερίδιο αγοράς των γεωργικών προϊόντων και ορισμένων προϊόντων διατροφής της Ένωσης, με ιδιαίτερη έμφαση σε εκείνες τις αγορές τρίτων χωρών που έχουν τις μεγαλύτερες δυνατότητες ανάπτυξης· ε) να αποκαθίστανται κανονικές συνθήκες της αγοράς σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς, απώλειας εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλων συγκεκριμένων προβλημάτων. Άρθρο 3 Περιγραφή των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης έχουν στόχο: α) την επισήμανση των ιδιαιτεροτήτων των μεθόδων γεωργικής παραγωγής στην Ένωση, ιδίως όσον αφορά την ασφάλεια των τροφίμων, την ιχνηλασιμότητα, τη γνησιότητα, την επισήμανση, τις πτυχές σχετικά με τη θρεπτική αξία και την υγεία, την καλή μεταχείριση των ζώων, την προστασία του περιβάλλοντος και της βιωσιμότητας, καθώς και των χαρακτηριστικών των γεωργικών προϊόντων και προϊόντων διατροφής, ιδίως από την άποψη της ποιότητάς τους, της γεύσης τους, της ποικιλίας τους ή των παραδόσεων τους· β) την αυξημένη ευαισθητοποίηση σχετικά με την αυθεντικότητα των ευρωπαϊκών προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης, της προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης και των εγγυημένων παραδοσιακών ιδιότυπων προϊόντων. Οι εν λόγω ενέργειες αποτελούνται ιδίως από ενέργειες δημοσίων σχέσεων και ενημερωτικές εκστρατείες και μπορούν επίσης να λαμβάνουν τη μορφή συμμετοχής σε εκδηλώσεις, εμποροπανηγύρεις και εκθέσεις εθνικής, ευρωπαϊκής και διεθνούς σημασίας. Άρθρο 4 Χαρακτηριστικά των ενεργειών 1. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης δεν προσανατολίζονται σε συνάρτηση με τις εμπορικές επωνυμίες. Ωστόσο, οι εμπορικές επωνυμίες των προϊόντων μπορούν να εμφανίζονται κατά τη διάρκεια επιδείξεων ή γευσιγνωσιών των προϊόντων και στο ενημερωτικό και διαφημιστικό υλικό, υπό την προϋπόθεση ότι τηρείται η αρχή της μη εφαρμογής διακρίσεων και ότι δεν μεταβάλλεται ο εν γένει χαρακτήρας των ενεργειών και η μη χρήση των εμπορικών επωνυμιών ως οδηγού για αυτές. Η αρχή της μη εφαρμογής διακρίσεων εφαρμόζεται εξασφαλίζοντας ίση μεταχείριση και πρόσβαση σε όλες τις εμπορικές επωνυμίες των προτεινουσών οργανώσεων, καθώς και ίση μεταχείριση μεταξύ κρατών μελών. Κάθε εμπορική επωνυμία διαθέτει τον ίδιο βαθμό προβολής και η γραφική απεικόνισή της είναι μικρότερη από το κύριο μήνυμα της δράσης της Ένωσης. Απεικονίζονται περισσότερες της μιας εμπορικές επωνυμίες, εξαιρουμένων των περιπτώσεων στις οποίες συντρέχουν δεόντως αιτιολογημένες συνθήκες που αφορούν τη συγκεκριμένη κατάσταση των ενδιαφερόμενων κρατών μελών. 2. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης δεν προσανατολίζονται σε συνάρτηση με την προέλευση. Οι εν λόγω ενέργειες δεν επιδιώκουν να ενθαρρύνουν την κατανάλωση προϊόντων αποκλειστικά και μόνο λόγω της προέλευσής τους. Ωστόσο, η προέλευση των προϊόντων μπορεί να εμφανίζεται στο ενημερωτικό και διαφημιστικό υλικό, υπό τους ακόλουθους όρους: α) στην εσωτερική αγορά, η αναφορά στην προέλευση πρέπει να είναι πάντα δευτερεύουσα σε σχέση με το κύριο μήνυμα της δράσης της Ένωσης· β) σε τρίτες χώρες, η αναφορά στην προέλευση μπορεί να βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με το κύριο μήνυμα της δράσης της Ένωσης· γ) για προϊόντα που υπάγονται στα συστήματα ποιότητας που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 4 στοιχείο α), η προέλευση όπως έχει καταχωριστεί στην ονομασία μπορεί να αναφέρεται χωρίς κανένα περιορισμό. 3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων όσον αφορά: α) τον τρόπο με τον οποίο εμφανίζονται οι εμπορικές επωνυμίες κατά τη διάρκεια επιδείξεων ή γευσιγνωσιών και στο ενημερωτικό και διαφημιστικό υλικό σύμφωνα με την παράγραφο 1, καθώς και τις ενιαίες προϋποθέσεις βάσει των οποίων μπορεί να εμφανίζεται μια μεμονωμένη εμπορική επωνυμία· και β) τον τρόπο με τον οποίο εμφανίζεται η προέλευση των προϊόντων σε ενημερωτικό και διαφημιστικό υλικό σύμφωνα με την παράγραφο 2. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2. Άρθρο 5 Επιλέξιμα προϊόντα και συστήματα 1. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης μπορεί να καλύπτουν τα ακόλουθα προϊόντα: α) τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I της Συνθήκης της ΣΛΕΕ, εξαιρουμένου του καπνού· β) τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού· γ) τα αλκοολούχα ποτά με προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 110/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου . 2. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις στην αγορά, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, δυνάμει του άρθρου 22, για τη συμπλήρωση του καταλόγου του παραρτήματος I του παρόντος κανονισμού με την προσθήκη προϊόντων διατροφής σε αυτόν. 3. Παρά την παράγραφο 1: α) οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης μπορούν να καλύπτουν μόνο οίνους με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, καθώς και οίνους που φέρουν ένδειξη οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου· σε περίπτωση απλών προγραμμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3, το σχετικό πρόγραμμα πρέπει επίσης να καλύπτει άλλα προϊόντα που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) της παραγράφου 1· β) στην περίπτωση των αλκοολούχων ποτών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ), του οίνου που αναφέρεται στο στοιχείο α) της παρούσας παραγράφου και της μπίρας, οι ενέργειες που στοχεύουν την εσωτερική αγορά περιορίζονται στην ενημέρωση των καταναλωτών σχετικά με τα συστήματα που θεσπίζονται στην παράγραφο 4 και σχετικά με την υπεύθυνη κατανάλωση αυτών των ποτών· γ) τα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που παρατίθενται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1379/2013 μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης, μόνο εάν το σχετικό πρόγραμμα καλύπτει και άλλα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1. 4. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης μπορεί να καλύπτουν τα ακόλουθα συστήματα: α) τα συστήματα ποιότητας που προβλέπονται στον κανονισμό (EE) αριθ. 1151/2012, στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 110/2008 και στο άρθρο 93 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013· β) η βιολογική παραγωγή, όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 834/2007 του Συμβουλίου · γ) το γραφικό σύμβολο για τα γεωργικά προϊόντα ποιότητας που χαρακτηρίζουν τις εξόχως απόκεντρες περιοχές της Ένωσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 21 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 228/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου · δ) τα συστήματα ποιότητας που αναφέρονται στα στοιχεία β) και γ) του άρθρου 16 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου . ΚΕΦΑΛΑΙΟ II ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ ΤΜΗΜΑ 1 Κοινές διατάξεις Άρθρο 6 Είδη ενεργειών 1. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης λαμβάνουν τη μορφή: α) προγραμμάτων ενημέρωσης και προώθησης ("τα προγράμματα")· και β) ενεργειών σχετικών με την πρωτοβουλία της Επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 9. 2. Τα προγράμματα αποτελούνται από συνεκτικές δέσμες δράσεων και εφαρμόζονται σε περίοδο διάρκειας ενός έτους τουλάχιστον αλλά όχι μεγαλύτερης των τριών ετών. 3. Απλά προγράμματα, για τα οποία περαιτέρω λεπτομέρειες αναφέρονται στο τμήμα 2 του παρόντος κεφαλαίου, μπορούν να υποβληθούν από μία ή περισσότερες προτείνουσες οργανώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο α), γ) ή δ), οι οποίες προέρχονται όλες από το ίδιο κράτος μέλος. 4. Πολυπρογράμματα, για τα οποία περαιτέρω λεπτομέρειες αναφέρονται στο τμήμα 3 του παρόντος κεφαλαίου, μπορούν να υποβληθούν από: α) τουλάχιστον δύο προτείνουσες οργανώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο α), γ) ή δ), προερχόμενες από τουλάχιστον δύο κράτη μέλη· ή β) από μία ή περισσότερες οργανώσεις της Ένωσης όπως αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο β). Άρθρο 7 Προτείνουσες οργανώσεις 1. Προγράμματα μπορούν να προτείνουν: α) οι επαγγελματικές ή διεπαγγελματικές οργανώσεις εγκατεστημένες σε κράτος μέλος και αντιπροσωπευτικές του σχετικού τομέα ή των σχετικών τομέων στο εν λόγω κράτος μέλος, και ιδίως οι διεπαγγελματικές οργανώσεις όπως αναφέρονται στο άρθρο 157 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και οι ομάδες όπως ορίζονται στο άρθρο 3 σημείο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, με την προϋπόθεση ότι αυτές είναι αντιπροσωπευτικές για την ονομασία που είναι προστατευόμενη βάσει του δεύτερου κανονισμού που καλύπτεται από το εν λόγω πρόγραμμα· β) οι επαγγελματικές ή διεπαγγελματικές οργανώσεις που αντιπροσωπεύουν τον σχετικό τομέα ή τους σχετικούς τομείς σε επίπεδο Ένωσης· γ) οι οργανώσεις παραγωγών ή ενώσεις οργανώσεων παραγωγών, όπως αναφέρονται στα άρθρα 152 και 156 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και αναγνωρίζονται από ένα κράτος μέλος· δ) οι φορείς του αγροδιατροφικού τομέα που έχουν στόχο την ενημέρωση σχετικά με τα γεωργικά προϊόντα και την προώθηση των τελευταίων και στους οποίους έχει ανατεθεί, από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, σαφώς οριοθετημένη αποστολή δημόσιας υπηρεσίας στο πεδίο αυτό· οι φορείς αυτοί πρέπει να έχουν νομίμως εγκατασταθεί στο εν λόγω κράτος μέλος τουλάχιστον δύο έτη πριν από την ημερομηνία της πρόσκλησης υποβολής προτάσεων που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2. 2. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 22, για τον καθορισμό ειδικών όρων υπό τους οποίους οποιαδήποτε από τις προτείνουσες οργανώσεις, τις ομάδες και οποιοσδήποτε από τους φορείς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μπορεί να υποβάλλει πρόγραμμα. Οι όροι αυτοί εξασφαλίζουν κυρίως ότι οι εν λόγω οργανώσεις, ομάδες, φορείς είναι αντιπροσωπευτικοί και ότι το πρόγραμμα είναι σημαντικής εμβέλειας. Άρθρο 8 Ετήσιο πρόγραμμα εργασιών 1. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό κάθε χρόνο ετήσιου προγράμματος εργασιών που θέτουν τους επιδιωκόμενους επιχειρησιακούς στόχους, τις επιχειρησιακές προτεραιότητες, τα προσδοκώμενα αποτελέσματα, τη μέθοδο εφαρμογής και το συνολικό ποσό του σχεδίου χρηματοδότησης. Το εν λόγω ετήσιο πρόγραμμα εργασιών, και ιδίως οι επιχειρησιακές προτεραιότητές του, συνάδουν με τον γενικό στόχο και τους ειδικούς στόχους που καθορίζονται στο άρθρο 2. Ειδικότερα, το πρόγραμμα προβλέπει ειδικές προσωρινές διατάξεις που διέπουν την αντίδραση σε σοβαρή διατάραξη της αγοράς, απώλεια εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλα συγκεκριμένα προβλήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο ε). Περιλαμβάνει επίσης τα βασικά κριτήρια αξιολόγησης, περιγραφή των ενεργειών που πρόκειται να χρηματοδοτηθούν, ένδειξη του ποσού που διατίθεται για κάθε είδος ενέργειας, ενδεικτικό χρονοδιάγραμμα εφαρμογής και, όσον αφορά τις επιδοτήσεις, το μέγιστο ποσοστό χρηματοδοτικής συνεισφοράς της Ένωσης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2. 2. Το αναφερόμενο στην παράγραφο 1 πρόγραμμα εργασιών εφαρμόζεται, για απλά προγράμματα και για πολυπρογράμματα, με τη δημοσίευση από την Επιτροπή προσκλήσεων υποβολής προτάσεων σύμφωνα με το μέρος I τίτλος VI του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου . Άρθρο 9 Ενέργειες με πρωτοβουλία τ��ς Επιτροπής 1. Η Επιτροπή μπορεί να υλοποιεί ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης όπως αυτές που περιγράφονται στο άρθρο 3, συμπεριλαμβανομένων των ενεργειών σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς, απώλειας εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλων συγκεκριμένων προβλημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο ε). Οι ενέργειες αυτές μπορούν, μεταξύ άλλων, να έχουν τη μορφή αποστολών υψηλού επιπέδου, συμμετοχής σε εμπορικές και άλλες εκθέσεις διεθνούς σημασίας, με εκθεσιακά περίπτερα ή δραστηριότητες που προορίζονται να αναδείξουν την εικόνα των προϊόντων της Ένωσης. 2. Η Επιτροπή αναπτύσσει υπηρεσίες τεχνικής υποστήριξης, με κύριο σκοπό: α) την προαγωγή της γνώσης των διαφόρων αγορών, μεταξύ άλλων μέσω διερευνητικών επιχειρηματικών συναντήσεων· β) τη σταθερή πλαισίωση της πολιτικής της ενημέρωσης και προώθησης από ένα δυναμικό επαγγελματικό δίκτυο, μεταξύ άλλων μέσω της παροχής συμβουλών στον τομέα σχετικά με την απειλή της απομίμησης και της παραποίησης σε τρίτες χώρες· και γ) τη βελτίωση των γνώσεων σχετικά με τους κανόνες της Ένωσης που αφορούν την κατάρτιση και την εφαρμογή των προγραμμάτων. Άρθρο 10 Απαγόρευση της διπλής χρηματοδότησης Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης που χρηματοδοτούνται βάσει του παρόντος κανονισμού δεν τυγχάνουν καμίας άλλης χρηματοδότησης από τον προϋπολογισμό της Ένωσης. ΤΜΗΜΑ 2 Εφαρμογή και διαχείριση των απλών προγραμμάτων Άρθρο 11 Επιλογή των απλών προγραμμάτων 1. Η Επιτροπή διεξάγει αξιολόγηση και επιλογή των προτάσεων για απλά προγράμματα που παραλήφθηκαν κατόπιν της πρόσκλησης υποβολής προτάσεων που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 22 για τον καθορισμό των ειδικών όρων επιλεξιμότητας σε ό,τι αφορά τα απλά προγράμματα. 2. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των επιλεγόμενων απλών προγραμμάτων, τυχόν τροποποιήσεών τους και των αντίστοιχων προϋπολογισμών. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2. Άρθρο 12 Πληροφορίες σχετικά με την επιλογή απλών προγραμμάτων Η Επιτροπή παρέχει εγκαίρως στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 23 και συνεπώς στα κράτη μέλη πληροφορίες σχετικά με όλα τα προγράμματα που προτείνονται ή επιλέγονται. Με την επιφύλαξη του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012, η Επιτροπή παρέχει συγκεκριμένα στα κράτη μέλη: α) πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό των προτάσεων που παρελήφθησαν, τα κράτη μέλη στα οποία είναι εγκατεστημένες οι προτείνουσες οργανώσεις, τους σχετικούς τομείς και τη σκοπούμενη αγορά ή τις σκοπούμενες αγορές· β) πληροφορίες σχετικά με το αποτέλεσμα της αξιολόγησης των προτάσεων και συνοπτική περιγραφή τους. Άρθρο 13 Οργανισμοί επιφορτισμένοι με την εκτέλεση των απλών προγραμμάτων 1. Η προτείνουσα οργάνωση επιλέγει, μέσω ανταγωνιστικής διαδικασίας με τα ενδεδειγμένα μέσα, τους οργανισμούς που εκτελούν τα επιλεγόμενα απλά προγράμματα, κυρίως για να διασφαλίζεται η αποτελεσματική εκτέλεση των ενεργειών. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 22, για τον καθορισμό των όρων της ανταγωνιστικής διαδικασίας για την επιλογή των εκτελεστικών οργανισμών που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο. 2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, μια προτείνουσα οργάνωση μπορεί να υλοποιήσει η ίδια ορισμένα τμήματα του προγράμματος, υπό προϋποθέσεις που άπτονται της εμπειρίας που διαθέτει η προτείνουσα οργάνωση σχετικά με την υλοποίηση παρόμοιων μέτρων, του κόστους παρόμοιων μέτρων σε σχέση με τις συνήθεις τιμές της αγοράς και του μεριδίου του συνολικού κόστους που αντιστοιχεί στο τμήμα του προγράμματος που υλοποιεί η προτείνουσα οργάνωση. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των λεπτομερών κανόνων υπό τους οποίους μπορεί να επιτραπεί στην προτείνουσα οργάνωση να υλοποιήσει η ίδια ορισμένα μέρη του προγράμματος. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2. Άρθρο 14 Εκτέλεση, παρακολούθηση και έλεγχος των απλών προγραμμάτων 1. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την ορθή εκτέλεση των απλών προγραμμάτων που επιλέγονται βάσει του άρθρου 11, καθώς και των σχετικών πληρωμών. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε το ενημερωτικό και διαφημιστικό υλικό που παράγεται στο πλαίσιο των εν λόγω προγραμμάτων να είναι σύμφωνο με το ενωσιακό δίκαιο. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των ειδικών όρων για την εκτέλεση, την παρακολούθηση και τον έλεγχο και τους κανόνες σχετικά με τη σύναψη συμβάσεων για την εκτέλεση των απλών προγραμμάτων που επιλέγονται βάσει του παρόντος κανονισμού. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2. 2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν την εκτέλεση, την παρακολούθηση και τον έλεγχο των απλών προγραμμάτων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και σύμφωνα με τις εκτελεστικές πράξεις που πρόκειται να εκδοθούν βάσει της παραγράφου 1. Άρθρο 15 Δημοσιονομικές διατάξεις σχετικά με τα απλά προγράμματα 1. Η χρηματοδοτική συνεισφορά της Ένωσης στα απλά προγράμματα στην εσωτερική αγορά καλύπτει το 70 % των επιλέξιμων για στήριξη δαπανών. Η χρηματοδοτική συνεισφορά της Ένωσης στα απλά προγράμματα σε τρίτες χώρες καλύπτει το 80 % των επιλέξιμων για στήριξη δαπανών. Το υπόλοιπο ποσοστό των δαπανών βαρύνει αποκλειστικά τις προτείνουσες οργανώσεις. 2. Τα ποσοστά που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αυξάνονται σε 85 % σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς, απώλειας εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλων συγκεκριμένων προβλημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο ε). 3. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1 και 2 και για προτείνουσες οργανώσεις που είναι εγκατεστημένες σε κράτη μέλη και λαμβάνουν την ή μετά την 1η Ιανουαρίου 2014 χρηματοδοτική συνδρομή σύμφωνα με τα άρθρα 136 και 143 ΣΛΕΕ, τα ποσοστά που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ανέρχονται σε 75 % και 85 % αντιστοίχως και τα ποσοστά που αναφέρονται στην παράγραφο 2 ανέρχονται σε 90 %. Το πρώτο εδάφιο ισχύει μόνο για εκείνα τα προγράμματα για τα οποία έλαβε απόφαση η Επιτροπή πριν από την ημερομηνία από την οποία το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δεν λαμβάνει πλέον παρόμοια χρηματοδοτική συνδρομή. 4. Οι μελέτες που έχουν ως αντικείμενο την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης και εκπονούνται σύμφωνα με το κοινό πλαίσιο που αναφέρεται στο άρθρο 25 είναι επιλέξιμες για ενωσιακή χρηματοδότηση υπό όρους ανάλογους με εκείνους που ισχύουν για το σχετικό απλό πρόγραμμα. 5. Η Ένωση καλύπτει εξ ολοκλήρου τα έξοδα πραγματογνωμοσύνης που σχετίζονται με την επιλογή των προγραμμάτων, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. 6. Για να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή των απλών προγραμμάτων, οι προτείνουσες οργανώσεις καταθέτουν εγγυήσεις. 7. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης που υλοποιούνται μέσω απλών προγραμμάτων χρηματοδοτούνται από την Ένωση σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. 8. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 22, σχετικά με τους ειδικούς όρους επιλεξιμότητας για χρηματοδότηση από την Ένωση των δαπανών των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης και, εφόσον είναι απαραίτητο, των διοικητικών δαπανών και των δαπανών προσωπικού. ΤΜΗΜΑ 3 Εφαρμογή και διαχείριση των πολυπρογραμμάτων και των ενεργειών με πρωτοβουλία της Επιτροπής Άρθρο 16 Μορφές χρηματοδότησης 1. Η χρηματοδότηση μπορεί να έχει μία ή περισσότερες από τις μορφές που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 και, μεταξύ άλλων, να συνίσταται σε: α) επιδοτήσεις, στην περίπτωση των πολυπρογραμμάτων· β) σύναψη συμβάσεων, στην περίπτωση των ενεργειών με πρωτοβουλία της Επιτροπής. 2. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης που υλοποιούνται μέσω πολυπρογραμμάτων ή με πρωτοβουλία της Επιτροπής χρηματοδοτούνται από την Ένωση σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Άρθρο 17 Αξιολόγηση των πολυπρογραμμάτων Οι προτάσεις για πολυπρογράμματα αξιολογούνται και επιλέγονται με βάση τα κριτήρια που καθορίζονται στην αναφερόμενη στο άρθρο 8 παράγραφος 2 πρόσκληση υποβολής προτάσεων. Άρθρο 18 Πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή των πολυπρογραμμάτων Η Επιτροπή παρέχει εγκαίρως στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 23 και, μέσω αυτής, στα κράτη μέλη πληροφορίες σχετικά με όλα τα προγράμματα που προτείνονται ή επιλέγονται. Άρθρο 19 Δημοσιονομικές διατάξεις σχετικά με τα πολυπρογράμματα 1. Η χρηματοδοτική συνεισφορά της Ένωσης στα πολυπρογράμματα καλύπτει το 80 % των επιλέξιμων δαπανών. Το υπόλοιπο ποσοστό των δαπανών βαρύνει αποκλειστικά τις προτείνουσες οργανώσεις. 2. Τα ποσοστά που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αυξάνονται σε 85 % σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς, απώλειας εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλων συγκεκριμένων προβλημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο ε). 3. Κατά παρέκκλιση των παραγράφων 1 και 2 και για προτείνουσες οργανώσεις που είναι εγκατεστημένες σε κράτη μέλη και λαμβάνουν την ή μετά την 1η Ιανουαρίου 2014 χρηματοδοτική συνδρομή σύμφωνα με τα άρθρα 136 και 143 ΣΛΕΕ, τα ποσοστά που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 ανέρχονται σε 85 % και 90 % αντιστοίχως. Το πρώτο εδάφιο ισχύει μόνο για εκείνα τα προγράμματα για τα οποία έλαβε απόφαση η Επιτροπή πριν από την ημερομηνία από την οποία το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δεν λαμβάνει πλέον παρόμοια χρηματοδοτική συνδρομή. Άρθρο 20 Σύναψη συμβάσεων για τις ενέργειες με πρωτοβουλία της Επιτροπής Κάθε σύναψη συμβάσεων από την Επιτροπή, εξ ιδίου ονόματος ή από κοινού με κράτη μέλη, υπόκειται στους κανόνες που διέπουν τη σύναψη συμβάσεων και καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 και στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1268/2012 της Επιτροπής . Άρθρο 21 Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης 1. Η Επιτροπή λαμβάνει κατάλληλα μέτρα που διασφαλίζουν ότι, κατά την υλοποίηση ενεργειών που χρηματοδοτούνται βάσει του παρόντος τμήματος, προστατεύονται τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης με την εφαρμογή προληπτικών μέτρων καταπολέμησης της απάτης, της διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας, με τη διενέργεια αποτελεσματικών ελέγχων και, σε περίπτωση που διαπιστωθούν παρατυπίες, με την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και, εάν χρειαστεί, με την επιβολή αποτελεσματικών, ανάλογων με τον επιδιωκόμενο σκοπό και αποτρεπτικών διοικητικών και οικονομικών κυρώσεων. 2. Η Επιτροπή ή οι αντιπρόσωποί της και το Ελεγκτικό Συνέδριο είναι εξουσιοδοτημένοι να υποβάλλουν σε ελέγχους, βάσει εγγράφων και επιτόπιων ελέγχων, όλους τους δικαιούχους επιδοτήσεων, αντισυμβαλλομένους και υπεργολάβους που έχουν εισπράξει ενωσιακά κονδύλια. 3. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) μπορεί να διεξάγει έρευνες, συμπεριλαμβανομένων επιτόπιων ελέγχων και εξακριβώσεων, σύμφωνα με τις διατάξεις και τις διαδικασίες του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 του Συμβουλίου , με σκοπό τη διαπίστωση τυχόν απάτης, διαφθοράς ή άλλης παράνομης δραστηριότητας, η οποία θίγει τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης και σχετίζεται με συμφωνία επιδότησης, απόφαση επιδότησης ή σύμβαση που αφορά κονδύλια της Ένωσης. 4. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1, 2 και 3, οι συμφωνίες συνεργασίας με τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς, οι συμβάσεις, οι συμφωνίες επιδότησης και οι αποφάσεις επιδότησης που απορρέουν από την εφαρμογή προγράμματος δυνάμει του παρόντος κανονισμού περιέχουν διατάξεις που εξουσιοδοτούν ρητά την Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο και την OLAF να διενεργούν ελέγχους και έρευνες σύμφωνα με τις αρμοδιότητές τους. ΚΕΦΑΛΑΙΟ III ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΜΗΜΑ 1 Εξουσιοδότηση και εκτελεστικές διατάξεις Άρθρο 22 Άσκηση της εξουσιοδότησης 1. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου. 2. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2, στο άρθρο 7 παράγραφος 2, στο άρθρο 11 παράγραφος 1, στο άρθρο 13 παράγραφος 1, στο άρθρο 15 παράγραφος 8 και στο άρθρο 29 παράγραφος 2 ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από την 24η Νοεμβρίου 2014. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου. 3. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2, στο άρθρο 7 παράγραφος 2, στο άρθρο 11 παράγραφος 1, στο άρθρο 13 παράγραφος 1, στο άρθρο 15 παράγραφος 8 και στο άρθρο 29 παράγραφος 2 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης επιφέρει τη λήξη της εξουσιοδότησης που προσδιορίζεται σε αυτήν. Η ανάκληση αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της εν λόγω απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που καθορίζεται στην απόφαση. Δεν θίγει το κύρος των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ήδη ισχύουν. 4. Μόλις η Επιτροπή εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. 5. Κάθε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του παρόντος κανονισμού τίθεται σε ισχύ μόνον εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο δεν διατυπώσει αντιρρήσεις εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εάν, πριν από τη λήξη της προθεσμίας αυτής, τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο έχουν πληροφορήσει την Επιτροπή ότι δεν προτίθενται να διατυπώσουν αντιρρήσεις. Η εν λόγω προθεσμία μπορεί να παραταθεί κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου. Άρθρο 23 Επιτροπή 1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών, η οποία έ��ει συσταθεί βάσει του άρθρου 229 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. 2. Στις περιπτώσεις που γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. ΤΜΗΜΑ 2 Διαβουλεύσεις, αξιολόγηση και έκθεση Άρθρο 24 Διαβούλευση Στο πλαίσιο της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή μπορεί να ζητεί τη γνώμη της ομάδας διαλόγου της κοινωνίας των πολιτών σε θέματα ποιότητας και προώθησης, η οποία έχει συσταθεί δυνάμει της απόφασης 2013/767/ΕΕ της Επιτροπής . Άρθρο 25 Κοινό πλαίσιο για την αξιολόγηση του αντίκτυπου των ενεργειών Η Επιτροπή, σύμφωνα με το κοινό πλαίσιο παρακολούθησης και αξιολόγησης της κοινής γεωργικής πολιτικής, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 110 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τη δημιουργία κοινού πλαισίου για την αξιολόγηση του αντίκτυπου των προγραμμάτων ενημέρωσης και προώθησης που χρηματοδοτούνται βάσει του παρόντος κανονισμού, καθώς και ένα σύστημα δεικτών. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2. Όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη γνωστοποιούν στην Επιτροπή όλα τα αναγκαία στοιχεία και πληροφορίες ώστε να είναι δυνατή η αξιολόγηση του αντίκτυπου των ενεργειών. Άρθρο 26 Έκθεση 1. Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2018, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ενδιάμεση έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Η εν λόγω ενδιάμεση έκθεση συμπεριλαμβάνει το ποσοστό απορρόφησης στα διάφορα κράτη μέλη, συνοδευόμενη, ενδεχομένως, από κατάλληλες προτάσεις. 2. Το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2020, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, συνοδευόμενη, ενδεχομένως, από κατάλληλες προτάσεις. ΤΜΗΜΑ 3 Κρατικές ενισχύσεις, κατάργηση, μεταβατικές διατάξεις και έναρξη ισχύος και ημερομηνία εφαρμογής Άρθρο 27 Κρατικές ενισχύσεις Στην περίπτωση των προγραμμάτων για τα οποία μπορούν να χορηγηθούν ενωσιακές ενισχύσεις και τα οποία επιλέγει η Επιτροπή σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και κατά παρέκκλιση των διατάξεων του άρθρου 211 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1184/2006 του Συμβουλίου , καθώς και δυνάμει του άρθρου 42 πρώτο εδάφιο ΣΛΕΕ, τα άρθρα 107, 108 και 109 ΣΛΕΕ δεν εφαρμόζονται στις πληρωμές που πραγματοποιούν τα κράτη μέλη κατ’ εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και σύμφωνα με τις διατάξεις του, ούτε εφαρμόζονται στις χρηματοδοτικές συνεισφορές που προέρχονται από έσοδα φόρων υπέρ τρίτων, από υποχρεωτικές εισφορές των κρατών μελών ή από άλλα χρηματοδοτικά μέσα, στην περίπτωση των προγραμμάτων για τα οποία μπορούν να χορηγηθούν ενωσιακές ενισχύσεις και τα οποία επιλέγει η Επιτροπή σύμφωνα με τον πα��όντα κανονισμό. Άρθρο 28 Κατάργηση Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3/2008 καταργείται. Οι παραπομπές στον καταργούμενο κανονισμό νοούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό και ερμηνεύονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που παρατίθεται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 29 Μεταβατικές διατάξεις 1. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3/2008 εξακολουθεί να εφαρμόζεται σε εκείνες τις ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης για τη χρηματοδότηση των οποίων η Επιτροπή έχει λάβει απόφαση πριν από την 1η Δεκεμβρίου 2015. 2. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 22, για να διασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3/2008 στον παρόντα κανονισμό. Άρθρο 30 Έναρξη ισχύος και εφαρμογής Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εφαρμόζεται από 1ης Δεκεμβρίου 2015. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Στρασβούργο, 22 Οκτωβρίου 2014. Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Ο Πρόεδρος M. SCHULZ Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος B. DELLA VEDOVA

eudocsV6/Agriculture/Funding_&_support_schemes/Promotion_of_EU_farm_products/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Καθορίζει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες ο προϋπολογισμός της ΕΕ θα χρηματοδοτήσει την προώθηση των γεωργικών προϊόντων και ορισμένων άλλων προϊόντων διατροφής στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) και διεθνώς. Αναγνωρίζοντας ότι ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) είναι η ποιότητα και η ποικιλία των γεωργικών προϊόντων διατροφής της, ο εν λόγω κανονισμός αποσκοπεί στο άνοιγμα νέων αγορών και στη διαφοροποίηση των εμπορικών εταίρων μέσω της αύξησης της χρηματοδότησης για τις δραστηριότητες προώθησης. Ειδικότερα, επικεντρώνεται στις αγορές τρίτων χωρών με τις μεγαλύτερες προοπτικές ανάπτυξης. Τα μέτρα αποσκοπούν στην ενίσχυση της ευαισθητοποίησης και της αναγνώρισης των εξής: της υψηλής ποιότητας των προϊόντων της ΕΕ όσον αφορά τη γεύση, την ποικιλία και τις παραδόσεις· των υψηλών προτύπων παραγωγής της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων της ασφάλειας των τροφίμων, της ιχνηλασιμότητας, των πτυχών σχετικά με τη θρεπτική αξία και την υγεία, της καλής μεταχείρισης των ζώων, της προστασίας του περιβάλλοντος και της βιωσιμότητας· των συστημάτων ποιότητας της ΕΕ, της αυθεντικότητας των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης, των προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων και των παραδοσιακών ιδιότυπων προϊόντων. Τα μέτρα περιλαμβάνουν επίσης διατάξεις για την αποκατάσταση των κανονικών συνθηκών της αγοράς σε περίπτωση διατάραξης της αγοράς, απώλειας της εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλων προβλημάτων. Τα επιλέξιμα προϊόντα στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού απαριθμούνται στο παράρτημα Ι της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εξαιρουμένου του καπνού) που συμπληρώνεται από το παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού, στο οποίο περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η μπύρα, τα ζαχαρώδη παρασκευάσματα, τα προϊόντα αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής καθώς και τα ζυμαρικά. Οι καλυπτόμενες δραστηριότητες περιλαμβάνουν δημόσιες σχέσεις και ενημερωτικές εκστρατείες, και μπορούν επίσης να λαμβάνουν τη μορφή συμμετοχής σε εθνικές και διεθνείς εκδηλώσεις, εμποροπανηγύρεις και εκθέσεις. Τα προγράμματα μπορούν να προταθούν από επαγγελματικούς οργανισμούς, ομάδες παραγωγών ή εγκατεστημένους φορείς του τομέα γεωργικών ειδών διατροφής που εκπροσωπούν τα εν λόγω προϊόντα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι υπεύθυνη για την κατάρτιση ενός ετήσιου προϋπολογισμένου προγράμματος εργασιών, τον καθορισμό προτεραιοτήτων και στόχων, ενώ μπορεί να προτείνει τις δικές της πρωτοβουλίες προώθησης. Σύμφωνα με τον κανονισμό, θα εξαλειφθεί η εθνική συγχρηματοδότηση καθώς τα ποσοστά συγχρηματοδότησης της ΕΕ αυξήθηκαν σε 70 % για τα απλά προγράμματα που παρουσιάζονται από μια οργάνωση μιας μεμονωμένης χώρας της ΕΕ, σε 80 % για τα προγράμματα πολλαπλών χωρών της ΕΕ και εκείνα που απευθύνονται σε τρίτες χώρες και σε 85 % για τα μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης. Διατίθεται πρόσθετη πίστωση της τάξεως του 5 % στους δικαιούχους χωρών της ΕΕ που λαμβάνουν ειδική χρηματοδοτική συνδρομή (για παράδειγμα, χώρες με σοβαρές δυσκολίες όσον αφορά το ισοζύγιο πληρωμών τους).

eudocsV6/Agriculture/Genetically_modified_organisms_(GMOs)_–_rules_&_consumers_protection/Authorisation_of_genetically_modified_organisms_(GMOs)_in_the_EU/52015DC0176.txt

