k1mhor/khmer-tst-normal2royal · Datasets at Hugging Face

normal stringlengths 3 69	royal stringlengths 24 91
លោកបានដើរកាត់តាមឆ្នេរសមុទ្រ។	ព្រះអង្គស្តេចយាងកាត់តាមឆ្នេរសមុទ្រ។
លោកបានទៅដល់កោះមួយ។	ព្រះអង្គស្តេចយាងទៅដល់កោះមួយ។
វាជាផ្លូវចេញចូលរបស់ស្ដេចនាគ។	វាជាព្រះរាជមហាវិថីយាងចេញចូលនៃព្រះមហាក្សត្រនាគ។
ស្ដេចនាគចេញមកលេងកម្សាន្ត។	ព្រះមហាក្សត្រនាគស្តេចយាងមកកម្សាន្តព្រះរាជហឫទ័យ។
ទេវតានឹងចូលមកជួបសំពះព្រះពុទ្ធ។	ទេវតានឹងចូលមកជួបថ្វាយបង្គំScopeព្រះពុទ្ធអង្គ។
ពេលឃើញព្រះពុទ្ធភ្លាម ក៏ប្តូរខ្លួនជាមនុស្ស។	ខណៈទតឃើញព្រះពុទ្ធភ្លាម ក៏ទ្រង់ក្រឡាព្រះកាយជាមនុស្ស។
ពួកគាត់ចុះមកសំពះព្រះពុទ្ធ។	ព្រះអង្គទាំងឡាយស្តេចយាងចុះមកថ្វាយបង្គំព្រះពុទ្ធអង្គ។
ព្រះពុទ្ធចាប់ផ្ដើមអង្គុយស្ងៀមមើលវាសនាសត្វ។	ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់ចាប់ផ្ដើមគង់ប្រថាប់ស្ងៀមទតវាសនាសត្វលោក។
លោកមើលសត្វលោកទាំងជិតទាំងឆ្ងាយ។	ព្រះអង្គទ្រង់ទតសត្វលោកទាំងជិតទាំងឆ្ងាយ។
លោកត្រូវដើរទៅជួយសត្វទាំងនោះ។	ព្រះអង្គត្រូវស្តេចយាងទៅសង្គ្រោះសត្វលោកទាំងនោះ។
បន្ទាប់មកលោកក៏ហូបបាយ។	បន្ទាប់មកព្រះអង្គក៏សោយព្រះស្ងោយ។
វាមកសំពះព្រះពុទ្ធដែលជាគ្រូ។	វាមកថ្វាយបង្គំព្រះពុទ្ធអង្គដែលជាព្រះសាស្តា។
លោកបានពូតបាយបោះឱ្យត្រកួត។	ព្រះអង្គទ្រង់ពូតព្រះស្ងោយប្រទានដល់ត្រកួត។
បាយនោះឆ្ងាញ់ពេក ត្រកួតលិតមាត់លិតក។	ព្រះស្ងោយនោះឆ្ងាញ់ពិសាពេក ត្រកួតលិតព្រះឱស្ឋលិតព្រះស។
ត្រកួតលៀនអណ្ដាតចេញមកក្រៅ។	ត្រកួតលៀនព្រះជិវ្ហាចេញមកខាងក្រៅ។
ព្រះពុទ្ធលោកអោនមុខសម្លឹងទៅដី។	ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់អោនព្រះភក្ត្រទតសម្លឹងទៅធរណី។
លោកសម្លឹងមើលដីទាំងញញឹម។	ព្រះអង្គទតសម្លឹងមើលធរណីទាំងទ្រង់ព្រះសម្រស់ញញឹម។
ព្រះអានន្ទសំពះសួរលោក។	ព្រះអានន្ទថ្វាយបង្គំទូលសួរព្រះអង្គ។
សុំឱ្យលោកពន្យល់ពីហេតុផល។	សូមក្រាបបង្គំទូលឱ្យព្រះអង្គទ្រង់ពន្យល់ពីព្រះរាជហេតុ។
លោកនឹងកើតជាកូនរបស់ស្ដេច។	ព្រះអង្គនឹងចាប់ព្រះកំណើតជាព្រះរាជបុត្រនៃព្រះមហាក្សត្រ។
លោកនឹងមកធ្វើជាស្ដេចនៅនគរគោកធ្លក។	ព្រះអង្គនឹងស្តេចយាងមកគ្រងរាជ្យជាព្រះមហាក្សត្រនៅនគរគោកធ្លក។
ស្ដេចនាគរៀបចំដីថ្វាយលោក។	ព្រះមហាក្សត្រនាគរៀបចំធរណីថ្វាយព្រះអង្គ។
លោកនឹងដាក់ឈ្មោះនគរគោកធ្លកថា កម្ពុជា។	ព្រះអង្គនឹងថ្វាយព្រះនាមនគរគោកធ្លកថា ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។
ស្ដេចអទិច្ចវង្សាបញ្ជាឱ្យកូនពៅចេញទៅ។	ព្រះបាទអទិច្ចវង្សាទ្រង់ត្រាស់បង្គាប់ឱ្យព្រះរាជបុត្រពៅស្តេចយាងចេញទៅ។
ឱ្យកូនពៅធ្វើជាតំណាងទៅទទួលភ្ញៀវ។	ថ្វាយព្រះរាជបុត្រពៅធ្វើជាព្រះរាជតំណាងស្តេចយាងទៅទទួលព្រះមហាក្សត្រដទៃ។
លោកមានកូនប្រុស ៥ នាក់។	ព្រះអង្គមានព្រះរាជបុត្រ ៥ ព្រះអង្គ។
