Και βεβαίως εμπεριστατωμένο γιατί ξεκινούσε από συνέντευξη του Υπουργού των Οικονομικών περνούσε σε συζητήσεις με πολιτικούς, εφοριακούς και κατέληγε σε απλούς πολίτες.

And of course well-founded because it started off with the Finance Minister's interview, moved on to discussions with politicians, tax officers and ended with normal citizens.


Υπ' αυτή την έννοια λοιπόν, ήτανε και τεκμηριωμένο και η διαίσθηση και η γνώση του ανθρώπου που το έγραφε ήτανε σωστή.

Hence, in that sense, it was both well-founded, and the intuition and knowledge of the author was correct.


Πολύ σύντομα, επειδή το άρθρο ήταν 25 σελίδες, έλεγε ότι η Ελλάδα είναι ένα είδος τριτοκοσμικής χώρας με τη χειρότερη παιδεία στην Ευρώπη, μία υγεία σε αποσύνθεση, ένα κράτος διεφθαρμένο αλλά και διαφθορέας ταυτόχρονα, ενώ οι άνθρωποι είναι ζεστοί, φιλικοί, έξυπνοι, ενδιαφέροντες, τόσο που να σου δημιουργούν την εντύπωση ότι είναι ένας σπουδαίος λαός, οι Έλληνες.

Very briefly, because the article was 25 pages long, it said that Greece is a kind of third-world country, with the worst Education in Europe, a Health system in disarray, a state, both corrupt and at the same time a corrupter, while the people are warm, friendly, smart, interesting, so much so, that they make you believe they are exceptional people, the Greeks.


Όμως, εκείνο το οποίο είναι λέει χαρακτηριστικό στη συμπεριφορά είναι ότι υπάρχει ένα τεράστιο κενό εμπιστοσύνης του ενός προς τον άλλον.

However, that which is a characteristic behavioral attribute, he says is the huge lack of trust in one another.


Ένα τεράστιο κενό εμπιστοσύνης που μας κλείνει μέσα μας, ή τουλάχιστον μεταξύ των δικών μας.

Due to this lack of trust, we retreat into ourselves, or our loyal social clan.


Γεννιούνται συνεχώς υποψίες αν πετύχει κάποιος φίλος μας, κάποιος γνωστός μας.

The success of friends or acquaintances is invariably deemed suspect.


Και βεβαίως, χαρακτηριστικά στη συμπεριφορά είναι το ψέμα, είναι η απάτη, είναι η κλοπή, συμπεριφορές που ματαιώνουν κάθε έννοια πραγματικού δημοσίου βίου.

And of course, typical behavioral traits, are lying, deceit, theft, behaviors that negate any sense of a functional public life.


Ενδιέφερε δηλαδή τον συγγραφέα, Μάικλ Λούις το όνομά του, να αναδείξει ακριβώς την αδυναμία δημιουργίας πραγματικού δημοσίου βίου στην Ελλάδα.

Michael Lewis, the author of the article, was interested in highlighting this weakness in constructing a functional public life in Greece.


Ο καθένας δουλεύει για τον εαυτό του σε μια οικονομία που είναι κρατική κατά βάση, ενώ, και αναφέρεται εδώ στα θέματα του Βατοπαιδίου, οι μοναχοί στα μοναστήρια του Αγίου Όρους ζούνε στα Βυζαντινά χρόνια.

Everyone works for himself, in a practically state-controlled economy, while, with reference to the Vatopedi affair, the monks in Agio Oros monasteries live in the Byzantine times.


Ατομισμός έντονος, συν τραπεζική ακμή ίσον ηθική κατάρρευση τα τελευταία χρόνια, αλλά και πολύ πριν, στην Ελλάδα.

Intense individualism, coupled with banking growth, led to moral collapse in the recent years, but also a lot earlier, in Greece.


Υπ' αυτή την έννοια, σημειώνει, ότι είναι θέμα αλλαγής κουλτούρας η αντιμετώπιση του οικονομικού και όχι απλώς λογιστικό ζήτημα.

In that sense, he notes, fighting the economic crisis is a matter of cultural change and not a matter of accounting.