@@ -0,0 +1 @@
+ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 22.4.2015 COM(2015) 176 final ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ σχετικά με την αναθεώρηση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων για τους γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ) ΕΙΣΑΓΩΓΗ H Ευρωπαϊκή Επιτροπή συγκροτήθηκε βάσει των πολιτικών κατευθυντήριων γραμμών που παρουσίασε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές, η Επιτροπή δεσμεύτηκε να αναθεωρήσει την τρέχουσα νομοθεσία για την έγκριση των γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών (ΓΤΟ). Στην παρούσα ανακοίνωση παρατίθενται τα αποτελέσματα της αναθεώρησης που διεξήγαγε η Επιτροπή για τη διαδικασία λήψης αποφάσεων σχετικά με την έγκριση των ΓΤΟ και παρουσιάζεται το σκεπτικό που οδήγησε στη νομοθετική πρόταση που ενέκρινε η Επιτροπή. Η διαδικασία λήψης αποφάσεων στον τομέα των ΓΤΟ διέπεται τόσο από ένα ειδικό νομικό πλαίσιο όσο και από κοινούς θεσμικούς κανόνες. Στην παρούσα ανακοίνωση συνοψίζεται το πλαίσιο τέτοιων αποφάσεων, εξετάζεται ο τρόπος με τον οποίο λειτούργησε στην πράξη η διαδικασία έγκρισης και περιγράφονται οι αλλαγές που εισήχθησαν πρόσφατα. Εξηγείται το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε η Επιτροπή και ο προβληματισμός βάσει του οποίου η Επιτροπή κατέληξε στο εν λόγω συμπέρασμα: οι εξαιρετικές περιστάσεις που αφορούν ειδικά τους ΓΤΟ και υπαγορεύουν τη δέσμευση στις πολιτικές κατευθυντήριες γραμμές, ιδίως τα δημοκρατικά και νομικά ζητήματα. Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΛΗΨΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΩΝ ΓΤΟ 2.1. Το νομικό πλαίσιο Η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει ένα ολοκληρωμένο νομικό πλαίσιο για την έγκριση, την ιχνηλασιμότητα και την επισήμανση των ΓΤΟ. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 για τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές ("ο κανονισμός του 2003") καλύπτει τα τρόφιμα, τα συστατικά τροφίμων και τις ζωοτροφές που περιέχουν, αποτελούνται ή παράγονται από ΓΤΟ. Καλύπτει επίσης ΓΤΟ για άλλες χρήσεις όπως η καλλιέργεια, αν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν ως πρώτη ύλη για την παραγωγή τροφίμων και ζωοτροφών. Όλα τα ανωτέρω, όπως καλύπτονται από τον κανονισμό του 2003, αναφέρονται στο εξής ως "ΓΤ τρόφιμα και ζωοτροφές". Η άλλη νομοθετική πράξη στον τομέα αυτόν είναι η οδηγία 2001/18/ΕΚ για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον ("η οδηγία του 2001"). Αυτή καλύπτει τους ΓΤΟ για χρήσεις άλλες από αυτές στα τρόφιμα και τις ζωοτροφές (κυρίως για καλλιέργεια). Και οι δύο νομοθετικές πράξεις θεσπίζουν διαδικασίες έγκρισης, σκοπός των οποίων είναι να διασφαλιστεί ότι η διάθεση στην αγορά των εν λόγω προϊόντων δεν θα θέσει σε κίνδυνο την υγεία του ανθρώπου ή των ζώων ή το περιβάλλον. Για τον σκοπό αυτό, η επιστημονική αξιολόγηση του κινδύνου βρίσκεται στο επίκεντρο της διαδικασίας: κάθε άδεια για τη διάθεση ενός προϊόντος στην αγορά πρέπει να αιτιολογείται δεόντως και ο κύριος λόγος στον οποίο μπορεί να βασιστεί αυτή η αιτιολόγηση είναι η επιστημονική αξιολόγηση. Η νομοθεσία δίνει την αρμοδιότητα για τις επιστημονικές αξιολογήσεις του κινδύνου στην Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA), σε συνεργασία με τους επιστημονικούς φορείς των κρατών μελών. Από νομική άποψη, οι αποφάσεις για την έγκριση των ΓΤΟ λαμβάνουν τη μορφή εκτελεστικών πράξεων που εκδίδονται από την Επιτροπή. Ενώ η Επιτροπή διαδραματίζει, συνεπώς, αποφασιστικό ρόλο στη διαδικασία έγκρισης, τα κράτη μέλη εμπλέκονται επίσης πάρα πολύ. Η συμμετοχή των κρατών μελών στο στάδιο της έγκρισης Τα κράτη μέλη εμπλέκονται σε δύο στάδια: ψηφίζουν επί των σχεδίων των αποφάσεων που συζητά η μόνιμη επιτροπή κατόπιν πρότασης της Επιτροπής και, αν δεν ληφθεί απόφαση σ’ αυτό το επίπεδο, ψηφίζουν ξανά στην επιτροπή προσφυγών. Όπως συμβαίνει και σε όλες τις άλλες επιτροπές που έχουν δημιουργηθεί δυνάμει της νομοθεσίας της ΕΕ, τα κράτη μέλη ψηφίζουν στις εν λόγω επιτροπές βάσει του κανόνα της ειδικής πλειοψηφίας, όπως ορίζεται στη Συνθήκη. Όταν δεν υπάρχει ειδική πλειοψηφία υπέρ ή κατά του σχεδίου απόφασης στην επιτροπή προσφυγών, το αποτέλεσμα είναι "δεν διατυπώνεται γνώμη". Τελική έκδοση από την Επιτροπή Οι κανόνες που διέπουν τη διαδικασία [κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 182/2011] προβλέπουν ότι όταν η επιτροπή προσφυγών "δεν διατυπώνει γνώμη", "η Επιτροπή μπορεί να εκδώσει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης". Η διατύπωση αυτή συνεπάγεται ότι η Επιτροπή διαθέτει κάποια διακριτική ευχέρεια. Ωστόσο, στην περίπτωση αποφάσεων που έχουν σχέση με ΓΤΟ, ο κανονισμός του 2003 και η οδηγία του 2001 μειώνουν σημαντικά το περιθώριο κινήσεων που διαθέτει. Το σύστημα προηγούμενης έγκρισης, όπως ερμηνεύεται υπό το πρίσμα του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και τη νομολογία του Δικαστηρίου, απαιτεί από την Επιτροπή να εκδώσει απόφαση (με την οποία εγκρίνει ή απαγορεύει τη διάθεση του προϊόντος στην αγορά της ΕΕ) εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Αυτό σημαίνει ότι όταν η νομοθεσία απαγορεύει τη διάθεση ενός προϊόντος στην αγορά (στην περίπτωσή μας, ενός ΓΤΟ) εκτός αν υπάρχει έγκρισή του, δεν είναι δυνατό για το όργανο που εγκρίνει (στη συγκεκριμένη περίπτωση την Επιτροπή) απλώς να απέχει για απεριόριστο χρονικό διάστημα από τη λήψη απόφασης (είτε είναι για την έγκριση είτε για την απαγόρευση του προϊόντος), εφόσον έχει υποβληθεί έγκυρο αίτημα για την έγκριση. Κατά συνέπεια, όταν μια ψηφοφορία καταλήξει σε "δεν διατυπώνεται γνώμη", η Επιτροπή δεν μπορεί απλώς να απέχει από τη λήψη απόφασης. Ενδεχόμενα μέτρα έκτακτης ανάγκης σε επίπεδο ΕΕ ή επίπεδο κράτους μέλους Ο κανονισμός του 2003 περιέχει διατάξεις που επιτρέπουν στην Επιτροπή ή στα κράτη μέλη να θεσπίζουν μέτρα έκτακτης ανάγκης για να αποτρέπουν τη διάθεση στην αγορά ή τη χρήση ενός εγκεκριμένου ΓΤΟ. Προσφυγή στα μέτρα αυτά μπορεί να γίνει μόνο αν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι το προϊόν είναι πιθανό να αποτελέσει σοβαρό κίνδυνο για την υγεία ή για το περιβάλλον. 2.2. Πώς λειτουργεί στην πράξη η διαδικασία λήψης αποφάσεων για την έγκριση των ΓΤΟ Από την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, δεν επιτεύχθηκε ποτέ ειδική πλειοψηφία μεταξύ των κρατών μελών υπέρ ή κατά ενός σχεδίου απόφασης της Επιτροπής για την έγκριση ΓΤΟ, είτε επρόκειτο για την καλλιέργεια είτε για γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές. Το αποτέλεσμα ήταν πάντα "δεν διατυπώνεται γνώμη". Αυτό συνέβαινε συστηματικά σε όλα τα στάδια της διαδικασίας (τόσο στη μόνιμη επιτροπή όσο και στην επιτροπή προσφυγών, δυνάμει των ισχυόντων κανόνων, και στο Συμβούλιο στο παρελθόν) (βλ. πίνακες 1 έως 3 και διάγραμμα 1 του παραρτήματος). ΓΤΟ για καλλιέργεια Η καλλιέργεια των ΓΤΟ στην ΕΕ είναι περιορισμένη. Από το 1990 μόνο τρεις ΓΤΟ έχουν εγκριθεί για καλλιέργεια και μόνον ένα προϊόν έχει επί του παρόντος άδεια (ο αραβόσιτος MON810). Καλλιεργείται σε πέντε κράτη μέλη και οι περιοχές στις οποίες φύεται καλύπτουν μόνο το 1,5 % της συνολικής έκτασης στην οποία καλλιεργείται αραβόσιτος στην ΕΕ. Το γεγονός ότι έχουν δοθεί ελάχιστες άδειες για καλλιέργεια έως σήμερα, όπως και οι ρήτρες διασφάλισης που έχουν θεσπίσει ορισμένα κράτη μέλη για να εμποδίσουν τη χρήση ΓΤΟ που είναι εγκεκριμένοι από τη νομοθεσία της ΕΕ, καταδεικνύουν τη θέση πολλών κρατών μελών για το ζήτημα αυτό. Η αντίσταση στην καλλιέργεια ΓΤΟ αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια και είναι πολλά τα κράτη μέλη που αντιτέθηκαν στην έγκριση του αραβοσίτου 1507 στο Συμβούλιο τον Φεβρουάριο του 2014 (βλ. πίνακα 1 του παραρτήματος). Γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές Ο αριθμός των γενετικώς τροποποιημένων τροφίμων που είναι διαθέσιμα για αγορά είναι μικρός (ακόμη κι αν η από κοινού έγκριση με τις ζωοτροφές συνεπάγεται ότι ο αριθμός των εγκεκριμένων είναι μεγαλύτερος). Από τις δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνεται η γενική εντύπωση ότι οι πολίτες της ΕΕ είναι αντίθετοι με τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα. Πολλοί έμποροι στον τομέα του λιανικού εμπορίου έχουν επιλέξει να μην τοποθετούν γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα στα ράφια τους. Σ’ αυτό μπορεί να συνετέλεσαν οι απαιτήσεις επισήμανσης για τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα αλλά και το γεγονός ότι υπάρχουν διαθέσιμα, εναλλακτικά, μη γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα. Ορισμένοι καταναλωτές θέλουν να είναι βέβαιοι ότι δεν εμπλέκονται ΓΤΟ σε κανένα στάδιο της παραγωγής των τροφίμων που αγοράζουν. Ορισμένοι κτηνοτρόφοι και έμποροι χονδρικής ή λιανικής πώλησης κτηνοτροφικών προϊόντων, σε διάφορα κράτη μέλη, προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν το γεγονός ότι δεν περιέχουν τα προϊόντα τους ΓΤΟ. Αυτό οδήγησε στη χρήση ετικετών όπως "εκτροφή με ζωοτροφές χωρίς ΓΤΟ" ή βιολογικό π��οϊόν. Σε αντίθεση με την κατάσταση που παρατηρείται για τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα, υπάρχει σημαντική αγορά στην ΕΕ για τις γενετικώς τροποποιημένες ζωοτροφές. Αυτό είναι αληθές ιδίως για τις σύνθετες ζωοτροφές, οι οποίες αποτελούνται από μείγμα υλικών για εκτρεφόμενα ζώα που είναι εξαιρετικά πρωτεϊνούχο και δίνει μεγάλη ενέργεια. Οι περισσότερες από τις ζωοτροφές που χρησιμοποιούνται στην ΕΕ εισάγονται (πάνω από το 60 % των αναγκών της ΕΕ σε φυτικές πρωτεΐνες καλύφθηκε από τις εισαγωγές το 2013 - κυρίως σπόρους σόγιας και σογιάλευρα) και οι εισαγωγές προέρχονται κυρίως από χώρες στις οποίες κυριαρχεί η καλλιέργεια ΓΤΟ - το 90 % των εισαγωγών είναι από χώρες όπου περίπου το 90 % της γης που χρησιμοποιείται για την καλλιέργεια σόγιας είναι φυτεμένο με γενετικώς τροποποιημένη σόγια. Οι κύριοι λόγοι για την ευρεία χρήση γενετικώς τροποποιημένου σογιάλευρου φαίνεται να είναι η διαθεσιμότητα, η τιμή και η ανταγωνιστικότητα. Το γεγονός ότι οι ΓΤ ζωοτροφές χρησιμοποιούνται ευρέως δεν επηρεάζει, ωστόσο, το αποτέλεσμα των ψηφοφοριών. Οι ψηφοφορίες για τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές συστηματικά καταλήγουν στο "δεν διατυπώθηκε γνώμη" (βλ. πίνακες 2 και 3 και διάγραμμα 1 του παραρτήματος). Οι θέσεις των κρατών μελών έχουν σε γενικές γραμμές παγιοποιηθεί με την πάροδο του χρόνου και συνήθως είναι περισσότερα τα κράτη μέλη που τάσσονται υπέρ του σχεδίου απόφασης σε σχέση με αυτά που τάσσονται κατά. Ενώ ορισμένα κράτη μέλη εισήγαγαν ρήτρες διασφάλισης για να εμποδίσουν τη χρήση ΓΤΟ για καλλιέργεια, οι ρήτρες αυτές δεν χρησιμοποιήθηκαν ευρέως για γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές (ένα μόνο κράτος μέλος έχει επιβάλει μέτρα που αφορούν τρία προϊόντα). Ωστόσο, ο αριθμός των κρατών μελών που ψηφίζουν κατά της έγκρισης γενετικώς τροποποιημένων τροφίμων και ζωοτροφών δείχνει ότι τα κράτη μέλη δεν νιώθουν ότι η διαδικασία τούς καλύπτει πλήρως ως προς τις ανησυχίες που διατυπώνονται σε εθνικό επίπεδο. Συμπέρασμα για τη διαδικασία λήψης αποφάσεων Έχει πλέον γίνει "κανόνας" να επιστρέφεται στην Επιτροπή ο φάκελος μιας απόφασης για έγκριση ΓΤΟ, ώστε να λάβει αυτή την τελική απόφαση, οπότε οι αποφάσεις στον τομέα αυτόν είναι εξαίρεση στη συνήθη λειτουργία της διαδικασίας επιτροπολογίας της ΕΕ συνολικά. Τα ζητήματα που εγείρουν τα αντιτιθέμενα στις εγκρίσεις κράτη μέλη δεν έχουν συνήθως επιστημονική βάση, αλλά αντανακλούν εθνικές ανησυχίες που δεν έχουν σχέση μόνο με ζητήματα που αφορούν την ασφάλεια των ΓΤΟ για την υγεία και το περιβάλλον. Eνώ η Επιτροπή έχει το δικαίωμα, βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, να λάβει υπόψη της "άλλους θεμιτούς παράγοντες", επιπλέον της αξιολόγησης κινδύνου που διεξάγει η EFSA, δεν μπόρεσε να αιτιολογήσει βάσει αυτών των παραγόντων έναν πανευρωπαϊκό αποκλεισμό προϊόντων που η EFSA θεωρεί ασφαλή. Αυτό συνεπάγεται, εκ ��ων πραγμάτων, ότι η Επιτροπή βρίσκεται συστηματικά σε μια θέση στην οποία πρέπει να λάβει απόφαση για τις εγκρίσεις χωρίς την υποστήριξη των κρατών μελών στις αντίστοιχες επιτροπές. Η κατάσταση αυτή αφορά ειδικά την έγκριση ΓΤΟ. Η ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΤΟ ΠΟΥ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ Το 2010 η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση για την τροποποίηση της νομοθεσίας για τους ΓΤΟ ώστε να διευρυνθούν οι λόγοι για τους οποίους τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν ή να απαγορεύουν να καλλιεργούνται στην επικράτειά τους ΓΤΟ που είναι εγκεκριμένοι από την ΕΕ (ρήτρα εξαίρεσης). Στην αιτιολογική έκθεση της πρότασης, η Επιτροπή εξήγησε ότι "το εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο λήψης αποφάσεων είναι το πλέον κατάλληλο επίπεδο για την αντιμετώπιση των ιδιαιτεροτήτων σχετικά με την καλλιέργεια των ΓΤΟ". Η τροποποίηση που προτάθηκε έχει εν τω μεταξύ ενσωματωθεί στη νομοθεσία της ΕΕ ως οδηγία (EΕ) 2015/412 (στο εξής "η οδηγία του 2015"). Με την πράξη αυτή δίνεται στα κράτη μέλη η δυνατότητα να περιορίζουν ή να απαγορεύουν την καλλιέργεια ΓΤΟ στην επικράτειά τους (ή σε μέρος αυτής), υπό την προϋπόθεση ότι τέτοια μέτρα δικαιολογούνται βάσει επιτακτικών λόγων, διαφορετικών από τον κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία ή την υγεία των ζώων και το περιβάλλον, δηλ. μπορούν να επικαλούνται κριτήρια άλλα από αυτά που χρησιμοποιεί η EFSA στην αξιολόγηση κινδύνου. Αυτό συνιστά σημαντική εξέλιξη, αφού τα κράτη μέλη δύνανται να λάβουν υπόψη το εθνικό πλαίσιο, σε περίπτωση που θα μπορούσαν να υπάρχουν θεμιτοί λόγοι για τον περιορισμό ή την απαγόρευση της καλλιέργειας ΓΤΟ, πλην αυτών που συνδέονται με κινδύνους για την υγεία και το περιβάλλον. Συνεπώς, τα κράτη μέλη μπορούν να λάβουν υπόψη προβληματισμούς πέραν όσων καλύπτονται από το σύστημα έγκρισης της ΕΕ, το οποίο εστιάζεται στην επιστημονική αξιολόγηση και λειτουργεί εντός των ορίων που επιβάλλει η νομοθεσία της ΕΕ. Η διάταξη εφαρμόζεται και στις μελλοντικές εγκρίσεις και στους ΓΤΟ που έχουν ήδη εγκριθεί σε επίπεδο ΕΕ. Συνεπώς, η οδηγία του 2015 δίνει στα κράτη μέλη μεγαλύτερη ευελιξία να αποφασίζουν αν επιθυμούν ή όχι την καλλιέργεια ΓΤΟ στο έδαφός τους, ενώ διατηρεί το σύστημα έγκρισης της ΕΕ το οποίο βασίζεται στην αξιολόγηση κινδύνου. Ως εκ τούτου, η οδηγία απαντά σε μία από τις κυριότερες ανησυχίες που είχαν εκφραστεί όλα αυτά τα χρόνια για τη διαδικασία έγκρισης και ευθυγραμμίζεται πλήρως με την προσέγγιση που υιοθετείται στις πολιτικές κατευθυντήριες γραμμές που παρουσίασε η Επιτροπή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η οδηγία του 2015 εφαρμόζεται, ωστόσο, μόνο στους ΓΤΟ για καλλιέργεια και όχι σε γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές που αντιστοιχούν στο μεγαλύτερο μέρος των εγκρίσεων που χορηγούνται στην ΕΕ. Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Βάσει του ανωτέρω σκεπτικού, η Επιτροπή προτείνει να τροποποιηθεί ο κανονισμός του 2003 ��ατά τρόπο ώστε να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να περιορίζουν ή να απαγορεύουν τη χρήση, σε μέρος ή στο σύνολο της επικράτειάς τους, γενετικώς τροποποιημένων τροφίμων και ζωοτροφών που έχουν λάβει έγκριση σε επίπεδο ΕΕ για επιτακτικούς λόγους, άλλους πλην του κινδύνου για την υγεία του ανθρώπου ή των ζώων ή το περιβάλλον – δηλ. με βάση κριτήρια άλλα από αυτά που λαμβάνει υπόψη της η EFSA κατά την αξιολόγηση κινδύνου. Τα μέτρα που εγκρίνουν τα κράτη μέλη πρέπει να είναι σύμφωνα με τους κανόνες για την εσωτερική αγορά, και ιδίως με το άρθρο 34 της ΣΛΕΕ, το οποίο απαγορεύει μέτρα που έχουν αποτέλεσμα ισοδύναμο με αυτό των ποσοτικών περιορισμών της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων. Τα κράτη μέλη που κάνουν χρήση αυτής της πρότασης θα χρειαστεί, συνεπώς, να αιτιολογήσουν τα μέτρα που εισάγουν για λόγους που είναι σύμφωνοι με το άρθρο 36 της ΣΛΕΕ και τη νομολογία του Δικαστηρίου για επιτακτικούς λόγους δημόσιου συμφέροντος. Εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος που επιθυμεί να κάνει χρήση αυτής της ρήτρας εξαίρεσης να αναπτύξει αυτή την αιτιολόγηση για κάθε περίπτωση χωριστά, λαμβάνοντας υπόψη τον σχετικό ΓΤΟ, το είδος του προβλεπόμενου μέτρου και τις ειδικές περιστάσεις σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο που δικαιολογούν μια τέτοια εξαίρεση. Κατά την άσκηση αυτής της νέας αρμοδιότητας, τα κράτη μέλη παραμένουν πλήρως δεσμευμένα από τις διεθνείς υποχρεώσεις τους, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων για τους ΓΤΟ. Η εν λόγω πρόταση αντανακλά και συμπληρώνει τα δικαιώματα που έχουν ήδη δοθεί στα κράτη μέλη όσον αφορά τους ΓΤΟ για καλλιέργεια με την οδηγία του 2015 – και καλύπτει τον πολύ μεγαλύτερο αριθμό χορηγηθεισών εγκρίσεων, που αφορούν τρόφιμα και ζωοτροφές. Η ΕΕ θα αποκτήσει ένα συνεκτικό σύνολο κανόνων για τις εγκρίσεις ΓΤΟ για καλλιέργεια και για τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές. Όπως στην περίπτωση της οδηγίας του 2015, το πρακτικό αποτέλεσμα της πρότασης θα εξαρτηθεί από το κατά πόσον τα κράτη μέλη κάνουν χρήση των διατάξεων της. Η Επιτροπή πιστεύει ότι αυτός είναι ο σωστός δρόμος για να απαντηθούν οι προκλήσεις σε σχέση με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων σε επίπεδο ΕΕ. Κατά την εκπόνηση αυτής της πρότασης η Επιτροπή έλαβε υπόψη τις ακόλουθες βασικές παραμέτρους: Πρώτον, η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι σημαντικό να διατηρήσει ένα ενιαίο σύστημα διαχείρισης του κινδύνου βάσει ανεξάρτητης αξιολόγησης του κινδύνου, κατά προτίμηση σε σχέση με ένα σύστημα που εμπεριέχει εθνικές εγκρίσεις με αμοιβαία αναγνώριση. Ένα ενιαίο σύστημα διαχείρισης του κινδύνου είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να εξασφαλιστεί το ίδιο επίπεδο προστασίας σε όλη την ΕΕ, όπως και η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Δεύτερον, το άρθρο 41 του Χάρτη και η νομολογία του Δικαστηρίου για τα καθεστώτα προέγκρισης υποχρεώνουν την Επιτροπή, ως διαχειριστή κινδύνου, να λάβει αποφάσεις επί των αιτήσεων για ��γκριση. Η Επιτροπή δεν έχει το δικαίωμα να αναβάλλει επ’ αόριστον τις αποφάσεις, δηλ. στην πράξη να θέτει υπό αναστολή τις εγκρίσεις. Τρίτον, πρέπει να τηρείται το υφιστάμενο νομικό και θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ. Η σχετική στάθμιση των ψήφων των κρατών μελών στο Συμβούλιο ορίζεται στις Συνθήκες και ο κανονισμός που διέπει την έκδοση των εκτελεστικών πράξεων βασίζεται στους εν λόγω κανόνες. Ο ίδιος κανονισμός θέτει, επίσης, τους κανόνες που εφαρμόζονται σε καταστάσεις όπου δεν υπάρχει ειδική πλειοψηφία υπέρ ή κατά ενός σχεδίου εκτελεστικού μέτρου. Οι κανόνες αυτοί εφαρμόζονται σε όλους τους τομείς πολιτικής. Η Επιτροπή δεν θεωρεί δικαιολογημένο να αποκλίνει από τους οριζόντιους διαδικαστικούς κανόνες που έχουν συμφωνηθεί για την εφαρμογή του ενωσιακού κεκτημένου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Η Επιτροπή θεωρεί ότι το νομικό πλαίσιο για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές χρειάζεται αναπροσαρμογή. Στις πολιτικές κατευθυντήριες γραμμές που παρουσίασε η Επιτροπή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξηγήθηκε το πρόβλημα που αφορά το ειδικό πλαίσιο για τους ΓΤΟ– δηλ. ότι το σύστημα δεν επέτρεπε να ληφθούν υπόψη οι επιμέρους ανησυχίες δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεων. Η Επιτροπή προτείνει στα κράτη μέλη να κάνουν χρήση θεμιτών παραγόντων για να περιορίσουν ή να απαγορεύσουν τη χρήση των ΓΤΟ στο έδαφός τους, ενώ διασφαλίζει ότι τα μέτρα είναι σύμφωνα με τους κανόνες της εσωτερικής αγοράς και το θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουν τα κράτη μέλη να απαντήσουν στις ανησυχίες που εκφράζονται σε εθνικό επίπεδο και δεν καλύπτονται από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων της ΕΕ. Όπως επίσης αναφέρθηκε στις πολιτικές κατευθυντήριες γραμμές, η Επιτροπή έχει δεσμευτεί να προχωρήσει σε εμβάθυνση της εσωτερικής αγοράς. Τα συμπεράσματα που εξάγονται στην παρούσα ανακοίνωση αφορούν τα προβλήματα που προέκυψαν στο πλαίσιο της διαδικασίας λήψης αποφάσεων για τις εκτελεστικές πράξεις για τους ΓΤΟ και δεν μπορούν να επεκταθούν και πέραν του συγκεκριμένου πλαισίου. Συνεπώς, η Επιτροπή προτείνει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να τροποποιηθεί το νομικό πλαίσιο για τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές, ώστε η λύση που δόθηκε στην αρχή του έτους από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για τους ΓΤΟ που προορίζονται για καλλιέργεια να επεκταθεί και στα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές. ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ?????????, 22.4.2015 COM(2015) 176 final

eudocsV6/Agriculture/Genetically_modified_organisms_(GMOs)_–_rules_&_consumers_protection/Authorisation_of_genetically_modified_organisms_(GMOs)_in_the_EU/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Επισημαίνει ότι το ισχύον σύστημα για την έγκριση των γενετικώς τροποποιημένων (ΓΤ) τροφίμων και ζωοτροφών της ΕΕ δεν λαμβάνει πλήρως υπόψη τις επιμέρους ανησυχίες των δημοκρατικά εκλεγμένων εθνικών, περιφερειακών και τοπικών κυβερνήσεων. Ως εκ τούτου, προτείνει τρόπους προκειμένου να συμπεριληφθούν οι εν λόγω ανησυχίες στη διαδικασία έγκρισης. Προτείνει την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 προκειμένου μεμονωμένες χώρες της ΕΕ να έχουν τη δυνατότητα να περιορίζουν ή να απαγορεύουν τη χρήση, στην επικράτειά τους (ή μέρος αυτής), γενετικώς τροποποιημένων τροφίμων και ζωοτροφών που έχουν εγκριθεί σε επίπεδο ΕΕ. Αυτός ο περιορισμός ή η απαγόρευση θα οφείλεται σε άλλους λόγους πλην του κινδύνου για την υγεία του ανθρώπου ή των ζώων ή το περιβάλλον —κριτήρια που αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA)* κατά την αξιολόγηση κινδύνου. Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, οι χώρες της ΕΕ αποφασίζουν για την έγκριση των γενετικώς τροποποιημένων τροφίμων και ζωοτροφών κατά τη συνεδρίαση της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων (μια επιτροπή αποτελούμενη από εκπροσώπους της κάθε χώρας της ΕΕ). Εάν η Επιτροπή απορρίψει μια αίτηση, τότε είναι δυνατόν να ασκηθεί προσφυγή ενώπιον της επιτροπής προσφυγών. Ωστόσο, είναι πολύ σπάνιο να επιτευχθεί συμφωνία για τη χορήγηση εγκρίσεων στις εν λόγω επιτροπές, οπότε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία παρεμβαίνει σε περίπτωση απουσίας ειδικής πλειοψηφίας, καταλήγει να λαμβάνει τις περισσότερες από τις αποφάσεις σχετικά με την έγκριση των γενετικώς τροποποιημένων τροφίμων και ζωοτροφών. Τα μέτρα που εγκρίνουν οι χώρες της ΕΕ για τον περιορισμό ή την απαγόρευση των γενετικώς τροποποιημένων τροφίμων και ζωοτροφών πρέπει να είναι σύμφωνα με τους κανόνες της ενιαίας αγοράς της ΕΕ. Κάθε χώρα της ΕΕ που επιθυμεί να εξαιρεθεί από την έγκριση ενός συγκεκριμένου γενετικώς τροποποιημένου τροφίμου ή ζωοτροφής θα πρέπει να παρέχει αιτιολόγηση για τη συγκεκριμένη περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη τον σχετικό ΓΤΟ, το είδος του μέτρου (π.χ. απαγόρευση ή περιορισμός), και τις ειδικές περιστάσεις σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο που δικαιολογούν μια τέτοια εξαίρεση.

eudocsV6/Agriculture/Genetically_modified_organisms_(GMOs)_–_rules_&_consumers_protection/Contained_use_of_genetically_modified_microorganisms/32009L0041.txt

@@ -0,0 +1 @@
+21.5.2009 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 125/75 ΟΔΗΓΊΑ 2009/41/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 6ης Μαΐου 2009 για την περιορισμένη χρήση γενετικώς τροποποιημένων μικροοργανισμών (αναδιατύπωση) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 175 παράγραφος 1, την πρόταση της Επιτροπής, τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, Αφού ζήτησαν τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών, Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: Η οδηγία 90/219/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 1990, για την περιορισμένη χρήση γενετικώς τροποποιημένων μικροοργανισμών , έχει τροποποιηθεί επανειλημμένα και ουσιωδώς. Με την ευκαιρία νέων τροποποιήσεων, είναι σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας, η αναδιατύπωση της εν λόγω οδηγίας. Σύμφωνα με τη συνθήκη, οι δράσεις που αναλαμβάνει η Κοινότητα για το περιβάλλον στηρίζονται στην αρχή της προληπτικής δράσης και έχουν ως αντικείμενο, μεταξύ άλλων, τη διατήρηση, την προστασία και τη βελτίωση του περιβάλλοντος και την προστασία της υγείας του ανθρώπου. Τα μέτρα σχετικά με την αξιολόγηση και την ορθή χρήση της βιοτεχνολογίας σε ό,τι αφορά το περιβάλλον αποτελούν προτεραιότητα στην οποία θα πρέπει να επικεντρωθεί η κοινοτική δράση. Η ανάπτυξη της βιοτεχνολογίας βρίσκεται σε σημείο που να είναι σε θέση να συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη των κρατών μελών. Αυτό συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση γενετικώς τροποποιημένων μικροοργανισμών (ΓΤΜ) σε ενέργειες διαφόρων τύπων και ποικίλου μεγέθους. Η περιορισμένη χρήση ΓΤΜ θα πρέπει να γίνεται κατά τρόπο ώστε να περιορίζονται οι πιθανές αρνητικές συνέπειες για την υγεία των ανθρώπων και το περιβάλλον αποδίδοντας την πρέπουσα σημασία στην πρόληψη των ατυχημάτων και στον έλεγχο των αποβλήτων. Οι ΓΤΜ που απορρίπτονται χωρίς ειδικά περιοριστικά μέτρα προκειμένου να περιοριστεί η επαφή τους με τον ευρύτερο πληθυσμό και με το περιβάλλον δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Ενδέχεται να εφαρμόζεται σ’ αυτούς άλλη κοινοτική νομοθεσία, όπως η οδηγία 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον . Οι μικροοργανισμοί, αν ελευθερωθούν στο περιβάλλον σε ένα κράτος μέλος κατά τη διάρκεια της περιορισμένης χρήσης τους, μπορούν να αναπαραχθούν και να εξαπλωθούν πέρα από τα εθνικά σύνορα επηρεάζοντας και άλλα κράτη μέλη. Για να είναι δυνατή η ασφαλής ανάπτυξη της βιοτεχνολογίας σε ολόκληρη την Κοινότητα, είναι αναγκαίο να θεσπισθούν κοινά μέτρα για την αξιολόγηση και τον περιορισμό των κινδύνων που ενδέχεται να προκύψουν κατά τη διάρκεια όλων των εργασιών που έχουν σχέση με την περιορισμένη χρήση ΓΤΜ και να καθοριστούν οι δέουσες προϋποθέσεις χρήσης τους. Η ακριβής φύση και κλίμακα των κινδύνων που συνεπάγεται η περιορισμένη χρήση ΓΤΜ δεν είναι ακόμη πλήρως γνωστές και οι σχετικοί κίνδυνοι θα πρέπει να εκτιμώνται κατά περίπτωση. Προκειμένου να αξιολογηθούν οι κίνδυνοί για την υγεία του ανθρώπου και το περιβάλλον, είναι αναγκαίο να καθορισθούν οι απαιτήσεις σχετικά με την αξιολόγηση των κινδύνων. Οι περιορισμένες χρήσεις ΓΤΜ θα πρέπει να ταξινομούνται ανάλογα με τους κινδύνους που ενέχουν για την υγεία του ανθρώπου και το περιβάλλον. Η ταξινόμηση αυτή θα πρέπει να είναι σύμφωνη προς τη διεθνή πρακτική και να βασίζεται σε εκτίμηση των κινδύνων. Για να εξασφαλίζεται υψηλό επίπεδο προστασίας ο περιορισμός και τα λοιπά μέτρα προστασίας που εφαρμόζονται σε μια περιορισμένη χρήση θα πρέπει να είναι αντίστοιχα προς την ταξινόμηση της περιορισμένης χρήσης. Σε περίπτωση αβεβαιότητας εφαρμόζεται ο ενδεδειγμένος περιορισμός και τα λοιπά μέτρα προστασίας της υψηλότερης ταξινόμησης έως ότου επαρκή αποδεικτικά στοιχεία δικαιολογήσουν την ελάττωση της αυστηρότητας των μέτρων. Για όλες τις δραστηριότητες που συνεπάγονται τη χρήση ΓΤΜ ισχύουν οι αρχές της ορθής μικροβιολογικής πρακτικής και της ορθής επαγγελματικής ασφάλειας και υγιεινής, σύμφωνα με την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία. Θα πρέπει να λαμβάνονται κατάλληλα μέτρα περιορισμού στα διάφορα στάδια κάθε ενεργείας προκειμένου να ελέγχονται οι εκπομπές και η διάθεση υλικών από περιορισμένες χρήσεις ΓΤΜ και να προλαμβάνονται τα ατυχήματα. Κάθε πρόσωπο, πριν επιχειρήσει την πρώτη περιορισμένη χρήση ενός ΓΤΜ σε μία συγκεκριμένη εγκατάσταση, θα πρέπει να ενημερώνει την αρμόδια αρχή, ώστε η εν λόγω αρχή να μπορεί να εξακριβώνει αν η προτεινόμενη εγκατάσταση είναι κατάλληλη για την άσκηση της δραστηριότητας κατά τρόπο ακίνδυνο για την υγεία του ανθρώπου και το περιβάλλον. Θα πρέπει επίσης να καθιερωθούν κατάλληλες διαδικασίες για τη μεμονωμένη γνωστοποίηση συγκεκριμένων δραστηριοτήτων στις οποίες γίνεται περιορισμένη χρήση ΓΤΜ, ανάλογα με το βαθμό του κινδύνου. Στην περίπτωση δραστηριοτήτων που συνεπάγονται υψηλό βαθμό κινδύνου, θα πρέπει να δίδεται η έγκριση της αρμόδιας αρχής. Ο περιορισμός και τα λοιπά μέτρα προστασίας που εφαρμόζονται στην περιορισμένη χρήση θα πρέπει να αναθεωρούνται περιοδικά. Μπορεί να κριθεί σκόπιμο να ζητείται η γνώμη του κοινού σχετικά με την περιορισμένη χρήση ΓΤΜ. Θα πρέπει να ζητείται η γνώμη των εργαζομένων στην περιορισμένη χρήση σύμφωνα με τις απαιτήσεις της συναφούς κοινοτικής νομοθεσίας και δη της οδηγίας 2000/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2000, για την προστασία των εργαζομένων από κινδύνους που διατρέχουν λόγω της έκθεσής τους σε βιολογικούς παράγοντες κατά την εργασία, (έβδομη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ) . Θα πρέπει να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα ώστε τα άτομα που ενδέχεται να θιγούν από τυχόν ατύχημα να ενημερώνονται επί θεμάτων ασφαλείας. Θα πρέπει να καταστρωθούν σχέδια έκτακτης ανάγκης για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των ατυχημάτων. Σε περίπτωση ατυχήματος, ο χρήστης θα πρέπει αμέσως να ενημερώνει την αρμόδια αρχή και να γνωστοποιεί τα απαραίτητα στοιχεία για την εκτίμηση των επιπτώσεων του ατυχήματος και τη λήψη κατάλληλων μέτρων. Η Επιτροπή, διαβουλευόμενη με τα κράτη μέλη, θα πρέπει να ορίσει μια διαδικασία για την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τα τυχόν ατυχήματα και να τηρεί μητρώο ατυχημάτων. Η περιορισμένη χρήση ΓΤΜ ανά την Κοινότητα θα πρέπει να παρακολουθείται και για το σκοπό αυτό τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν στην Επιτροπή ορισμένα στοιχεία. Οι ΓΤΜ, για να θεωρηθούν ασφαλείς για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον, θα πρέπει να πληρούν τα κριτήρια που παρατίθενται στον κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ μέρος Β. Για να ληφθεί υπόψη ο ρυθμός εξέλιξης της βιοτεχνολογίας, η φύση των κριτηρίων που θα πρέπει να αναπτυχθούν και το περιορισμένο πεδίο εφαρμογής του εν λόγω καταλόγου, είναι ενδεδειγμένο αυτά τα κριτήρια να αναθεωρούνται από το Συμβούλιο και, όπου παρίσταται ανάγκη, να συμπληρώνονται με διευκρινιστικά σημειώματα, προκειμένου να διευκολύνεται η εφαρμογή τους. Τα απαιτούμενα μέτρα για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και την προσαρμογή της στην τεχνική πρόοδο θεσπίζονται σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή . Ενδείκνυται ιδίως να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εγκρίνει τις αναγκαίες τροποποιήσεις για την προσαρμογή των παραρτημάτων ΙΙ, III, IV και V στην τεχνική πρόοδο, και για την προσαρμογή του παραρτήματος II μέρος Γ. Δεδομένου ότι τα μέτρα αυτά είναι γενικής εμβελείας και έχουν ως αντικείμενο την τροποποίηση ορισμένων μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας οδηγίας, πρέπει να θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 5α της απόφασης 1999/468/ΕΚ. Τα εισαγόμενα στην παρούσα οδηγία νέα στοιχεία αναφέρονται αποκλειστικά στις διαδικασίες επιτροπής. Συνεπώς δεν χρειάζεται ενσωμάτωσή τους από τα κράτη μέλη στο εθνικό δίκαιο. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά στις προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών που παρατίθενται στο παράρτημα VI μέρος Β, ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Άρθρο 1 Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κοινά μέτρα για την περιορισμένη χρήση γενετικώς τροποποιημένων μικροοργανισμών με σκοπό την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος. Άρθρο 2 Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας ισχύουν οι ακόλουθοι ο��ισμοί: α) ως "οργανισμός" νοείται κάθε μικροβιακή ενότητα, κυτταρική ή μη, ικανή προς αναπαραγωγή ή προς μεταβίβαση γενετικού υλικού, συμπεριλαμβανομένων των ιών, των ιοειδών και των καλλιεργειών ζωικών και φυτικών κυττάρων· β) ως "γενετικώς τροποποιημένος μικροοργανισμός" (ΓΤΜ) νοείται κάθε μικροοργανισμός στον οποίο το γενετικό υλικό έχει υποστεί αλλαγές με τρόπο που δεν συμβαίνει κατά τις φυσιολογικές διαδικασίες σύζευξης ή/και φυσικού ανασυνδυασμού· κατά την έννοια του παρόντος ορισμού: i) η γενετική τροποποίηση επιτυγχάνεται τουλάχιστον με τις τεχνικές που εκτίθενται στο παράρτημα I μέρος Α, ii) οι τεχνικές που αναφέρονται στο παράρτημα I μέρος Β, δεν θεωρείται ότι επιφέρουν γενετική τροποποίηση· i) η γενετική τροποποίηση επιτυγχάνεται τουλάχιστον με τις τεχνικές που εκτίθενται στο παράρτημα I μέρος Α, ii) οι τεχνικές που αναφέρονται στο παράρτημα I μέρος Β, δεν θεωρείται ότι επιφέρουν γενετική τροποποίηση·i) η γενετική τροποποίηση επιτυγχάνεται τουλάχιστον με τις τεχνικές που εκτίθενται στο παράρτημα I μέρος Α,ii) οι τεχνικές που αναφέρονται στο παράρτημα I μέρος Β, δεν θεωρείται ότι επιφέρουν γενετική τροποποίηση· γ) ως "περιορισμένη χρήση" νοείται κάθε δραστηριότητα κατά την οποία μικροοργανισμοί τροποποιούνται γενετικώς ή κατά την οποία οι ΓΤΜ αυτοί καλλιεργούνται, αποθηκεύονται, μεταφέρονται, καταστρέφονται, απορρίπτονται ή χρησιμοποιούνται καθ' οιονδήποτε άλλο τρόπο, και για την οποία χρησιμοποιούνται ειδικά περιοριστικά μέτρα για να περιοριστεί η επαφή τους με τον ευρύτερο πληθυσμό και το περιβάλλον, και για να τους παρασχεθεί υψηλός βαθμός ασφαλείας· δ) ως "ατύχημα" νοείται κάθε περιστατικό το οποίο συνεπάγεται σημαντική και μη εσκεμμένη ελευθέρωση ΓΤΜ κατά τη διάρκεια της περιορισμένης χρήσης τους και το οποίο μπορεί να θέσει σε άμεσο ή μελλοντικό κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον· ε) ως "χρήστης" νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο υπεύθυνο για την περιορισμένη χρήση ΓΤΜ· στ) ως "γνωστοποίηση" νοείται η υποβολή των απαιτουμένων στοιχείων στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους. Άρθρο 3 1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 4 παράγραφος 1, η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται: α) στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η γενετική τροποποίηση επιτυγχάνεται με τη χρήση των τεχνικών/μεθόδων που απαριθμούνται στο παράρτημα II μέρος Α· ή β) για περιορισμένες χρήσεις όπου χρησιμοποιούνται μόνον τύποι ΓΤΜ πληρούντες τα κριτήρια του παραρτήματος II μέρος Β, τα οποία αποδεικνύουν την ασφάλεια για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Αυτοί οι τύποι ΓΤΜ απαριθμούνται στο παράρτημα II μέρος Γ. 2. Το άρθρο 4 παράγραφοι 3 και 6, και τα άρθρα 5 έως 11 δεν εφαρμόζονται στην οδική, σιδηροδρομική, ποτάμια, θαλάσσια ή αεροπορική μεταφορά ΓΤΜ. 3. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στην αποθήκευση, καλλιέργεια, μεταφορά, καταστροφή, απόρριψη ή χρήση ΓΤΜ που διατίθενται στην αγορά σύμφωνα με την οδηγία 2001/18/EK, ή δυνάμει άλλης κοινοτικής νομοθεσίας η οποία προβλέπει ειδική εκτίμηση των κινδύνων για το περιβάλλον ανάλογη με εκείνη που καθορίζεται με την εν λόγω οδηγία, με την προϋπόθεση ότι η περιορισμένη χρήση πληροί τους τυχόν όρους υπό τους οποίους έχει χορηγηθεί η έγκριση διάθεσης στην αγορά. Άρθρο 4 1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα ώστε να αποφεύγονται αρνητικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον από την περιορισμένη χρήση ΓΤΜ. 2. Για το σκοπό αυτό, ο χρήστης εκτιμά τους κινδύνους στους οποίους οι περιορισμένες χρήσεις ενδέχεται να εκθέσουν την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον, χρησιμοποιώντας ως ελάχιστο κριτήριο τα στοιχεία εκτίμησης και τη διαδικασία που εκτίθενται στο παράρτημα III μέρος Α και μέρος Β. 3. Η εκτίμηση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την τελική κατάταξη των περιορισμένων χρήσεων σε 4 κατηγορίες με τη διαδικασία του παραρτήματος III, η οποία θα καταλήξει στον καθορισμό επιπέδων περιορισμού σύμφωνα με το άρθρο 5: Κατηγορία 1 : δραστηριότητες μηδενικού ή αμελητέου κινδύνου, δηλαδή δραστηριότητες κατά τις οποίες το επίπεδο περιορισμού 1 είναι το κατάλληλο για την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος. Κατηγορία 2 : δραστηριότητες χαμηλού κινδύνου, δηλαδή δραστηριότητες κατά τις οποίες το επίπεδο περιορισμού 2 είναι το κατάλληλο για την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος. Κατηγορία 3 : δραστηριότητες μέτριου κινδύνου, δηλαδή δραστηριότητες κατά τις οποίες το επίπεδο περιορισμού 3 είναι το κατάλληλο για την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος. Κατηγορία 4 : δραστηριότητες υψηλού κινδύνου, δηλαδή δραστηριότητες κατά τις οποίες το επίπεδο περιορισμού 4 είναι το κατάλληλο για την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος. 4. Όταν υπάρχει αμφιβολία ως προς την κατηγορία που ενδείκνυται για την προτεινόμενη περιορισμένη χρήση, εφαρμόζονται τα αυστηρότερα περιοριστικά μέτρα, εκτός εάν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, από συμφώνου με την αρμόδια αρχή, δικαιολογούν την εφαρμογή λιγότερο αυστηρών μέτρων. 5. Κατά την εκτίμηση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 λαμβάνεται ιδιαίτερα υπ' όψη το ζήτημα της διάθεσης αποβλήτων και καταλοίπων. Εάν παραστεί ανάγκη, εφαρμόζονται τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας για να προστατευθούν η ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. 6. Τα πρακτικά της εκτίμησης που αναφέρεται στην παράγραφο 2 τηρούνται από τον χρήστη και τίθενται στη διάθεση της αρμόδιας αρχής σε κατάλληλη μορφή ως μέρος της γνωστοποίησης που προβλέπεται από τα άρθρα 6, 8, και 9 ή εφόσον ζητηθούν. Άρθρο 5 1. Εκτός των περιπτώσεων για τις οποίες το σημείο 2 του παραρτήματος IV επιτρέπει την εφαρμογή και άλλων μέτρων, ο χρήστης εφαρμόζει τις γενικές αρχές και τα κατάλληλα μέτρα περιορισμού και προστασίας του παραρτήματος IV που αντιστοιχούν στην κατηγορία περιορισμένης χρήσης, ώστε η έκθεση των χώρων εργασίας και του περιβάλλοντος σε οποιονδήποτε ΓΤΜ να διατηρείται στα χαμηλότερα λογικώς εφικτά επίπεδα και να εξασφαλίζεται υψηλό επίπεδο ασφαλείας. 2. Η εκτίμηση του άρθρου 4 παράγραφος 2, και τα εφαρμοζόμενα μέτρα περιορισμού και προστασίας επανεξετάζονται περιοδικά χωρίς καθυστέρηση, εάν: α) τα εφαρμοζόμενα μέτρα περιορισμού δεν επαρκούν πλέον ή η κατηγορία στην οποία είχαν υπαχθεί οι περιορισμένες χρήσεις δεν είναι πλέον η ορθή· ή β) υπάρχουν βάσιμες υπόνοιες ότι η εκτίμηση δεν είναι πλέον επαρκής υπό το φως των νέων επιστημονικών ή τεχνικών γνώσεων. Άρθρο 6 Όταν εγκαταστάσεις πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για πρώτη φορά για περιορισμένες χρήσεις, ο χρήστης οφείλει να υποβάλλει στις αρμόδιες αρχές, πριν από την έναρξη της χρήσης, γνωστοποίηση η οποία περιλαμβάνει τουλάχιστον τα στοιχεία που απαριθμούνται στο παράρτημα V μέρος Α. Άρθρο 7 Μετά την γνωστοποίηση που αναφέρεται στο άρθρο 6, οι επόμενες περιορισμένες χρήσεις της κατηγορίας 1 είναι δυνατόν να πραγματοποιούνται χωρίς άλλη γνωστοποίηση. Οι χρήστες ΓΤΜ σε περιορισμένες χρήσεις της κατηγορίας 1 οφείλουν να τηρούν πρακτικά για κάθε εκτίμηση κινδύνων που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 6, και να τα θέτουν στη διάθεση της αρμόδιας αρχής, εφόσον αυτή τα ζητήσει. Άρθρο 8 1. Για την πραγματοποίηση της πρώτης και των επόμενων περιορισμένων χρήσεων της κατηγορίας 2 σε εγκαταστάσεις που έχουν γνωστοποιηθεί σύμφωνα με το άρθρο 6, πρέπει να υποβάλλεται γνωστοποίηση με τα στοιχεία που απαριθμούνται στο παράρτημα V μέρος Β. 2. Εάν οι εγκαταστάσεις είχαν γνωστοποιηθεί παλαιότερα για πραγματοποίηση περιορισμένης χρήσης της κατηγορίας 2 ή ανώτερης κατηγορίας και πληρούνται οι τυχόν απαιτήσεις της σχετικής συγκατάθεσης, η πραγματοποίηση της περιορισμένης χρήσης της κατηγορίας 2 μπορεί να λάβει χώρα αμέσως μετά τη νέα γνωστοποίηση. Ο αιτών μπορεί όμως να ζητήσει ο ίδιος να ληφθεί απόφαση για μια επίσημη άδεια της αρμόδιας αρχής. Η απόφαση λαμβάνεται εντός 45 ημερών από τη γνωστοποίηση. 3. Εάν οι εγκαταστάσεις δεν είχαν γνωστοποιηθεί παλαιότερα για πραγματοποίηση περιορισμένης χρήσης της κατηγορίας 2 ή ανώτερης κατηγορίας, η περιορισμένη χρήση της κατηγορίας 2 μπορεί, εκτός αντιθέτων υποδείξεων της αρμόδιας αρχής, να πραγματοποιηθεί 45 ημέρες μετά την υποβολή της γνωστοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ή ενωρίτερα, εφόσον συμφωνεί η αρμόδια αρχή. Άρθρο 9 1. Για την πρώτη και τις επόμενες περιορισμένες χρήσεις της κατηγορίας 3 ή 4 σε εγκαταστάσεις που έχουν γνωστοποιηθεί σύμφωνα με το άρθρο 6, υποβάλλεται γνωστοποίηση, με τα στοιχεία που απαριθμούνται στο παράρτημα V μέρος Γ. 2. Οι περιορισμένες χρήσεις της κατηγορίας 3 ή ανώτερης δεν επιτρέπεται να πραγματοποιούνται χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση της αρμόδιας αρχής, η οποία ανακ��ινώνει την απόφασή της γραπτώς: α) το αργότερο εντός 45 ημερών μετά την υποβολή της νέας γνωστοποίησης, εάν οι εγκαταστάσεις είχαν γνωστοποιηθεί παλαιότερα για πραγματοποίηση περιορισμένων χρήσεων της κατηγορίας 3 ή ανώτερης κατηγορίας και πληρούνται οι απαιτήσεις της σχετικής συγκατάθεσης για περιορισμένη χρήση ίδιας ή ανώτερης κατηγορίας από την περιορισμένη χρήση που πρόκειται να πραγματοποιηθεί· β) το αργότερο εντός 90 ημερών μετά την υποβολή της γνωστοποίησης, για τις λοιπές περιπτώσεις. Άρθρο 10 1. Τα κράτη μέλη ορίζουν την αρμόδια ή τις αρμόδιες αρχές για την εφαρμογή των μέτρων που θεσπίζουν κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και για την παραλαβή και βεβαίωση παραλαβής των γνωστοποιήσεων που αναφέρονται στα άρθρα 6, 8 και 9. 2. Οι αρμόδιες αρχές εξετάζουν κατά πόσον οι γνωστοποιήσεις είναι σύμφωνες προς τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας, καθώς και την ακρίβεια και την πληρότητα των παρεχομένων στοιχείων, την ορθότητα της εκτίμησης του άρθρου 4 παράγραφος 2, και της κατηγορίας περιορισμένων χρήσεων και, όπου απαιτείται, την επάρκεια των μέτρων περιορισμού και άλλων προστατευτικών μέτρων, της διαχείρισης των αποβλήτων, και των μέτρων αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. 3. Όταν κρίνεται αναγκαίο, η αρμόδια αρχή μπορεί: α) να ζητήσει από το χρήστη να παράσχει περισσότερα στοιχεία ή να τροποποιήσει τις συνθήκες της προτεινόμενης περιορισμένης χρήσης ή την κατηγορία στην οποία έχει καταταγεί η περιορισμένη χρήση ή χρήσεις. Στην περίπτωση αυτή, η αρμόδια αρχή μπορεί να απαιτήσει να μην αρχίσει η περιορισμένη χρήση, εφόσον προτείνεται, ή, εφόσον βρίσκεται σε εξέλιξη, να ανασταλεί ή να διακοπεί, έως ότου δώσει την έγκρισή της βασιζόμενη στα περαιτέρω στοιχεία που θα έχουν υποβληθεί ή στις τροποποιημένες συνθήκες της περιορισμένης χρήσης· β) να περιορίζει την χρονική διάρκεια για την οποία επιτρέπεται η περιορισμένη χρήση ή να θέτει ορισμένες ειδικές προϋποθέσεις για την περιορισμένη χρήση. 4. Κατά τον υπολογισμό των χρονικών περιόδων που αναφέρονται στα άρθρα 8 και 9, δεν λαμβάνονται υπόψη οι χρονικές περίοδοι κατά τις οποίες η αρμόδια αρχή: α) αναμένει τα τυχόν περαιτέρω στοιχεία που μπορεί να έχει ζητήσει από τον γνωστοποιούντα, σύμφωνα με την παράγραφο 3 στοιχείο α)· ή β) διεξάγει δημόσια έρευνα ή διαβούλευση σύμφωνα με το άρθρο 12. Άρθρο 11 1. Ο χρήστης, αν πληροφορηθεί νέα στοιχεία ή τροποποιήσει την περιορισμένη χρήση κατά τρόπο που θα μπορούσε να έχει σημαντικές επιπτώσεις όσον αφορά τους κινδύνους που αυτή ενέχει, ενημερώνει την αρμόδια αρχή το ταχύτερο δυνατόν και η γνωστοποίηση που προβλέπεται στα άρθρα 6, 8 και 9 τροποποιείται. 2. Εάν αργότερα η αρχή πληροφορηθεί στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις όσον αφορά τους κινδύνους που ενέχει η περιορισμένη χρήση, μπορεί να απαιτήσει από το χρήστη να τροποποιήσει τις συνθή��ες της περιορισμένης χρήσης, να την αναστείλει ή να την παύσει. Άρθρο 12 Όταν κράτος μέλος το κρίνει σκόπιμο, μπορεί να προβλέπει ότι πρέπει να ζητηθεί η γνώμη του κοινού για ζητήματα της προτεινόμενης περιορισμένης χρήσης, τηρουμένου του άρθρου 18. Άρθρο 13 1. Πριν αρχίσει η περιορισμένη χρήση, οι αρμόδιες αρχές εξασφαλίζουν ότι: α) έχει καταρτιστεί σχέδιο έκτακτης ανάγκης για περιορισμένες χρήσεις κατά τις οποίες μία ανεπάρκεια των μέτρων περιορισμού θα μπορούσε να εκθέσει σε σοβαρό, άμεσο ή μελλοντικό κίνδυνο τους ευρισκομένους εκτός των εγκαταστάσεων ή/και το περιβάλλον, εκτός αν υπάρχει σχέδιο έκτακτης ανάγκης δυνάμει άλλης κοινοτικής νομοθεσίας· β) στους φορείς και τις αρχές που ενδέχεται να εμπλακούν σε ατύχημα παρέχονται δεόντως στοιχεία σχετικά με τα σχέδια έκτακτης ανάγκης καθώς και τα εφαρμοστέα μέτρα ασφαλείας, χωρίς να το ζητήσουν· ενημέρωση των στοιχείων αυτών πραγματοποιείται σε κατάλληλα χρονικά διαστήματα· επίσης, τα στοιχεία αυτά τίθενται στη διάθεση του κοινού. 2. Ταυτόχρονα, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη θέτουν στη διάθεση των άλλων ενδιαφερομένων κρατών μελών, ως βάση για κάθε αναγκαία διαβούλευση στο πλαίσιο των διμερών τους σχέσεων, τα ίδια στοιχεία με εκείνα που έχουν δοθεί και στους υπηκόους τους. Άρθρο 14 1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε, σε περίπτωση ατυχήματος, ο χρήστης να ενημερώνει αμέσως την αρμόδια αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 10 και να της παρέχει τα εξής στοιχεία: α) τις περιστάσεις υπό τις οποίες συνέβη το ατύχημα· β) το όνομα και τις ποσότητες των οικείων ΓΤΜ· γ) στοιχεία που είναι αναγκαία για την εκτίμηση των επιπτώσεων του ατυχήματος στην υγεία του πληθυσμού και στο περιβάλλον· δ) τα μέτρα που ελήφθησαν. 2. Σε περίπτωση ενημέρωσης σύμφωνα με την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη οφείλουν: α) να εξασφαλίζουν τη λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων και να προειδοποιούν αμέσως κάθε κράτος μέλος που ενδέχεται να θιγεί από το ατύχημα· β) να συλλέγουν, κατά το δυνατό, τα στοιχεία που είναι αναγκαία για την πλήρη ανάλυση του ατυχήματος και, όπου απαιτείται, να διατυπώνουν συστάσεις για την αποφυγή ανάλογων ατυχημάτων στο μέλλον και για τον περιορισμό των συνεπειών τους. Άρθρο 15 1. Τα κράτη μέλη οφείλουν να: α) διαβουλεύονται με τα άλλα κράτη μέλη που ενδέχεται να θιγούν σε περίπτωση ατυχήματος όσον αφορά την προτεινόμενη εφαρμογή σχεδίων έκτακτης ανάγκης· β) ενημερώνουν το συντομότερο την Επιτροπή για όλα τα ατυχήματα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, παρέχοντας λεπτομέρειες σχετικές με τις περιστάσεις υπό τις οποίες συνέβη το ατύχημα, την ταυτότητα και τις ποσότητες των ενεχόμενων ΓΤΜ τα μέτρα που ελήφθησαν για την αντιμετώπισή τους και την αποτελεσματικότητά τους, καθώς και μια ανάλυση του ατυχήματος με συστάσεις για τον περιορισμό των συνεπειών του και την αποφυγή ανάλογων ατυχημάτων στο μέλλον. 2. Ύστερα από διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη, η Επιτροπή, θεσπίζει διαδικασία για την ανταλλαγή πληροφοριών στα πλαίσια της παραγράφου 1. Η Επιτροπή καταρτίζει επίσης και θέτει στη διάθεση των κρατών μελών μητρώο των ατυχημάτων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Το μητρώο περιλαμβάνει επίσης ανάλυση των αιτίων των ατυχημάτων, την πείρα που αποκτήθηκε και τα μέτρα που ελήφθησαν για την αποφυγή ανάλογων ατυχημάτων στο μέλλον. Άρθρο 16 Τα κράτη μέλη μεριμνούν ούτως ώστε η αρμόδια αρχή να διοργανώνει επιθεωρήσεις και να λαμβάνει άλλα μέτρα ελέγχου για να εξασφαλίζεται η συμμόρφωση του χρήστη προς τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Άρθρο 17 1. Στο τέλος κάθε έτους, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή συνοπτική έκθεση σχετικά με τις περιορισμένες χρήσεις των κατηγοριών 3 και 4, που γνωστοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του συγκεκριμένου έτους σύμφωνα με το άρθρο 9, η οποία περιλαμβάνει την περιγραφή, το σκοπό και τους κινδύνους της ή των περιορισμένων χρήσεων. 2. Ανά τριετία και για πρώτη φορά στις 5 Ιουνίου 2003 τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή συνοπτική έκθεση σχετικά με την πείρα τους από την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. 3. Ανά τριετία και για πρώτη φορά στις 5 Ιουνίου 2004, η Επιτροπή δημοσιεύει περίληψη βασιζόμενη στις εκθέσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2. 4. Η Επιτροπή μπορεί να δημοσιεύει γενικά στατιστικά στοιχεία σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και για άλλα συναφή θέματα, εφόσον τα στοιχεία αυτά δεν περιέχουν πληροφορίες που ενδέχεται να βλάψουν την ανταγωνιστική θέση κάποιου χρήστη. Άρθρο 18 1. Ο γνωστοποιών μπορεί να υποδείξει τα στοιχεία των γνωστοποιήσεων που υποβάλλει δυνάμει της παρούσας οδηγίας τα οποία πρέπει να θεωρηθούν εμπιστευτικά, όταν η αποκάλυψή τους θίγει ένα ή περισσότερα από τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2, της οδηγίας 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες. Οι περιπτώσεις αυτές πρέπει να αιτιολογούνται κατά τρόπο επαληθεύσιμο. Αφού ζητήσει τη γνώμη του γνωστοποιούντος, η αρμόδια αρχή αποφασίζει ποια στοιχεία θα παραμείνουν εμπιστευτικά και ενημερώνει σχετικά το γνωστοποιούντα. 2. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να παραμένουν εμπιστευτικά τα ακόλουθα στοιχεία, εφόσον υποβάλλονται σύμφωνα με τα άρθρα 6, 8 ή 9: α) τα γενικά χαρακτηριστικά του ή των ΓΤΜ, το όνομα και η διεύθυνση του γνωστοποιούντος, και ο τόπος χρήσης· β) η κατηγορία της περιορισμένης χρήσης και τα μέτρα περιορισμού· γ) η εκτίμηση των προβλεπτών επιπτώσεων, ιδίως δε των τυχόν επιβλαβών επιπτώσεων στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. 3. Η Επιτροπή και οι αρμόδιες αρχές δεν αποκαλύπτουν σε τρίτους τα στοιχεία που έχει αποφασιστεί να παραμείνουν εμπιστευτικά σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 και έχουν γνωστοποιηθεί ή παρασχεθεί κατά οποιονδήποτε άλλο τρόπο δυνάμει της παρούσας οδηγίας, και προστατεύουν τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας που αφορούν τα ληφθέντα στοιχεία. 4. Αν, για οποιονδήποτε λόγο, ο γνωστοποιών αποσύρει τη γνωστοποίηση, η αρμόδια αρχή πρέπει να τηρήσει τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των στοιχείων που έχουν παρασχεθεί. Άρθρο 19 Τα μέτρα που αποσκοπούν σε τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας οδηγίας και αφορούν την προσαρμογή των παραρτημάτων ΙΙ, III, IV και V στην τεχνική πρόοδο και την προσαρμογή τού παραρτήματος ΙΙ μέρος Γ, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 20 παράγραφος 2. Άρθρο 20 1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή. 2. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται το άρθρο 5α παράγραφοι 1 έως 4, και το άρθρο 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων του άρθρου 8 της ίδιας απόφασης. 3. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων του άρθρου 8 της ίδιας απόφασης. Η προθεσμία του άρθρου 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται τρίμηνη. Άρθρο 21 Η οδηγία 90/219/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με τις πράξεις που παρατίθενται στο παράρτημα VI μέρος Α, καταργείται, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά στις προθεσμίες ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα VI μέρος Β. Οι αναφορές στην καταργούμενη οδηγία θεωρούνται αναφορές στην παρούσα οδηγία και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που εμφαίνεται στο παράρτημα VII. Άρθρο 22 Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άρθρο 23 Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Στρασβούργο, 6 Μαΐου 2009. Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Ο Πρόεδρος H.-G. PÖTTERING Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος J. KOHOUT

