ESCRT-III recognition by VPS4 ATPases

ESCRT (endosomal sorting complex required for transport) yolu, birkaç önemli biyolojik süreçte son membran fişyon olaylarını gerçekleştirmek için gereklidir, bunlar arasında endosomal intraluminal vesikül oluşumu, HIV çıkarma ve hücre bölünmesi yer alır. VPS4 ATPazları bu yolda kritik bir işlev görürler; ESCRT-III montajlarını tanır ve bunları parçalamayı katalize ederler, muhtemelen membran fişyonu ile birlikte. Burada, insan VPS4A ve VPS4B'nin mikrotübül etkileşimi ve taşıma (MIT) alanlarının, CHMP1-3 sınıfındaki ESCRT-III proteinlerinin kararlı dizilerindeki korunmuş motiflere bağlandığını gösteriyoruz. VPS4A MIT-CHMP1A ve VPS4B MIT-CHMP2B komplekslerinin yapıları, C-sonlu CHMP motifinin, VPS4 MIT alanının son iki heliks arasındaki bir oyukta, tipik TPR etkileşiminin ters bir yönde, amfipatik bir heliks olarak bağlandığını ortaya koyuyor. MIT alanda farklı cepler, CHMP motifinin üç korunmuş lezyonunu bağlar ve bu etkileşimleri engelleyen mutasyonlar, VPS4'ün rekrut edilmesini engeller, endosomal protein sıralamasını bozar ve dominant-negatif VPS4'ün HIV çıkarma üzerindeki inhibisyonunu hafifletir. Bu nedenle çalışmalarımız, VPS4 ATPazlarının, virüslerin, endosomal vesiküllerin ve kız hücrelerin serbest bırakılması için gerekli olan membran fişyon olaylarını kolaylaştırmak için altlarını nasıl tanıdıklarını ortaya koymaktadır.


Pif1 family helicases suppress genome instability at G-quadruplex motifs

Saccharomyces cerevisiae türündeki Pif1 helikaz, Pif1 DNA helikaz ailesinin prototip üyesidir ve bu aile bakterilerden insana kadar korunmuştur. Burada, Pif1 helikazlarının olağanüstü güçlü G-dörtgen açma yeteneğinin korunmuş olduğunu gösteriyoruz. Ayrıca, 3 milyar yıldan fazla evrimsel mesafe olan organizmalardan elde edilen Pif1 helikazları, mayada G-dörtgen motiflerinde DNA hasarını önlemiştir. Pif1 helikazlarının yokluğunda oluşan G-dörtgen tarafından oluşturulan hasar, yeni genetik ve epigenetik değişikliklere yol açmıştır. Ayrıca, insan PIF1, mayada ifade edildiğinde, hem G-dörtgen ile ilişkili DNA hasarını hem de telomere uzamasını bastırmıştır.


Lysyl oxidase is essential for hypoxia-induced metastasis

Metastaz, kanser ölümlerinin çoğundan sorumlu çok aşamalı bir süreçtir ve hem anlık mikroortam (hücre-hücre veya hücre-matris etkileşimleri) hem de genişletilmiş tümör mikroortamı (örneğin, vaskülerizasyon) tarafından etkilenebilir. Hipoksiye (düşük oksijen seviyesi) klinik olarak metastaz ve kötü hasta sonucu ile ilişkilendirilmiştir, ancak alttaki süreçler hala net değildir. Mikroarray çalışmaları, hipoksik insan tümör hücrelerinde lisil oksidasyon (LOX) ifadesinin yükseldiğini göstermiştir. Paradoksal olarak, LOX ifadesi hem tümör baskılama hem de tümör ilerlemesi ile ilişkilendirilmiştir ve tümör oluşumundaki rolü hücre konumu, hücre tipi ve dönüşüm durumuna bağlıdır. Burada, LOX ifadesinin hipoksiye duyarlı faktör (HIF) tarafından düzenlendiğini ve insan meme ve baş-boyun tümörlerinde hipoksiye bağlı olduğunu gösteriyoruz. Yüksek LOX ifadesine sahip tümörlere sahip hastalarda uzak metastazsız ve genel hayatta kalma süreleri düşüktür. LOX'un inhibisyonu, meme kanseri tümörlerinin ortotopik olarak yetiştirildiği farelerde metastazı ortadan kaldırır. Mekanik olarak, sekresyonlu LOX, hipoksik insan kanser hücrelerinin invazif özelliklerinden sorumludur, bu da odaklı bağlanma kinaz aktivitesi ve hücre-matris bağlanması yoluyla gerçekleşir. Ayrıca, LOX, metastatik büyüme için elverişli bir niş oluşturmak için gerekli olabilir. Bulgularımız, LOX'un hipoksiye bağlı metastaz için hayati önem taşıdığını ve metastazları önlemek ve tedavi etmek için iyi bir hedef olduğunu göstermektedir.


Identification of human brain tumour initiating cells

Kanser kök hücre (KKH) hipotezi, neoplastik klonların yalnızca nadir bir hücre fraksiyonu tarafından, kök hücre özelliklerine sahip hücreler tarafından korunduğunu öne sürer. İnsan lösemisinde kanser kök hücrelerinin varlığı kanıtlanmıştır, ancak katı tümörlerde, özellikle de meme kanseri dışında, kanser kök hücrelerine dair az kanıt vardır. Son zamanlarda, insan beyin tümörlerinden in vitro kök hücre özelliklerine sahip bir CD133+ alt popülasyon izole ettik. Ancak, kanser kök hücrelerinin gerçek ölçütleri, kendi yenilenme kapasiteleri ve orijinal tümörü tam olarak yeniden oluşturma yetenekleridir. Burada, insan beyin tümör başlatıcı hücrelerin geliştirildiği bir xenograft testi rapor ediyoruz. Sadece CD133+ beyin tümörü fraksiyonu, NOD-SCID (non-obez diyabetik, ciddi kombine bağışıklık eksikliği) fare beyinlerinde tümörleri başlatabilen hücreleri içerir. En az 100 CD133+ hücrenin enjekte edilmesi, seri nakil edilebilen ve hastanın orijinal tümörünün fenokopisi olan bir tümör üretti, ancak 105 CD133- hücrenin enjekte edilmesi, tümör oluşturmadı. Bu nedenle, beyin tümör başlatıcı hücrelerin tanımlanması, insan beyin tümör patogenezi hakkında içgörüler sağlar, birçok katı tümörün temelini oluşturan KKH hipotezine güçlü destek verir ve daha etkili kanser terapileri için daha önce tanımlanmamış bir hücre hedefi belirler.


Anthropometric reference data for international use: recommendations from a World Health Organization Expert Committee.

Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ), sağlık, beslenme ve sosyal refahın değerlendirilmesinde farklı yaşlarda antropometri kullanımını yeniden değerlendirmek için bir Uzman Komitesi topladı. Komite'nin görevi, uygun durumlarda antropometrik endeksler için referans verilerini belirlemek ve bu verilerin nasıl kullanılacağı konusunda rehberlik sağlamaktı. Fetal büyüme için, Komite mevcut cinsiyet ve ırksal çeşitlilikten özel referansı önerdi. Mevcut Ulusal Sağlık İstatistikleri (NCHS)/DSÖ referansının önemli teknik eksiklikleri ve emziren bebeklerin büyümesinin değerlendirilmesinde yetersizliği göz önüne alındığında, Komite, bebek ve çocuklar için ağırlık ve uzunluk/boy için yeni bir referansın geliştirilmesini önerdi, bu da karmaşık ve maliyetli bir girişim olacak. Okul öncesi çocuklar için üst kol çevresinin doğru yorumlanması için yaşa özgü referans verilerine ihtiyaç vardır. Ergenlik çağındaki çocukların boy-yaş oranının değerlendirilmesi için Komite, mevcut NCHS/DSÖ referansını önerdi. NCHS vücut kitle indeksi (VKİ) verilerinin üst yüzdelik değerleri ve eğriliği, sağlık hedefleri belirlemek için kullanılmamalıdır; ancak bu veriler, yüksek alt deri yağı ile birlikte yüksek VKİ'ye dayalı obeziteyi tanımlamak için geçici olarak önerildi. NCHS değerleri, alt skapüler ve triceps deri katmanı kalınlığı için referans verileri olarak geçici olarak önerildi. Ayrıca, ergenlik antropometrik karşılaştırmalarının olgunluk durumuna göre ayarlanması için rehberlikler de sağlandı. Şu anda, yetişkinler için VKİ referans verilerine ihtiyaç yoktur; yorumlama pragmatik VKİ kesme değerlerine dayanmalıdır. Son olarak, Komite, özellikle 80 yaş ve üstü kişiler için çok az normatif antropometrik verinin mevcut olduğunu belirtti. Bu grubun sağlık durumu, işlev ve biyolojik yaş için uygun tanımlar geliştirilmelidir.


Diverse interventions that extend mouse lifespan suppress shared age-associated epigenetic changes at critical gene regulatory regions

Arka plan Yaşa bağlı epigenetik değişiklikler yaşlanmayla ilişkilendirilmiştir. Özellikle, yaşa bağlı DNA metilasyon değişiklikleri, yaşlanma "saati" olarak bilinen, yaşlanmanın güçlü bir biyomarkörü oluşturan bir dizi içerir. Bununla birlikte, genetik, diyet ve ilaç müdahaleleri yaşam süresini uzatabilir, ancak epigenom üzerindeki etkileri karakterize edilmemiştir. Bu bilgi boşluğunu doldurmak için, fare karaciğerinde, genom düzeyinde tek nükleotit bazında yaşa bağlı DNA metilasyon değişikliklerini tanımladık ve uzun ömürlülüğü teşvik eden müdahalelerin etkilerini test ettik, özellikle Ames cüce Prop1 df/df mutasyonu, kalori kısıtlaması ve rapamisin.

Sonuçlarda, standart beslenme diyetinde ad libitum beslenen sağlıklı farelerde, yaşa bağlı hipometilasyon, karaciğer fonksiyonu için yüksek ifadeli genlerin süper-enhansörlerinde zengindir. Metilasyonlu enhansörlere sahip genler, yaşla birlikte ifade değişikliği gösteren genlerle zengindir. CpG adalarında bivalan aktif ve baskılayıcı histon modifikasyonlarıyla işaretlenmiş hipermetilasyon, karaciğer kanseri hipermetilasyonuna benzemektedir. Yaşa bağlı metilasyon değişiklikleri, Ames cüce ve kalori kısıtlı farelerde bastırılmıştır ve rapamisin tedavisinde daha seçici ve daha az spesifik olarak bastırılmıştır.

Sonuç: Yaşa bağlı hipo- ve hipermetilasyon olayları genomun farklı düzenleyici özelliklerinde meydana gelir. Farklı uzun ömürlülüğü teşvik eden müdahaleler, özellikle genetik, diyet ve ilaç müdahaleleri, bazı yaşa bağlı metilasyon değişikliklerini bastırır, bu da bu müdahalelerin yararlı etkilerinin kısmen epigenomun düzenlenmesiyle ilişkili olduğunu gösterir. Bu çalışma, sağlıklı yaşlanma ve uzun ömürlülüğün epigenetik katkısını anlamak ve DNA metilasyon saati moleküler temellerini araştırmak için bir temel oluşturur.


Extracellular vesicles for drug delivery.

Dış hücre zarları (EV'ler), hücrelerden kaynaklanan zarlı küçük yapılar olup, hücreler arası iletişimin doğal bir mekanizmasını temsil eder. EV'lerin biyolojik bilgileri işlevsel olarak aktarabildiği keşfedildiğinden beri, EV'leri ilaç taşıma araçları olarak kullanma potansiyeli, bilimsel çevrelerde önemli bir ilgi odağı haline gelmiştir. EV'ler, doğal engelleri aşma yeteneği, içsel hücre hedefleme özellikleri ve dolaşım içindeki kararlılığı gibi, mevcut ilaç taşıma araçlarına kıyasla çok sayıda avantaj sunabilir. Bununla birlikte, EV'leri ilaç taşıma sistemleri olarak terapötik uygulamalar, ölçeklenebilir EV izolasyonu ve verimli ilaç yükleme yöntemleri eksikliği nedeniyle sınırlı kalmıştır. Ayrıca, hedefli ilaç teslimatı sağlamak için, EV'lerin içsel hücre hedefleme özelliklerini EV mühendisliği yoluyla ayarlamak gerekmektedir. Bu çalışmada, EV'leri ilaç taşıma araçları olarak geliştirmedeki son gelişmeleri ve kalan zorlukları inceler ve tartışırız.


Effects of soy isoflavones and phytate on homocysteine, C-reactive protein, and iron status in postmenopausal women.

ARKA PLAN Soy proteini veya bileşenleri, menopozla birlikte genellikle artan total homocistein (tHcy), C-reaktif protein (CRP) ve fazla vücut demiri gibi kardiyovasküler hastalık (CVD) risk faktörlerini korumada yardımcı olabilir.

HEDEF Bu çalışmanın birincil amacı, postmenopozal kadınlarda CVD risk faktörleri olan tHcy, CRP ve fazla vücut demiri üzerindeki soya proteini bileşenleri isoflavonlar ve fitatın bağımsız etkisini belirlemektir. İkincil amaç, tHcy ve CRP konsantrasyonlarına katkıda bulunan faktörleri [kan yağları, oksidatif stres endeksleri, serum ferritin, plazma folat, plazma vitamin B-12 ve vücut kitle indeksi (VKİ)] tanımlamaktır.

YÖNTEM Bu çift kör, 6 haftalık çalışmada, 47-72 yaşları arasındaki 55 postmenopozal kadın rastgele 4 farklı soya protein izolatına (günde 40 g) atandı: doğal fitat ve doğal isoflavon (n=14), doğal fitat ve düşük isoflavon (n=13), düşük fitat ve doğal isoflavon (n=14) veya düşük fitat ve düşük isoflavon (n=14). Demir endeksleri, tHcy, CRP ve VKİ ölçümleri yapıldı.

SONUÇlar Doğal fitat içeren soya proteini, tHcy (P=0.017), transferrin doygunluğu (P=0.027) ve ferritin (P=0.029) düzeylerinde anlamlı bir azalma sağladı. Doğal isoflavon içeren soya proteini, herhangi bir değişkende etki göstermedi. Başlangıçtaki VKİ, tHcy (r=0.39, P=0.003) ve CRP (r=0.55, P<0.0001) ile güçlü bir şekilde ilişkiliydi, HDL kolesterolü ise CRP ile ilişkiliydi (r=-0.30, P=0.02). Çoklu regresyon analizi, LDL kolesterolü ve VKİ'nin tHcy'nin genel varyansına önemli ölçüde (R2=


Replication Fork Stability Confers Chemoresistance in BRCA-deficient Cells

Brca1 ve Brca2 genlerinde eksiklik gösteren hücreler, homolog rekombinasyon yoluyla DNA çift iplik kırıklarını onarma kapasitelerini azaltır ve bu nedenle DNA hasarına karşı aşırı duyarlıdırlar, bu da cisplatin ve poly(ADP-riboz) polimeraz (PARP) inhibitörlerini içerir. Burada, MLL3/4 kompleks proteini PTIP'in kaybının, Brca1/2 eksiklikli hücreleri DNA hasarına karşı koruduğunu ve Brca2 eksiklikli embriyofik kök hücrelerin ölümünü kurtardığını gösteriyoruz. Bununla birlikte, PTIP eksikliği homolog rekombinasyon aktivitesini çift iplik kırıklarında geri getirmez. Bunun yerine, eksikliği, durgun replikasyon kolu başına MRE11 nükleazın rekrut edilmesini engeller, bu da yeni oluşan DNA ipliklerini yoğun bir şekilde bozulmadan korur. Daha genel olarak, PARP inhibitörleri ve cisplatin direnci edinme, Brca2 eksiklikli tümör hücrelerinde replikasyon kolu korumasıyla ilişkilidir, bu hücreler Brca2 geri dönüş mutasyonları geliştirmemektedir. PARP1 ve CHD4 gibi çoklu proteinlerin bozulması, aynı sonuca, replikasyon kolu korumasına yol açar, bu da kanser hücrelerinin kemoterapi müdahalelerinden kaçışını ve ilaç direncini edinme karmaşıklığını vurgular.


