| Kadans tonik üzerine çözülür. |
| Ton merkezi değiştirmek için modülasyon kullanılır. |
| Kontrpuan, bağımsız melodilerin birleştirilmesini içerir. |
| Harmonik ilerleme gerilim oluşturur. |
| Eksiltilmiş akor kararsız duyulur. |
| Melodi, triller ile süslenmiştir. |
| Ses yönlendirme, akorlar arasında yumuşak geçişler sağlar. |
| Tam beşli, uygun (konsonant) kabul edilir. |
| Füg teması soprano sesinde sunulur. |
| Dominant yedili akor, tonik üzerine çözülür. |
| Ritim, müziğe hareket hissi verir. |
| Ostinato eser boyunca tekrar eder. |
| Kadans, bir müzik cümlesinin sonunu işaret eder. |
| Modülasyon, ilgili minöre geçer. |
| Motif farklı seslerde tekrar eder. |
| Armoni, melodiyi destekler. |
| Akor ilerleyişi ii–V–I dizisini takip eder. |
| Tempo, koda öncesi hızlanır. |
| Tonik, eserin ana tonudur. |
| Sinkop, düzenli ritmi bozar. |
| Ekspozisyon ana temayı tanıtır. |
| Doku homofoniktir. |
| Arpej, bir akorun notalarını sırayla çalar. |
| Bas hattı armonik yapıyı belirler. |
| Tril, iki nota arasında hızlıca geçiş yapar. |
| Notalar arasındaki aralık, majör üçlüdür. |
| Koda bölümü sonlandırır. |
| Tema çeşitlemeye uğrar. |
| Kontrpuan, besteye derinlik katar. |
| Ölçü 3/4 zamanına geçer. |
| Uvertür müzikal malzemeyi tanıtır. |
| Artikülasyon işaretleri notaların nasıl çalınacağını belirtir. |
| Armonik ritim ikinci bölümde yavaşlar. |
| Sekans, bir motifi farklı perdelerde tekrar eder. |
| Tonik üçlü, dizinin birinci, üçüncü ve beşinci derecelerinden oluşur. |
| Eser dominant tona modüle eder. |
| Apogyatura, uyumsuz bir gerilim yaratır. |
| Sonat formu ekspozisyon, gelişme ve tekrar bölümlerinden oluşur. |
| Polifoni, birden çok bağımsız sesi içerir. |
| Glissando, iki perde arasında kayar. |
| Enstrümantasyon, sesin rengini etkiler. |
| Sinkoplu ritim heyecan yaratır. |
| Tempo, allegro olarak belirtilmiştir. |
| Suspansiyon, bir uyumsuzluğun çözümünü geciktirir. |
| Tını, enstrümanları birbirinden ayırır. |
| Melodi, pentatonik dizi kullanır. |
| Cazda doğaçlama yaygındır. |
| Plagal kadans IV’ten I’e geçer. |
| Müzik, çağrı ve yanıt özelliği taşır. |
| Cümle yarım kadansla biter. |
| Nota yazımında staccato ve legato işaretleri yer alır. |
| Melodi, tonik üçlüyü çizer. |
| Suslar, notalar kadar önemlidir. |
| Besteci, gerilim eklemek için kromatizm kullanır. |
| Armonik seri, üst ton yapısını tanımlar. |
| Prelüd, eserin havasını belirler. |
| Çeşitleme, temanın kimliğini korur. |
| Müzik uzak bir tona modüle eder. |
| Dominant hazırlık, kadansa geçiş sağlar. |
| Kadenza, icracının virtüözlüğünü sergiler. |
| Form üçlüdür: ABA. |
| Tonik sonunda geri döner. |
| Aralık çalışması işitsel becerileri geliştirir. |
| İkincil dominantlar armonik paleti zenginleştirir. |
| Scherzo, menueti değiştirir. |
| Melodi, flüt ve obuada çiftlenmiştir. |
| Bas, pedal notası sağlar. |
| Tema, gelişme bölümünde ters çevrilmiştir. |
| Dinamikler, piyanodan forte'ye geçer. |
| Fermata, notayı uzun tutar. |
| İkili form iki bölümden oluşur. |
| Sinkop, caz ritminin temel özelliğidir |
| Müzik bir doruk noktasına ulaşır. |
| Modülasyon bir hareket hissi yaratır. |
| Kadanslar müzikal noktalama sağlar. |
| Tonallik, Batı müziğinin temelidir. |
| Karşı melodi, ana temayı tamamlar. |
| Doğaçlama, derin armoni bilgisi gerektirir. |
| Poliritim, çoklu ritmik katmanlar içerir. |
| Melodi adım adım yükselir. |
| Cümle uzunluğu büyük ölçüde değişebilir. |
| Köprü bölümü, ana bölüme zıttır. |
| Kanonda sıkı taklit vardır. |
| Augmentasyon, nota değerlerini uzatır. |
| Enstrümantasyon yaylılar ve üflemelileri içerir. |
| Suspansiyonlar, armonik çözümü geciktirir. |
| Tonik-dominant ilişkisi merkezîdir. |
| Ritim bölümü, solisti destekler. |
| Kadans, bölüme kapanış sağlar. |