ស្ដេចអទិច្ចវង្សកំពុងធ្វើជាស្ដេច។	ព្រះបាទអទិច្ចវង្សកំពុងគង់ប្រថាប់គ្រងរាជសម្បត្តិ។
ឱ្យកូនពៅរស់នៅជាមួយលោកក្នុងវាំង។	ថ្វាយព្រះរាជបុត្រពៅគង់នៅជាមួយព្រះអង្គក្នុងព្រះបរមរាជវាំង។
ឆ្នាំមួយនោះ ស្ដេចមានជំងឺ។	ក្នុងឆ្នាំមួយនោះ ព្រះមហាក្សត្រទ្រង់ប្រឈួន។
ស្ដេចត្រូវទទួលភ្ញៀវដែលជាស្ដេចមកពីឆ្ងាយ។	ព្រះមហាក្សត្រត្រូវទទួលព្រះរាជភ្ញៀវដែលជាព្រះមហាក្សត្រយាងមកពីឆ្ងាយ។
មន្ត្រីមកពីគ្រប់ទិសទីមកជួបជុំគ្នា។	សព្វមុខមន្ត្រីមកពីគ្រប់ទិសទីមកចូលគាល់ជួបជុំគ្នា។
បងប្រុសទាំង ៣ នាក់បានសំពះប្អូនពៅ។	ព្រះជេដ្ឋាទាំង ៣ ព្រះអង្គបានថ្វាយបង្គំព្រះអនុជពៅ។
សំពះប្អូនពៅដែលជាតំណាងស្ដេច។	ថ្វាយបង្គំព្រះអនុជពៅដែលជាព្រះរាជតំណាងនៃព្រះមហាក្សត្រ។
ស្ដេចបានប្រគល់រាជ្យឱ្យកូនពៅមែន។	ព្រះមហាក្សត្របានប្រគល់រាជសម្បត្តិថ្វាយព្រះរាជបុត្រពៅពិតមែន។
ព្រះថោងខឹងនិងតូចចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។	ព្រះថោងទ្រង់ខ្ញាល់ និងតូចព្រះទ័យយ៉ាងខ្លាំង។
ព្រះថោងហៅមន្ត្រីមកប្រជុំ។	ព្រះថោងទ្រង់ត្រាស់ហៅសព្វមុខមន្ត្រីមកប្រជុំ។
លោកប្រាប់រឿងរ៉ាវទាំងអស់ដែលបានកើតឡើង។	ព្រះអង្គមានព្រះរាជបន្ទូលប្រាប់រឿងរ៉ាវទាំងអស់ដែលបានកើតឡើង។
លោកសម្រេចចិត្តថាឈប់ទៅចូលរួមបុណ្យ។	ព្រះអង្គទ្រង់សម្រេចព្រះទ័យថាឈប់ស្តេចយាងចូលរួមព្រះរាជពិធីបុណ្យ។
លោកឈប់ទៅវាំងទៀតហើយ។	ព្រះអង្គឈប់ស្តេចយាងទៅព្រះបរមរាជវាំងទៀតហើយ។
ចាប់ពីថ្ងៃនោះមក លោកឈប់ទៅសំពះឪពុក។	ចាប់ពីថ្ងៃនោះមក ព្រះអង្គឈប់ស្តេចយាងទៅថ្វាយបង្គំព្រះបិតា។
ប្អូនពៅសុំការអនុញ្ញាតពីឪពុក។	ព្រះអនុជពៅក្រាបបង្គំទូលសុំព្រះរាជានុញ្ញាតពីព្រះបិតា។
ប្អូនពៅទៅជួបបងប្រុស។	ព្រះអនុជពៅស្តេចយាងទៅជួបព្រះជេដ្ឋា។
ប្អូនពៅបានលុតជង្គង់សំពះបង។	ព្រះអនុជពៅបានលុតព្រះជង្គង់ថ្វាយបង្គំព្រះជេដ្ឋា។
ស្ដេចអទិច្ចវង្សាសប្បាយចិត្តណាស់។	ព្រះបាទអទិច្ចវង្សាទ្រង់សព្វព្រះរាជហឫទ័យណាស់។
ព្រះថោងកើតនៅក្នុងឆ្នាំវក។	ព្រះថោងទ្រង់ប្រសូតនៅក្នុងឆ្នាំវក។
ពេលអាយុ ៣៥ ឆ្នាំ លោកត្រូវគេដេញចេញពីស្រុក។	ក្នុងព្រះជន្មាយុ ៣៥ ព្រះវស្សា ព្រះអង្គត្រូវបានគេដេញចេញពីព្រះនគរ។
មន្ត្រីនិងប្រជាជនស្រឡាញ់លោកណាស់។	សព្វមុខមន្ត្រីនិងប្រជានុរាស្ត្រសព្វព្រះទ័យស្រឡាញ់ព្រះអង្គណាស់។
លោកបញ្ជាឱ្យក្រុមការងារចុះទូក។	ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់បង្គាប់ឱ្យក្រុមការងារចុះព្រះទីនាំងនាវា។
លោកបញ្ជាឱ្យឈប់ចតនៅកោះគោកធ្លក។	ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់បង្គាប់ឱ្យបញ្ឈប់ព្រះទីនាំងនាវានៅកោះគោកធ្លក។
ព្រះថោងឈ្លោះជាមួយស្ដេចចាម។	ព្រះថោងមានព្រះរាជជម្លោះជាមួយព្រះមហាក្សត្រចាម។
ព្រះថោងឈ្នះស្ដេចចាម។	ព្រះថោងទ្រង់មានជ័យជម្នះលើព្រះមហាក្សត្រចាម។