eudocsV6/Agriculture/Genetically_modified_organisms_(GMOs)_–_rules_&_consumers_protection/Contained_use_of_genetically_modified_microorganisms/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Θεσπίζει κανόνες για την περιορισμένη χρήση* γενετικώς τροποποιημένων μικροοργανισμών (ΓΤΜ)* για την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος στην ΕΕ. Ταξινομήσεις και γνωστοποιήσεις Οι χρήστες ΓΤΜ πρέπει να εκτιμούν τις περιορισμένες χρήσεις ως προς τον κίνδυνο στον οποίο ενδέχεται να εκθέσουν την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Η εκτίμηση έχει ως αποτέλεσμα την κατάταξη στις παρακάτω κατηγορίες. Κατηγορία 1: για δραστηριότητες μηδενικού ή αμελητέου κινδύνου. Κατηγορία 2: για δραστηριότητες χαμηλού κινδύνου. Κατηγορία 3: για δραστηριότητες μέτριου κινδύνου. Κατηγορία 4: για δραστηριότητες υψηλού κινδύνου. Όταν μια περιορισμένη χρήση ενός ΓΤΜ πρόκειται να πραγματοποιηθεί για πρώτη φορά, ο χρήστης οφείλει να υποβάλλει γνωστοποίηση που να περιέχει πληροφορίες (που απαριθμούνται στο παράρτημα V της οδηγίας) στην αρμόδια αρχή της χώρας τους στην ΕΕ. Η εν λόγω γνωστοποίηση ενημερώνει τις αρχές ότι η εγκατάσταση είναι κατάλληλη για τους σκοπούς της δραστηριότητας, έτσι ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Μετά τη γνωστοποίηση στις αρχές, οι περιορισμένες χρήσεις της κατηγορίας 1 είναι δυνατόν να πραγματοποιούνται χωρίς άλλη γνωστοποίηση. Οι περιορισμένες χρήσεις της κατηγορίας 2 μπορούν να πραγματοποιηθούν αμέσως μετά τη γνωστοποίηση, με την προϋπόθεση ότι οι εγκαταστάσεις είχαν γνωστοποιηθεί παλαιότερα για πραγματοποίηση περιορισμένης χρήσης της κατηγορίας 2 ή ανώτερης. Ωστόσο, σε αντίθετη περίπτωση και ελλείψει άρνησης εκ μέρους της αρμόδιας αρχής, η περιορισμένη χρήση της κατηγορίας 2 μπορεί να πραγματοποιηθεί 45 ημέρες μετά την υποβολή της γνωστοποίησης (ή ενωρίτερα, εφόσον συμφωνεί η αρμόδια αρχή). Οι περιορισμένες χρήσεις της κατηγορίας 3 ή 4 δεν δύνανται να προχωρήσουν χωρίς την προηγούμενη έγκριση της αρμόδιας αρχής, η οποία πρέπει να κοινοποιήσει την απόφασή της γραπτώς. Ατυχήματα * Πριν αρχίσει η περιορισμένη χρήση, οι χώρες της ΕΕ εξασφαλίζουν ότι: προκειμένου να υπάρξει αντίδραση σε περίπτωση ατυχήματος, έχει καταρτιστεί σχέδιο έκτακτης ανάγκης για περιπτώσεις κατά τις οποίες τυχόν ανεπάρκεια των μέτρων περιορισμού θα μπορούσε να οδηγήσει σε σοβαρό κίνδυνο· και στα άτομα που ενδέχεται να εμπλακούν σε ατύχημα παρέχεται ενημέρωση σχετικά με όλες τις πλευρές που άπτονται της ασφάλειάς τους. Σε περίπτωση επέλευσης ατυχήματος, η οικεία χώρα της ΕΕ οφείλει να διασφαλίσει ότι ο χρήστης ΓΤΜ προβαίνει σε ενημέρωση των αρμόδιων αρχών και κοινοποιεί τις αναγκαίες πληροφορίες για την αξιολόγηση της κατάστασης και την ανάληψη δράσης.

eudocsV6/Agriculture/Genetically_modified_organisms_(GMOs)_–_rules_&_consumers_protection/EU_country_flexibility_in_genetically_modified_organism_cultivation/32015L0412.txt

@@ -0,0 +1 @@
+13.3.2015 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 68/1 ΟΔΗΓΙΑ (ΕΕ) 2015/412 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 11ης Μαρτίου 2015 για την τροποποίηση της οδηγίας 2001/18/ΕΚ όσον αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται στα κράτη μέλη να περιορίζουν ή να απαγορεύουν την καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένων οργανισμών (ΓΤΟ) στην επικράτειά τους (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 114, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια, Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής , Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών , Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία , Εκτιμώντας τα ακόλουθα: Η οδηγία 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου θέτουν το ολοκληρωμένο νομικό πλαίσιο για την έγκριση γενετικά τροποποιημένων οργανισμών (ΓΤΟ), το οποίο εφαρμόζεται πλήρως στους ΓΤΟ που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για σκοπούς καλλιέργειας σε ολόκληρη την Ένωση ως σπόροι σποράς ή άλλο φυτικό πολλαπλασιαστικό υλικό ("ΓΤΟ για καλλιέργεια"). Στο ανωτέρω νομοθετικό πλαίσιο οι ΓΤΟ για καλλιέργεια υποβάλλονται σε εξατομικευμένη αξιολόγηση κινδύνου προτού εγκριθούν προς διάθεση στην αγορά της Ένωσης σύμφωνα με το παράρτημα II της οδηγίας 2001/18/ΕΚ, λαμβάνοντας υπόψη τις άμεσες και έμμεσες, τις ταχυφανείς και οψιφανείς επιπτώσεις, καθώς και τις σωρευτικές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Η αξιολόγηση παρέχει επιστημονικές συμβουλές για ενημέρωση των φορέων λήψης αποφάσεων και ακολουθείται από απόφαση σχετικά με τη διαχείριση κινδύνου. Ο στόχος της διαδικασίας έγκρισης είναι ένα υψηλό επίπεδο προστασίας της ανθρώπινης ζωής και υγείας, της υγείας και της ευζωίας των ζώων, του περιβάλλοντος και των συμφερόντων των καταναλωτών καθώς και η αποτελεσματική λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Θα πρέπει διαρκώς να επιτυγχάνεται ομοιόμορφο υψηλό επίπεδο προστασίας της υγείας, του περιβάλλοντος και των καταναλωτών σε όλη την Ένωση. Η αρχή της προφύλαξης θα πρέπει να λαμβάνεται πάντα υπόψη τόσο στο πλαίσιο της οδηγίας 2001/18/ΕΚ όσο και κατά τη μετέπειτα εφαρμογή της. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα που ενέκρινε το Συμβούλιο στις 4 Δεκεμβρίου 2008 σχετικά με τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς ("Συμπεράσματα του Συμβουλίου του 2008") χρειάζονται βελτιώσεις στην εφαρμογή του νομικού πλαισίου για την έγκριση των ΓΤΟ. Στο πλαίσιο αυτό, οι κανόνες για την αξιολόγηση του κινδύνου θα πρέπει, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, να ενημερώνονται τακτικά ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι συνε��είς εξελίξεις των επιστημονικών γνώσεων και των διαδικασιών ανάλυσης, ιδίως όσον αφορά τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών στο περιβάλλον καθώς και τις δυνητικές τους επιπτώσεις στους οργανισμούς — μη στόχους, τα χαρακτηριστικά του περιβάλλοντος υποδοχής και των γεωγραφικών ζωνών στις οποίες είναι δυνατό να καλλιεργούνται γενετικώς τροποποιημένες καλλιέργειες και τα κριτήρια και τις απαιτήσεις για την αξιολόγηση των ΓΤΟ που παράγουν ΓΤΟ ανθεκτικούς στα παρασιτοκτόνα και τα ζιζανιοκτόνα. Κατά συνέπεια, τα παραρτήματα στην οδηγία 2001/18/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως. Πέραν της έγκρισης προς διάθεση στην αγορά, οι γενετικά τροποποιημένες ποικιλίες πρέπει να πληρούν και τις απαιτήσεις της νομοθεσίας της Ένωσης σχετικά με την εμπορία σπόρων σποράς και φυτικού πολλαπλασιαστικού υλικού, όπως καθορίζονται ειδικότερα στις οδηγίες του Συμβουλίου 66/401/ΕΟΚ , 66/402/ΕΟΚ , 68/193/ΕΟΚ , 98/56/ΕΚ , 1999/105/ΕΚ , 2002/53/ΕΚ , 2002/54/ΕΚ , 2002/55/ΕΚ , 2002/56/ΕΚ , 2002/57/ΕΚ και 2008/90/ΕΚ . Από αυτές, οι οδηγίες 2002/53/ΕΚ και 2002/55/ΕΚ επιτρέπουν στα κράτη μέλη να απαγορεύουν, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, τη χρήση μιας ποικιλίας στο σύνολο ή σε τμήματα της επικράτειάς τους ή να καθορίζουν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την καλλιέργεια μιας ποικιλίας. Αν ένας ΓΤΟ εγκριθεί για σκοπούς καλλιέργειας σύμφωνα με το νομοθετικό πλαίσιο της Ένωσης για τους ΓΤΟ και συμμορφώνεται, όσον αφορά την ποικιλία που πρόκειται να διατεθεί στην αγορά, με τις απαιτήσεις της νομοθεσίας της Ένωσης περί εμπορίας σπόρων σποράς και φυτικού πολλαπλασιαστικού υλικού, τα κράτη μέλη δεν επιτρέπεται να απαγορεύουν, να περιορίζουν ή να εμποδίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία του στην επικράτειά τους, παρά μόνον υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπει η νομοθεσία της Ένωσης. Η πείρα κατέδειξε ότι η καλλιέργεια ΓΤΟ αντιμετωπίζεται αποτελεσματικότερα σε επίπεδο κρατών μελών. Ζητήματα διάθεσης στην αγορά και εισαγωγών ΓΤΟ θα πρέπει να συνεχίσουν να ρυθμίζονται νομοθετικά σε επίπεδο Ένωσης, ώστε να διαφυλαχθεί η εσωτερική αγορά. Η καλλιέργεια μπορεί ωστόσο να απαιτεί περισσότερη ευελιξία σε ορισμένες περιπτώσεις, καθόσον αποτελεί ζήτημα με έντονη εθνική, περιφερειακή και τοπική διάσταση επειδή συνδέεται με τη χρήση του εδάφους, τις τοπικές γεωργικές δομές και την προστασία ή διατήρηση βιότοπων, οικοσυστημάτων και τοπίων. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), παρέχεται η δυνατότητα στα κράτη μέλη να εγκρίνουν νομικά δεσμευτικές πράξεις για τον περιορισμό ή την απαγόρευση της καλλιέργειας ΓΤΟ στην επικράτειά τους, εφόσον αυτοί οι ΓΤΟ έχουν εγκριθεί νομίμως για διάθεση στην αγορά της Ένωσης. Ωστόσο, η κοινή διαδικασία έγκρισης, ιδίως η διαδικασία αξιολόγησης που διενεργείται πρωτίστως από την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων ("η Αρχή"), δεν θα πρέπει να θιγεί από αυτή την ευελιξία. Κατά το παρελθόν, για να περιορίσουν ή να απαγορεύσουν την καλλιέργεια ΓΤΟ, ορισμένα κράτη μέλη προσέφυγαν στις ρήτρες διασφάλισης και στα μέτρα έκτακτης ανάγκης του άρθρου 23 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ και του άρθρου 34 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, βασιζόμενα, ανάλογα με την περίπτωση, σε νέες ή πρόσθετες πληροφορίες που κατέστησαν διαθέσιμες μετά την ημερομηνία της συγκατάθεσης και που επηρεάζουν την αξιολόγηση περιβαλλοντικών κινδύνων, ή στην επαναξιολόγηση υφιστάμενων πληροφοριών. Άλλα κράτη μέλη προσέφυγαν στη διαδικασία κοινοποίησης του άρθρου 114 παράγραφοι 5 και 6 ΣΛΕΕ, που απαιτούν παρουσίαση νέων επιστημονικών στοιχείων για την προστασία του περιβάλλοντος ή του χώρου εργασίας. Επιπλέον, η διαδικασία λήψης αποφάσεων αποδείχθηκε ιδιαίτερα δυσχερής για την καλλιέργεια ΓΤΟ, καθώς εκφράστηκαν ανησυχίες σε εθνικό επίπεδο που δεν αφορούν μόνο θέματα συνδεδεμένα με την ασφάλεια των ΓΤΟ για την υγεία ή το περιβάλλον. Κατόπιν τούτου, κρίνεται σκόπιμο να δοθεί στα κράτη μέλη, σύμφωνα και με την αρχή της επικουρικότητας, περισσότερη ευελιξία να αποφασίζουν κατά πόσον επιθυμούν ή όχι να διατηρούν καλλιέργειες ΓΤΟ στην επικράτειά τους, χωρίς να επηρεάζεται η αξιολόγηση κινδύνων που προβλέπεται στο ενωσιακό σύστημα εγκρίσεων ΓΤΟ, είτε κατά είτε μετά τη διαδικασία έγκρισης και ανεξάρτητα από τα μέτρα που δικαιούνται ή υποχρεούνται να λαμβάνουν τα κράτη μέλη που καλλιεργούν ΓΤΟ κατ' εφαρμογή της οδηγίας 2001/18/ΕΚ για να προλαμβάνουν την ακούσια παρουσία των ΓΤΟ σε άλλα προϊόντα. Με την παροχή αυτής της δυνατότητας στα κράτη μέλη είναι πιθανόν να βελτιωθεί η διαδικασία εγκρίσεων των ΓΤΟ και, ταυτοχρόνως, να διασφαλισθεί η ελευθερία επιλογής καταναλωτών, γεωργών και επιχειρηματιών ενώ προσφέρεται μεγαλύτερη σαφήνεια στα ενδιαφερόμενα μέρη όσον αφορά την καλλιέργεια ΓΤΟ στην Ένωση. Η παρούσα οδηγία αναμένεται έτσι να διευκολύνει την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Για να εξασφαλισθεί ότι η καλλιέργεια ΓΤΟ δεν θα έχει ως αποτέλεσμα την ακούσια παρουσία τους σε άλλα προϊόντα και παράλληλα για την τήρηση της αρχής της επικουρικότητας, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην πρόληψη πιθανής διασυνοριακής μόλυνσης από κράτος μέλος στο οποίο επιτρέπεται η καλλιέργεια σε γειτονικό κράτος μέλος όπου απαγορεύεται, εκτός εάν τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη συμφωνήσουν ότι δεν συντρέχει λόγος εξαιτίας των ιδιαίτερων γεωγραφικών συνθηκών. Η σύσταση της Επιτροπής της 13ης Ιουλίου 2010 παρέχει κατευθυντήριες γραμμές στα κράτη μέλη για την ανάπτυξη μέτρων συνύπαρξης, μεταξύ άλλων σε μεθοριακές περιοχές. Η σύσταση ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να συνεργάζονται για την εφαρμογή κατάλληλων μέτρων στα σύνορα μεταξύ κρατών μελών ώστε να αποφεύγονται ακούσιες συνέπειες σχετιζόμενες με τη διασυνοριακή μόλυνση. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας έγκρισης ενός συγκεκριμένου ΓΤΟ, ένα κράτος μέλος θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να ζητεί να αναπροσαρμοστεί το γεωγραφικό πεδίο της κοινοποίησης/αίτησής που υποβλήθηκε σύμφωνα με το μέρος Γ της οδηγίας 2001/18/ΕΚ ή σύμφωνα με τα άρθρα 5 και 17 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, ώστε να αποκλεισθεί από την καλλιέργεια το σύνολο ή ένα τμήμα της επικράτειας αυτού του κράτους μέλους. Η Επιτροπή θα πρέπει να διευκολύνει τη διαδικασία υποβάλλοντας αμελλητί το αίτημά του κράτους μέλους στον κοινοποιούντα/αιτούντα, ο δε κοινοποιών/αιτών θα πρέπει να απαντήσει στο αίτημα εμπροθέσμως. Το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής της γνωστοποίησης/αίτησης θα πρέπει να αναπροσαρμοστεί εκτός εάν ο κοινοποιών/αιτών επιβεβαιώσει το γεωγραφικό πεδίο της αίτησης/κοινοποίησής του εντός της ταχθείσης προθεσμίας αφότου η Επιτροπή του ανακοίνωσε το αίτημα. Ωστόσο, η επιβεβαίωση αυτή δεν θίγει τις εξουσίες της Επιτροπής που προβλέπονται στο άρθρο 19 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ ή τα άρθρα 7 και 19 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, ανάλογα με την περίπτωση, να πραγματοποιήσει αυτή την αναπροσαρμογή όπου ενδείκνυται, υπό το πρίσμα της αξιολόγησης περιβαλλοντικών κινδύνων που έχει καταρτίσει η Αρχή. Ενώ αναμένεται ότι οι περισσότεροι περιορισμοί ή απαγορεύσεις που εγκρίνονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία θα εφαρμοστούν στο στάδιο της συγκατάθεσης/έγκρισης ή της ανανέωσής της, θα πρέπει επιπλέον τα κράτη μέλη να μπορούν να λάβουν αιτιολογημένα μέτρα που περιορίζουν ή απαγορεύουν την καλλιέργεια στο σύνολο ή τμήμα της επικράτειάς τους ενός ΓΤΟ ή ομάδας ΓΤΟ που προσδιορίζονται από την καλλιεργητική ποικιλία ή χαρακτηριστικό, οι οποίοι έχουν άλλοτε εγκριθεί, για λόγους διαφορετικούς και συμπληρωματικούς εκείνων που αξιολογούνται βάσει της εναρμονισμένης δέσμης ενωσιακών κανόνων, δηλαδή της οδηγίας 2001/18/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, οι οποίοι λόγοι συνάδουν με το δίκαιο της Ένωσης. Αυτοί οι λόγοι μπορούν να αφορούν στόχους περιβαλλοντικής ή γεωργικής πολιτικής ή άλλους επιτακτικούς λόγους όπως είναι η πολεοδομία και η χωροταξία, η χρήση γης, κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις, η συνύπαρξη και η δημόσια τάξη. Αυτοί οι λόγοι μπορούν να προβληθούν μεμονωμένα ή σε συνδυασμό, αναλόγως με τις ειδικές περιστάσεις του κράτους μέλους, της περιφέρειας ή της περιοχής όπου θα εφαρμοστούν τα μέτρα. Το επίπεδο προστασίας που έχει επιλεγεί στην Ένωση για την υγεία ανθρώπων ή των ζώων καθώς και το επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος επιτρέπουν την ενιαία επιστημονική αξιολόγηση σε ολόκληρη την Ένωση, και η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να μεταβάλει αυτή την κατάσταση. Για να αποφευχθεί, λοιπόν, παρεμβολή στις αρμοδιότητες που απονέμουν στους αξιολογητές και διαχειριστές κινδύνων η οδηγία 2001/18/ΕΚ και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, ένα κράτος μέλος θα πρέπει να επικαλείται μόνον λόγους που σέβονται τους ��τόχους της περιβαλλοντικής πολιτικής σχετικά με τις επιπτώσεις οι οποίες είναι διαφορετικές και συμπληρωματικές προς την αξιολόγηση κινδύνων για την υγεία και το περιβάλλον που αξιολογούνται με διαδικασίες έγκρισης προβλεπόμενες στην οδηγία 2001/18/ΕΚ και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, όπως είναι η διατήρηση και η ανάπτυξη γεωργικών πρακτικών που παρέχουν καλύτερη δυνατότητα συνδυασμού της παραγωγής με τη βιωσιμότητα του οικοσυστήματος, ή διατήρηση της τοπικής βιοποικιλότητας, περιλαμβανομένων ορισμένων βιότοπων και οικοσυστημάτων, ή ορισμένων τύπων χαρακτηριστικών της φύσης και του τοπίου, καθώς και ορισμένων ειδικών λειτουργιών και υπηρεσιών οικοσυστημάτων. Θα πρέπει επίσης να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να θεμελιώνουν τις αποφάσεις που εγκρίνουν βάσει της οδηγίας 2001/18/ΕΚ σε λόγους κοινωνικοοικονομικών επιπτώσεων οι οποίες θα μπορούσαν να προκύψουν από την καλλιέργεια ΓΤΟ στην επικράτεια του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους. Δεδομένου ότι τα μέτρα συνύπαρξης εξετάστηκαν στη σύσταση της Επιτροπής της 13ης Ιουλίου 2010, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν επίσης τη δυνατότητα να θεσπίζουν μέτρα για τον περιορισμό ή την απαγόρευση της καλλιέργειας εγκεκριμένων ΓΤΟ στο σύνολο ή τμήμα της επικράτειάς τους βάσει της παρούσας οδηγίας. Αυτοί οι λόγοι μπορεί να σχετίζονται με το υψηλό κόστος, το πρακτικώς ανέφικτο ή την αδυναμία εφαρμογής μέτρων συνύπαρξης λόγω ειδικών γεωγραφικών συνθηκών, όπως στην περίπτωση μικρών νησιών ή ορεινών περιοχών, ή λόγω ανάγκης να αποφευχθεί η παρουσία ΓΤΟ σε άλλα προϊόντα, όπως σε συγκεκριμένα ή ιδιαίτερα προϊόντα. Επιπλέον, η Επιτροπή υπέβαλε έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με τις κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις της καλλιέργειας ΓΤΟ, όπως ζητήθηκε στα συμπεράσματα του Συμβουλίου του 2008. Το αποτέλεσμα αυτής της έκθεσης μπορεί να αποτελέσει πολύτιμη πληροφόρηση για τα κράτη μέλη που προτίθενται να λάβουν αποφάσεις βάσει της παρούσας οδηγίας. Στους λόγους που έχουν σχέση με στόχους γεωργικής πολιτικής μπορεί να συγκαταλέγονται η ανάγκη να προστατευθεί η ποικιλότητα της γεωργικής παραγωγής και η ανάγκη να διασφαλιστεί η καθαρότητα των σπόρων σποράς και του φυτικού πολλαπλασιαστικού υλικού. Θα πρέπει επίσης να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να βασίζουν αυτά τα μέτρα σε άλλους λόγους που μπορεί να περιλαμβάνουν τη χρήση γης, την πολεοδομία και τη χωροταξία ή άλλους θεμιτούς παράγοντες, όπως εκείνους που συνδέονται με τις καλλιεργητικές παραδόσεις. Οι περιορισμοί ή οι απαγορεύσεις που εγκρίνονται βάσει της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να αναφέρονται στην καλλιέργεια και όχι στην ελεύθερη κυκλοφορία και εισαγωγή γενετικά τροποποιημένων σπόρων σποράς και φυτικού πολλαπλασιαστικού υλικού, ως προϊόντων ή εντός προϊόντων, και των προϊόντων συγκομιδής τους, και θα πρέπει επιπλέον να συνάδουν με τις Συνθ��κες, ιδίως όσον αφορά την αρχή της αποφυγής διακρίσεων μεταξύ εθνικών και μη εθνικών προϊόντων, την αρχή της αναλογικότητας και το άρθρο 34, το άρθρο 36 και το άρθρο 216 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ. Τα μέτρα που θεσπίζουν τα κράτη μέλη δυνάμει της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να αποτελούν αντικείμενο διαδικασίας εξέτασης και πληροφόρησης σε ενωσιακό επίπεδο. Λαμβανομένου υπόψη του επιπέδου εξέτασης και πληροφόρησης σε ενωσιακό επίπεδο, δεν χρειάζεται να προβλεφθεί και η εφαρμογή της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου . Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν ή να απαγορεύουν την καλλιέργεια ΓΤΟ στο σύνολο ή τμήμα της επικράτειάς τους από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της έγκρισης από την Ένωση και για τη συνολική διάρκεια ισχύος της συγκατάθεσης/έγκρισης, υπό τον όρο ότι παρήλθε η ταχθείσα ανασταλτική προθεσμία, κατά τη διάρκεια της οποίας η Επιτροπή είχε τη δυνατότητα να κάνει παρατηρήσεις για τα προτεινόμενα μέτρα. Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος θα πρέπει ως εκ τούτου να ανακοινώσει σχέδιο αυτών των μέτρων στην Επιτροπή τουλάχιστον 75 ημέρες πριν την έγκρισή τους ώστε να της δοθεί η ευκαιρία να κάνει παρατηρήσεις, κατά το διάστημα δε αυτό οφείλει να μην εγκρίνει ούτε να εφαρμόσει αυτά τα μέτρα. Με το πέρας της ταχθείσας ανασταλτικής περιόδου τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να εγκρίνουν τα μέτρα όπως προτάθηκαν αρχικά ή όπως τροποποιήθηκαν για να ληφθούν υπόψη οι παρατηρήσεις της Επιτροπής. Κατά τη διάρκεια της ταχθείσας ανασταλτικής περιόδου οποιοσδήποτε αιτών/κάτοχος της έγκρισης επηρεάζεται από τα μέτρα για τον περιορισμό ή την απαγόρευση της καλλιέργειας ενός ΓΤΟ σε ένα κράτος μέλος θα πρέπει να απέχει από όλες τις δραστηριότητες που σχετίζονται με την καλλιέργεια του εν λόγω ΓΤΟ στο συγκεκριμένο κράτος μέλος. Οι αποφάσεις περί περιορισμού ή απαγόρευσης της καλλιέργειας ΓΤΟ από κράτη μέλη στο σύνολο ή τμήμα της επικράτειάς τους δεν θα πρέπει να εμποδίζουν τη διεξαγωγή έρευνας στον τομέα της βιοτεχνολογίας, υπό τον όρο ότι κατά τη διεξαγωγή της έρευνας τηρούνται όλα τα αναγκαία μέτρα ασφαλείας που έχουν σχέση με την υγεία των ανθρώπων και των ζώων και με την προστασία του περιβάλλοντος και ότι η δραστηριότητα δεν υπονομεύει τον σεβασμό των λόγων για τους οποίους έχει επιβληθεί ο περιορισμός ή απαγόρευση. Πέραν αυτού, η Αρχή και τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποσκοπούν στη δημιουργία ενός εκτεταμένου δικτύου επιστημονικών οργανώσεων που θα εκπροσωπούν όλους τους κλάδους, περιλαμβανομένων εκείνων που αφορούν οικολογικά θέματα, και θα πρέπει να συνεργάζονται για τον έγκαιρο εντοπισμό οποιασδήποτε δυνητικής απόκλισης μεταξύ επιστημονικών γνωμών προκειμένου να επιλύουν ή να διευκρινίζουν τα διαμφισβητούμενα επιστημονικά θέματα. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν ώστε να εξασφαλίζονται οι απαραίτητοι πόροι για την αν��ξάρτητη έρευνα σχετικά με τους δυνητικούς κινδύνους που ενέχει η σκόπιμη ελευθέρωση των ΓΤΟ ή η διάθεσή τους στην αγορά και ώστε να παρέχεται στους ανεξάρτητους ερευνητές πρόσβαση σε όλο το σχετικό υλικό, παράλληλα με την τήρηση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Δεδομένης της σημασίας που έχουν τα επιστημονικά στοιχεία για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με την απαγόρευση ή την έγκριση ΓΤΟ, η Αρχή θα πρέπει να συγκεντρώνει και να αναλύει τα αποτελέσματα έρευνας σχετικά με τον κίνδυνο ή την απειλή για την υγεία των ανθρώπων ή το περιβάλλον από τους ΓΤΟ, και να ενημερώνει τους διαχειριστές κινδύνου για τους τυχόν κινδύνους. Αυτές οι πληροφορίες θα πρέπει να τίθενται στη διάθεση του κοινού. Ένα κράτος μέλος θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να ζητεί από την αρμόδια αρχή ή από την Επιτροπή να επανεντάξει το σύνολο ή τμήμα της επικράτειάς του στο γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής της συγκατάθεσης/έγκρισης από την οποία είχε προηγουμένως αποκλειστεί. Στην περίπτωση αυτή δεν θα πρέπει να απαιτείται να διαβιβαστεί η αίτηση στον κάτοχο της συγκατάθεσης/έγκρισης και να ζητηθεί η συναίνεσή του. Η αρμόδια αρχή που εξέδωσε τη γραπτή συγκατάθεση ή η Επιτροπή κατ' εφαρμογή της οδηγίας 2001/18/ΕΚ ή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 αντιστοίχως, θα πρέπει να τροποποιούν το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής ή την απόφαση περί εγκρίσεως αναλόγως. Γραπτή συγκατάθεση ή απόφαση περί εγκρίσεως που εκδίδεται ή θεσπίζεται για γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής περιορισμένο σε συγκεκριμένες περιοχές ή μέτρα που εγκρίνονται από τα κράτη μέλη δυνάμει της παρούσας οδηγίας για τον περιορισμό ή την απαγόρευση καλλιεργειών ΓΤΟ δεν θα πρέπει να εμποδίζουν ή να περιορίζουν τη χρήση εγκεκριμένων ΓΤΟ σε άλλα κράτη μέλη. Επιπλέον, η παρούσα οδηγία και τα εθνικά μέτρα που εγκρίνονται δυνάμει αυτής δεν θα πρέπει να θίγουν τις απαιτήσεις του ενωσιακού δικαίου όσον αφορά την ακούσια και τυχαία παρουσία ΓΤΟ σε μη γενετικώς τροποποιημένες ποικιλίες σπόρων σποράς και φυτικού πολλαπλασιαστικού υλικού, και δεν θα πρέπει να εμποδίζουν την καλλιέργεια ποικιλιών που πληρούν αυτές τις απαιτήσεις. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 ορίζει ότι οι παραπομπές που γίνονται στα μέρη Α και Δ της οδηγίας 2001/18/ΕΚ σε ΓΤΟ οι οποίοι έχουν εγκριθεί βάσει του μέρους Γ της εν λόγω οδηγίας πρέπει να θεωρείται ότι ισχύουν εξίσου για ΓΤΟ που έχουν εγκριθεί δυνάμει του εν λόγω κανονισμού. Αντίστοιχα, τα μέτρα που εγκρίνονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παρούσα οδηγία 2001/18/ΕΚ θα πρέπει να ισχύουν επίσης και για ΓΤΟ που έχουν εγκριθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1829/2003. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία συμβατικών σπόρων σποράς, φυτικού πολλαπλασιαστικού υλικού και των προϊόντων συγκομιδής σύμφωνα με την οικεία νομοθεσία της Ένωσης και κατ' εφαρμογή της ΣΛΕΕ. Για τη διασφάλιση ενός υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών, τα κράτη μέλη και οι επιχειρηματίες θα πρέπει να λάβουν επίσης αποτελεσματικά μέτρα σήμανσης και ενημέρωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1830/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου προκειμένου να εξασφαλισθεί η διαφάνεια σχετικά με την παρουσία ΓΤΟ σε προϊόντα. Για τη συμφιλίωση των στόχων της παρούσας οδηγίας με τα έννομα συμφέροντα οικονομικών παραγόντων όσον αφορά τους ΓΤΟ που έχουν εγκριθεί ή που βρίσκονταν σε διαδικασία έγκρισής τους πριν την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να προβλεφθούν ενδεδειγμένα μεταβατικά μέτρα. Τα μεταβατικά μέτρα αιτιολογούνται επίσης από την ανάγκη να αποφευχθούν δυνητικές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού με το να επιφυλάσσεται στους σημερινούς κατόχους συγκατάθεσης μεταχείριση διαφορετική από εκείνη που επιφυλάσσεται σε μελλοντικούς αιτούντες έγκριση. Για λόγους ασφάλειας δικαίου, το διάστημα για το οποίο αυτά τα μεταβατικά μέτρα μπορούν να εγκριθούν θα πρέπει να περιορίζεται στο απόλυτα αναγκαίο ώστε να εξασφαλισθεί η ομαλή μετάβαση στο νέο καθεστώς. Αυτά τα μεταβατικά μέτρα θα πρέπει επομένως να επιτρέπουν στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας σε προϊόντα που έχουν εγκριθεί ή βρίσκονταν σε διαδικασία έγκρισής τους πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας, υπό τον όρο ότι δεν θίγονται οι εγκεκριμένες γενετικώς τροποποιημένες ποικιλίες σπόρων σποράς και φυτικού πολλαπλασιαστικού υλικού που έχουν ήδη φυτευτεί νομότυπα. Οι διατάξεις που ορίζονται στα άρθρα 26β και 26γ της οδηγίας 2001/18/ΕΚ εφαρμόζονται με την επιφύλαξη του άρθρου 23 της εν λόγω οδηγίας και του άρθρου 34 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003. H οδηγία 2001/18/ΕΚ θα πρέπει επομένως να τροποποιηθεί αναλόγως, ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Άρθρο 1 Η οδηγία 2001/18/ΕΚ τροποποιείται ως εξής: 1) Στο άρθρο 26α προστίθεται η εξής παράγραφος: "1α. Από τις 3 Απριλίου 2017 τα κράτη μέλη στα οποία καλλιεργούνται ΓΤΟ λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα σε μεθοριακές περιοχές της επικράτειάς τους με σκοπό να αποφευχθεί ενδεχόμενη διασυνοριακή μόλυνση σε γειτονικά κράτη μέλη στα οποία είναι απαγορευμένη η καλλιέργεια αυτών των ΓΤΟ, εκτός εάν τα μέτρα αυτά είναι περιττά λαμβανομένων υπόψη των συγκεκριμένων γεωγραφικών συνθηκών. Τα μέτρα αυτά ανακοινώνονται στην Επιτροπή." . 2) Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα: "Άρθρο 26β Καλλιέργεια 1. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας έγκρισης ενός συγκεκριμένου ΓΤΟ ή κατά τη διάρκεια της ανανέωσης μιας συγκατάθεσης/έγκρισης, ένα κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει να αναπροσαρμοστεί το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής της γραπτής συγκατάθεσης ή έγκρισης, ώστε να αποκλεισθεί από την καλλιέργεια το σύνολο ή τμήμα της επικράτειας αυτού του κράτους μέλους. Το αίτημα αυτό ανακοινώνεται στην Επιτροπή εντός 45 το αργότερο ημερών α��ό την ημερομηνία της κυκλοφορίας της έκθεσης αξιολόγησης βάσει του άρθρου 14 παράγραφος 2 της παρούσας οδηγίας ή από την παραλαβή της γνώμης της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφαλείας Τροφίμων βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 6 και του άρθρου 18 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003. Η Επιτροπή υποβάλλει αμελλητί το αίτημα του κράτους μέλους στον κοινοποιούντα/αιτούντα και στα άλλα κράτη μέλη. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί με ηλεκτρονικά μέσα το αίτημα. 2. Εντός 30 ημερών από την υποβολή του αιτήματος αυτού από την Επιτροπή, ο κοινοποιών/αιτών μπορεί να αναπροσαρμόσει ή να επιβεβαιώσει το γεωγραφικό πεδίο της αρχικής κοινοποίησης/αίτησής του. Σε περίπτωση απουσίας επιβεβαίωσης, η αναπροσαρμογή του γεωγραφικού πεδίου εφαρμογής της κοινοποίησης/αίτησης υλοποιείται αναλόγως στη γραπτή συγκατάθεση που εκδίδεται δυνάμει της παρούσας οδηγίας και, ενδεχομένως, στην απόφαση που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 19 της παρούσας οδηγίας καθώς και στην απόφαση περί εγκρίσεως που λαμβάνεται δυνάμει των άρθρων 7 και 19 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003. Η γραπτή συγκατάθεση που εκδίδεται δυνάμει της παρούσας οδηγίας και, ενδεχομένως, η απόφαση που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 19 της παρούσας οδηγίας καθώς και η απόφαση περί εγκρίσεως που λαμβάνεται δυνάμει των άρθρων 7 και 19 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, εκδίδονται εν συνεχεία βάσει του αναπροσαρμοσμένου γεωγραφικού πεδίου εφαρμογής της κοινοποίησης/αίτησης. Όταν αίτημα σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου ανακοινώνεται στην Επιτροπή μετά την ημερομηνία της κυκλοφορίας της έκθεσης αξιολόγησης δυνάμει του άρθρου 14 παράγραφος 2 της παρούσας οδηγίας, ή μετά την παραλαβή της γνώμης της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφαλείας Τροφίμων δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφος 6 και του άρθρου 18 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, οι προθεσμίες που ορίζονται στο άρθρο 15 της παρούσας οδηγίας σχετικά με την έκδοση της γραπτής συγκατάθεσης ή, ανάλογα με την περίπτωση, στα άρθρα 7 και 19 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 σχετικά με την υποβολή στην επιτροπή σχεδίου της απόφασης που πρέπει να ληφθεί, μπορούν να παραταθούν άπαξ για περίοδο 15 ημερών, ανεξάρτητα από τον αριθμό των κρατών μελών που υποβάλλουν τέτοια αιτήματα. 3. Σε περίπτωση που δεν έχει υποβληθεί αίτημα σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, ή εάν ο κοινοποιών/αιτών έχει επιβεβαιώσει το γεωγραφικό πεδίο της αρχικής κοινοποίησης/αίτησής του, το κράτος μέλος μπορεί να θεσπίσει μέτρα που περιορίζουν ή απαγορεύουν την καλλιέργεια στο σύνολο ή σε τμήμα της επικράτειάς του ενός ΓΤΟ ή ομάδας ΓΤΟ που προσδιορίζονται από την καλλιεργητική ποικιλία ή χαρακτηριστικό, που έχουν άλλοτε εγκριθεί κατ' εφαρμογή του μέρους Γ της παρούσας οδηγίας ή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, υπό τον όρο ότι τα εν λόγω μέτρα συνάδουν με το ενωσιακό δίκαιο, είναι αιτιολογημένα, αναλογικά και δεν εισάγουν διακρίσεις και, ε��ιπλέον, βασίζονται σε επιτακτικούς λόγους, όπως λόγους σχετικούς με: α) στόχους περιβαλλοντικής πολιτικής· β) την πολεοδομία και χωροταξία· γ) χρήσεις γης· δ) κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις· ε) την αποφυγή παρουσίας ΓΤΟ σε άλλα προϊόντα με την επιφύλαξη του άρθρου 26α· στ) στόχους γεωργικής πολιτικής· ζ) τη δημόσια πολιτική. Αυτοί οι λόγοι μπορούν να προβληθούν μεμονωμένα ή σε συνδυασμό, εκτός από τον λόγο στο στοιχείο ζ) που δεν δύναται να προβληθεί μεμονωμένα, αναλόγως με τις ειδικές περιστάσεις του κράτους μέλους, της περιφέρειας ή της περιοχής όπου θα εφαρμοστούν τα εν λόγω μέτρα, όμως δεν πρέπει να συγκρούονται σε καμία περίπτωση με την αξιολόγηση περιβαλλοντικών κινδύνων που έχει καταρτιστεί κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας ή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003. 4. Κράτος μέλος που προτίθεται να θεσπίσει μέτρα δυνάμει της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου ανακοινώνει πρώτα στην Επιτροπή σχέδιο αυτών των μέτρων και τους αντίστοιχους λόγους που προβάλλουν στην Επιτροπή. Αυτή η ανακοίνωση μπορεί να πραγματοποιηθεί πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία έγκρισης του ΓΤΟ σύμφωνα με το μέρος Γ της παρούσας οδηγίας ή σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1829/2003. Κατά τη διάρκεια του διαστήματος των 75 ημερών από την ημερομηνία αυτής της ανακοίνωσης: α) το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος οφείλει να μην εγκρίνει ούτε να εφαρμόσει αυτά τα μέτρα· β) τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να απέχουν οι επιχειρηματίες από την καλλιέργεια του (των) εν λόγω ΓΤΟ· και γ) η Επιτροπή μπορεί να κάνει οποιεσδήποτε παρατηρήσεις κρίνει ενδεδειγμένες. Μετά τη λήξη του χρονικού διαστήματος των 75 ημερών που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί, για τη συνολική διάρκεια ισχύος της συγκατάθεσης/έγκρισης και από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της έγκρισης από την Ένωση, να θεσπίσει τα μέτρα είτε με τη μορφή που προτάθηκαν αρχικά είτε όπως τροποποιήθηκαν για να ληφθούν υπόψη τυχόν οι μη δεσμευτικές παρατηρήσεις της Επιτροπής. Τα μέτρα αυτά κοινοποιούνται αμελλητί στην Επιτροπή, στα άλλα κράτη μέλη και στον κάτοχο της έγκρισης. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν οποιοδήποτε τέτοιου είδους μέτρο σε όλους τους ενδιαφερόμενους παράγοντες, περιλαμβανομένων των καλλιεργητών. 5. Σε περίπτωση που κράτος μέλος επιθυμεί να επανενταχθεί το σύνολο ή τμήμα της επικράτειάς του στο γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής της συγκατάθεσης/έγκρισης από το οποίο είχε προηγουμένως αποκλεισθεί σύμφωνα με την παράγραφο 2, μπορεί να υποβάλει σχετική αίτηση στην αρμόδια αρχή που εξέδωσε τη γραπτή συγκατάθεση κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας ή στην Επιτροπή αν ο ΓΤΟ εγκρίθηκε κατ' εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003. Η αρμόδια αρχή που εξέδωσε τη γραπτή συγκατάθεση ή η Επιτροπή, ανάλογα με την περίπτωση, τροποποιεί το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής ή την απόφαση περί εγκρίσεως αναλόγως. 6. Προς τον σκοπό ��ης αναπροσαρμογής του γεωγραφικού πεδίου εφαρμογής της συγκατάθεσης/έγκρισης ενός ΓΤΟ βάσει της παραγράφου 5: α) για έναν ΓΤΟ εγκεκριμένο βάσει της παρούσας οδηγίας, η αρμόδια αρχή που εξέδωσε τη γραπτή συγκατάθεση τροποποιεί το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής της συγκατάθεσης αναλόγως και ενημερώνει την Επιτροπή, τα κράτη μέλη και τον κάτοχο της έγκρισης μόλις αυτό ολοκληρωθεί· β) για έναν ΓΤΟ εγκεκριμένο βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, η Επιτροπή τροποποιεί την απόφαση περί εγκρίσεως αναλόγως, χωρίς να εφαρμόσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 35 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού. Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα κράτη μέλη και τον κάτοχο της έγκρισης. 7. Σε περίπτωση που κράτος μέλος ανακάλεσε τα μέτρα που θεσπίστηκαν κατ' εφαρμογή των παραγράφων 3 και 4, ενημερώνει αμελλητί την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη. 8. Τα μέτρα που εγκρίνονται βάσει του παρόντος άρθρου δεν θίγουν την ελεύθερη κυκλοφορία εγκεκριμένων ΓΤΟ ως προϊόντων ή εντός προϊόντων. Άρθρο 26γ Μεταβατικά μέτρα 1. Από τις 2 Απριλίου 2015 έως τις 3 Οκτωβρίου 2015, ένα κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει να αναπροσαρμοστεί το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής της κοινοποίησης/αίτησης που είχε κατατεθεί ή της έγκρισης που είχε εκδοθεί βάσει της παρούσας οδηγίας ή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 πριν από τις 2 Απριλίου 2015. Η Επιτροπή υποβάλλει αμελλητί το αίτημα του κράτους μέλους στον κοινοποιούντα/αιτούντα και στα άλλα κράτη μέλη. 2. Σε περίπτωση που η κοινοποίηση/αίτηση εκκρεμεί και ο κοινοποιών/αιτών δεν έχει επιβεβαιώσει το γεωγραφικό πεδίο της αρχικής του κοινοποίησης/αίτησης εντός 30 ημερών από την ανακοίνωση του αιτήματος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, αναπροσαρμόζεται το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής της κοινοποίησης/αίτησής του αναλόγως. Η γραπτή συγκατάθεση που εκδίδεται δυνάμει της παρούσας οδηγίας και, ενδεχομένως, η απόφαση που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 19 της παρούσας οδηγίας καθώς και η απόφαση περί εγκρίσεως που λαμβάνεται δυνάμει των άρθρων 7 και 19 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, εκδίδονται εν συνεχεία βάσει του αναπροσαρμοσμένου γεωγραφικού πεδίου εφαρμογής της κοινοποίησης/αίτησης. 3. Αν η έγκριση έχει ήδη εκδοθεί, και ο κάτοχος της έγκρισης δεν έχει επιβεβαιώσει το γεωγραφικό της πεδίο εντός 30 ημερών από την ανακοίνωση του αιτήματος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, η έγκριση τροποποιείται αναλόγως. Εάν πρόκειται για γραπτή συγκατάθεση βάσει της παρούσας οδηγίας, η αρμόδια αρχή τροποποιεί το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής της συγκατάθεσης και ενημερώνει την Επιτροπή, τα κράτη μέλη και τον κάτοχο της έγκρισης, μόλις αυτό ολοκληρωθεί. Εάν πρόκειται για έγκριση βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, η Επιτροπή τροποποιεί την απόφαση περί εγκρίσεως αναλόγως, χωρίς να εφαρμόσει τη διαδικασία του άρθρου 35 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού. Η Επιτροπή ε��ημερώνει τα κράτη μέλη και τον κάτοχο της έγκρισης. 4. Αν δεν υποβλήθηκε αίτημα σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου ή εάν ένας κοινοποιών/αιτών ή, ανάλογα με την περίπτωση, ένας κάτοχος έγκρισης έχει επιβεβαιώσει το γεωγραφικό πεδίο της αρχικής του αίτησης ή, ανάλογα με την περίπτωση, έγκρισης, εφαρμόζεται κατ' αναλογία το άρθρο 26β παράγραφοι 3 ως 8. 5. Το παρόν άρθρο δεν θίγει την καλλιέργεια οιωνδήποτε εγκεκριμένων ΓΤΟ σπόρων σποράς και φυτικού πολλαπλασιαστικού υλικού, που φυτεύτηκαν νομότυπα πριν από τον περιορισμό ή την απαγόρευση της καλλιέργειας του ΓΤΟ στο κράτος μέλος. 6. Τα μέτρα που εγκρίνονται βάσει του παρόντος άρθρου δεν θίγουν την ελεύθερη κυκλοφορία εγκεκριμένων ΓΤΟ ως προϊόντων ή εντός προϊόντων." . α) στόχους περιβαλλοντικής πολιτικής· β) την πολεοδομία και χωροταξία· γ) χρήσεις γης· δ) κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις· ε) την αποφυγή παρουσίας ΓΤΟ σε άλλα προϊόντα με την επιφύλαξη του άρθρου 26α· στ) στόχους γεωργικής πολιτικής· ζ) τη δημόσια πολιτική. α) το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος οφείλει να μην εγκρίνει ούτε να εφαρμόσει αυτά τα μέτρα· β) τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να απέχουν οι επιχειρηματίες από την καλλιέργεια του (των) εν λόγω ΓΤΟ· και γ) η Επιτροπή μπορεί να κάνει οποιεσδήποτε παρατηρήσεις κρίνει ενδεδειγμένες. α) για έναν ΓΤΟ εγκεκριμένο βάσει της παρούσας οδηγίας, η αρμόδια αρχή που εξέδωσε τη γραπτή συγκατάθεση τροποποιεί το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής της συγκατάθεσης αναλόγως και ενημερώνει την Επιτροπή, τα κράτη μέλη και τον κάτοχο της έγκρισης μόλις αυτό ολοκληρωθεί· β) για έναν ΓΤΟ εγκεκριμένο βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, η Επιτροπή τροποποιεί την απόφαση περί εγκρίσεως αναλόγως, χωρίς να εφαρμόσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 35 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού. Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα κράτη μέλη και τον κάτοχο της έγκρισης.α) στόχους περιβαλλοντικής πολιτικής·β) την πολεοδομία και χωροταξία·γ) χρήσεις γης·δ) κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις·ε) την αποφυγή παρουσίας ΓΤΟ σε άλλα προϊόντα με την επιφύλαξη του άρθρου 26α·στ) στόχους γεωργικής πολιτικής·ζ) τη δημόσια πολιτική.α) το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος οφείλει να μην εγκρίνει ούτε να εφαρμόσει αυτά τα μέτρα·β) τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να απέχουν οι επιχειρηματίες από την καλλιέργεια του (των) εν λόγω ΓΤΟ· καιγ) η Επιτροπή μπορεί να κάνει οποιεσδήποτε παρατηρήσεις κρίνει ενδεδειγμένες.α) για έναν ΓΤΟ εγκεκριμένο βάσει της παρούσας οδηγίας, η αρμόδια αρχή που εξέδωσε τη γραπτή συγκατάθεση τροποποιεί το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής της συγκατάθεσης αναλόγως και ενημερώνει την Επιτροπή, τα κράτη μέλη και τον κάτοχο της έγκρισης μόλις αυτό ολοκληρωθεί·β) για έναν ΓΤΟ εγκεκριμένο βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, η Επιτροπή τροποποιεί την απόφαση περί εγκρίσεως αναλόγως, χωρίς να εφαρμόσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 35 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού. Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα κράτη μέλη και τον κάτοχο της έγκρισης. Άρθρο 2 Το αργότερο στις 3 Απριλίου 2019 η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με τη χρήση της παρούσας οδηγίας από τα κράτη μέλη, μεταξύ άλλων σχετικά με την αποτελεσματικότητα των διατάξεων που επιτρέπουν στα κράτη μέλη να περιορίζουν ή να απαγορεύουν την καλλιέργεια ΓΤΟ στο σύνολο ή σε τμήμα της επικράτειάς τους και με την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Αυτή η έκθεση μπορεί να συνοδεύεται από τυχόν νομοθετικές προτάσεις που η Επιτροπή θεωρεί ενδεδειγμένες. Το αργότερο κατά την ίδια ημερομηνία που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, η Επιτροπή υποβάλλει επίσης έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με την ουσιαστική επανόρθωση της περιβαλλοντικής ζημίας που ενδεχομένως προκλήθηκε λόγω της καλλιέργειας ΓΤΟ, με βάση πληροφορίες που παρασχέθηκαν στην Επιτροπή σύμφωνα με τα άρθρα 20 και 31 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ και τα άρθρα 9 και 21 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003. Άρθρο 3 Το αργότερο στις 3 Απριλίου 2017 η Επιτροπή επικαιροποιεί τα παραρτήματα της οδηγίας 2001/18/ΕΚ σύμφωνα με το άρθρο 27 της εν λόγω οδηγίας όσον αφορά την αξιολόγηση του περιβαλλοντικού κινδύνου, με σκοπό την ενσωμάτωση και την αξιοποίηση των ενισχυμένων κατευθυντήριων γραμμών της Αρχής του 2010 σχετικά με την αξιολόγηση του περιβαλλοντικού κινδύνου από γενετικώς τροποποιημένα φυτά. Άρθρο 4 Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Στρασβούργο, 11 Μαρτίου 2015. Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Ο Πρόεδρος M. SCHULZ Για το Συμβούλιο Η Πρόεδρος Z. KALNIŅA-LUKAŠEVICA