Plasma Corin as a Predictor of Cardiovascular Events in Patients With Chronic Heart Failure.

## Amaçlar
Bu çalışmanın amacı, kronik kalp yetmezliği (KKY) hastalarında plazma korin düzeylerinin prognostik değerini belirlemektir.

## Arka Plan
Son yıllarda, korinin kan basıncını ve kardiyak fonksiyonu düzenlemede kritik bir rol oynadığına dair biriken kanıtlar vardır.

## Yöntemler
1148 sürekli KKY hastasını içeren bir prospektif kohort çalışması yürüttük ve klinik prognoz ile korin plazma düzeyleri arasındaki ilişkiyi çok değişkenli Cox regresyon analizi ile araştırdık.

## Sonuçlar
Düşük korin düzeylerine (<458 pg/ml) sahip hastalar daha çok kadın ve hipertansifti. Düşük korin, New York Kalp Derneği (NYHD) fonksiyonel sınıfının artması, N-terminal B-tipi natriüretik peptid (NT-proBNP) düzeylerinin artması ve sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonunun (SVF) azalması ile ilişkili bulundu. Çok değişkenli Cox regresyon analizi, log korinin, yaş, diyabet, NYHD fonksiyonel sınıfı, SVF, eGFR ve log NT-proBNP ile birlikte MACE'nin bağımsız bir tahminçisi olduğunu (tehlike oranı: 0.62; 95% güven aralığı: 0.39-0.95) gösterdi. Ayrıca, log korin, klinik değişkenler ve bilinen kötü prognoz biyomarkerlerinin ayarlanmasından sonra kardiyovasküler ölüm (p = 0.041) ve kalp yetmezliği yeniden hastaneye yatırma (p = 0.015) için de önemli bir tahminciydi. Kaplan-Meier hayatta kalma eğrileri, NT-proBNP düzeylerinin medyanın üzerinde ve altında olan hastalarda düşük korinin MACE'nin önemli bir tahminci olduğunu gösterdi.

## Sonuç
Çalışmamız, plazma korininin KKY hastalarında MACE'nin değerli bir prognoz işaretçisi olduğunu, bilinen geleneksel risk faktörlerinden bağımsız olarak gösteriyor.


Cryo-EM structures of Tau filaments from Alzheimer’s disease brain

Alzheimer hastalığı, en yaygın nörodejeneratif hastalıktır ve mekanizmaya dayalı terapiler yoktur. Hastalık, beyin kabuğunda bol miktarda nörofibriller lezyon ve nöritik plakların varlığı ile tanımlanır. Nörofibriller lezyonlar, çift sarmal ve düz tau filamanlarından oluşurken, farklı morfolojilere sahip tau filamanları diğer nörodejeneratif hastalıkları karakterize eder. Tau filamanlarının yüksek çözünürlüklü yapıları mevcut değildir. Burada, Alzheimer hastalığı olan bir bireyin beyninden elde edilen çift sarmal ve düz filamanlar için 3.4-3.5 Å çözünürlükte kriyo elektron mikroskopisi (kriyo-EM) haritaları ve bunlara karşılık gelen atomik modeller sunuyoruz. Filaman çekirdekleri, tau proteininin 306-378 amino asit kalıntılarından oluşan iki aynı protofilamandan oluşur ve çapraz β/β-heliks yapısını benimser ve tau agregasyonunun tohumunu tanımlar. Çift sarmal ve düz filamanlar, protofilamentler arasındaki paketlemede farklılık gösterir, bu da onların ultrastrüktürel polimorflar olduğunu gösterir. Bu bulgular, kriyo-EM'in hasta kaynaklı materyalden amiloid filamanların atomik karakterizasyonunu sağladığını ve çeşitli nörodejeneratif hastalıkların araştırılması için yol açtığını göstermektedir.


Modulation of the proteoglycan receptor PTPσ promotes recovery after spinal cord injury

Kontuzif spinal kord yaralanması, sınırlı nöronal rejenerasyon ve işlevsel plastiklikten kaynaklanan çeşitli engellere yol açar. Glial kaynaklı kondroitin sülfat proteoglikanların (CSPG'ler) glial yara ve perineuronal ağ içinde upregülasyonu, akson yeniden büyümesi ve filamanın engeline neden olduğu iyi bilinen bir gerçektir. Protein tirozin fosfataz σ (PTPσ), birlikte fosfataz leukosit ortak antijeni-ilişkili (LAR) ve nogo reseptörleri 1 ve 3 (NgR), son zamanlarda CSPG'lerin inhibe edici glikozil yan zincirlerine bağlanan reseptörler olarak tanımlanmıştır. Burada, ratlarda PTPσ'nin, CSPG-zengin altlarda büyüme konlarını sıkı bir şekilde sabitleme yoluyla distrofik bir duruma dönüştürmede kritik bir rol oynadığını bulduk. CSPG'li medyada inhibisyonu hafifleten, PTPσ'nin wedge alanına bağlanan bir membran geçirgen peptid taklitleri ürettik. Haftalara yayılan sistemik bu peptidin teslimi, yaralanma seviyesinin altındaki spinal korda önemli serotonin sinirleşmesini geri kazandırdı ve hem motor hem de idrar sistemlerinin işlevsel iyileşmesini kolaylaştırdı. Sonuçlarımız, yaralı yetişkin spinal kord içindeki CSPG'ler nedeniyle nöronların büyüme inhibe edilmiş durumunu arabul eden PTPσ'nin kritik rolüne yeni bir anlayış katmaktadır.


A gp130–Src–YAP module links inflammation to epithelial regeneration

Enflamasyon, bazı mekanizmalar aracılığıyla yaralı dokuların yenilenmesini teşvik eder, bu mekanizmaların bir kısmı interleukin (IL)-6 ailesi üyelerini içerir ve bu üyelerin ifadesi birçok hastalığın, özellikle de enflamatuar bağırsak hastalıkları ve kolon kanseri gibi hastalıklarda yüksektir. Burada, farelerde ve insan hücrelerinde gp130'un, IL-6 sitokinleri için bir ko-receptor olarak, YAP ve Notch'in etkinleşmesini tetiklediğimizi gösteriyoruz, bu düzenleyiciler doku büyümesi ve yenilenmesini kontrol eder, ancak STAT3 etkisine bağlı değildir. YAP ve Notch aracılığıyla, bağırsaktaki gp130 sinyali, epitel hücrelerinin çoğalmasını uyarır, anormal farklılaşmaya neden olur ve mukozal erozyona karşı direnç sağlar. gp130, ilişkili tirozin kinazları Src ve Yes ile ilişkilidir, bu kinazlar reseptörün aktifleşmesiyle fosforile edilir ve YAP'ı istikrarlı hale getirir ve çekirdeğe taşır. Bu sinyal modülü, mukozal yaralanma durumunda güçlü bir şekilde etkinleştirilir ve iyileşmeyi teşvik eder ve bariyer fonksiyonunu korur.


Hemoglobin concentration in white, black, and Oriental children: is there a need for separate criteria in screening for anemia?

Siyahilerin hemoglobin konsantrasyonu, birkaç büyük araştırmada gelir eşleştirilmiş beyazlardan 0,5 ila 1,0 g/dl daha düşük bulundu. Bu fark, siyahilerin ırksal bir özelliği olabileceği veya talasemi minör ve hemoglobinopatileri gibi genetik özelliklerin daha yüksek sıklığına veya demir eksikliği gibi çevresel faktörlere bağlı olabileceği konusunda bir ayrım yapmayı kolaylaştırmak için analiz edildi. Bu ayrımın yapılmasına yardımcı olmak için, 1973-1975 yılları arasında 1718 beyaz, 741 siyah ve 315 Doğu sağlıklı, yoksulluk içinde olmayan 5-14 yaş arası çocukların çok aşamalı muayenelerinden elde edilen verileri analiz ettik. Tüm nüfusta, siyahların hem erkek hem de kadın beyazlardan 0,5 g/dl daha düşük ortalama hemoglobin konsantrasyonu olduğu (t testi, P 0,001'den az) tespit edildi. Farklar, anormal hemoglobin elektroforesi (Hgb S ve C) olanları ve ortalama kırmızı kan hücresi hacmi yaşa göre normal ortalamadan %5'ten fazla düşük olanları (demir eksikliği veya talasemi minör hariç tutmak için) hariç tutulduktan sonra bile 0,5 g/dl'de kaldı (P 0,001'den az). Veriler, siyahilerin normalde beyazlardan yaklaşık 0,5 g/dl daha düşük hemoglobin konsantrasyonuna sahip olduğu izlenimini güçlendiriyor. Eğer bu doğruysa, aynı normlar uygulandığında yaklaşık %10'u yanlışlıkla anemik olarak tanımlanacak normal siyahlar olacaktır.


Divergent reprogramming routes lead to alternative stem-cell states

Çoklu potansiyellik, bir hücrenin tüm üç embriyonik germ tabakasının türevlerine farklılaşabilme yeteneği ile tanımlanır: ekstraderm, mezoderm ve endoderm. Çoklu potansiyelli hücreler, tipik olarak embriyonik kök hücrelerin türetilmesiyle veya somatik hücre yeniden programlamasıyla yakalanabilir. Somatik hücreler, anahtar transkripsiyon faktörlerinin zorla ifadesi yoluyla pluripotent kök hücre (iPSC) durumuna geçirilir ve farelerde bu hücreler, tamamen iPSC türevi embriyolar ve fareler üreterek en katı pluripotent hücre testlerini karşılayabilir. Bununla birlikte, ek sınıflar olup olmadığı veya yeniden programlanmış fenotiplerin yelpazesinin ne olduğu bilinmemektedir. Burada, somatik yeniden programlamanın alternatif sonuçlarını araştırmak için, iPSC durumlarını önceden belirlenmiş tanımları bağımsız olarak karakterize eden yeniden programlanmış hücreleri tam olarak inceliyoruz. Gösteriyoruz ki, yeniden programlama faktörlerinin ifade seviyelerini yüksek tutarak, fareli embriyofibroblastlar benzersiz epigenetik değişiklikler geçirerek istikrarlı, Nanog pozitif, alternatif bir çoklu potansiyelli duruma ulaşır. Bu şekilde, çoklu potansiyelli spektrumun birden fazla, benzersiz hücre durumlarını içerebileceğini kanıtlıyoruz.


Autophagy mediates degradation of nuclear lamina

Makrootofaji (daha sonra otofaji olarak anılacaktır), insan hastalıklarıyla ilişkili bir metabolik membran trafiği sürecidir ve çeşitli hücresel bileşenleri parçalar. Cytoplazmik malzemelerin otofajik dönüşümü üzerine yoğunlaşan kapsamlı çalışmalar olmasına rağmen, nükleer bileşenlerin parçalanmasındaki otofajın rolü hakkında çok az şey bilinmektedir. Burada, otofajik makine, memelilerde nükleer lamina bileşenlerinin parçalanmasını aracılık ettiğini bildiriyoruz. Otofaj proteini LC3/Atg8, otofajik membran trafiği ve substrat teslimatı ile ilişkili olup, nükleer lamina proteini lamin B1 ile doğrudan etkileşime girer ve kromatin üzerindeki lamin ilişkili alanlara bağlanır. Bu LC3-lamin B1 etkileşimi, açlık sırasında lamin B1'in indirgenmesini sağlamaz, ancak onkogenik zararlara, örneğin aktif RAS tarafından, lamin B1'in parçalanmasını aracılık eder. Lamin B1'in parçalanması, lamin B1'i lisozoma teslim eden çekirdekten sitoplazma nakli ile gerçekleştirilir. Otofajın inhibisyonu veya LC3-lamin B1 etkileşiminin engellenmesi, aktif RAS tarafından tetiklenen lamin B1 kaybını önler ve onkogen tarafından indüklenen senescansı insan hücrelerinde azaltır. Çalışmamız, bu yeni otofaj fonksiyonunun, hücreleri tümörjenizden korumaya yardımcı olan bir koruyucu mekanizma olduğunu öne sürmektedir.


Pro-resolving lipid mediators are leads for resolution physiology

Akut iltihabın çözülmesine yol açan mekanizmaların anlaşılmasındaki gelişmeler, lipoksin, resolvin, protektin ve maresin aileleri gibi pro-çözülme lipid aracılarının yeni bir cinsini ortaya çıkardı. Bu aracılar, özel pro-çözülme aracıları olarak toplu olarak adlandırılır. Bu aracıların sentetik versiyonları, in vivo uygulandıklarında güçlü biyolojik etkilere sahiptir. Hayvan deneylerinde, aracılar anti-enflamatuar ve yeni pro-çözülme mekanizmaları tetikler ve mikroorganizmaların temizlenmesini artırır. Bunlar, iltihabın çözülmesinde tespit edilmelerine rağmen, özel pro-çözülme aracıları, aynı zamanda ev sahibi savunması, ağrı, organ koruması ve dokusal yeniden şekillendirme gibi işlevler için korunan yapılar olarak da hizmet eder. Bu inceleme, özel pro-çözülme aracılarının mekanizmaları ve omega-3 esansiyel yağ asitleri yollarını kapsar, bu da onların fizyolojik işlevlerini anlamamıza yardımcı olabilir.