Και βεβαίως, η προέκταση του θέματος είναι ότι σε αυτή την κλειστή οικονομία και κοινωνία σαν μοναστήρι οι Έλληνες είναι παθητικοί, σαν να μην θέλουν να 'χουν την αυτονομία τους, τους φταίνε οι άλλοι συνεχώς, και βεβαίως γεννιέται το ερώτημα αν τεχνικώς ήταν δυνατή μία ανάταξη των πραγμάτων αν υπήρχε τεχνικώς, πρακτικώς η δυνατότητα έχουν, έλεγε, οι Έλληνες την εσωτερική δύναμη να το κάνουν; Να σηκώσουν ας πούμε, να πραγματοποιήσουν αυτό το δυνατόν; Ή αυτό, λέει, είναι αδύνατον καθώς αποτελούν ένα άθροισμα μονάδων που ζητούν το συμφέρον τους εις βάρος του κοινού καλού; Και, εκεί βεβαίως, κατακλείει λέγοντας ότι, με δεδομένη την άρνηση για αλλαγή του πολιτικού συστήματος, μπορεί να ξαναγεννηθεί ο χαμένος δημόσιος βίος; Αυτό είναι σε πολύ συντομία, αυτές είναι οι σκέψεις του συγγραφέα.

And of course, expanding on this subject, in this closed economy and society resembling a monastery Greeks are passive, as if they don't wish to maintain their autonomy, they constantly blame others, which makes one wonder, that even if reform were technically possible, if this capability existed in practice, do Greeks have the inner strength to make it happen? To bear let's say, to realize this potential? Or is this impossible, he wonders because they comprise a sum of units motivated by self-interest at the expense of common good? And he concludes by saying that given the recalcitrance towards changing the political system, can the missing public life be reborn? This is, in short, these are


Αποφεύγει, ή τουλάχιστον δεν έχει τη διάθεση και δεν μπορεί, να προχωρήσει σε μια διάγνωση.

the author's thoughts. He avoids, or may simply not have the desire and ability, to make a diagnosis.


Θα μπορούσαμε να συμπληρώσουμε λοιπόν, κατά μία έννοια, όσα λέει για να καταλάβουμε ίσως βαθύτερα τα προβλήματα που με τέτοια ακρίβεια και γλαφυρότητα αναδεικνύει.

We could add however, in a sense, to what he says in order to get a deeper understanding of the problems which he describes so accurately and vividly.


Μέσα από αυτά τα οποία περιγράφει, μπορούμε να συμπεράνουμε θαυμάσια ότι δομικό μας χαρακτηριστικό είναι η μερικότητα.

From his description, we can wonderfully conclude that our fundamental attribute is Partiality.


Μερικότητα, με την έννοια ότι αναζητούμε το επιμέρους πάντοτε.

Partiality in the sense that we always care for part of a whole.


Πράγμα το οποίο βεβαίως μπορεί να εκφραστεί μετά και ως μεροληψία.

Which may certainly be expressed as bias.


Χαρακτηριστικό λοιπόν είναι η μερικότης, αυτό δηλαδή που μας κάνει πολύ εύκολα να καθαρίζουμε πολύ το σπίτι αλλά να πετάμε τα σκουπίδια στο δρόμο.

We are characterized by partiality, that which makes it easy to reconcile cleaning our home thoroughly, while throwing trash in the street.


Επομένως, η στενότητα της δικής μας καλής βιωτής έρχεται να αναιρέσει την καθολικότητα μιας δημόσιας καθαριότητος.

Therefore, the narrow focus on our private well-being leads to the negation of the general public cleanliness.


Το στοιχείο, λοιπόν, είναι η μερικότητα και η εξήγηση που θα μπορούσαμε να δώσουμε σ' αυτή τη μερικότητα, ή τουλάχιστον ένα μέρος της εξηγήσεως, έχει να κάνει, νομίζω, με το γεγονός ότι ο ψυχικός μας, ο πνευματικός μας κόσμος κυριαρχείται από το συναίσθημα.

The element at hand is Partiality and a way to explain this Partiality or at least part of the explanation, has to do, I think, with the fact that our psychological, our spiritual world is governed by emotion.