eudocsV6/Agriculture/Genetically_modified_organisms_(GMOs)_–_rules_&_consumers_protection/EU_country_flexibility_in_genetically_modified_organism_cultivation/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Τροποποιεί την οδηγία 2001/18/ΕΚ για τη σκόπιμη ελευθέρωση στο περιβάλλον γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών (ΓΤΟ)* ώστε η κάθε χώρα της ΕΕ να μπορεί να απαγορεύει ή να περιορίζει την καλλιέργειά τους στην επικράτειά της. Δυνάμει των παλαιών κανόνων, αυτό ήταν δυνατό εφόσον η χώρα της ΕΕ διέθετε νέα στοιχεία ότι οι εν λόγω ΓΤΟ έθεταν σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον. Η νέα οδηγία συμπληρώνει το κείμενο της οδηγίας του 2001. Σύμφωνα και με την αρχή της επικουρικότητας, το νέο κείμενο δίνει στις χώρες της ΕΕ περισσότερη ευελιξία σε θέματα καλλιέργειας ΓΤΟ χωρίς να επηρεάζεται η αξιολόγηση περιβαλλοντικών κινδύνων που προβλέπεται στο ενωσιακό σύστημα εγκρίσεων ΓΤΟ από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 και την οδηγία 2001/18/ΕΚ. Επιτρέπει σε μεμονωμένες χώρες να απαγορεύουν ή να περιορίζουν την καλλιέργεια ΓΤΟ υπό ορισμένες προϋποθέσεις: ως μέρος της διαδικασίας έγκρισης συγκεκριμένου ΓΤΟ, μια χώρα μπορεί, εντός 45 ημερών από την αρχική αξιολόγηση, να ζητήσει τροποποίηση του γεωγραφικού πεδίου της έγκρισης ώστε να εξαιρεθεί μέρος ή το σύνολο της επικράτειάς του από την καλλιέργεια της ΓΤΟ· μετά την έγκριση ΓΤΟ, μια χώρα μπορεί να απαγορεύσει ή να περιορίσει την καλλιέργεια του για λόγους όπως αυτοί που σχετίζονται με: στόχους περιβαλλοντικής πολιτικής, στόχους γεωργικής πολιτικής, στόχους πολεοδομίας και χωροταξίας και χρήσης γης, κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις, την αποφυγή παρουσίας ΓΤΟ σε άλλα προϊόντα, και τη δημόσια πολιτική (οι περιορισμοί δεν μπορούν να βασίζονται κανονικά μόνο σε αυτόν τον παράγοντα ούτε μπορεί αυτός να συγκρούεται με τις αξιολογήσεις περιβαλλοντικών κινδύνων). Τα μέτρα που λαμβάνονται από τις χώρες της ΕΕ πρέπει να συνάδουν με το ενωσιακό δίκαιο, να είναι αιτιολογημένα, αναλογικά και να μην εισάγουν διακρίσεις. Οι χώρες της ΕΕ μπορούν αργότερα να αναθεωρήσουν τις αποφάσεις τους και να επανενταχθούν στο γεωγραφικό πεδίο μιας έγκρισης ΓΤΟ. Οι χώρες της ΕΕ στις οποίες καλλιεργούνται ΓΤΟ πρέπει να λαμβάνουν μέτρα σε μεθοριακές περιοχές ώστε να αποφεύγεται πιθανή μόλυνση γειτονικών χωρών της ΕΕ όπου απαγορεύεται η καλλιέργεια των εν λόγω ΓΤΟ. Εκθέσεις Έως τις 3 Απριλίου 2019, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα υποβάλει έκθεση για τη χρήση της οδηγίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης της από τις χώρες της ΕΕ προκειμένου να περιορίζουν ή να απαγορεύουν την καλλιέργεια ΓΤΟ, καθώς και τυχόν συνεπειών που η οδηγία έχει στην εσωτερική αγορά της ΕΕ. Στην έκθεση, θα μπορούσαν να προταθούν περαιτέρω νομοθετικές προτάσεις. Η Επιτροπή θα υποβάλει επίσης έκθεση σχετικά με την ουσιαστική επανόρθωση της περιβαλλοντικής ζημίας που ενδεχομένως προκλήθηκε λόγω της καλλιέργειας ΓΤΟ.

eudocsV6/Agriculture/Genetically_modified_organisms_(GMOs)_–_rules_&_consumers_protection/Genetically_modified_organisms_—_unique_identifiers/32004R0065.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 65/2004 της Επιτροπής της 14ης Ιανουαρίου 2004 για την καθιέρωση συστήματος σχηματισμού και απόδοσης αποκλειστικών αναγνωριστικών κωδικών για τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς. Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1830/2003, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με την ανιχνευσιμότητα και την επισήμανση των γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών καθώς και την ανιχνευσιμότητα τροφίμων και ζωοτροφών που παράγονται από γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς και για την τροποποίηση της οδηγίας 2001/18/ΕΚ, και ιδίως το άρθρο 8, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1830/2003 καθορίζει εναρμονισμό πλαίσιο για την ιχνηλασιμότητα των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών, εφεξής "ΓΤΟ", καθώς και των ειδών ανθρώπινης και ζωικής διατροφής που παράγονται από ΓΤΟ, μέσω διαβίβασης και διατήρησης, από τους φορείς εκμετάλλευσης, αντίστοιχων πληροφοριών για τα προϊόντα αυτά, σε κάθε στάδιο της εμπορίας τους. Με βάση τον εν λόγω κανονισμό, φορείς που διαθέτουν στην αγορά προϊόντα τα οποία περιέχουν ή αποτελούνται από ΓΤΟ επιβάλλεται να περιλαμβάνουν στις εν λόγω πληροφορίες τον αποκλειστικό κωδικό που έχει αποδοθεί σε κάθε ΓΤΟ ως τρόπο ένδειξης της παρουσίας, του αντανακλώντας τοιουτοτρόπως το συγκεκριμένο συμβάν μεταβολής του γενετικού υλικού που καλύπτει η έγκριση ή άδεια για τη διάθεση στην αγορά του συγκεκριμένου ΓΤΟ. Οι αποκλειστικοί αναγνωριστικοί κωδικοί σχηματίζονται σύμφωνα με ιδιαίτερο μορφότυπο ώστε να εξασφαλίζεται συνοχή σε κοινοτικό και σε διεθνές επίπεδο. Στην έγκριση ή άδεια που χορηγείται για τη διάθεση στην αγορά ενός δεδομένου ΓΤΟ βάσει της οδηγίας 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και την κατάργηση της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου ή βάσει άλλων κοινοτικών νομοθετικών διατάξεων προσδιορίζεται ο αποκλειστικός αναγνωριστικός κωδικός για τον εν λόγω ΓΤΟ· επιπλέον, το πρόσωπο που υποβάλλει αίτηση για ανάλογη έκθεση επιβάλλεται να εξασφαλίζει ότι στην αίτηση αναφέρεται ρητά ο κατάλληλος αποκλειστικός αναγνωριστικός κωδικός. Εφόσον, πριν τεθεί σε εφαρμογή ο παρών κανονισμός, έχει χορηγηθεί έγκριση για τη διάθεση στην αγορά ΓΤΟ βάσει της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 1990, σχετικά με την εσκεμμένη ελευθέρωση στο περιβάλλον γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών πριν από την εφαρμογή της παρούσας απόφασης, είναι απαραίτητο να έχει εξασφαλιστεί ότι, για κάθε ΓΤΟ που καλύπτεται από ανάλογη έγκριση, υφίσταται ή έχει σχηματιστεί, αποδοθεί και έχει καταχωριστεί κατάλληλα αποκλειστικός αναγνωριστικός κωδικός. Με σκοπό να επιτευχθεί και να διασφαλιστεί συνοχή με τις εξελίξεις στα διεθνή φόρα, ενδείκνυται να ληφθούν υπόψη οι μορφότυποι για αποκλειστικούς αναγνωριστικούς κωδικούς που έχει καθιερώσει ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), για χρήση στο πλαίσιο της οικείας βάσης δεδομένων για τη βιολογική παρακολούθηση των προϊόντων (BioTrack Product Database) και στο πλαίσιο του οργανισμού για τον έλεγχο της βιολογικής ασφάλειας (Biosafety Clearing House), σύμφωνα με το πρωτόκολλο της Καρταγένης για τη βιοασφάλεια και τη σύμβαση για τη βιοποικιλότητα. Για να επιτευχθεί η πλήρης εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1830/2003, προέχει ο παρών κανονισμός να εφαρμοστεί επειγόντως. Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που συγκροτείται βάσει του άρθρου 30 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ. Άρθρο 1 1. O παρών κανονισμός ισχύει για τους γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς, εφεξής "ΓΤΟ", των οποίων επιτρέπεται η διάθεση στην αγορά σύμφωνα με την οδηγία 2001/18/ΕΚ ή άλλη κοινοτική νομοθεσία, και για τις αιτήσεις αναλόγων εγκρίσεων για διάθεση στην αγορά βάσει της αντίστοιχης νομοθεσίας. 2. O παρών κανονισμός δεν ισχύει για ιατρικά και κτηνιατρικά προϊόντα που έχουν εγκριθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2309/93 του Συμβουλίου, ή για τις αιτήσεις χορήγησης εγκρίσεων βάσει του εν λόγω κανονισμού. ΚΕΦΑΛΑΙΟ II ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΓΤΟ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ. Άρθρο 2 1. Οι αιτήσεις για διάθεση στην αγορά ΓΤΟ περιλαμβάνουν αποκλειστικό κωδικό αναγνώρισης για τον εκάστοτε ΓΤΟ. 2. Οι υποβάλλοντες αίτηση, σύμφωνα με τους μορφότυπους που καθορίζει το παράρτημα, σχηματίζουν τον κωδικό αποκλειστικής αναγνώρισης για τον εκάστοτε ΓΤΟ, αφού συμβουλευθούν τη βάση δεδομένων σχετικά με τη βιολογική παρακολούθηση των προϊόντων του ΟΟΣΑ, καθώς και τον οργανισμό για τον έλεγχο της βιολογικής ασφάλειας ώστε να διευκρινιστεί κατά πόσον έχει ήδη διαμορφωθεί αποκλειστικός αναγνωριστικός κωδικός για τον εκάστοτε ΓΤΟ σύμφωνα με τους αντίστοιχους μορφότυπους. Άρθρο 3. Εφόσον χορηγείται άδεια ή έγκριση για τη διάθεση στην αγορά ενός ΓΤΟ: α) η αντίστοιχη άδεια ή έγκριση αναφέρει ρητά τον αποκλειστικό αναγνωριστικό κωδικό για τον εκάστοτε ΓΤΟ· β) η Επιτροπή, εξ ονόματος της Κοινότητας, ή, κατά περίπτωση, η αρμόδια αρχή η οποία έλαβε την τελική απόφαση μεριμνά ώστε ο αποκλειστικός αναγνωριστικός κωδικός του εκάστοτε ΓΤΟ να κοινοποιείται γραπτώς και το ταχύτερο δυνατό στον οργανισμό για τον έλεγχο της βιολογικής ασφάλειας· γ) ο αποκλειστικός αναγνωριστικός κωδικός του εκάστοτε ΓΤΟ καταχωρίζεται στα αντίστοιχα αρχεία της Επιτροπής. ΚΕΦΑΛΑΙΟ III ΓΤΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΛΑΒΕΙ ΕΓΚΡΙΣΗ ΓΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ. Άρθρο 4 1. Αποκλειστικοί αναγνωριστικοί κωδικοί αποδίδονται σε όλους τους ΓΤΟ για τους οποίους έχει χορηγηθεί έγκριση διάθεσης στην αγορά β��σει της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ, πριν να τεθεί σε εφαρμογή ο παρών κανονισμός. 2. Οι κάτοχοι της σχετικής έγκρισης ή, κατά περίπτωση, η αρμόδια αρχή που έλαβε την τελική απόφαση για την αρχική αίτηση, συμβουλεύονται τη βάση δεδομένων βιολογικής παρακολούθησης των προϊόντων και των οργανισμών βιολογικής ασφάλειας, με σκοπό να διαπιστώσουν κατά πόσον έχει ήδη διαμορφωθεί αποκλειστικός αναγνωριστικός κωδικός για τον εκάστοτε ΓΤΟ σύμφωνα με τους μορφότυπους που αναφέρει το παράρτημα. Άρθρο 5 1. Εφόσον, πριν να τεθεί σε εφαρμογή ο παρών κανονισμός, έχει χορηγηθεί έγκριση για τη διάθεση στην αγορά ενός ΓΤΟ και εφόσον δεν έχει σχηματιστεί αντίστοιχος αποκλειστικός αναγνωριστικός κωδικός για τον εν λόγω ΓΤΟ σύμφωνα με τους μορφότυπους του παραρτήματος, ισχύουν οι παράγραφοι 2, 3 και 4. 2. Κάθε κάτοχος έγκρισης, ή, κατά περίπτωση, η αρμόδια αρχή που έλαβε την τελική απόφαση για την αρχική αίτηση, κοινοποιεί στην Επιτροπή εντός 90 ημερών μετά από την ημερομηνία την οποία τίθεται σε ισχύ ο παρών κανονισμός, τα ακόλουθα: α) το γεγονός ότι ο αποκλειστικός αναγνωριστικός κωδικός έχει ήδη σχηματιστεί σύμφωνα με τους μορφότυπους του παραρτήματος· β) τα λεπτομερή στοιχεία του συγκεκριμένου αποκλειστικού αναγνωριστικού κωδικού. 3. Ο αποκλειστικός αναγνωριστικός κωδικός του εκάστοτε ΓΤΟ καταχωρίζεται στα αντίστοιχα αρχεία της Επιτροπής. 4. Η Επιτροπή, εξ ονόματος της Κοινότητας, ή, κατά περίπτωση, η αρμόδια αρχή η οποία έλαβε την τελική απόφαση μεριμνά ώστε ο αποκλειστικός αναγνωριστικός κωδικός του εκάστοτε ΓΤΟ να κοινοποιείται γραπτώς στον οργανισμό για τον έλεγχο της βιολογικής ασφάλειας. Άρθρο 6 1. Εφόσον, έχει χορηγηθεί έγκριση για τη διάθεση στην αγορά ενός ΓΤΟ πριν τεθεί σε ισχύ ο παρών κανονισμός, δίχως να έχει διαμορφωθεί αποκλειστικός αναγνωριστικός κωδικός για τον συγκεκριμένο ΓΤΟ σύμφωνα με τους μορφότυπους του παραρτήματος, εφαρμόζονται οι παράγραφοι 2, 3, 4 και 5. 2. Κάθε κάτοχος έγκρισης, ή, κατά περίπτωση, η αρμόδια αρχή που έλαβε την τελική απόφαση για την αρχική αίτηση, σχηματίζει αποκλειστικό αναγνωριστικό κωδικό του εκάστοτε ΓΤΟ σύμφωνα με τους μορφότυπους του παραρτήματος. 3. Ο κάτοχος έγκρισης οφείλει, εντός 90 ημερών μετά από την ημερομηνία κατά την οποία τίθεται σε ισχύ ο κανονισμός, να κοινοποιεί τα λεπτομερή στοιχεία του αποκλειστικού αναγνωριστικού κωδικού, γραπτώς, στην αρχή που είναι αρμόδια για τη χορήγηση της έγκρισης, η οποία με τη σειρά της διαβιβάζει πάραυτα τα ως άνω λεπτομερή στοιχεία στην Επιτροπή. 4. Ο αποκλειστικός αναγνωριστικός κωδικός του εκάστοτε ΓΤΟ καταχωρίζεται στα αντίστοιχα αρχεία της Επιτροπής. 5. Η Επιτροπή, εξ ονόματος της Κοινότητας, ή, κατά περίπτωση, η αρμόδια αρχή η οποία έλαβε την τελική απόφαση μεριμνά ώστε ο αποκλειστικός αναγνωριστικός κωδικός του εκάστοτε ΓΤΟ να κοινοποιείται γραπτώς στον οργανισμό για τον έλεγχο της βιολογικής ασφάλειας. ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ. Άρθρο 7 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 14 Ιανουαρίου 2004. Για την Επιτροπή. Margot Wallström Μέλος της Επιτροπής. ΕΕ L 268 της 18.10.2003, σ. 24. ΕΕ L 106 της 17.4.2001, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1830/2003. ΕΕ L 117 της 8.5.1990, σ. 15· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2001/18/ΕΚ. ΕΕ L 214 της 24.8.1993, σ. 1.

eudocsV6/Agriculture/Genetically_modified_organisms_(GMOs)_–_rules_&_consumers_protection/Genetically_modified_organisms_—_unique_identifiers/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Ο κανονισμός καθιερώνει έναν αποκλειστικό αναγνωριστικό κωδικό*, όμοιο με γραμμικό κώδικα, ειδικό για κάθε γενετικά τροποποιημένο οργανισμό* (ΓΤΟ) που φθάνει στην αγορά. Πρόκειται για ένα σημαντικό στοιχείο σε σχέση με την ανιχνευσιμότητα* και την επισήμανση τροφίμων και ζωοτροφών που προέρχονται από ΓΤΟ, με στόχο τη βελτίωση της επιλογής των καταναλωτών και την παροχή μέτρων κατοχύρωσης της υγείας και του περιβάλλοντος. Με στόχο τη συνοχή με τις εξελίξεις στα διεθνή φόρα, χρησιμοποιείται ένας μορφότυπος αποκλειστικού αναγνωριστικού κωδικού στη βάση δεδομένων για τηβιολογική παρακολούθηση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (BioTrack Product Database) και από τον οργανισμό για τον έλεγχο της βιολογικής ασφάλειας (Biosafety Clearing House) του πρωτοκόλλου της Καρταγένης για τη βιοασφάλεια και τη σύμβαση για τη βιοποικιλότητα. Για κάθε νέα αίτηση για έγκριση της διάθεσης ενός ΓΤΟ στην αγορά, ο υποβάλλων αίτηση πρέπει να ελέγχει τις βάσεις δεδομένων ούτως ώστε να διασφαλίζει ότι ο αναγνωριστικός κωδικός δεν έχει ήδη ανατεθεί προτού να δημιουργήσει αποκλειστικό αναγνωριστικό κωδικό στον προβλεπόμενο μορφότυπο. Εφόσον χορηγείται έγκριση για τη διάθεση στην αγορά ενός ΓΤΟ, ο αποκλειστικός αναγνωριστικός κωδικός κοινοποιείται στον οργανισμό για τον έλεγχο της βιολογικής ασφάλειας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και καταχωρίζεται στο αρχείο εγκεκριμένων ΓΤΟ της ΕΕ. Έχουν αποδοθεί αποκλειστικοί αναγνωριστικοί κωδικοί σύμφωνα με τον κανονισμό σε όλους τους ΓΤΟ που εγκρίθηκαν πριν από την εφαρμογή του κανονισμού. Ο μορφότυπος του αποκλειστικού αναγνωριστικού κωδικού ορίζεται στο παράρτημα του κανονισμού και περιλαμβάνει εννέα αλφαριθμητικούς χαρακτήρες. Τα πρώτα δύο ή τρία ψηφία αντιστοιχούν στην επωνυμία της εταιρείας ή την ονομασία του οργανισμού. Η δεύτερη συνιστώσα που περιλαμβάνει πέντε ή έξι ψηφία αντιστοιχεί στο συμβάν γενετικής μεταβολής* και η τελευταία συνιστώσα είναι ένα ψηφίο επαλήθευσης. Όλα χωρίζονται μεταξύ τους με παύλα, όπως για παράδειγμα: MON-00603-1.

eudocsV6/Agriculture/Interaction_with_other_policies_competition_&_trade/Small-scale_(de_minimis)_aid_for_farming/32013R1408.txt