លោកគ្រប់គ្រងដីគោកធ្លកតែម្នាក់ឯង។	ព្រះអង្គគ្រងរាជ្យលើធរណីគោកធ្លកតែព្រះអង្គឯង។
លោកបានឱ្យអ្នកប្រាជ្ញប្តូរអក្សរមកជាភាសាខ្មែរ។	ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់ឱ្យអ្នកប្រាជ្ញផ្លាស់ប្ដូរព្រះអក្ខរាជាភាសាខ្មែរ។
យប់មួយ លោកដើរលេងតាមឆ្នេរខ្សាច់។	ក្នុងរាត្រីមួយ ព្រះអង្គស្តេចយាងកម្សាន្តតាមឆ្នេរខ្សាច់។
កូនស្រីស្ដេចនាគចេញមកលេងដែរ។	ព្រះរាជបុត្រីព្រះមហាក្សត្រនាគស្តេចយាងមកកម្សាន្តដែរ។
ព្រះថោងឃើញព្រះនាង ក៏ស្រឡាញ់ភ្លាម។	ព្រះថោងទតឃើញព្រះនាង ក៏ទ្រង់សព្វព្រះរាជហឫទ័យប្រតិព័ទ្ធភ្លាម។
លោកហត់ពេក ក៏សម្រាកក្រោមដើមឈើ។	ព្រះអង្គទ្រង់ព្រះកាយពលហត់នឿយពេក ក៏ទ្រង់សម្រាកក្រោមដើមឈើ។
ស្ដេចនាគយល់ព្រមតាមសំណើកូនស្រី។	ព្រះមហាក្សត្រនាគទ្រង់យល់ព្រមតាមសេចក្តីក្រាបបង្គំទូលនៃព្រះរាជបុត្រី។
ព្រះថោងលុតជង្គង់សំពះឪពុកម្ដាយក្មេក។	ព្រះថោងលុតព្រះជង្គង់ថ្វាយបង្គំព្រះបិតាក្មេក និងព្រះមាតាក្មេក។
ស្ដេចនាគសប្បាយចិត្តទទួលព្រះថោងជាកូនប្រសា។	ព្រះមហាក្សត្រនាគទ្រង់សព្វព្រះរាជហឫទ័យទទួលព្រះថោងជាព្រះសុណិសា។
លោកបានរៀបការឱ្យកូនទាំងពីរ។	ព្រះអង្គទ្រង់រៀបចំរាជាភិសេកថ្វាយព្រះរាជបុត្រទាំងពីរ។
ព្រះថោងតោងស្បៃនាងនាគចុះទៅតាម។	ព្រះថោងតោងព្រះពស្ត្រស្បៃព្រះនាងនាគស្តេចយាងចុះទៅតាម។
ព្រះថោងបានឡើងធ្វើជាស្ដេច។	ព្រះថោងបានស្តេចយាងឡើងគ្រងរាជសម្បត្តិ។
ព្រះនាងបានទទួលឈ្មោះថ្មី។	ព្រះនាងបានទទួលព្រះនាមថ្មី។
ព្រះថោងរៀបចំសង់វាំង។	ព្រះថោងទ្រង់រៀបចំកសាងព្រះបរមរាជវាំង។
ស្ដេចអង្គនេះធ្វើជាស្ដេចបាន ៧៧ ឆ្នាំ។	ព្រះមហាក្សត្រអង្គនេះគ្រងរាជសម្បត្តិបាន ៧៧ ព្រះវស្សា។
លោកបានស្លាប់នៅអាយុ ១២២ ឆ្នាំ។	ព្រះអង្គសោយព្រះទិវង្គតក្នុងព្រះជន្មាយុ ១២២ ព្រះវស្សា។
លោកធ្លាប់ផ្ញើសំបុត្រទៅស្ដេចលង្កា។	ព្រះអង្គធ្លាប់ថ្វាយព្រះរាជសារទៅព្រះមហាក្សត្រលង្កា។
ស្ដេចយល់សប្ដិឃើញនាគដេញខាំ។	ព្រះមហាក្សត្រទ្រង់ព្រះសុបិនទតឃើញនាគដេញខាំ។
លោកទៅសម្រាកនៅភ្នំបូកគោ។	ព្រះអង្គស្តេចយាងទៅសម្រាកព្រះកាយនៅភ្នំបូកគោ។
ស្ដេចស៊ីសុវត្ថិ មុនីវង្ស កើតថ្ងៃទី ២៧ ធ្នូ។	ព្រះបាទស៊ីសុវត្ថិ មុនីវង្ស ទ្រង់ប្រសូតនៅថ្ងៃទី ២៧ ធ្នូ។
លោកគឺជាស្ដេចនៃប្រទេសកម្ពុជា។	ព្រះអង្គគឺជាព្រះមហាក្សត្រនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។
លោកបានស្លាប់នៅឆ្នាំ ១៩៤១។	ព្រះអង្គសោយព្រះទិវង្គតនៅឆ្នាំ ១៩៤១។
លោកគឺជាចៅប្រុសរបស់ស្ដេចអង្គឌួង។	ព្រះអង្គគឺជាព្រះនត្តានៃព្រះបាទអង្គឌួង។
លោកបានទៅរៀននៅសាលាយោធាបារាំង។	ព្រះអង្គស្តេចយាងទៅសិក្សានៅសាលាយោធាបារាំង។
ស្ដេចកនបានឡើងធ្វើជាស្ដេច និងគ្រប់គ្រងប្រទេស។	ស្ដេចកនបានស្តេចយាងឡើងគ្រងរាជ្យ និងគ្រប់គ្រងព្រះនគរ។
លោកមានអាយុ ២៩ ឆ្នាំ ពេលនៅវាំងបាសាន។	ព្រះអង្គមានព្រះជន្មាយុ ២៩ ព្រះវស្សា ខណៈគង់នៅព្រះរាជវាំងបាសាន។