ZMYND11 links histone H3.3K36me3 to transcription elongation and tumour suppression

Modifiye edilmiş histonların tanıması, kromatin düzenlemede kritik bir rol oynar. H3K36 trimetilasyonu (H3K36me3), RNA polimeraz II uzantısı sonrasında transkripsiyon bölgeleri üzerindeki nükleozomlara depolanır. Mayada, bu işaret, epigenetik düzenleyicileri yeniden kromatin durumunu baskılayıcı bir duruma ayarlamak için işe alır, böylece gizli transkripsiyonu bastırır. Ancak, memelilerde H3K36me3'ün transkripsiyon düzenlemedeki rolü hakkında çok daha az bilgi vardır. Bu durum, gen gövdesinde transkripsiyonla bağlantılı olarak histon varyantı H3.3'ün entegrasyonu ile daha da karmaşıklaşır. Burada, olası tümör baskılayıcı ZMYND11'in özellikle H3.3 (H3.3K36me3) üzerindeki H3K36me3'ü tanıdığını ve RNA polimeraz II uzantısını düzenlediğini gösteriyoruz. Yapısal çalışmalar, PWWP alanındaki aromatik kafes içinde trimetil-lisin bağlayan yanı sıra, H3.3'e bağlı tanımanın, ZMYND11'in çift brom-PWWP alanlarından oluşan bir bileşik cepten H3.3'ün spesifik 'Ser 31' kalıntısını kapsüllemesiyle de sağlandığını gösteriyor. Kromatin immünprecipitasyonu takip eden dizileme, ZMYND11'in gen gövdesinde H3K36me3 ve H3.3 ile genom çapında örtüşme gösterdiğini ve H3.3K36me3'ün önceden depolanmasının ZMYND11'in yerleşimi için gerekli olduğunu ortaya koyuyor. ZMYND11, yüksek ifade edilen genlerle ilişkili olsa da, RNA polimeraz II'yi uzantı aşamasında düzenleyerek alışılmadık bir transkripsiyon ko-represör olarak işlev görür. ZMYND11, tümör hücre büyümesi için gerekli bir transkripsiyon programını baskılamakta kritik rol oynar; meme kanseri hastalarında düşük ZMYND11 ifade seviyeleri daha kötü prognozla ilişkilidir. Tutarlı bir şekilde, ZMYND11'in aşırı ifadesi, in vitro kanser hücre büyümesini ve farelerde tümör oluşumunu baskılar. Birlikte, bu


Autocrine BDNF–TrkB signalling within a single dendritic spine

Beyin türetilmiş nörotrofik faktör (BDNF) ve reseptörü TrkB, öğrenmenin bir korelasyonu olan yapısal uzun süreli potansiyel (sLTP) dahil olmak üzere birçok nöronal plastisite biçimi için kritik öneme sahiptir. Ancak, sLTP sırasında BDNF salınımı ve TrkB aktivitesinin meydana gelip gelmediği bilinmemektedir ve eğer varsa, ne zaman ve nerede olduğu bilinmemektedir. Burada, TrkB için bir floresan rezonans enerjisi transferi tabanlı sensör ve iki foton floresan ömür görüntüleme mikroskopisi kullanarak, kültürlenmiş farı hipokampal dilimlerdeki CA1 piramidal nöronların tek dendritik pullarında TrkB aktivitesini izliyoruz. sLTP'nin indüklenmesine yanıt olarak, uyaran pullarda hızlı (başlangıç < 1 dakika) ve kalıcı (> 20 dakika) TrkB aktivitesi bulduk, bu aktivite NMDAR (N-metil-d-aspartat reseptörü) ve CaMKII sinyalleşmesine ve postsinaptik olarak sentezlenmiş BDNF'ye bağlıdır. Endogen BDNF'nin varlığının doğrulanması için elektron mikroskopisi kullanarak, hipokampal CA1 piramidal nöronların dendritleri ve pullarında doğal BDNF'yi yerleştirdik. Bu bulgulara uygun olarak, tek dendritik pullardan hızlı, glutamat uyarıcı tetiklenmiş, zaman kilitli BDNF salınımı da gösterdiğimiz gibi, BDNF'yi superekliptik pHluorin ile birleştirerek. Bu postsinaptik BDNF-TrkB sinyalleşme yolunun hem yapısal hem de işlevsel LTP için gerekli olduğunu kanıtladık. Bu bulgular, uyaran dendritik pullardan NMDAR-CaMKII bağımlı BDNF salınımını ve bu aynı pullarda sonraki TrkB aktivitesini ortaya çıkaran, yapısal ve işlevsel plastisite için kritik olan bir pullar özerk, oto-sinyalleşme mekanizmasını ortaya koymaktadır.


Whole genomes redefine the mutational landscape of pancreatic cancer

Pankreas kanseri, en ölümcül maligniteler arasında yer almaya devam ediyor ve önemli bir sağlık yükü oluşturuyor. 100 pankreas duktal adenokarsinom (PDAC) örneği üzerinde tam genom dizileme ve kopya sayı varyasyonu (CNV) analizi gerçekleştirdik. Genlerin bozulmasına neden olan kromozomal yeniden düzenlemeler yaygın olarak gözlemlendi. Bu yeniden düzenlemeler, pankreas kanseri ile ilişkili bilinen önemli genleri (TP53, SMAD4, CDKN2A, ARID1A ve ROBO2) ve pankreas karsinojenezinin yeni olası sürücülerini (KDM6A ve PREX2) etkiledi. Yapısal varyasyon desenleri, PDAC'ları potansiyel klinik faydası olan 4 alt gruba ayırdı: bu alt gruplar, istikrarlı, yerel olarak yeniden düzenlenmiş, dağınık ve istikrarsız olarak adlandırıldı. Bir kısım örnekte odaklı amplifikasyonlar gözlemlendi, bunlardan birçokları tedavi edilebilir onkogenleri içeriyordu (ERBB2, MET, FGFR1, CDK6, PIK3R3 ve PIK3CA), ancak bireysel hasta oranları düşük kaldı. Genomik istikrarsızlık, DNA bakım genlerinin inaktivasyonu (BRCA1, BRCA2 veya PALB2) ile birlikte görüldü ve DNA onarım eksikliği mutasyon imzası. Platin tedavisi alan 8 hastadan 4'ü, bu DNA bakım eksikliği ölçütlerine sahip 5 hastadan 4'ü yanıt verdi.


Human oocytes reprogram adult somatic nuclei of a type 1 diabetic to diploid pluripotent stem cells

Somatik hücre çekirdeklerinin oositlere aktarılması, otolog hücre değiştirme terapisi için umut vadeden, her zaman embriyosal kök hücrelerle eşdeğer çoklu potansiyelli kök hücrelerin oluşumuna neden olabilir. Transkripsiyon faktörleri kullanılarak somatik hücrelerden çoklu potansiyelli kök hücreler indükleme yöntemleri, temel araştırmalarda yaygın olarak kullanılmasına rağmen, indüklenmiş çoklu potansiyelli kök hücreler ve embriyosal kök hücreler arasında birçok fark rapor edilmiştir, bu da klinik kullanımlarını etkileyebilir. Hastalıklı insan bireylerinden elde edilen olgun hücrelerden türetilen diploid embriyosal kök hücre hatlarının terapötik potansiyeli nedeniyle, blastosit gelişimi ve kök hücre türetimi etkileyen parametreleri sistematik olarak araştırdık. Burada, oosit aktivasyon protokolünün iyileştirmelerinin, kinaz ve çeviri inhibitörlerinin kullanımı ve histon deasetilaz inhibitörlerinin hücre kültürünün, blastosit aşamasına gelişimi teşvik ettiğini gösteriyoruz. Gelişme verimliliği oosit bağışçıları arasında değişti ve olgunlaştırma için hormonal uyarı gerektiren gün sayısıyla ters orantılıydı, ancak günlük gonadotropin dozu veya alınan metafaz II oositlerin toplam sayısı gelişme sonucunu etkilemedi. Senden virüsün konsantre kullanımı, hücre füzyonu sırasında içsel kalsiyum konsantrasyonunda artışa neden olarak erken oosit aktivasyonuna yol açtığı için, kalsiyum içermeyen ortamda seyreltilmiş Senden virüs kullandık. Bu değiştirilmiş çekirdek transfer protokolü ile, yeni doğan ve ilk kez bir yetişkin, tip 1 diyabetli bir kadın dahil olmak üzere somatik hücrelerden diploid çoklu potansiyelli kök hücre hatları elde ettik.


A three-dimensional human neural cell culture model of Alzheimer’s disease

Alzheimer hastalığı, en yaygın demans türü olup, iki patolojik özelliğe karakterizedir: amiloid-β plakaları ve nörofibriller tangleler. Alzheimer hastalığı amiloid hipotezine göre, amiloid-β peptidinin aşırı birikimi, hiperfosforile edilmiş tau'nun agregasyonu ile oluşan nörofibriller tanglelere neden olur. Ancak, bugüne kadar, bu iki patolojik olayı insan nöron hücreleri kullanarak seri olarak bağlayan tek bir hastalık modeli bulunmamıştır. Ailevi Alzheimer hastalığı (FAD) mutasyonlarına sahip fareler, amiloid-β'nin indüklediği sinaptik ve hafıza bozukluklarını gösterirler ancak Alzheimer hastalığının diğer önemli patolojik olaylarını tam olarak tekrarlamazlar, bunlara Alzheimer hastalığının farklı nörofibriller tangle patolojisi dahildir. Alzheimer hastalığı hastalarından elde edilen insan nöronları, toksik amiloid-β türlerinde ve fosforile edilmiş tau'da artmış seviyeler göstermiştir ancak amiloid-β plakaları veya nörofibriller tangleler göstermemişlerdir. Burada, FAD mutasyonlarının β-amiloid öncül proteini ve presenilin 1'in güçlü dıştaki amiloid-β birikimine neden olduğunu, bunlara amiloid-β plakaları da dahildir, bir insan nöral kök hücre türetilmiş üç boyutlu (3D) kültür sisteminde rapor ediyoruz. Önemli olan, FAD mutasyonlarını ifade eden 3D'ye farklılaşmış nöronal hücreler, somada ve aksonlarda fosforile edilmiş tau'nun deterjan direnci, gümüş pozitif agregaları ve filamentöz tau'yu, immün elektron mikroskopisi ile tespit ettik. Amiloid-β oluşumunu inhibe etmek, β veya γ-sekreteraz inhibitörleri ile hem amiloid-β patolojisini azalttı hem de tauopatiyi hafifletti. Ayrıca, glikojen sintez kinaz 3 (GSK3) amiloid-β'nin tau fosforlamasını düzenlediğini bulduk. Tek bir 3D insan nöral hücre kültür sisteminde amiloid-β ve tau patolojisini başarıyla tekrarladık. Benzersiz stratejimiz, diğer nörodejeneratif bozukluklar için daha hassas insan nöral hücre modellerinin geliştirilmesine de yardımcı olmalıdır.


Mesenchymal-endothelial-transition contributes to cardiac neovascularization

Endotel hücreleri, endotel-mesenkim geçişini geçirerek kardiyak fibroblastların bir alt kümesine katkıda bulunur, ancak kardiyak fibroblastların kardiyak hasarın ardından doğrudan neovaskülerizasyona katkıda bulunup bulunamayacağı bilinmemektedir. Burada, genetik kader haritalama teknikleri kullanarak, akut iskemik kardiyak yaralanma sonrası kardiyak fibroblastların hızlı bir şekilde endotel hücre benzeri fenotip benimsediğini gösteriyoruz. Fibroblastlardan türetilen endotel hücreleri, yerli endotel hücrelerinin anatomik ve işlevsel özelliklerini sergiler. Transkripsiyon faktörü p53'ün bu kardiyak fibroblast kader değişimini düzenlediğini gösteriyoruz. Kardiyak fibroblastlarda p53'ün kaybı, fibroblastlardan türetilen endotel hücrelerinin oluşumunu ciddi şekilde azaltır, post-infarkt vasküler yoğunluğunu düşürür ve kardiyak fonksiyonu kötüleştirir. Buna karşılık, kardiyak fibroblastlarda p53 yolunu uyaran, mesenkim-endotel geçişini artırır, vaskülerliği geliştirir ve kardiyak fonksiyonu iyileştirir. Bu gözlemler, mesenkim-endotel geçişin yaralı kalbin neovaskülerizasyonu için katkıda bulunduğunu ve kardiyak onarımı geliştirmek için potansiyel bir tedavi hedefi olduğunu göstermektedir.


Estimation of optimal serum concentrations of 25-hydroxyvitamin D for multiple health outcomes.

Son kanıtlar, mevcut önerilerin üzerindeki vitamin D alımlarının daha iyi sağlık sonuçlarıyla ilişkili olabileceğini göstermektedir. Bununla birlikte, 25-hidroksivitamin D [25(OH)D] serum konsantrasyonlarının en iyi seviyeleri tanımlanmamıştır. Bu inceleme, kemik mineral yoğunluğu (BMD), alt ekstremite fonksiyonu, diş sağlığı ve düşme, kırık ve kolon kanseri riskini değerlendirmek için serum 25(OH)D konsantrasyonlarının eşiklerini inceleyen çalışmalardan elde edilen kanıtları özetlemektedir. Tüm bitiş noktaları için, en avantajlı 25(OH)D serum konsantrasyonları 75 nmol/L (30 ng/mL) ile başlar ve en iyileri 90-100 nmol/L (36-40 ng/mL) arasındadır. Çoğu kişi için, bu konsantrasyonlara ulaşmak, şu anda önerilen 200 ve 600 IU/gün vitamin D alımları ile mümkün değildir. Vitamin D alımları ile elde edilen 25(OH)D serum konsantrasyonlarını karşılaştırarak, en iyi alımları tahmin etmek amacıyla, genç yetişkinler için kemik sağlığı ve yaşlı yetişkinler için incelenen tüm sonuçlar için vitamin D alımlarının artırılması gerektiği sonucuna vardık. Tüm yetişkinler için günde >=1000 IU (25 mikrog) [DOSAJ HATASI DÜZELTİLDİ] cholecalciferol (vitamin D) alımı, nüfusun en az %50'sinin 75 nmol/L'ye ulaşmasını sağlamak için gereklidir. Tüm yetişkin nüfus için daha yüksek dozların etkileri, gelecekteki çalışmalarla ele alınmalıdır.


Cohesin-dependent globules and heterochromatin shape 3D genome architecture in S. pombe

Ökaryotik genomlar, kendiliğinden ilişkilendirilen topolojik alanlar gibi üç boyutlu yapılar halinde katlanmıştır; bu alanların sınırları, uzun menzilli etkileşimler için gerekli olan kohezin ve CCCTC bağlayıcı faktör (CTCF) açısından zengindir. Lokal kromatin etkileşimlerinin kromatin liflerinin daha yüksek dereceli katlanmasını nasıl yönettiği ve kohezinin bu süreçteki işlevi hala tam olarak anlaşılamamıştır. Burada, diğer ökaryotlarda bulunan temel özellikleri küçük boyutuna rağmen sergileyen Schizosaccharomyces pombe genomunun yüksek çözünürlüklü organizasyonunu araştırmak için genom çapında kromatin konformasyon yakalama (Hi-C) analizi yapıyoruz. Vahşi tip ve mutant suşların analizlerimiz, kromozom mimarisinin ve genom organizasyonunun temel unsurlarını ortaya koymaktadır. Kromozom kollarında, küçük kromatin bölgeleri lokal olarak etkileşime girerek 'globüller' oluşturur. Bu özellik, kohezinin kardeş kromatid kohezyonundaki rolünden farklı bir işlevini gerektirir. Kohezin, globül sınırlarında zenginleşmiştir ve kaybı, lokal globül yapılarının ve global kromozom bölgelerinin bozulmasına neden olur. Buna karşılık, perisentromerik ve subtelomerik alanlar dahil olmak üzere belirli bölgelerde kohezini yükleyen heterokromatin, globül oluşumu için vazgeçilmez değildir, ancak yine de genom organizasyonunu etkiler. Heterokromatinin, sentromerlerdeki kromatin lifi sıkışmasını sağladığını ve sentromere yakın bölgelerde belirgin kollar arası etkileşimleri teşvik ettiğini, böylece uygun genom organizasyonu için çok önemli olan yapısal kısıtlamalar sağladığını gösteriyoruz. Heterokromatin kaybı, kromozomlar üzerindeki kısıtlamaları gevşeterek kromozom içi ve kromozomlar arası etkileşimlerde bir artışa neden olur. Birlikte, analizlerimiz, nükleer fonksiyonları koordine etmek için çok önemli olan daha yüksek dereceli kromozom organizasyonunu yönlendiren temel genom katlama prensiplerini ortaya çıkarır.


A temporal shift in the circuits mediating retrieval of fear memory

Korku anıları, hayvanların tehlikeden kaçınmasına ve hayatta kalma şanslarını artırmasına olanak tanır. Korku anıları, öğrenildikten sonra uzun süreler boyunca geri çağrılabilir, ancak zaman içinde geri çağırma devrelerinin nasıl değiştiği hakkında çok az şey bilinir. Burada, öğrenildikten sonra 24 saat, 7 gün ve 28 gün gibi geç zaman noktalarında kulaklı koşullu korku geri çağırımında dorsal orta hat talamusun (DMT) gerekli olduğunu, ancak 0,5 saat ve 6 saat gibi erken zaman noktalarda gerekli olmadığını gösteriyoruz. Buna paralel olarak, dorsal orta hat talamusun bir alt bölgesi olan paraventriküler çekirdek (PVT), sadece geç zaman noktalarda artmış c-Fos ifadesi gösterdi, bu da PVT'nin korku geri çağırımı için kademeli olarak işe alındığını gösterir. Buna göre, PVT nöronlarının koşullu ton yanıtları eğitimden sonra zamanla arttı. Korku geri çağırımı için gerekli olan prefrontal korteks (PL) ön lobu, PVT'ye yoğun projeksiyonlar gönderir. Geç zaman noktalarda geri çağırım, PVT'ye projeksiyonları olan PL nöronlarını etkinleştirir ve bu projeksiyonların optogenetik susturulması geç, ancak erken zaman noktalarda geri çağırımı bozdu. Buna karşılık, PL'nin bazolateral amigdala'ya girişlerinin susturulması erken, ancak geç zaman noktalarda geri çağırımı bozdu, bu da geri çağırım devrelerinde zaman bağımlı bir kaymaya işaret ediyor. Geç zaman noktalarda geri çağırım ayrıca PVT nöronlarının merkezi amigdala çekirdeğine projeksiyonlarını da etkinleştirir ve bu projeksiyonların geç, ancak erken zaman noktalarda susturulması kalıcı bir korku zayıflamasına neden olur. Bu nedenle, PVT, korku anılarının geri çağırımı ve korunması için cortiko-amigdala ağlarına dahil olan kritik bir talamik düğüm olabilir.