@@ -0,0 +1 @@
+24.12.2013 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 352/9 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 1408/2013 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 18ης Δεκεμβρίου 2013 σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 107 και 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας ("de minimis") στον γεωργικό τομέα Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 108 παράγραφος 4, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 994/98 του Συμβουλίου, της 7ης Μαΐου 1998, για την εφαρμογή των άρθρων 107 και 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ορισμένες κατηγορίες οριζόντιων κρατικών ενισχύσεων , Μετά από δημοσίευση σχεδίου του παρόντος κανονισμού , Κατόπιν διαβουλεύσεων με τη συμβουλευτική επιτροπή για τις κρατικές ενισχύσεις, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: Η κρατική χρηματοδότηση που πληροί τα κριτήρια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης συνιστά κρατική ενίσχυση και απαιτείται η κοινοποίησή της στην Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 108 παράγραφος 3 της Συνθήκης. Ωστόσο, το Συμβούλιο μπορεί, δυνάμει του άρθρου 109 της Συνθήκης, να καθορίσει κατηγορίες ενισχύσεων οι οποίες απαλλάσσονται από την εν λόγω υποχρέωση κοινοποίησης. Σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 4 της Συνθήκης, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει κανονισμούς σχετικά με τις εν λόγω κατηγορίες κρατικών ενισχύσεων. Δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 994/98 το Συμβούλιο αποφάσισε, σύμφωνα με το άρθρο 109 της Συνθήκης, ότι οι ενισχύσεις ήσσονος σημασίας θα μπορούσαν να αποτελούν τέτοια κατηγορία. Σε αυτή τη βάση, θεωρείται ότι οι ενισχύσεις ήσσονος σημασίας, εφόσον είναι ενισχύσεις που χορηγούνται σε ενιαία επιχείρηση κατά τη διάρκεια δεδομένης χρονικής περιόδου και δεν υπερβαίνουν ένα καθορισμένο ποσό, δεν πληρούν το σύνολο των κριτηρίων του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης και, ως εκ τούτου, δεν υπόκεινται στη διαδικασία κοινοποίησης. Η Επιτροπή έχει διευκρινίσει, σε πλήθος αποφάσεων, τον ορισμό της ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης. Η Επιτροπή έχει επίσης αποσαφηνίσει την πολιτική της όσον αφορά το ανώτατο όριο των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας, κάτω από το οποίο το άρθρο 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν εφαρμόζεται, αρχικά στην ανακοίνωσή της σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις ήσσονος σημασίας και, στη συνέχεια, στους κανονισμούς της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 69/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1998/2006 . Λαμβανομένων υπόψη των ειδικών κανόνων που ισχύουν στον τομέα της γεωργίας και του κινδύνου ακόμη και μικρά ποσά ενίσχυσης να πληρούν τα κριτήρια που καθορίζονται στο άρθρο 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης, ο τομέας της γεωργίας ή τμήματά του είχαν εξαιρεθεί από το πεδίο εφαρμογής των εν λόγω κανονισμών. Η Επιτροπή έχει ήδη εκδώσει μια σειρά κανονισμών οι οποίοι θεσπίζουν κανόνες για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας στον τομέα της γεωργίας, τελευταίος εκ των οποίων ήτ��ν ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1535/2007 . Με βάση την εμπειρία που αποκτήθηκε κατά την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1535/2007, κρίνεται σκόπιμη η αναθεώρηση ορισμένων από τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στον εν λόγω κανονισμό και η αντικατάστασή του. Με βάση την εμπειρία της Επιτροπής όσον αφορά την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1535/2007, το μέγιστο ποσό ενίσχυσης προς μία ενιαία επιχείρηση για περίοδο τριών ετών θα πρέπει να αυξηθεί σε 15 000 ευρώ και το εθνικό ανώτατο όριο σε 1 % της ετήσιας παραγωγής. Τα εν λόγω νέα ανώτατα όρια εξασφαλίζουν ακόμη ότι κάθε μέτρο που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών και ότι δεν νοθεύει ούτε απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό. Για τους σκοπούς των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στη Συνθήκη, επιχείρηση είναι κάθε οντότητα που ασκεί οικονομική δραστηριότητα, ανεξαρτήτως του νομικού καθεστώτος της και του τρόπου με τον οποίο χρηματοδοτείται . Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει αποφανθεί ότι όλες οι οντότητες οι οποίες ελέγχονται (σε νομική βάση ή de facto ) από την ίδια οντότητα θα πρέπει να θεωρούνται ότι συνιστούν ενιαία επιχείρηση . Για λόγους ασφάλειας του δικαίου και για να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει εξαντλητικό κατάλογο σαφών κριτηρίων βάσει των οποίων θα προσδιορίζεται πότε πρέπει να θεωρείται ότι δύο ή περισσότερες επιχειρήσεις που βρίσκονται στο ίδιο κράτος μέλος συνιστούν ενιαία επιχείρηση. Η Επιτροπή επέλεξε από τα καθιερωμένα κριτήρια που προσδιορίζουν τις "συνδεδεμένες επιχειρήσεις" στον ορισμό των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ), που περιλαμβάνεται στη σύσταση της Επιτροπής 2003/361/ΕΚ και στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 800/2008 της Επιτροπής , εκείνα που είναι κατάλληλα για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού. Τα κριτήρια αυτά είναι ήδη γνωστά στις δημόσιες αρχές και θα πρέπει να εφαρμόζονται, λαμβανομένου υπόψη του πεδίου εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, τόσο στις ΜΜΕ όσο και στις μεγάλες επιχειρήσεις. Τα εν λόγω κριτήρια θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι μια ομάδα συνδεδεμένων επιχειρήσεων θεωρείται ενιαία επιχείρηση για την εφαρμογή του κανόνα για τις κρατικές ενισχύσεις ήσσονος σημασίας, αλλά και ότι επιχειρήσεις που δεν έχουν καμία άλλη σχέση μεταξύ τους εκτός από το γεγονός ότι και οι δύο έχουν άμεση σχέση με τον ίδιο δημόσιο φορέα ή φορείς δεν αντιμετωπίζονται ως συνδεδεμένες μεταξύ τους. Συνεπώς, λαμβάνεται υπόψη η ιδιαίτερη κατάσταση των επιχειρήσεων που ελέγχονται από τον ίδιο δημόσιο φορέα ή φορείς, που ενδέχεται να έχουν ανεξάρτητη εξουσία λήψης αποφάσεων. Επίσης, τα εν λόγω κριτήρια θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα επιμέρους μέλη νομικών προσώπων ή ομάδων φυσικών ή νομικών προσώπων δεν αντιμετωπίζονται, για τον λόγο αυτό και μόνο, ως συνδεόμενα μεταξύ τους στις περιπτώσεις στις οποίες το εθνικό δίκαιο προβλέπει την ανάληψη από τα επιμέρους μέλη δικαιωμάτων και υποχρεώσεων συγκρίσιμων με εκείνες των μεμονωμένων γεωργών, οι οποίοι έχουν την ιδιότητα του υπεύθυνου της εκμετάλλευσης, ιδίως σε ό,τι αφορά το οικονομικό, κοινωνικό και φορολογικό καθεστώς τους υπό την προϋπόθεση ότι τα εν λόγω επιμέρους μέλη έχουν συνεισφέρει στην ενίσχυση των γεωργικών δομών των εν λόγω νομικών προσώπων ή ομάδων. Λόγω των ομοιοτήτων μεταξύ της μεταποίησης και εμπορίας γεωργικών και μη γεωργικών προϊόντων, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1407/2013 της Επιτροπής καλύπτει και τη μεταποίηση και εμπορία γεωργικών προϊόντων. Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει αποφανθεί ότι, από τη στιγμή που η Ένωση έχει θεσπίσει νομοθεσία για τη συγκρότηση κοινής οργάνωσης της αγοράς σε συγκεκριμένο γεωργικό τομέα, τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να απέχουν από τη λήψη οποιουδήποτε μέτρου το οποίο θα μπορούσε να υπονομεύσει ή να εισαγάγει εξαιρέσεις στην κοινή οργάνωση της αγοράς . Για τον λόγο αυτό, ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις ενισχύσεις το ποσό των οποίων καθορίζεται με βάση την τιμή ή την ποσότητα των προϊόντων που αγοράζονται ή διατίθενται στην αγορά, ούτε στις περιπτώσεις ενισχύσεων οι οποίες συνοδεύονται από την υποχρέωση απόδοσης μέρους της ενίσχυσης σε παραγωγούς του πρωτογενούς τομέα. Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις εξαγωγικές ενισχύσεις ή σε ενισχύσεις εξαρτώμενες από τη χρήση εγχώριων αντί εισαγόμενων προϊόντων. Ειδικότερα, δεν πρέπει να εφαρμόζεται σε ενισχύσεις για τη χρηματοδότηση της δημιουργίας και λειτουργίας δικτύου διανομής σε άλλα κράτη μέλη ή τρίτες χώρες. Οι ενισχύσεις για την κάλυψη του κόστους συμμετοχής σε εμπορικές εκθέσεις ή μελετών ή συμβουλευτικών υπηρεσιών απαραίτητων για τη διάθεση νέου ή ήδη υπάρχοντος προϊόντος σε νέα αγορά άλλου κράτους μέλους ή τρίτης χώρας δεν συνιστούν κανονικά εξαγωγικές ενισχύσεις. Η τριετής περίοδος που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να εκτιμάται σε κυλιόμενη βάση, ούτως ώστε, για κάθε νέα χορήγηση ενίσχυσης ήσσονος σημασίας, να είναι απαραίτητο να συνυπολογίζεται το συνολικό ποσό ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που χορηγούνται κατά τη διάρκεια του εκάστοτε οικονομικού έτους και κατά τη διάρκεια των δύο προηγούμενων οικονομικών ετών. Στις περιπτώσεις στις οποίες μία επιχείρηση δραστηριοποιείται στον τομέα της πρωτογενούς παραγωγής γεωργικών προϊόντων καθώς και σε άλλους τομείς ή δραστηριότητες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1407/2013, θα πρέπει να εφαρμόζονται οι διατάξεις του εν λόγω κανονισμού στις ενισχύσεις που χορηγούνται στους εν λόγω άλλους τομείς ή δραστηριότητες, υπό την προϋπόθεση ότι το οικείο κράτος μέλος διασφαλίζει με κατάλληλα μέσα, όπως ο διαχωρισμός των δραστηριοτήτων ή η διάκριση των στοιχείων κόστους, ότι δεν χορηγούνται δυνάμει του εν λόγω κανονισμού ενισχύσεις ήσσονος σημασίας για την πρωτογενή παραγωγή γεωργικών προϊόντων. Στις περιπτώσεις στις οποίες μία επιχείρηση δραστηριοποιείται στον τομέα της πρωτογενούς παραγωγής γεωργικών προϊόντων, καθώς και στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας, θα πρέπει να εφαρμόζεται ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 875/2007 της Επιτροπής στις ενισχύσεις που χορηγούνται σε σχέση με τον τελευταίο τομέα, υπό την προϋπόθεση ότι το οικείο κράτος μέλος διασφαλίζει, με κατάλληλα μέσα, όπως ο διαχωρισμός των δραστηριοτήτων ή η διάκριση των στοιχείων κόστους, ότι δεν χορηγούνται για την πρωτογενή παραγωγή γεωργικών προϊόντων ενισχύσεις ήσσονος σημασίας δυνάμει του εν λόγω κανονισμού. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να θεσπίσει κανόνες που θα εξασφαλίζουν ότι δεν είναι δυνατόν να παρακαμφθούν οι ανώτατες εντάσεις ενισχύσεων που προβλέπονται από ειδικούς κανονισμούς ή αποφάσεις της Επιτροπής. Θα πρέπει επίσης να προβλέπει σαφείς και ευεφάρμοστους κανόνες περί σώρευσης. Ο παρών κανονισμός δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να θεωρείται ότι ένα μέτρο δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης για λόγους διαφορετικούς από εκείνους που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό, για παράδειγμα επειδή το μέτρο είναι σύμφωνο με την αρχή του φορέα της οικονομίας της αγοράς, ή επειδή το μέτρο δεν προβλέπει μεταφορά κρατικών πόρων. Ειδικότερα, η χρηματοδότηση της Ένωσης, η διαχείριση της οποίας γίνεται σε κεντρικό επίπεδο από την Επιτροπή και η οποία δεν τελεί υπό τον άμεσο ή έμμεσο έλεγχο του κράτους μέλους, δεν συνιστά κρατική ενίσχυση και δεν θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την αξιολόγηση της τήρησης του σχετικού ανώτατου ορίου ή του εθνικού ανώτατου ορίου. Για λόγους διαφάνειας, ίσης μεταχείρισης και αποτελεσματικής παρακολούθησης, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνο στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας για τις οποίες είναι δυνατό να υπολογιστεί εκ των προτέρων με ακρίβεια το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης χωρίς να είναι αναγκαία εκτίμηση κινδύνου ("διαφανείς ενισχύσεις"). Ακριβής υπολογισμός είναι δυνατός, παραδείγματος χάρη, για επιχορηγήσεις, επιδοτήσεις επιτοκίου και φοροαπαλλαγές που υπόκεινται σε συγκεκριμένο όριο ή άλλα μέσα που προβλέπουν συγκεκριμένο όριο με το οποίο διασφαλίζεται ότι δεν γίνεται υπέρβαση του ισχύοντος ανώτατου ορίου. Η πρόβλεψη συγκεκριμένου ορίου σημαίνει ότι εφόσον το ακριβές ποσό της ενίσχυσης δεν είναι γνωστό, τουλάχιστον μέχρι εκείνη τη στιγμή, το κράτος μέλος πρέπει να υποθέσει ότι το ποσό ισούται με το συγκεκριμένο όριο, προκειμένου να εξασφαλίσει ότι διάφορα μέτρα ενίσχυσης λαμβανόμενα από κοινού δεν υπερβαίνουν το ανώτατο όριο που καθορίζεται στον παρόντα κανονισμό και να εφαρμόσει τους κανόνες σώρευσης. Για λόγους διαφάνειας, ίσης μεταχείρισης και ορθής εφαρμογής του ανώτατου ορίου για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας, είναι σκόπιμο όλα τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν την ίδια μέθοδο υπολογισμού. Για να διευκολυνθεί ο υπολογισμός αυτός, τα ποσά των ενισχύσεων που δεν έχουν μορφή επιχορήγησης σε μετρητά θα πρέπει να μετατρέπονται σε ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης. Ο υπολογισμός του ακαθάριστου ισοδύναμου επιχορήγησης για διαφανείς μορφές ενίσχυσης με εξαίρεση τις επιχορηγήσεις, και για ενισχύσεις που είναι καταβλητέες σε περισσότερες δόσεις προϋποθέτει τη χρήση των επιτοκίων της αγοράς τα οποία ισχύουν κατά τον χρόνο χορήγησης της εκάστοτε ενίσχυσης. Με σκοπό την ομοιόμορφη, διαφανή και απλή εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις, τα επιτόκια της αγοράς που εφαρμόζονται για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να είναι τα επιτόκια αναφοράς, όπως καθορίζονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την αναθεώρηση της μεθόδου καθορισμού των επιτοκίων αναφοράς και προεξόφλησης . Οι ενισχύσεις υπό μορφή δανείου, συμπεριλαμβανομένων των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που συνίστανται σε μέτρα χρηματοδότησης υψηλού κινδύνου με τη μορφή δανείου, θα πρέπει να θεωρούνται διαφανείς ενισχύσεις ήσσονος σημασίας εφόσον το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης έχει υπολογιστεί με βάση τα επιτόκια της αγοράς που ισχύουν κατά τον χρόνο χορήγησης της ενίσχυσης. Προκειμένου να απλουστευτεί η εξέταση των μικρών δανείων περιορισμένης διάρκειας, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει σαφή κανόνα που να εφαρμόζεται εύκολα και να λαμβάνει υπόψη τόσο το ποσό του δανείου όσο και τη διάρκειά του. Με βάση την πείρα που έχει αποκτήσει η Επιτροπή, το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης των δανείων τα οποία εξασφαλίζονται με ασφάλειες που καλύπτουν τουλάχιστον το 50 % του δανείου και που δεν υπερβαίνουν είτε το ποσό των 75 000 ευρώ και διάρκεια πέντε ετών, είτε το ποσό των 37 500 ευρώ και διάρκεια δέκα ετών, μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν υπερβαίνει το ανώτατο όριο που ισχύει για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας. Λόγω των δυσχερειών που σχετίζονται με τον προσδιορισμό του ακαθάριστου ισοδύναμου επιχορήγησης ενισχύσεων οι οποίες χορηγούνται σε επιχειρήσεις που ενδέχεται να μην είναι σε θέση να αποπληρώσουν το δάνειο, ο ανωτέρω κανόνας είναι σκόπιμο να μην εφαρμόζεται σε τέτοιου είδους επιχειρήσεις. Οι ενισχύσεις που συνίστανται σε εισφορά κεφαλαίου δεν θα πρέπει να θεωρούνται διαφανείς ενισχύσεις ήσσονος σημασίας, εκτός αν το συνολικό ποσό της κρατικής εισφοράς κεφαλαίου δεν υπερβαίνει το ανώτατο όριο που ισχύει για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας. Οι ενισχύσεις που συνίστανται σε μέτρα χρηματοδότησης υψηλού κινδύνου με τη μορφή επενδύσεων μετοχικού ή οιονεί μετοχικού κεφαλαίου, όπως αναφέρεται στις κατευθυντήριες γραμμές για χρημ��τοδότηση υψηλού κινδύνου , δεν πρέπει να θεωρούνται διαφανείς ενισχύσεις ήσσονος σημασίας, εκτός αν το οικείο μέτρο παρέχει κεφάλαια που δεν υπερβαίνουν το ανώτατο όριο που ισχύει για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας. Οι ενισχύσεις που συνίστανται σε εγγυήσεις, συμπεριλαμβανομένων των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που συνίστανται σε μέτρα χρηματοδότησης υψηλού κινδύνου υπό μορφή εγγυήσεων, θα πρέπει να θεωρούνται διαφανείς εάν το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης έχει υπολογιστεί με βάση τις προμήθειες ασφαλούς λιμένα που καθορίζονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής για το αντίστοιχο είδος επιχείρησης . Προκειμένου να απλουστευτεί η εξέταση των εγγυήσεων μικρής διάρκειας για την εξασφάλιση σχετικά μικρού δανείου σε ποσοστό μέχρι 80 %, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει σαφή κανόνα που να εφαρμόζεται εύκολα και να λαμβάνει υπόψη τόσο το ποσό του υποκείμενου δανείου όσο και τη διάρκεια της εγγύησης. Αυτός ο κανόνας δεν θα πρέπει να ισχύει για εγγυήσεις επί υποκείμενων πράξεων που δεν αποτελούν δάνειο, όπως είναι οι εγγυήσεις για συναλλαγές με αντικείμενο μετοχικό κεφάλαιο. Όταν η εγγύηση δεν υπερβαίνει το 80 % του υποκείμενου δανείου, το καλυπτόμενο από την εγγύηση ποσό δεν υπερβαίνει τις 112 500 ευρώ και η διάρκεια της εγγύησης δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη, το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης της εγγύησης μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν υπερβαίνει το ανώτατο όριο που ισχύει για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας. Το ίδιο ισχύει όταν η εγγύηση δεν υπερβαίνει το 80 % του υποκείμενου δανείου, το καλυπτόμενο από την εγγύηση ποσό δεν υπερβαίνει τις 56 250 ευρώ και η διάρκεια της εγγύησης δεν υπερβαίνει τα δέκα έτη. Επιπλέον τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν μέθοδο υπολογισμού του ακαθάριστου ισοδυνάμου επιχορήγησης των εγγυήσεων η οποία έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή δυνάμει άλλου κανονισμού της Επιτροπής του τομέα των κρατικών ενισχύσεων που ίσχυε κατά τον χρόνο της κοινοποίησης και που έχει εγκριθεί από την Επιτροπή ως σύμφωνη με την ανακοίνωση περί εγγυήσεων ή άλλη μεταγενέστερη σχετική ανακοίνωση, υπό την προϋπόθεση ότι η εγκεκριμένη μέθοδος περιλαμβάνει ρητή πρόβλεψη για το είδος της εγγύησης και το είδος της συγκεκριμένης υποκείμενης πράξης για την οποία πρόκειται στο πλαίσιο της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. Λόγω των δυσχερειών που σχετίζονται με τον προσδιορισμό του ακαθάριστου ισοδύναμου επιχορήγησης ενισχύσεων οι οποίες χορηγούνται σε επιχειρήσεις που ενδέχεται να μην είναι σε θέση να αποπληρώσουν το δάνειο, ο ανωτέρω κανόνας είναι σκόπιμο να μην εφαρμόζεται σε τέτοιου είδους επιχειρήσεις. Όταν ένα καθεστώς ενισχύσεων ήσσονος σημασίας εφαρμόζεται μέσω ενδιάμεσων χρηματοπιστωτικών οργανισμών, θα πρέπει να εξασφαλίζεται ότι οι τελευταίοι δεν λαμβάνουν καμία κρατική ενίσχυση. Ο στόχος αυτός μπορεί να επιτευχθεί, για παράδειγμα, με ��ην επιβολή στους ενδιάμεσους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς που τυγχάνουν κρατικής εγγύησης της υποχρέωσης να καταβάλλουν προμήθεια ανταποκρινόμενη στους όρους της αγοράς, ή να μετακυλύουν εξ ολοκλήρου το όφελος που τυχόν αποκομίζουν στους τελικούς δικαιούχους ή με την τήρηση του ανώτατου ορίου που ισχύει για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας και τους λοιπούς όρους του παρόντος κανονισμού και στο επίπεδο των ενδιάμεσων χρηματοπιστωτικών οργανισμών. Κατόπιν κοινοποίησης κράτους μέλους, η Επιτροπή δύναται να εξετάζει κατά πόσο ένα μέτρο που δεν συνίσταται σε επιχορήγηση, δάνειο, εγγύηση, εισφορά κεφαλαίου ή μέτρο χρηματοδότησης υψηλού κινδύνου με τη μορφή επένδυσης μετοχικού ή οιονεί μετοχικού κεφαλαίου οδηγεί σε ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης που δεν υπερβαίνει το ανώτατο όριο το οποίο ισχύει για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας, με αποτέλεσμα να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. Η Επιτροπή έχει καθήκον να διασφαλίζει ότι οι κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις τηρούνται και, σύμφωνα με την αρχή της συνεργασίας που ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη οφείλουν να διευκολύνουν την εκπλήρωση αυτού του καθήκοντος, θεσπίζοντας τους αναγκαίους μηχανισμούς που διασφαλίζουν ότι το συνολικό ποσό ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που χορηγούνται σε ενιαία επιχείρηση βάσει του κανόνα για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας δεν υπερβαίνει το συνολικό επιτρεπτό ανώτατο όριο. Για τον σκοπό αυτό, όταν χορηγούν ενίσχυση ήσσονος σημασίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενημερώνουν την οικεία επιχείρηση σχετικά με το ποσό της χορηγούμενης ενίσχυσης ήσσονος σημασίας και για το γεγονός ότι η ενίσχυση θεωρείται ήσσονος σημασίας, με ρητή αναφορά στον παρόντα κανονισμό. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν την υποχρέωση παρακολούθησης των χορηγούμενων ενισχύσεων ώστε να εξασφαλίζεται ότι αυτές δεν υπερβαίνουν τα σχετικά ανώτατα όρια και ότι τηρούνται οι κανόνες σώρευσης. Για να συμμορφωθεί προς την υποχρέωση αυτή πριν από τη χορήγηση της ενίσχυσης, το οικείο κράτος μέλος πρέπει να λαμβάνει από την επιχείρηση δήλωση σχετικά με τυχόν άλλες ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό ή από άλλες κανονιστικές ρυθμίσεις, για ενισχύσεις ήσσονος σημασίας τις οποίες έλαβε κατά τη διάρκεια του συγκεκριμένου οικονομικού έτους και κατά τα δύο προηγούμενα οικονομικά έτη. Εναλλακτικά, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα κατάρτισης κεντρικού μητρώου με πλήρεις πληροφορίες σχετικά με τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που έχουν χορηγηθεί, φροντίζοντας καμία νέα ενίσχυση να μην υπερβαίνει το ανώτατο όριο. Πριν από τη χορήγηση οποιασδήποτε νέας ενίσχυσης ήσσονος σημασίας, κάθε κράτος μέλος πρέπει να εξακριβώνει σε εθνικό επίπεδο ότι η ενίσχυση ήσσονος σημασίας δεν θα οδηγήσει σε υπέρβαση ούτε του ανώτατου ορίου για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας ούτε του εθνικού ανώτατου ορίου, και ότι πληρούνται οι λοιπές προϋποθέσεις του παρόντος κανονισμού. Λαμβανομένης υπόψη της πείρας που έχει αποκτήσει η Επιτροπή, και ιδίως της συχνότητας με την οποία είναι εν γένει αναγκαίο να αναθεωρείται η πολιτική για τις κρατικές ενισχύσεις, είναι σκόπιμο να περιοριστεί η περίοδος εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. Σε περίπτωση λήξης του παρόντος κανονισμού χωρίς παράταση της ισχύος του, θα πρέπει να παρασχεθεί στα κράτη μέλη περίοδος προσαρμογής έξι μηνών για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που υπάγονται στον παρόντα κανονισμό, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Πεδίο εφαρμογής 1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις ενισχύσεις που χορηγούνται σε επιχειρήσεις οι οποίες δραστηριοποιούνται στην πρωτογενή παραγωγή γεωργικών προϊόντων, με εξαίρεση: α) τις ενισχύσεις το ύψος των οποίων καθορίζεται βάσει της τιμής ή της ποσότητας των προϊόντων που διατίθενται στην αγορά· β) τις ενισχύσεις για δραστηριότητες που σχετίζονται με εξαγωγές προς τρίτες χώρες ή προς κράτη μέλη, συγκεκριμένα ενισχύσεις που συνδέονται άμεσα με τις εξαγόμενες ποσότητες, τη δημιουργία και λειτουργία δικτύου διανομής ή άλλες τρέχουσες δαπάνες συνδεόμενες με εξαγωγικές δραστηριότητες· γ) τις ενισχύσεις που χορηγούνται υπό τον όρο της χρησιμοποίησης εγχώριων προϊόντων αντί των εισαγομένων. 2. Στην περίπτωση επιχείρησης που δραστηριοποιείται στην πρωτογενή παραγωγή γεωργικών προϊόντων, καθώς και σε άλλους τομείς, ή έχει άλλες δραστηριότητες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1407/2013, ο εν λόγω κανονισμός εφαρμόζεται στις ενισχύσεις που χορηγούνται στους τελευταίους αυτούς τομείς ή δραστηριότητες, υπό την προϋπόθεση ότι το οικείο κράτος μέλος διασφαλίζει, με κατάλληλα μέσα όπως ο διαχωρισμός των δραστηριοτήτων ή η διάκριση των στοιχείων κόστους, ότι δεν χορηγούνται δυνάμει του εν λόγω κανονισμού ενισχύσεις ήσσονος σημασίας για την πρωτογενή παραγωγή γεωργικών προϊόντων. 3. Στην περίπτωση επιχείρησης που δραστηριοποιείται στην πρωτογενή παραγωγή γεωργικών προϊόντων καθώς και στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας, οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 875/2007 εφαρμόζονται στις ενισχύσεις που χορηγούνται στον εν λόγω τομέα, υπό την προϋπόθεση ότι το οικείο κράτος μέλος διασφαλίζει, με κατάλληλα μέσα όπως ο διαχωρισμός των δραστηριοτήτων ή η διάκριση των στοιχείων κόστους, ότι δεν χορηγούνται δυνάμει του εν λόγω κανονισμού ενισχύσεις ήσσονος σημασίας για την πρωτογενή παραγωγή γεωργικών προϊόντων. Άρθρο 2 Ορισμοί 1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως "γεωργικά προϊόντα" τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα I της Συνθήκης, με εξαίρεση τα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής το�� κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2000 του Συμβουλίου . 2. Στην "ενιαία επιχείρηση" περιλαμβάνονται, για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, όλες οι επιχειρήσεις που έχουν τουλάχιστον μία από τις ακόλουθες σχέσεις μεταξύ τους: α) μια επιχείρηση κατέχει την πλειοψηφία των δικαιωμάτων ψήφου των μετόχων ή των εταίρων άλλης επιχείρησης· β) μια επιχείρηση έχει το δικαίωμα να διορίζει ή να παύει την πλειοψηφία των μελών του διοικητικού, διαχειριστικού ή εποπτικού οργάνου άλλης επιχείρησης· γ) μια επιχείρηση έχει το δικαίωμα να ασκεί δεσπόζουσα επιρροή σε άλλη επιχείρηση βάσει σύμβασης που έχει συνάψει με αυτήν ή δυνάμει ρήτρας του καταστατικού αυτής της τελευταίας· δ) μια επιχείρηση που είναι μέτοχος ή εταίρος άλλης επιχείρησης, ελέγχει μόνη της, βάσει συμφωνίας που έχει συνάψει με άλλους μετόχους ή εταίρους της εν λόγω επιχείρησης, την πλειοψηφία των δικαιωμάτων ψήφου των μετόχων ή των εταίρων αυτής της επιχείρησης. Επιχειρήσεις που έχουν οποιαδήποτε από τις σχέσεις που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ) του πρώτου εδαφίου με μία ή περισσότερες άλλες επιχειρήσεις θεωρούνται επίσης ενιαία επιχείρηση. Άρθρο 3 Ενισχύσεις ήσσονος σημασίας 1. Τα μέτρα ενίσχυσης που πληρούν το σύνολο των κριτηρίων που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό θεωρείται ότι δεν πληρούν το σύνολο των κριτηρίων του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης και, συνεπώς, δεν υπόκεινται στην υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 3 της Συνθήκης. 2. Το συνολικό ποσό των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που χορηγούνται ανά κράτος μέλος σε μία ενιαία επιχείρηση δεν υπερβαίνει το ποσό των 15 000 ευρώ σε οποιαδήποτε περίοδο τριών οικονομικών ετών. 3. Το σωρευτικό ποσό των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που χορηγούνται ανά κράτος μέλος σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην πρωτογενή παραγωγή γεωργικών προϊόντων σε οποιαδήποτε περίοδο τριών οικονομικών ετών δεν υπερβαίνει το εθνικό ανώτατο όριο που καθορίζεται στο παράρτημα. 4. Η ενίσχυση ήσσονος σημασίας θεωρείται ότι χορηγείται κατά τον χρόνο παραχώρησης στην οικεία επιχείρηση του έννομου δικαιώματος λήψης της ενίσχυσης σύμφωνα με το εφαρμοστέο εθνικό νομικό καθεστώς, ανεξαρτήτως της ημερομηνίας καταβολής της ενίσχυσης ήσσονος σημασίας στην επιχείρηση. 5. Το ανώτατο όριο που καθορίζεται στην παράγραφο 2 και το εθνικό ανώτατο όριο που αναφέρεται στην παράγραφο 3 ισχύουν ανεξαρτήτως της μορφής της ενίσχυσης ήσσονος σημασίας ή του επιδιωκόμενου στόχου και του κατά πόσον η ενίσχυση που χορηγείται από το οικείο κράτος μέλος χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει με πόρους ενωσιακής προέλευσης. Η χρονική περίοδος των τριών οικονομικών ετών καθορίζεται με βάση το οικονομικό έτος όπως αυτό εφαρμόζεται από την οικεία επιχείρηση στο εκάστοτε κράτος μέλος. 6. Για τους σκοπούς του ανώτατου ορίου που καθορίζεται στην παράγραφο 2 και του εθνικού ανώτατου ορίου που αναφέρεται στην παράγραφο 3, η ενίσχυση εκφράζεται ως επιχορήγηση σε μετρητά. Σε όλες τις περιπτώσεις χρησιμοποιούνται ακαθάριστα ποσά, δηλαδή πριν αφαιρεθεί ο οποιοσδήποτε φόρος ή άλλη επιβάρυνση. Εάν η ενίσχυση χορηγείται με μορφή άλλη από την επιχορήγηση, ως ποσό της ενίσχυσης λογίζεται το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησής της. Οι ενισχύσεις που καταβάλλονται σε δόσεις ανάγονται στην αξία τους κατά τον χρόνο της χορήγησής τους. Το επιτόκιο που χρησιμοποιείται για την αναγωγή είναι το προεξοφλητικό επιτόκιο που ισχύει κατά τον χρόνο χορήγησης της ενίσχυσης. 7. Όταν, με τη χορήγηση νέας ενίσχυσης ήσσονος σημασίας, σημειώνεται υπέρβαση του ανώτατου ορίου που ορίζεται στην παράγραφο 2 ή του εθνικού ανώτατου ορίου που αναφέρεται στην παράγραφο 3, κανένα τμήμα της εν λόγω νέας ενίσχυσης δεν δύναται να υπαχθεί στο ευεργέτημα του παρόντος κανονισμού. 8. Σε περίπτωση συγχωνεύσεων ή εξαγορών, όλες οι προηγούμενες ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που έχουν χορηγηθεί σε οποιαδήποτε από τις συγχωνευόμενες επιχειρήσεις λαμβάνονται υπόψη για να προσδιοριστεί κατά πόσον η νέα ενίσχυση ήσσονος σημασίας στη νέα ή στην εξαγοράζουσα επιχείρηση υπερβαίνει το ανώτατο όριο ή το εθνικό ανώτατο όριο. Οι ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που είχαν χορηγηθεί νομίμως πριν από τη συγχώνευση ή την εξαγορά παραμένουν νόμιμες. 9. Αν μια επιχείρηση διασπαστεί σε δύο ή περισσότερες χωριστές επιχειρήσεις, η ενίσχυση ήσσονος σημασίας που χορηγήθηκε πριν από τη διάσπαση καταλογίζεται στην επιχείρηση που ωφελήθηκε από αυτή την ενίσχυση, η οποία είναι κατά κανόνα η επιχείρηση που ανέλαβε τις δραστηριότητες για τις οποίες χρησιμοποιήθηκε η ενίσχυση ήσσονος σημασίας. Εάν ο εν λόγω καταλογισμός δεν είναι δυνατός, οι ενισχύσεις ήσσονος σημασίας πρέπει να κατανέμονται αναλογικά με βάση τη λογιστική αξία των ιδίων κεφαλαίων των νέων επιχειρήσεων κατά την πραγματική ημερομηνία της διάσπασης. Άρθρο 4 Υπολογισμός ακαθάριστου ισοδύναμου επιχορήγησης 1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται μόνο στις ενισχύσεις ως προς τις οποίες είναι δυνατόν να υπολογιστεί εκ των προτέρων με ακρίβεια το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης της ενίσχυσης χωρίς να είναι αναγκαία εκτίμηση κινδύνου ("διαφανείς ενισχύσεις"). 2. Οι ενισχύσεις υπό μορφή επιχορηγήσεων ή επιδοτήσεων επιτοκίου θεωρούνται διαφανείς ενισχύσεις ήσσονος σημασίας. 3. Οι ενισχύσεις υπό μορφή δανείου θεωρούνται διαφανείς ενισχύσεις ήσσονος σημασίας εάν: α) ο δικαιούχος δεν έχει υπαχθεί σε συλλογική διαδικασία αφερεγγυότητας ούτε πληροί τις προϋποθέσεις με βάση την εγχώρια νομοθεσία στην οποία υπόκειται για να υπαχθεί σε συλλογική διαδικασία αφερεγγυότητας κατόπιν αιτήσεως των δανειστών του. Στην περίπτωση των μεγάλων επιχειρήσεων, ο δικαιούχος πρέπει να βρίσκεται σε κατάσταση αντίστοιχη προς κατάταξη πιστοληπτικής ικανότητας τουλάχιστον Β–· και β) το δάνειο εξασφαλίζεται με ασφάλειες που καλύπτουν τουλάχιστον το 50 % του δανείου και το ποσό του δανείου ανέρχεται είτε σε 75 000 ευρώ για διάστημα πέντε ετών είτε σε 37 500 ευρώ για διάστημα δέκα ετών· εάν ένα δάνειο είναι χαμηλότερο από τα ποσά αυτά και/ή χορηγείται για περίοδο μικρότερη από πέντε ή δέκα έτη αντίστοιχα, το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης του εν λόγω δανείου υπολογίζεται ως αναλογικό μερίδιο του ανώτατου ορίου που καθορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2· ή γ) το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης έχει υπολογιστεί με βάση το επιτόκιο αναφοράς που ισχύει κατά τον χρόνο της επιχορήγησης. 4. Οι ενισχύσεις υπό μορφή εισφοράς κεφαλαίου θεωρούνται διαφανείς ενισχύσεις ήσσονος σημασίας μόνο εάν το συνολικό ποσό της κρατικής εισφοράς δεν υπερβαίνει το ανώτατο όριο που ισχύει για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας. 5. Οι ενισχύσεις που συνίστανται σε μέτρα χρηματοδότησης υψηλού κινδύνου με τη μορφή επενδύσεων μετοχικού ή οιονεί μετοχικού κεφαλαίου θεωρούνται διαφανείς ενισχύσεις ήσσονος σημασίας μόνο εάν τα κεφάλαια που παρέχονται σε μία ενιαία επιχείρηση δεν υπερβαίνουν το ανώτατο όριο ενισχύσεων ήσσονος σημασίας. 6. Οι ενισχύσεις υπό μορφή εγγυήσεων λογίζονται ως διαφανείς ενισχύσεις ήσσονος σημασίας εάν: α) ο δικαιούχος δεν έχει υπαχθεί σε συλλογική διαδικασία αφερεγγυότητας ούτε πληροί τις προϋποθέσεις με βάση την εγχώρια νομοθεσία στην οποία υπόκειται για να υπαχθεί σε συλλογική διαδικασία αφερεγγυότητας κατόπιν αιτήσεως των δανειστών του. Στην περίπτωση των μεγάλων επιχειρήσεων, ο δικαιούχος πρέπει να βρίσκεται σε κατάσταση αντίστοιχη προς κατάταξη πιστοληπτικής ικανότητας τουλάχιστον Β–· και β) η εγγύηση δεν υπερβαίνει το 80 % του υποκείμενου δανείου και είτε το ποσό που καλύπτεται από την εγγύηση είναι 112 500 ευρώ και η διάρκεια της εγγύησης είναι πέντε έτη είτε το ποσό που καλύπτεται από την εγγύηση είναι 56 250 ευρώ και η διάρκεια της εγγύησης είναι δέκα έτη. Εάν το ποσό που καλύπτεται από την εγγύηση είναι χαμηλότερο από τα προαναφερθέντα ποσά και/ή η εγγύηση χορηγείται για περίοδο μικρότερη από πέντε ή δέκα έτη αντίστοιχα, το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης της εν λόγω εγγύησης υπολογίζεται ως αναλογικό μερίδιο του ανώτατου ορίου που καθορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2· ή γ) το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης έχει υπολογιστεί με βάση τις προμήθειες ασφαλούς λιμένα που καθορίζονται σε σχετική ανακοίνωση της Επιτροπής· ή δ) πριν τεθεί σε εφαρμογή, i) η μέθοδος για τον υπολογισμό του ακαθάριστου ισοδύναμου επιχορήγησης της εγγύησης έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή δυνάμει άλλου κανονισμού της Επιτροπής στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων ο οποίος ίσχυε κατά τον χρόνο της κοινοποίησης και έχει εγκριθεί από την Επιτροπή ως σύμφωνη με την ανακοίνωση περί εγγυήσεων ή άλλη μεταγενέστερη σχετική ανακοίνωση, και ii) η μέθοδος περιλαμβάνει ρητή πρόβλεψη για το είδος της εγγύησης και το είδος της συγκεκριμένης υποκείμενης πράξης για την οποία πρόκειται στο πλαίσιο της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. i) η μέθοδος για τον υπολογισμό του ακαθάριστου ισοδύναμου επιχορήγησης της εγγύησης έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή δυνάμει άλλου κανονισμού της Επιτροπής στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων ο οποίος ίσχυε κατά τον χρόνο της κοινοποίησης και έχει εγκριθεί από την Επιτροπή ως σύμφωνη με την ανακοίνωση περί εγγυήσεων ή άλλη μεταγενέστερη σχετική ανακοίνωση, και ii) η μέθοδος περιλαμβάνει ρητή πρόβλεψη για το είδος της εγγύησης και το είδος της συγκεκριμένης υποκείμενης πράξης για την οποία πρόκειται στο πλαίσιο της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.i) η μέθοδος για τον υπολογισμό του ακαθάριστου ισοδύναμου επιχορήγησης της εγγύησης έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή δυνάμει άλλου κανονισμού της Επιτροπής στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων ο οποίος ίσχυε κατά τον χρόνο της κοινοποίησης και έχει εγκριθεί από την Επιτροπή ως σύμφωνη με την ανακοίνωση περί εγγυήσεων ή άλλη μεταγενέστερη σχετική ανακοίνωση, καιii) η μέθοδος περιλαμβάνει ρητή πρόβλεψη για το είδος της εγγύησης και το είδος της συγκεκριμένης υποκείμενης πράξης για την οποία πρόκειται στο πλαίσιο της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. 7. Ενισχύσεις που περιλαμβάνονται σε άλλες πράξεις θεωρούνται διαφανείς ενισχύσεις ήσσονος σημασίας εάν η πράξη προβλέπει οροφή με την οποία διασφαλίζεται η μη υπέρβαση του σχετικού ανώτατου ορίου. Άρθρο 5 Σώρευση 1. Στην περίπτωση επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην πρωτογενή παραγωγή γεωργικών προϊόντων, καθώς και σε έναν ή περισσότερους άλλους τομείς ή έχουν άλλες δραστηριότητες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1407/2013, οι ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που χορηγούνται για δραστηριότητες στον τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό μπορούν να σωρεύονται με ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που χορηγούνται στον δεύτερο τομέα (-είς) ή δραστηριότητες μέχρι το σχετικό ανώτατο όριο που καθορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1407/2013, υπό την προϋπόθεση ότι τα οικεία κράτη μέλη διασφαλίζουν με τα κατάλληλα μέσα όπως ο διαχωρισμός των δραστηριοτήτων ή η διάκριση των στοιχείων κόστους, ότι δεν χορηγούνται για την πρωτογενή παραγωγή γεωργικών προϊόντων ενισχύσεις σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1407/2013. 2. Στην περίπτωση επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην πρωτογενή παραγωγή γεωργικών προϊόντων και στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας, οι ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που χορηγούνται για δραστηριότητες στον τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό μπορούν να σωρεύονται με ενισχύσεις ήσσονος σημασίας για δραστηριότητες στον δεύτερο τομέα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 875/2007 μέχρι το ανώτατο όριο που καθορίζεται στον εν λόγω κανονισμό, υπό την προϋπόθεση ότι τα κράτη μέλη διασφαλίζουν με τα κατάλληλα μέσα, όπως ο διαχωρισμός των δραστηριοτήτων ή η διάκριση των στοιχείων κόστους, ότι δεν χορηγούνται για την πρωτογενή παραγωγή γεωργικών προϊόντων ενισχύσεις σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 875/2007. 3. Απαγορεύεται η σώρευση ενισχύσεων ήσσονος σημασίας με άλλες κρατικές ενισχύσεις για τις ίδιες επιλέξιμες δαπάνες ή με κρατικές ενισχύσεις για το ίδιο μέτρο χρηματοδότησης υψηλού κινδύνου, αν η σώρευση αυτή οδηγεί σε υπέρβαση της υψηλότερης σχετικής έντασης ενίσχυσης ή του ποσού ενίσχυσης που έχει καθοριστεί με βάση τα συγκεκριμένα δεδομένα κάθε περίπτωσης σε κανονισμό απαλλαγής κατά κατηγορία ή απόφαση που έχει εκδώσει η Επιτροπή. Οι ενισχύσεις ήσσονος σημασίας οι οποίες δεν χορηγούνται για συγκεκριμένες επιλέξιμες δαπάνες ή δεν συνδέονται με συγκεκριμένες επιλέξιμες δαπάνες μπορούν να σωρεύονται με άλλες κρατικές ενισχύσεις που χορηγούνται βάσει κανονισμού απαλλαγής κατά κατηγορία ή απόφασης που έχει εκδώσει η Επιτροπή. Άρθρο 6 Παρακολούθηση 1. Όταν ένα κράτος μέλος σκοπεύει να χορηγήσει σε κάποια επιχείρηση ενίσχυση ήσσονος σημασίας σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, την ενημερώνει εγγράφως σχετικά με το ενδεχόμενο ποσό της ενίσχυσης, εκφραζόμενο σε όρους ακαθάριστου ισοδύναμου επιχορήγησης, και διευκρινίζει ότι πρόκειται για ενίσχυση ήσσονος σημασίας, παραπέμποντας ρητά στον παρόντα κανονισμό και αναφέροντας τον τίτλο και τα στοιχεία δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε περίπτωση που μια ενίσχυση ήσσονος σημασίας χορηγείται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό σε περισσότερες επιχειρήσεις βάσει συγκεκριμένου καθεστώτος και οι εν λόγω επιχειρήσεις λαμβάνουν διαφορετικά ποσά ενίσχυσης βάσει του καθεστώτος αυτού, το οικείο κράτος μέλος δύναται να επιλέξει να εκπληρώσει την ανωτέρω υποχρέωση γνωστοποιώντας στις επιχειρήσεις το καθορισμένο ποσό που αντιστοιχεί στο μέγιστο ποσό ενίσχυσης το οποίο προβλέπεται να χορηγηθεί βάσει του συγκεκριμένου καθεστώτος. Στην περίπτωση αυτή, το καθορισμένο αυτό ποσό λαμβάνεται υπόψη προκειμένου να προσδιοριστεί αν έχει καλυφθεί το ανώτατο όριο που καθορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 και δεν έχει σημειωθεί υπέρβαση του εθνικού ανώτατου ορίου που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3. Πριν από τη χορήγηση της ενίσχυσης, το οικείο κράτος μέλος φροντίζει επίσης να λάβει από την αποδέκτρια επιχείρηση δήλωση, σε έγγραφη ή ηλεκτρονική μορφή, για οποιαδήποτε άλλη ενίσχυση ήσσονος σημασίας την οποία έλαβε η οικεία επιχείρηση βάσει του παρόντος κανονισμού ή άλλων κανονισμών για ενισχύσεις ήσσονος σημασίας κατά τα δύο προηγούμενα οικονομικά έτη και κατά το τρέχον οικονομικό έτος. 2. Όταν ένα κράτος μέλος έχει καταρτίσει κεντρικό μητρ��ο ενισχύσεων ήσσονος σημασίας, το οποίο περιέχει πλήρεις πληροφορίες σχετικά με όλες τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που έχουν χορηγηθεί από οποιαδήποτε αρχή του εν λόγω κράτους μέλους, η παράγραφος 1 παύει να εφαρμόζεται από τη στιγμή κατά την οποία το μητρώο καλύπτει περίοδο τριών οικονομικών ετών. 3. Τα κράτη μέλη χορηγούν νέα ενίσχυση ήσσονος σημασίας σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό μόνο αφού εξακριβώσουν ότι η ενίσχυση αυτή δεν αυξάνει το συνολικό ποσό των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που έχουν χορηγηθεί στην οικεία επιχείρηση σε επίπεδο που υπερβαίνει το ανώτατο όριο που καθορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 και το εθνικό ανώτατο όριο που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 και ότι τηρούνται όλοι οι όροι του παρόντος κανονισμού. 4. Τα κράτη μέλη καταγράφουν και συγκεντρώνουν όλες τις πληροφορίες που σχετίζονται με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Τα εν λόγω αρχεία περιέχουν όλες τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για να αποδειχθεί ότι έχουν τηρηθεί οι όροι του παρόντος κανονισμού. Τα αρχεία που αφορούν μεμονωμένες ενισχύσεις ήσσονος σημασίας πρέπει να διατηρούνται επί 10 οικονομικά έτη από την ημερομηνία κατά την οποία χορηγήθηκε η ενίσχυση. Τα αρχεία που αφορούν καθεστώς ενισχύσεων ήσσονος σημασίας πρέπει να διατηρούνται επί 10 οικονομικά έτη από την ημερομηνία χορήγησης της τελευταίας μεμονωμένης ενίσχυσης δυνάμει του καθεστώτος. 5. Κατόπιν γραπτής αίτησης της Επιτροπής, το οικείο κράτος μέλος παρέχει στην Επιτροπή, εντός 20 εργάσιμων ημερών ή εντός μεγαλύτερης προθεσμίας που ορίζεται στην αίτηση, όλες τις πληροφορίες που η Επιτροπή θεωρεί αναγκαίες για να εκτιμήσει εάν έχουν τηρηθεί οι όροι του παρόντος κανονισμού, ιδίως όσον αφορά το συνολικό ποσό των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας, κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού και άλλων κανονισμών σχετικά με τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας, που έχει λάβει συγκεκριμένη επιχείρηση. Άρθρο 7 Μεταβατικές διατάξεις 1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε ενισχύσεις οι οποίες έχουν χορηγηθεί πριν από την έναρξη ισχύος του, εφόσον η εκάστοτε ενίσχυση πληροί όλες τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό. Τυχόν ενισχύσεις οι οποίες δεν πληρούν τις εν λόγω προϋποθέσεις θα εξετάζονται από την Επιτροπή με βάση τα σχετικά πλαίσια κανόνων, κατευθυντήριες γραμμές και ανακοινώσεις. 2. Κάθε μεμονωμένη ενίσχυση ήσσονος σημασίας που χορηγήθηκε μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 2005 και της 30ής Ιουνίου 2008 και η οποία πληροί τους όρους του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1860/2004 λογίζεται ως μη ανταποκρινόμενη στο σύνολο των κριτηρίων που καθορίζονται στο άρθρο 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης και, συνεπώς, ισχύει γι’ αυτήν απαλλαγή από την υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 3 της Συνθήκης. 3. Κάθε μεμονωμένη ενίσχυση ήσσονος σημασίας η οποία χορηγείται μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 2008 και της 30ής Ιουνίου 2014 και η οποία πληροί τους όρους του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1535/2007 λογίζεται ως μη ανταποκρινόμενη στο σύνολο των κριτηρίων που καθορίζονται στο άρθρο 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης και συνεπώς ισχύει γι’ αυτήν απαλλαγή από την υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 3 της Συνθήκης. 4. Κατά τη λήξη της περιόδου ισχύος του παρόντος κανονισμού, κάθε καθεστώς ενισχύσεων ήσσονος σημασίας το οποίο πληροί τους όρους του παρόντος κανονισμού εξακολουθεί να καλύπτεται από τον παρόντα κανονισμό για ένα περαιτέρω εξάμηνο. Άρθρο 8 Έναρξη ισχύος και περίοδος εφαρμογής Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 2014. Εφαρμόζεται έως την 31η Δεκεμβρίου 2020. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 18 Δεκεμβρίου 2013. Για την Επιτροπή Ο Πρόεδρος José Manuel BARROSO

eudocsV6/Agriculture/Interaction_with_other_policies_competition_&_trade/Small-scale_(de_minimis)_aid_for_farming/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1408/2013 θεσπίζει κανόνες σχετικά με τις ενισχύσεις μικρής κλίμακας (γνωστές ως ήσσονος σημασίας) οι οποίες χορηγούνται σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην πρωτογενή παραγωγή γεωργικών προϊόντων. Προσδιορίζει το όριο των ενισχύσεων αυτών και τους όρους που πρέπει να πληρούν έτσι ώστε να μην επηρεάζουν τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) ούτε να νοθεύουν ή να απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό. Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1408/2013, ο οποίος εντάσσει τις τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΕ) 2024/3118, προβλέπει τα εξής. Ένα κράτος μέλος μπορεί να χορηγεί ενισχύσεις έως και 50 000 ευρώ σε έναν συγκεκριμένο δικαιούχο για οποιαδήποτε περίοδο τριών ετών. Το σωρευτικό χορηγούμενο ποσό ενίσχυσης ήσσονος σημασίας δεν πρέπει να υπερβαίνει το 2 % της ετήσιας αγροτικής παραγωγής του κράτους μέλους ("εθνικό ανώτατο όριο"). Η περίοδος αναφοράς παρατείνεται από το 2012-2017 στο 2012-2023 για να ληφθεί υπόψη η αυξημένη αξία της γεωργικής παραγωγής τα τελευταία χρόνια, αυξάνοντας έτσι το εθνικό ανώτατο όριο για όλα τα κράτη μέλη. Ο δικαιούχος πρέπει να δραστηριοποιείται στον τομέα της πρωτογενούς παραγωγής γεωργικών προϊόντων (π.χ. ζώντων ζώων, φρούτων ή λαχανικών). Πρέπει να υπάρχει διαφάνεια όσον αφορά το ποσό της ενίσχυσης, δηλ. να μπορεί να καθοριστεί ποσοτικά εκ των προτέρων. Θα προβλεφθεί υποχρεωτικό κεντρικό μητρώο σχετικά με τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας σε εθνικό επίπεδο ή σε επίπεδο ΕΕ από την με σκοπό τη μείωση του διοικητικού άχθους και την αύξηση της διαφάνειας. Οι ενισχύσεις που πληρούν τους εν λόγω όρους δεν θεωρείται ότι αποτελούν κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, ως εκ τούτου, δεν χρειάζεται να τίθενται υπόψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι ενισχύσεις ήσσονος σημασίας μπορούν να σωρεύονται με κρατικές ενισχύσεις [π.χ. σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2022/2472 για τις κρατικές ενισχύσεις στον γεωργικό και τον δασονομικό τομέα — βλ. σύνοψη], υπό την προϋπόθεση ότι το συνολικό ποσό της ενίσχυσης δεν υπερβαίνει το μέγιστο ποσοστό ενίσχυσης/ποσό ενίσχυσης που επιτρέπεται για την εν λόγω ενίσχυση σύμφωνα με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων. Οι ενισχύσεις ήσσονος σημασίας για τον γεωργικό τομέα μπορούν επίσης να σωρεύονται με ενισχύσεις ήσσονος σημασίας για άλλους τομείς (π.χ. όταν ένας δικαιούχος δραστηριοποιείται τόσο στην πρωτογενή γεωργική παραγωγή όσο και σε έναν ή περισσότερους από τους τομείς που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) 2023/2831 (βλ. σύνοψη) οι ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που χορηγούνται για τη γεωργική παραγωγή μπορούν να σωρεύονται με ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που χορηγούνται για άλλους τομείς ή δραστηριότητες μέχρι το σχετικό ανώτατο όριο που ορίζεται στον εν λόγω κανονισμό). Ορισμένες μορφές ενισχ��σεων δεν είναι επιλέξιμες ως ενισχύσεις ήσσονος σημασίας: οι ενισχύσεις το ύψος των οποίων καθορίζεται βάσει της τιμής ή της ποσότητας των προϊόντων που διατίθενται στην αγορά· οι ενισχύσεις που συνδέονται άμεσα με τις εξαγόμενες ποσότητες, τη δημιουργία και τη λειτουργία δικτύου διανομής ή άλλες τρέχουσες δαπάνες συνδεόμενες με εξαγωγικές δραστηριότητες· οι ενισχύσεις που χορηγούνται υπό τον όρο της χρησιμοποίησης εγχώριων προϊόντων αντί των εισαγομένων.

eudocsV6/Agriculture/Pesticides_&_fertilisers/Fighting_water_pollution_from_agricultural_nitrates/31991L0676.txt

@@ -0,0 +1 @@
+ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 12ης Δεκεμβρίου 1991 για την προστασία των υδάτων από τη νιτρορρύπανση γεωργικής προέλευσης (91/676/ΕΟΚ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 130 P, την πρόταση της Επιτροπής , τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου , τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής , Εκτιμώντας: ότι η περιεκτικότητα των υδάτων σε νιτρικά ιόντα σε ορισμένες περιοχές των κρατών μελών αυξάνεται και ότι είναι ήδη υψηλή σε σχέση με τις προδιαγραφές της οδηγίας 75/440/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Ιουνίου 1975 περί της απαιτουμένης ποιότητας των υδάτων επιφανείας που προορίζονται για την παραγωγή ποσίμου ύδατος στα κράτη μέλη , όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 79/869/ΕΟΚ και με τις προδιαγραφές της οδηγίας 80/778/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1980 περί της ποιότητας του πόσιμου νερού , όπως τροποποιήθηκε από την πράξη προσχώρησης του 1985 G ότι το τέταρτο πρόγραμμα δράσης των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για το περιβάλλον , αναφέρει ότι η Επιτροπή προτίθεται να υποβάλει πρόταση οδηγίας για τον έλεγχο και τη μείωση της ρύπανσης των υδάτων που προέρχεται από τη διασπορά ή την απόρριψη ζωικών λυμάτων και την υπέρμετρη χρήση λιπασμάτων G ότι στην αναμόρφωση της κοινής γεωργικής πολιτικής, όπως εκτίθεται στην Πράσινη Βίβλο της Επιτροπής με τίτλο "Προοπτικές της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής", αναφέρεται ότι, ενώ η χρήση ορισμένων αζωτούχων λιπασμάτων και κόπρου είναι αναγκαία για την κοινοτική γεωργία, η υπέρμετρη χρήση λιπασμάτων αποτελεί περιβαλλοντικό κίνδυνο G ότι απαιτείται κοινή δράση για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που ανακύπτουν από την εντατική κτηνοτροφία και ότι η γεωργική πολιτική πρέπει να λαμβάνει περισσότερο υπόψη την περιβαλλοντική πολιτική G ότι το ψήφισμα του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1988 για την προστασία της Βόρειας Θάλασσας και άλλων υδάτων στην Κοινότητα , καλεί την Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις για τη λήψη μέτρων σε κοινοτικό επίπεδο G ότι η κύρια αιτία της διάχυτης ρύπανσης των υδάτων στην Κοινότητα είναι τα νιτρικά ιόντα γεωργικής προέλευσης G ότι πρέπει, συνεπώς, να μειωθεί η ρύπανση του νερού που οφείλεται άμεσα ή έμμεσα σε νιτρικά ιόντα γεωργικής προέλευσης και να προληφθεί η περαιτέρω επιδείνωσή της, προκειμένου να προστατευθούν η ανθρώπινη υγεία, οι ζώντες πόροι και τα υδάτινα οικοσυστήματα και να εξασφαλισθούν οι άλλες θεμιτές χρήσεις του νερού G ότι, προς το σκοπό αυτόν, πρέπει να ληφθούν μέτρα σχετικά με την αποθήκευση όλων των αζωτούχων ενώσεων και τη διασπορά τους στο έδαφος, καθώς και με ορισμένες πρακτικές διαχείρισης του εδάφους G ότι, αφού η νιτρορρύπανση των υδάτων ενός κράτους μέλους μπορεί να επηρεάζει τα ύδατα άλλων κρατών μελών, πρέπει να αναληφθεί δράση σε κοινοτικό επίπεδο, σύμφωνα με το άρθρο 130 Π G ότι ενθαρρύνοντας ορθές γεωργικές πρακτικές, τα κράτη μέλη μπορούν να εξασφαλίσουν στο μέλλον ένα γενικό επίπεδο προστασίας όλων των υδάτων από τη ρύπανση G ότι ορισμένες ζώνες από τις οποίες απορρέουν ύδατα ευάλωτα στη ρύπανση από αζωτούχες ενώσεις, χρειάζονται ειδική προστασία G ότι τα κράτη μέλη πρέπει να προσδιορίσουν τις ευπρόσβλητες ζώνες και να καταρτίσουν και να εφαρμόσουν τα αναγκαία προγράμματα δράσης για να μειώσουν τη νιτρορρύπανση των υδάτων στις ευπρόσβλητες ζώνες G ότι τα προγράμματα αυτά δράσης πρέπει να περιλαμβάνουν μέτρα για τη μείωση της διασποράς αζωτούχων λιπασμάτων στο έδαφος, και ιδίως να καθορίζουν ειδικά όρια διασποράς ζωικής κόπρου στο έδαφος G ότι πρέπει να παρακολουθούνται τα ύδατα και να εφαρμόζονται μέθοδοι αναφοράς για τη μέτρηση των αζωτούχων ενώσεων ώστε να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των μέτρων G ότι αναγνωρίζεται ότι, λόγω της υδρογεωλογίας ορισμένων κρατών μελών, τα μέτρα προστασίας θα οδηγήσουν σε βελτίωση της ποιότητας του νερού μόνον μετά την πάροδο πολλών ετών G ότι πρέπει να συσταθεί μια επιτροπή που θα επικουρεί την Επιτροπή σε θέματα που σχετίζονται με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και την προσαρμογή της στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο G ότι τα κράτη μέλη πρέπει να καταρτίζουν και να υποβάλλουν στην Επιτροπή εκθέσεις για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας G ότι η Επιτροπή πρέπει να υποβάλλει τακτικά έκθεση για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας από τα κράτη μέλη, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Άρθρο 1. Η παρούσα οδηγία αποβλέπει: στη μείωση της ρύπανσης των υδάτων που προκαλείται άμεσα ή έμμεσα από νιτρικά ιόντα γεωργικής προελεύσεως και - στην πρόληψη της περαιτέρω ρύπανσης αυτού του είδους. Άρθρο 2. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως: α) "υπόγεια ύδατα", όλα τα ύδατα που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια του εδάφους στη ζώνη κορεσμού και σε άμεση επαφή με το έδαφος ή το υπέδαφος G β) "γλυκά ύδατα", τα φυσικά ύδατα χαμηλής περιεκτικότητας σε άλατα τα οποία γενικά είναι αποδεκτά προς υδροληψία και επεξεργασία για την παραγωγή πόσιμου νερού G γ) "αζωτούχος ένωση", κάθε ουσία που περιέχει άζωτο, εκτός του αερίου μοριακού αζώτου G δ) "ζώο", κάθε ζώο που εκτρέφεται με σκοπό την εκμετάλλευση ή το κέρδος G ε) "λίπασμα", κάθε ουσία που περιέχει αζωτούχο ένωση ή ενώσεις και διασπείρεται στο έδαφος προκειμένου να τονώσει την ανάπτυξη των φυτών G περιλαμβάνονται και η κόπρος, τα κατάλοιπα ιχθυοτροφείων και οι λυματολάσπες G στ) "χημικό λίπασμα", κάθε βιομηχανικώς παρασκευαζόμενο λίπασμα G ζ) "κόπρος", τα περιττώματα ζώων ή μείγμα στρωμνής και περιττωμάτων ζώων, έστω και μεταποιημένα G η) "διασπορά στο έδαφος", η προσθήκη υλικών στο έδαφος, είτε με διασκορπισμό στην επιφάνεια του εδάφους, είτε με έγχυση στο έδαφος, είτε με παράχωμά τους, είτε με ανάμειξη με τα επιφανειακά στρώματα του εδάφους G θ) "ευτροφισμός", ο εμπλουτισμός του νε��ού με αζωτούχες ενώσεις, με αποτέλεσμα την επιτάχυνση της ανάπτυξης των φυκών και των ανώτερων μορφών φυτικής ζωής, με συνακόλουθη ανεπιθύμητη διαταραχή της ισορροπίας των οργανισμών που ζούν στο νερό και της ποιότητας των συγκεκριμένων υδάτων G ι) "ρύπανση", η άμεση ή έμμεση απόρριψη στο υδάτινο περιβάλλον αζωτούχων ενώσεων γεωργικής προέλευσης, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται κίνδυνοι για την ανθρώπινη υγεία, βλάβες στους ζώντες οργανισμούς και στα υδάτινα οικοσυστήματα ή ζημιές στις εγκαταστάσεις αναψυχής ή να παρακωλύονται άλλες θεμιτές χρήσεις του νερού G ια) "ευπρόσβλητη ζώνη": οι περιοχές ξηράς που χαρακτηρίζονται έτσι βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 2. Άρθρο 3 1. Σύμφωνα με τα κριτήρια του παραρτήματος Ι, τα κράτη μέλη προσδιορίζουν τα ύδατα που υφίστανται ρύπανση και τα ύδατα που ενδέχεται να την υποστούν εάν δεν αναληφθεί δράση σύμφωνα με το άρθρο 5. 2. Εντός δύο ετών από την κοινοποίηση της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη χαρακτηρίζουν ευπρόσβλητες ζώνες όλες τις γνωστές περιοχές ξηράς που βρίσκονται στο έδαφός τους, των οποίων τα ύδατα απορρέουν στα ύδατα έχουν προσδιοριστεί σύμφωνα με την παράγραφο 1 και οι οποίες συμβάλλουν στη ρύπανση. Κοινοποιούν στην Επιτροπή αυτό τον αρχικό χαρακτηρισμό εντός έξι μηνών. 3. Όταν ύδατα που έχουν προσδιοριστεί από ένα κράτος μέλος σύμφωνα με την παράγραφο 1 υφίστανται ρύπανση από ύδατα άλλου κράτους μέλους που απορρέουν αμέσως ή εμμέσως σε αυτά, τα πρώτο κράτος μέλος μπορεί να κοινοποιεί τα σχετικά στοιχεία στο άλλο κράτος μέλος και στην Επιτροπή. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη οργανώνουν, ενδεχομένως μαζί με την Επιτροπή, τις κατάλληλες συνεννοήσεις για τον εντοπισμό των εν λόγω πηγών και των ληπτέων μέτρων προστασίας των ρυπαινόμενων υδάτων, ώστε να εξασφαλίζεται η συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία. 4. Τα κράτη μέλη επανεξετάζουν και, εφόσον είναι αναγκαίο, αναθεωρούν ή συμπληρώνουν τον κατάλογο των ευπρόσβλητων ζωνών, σε κατάλληλα χρονικά διαστήματα, τουλάχιστον δε ανά τετραετία, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι μεταβολές και οι απρόβλεπτοι κατά τον προηγούμενο χαρακτηρισμό παράγοντες. Κοινοποιούν στην Επιτροπή κάθε αναθεώρηση ή συμπλήρωση του καταλόγου αυτού εντός έξι μηνών. 5. Εφόσον τα κράτη μέλη καταρτίζουν και εφαρμόζουν στο σύνολο του εθνικού τους εδάφους τα προγράμματα δράσης που αναφέρονται στο άρθρο 5 σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, απαλλάσσονται από την υποχρέωση του χαρακτηρισμού συγκεκριμένων εμπρόσβλητων ζωνών. Άρθρο 4 1. Προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα γενικό επίπεδο προστασίας όλων των υδάτων από τη ρύπανση, εντός δύο ετών από την κοινοποίηση της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη: α) θεσπίζουν έναν ή περισσότερους κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής, που θα εφαρμόζονται προαιρετικά από τους γεωργούς και οι οποίοι περιέχουν διατάξεις που καλύπτουν τουλάχιστον τα στοιχεία του παραρτήματος ΙΙ σημεί�� Α G β) καταρτίζουν, όπου απαιτείται, πρόγραμμα προώθησης της εφαρμογής του ή των κωδίκων ορθής γεωργικής πρακτικής, το οποίο εμπεριέχει και πρόβλεψη για την επιμόρφωση και ενημέρωση των γεωργών. 2. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή λεπτομέρειες των κωδίκων ορθής γεωργικής πρακτικής. Η Επιτροπή συμπεριλαμβάνει πληροφορίες για τους κώδικες αυτούς στην προβλεπόμενη στο άρθρο 11 έκθεση. Υπό το φως των λαμβανομένων πληροφοριών, η Επιτροπή μπορεί, κατά την κρίση της, να υποβάλλει τις κατάλληλες προτάσεις στο Συμβούλιο. Άρθρο 5 1. Εντός διετίας μετά τον προβλεπόμενο στο άρθρο 3 παράγραφος 2 αρχικό χαρακτηρισμό, ή εντός ενός έτους μετά από κάθε χαρακτηρισμό προβλεπόμενο στο άρθρο 3 παράγραφος 4, τα κράτη μέλη εκπονούν προγράμματα δράσης όσον αφορά τις χαρακτηρισμένες ευπρόσβλητες περιοχές για να επιτύχουν τους στόχους του άρθρου 1. 2. Ένα πρόγραμμα δράσης μπορεί να αφορά όλες τις ευπρόσβλητες ζώνες της επικράτειας ενός κράτους μέλους ή, όταν το κράτος μέλος το κρίνει σκόπιμο, μπορούν να καταρτίζονται διαφορετικά προγράμματα για διάφορες εμπρόσβλητες ζώνες ή τμήματα ζωνών. 3. Τα προγράμματα δράσης λαμβάνουν υπόψη: α) τα διαθέσιμα επιστημονικά και τεχνικά στοιχεία, και μάλιστα εκείνα που αφορούν τις σχετικές εισροές αζώτου γεωργικής και άλλης προέλευσης G β) τις περιβαλλοντικές συνθήκες στις συγκεκριμένες περιοχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους. 4. Τα προγράμματα δράσης εφαρμόζονται εντός τετραετίας από τη σύνταξή τους και περιλαμβάνουν τα εξής υποχρεωτικά μέτρα: α) τα μέτρα του παραρτήματος ΙΙΙ G β) τα μέτρα τα οποία τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν στον ή στους κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής που καταρτίζονται σύμφωνα με το άρθρο 4, εκτός από όσα έχουν καταστεί κενά νοήματος λόγω των μέτρων του παραρτήματος ΙΙΙ. 5. Επιπλέον, στα πλαίσια των προγραμμάτων δράσης, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα συμπληρωματικά μέτρα ή τις ενισχυμένες δράσεις που κρίνουν ότι απαιτούνται εάν, εξαρχής ή βάσει της πείρας που αποκτάται κατά την εφαρμογή των προγραμμάτων δράσης, καθίσταται καταφανές ότι τα μέτρα της παραγράφου 4 δεν επαρκούν για την επίτευξη των στόχων του άρθρου 1. Κατά την επιλογή αυτών των μέτρων ή δράσεων, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη τους την αποτελεσματικότητά τους καθώς και το κόστος τους σε σχέση με άλλα δυνατά προληπτικά μέτρα. 6. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν και εφαρμόζουν κατάλληλα προγράμματα παρακολούθησης προκειμένου να εκτιμούν την αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων δράσης που θεσπίζονται δυνάμει του παρόντος άρθρου. Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 5 σε ολόκληρη την επικράτεια τους, παρακολουθούν την περιεκτικότητα σε νιτρικά ιόντα των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων σε επιλεγμένα σημεία μέτρησης, ώστε να προσδιορίζουν την έκταση της γεωργικής νιτρορρύπανσης των υδάτων. 7. Τα κράτη μέλη επανεξετάζουν και ενδεχομένως αναθεωρούν τα εθνικά τους προγράμματα δράσης και οποιοδήποτε πρόσθετο μέτρο έχουν λάβει βάσει της παραγράφου 5, τουλάχιστον ανά τετραετία. Ενημερώνουν την Επιτροπή για κάθε τροποποίηση των προγραμμάτων δράσης. Άρθρο 6 1. Για το χαρακτηρισμό των ευπρόσβλητων ζωνών και την αναθεώρηση του σχετικού καταλόγου, τα κράτη μέλη: α) εντός δύο ετών από την κοινοποίηση της παρούσας οδηγίας, παρακολουθούν επί ένα έτος τη συγκέντρωση νιτρικών ιόντων στα γλυκά ύδατα: )i σε σταθμούς δειγματοληψίας για επιφανειακά ύδατα, που ορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 4 της οδηγίας 75/440/ΕΟΚ ή/και σε άλλους σταθμούς δειγματοληψίας που είναι αντιπροσωπευτικοί των επιφανειακών υδάτων των κρατών μελών, τουλάχιστον μία φορά το μήνα και συχνότερα στις εποχές των πλημμυρών, ii) σε σταθμούς δειγματοληψίας, αντιπροσωπευτικούς των υπόγειων υδροφόρων οριζόντων των κρατών μελών, κατά τακτά χρονικά διαστήματα και λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων της οδηγίας 80/778/ΕΟΚ G β) επαναλαμβάνουν το πρόγραμμα παρακολούθησης που αναφέρεται στο στοιχείο α) τουλάχιστον ανά τετραετία, εκτός από τους σταθμούς δειγματοληψίας όπου η συγκέντρωση νιτρικών ιόντων σε όλα τα προηγούμενα δείγματα ήταν κάτω των 25 mg/l και στους οποίους δεν έχει διαπιστωθεί κανένας νέος παράγοντας που να μπορεί να αυξήσει την περιεκτικότητα σε νιτρικά ιόντα, οπότε το πρόγραμμα παρακολούθησης αρκεί να επαναλαμβάνεται μόνο ανά οκταετία G γ) επανεξετάζουν ανά τετραετία την κατάσταση των γλυκών επιφανειακών υδάτων, των υδάτων των εκβολών ποταμών και των παράκτιων υδάτων τους από πλευράς ευτροφισμού. 2. Χρησιμοποίουνται οι μέθοδοι μετρήσεων αναφοράς που εκτίθενται στο παράρτημα IV. Άρθρο 7. Οι οδηγίες για την παρακολούθηση που αναφέρεται στα άρθρα 5 και 6 μπορούν να καταρτίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 9. Άρθρο 8. Τα παραρτήματα της παρούσας οδηγίας μπορούν να προσαρμόζονται στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 9. Άρθρο 9 1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή που απαρτίζεται από τους αντιπροσώπους των κρατών μελών υπό την προεδρία του αντιπροσώπου της Επιτροπής. 2. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο των ληπτέων μέτρων. Η επιτροπή διατυπώνει γνώμει για το σχέδιο εντός προθεσμίας που καθορίζει ο πρόεδρος ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του ζητήματος. Η γνώμη διατυπώνεται με την πλειοψηφία που ορίζεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης, προκειμένου περί αποφάσεων τις οποίες καλείται να εκδώσει το Συμβούλιο μετά από πρόταση της Επιτροπής. Κατά τη ψηφοφορία, στα πλαίσια της επιτροπής, οι ψήφοι των αντιπροσώπων των κρατών μελών σταθμίζονται με τον τρόπο που ορίζει το εν λόγω άρθρο. Ο πρόεδρος δεν συμμετέχει στην ψηφοφορία. 3. α) Η Επιτροπή εκδίδει τα σχεδιαζόμενα μέτρα στην περίπτωση που συμφωνούν με τη γνώμη της επιτροπής G β) όταν τα σχεδιαζόμενα μέτρα δεν συμφωνούν με τη γνώμη της επιτροπής, ή ελλείψει γν��μης, η Επιτροπή υποβάλλει χωρίς καθυστέρηση στο Συμβούλιο πρόταση σχετική με τα ληπτέα μέτρα. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία G γ) εάν, μετά την πάροδο τριών μηνών από την ημερομηνία υποβολής του θέματος, το Συμβούλιο δεν έχει αποφασίσει, τα προτεινόμενα μέτρα θεσπίζονται από την Επιτροπή, εκτός εάν το Συμβούλιο λάβει απόφαση κατά των μέτρων αυτών με απλή πλειοψηφία. Άρθρο 10 1. Σχετικά με την τετραετία που ακολουθεί την κοινοποίηση της παρούσας οδηγίας και με κάθε επόμενη τετραετία, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση με τις πληροφορίες που καθορίζονται στο παράρτημα V. 2. Κάθε έκθεση που συντάσσεται δυνάμει του παρόντος άρθρου υποβάλλεται στην Επιτροπή μέσα σε έξι μήνες από το τέλος της περιόδου στην οποία αναφέρεται. Άρθρο 11. Με βάση τις πληροφορίες που λαμβάνει δυνάμει του άρθρου 10, η Επιτροπή εκδίδει συγκεφαλαιωτικές εκθέσεις μέσα σε έξι μήνες από την παραλαβή των εκθέσεων των κρατών μελών και τις κοινοποιεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. Υπό το φως της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, και ιδίως των διατάξεων του παραρτήματος ΙΙΙ, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο, πριν από την 1η Ιανουαρίου 1998, έκθεση συνοδευόμενη, ενδεχομένως, από προτάσεις για αναθεώρηση της παρούσας οδηγίας. Άρθρο 12 1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία εντός δύο ετών από την κοινοποίησή της . Πληροφορούν αμέσως σχετικά την Επιτροπή. 2. Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη. 3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα κείμενα των διατάξεων εθνικού δικαίου που θεσπίζουν στο πεδίο που διέπεται από την παρούσα οδηγία. Άρθρο 13. Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, 12 Δεκεμβρίου 1991. Για το ΣυμβούλιοΟ ΠροέδροςJ.G.M. ALDERS. ΕΕ αριθ. C 54 της 3. 3. 1989, σ. 4 και ΕΕ αριθ. C 51 της 2. 3. 1990, σ. 12. ΕΕ αριθ. C 158 της 26. 6. 1989, σ. 487. ΕΕ αριθ. C 159 της 26. 6. 1989, σ. 1. ΕΕ αριθ. L 194 της 25. 7. 1975, σ. 26. ΕΕ αριθ. L 271 της 29. 10. 1979, σ. 44. ΕΕ αριθ. L 229 της 30. 8. 1980, σ. 11. ΕΕ αριθ. C 328 της 7. 12. 1987, σ. 1. ΕΕ αριθ. C 209 της 9. 8. 1988, σ. 3. Η παρούσα οδηγία κοινοποιήθηκε στα κράτη μέλη στις 19 Δεκεμβρίου 1991.

eudocsV6/Agriculture/Pesticides_&_fertilisers/Fighting_water_pollution_from_agricultural_nitrates/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Γνωστή ως οδηγία για τη νιτρορρύπανση, στοχεύει στη μείωση της νιτρορρύπανσης γεωργικής προέλευσης και στην πρόληψη περαιτέρω ρύπανσης. Αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της οδηγίας-πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) για τα ύδατα (οδηγία 2000/60/ΕΚ — βλέπε σύνοψη) και συνδέεται στενά με άλλες πολιτικές της ΕΕ που αφορούν την ποιότητα του αέρα, την κλιματική αλλαγή και τη γεωργία. Τα κράτη μέλη της ΕΕ πρέπει να προβούν στα εξής: να χαρακτηρίζουν ευπρόσβλητες ζώνες όλες τις ζώνες των οποίων η απορροή γίνεται σε ύδατα και οι οποίες πλήττονται από υψηλά επίπεδα νιτρικών ιόντων και ευτροφισμό*. Ο προσδιορισμός των ζωνών επανεξετάζεται και ενδεχομένως αναθεωρείται τουλάχιστον κάθε 4 έτη προκειμένου να ληφθούν υπόψη τυχόν μεταβολές που θα προκύψουν. να καταρτίζουν υποχρεωτικά προγράμματα δράσης για τις εν λόγω ζώνες, λαμβάνοντας υπόψη τα διαθέσιμα επιστημονικά και τεχνικά δεδομένα καθώς και τις συνολικές περιβαλλοντικές συνθήκες· να παρακολουθούν την αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων δράσης· να ελέγχουν σε σταθμούς δειγματοληψίας τη συγκέντρωση νιτρικών ιόντων σε φρέσκο έδαφος και επιφανειακά ύδατα, τουλάχιστον μία φορά τον μήνα και συχνότερα σε περιόδους πλημμυρών· να διενεργούν ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα παρακολούθησης και να υποβάλλουν μια γενική έκθεση ανά τετραετία σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας. Η έκθεση περιλαμβάνει πληροφορίες για ζώνες ευπρόσβλητες στη νιτρορύπανση, τα αποτελέσματα της παρακολούθησης των υδάτων και μια σύνοψη των συναφών πτυχών κωδικών ορθών γεωργικών πρακτικών και προγραμμάτων δράσης. να συντάσσουν κώδικα ορθών γεωργικών πρακτικών, τον οποίο οι γεωργοί θα εφαρμόζουν εθελοντικά. Ο κώδικας καθορίζει διάφορες ορθές πρακτικές, όπως σε περιπτώσεις όπου η χρήση λιπασμάτων δεν είναι ενδεδειγμένη. να παρέχουν κατάρτιση και πληροφόρηση για γεωργούς, εάν κρίνεται σκόπιμο. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποβάλλει έκθεση ανά τετραετία η οποία βασίζεται σε εθνικές πληροφορίες που έχει λάβει. Η πιο πρόσφατη έκθεση χρονολογείται από το 2021. Παρεκκλίσεις Η οδηγία θέτει ανώτατα όρια στην ποσότητα αζώτου κοπριάς που μπορεί να εφαρμόζεται ετησίως σε 170 kg/ha. Εφόσον το ζητήσουν τα κράτη μέλη, και δεδομένου ότι μπορούν να αιτιολογήσουν επιστημονικά ότι αυτό δεν θα οδηγήσει σε υψηλότερα επίπεδα ρύπανσης, η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει εκτελεστικές πράξεις (αποφάσεις για εξαιρέσεις γνωστές ως παρεκκλίσεις) που θα επιτρέπουν την εφαρμογή υψηλότερων μεγίστων ορίων αζώτου από κοπριά σε συγκεκριμένες ζώνες και υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Οι εν λόγω παρεκκλίσεις δεν εξαιρούν τα εκάστοτε κράτη μέλη από την εκπλήρωση των στόχων της οδηγίας όσον αφορά την ποιότητα των υδάτων ή από οποιοδήποτε άλλο από τα μέτρα της. Οι κάτωθι αποφάσεις παρέκκλισης ισχύουν επί του παρόντος: εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2022/696 σχετικά με την έγκριση παρέκκλισης την οποία ζήτησε η Ιρλανδία — με ισχύ για 3 έτη, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2025· εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2020/1074 για τη χορήγηση παρέκκλισης που ζητήθηκε από τη Δανία — με ισχύ για 4 έτη, μέχρι τις 31 Ιουλίου 2024· εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2019/1325 σχετικά με την έγκριση παρέκκλισης την οποία ζήτησε το Ηνωμένο Βασίλειο για τη Βόρεια Ιρλανδία — με ισχύ για 4 έτη, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2022· εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2019/1205 σχετικά με την έγκριση παρέκκλισης την οποία ζήτησε το Βέλγιο για την περιφέρεια της Φλάνδρας — με ισχύ για 4 έτη, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2022·

eudocsV6/Agriculture/Pesticides_&_fertilisers/Pesticide_residues_in_food_and_animal_feed/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) όλα τα τρόφιμα που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση ή για ζωοτροφές υπόκεινται σε ανώτατο όριο καταλοίπων (ΑΟΚ) φυτοφαρμάκων με στόχο την προστασία της υγείας του ανθρώπου και των ζώων. Το δίκαιο της ΕΕ ρυθμίζει τα ΑΟΚ που ισχύουν για διαφορετικά προϊόντα και ορίζει ένα προκαθορισμένο ΑΟΚ στις περιπτώσεις που δεν έχει οριστεί ειδικό ΑΟΚ. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 396/2005 ορίζει τις ανώτατες επιτρεπόμενες ποσότητες καταλοίπων φυτοφαρμάκων στα προϊόντα ζωικής ή φυτικής προέλευσης που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο ή τα ζώα. Αυτά τα ΑΟΚ που καθορίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή περιλαμβάνουν: ειδικά ΑΟΚ για συγκεκριμένα προϊόντα που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο ή τα ζώα· ένα γενικό ΑΟΚ που ισχύει στις περιπτώσεις που δεν έχει καθοριστεί ειδικό ΑΟΚ ("προκαθορισμένη τιμή" των 0,01 mg/kg). Τα ΑΟΚ για όλες τις καλλιέργειες και τα φυτοφάρμακα αναφέρονται στη βάση δεδομένων της ΕΕ για τα φυτοφάρμακα της Επιτροπής. Τρόφιμα που καλύπτει ο κανονισμός Ο κανονισμός αφορά όλα τα προϊόντα που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο ή τα ζώα, τα οποία παρατίθενται στο παράρτημα Ι. Ο κανονισμός δεν ισχύει για προϊόντα ζωικής ή φυτικής προέλευσης, εφόσον προορίζονται: για την παρασκευή άλλων προϊόντων πλην των τροφίμων ή των ζωοτροφών· για σπορά ή φύτευση· για δοκιμές, εγκεκριμένες σε εθνικό επίπεδο, σε δραστικές ουσίες. Εξαιρέσεις Ορισμένες ουσίες που παραθέτει η Επιτροπή (παράρτημα VII) μπορούν να λάβουν έγκριση από τις εθνικές αρχές ακόμα και αν υπερβαίνουν το ΑΟΚ τους, εφόσον πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις: τα προϊόντα δεν προορίζονται για άμεση κατανάλωση· υφίστανται έλεγχοι που διασφαλίζουν ότι τα προϊόντα αυτά δεν διατίθενται στον καταναλωτή· τα άλλα κράτη μέλη της ΕΕ και η Επιτροπή έχουν ενημερωθεί για τα μέτρα που έχουν ληφθεί. Αξιολόγηση ασφαλείας Η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) είναι υπεύθυνη για την αξιολόγηση της ασφαλείας των νέων αιτήσεων που υποβάλλονται για τα ΑΟΚ και για την αναθεώρηση των υφιστάμενων ΑΟΚ. Η αξιολόγηση αυτή βασίζεται στην τοξικότητα κάθε ουσίας, τη μέγιστη αναμενόμενη περιεκτικότητα των ουσιών στα τρόφιμα και το διαιτολόγιο των καταναλωτών. Με βάση τη γνωμοδότηση της EFSA, η Επιτροπή εκδίδει κανονισμό για τον καθορισμό νέου ΑΟΚ ή την τροποποίηση ή τη διαγραφή ενός υφιστάμενου ΑΟΚ. Έλεγχοι των καταλοίπων φυτοφαρμάκων στα τρόφιμα Η ΕΕ διαθέτει ένα συντονισμένο πολυετές πρόγραμμα ελέγχου το οποίο υποχρεώνει, σε ετήσια βάση, τα κράτη μέλη να πραγματοποιούν δειγματοληψία, ανάλυση και έλεγχο μιας συμφωνημένης γκάμας προϊόντων (σχετική με τη διατροφή) για μια συμφωνημένη γκάμα φυτοφαρμάκων. Αυτό συμβαίνει για να εξασφαλίζεται η συμμόρφωσή τους με τα ΑΟΚ των φυτοφαρμάκων και για την αξιολόγηση της έκθεσης στους καταναλωτές. Η EFSA συγκεντρώνει τα αποτελέσματα αυτά και τα δημοσιεύει ετησίως. Εκτός από το συντονισμένο πολυετές πρόγραμμα της ΕΕ, τα κράτη μέλη διαθέτουν τα δικά τους εθνικά προγράμματα βάσει κινδύνου.

eudocsV6/Agriculture/Pesticides_&_fertilisers/Using_sewage_sludge_in_farming/31986L0278.txt

@@ -0,0 +1 @@
+ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 12ης Ιουνίου 1986 σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος και ιδίως του εδάφους κατά τη χρησιμοποίηση της ιλύος καθαρισμού λυμάτων στη γεωργία (86/278/ΕΟΚ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΟΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 100 και 235, την πρόταση της Επιτροπής, τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, Εκτιμώντας: ότι αντικείμενο της παρούσας οδηγίας είναι να ρυθμίσει τη χρησιμοποίηση της ιλύος καθαρισμού λυμάτων στη γεωργία ώστε να αποφεύγονται επιβλαβείς επιπτώσεις στο έδαφος, τη βλάστηση, τα ζώα και τον άνθρωπο, ενθαρρύνοντας παράλληλα την ορθή της χρησιμοποίηση; ότι οι διαφορές μεταξύ των διατάξεων στα διάφορα κράτη μέλη σχετικά με τη χρησιμοποίηση της ιλύος καθαρισμού λυμάτων στη γεωργία είναι δυνατό να έχουν επιπτώσεις στη λειτουργία της κοινής αγοράς; ότι επομένως πρέπει να γίνει στον τομέα αυτό η προσέγγιση των νομοθεσιών που προβλέπεται στο άρθρο 100 της συνθήκης; ότι η ιλύς καθαρισμού λυμάτων που χρησιμοποιείται στα πλαίσια της γεωργικής εκμετάλλευσης δεν καλύπτεται από την οδηγία 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1975 περί στερεών αποβλήτων%; ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην οδηγία 78/319/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 1978 περί των τοξικών και επικίνδυνων αποβλήτων &, ισχύουν επίσης και για την ιλύ καθαρισμού λυμάτων στο μέτρο που αυτή περιέχει ή έχει μολυνθεί από ουσίες ή ύλες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα της εν λόγω οδηγίας, ή φύση των οποίων είναι τέτοια ή οι οποίες παρουσιάζονται σε ποσότητες ή συγκεντρώσεις τέτοιες, που αποτελούν κίνδυνο για την υγεία του ανθρώπου ή για το περιβάλλον; ότι πρέπει να προβλεφθεί ειδικό καθεστώς που να εγγυάται την προστασία του ανθρώπου, των ζώων, των φυτών και του περιβάλλοντος από τις επιβλαβείς επιπτώσεις της ανεξέλεγκτης χρησιμοποίησης της ιλύος; ότι η οδηγία αυτή αποσκοπεί εξάλλου στη θέσπιση ορισμένων πρώτων κοινοτικών μέτρων στα πλαίσια της προστασίας του εδάφους; ότι η ιλύς μπορεί να παρουσιάζει χρήσιμες από γεωπονικής πλευράς ιδιότητες και, συνεπώς, δικαιολογείται η ενθάρρυνση της αξιοποίησής της στη γεωργία υπό τον όρο ότι θα χρησιμοποιείται ορθά; ότι η χρήση της ιλύος καθαρισμού λυμάτων δεν πρέπει να βλάπτει την ποιότητα του εδάφους και της γεωργικής παραγωγής; ότι ορισμένα βαρέα μέταλλα είναι τοξικά για τα φυτά και για τον άνθρωπο λόγω της παρουσίας τους στη συγκομιδή και ότι θα πρέπει να οριστούν υποχρεωτικές οριακές τιμές για τα στοιχεία αυτά στο έδαφος; ότι θα πρέπει να απαγορευτεί η χρησιμοποίηση της ιλύος όταν η συγκέντρωση αυτών των μετάλλων στο έδαφος υπερβαίνει τις οριακές αυτές τιμές; ότι, επιπλέον, πρέπει να αποφεύγεται υπέρβαση των οριακών αυτών τιμών λόγω της χρησιμοποίησης της ιλύος; ότι, για το σκοπό αυτό, πρέπει να περιορίζεται η προσθήκη βαρέων μετάλλων σε καλλιεργημένα εδάφη είτε με το να καθορίζονται κατ'^έτος οι μέγιστες ποσότητες ιλύος που μπορούν να προστεθούν, φροντίζοντας ώστε η συγκέντρωση βαρέων μετάλλων στη χρησιμοποιούμενη ιλύ να μην υπερβαίνει τις οριακές τιμές, είτε με το να λαμβάνεται μέριμνα ώστε να τηρούνται οι οριακές τιμές για τις ποσότητες των βαρέων μετάλλων που μπορούν να προστεθούν στο έδαφος σε δεκαετή, κατά μέσον όρο, βάση; ότι η ιλύς πρέπει να υφίσταται επεξεργασία πριν χρησιμοποιηθεί στη γεωργία; ότι τα κράτη μέλη μπορούν πάντως να επιτρέπουν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, τη χρησιμοποίηση μη επεξεργασμένης ιλύος, χωρίς κίνδυνο για την υγεία του ανθρώπου και των ζώων, εφόσον εγχέεται ή παραχώνεται στο έδαφος; ότι μετά τη χρησιμοποίηση της ιλύος πρέπει να παρέλθει ορισμένο χρονικό διάστημα για τη χρησιμοποίηση των λειμώνων για βοσκή και τη συγκομιδή των ζωοτροφών ή ορισμένων καλλιεργειών που έρχονται συνήθως σε άμεση επαφή με το έδαφος και καταναλώνονται κανονικά σε νωπή κατάσταση; ότι η χρησιμοποίηση της ιλύος σε καλλιέργειες οπωροκηπευτικών κατά την περίοδο της βλάστησης, εκτός από τις καλλιέργειες οπωροφόρων δένδρων, πρέπει να απαγορεύεται; ότι η χρησιμοποίηση της ιλύος πρέπει, σύμφωνα με τις οδηγίες 75/40/ΕΟΚ και 80/68/ΕΟΚ, να πραγματοποιείται υπό συνθήκες που να διασφαλίζουν την προστασία του εδάφους και των επιφανειακών και υπογείων υδάτων; ότι για να γίνει αυτό, είναι απαραίτητο να ελέγχεται η ποιότητα της ιλύος και του εδάφους όπου χρησιμοποιείται ιλύς και, συνεπώς, να πραγματοποιείται η ανάλυσή τους και ορισμένα αποτελέσματα να ανακοινώνονται στους χρήστες; ότι ορισμένες ουσιώδεις πληροφορίες πρέπει να συγκεντρώνονται για να εξασφαλιστεί καλύτερη γνώση της χρησιμοποίησης της ιλύος στη γεωργία; ότι οι πληροφορίες αυτές διαβιβάζονται στην Επιτροπή με τη μορφή περιοδικών εκθέσεων; ότι η Επιτροπή, με βάση τις εκθέσεις αυτές, θα κάνει, αν είναι απαραίτητο, προτάσεις για την εξασφάλιση μεγαλύτερης προστασίας του εδάφους και του περιβάλλοντος; ότι η ιλύς που προέρχεται από σταθμούς καθαρισμού μικρής δυναμικότητας οι οποίοι επεξεργάζονται κυρίως οικιακά λύματα, παρουσιάζουν μικρό κίνδυνο για την υγεία του ανθρώπου, των ζώων, των φυτών και του περιβάλλοντος, και ότι, συνεπώς, για την ιλύ αυτή είναι σκόπιμο να επιτραπεί εξαίρεση από ορισμένες υποχρεώσεις που προβλέπονται στον τομέα της ενημερώσης και της ανάλυσης; ότι τα κράτη μέλη θα έπρεπε να μπορούν να θεσπίζουν αυστηρότερες διατάξεις από τις προβλεπόμενες από την παρούσα οδηγία; ότι οι διατάξεις αυτές θα έπρεπε να ανακοινώνονται στην Επιτροπή; ότι η τεχνολογική και επιστημονική πρόοδος είναι δυνατόν να καταστήσει αναγκαία την ταχεία προσαρμογή ορισμένων από τις διατάξεις που περιλαμβάνονται στην παρούσα οδηγία; ότι, για να διευκολυνθεί η εφαρμογή των αναγκαίων για το σκοπό αυτό μέτρων, πρέπει να προβλεφθεί μια διαδικασία, που να καθιερώνει στενή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής; ότι η συνεργασία αυτή πρέπει να γίνεται στα πλαίσια μιας επιτροπής για την προσαρμογή στην τεχνολογική και επιστημονική πρόοδο; ότι η συνθήκη δεν έχει προβλέψει όλες τις απαιτούμενες εξουσίες δράσης, εκτός από εκείνες του άρθρου 235, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Αρθρο 1. Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι να ρυθμίσει τη χρησιμοποίηση της ιλύος καθαρισμού λυμάτων στη γεωργία ώστε να αποφεύγονται τυχόν επιβλαβείς επιπτώσεις στο έδαφος, τη βλάστηση, τα ζώα και τον άνθρωπο, ενθαρρύνοντας παράλληλα την ορθή χρήση της. Αρθρο 2. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως: α)"ιλύς" iii)η ιλύς που προέρχεται από σταθμούς καθαρισμού που επεξεργάζονται τα οικιακά ή αστικά λύματα και από άλλους σταθμούς καθαρισμού που επεξεργάζονται λύματα των οποίων η σύνθεση είναι παρόμοια με τη σύνθεση των οικιακών και αστικών λυμάτων, iii)η ιλύς που προέρχεται από σηπτικούς βόθρους και άλλες παρόμοιες εγκαταστάσεις για την επεξεργασία των λυμάτων, iii)η ιλύς που προέρχεται από σταθμούς καθαρισμού μη αναφερόμενους στα σημεία i) και ii); β)"επεξεργασμένη ιλύς": Η ιλύς που έχει υποστεί βιολογική, χημική ή θερμική επεξεργασία, με μακροχρόνια αποθήκευση ή με οποιαδήποτε άλλη κατάλληλη διαδικασία ώστε να μειωθεί σημαντικά η ικανότητά της προς ζύμωση και ο κίνδυνος για την υγεία που προκαλεί η χρησιμοποίησή της; γ)"γεωργία": Κάθε καλλιέργεια προς εμπορία και διατροφή, καθώς και για την κτηνοτροφία; δ)"χρησιμοποίηση": Η διασπορά της ιλύος επί του εδάφους ή οποιαδήποτε άλλη εφαρμογή της ιλύος επί και εντός του εδάφους. Αρθρο 3 1.^ Η ιλύς που αναφέρεται στο άρθρο 2 στοιχείο α) σημείο i), μπορεί να χρησιμοποιείται στη γεωργία μόνο σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. 2.^ Με την επιφύλαξη των οδηγιών 75/442/ΕΟΚ και 78/319/ΕΟΚ: η ιλύς που αναφέρεται στο άρθρο 2 στοιχείο α) σημείο ii), μπορεί να χρησιμοποιείται στη γεωργία με τη επιφύλαξη των όρων που το οικείο κράτος μέλος κρίνει αναγκαίους για την εξασφάλιση της προστασίας της υγείας του ανθρώπου και του περιβάλλοντος, η ιλύς που αναφέρεται στο άρθρο 2 στοιχείο α) σημείο iii), μπορεί να χρησιμοποιείται στη γεωργία μόνον υπό την προϋπόθεση ότι η χρησιμοποίησή της ρυθμίζεται από το οικείο κράτος μέλος. Αρθρο 4. Οι τιμές συγκέντρωσης βαρέων μετάλλων στα εδάφη τα οποία δέχονται την ιλύ, οι τιμές συγκέντρωσης βαρέων μετάλλων στην ιλύ και οι ανώτατες ετήσιες ποσότητες αυτών των βαρέων μετάλλων που μπορούν να εισάγονται στα προς καλλιέργεια εδάφη, περιλαμβάνονται στα παραρτήματα Ι^Α, Ι^Β και Ι^Γ. Αρθρο 5. Με την επιφύλαξη του άρθρου 12: 1. Τα κράτη μέλη απαγορεύουν τη χρησιμοποίηση της ιλύος στις περιπτώσεις που η συγκέντρωση σε ένα ή περισσότερα βαρέα μέταλλα στο έδαφος υπερβαίνει τις οριακές τιμές που καθορίζουν σύμφωνα με το παράρτημα Ι^Α και λαμβάνουν τα ανα��καία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι δεν σημειώνεται υπέρβαση των οριακών αυτών τιμών λόγω της χρησιμοποίησης ιλύος. 2. Τα κράτη μέλη ρυθμίζουν τη χρησιμοποίηση της ιλύος κατά τρόπο ώστε η συσσώρευση βαρέων μετάλλων στο έδαφος να μην υπερβαίνει τις οριακές τιμές του αναφέρονται στο σημείο 1. Για το σκοπό αυτό, εφαρμόζουν μία από τις διαδικασίες που περιγράφονται στα στοιχεία α) και β) παρακάτω: α)τα κράτη μέλη καθορίζουν τις ανώτατες ποσότητες της ιλύος, που εκφράζονται σε τόνους ξηράς ουσίας που μπορούν να προστίθενται στο έδαφος ανά μονάδα επιφάνειας και ανά έτος, τηρούμενων των οριακών τιμών συγκέντρωσης σε βαρέα μέταλλα της ιλύος που καθορίζουν σύμφωνα με το παράρτημα Ι^Β, ή β)τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την τήρηση των οριακών τιμών των ποσοτήτων μετάλλων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι^Γ, τα οποία προστίθενται στο έδαφος ανά μονάδα επιφάνειας και ανά μονάδα χρόνου. Αρθρο 6. Με την επιφύλαξη του άρθρου 7: α)η ιλύς υφίσταται επεξεργασία πριν χρησιμοποιηθεί στη γεωργία. Τα κράτη μέλη μπορούν πάντως να επιτρέπουν, υπό προϋποθέσεις που εκείνα ορίζουν, τη χρησιμοποίηση μη επεξεργασμένης ιλύος εφόσον εγχέεται ή παραχώνεται στο έδαφος; β)οι παραγωγοί ιλύος καθαρισμού λυμάτων παρέχουν σε τακτά διαστήματα στους χρήστες όλες τις πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ^Α. Αρθρο 7. Τα κράτη μέλη απαγορεύουν τη χρήση ή την παράδοση ιλύος με σκοπό τη χρησιμοποίησή της σε: α)λειμώνες ή εκτάσεις καλλιέργειας ζωοτροφών, αν οι λειμώνες πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για βοσκή ή οι ζωοτροφές πρόκειται να συγκομιστούν πριν από την πάροδο ενός ορισμένου χρονικού διαστήματος. Αυτό το χρονικό διάστημα, που καθορίζεται από τα κράτη μέλη λαμβανομένης υπόψη ιδίως της γεωγραφικής και κλιματολογικής τους κατάστασης, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι κατώτερο από τρεις εβδομάδες; β)καλλιέργειες οπωροκηπευτικών κατά την περίοδο της βλάστησης, με εξαίρεση τις καλλιέργειες οπωροφόρων δένδρων; γ)εδάφη που προορίζονται για καλλιέργειες οπωροκηπευτικών οι οποίες συνήθως βρίσκονται σε άμεση επαφή με το έδαφος και κανονικά καταναλίσκονται σε νωπή κατάσταση, για περίοδο δέκα μηνών πριν από τη συγκομιδή και κατά τη διάρκεια της συγκομιδής. Αρθρο 8. Η χρησιμοποίηση ιλύος γίνεται σύμφωνα με τους ακόλουθους κανόνες: για τη χρησιμοποίηση πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες θρέψεως των φυτών και να μην υπάρχουν δυσμενείς επιπτώσεις στην ποιότητα του εδάφους και των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων, όταν χρησιμοποιείται ιλύς σε εδάφη με pH χαμηλότερο από 6, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη την αυξημένη κινητικότητα των βαρέων μετάλλων και την ευκολότερή απορρόφησή τους από τα φυτά, και μειώνουν, κατά περίπτωση, τις οριακές τιμές που καθόρισαν σύμφωνα με το παράρτημα Ι^Α. Αρθρο 9. Η ιλύς και το έδαφος στο οποίο χρησιμοποιείται, υποβάλλονται σε ανάλυση σύμφωνα με το διάγραμα που ανα��έρεται στα παραρτήματα ΙΙ^Α και ΙΙ^Β. Οι μέθοδοι αναφοράς για τη δειγματοληψία και την ανάλυση περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙ^Γ. Αρθρο 10 1.^ Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να τηρούνται βιβλία στα οποία να σημειώνονται: α)οι ποσότητες της παραγόμενης ιλύος και οι ποσότητες της ιλύος που παραδίδονται στη γεωργία; β)η σύνθεση και τα χαρακτηριστικά της ιλύος όσον αφορά τις παραμέτρους που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ^Α; γ)το είδος της πραγματοποιούμενης επεξεργασίας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο β); δ)τα ονόματα και οι διευθύνσεις των παραληπτών της ιλύος και οι τόποι όπου θα χρησιμοποιηθεί. 2.^ Αυτά τα βιβλία βρίσκονται στη διάθεση των αρμόδιων αρχών και χρησιμεύουν στη σύνταξη της συγκεντρωτικής έκθεσης που αναφέρεται στο άρθρο 17. 3.^ Οι μέθοδοι επεξεργασίας και τα αποτελέσματα των αναλύσεων ανακοινώνονται στις αρμόδιες αρχές μετά από αίτησή τους. Αρθρο 11. Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν από τις διατάξεις του άρθρου 6 στοιχείο β) και από το άρθρο 10 παράγραφος 1 στοχεία β), γ) και δ) και παράγραφος 2, την ιλύ που προέρχεται από σταθμούς καθαρισμού λυμάτων με ικανότητα επεξεργασίας κάτω των 300 χιλιόγραμμαν DBO5 ημερησίως, που αντιστοιχούν σε ισοδύναμο πληθυσμού 5^000 κατοίκων και οι οποίοι προορίζονται κυρίως για την επεξεργασία λυμάτων οικιακής προέλευσης. Αρθρο 12. Τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα, αν το απαιτούν οι συνθήκες, να θεσπίζουν αυστηρότερα μέτρα από αυτά που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία. Κάθε παρόμοια απόφαση ανακοινώνεται αμέσως στην Επιτροπή, σύμφωνα με τις υπάρχουσες συμφωνίες. Αρθρο 13. Σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 15, η προσαρμογή στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο αφορά τις διατάξεις των παραρτημάτων της οδηγίας, εκτός από τις παραμέτρους και τις τιμές που αναφέρονται στα παραρτήματα Ι^Α, Ι^Β και Ι^Γ, κάθε στοιχείο που μπορεί να επηρεάσει τον υπολογισμό αυτών των τιμών καθώς και τις προς ανάλυση παραμέτρους που αναφέρονται στα παραρτήματα ΙΙ^Α και ΙΙ^Β. Αρθρο 14 1.^ Συνιστάται επιτροπή για την προσαρμογή στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο, που ονομάζεται εφεξής " επιτροπή ", η οποία απαρτίζεται από αντιπροσώπους των κρατών μελών και έχει πρόεδρο αντιπρόσωπο της Επιτροπής. 2.^ Η επιτροπή καταρτίζει τον εσωτερικό κανονισμό της. Αρθρο 15 1.^ Σε περίπτωση που γίνεται παραπομπή στη διαδικασία που ορίζεται στο παρόν άρθρο, η επιτροπή συγκαλείται από τον πρόεδρό της είτε με δική του πρωτοβουλία είτε μετά από αίτηση του αντιπροσώπου ενός κράτους μέλους. 2.^ Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρέπει να ληφθούν. Η επιτροπή γνωμοδοτεί επί του σχεδίου εντός προθεσμίας που ο πρόεδρος μπορεί να ορίζει ανάλογα με το επείγον του θέματος. Η επιτροπή αποφασίζει με πλειοψηφία 54 ψήφων; οι ψήφοι των κρατών μελών σταθμίζονται κατά το άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης. Ο πρόεδρος δεν ��υμμετέχει στην ψηφοφορία. 3.α)Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων θεσπίζει να προβλεπόμενα μέτρα όταν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής. β)ίΟταν τα προβλεπόμενα μέτρα δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής, ή αν δεν δοθεί γνώμη, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων υποβάλλει στο Συμβούλιο χωρίς αναβολή πρόταση σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία. γ)Αν το Συμβούλιο δεν έχει αποφασίσει μετά πάροδο τριών μηνών από την παραλαβή της προτάσεως, τα προτεινόμενα μέτρα θεσπίζονται από την Επιτροπή. Αρθρο 16 1.^ Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία εντός προθεσμίας τριών ετών από την κοινοποίησή της. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. 2.^ Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία. Αρθρο 17. Τα κράτη μέλη συντάσσουν κάθε τέσσερα χρόνια, και για πρώτη φορά πέντε χρόνια μετά την κοινοποίηση της παρούσας οδηγίας, συγκεντρωτική έκθεση για τη χρησιμοποίηση της ιλύος στη γεωργία, προσδιορίζοντας τις ποσότητες της χρησιμοποιούμενης ιλύος, τα κριτήρια που ακολουθήθηκαν και τις δυσκολίες που ανέκυψαν, και τη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, η οποία δημοσιεύει τις πληροφορίες που περιέχονται στην έκθεση αυτή. Ανάλογα με αυτή την έκθεση, η Επιτροπή υποβάλλει ενδεχομένως προτάσεις κατάλληλες για την εξασφάλιση αυξημένης προστασίας του εδάφους και του περιβάλλοντος. Αρθρο 18. Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Λουξεμβούργο, 12 Ιουνίου 1986. Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςP. WINSEMIUS. ΕΕ αριθ. C 264 της 8.^10.^1982, σ. 3 και ΕΕ αριθ. C 154 της 14.^6.^1984, σ. 6. ΕΕ αριθ. C 77 της 19.^3.^1984, σ. 136. ΕΕ αριθ. C 90 της 5.^4.^1983, σ. 27. ΕΕ αριθ. L 194 της 25.^7.^1975, σ. 39. ΕΕ αριθ. L 84 της 31.^3.^1978, σ. 43. ΕΕ αριθ. L 194 της 25.^7.^1975, σ. 26. ΕΕ αριθ. L 20 της 26.^1.^1980, σ. 43.

eudocsV6/Agriculture/Pesticides_&_fertilisers/Using_sewage_sludge_in_farming/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Θεσπίζει κανόνες σχετικά με τον τρόπο που οι αγρότες μπορούν να χρησιμοποιούν την ιλύ καθαρισμού λυμάτων* ως λίπασμα, ώστε να αποφεύγονται επιβλαβείς επιπτώσεις στο περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία, διασφαλίζοντας ότι λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες θρέψης των φυτών και ότι δεν υπάρχουν δυσμενείς επιπτώσεις στην ποιότητα του εδάφους και των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων. Για τον σκοπό αυτόν, θεσπίζει οριακές τιμές για τις επιτρεπόμενες συγκεντρώσεις στο έδαφος 7 βαρέων μετάλλων που μπορεί να είναι τοξικά για τα φυτά και για τον άνθρωπο. Αυτά τα βαρέα μέταλλα είναι: το κάδμιο ο χαλκός το νικέλιο ο μόλυβδος ο ψευδάργυρος ο υδράργυρος το χρώμιο. Απαγορεύει τη χρησιμοποίηση της ιλύος καθαρισμού λυμάτων που προκαλεί υπέρβαση αυτών των οριακών τιμών στις συγκεντρώσεις των εν λόγω βαρέων μετάλλων στα εδάφη. Το 2018 η οδηγία τροποποιήθηκε από την οδηγία (ΕΕ) 2018/853 όσον αφορά τους διαδικαστικούς κανόνες στον τομέα των περιβαλλοντικών εκθέσεων. Το 2019 η οδηγία τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕE) 2019/1010 ο οποίος ευθυγραμμίζει και εξορθολογίζει τις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων στη νομοθεσία για το περιβάλλον. Οι ακριβείς οριακές τιμές απαριθμούνται στα παραρτήματα της οδηγίας: παράρτημα IA — βαρέα μέταλλα στο έδαφος, παράρτημα IΒ — βαρέα μέταλλα στην ιλύ, παράρτημα IΓ — ανώτατες ετήσιες ποσότητες βαρέων μετάλλων που μπορούν να προστίθενται στο έδαφος. Κανονικά, η ιλύς πρέπει να υφίσταται επεξεργασία* πριν χρησιμοποιηθεί στη γεωργία. Ωστόσο, σε ορισμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) οι γεωργοί επιτρέπεται να χρησιμοποιούν μη επεξεργασμένη ιλύ, εφόσον εγχέεται ή παραχώνεται στο έδαφος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ιλύς δεν μπορεί να χρησιμοποιείται καθόλου στη γεωργία: σε λειμώνες που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για βοσκή ή σε ζωοτροφές που πρόκειται να συγκομιστούν, πριν από την πάροδο τουλάχιστον 3 εβδομάδων, σε καλλιέργειες οπωροκηπευτικών κατά την περίοδο της βλάστησης, Αυτός ο κανόνας δεν περιλαμβάνει τα οπωροφόρα δένδρα, σε έδαφος που χρησιμοποιείται για την καλλιέργεια οπωροκηπευτικών που έρχονται συνήθως σε άμεση επαφή με το έδαφος και καταναλώνονται σε νωπή κατάσταση. Αυτή η απαγόρευση ισχύει 10 μήνες πριν από τη συγκομιδή και κατά τη διάρκεια της ίδιας της συγκομιδής. Την ευθύνη διασφάλισης ότι η χρησιμοποίηση της ιλύος από τους γεωργούς δεν υπερβαίνει τα νόμιμα όρια φέρουν οι εθνικές αρχές, οι οποίες οφείλουν να προβαίνουν σε δειγματοληψία και ανάλυση της ιλύος και του εδάφους επάνω στο οποίο χρησιμοποιείται αυτή, και να τηρούν ενημερωμένα βιβλία σχετικά με: την ποσότητα ιλύος που παράγεται και χρησιμοποιείται στη γεωργία, τη σύνθεση και τα χαρακτηριστικά της ιλύος, τον τρόπο επεξεργασίας της ιλύος, το πού χρησιμοποιείται και το ποιος χρησιμοποιεί την ιλύ. Μετά τη θέσπιση του κανονισμού (ΕΕ) 2019/1010, από την 1η Ιανουαρίου 2022, οι χώρες της ΕΕ πρέπει επιπρόσθετα να τηρούν βιβλία με κάθε άλλη πληροφορία που παρέχουν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο και την εφαρμογή της οδηγίας. Πρέπει επίσης να παρουσιάζουν τις πληροφορίες που σημειώθηκαν στα βιβλία αυτά, κατά τέτοιον τρόπο ώστε τα ψηφιακά δεδομένα να αναφέρονται σε μία συγκεκριμένη τοποθεσία η γεωγραφική περιοχή. Οι χώρες της ΕΕ απαιτείται να αποστέλλουν στην Επιτροπή, ανά τριετία, πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, μέσω μιας τομεακής έκθεσης η οποία θα καλύπτει και τις άλλες σχετικές κοινοτικές οδηγίες, βάσει του ερωτηματολογίου που προβλέπεται στην απόφαση 94/741/ΕΚ της Επιτροπής. Η απόφαση (ΕΕ) 2018/853 απαιτεί αυτές οι τομεακές αναφορές να καταρτίζονται βάσει ερωτηματολογίου ή σχεδιαγράμματος το οποίο εγκρίνει η Επιτροπή μέσω εκτελεστικής πράξης. Η έκθεση πρέπει να αποστέλλεται στην Επιτροπή εντός 9 μηνών από τη λήξη της τριετίας την οποία καλύπτει. Ο κανονισμός (ΕΕ) 2019/1010, του οποίου οι αλλαγές στην παρούσα οδηγία θα εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2022, απλουστεύει τη διαδικασία υποβολής εκθέσεων. Επιδιώκει επίσης να διασφαλίσει ότι οι χώρες της ΕΕ παρέχουν τις πληροφορίες με μεγαλύτερη διαφάνεια και ότι το κοινό μπορεί να έχει πρόσβαση στις πληροφορίες το ταχύτερο δυνατόν. Τα βιβλία που αναφέρονται ανωτέρω πρέπει να καθίστανται διαθέσιμα στο κοινό με εύκολα προσβάσιμο τρόπο κάθε ημερολογιακό έτος, εντός 8 μηνών από το τέλος του σχετικού ημερολογιακού έτους, ενώ πρέπει επίσης να υποβάλλονται και στην Επιτροπή. Η Επιτροπή δημοσιεύει τακτική έκθεση για τη χρησιμοποίηση της ιλύος στη γεωργία της ΕΕ, στην οποία συγκεντρώνονται οι πληροφορίες που έχουν υποβάλει οι μεμονωμένες χώρες επί του θέματος.