លោកមានឈ្មោះថា ព្រះស្រីជេដ្ឋាធិរាជ។	ព្រះអង្គមានព្រះនាមថា ព្រះស្រីជេដ្ឋាធិរាជ។
ស្ដេចលើកតម្កើងសាច់ញាតិ និងទាហានទាំងអស់។	ព្រះមហាក្សត្រទ្រង់លើកតម្កើងព្រះញាតិវង្ស និងទាហានទាំងអស់។
លោកយល់ថា យើងជាស្ដេចប្តូរខ្សែស្រឡាយថ្មី។	ព្រះអង្គទ្រង់យល់ថា យើងជាព្រះមហាក្សត្រផ្លាស់ប្ដូរខ្សែព្រះរាជវង្សថ្មី។
លោកបញ្ជាឱ្យមាតាម្នាក់កេណ្ឌប្រជាជន។	ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់បង្គាប់ឱ្យព្រះមាតាម្នាក់កេណ្ឌប្រជានុរាស្ត្រ។
ស្ដេចឱ្យសាងសង់ទីក្រុង ហើយរស់នៅទីនោះ ៥ ខែ។	ព្រះមហាក្សត្រឱ្យកសាងព្រះរាជធានី ហើយគង់នៅទីនោះ ៥ ខែ។
ថ្ងៃមួយ លោកទៅសែនទេវតានៅដើមពោធិ៍។	ថ្ងៃមួយ ព្រះអង្គស្តេចយាងទៅសែនទេវតានៅដើមពោធិ៍។
រួចហើយ លោកត្រឡប់មកកន្លែងស្នាក់នៅវិញ។	រួចហើយ ព្រះអង្គស្តេចយាងត្រឡប់មកព្រះរាជដំណាក់វិញ។
យប់នោះ លោកដេកលក់ទៅ ក៏យល់សប្ដិឃើញ។	រាត្រីនោះ ព្រះអង្គទ្រង់ផ្ទុំលក់ទៅ ក៏ទ្រង់ព្រះសុបិនឃើញ។
លោកឈរមើលអស់រយៈពេល ៥ ម៉ោង។	ព្រះអង្គទ្រង់ឈរទតអស់រយៈពេល ៥ ម៉ោង។
លោកភ្ញាក់ពីដេក ក៏ឃើញព្រះអាទិត្យរះស្អាតណាស់។	ព្រះអង្គទ្រង់តើនពីផ្ទុំ ក៏ទតឃើញព្រះសុរិយារះល្អណាស់។
លោកឱ្យសាងសង់វាំង និងផ្ទះជាច្រើន។	ព្រះអង្គទ្រង់ឱ្យកសាងព្រះរាជវាំង និងព្រះរាជដំណាក់ជាច្រើន។
លោកបញ្ជាឱ្យមន្ត្រី ៤ នាក់ ជីកស្រះធំ។	ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់បង្គាប់ឱ្យមន្ត្រី ៤ រូប ជីកព្រះស្រះធំ។
លោកឱ្យមន្ត្រីម្នាក់ចាប់ត្រីយកទៅលែងក្នុងស្រះ។	ព្រះអង្គឱ្យមន្ត្រីម្នាក់ចាប់ត្រីយកទៅលែងក្នុងព្រះស្រះ។
លោកឱ្យឈ្មោះវាលដែលលោកទៅដើរដេញសត្វ។	ព្រះអង្គថ្វាយព្រះនាមវាលដែលព្រះអង្គស្តេចយាងបរបាញ់សត្វ។
លោកឱ្យសាងសង់វិហារជាច្រើន។	ព្រះអង្គទ្រង់ឱ្យកសាងព្រះវិហារជាច្រើន។
លោកឱ្យលោកសង្ឃ ៧ អង្គ មកនៅចាំវស្សា។	ព្រះអង្គនិមន្តព្រះសង្ឃ ៧ អង្គ មកគង់ចាំព្រះវស្សា។
លោកយាងមកនៅទីក្រុងព្រៃនគរបាន ៣ ឆ្នាំ។	ព្រះអង្គស្តេចយាងមកគង់នៅព្រះរាជធានីព្រៃនគរបាន ៣ ឆ្នាំ។
លោកឱ្យបោះពុម្ពប្រាក់ស្លឹងដែលមានរូបនាគ។	ព្រះអង្គទ្រង់ឱ្យបោះពុម្ពព្រះរាជទ្រព្យប្រាក់ស្លឹងដែលមានរូបនាគ។
លោកចូលចិត្តមើលការរាំរបាំ និងតន្ត្រីណាស់។	ព្រះអង្គសព្វព្រះរាជហឫទ័យទតការរាំរបាំ និងតន្ត្រីណាស់។
លោកប្រកាសឱ្យរកដាវវិសេស និងគ្រឿងសម្រាប់ស្ដេច។	ព្រះអង្គទ្រង់ប្រកាសឱ្យស្វែងរកព្រះខ័នវិសេស និងគ្រឿងរាជកកុធភណ្ឌ។
ស្ដេចសុគន្ធបទបានស្លាប់បាត់ទៅហើយ។	ព្រះបាទសុគន្ធបទទ្រង់សោយព្រះទិវង្គតបាត់ទៅហើយ។
លោកម្ចាស់ចន្ទរាជាឮហើយ ក៏យំសោកស្ដាយបង។	ព្រះអង្គម្ចាស់ចន្ទរាជាទ្រង់ព្រះសណ្ដាប់ហើយ ក៏ទ្រង់ព្រះកន្សែងសោកស្ដាយព្រះជេដ្ឋា។
លោកចង់ត្រឡប់មកប្រទេសកម្ពុជាវិញ។	ព្រះអង្គសព្វព្រះរាជហឫទ័យស្តេចយាងត្រឡប់មកព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាវិញ។