Derivation of novel human ground state naive pluripotent stem cells

Embriyonik faren es hücreleri, blastositlerin iç hücre kütlesinden izole edilir ve leukaemi inhibitörü (LIF) ve ERK1/ERK2 ve GSK3β sinyalleşmesinin küçük molekül inhibisyonu (2i/LIF koşulları) sağlanarak in vitro saf iç hücre kütlesi benzeri bir yapıda korunabilir. Saf çoklu potansiyelin temel özellikleri, uzak düzenleyici tarafından Oct4 (aynı zamanda Pou5f1 olarak da bilinir) transkripsiyonunun tetiklenmesi, ön inaktif X kromozom durumunun korunması ve gelişimsel düzenleyici gen promotörlerinde küresel DNA metilasyonunun ve H3K27me3 baskılayıcı kromatin işaretinin birikiminin azalmasıdır. 2i/LIF çekildikten sonra, saf faren es hücreleri, post-embriyonik epiblast benzeri bir hazır çoklu potansiyen durumuna kayabilir. İnsan es hücreleri, saf faren es hücreleriyle birçok moleküler özelliği paylaşsa da, aynı zamanda hazır murin epiblast kök hücreleriyle (EpiSC) bir dizi epigenetik özelliği de paylaşır. Bunlar, OCT4 ifadelerini korumak için yakın düzenleyici elementin baskın kullanımı, çoğu kadın insan es hücrelerinde X kromozom inaktifleşmesinin belirgin eğilimi, DNA metilasyonunun artması ve H3K27me3 ve ikili alanın kazanımı gibi özelliklerdir. İnsan temel durum saf çoklu potansiyenin in vitro kurulmasının, faren es hücrelerinde karakterize edilen moleküler ve işlevsel özelliklere eşdeğer özelliklere sahip olup olmadığı henüz belirlenmemiştir. Burada, genetik olarak değiştirilmemiş insan saf çoklu potansiyen kök hücrelerinin, zaten hazır insan es hücrelerinden, somatik hücrelerden indüklenmiş çoklu potansiyen (iPS) hücre yeniden programlamasından veya doğrudan blastositlerden türetilmesini kolaylaştıran tanımlanmış koşullar kurduk. Yeni doğrulanan saf çoklu potansiyen hücreleri, faren saf es hücrelerine çok benzer moleküler özellikler ve işlevsel özelliklere sahiptir ve geleneksel hazır insan çoklu potansiyen hücrelerinden farklıdır. Bu, insan iPS hücrelerinin mikro enjeksiyonu ile faren morullara enjekte edildikten sonra organojenezi geçiren çapraz tür chimaera faren embriyolarının üretme yeteneği de dahil olmak üzere özelliklerdir. Toplu olarak, bulgularımız, rejeneratif tıp, hastaya özgü iPS hücre hastalığı


Predicting immunogenic tumour mutations by combining mass spectrometry and exome sequencing

İnsan tümörleri genellikle somatik mutasyonların dikkat çekici bir sayısını barındırır. Eğer ana histokompatibilite kompleksi sınıf I molekülleri (MHCI) üzerinde sunulurlarsa, bu mutasyonları içeren peptidler potansiyel olarak bağışıklık uyarıcı olabilirler, çünkü adaptif bağışıklık sistemi tarafından "yabancılık" neo-antijenleri olarak tanınmalıdırlar. Son çalışmalar, mutant peptidlerin T-hücre epitope olarak hizmet edebileceğini doğrulamıştır. Ancak, az sayıda mutant epitope tanımlanmıştır, çünkü bunların keşfi, hastanın tümörün infiltrasyonlu lenfositlerini, tümör exom dizilemesi sonrası inşa edilen antijen kütüphanelerini tanıma yetenekleri için yorucu bir tarama gerektirmektedir. Biz, bağışıklık uyarıcı mutant peptidlerin keşfini basitleştirmeyi amaçladık, genel özelliklerini karakterize ederek. MHCI'ye bağlanmış neo-epitopları belirlemek için exom ve transkriptom dizileme analizini ve kütle spektrometrisi birleştiren bir yaklaşım geliştirdik. Tanımlanan >1300 amino asit değişikliğinin yaklaşık %13'ü MHCI'ye bağlanması öngörülüyordu, bunlardan bir kısmı kütle spektrometrisi ile doğrulanmıştı. Peptidler daha sonra MHCI'ye bağlanmış olarak yapısal olarak modelleştirildi. T-hücre antijen reseptörlerine erişebilen ve bu nedenle çözücüde açık olan mutasyonlar, bağışıklık uyarıcı olarak öngörülüyordu. Fare deneyleri yaklaşımı doğruladı, her öngörülen bağışıklık uyarıcı peptid, aşılamadan önce ve sonra anti-tumor T-hücre yanıtlarının kinetiği ve dağılımını izlemek için kullanılabilen peptid-MHCI dekstramerlerin üretimiyle sonuçlandı. Bu bulgular, uygun bir tahmin algoritmasının, T-hücre yanıtlarının farmakodinamik izlenmesinde ve kanser hastalarında kişiselleştirilmiş aşıların geliştirilmesinde bir yaklaşım sağlayabileceğini göstermektedir.


In vivo genome editing using Staphylococcus aureus Cas9

RNA yönlendirilmiş endonükleaz Cas9, genom düzenleme için çok yönlü bir platform olarak ortaya çıktı. Ancak, yaygın olarak kullanılan Streptococcus pyogenes'den (SpCas9) gelen Cas9'un boyutu, temel araştırma ve AAV (adenoz ilişkili virüs) teslimat aracını kullanan terapötik uygulamalar için yararlılığını sınırlar. Burada, altı daha küçük Cas9 ortologunu karakterize ediyoruz ve Staphylococcus aureus'den (SaCas9) gelen Cas9'un, SpCas9'a benzer verimlilikte genom düzenleyebileceğini ve aynı zamanda 1 kilobazdan daha kısa olduğunu gösteriyoruz. SaCas9 ve tek rehber RNA ifade kasasını tek bir AAV vektörüne paketledik ve fare karaciğerinde kolesterol düzenleyici gen Pcsk9'u hedefledik. Enjekte edildikten bir hafta içinde, %40'dan fazla gen değişikliği gözlemledik, aynı zamanda serum Pcsk9 ve toplam kolesterol düzeylerinde önemli düşüşler oldu. Ayrıca, BLESS kullanarak SaCas9 ve SpCas9'un genom çapında hedefleme özelleşmesini değerlendiriyoruz ve SaCas9 ile yapılan in vivo genom düzenlemenin verimli ve özelleştirilebilir olabileceğini gösteriyoruz.


Effects of exercise intensity on cardiovascular fitness, total body composition, and visceral adiposity of obese adolescents.

Arka plan: Egzersizin yoğunluğu ve kardiyovasküler fitness ile vücut kompozisyonu arasındaki ilişki hakkında çok az bilgi vardır, özellikle obez gençlerde.

Amaç: Amacımız, fiziksel eğitim yoğunluğunun obez gençlerdeki kardiyovasküler fitness, vücut yağ yüzdesi (%BF) ve viseral yağ dokusu (VAT) üzerindeki etkilerini belirlemekti.

Yöntem: 13-16 yaşları arasındaki obez gençler (n = 80), 1) yaşam tarzı eğitimi (LSE), 2) LSE + orta yoğunluklu fiziksel eğitim veya 3) LSE + yüksek yoğunluklu fiziksel eğitim gruplarına atandılar. Müdahale 8 ay sürdü. Fiziksel eğitim, haftada 5 gün, tüm fiziksel eğitim grupları için hedeflenen enerji harcaması 1047 kJ (250 kcal) / seans olarak sunuldu. Kardiyovasküler fitness, çok aşamalı koşu testiyle ölçüldü, %BF, çift enerjili röntgen absorptiometrisiyle ve VAT, manyetik rezonans görüntülemesiyle.

Sonuçlar: Yüksek yoğunluklu fiziksel eğitim grubundaki kardiyovasküler fitness artışı, ancak orta yoğunluklu grubunki değil, tek başına LSE grubuna kıyasla anlamlı olarak daha büyüktü (P = 0,009); diğer üç grup arasındaki diğer karşılaştırmalar anlamlı değildi. Tek başına LSE grubuna kıyasla, her iki fiziksel eğitim grubunu da içeren ve haftada 2 günden fazla eğitim seanslarına katılan bir grupta, kardiyovasküler fitness (P < 0,001), %BF (P = 0,001) ve VAT (P = 0,029) açısından olumlu değişiklikler görüldü. Yüksek yoğunluklu fiziksel eğitimin orta yoğunluklu fiziksel eğitimden daha etkili olduğunu gösteren bir kanıt bulmadık.

Sonuç: Obez gençlerdeki kardiyovasküler fitness, fiziksel eğitimden, özellikle de yüksek yoğunluklu fiziksel eğitimden önemli ölçüde iyileşti. Fiziksel eğitim ayrıca hem viseral hem de toplam vücut yağını azalttı, ancak fiziksel eğitim yoğunluğunun net bir etkisi olmadı.


Low methionine ingestion by rats extends life span.

Beslenme enerjisi kısıtlaması, memelilerin yaşam süresini deneysel olarak uzatmak için yaygın olarak kullanılan bir yöntemdir. Burada, tek bir beslenme bileşenin konsantrasyonunun ömür boyu azaltılmasının, Fischer 344 erkek fare yaşam süresini %30 daha uzun hale getirdiğini bildiriyoruz. L-metiyonin kısıtlaması tamamen büyümeyi ortadan kaldırdı, ancak vücut ağırlığı bazında gıda alımı aslında daha yüksekti. Erken yaşamda enerji tüketimi çalışmaları, 0.17% metiyonin beslenen hayvanların enerji alımının, boyutlarına göre normal yakını olduğunu, ancak hayvan başına tüketimin, çok daha büyük 0.86% metiyonin beslenen farelere kıyasla daha düşük olduğunu gösterdi. 0.17% metiyonin beslenen farelerin enerji alımını artırmak, büyüme oranlarını yükseltmedi, 0.85% metiyonin beslenen fareleri 0.17% metiyonin beslenen hayvanların gıda alımına kısıtlamak ise büyüme üzerinde önemli bir azalma sağlamadı, bu da gıda kısıtlamasının bu deneylerde yaşam süresini uzatmada bir faktör olmadığını gösteriyor. Biyokimyasal olarak iyi tanımlanmış metiyonin metabolizma ve kullanım yolları, bu spesifik beslenme kısıtlaması ile ilişkili yaşam süresinin uzamasının arkasındaki kesin mekanizma(lar)ın ortaya çıkarılması için potansiyele sahiptir.


Epicatechin and a cocoa polyphenolic extract modulate gene expression in human Caco-2 cells.

İnsan kolon adenokarsinom hücre hattı Caco-2 üzerinde epikatekin ve polifenolik kakao ekstraktının etkisini incelemek için bir fonksiyonel genomik analiz gerçekleştirdik. Belirli insan hematoloji/imünoloji cDNA dizileri, Clontech tarafından üretilen ve 406 genin çift kopyasını içeren diziler kullanıldı. İfade düzeylerine göre farklı ifade edilen genler, kontrol hücrelerine göre her tedavi sonrası elde edilen değere göre hesaplanan oranla istatistiksel olarak anlamlı (P < 0,05) olarak sınıflandırıldı; yukarı düzenlenmiş: oran > 1,5; aşağı düzenlenmiş: oran < 0,6. Epikatekin tedavisi, 21 genin ifadelerini azalttı ve 24 geni yukarı düzenledi. Kakao polifenolik ekstraktı ile inkübasyon, 24 genin düşük ifadelerini ve 28 genin yüksek ifadelerini gösterdi. Ferritin ağır polipeptidi 1 (FTH1), mitogen aktif protein kinaz kinaz 1 (MAPKK1), sinyal transdüksiyonu ve aktivatörü 1 (STAT1) ve topoizomeraz 1'in epikatekin ile inkübasyonu ve myeloid lösemi faktörü 2 (MLF2), CCAAT/enhancer bağlayıcı protein gama (C/EBPG), MAPKK1, ATP bağlayıcı kabuk alt aile c üyesi 1 (MRP1), STAT1, topoizomeraz 1 ve radyasyon onarımı eksik onarımını tamamlayıcı 1 (XRCC1) genlerinin ifadeleri, RT-PCR ile doğrulandı. Epikatekin veya kakao ekstraktı ile inkübasyon sırasında MAPKK1, STAT1, MRP1 ve topoizomeraz 1'in mRNA düzeylerindeki değişiklikler, protein düzeylerinde Batı blottı ile daha da onaylandı. STAT1, MAPKK1, MRP1 ve FTH1 genlerinin ifadeleri, oksidatif strese karşı hücresel yanıtla ilgili olduğu için, kakao flavonoidlerinin antioksidan özellikleriyle tutarlıdır. Ayrıca, C/EBPG, topoizomeraz 1, MLF2 ve XRCC1 genlerindeki ifade değişiklikleri, flavonoidlerin moleküler düzeyde yeni mekanizmalarla çalıştığını göstermektedir.


An atlas of active enhancers across human cell types and tissues

Geliştiriciler çok hücreli ökaryotlarda gen ifadesinin doğru zamanlama ve hücre tipi spesifik etkinleştirilmesini kontrol eder. Özelliklerini, düzenleyici aktivite ve hedeflerini bilmek, farklılaşma ve homeostazın düzenlenmesini anlamak için kritik öneme sahiptir. Burada, insan dokularının ve hücre tiplerinin çoğunu kapsayan FANTOM5 örnek paneli kullanarak, canlı içinde transkripsiyonu aktif olan geliştirici bir atlas üretiyoruz. Geliştiricilerin, CpG yoksun mesajcı RNA promotörleri ile ortak özelliklere sahip olduğunu, ancak çift yönlü, eksen duyarlı, nispeten kısa, kesilmemiş RNA'lar ürettiğini gösteriyoruz. Bu RNA'ların oluşumu, geliştirici etkinliğiyle güçlü bir şekilde ilişkilidir. Atlas, farklı hücreler arasında önceden görülmemiş derinlikte düzenleyici programları karşılaştırmak, hastalıkla ilişkili düzenleyici tek nükleotit polimorfizmlerini tanımlamak ve hücre tipi spesifik ve evrensel geliştiricileri sınıflandırmak için kullanılır. Ayrıca, geliştirici redundansının, gen ifade gücünü ifade desenlerinden ziyade açıkladığına dair araştırmayı da inceliyoruz. Çevrimiçi FANTOM5 geliştirici atlası, hücre tipi spesifik geliştiriciler ve gen düzenlemesi üzerine çalışmalarda benzersiz bir kaynak oluşturur.