Μόνο ένας ακραία συναισθηματικός λαός ή άνθρωπος μπορεί να ζει τόσο έντονα τη μερικότητα στη σκέψη του και στην πράξη του.

Only an extremely emotional person or folk can be living this partiality so intensely in its thoughts and deeds.


Κι έχει μεγάλη σημασία να σημειώσουμε εδώ, να υπογραμμίσουμε, ότι ένα χαρακτηριστικό πολιτισμικό μας είναι αυτή η έντονη συναισθηματική βιωτή και διότι μετά τον δωδέκατο, δέκατο τρίτο αιώνα δεν έγινε μία Αναγέννηση στην Ελλάδα τέτοια που να επιτρέψει την καλλιέργεια της λογικής και ταυτοχρόνως μία εμμονή στα θρησκευτικά βιώματα οδήγησε σε μία καλλιέργεια της συναισθηματικής πραγματώσεως του απολύτου πράγμα το οποίο μετά στη ζωή μας παρέμεινε και στην ψυχή μας πλέον κυριαρχεί και στις επιλογές μας είναι το κρατούν χαρακτηριστικό στοιχείο.

And it's very important to emphasize here, that it is our characteristic cultural trait, this intensely emotional way of being and because after the 12th, 13th century no Renaissance took place in Greece, such that would have allowed the cultivation of logic, instead, this obsession with religious experience led to cultivating the sentimental actualization of the absolute, which consequently remained in our life and governs in effect our soul, and our choices, it is the dominant characteristic.


Βεβαίως, αυτή η έννοια, αυτό το αίσθημα ας πούμε, η παραμέληση των λογικών αρχών είναι και παραμέληση της έννοιας του καθήκοντος πάντοτε.

Certainly, this concept, this emotion, i.e. the neglect of the principles of logic is, ever, also, the neglect of the sense of duty.


Στενεύει τα όρια μιας πλατύτερης συμπεριφοράς, οδηγεί στο προβάδισμα του ευχαρίστου έναντι, ας πούμε, του αναγκαίου ή του σωστού, και κυρίως οδηγεί περαιτέρω σ' έναν παιδικό ψυχισμό.

It narrows the range of a wider-reaching behavior it prioritizes that which is pleasurable as opposed to, let's say, necessary or moral, and in particular, it leads to a childish temperament.


Έχουμε κάτι παιδικό μέσα μας, έχουμε έναν παιδισμό, παιδισμό σαν όλες τις κουλτούρες των ανηλίκων αλλά και όλες τις φάσεις της ζωής ενός ανηλίκου ανθρώπου, πράγμα το οποίο βεβαίως, μας οδηγεί σε μια αδυναμία αυτονομήσεως.

We have something child-like inside us, we have a childishness, childishness as found in all juvenile cultures, but also in all developmental phases of a juvenile person, which certainly leads to our inability to develop personal autonomy.


Υπό αυτή την έννοια η εξάρτηση από το πλατύτερο σύνολο κάθε φορά που λέγεται οικογένεια ή μικρή τοπική κοινωνία είναι μια εξάρτηση βαθιά και αυτό, βεβαίως, μας υποχρεώνει σε μια αναγνώριση ταυτότητος, παίρνουμε τον εαυτό μας όπως τα μικρά παιδιά από τους άλλους, κι όχι από μέσα μας, όπως συμβαίνει σε άτομα μιας προηγμένης κουλτούρας, ενός προηγμένου πολιτισμού.

In this sense, the constant dependence on a wider group, be it family or small local community, is a deep dependence and this forces us to find our identity in the same way that children find themselves through others, and not from inside us, as it happens with people of more developed cultures, of more advanced civilizations.


Αυτό σημαίνει και ορισμένα προβλήματα σχετικά με τον δημόσιο βίο.

This causes many problems in public life.


Αυτό σημαίνει το εξής: Ότι μπορούμε να έχουμε ένα δημόσιο βίο με αρκετά υψηλές νομικά κατοχυρωμένες δημοκρατικές προδιαγραφές, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι μπορούμε να έχουμε μία κουλτούρα δημοκρατική.