លោកបានដើរកាត់តាមឆ្នេរសមុទ្រ។

ព្រះអង្គស្តេចយាងកាត់តាមឆ្នេរសមុទ្រ។

លោកបានទៅដល់កោះមួយ។

ព្រះអង្គស្តេចយាងទៅដល់កោះមួយ។

វាជាផ្លូវចេញចូលរបស់ស្ដេចនាគ។

វាជាព្រះរាជមហាវិថីយាងចេញចូលនៃព្រះមហាក្សត្រនាគ។

ស្ដេចនាគចេញមកលេងកម្សាន្ត។

ព្រះមហាក្សត្រនាគស្តេចយាងមកកម្សាន្តព្រះរាជហឫទ័យ។

ទេវតានឹងចូលមកជួបសំពះព្រះពុទ្ធ។

ទេវតានឹងចូលមកជួបថ្វាយបង្គំScopeព្រះពុទ្ធអង្គ។

ពេលឃើញព្រះពុទ្ធភ្លាម ក៏ប្តូរខ្លួនជាមនុស្ស។

ខណៈទតឃើញព្រះពុទ្ធភ្លាម ក៏ទ្រង់ក្រឡាព្រះកាយជាមនុស្ស។

ពួកគាត់ចុះមកសំពះព្រះពុទ្ធ។

ព្រះអង្គទាំងឡាយស្តេចយាងចុះមកថ្វាយបង្គំព្រះពុទ្ធអង្គ។

ព្រះពុទ្ធចាប់ផ្ដើមអង្គុយស្ងៀមមើលវាសនាសត្វ។

ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់ចាប់ផ្ដើមគង់ប្រថាប់ស្ងៀមទតវាសនាសត្វលោក។

លោកមើលសត្វលោកទាំងជិតទាំងឆ្ងាយ។

ព្រះអង្គទ្រង់ទតសត្វលោកទាំងជិតទាំងឆ្ងាយ។

លោកត្រូវដើរទៅជួយសត្វទាំងនោះ។

ព្រះអង្គត្រូវស្តេចយាងទៅសង្គ្រោះសត្វលោកទាំងនោះ។

បន្ទាប់មកលោកក៏ហូបបាយ។

បន្ទាប់មកព្រះអង្គក៏សោយព្រះស្ងោយ។

វាមកសំពះព្រះពុទ្ធដែលជាគ្រូ។

វាមកថ្វាយបង្គំព្រះពុទ្ធអង្គដែលជាព្រះសាស្តា។

លោកបានពូតបាយបោះឱ្យត្រកួត។

ព្រះអង្គទ្រង់ពូតព្រះស្ងោយប្រទានដល់ត្រកួត។

បាយនោះឆ្ងាញ់ពេក ត្រកួតលិតមាត់លិតក។

ព្រះស្ងោយនោះឆ្ងាញ់ពិសាពេក ត្រកួតលិតព្រះឱស្ឋលិតព្រះស។

ត្រកួតលៀនអណ្ដាតចេញមកក្រៅ។

ត្រកួតលៀនព្រះជិវ្ហាចេញមកខាងក្រៅ។

ព្រះពុទ្ធលោកអោនមុខសម្លឹងទៅដី។

ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់អោនព្រះភក្ត្រទតសម្លឹងទៅធរណី។

លោកសម្លឹងមើលដីទាំងញញឹម។

ព្រះអង្គទតសម្លឹងមើលធរណីទាំងទ្រង់ព្រះសម្រស់ញញឹម។

ព្រះអានន្ទសំពះសួរលោក។

ព្រះអានន្ទថ្វាយបង្គំទូលសួរព្រះអង្គ។

សុំឱ្យលោកពន្យល់ពីហេតុផល។

សូមក្រាបបង្គំទូលឱ្យព្រះអង្គទ្រង់ពន្យល់ពីព្រះរាជហេតុ។

លោកនឹងកើតជាកូនរបស់ស្ដេច។

ព្រះអង្គនឹងចាប់ព្រះកំណើតជាព្រះរាជបុត្រនៃព្រះមហាក្សត្រ។

លោកនឹងមកធ្វើជាស្ដេចនៅនគរគោកធ្លក។

ព្រះអង្គនឹងស្តេចយាងមកគ្រងរាជ្យជាព្រះមហាក្សត្រនៅនគរគោកធ្លក។

ស្ដេចនាគរៀបចំដីថ្វាយលោក។

ព្រះមហាក្សត្រនាគរៀបចំធរណីថ្វាយព្រះអង្គ។

លោកនឹងដាក់ឈ្មោះនគរគោកធ្លកថា កម្ពុជា។

ព្រះអង្គនឹងថ្វាយព្រះនាមនគរគោកធ្លកថា ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។