eudocsV6/Audiovisual_and_media/Media_literacy_and_critical_thinking_—_educations_role/52016XG0614(01).txt

@@ -0,0 +1 @@
+14.6.2016 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 212/5 ΣΥΜΠΕΡΆΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 30ής Μαΐου 2016 σχετικά με την ανάπτυξη της παιδείας στα μέσα και της κριτικής σκέψης μέσω της εκπαίδευσης και της κατάρτισης (2016/C 212/05) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ: Το άρθρο 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, στο οποίο διακηρύσσεται ότι η Ένωση βασίζεται στις αξίες του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισότητας, του κράτους δικαίου, καθώς και του σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των προσώπων που ανήκουν σε μειονότητες· ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ: Τη δήλωση του Παρισιού, η οποία εγκρίθηκε στις 17 Μαρτίου 2015 , στην οποία τονίζεται η σημασία "που έχει η ενίσχυση της ικανότητας των παιδιών και των νέων να σκέπτονται κριτικά και να αναπτύσσουν την κρίση τους, ώστε να είναι ικανοί, ιδίως στο πλαίσιο του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, να αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα, να διακρίνουν το γεγονός από τη γνώμη, να αναγνωρίζουν την προπαγάνδα και να αντιστέκονται σε όλες τις μορφές κατήχησης και ρητορικής μίσους"· Την κοινή έκθεση "ΕΚ2020" της 15ης Δεκεμβρίου 2015 , που ορίζει τις επακόλουθες ενέργειες μετά τη δήλωση του Παρισιού ως βασική προτεραιότητα στον νέο κύκλο εργασιών (2015-2020) μέσω "κοινής ανάλυσης, αμοιβαίας μάθησης, συνεδριάσεων, διάδοσης ορθών πρακτικών και συγκεκριμένων μέτρων που θα υποστηρίζονται με χρηματοδότηση"· Το ψήφισμα του Συμβουλίου και των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών, συνελθόντων στο πλαίσιο του Συμβουλίου της 24ης Φεβρουαρίου 2016 σχετικά με την προαγωγή της κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης και συμμετοχικότητας στην ΕΕ μέσω της εκπαίδευσης , στο οποίο περιέχεται η δέσμευση "να ενισχυθούν οι ψηφιακές γνώσεις των νέων και η εξοικείωσή τους με τα μέσα επικοινωνίας, καθώς και η ικανότητα κριτικής σκέψης, παράλληλα με τις κοινωνικές τους δεξιότητες και τις ικανότητες που σχετίζονται με την ιδιότητα του πολίτη"· ΚΑΙ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ: Της σύστασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 2006 σχετικά με τις βασικές ικανότητες της διά βίου μάθησης , όπου ορίζονται ως βασικές ικανότητες που πρέπει να αποκτήσουν όλοι οι πολίτες: η "ψηφιακή ικανότητα", η οποία απαιτεί "κριτική και αναστοχαστική συμπεριφορά έναντι των διαθέσιμων πληροφοριών και υπεύθυνη χρήση των διαδραστικών μέσων"· οι "κοινωνικές ικανότητες και οι ικανότητες που σχετίζονται με την ιδιότητα του πολίτη", στις οποίες περιλαμβάνονται η ικανότητα "κατανόησης διαφορετικών απόψεων" και "η προθυμία σεβασμού των αξιών των άλλων"· και η "πολιτιστική γνώση και έκφραση" που εμπεριέχει "την αίσθηση της ίδιας ταυτότητας ως βάση για την ανοικτή συμπεριφορά απέναντι στην πολυμορφία και τον σεβασμό της"· Τα συμπεράσματα του Συμβουλίου του Νοεμβρίου του 2012 σχετικά με την ευρωπαϊκή στρατηγική για ένα διαδίκτυο καλύτερο για τα παιδιά , στα οποία τονίζεται ότι "ο εκπαιδευτικός τομέας καθώς και οι γονείς θα πρέπει να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο προκειμένου να παρέχουν βοήθεια στα παιδιά ώστε να εκμεταλλεύονται τις ευκαιρίες που προσφέρει το διαδίκτυο με επωφελή και δημιουργικό τρόπο, καθώς και να αναγνωρίζουν και να αντιμετωπίζουν τους κινδύνους που συναντούν στο διαδίκτυο και ότι οι ίδιοι οι δάσκαλοι και οι γονείς χρειάζονται υποστήριξη και εκπαίδευση ώστε όχι μόνο να παρακολουθούν τις γρήγορες και απρόβλεπτες αλλαγές στην "εικονική" ζωή των παιδιών, αλλά και τις συνεχώς εξελισσόμενες νέες τεχνολογίες"· Την ανακοίνωση της Επιτροπής του Ιανουαρίου του 2014 σχετικά με την πρόληψη της ριζοσπαστικοποίησης που οδηγεί στην τρομοκρατία και στον βίαιο εξτρεμισμό , η οποία ξεχωρίζει τη "στενότερη συνεργασία με την κοινωνία των πολιτών και τον ιδιωτικό τομέα για την αντιμετώπιση προκλήσεων που παρουσιάζονται επιγραμμικά και την ενίσχυση των προσπαθειών ώστε να ενθαρρυνθούν οι νέοι να αντιμετωπίζουν με κριτικό πνεύμα τα εξτρεμιστικά μηνύματα" μεταξύ των βασικών δράσεων που πρέπει να αναληφθούν για την αποτροπή της ριζοσπαστικοποίησης· Τα συμπεράσματα του Συμβουλίου του Νοεμβρίου του 2014 σχετικά με την ευρωπαϊκή οπτικοακουστική πολιτική στην ψηφιακή εποχή , με τα οποία καλούνται η Επιτροπή και τα κράτη μέλη "να προάγουν ορθές πρακτικές και την έρευνα σχετικά με την ένταξη της παιδείας στα μέσα στην τυπική εκπαίδευση και κατάρτιση καθώς και στη μη τυπική και άτυπη μάθηση"· Τα συμπεράσματα του Συμβουλίου και των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών, συνελθόντων στο πλαίσιο του Συμβουλίου, σχετικά με τον ρόλο του τομέα της νεολαίας σε μια ολοκληρωμένη και διατομεακή προσέγγιση για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίαιης ριζοσπαστικοποίησης των νέων, με τα οποία καλούνται τα κράτη μέλη και η Επιτροπή να στηρίξουν τους νέους για "να αντιμετωπίσουν τις εξτρεμιστικές επιρροές στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης" και για να αναπτύξουν "κριτική σκέψη και τις σχετικές γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες για να κατανοήσουν τις διάφορες πηγές και τις βλέψεις που κρύβονται πίσω από τις πληροφορίες, μεταξύ των οποίων και η προπαγάνδα και η ρητορική του μίσους" · ΕΚΤΙΜΑ ΟΤΙ: Το διαδίκτυο —και ιδίως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης— προσφέρουν πρωτόγνωρες, σχεδόν απεριόριστες, ευκαιρίες από την άποψη της ανταλλαγής γνώσεων και ιδεών. Με την παροχή άμεσης πρόσβασης σε τεράστιο αριθμό πληροφοριών, καθώς και πρόσβασης σε ευρύ φάσμα πηγών, μπορούν να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη γνώμη, τις συμπεριφορές και τις αντιλήψεις. Προσφέρουν επίσης σε όλους πλατφόρμα για να δημιουργήσουν, να ανταλλάξουν και να δημοσιεύσουν οι ίδιοι περιεχόμενο, βοηθώντας με τον τρόπο αυτό στην απελευθέρωση του ταλέντου, την καλλιέρ��εια της δημιουργικότητας και την προαγωγή της καινοτομίας. Ο κόσμος σήμερα χαρακτηρίζεται από εύκολη και συνεχή πρόσβαση στο διαδίκτυο, ενώ οι άνθρωποι, ιδίως οι νέοι, περνούν ολοένα περισσότερο χρόνο στο διαδίκτυο. Οι εικονικές κοινότητες και επαφές —ιδίως μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των υπηρεσιών άμεσης ανταλλαγής μηνυμάτων— αποκτούν όλο και μεγαλύτερη σημασία. ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΥΤΟ, ΣΗΜΕΙΩΝΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΟΤΙ: Αυξάνεται η σημασία που έχει η παιδεία στα μέσα, δηλαδή οι τεχνικές, γνωστικές και κοινωνικές ικανότητες, οι ικανότητες που σχετίζονται με την ιδιότητα του πολίτη και οι δημιουργικές ικανότητες, οι οποίες μας επιτρέπουν να έχουμε πρόσβαση σε παραδοσιακές και νέες μορφές μέσων, να αναπτύξουμε κριτική αντίληψη σχετικά και να αλληλεπιδρούμε με αυτά. Η παιδεία αυτή συνδέεται στενά με την ενεργό συμμετοχή στη δημοκρατική ζωή, με την ιδιότητα του πολίτη και την ικανότητα ανάπτυξης κριτικού και ανεξάρτητου πνεύματος και προβληματισμού σχετικά με τις ίδιες ενέργειες, και κατ' αυτόν τον τρόπο μπορεί να ενισχύσει την ανθεκτικότητα των νέων στα εξτρεμιστικά μηνύματα και την παραπληροφόρηση. Η ψηφιακή ικανότητα, η οποία περιλαμβάνει τη χρήση ΤΠΕ με αυτοπεποίθηση και δημιουργικό και κριτικό πνεύμα, αποτελεί κρίσιμη συνιστώσα της παιδείας στα μέσα. Το χαμηλό επίπεδο ψηφιακών ικανοτήτων μπορεί να φέρει ένα άτομο σε μειονεκτική θέση, όχι μόνο στην αγορά εργασίας, όπου σε όλες σχεδόν τις θέσεις εργασίας απαιτείται κάποιο επίπεδο ψηφιακής ικανότητας, αλλά και στην κοινωνία γενικότερα. Ως εκ τούτου, υπάρχει σαφής σύνδεση ανάμεσα στην ενίσχυση των ψηφιακών ικανοτήτων και στις προσπάθειες για τη δημιουργία πιο συνεκτικών κοινωνιών χωρίς αποκλεισμούς. Η παιδεία στα μέσα —που συνδέεται με τις δεξιότητες αλφαβητισμού και επικοινωνίας γενικά— αφορά και άλλες βασικές ικανότητες, ιδίως "τις κοινωνικές ικανότητες και τις ικανότητες που σχετίζονται με την ιδιότητα του πολίτη", οι οποίες συνδέονται σαφώς με την κριτική σκέψη, διασφαλίζοντας ότι τα άτομα μπορούν να σέβονται την ποικιλομορφία και τις απόψεις και αξίες των άλλων, αλλά και "πολιτιστική συνείδηση και έκφραση" που στηρίζονται στην ικανότητα συσχετισμού του τρόπου έκφρασης των ίδιων απόψεων με τις απόψεις των άλλων, συμπεριλαμβανομένων των απόψεων των ατόμων με διαφορετικές πολιτισμικές καταβολές. ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ: Ενώ οι ψηφιακές ικανότητες καθίστανται ολοένα και πιο απαραίτητες, ανησυχητικά μεγάλος αριθμός ατόμων εξακολουθεί να μην έχει το βασικό επίπεδο ψηφιακών ικανοτήτων, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει από την ανεργία και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει ένα "ψηφιακό χάσμα" που μπορεί να οδηγήσει σε κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, συνιστώντας σαφή πρόκληση για τα οικεία συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης. Πέραν των πολλών ωφελειών και των ευκαιριών που μπορούν να προσφέρουν, το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτελούν και πιθανές απειλές και κινδύνους, ιδίως διότι καθιστούν διαθέσιμο επιγραμμικό περιεχόμενο που είναι ακατάλληλο ή ακόμα και επιβλαβές για τα παιδιά και τους νέους, συμπεριλαμβανομένων της ρητορικής μίσους και του περιεχομένου που παρουσιάζει τη βία ως κάτι συνηθισμένο. Άλλα ανεπιθύμητα φαινόμενα περιλαμβάνουν τις επιγραμμικές επαφές με βλέψεις σεξουαλικής παρενόχλησης και τον εκφοβισμό μέσω διαδικτύου, που μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την ευημερία και την ανάπτυξη των παιδιών, ενώ έχουν και αρνητικό αντίκτυπο στις εκπαιδευτικές επιδόσεις τους. Οι πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ευρώπη και τα άλλα περιστατικά βίαιου εξτρεμισμού δημιουργούν ιδιαίτερες ανησυχίες σχετικά με τις μοναδικές δυνατότητες που παρέχουν το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε εξτρεμιστικές ομάδες όλων των ειδών για να διαδίδουν ελεύθερα μηνύματα μίσους και μηνύματα παρότρυνσης σε βίαιες πράξεις και για να βρουν ακροατήριο μεταξύ των δυσαρεστημένων νέων. Το είδος της ριζοσπαστικοποίησης που οδηγεί στη βία έχει συχνά διεθνική διάσταση, στο πλαίσιο της οποίας δίκτυα εξτρεμιστών έρχονται σε επαφή με ευάλωτους νέους, χωρίς περιορισμό από σύνορα. Αν και πιθανότατα η αύξηση του μορφωτικού επιπέδου δεν θα μπορέσει να σταματήσει όλες τις μορφές βίαιου εξτρεμισμού, η εκπαίδευση και η κατάρτιση μπορούν και θα πρέπει να συμβάλουν στην πρόληψη της ριζοσπαστικοποίησης. ΣΥΜΦΩΝΕΙ ΟΤΙ: Στο πλαίσιο της γενικής αποστολής τους να προετοιμάζουν τους νέους για την κοινωνία και την αγορά εργασίας, καθώς και να τους υποστηρίζουν για την επίτευξη της προσωπικής ολοκλήρωσης, η εκπαίδευση και η κατάρτιση έχουν σημαντικό ρόλο να διαδραματίσουν στην παροχή συνδρομής στους νέους, ώστε να αποκτήσουν παιδεία στα μέσα και να γίνουν υπεύθυνοι πολίτες στο μέλλον. Βασικό στοιχείο της αποστολής της εκπαίδευσης και της κατάρτισης είναι να εμφυσήσει στους νέους θεμελιώδεις αξίες, όπως αυτές που κατοχυρώνονται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και να βοηθήσει τους νέους να αναπτύξουν και να διατηρήσουν ανοικτό και διερευνητικό πνεύμα, ώστε να είναι ικανοί να σκέπτονται ανεξάρτητα και κριτικά, να έχουν ορθή κρίση, να χρησιμοποιούν τεκμηριωμένη γνώση και να αντιστέκονται και να καταπολεμούν τα εξτρεμιστικά μηνύματα, την κατήχηση και την παραπληροφόρηση. Προκειμένου να διατηρήσουν τη σημασία τους, είναι ουσιώδες να συμβαδίζει το προσωπικό εκπαίδευσης και κατάρτισης σε όλα τα επίπεδα με τις εν λόγω ταχείες εξελίξεις και να παρέχει στους εκπαιδευόμενους τις δεξιότητες —γνώση, ικανότητες και συμπεριφορές— και τις αξίες που απαιτούνται, ώστε να έχουν πρόσβαση, να ερμηνεύουν, να παράγουν και να χρησιμοποιούν τις πληροφορίες και το λοιπό περιεχόμενο των μέσων, ιδίως στο πλαίσιο του διαδικτύου και των μέσων κ��ινωνικής δικτύωσης, κατά τρόπο ασφαλή και υπεύθυνο. Πολύ σημαντικές μπορεί να είναι οι περιεκτικές "ολιστικές σχολικές" προσεγγίσεις με τη συμμετοχή όλης της σχολικής κοινότητας καθώς και άλλων σχετικών φορέων, δεδομένου ότι η εκμάθηση της υπεύθυνης χρήσης του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης γίνεται συχνά εκτός της σχολικής αίθουσας σε πλαίσιο μη τυπικό ή άτυπο. ΚΑΛΕΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ, ΤΗΡΟΥΜΕΝΗΣ ΔΕΟΝΤΩΣ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑΣ: 1. Να προσφέρουν την υποστήριξή τους ώστε να δοθεί η δέουσα προσοχή στην ανάπτυξη παιδείας στα μέσα και κριτικής σκέψης στο πλαίσιο της εκπαίδευσης και κατάρτισης σε όλα τα επίπεδα, μεταξύ άλλων, μέσω της εκπαίδευσης στα μέσα και της αγωγής του πολίτη. 2. Να επιδιώξουν την αύξηση του επιπέδου των ψηφιακών ικανοτήτων μεταξύ των εκπαιδευομένων όλων των ηλικιών, με προοπτική διά βίου μάθησης, ως σημαντικού προαπαιτούμενου για την ενίσχυση της ικανότητάς τους να συμμετέχουν ενεργά τη δημοκρατική ζωή των σύγχρονων κοινωνιών μας, καθώς και για την ενίσχυση της απασχολησιμότητά τους. 3. Να εξετάσουν τη χρήση, παράλληλα με τα εθνικά πλαίσια και εργαλεία, του Ευρωπαϊκού πλαισίου ψηφιακών ικανοτήτων για τους πολίτες, του Πλαισίου ικανοτήτων για τη δημοκρατική κουλτούρα του Συμβουλίου της Ευρώπης και το Παγκόσμιο πλαίσιο αξιολόγησης της παιδείας στα μέσα και την πληροφορία της ΟΥΝΕΣΚΟ. 4. Να ενθαρρύνουν τα ασφαλή από κοινωνική άποψη μαθησιακά περιβάλλοντα, εντός και εκτός διαδικτύου, στα οποία τα αμφιλεγόμενα ζητήματα μπορούν να συζητούνται ανοιχτά και στα οποία διαφυλάσσεται η ελευθερία του λόγου, και να δώσουν στους διδάσκοντες τη δυνατότητα να δρομολογούν και να μετριάζουν αυτές τις συζητήσεις. 5. Να στηρίξουν τους διδάσκοντες και τα διευθυντικά στελέχη των σχολείων σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης και της κατάρτισης, ώστε να αναπτύξουν, μέσω αρχικής κατάρτισης και συνεχούς επαγγελματικής ανάπτυξης, τις δικές τους ψηφιακές ικανότητες καθώς και τις παιδαγωγικές δεξιότητες που απαιτούνται για τη χρήση των νέων τεχνολογιών και των ανοικτών εκπαιδευτικών πόρων στη διδασκαλίας τους και για την προσέγγιση των θεμάτων παιδείας στα μέσα και κριτικής σκέψης κατά τρόπο αποτελεσματικό με μαθητές όλων των ηλικιών και προελεύσεων. 6. Να συνεργαστούν με τους γονείς και άλλους φορείς στην κοινωνία εν γένει, ώστε να μειωθεί το ψηφιακό χάσμα μεταξύ των γενεών και να προαχθεί κοινή κουλτούρα διαλόγου και αμοιβαίας κατανόησης. 7. Να στηρίξουν τον διάλογο, τη συνεργασία και τις εταιρικές σχέσεις μεταξύ του τομέα εκπαίδευσης και κατάρτισης και του τομέα των μέσων —συμπεριλαμβανομένων των δημοσιογράφων— καθώς και με άλλους σχετικούς ενδιαφερόμενους φορείς, συμπεριλαμβανομένων της κοινωνίας των πολιτών και των οργανώσεων νεολαίας, δεδομένου ότι η αποτελεσματική ανάπτυξη της παιδείας στα μέσα και της κριτικής σκέψης απαιτεί π��λυτομεακή προσέγγιση, και υπενθυμίζοντας σχετικά τον σημαντικό ρόλο της μη τυπικής και της άτυπης μάθησης. 8. Να ενθαρρύνουν τους καινοτόμους, δημιουργικούς και συμμετοχικούς τρόπους ανάπτυξης της παιδείας στα μέσα και της κριτικής σκέψης στην εκπαίδευση και κατάρτιση, για παράδειγμα μέσω της διενέργειας έρευνας και της διερεύνησης των δυνατοτήτων που προσφέρουν ο πολιτισμός και οι τέχνες, οι διαπολιτισμικές προσεγγίσεις και η παραγωγή περιεχομένου για τα μέσα στο πλαίσιο του σχολείου, ως μέσα ενίσχυσης της ανοικτής στάσης έναντι άλλων πολιτισμών και της ενεργού συμμετοχής του πολίτη στα κοινά. ΚΑΛΕΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΩΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΩΝ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ ΤΟΥΣ: 1. Στο πλαίσιο του στρατηγικού πλαισίου "ΕΚ 2020", να εξακολουθήσουν να προάγουν την αμοιβαία μάθηση, μεταξύ άλλων μέσω της συλλογής και διάδοσης ορθών πρακτικών στον τομέα της παιδείας στα μέσα και της κριτικής σκέψης, δίνοντας ταυτόχρονα ιδιαίτερη προσοχή στην αποτελεσματική προσέγγιση των μειονεκτούντων εκπαιδευομένων και αυτών που διατρέχουν κίνδυνο περιθωριοποίησης. 2. Να διασφαλίσουν τη συνοχή των πολιτικών σε επίπεδο ΕΕ στον τομέα της παιδείας στα μέσα, ούτως ώστε το έργο που επιτελείται από τους εμπειρογνώμονες στους διαφόρους σχετικούς τομείς πολιτικής, όπως είναι η εκπαίδευση, η νεολαία, ο πολιτισμός και η πολιτική στον οπτικοακουστικό τομέα, καθώς και στον τομέα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, να λειτουργεί συμπληρωματικά, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τις ιδιαιτερότητες του τομέα της εκπαίδευσης και κατάρτισης. 3. Να στηρίξουν τις προσπάθειες εφοδιασμού των διδασκόντων με τις απαραίτητες δεξιότητες και τα απαραίτητα εργαλεία για την αντιμετώπιση των ζητημάτων της παιδείας στα μέσα και της κριτικής σκέψης με αποτελεσματικό τρόπο με μαθητές όλων των ηλικιών και των προελεύσεων, μεταξύ άλλων, με τη χρήση της Πύλης Σχολικής Εκπαίδευσης και την προαγωγής της αμοιβαίας μάθησης διά της πλατφόρμας ηλεκτρονικής αδελφοποίησης ("e-twinning"). 4. Να συνεχίσουν τη συνεργασία με άλλα πολυμερή φόρουμ και να λαμβάνουν υπόψη το έργο που επιτελούν τα φόρουμ αυτά, όπως το Συμβούλιο της Ευρώπης , η Unesco και ο ΟΟΣΑ, καθώς οι προκλήσεις υπερβαίνουν τους συνοριακούς φραγμούς και αφορούν τόσο τις χώρες εντός ΕΕ όσο και τις χώρες εκτός αυτής. 5. Να ενθαρρύνουν την αξιοποίηση δυνατοτήτων χρηματοδότησης που προσφέρονται στο πλαίσιο όλων των σχετικών ταμείων και προγραμμάτων της ΕΕ, ιδίως του προγράμματος Erasmus+, του μηχανισμού "Συνδέοντας την Ευρώπη", των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων, του προγράμματος "Ορίζοντας 2020" και του προγράμματος "Δημιουργική Ευρώπη και Ευρώπη για τους πολίτες", για τη στήριξη των εν λόγω προσπαθειών.

eudocsV6/Audiovisual_and_media/Media_literacy_and_critical_thinking_—_educations_role/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Τα παρόντα συμπεράσματα εφιστούν την προσοχή στις πολλές ωφέλειες και ευκαιρίες που μπορούν να προσφέρουν το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά επίσης υπογραμμίζουν τις πιθανές απειλές και κινδύνους που ενδέχεται να ενέχουν. Τονίζουν τη σημασία της εκπαίδευσης και της κατάρτισης σε θέματα παροχής συνδρομής στους νέους, ώστε να αποκτήσουν παιδεία στα μέσα και να γίνουν υπεύθυνοι πολίτες στο μέλλον, και σε θέματα παροχής συνδρομής για την πρόληψη του βίαιου εξτρεμισμού και της ριζοσπαστικοποίησης. Βασικό στοιχείο της εκπαίδευσης και της κατάρτισης είναι να εμφυσήσει στους νέους θεμελιώδεις αξίες, όπως αυτές που κατοχυρώνονται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ παράλληλα προάγουν τις ικανότητές τους να σκέπτονται ανεξάρτητα και κριτικά. Εκπαιδευτικοί και προσωπικό κατάρτισης θα πρέπει να λαμβάνουν στήριξη ώστε τα αμφιλεγόμενα ζητήματα να μπορούν να συζητούνται ανοιχτά στην τάξη, και το προσωπικό να μπορεί να παραμένει ενήμερο όσον αφορά τη γνώση και τις δεξιότητες που είναι αναγκαίες για την απόκτηση πρόσβασης στο περιεχόμενο των μέσων, καθώς και την ερμηνεία, την παραγωγή και τη χρήση αυτού του περιεχομένου με υπεύθυνο τρόπο. Η ανταλλαγή ορθών πρακτικών στον τομέα της παιδείας στα μέσα και της κριτικής σκέψης θα πρέπει να προάγεται περαιτέρω στο πλαίσιο του στρατηγικού πλαισίου "ΕΚ 2020". Προκειμένου να προαχθεί η παιδεία στα μέσα και η κριτική σκέψη, ταμεία και προγράμματα της ΕΕ, όπως το Erasmus+, ο μηχανισμός "Συνδέοντας την Ευρώπη", τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά και Επενδυτικά Ταμεία, το πρόγραμμα "Ορίζοντας 2020", το πρόγραμμα "Δημιουργική Ευρώπη" και "Ευρώπη για τους πολίτες", θα πρέπει να αξιοποιούνται από τις χώρες της ΕΕ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

eudocsV6/Audiovisual_and_media/State_aid_—_films_and_other_audiovisual_works/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Αποσκοπεί στη διατύπωση σαφών κριτηρίων που διέπουν τη χρηματοδοτική παρέμβαση από τις χώρες της ΕΕ στον τομέα του κινηματογράφου και των οπτικοακουστικών μέσων. Καθορίζει τους κανόνες για να εκτιμηθεί εάν τα εθνικά καθεστώτα στήριξης στον οπτικοακουστικό τομέα δεν επηρεάζουν τον ανταγωνισμό και τους όρους των συναλλαγών στην ΕΕ κατά τρόπο που αντίκειται στο κοινό συμφέρον, και εάν, επομένως, συμμορφώνονται με τους κανόνες της ΕΕ για τις κρατικές ενισχύσεις. Κανόνες για την αξιολόγηση των καθεστώτων στήριξης στον οπτικοακουστικό τομέα Η ανακοίνωση του 2013 επικαιροποιεί τους κανόνες που είχε αρχικά καταρτίσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 2001. Οι νέοι κανόνες περιλαμβάνουν τα ακόλουθα βασικά στοιχεία: καλύπτουν κάθε πτυχή της δημιουργίας μιας ταινίας από τη βασική ιδέα του σεναρίου έως την τελική προβολή της ταινίας στο κοινό η οποία διέπεται από πολιτιστικά στοιχεία, σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική "πολιτιστική δοκιμή"· δεν καλύπτονται ενισχύσεις για βιντεοπαιχνίδια (δεν χαρακτηρίζονται όλα τα παιχνίδια ως οπτικοακουστικά έργα)· περιορίζουν τη δυνατότητα απαίτησης από τις χώρες της ΕΕ ενός συγκεκριμένου μέρους του προϋπολογισμού της κινηματογραφικής ταινίας που λαμβάνει ενίσχυση να δαπανάται στη χώρα της ΕΕ που χορηγεί την ενίσχυση ως προϋπόθεση για τη χορήγηση στήριξης στην παραγωγή· επιτρέπουν αρχικά ενισχύσεις έως το 50%, για τις συμπαραγωγές που χρηματοδοτούνται από περισσότερες από μία χώρες της ΕΕ και στις οποίες συμμετέχουν παραγωγοί από περισσότερες από μία χώρες της ΕΕ τίθεται όριο το 60%, ενώ για τα δύσκολα έργα και για κάποιες διεθνείς συμπαραγωγές με χώρες χαμηλού εισοδήματος, το όριο μπορεί να φτάσει έως και το 100%· οι δραστηριότητες διανομής και προώθησης μπορεί να λάβουν στήριξη ανάλογη των ίδιων ορίων με εκείνα που εφαρμόζονται για την παραγωγή· οι δραστηριότητες προ-παραγωγής μπορούν επίσης να λάβουν στήριξη σε ποσοστό έως και 100%· παρέχουν τη δυνατότητα στήριξης για δραστηριότητες που σχετίζονται με την προ-παραγωγή, την παραγωγή, τη διανομή και την προώθηση, ενώ αποκλείουν τη χορήγηση ενίσχυσης που θα είχε ως αποκλειστικό αποδέκτη μία μόλις δραστηριότητα της αλυσίδας αξίας της παραγωγής· ενισχύουν τη διαφάνεια προς τους πολίτες καθώς θα πρέπει να δημοσιεύονται τα ακόλουθα σε δημόσια ιστοσελίδα: το πλήρες κείμενο του εγκεκριμένου καθεστώτος ενισχύσεων και των διατάξεων εφαρμογής του, τα στοιχεία του δικαιούχου της ενίσχυσης, καθώς και το ποσό της ενίσχυσης για τις χορηγούμενες ενισχύσεις που υπερβαίνουν τις 500.000 €.

eudocsV6/Budget/Budget_adoption_and_discharge/Ensuring_sound_financial_management_of_the_EU_budget/32018D1220.txt

@@ -0,0 +1 @@
+7.9.2018 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 226/7 ΑΠΟΦΑΣΗ (ΕΕ) 2018/1220 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 6ης Σεπτεμβρίου 2018 σχετικά με τον εσωτερικό κανονισμό της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 143 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 2018, σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης και την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΕ) αριθ. 1296/2013, (ΕΕ) αριθ. 1301/2013, (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, (ΕΕ) αριθ. 1304/2013, (ΕΕ) αριθ. 1309/2013, (ΕΕ) αριθ. 1316/2013, (ΕΕ) αριθ. 223/2014, (ΕΕ) αριθ. 283/2014 και της απόφασης αριθ. 541/2014/ΕΕ και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012, και ιδίως του άρθρου 143 παράγραφος 4 , Εκτιμώντας τα ακόλουθα: Ο κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046, αντικατέστησε τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου , δυνάμει του οποίου συστάθηκε επιτροπή για την αξιολόγηση, σε κεντρικό επίπεδο, ορισμένων καταστάσεων αποκλεισμού οικονομικών παραγόντων και για την έκδοση των κατάλληλων συστάσεων (στο εξής "η επιτροπή"). Ο κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046 επεκτείνει την αρμοδιότητα της επιτροπής στη διατύπωση γνωμών και συστάσεων με τις οποίες διαπιστώνεται η ύπαρξη δημοσιονομικής παρατυπίας, ενώ κρίνεται σκόπιμο η άσκηση αυτής της αρμοδιότητας να ρυθμίζεται στον εσωτερικό κανονισμό της επιτροπής. Το άρθρο 143 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046 ρυθμίζει τη σύνθεση της επιτροπής, τη διαδικασία διορισμού του προέδρου της και τη διαχείριση των συγκρούσεων συμφερόντων. Προβλέπει ότι ο εσωτερικός κανονισμός της επιτροπής εγκρίνεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ότι η επιτροπή επικουρείται από μόνιμη γραμματεία, η οποία παρέχεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Προκειμένου να διασφαλιστούν η συνέχεια και η εύρυθμη λειτουργία της επιτροπής, κρίνεται σκόπιμο να διευκρινιστεί η διαδικασία διορισμού και απόλυσης του προέδρου και να προβλεφθούν διατάξεις για την αναπλήρωσή του όταν ο πρόεδρος απουσιάζει ή κωλύεται να εκτελέσει τα καθήκοντά του. Προκειμένου να διασφαλιστούν η συνέχεια και η εύρυθμη λειτουργία της επιτροπής, είναι επίσης αναγκαίο να καθοριστούν λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τη σύνθεση της επιτροπής σε κάθε υπόθεση που εξετάζεται, και ιδίως να καθοριστούν κανόνες σχετικά με τον διορισμό των δύο μόνιμων μελών, των αναπληρωτών τους και του πρόσθετου μέλους που εκπροσωπεί τον διατάκτη. Είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ότι στις συνεδριάσεις της επιτροπής συμμετέχουν παρατηρητές ώστε να διασφαλίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η επιτροπή είναι πλήρως και επαρκώς ενημερωμένη. Για λόγους που άπτονται της ορθής διοίκησης, κρίνεται σκόπιμο να διευκρινιστούν τα υποστηρικτικά καθήκ��ντα που παρέχει η μόνιμη γραμματεία στην επιτροπή στο πλαίσιο των εργασιών της. Πρέπει να αποσαφηνιστεί η διαδικασία προσφυγής στην επιτροπή, όσον αφορά κυρίως το ελάχιστο περιεχόμενο του αιτήματος προσφυγής. Με γνώμονα το συμφέρον των οικονομικών παραγόντων, είναι αναγκαίο να καθοριστεί η διαδικασία που διασφαλίζει τον σεβασμό του δικαιώματος ακρόασης των οικονομικών παραγόντων. Είναι σκόπιμο να καθοριστούν οι πρακτικές ρυθμίσεις για στενή συνεργασία μεταξύ της επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) υπό το πρίσμα των διοικητικών ρυθμίσεων που αφορούν τη συνεργασία και την έγκαιρη ανταλλαγή των πληροφοριών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της OLAF. Είναι σκόπιμο να διευκρινιστούν οι κανόνες για την έκδοση των συστάσεων και γνωμών της επιτροπής. Δεδομένου ότι η επιτροπή αντικαθιστά την επιτροπή που προβλέπεται στο άρθρο 73 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 και διαδέχεται την επιτροπή που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 4 του ίδιου κανονισμού, κρίνεται σκόπιμο να καταργηθούν οι δύο αποφάσεις της Επιτροπής C(2011) 6109 τελικό και (ΕΕ) 2015/2463 σχετικά με τους εσωτερικούς κανονισμούς των εν λόγω επιτροπών. Κάθε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από την επιτροπή και τη μόνιμη γραμματεία της πρέπει να διενεργείται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου . Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου εφαρμόζεται στις συστάσεις που εκδίδονται από την επιτροπή. ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ I ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 1 Αντικείμενο Η παρούσα απόφαση καθορίζει τον εσωτερικό κανονισμό της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 143 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046. Άρθρο 2 Διορισμός, παύση καθηκόντων και απόλυση του προέδρου και του αναπληρωτή του 1. Ο πρόεδρος της επιτροπής διορίζεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για μη ανανεώσιμη πενταετή θητεία έπειτα από πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος. Η θητεία του αρχίζει από την ημερομηνία που καθορίζεται για τον σκοπό αυτό στην απόφαση διορισμού. Η εν λόγω πράξη δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης — σειρά C. 2. Ο πρόεδρος διορίζεται ως ειδικός σύμβουλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά την έννοια του άρθρου 5 του καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η σύμβαση που συνάπτει ο πρόεδρος ως ειδικός σύμβουλος σέβεται πλήρως την ανεξαρτησία του και δεν επηρεάζει τη διάρκεια της θητείας του. 3. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να απολύσει τον πρόεδρο αν αυτός δεν πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την άσκηση των καθηκόντων του. 4. Οι κανόνες που ισχύουν για τον διορισμό, την παύση καθηκόντων και την απόλυση του προέδρου ισχύουν και για τον αναπληρωτή του. Οι διατάξεις των παραγράφων 1 έως 3 του παρόντος άρθρου και οι διατάξεις που πε��ιλαμβάνονται στο άρθρο 143 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046 ισχύουν και για τον αναπληρωτή του προέδρου. Άρθρο 3 Αναπλήρωση του προέδρου 1. Σε περίπτωση κωλύματος του προέδρου, τα καθήκοντά του ασκούνται από τον αναπληρωτή του. 2. Σε περίπτωση χηρείας της θέσης του προέδρου, τα καθήκοντα του προέδρου ασκούνται από τον αναπληρωτή του μέχρι τον διορισμό νέου προέδρου. 3. Σε περίπτωση ταυτόχρονου κωλύματος του προέδρου και του αναπληρωτή του, τα καθήκοντα ασκούνται από το αρχαιότερο μόνιμο μέλος που εκπροσωπεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Άρθρο 4 Καθήκοντα του προέδρου 1. Ο πρόεδρος εκπροσωπεί την επιτροπή. 2. Προΐσταται των συνεδριάσεών της και οργανώνει τις εργασίες της. 3. Για τον σκοπό αυτό, επικουρείται από τη μόνιμη γραμματεία που αναφέρεται στο άρθρο 7. 4. Ο πρόεδρος μπορεί να εξουσιοδοτεί όλα τα μόνιμα μέλη που εκπροσωπούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υπογράφουν αντ' αυτού, με βάση τις οδηγίες που τους παρέχει, τα έγγραφα που αφορούν συγκεκριμένο φάκελο ή διοικητικά ζητήματα. 5. Μετά από διαβούλευση με τα μόνιμα μέλη, ο πρόεδρος καταρτίζει το πρόγραμμα των συνεδριάσεων της επιτροπής. 6. Ασκεί, επίσης, τα άλλα καθήκοντα που του ανατίθενται με την παρούσα απόφαση. Άρθρο 5 Διορισμός των άλλων μελών της επιτροπής και των αναπληρωτών τους 1. Ο διευθυντής της κεντρικής οικονομικής υπηρεσίας της Γενικής Διεύθυνσης Προϋπολογισμού είναι το ένα από τα δύο μόνιμα μέλη της επιτροπής που εκπροσωπούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 143 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046. Ο γενικός διευθυντής προϋπολογισμού διορίζει μόνιμο υπάλληλο βαθμίδας AD11 ή ανώτερης, προκειμένου να διασφαλίσει την αναπλήρωση αυτού του μόνιμου μέλους. Ο γενικός διευθυντής προϋπολογισμού διορίζει επί προσωπικής βάσεως το δεύτερο μόνιμο μέλος που εκπροσωπεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον αναπληρωτή του μεταξύ των μόνιμων υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που κατέχουν βαθμό τουλάχιστον AD14 και AD11 αντίστοιχα. 2. Το μέλος που εκπροσωπεί τον αιτούντα διατάκτη (εφεξής "η προσφεύγουσα αρχή"), καθώς και ο αναπληρωτής του, είναι μόνιμοι ή έκτακτοι υπάλληλοι που διορίζονται σύμφωνα με τον εσωτερικό κανονισμό και τους εσωτερικούς διοικητικούς κανόνες του οικείου θεσμικού οργάνου, άλλου οργάνου ή οργανισμού, όπως αναφέρεται στο άρθρο 73 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046. Οι υπάλληλοι αυτοί ασκούν τουλάχιστον καθήκοντα προϊσταμένου μονάδας ή επικεφαλής αντιπροσωπείας. Άρθρο 6 Παρατηρητές 1. Οι παρατηρητές συμμετέχουν στις συσκέψεις της επιτροπής χωρίς να λαμβάνουν μέρος στην έκδοση των συστάσεων. 2. Η νομική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής·έχει αυτοδικαίως την ιδιότητα του παρατηρητή για κάθε φάκελο που υποβάλλεται στην επιτροπή και υποβάλλει παρατηρήσεις με δική της πρωτοβουλία ή μετά από αίτημα του προέδρου. Για τον σκοπό αυτό, ένα από τα μέλη της παρίσταται σε όλες τις συσκέψεις της επιτροπής. Η νομική υπηρεσία ενημερώνεται για όλες τις γραπτές διαδικασίες. 3. Στους φακέλους στους οποίους το αίτημα της προσφεύγουσας αρχής βασίζεται, κατά κύριο λόγο, στις πληροφορίες που έχει διαβιβάσει η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία καταπολέμησης της απάτης (OLAF), ο εκπρόσωπος της υπηρεσίας αυτής παρίσταται στις συνεδριάσεις της επιτροπής, συμμετέχει στις προφορικές και γραπτές διαδικασίες. Ο εκπρόσωπος της OLAF μπορεί να υποβάλει παρατηρήσεις με δική του πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος του προέδρου. 4. Στους άλλους φακέλους, η OLAF μπορεί να κληθεί να προσκομίσει πληροφορίες ή γνώμες, κατόπιν αιτήματος του προέδρου. 5. Πέραν της προσφεύγουσας αρχής, οι άλλοι διατάκτες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του ευρωπαϊκού γραφείου που έχει συσταθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, του εκτελεστικού οργανισμού, άλλου θεσμικού οργάνου, του ευρωπαϊκού οργάνου ή οργανισμού, τους οποίους αφορά ο φάκελος προσφυγής που υποβλήθηκε στην επιτροπή, έχουν την ιδιότητα των παρατηρητών. Οι εν λόγω διατάκτες μπορούν να παρίστανται στις συσκέψεις της επιτροπής, ενημερώνονται για τις γραπτές διαδικασίες και υποβάλλουν γραπτές και προφορικές παρατηρήσεις έπειτα από αίτημα του προέδρου. 6. Ο πρόεδρος, κατόπιν διαβούλευσης με τα μόνιμα μέλη της επιτροπής, μπορεί να προσκαλέσει και άλλους παρατηρητές να παραστούν στις συσκέψεις της επιτροπής και τους καλεί να υποβάλουν γραπτές και προφορικές παρατηρήσεις. Άρθρο 7 Η μόνιμη γραμματεία 1. Η μόνιμη γραμματεία της επιτροπής παρέχεται από μόνιμους υπαλλήλους ή μέλη της Γενικής Διεύθυνσης Προϋπολογισμού και υπάγεται διοικητικά στη διεύθυνση αυτή. 2. Υπό τον έλεγχο του προέδρου, η μόνιμη γραμματεία: α) εξακριβώνει την ποιότητα των προσφευγουσών αρχών, των διορισμένων εκπροσώπων τους και των παρατηρητών· β) εξακριβώνει αν οι φάκελοι προσφυγής είναι πλήρεις και περιέχουν το σύνολο των αναγκαίων εγγράφων και πληροφοριών, και κυρίως το δελτίο πληροφοριών· γ) εντοπίζει άλλους διατάκτες τους οποίους αφορά η υπόθεση και οι οποίοι μπορούν να προταθούν ως παρατηρητές· δ) οργανώνει τις αναγκαίες διαδικασίες και επαφές με την προσφεύγουσα αρχή, τη νομική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής·και άλλες οντότητες που συνδέονται ή που θα μπορούσαν να συνδέονται με τον υπό εξέταση φάκελο, προκειμένου να διασφαλίζει την επικαιροποίηση των πληροφοριών που περιέχουν τα έγγραφα προσφυγής· ε) συντάσσει τα σχέδια που πρέπει να υποβληθούν για εξέταση από την επιτροπή και τα διαβιβάζει στον πρόεδρο, στα άλλα μέλη και τους παρατηρητές που καλούνται να συμμετάσχουν στη διευθέτηση μιας υπόθεσης· στ) προτείνει στον πρόεδρο το σχέδιο χρονοδιαγράμματος των συνεδριάσεων της επιτροπής· ζ) συντάσσει σχέδιο ημερήσιας διάταξης των συνεδριάσεων της επιτροπής και το διαβιβάζει στα μέλη και στους συμμετέχοντες στις συνεδριάσεις της επιτροπής· η) ελέγχει την παρουσία των ατόμων και των εγγράφων που θεωρούνται απαραίτητα προκειμένου να διασφαλίζεται η κανονικότητα των συσκέψεων της επιτροπής· θ) παρίσταται στις συσκέψεις της επιτροπής και διασφαλίζει τη συνέχειά τους· ι) συντάσσει για τον φάκελο συνοπτικά πρακτικά σε κάθε συνεδρίαση και τα κοινοποιεί στα μέλη· ια) απευθύνει τις κοινοποιήσεις στους οικονομικούς παράγοντες· ιβ) ενημερώνει την προσφεύγουσα αρχή σχετικά με τη σύσταση που εκδίδει η επιτροπή· ιγ) διασφαλίζει τη συνέχεια του συνόλου της αλληλογραφίας που απευθύνεται στην επιτροπή ή που αφορά τις δραστηριότητές της· ιδ) τηρεί το αρχείο των συστάσεων που εκδίδει η επιτροπή και των αποφάσεων που λαμβάνει ο αρμόδιος διατάκτης· ιε) εξασφαλίζει τη δημοσίευση των αποφάσεων περί αποκλεισμού και οικονομικών κυρώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 140 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046. Άρθρο 8 Πρόληψη και διαχείριση των συγκρούσεων συμφερόντων 1. Όταν ο πρόεδρος ή ο αναπληρωτής του, οποιοδήποτε άλλο μέλος ή ο αναπληρωτής του, οι μόνιμοι υπάλληλοι και τα μέλη της γραμματείας της επιτροπής, καθώς και οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο συμμετέχει στις συνεδριάσεις της επιτροπής ή λαμβάνει γνώση των εγγράφων που αφορούν έναν φάκελο βρίσκεται σε κατάσταση που θα μπορούσε ενδεχομένως να ενέχει τον κίνδυνο σύγκρουσης συμφερόντων, ενημερώνει άμεσα τα άλλα μέλη και τη γραμματεία σχετικά. Η ίδια διαδικασία ακολουθείται όταν τα πρόσωπα αυτά βρίσκονται σε κατάσταση που θα μπορούσε αντικειμενικά να θεωρηθεί σύγκρουση συμφερόντων. 2. Κανένα από τα πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν συμμετέχει στις συσκέψεις ή στην έκδοση της σύστασης. Στον φάκελο της υπόθεσης συμπεριλαμβάνεται σημείωμα στο οποίο καταγράφεται ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε η σύγκρουση συμφερόντων. Άρθρο 9 Συνεργασία μεταξύ της επιτροπής και της OLAF 1. Η OLAF συνεργάζεται στενά με την επιτροπή σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου , λαμβάνοντας υπόψη τα διαδικαστικά και θεμελιώδη δικαιώματα, καθώς και την προστασία των καταγγελτών. 2. Όταν το αίτημα της προσφεύγουσας αρχής βασίζεται σε πληροφορίες που έχουν διαβιβαστεί από την OLAF, η επιτροπή συμβουλεύεται την OLAF πριν αποστείλει την κοινοποίηση στον οικονομικό παράγοντα ώστε να μην υπονομεύσει τον εμπιστευτικό χαρακτήρα τόσο των δικαστικών διαδικασιών και των ερευνών που διεξάγει ή συντονίζει η OLAF, περιλαμβανομένης της προστασίας των καταγγελτών, όσο και των εθνικών ερευνών ή δικαστικών διαδικασιών, εφόσον αυτές είναι γνωστές. 3. Η κοινοποίηση πληροφοριών που προκύπτουν από έρευνες ή αφορούν έρευνες που διεξάγονται ή συντονίζονται από την OLAF στους οικονομικούς παράγοντες ή στους υπαλλήλους τους προϋποθέτει τη συμφωνία της OLAF. Άρθρο 10 Προσφυγή στην επιτροπή 1. Στην επιτροπή υποβάλλεται αίτημα για έκδοση σύστασης από οποιονδήποτε κύριο διατάκτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, άλλου θεσμικού οργάνου, του ευρωπαϊκού γραφείου που έχει συσταθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, του εκτελεστικού οργανισμού ή κάθε άλλου ευρωπαϊκού οργάνου ή οργανισμού. Όταν η προσφυγή προέρχεται από αρχή που δεν υπάγεται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι αναγκαίες επαφές πραγματοποιούνται αμέσως από τη μόνιμη γραμματεία προκειμένου να διασφαλίζεται εκατέρωθεν η εμπιστευτικότητα των ανταλλαγών που αφορούν τον υπό εξέταση φάκελο. 2. Το αίτημα διαβιβάζεται με εμπιστευτικό τρόπο στη γραμματεία, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, στην ακόλουθη διεύθυνση: Panel-secretariat-BUDG@ec.europa.eu. 3. Όταν περιέλθουν σε γνώση της προσφεύγουσας αρχής πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 136 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046, η προσφεύγουσα αρχή προσφεύγει στην επιτροπή το συντομότερο δυνατό αφότου περιήλθαν σε γνώση της οι εν λόγω πληροφορίες, εκτός από δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις. 4. Το αίτημα για έκδοση σύστασης περιέχει όλες τις πληροφορίες που απαιτούνται βάσει των διατάξεων του άρθρου 142 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046. Το αίτημα περιέχει επίσης τις άλλες χρήσιμες πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 136 του προαναφερθέντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων, ενδεχομένως, των εκθέσεων της OLAF. Το αίτημα περιέχει δεόντως συμπληρωμένο δελτίο πληροφοριών. Άρθρο 11 Σύγκληση της επιτροπής Η επιτροπή συνεδριάζει μετά από σχετική πρόσκληση του προέδρου της με σκοπό: α) τον καθορισμό του προκαταρκτικού νομικού χαρακτηρισμού σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 136 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046 και την κοινοποίησή του στον οικείο οικονομικό παράγοντα· β) την έκδοση σύστασης όπως αναφέρεται στο άρθρο 143 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046· γ) την εξέταση ζητημάτων που αφορούν τη λειτουργία της επιτροπής. Άρθρο 12 Γραπτή διαδικασία Με πρωτοβουλία του προέδρου ή κατόπιν αιτήσεως άλλου μέλους της επιτροπής, τα πραγματικά περιστατικά και ο προκαταρκτικός νομικός χαρακτηρισμός μπορούν να καθοριστούν και η σύσταση μπορεί να εγκριθεί με γραπτή διαδικασία. Κάθε μέλος της επιτροπής δύναται να προβάλει αντιρρήσεις κατά της χρήσης της γραπτής διαδικασίας. Οι παρατηρητές συμμετέχουν σε αυτή τη διαδικασία. Άρθρο 13 Δικαίωμα ακρόασης του οικονομικού παράγοντα 1. Αν δεν υπάρχουν επιτακτικοί και νόμιμοι λόγοι για τη διαφύλαξη του εμπιστευτικού χαρακτήρα της έρευνας ή της εθνικής δικαστικής διαδικασίας, ο οικονομικός παράγοντας έχει το δικαίωμα να υποβάλει παρατηρήσεις σύμφωνα με το άρθρο 143 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046. 2. Με την επιφύλαξη της εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 143 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046, στον οικονομικό παράγοντα κοινοποιείται επιστολή για την κοινοποίηση των πραγματικών περιστατικών και του προκαταρκτικού νομικού τους χαρακτηρισμού, στην οποία η επιτροπή λαμβάνει ��πόψη μόνο τα έγγραφα των οποίων μπόρεσε να λάβει γνώση ο οικονομικός παράγοντας. Η κοινοποίηση αυτή διενεργείται καταρχήν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. 3. Ο οικονομικός παράγοντας υποβάλλει τις παρατηρήσεις του στη γραμματεία εγγράφως, σε ηλεκτρονική μορφή, στην ακόλουθη διεύθυνση: Panel-secretariat-BUDG@ec.europa.eu ή στην ηλεκτρονική διεύθυνση που του κοινοποιείται στην επιστολή κοινοποίησης, επισυνάπτοντας ενδεχομένως παραρτήματα με τη μορφή τυποποιημένου ηλεκτρονικού αρχείου το οποίο δημιουργείται με τη βοήθεια τρέχοντος επιτραπέζιου λογισμικού. 4. Οι γραπτές παρατηρήσεις, πέραν των παραρτημάτων, δεν υπερβαίνουν τις δέκα σελίδες, εκτός αν πρόκειται για δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις νομικής ή πραγματικής περιπλοκότητας. 5. Κατά γενικό κανόνα, στον οικονομικό παράγοντα παρέχεται προθεσμία τριών εβδομάδων για την υποβολή των παρατηρήσεών του. Η προθεσμία αυτή αρχίζει να ισχύει από την επομένη της κοινοποίησης των πραγματικών περιστατικών και του προκαταρκτικού νομικού τους χαρακτηρισμού. Εφόσον ο οικονομικός παράγοντας έχει δεχθεί συμβατικά να επικοινωνήσει με τον διατάκτη με ηλεκτρονικό μέσο, η κοινοποίηση πραγματοποιείται με την αποστολή της επιστολής κοινοποίησης με το μέσο αυτό. 6. Κατ' εξαίρεση, και κατόπιν αιτιολογημένου αιτήματος του οικονομικού παράγοντα, η προθεσμία μπορεί να παραταθεί κατά χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να υπερβεί το ήμισυ της προθεσμίας που χορηγήθηκε αρχικά. 7. Με τη λήξη της προθεσμίας που έχει καθοριστεί, και εφόσον δεν έχει υποβληθεί δεόντως αιτιολογημένο αίτημα, ή με τη λήξη της παραταθείσας προθεσμίας, η διαδικασία της εκατέρωθεν ακρόασης περατώνεται. 8. Όταν ο πρόεδρος διαπιστώσει ότι ο οικονομικός παράγοντας δεν υπέβαλε παρατηρήσεις εντός της προθεσμίας που του χορηγήθηκε, η διαδικασία συνεχίζεται και ο πρόεδρος συγκαλεί την επιτροπή προκειμένου να εγκρίνει τη σύσταση. Άρθρο 14 Έγκριση των επιστολών και των συστάσεων Ο πρόεδρος και τα άλλα μέλη προσπαθούν να καταλήξουν σε ομόφωνη απόφαση σχετικά με το περιεχόμενο της επιστολής με την οποία κοινοποιούνται στον οικονομικό παράγοντα τα πραγματικά περιστατικά που του προσάπτονται και ο προκαταρκτικός νομικός τους χαρακτηρισμός και, στη συνέχεια, σχετικά με τη σύσταση. Αν δεν ληφθεί ομόφωνη απόφαση, διεξάγεται ψηφοφορία με πλειοψηφία κατά την οποία: α) ο πρόεδρος διαθέτει μία ψήφο· β) τα δύο μόνιμα μέλη διαθέτουν από κοινού μία ψήφο· γ) το μέλος που εκπροσωπεί την προσφεύγουσα αρχή έχει μία ψήφο. Άρθρο 15 Κοινοποίηση της σύστασης Η επιτροπή κοινοποιεί τη σύστασή της στην προσφεύγουσα αρχή και στους παρατηρητές. Άρθρο 16 Προθεσμίες που ισχύουν για τη διευθέτηση μιας υπόθεσης 1. Αφού η γραμματεία εξακριβώσει το αίτημα προσφυγής και εξετάσει τον φάκελο σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του άρθρου 7, διαβιβάζει τον φάκελο στον πρόεδρο και τα μέλη της επιτροπής. Ο πρόε��ρος βεβαιώνει την προετοιμασία της υπόθεσης αφού ενδεχομένως ζητήσει συμπληρωματικά μέτρα εξακρίβωσης ή αποδεικτικά μέσα. 2. Η διάρκεια της διαδικασίας, η οποία αρχίζει όταν ο πρόεδρος βεβαιώνει την προετοιμασία της υπόθεσης και ολοκληρώνεται όταν κοινοποιείται η γνώμη και, ενδεχομένως, η σύσταση στην προσφεύγουσα αρχή, δεν υπερβαίνει καταρχήν τους τρεις μήνες. Το διάστημα αυτό μπορεί να παραταθεί από τον πρόεδρο, κυρίως για να διασφαλιστεί ο σεβασμός του δικαιώματος ακρόασης. Άρθρο 17 Εμπιστευτικότητα των εργασιών και των συσκέψεων Με την επιφύλαξη της εφαρμογής του άρθρου 8 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 και του άρθρου 22α του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων ,τα μέλη της επιτροπής και της γραμματείας της, καθώς και όλα τα πρόσωπα που συμμετείχαν με οποιαδήποτε ιδιότητα στις εργασίες ή στις συνεδριάσεις της επιτροπής ή στην εκπόνηση εγγράφων, γνωμών ή θέσεων που εκδόθηκαν από αυτήν, τηρούν για τον σκοπό αυτό την πλέον αυστηρή εμπιστευτικότητα σύμφωνα με την ενδεχομένη διοικητική, υπηρεσιακή ή συμβατική ευθύνη που υπέχουν. Το ίδιο ισχύει και για τον πρόεδρο και τον αναπληρωτή του. Άρθρο 18 Επεξεργασία των αιτήσεων πρόσβασης σε έγγραφα και προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 45/2001 εφαρμόζονται στις εργασίες της επιτροπής. ΚΕΦΑΛΑΙΟ II ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 93 ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ Άρθρο 19 Αρχές 1. Οι διατάξεις των άρθρων 1 έως 4, 8, 12, 13, 17 και 18 που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο I του παρόντος κανονισμού ισχύουν για την άσκηση της συμβουλευτικής αρμοδιότητας της επιτροπής, η οποία της ανατίθεται με το άρθρο 93 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046. 2. Οι διατάξεις των άλλων άρθρων του κεφαλαίου Ι του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται επίσης για την άσκηση από την επιτροπή της διεθνούς δικαιοδοσίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1, εκτός εάν προβλέπεται ειδική διάταξη στο παρόν κεφάλαιο". Άρθρο 20 Πρόσθετα μέλη της επιτροπής και οι αναπληρωτές τους 1. Όταν παρέχει τη γνώμη που προβλέπεται στο άρθρο 93 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046, η επιτροπή απαρτίζεται από τα μέλη που αναφέρονται στο άρθρο 143 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046 και τα ακόλουθα τρία επιπλέον μέλη: α) έναν εκπρόσωπο της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής που είναι υπεύθυνη για τα πειθαρχικά ζητήματα στο οικείο θεσμικό όργανο ή στον οικείο οργανισμό· β) ένα μέλος που διορίζεται από την επιτροπή προσωπικού του οικείου θεσμικού οργάνου ή οργανισμού· γ) ένα μέλος της νομικής υπηρεσίας του θεσμικού οργάνου, του ευρωπαϊκού γραφείου που έχει συσταθεί από την Επιτροπή, του εκτελεστικού οργανισμού ή άλλου ευρωπαϊκού οργάνου ή οργανισμού που απασχολεί το ενδιαφερόμενο μέλος του προσωπικού. 2. Καθένα από τα τ��ία ανωτέρω μέλη έχει αναπληρωτή που διορίζεται, κατά περίπτωση, από: α) την οικεία αρμόδια για τους διορισμούς αρχή· β) την οικεία επιτροπή προσωπικού· γ) την οικεία νομική υπηρεσία. Άρθρο 21 Διορισμός των παρατηρητών 1. Η νομική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής·διορίζει έναν παρατηρητή όταν το οικείο μέλος της επιτροπής δεν ανήκει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. 2. Ο αρμόδιος διατάκτης ή, ανάλογα με την περίπτωση, ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Ένωσης που ενεργεί ως δευτερεύων διατάκτης, ή οι εκπρόσωποί τους έχουν την ιδιότητα του παρατηρητή. 3. Η OLAF διορίζει παρατηρητή όταν η πληροφορία σχετικά με την εικαζόμενη παραβίαση διάταξης του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046 ή οποιασδήποτε άλλης διάταξης σχετικής με τη δημοσιονομική διαχείριση ή τον έλεγχο των πράξεων προκύπτει από πληροφορία που διαβιβάστηκε από την ίδια. 4. Η πειθαρχική υπηρεσία του οικείου θεσμικού ή άλλου οργάνου διορίζει παρατηρητή σε περίπτωση που η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή προσφύγει στην επιτροπή. Στις άλλες περιπτώσεις, ο πρόεδρος μπορεί να καλέσει την πειθαρχική υπηρεσία να διορίσει παρατηρητή. 5. Μετά από διαβούλευση με τα μέλη, ο πρόεδρος μπορεί να καλέσει και άλλους παρατηρητές. Άρθρο 22 Μόνιμη γραμματεία της επιτροπής 1. Ισχύουν οι διατάξεις του άρθρου 7, εκτός από εκείνες που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο ια) του άρθρου. 2. Ειδικότερα, η γραμματεία: α) όταν η επιτροπή ενημερώνεται απευθείας για μια υπόθεση από μέλος του προσωπικού, μεριμνά για τη διαβίβαση του φακέλου στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή και ενημερώνει σχετικά το μέλος του προσωπικού που διαβίβασε την πληροφορία, όπως ορίζεται στο άρθρο 23 παράγραφος 2· β) όταν κάποια αρχή προσφεύγει στην επιτροπή για συγκεκριμένη υπόθεση, εξακριβώνει την ποιότητα της προσφεύγουσας αρχής και των διορισμένων εκπροσώπων της· γ) εντοπίζει σε συμφωνία με τον πρόεδρο τα τρία συμπληρωματικά μέλη της επιτροπής και τους παρατηρητές και εξακριβώνει την ποιότητά τους· δ) εξακριβώνει αν οι φάκελοι είναι πλήρεις και περιέχουν το σύνολο των αναγκαίων εγγράφων και πληροφοριών, ειδικότερα το δελτίο πληροφοριών, περιγραφή των πραγματικών περιστατικών, της εικαζόμενης παρατυπίας και τα δικαιολογητικά έγγραφα, μεταξύ άλλων και τις εκθέσεις της έρευνας· ε) εξακριβώνει αν το δικαίωμα ακρόασης του οικείου μέλους του προσωπικού έγινε σεβαστό από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή ή τον αρμόδιο διατάκτη, ανάλογα με την περίπτωση· στ) συντάσσει τα σχέδια γνώμης που πρέπει να υποβληθούν για εξέταση από την επιτροπή και τα διαβιβάζει στον πρόεδρο, στα άλλα μέλη και τους παρατηρητές που καλούνται να συμμετάσχουν στη διευθέτηση μιας υπόθεσης· ζ) διαβιβάζει τις συστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 93 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046 στον αρμόδιο διατάκτη και στην αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου· η) αν η επιτροπή θεωρήσει ότι ο φάκελος εμπίπτει στην αρμοδιότητα της OLAF, διαβιβάζει τον φάκελο στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή και ενημερώνει σχετικά την OLAF. Άρθρο 23 Προσφυγή στην επιτροπή 1. Σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046, η επιτροπή συγκαλείται κατόπιν αιτήματος που υποβάλλεται από κάθε αρμόδια για τους διορισμούς αρχή που είναι υπεύθυνη για τα πειθαρχικά ζητήματα ή από αρμόδιο διατάκτη, καθώς και από επικεφαλής αντιπροσωπείας της Ένωσης ή από τον αναπληρωτή του που ενεργεί ως δευτερεύων διατάκτης (εφεξής "προσφεύγουσες αρχές"). 2. Όταν η επιτροπή ενημερώνεται απευθείας από μέλος του προσωπικού, διαβιβάζει τον φάκελο στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή ή, ανάλογα με την περίπτωση, στην αρχή που εξουσιοδοτείται να συνάπτει τις συμβάσεις πρόσληψης, και ενημερώνει σχετικά το εν λόγω μέλος του προσωπικού. Αν η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή αποφασίσει να προσφύγει στην επιτροπή, ενημερώνει σχετικά το μέλος του προσωπικού. Αν αποφασίσει να μην προσφύγει στην επιτροπή, ενημερώνει την επιτροπή και το μέλος του προσωπικού. Για τη διασφάλιση της ουσιαστικής προστασίας των καταγγελτών, όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 22α παράγραφος 3 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, η επιτροπή μπορεί να αποφασίσει, κατά παρέκκλιση από το προηγούμενο εδάφιο, να μην ενημερώσει την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή και ενημερώνει την OLAF. Άρθρο 24 Γραπτή διαδικασία Με πρωτοβουλία του προέδρου ή κατόπιν αιτήσεως μέλους της επιτροπής, η γνώμη μπορεί να διατυπωθεί με γραπτή διαδικασία. Κάθε μέλος της επιτροπής ή, ενδεχομένως, ο πρόεδρος, δύναται να προβάλει αντιρρήσεις κατά της χρήσης της γραπτής διαδικασίας. Στις περιπτώσεις αυτές, ο πρόεδρος συγκαλεί συνεδρίαση εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Ο ίδιος κανόνας ισχύει και σε ό,τι αφορά τη σύσταση που αναφέρεται στο άρθρο 93 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046. Άρθρο 25 Έκδοση της γνώμης και της σύστασης 1. Η επιτροπή καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την επίτευξη ομοφωνίας όσον αφορά τη διαπίστωση δημοσιονομικής παρατυπίας και την αιτιολόγηση στην οποία βασίζεται η γνώμη ή η σύσταση. 2. Ελλείψει ομοφωνίας, το ζήτημα τίθεται σε ψηφοφορία, κατά την οποία: α) ο πρόεδρος διαθέτει μία ψήφο· β) τα δύο μόνιμα μέλη που εκπροσωπούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαθέτουν από κοινού μία ψήφο· γ) το μέλος που εκπροσωπεί την προσφεύγουσα αρχή έχει μία ψήφο· δ) τα τρία συμπληρωματικά μέλη διαθέτουν από μία ψήφο. Σε περίπτωση ισοψηφίας, υπερισχύει η ψήφος του προέδρου. 3. Οι παράγραφοι 1 και 2 εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών στην έγκριση των συστάσεων. Η ομοφωνία ή η ψηφοφορία αφορά κυρίως τον συστημικό χαρακτήρα της δημοσιονομικής παρατυπίας. Άρθρο 26 Κοινοποίηση της γνώμης και της σύστασης Η επιτροπή κοινοποιεί χωρίς καθυστέρηση τη γνώμη στην προσφεύγουσα αρχή, στον κύριο διατάκτη και στους παρατηρητές. Άρθρο 27 Δικ��ίωμα ακρόασης του μέλους του προσωπικού Σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046, πριν προσφύγει στην επιτροπή, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή ή, ενδεχομένως, ο κύριος διατάκτης, δίνουν στο μέλος του προσωπικού τη δυνατότητα να υποβάλει τις παρατηρήσεις του για τα πραγματικά περιστατικά που το αφορούν. Σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 2 στοιχείο ε), η μόνιμη γραμματεία εξακριβώνει αν, μετά την προσφυγή, έγινε σεβαστό το δικαίωμα ακρόασης του ενδιαφερομένου. ΚΕΦΑΛΑΙΟ III ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 29 Επανεξέταση Η παρούσα οδηγία επανεξετάζεται το αργότερο την ημερομηνία που καθορίζεται από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 120 παράγραφος 2 δεύτερο και τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2017/1939 του Συμβουλίου . Άρθρο 30 Κατάργηση 1. Η απόφαση C(2011)6109 τελικό καταργείται. 2. Η απόφαση (ΕΕ, Ευρατόμ) 2015/2463 καταργείται. Άρθρο 31 Έναρξη ισχύος και εφαρμογή Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εφαρμόζεται από την ημερομηνία εφαρμογής του άρθρου 143 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046. Βρυξέλλες, 6 Σεπτεμβρίου 2018. Για την Επιτροπή O Πρόεδρος Jean-Claude JUNCKER

eudocsV6/Budget/Budget_adoption_and_discharge/Ensuring_sound_financial_management_of_the_EU_budget/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Η απόφαση (ΕΕ) 2018/1220 καθορίζει τον εσωτερικό κανονισμό της διοργανικής επιτροπής που θεσπίστηκε με το άρθρο 143 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046 (βλ. σύνοψη για τον δημοσιονομικό κανονισμό). Η επιτροπή αποτελεί το κεντρικό σημείο για όλα τα θεσμικά όργανα, και τα λοιπά όργανα και οργανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), προκειμένου να αξιολογηθεί εάν οι συμμετέχοντες και οι αποδέκτες και άλλα πρόσωπα και οντότητες που κάνουν αίτηση για κονδύλια της ΕΕ θα πρέπει να αποκλειστούν από τη χρηματοδότηση της ΕΕ ή να τους επιβληθούν χρηματικές κυρώσεις, και εάν αυτές οι κυρώσεις πρέπει να δημοσιευθούν. Διασφαλίζει το δικαίωμα ακρόασης των ενδιαφερόμενων προσώπων και οντοτήτων, και παράλληλα βασίζει τις συστάσεις της σε γεγονότα και πορίσματα από διάφορες πηγές, συμπεριλαμβανομένων των ερευνών και των αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) και της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (EPPO) που εγκρίθηκαν από εθνικές αρχές ή διεθνείς οργανισμούς. Είναι επίσης αρμόδια (σύμφωνα με το άρθρο 93 του δημοσιονομικού κανονισμού) να εκδίδει γνώμες και συστάσεις σχετικά με δημοσιονομικές παρατυπίες που απορρέουν από πράξη ή παράλειψη μέλους του προσωπικού της ΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διορίζει ανεξάρτητο/η υψηλού επιπέδου πρόεδρο της επιτροπής για μη ανανεώσιμη 5-ετή θητεία. Το άτομο αυτό πρέπει να είναι είτε πρώην μέλος του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου είτε πρώην γενικός/ή διευθυντής/διευθύντρια άλλου θεσμικού οργάνου της ΕΕ πέρα από την Επιτροπή. Ο/η πρόεδρος αναπληρώνεται από αντιπρόεδρο. Ο/η πρόεδρος: εκπροσωπεί την επιτροπή, προεδρεύει και προγραμματίζει τις συνεδριάσεις της και οργανώνει τις εργασίες της· επικουρείται από μόνιμη γραμματεία· συγκαλεί την επιτροπή όταν της ζητηθεί να δώσει σύσταση σχετικά με μια υπόθεση. Ο/η πρόεδρος αναπληρώνεται από αντιπρόεδρο που διορίζεται υπό τις ίδιες προϋποθέσεις και αντικαθιστά τον/την πρόεδρο σε περίπτωση που αυτός/ή δεν μπορεί να εκτελέσει τα καθήκοντά του/της. Η επιτροπή περιλαμβάνει ακόμη: δύο μόνιμα μέλη: τον κύριο σύμβουλο που είναι αρμόδιος για "Χρηματοοικονομικά και νομικά ζητήματα, το κράτος δικαίου, την πρόληψη απάτης και το EDES" από τη Γενική Διεύθυνση Προϋπολογισμού και άλλο ένα άτομο που διορίζεται από τον/τη διευθυντή/διευθύντρια της Γενικής Διεύθυνσης Προϋπολογισμού· τον αρμόδιο διατάκτη· παρατηρητές, μεταξύ άλλων: από τη νομική υπηρεσία της Επιτροπής που συμμετέχει σε όλες τις συνεδριάσεις της επιτροπής· από την OLAF ή/και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, όταν η υπόθεση αφορά πληροφορίες που έχουν παράσχει· αρμόδιους διατάκτες από οποιοδήποτε θεσμικό και λοιπό όργανο ή οργανισμό της ΕΕ που αφορά η υπόθεση· Άλλους παρατηρητές που προσκαλούνται από τον/την πρόεδρο. Η μόνιμη γραμματεία είναι υπό τον έλεγχο του/της προέδρου και: στελεχώνεται από αξιωματούχους της Γενικής Διεύθυνσης Προϋπολογισμού· οργανώνει τις εργασίες της επιτροπής· καταρτίζει έγγραφα για την επιτροπή· επαληθεύει την τεκμηρίωση και τις πληροφορίες που υποβάλλονται· εντοπίζει άτομα που ενδεχομένως εμπλέκονται σε μια υπόθεση· τηρεί μητρώο όλων των συστάσεων της επιτροπής. Κάθε μέλος της επιτροπής ή της γραμματείας που θεωρεί ότι μπορεί να έχει σύγκρουση συμφερόντων σε μια υπόθεση δεν συμμετέχει στη διαδικασία. Συμμετοχή της OLAF: Η OLAF συνεργάζεται στενά με την επιτροπή για να τηρούνται τα διαδικαστικά και θεμελιώδη δικαιώματα και να προστατεύονται οι καταγγελτές· Η επιτροπή συμβουλεύεται την OLAF πριν αποστείλει την κοινοποίηση στο οικείο πρόσωπο ή στην οικεία οντότητα, όταν η υπόθεση βασίζεται σε πληροφορίες που διαβιβάστηκαν από την OLAF, ώστε να μην υπονομευτεί ο εμπιστευτικός χαρακτήρας των δικαστικών διαδικασιών και των ερευνών που βρίσκονται σε εξέλιξη. Συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας: Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία συνεργάζεται με την επιτροπή σύμφωνα με τις διατάξεις συνεργασίας που θεσπίζονται στη συμφωνία που αναφέρεται στο άρθρο 103 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1939 του Συμβουλίου· Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία συμμετέχει σαν παρατηρητής σε συνεδριάσεις της επιτροπής όταν το αίτημα της προσφεύγουσας αρχής βασίζεται, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, σε πληροφορίες που διαβιβάστηκαν από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Παραπομπή υποθέσεων στην επιτροπή. Οποιοσδήποτε εντεταλμένος/η αξιωματούχος σε θεσμικό και λοιπό όργανο ή οργανισμό της ΕΕ: μπορεί να παραπέμπει, χρησιμοποιώντας εμπιστευτική διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, μια υπόθεση στην επιτροπή για τη σύσταση της· πρέπει να ενημερώνει την επιτροπή αμέσως μόλις λάβει γνώση πληροφοριών που θα μπορούσαν να αποκλείσουν ένα πρόσωπο ή μια οντότητα από κονδύλια της ΕΕ· παρέχει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες που έχει εντοπίσει. Δικαίωμα ακρόασης. Οι οικονομικοί φορείς*: μπορούν να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με την υπόθεση, εκτός όπου υπάρχουν επιτακτικοί νόμιμοι λόγοι για τη διαφύλαξη του απορρήτου των ερευνών ή των δικαστικών διαδικασιών· λαμβάνουν επιστολή και τεκμηρίωση που αναφέρουν τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης· στέλνουν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου τα σχόλιά τους, που περιορίζονται σε 10 σελίδες και εντός 3 εβδομάδων (αυτοί οι όροι μπορεί να είναι πιο ευέλικτοι σε πολύπλοκες περιπτώσεις). Η επιτροπή: επιδιώκει τη συναίνεση όταν διατυπώνει τη σύστασή της σχετικά με μια υπόθεση που εμπλέκεται ένα πρόσωπο ή μια οντότητα· αποφασίζει με ψηφοφορία με πλειοψηφία, αν δεν ληφθεί ομόφωνη απόφαση, με 1 ψήφο για τον/την πρόεδρο, μία ψήφο για τα δύο μόνιμα μέλη (από κοινού ψήφος) και μία ψήφο για τον συμμετέχοντα αρμόδιο διατάκτη· κοινοποιεί τη σύσταση της στους παρατηρητές και στο θεσμικό ή λοιπό όργανο ή οργανισμό που παρέπεμψε την υπόθεση· διατυπώνει σύσταση εντός 3 μηνών από τη λήψη μιας υπόθεσης εκτός αν ο πρόεδρος αποφασίσει να παρατείνει αυτήν την προθεσμία, ιδίως προκειμένου να διασφαλίσει το δικαίωμα ακρόασης των φυσικών ή νομικών προσώπων που εμπλέκονται στην υπόθεση· τα μέλη της επιτροπής, της γραμματείας και όσα άτομα εμπλέκονται στη διαδικασία και την προετοιμασία της πρέπει να τηρούν αυστηρή εμπιστευτικότητα. Μέλη του προσωπικού της ΕΕ. Η επιτροπή: μπορεί να εκδίδει γνώμη σχετικά με το αν ένα μέλος του προσωπικού της ΕΕ έχει πραγματοποιήσει μια δημοσιονομική παρατυπία· περιλαμβάνει, σε τέτοιες περιπτώσεις, τρία επιπλέον μέλη (ένα από το πειθαρχικό όργανο του οικείου θεσμικού οργάνου, ένα από την επιτροπή προσωπικού του θεσμικού οργάνου και ένα από τη νομική υπηρεσία του θεσμικού οργάνου. Η διαδικασία της εκατέρωθεν ακρόασης πραγματοποιείται από την προσφεύγουσα αρχή πριν την εξέταση της υπόθεσης από την επιτροπή. Η απόφαση καταργεί τις αποφάσεις C(2011) 6109 τελικό και (ΕΕ) 2015/2463 της Επιτροπής, οι οποίες είχαν καθορίσει τον εσωτερικό κανονισμό των προηγούμενων επιτροπών. Η απόφαση τροποποιήθηκε στις 3 Ιουλίου 2021 με την απόφαση (ΕΕ) 2021/1081, προκειμένου να διασφαλιστεί η συνέχεια της λειτουργίας της επιτροπής και να συμπεριληφθεί η αναφορά των ρυθμίσεων της συνεργασίας μεταξύ της Εισαγγελίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

eudocsV6/Budget/Budget_adoption_and_discharge/How_is_the_EU_budget_decided/12008E314.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Άρθρο 314 (πρώην άρθρο 272, παράγραφοι 2 έως 10, της ΣΕΚ) Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, αποφασίζοντας σύμφωνα με ειδική νομοθετική διαδικασία, θεσπίζουν τον ετήσιο προϋπολογισμό της Ένωσης σύμφωνα με τις κατωτέρω διατάξεις. 1. Κάθε θεσμικό όργανο, πλην της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, καταρτίζει, προ της 1ης Ιουλίου, κατάσταση των προβλεπομένων δαπανών του για το επόμενο οικονομικό έτος. Η Επιτροπή συγκεντρώνει τις καταστάσεις αυτές σε σχέδιο προϋπολογισμού, το οποίο είναι δυνατόν να περιέχει αποκλίνουσες προβλέψεις. Το σχέδιο αυτό περιλαμβάνει πρόβλεψη των εσόδων και των δαπανών. 2. Η Επιτροπή καταθέτει πρόταση που περιέχει το σχέδιο προϋπολογισμού στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο το αργότερο την 1η Σεπτεμβρίου του έτους που προηγείται του έτους της εκτέλεσης του προϋπολογισμού. Η Επιτροπή μπορεί να τροποποιήσει το σχέδιο προϋπολογισμού κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, έως τη σύγκληση της επιτροπής συνδιαλλαγής της παραγράφου 5. 3. Το Συμβούλιο καθορίζει τη θέση του σχετικά με το σχέδιο προϋπολογισμού και την διαβιβάζει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το αργότερο την 1η Οκτωβρίου του έτους που προηγείται του έτους της εκτέλεσης του προϋπολογισμού. Ενημερώνει πλήρως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τους λόγους οι οποίοι το οδήγησαν στον καθορισμό της θέσης του. 4. Εάν, εντός σαράντα δύο ημερών από τη διαβίβαση αυτή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: α) εγκρίνει τη θέση του Συμβουλίου, εκδίδεται ο προϋπολογισμός, β) δεν αποφασίσει, ο προϋπολογισμός θεωρείται εκδοθείς, γ) εγκρίνει τροπολογίες με την πλειοψηφία του όλου αριθμού των μελών που το απαρτίζουν, το σχέδιο, όπως τροποποιήθηκε, διαβιβάζεται στο Συμβούλιο και την Επιτροπή. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κατόπιν συμφωνίας με τον πρόεδρο του Συμβουλίου, συγκαλεί αμέσως την επιτροπή συνδιαλλαγής. Ωστόσο, εάν εντός δέκα ημερών από τη διαβίβαση του σχεδίου, το Συμβούλιο γνωστοποιήσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ότι εγκρίνει όλες τις τροπολογίες του, η επιτροπή συνδιαλλαγής δεν συνέρχεται. 5. Η επιτροπή συνδιαλλαγής, η οποία αποτελείται από τα μέλη του Συμβουλίου ή τους αντιπροσώπους τους και από ισάριθμους αντιπροσώπους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έχει ως αποστολή την επίτευξη συμφωνίας επί κοινού σχεδίου, με την ειδική πλειοψηφία των μελών του Συμβουλίου ή των αντιπροσώπων τους και με την πλειοψηφία των αντιπροσώπων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εντός 21 ημερών από τη σύγκλησή της, βάσει των θέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Η Επιτροπή συμμετέχει στις εργασίες της επιτροπής συνδιαλλαγής και αναλαμβάνει όλες τις αναγκαίες πρωτοβουλίες με σκοπό την προσέγγιση των θέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. 6. Εάν, εντός της προθεσμίας των 21 ημερών που ορίζεται στην παράγραφο 5, η επιτροπή συνδιαλλαγής συμφωνήσει επί κοινού σχεδίου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο διαθέτουν προθεσμία 14 ημερών έκαστο από την ημερομηνία της συμφωνίας αυτής για να εγκρίνουν το κοινό σχέδιο. 7. Εάν, εντός της προθεσμίας των 14 ημερών της παραγράφου 6: α) το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εγκρίνουν αμφότερα το κοινό σχέδιο ή δεν λάβουν απόφαση, ή ένα από τα δύο αυτά θεσμικά όργανα εγκρίνει το κοινό σχέδιο ενώ το άλλο δεν λάβει απόφαση, ο προϋπολογισμός θεωρείται ότι έχει εκδοθεί οριστικά σύμφωνα με το κοινό σχέδιο, ή β) το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αποφασίζοντας με την πλειοψηφία των μελών που το απαρτίζουν, και το Συμβούλιο απορρίψουν αμφότερα το κοινό σχέδιο, ή εάν ένα από τα δύο αυτά θεσμικά όργανα απορρίψει το κοινό σχέδιο ενώ το άλλο δεν λάβει απόφαση, υποβάλλεται νέο σχέδιο προϋπολογισμού από την Επιτροπή, ή γ) το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αποφασίζοντας με την πλειοψηφία των μελών που το απαρτίζουν, απορρίψει το κοινό σχέδιο ενώ το Συμβούλιο το εγκρίνει, υποβάλλεται νέο σχέδιο προϋπολογισμού από την Επιτροπή, ή δ) το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εγκρίνει το κοινό σχέδιο ενώ το Συμβούλιο το απορρίψει, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί, με την πλειοψηφία των μελών που το απαρτίζουν και των τριών πέμπτων των ψηφισάντων, εντός 14 ημερών από την απόρριψη του σχεδίου από το Συμβούλιο, να αποφασίσει να επιβεβαιώσει όλες ή μερικές από τις τροπολογίες της παραγράφου 4, στοιχείο γ). Εφόσον δεν επιβεβαιωθεί μια τροπολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ισχύει η θέση που συμφωνήθηκε στην επιτροπή συνδιαλλαγής ως προς τη γραμμή του προϋπολογισμού για την οποία υποβλήθηκε η τροπολογία. Ο προϋπολογισμός θεωρείται ως οριστικά εκδοθείς επί αυτής της βάσεως. 8. Εάν, εντός της προθεσμίας των 21 ημερών που ορίζεται στην παράγραφο 5, η επιτροπή συνδιαλλαγής δεν συμφωνήσει επί κοινού σχεδίου, υποβάλλεται νέο σχέδιο προϋπολογισμού από την Επιτροπή. 9. Όταν περατωθεί η διαδικασία που προβλέπεται στο παρόν άρθρο, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου διαπιστώνει ότι ο προϋπολογισμός έχει οριστικώς εκδοθεί. 10. Κάθε θεσμικό όργανο ασκεί τις εξουσίες που του αναθέτει το παρόν άρθρο τηρώντας τις Συνθήκες και τις πράξεις που θεσπίζονται βάσει αυτών, ιδίως όσον αφορά τους ιδίους πόρους της Ένωσης και την ισοσκέλιση εσόδων και δαπανών.

eudocsV6/Budget/Budget_adoption_and_discharge/How_is_the_EU_budget_decided/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Το άρθρο 314 της ΣΛΕΕ ορίζει τις διαδικασίες για την κατάρτιση και την έγκριση του ετήσιου προϋπολογισμού της ΕΕ. Τα θεσμικά όργανα και οι οργανισμοί της ΕΕ διαβιβάζουν τις δημοσιονομικές προβλέψεις τους για το επόμενο έτος στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή το αργότερο την 1η Ιουλίου. Στην πράξη, η Επιτροπή επιδιώκει να είναι έτοιμο το σχέδιο προϋπολογισμού της την άνοιξη (Απρίλιο/Μάιο). Με βάση αυτές τις προβλέψεις, η Επιτροπή καταρτίζει το σχέδιο προϋπολογισμού για το επόμενο έτος. Οφείλει να διαβιβάζει αυτό το σχέδιο προϋπολογισμού στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έως την 1η Σεπτεμβρίου. Το Συμβούλιο πρέπει να πάρει θέση επί του σχεδίου προϋπολογισμού έως την 1η Οκτωβρίου. Διαβιβάζει τη θέση του και τους λόγους που την υπαγόρευσαν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να εγκρίνει τις τροπολογίες του επί της θέσης του Συμβουλίου εντός 6 εβδομάδων (42 ημερών). Το Συμβούλιο έχει 10 ημέρες στη διάθεσή του για να κάνει δεκτές τις τροπολογίες του Κοινοβουλίου. Εάν δεν το πράξει, συστήνεται επιτροπή συνδιαλλαγής που απαρτίζεται από ισάριθμους εκπροσώπους του Συμβουλίου και μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η εν λόγω επιτροπή πρέπει να συμφωνήσει επί ενός κοινού σχεδίου εντός 3 εβδομάδων (21 ημερών). Εάν η επιτροπή συνδιαλλαγής δεν μπορέσει να συμφωνήσει επί κοινού σχεδίου, η Επιτροπή οφείλει να παρουσιάσει νέο σχέδιο προϋπολογισμού. Όταν επιτευχθεί συμφωνία στην επιτροπή συνδιαλλαγής, το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο πρέπει να εγκρίνουν ή να απορρίψουν το σχέδιο εντός 2 εβδομάδων (14 ημερών). Εάν το Συμβούλιο απορρίψει το κοινό σχέδιο, το Κοινοβούλιο εξακολουθεί να έχει τη δυνατότητα να το εγκρίνει, ωστόσο μόνο εάν ψηφίσει η πλειοψηφία των μελών του και το στηρίξουν τα τρία πέμπτα αυτών. Εάν αμφότερα τα θεσμικά όργανα απορρίψουν το κοινό σχέδιο, η Επιτροπή πρέπει να καταρτίσει νέο σχέδιο προϋπολογισμού. Εάν ο προϋπολογισμός δεν συμφωνηθεί έως το τέλος του έτους, ένα σύστημα που είναι γνωστό ως "προσωρινά δωδεκατημόρια" τίθεται σε εφαρμογή (άρθρο 315 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Αυτό σημαίνει ότι, μέχρι την οριστική έγκριση του προϋπολογισμού, τα έξοδα δύνανται να πραγματοποιούνται κάθε μήνα εντός των ορίων του ενός δωδέκατου του προϋπολογισμού του προηγούμενου έτους ή του σχεδίου προϋπολογισμού της Επιτροπής —όποιου από τα δύο είναι μικρότερο. Όταν προκύπτουν νέες εξελίξεις, ο προϋπολογισμός ενδέχεται να πρέπει να τροποποιείται. Η διαδικασία έγκρισης διορθωτικών προϋπολογισμών είναι η ίδια με αυτή του ετήσιου προϋπολογισμού.

eudocsV6/Budget/Budget_adoption_and_discharge/Reflection_on_the_future_of_EU_finances/summary.txt

@@ -0,0 +1 @@
+Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) αντιμετωπίζει πολλές σημαντικές προκλήσεις, όπως η εισερχόμενη μετανάστευση, η εσωτερική και η εξωτερική ασφάλεια και άμυνα, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να διατηρήσει τον ρόλο της στην παγκόσμια σκηνή ως σημαντική χορηγός ανθρωπιστικής και αναπτυξιακής βοήθειας και ως κύριος παράγοντας στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Προκειμένου να αντεπεξέλθει σε αυτές τις προκλήσεις, θα πρέπει να εξετάσει τη μελλοντική της χρηματοδότηση και να βρει τρόπους προκειμένου να πετύχει όσο το δυνατόν περισσότερα με το κάθε ευρώ. Αυτές οι ανταγωνιζόμενες απαιτήσεις θα πρέπει να εξεταστούν και στα πλαίσια ενός προϋπολογισμού ο οποίος πρόκειται να μειωθεί μετά το Brexit. Στα μέσα του ισχύοντος πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου, το οποίο παραμένει σε ισχύ ως το 2020, αυτό το έγγραφο προβληματισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αποτελεί το τελευταίο ανάμεσα σε μια σειρά πέντε εγγράφων πάνω σε θέματα τα οποία βρίσκονται στο επίκεντρο της συζήτησης που εγκαινιάστηκε την 1η Μαρτίου 2017 με τη λευκή βίβλο για το μέλλον της Ευρώπης. Διάρθρωση Το έγγραφο αποτελείται από πέντε κεφάλαια. 1. Χρηματοδότηση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης: η εξέλιξη των οικονομικών της ΕΕ — αυτό το κεφάλαιο παρακολουθεί την εξέλιξη του προϋπολογισμού με την πάροδο των ετών καθώς το πεδίο εφαρμογής των αρμοδιοτήτων της ΕΕ διευρυνόταν και ο αριθμός των χωρών μελών αυξανόταν. Προσδιορίζει πώς ο προϋπολογισμός της ΕΕ παραμένει ένα μικρό μέρος της συνολικής δημόσιας δαπάνης στην ΕΕ, το οποίο αντιστοιχεί σε λιγότερο από το 1 % του εισοδήματος της ΕΕ και μόνο στο 2 % περίπου της δημόσιας δαπάνης της ΕΕ. Αυτό το ποσοστό έχει μειωθεί με τον καιρό, αυξάνοντας τις πιέσεις στον προϋπολογισμό της ΕΕ για περισσότερη αποδοτικότητα, έμφαση στους τομείς όπου ο αντίκτυπός του είναι μεγαλύτερος και διασφάλιση της μη παρεμπόδισης των αποτελεσμάτων από τους κανόνες του. 2. Η προστιθέμενη αξία των ευρωπαϊκών οικονομικών: Η ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία έχει να κάνει με την επίτευξη των στόχων που διατυπώνονται στις συνθήκες, αλλά επίσης και με έναν προϋπολογισμό που εξασφαλίζει δημόσια αγαθά με ευρωπαϊκή διάσταση ή συμβάλλει στην προάσπιση βασικών ελευθεριών, της ενιαίας αγοράς και της οικονομικής και νομισματικής ένωσης. Η προστιθέμενη αξία της ΕΕ είναι επίσης σύμφωνη με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, και η δράση της ΕΕ πρέπει να λειτουργεί προσθετικά ή συμπληρωματικά στις εθνικές ή περιφερειακές προσπάθειες, αλλά δεν πρέπει να είναι υποκατάστατο για τις ελλείψεις των εθνικών πολιτικών. 3. Τάσεις και προκλήσεις: οι τρέχουσες τάσεις που θα παραμείνουν σημαντικές για κάποιο διάστημα συμπεριλαμβάνουν την ψηφιακή επανάσταση, την παγκοσμιοποίηση, τη δημογραφική αλλαγή, την οικονομική σύγκλιση και την κλιματική αλλαγή. Παράλληλα, οι πολίτες αναζητούν ευημερία, σταθερότητα και α��φάλεια σε έναν ταχέως μεταβαλλόμενο και αβέβαιο κόσμο, και δεν θα πρέπει να αποκλείσουμε την εμφάνιση άλλων απροσδόκητων προκλήσεων. Αυτό το κεφάλαιο εξετάζει πώς οι δαπάνες της ΕΕ ανταποκρίνονται στις προτεραιότητές της και τι περιθώρια βελτίωσης μπορεί να υπάρχουν. 4. Επιλογές για το μέλλον των οικονομικών της ΕΕ: ο σχεδιασμός του μελλοντικού προϋπολογισμού πρέπει να στηρίζεται σε μια σαφή εικόνα των προτεραιοτήτων της ΕΕ. Μέχρι τώρα νέες προτεραιότητες προσαρμόστηκαν στο τρέχον δημοσιονομικό πλαίσιο, κυρίως με την επιμήκυνση των ορίων των δυνατοτήτων ευελιξίας που υπάρχουν σήμερα. Αυτή η επιλογή δεν θα υπάρχει στο μέλλον. Το μέγεθος, η διάρθρωση και το περιεχόμενο του προϋπολογισμού θα πρέπει να ανταποκρίνονται στην πολιτική φιλοδοξία της ΕΕ. Αυτό το κεφάλαιο εξετάζει: ποιες δαπάνες θα πρέπει να καλύπτονται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ, πώς να χρηματοδοτείται ο προϋπολογισμός, πώς θα πρέπει να μεταρρυθμιστούν κάποιες βασικές πολιτικές και πώς θα πρέπει να διαρθρωθεί και να οργανωθεί ο ίδιος ο προϋπολογισμός. 5. Πιθανά σενάρια για την ΕΕ των 27: αυτό το κεφάλαιο αντικατοπτρίζει —από δημοσιονομική άποψη— τα πέντε σενάρια για το μελλοντικό πρότυπο της ΕΕ που παρουσιάζονται στη λευκή βίβλο: η πορεία συνεχίζεται όπως τώρα, κάνουμε λιγότερα από κοινού —με έμφαση κυρίως στην ενιαία αγορά, ορισμένες χώρες της ΕΕ κάνουν περισσότερα —μια παραλλαγή της Ευρώπης "πολλών ταχυτήτων", ριζικός ανασχεδιασμός —με λιγότερους πολιτικούς τομείς, αλλά βαθύτερη και αποτελεσματικότερη ολοκλήρωση, κάνουμε μαζί πολύ περισσότερα.