It means the following: That we can have a public life with rather advanced legally vested democratic foundations, but it's uncertain we can have a democratic culture.


Ο λόγος για τον οποίο περνάμε σήμερα μια οξύτατη κρίση οφείλεται στο γεγονός ότι τα τελευταία 35 χρόνια είχαμε νομικές κατοχυρώσεις δημοκρατίας αλλά δεν είχαμε πολιτισμό δημοκρατικό.

The reason we're going through this acute crisis is that for the last 35 years we have had a legally vested democracy but no democratic culture.


Είχαμε δηλαδή πολιτισμό δικαιωμάτων και όχι υποχρεώσεων.

We've had a culture of rights, but no obligations.


Υπό την έννοια αυτή ήταν πολύ εύκολη η αποσάθρωση, η αποδόμηση ενός ολοκλήρου οικοδομήματος την ώρα που διαδηλώναμε συνεχώς γι' αυτό.

In this sense, it was very easy for this edifice to corrode and decompose while we kept on demonstrating for its support.


Την ώρα δηλαδή που το επικροτούσαμε και το διεκδικούσαμε την ώρα εκείνη το διαλύαμε, επειδή ακριβώς δεν προχωρούσαμε προς μια τέτοια διάσταση.

In other words, as we were sanctioning and affirming it, we were also destroying it, just because we were not moving toward that dimension.


Και βεβαίως εννοείται, ότι το κρατούν πελατειακό σύστημα βασίζεται ακριβώς στην έλλειψη αυτού του δημοκρατικού πολιτισμού ο οποίος στην πραγματικότητα, ουσιαστικά, συμπληρώνει κι ολοκληρώνει το πλαίσιο το νομοθετικό.

And it can definitely be asserted, that the existing clientelist system is based on exactly this lack of democratic culture, which in reality is actually complementing and completing the legal framework.


Δηλαδή, θέλω να πω ότι το στοιχείο των αξιολογικών, των αξιακών κριτηρίων ήταν και παραμένει μια Αχίλλειος πτέρνα την οποία ακριβοπληρώνουμε και θα ακριβοπληρώνουμε για πολύ.

That is, I want to say that this element of axiological, value criteria was and remains an Achilles heel, which we are overpaying and will be overpaying for long.


Το ενδιαφέρον είναι το εξής, ότι την ώρα που ζούμε και καταφάσκουμε σ' αυτή τη μερικότητα είμαστε ένας λαός που διεκδικεί για λογαριασμό του καθολικές πραγματικότητες, καθολικές αξίες.

It's interesting to note that while we are living and affirming this partiality we're a folk that claims universal realities for itself, universal values.


Και ερωτάται ποια είναι η καθολικότητα αυτή.

And it's asked what this universality is.


Σας σημειώνω εδώ παρεμπιπτόντως, ότι δεν παύουμε να είμαστε λαός Ανατολικός.

I'd like to note here, that we haven't ceased to be an oriental folk.


Είμαστε λαός Ανατολικός, ακριβώς επειδή είμαστε λαός συναισθήματος.

We are an eastern folk, precisely because we're a folk of emotion.


Μόνο οι λαοί της Δύσεως μπορούν να συνδυάσουν τον νου, τον λόγο με το αίσθημα.

Only the cultures of the West can interlink mind and intellect with emotion.


Εμείς, οι λαοί της Ανατολής ζούμε το αίσθημά μας και εσχατολογικά διεκδικούμε την επαλήθευσή του.

We, people of the East, live our emotion and eschatologically pursue its validation.


Αυτή λοιπόν η καθολικότητα του Ανατολισμού μας, με απουσία της ατομικής ευθύνης για τα πράγματα, εκδηλώνεται πάντοτε με ορισμένες μορφές χαρακτηριστικές.

Our sweeping Orientalism, with absence of personal responsibility, is always expressed in some typical ways.


Δηλαδή, με μορφές οι οποίες, με ιδέες και με μεγάλους μύθους, οι οποίες δεν έχουνε ιδιαίτερες διάρκειες αλλά έχουν μεγάλες εντάσεις.

That is, with images, with grand ideas and myths, of short duration but high intensity.