ស្ដេចអទិច្ចវង្សាបញ្ជាឱ្យកូនពៅចេញទៅ។

ព្រះបាទអទិច្ចវង្សាទ្រង់ត្រាស់បង្គាប់ឱ្យព្រះរាជបុត្រពៅស្តេចយាងចេញទៅ។

ឱ្យកូនពៅធ្វើជាតំណាងទៅទទួលភ្ញៀវ។

ថ្វាយព្រះរាជបុត្រពៅធ្វើជាព្រះរាជតំណាងស្តេចយាងទៅទទួលព្រះមហាក្សត្រដទៃ។

លោកមានកូនប្រុស ៥ នាក់។

ព្រះអង្គមានព្រះរាជបុត្រ ៥ ព្រះអង្គ។

ស្ដេចអទិច្ចវង្សកំពុងធ្វើជាស្ដេច។

ព្រះបាទអទិច្ចវង្សកំពុងគង់ប្រថាប់គ្រងរាជសម្បត្តិ។

ឱ្យកូនពៅរស់នៅជាមួយលោកក្នុងវាំង។

ថ្វាយព្រះរាជបុត្រពៅគង់នៅជាមួយព្រះអង្គក្នុងព្រះបរមរាជវាំង។

ឆ្នាំមួយនោះ ស្ដេចមានជំងឺ។

ក្នុងឆ្នាំមួយនោះ ព្រះមហាក្សត្រទ្រង់ប្រឈួន។

ស្ដេចត្រូវទទួលភ្ញៀវដែលជាស្ដេចមកពីឆ្ងាយ។

ព្រះមហាក្សត្រត្រូវទទួលព្រះរាជភ្ញៀវដែលជាព្រះមហាក្សត្រយាងមកពីឆ្ងាយ។

មន្ត្រីមកពីគ្រប់ទិសទីមកជួបជុំគ្នា។

សព្វមុខមន្ត្រីមកពីគ្រប់ទិសទីមកចូលគាល់ជួបជុំគ្នា។

បងប្រុសទាំង ៣ នាក់បានសំពះប្អូនពៅ។

ព្រះជេដ្ឋាទាំង ៣ ព្រះអង្គបានថ្វាយបង្គំព្រះអនុជពៅ។

សំពះប្អូនពៅដែលជាតំណាងស្ដេច។

ថ្វាយបង្គំព្រះអនុជពៅដែលជាព្រះរាជតំណាងនៃព្រះមហាក្សត្រ។

ស្ដេចបានប្រគល់រាជ្យឱ្យកូនពៅមែន។

ព្រះមហាក្សត្របានប្រគល់រាជសម្បត្តិថ្វាយព្រះរាជបុត្រពៅពិតមែន។

ព្រះថោងខឹងនិងតូចចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។

ព្រះថោងទ្រង់ខ្ញាល់ និងតូចព្រះទ័យយ៉ាងខ្លាំង។

ព្រះថោងហៅមន្ត្រីមកប្រជុំ។

ព្រះថោងទ្រង់ត្រាស់ហៅសព្វមុខមន្ត្រីមកប្រជុំ។

លោកប្រាប់រឿងរ៉ាវទាំងអស់ដែលបានកើតឡើង។

ព្រះអង្គមានព្រះរាជបន្ទូលប្រាប់រឿងរ៉ាវទាំងអស់ដែលបានកើតឡើង។

លោកសម្រេចចិត្តថាឈប់ទៅចូលរួមបុណ្យ។

ព្រះអង្គទ្រង់សម្រេចព្រះទ័យថាឈប់ស្តេចយាងចូលរួមព្រះរាជពិធីបុណ្យ។

លោកឈប់ទៅវាំងទៀតហើយ។

ព្រះអង្គឈប់ស្តេចយាងទៅព្រះបរមរាជវាំងទៀតហើយ។

ចាប់ពីថ្ងៃនោះមក លោកឈប់ទៅសំពះឪពុក។

ចាប់ពីថ្ងៃនោះមក ព្រះអង្គឈប់ស្តេចយាងទៅថ្វាយបង្គំព្រះបិតា។

ប្អូនពៅសុំការអនុញ្ញាតពីឪពុក។

ព្រះអនុជពៅក្រាបបង្គំទូលសុំព្រះរាជានុញ្ញាតពីព្រះបិតា។

ប្អូនពៅទៅជួបបងប្រុស។

ព្រះអនុជពៅស្តេចយាងទៅជួបព្រះជេដ្ឋា។

ប្អូនពៅបានលុតជង្គង់សំពះបង។

ព្រះអនុជពៅបានលុតព្រះជង្គង់ថ្វាយបង្គំព្រះជេដ្ឋា។

ស្ដេចអទិច្ចវង្សាសប្បាយចិត្តណាស់។

ព្រះបាទអទិច្ចវង្សាទ្រង់សព្វព្រះរាជហឫទ័យណាស់។

ព្រះថោងកើតនៅក្នុងឆ្នាំវក។

ព្រះថោងទ្រង់ប្រសូតនៅក្នុងឆ្នាំវក។

ពេលអាយុ ៣៥ ឆ្នាំ លោកត្រូវគេដេញចេញពីស្រុក។

ក្នុងព្រះជន្មាយុ ៣៥ ព្រះវស្សា ព្រះអង្គត្រូវបានគេដេញចេញពីព្រះនគរ។

មន្ត្រីនិងប្រជាជនស្រឡាញ់លោកណាស់។

សព្វមុខមន្ត្រីនិងប្រជានុរាស្ត្រសព្វព្រះទ័យស្រឡាញ់ព្រះអង្គណាស់។

លោកបញ្ជាឱ្យក្រុមការងារចុះទូក។

ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់បង្គាប់ឱ្យក្រុមការងារចុះព្រះទីនាំងនាវា។

លោកបញ្ជាឱ្យឈប់ចតនៅកោះគោកធ្លក។

ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់បង្គាប់ឱ្យបញ្ឈប់ព្រះទីនាំងនាវានៅកោះគោកធ្លក។

ព្រះថោងឈ្លោះជាមួយស្ដេចចាម។

ព្រះថោងមានព្រះរាជជម្លោះជាមួយព្រះមហាក្សត្រចាម។

ព្រះថោងឈ្នះស្ដេចចាម។

ព្រះថោងទ្រង់មានជ័យជម្នះលើព្រះមហាក្សត្រចាម។

លោកគ្រប់គ្រងដីគោកធ្លកតែម្នាក់ឯង។

ព្រះអង្គគ្រងរាជ្យលើធរណីគោកធ្លកតែព្រះអង្គឯង។

លោកបានឱ្យអ្នកប្រាជ្ញប្តូរអក្សរមកជាភាសាខ្មែរ។

ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់ឱ្យអ្នកប្រាជ្ញផ្លាស់ប្ដូរព្រះអក្ខរាជាភាសាខ្មែរ។