Precision microbiome reconstitution restores bile acid mediated resistance to Clostridium difficile

Memelilerin gastrointestinal traktları, sağlığa katkıda bulunan yüzlerce mikroorganizma türüne ev sahipliği yapar, bunlara bağırsak patojenlerine karşı kolonizasyon direnci de dahildir. Birçok antibiyotik, bağırsak mikrotopluluklarını yok eder ve bağırsak patojenlerine karşı duyarlılığı artırır. Bu antibiyotikler arasında, hastane hastalarında morbidite ve mortaliteyi önemli ölçüde artıran antibiyotik indüklenmiş ishalin ana nedeni olan Clostridium difficile bulunur. C. difficile enfeksiyonuna karşı direnci sağlayan bağırsak bakterileri ve in vivo inhibisyon mekanizmaları hala belirsizdir. Burada, farklı antibiyotiklerle tedavi edilen farelerin farklı mikrobiota değişikliklerine ve C. difficile'e karşı değişen duyarlılıklara yol açarak enfeksiyonun gelişimiyle ilişkili belirli bakteri gruplarının kaybını korelasyona alıyoruz. Hastanede yatan hastaların mikrobiotası analizleri ve matematiksel modelleme ile desteklenen bu platformlar, farelerde ve insanlarda direnci ilişkili ortak bakterileri belirlememize yardımcı oluyor. Bu platformlar kullanılarak, safra asidi 7α-dehidroksilasyona sahip bir bağırsak bakterisi olan Clostridium scindens'in, C. difficile enfeksiyonuna karşı direnci olan ve enfeksiyon direncini ikincil safra asidi bağımlı bir şekilde artıran bir probiyotik aday olduğunu belirtiyoruz. Fareler, klinik çalışmalar, metagenomik analizler ve matematiksel modelleme içeren bir iş akışı ile C. difficile enfeksiyonuna karşı direnci olan bir probiyotik aday belirledik. Bu bulgular, hedefli antibiyotiklerin akılcı tasarımını ve C. difficile enfeksiyonu riski altında olan bireyler için mikrobiom tabanlı tanılar ve terapilerin geliştirilmesini ima ediyor.


Transcription initiation complex structures elucidate DNA opening

Eukaryotik protein kodlayan genlerin transkripsiyonu, RNA polimerazı (Pol) II başlatma kompleksinin toplanması ve promotör DNA'sının açılması ile başlar. Burada, 8.8 Å ve 3.6 Å çözünürlüklerde kapalı ve açık DNA içeren mayalı başlatma komplekslerinin kriyo-elektron mikroskobu (kriyo-EM) yapılarını rapor ediyoruz. DNA, TATA kutusu bağlama proteini TBP ve transkripsiyon faktörleri TFIIA, TFIIB, TFIIE ve TFIIF arasındaki etkileşim ağından konumlandırılır ve Pol II yarığı üzerinde tutulur. DNA açılması, Pol II klempsinin ucu ve TFIIE'nin "uzun kanatlı heliks" alanının etrafında gerçekleşir ve TFIIH olmadan da meydana gelebilir. DNA şablonu ipliğinin aktif merkezde yüklenmesi, tümosterik bağlanma ile tetiklenen engelleyici protein öğelerinin hareketleri ile kolaylaştırılabilir. Sonuçlar, genişletilmiş protein-protein ve protein-DNA temasları ile açık promotör DNA'sının yakalandığı birleşik bir transkripsiyon başlatma modeli önermektedir.


Multiple mechanisms disrupt the let-7 microRNA family in neuroblastoma

Neuroblastoma'nın kötü prognozu, MYCN'nin genetik amplifikasyonu ile ilişkilidir. MYCN, kendisi let-7'nin bir hedefidir, bu da birçok kanserde rol oynayan bir mikroRNA ailesi. LIN28B, let-7 biyojenizminin bir inhibitörü, neuroblastoma'da aşırı ifade edilir ve MYCN'yi düzenlediği bildirilmiştir. Ancak burada, MYCN amplifiye edilmiş neuroblastoma hücre hatlarında LIN28B'nin gereksiz olduğunu gösteriyoruz, buna rağmen let-7'nin baskılanması. Ayrıca, amplifiye edilmiş hastalıktaki MYCN mRNA seviyelerinin olağanüstü yüksek olduğunu ve let-7'yi emmek için yeterli olduğunu gösteriyoruz, bu da LIN28B'nin gereksizliğini açıklıyor. Genetik let-7 kaybının neuroblastoma'da yaygın olduğunu, MYCN amplifikasyonu ile ters orantılı olduğunu ve kötü sonuçlarla bağımsız olarak ilişkili olduğunu bulduk, bu da neuroblastoma'daki kromozomal kayıp desenleri için bir mantık sağlıyor. Let-7'nin LIN28B, MYCN emme veya genetik kayıp yoluyla bozulmasının, kanser patogenezindeki geniş etkileri olan neuroblastoma gelişiminin bir birleştirici mekanizması olduğunu öneriyoruz.


Radiation and Dual Checkpoint Blockade Activates Non-Redundant Immune Mechanisms in Cancer

Bağışıklık kontrol noktaları inhibitörleri etkileyici klinik yanıtlara neden olur, ancak en iyi sonuçlar diğer terapilerle birlikte ve bunlarla birleştirilerek elde edilecektir. Bu, işlevsizlik ve direnç mekanizmaları konusunda temel sorular ortaya çıkarır. Burada, metastatik melanomlu bir alt grupta anti-CTLA4 antikoruyla (anti-CTLA4) ve radyasyonla tedavi edilen önemli tümör regresyonlarını bildiyoruz ve bu etkiyi fareler üzerinde tekrarladık. Birleştirilmiş tedavi, radyasyona maruz kalmış ve maruz kalmamış tümörlerde yanıtları iyileştirdi, ancak direnç yaygın olarak gözlemlendi. Tarafsız fareler üzerine yapılan analizler, direncin melanom hücrelerinde PD-L1'in artmasıyla ve ilişkili T hücre yorgunluğuyla ilişkili olduğunu ortaya koydu. Bu nedenle, melanom ve diğer kanser türlerinde en iyi yanıt, radyasyon, anti-CTLA4 ve anti-PD-L1/PD-1'in bir kombinasyonunu gerektirir. Anti-CTLA4 öncelikle T düzenleyici hücreleri (Treg hücreleri) üzerinde inhibisyon yapar, bu da CD8 T hücresi ile Treg oranı (CD8/Treg) artışına neden olur. Radyasyon, tümör içindeki T hücrelerinin T hücre reseptörü (TCR) repertuvarını artırır. Birlikte, anti-CTLA4 T hücrelerinin genişlemesini teşvik ederken, radyasyon genişlemiş periferik klonların TCR repertuvarını şekillendirir. PD-L1 blokajının eklenmesi, CD8/Treg oranındaki depresyonu tersine çevirir ve genişlemiş T hücrelerinin oligoklonal genişlemesini daha da teşvik eder. Fareler üzerindeki sonuçlara benzer şekilde, yüksek PD-L1 seviyeleri gösteren melanomlu hastalarımız, radyasyon ve anti-CTLA4'e yanıt vermedi, kalıcı T hücre yorgunluğu gösterdi ve hızla ilerledi. Bu nedenle, melanom hücrelerindeki PD-L1, anti-CTLA4 temelli terapiden kaçışa izin verir ve radyasyon, anti-CTLA4 ve anti-PD-L1'in bir kombinasyonu, farklı mekanizmalar yoluyla yanıtı ve bağışıklığı teşvik eder.


G-protein-independent coupling of MC4R to Kir7.1 in hypothalamic neurons

Düzenli olarak anoreksijenik α-melanokortin (α-MSH) ve oreksijenik Agouti-ilişkili protein (AgRP) hipotalamusun ayrı arcuat nöronlardan merkezi sinir sistemindeki ortak hedef alanlara salınımı, enerji homeostazinin düzenlenmesinde temel bir rol oynar. Her iki peptid de melanokortin-4 reseptörü (MC4R) ile yüksek afiniteyle bağlanır; mevcut veriler, α-MSH'nin reseptörü Gαs sinyalleme yoluna bağlayan bir agonist olduğunu, AgRP'nin ise rekabetçi bir şekilde bağlanarak α-MSH bağlanmasını engelleyip reseptörün ligand taklit eden amino-terminal alanıyla aracılı sürekli aktiviteyi engellediğini göstermektedir. Burada, α-MSH ve AgRP'nin hipotalamusun paraventriküler çekirdek (PVN) nöronlarının ateşleme aktivitesini düzenlemede Gαs sinyalleme yolundan bağımsız olarak aracılık edebileceğini, ligand tarafından MC4R'nin Kir7.1 içe dönük sodyum kanalının kapanmasına bağlanmasıyla gösterdiğimiz farelerde. Ayrıca, AgRP, MC4R'ye bağlanarak ve Kir7.1'i açarak nöronları hiperpolarize eden, α-MSH bağlanmasını engelleyen bir yanlı agonisttir. Bu nedenle, Kir7.1 sinyalleme, PVN'deki melanokortin ile enerji homeostazisinin düzenlenmesinde merkezi bir rol gibi görünüyor. MC4R'nin Kir7.1'e bağlanması, melanokortin sinyallemenin enerji homeostazisini kontrol etmedeki alışılmadık yönleri açıklayabilir, bunlara MC4R'nin gen dozu etkisi ve AgRP'nin besin alımındaki uzun süreli etkileri dahildir.


Role of ghrelin in the relationship between hyperphagia and accelerated gastric emptying in diabetic mice.

## Arka Plan ve Amaçlar

Ghrelin, sindirim sistemi ile ilişkili bir oreksijenik peptittir ve gastroprokinetik etkilere sahiptir. Streptozotokin (STZ) ile indüklenen diyabetli farelerde hiperfaji, bozulmuş gastrik boşalma ve artan plazma ghrelin seviyeleri gözlemlenmiştir. Burada ghrelinin nedenli rolünü araştırmak için, STZ ile indüklenen diyabetli GHS-R(-/-) (ghrelin reseptörü knockout) ve GHS-R(+/+) (wild-type) fareleri karşılaştırdık.

## Yöntemler

Gastrik boşalma, [(13)C]oktanik asit solunum testi ile ölçüldü. NPY (nöropeptid Y), AgRP (agouti-ilgili peptit) ve proopiomelanokortin (POMC) mRNA ifadelerini gerçek zamanlı RT-PCR ile belirledik. Fundik düz kas şeritlerinde elektrik alan uyarı ile sinir kasılmaları tetiklendi.

## Bulgular

Diyabet, her iki genotipte de plazma ghrelin seviyelerini benzer ölçüde artırdı. Hiperfaji, GHS-R(+/+) farelerde GHS-R(-/-) farelere kıyasla 12. ve 21. günler arasında daha belirgin bir şekilde gözlemlendi. NPY ve AgRP mRNA ifadelerindeki artışlar, diyabetli GHS-R(-/-) farelerde GHS-R(+/+) farelere kıyasla 15. günden itibaren daha az belirgin hale geldi, oysa POMC mRNA seviyelerindeki düşüşler her iki genotipte de benzer şekilde gözlemlendi. Her iki genotipte de gastrik boşalma, 16. günden itibaren benzer ölçüde hızlandı. Diyabetli GHS-R(+/+) ve GHS-R(-/-) farelerin fundik düz kas şeritlerinde, nöral gevşemeler azaldı ve kasılmalar arttı; bu artış, muskarinik ve tachykinergik reseptörlerin bağlanma affinitelerinin artmasıyla ilişkiliydi.

## Sonuç

Diyabetli hiperfaji, hipotalamus'ta NPY ve AgRP ifadesini etkileyen merkezi mekanizmalar tarafından düzenlenir. Gastrik boşalmanın hız


Human serum 25-hydroxycholecalciferol response to extended oral dosing with cholecalciferol.

ARKA PLAN Cholecalciferol'in (D vitamini) belirli bir serum 25-hidroksikolekalsiferol konsantrasyonunu elde etmek veya korumak için gereken girişleri tam olarak bilmiyoruz, özellikle de olası fizyolojik vitamin tedarikine benzer aralıklarda.

HEDEFLER Çalışmanın amacı, kararlı durum cholecalciferol girişi ile elde edilen serum 25-hidroksikolekalsiferol konsantrasyonu arasındaki nicel ilişkiyi belirlemek ve kış aylarında günlük gereksinimin ne kadarının vücut dokularında depolanan cholecalciferol rezervleri tarafından karşılandığını tahmin etmektir.

Tasarım Omaha'da (41.2 derece kuzey enlem) yaşayan 67 erkeğe, yaklaşık 20 hafta boyunca kış aylarında günde kontrol edilen ağızdan verilen 0, 25, 125 ve 250 mikrogram cholecalciferol etiketli dozlarda cholecalciferol uygulandı. Tedavi süresince serum 25-hidroksikolekalsiferol konsantrasyonunun zaman içindeki değişimi ölçüldü.

SONUÇLAR Ortalama temel değer 70.3 nmol/L'den, kararlı durum serum 25-hidroksikolekalsiferol konsantrasyonları, dozla doğrudan orantılı olarak kış ayları boyunca değişti, her eklenen 1 mikrogram cholecalciferol girişi için yaklaşık 0.70 nmol/L eğimle. Çalışmanın başlamadan önceki serum 25-hidroksikolekalsiferol konsantrasyonunu korumak için gereken hesaplanan ağızdan giriş 12.5 mikrogram (500 IU)/gün iken, tüm kaynaklardan (ekstra, gıda, dokular depoları) başlangıç 25-hidroksikolekalsiferol konsantrasyonunu korumak için gereken toplam miktar yaklaşık 96 mikrogram (yaklaşık 3800 IU)/gün olarak tahmin edildi. Aradaki fark, dokular depolarının yaklaşık 78-82 mikrogram/gün sağladığını gösteriyor.

SONUÇlar Sağlıklı erkekler, önceki yaz aylarında güneşten kaynaklanan birikimlerden deri yoluyla sentezlenen miktarlarla, kış aylarında 300


Intratumor heterogeneity and branched evolution revealed by multiregion sequencing.

# Arka Plan
Intratumor heterojenlik, tek tümör biyopsisi örneklerinden elde edilen sonuçlara dayanan kişiselleştirilmiş tıp stratejilerini engellemeye neden olabilir.

# Yöntemler
Intratumor heterojenliği incelemek için, birincil böbrek kanserleri ve ilişkili metastaz sitelerinden birden fazla mekansal olarak ayrılmış örneklerde eksom dizileme, kromozom anormallikleri analizi ve ploidi profilleme gerçekleştirdik. Tümör heterojenliğinin sonuçlarını immünohistokimyasal analiz, mutasyon işlevsel analizi ve mesajcı RNA ifade profillemesi ile karakterleştirdik.

# Sonuçlar
Filogenetik yeniden yapılandırma, tümörün dalan evrimsel büyümesini ortaya koydu; tümör bölgelerinin her birinde tespit edilemeyen tüm somatik mutasyonların %63-69'u vardı. Tümör heterojenliği, mTOR (mammalian hedefi rapamisin) kinazının otoinhibitör alanındaki bir mutasyon için gözlemlendi ve bu, canlı organizmada S6 ve 4EBP fosforilasyonu ile korelasyon gösterdi ve in vitro mTOR kinaz aktivitesinin sürekli etkinleşmesine neden oldu. Birden fazla tümör baskılayıcı genin mutasyonel tümör heterojenliği görüldü; SETD2, PTEN ve KDM5C, tek bir tümörde birden fazla ayrı ve mekansal olarak ayrılmış inaktif edici mutasyonlar geçirdi, bu da tek bir tümörde konverjans fenotipik evrimin bir göstergesiydi. İyi ve kötü prognoz gen ifade imzaları, aynı tümörün farklı bölgelerinde tespit edildi. Allelik kompozisyonu ve ploidi profilleme analizi, dört tümörden 30 tümör örneğinin 26'sının farklı allelik dengesizliği profillerine sahip olduğunu ve iki tümörden ikisinde ploidi heterojenliği olduğunu ortaya koydu.