Οι μεγάλοι εθνικοί μύθοι ξέρουμε πολύ καλά ποιοι ήταν.

We know very well our great national myths:


Ήταν η Μεγάλη Ιδέα που κατέρρευσε το '22, ένας απόμυθος, η Ευρωπαϊκή Ιδέα, την οποία είδαμε να εκδηλώνεται και θριαμβευτικά στους Ολυμπιακούς και με τους εθελοντές.

One was the Great Idea which collapsed in 1922, or the European Idea which was triumphantly expressed at the Olympics with the volunteers.


Και βεβαίως είναι μια αίσθηση του χρόνου η οποία είναι ριζωμένη στο παρόν κι επειδή ακριβώς είναι ριζωμένη στο παρόν αντιπαθεί κάθε μορφή διαρκείας.

Of course, it's a sense of time rooted in the present and precisely being rooted in the present, loathing any form of longevity.


Και γι' αυτό τον λόγο, η ανάγκη της ευχαριστήσεως διεκδικεί διαστάσεις αιωνιότητος μέσα μας μολονότι πρόκειται για ευχαρίστηση πάντα της στιγμής.

For this reason, the need for pleasure pursues a dimension of eternity inside us in spite of it ever being a momentary pleasure,


Με τις συνέπειες που ξέρουμε, δηλαδή, με κάθε απουσία σκέψεως για τις συνέπειες.

with the known consequences i.e. with absence of thought about the consequences.


Αυτό είναι πολύ χαρακτηριστικό για την πνευματική μας ζωή.

This is very typical of our spiritual life.


Αλλά είναι και πολύ χαρακτηριστική η καταφυγή σε τέτοιου είδους μεταφυσικές προσδοκίες προκειμένου να καταλάβουμε καλύτερα τη συμπεριφορά μας.

Also typical is the recourse to great metaphysical expectations in order to better understand our behavior.


Μπορεί το Μνημόνιο να μας τρομάζει και να είμαστε πειθαρχικοί, αλλά εάν ένας πει ότι κάποιος Άγιος εμφανίστηκε στα όνειρά του και μας είπε να μαζεύουμε στάρι και δεν ξέρω τι, αλεύρι, μπορεί αυτό το πράγμα να ανατρέψει όλες τις φοβίες οι οποίες λειτουργούν και να καταστρέψει όλη την πειθαρχία του Μνημονίου που με τόσο κόπο προσπαθούν να συντηρήσουν οι άνθρωποι που αυτή τη στιγμή κυβερνούν.

The Memorandum (IMF/EU) may frighten us and we may be well-disciplined, but if somebody claims that some Saint came into his dreams and told him to gather wheat, or who knows, flour, that could lift all phobias, which are currently operating, and destroy all discipline of the Memorandum, which the current government painstakingly tries to maintain. I want to say,


Θέλω να πω, έχει μεγάλη σημασία να δούμε πού είναι η μεταφυσική τρικλοποδιά στα πράγματα.

that it's important to see where the metaphysical obstruction lies.


Άρα λοιπόν, έχουμε μία πραγματικότητα η οποία έχει τέτοιου είδους χαρακτήρα και μαζί με τον Αμερικάνο μπορούμε να ρωτήσουμε κι εμείς αν και ποια μπορεί να είναι η έξοδος την οποία θα μπορούσε να διεκδικεί και να αποζητεί η σημερινή Ελλάδα.

Therefore, we have a reality of such a character and as this American did, we can also ask if and which could be the exit-strategy that today's Greece could pursue.


Το ενδιαφέρον ποιο είναι και ενδεχομένως το θετικό μέσα από τη σημερινή κρίση; Γιατί ούτως ή άλλως, όσο μαύρα και να 'ναι τα πράγματα υπάρχει πάντα ορίζοντας με φως.

What's interesting and eventually positive in today's crisis? Because anyway, however black things are there is always light in the horizon.


Όπως και όσο φωτεινά και να 'ναι, περιμένει στο βάθος το σκοτάδι.

As in, no matter how bright things may be, darkness lurks in the depths.


Έχει ενδιαφέρον να δούμε και να το σκεφθούμε καλά ότι σήμερα η φάση που διερχόμαστε είναι η φάση της τελικής κατακλείδας των μεγάλων μύθων.

It's interesting to consider and think about that the phase we're transiting today is the punchline phase of the great myths.


Τελειώνουμε πια, 80 χρόνια απ' το 1840 ως το '22.

We' re finally reaching an end, 80 years, from 1840 until 1922.


Ογδόντα χρόνια ήταν η Μεγάλη Ιδέα κι άλλα τόσα, 90 χρόνια, είναι η Ευρωπαϊκή Ιδέα, η οποία έπρεπε να στηθεί για να καλύψει το κενό που άφησε η Μικρασιατική καταστροφή.

The Great Idea lasted 80 years and the European Idea about 90, which had to come to fill the vacuum left by the catastrophe of Asia Minor.


Τώρα, βρισκόμαστε στο τέλος των μεγάλων μύθων της Ελλάδος.

Now, we're at the end of the great myths of Greece.


Που σημαίνει, για πρώτη φορά σε πραγματικές συνθήκες να κοιταχτούμε κατάματα.

Which means we face ourselves directly, for the first time under real circumstances.


Είναι η πρώτη φορά στη νεότερη ιστορία μας που πλέον τα μεγάλα μυθικά συστήματα δεν μπορούν να λειτουργήσουν «αποτροπαϊκά» θα έλεγα - διότι το «αποτρόπαιο» θα ήταν να κοιταχτούμε εμείς οι ίδιοι στον καθρέφτη.

It's the first time in our modern history that the big mythical systems can no longer serve as talismans, because it would be if we're forced to look at ourselves in the mirror.


Για πρώτη φορά λοιπόν, τα μυθικά συστήματα που καταρρέουν δεν μπορούν να λειτουργήσουν «αποτροπαϊκά» οπότε καλείται πλέον ο λαός και οι άνθρωποι να πάρουν πλέον την υπόθεση του μέλλοντός τους στα χέρια τους με μία πια διαφορετική λογική.

For the first time, the decrepit mythical systems no longer offer escape-routes so now the people are called to take matters of their future in their own hands using a different logic.


Μια λογική η οποία ασφαλώς προϋποθέτει παιδεία, προϋποθέτει τέτοιου είδους πρωτοβουλίες πολύ σημαντικές.

A logic whose prerequisite is of course education and other such important initiatives.


Αλλά κυρίως, προϋποθέτει στο επίπεδο το ατομικό, στο μικροεπίπεδο των νοοτροπιών και των συμπεριφορών, προϋποθέτει αλλαγές και πρωτοβουλίες οι οποίες θα μπορούσαν να είναι κατεξοχήν χρήσιμες και πραγματικά αποδοτικές.

But mainly, presupposes at the personal level, the micro-level of attitudes and behaviors, changes and initiatives which could prove useful and truly effective.


Δηλαδή, θα πρέπει να σκεφτεί πια κανείς επιλογής συνθετικής αντιμετωπίσεως των πραγμάτων πλέον.

One must think up alternatives for multifaceted ways of tackling things.


Να χωράνε τα πράγματα συνθετικά μεταξύ τους.

By bringing congruent elements together.


Επιλογής ανοικτότητος, όχι φοβικές αντιδράσεις απέναντι σε πραγματικότητες τις οποίες καλούμαστε σήμερα να αντιμετωπίσουμε.

Choices of openness, not of phobic reactions to realities with which we' re currently dealing.


Και επιπλέον, επιλογές αυτοπραγματώσεως μέσα από την πραγματική σχέση με τον εαυτό μας και με τους άλλους, σε μία νέα πια συνθήκη η οποία είναι η συνθήκη η σημερινή που επιβάλλει στους ανθρώπους μiα αντίληψη του συμφέροντος διαφορετική.

In addition, choices for self-actualization through a true relationship with ourselves and with others in a new accord, the pact that today compels people to a different perception of self-interest.


Αντίληψη του συμφέροντος μέσα στο κοινό καλό.

A perception of self-interest in accord and in compliance with the common good.


(Χειροκρότημα)