យប់មួយ លោកដើរលេងតាមឆ្នេរខ្សាច់។

ក្នុងរាត្រីមួយ ព្រះអង្គស្តេចយាងកម្សាន្តតាមឆ្នេរខ្សាច់។

កូនស្រីស្ដេចនាគចេញមកលេងដែរ។

ព្រះរាជបុត្រីព្រះមហាក្សត្រនាគស្តេចយាងមកកម្សាន្តដែរ។

ព្រះថោងឃើញព្រះនាង ក៏ស្រឡាញ់ភ្លាម។

ព្រះថោងទតឃើញព្រះនាង ក៏ទ្រង់សព្វព្រះរាជហឫទ័យប្រតិព័ទ្ធភ្លាម។

លោកហត់ពេក ក៏សម្រាកក្រោមដើមឈើ។

ព្រះអង្គទ្រង់ព្រះកាយពលហត់នឿយពេក ក៏ទ្រង់សម្រាកក្រោមដើមឈើ។

ស្ដេចនាគយល់ព្រមតាមសំណើកូនស្រី។

ព្រះមហាក្សត្រនាគទ្រង់យល់ព្រមតាមសេចក្តីក្រាបបង្គំទូលនៃព្រះរាជបុត្រី។

ព្រះថោងលុតជង្គង់សំពះឪពុកម្ដាយក្មេក។

ព្រះថោងលុតព្រះជង្គង់ថ្វាយបង្គំព្រះបិតាក្មេក និងព្រះមាតាក្មេក។

ស្ដេចនាគសប្បាយចិត្តទទួលព្រះថោងជាកូនប្រសា។

ព្រះមហាក្សត្រនាគទ្រង់សព្វព្រះរាជហឫទ័យទទួលព្រះថោងជាព្រះសុណិសា។

លោកបានរៀបការឱ្យកូនទាំងពីរ។

ព្រះអង្គទ្រង់រៀបចំរាជាភិសេកថ្វាយព្រះរាជបុត្រទាំងពីរ។

ព្រះថោងតោងស្បៃនាងនាគចុះទៅតាម។

ព្រះថោងតោងព្រះពស្ត្រស្បៃព្រះនាងនាគស្តេចយាងចុះទៅតាម។

ព្រះថោងបានឡើងធ្វើជាស្ដេច។

ព្រះថោងបានស្តេចយាងឡើងគ្រងរាជសម្បត្តិ។

ព្រះនាងបានទទួលឈ្មោះថ្មី។

ព្រះនាងបានទទួលព្រះនាមថ្មី។

ព្រះថោងរៀបចំសង់វាំង។

ព្រះថោងទ្រង់រៀបចំកសាងព្រះបរមរាជវាំង។

ស្ដេចអង្គនេះធ្វើជាស្ដេចបាន ៧៧ ឆ្នាំ។

ព្រះមហាក្សត្រអង្គនេះគ្រងរាជសម្បត្តិបាន ៧៧ ព្រះវស្សា។

លោកបានស្លាប់នៅអាយុ ១២២ ឆ្នាំ។

ព្រះអង្គសោយព្រះទិវង្គតក្នុងព្រះជន្មាយុ ១២២ ព្រះវស្សា។

លោកធ្លាប់ផ្ញើសំបុត្រទៅស្ដេចលង្កា។

ព្រះអង្គធ្លាប់ថ្វាយព្រះរាជសារទៅព្រះមហាក្សត្រលង្កា។

ស្ដេចយល់សប្ដិឃើញនាគដេញខាំ។

ព្រះមហាក្សត្រទ្រង់ព្រះសុបិនទតឃើញនាគដេញខាំ។

លោកទៅសម្រាកនៅភ្នំបូកគោ។

ព្រះអង្គស្តេចយាងទៅសម្រាកព្រះកាយនៅភ្នំបូកគោ។

ស្ដេចស៊ីសុវត្ថិ មុនីវង្ស កើតថ្ងៃទី ២៧ ធ្នូ។

ព្រះបាទស៊ីសុវត្ថិ មុនីវង្ស ទ្រង់ប្រសូតនៅថ្ងៃទី ២៧ ធ្នូ។

លោកគឺជាស្ដេចនៃប្រទេសកម្ពុជា។

ព្រះអង្គគឺជាព្រះមហាក្សត្រនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។

លោកបានស្លាប់នៅឆ្នាំ ១៩៤១។

ព្រះអង្គសោយព្រះទិវង្គតនៅឆ្នាំ ១៩៤១។

លោកគឺជាចៅប្រុសរបស់ស្ដេចអង្គឌួង។

ព្រះអង្គគឺជាព្រះនត្តានៃព្រះបាទអង្គឌួង។

លោកបានទៅរៀននៅសាលាយោធាបារាំង។

ព្រះអង្គស្តេចយាងទៅសិក្សានៅសាលាយោធាបារាំង។

ស្ដេចកនបានឡើងធ្វើជាស្ដេច និងគ្រប់គ្រងប្រទេស។

ស្ដេចកនបានស្តេចយាងឡើងគ្រងរាជ្យ និងគ្រប់គ្រងព្រះនគរ។

លោកមានអាយុ ២៩ ឆ្នាំ ពេលនៅវាំងបាសាន។

ព្រះអង្គមានព្រះជន្មាយុ ២៩ ព្រះវស្សា ខណៈគង់នៅព្រះរាជវាំងបាសាន។

លោកមានឈ្មោះថា ព្រះស្រីជេដ្ឋាធិរាជ។

ព្រះអង្គមានព្រះនាមថា ព្រះស្រីជេដ្ឋាធិរាជ។

ស្ដេចលើកតម្កើងសាច់ញាតិ និងទាហានទាំងអស់។