# Sonuç
Intratumor heterojenlik, tek tümör biyopsisi örneklerinden elde edilen tümör genomik manzarayı abartabilir ve kişiselleştirilmiş tıp ve biyomarker geliştirme için önemli zorluklar sunabilir. Tümör heterojenliği, ilişkili heterojen protein işlevi ile, Darwinian seçilim yoluyla tümör adaptasyonu ve tedavi başarısızlığına neden olabilir. (MRC ve diğerleri tarafından destek


Succession of microbial consortia in the developing infant gut microbiome.

Bebek bağırsak mikrobiyomunun kolonizasyon süreci kaotik olarak adlandırılmıştır, ancak bu bakış açısı mikrobiyomu etkileyen faktörlerin yetersiz belgelendirilmesine yansıtılabilir. İnsan bebek bağırsak mikrobiyomunun 2,5 yıllık bir vaka çalışmasını gerçekleştirdik, yaşam olaylarını mikrobiyomun kompozisyonu ve işleviyle ilişkilendirmek için. Sağlıklı bir bebekten 60 dışkı örneği toplandı ve diyet ve sağlık durumu hakkında bir günlük tutuldu. 16S rRNA genlerinin analizi, mikrobiyomun filogenetik çeşitliliğinin zaman içinde yavaşça arttığını ve topluluk kompozisyonundaki değişikliklerin pürüzsüz bir zaman gradyanına uyduğunu gösterdi. Buna karşılık, önemli taksonik gruplar, diyet veya sağlık değişikliklerine karşılık olarak bollukta ani değişiklikler gösterdi. Topluluk birikimi rastgele değildi: bakteriyel birliğin diskret adımlarını gözlemledik, yaşam olayları tarafından kesintiye uğradı. Ayrıca, 12 dışkı örneğinden elde edilen yaklaşık 500.000 DNA metagenomik okuma analizi, en erken mikrobiyomun laktoz kullanımını kolaylaştıran genlerle zenginleştirildiğini ve katı gıdaların tanıtılmadan önce bitkisel polisakkarit metabolizması ile ilişkili işlevsel genlerin mevcut olduğunu ortaya koydu, bu da bebek bağırsaklarını yetişkin diyetine hazırladı. Bununla birlikte, masa gıdalarının tüketimi, bakteroidetlerin bolluğunda sürdürülebilir bir artışa, dışkı kısa zincirli yağ asitlerinin seviyelerinde yükselişe, karbonhidrat kullanımıyla ilişkili genlerin, vitamin biyosentezi ve xenobiotik parçalanmasıyla ilişkili genlerin zenginleşmesine ve daha kararlı bir topluluk kompozisyonuna neden oldu, hepsi yetişkin mikrobiyomunun karakteristikleridir. Bu çalışma, mikrobiyomdaki görünüşte kaotik değişikliklerin yaşam olaylarıyla ilişkili olduğunu ortaya koydu; ancak benzer yaşam olaylarına maruz kalan farklı bebeklerde nasıl tepki verecekleri değerlendirmek için ek deneyler yapılmalıdır.


gamma-tocopherol, the major form of vitamin E in the US diet, deserves more attention.

Gamma-tokofereol, birçok bitkisel tohumda ve ABD diyetinde ana vitamin E formu olsa da, alfa-tokofereol ile karşılaştırıldığında az miktarda dikkat çekmiştir, bu da dokularda baskın vitamin E formu ve takviyelerde birincil formdur. Ancak son araştırmalar, gamma-tokofereol'ün insan sağlığı için önemli olabileceğini ve onu alfa-tokofereol'den ayıran benzersiz özelliklere sahip olduğunu göstermektedir. Gamma-tokofereol, alfa-tokofereol'den daha etkili bir lipofilik elektrofillerin tuzağı gibi görünüyor. Gamma-tokofereol iyi emilir ve bazı insan dokularında önemli ölçüde birikir; ancak büyük ölçüde 2,7,8-trimetil-2-(beta-karboksietil)-6-hidroksikroman (gamma-CEHC) olarak metabolize edilir, ki bu da öncelikle idrarla atılır. Gamma-CEHC, ancak alfa-tokofereol'ün karşılık gelen metaboliti değil, natriüretik aktiviteye sahiptir ve bu fizyolojik açıdan önem taşıyabilir. Hem gamma-tokofereol hem de gamma-CEHC, ancak alfa-tokofereol değil, siklooksijenaz aktivitesini inhibe eder ve bu nedenle antienflamatuar özelliklere sahiptir. Bazı insan ve hayvan çalışmaları, gamma-tokofereol'ün kan konsantrasyonlarının kardiyovasküler hastalık ve prostat kanseri görülme sıklığı ile ters orantılı olduğunu göstermektedir. Gamma-tokofereol'ün ve metabolitinin bu ayırt edici özellikleri, gamma-tokofereol'ün daha önce tanınmayan yollarla insan sağlığına önemli katkılarda bulunabileceğini düşündürmektedir. Bu olasılık, özellikle yüksek dozlarda alfa-tokofereol'ün kan ve dokuda gamma-tokofereol'ü tükettiği, buna karşılık gamma-tokofereol takviyesinin her ikisini de artırdığını göz önünde bulundurarak daha fazla değerlendirilmelidir. Bu makalede, gamma-tokofereol'ün biyoyararlılığı, metabolizması, kimyası ve antioksidan olmayan aktiviteleri ile ilgili mevcut bilgiler ve kardiyovasküler hastalık ve kanser ile ilişkisi hakkında epidemiyolojik veriler gözden geçirilmektedir.


Disclosure of APOE genotype for risk of Alzheimer's disease.

ARKA PLAN Apolipoprotein E (APOE) genotip, Alzheimer hastalığı riski hakkında bilgi sağlar, ancak hastaların ve aile üyelerinin genotip analizi yapılması önerilmemiştir. Bu çalışmada, genotip bilgilerinin açıklanmasının etkisini incelemiş olduk. YÖNTEM 162 Alzheimer hastalığı olan bir ebeveyne sahip asemptomatik yetişkinleri, kendi APOE genotiplerinin sonuçlarını alacaklar (açıklama grubu) veya bu sonuçları almayacaklar (açıklama olmaması grubu) olarak rastgele atadık. 6 hafta, 6 ay ve 1 yıl sonra açıklama veya açıklama olmaması durumlarında kaygı, depresyon ve testle ilgili rahatsızlık semptomlarını ölçtük. SONUÇLAR İki grup arasında zaman ortalamalı kaygı (açıklama grubunda 4.5 ve açıklama olmaması grubunda 4.4; P=0.84), depresyon (her iki grupta sırasıyla 8.8 ve 8.7; P=0.98) veya testle ilgili rahatsızlık (her iki grupta sırasıyla 6.9 ve 7.5; P=0.61) açısından anlamlı farklılıklar bulunmadı. Açıklama olmaması grubuyla APOE epsilon4 aleli (artan riskle ilişkili) taşıyan açıklama alt grubunu karşılaştıran ikincil analizler de anlamlı farklılıklar göstermedi. Bununla birlikte, epsilon4 negatif alt grup, epsilon4 pozitif alt gruba kıyasla testle ilgili rahatsızlık düzeyinde anlamlı bir düşüş gösterdi (P=0.01). Klinik olarak anlamlı psikolojik sonuçlarda değişiklikleri olan bireyler, açıklama olmaması grubunda ve epsilon4 pozitif ve epsilon4 negatif alt gruplarda eşit olarak dağıtıldı. Kaygı ve depresyonun temel puanları, bu ölçütlerin post-açıklama puanlarıyla güçlü bir şekilde ilişkiliydi (her iki karşılaştırmada da P<0.001). SONUÇ Genotip bilgilerinin açıklanması, Alzheimer hastalığı olan bir ebeveyne sahip yetişkin çocuklara kısa vadede önemli psikolojik riskler yaratmadı. Testle ilgili rahatsızlık, APOE epsilon4 negatif olan kişilerde azaldı. Genetik testten önce yüksek duygusal rahatsızlık düzeylerine sahip olanlar, açıklama sonrası duygusal zorluklar yaşama olasılığı daha yüksekti. (ClinicalTrials.gov numarası, NCT00571025


Blood pressure and incidence of twelve cardiovascular diseases: lifetime risks, healthy life-years lost, and age-specific associations in 1·25 million people

## Arka Plan
Farklı manifestasyonlarda yeni ortaya çıkan kardiyovasküler hastalığın kan basıncı ile ilişkileri karşılaştırılmamıştır. Bu çalışmada, 30 yaş ve üstü, başlangıçta kardiyovasküler hastalıktan arınmış 1,25 milyon hastadan oluşan bir kohort oluşturmak için 1997-2010 yılları arasında bağlantılı elektronik sağlık kayıtlarını kullanan CALIBER (Kardiyovasküler Araştırma için Bağlı Özel Çalışmalar ve Elektronik Sağlık Kayıtları) programı verilerini kullandık. Bu kohortun yarısı kan basıncını düşüren tedaviler alıyordu. Çalışmamızda, 12 akut ve kronik kardiyovasküler hastalığın yaşa özgü kan basıncı ile ilişkilerinin heterojenliğini inceledik ve diğer risk faktörlerini ayarlayarak 30, 60 ve 80 yaşlarındaki başlangıç yaşlarında ömür boyu riskleri ve kardiyovasküler hastalıklardan arınmış yaşam yıllarını tahmin ettik. Bu çalışma ClinicalTrials.gov'da, NCT01164371 numarasıyla kayıtlıdır.

## Bulgular
5,2 yıl orta takip süresince, 83.098 yeni kardiyovasküler hastalık sunumu kaydettik. Her yaş grubunda, en düşük kardiyovasküler hastalık riski, sistolik kan basıncı 90-114 mm Hg ve diyastolik kan basıncı 60-74 mm Hg olan kişilerde görüldü ve daha düşük kan basıncında J şekilli artan riskin herhangi bir kanıtı yoktu. Yüksek kan basıncının etkisi, kardiyovasküler hastalık son noktasının çeşitliliğine göre değişti, güçlü olumlu etkiden hiçbir etkiye kadar. Yüksek sistolik kan basıncı ile en güçlü ilişkiler, içsel kanama (tehlike oranı 1,44 [95% güven aralığı 1,32-1,58]), subaraknoid kanama (1,43 [1,25-1,63]) ve istikrarlı angina (1,41 [1,36-1,46]) için görüldü, en zayıf ilişki ise abdominal aort anevrizması için (1,08 [1,00-1,17]) oldu. Diyastolik kan basıncına kıyasla, yüksek sistolik kan basıncı


Can Online Consumers Contribute to Drug Knowledge? A Mixed-Methods Comparison of Consumer-Generated and Professionally Controlled Psychotropic Medication Information on the Internet

## Arka Plan

İnternet'te sağlık aramalarını filtrelemek için devam eden girişimler, tüketici tarafından oluşturulan içeriği arama sonuçlarından hariç tutar, ancak profesyonel olarak kontrol edilen içeriklerle karşılaştırıldığında daha düşük olduğu kanıtlanmamıştır. Antidepresan escitalopram ve antipsikotik quetiapine, son 5 yıldır, her bir ilaç sınıfında en çok satan ajanlar olarak sıralanmıştır. Her iki ilaç da çeşitli yan etkiye sahip, hem zihinsel hem de zihinsel olmayan sağlık kullanımları için, uykusuzluk ve migrenlerden şiddetli gelişimsel bozuklukların tedavisinde kadar geniş bir yelpazede kullanılır.

## Amaç

Escitalopram ve quetiapine'in çevrimiçi tüketici incelemelerinde en sık bildirilen etkilerini tanımlamak, bu etkileri profesyonel olarak kontrol edilen ticari sağlık web sitelerinde anlatılan etkilerle karşılaştırmak ve çevrimiçi tüketici ilaç incelemelerinin kullanılabilirliğini değerlendirmekti.

## Yöntemler

Tüm 6998 tüketici incelemesinden 960'lık basit rastgele bir örnek, iki tüketici tarafından oluşturulan (www.askapatient.com ve www.crazymeds.us) ve iki profesyonel olarak kontrol edilen (www.webmd.com ve www.revolutionhealth.com) sağlık web sitesinden seçildi. Profesyonel ilaç açıklamaları, son iki web sitesinden ilaçlar hakkında tüm standart bilgileri içeriyordu. Tüm metin verileri, ilaç etkileri için indüktif kodlama ile kodlandı ve kodlayıcı arasında anlaşma değerlendirildi. Chi-kare, tüketici tarafından bildirilen etkiler ve web sitesi kökeni arasında ilişki olup olmadığını test etmek için kullanıldı.

## Sonuçlar

Escitalopram (n = 480) veya quetiapine (n = 480) alan tüketicilerin en sık bildirdiği, semptom iyileşmesi (30.4% veya 146/480, 24.8% veya 119/480) veya semptom kötüleşmesi (15.8% veya 76/480, 10.2% veya 49/480), uyku değişiklikleri (36% veya 173/480, 60.6% veya 291/480) ve kilo ve iştah değişiklikleri (22.5%


Effect of supplemental zinc on the growth and serum zinc concentrations of prepubertal children: a meta-analysis of randomized controlled trials.

Arka plan: Çocukların büyümesi üzerindeki çinko takviyesinin etkisini değerlendirmek için çok sayıda çalışma yapılmıştır. Bu çalışmaların sonuçları tutarsızdır ve bu çeşitli sonuçlara neden olan faktörler bilinmemektedir.

Amaç: Bu nedenle, rastgele kontrollü müdahale denemelerinin meta analizleri, prepubertal çocukların fiziksel büyümesi ve serum çinko konsantrasyonları üzerindeki çinko takviyesinin etkisini değerlendirmek için tamamlanmıştır.

Yöntem: MEDLINE (Bethesda, MD'deki Ulusal Tıp Kütüphanesi) aramaları ve diğer yöntemlerle uygun verilere sahip 33 kabul edilebilir çalışma belirlenmiştir. Değişikliklerde yükseklik, ağırlık, ağırlık-boy oran ve serum çinko konsantrasyonu için ağırlıklı ortalama etkiler (SD birimlerinde ifade edilenler), rastgele etkiler modelleri kullanılarak hesaplanmıştır; etkiler ile ilişkili faktörler meta-regresyon teknikleri ile araştırılmıştır.

Sonuçlar: Çinko takviyesi, yükseklik ve ağırlık artışlarında önemli, pozitif yanıtlar göstermiştir, sırasıyla etkiler 0.350 (0.189, 0.511) ve 0.309 (0.178, 0.439) olarak bulunmuştur. Çinko, ağırlık-boy endekslerinde önemli bir etkiye sahip olmamıştır [ağırlıklı ortalama etki boyutu: -0.018 (-0.132, 0.097)]. Çinko takviyesi, çocukların serum çinko konsantrasyonlarında büyük bir artışa neden olmuştur, etki boyutu 0.820 (0.499, 1.14) olarak bulunmuştur. Büyüme yanıtları, başlangıç ağırlığı-yaş z skorları düşük olan çocuklarda ve başlangıç yükseklik-yaş z skorları düşük olan 6 ay ve üzeri yaşlardaki çocuklarda daha fazladır.

Sonuç: Çinko beslenmesini iyileştirmeye yönelik müdahaleler, özellikle alt ağırlık veya cılızlık oranlarının yüksek olduğu bölgelerde, çinko eksikliği riski taşıyan nüfuslarda düşünülmelidir. Nüfus ortalama serum çinko konsantrasyonu, çocuklarda çinko takviyelerinin başarılı teslimi ve emilimini gösteren yararlı bir göstergedir.


Mechanisms of Age-Related Macular Degeneration

Yaşa bağlı makula dejenerasyonu (AMD), %90'a varan hastalarda tedavi edilemeyen ilerleyici bir durumdur ve dünya çapında yaşlı nüfusta körlüğün önde gelen nedenidir. AMD'nin iki formu, kan damarlarının retinaya bozucu bir şekilde girdiği varlığına veya yokluğuna göre sırasıyla ıslak ve kuru olarak sınıflandırılır. Islak AMD'nin altta yatan moleküler mekanizmalarının ayrıntılı bir anlayışı, birkaç güçlü FDA onaylı terapi geliştirilmesine yol açtı. Buna karşılık, kuru AMD için onaylanmış tedavi yoktur. Bu incelemede, her iki AMD formunu da ileten kritik etkili yollar hakkında içgörüler sunuyoruz. AMD'nin patogenezinin çoğu yönünü kapsayan tekrarlayan bir tema, klasik olarak bağışıklık ayrıcalıklı göz sığınağında bozuk bağışıklık modülasyonu. İlginç bir şekilde, AMD araştırmasındaki son gelişmeler, diğer nörodejeneratif bozukluklarla ortak moleküler hastalık yollarını da vurgulamaktadır. Son olarak, AMD patogenezinin bilinen mekanik adımlarında müdahalenin terapötik potansiyeli tartışılmaktadır.


The N-end rule pathway regulates pathogen responses in plants.

Bitkiler, patojenlere verimli bir şekilde karşı koymak için karmaşık bir dizi bağışıklık yanıtına dayanırlar ve bu yanıtlar, savunma programlarının zamanında etkinleştirilmesini, uygun süresini ve yeterli büyüklüğünü sağlamak için sıkı bir şekilde düzenlenir. Bitki bağışıklık yanıtının koordinasyonu, ubiquitin/proteasom sisteminin aktivitesinin gerektirdiği bilinmektedir, bu sistem, eukariotlarda protein kararlılığını kontrol eder. Burada, N-son kural yolu, ubiquitin/proteasom sisteminin bir alt kümesi, model bitki Arabidopsis thaliana'da geniş bir yelpazede bakteri ve mantar patojenlerine karşı savunmanın düzenlenmesinde rol oynadığını gösteriyoruz. Bu yolun, glukosinolatlar gibi bitki savunma metabolitlerinin biosentezini ve jasmonik asit gibi fitohormonların biosentezini ve yanıtını olumlu yönde düzenlediğini gösteriyoruz, bu fitohormonlar bitki bağışıklığında önemli bir rol oynar. Sonuçlarımız ayrıca, N-son kural yolunun arginilasyon dalının, model patojen Pseudomonas syringae AvrRpm1'e karşı savunma programının zamanlamasını ve büyüklüğünü düzenlediğini öne sürüyor.


H3K9 demethylase KDM4E is an epigenetic regulator for bovine embryonic development and a defective factor for nuclear reprogramming.

Anormallik gösteren epigenetik yeniden programlama, somatik hücre çekirdeği nakli (SCNT) embriyolarında embriyonik genom etkinleşmesi (EGA) sırasında gelişimsel bozukluklara sıklıkla neden olur. Sığır sekiz hücreli SCNT embriyoları, histon H3 lisin 9 tri- ve di-metilasyonu (H3K9me3/2) açısından küresel hipermetilasyona sahiptir, ancak bunun içsel nedeni belirsizdir. Burada, in vitro döllenmiş (IVF) embriyolarda aktif H3K9me3/2 demetilasyonla ilişkili iki H3K9 demetilaz geni, lisin spesifik demetilaz 4D (KDM4D) ve 4E (KDM4E) hakkında kanıtlar sunuyoruz. Bu genler, EGA zamanında klonlanmış embriyolarda yetersiz ifade edilir. Ayrıca, KDM4E, IVF ve SCNT embriyolarının gelişimi açısından daha kritik bir rol oynar ve KDM4E'nin aşırı ifadesi, küresel transkriptomun iyileşmesini, blastosit oluşumunu artırabilir ve SCNT embriyolarının klonlama verimliliğini artırabilir. Sonuçlarımız, KDM4E'nin EGA'nın kritik epigenetik düzenleyicisi olarak ve SCNT'ye bağlı yeniden programlamayı engelleyen H3K9me3/2 bariyerlerinin içsel eksik faktörü olarak işlev görebileceğini göstermektedir. Ayrıca, RNA ve KDM4E arasındaki etkileşimin, EGA sırasında H3K9 demetilasyonu için esastır. Bu gözlemler, eksik nükleer yeniden programlamanın anlaşılmasına katkıda bulunur ve transgenik sığır yetiştiriciliğinde büyük önem taşır.


Risk of gestational hypertension in relation to folic acid supplementation during pregnancy.

Yazarlar, folik asit takviyesinin gebelik hipertansiyonu ile olan ilişkisini araştırdılar. Çalışma nüfusu, 1993-2000 yılları arasında Slone Epidemiyoloji Merkezi Doğum Defektleri Çalışması'na katılan, herhangi bir malformasyona sahip olmayan bebekleri olan ABD ve Kanada'daki kadınları içeriyordu. Kadınlar, doğumdan sonraki 6 ay içinde, sosyo-demografik ve tıbbi faktörler, hipertansiyonun oluşması (preeklampsi ile veya olmadan) ve hamilelik sırasında çoklu vitamin kullanımı hakkında mülakat edildi. Ağırlık, doğum sayısı, ikiz gebelik, diyabet, sigara içme, eğitim ve aile geliri için ayarlanmış göreli riskler, Cox regresyon modelleri kullanılarak tahmin edildi. 2100 kadından 204'ü (9.7%), gebelik hipertansiyonu (20. haftadan sonra başlangıç) bildirdi. Çoklu değişkenlere göre ayarlanmış göreli risk, aynı ay içinde folik asit kullanmayanlara kıyasla folik asit içeren çoklu vitaminler kullananlar için, 0.55 (güven aralığı: 0.39, 0.79) olarak bulundu. Bu sonuç, folik asit içeren çoklu vitaminlerin gebelik hipertansiyonu riskini azaltabileceğini düşündürmektedir.


Aire regulates negative selection of organ-specific T cells

Otoimmün polendokrinopati sendromu türü 1, AIRE adlı yeni bir genin mutasyonlarından kaynaklanan resesif bir Mendelian bozukluktur ve organa özgü otoimmün hastalıkların bir spektrumunu karakterize eder. AIRE mutasyonunun sonucu olarak hangi tolerans mekanizmalarının kusurlu olduğu bilinmemektedir. Transgenik farelerde Aire mutasyonu ile yüksek afiniteye sahip pankreas antijeniyle bağlanan otoaktif CD4+ T hücrelerinin kaderini izleyerek, burada Aire eksikliğinin timusta organa özgü hücrelerin neredeyse tamamen silinmesini engellediğini gösteriyoruz. Bu sonuçlar, otoimmün polendokrinopati sendromunun 1, yasak T hücre klanlarının silinmesi için uzmanlaşmış bir mekanizmanın başarısızlığından kaynaklandığını ve bu tolerans mekanizmasının merkezi bir rol oynadığını göstermektedir.


Extracellular Acidic pH Activates the Sterol Regulatory Element-Binding Protein 2 to Promote Tumor Progression.

Tumor mikro ortamının koşulları, örneğin hipoksiye ve besin yoksunluğuna, kanser ilerlemesinde kritik roller oynar. Bununla birlikte, kanser ilerlemesinde asidik dış ortam pH'sinin rolü, hipoksinin incelenmesi kadar kapsamlı değildir. Burada, dış ortam asidik pH'nin (pH 6.8) sterol düzenleyici öğe bağlama proteini 2'nin (SREBP2) aktivitesini tetiklediğini gösteriyoruz. Bu, nükleer translokasyonu ve hedeflerine bağlanmasını teşvik ederek SREBP2'nin aktivitesini uyarır, aynı zamanda hücre içi asitlenmeyi de tetikler. İlginç bir şekilde, SREBP2'nin inhibisyonu, SREBP1'in inhibisyonu değil, düşük pH tarafından tetiklenen kolesterol biosentezi ile ilişkili genlerin yükselişini baskılar. Ayrıca, asidik pH'ya duyarlı SREBP2 hedef genleri, kanser hastalarında genel hayatta azalmayla ilişkilidir. Bu nedenle, bulgularımız, SREBP2'nin metabolik genlerin ve kanser hücrelerinin ilerlemesinin ana transkripsiyonel düzenleyici olduğunu, kısmen dış asitlenmeye yanıt olarak gösterir.


Mutation of the Human Circadian Clock Gene CRY1 in Familial Delayed Sleep Phase Disorder

Gündelik insan aktivite kalıpları, birçok davranışsal ve fizyolojik süreçte yaklaşık 24 saatlik ritimleri teşvik eden içsel bir sirkadiyen saate bağlıdır. Bu sistem, gecikmiş uyku evresi bozukluğu (DSPD) olarak bilinen, toplum normlarıyla uyumsuz olarak uyku epizodlarının daha geç saatlere kaydırıldığı yaygın bir uyku bozukluğunda bozulur. Burada, DSPD'nin kalıtsal bir formunu rapor ediyoruz, bu da çekirdek sirkadiyen saat geni CRY1'de baskın kodlama varyasyonuyla ilişkilidir, bu da saat ve Bmal1 gibi sirkadiyen aktivatör proteinlerine daha yüksek bağlılık gösteren bir transkripsiyonel inhibitör oluşturur. Bu kazanılmış işlev CRY1 varyantı, anahtar transkripsiyonel hedeflerin ifade düzeyini azaltır ve sirkadiyen moleküler ritimlerin dönemini uzatır, bu da DSPD semptomlarına mekanik bir bağlantı sağlar. Alel, insan popülasyonunun %0,6'ya kadar bir sıklıkta bulunur ve ilgili olmayan ailelerin ters fenotiplemesi, taşıyıcıların geç ve/veya parçalanmış uyku kalıpları sergilediğini doğrulamaktadır, bu da onu insan nüfusunun önemli bir kısmının uyku davranışını etkilediğini göstermektedir.


Lateral Hypothalamic Signaling Mechanisms Underlying Feeding Stimulation: Differential Contributions of Src Family Tyrosine Kinases to Feeding Triggered Either by NMDA Injection or by Food Deprivation

Farelerde beslenme, birçok yaklaşım kullanılarak deneysel olarak tetiklenebilir. Bu yaklaşımlar arasında (1) besin yoksunluğu ve (2) lateral hipotalamus alanına (LHA) akut mikro enjekte edilen nörotransmiter L-glutamat (Glu) veya reseptör agonisti NMDA bulunur. Her iki paradigmada, LHA'daki NMDA reseptörü (NMDA-R), Glu tarafından kodlanan sinyalleri beslenmeyi uyarmak için aktarma konusunda kritik bir rol oynar. Ancak, bu sinyali aktarma için hücre içi mekanizmalar bilinmemektedir. NMDA-R sinyalleme mekanizmalarına katılan protein-tirozin kinazları (PTK'lar) olduğu için, besin alımı ve biyokimyasal ölçümler yoluyla her iki beslenme uyarı tipi için LHA'daki mekanizmalarda PTK katılımı belirledik. LHA'ya PTK inhibitörleri enjekte etmek, LHA NMDA enjeksiyonu ile tetiklenen beslenmeyi (yüzde 69'a kadar) önemli ölçüde baskılarken, yoksunluk beslenmesini sadece hafifçe (yüzde 24) baskıladı, bu da PTK'ların bu beslenme davranışının sinyallerine daha az kritik olabileceğini düşündürmektedir. Aksine, besin yoksunluğu, ancak NMDA enjeksiyonu değil, Src PTK'larının görünür aktivitesini ve Src'yi etkinleştiren bir PTK olan Pyk2'nin ekspresyonunu önemli ölçüde artırdı. Davranışsal ve biyokimyasal sonuçlar birlikte düşünüldüğünde, NMDA ile tetiklenen beslenmeyi PTK inhibitörleri ile baskılamanın daha kolay olduğu, ancak besin yoksunluğunun da in vivo PTK aktivitesini kolayca tetiklediği gösterilmektedir. Bu sonuç, nörotransmiter reseptörlerinden farklı, besin yoksunluğu ile tetiklenen ancak NMDA ile tetiklenmeyen beslenmeyi tetikleyen başka PTK'ların NMDA-R'ye kıyasla daha fazla PTK rekrut etmesinden kaynaklanıyor olabilir. Bu sonuçlar ayrıca, sadece bir beslenme uyarı paradigmasını kullanmanın, beslenme davranışının altında yatan yolaklarda sinyalleme moleküllerinin gerçek katkılarını ortaya çıkarmada başarısız olabileceğini de göstermektedir.


Relationship between advanced glycation end‐product accumulation and low skeletal muscle mass in Japanese men and women

Amaç: Bu çalışma, orta yaşlı ve yaşlı Japon erkek ve kadınlarda gelişmiş glikasyon uç ürünü birikimi ile kas kütlesi arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçlamaktadır. Yöntemler: Toplam 132 katılımcı bu çapraz kesitli çalışmada yer aldı. Cilt otoflüoresansı, gelişmiş glikasyon uç ürünleri için bir ölçüm olarak değerlendirildi. Eklemli kas kütlesi, çift enerjili röntgen emilim ölçümü ile ölçüldü ve kas endeksi, eklemli kas kütlesini boyun eğrisi kare ile bölerek hesaplandı. Katılımcılar, Asya Sarcopeni Çalışma Grubu'nun kas endeksi kriterlerini kullanarak iki gruba ayrıldı (düşük kas endeksi ve normal kas endeksi). Çoklu lojistik regresyon analizi ve alıcı işletme karakteristik eğrisi altındaki alan, düşük kas endeksi ile ilişkili önemli faktörleri belirlemek için kullanıldı. Sonuçlar: Katılımcılar 70 erkek (ortalama yaş 57 ± 10 yaş) ve 62 kadın (ortalama yaş 60 ± 11 yaş) idi. Düşük ve normal kas endeksi grupları arasında 31 ve 101 katılımcı vardı. Cilt otoflüoresansı, düşük kas endeksi grubunda normal kas endeksi grubuna göre anlamlı olarak daha yüksekti (P < 0.01). Cilt otoflüoresansı, çoklu lojistik regresyon analizine göre düşük kas endeksi ile ilişkili bağımsız bir faktördü (odds oranı 15.7, %95 güven aralığı 1.85-133.01; P = 0.012). Cilt otoflüoresansının kesme değeri 2.45 arbitre birim olarak belirlendi ve duyarlılık 0.75, özgüllük ise 0.91 idi. Sonuç: Cilt otoflüoresansı, orta yaşlı ve yaşlı Japon erkek ve kadınlarda düşük kas endeksi ile ilişkili bağımsız bir faktördü. Geriatr Gerontol Int 2017; 17: 785-790.


Large-Scale Profiling Reveals the Influence of Genetic Variation on Gene Expression in Human Induced Pluripotent Stem Cells.

Bu çalışmada, farklı bağışçılardan elde edilen 215 insan indüklenmiş çoklu potansiyel kök hücre (iPSC) hattının tam genom dizileme ve gen ifadesi profilleme tekniklerini kullandık. Bu yöntemle, 5.746 genin RNA ifadesi ile ilişkili genetik varyantları belirledik. Bu ifade nicel özellik loci'lar (eQTL'ler) için nedenli varyantları tahmin edebildik ve bunlardan bir alt kümesini deneysel olarak doğruladık. Ayrıca, kopyalama sayısı varyantı (CNV) eQTL'leri de belirledik, bunlardan bazıları intergenik düzenleyici bölgelerin kopyalama sayısını değiştirerek gen ifadesini etkilediği görülüyor. Buna ek olarak, nadir genik CNV'ler ve düzenleyici tek nükleotit varyantlarının gen ifadesine etkilerini belirleyebildik ve X kromozomunda gen ifadesinin yeniden etkinleşmesinin gen kromozomik konumuna bağlı olduğunu bulduk. Çalışmamız, genetik ilişkilendirme analizleri için iPSCs'lerin değerini vurgulamakta ve pluripotent hücrelerde gen ifadesinin genetik düzenlenmesini araştırmak için benzersiz bir kaynak sağlamaktadır.


Ethanol extract of Allium fistulosum inhibits development of non-alcoholic fatty liver disease

# Arka Plan/Amaçlar
Alkolü olmayan yağlı karaciğer hastalığı (NAFLD), kronik karaciğer hastalığının önde gelen nedenlerinden biridir ve metabolik sendromla yakın bir şekilde ilişkilidir. Bu çalışmada, NAFLD üzerindeki etanol ekstraktı Allium fistulosum (EAF) etkisini gözlemledik ve EAF'in NAFLD tedavisi geliştirme için doğal bir ürün olarak kullanılabilme olasılığını önerdik.

# Malzemeler/Yöntemler
Karaciğer yağ birikimini önleyici etki, in vitro bir oleik asit (OA) ile tetiklenen NAFLD modeli ve yüksek yağlı yüksek şekerli (WD) diyet ile tetiklenen obez fare modeli kullanılarak tahmin edildi. Hayvanlar, normal diyet grubu (ND), WD grubu ve WD'ye 1% EAF eklenmiş grup olmak üzere üç gruba ayrıldı (n = 7).

# Sonuçlar
EAF, HepG2 hücrelerinde OA uyaran yağ birikimini azalttı ve hücre sitotoksisitesini içermedi ve sterol düzenleyici element bağlayıcı protein 1 ve yağ asidi sentez genlerinin transkripsiyonel aktivitesini önemli ölçüde engelledi. Daha sonra, bu etkileri farelerde in vivo araştırdık. ND kontrollerine kıyasla, WD beslenen fareler vücut ağırlığı, karaciğer ağırlığı, epididymal yağ ağırlığı ve karaciğer hücrelerinde yağ birikimi artışı gösterdi ve bu etkiler EAF takviyesi ile önemli ölçüde azaltıldı.

# Sonuç
Allium fistulosum, NAFLD gelişimini azaltır ve EAF karaciğerde anti-lipojenik aktivite gösterir. Bu nedenle, EAF, NAFLD'nin önlenmesi ve tedavisinde kullanılabilecek yeni terapötik ilaçlar veya ilaç kombinasyonları geliştirme için umut verici bir adaydır.


Cardiovascular risk factors in childhood and carotid artery intima-media thickness in adulthood: the Cardiovascular Risk in Young Finns Study.

# Bağlam
Çocukluk ve ergenlik döneminde kardiyovasküler risk faktörlerine maruz kalmak, daha sonra yaşamda aterosklerozun gelişimiyle ilişkili olabilir.

# Amaç
Çocukluk ve ergenlik döneminde ölçülen kardiyovasküler risk faktörleri ile yetişkinlikte ortak karotid arter intima-media kalınlığı (IMT), ön klinik aterosklerozun bir işaretçisi, arasındaki ilişkiyi incelemek.

# Tasarım, Yer ve Katılımcılar
Finlandiya'da 5 merkezde yapılan nüfus tabanlı, ileri gözlemli kohort çalışması. Çalışmaya, 1980'de 3-18 yaşları arasında çocukluk ve ergenlik döneminde muayene edilmiş ve 21 yıl sonra, 2001 Eylül-2002 Ocak arasında yeniden muayene edilmiş 2229 beyaz yetişkin katıldı.

# Ana Çıktı Ölçütleri
Çocukluk ve yetişkinlikte ölçülen kardiyovasküler risk değişkenleri (düşük yoğunluklu lipoprotein kolesterol [LDL-C], yüksek yoğunluklu lipoprotein kolesterol [HDL-C] ve trigliseritler; LDL-C/HDL-C oranı; sistolik ve diyastolik kan basıncı; vücut kitle indeksi; sigara içme) ile yetişkinlikte ölçülen ortak karotid arter IMT arasındaki ilişki.

# Sonuçlar
Çok değişkenli modellerde yaş ve cinsiyet ayarlamasıyla, yetişkinlikte IMT'nin çocukluk LDL-C seviyeleri (P =.001), sistolik kan basıncı (P<.001), vücut kitle indeksi (P =.007) ve sigara içme (P =.02) ile anlamlı bir şekilde ilişkili olduğu görüldü. Ayrıca, yetişkinlikte sistolik kan basıncı (P<.001), vücut kitle indeksi (P<.001) ve sigara içme (P =.004) ile de ilişkiliydi. 12-18 yaşları arasındaki ergenlik döneminde ölçülen risk faktörlerinin sayısı (örneğin, yaş ve cinsiyet spesifik 80. percentildeki yüksek LDL-C, sistolik kan basıncı, vücut kitle indeksi ve sigara içme seviyeleri), 33-39 yaşları arasında genç yetişkinlerde ölçülen karot


MicroRNA-29 induces cellular senescence in aging muscle through multiple signaling pathways

Aging ile ilişkili kas atrofisinin altında yatan mekanizmalar belirsizdir. MikroRNA dizisi ve bireysel qPCR analizleri ile, yaşlı hayvanlardaki kaslarda miR-29'un anlamlı bir şekilde arttığını bulduk. Yaşlanma ile birlikte, p85α, IGF-1 ve B-myb kas seviyeleri düştü, ancak p53, p16 ve pRB gibi hücre tutuklama proteinlerinin ifadesi arttı. MiR-29'un kas öncüsü hücrelerine (MPC) ifade edilmesi, onların çoğalmasını engelledi ve SA-βgal ifadesini artırdı, bu da yaşlanmayla ilişkili senescansın gelişimini işaret ediyor. MPC çoğalmasının engellenmesi, miR-29'un p85a, IGF-1 ve B-myb'in 3'-UTR'ları ile etkileşimi sonucu meydana geldi, bu da bu myoblast çoğalmasını düzenleyen aracıların çevirisini baskıladı. Yaşlı farelerin kaslarına miR-29'un elektroporasyonu, genç farelerde çoğalmanın baskılanmasını ve hücre tutuklama proteinlerinin seviyelerinin artmasını sağladı, bu da kaslarda yaşlanmayla ilişkili yanıtları tekrarladı. MiR-29 ifadesini tetikleyebilecek potansiyel bir uyarıcı, Wnt-3a'dır, çünkü Wnt-3a'nın MPC primer kültürlerine eklenmesiyle miR-29 ifadesi 2.7 kat arttı. Bu nedenle, yaşlanmayla ilişkili kas senescansı, Wnt-3a tarafından etkinleştirilen miR-29'un, p85α, IGF-1 ve B-myb gibi birkaç sinyal proteininin baskılanmasıyla sonuçlanır, bu da MPC çoğalmasını bozarak kas atrofisine katkıda bulunur. MiR-29'un artması, yaşlanmayla ilişkili kas zayıflamasının olası bir mekanizmasını sağlar.


Rictor, a Novel Binding Partner of mTOR, Defines a Rapamycin-Insensitive and Raptor-Independent Pathway that Regulates the Cytoskeleton

Memeli TOR (mTOR) yolu, besin ve büyüme faktörü kaynaklı sinyalleri büyüme düzenlemesi için entegre eder; bu da hücrelerin kütlesini ve boyutunu artırma sürecidir. mTOR, büyük bir protein kinaz ve rapamisin hedefidir, bir immün baskılayıcıdır ve aynı zamanda damar restenosini engeller ve potansiyel antikanser uygulamaları vardır. mTOR, raptor ve GbetaL proteinleriyle etkileşerek rapamisin hedefi olan bir kompleks oluşturur. Burada, mTOR'un ayrıca yeni bir protein olan rictor (mTOR'un rapamisin duyarsız eşi) tarafından tanımlanan ayrı bir kompleksin parçası olduğunu gösteriyoruz. Rictor, daha önce açıklanan pianissimo'dan (D. discoidieum'da), STE20p'den (S. pombe'de) ve AVO3p'den (S. cerevisiae'de) homoloji paylaşır. İlginç bir şekilde, AVO3p, rapamisin duyarsız TOR kompleksinin bir parçasıdır ve bu kompleks, maya raptor'un homologu içermez ve aktin sitoskeletine PKC1 aracılığıyla sinyal verir. Bu bulguya uygun olarak, rictor içeren mTOR kompleksi GbetaL içerir ancak raptor içermez ve ne S6K1'i düzenler ne de FKBP12-rapamisin ile bağlanır. Bulduklarımıza göre, rictor-mTOR kompleksi Protein Kinaz C alfa'nın (PKCalpha) fosforilasyonunu ve aktin sitoskeletini düzenler, bu da TOR sinyalizasyonunun bu yönünün maya ve memeliler arasında korunduğunu gösterir.


Activation of the estrogen receptor through phosphorylation by mitogen-activated protein kinase.

İnsan östrojen reseptörünün (ER) serin kalıntısı 118'in fosforile edilmesi, ER'nin aktivite fonksiyonu 1'in (AF-1) tam etkinliği için gereklidir. Bu Ser118, mitogen aktive edilmiş protein kinaz (MAPK) tarafından in vitro ve in vivo, epidermal büyüme faktörü (EGF) ve insülin benzeri büyüme faktörü (IGF) ile tedavi edilen hücrelerde fosforile edilir. MAPKK veya guanin nükleotit bağlayıcı protein Ras'ın (her ikisi de MAPK'yı aktive eder) aşırı ifadesi, doğal tip ER'nin östrojen ve antiöstrejen (tamoksifen) indüklenmiş transkripsiyonel aktivitesini artırdı, ancak Ser118'in alanin ile değiştirilmiş bir mutasyonlu ER'nin aktivitesini arttırmadı. Bu nedenle, ER'nin amino-terminal AF-1 aktivitesi, büyüme faktörü sinyal yollarının Ras-MAPK kaskadının aracılığıyla Ser118'in fosforile edilmesi ile düzenlenir.


Regulation of the antimicrobial response by NLR proteins.

Nükleotit Bağlama, Oligomerizasyon Alanı (NOD)-benzer Receptor (NLR) proteinleri, mikroorganizmaların algılanmasında kritik bir rol oynayan, doğuştan gelen bağışıklık reseptörleri ailesidir, bu da antimikrobiyal bağışıklık yanıtlarının başlatılmasına yol açar. Çoklu NLR ailesi üyelerinin işlevinin düzenlenmesinde, hem farelerde hem de insanlarda, enfeksiyon ve otoenflamatuar hastalıklara yatkınlık ile bağlantılıdır. NLR işlevi ve etkileşimleri hakkında artan anlayışımıza rağmen, algılama mekanizmaları, aşağı akış sinyalleşmesi ve in vivo işlevleri ile ilgili birçok yön hala muğlaktır. Bu incelemede, çeşitli mikroorganizmalar tarafından aktive edilen ana NLR ailesi üyelerini, aşağı akış etkili işlevlerini ve birbirleriyle ve diğer doğuştan gelen sensör protein aileleri ile etkileşimlerini açıklıyoruz. Ayrıca, NLR reseptörleri tarafından mikroorganizmaların algılanmasının, adaptif bağışıklık kolunun antimikrobiyal savunmada işbirliği yapmasına yol açan rolünü de tartışıyoruz.


Acetylcysteine for prevention of acute deterioration of renal function following elective coronary angiography and intervention: a randomized controlled trial.

ANTİOKSİDAN ASETİL KSISTİN, HASTALARDA KÖTÜLEŞMİŞ RENAL FUNKSYONLA İLGİLİ YÜKSEK KONTRAST NEFROTOKSİCİTEYİ ÖNLEMEK İÇİN KULLANILIR. ANCAK, KORONER ANJİYOGRAFIDAKİ ROLÜ NET DEĞİL.

HEDEF: Elektif koroner anjiyografi gören orta dereceli renal yetmezliğe sahip hastalarda akut renal fonksiyon kötüleşmesini önlemek için ağızdan verilen asetil ksitininin etkisini belirlemek.

TİP VE YER: 2000 Mayıs'tan 2001 Aralık'a kadar Hong Kong Üniversitesi Grantham Hastanesi'nde gerçekleştirilen, çift kör, rastgele, plasebo kontrollü, önsel bir çalışma.

KATILIMCI: 68 (6.5) yaşlarında ortalama yaşa sahip 200 Çinli hasta, istikrarlı orta dereceli renal yetmezlik (kreatinin temizliği < 60 mL/dak [1.00 mL/s]) ile, elektif koroner anjiyografi ile veya olmadan.

BİRLEŞİM: Katılımcılar, anjiyografinin gününde ve gününden önce ağızdan verilen asetil ksitin (600 mg, günde iki kez; n = 102) veya eşleşen plasebo tabletleri (n = 98) almaya rastgele atandı. Tüm hastalar düşük osmolarlığa sahip kontrast ajanı aldı.

ANA SONUÇLAR: Kontrast uygulamasından 48 saat sonra serum kreatinin düzeyinde % 25'ten fazla artış olan 12 kontrol hastası (12%) ve 4 asetil ksitin hastası (4%) gelişti (relatif risk, 0.32; 95% güven aralığı [CI], 0.10-0.96; P =.03). Serum kreatinin, asetil ksitin grubunda (1.22 mg/dL [107.8 micromol/L]; 95% CI, 1.11-1.33


DNA Methylation in the Human Cerebral Cortex Is Dynamically Regulated throughout the Life Span and Involves Differentiated Neurons

DNA sitozin metilasyonu, kromatin yapısı ve işlevini düzenleyen epigenetik bir düzenleyici olarak normal ve patolojik beyin gelişimi ve yaşlanmasında rolü net değildir. Burada, 125 konuyu, 17 haftalık gebelikten 104 yaşına kadar değişen yaşlarda temporal neokortekste 50 lokusun DNA metilasyon durumunu MethyLight PCR ile inceledik. Kronik nörodejenerasyon (Alzheimer) veya olmadığı (şizofreni) olarak tanımlanan iki psikiyatrik hastalık kohortu dahil edildi. Yaşam boyu boyunca DNA metilasyon seviyelerinde güçlü ve ilerleyici bir artış gözlemlendi, 50 lokustan 8'inde (GABRA2, GAD1, HOXA1, NEUROD1, NEUROD2, PGR, STK11, SYK) tipik olarak karşılık gelen mRNA seviyelerinin azalmasıyla birlikte. Başka 16 lokus, doğumun ilk birkaç ay veya yılda keskin bir artışla karakterize edildi. Hastalıkla ilişkili değişiklikler, Alzheimer kohortunda sadece 2 lokusta sınırlıydı, bu da normal beynin yaşa bağlı değişiminin hızlanmasını yansıtıyordu. Ayrıca, sıralanmış nükleuslarda yapılan metilasyon çalışmaları, çocukluktan ileri yaşa geçiş sırasında korteks nöronlarında bidireksiyel metilasyon olaylarına dair kanıtlar sağladı, 10 lokustan 3'ünde önemli artışlar ve 1'inde azalma görüldü. Ayrıca, DNMT3a de novo DNA metil transferazı tüm yaşlarda ifade edildi, olgun korteksin katman III ve V'de bulunan bir nöron alt kümesi de dahil. Bu nedenle, DNA metilasyonu insan beyin korteksinde yaşam boyu dinamik olarak düzenlenir, farklılaşmış nöronları içerir ve çoğunlukla yaşa bağlı artışla etkilenen önemli bir gen kısmına sahiptir.