ព្រះមហាក្សត្រទ្រង់លើកតម្កើងព្រះញាតិវង្ស និងទាហានទាំងអស់។

លោកយល់ថា យើងជាស្ដេចប្តូរខ្សែស្រឡាយថ្មី។

ព្រះអង្គទ្រង់យល់ថា យើងជាព្រះមហាក្សត្រផ្លាស់ប្ដូរខ្សែព្រះរាជវង្សថ្មី។

លោកបញ្ជាឱ្យមាតាម្នាក់កេណ្ឌប្រជាជន។

ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់បង្គាប់ឱ្យព្រះមាតាម្នាក់កេណ្ឌប្រជានុរាស្ត្រ។

ស្ដេចឱ្យសាងសង់ទីក្រុង ហើយរស់នៅទីនោះ ៥ ខែ។

ព្រះមហាក្សត្រឱ្យកសាងព្រះរាជធានី ហើយគង់នៅទីនោះ ៥ ខែ។

ថ្ងៃមួយ លោកទៅសែនទេវតានៅដើមពោធិ៍។

ថ្ងៃមួយ ព្រះអង្គស្តេចយាងទៅសែនទេវតានៅដើមពោធិ៍។

រួចហើយ លោកត្រឡប់មកកន្លែងស្នាក់នៅវិញ។

រួចហើយ ព្រះអង្គស្តេចយាងត្រឡប់មកព្រះរាជដំណាក់វិញ។

យប់នោះ លោកដេកលក់ទៅ ក៏យល់សប្ដិឃើញ។

រាត្រីនោះ ព្រះអង្គទ្រង់ផ្ទុំលក់ទៅ ក៏ទ្រង់ព្រះសុបិនឃើញ។

លោកឈរមើលអស់រយៈពេល ៥ ម៉ោង។

ព្រះអង្គទ្រង់ឈរទតអស់រយៈពេល ៥ ម៉ោង។

លោកភ្ញាក់ពីដេក ក៏ឃើញព្រះអាទិត្យរះស្អាតណាស់។

ព្រះអង្គទ្រង់តើនពីផ្ទុំ ក៏ទតឃើញព្រះសុរិយារះល្អណាស់។

លោកឱ្យសាងសង់វាំង និងផ្ទះជាច្រើន។

ព្រះអង្គទ្រង់ឱ្យកសាងព្រះរាជវាំង និងព្រះរាជដំណាក់ជាច្រើន។

លោកបញ្ជាឱ្យមន្ត្រី ៤ នាក់ ជីកស្រះធំ។

ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់បង្គាប់ឱ្យមន្ត្រី ៤ រូប ជីកព្រះស្រះធំ។

លោកឱ្យមន្ត្រីម្នាក់ចាប់ត្រីយកទៅលែងក្នុងស្រះ។

ព្រះអង្គឱ្យមន្ត្រីម្នាក់ចាប់ត្រីយកទៅលែងក្នុងព្រះស្រះ។

លោកឱ្យឈ្មោះវាលដែលលោកទៅដើរដេញសត្វ។

ព្រះអង្គថ្វាយព្រះនាមវាលដែលព្រះអង្គស្តេចយាងបរបាញ់សត្វ។

លោកឱ្យសាងសង់វិហារជាច្រើន។

ព្រះអង្គទ្រង់ឱ្យកសាងព្រះវិហារជាច្រើន។

លោកឱ្យលោកសង្ឃ ៧ អង្គ មកនៅចាំវស្សា។

ព្រះអង្គនិមន្តព្រះសង្ឃ ៧ អង្គ មកគង់ចាំព្រះវស្សា។

លោកយាងមកនៅទីក្រុងព្រៃនគរបាន ៣ ឆ្នាំ។

ព្រះអង្គស្តេចយាងមកគង់នៅព្រះរាជធានីព្រៃនគរបាន ៣ ឆ្នាំ។

លោកឱ្យបោះពុម្ពប្រាក់ស្លឹងដែលមានរូបនាគ។

ព្រះអង្គទ្រង់ឱ្យបោះពុម្ពព្រះរាជទ្រព្យប្រាក់ស្លឹងដែលមានរូបនាគ។

លោកចូលចិត្តមើលការរាំរបាំ និងតន្ត្រីណាស់។

ព្រះអង្គសព្វព្រះរាជហឫទ័យទតការរាំរបាំ និងតន្ត្រីណាស់។

លោកប្រកាសឱ្យរកដាវវិសេស និងគ្រឿងសម្រាប់ស្ដេច។

ព្រះអង្គទ្រង់ប្រកាសឱ្យស្វែងរកព្រះខ័នវិសេស និងគ្រឿងរាជកកុធភណ្ឌ។

ស្ដេចសុគន្ធបទបានស្លាប់បាត់ទៅហើយ។

ព្រះបាទសុគន្ធបទទ្រង់សោយព្រះទិវង្គតបាត់ទៅហើយ។

លោកម្ចាស់ចន្ទរាជាឮហើយ ក៏យំសោកស្ដាយបង។

ព្រះអង្គម្ចាស់ចន្ទរាជាទ្រង់ព្រះសណ្ដាប់ហើយ ក៏ទ្រង់ព្រះកន្សែងសោកស្ដាយព្រះជេដ្ឋា។

លោកចង់ត្រឡប់មកប្រទេសកម្ពុជាវិញ។

ព្រះអង្គសព្វព្រះរាជហឫទ័យស្តេចយាងត្រឡប់មកព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាវិញ។