Efficacy of a 6-month versus 9-month intermittent treatment regimen in HIV-infected patients with tuberculosis: a randomized clinical trial.

## Neden ve Amaçlar

HIV'li tüberkülozlu hastalarda tam aralıklı haftada üç kez verilen farklı süreli antitüberküloz tedavisinin sonucu net değildir.

Amaçlar, HIV/tüberküloz (TB) hastalarında 6 aylık aralıklı rejim (Reg6M: 2EHRZ(3)/4HR(3) [ethambutol, 1200 mg; isoniazid, 600 mg; rifampisin, 450 veya 600 mg, vücut ağırlığına göre <60 veya ≥60 kg; ve pyrazinamide, 1500 mg 2 ay; ardından 4 ay boyunca aynı dozlarda isoniazid ve rifampisin] ile 9 aylık rejim (Reg9M: 2EHRZ(3)/7HR(3)) arasındaki etkinliği karşılaştırmaktır.

## Yöntemler

Yeni teşhis edilmiş akciğer veya ekstrapulmoner tüberkülozu olan HIV enfekte hastalar, Reg6M (n = 167) veya Reg9M (n = 160) ile rastgele eşleştirildi ve 36 ay boyunca klinik, immünolojik ve bakteriyolojik parametrelerin belirlenmesi ile izlendi. Başlıca sonuçlar, tedavinin sonunda olumlu yanıtlar ve takip sırasında tekrarlamalar iken, ikincil sonuç ölüm oldu. Niyet-to-tedavi ve tedavi-içinde analizler yapıldı. Tüm hastalar, tedavi sırasında antiretroviral tedavi almamışlardı.

## Ölçümler ve Ana Bulgular

Hastaların %70'i kültür pozitif akciğer tüberkülozu; ortalama viral yük 155.000 kopyalar/ml ve CD4(+) hücre sayısı 160 hücre/mm(3) idi. Antitüberküloz tedavisine karşı olumlu yanıt, niyet-to-tedavi açısından (Reg6M, %83 ve Reg9M, %76; P = anlamlı değil) benzer idi. Reg6M'de Reg9M'e göre bakteriyolojik tekrarlamalar daha sık meydana geldi (15 vs. 7%; P < 0.05), ancak genel tekrarlamalar anlamlı şekilde farklı değildi (Reg6M, %19 vs


High prevalence of evolutionarily conserved and species-specific genomic aberrations in mouse pluripotent stem cells.

Çoklu potansiyelli kök hücreler (PSCs), en iyi araştırılan çoklu potansiyelli sistemdir ve insan PSC'lerine kıyasla "altın standart" olarak kabul edilir. Bununla birlikte, son zamanlarda insan PSC'lerinin genomik bütünlüğü üzerine çok fazla dikkat çekilirken, mouse PSC'leri bu konuda sistematik olarak değerlendirilmemiştir. PSC'lerin genomik istikrarı, çoklu potansiyelliklerini, farklılaşmalarını ve tümörjenikliklerini etkilediği için derin bir öneme sahiptir. Bu nedenle, 325 mouse PSC numunesi, bunlardan 127'si indüklenmiş çoklu potansiyelli kök hücre (iPSC) numunesi hakkında kapsamlı bir genomik bütünlük analizi gerçekleştirdik. Genomik anormalliklerin, çeşitli mouse embriyosal kök hücrelerinde ve mouse iPSCs'nin farklı hücre kökenleri ve elde etme tekniklerinde sık sık meydana geldiğini bulduk. Dört kromozom anormallik sıcak noktası tespit edildi: tam 11. kromozom trisomisi (en az tekrarlanan 11e2q kazancı ile), tam 8. kromozom trisomisi ve 10qB ve 14qC-14e2q'de silinmeler. Mouse PSC'lerinde en sık görülen anormallik, 11e2q kazancıydı ve bu, insan PSC'lerinde yaygın olan 17q25 anormallik ile tam sentrikti, diğer yaygın anormallikler ise tür spesifikti. 74 rhesus maymunu PSC numunesinde kromozom 16q kazancı analiz edildi ve bu, insan 17q'daki sıcak noktaya sentrikti. Önemli olan, bu yaygın anormalliklerin, yayınlanmış PSC karşılaştırmalarının yanlışlıkla normal ve anormallik hücreleri arasında yapıldığı için, bu karşılaştırmaların yorumlanmasını tehlikeye atmasıdır. Bu nedenle, bu çalışma, tüm türlerden PSC'lerin genomik bütünlüğünü dikkatli bir şekilde izlemenin, bunları biyomedikal araştırmalarda doğru bir şekilde kullanmak için gerekli olduğunu vurgulamaktadır.


Inhibition of cell proliferation and induction of apoptosis by ExFABP gene targeting.

Dıştaki yağ asidi bağlayıcı lipokalin (Ex-FABP), gelişmekte olan tavuk kıkırdak ve kas hücreleri tarafından fizyolojik olarak ifade edilir. Hücreler iltihap uyarıcıları ile tedavi edildikten sonra Ex-FABP'nin ifadesi artar ve anti-enflamatuar ajanlar tarafından baskılanır, bu nedenle akut faz proteini olarak davranır. Kültür ortamında tavuk karaciğer parçacıkları, bakteriyel endotoksin tedavisi sonrası protein ifadesini artırır. Ex-FABP'nin biyolojik rolünü araştırmak için, çoğalmakta olan kıkırdak hücrelerine antisens yönlendirilmiş Ex-FABP cDNA'yı içeren bir ifade vektörü ile istikrarlı bir şekilde transfekte ettik. Hücre yaşamının dramatik bir kaybını ve hücre çoğalması ve farklılaşmasının güçlü bir inhibisyonunu gözlemledik. Kıkırdak hücreleri antisens yönlendirilmiş Ex-FABP cDNA ile transfekte edildiğinde, Ex-FABP'nin indirgenmesi, apoptotik hücre sayısının artmasına neden oldu. Aynı ifade vektörü ile transfekte edilen kas hücreleri, yaygın hücre ölümü ve bozulmuş myotube oluşumunu gösterdi. Öneriyoruz ki Ex-FABP, konstitütif bir hayatta kalma proteini olarak çalışır ve ifadesi ve aktivitesi, kıkırdak hücrelerinin hücre ölümünden korunması için temel öneme sahiptir.


Profile of the Navrongo Health and Demographic Surveillance System.

Kuzey Gana'nın Kassena-Nankana ilçelerinde yer alan Navrongo Sağlık ve Demografik İzleme Sistemi (NHDSS), 1992 yılında Navrongo Sağlık Araştırma Merkezi (NHRC) tarafından kuruldu. NHRC, Gana Sağlık Hizmetinin üç araştırma merkezinden biridir. NHDSS'nin işbirliği için araştırma potansiyeli ve faaliyetleri açıklanmaktadır. NHDSS, Kuzey Gana'nın iki Kassena-Nankana ilçesinin sağlık ve demografik dinamiklerini izler ve sağlık ve sosyal müdahalelerin morbidite ve mortalite üzerindeki etkisinin değerlendirilmesini kolaylaştırır. Şu anda izlenen toplam nüfus, 152.000 kişi ve 32.000 hane halkıdır. Rutin olarak izlenen olaylar, hamilelikler, doğumlar, morbidite, ölümler, göç, evlilikler ve aşılama kapsamı içerir. Veri güncellemeleri, her 4 ayda bir, eğitimli saha çalışanları tarafından yapılır. NHRC ayrıca biyomedikal ve sosyo-ekonomik çalışmalar da yürütmektedir. NHDSS'nin ek özellikleri arasında, eğitimli gönüllüler tarafından düzenli olarak rapor edilen, yerel düzeyde meydana gelen doğumlar ve ölümler gibi anahtar olaylar hakkında bilgi veren Topluluk Ana Bilgilendiricisi Sistemi ve topluluk düzeyinde meydana gelen ölümlerin olası nedenlerini belirlemek için kullanılan Sözlü Otopsi (VA) Sistemi bulunmaktadır. NHDSS verileri, fon sağlayıcılara, işbirlikçilere ve INDEPTH Ağının ortaklarına paylaşılmaktadır. NHDSS'nin potansiyel işbirliği ve verilerinin kullanımı için temas kişisi, NHDSS Direktörü'dür.


The impact of COPD on lung health worldwide: epidemiology and incidence.

KOAH (Kronik Obstrüktif Akciğer Hastalığı) yaygınlığı hakkında bilgi, vital istatistikler, sağlık görüşme anketleri, hastane fatura kayıtları, ulusal yayınlar ve Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) gibi kaynaklardan elde edildi. Bu veriler, KOAH'ın küresel sağlık açısından önemli bir hastalık olduğunu göstermektedir. Amerika Birleşik Devletleri'nde, KOAH'ın neden olduğu morbidite oranı %4'tür, bu da kalp krizi, kanser ve felçten sonra ölüm nedenleri sıralamasında dördüncü sıradadır. Uluslararası düzeyde, ölüm oranlarında önemli farklılıklar vardır, bu da muhtemelen sigara içme davranışı, tütün tür ve işleme, kirlilik, iklim, solunum yönetimi ve genetik faktörler gibi etkenlere bağlı olabilir. Ulusal Kalp, Akciğer ve Kan Enstitüsü ve DSÖ tarafından başlatılan Küresel Obstrüktif Akciğer Hastalığı Girişimi, KOAH'ın artan yükünü artırmak, morbidite ve mortaliteyi azaltmak, bu duruma ilişkin daha fazla araştırma teşvik etmek ve KOAH'ı önlemek için programlar uygulamak amacıyla kurulmuştur.


TLR activation triggers the rapid differentiation of monocytes into macrophages and dendritic cells

Leprozi, doğal bağışıklık sisteminin enfeksiyonlara karşı ev sahibi savunmasında nasıl katkıda bulunduğunu araştırmak için bir fırsat sunar, çünkü hastalığın bir formu ilerlerken, diğeri enfeksiyonu sınırlar. İnsan monositlerinin Toll-like reseptör (TLR) aktivasyonu ile hızlı olarak iki farklı alt gruba ayrıldığını bildiriyoruz: DC-SIGN+ CD16+ makrofajlar ve CD1b+ DC-SIGN− dendritik hücreler. DC-SIGN+ fagositik makrofajlar, TLR ile ilişkili interleukin (IL)-15 ve IL-15 reseptörünün düzenlenmesiyle genişletildi. CD1b+ dendritik hücreler, TLR ile ilişkili granulosit-makrofaj kolonizasyon faktörü (GM-CSF) ve reseptörü ile genişletildi, T hücre aktivitesini teşvik etti ve pro-enflamatuar sitokinler salgıladı. DC-SIGN+ makrofajlar, tüm leprosi hastalarında lezyonlarda ve TLR aktivitesinden sonra tespit edildi, ancak CD1b+ dendritik hücreler, ilerleyici lepromatöz formda, sadece T yardımcı tipi 1 (TH1) yanıtları ile bacillerin temizlenmesiyle ilişkili tersine dönme reaksiyonlarında, lezyonlarda veya periferik monositlerin TLR aktivitesinden sonra tespit edilmedi. Tuberculoid lepromatöz lezyonlarda, DC-SIGN+ hücreler, makrofaj işaretçileriyle pozitif, ancak dendritik hücre işaretçileriyle negatifti. Bu nedenle, TLR'nin monositleri ya makrofajlara ya da dendritik hücrelere ayırması, insan enfeksiyöz hastalıklarda etkili ev sahibi savunmalarını kritik olarak etkilemeye görünüyor.


Mismatch repair status and clinical outcome in endometrial cancer: a systematic review and meta-analysis.

Arka plan: Mismatch onarım (MMR) genlerindeki eksiklik ve endometrial kanserli kadınlarda prognoz arasındaki ilişki net değil. Burada bu ilişkiyi araştıran sistematik bir inceleme ve meta-analiz sunuyoruz. Yöntemler: Literatür veritabanları (MEDLINE, EMBASE ve Cochrane) 1980'den Aralık 2011'e kadar, endometrial kanserde MMR durumu ve klinik sonuç arasındaki ilişkiyi değerlendiren çalışmaları tanımlamak için aranmıştır. Ana sonuç ölçümleri genel hayatta kalma (OS) ve hastalıksız hayatta kalma (DFS) idi. Sonuçlar: 23 çalışma dahil kriterlere uydu. Çalışmaların ortalama örnek büyüklüğü 112 idi, %74'ü retrospektif vaka serileri ve %70'i MMR durumunu değerlendirmek için mikrosatelit istikrarsızlığı (MSI) analizi yapmıştı. Çalışmaların sadece %22'si Ulusal Kanser Enstitüsü tarafından önerilen beş mikrosatelit işaretçisinin panelini kullanmıştı. Yedi çalışma MMR eksikliğini tanımlamak için immünohistokimya kullanırken, bunlardan sadece ikisi tüm dört MMR proteininin ifadelerini belirlemişti. Genel olarak, MMR ile sonuç arasındaki anlamlı ilişkiler %32'si olan çalışmalarda gözlemlendi. OS ve DFS için tahminler arasında önemli bir çeşitlilik vardı. Toplu analiz, MMR eksikliğinin daha kötü OS ile (6 çalışma, risk oranı [HR] 2.0, p=0.11) veya DFS (4 çalışma, HR 1.31, p=0.66) arasında anlamlı bir ilişki olmadığını gösterdi. Sonuç: Endometrial kanserde MMR durumu ve zararlı hayatta kalma arasında kesin bir kanıt bulunmamaktadır.


p53 induces formation of NEAT1 lncRNA-containing paraspeckles that modulate replication stress response and chemosensitivity

Bir p53 tümör baskılayıcı yolunun arabulucularını arayışımızda, genellikle karşıt ve çok yönlü hücre yanıtları indükleyen pleiotropik bir yol, uzun olmayan kodlamayan RNA (lncRNA) NEAT1'i tanımladık. NEAT1, paraspekle nükleer cisimlerin önemli bir mimari bileşendir, ancak patolojik önemi hala belirsizdir. p53'ün farmakolojik olarak veya onkogen tarafından indüklenen replikasyon stresiyle etkinleştirilmesi, fare ve insan hücrelerinde paraspekle oluşumunu uyardı. Neat1 ifadesinin susturulması, paraspekle oluşumunu önleyen, preneoplazik hücreleri DNA hasarı ile indüklenen hücre ölümüne duyarlı hale getirdi ve cilt tümörjenizmini engelledi. p53'ün onkogen bağımlı etkinleşmesini azaltan bir negatif geri besleme döngüsüne dahil olduğunu kanıtlayan mekanizmik kanıtlar sağlıyoruz. NEAT1, replikasyon stresine yanıt olarak ATR işaretlemesini teşvik eder ve bu nedenle p53'ün yeniden etkinleştirme terapisine duyarlılığı artıran bir vaat eden hedef olarak tanımlanır. NEAT1'in insan kanser hücre hatlarında hedeflenmesi, PARP inhibitörleri gibi genotoksik kemoterapötiklerle sentetik ölümle sonuçlandı ve p53'ün nongenotoksik etkinleştirilmesini sağladı. Bu çalışma, NEAT1 paraspekleleri, p53 biyolojisi ve tümörjenizmi arasında kritik bir genetik bağlantı kurar ve NEAT1'i hem kemoterapi hem de p53 yeniden etkinleştirme terapisine duyarlılığı artırmak için vaat eden bir hedef olarak tanımlar.


Regulation of innate immunity by NADPH oxidase.

NADPH oksidaz, hem antimikrobiyal konak savunması hem de iltihaplanma üzerinde kritik bir düzenleyicidir. Doğada mikroplar ve mikroplardan kaynaklanan ürünler tarafından etkinleştirilir, fagosit NADPH oksidazı hızla toplanır ve enfeksiyona karşı tepki olarak reaktif oksidan ara ürünler (ROA) üretir. Kronik granülomatöz hastalık (CGD), NADPH oksidazının tekrarlayan ve şiddetli bakteriyel ve mantar enfeksiyonlarına neden olan ve aşırı iltihaplanmayla ilişkili patolojiyi karakterize eden kalıtsal bir bozukluktur. CGD hastalarında ve CGD fare modellerinde yapılan çalışmalar, NADPH oksidazın antimikrobiyal işlevinden farklı olarak iltihaplanmayı ve hasarı modüle etmede önemli bir rol oynadığını göstermektedir. NADPH oksidazın patojenleri öldürme ve iltihaplanmayı düzenleme mekanizmaları, normal fizyolojik bağışıklık yanıtları ve akut akciğer hasarı veya bakteriyel veya mantar enfeksiyonları gibi patolojik durumların anlayışımız için geniş bir öneme sahiptir.


Protection from olanzapine-induced metabolic toxicity in mice by acetaminophen and tetrahydroindenoindole

Amaç: Fare ve insanlarda, ikinci nesil antipsikotik ilaç olanzapin (OLZ) aşırı kilo alımı, obezite ve ikincil metabolik komplikasyonlara, glikoz ve insülin homöostazının kaybına neden olur. Yüksek yağlı (HF) diyetle beslenen farelerde benzer bir fenotip gelişir, bu da ağrı kesici asetaminofen (APAP) ve antioksidan tetrahidroindenoindol (THII) tarafından engellenir. Bu nedenle, OLZ alan farelerde APAP ve THII'nin metabolik değişiklikleri önleme yeteneğini incelemiş olduk. Tasarım ve Ölçüm: C57BL/6J fareleri ya normal diyet ya da HF diyet aldı ve günlük olarak OLZ (3 mg kg-1 vücut ağırlığı), APAP (30 mg kg-1 vücut ağırlığı) veya THII (4.5 mg kg-1 vücut ağırlığı) ile birlikte verildi. Vücut kompozisyonu ve metabolizma parametreleri, glikoz ve insülin homöostazının yanı sıra oksidatif stres de dahil olmak üzere incelendi. Sonuçlar: OLZ tedavisi, HF diyetle ilişkili vücut ağırlığı ve vücut yağ yüzdesi artışlarını iki katına çıkardı. Bu artışlar, APAP ve THII tarafından kısmen engellendi, ancak tüm gruplar arasında gıda tüketimi sabit kaldı. THII koruması, tüm vücut ve mitokondriyel solunumun artmasıyla ilişkiliydi. OLZ ayrıca, hem APAP hem de THII tarafından önlenen, HF diyetle ilişkili glikoz tolerans kaybı ve insülin direncini kötüleştirdi. Vücut yağının artması, oksidatif stresi içeren bir yolla insülin direncini teşvik ettiği için, beyaz yağ dokusunda (WAT) reaktif oksijen üretimi ve lipit peroksidasyonunu değerlendirdik. HF diyet, lipit peroksidasyonu, NADPH bağımlı O2 alımı ve H2O2 üretimini artırdı ve OLZ bu etkileri daha da kötüleştirdi. APAP, THII ve NADPH oksidaz inhibitörü diphenyleneiodonium klorür, WAT'deki oksidatif stresi her biri ortadan kaldırdı. Sonuç: APAP ve THII'nin, OLZ tedavisinin obezite ve ilişkili metabolik komplik


Detection of prions in blood

Prion hastalıkları, ana olarak yanlış katlanmış prion proteini (PrPSc) olarak bilinen alışılmadık bir enfeksiyöz ajan olan prion tarafından neden olur. Hastalığın yayılmasını en aza indirmek için kan içinde PrPSc'nin biyokimyasal tespitini sağlayan çok hassas testlerin geliştirilmesi ilk önceliktir. Burada, PrPSc'nin yüksek verimlilikle amplifikasyonu için PMCA (Protein Katlanması Döngüsel Amplifikasyon) teknolojisinin otomatikleştirilebileceğini ve optimize edilebileceğini gösteriyoruz. 140 PMCA döngüsünün, standart tespit yöntemlerine kıyasla duyarlılığı 6600 kat artırdığını gösteriyoruz. İki ardışık PMCA döngüsü, duyarlılığı 10 milyon kat artırarak, en az 8000 eşdeğer PrPSc molekülünü tespit etme yeteneği sağladı. Önemli olan, seri PMCA'nın, scrapie'ye sahip hamster kan örneklerinde %89 duyarlılık ve %100 özgüllükle PrPSc'yi tespit etmesine olanak sağladığıdır. Bu bulgular, kan içinde PrPSc'nin ilk kez biyokimyasal olarak tespit edilmesini temsil eder ve prion hastalıklarının erken teşhisi için invazif olmayan bir yöntem geliştirme umudunu taşır.


Genetic alterations and their relationship in the phosphatidylinositol 3-kinase/Akt pathway in thyroid cancer.

AMAÇ: Tiroid tümörlerinde PI3K/Akt yolunun genel oluşumu ve genetik değişiklikleri arasındaki ilişkiyi araştırmak ve bu yolun tiroid kanseri için potansiyel bir tedavi hedefi olarak kapsamını keşfetmek.

YÖNTEM: Bu yolun ana genetik değişikliklerini ve bunların ilişkisi, PIK3CA kopyası artışı ve mutasyonu, Ras mutasyonu ve PTEN mutasyonu dahil olmak üzere, bir dizi birincil tiroid tümöründe kolektif olarak inceledik.

SONUÇLAR: Bu genetik değişikliklerden herhangi birinin oluşumu, 81'den 25'i (31%) iyi huylu tiroid adenomu (BTA), 86'dan 47'si (55%) foliküler tiroid kanseri (FTC), 86'dan 21'i (24%) papiller tiroid kanseri (PTC) ve 50'den 29'u (58%) anaplastik tiroid kanseri (ATC) arasında bulundu. FTC ve ATC en sık bu genetik değişiklikleri barındırıyordu. PIK3CA kopyası artışı, PIK3CA proteini ekspresyonunun artmasıyla ilişkiliydi. BTA, FTC ve PTC'te bu genetik değişiklikler arasında karşılıklı dışlanma gözlendi, bu da her birinin farklılaştırılmış tiroid tümörlerinin tümör oluşumunda bağımsız bir rolü olduğunu gösteriyor. Bununla birlikte, bu genetik değişikliklerin birlikte görülmesi, farklılaştırılmış tümörden anaplastik ATC'ye ilerlemede giderek artıyordu. Bu genetik değişiklikler, PTC ve ATC'te sıklıkla BRAF mutasyonu ile birlikte görülüyordu.

SONUÇLAR: Veriler, PI3K/Akt yolunun anormal aktivitesinin özellikle FTC ve ATC'de tiroid tümör oluşumunda önemli bir rol oynadığını ve bu yolun genetik değişikliklerinin birikmesiyle BTA'dan FTC'ye ve ATC'ye ilerlemeyi teşvik ettiğini güçlü bir şekilde genetik olarak ima etmektedir. PTC'den ATC'ye ilerleme, PI3K/Akt yoluyla ilişkili genetik değişikliklerin ve BRAF mutasyonunun birlikte görülmesiyle kolaylaştırılabilir. Bu nedenle, PI3K/Akt yolu tiroid kanserleri için önemli bir tedavi hedefi olabilir.


Vitamin D and obesity: current perspectives and future directions.

Son yıllarda, kalsiyum homeostazı ve kemik metabolizması üzerindeki geleneksel rolü ötesinde, D vitamininin çeşitli kronik hastalıklarda yeni işlevsel rolleri ortaya çıktı. D vitamini eksikliği (25-hidroksivitamin D (25(OH)D) < 25-30 nmol/l) ve suboptimal durum (25(OH)D < 50-100 nmol/l), giderek kötü metabolik fenotiplerle ilişkilendiriliyor, bunlar arasında insülin direnci, tip 2 diyabet ve kardiyovasküler hastalıklar (CVD) yer alıyor; bu durumlar ayrıca aşırı kilolu ve obeziteyle de sıkça bağlantılı. Erken çalışmalar, morbid obezlerde kötü D vitamini durumunu bildirdi. Daha yakın zamanda, genel nüfusta D vitamini durumuyla vücut kitle indeksi (BMI) veya özellikle adipozite arasında kademeli bir ilişki olduğu gözlemlendi. Obez durumda vitamin D endokrin sisteminde meydana gelen değişiklikleri açıklayabilecek birkaç hipotez önerildi. Olası açıklamalar arasında adipoz dokuda birikme, hacimsel seyreltme veya artan dolaşım 1,25-dihidroksivitamin D3'den kaynaklanan negatif geri besleme mekanizmaları yer alıyor. Bazıları, daha ağır bireylerin daha az açık hava aktivitesine katılabileceğini, ayrıca daha ince bireylerden daha fazla örtünme ve giysi giyebileceğini, bu da güneşe maruz kalmayı azaltır ve ciltte kolikalciferolün endojen üretimini sınırlar. Ayrıca, bazı ancak tüm çalışmaların aksine, BMI ve adipozite, D vitamini takviyesinden sonra D vitamini durumundaki değişimlerle negatif olarak ilişkiliydi. Bu nedenle, vücut boyutu ve/veya adipozitenin, D vitamini diyet gereksinimlerini belirlerken dikkate alınması gerekip gerekmediği belirsizliğini koruyor. Bu inceleme, D vitamini durumunun ve takviyesinin aşırı kilolu ve obeziteyle olan mevcut ilişkisini değerlendirecek ve diyet gereksinimleri belirlemek için olası sonuçları tartışacaktır.


Transcriptional regulation by p53 through intrinsic DNA/chromatin binding and site-directed cofactor recruitment.

Tumor baskılayıcı protein p53, hücrelerin stres sinyallerine yanıt vermesini düzenleyen genleri kontrol ederek hücre döngüsü duraklaması ve programlı hücre ölümü (apoptoz) süreçlerinde kritik bir rol oynar. p53'ün DNA bağlama yeteneği, C ucunun değiştirilmesi veya yapısal olarak bozulması durumunda aktif olduğu düşünülmektedir. Çalışmamızda, un değiştirilmemiş p53'ün, kromatinle birleştirilmiş p21 promotörünün -1.4 ve -2.3 kb konumlarında iki siteye aktif olarak bağlandığını ve transkripsiyon için C ucu ve histon asetiltransferaz p300'ün gerekliliğini gösterdiğimizi ortaya koyuyoruz. p300 tarafından C ucunun asetilasyonu, bağlanma veya promotör etkinliği için gerekli değildir. Bunun yerine, p300, p21 promotöründeki p53'e bağlı nükleozomları asetilleyerek TATA kutusuna yayılır. Bu nedenle, p53, aktif bir DNA ve kromatin bağlayıcı proteindir ve hedef genlerini seçici olarak düzenlemek için belirli ko-faktörleri, yapısal olarak farklı bağlanma noktalarına çekebilir.


Pleiotropic effects of statins.

Statinler, kolesterol biyosentezini güçlü bir şekilde inhibe eder. Klinik denemelerde, statinler koroner kalp hastalığı önlemede, hem birincil hem de ikincil önlemede faydalıdır. Bununla birlikte, statinlerle gözlemlenen genel faydalar, sadece lipit seviyelerindeki değişikliklerden beklenenlerden daha büyük gibi görünüyor, bu da sadece kolesterol düşürme ötesine geçen etkileri ima ediyor. Aslında, son araştırmalar, bazı statinlerin kolesterol bağımsız veya "pleiotropik" etkilerinin, endotel fonksiyonunu iyileştirmeyi, ateroskleroz plakalarının istikrarını artırmayı, oksidatif stresi ve iltihabı azaltmayı ve trombojenik yanıtı engellemeyi içerdiğini göstermektedir. Ayrıca, statinler, bağışıklık sistemi, merkezi sinir sistemi ve kemik üzerinde faydalı ekhepatik etkilere sahiptir. Bu pleiotropik etkilerin çoğu, içsel sinyal moleküllerine lipit bağları olarak hizmet eden isoprenoidlerin inhibisyonu ile aracılanır. Özellikle, isoprenilasyon bağımlılığı olan küçük GTP bağlayıcı proteinler Rho, Ras ve Rac'ın doğru membran lokalizasyonu ve işlevi, bu pleiotropik etkilerin aracılamasında önemli bir rol oynayabilir.


Increasing the efficiency of precise genome editing with CRISPR-Cas9 by inhibition of nonhomologous end joining

DNA'ya hedefli çift iplik kırıkları (DSB) indirmek için kullanılan yöntemler, homolog rekombinasyon yoluyla genomda dış kaynaklı DNA parçalarının entegrasyon oranını artırarak hassas gen düzenleme sağlar. Bu yöntemlerin verimliliği, alternatif DNA onarım yolu olan nonhomolog uç birleştirme (NHEJ) tarafından sınırlanır. NHEJ yolunu, homoloji yönlendirilmiş onarım (HDR) ile karşılaştırıldığında teşvik etmek için, NHEJ yolunda anahtar enzim olan DNA ligaz IV'ü hedefledik. Scr7 inhibitörü, Cas9'u kullanarak mamali hücre hatlarında ve farelerde tüm dört genin incelenmesi için HDR ile gen düzenlemenin verimliliğini, 19 kat kadar artırdı. Bu yaklaşım, diğer özelleştirilebilir endonükleazlar, örneğin zink parmaklı nükleazlar ve transkripsiyon aktivatörü benzeri nükleazlar ve NHEJ ve HDR mekanizmaları yeterince korunmuş olmayan diğer hücreler için de uygulanabilir.


Molecular mechanism of BST2/tetherin downregulation by K5/MIR2 of Kaposi's sarcoma-associated herpesvirus.

K3/MIR1 ve K5/MIR2, Kaposi's sarcoma ile ilişkili herpes virüsü (KSHV) virüs ailesine ait membran ilişkili RING-CH (MARCH) ubiquitin ligaz ailesinin üyeleridir ve bağışıklık uyarıcı membran proteinlerine ubiquitin bağlayarak virüsün bağışıklık kaçışına katkıda bulunurlar. Yeni ev sahibi hücre proteinlerinin nicel proteomik taraması, viral bağışıklık düzenleyicileri tarafından indirgenen proteinler için, daha önce K5'in ve HIV-1'in bağışıklık düzenleyicisi VPU'nun, kemik iliği stromal hücre antijen 2 (BST2; ayrıca CD317 veya tetherin olarak da bilinir) seviyelerini azalttığını gözlemlemiştik, bu da BST2'nin K5 ve VPU'nun yeni bir substratı olabileceğini düşündürmektedir. Son çalışmalar, VPU'nun yokluğunda, BST2'yi ifade eden HeLa hücrelerinde HIV-1 viryonlarının plazma zarına bağlandığını ortaya koymuştur. Bu nedenle K5, BST2'yi hedefleyerek benzer şekilde doğuştan antiviral ev sahibi savunma mekanizmasını aşabilir. Burada, KSHV'nin birincil enfeksiyonu ve yeniden etkinleşmesi sırasında BST2'nin gerçek bir K5 hedefi olduğunu kanıtlıyoruz. Protein endoplazmik retikülten çıktıktan sonra, BST2'nin kısa amino terminal alanındaki lisinler, K5 tarafından ubiquitine bağlanır ve bu da BST2'nin hızlı bir şekilde parçalanmasına neden olur. BST2'nin ubiquitine bağlanması, parçalanma için gereklidir, çünkü K5 direnci gösteren ve sitoplazmik lisinler eksik olan BST2, ubiquitin depolarıyla birlikte BST2'nin yüzey ifadesini geri kazandırmıştır. Bu nedenle, BST2, K5 tarafından hedef alınan ilk tip II membran proteini ve hem ubiquitine bağlanan hem de GPI bağlı ilk proteindir. Ayrıca, KSHV salınımının, BST2'ye bağımlı olarak, VPU'nun yokluğunda azaldığını gösteriyoruz, bu da K5'in içsel antiviral savunma programlarından kaçışa katkıda bulunduğunu düşündürmektedir.


Regulation of beta catenin signaling and parathyroid hormone anabolic effects in bone by the matricellular protein periostin.

Periostin (Postn), osteositler ve periosteal osteoblastlar tarafından mekanik uyarı ve paratiroid hormon (PTH) yanıtı olarak tercihen ifade edilen bir matriksel protein. Ancak, periostin ifadesinin kemik anabolizmasını nasıl ve ne ölçüde etkilediği bilinmemektedir. Yetişkin Postn(-/-) ve Postn(+/+) farelerinin PTH'ye aralıklı maruz kalmasının kemik tepkisini inceledik. Postn(+/+) farelerine kıyasla, Postn(-/-) fareleri daha düşük kemik kütlesi, kabuklu kemik hacmi ve PTH'ye karşı güç tepkisi gösterdi. PTH ile uyaran kemik oluşumu endeksleri, özellikle periosteumda, Postn(-/-) farelerde önemli ölçüde daha düşüktü. Ayrıca, PTH ile in vivo Wnt-β-catenin sinyalizasyonunu değerlendiren TOPGAL raporçu farelerinde, periostinin yokluğunda (TOPGAL;Postn(-/-) fareleri) bu uyaran engellendi. PTH, periostini ve MEF2C ve sclerostin (Sost) ifadelerini kemikte ve osteoblastlarda in vitro uyardı. Recombinant periostin de Sost ifadelerini baskıladı, bu da integrin αVβ3 reseptörü aracılığıyla gerçekleşti, ancak periostin engelleyici antikor PTH tarafından MEF2C ve Sost'un baskılanmasını engelledi. Buna karşılık, Sost engelleyici antikorun yönetimi, Postn(-/-) farelerde PTH tarafından sağlanan kemik kütlesindeki artışı kısmen geri getirdi. Ayrıca, Postn(-/-) farelerin birincil osteoblastları, hem kendiliğinden hem de PTH'ye yanıt olarak daha düşük bir proliferasyon, mineralizasyon ve göç gösterdi. Osteoblastik gen ifade seviyeleri, Postn(-/-) osteoblastlarının PTH ile ve olmadan farklılaşmada bir kusur olduğunu ve periostinin yokluğunda osteoblast apoptozunun arttığını doğruladı. Bu veriler, periostinin kemik anabolizmasındaki karmaşık rolünü, Sost, Wnt-β-catenin sinyalizasyonu ve osteoblastik farklılaşmanın düzenlenmesiyle açıklıyor.


Lipoprotein(a) concentration and the risk of coronary heart disease, stroke, and nonvascular mortality.

LP(a) (lipoprotein(a)), düşük yoğunluklu lipoprotein benzeri bir parçaya bağlı büyük bir glikoprotein, koroner kalp hastalığı (KKD) ve inme riskinin artmasıyla ilişkili olabilir.

**Amaç:** Lp(a) konsantrasyonunun büyük damar ve olmayan damar sonuçlarının riskiyle ilişkisini değerlendirmek.

**Çalışma Seçimi:** 1 Ocak 1970 ile 3 Mart 2009 tarihleri arasında yayınlanan ve Lp(a) konsantrasyonu ile sonraki büyük damar morbiditesi ve/veya nedenlere özgü ölümleri kaydeden uzun süreli ileri görüşlü çalışmalar, elektronik aramalar yoluyla MEDLINE ve diğer veritabanlarında, referans listelerinin manuel aramalarında ve işbirliği yapan kişilerle tartışmalarda tespit edildi.

**Veri Çıkarımı:** 36 ileri görüşlü çalışmanın her birinde 126.634 katılımcı için bireysel kayıtlar sağlandı. 1,3 milyon kişi-yıl takip süresi boyunca, 22.076 ilk kez ölümcül veya ölümcül olmayan damar hastalığı sonuçları veya olmayan vasküler ölümler kaydedildi, bunlara dahil olarak 9336 KKD sonuçları, 1903 iskemik inmeler, 338 hemorajik inmeler, 751 sınıflandırılmamış inmeler, 1091 diğer vasküler ölümler, 8114 olmayan vasküler ölümler ve 242 bilinmeyen nedenden ölümler. Çalışma içinde regresyon analizleri, kişi içindeki değişimi ayarlamak ve meta-analizle birleştirilmek üzere ayarlandı. Analizler, bilinen önceden var olan KKD veya inme hastalığı olan katılımcıları dışladı.

**Veri Senkronizasyonu:** LP(a) konsantrasyonu, birkaç geleneksel vasküler risk faktörüyle zayıf bir korelasyonla ve bireyler arasında birkaç yıl boyunca yüksek tutarlılıkla bulundu. Lp(a) ile KKD riskinin ilişkileri, geniş bir şekilde sürekli şekilliydi. 24 kohort çalışmasında, temel Lp(a) dağılımının üst ve alt üçte birinde, sırasıyla 5.6 (95% güven aralığı [GA], 5.4-5.9) ve 4.4 (95% GA, 4


The biphasic behavior of incoherent feed-forward loops in biomolecular regulatory networks.

Bir incoherent beslemeli ileri döngü (FFL), biyomoleküler düzenleyici ağlarda en sık gözlemlenen motiflerden biridir. Incoherent FFL'nin sadece 'hızlı aktivasyon ve gecikmeli inhibisyon' şeklinde şekillendirilmiş geçici bir yanıt indüklemek için tasarlandığı düşünülmüştür. Çeşitli incoherent FFL'lerin dinamiklerini daha da sınıflandırdığımızda, iki tür olduğunu bulduk: zaman bağımlı iki aşamalı yanıtlar ve doz bağımlı iki aşamalı yanıtlar. Yapısal olarak aynı olan incoherent FFL'lerin neden bu kadar farklı dinamik roller oynadığını merak ediyor musunuz? Bilgisayarlı çalışmalarımız, bu iki tür incoherent FFL'lerin dinamiklerinin birbirini dışladığını gösteriyor. Daha fazla bilgisayarlı sonuç ve deneysel gözlemlerden yola çıkarak, incoherent FFL'lerin farklı hücresel bağlamlardan kaynaklanan farklı biyolojik işlevleri gerçekleştirmek için en iyi şekilde tasarlandığını hipotezliyoruz. Ek Destek Bilgileri, makalenin çevrimiçi versiyonunda bulunabilir.


Antipsychotic prescribing patterns in Germany: a retrospective analysis using a large outpatient prescription database.

Antipsikotik reçeteleme verileri, bakım kalitesi açısından büyük bir ilgi konusudur. Bu nedenle, 1999 Temmuz ve 2001 Aralık tarihleri arasında Güney Almanya'daki eczanelerde geri ödenen yasal sağlık sigortası kapsamında tüm reçeteleri analiz ettik. Veritabanı, yaklaşık 25 milyon kişinin reçetelerini kapsamaktadır. Çalışma döneminde en az bir kez antipsikotik reçete edilen nüfusun oranı %6'ya kadar çıkmaktadır. Çoğu reçete, genel antipsikotikler için ve uzman olmayan doktorlar tarafından yazılmıştır. İkinci nesil antipsikotikleri alan hastalar, sürekli antipsikotik tedavi alma olasılığı daha yüksektir. Büyük bir hasta grubu için, antipsikotik çoklu ilaç kullanımı ve somatik hastalıklar için kombinasyon ilaçları gözlemlenmiştir. Özellikle, kardiyovasküler ve metabolik bozukluklar için tedavi eden ilaçlar sık sık birlikte reçete edilmiştir. Doktorlar, tedavi seçimlerini yaparken hastaların kardiyovasküler ve metabolik risk profilini göz önünde bulundurmalıdır. Veriler, antipsikotiklerin çoğunun şizofreni dışında bozuklukların tedavisi için kullanıldığını göstermektedir. Antipsikotiklerin göstergeleri, etkinliği ve yan etkileri konusunda uzman olmayan doktorların farkındalığını artırmak önemlidir, çünkü bu doktorlar antipsikotik reçetelerinin çoğunluğunu yazmaktadır.


Structural basis for the activation of microtubule assembly by the EB1 and p150Glued complex.

Plus uç izleme proteinleri, EB1 ve dynein/dynactin kompleksi gibi, mikrotübül dinamiklerini düzenler. Bu proteinler, mikrotübülleri istikrarlı hale getirmek için, belirsiz mekanizmalarla mikrotübül büyüme uçlarında plus uç kompleksi oluşturdukları düşünülür. Burada, EB1'in karboksi terminal dimerizasyon alanının ve dynactin alt birimi p150Glued'un mikrotübül bağlanma (CAP-Gly) alanının kristal yapılarını rapor ediyoruz. Her EB1 dimeri molekülü, iki heliks içeren korunmuş bir dört heliks demeti oluşturur ve aynı zamanda esnek kuyruk bölgesinde p150Glued bağlanma siteleri sağlar. Kristalografi, NMR ve mutasyon analizlerini birleştiren çalışmalarımız, EB1 ve p150Glued'un kritik etkileşim elemanlarını ortaya koyar, bu mutasyonlar mikrotübül polimerizasyon aktivitesini değiştirir. Ayrıca, EB1'den anahtar esnek kuyruğun çıkarılması, EB1'in tek başına mikrotübül birleşme aktivitesini aktive eder, bu da esnek kuyruğun EB1 aktivitesini negatif olarak düzenlediğini öne sürer. Bu nedenle, EB1'in bir oto-inhibite konformasyonuna sahip olduğunu ve p150Glued'un tümosterik bir aktivasyon ajanı olarak bu konformasyonu rahatlattığını öneriyoruz.


Epigenetic regulation of NANOG by miR-302 cluster-MBD2 completes induced pluripotent stem cell reprogramming.

Çoğu somatik hücre, Yamanaka faktörleri ile indüklenmiş çoklu potansiyel kök (iPS) hücre yeniden programlamasına tabi kaldığında, tam yeniden programlamayı sağlamak için gerekli moleküler mekanizmalar bilinmemektedir. MikroRNA'lar (miRNA'lar) mRNA çevirisini ayarlar ve yeniden programlamada rol oynarlar, ancak tam iPS hücre yeniden programlamasını sağlamak için kritik olan miRNA işlevsel hedefleri bulmak zordur. MBD2 (Methyl-DNA bağlama domeni proteini 2) olarak bilinen bir epigenetik baskılayıcı, NANOG promotör öğelerine doğrudan bağlanarak transkripsiyonel aktivasyonu önler ve böylece somatik hücrelerin tam olarak iPS hücrelerine yeniden programlanmasını engeller. MBD2'nin ifadesini baskıladığımızda, NANOG ifadesini artırarak kısmen yeniden programlanmış iPS hücrelerinin tam olarak yeniden programlanmasına önemli ölçüde katkıda bulunduğumuzu gözlemledik. Bu nedenle, dış kaynaklı miR-302 kümesinin (miR-367 olmadan) ifadesi, MBD2 tarafından sağlanan NANOG ifadesinin baskılanmasını hafifleterek kısmen yeniden programlanmış hücrelerde tam iPS hücre durumuna ulaşmada etkilidir. Çalışmalarımız, insan iPS hücrelerinin tam yeniden programlanmasında doğrudan bir moleküler mekanizma sağlar ve bu, hastalık patogenezinin incelenmesi, ilaç taraması ve potansiyel hücre tabanlı terapiler için kullanılabilir.


Complex physiology and compound stress responses during fermentation of alkali-pretreated corn stover hydrolysate by an Escherichia coli ethanologen.

Ethanol üreten Escherichia coli'nin (E. coli) alkali ile işlenmiş bitki hidrolizatlarında anaerobik olarak yetiştirilmesi karmaşık bir fizyolojiye sahiptir ve bu konu yeterince araştırılmamıştır. E. coli'nin bu tür hidrolizatlara verdiği tepkiyi anlamak için, amonyum fiber genişlemesi ile işlenmiş mısır sapı hidrolizatından elde edilen bir etanol üreten E. coli K-12'yi inceledik. Bu hidrolizatın yüksek şeker içeriği (yaklaşık %6 glikoz, %3 xiloz) ve nispeten düşük toksisitesi olmasına rağmen, E. coli glikozun tükenmesine kadar büyümesini durdurdu. Bununla birlikte, hücreler metabolik olarak aktif kaldı ve tüm glikoz tüketilene kadar glikozdan etanol üretmeye devam etti. Gen ifade profillemesi, eksponansiyel büyüme aşaması, geçiş aşaması ve glikolitik aktif sabit aşama boyunca karmaşık ve değişen metabolik fizyoloji ve hücresel stres yanıtları ortaya koydu. Eksponansiyel ve geçiş aşamalarında, hücre bakım ve stres yanıtı maliyetleri, hidrolizatta bulunan serbest amino asitlerle kısmen dengeleniyordu. Ancak, çoğu amino asit tüketildikten sonra, hücreler sabit aşama girdi ve glikoz fermente edilen ATP, hidrolizatta bulunan hücre bakım taleplerini karşılamak için tamamen tüketildi. Etanol üreten E. coli'nin karşılaştırmalı gen ifade profillemesi ve metabolik modellemesi, alkali ile işlenmiş lignoselülozik hidrolizatlarda osmotik, lignotoksin ve etanol stresinin yüksek enerji maliyetinin büyüme, şeker kullanım oranları ve etanol verilerini sınırladığını gösterdi.


Systemic arterial hypertension in children following renal transplantation: prevalence and risk factors.

## Arka Plan
Renal nakil sonrası kan basıncının kontrolü, allograft ve hasta hayatta kalımını iyileştirebilir. Amaçlarımız (i) ilk 5 yıl boyunca renal nakil sonrası kan basıncının dağılımını ve sistolik ve/veya diastolik hipertansiyonun yaygınlığını tanımlamak ve (ii) bu nüfusta hipertansiyonla ilişkili klinik risk faktörleri ve merkez spesifik faktörleri değerlendirmekti.

## Yöntemler
Birleşik Krallık'taki tüm mevcut çocuk böbrek nakil hastalarının retrospektif bir vaka kayıt incelemesi gerçekleştirdik. Veriler, nakil sonrası 6. ay, 1. yıl, 2. yıl ve 5. yılda hipertansif (sistolik ve/veya diastolik kan basıncı > 95. perzentil) ve non-hipertansif (kan basıncı ≤ 95. perzentil) hastalarda toplandı.

## Sonuçlar
Toplamda, nakil sonrası 6. ayda %27.3 (117/428), 1. yılda %27.6 (118/428), 2. yılda %26.0 (95/365) ve 5. yılda %25.6 (50/195) hastalar hipertansif (sistolik ve/veya diastolik kan basıncı > 95. perzentil) idi. 6. ayda %58.4, 1. yılda %52.8, 2. yılda %48.2 ve 5. yılda %48.2 hastalar antihipertansif tedavi alıyordu, bunlardan %31.6-36.6'sı hipertansif kalmaya devam ediyordu. Hipertansif hastalar, antihipertansif ilaç kullananlar veya tedavi edilmemiş hipertansif hastalar (sistolik ve/veya diastolik kan basıncı > 95. perzentil) olarak tanımlanırsa, 6. ayda %66.4, 1. yılda %61.0, 2. yılda %56.4 ve 5. yılda %55.9 hastalar hipertansif idi. Bir çoklu modelde, sistolik hipertansiyon için risk oranları, donör türüne göre (


Coupling cAMP signaling to transcription in the liver: pivotal role of CREB and CREM.

Transkripsiyonel faktörler, çeşitli genlerin promotörlerindeki cAMP yanıt elemanlarına (CRE'ler) bağlanır ve memelilerde üç genin bir süper ailesini oluşturur: CREB, CREM ve ATF-1. CREB, CREM ve ATF-1 proteinlerinin çoğu, çoğunlukla alternatif splis ile posttranskripsiyonel olaylardan üretilir ve aktivasyon veya baskılama yoluyla gen ifadelerini düzenler. Aktivasyon, klasik olarak, bir dizi olası kinaz tarafından sinyal bağımlı fosforilasyonla (CREB'de Ser133 anahtar kabul noktası) gerçekleştirilir, bunlara PKA, CamKIV ve Rsk-2 dahildir. Fosforilasyon, CBP (CREB bağlayıcı protein), bir koaktivatör ve histon asetiltransferaz aktivitesi de içeren bir koaktivatörle etkileşim için önkoşuldur. Baskılama, aktivasörlerin dinamik defosforilasyonu ve CBP ile azalmış asosiasyonu yoluyla gerçekleşebilir. CRE sitelerinde transkripsiyonel baskılamanın başka bir yolu, indüklenebilir baskılayıcı ICER'i (indüklenebilir cAMP erken baskılayıcı) içerir, bu da CREM geninin bir ürünüdür. ICER, bir indüklenebilir baskılayıcı olarak, transkripsiyonel otoregülasyon döngülerinde yer alır ve erken yanıt genleri, örneğin proto-onkogen c-fos'un aşağı düzenlenmesini yönetir. Karaciğer, cAMP yanıt sinyallerinin önemli bir rol oynadığı dikkat çekici bir fizyolojik ortamdır. Aslında, karaciğer dokusunun koordineli yeniden düzenlenmesini elde etmek için belirli kontrol noktalarında hassas bir programlı gen ifadesi tetiklenir. Hepatektomi sonrası transkripsiyonel aktivasyonun zaman kinetiği, birkaç genin erken indüklenmesini ortaya koyar, bunlardan bazıları CREB/CREM transkripsiyonel faktörler tarafından kontrol edilir. Karaciğer fizyolojisinde CREM'in önemli bir rolü, kısmi hepatektomi sonrası ICER'in güçlü indüklenmesi tarafından önerildi. CREM eksikliği olan farelerde doku yeniden düzenlemedeki gecikme, bu faktörün hepatosit proliferasyonunu düzenlemedeki önemli işlevini doğruladı. Gen indüklemesi, kromatin organizasyonunda kritik değişikliklerle birlikte gelir, bu nedenle karaciğer yeniden düzenlemesi ve fiz


Comparison of dietary assessment methods in a Southern French population: use of weighed records, estimated-diet records and a food-frequency questionnaire

Amaç: Çalışmanın ana amacı, Fransız Akdeniz bölgesi için uygun diyet değerlendirme araçları geliştirmek ve sağladıkları ölçümleri doğrulamaktı. Konular ve Yöntemler: Üç farklı değerlendirme yöntemi, 150 erkek ve kadın gönüllünün bir örneğine sunuldu. 98 kişi protokolü tamamladı, bu da 4 gün ağırlıklı diyet kaydı (PETRA) ve 7 gün tahmini diyet kaydı (S7) içeren bir checklist ve bir dizi fotoğraf üzerine dayalıydı, her iki kayıt da yılda bir kez her mevsimde tamamlandı ve bir yarı nicel (standart porsiyon) gıda sıklığı anketini (FFQ) içeriyordu, bu anket sosyo-demografik ve antropometrik verileri elde etmek için sorular içeriyordu ve sadece bir kez tamamlandı. PETRA ile gıda tüketiminin değerlendirildiği günler, S7'nin ilk 4 günüyle (S4) örtüşüyordu. Sonuçlar: Doğrulama, besin ve gıdalar üzerine dayanıyordu. Enerji ayarlı Pearson korelasyon katsayıları, S4 ve PETRA arasında 0.32 (vitamin E) ile 0.81 (vitamin C) (ortalama: 21 besin için 0.65) arasında değişti. Zıt uç çeyreklerde neredeyse hiç yanlış sınıflandırma yoktu. Spearman korelasyon katsayıları, 0.63 (balık ve deniz ürünleri) ile 0.90 (şarap) (ortalama: 16 gıda grubu için 0.76) arasında değişti. Zıt uç çeyreklerde neredeyse hiç yanlış sınıflandırma yoktu. Enerji ayarlı Pearson korelasyon katsayıları, FFQ ve S7 arasında 0.22 (proteinler ve tek doymamış yağ asitleri) ile 0.80 (demir) (ortalama: 0.45) arasında değişti. Konuların %10'undan azı, zıt uç çeyreklerde yanlış sınıflandırıldı (vitamin C hariç, %12). Spearman korelasyon katsayıları, 0.25 (yeşil-sarı-kırmızı ham sebzeler) ile 0.76 (şarap) (ortalama: 0.42) arasında değişti. Konuların %8'inden azı, zıt uç çeyrek


Substrate fate in activated macrophages: a comparison between innate, classic, and alternative activation.

Makrofajlar, aldıklarında uyaranların dengesine bağlı olarak, doğuştan gelen ve adaptif bağışıklıkta önemli bir rol oynar. Analitik ve işlevsel bir bakış açısıyla, makrofaj uyaranı üç ana modda ayrıştırabiliriz: doğuştan gelen, klasik ve alternatif yollar. Bu farklı aktivasyonlar, pro- veya anti-enflamatuar uyaranların salınımında yer alan belirli gen kümelerinin ifadesine yol açar. Bu çalışmada, belirli metabolik desenlerin etkinleştirilen sinyalleme yoluna bağlı olup olmadığını analiz ettik. [1,2-(13)C(2)] glikoz izotopik izleme tabanlı metabolomik yaklaşımı, klasik, doğuştan gelen ve alternatif yollarla uyarılan makrofajlarda metabolik akış dağılımlarını karakterize etmek için kullanıldı. Bu metodoloji, yeni oluşan metabolitlerin kütle izotopik dağılım analizi ile birleştirilerek, veriler, etkinleştirilen makrofajların esasen glikolitik hücreler olduğunu ve klasik/doğal aktivite ile alternatif yol arasında net bir ayrımın olduğunu göstermektedir. İlginç bir şekilde, LPS/IFN-gamma veya TLR-2, -3, -4 ve -9 ile uyarılan makrofajlar, etkinleştirilen yola bakılmaksızın benzer akış dağılım desenlerine sahiptir. Bununla birlikte, alternatif yolla uyarılma, küçük metabolik etkilere sahiptir. Bu iki davranış türünün moleküler temeli, 6-fosfofruktoz-2-kinaz/fruktoz-2,6-bisfosfataz (PFK2) ifadesinde bir geçişten kaynaklanmaktadır; karaciğer tipi PFK2'den daha aktif evrensel PFK2 izomerine. Bu geçiş, Hif-1alfa etkinleştirilmesine yanıt verir ve fructoz-2,6-bisfosfat konsantrasyonunu ve glikolitik akışı artırır. Bununla birlikte, Hif-1alfa hedeflenen makrofajlar kullanılarak, LPS/IFN-gamma uyarılan makrofajlarda PFK2 izomerlerinin geçişi hala meydana gelir, bu da bu yolun Hif-1alfa bağımsız mekanizmalar yoluyla evrensel PFK2 ifadesini düzenlediğini göstermektedir.


The effect of folic acid supplementation on plasma homocysteine in an elderly population.

ARKA PLAN Artan plazma homocistein seviyeleri koroner arter hastalığı, periferik vasküler hastalık ve venöz tromboz ile ilişkilidir. Folik asit, homocistein seviyelerini düşürmek için en etkili tedavidir. Özellikle bu durumların en yüksek prevalansına sahip olan yaşlı nüfusta en düşük etkili folik asit takviyesinin ne olduğu bilinmemektedir.

HEDEF Yaşlı nüfusta 0, 50, 100, 200, 400 ve 600 mikrogram folik asit günlük takviyelerinin plazma homocistein üzerindeki etkilerini araştırmak.

YÖNTEM 65-75 yaşları arasındaki 368 katılımcı, 6 hafta boyunca bir tedavi almaları için rastgele atandı. 3. ve 6. haftalarda takviye sonrası plazma homocistein kaydedildi.

SONUÇlar Sadece 400 mikrogram ve 600 mikrogram grupları, plasebo ile karşılaştırıldığında anlamlı olarak daha düşük homocistein seviyelerine sahipti (p=0.038 ve p<0.001, sırasıyla). Her bireyin toplam folik asit alımı (diyet ve takviye) ile çoklu doğrusal regresyon kullanılarak, kardiyovasküler riski folat eksikliğinden kaynaklanmayacak şekilde %95'lik bir yaşlı nüfusa ulaşmak için günde 926 mikrogram toplam günlük folik asit alımı gereklidir.

TARTIŞMA Yalnızca diyetle günde 926 mikrogram folik asit alımı elde edilmesi olası değildir. Bireysel takviye veya gıda ile folik asit zenginleştirilmesi bu hedefe ulaşmak için gereklidir.


Central obesity and hyperinsulinaemia in women are associated with polymorphism in the 5' flanking region of the human insulin gene.

Obezite, genetik bileşenin belirgin olduğu çok faktörlü bir hastalıktır. Durum, üst vücut (merkezi) ve alt vücut (gluteal) obezite gibi vücut yağının topoğrafik dağılımının heterojenliğiyle daha da karmaşıklaşır. Ayrıca, yağ dağılımının toplam vücut yağına kıyasla daha güçlü kalıtsal eğilimi vardır. Merkezi obezite, hiperglisinemi ve insülin direnci ile karakterizedir, bu da tip 2 diyabet, hipertansiyon ve ateroskleroz ile ortak bir özelliktir. Merkezi obezitenin moleküler genetikini incelemek için, 56 ciddi şekilde obez (ortalama vücut kitle indeksi 40), birbirleriyle ilişkili olmayan İngiliz Caucasoid genç, diyabet olmayan kadınları antropometrik ölçümler ve insülin salgılama ve direnci göstergeleri ile ilgili kısıtlı fragment uzunluğu polimorfizmleri (RFLP) açısından incelemiş olduk. İncelenen aday genler, insülin reseptörü, insülin duyarlı glikoz taşıyıcı ve insülin idi. Insülin geninin 5' uç bölgesindeki hiper değişken bölgenin sınıf 3 aleli ile üst segment obezitesi arasında (P = 0.005) bir ilişki bulundu. Ayrıca, sınıf 3 aleli, oruçtaki hiperglisinemi (P = 0.01), uyarılmış insülin salgılaması (P = 0.01) ve HOMA ile hesaplanan insülin direnci (P = 0.008) ile de ilişkilendirildi. Çalışmada incelenen diğer aday genlerde böyle bir ilişki bulunmadı. Bu veriler, insülin geninin 5' uç bölgesindeki polimorfizmlerin gen ifadesini etkileyebileceğini ve bu sayede ciddi şekilde obez kadınlarda insülin üretimini modüle edebileceğini öne sürmektedir.


Population density profiles of nasopharyngeal carriage of 5 bacterial species in pre-school children measured using quantitative PCR offer potential insights into the dynamics of transmission.

Bakteriyel aşılar, taşıyıcılık oranlarını azaltabilir. Kolonizasyon genellikle ikili bir son noktadır. Gerçek zamanlı nicel PCR (qPCR), mukozal örneklerdeki bakteriyel DNA'yı geniş bir aralıkta nicel olarak ölçebilir. Streptococcus pneumoniae (lytA), Streptococcus pyogenes (ntpC), Moraxella catarrhalis (ompJ), Haemophilus influenzae (hdp) ve Staphylococcus aureus (nuc) için kültür ve tek gen tür-özgü qPCRLAR'ı ve standart eğrileri, log faz referans kültür broşları karşısındaki kullanarak, 161 sağlıklı 2-4 yaş arası çocuklardan alınmış nazofaringsal süngerlerdeki taşıyıcılık sıklığı ve zirve yoğunluk dağılımlarını tanımladık. Genel olarak, qPCR ve kültürle tespit tutarlıydı. Çelişki çoğunlukla her iki yöntemin daha düşük tespit eşiklerinde meydana geldi, ancak S. pyogenes ve S. aureus için PCR testleri daha az duyarlıydı. Yoğunluk, bu 5 tür için 5-7 düzenlik değişimlerle değişti ve bol miktarda bulunan türler yüksek değerlere (modlar: S. pneumoniae log3-4, M. catarrhalis ve H. influenzae log4-5 CFU/ml broş) eğilirdi. Sağlıklı çocuklarda bu bakterileri taşıyan geniş bakteriyel DNA konsantrasyon aralıkları, farklı bireylerin farklı zamanlarda büyük ölçüde bulaşıcılıkta değişebileceği anlamına gelebilir. Kolonizasyon yoğunluğunun belirleyicilerini (konak, mikroorganizma ve çevre) anlamak, aşı etkinliğini daha doğru tahmin etmemizi sağlayacaktır.


Circadian mechanisms in murine and human bone marrow mesenchymal stem cells following dexamethasone exposure.

Bir çekirdek grup düzenleyici faktörler memelilerin hücrelerinde sirkadiyen ritimleri kontrol eder. Beyindeki süperşiasmatik çekirdek, merkezi çekirdek sirkadiyen osilatör olarak hizmet ederken, sirkadiyen saatler ayrıca periferik dokular ve hücrelerde de bulunur. Artan bir kanıt kümesi, kemik ve yağ dokularında ifade edilen mRNA'ların %20'den fazlasının sirkadiyen bir şekilde osile ettiğini göstermiştir. Bu makale, murin ve insan kemik iliği kaynaklı mezenşimal kök hücreleri (BMSCs) birincil kültürlerinde çekirdek sirkadiyen transkripsiyonel cihazın kanıtlarını rapor eder. Tam kaplı, istirahat halinde BMSCs'lere deksametazon maruziyeti, albumin D bağlayıcı proteini (dbp), beyin-kas arnt benzeri 1 (bmal1), dönem 3 (per3), rev-erb alfa (Rev A) ve rev-erb beta (Rev B) mRNA'larının osilasyonunu senkronize etti. Genler 22,2 ile 24,3 saatlik ortalama osilasyon periyoduna sahipti. "Pozitif" (bmal1) ve "negatif" (per3) sirkadiyen düzenleyici cihazın bileşenlerinin mRNA'larının akrofazı veya zirve ifadesi, yaklaşık 8-12 saatte birbirinden farklıydı, bu da canlı gözlemlerle tutarlıydı. Canlıda, glikojen sintez kinaz 3beta (GSK3beta) fosforilasyonu, per3 ve çekirdek sirkadiyen düzenleyici cihazın bileşenlerinin dönüşümünü düzenler. In vitro, litiyum klorür, GSK3beta inhibitörü olarak eklenince, tüm genlerin akrofazını BMSCs'de 4,2-4,7 saatlik osilasyonla önemli ölçüde kaydırdı; ancak sadece erkek murin BMSCs, osilasyon periyodunun önemli ölçüde uzamasını gösterdi. Sonuç olarak, insan ve murin BMSCs, kemik metabolizması ve kök hücre biyolojisi üzerine sirkadiyen mekanizmaların analizinde geçerli bir in vitro model oluşturur.


Herpesvirus-encoded GPCRs: neglected players in inflammatory and proliferative diseases?

Herpes virüsleri, virüs genomlarında, kemokin reseptörlerine benzeyen yapısal özelliklere sahip membran ilişkili G protein bağlantılı reseptörleri (GPCR'ler) kodlar. Bu GPCR'ler, hayatta kalmak, çoğalmak ve patogenez için, ev sahibinin GPCR ile ilişkili hücresel sinyal ağlarını ele geçirir. Özellikle, herpes virüslerinde kodlanan kemokin reseptörleri ORF74, BILF1 ve US28, enflamatuar sitelerde ve tümör hücrelerinde bulunur ve bu, virüs spesifik hedefler için yönlendirilmiş tedavilerde önemli roller oynar. GPCR'lerin genel olarak yüksek ilaçlanabilirlikleri göz önüne alındığında, bu viral GPCR'ler, antiviral ilaç hedefleri olarak değerlendirilebilir.


Midbody accumulation through evasion of autophagy contributes to cellular reprogramming and tumorigenicity

Orta vücut, hücre bölünmesi sırasında kız kardeş hücreler arasında oluşan ve son ayrışmaları için gerekli olan tek bir organeldir. Orta vücutlar, bölünmeden uzun süre sonra hücrelerde midbody türevleri (MBd'ler) olarak kalır, ancak kaderleri belirsizdir. Burada, MBd'lerin daha yaşlı merkezsomu olan kız kardeş hücre tarafından asimetrik olarak miras alındığını gösteriyoruz. Onlar, kök hücreler, indüklenmiş çoklu potansiyel hücreler ve potansiyel kanser 'kök hücreleri' içinde ve in vivo ve in vitro seçici olarak birikirler. MBd kaybı, kök hücrelerin farklılaşmasıyla birlikte gerçekleşir ve CEP55 adlı orta vücut proteini ile otofajik reseptör NBR1'in bağlanmasıyla medyatize edilen otofajik parçalanmayla ilgilidir. Farklıleşen hücreler ve normal bölünen hücreler MBd'ler biriktirmez ve yüksek otofajik aktiviteye sahiptir. Kök hücreler ve kanser hücreleri, otofajosom kapsüllemesinden kaçarak ve düşük otofajik aktivite göstererek MBd'ler biriktirir. MBd zenginliği, indüklenmiş çoklu potansiyel hücrelere yeniden programlanmayı ve kanser hücrelerinin in vitro tümörjenikliğini artırır. Bu sonuçlar, MBd'lerin kök hücreler ve kanser 'kök hücreleri'nde beklenmedik rollerini gösterir.


Integrated genomic analysis identifies clinically relevant subtypes of glioblastoma characterized by abnormalities in PDGFRA, IDH1, EGFR, and NF1.

Cancer Genom Atlas Ağı, son zamanlarda glioblastoma multiforme (GBM) için tekrarlayan genomik anormallikleri katalogladı. GBM'yi Proneural, Neural, Klasik ve Mesenkimal alt türlere ayırmak için sağlam bir gen ifadesi tabanlı moleküler sınıflandırma açıklıyoruz ve çok boyutlu genomik verileri entegre ederek somatik mutasyonlar ve DNA kopya sayısı desenlerini belirliyoruz. EGFR, NF1 ve PDGFRA/IDH1'in anormallikleri ve gen ifadeleri sırasıyla Klasik, Mesenkimal ve Proneural alt türlerini tanımlar. Normal beyin hücre tiplerinin gen imzaları, alt türler ve farklı sinirsel menzililer arasında güçlü bir ilişki gösterir. Ayrıca, agresif tedavi yanıtı alt türlere göre değişir, Klasik alt türde en büyük fayda ve Proneural alt türde hiçbir fayda görülür. GBM moleküler stratifikasyonu için transkriptomik ve genomik boyutları birleştiren bir çerçeve sunuyoruz, bu da gelecekteki çalışmalar için önemli sonuçlar doğuruyor.


Chronic Hepatitis B Infection: A Review

Önem Dünya çapında 240 milyondan fazla kişi kronik hepatit B virüsü (HBV) ile enfekte. Kronik HBV enfeksiyonu olan ve tedavi görmeyen bireylerin %15 ila %40'ı siroz gelişir, bu da karaciğer yetmezliğine ve karaciğer kanserine yol açabilir. Gözlemler Pegilasyonlu interferon ve nükleozid analogları (lamivudin, adefovir, entecavir, tenofovir disoproxil ve tenofovir alafenamid), HBV DNA'nın çoğalmasını baskılar ve karaciğer iltihabını ve fibrozunu iyileştirir. Uzun süreli viral baskılama, karaciğer fibrozunun gerilemesi ve hepatosit kanseri riskinin azalması ile ilişkilidir. Tedavi sonrası iyileşme oranları (hepatit B yüzey antijeni kaybı ve HBV DNA'nın tespit edilemezliği ile tanımlanır) düşük kalmaya devam etmektedir (pegilasyonlu interferon ile %3-7 ve nükleozid analoğu terapisi ile %1-12). Pegilasyonlu interferon tedavisi 48 hafta içinde tamamlanabilir ve direnç gelişimi ile ilişkili değildir; ancak, kötü tolere edilebilirliği ve depresyon gibi mevcut nöropsikiyatrik semptomların kötüleşmesi gibi yan etkiler nedeniyle kullanımı sınırlıdır. Yeni ajanlar (entecavir, tenofovir disoproxil ve tenofovir alafenamid), eski ajanlara (lamivudin ve adefovir) kıyasla direnç gelişimi riskini önemli ölçüde azaltabilir ve ilk tedavi seçeneği olarak düşünülmelidir. Sonuç ve Önemi Kronik HBV enfeksiyonu ve karaciğer iltihabı olan hastalara, karaciğer hastalığının ilerlemesini azaltma çabası içinde, pegilasyonlu interferon veya nükleozid analoğu (lamivudin, adefovir, entecavir, tenofovir disoproxil veya tenofovir alafenamid) antiviral tedavisi sunulmalıdır. Nükleozid analogları ilk tedavi seçeneği olarak düşünülmelidir. İyileşme oranları düşük olduğu için, çoğu hasta sonsuza dek tedavi görmelidir.


CD64 expression distinguishes monocyte-derived and conventional dendritic cells and reveals their distinct role during intramuscular immunization.

Skeletik kaslarda bulunan dendritik hücreler (DC'ler) hakkında çok az bilgi vardır, ancak çoğu aşı i.m. (intramuscular) olarak uygulanır. Bu makalede, CD64'ün, yüksek afiniteli IgG reseptörü FcγRI'nin, geleneksel DC'leri monositlerden türetilen DC'ler (Mo-DC'ler) ile ayırt ettiğimizi gösteriyoruz. Bu ayrımcı işaretçi kullanarak, kaslarda bulunan farklı DC alt kümelerini ve drenaj lenf düğümlerinde (LD'ler) göç eden karşılıklarını tanımladık. Ayrıca bu yeteneği, kas DC'leri arasında var olan işlevsel özelleşmeyi analiz etmek için kullandık. Alümin üzerine bağlanmış antijenin i.m. uygulanmasının ardından, alümin enjekte edilen kaslarda, CD8α(+) ve CD11b(+) tipindeki geleneksel DC'lerin büyük sayıda bulunduğunu gösterdik. Her iki geleneksel DC tipi de antijeni yakalayabilir ve drenaj LD'lerine göç edebilir, burada naif T hücrelerini verimli bir şekilde aktive edebilirler. Alümin enjekte edilen kaslarda, Mo-DC'ler geleneksel DC'ler kadar sayısaldı, ancak sadece küçük bir kısmı drenaj LD'lerine göç etti. Bu nedenle, alümin kendisi Mo-DC'leri drenaj LD'lerine göç ettirmek için yetersizdir. Alümin üzerine küçük miktarda LPS eklemenin Mo-DC göçünü artırdığını gösterdik. Düşünürsek ki göç eden Mo-DC'ler, her hücre başına, geleneksel DC'lere kıyasla daha yüksek bir kapasiteyle IFN-γ üreten T hücreleri indükleyebilir, alümin üzerine LPS eklemenin kaslardan türetilen DC'ler tarafından sunulan antijenlerin genel immünojenitesini artırdığını gösterdik. Bu nedenle, i.m. aşılamada adjuvantların rolünü tam olarak anlamak, kas DC'leri ve Mo-DC'lerin heterojen göç ve işlevsel davranışlarını, bu çalışmada ortaya konan şekilde, dikkate almalıdır.


T-cell-antigen recognition and the immunological synapse

Son beş yılda T-hücre antijen tanıma alanındaki büyük heyecan, bağışıklık sinapsına odaklanmıştır; bu, bir T hücresi ve uygun peptid-MHC komplekslerini ifade eden bir hücre arasındaki arayüzde oluşan karmaşık bir hücre yapısıdır. Yeni görüntüleme teknolojileri sayesinde, hücre yüzey moleküllerinin ve bunların ilişkili sinyal modüllerinin hücre iletişimi bağlamındaki rollerini anlamaya başlıyoruz. Gelişmeler o kadar hızlı ilerledi ki, T-hücre antijen tanıma, hücre-hücre tanımanın moleküler temeli anlaşılan ilk sistem olabilir.


Key interactions by conserved polar amino acids located at the transmembrane helical boundaries in Class B GPCRs modulate activation, effector specificity and biased signalling in the glucagon-like peptide-1 receptor.

Sınıf B GPCR'ler, ligand uyarıma yanıt olarak önyargılı agonizm sergileyebilme potansiyeline sahip, birden fazla sinyal aktivasyonunu tetikleyebilir. Daha önce, GLP-1 reseptörünün işlevi için kritik olan TM alanındaki önemli polar amino asitleri vurgulamıştık. Bu çalışmada, mutajenik, farmakolojik karakterizasyon, matematiksel ve hesaplamalı moleküler modelleme kombinasyonunu kullanarak, Sınıf B GPCR'lerin GLP-1 reseptörünün kararlılığı ve/veya sinyal özgüllüğü ve önyargılı agonizme kontrolü üzerinde önemli olan ek korunmuş polar kalıntıları belirledik. Bu, (i) TM 3, 4 ve 5'in dış sınırlarında bulunan üç pozitif yüklü kalıntı (R3.30227, K4.64288, R5.40310) içerir, bu kalıntılar moleküler modellerde ekstra hücre döngüsünü istikrarlı hale getirmek için öngörülür, bu da ligand bağlılığı ve reseptör aktivasyonu için kritik bir alan; (ii) reseptörün iç yüzünde TM 2 (R2.46176), 6 (R6.37348) ve 7 (N7.61406 ve E7.63408) kalıntıları arasında öngörülen hidrojen bağ ağı, istikrarlı reseptörün ve sinyal özgülllüğünün yönlendirilmesinin önemli olduğu; (iii) TM 5'in (R5.56326) ve TM 6'nın (K6.35346 ve K6.40351) alt kısmındaki kalıntılar, reseptör aktivasyonu ve aşağı akış sinyalleşmesi için kritik; (iv) TM 4'ün (N2.52182 ve Y3.52250) istikrarına dahil olan ve hücre sinyalleşmesini de etkileyen kalıntılar. Toplu olarak, bu çalışma, GLP-1 reseptörü tarafından peptit ile medyasyonlu sinyalleşmenin anlayışını genişletir.


Influence of lifestyle modification on arterial stiffness and wave reflections.

Arteriyel sertlik ve dalga yansımaları kardiyovasküler fonksiyon ve hastalık riski üzerinde çeşitli olumsuz etkilere sahiptir ve son evre böbrek yetmezliği ve esansiyel hipertansiyonu olan hastalarda daha yüksek bir ölüm oranıyla ilişkilidir. Bu nedenle, arteriyel sertliğin önlenmesi ve tedavisi en üst düzeyde önem taşımaktadır. Arteriyel sertleşmenin kardiyovasküler hastalığın (CVD) kritik bir öncüsü olarak tanınması nedeniyle, yaşam tarzı değişikliklerinin arteriyel sertleşmeyi önleme ve tersine çevirme üzerindeki rolünü anlamak esastır. Mevcut kanıtlar, özellikle aerobik egzersiz ve sodyum kısıtlaması gibi yaşam tarzı değişikliklerinin, arteriyel sertleşmeyi önleme ve tedavi etme açısından klinik olarak etkili terapötik müdahaleler olduğunu göstermektedir. Bu nedenle, arteriyel sertleşmede yaşam tarzı değişikliklerini ön tedavi yaklaşımı olarak önermek için yeterli kanıt mevcuttur. Bununla birlikte, arteriyel sertleşmenin yönetimindeki yaşam tarzı değişikliklerinin tam anlaşılması ve en iyi kullanımı için daha fazla bilgiye ihtiyaç vardır.


Effect of exercise-induced ischemia on QT interval dispersion.

Artan ventrikel repolarizasyon süresi mekansal dağınıklığı (QT dağınıklığı), arritmilere karşı artan savunmasızlıkla ilişkilidir. Bu çalışma, izemik kalp hastalığı (IHD) olan kişilerde egzersizin QT dağınıklığı üzerindeki etkisini incelemek için tasarlanmıştır. Çalışmada, dinlenme ve zirve egzersiz sırasında QT dağınıklığı, düzeltilmiş QT dağınıklığı ve düzeltilmemiş ve düzeltilmiş QT dağınıklığı değişimlerinin yüzdesi değerlendirilmiştir. Standart Bruce protokolü egzersiz testini tamamlayan 14 kontrol grubu üyesi, 17 IHD hastası ve 14 IHD hastası (IHD-B) beta-blokerler alıyordu. QT aralıkları, bir kişisel bilgisayara bağlı dijital tablet arayüzü kullanılarak dinlenme ve zirve egzersiz sırasında ölçülmüştür. Dinlenme sırasında QT dağınıklığı, kontrol ve IHD-B grupları ile karşılaştırıldığında IHD grubunda belirgin şekilde artmıştır (düzeltilmiş QT dağınıklığı milisaniye olarak), 74 +/- 7, 40 +/- 4, 49 +/- 5, p < 0.03). Zirve egzersiz sırasında düzeltilmiş QT dağınıklığı, kontrol grubuna kıyasla IHD grubunda daha büyüktü (26 +/- 3 msec'e karşı 57 +/- 5 msec, p < 0.03). Egzersizle ilişkili QT dağınıklığı değişimlerinin yüzdesi, kontrol grubu (28% +/- 4%, p < 0.002) ve IHD-B grubu (30% +/- 3%, p < 0.01) ile karşılaştırıldığında IHD grubunda anlamlı olarak daha yüksekti. Zirve egzersiz sırasında daha büyük ortalama QT dağınıklığı ve egzersizle ilişkili QT dağınıklığı değişimlerinin artması, IHD grubunda arritmilere karşı artan savunmasızlığı açıklamaya yardımcı olabilir. Beta-blokerlerin kardiyoprotektif etkisi, egzersizle ilişkili QT dağınıklığı değişimlerini azaltma etkilerine bağlanabilir.


Effects of powered mobility on self-initiated behaviors of very young children with locomotor disability.

Bu çalışma, 23 ila 38 ay arasında olan ve motorlu sandalyeleri kullanmayı üç hafta içinde öğrenen altı engelli çocuğun kendi başlatılan davranışlarının etkilerini rapor eder. Çoklu temel tasarım kullanılarak, bağımsız mobiliteyi elde etmeden önce ve sonra 10 günlük aralıklarla iki saatlik gözlem dönemleri video kaydedildi. Nesneyle kendi başlatılan etkileşimin sıklığı, mekansal keşif ve bakıcı ile iletişim analiz edildi. Üç çocuk tüm üç davranış türünü artırdı; biri nesneyle etkileşimi artırdı ancak bu etkileşimi azalttı; ve iki çocuk yalnızca mekansal keşfi artırdı.


BCR/ABL modifies the kinetics and fidelity of DNA double-strand breaks repair in hematopoietic cells.

Onkogenik BCR/ABL tirozin kinazı, DNA çift iplikli kırıkları (DSB'ler) onarımını kolaylaştırır. Gamma-irradiasyon sonrası BCR/ABL pozitif lösemi hücrelerinde normal hücrelere kıyasla daha fazla DSB biriktiğini bulduk. Bu hasarların çoğu, BCR/ABL tarafından uyarılan zaman bağımlı bir şekilde, NHEJ (non-homolog end-joining) ve HRR (homologous recombination onarımı) mekanizmalarıyla verimli bir şekilde onarılır. Ancak, BCR/ABL pozitif lösemi hücrelerinde HRR ve NHEJ ürünleri sırasıyla mutasyonlar ve büyük silinmeler olarak tespit edildi. Philadelphia kromozom pozitif lösemilerde genomik istikrarsızlığa katkıda bulunabilecek DSB'lerin hatalı onarımını önerdiğimiz için.


Bone morphogenetic protein signaling in nephron progenitor cells

Kemik morfogenetik proteini (BMP) sinyali, böbrek gelişiminin birçok yönünde kritik bir rol oynar ve böbrek yaralanmasının sonucunu belirlemede önemli bir faktördür. BMP tedavisi, pluripotent kök hücrelerden nefron öncüsü hücrelerinin farklılaşmasını içeren protokollerin de temel bir bileşenidir. Bu inceleme, her bir bağlamda nefron öncüsü hücrelerine BMP sinyalizasyonunun rolünü tartışmaktadır.


Computational analysis of 3'-ends of ESTs shows four classes of alternative polyadenylation in human, mouse, and rat.

Alternatif başlatma, splice ve polyadenilasyon, birçok organizmanın aynı transkripsiyon biriminden kaynaklanan olgun mRNA transkriptleri arasında çeşitlilik yaratmak için kullandıkları temel mekanizmalardır. Önceki hesaplamalı analizler alternatif polyadenilasyona odaklanmış olsa da, normal 3' uç eksonların içinde veya aşağısında polyadenilasyon aktiviteleri, insan, fare ve sıçan genomlarında tüm transkripsiyon bölgelerine yayılan alternatif polyadenilasyon kalıplarının ilk genom geniş analizini sunuyoruz. Bu analizden dört farklı alternatif polyadenilasyon kalıbı ortaya çıkıyor: bitişik poly(A) siteleri, bileşik eksonlar, gizli eksonlar ve kısaltılmış eksonlar. En az %49 (insan), %31 (fare) ve %28 (sıçan) polyadenilasyonlu transkripsiyon birimlerinin alternatif polyadenilasyona sahip olduğunu tahmin ediyoruz. Bu alternatif polyadenilasyon olaylarının bir kısmı yeni protein izolarına neden oluyor.


Epigenetic instability in ES cells and cloned mice.

Nükleer transferle (NT) klonlama, çoğu klonun doğumdan önce ölmesi ve hayatta kalanların sıklıkla büyüme bozuklukları göstermesi ile verimsiz bir süreçtir. Gen ifadesini hayatta kalma ve fetüs aşırı büyümesi ile ilişkilendirmek amacıyla, hem nükleer transferle klonlanmış fare hem de onlardan türetilen embriyofik (ES) hücre bağışçı popülasyonlarındaki kalıtsal gen ifadesini inceledik. ES hücre genomunun epigenetik durumu, son derece istikrarsız bulundu. Benzer şekilde, çoğu klonmuş fareyi, aynı alt klonlardan türetilen ES hücrelerinden türetilenlerde bile, kalıtsal gen ifadesinde değişkenlik gözlemlendi. Genelde gen düzenlenmesinde yaygın bozulma olmasına rağmen birçok hayvan yetişkinliğe kadar hayatta kaldı, bu da memeli gelişiminin genomun epigenetik sapmalarından oldukça toleranslı olabileceğini gösteriyor. Bu veriler, hatta normal görünen klonlanmış hayvanların bile gen ifadesinde ince bozukluklar gösterebileceğini ima ediyor.


Successful three-way kidney paired donation with cross-country live donor allograft transport.

Hayat verici bağışçılardan uyumsuz hastalara nakil fırsatları sağlamak için böbrek eşleştirme nakli (KPD), organ mevcudiyeti krizini hafifletmek için önemli stratejilerden biri olarak kabul edilir. Amerika Birleşik Devletleri'nde ulusal bir KPD programı uygulanırsa yılda ek olarak 1000-2000 nakil gerçekleştirilebileceği tahmin edilmiştir. Bu nakillerin çoğu katılımcıların yerel veya bölgesel bölgesinde düzenlenebilir, ancak zor eşleşen kan grupları veya geniş HLA duyarlılığı olan hastalar daha büyük coğrafi alanlarda eşleşmeden yararlanabilir. Bu durumda, hastalar veya organlar, ulusal programdan en fazla faydayı elde etmek için seyahat etmesi gerekebilir. Bu çalışmada, bir üçlü KPD'nin, yüksek duyarlılıklı bir hastaya (PRA %96) karşı kıyıda yaşayan bir canlı bağışçının iyi eşleşmiş böbreğini almasını nasıl sağladığını açıklıyoruz. Böbrek San Francisco'da çıkarıldı ve 8 saat sonra Baltimore'a nakledilip yeniden kan akışına alındı. Hasta hızlı fonksiyon gösterdi ve bir yıl sonra serum kreatinin seviyesi 1.1 mg/dl idi. Bu vaka, Amerika Birleşik Devletleri gibi büyük bir ülkede ulusal bir KPD programının uygulanmasındaki bazı karmaşıklıkları çözmek için bir şablon sağlar.


Role of PACAP and VIP in astroglial functions.

Astrocytler insan beyninin hacminin en az %50'sini oluşturur. Destekleyici işlevlerde rollerinin yanı sıra, astrocytler kök hücre çoğalmasını düzenler, sinaptik plastisiteyi ve nöroproteksiyonu etkiler. Ayrıca, astrocytler nörotransmiterlere ve nöropeptitlere yanıt vererek ve düzenleyici faktörler olarak adlandırılan gliotransmitterler salgılayarak nöronal fizyolojiyi etkiler. Özellikle, astrocytler gelişme ve/veya yetişkinlikte PACAP'a özgü reseptör PAC1-R ve PACAP/VIP karşılıklı reseptörleri VPAC1-R ve VPAC2-R ifade eder. PACAP ve VIP'nin, astrocytlerin çoğalması, plastisitesi, glikojen üretimi ve nörotrofik faktörlerin ve gliotransmitterlerin biyosentezi gibi bir dizi aktivitesini düzenlediği konusunda artık net kanıtlar vardır.


A subset of 26S proteasomes is activated at critically low ATP concentrations and contributes to myocardial injury during cold ischemia.

Moleküler mekanizmaların, sıcak veya soğuk iskemiye bağlı olarak kalp dokusuna zarar vermesi, tam olarak anlaşılmamış bir konudur. Proteazomların, kalp dokusunun iskemi-reperfüzyon hasarına katkıda bulunduğu düşünülse de, iskemik dönemdeki rolleri hala belirsizdir. Bağışçı kalplerin yaygın olarak kalp nakli öncesi uzun süreli küresel soğuk iskemiye maruz kaldığı göz önüne alındığında, bu bağlamda kalp dokusundaki ATP içeriği açısından soğuk iskemik depolama sırasında proteazomun rolünü ve düzenlenmesini değerlendirdik. Gerçek dokuda ATP konsantrasyonunda ölçüldüğünde, kalpteki proteazom peptidaz aktivitesi, kalplerin UW çözeltisinde 48 saat kadar soğuk iskemik depolamada ATP'nin azalmasıyla birlikte %225 arttı. UW çözeltisine spesifik proteazom inhibitörü epoxomicin eklendiğinde, bu, kalpteki ekstraklarda proteazom aktivitesini inhibe etti, edem oluşumunu önemli ölçüde azalttı ve kardiyomiyositin ultrastrüktürel bütünlüğünü korudu. Saflaştırılmış 20S/26S proteazom enzim hazırlamaları kullanarak, bu aktivitenin bir alt küme 26S proteazomlara atfedildiğini, bu proteazomların fizyolojik seviyelerin çok altında ATP konsantrasyonlarında kararlı olduğunu, ATP'nin aktivitesini negatif olarak düzenlediğini ve maksimum aktivitenin düşük mikromol/L aralığında ATP konsantrasyonlarında meydana geldiğini gösterdik. Bu veriler, proteazom aktivitesinin soğuk iskemik kalp dokusu hasarının patolojik olarak önemli bir mekanizması olduğunu öne sürmektedir. Bir alt küme 26S proteazom, ATP seviyelerinin düşmesiyle aktive olan, hücre yıkıcı bir proteaz gibi davranmaktadır. Soğuk iskemide proteazom inhibisyonu, kardiyomiyositin ultrastrüktürel bütünlüğünü korur.


Coping and satisfaction with growth hormone treatment among short-stature children.

Çocukların kronik bir tıbbi sorunu olan ve uzun süreli tedavi gerektiren durumlarla başa çıkma yetenekleri, bu çocukların ve ebeveynlerinin yaşam kalitesini etkiler ve tedavi kalitesinin bir göstergesi olarak hizmet eder. Bu çalışma, ortalama yaş ve cinsiyet için iki veya daha fazla standart sapma altında olan çocukların başa çıkma yeteneği ve tedavi memnuniyetiyle ilgilidir. Çalışma nüfusu, en az 1 yıldır büyüme hormonu (GH) tedavisi alan 96 hastadan oluşmaktadır. 65 hasta herhangi bir temel hastalığa sahip değildi, 15'i klasik GH eksikliğine sahipti ve 16'sı Turner sendromu veya böbrek hastalığına sahipti. Tüm hastalar, 12 ila 66 ay arasında evde günlük enjekte edilerek tedavi edildi. Kendini yöneten bir anketle, başa çıkma yeteneği ve tedavi memnuniyeti ve uyumluluğu değerlendirildi. Cinsiyet, temel hastalığın varlığı, tedavinin başladığı yaş veya tedavi süresi açısından anlamlı farklılıklar bulunmadı. GH tedavisinin nihai boya etkisi henüz belirlenmemiş olmasına rağmen, memnuniyet ve uyumluluk yüksekti.


Risk for breast cancer development determined by mammographic parenchymal pattern.

Bir meme kanseri gelişme riski sınıflandırması, sadece meme parankimının mamografi görünümüne dayanarak geliştirilmiştir. Dört hasta grubu izole edilmiştir. Çalışma, Detroit'teki Hutzel Hastanesi'nde muayene edilen 30 yaş ve üstü tüm kadınların mamogramlarını gözden geçiren beş yıllık bir dönemi kapsamaktadır. Ortalama takip süresi yaklaşık 2 1/2 yıl olacaktır. Dört grupta meme kanseri gelişme oranı sırasıyla 0.1, 0.4, 1.7 ve 2.2'dir. Bu parankim desenleri açıklanmıştır ve tanımlama kriterleri verilmiştir.


Accurate coarse-grained modeling of red blood cells.

Kırmızı kan hücrelerini (RBC'ler) modellemek için ortalama alan teorisi üzerine kurulu sistematik bir tahriş prosedürü geliştiriyoruz. Üç boyutlu RBC zar modeli, bükülme enerjisi, düzlem içi sürtünme enerjisi ve sabit yüzey alanı ve kapalı hacim kısıtlamalarını dikkate alır. Tahriş prosedürü geneldir, herhangi bir tahriş seviyesi için kullanılabilir ve herhangi bir uyum parametresi kullanmaz. Tahrişli modelin duyarlılığı araştırılır ve davranışının mevcut deneysel verilere ve kırmızı kan hücrelerinin kapiller ve sürtünme akışlarında DPD simülasyonlarına karşı doğrulanması sağlanır.


Mice deficient in CD4 T cells have only transiently diminished levels of IFN-gamma, yet succumb to tuberculosis.

CD4 T hücreleri, tüberküloza karşı koruyucu bağışıklık yanıtında önemlidir. Tüberküloza karşı koruma mekanizmasını incelemek için iki CD4 T hücresi eksikliği olan fare modeli kullanılmıştır. MHC sınıf II veya CD4 molekülleri için transjenik fareler, vahsi tip farelere kıyasla M. tuberculosis'e karşı daha yüksek duyarlılık göstermiştir. MHC sınıf II-/- fareler, CD4-/- farelere kıyasla M. tuberculosis zorlamasından sonra hayatta kalma açısından daha duyarlıydı, ancak CD4-/- farelerin göreceli direnci, CD4-8- (çift negatif) T hücrelerinin sayısında artışa bağlı değildi. Enfekte farelerin akciğerlerinde in vivo IFN-gamma üretimini analiz ettiğimizde, her iki mutlu fare cinsi de enfeksiyon sonrası IFN-gamma üretimini geçici olarak bozduğunu ortaya koydu. Enfeksiyonun 2. haftasında, RT-PCR ve içsel sitokin boyama ile değerlendirilen IFN-gamma üretimi, vahsi tip farelere kıyasla mutlu farelerde %50'den fazla azaltıldı. Bununla birlikte, enfeksiyonun 4. haftasında, hem mutlu hem de vahsi tip farelerde IFN-gamma mRNA ve protein üretimi benzer seviyelerdeydi. CD4 T hücresi eksikliği olan farelerde, IFN-gamma üretimi CD8 T hücreleri tarafından sağlanıyordu. Bu nedenle, CD4 T hücrelerinin IFN-gamma üretiminin önemi, enfeksiyonun başlarında görünüyor, bu da M. tuberculosis enfeksiyonunun seyrini belirleyen erken olayların önemini destekliyor.


Treatment and management of graft-versus-host disease: improving response and survival.

Graft-versus-ev sahibi hastalığı (GVHD), tümogenik hematopoetik kök hücre nakli sonrası önemli bir morbidite ve mortalite nedeni olduğu için çok yönlü araştırmanın odak noktasıdır. Akut ve kronik formlarının patofizyolojisi, tanısı ve belirleyici faktörleri konusunda önemli ilerlemeler kaydedilmesine rağmen, standartlaştırılmış bir tedavi stratejisi hala eksik. Hem akut hem de kronik formların tedavisinde kortikosteroid tedavisinin iyi kanıtları vardır. Bununla birlikte, steroid direnci olan hastalığın en etkili yaklaşımı hala tartışmalıdır, mevcut uygulama esas olarak daha küçük çalışmalara dayanmaktadır ve yerel kurumlar arasında büyük ölçüde değişmektedir. Zamanında tanı, çok disiplinli çalışma ve iyi destekleyici bakım, bu hastalarda yanıtı ve hayatta kalmayı optimize etmek için elbette önemlidir. Gelecekte sistematik araştırma stratejileri ve yeni tedavi hedeflerinin belirlenmesi, sonuçları daha da iyileştirmesi umulmaktadır. Aşağıdaki inceleme, akut ve kronik GVHD'nin tedavisi ve yönetimi için mevcut seçenekleri özetlemeyi amaçlamaktadır.


The value of self-report assessment of adherence, rhinitis and smoking in relation to asthma control.

## Amaçlar
İnhal edilen kortikosteroid (ICS) uyumu, burun akıntısı derecesi ve sigara içme durumunun astım kontrolü üzerindeki yararlılığını ve bunların astım kontrolü ile ilişkisini araştırmaktır.

## Yöntemler
Astım için ICS reçete edilen 85 Birleşik Krallık uygulamasında, katılımcılara Astım Kontrol Soru Çerçevesi (ACQ) ve İlaç Uyumu Rapor Ölçeği (MARS) gibi doğrulanmış anket ölçümleri, iki öğeli bir sigara içme durumu ölçümü ve tek öğeli bir burun akıntısı ölçümü gönderildi.

## Sonuçlar
Tam anonim anketler 3916 katılımcı için mevcuttu. Kötü astım kontrolü (ACQ > 1.5), rapor edilen burun akıntısı (OR = 4.62; %95 CI: 3.71-5.77), sigara içme (OR = 4.33; %95 CI: 3.58-5.23) ve ICS'ye düşük uyum (OR = 1.35; %95 CI: 1.18-1.55) ile ilişkilendirildi. Burun akıntısı derecesi önemliydi; şiddetli burun akıntısı rapor edenler en kötü astım kontrolüne sahipti, ardından hafif burun akıntısı rapor edenler ve hiçbir burun akıntısı semptomu rapor etmeyenler (F(2, 3913) = 128.7, p < .001). Sigara içme miktarı ile astım kontrolü arasında bir ilişki vardı (F(5, 655) = 6.08, p < .001).

## Sonuç
Kötü astım kontrolü, rapor edilen burun akıntısı, sigara içme ve düşük ilaç uyumu ile ilişkilidir. Bu potansiyel olarak değiştirilebilen kötü astım kontrolü tahmincileri, astım gözden geçirmesi için rutin olarak kullanılan kısa bir anket raporuyla belirlenebilir.


Development of a syngeneic mouse model for events related to ovarian cancer.

Farma faren ovary yüzey epitel hücreleri (MOSEC), virjin ve olgun farenlerden hafif trypsinizasyon yoluyla elde edildi ve in vitro tekrarlanan geçişler yapıldı. Erken geçiş hücreleri (20 geçişten az) kiremit benzeri bir morfolojiye ve büyüme temas engeline sahipti. Yaklaşık 20 in vitro geçişten sonra, kiremit benzeri morfoloji ve büyüme temas engeli kayboldu. Tümör oluşturma potansiyeli, athymik ve sinerjik C57BL6 farenlerine erken ve geç geçiş hücrelerinin s.c. ve i.p. enjekte edilmesiyle belirlendi. Alt ekstremite tümörleri yaklaşık 4 ay içinde oluştu ve sadece enjekte edildiği yerde mevcuttu. Geç geçiş MOSEC'in i.p. enjekte edilmesi, athymik ve sinerjik farenlerde karın boşluğunun her yerinde tümör implantlarının büyümesine ve kanlı ascit sıvısının üretilmesine neden oldu. Erken geçiş MOSEC, canlı organizmalarda tümör oluşturmadı. Tümörlerin histopatolojik analizi, hem karcinom hem de sarkom bileşenleri içeren yüksek derecede kötücül bir tümör ortaya çıkardı. Geç geçiş MOSEC, sitokeratin ifade etti ve in vitro gonadotropin uyarıma yanıt olarak yumurtalık hormonları üretmedi. 10 klonal çizgi, geç geçiş MOSEC'den kuruldu. Her klon, C57BL6 farenlerine i.p. enjekte edildikten sonra periton tümörleri ve ascit sıvısı oluşturdu. Üç hücre hattı, poliploid ile neredeyse tetraploid modal kromozom sayıları olan olarak sitogenetik olarak incelendi. Ortak klonal kromozom kazanımları ve kayıpları +5, +15, +19 ve -X, -3, -4 idi. Bir hücre hattı, kromozomlar 15 ve 18 arasında bir klonal translokasyona sahipti ve diğeri küçük bir işaret kromozomuna sahipti; ortak yapısal anormallikler gözlemlenmedi. Bu veriler, insanlarda yumurtalık kanseri ile ilgili olayların incelenmesi için bir fare modeli geliştirir. MOSEC'in karın boşluğunda yaygın tümörler oluşturma yeteneği, evre III ve IV'de görülenlere benzer ve MOSEC'in bütün bağışıklık sistemine sahip farenlerde tümörler oluşturma yeteneği, bu modeli moleküler ve


Hypoxia in cancer: significance and impact on clinical outcome

Hipoksiye, yerel olarak gelişmiş katı tümörlerin karakteristik bir özelliği olarak, tümör (patolojik) fizyolojisinde kritik bir faktör haline gelmiştir, çünkü bu durum tümör ilerlemesini ve terapi direncini teşvik edebilir. Hipoksiye, (a) kısıtlı proliferasyon, farklılaşma, nekroz veya apoptozla ilişkili olduğu ve (b) aynı zamanda agresif bir fenotipin gelişimine de yol açabileceği için tümör biyolojisinde "Janus yüzü" olarak tanımlanır. Standart prognostik faktörler, örneğin tümör evresi ve lenf düğüm durumu gibi faktörlerden bağımsız olarak, hipoksinin hasta sonuçlarının kötü bir prognostik faktörü olduğu önerilmiştir. Hipoksiyi doğrudan değerlendiren tümör hipoksisi üzerine yapılan çalışmalar, hipoksik servikal kanser veya yumuşak doku sarkomları olan hastalarda daha kötü hastalık serbest kalma süresi olduğunu göstermiştir. Baş ve boyun kanserlerinde yapılan çalışmalar, hipoksinin hayatta kalma ve yerel kontrol için prognostik olduğunu göstermektedir. Doğrudan O2 algılama tekniğinin teknik sınırlamaları, tümör hipoksisi için yardımcı işaretçiler olarak hipoksiye ilişkili endojen proteinler (örneğin, HIF-1α, GLUT-1, CA IX) veya dışa dönük bioredüktif ilaçların kullanımını teşvik etmiştir. Birçok çalışmada, ancak tüm çalışmalarda değil, endojen işaretçiler hasta sonuçlarının prognostik olarak anlamlı olduğunu göstermiştir. Dışa dönük işaretçilerin prognostik önemi ise sınırlı görünmektedir. Hipoksiyi noninvaziv olarak değerlendirmek için görüntüleme teknikleri, PET veya SPECT algılayıcıları ile radyolabellenmiş izleyicilerin veya MRI teknikleri (örneğin, BOLD) kullanılarak gerçekleştirilebilir. Bu yöntemler hakkında klinik deneyim, hasta prognostik açısından henüz sınırlıdır. Bugüne kadar yapılan klinik çalışmalarda, standartlaştırılmamış tedavi protokolleri, oksijenasyon durumunu karakterize eden uç noktalardaki tutarsızlıklar ve metodolojik farklılıklar (örneğin, farklı immünohistokimyasal boyama prosedürleri), kullanılan prognostik parametrenin gücünü tehlikeye atabilir.


Knowledge and Practice of Standard Precautions and Awareness Regarding Post-Exposure Prophylaxis for HIV among Interns of a Medical College in West Bengal, India.

## Amaçlar

HIV için standart önlemler ve post-eşyaya maruz kalma profylaksi konusunda stajyerlerin bilgilerini değerlendirmek ve standart önlemlerle ilgili bilgi ve uygulama arasındaki boşluğu belirlemek, ayrıca standart önlemleri uygulamaya uymadaki engelleri tespit etmektir.

## Yöntemler

Kolkata, Hindistan'da bir devlet işletmesi tıp fakültesinden 2010-2011 dönemi stajyerleri üzerinde yapılan çalışmada bu araştırma gerçekleştirildi. Tüm katılımcılar, HIV için temel standart önlem bileşenleri ve post-eşyaya maruz kalma profylaksi ile ilgili öğeleri içeren bir anket doldurdu. Anket, standart önlem uygulamasına uymama nedenleri ile ilgili açık uçlu sorular da içeriyordu ve belirli yorumlar için ek alan sağlıyordu.

## Sonuçlar

Kişisel koruyucu ekipman kullanımı, el yıkama, güvenli iğne ve keskin nesnelerin işlenmesi ve bertarafı gibi uygulamalarda stajyerlerin doğru bilgi sahibi olduğu tespit edildi. Uygulamada uymama nedenleri arasında iğneleri tutarken beceriksizlik, eldiven giymek, önlük giyerken rahatsızlık hissi, düzenli el yıkamanın pratik olmaması ve ekipmanın kullanılamaması gibi faktörler öne çıktı. Yaralanmış yerlerin sabun ve su ile yıkanması konusunda bilgilendirilmiş olduğunu ifade eden katılımcıların çoğunluğu (84,6%) vardı, ancak yaklaşık %32,3'ü antiseptiklerin daha fazla zarar verebileceğini bilmiyordu. Ayrıca, herhangi bir mesleki maruz kalma vakasını bildirmek konusunda sadece %63,8'i farkındalığını ifade ederken, post-eşyaya maruz kalma profylaksi rejimleri hakkında genel olarak zayıf bilgi seviyeleri tespit edildi.

## Sonuç

Standart önlem uygulaması ve post-eşyaya maruz kalma profylaksi konusunda bilgi ve uygulama arasındaki önemli boşluk ve yetersiz bilgi, stajyerlerin sürekli yerinde eğitimine, destekleyici gözetimine ve faaliyetlerinin izlenmesine ihtiyaç duyulduğunu vurgulamaktadır.


Viruses and microRNAs

RNA müdahalesinin ve hücre içi mikroRNA'ların (miRNA) keşfi, sadece biyolojik araştırmanın nasıl yürütüldüğünü etkilemedi, aynı zamanda post-transkripsiyonel gen düzenlemenin tamamen yeni bir düzeyini de ortaya çıkardı. Burada, son zamanlarda birkaç patojen insan virüsünde tespit edilen virüs tarafından kodlanan miRNA'ların potansiyel işlevlerini tartışıyorum ve hücresel miRNA'ların viral evrim üzerinde önemli bir etkiye sahip olabileceğini ve virüslerin in vivo doku tropizmini etkilemeye devam edebileceğini öneriyorum. Virüs tarafından kodlanan miRNA'ların rolü ve önemi hakkındaki artan bilgimiz, muhtemelen herpesvirüsler gibi latan enfeksiyonlar kuran virüslerin ev sahibi doğal veya adaptif bağışıklık sisteminden nasıl kaçındıklarını anlamamıza yeni içgörüler sunacaktır. Viral miRNA işlevi üzerine yapılan araştırmalar, bazı virüs kaynaklı hastalıkların tedavisinde yeni yaklaşımlar da önerebilir.


Economic impact of primary open-angle glaucoma in Australia.

## Arka Plan
Glaucoma, dünya çapında kalıcı körlüğe neden olan ve ciddi halk sağlığı ve ekonomik endişeler yaratan önde gelen bir nedendir.

## Tasarım
İnceleme.

## Örnekler
1985'ten beri yayınlanan rastgele kontrollü denemeler ve nüfus tabanlı çalışmalar.

## Yöntemler
Ana açık açılı glokomun ekonomik etkisini rapor ediyoruz ve tespit oranlarındaki değişiklikler ve yönetim stratejileri üzerindeki etkisini modelleme yapıyoruz.

## Ana Sonuç Ölçütleri
Farklı önleyici müdahalelerin, ana açık açılı glokomdan kaynaklanan görme kaybını önleme açısından maliyet etkinliği, Avustralya dolarları cinsinden finansal maliyet ve engelli ayarlamalı yaşam yılları açısından ölçülmüştür.

## Sonuçlar
Avustralya'da glokomun yaygınlığı, yaşlanan nüfus nedeniyle 2005'teki 208.000'den 2025'te 379.000'e yükselmesi beklenmektedir. Aynı dönemde sağlık sistemi maliyetleri, 355 milyon Avustralya dolarından 784 milyon Avustralya dolarına yükselmesi tahmin edilmektedir. Toplam maliyetler (sağlık sistemi maliyetleri, dolaylı maliyetler ve refah kaybı maliyetleri), Avustralya'da 1,9 milyar Avustralya dolarından 4,3 milyar Avustralya dolarına çıkacaktır.

## Sonuç
Ana açık açılı glokom önemli bir ekonomik yük oluşturmakta ve 2025 yılına kadar bu yük önemli ölçüde artacaktır. Bu dinamik model, devam eden politika formülasyonu ve glokomdan kaynaklanan görme bozukluğu ve körlük önleme müdahalelerinin ekonomik etkisinin belirlenmesinde değerli bir araç sağlar.


The LIM domain-containing homeo box gene Xlim-1 is expressed specifically in the organizer region of Xenopus gastrula embryos.

Yeni bir cistein-zengin motif, LIM adı verilen, lin-11, Isl-1 ve mec-3 homeo box genlerinde tanımlanmıştır; mec-3 ve lin-11 genleri Caenorhabditis elegans'ta hücre hatlarını belirler. Xenopus laevis'ten LIM ve homeo alanlarında lin-11 ve mec-3'e yakın ilişkili LIM sınıf homeo box genleri izole ettik. Bu makale, bu genlerden biri olan Xlim-1'e odaklanmaktadır. Xlim-1 mRNA, unfertilize yumurta aşamasında düşük bollukta bulunur, gastrula aşamasında önemli bir ifade fazı vardır, tadpole aşamasında azalır ve tekrar yükselir. Yetişkin dokularda, beyin Xlim-1 mRNA'nın en yüksek bolluğunu gösterir. Xlim-1 geninin anne ve geç ifade fazları, genin Xenopus yaşam döngüsünün farklı aşamalarında çoklu işlevlere sahip olabileceğini düşündürmektedir. Gastrula embriyosunda, Xlim-1 mRNA, Spemann organizatörünün bölgesinde, sırtlı lip ve sırtlı mesodermde lokalize olur. Eksplant deneyleri, Xlim-1 mRNA'nın aktivin A ve retinoik asit tarafından indüklendiğini göstermiştir; aktivin A, mesoderm indüktörü değildir ancak Xenopus embriyolojisinde kalıplandırmayı etkiler; aktivin A ve retinoik asit birlikte uygulanması, sinerjik indüklemede sonuçlanır. Xlim-1 geninin yapı, indüklenebilirliği ve organizatörde lokalize ifadesi, genin gastrülasyon sırasında vücut kalıplarını kurmada bir rol oynayabileceğini düşündürmektedir.


Signal transduction proteins that associate with the platelet-derived growth factor (PDGF) receptor mediate the PDGF-induced release of glucose-6-phosphate dehydrogenase from permeabilized cells.

Permeabilize edilmiş sıçan böbrek hücreleri, peptid büyüme faktörleri (Stanton, R.C., Seifter, J.L., Boxer, D.C., Zimmerman, E., ve Cantley, L. C. (1991) J. Biol. Chem. 266, 12442-12448) ile uyarılandıktan sonra glikoz 6-fosfat dehidrojenaz (G6PD) hızlı bir şekilde salınım gösterdi. G6PD salınımını değerlendirmek için, iki hücre hattı, doğal tip veya mutasyonlu trombosit türevi büyüme faktörü (PDGF) reseptörleri (PDGFR) ile transfekte edilmiş olarak incelendi. G6PD salınımı, enzim aktivitesi ve Batı blot analizi ile değerlendirildi. PDGF, doğal tip PDGFR ile transfekte edilmiş hücrelerde 1 dakika içinde G6PD salınımında önemli bir artışa neden oldu. PDGF, tirozin kinaz-eksik PDGFR ile transfekte edilmiş hücrelerde G6PD salınımını uyarmadı. PDGF, kısmen otofosforilasyon-eksik PDGFR ile transfekte edilmiş hücrelerde G6PD salınımını da uyarmadı; bu hücrelerde dört bilinen sinyal proteini PDGFR ile ilişkili değildir. PDGF ile uyarılandırılan G6PD salınımı, hem fosfatidylinositol-3-kinaz hem de fosfolipaz C gama 1'in PDGFR ile ilişkili olabildiği PDGFR mutantlarında kısmen geri kazanıldı. Son olarak, G6PD'nin temel veya PDGF ile uyarılandırılmış fosforilasyonu yoktu. Sonuç olarak, G6PD salınımı: 1) doğal PDGFR tirozin kinaz aktivitesine ihtiyaç duyar; 2) PDGFR otofosforilasyonuna ihtiyaç duyar; 3) PDGFR ile ilişkili sinyal proteinleri tarafından aracılanır; 4) G6PD'nin doğrudan fosforilasyonu tarafından aracılanmaz.


Microarrays for the study of viral gene expression during human cytomegalovirus latent infection.

İnsan sitomegalovirüsü (HCMV), bilinen en büyük DNA virüslerinden biridir. Evrensel olarak bulunur ve birincil üretken enfeksiyonun çözülmesinden sonra, monositler ve öncüleri gibi myeloid çizgili hücrelerde ömür boyu latent enfeksiyon kurarak insan ev sahibinde persiste eder. HCMV enfeksiyonu olan çoğu yetişkin sağlıklıdır, ancak bebeklerde nörolojik eksikliklere neden olabilir ve bağışıklık sistemi baskılanmış hastalarda önemli bir morbidite ve ölüm nedeni olmaya devam eder. HCMV'ye yönelik mikroarray tabanlı çalışmalar, hem üretken hem de latent enfeksiyon aşamalarında aktif olan genler hakkında yararlı bilgiler sağlamıştır. Bu bölüm, HCMV'deki genleri mikroarray kullanarak nasıl inceleyeceğinizi ve iki hücre tipi (üretken olarak enfekte edilmiş insan skar dokusu fibroblastları ve latent olarak enfekte edilmiş insan myeloid öncüsü hücreleri) açıklar.


Physiological implications of hydrogen sulfide: a whiff exploration that blossomed.

Hidrojen sülfür (H₂S), yaşam destekleyici önemli bir rolün evrimini bakterilerden bitkilere, omurgasızlara, omurgalılara ve nihayet memeli hayvanlara kadar izledik. Ancak yüzyıllar boyunca, H₂S sadece toksisitesi ve çevresel tehlike açısından bilinirdi. Fizyolojik önemi yaklaşık bir on yıldır takdir edilmektedir. Bu, memelilerin hücrelerinde endojen H₂S üretimi keşfiyle başladı ve bu gazotransmitter'in çeşitli fizyolojik işlevlerle karakterize edilmesiyle ivme kazandı. H₂S'yi katalize eden enzimler kardiyovasküler, nöral, bağışıklık, böbrek, solunum, gastrointestinal, üreme, karaciğer ve endokrin sistemlerde farklı şekilde ifade edilir ve bu sistemlerin işlevlerini H₂S üretimi yoluyla etkiler. H₂S'nin fizyolojik işlevleri farklı moleküler hedefler tarafından aracılık edilir, örneğin farklı iyon kanalları ve sinyal proteinleri. H₂S metabolizmasının değişiklikleri, hipertansiyon, ateroskleroz, kalp yetmezliği, diyabet, siroz, iltihaplanma, sepse, nörodejeneratif hastalık, erektil disfonksiyon ve astım gibi çeşitli patolojik bozukluklara yol açar. Endojen H₂S üretimi tespit etmek için birçok yeni teknoloji geliştirildi ve anormal H₂S metabolizması ile ilişkili hastalıkların terapötik müdahaleye yardımcı olmak için yeni H₂S teslimi bileşikleri icat edildi. Gelecekteki zorlukları kabul ederken, H₂S fizyolojisi ve tıbbı üzerine araştırma, anormal H₂S metabolizması ile ilişkili hastalıkların tedavisine yardımcı olmak için yeni bir keşif dönemi yaşıyor.


TatC is a specificity determinant for protein secretion via the twin-arginine translocation pathway.

Son zamanlarda, özellikle twin-arginine motifi içeren sinyal peptidleri olan proteinler için evrensel bir translokasyon yolu keşfedildi. Bu keşif, bu yolun membran bağlı bileşenlerine olan ilgiyi artırdı, bunlardan biri de TatC olarak bilinen bileşendir. Tamamen dizilenmiş genomlara sahip çoğu organizmayla karşılaştırıldığında, Gram-pozitif eubakteri Bacillus subtilis'in iki tatC benzeri geni vardır: tatCd ve tatCy. TatCd ve tatCy proteinlerine karşılık gelenler, 27 proteinin translokasyonunda rol oynayabilir, bunların yaklaşık 6-14'ü büyüme ortamına sekrete edilebilir. Proteomik bir yaklaşım kullanarak, B. subtilis'teki PhoD'nin, tüm bilinen üyelerinin tipik twin-arginine sinyal peptidleriyle sentezlenen yeni bir protein ailesine ait bir fosfat diesteraz olduğunu ve bu yolla sekrete edildiğini gösterdik. İlginç bir şekilde, TatCd, PhoD'nin sekresyonunda önemli bir rol oynarken, TatCy bu süreç için gerekli değildir. Bu nedenle, TatC, Tat yolu ile protein sekresyonunun özelleştirilmesinde kritik bir belirleyici gibi görünüyor. Gözlemlerimize dayanarak, TatC'nin yol özelleştirme konusundaki belirleyiciliğinin, TatC benzeri proteinler ve yolun diğer bileşenleri, örneğin TatA (B. subtilis'te üç paralog bulunur) arasında özel etkileşimler üzerine kurulduğu hipotezini öne sürüyoruz.


Function and regulation of SUMO proteases

Küçük ubiquitin benzeri modifikatör (SUMO) proteinlerine kovalent bağlanması son derece dinamiktir ve hem SUMO-protein konjugasyonu hem de kesilmesi düzenlenebilir. Protein desumoylasyonu, SUMO proteazları tarafından gerçekleştirilir ve bu enzimler transkripsiyon, hücre bölünmesi ve ribozom biyogenezini kontrol eden hücresel mekanizmalardan sorumludur. Son gelişmeler arasında, iki yeni SUMO proteazları sınıfının keşfi, SUMO proteazlarının özgüllüğü hakkındaki bilgiler ve daha önce takdir edilmeyen SUMO proteazlarının birkaç önemli hücresel yolakta işlevleri hakkında keşifler yer almaktadır. Bu gelişmeler, yeni bağlantıların ortaya çıkmasıyla birlikte SUMO proteazları ve son zamanlarda keşfedilen SUMO hedefli ubiquitin ligazları (STUbLs) arasında, bu enzimlerin çalışılması için heyecan verici bir dönem oluşturmaktadır.


Review article: prebiotics in the gastrointestinal tract.

ARKA PLAN Prebiyotikler, yararlı bir şekilde bağırsak mikrobiotasının kompozisyonunu veya metabolizmasını değiştiren kısa zincirli karbonhidratlardır. Bu nedenle, prebiyotiklerin probiyotiklere benzer bir şekilde sağlığı iyileştireceği, aynı zamanda daha ucuz ve daha az riskli olduğu ve diyetine daha kolay dahil edilebileceği bekleniyor.

AMAÇ Bağırsak fonksiyonu ve insan sağlığı üzerindeki prebiyotik etkilerini incelemek için yayınlanan kanıtları gözden geçirmek.

YÖNTEMLER Science Citation Index'te "prebiyotik", "mikrobiota", "bağırsak bakterileri", "büyük bağırsak", "mucosa", "bağırsak alışkanlığı", "konstipasyon", "ishal", "enflamatuar bağırsak hastalığı", "Crohn hastalığı", "ülseratif kolit", "pouchitis", "kalsiyum" ve "kanser" gibi terimleri aradık, öncelikle insanlarda yapılan çalışmalara ve İngilizce raporlara odaklanarak. Cochrane Kütüphanesi'nde bu konuyla ilgili herhangi bir klinik çalışma veya meta-analiz bulunamadı.

SONUÇLAR Oligofruktoz, galakto-oligosakkaritler ve laktoz gibi üç prebiyotik, büyük bağırsak mikrobiotasının dengesini açıkça değiştirir, bifidobakteri ve Lactobacillus sayılarını artırır. Bu karbonhidratlar fermente edilir ve kısa zincirli asetik asit ve bağırsak gazı üretir; ancak bağırsak alışkanlığı üzerindeki etkiler nispeten küçüktür. Klinik bağlamda etkilerini inceleyen rastgele kontrollü denemeler azdır, ancak hayvan çalışmaları enflamatuar bağırsak hastalığına karşı anti-enflamatuar etkiler gösterdiğini ve kalsiyum emilimini artırdığını ortaya koymaktadır.

SONUÇlar Prebiyotikler henüz yeni bir alandır, ancak bağırsak mikrobiotasının dengesini doğrudan sağlık faydaları sağlayacak şekilde değiştirme potansiyeline sahiptirler, bu da ucuz ve güvenli bir şekilde gerçekleştirilebilir.


Pain catastrophizing and general health status in a large Dutch community sample.

Bu çalışmanın amacı, Hollanda yetişkin topluluk örneklemindeki ağrı katastrofizasyonu ve genel sağlık durumu arasındaki ilişkiyi incelemekti, çeşitli alt gruplar da dahil olmak üzere, kas-iskelet ağrısı olan insanların analizlerine dahil edildi. Keşifsel nedenlerle, bu çalışma kısmen, ağrı katastrofizasyonu ölçeğinin (PCS) faktör yapısı, güvenilirliği ve geçerliliğinin önceki çalışmalarının bir kısmını tekrarladı. Sonuçlar, farklı ağrı alt gruplarında, katastrofizasyonun, ağrı şiddeti, yaş, cinsiyet ve kroniklik tarafından açıklanan varyansın ötesinde, genel sağlık durumunun çeşitli yönlerini tahmin etmede benzersiz bir katkı sağladığını gösterdi. Alt gruplar arasında en güçlü ilişkiler, katastrofizasyon ve zihinsel sağlık, genel sağlık algısı, sosyal işlev ve canlılık arasında bulundu. Ayrıca, katastrofizasyon ve genel sağlık durumunun çeşitli yönleri arasındaki ilişki, ağrının kronikliği tarafından modüle edilmedi. Doğrulayıcı faktör analizi sonuçları, PCS'nin farklı kas-iskelet ağrısı alt gruplarında sabit bir üç faktör modeli olduğunu istatistiksel olarak doğruladı. Faktörler arasındaki korelasyonlar yüksekti ve üç faktörlü modelin tek faktörlü modele kıyasla ek açıklayıcı gücü yalnızca marjinaldi. Bu, tek faktörlü bir modelin, en azından genel toplulukta, haklı olabileceğini ima eder. Çeşitli ağrı alt gruplarında, PCS toplamı ve alt ölçeklerinin güvenilirliği yeterliydi. PCS'nin eşzamanlı geçerliliğine dair ek kanıtlar da bulundu.


Variability in risk of gastrointestinal complications with individual non-steroidal anti-inflammatory drugs: results of a collaborative meta-analysis.

# Amaç: Bireysel non-steroidal anti-enflamatuar ilaçların (NSAID'ler) ciddi gastrointestinal komplikasyonlara olan göreli risklerini karşılaştırmak.

# Tasarım: Hem hastane hem de toplum temelli vaka-kontrol ve kohort çalışmaları dahil olmak üzere, ilaç kullanımıyla kanama veya delinme için hastaneye yatış arasındaki ilişkiyi bulan kontrollü epidemiyolojik çalışmaların sistematik incelemesi.

# Çalışma Ortamı: Hastane ve toplum temelli vaka-kontrol ve kohort çalışmaları.

# Ana Çıktı Ölçütleri: (a) Bireysel ilaçların gastrointestinal komplikasyonlara olan göreli risklerinin tahmini, ibuprofen kullanımının referans olarak alındığı; (b) gözlemlenen çalışmaların göreli risk sıralamasını en iyi özetleyen sıralama.

# Sonuçlar: 12 çalışma dahil kriterlere uydu. 11'i ibuprofen ve diğer ilaçlar için karşılaştırmalı veriler sağladı. Ibuprofen, 10 çalışmadan 11'inde en düşük veya en düşük riskli sıralamada yer aldı. Ibuprofen'e referans olarak kullanılan maruz kalma ile hesaplanan birleştirilmiş göreli riskler hepsi 1.0'dan önemli ölçüde daha büyüktü (nokta tahminleri aralığı 1.6 ile 9.2). Genel olarak, ibuprofen en düşük göreli riski olan ilaçtı, ardından diklofenak geldi. Azapropazon, tolmetin, ketoprofen ve piroksikam en yüksek riski olan ilaçlar olarak sıralandı ve indometasin, naproksen, sulindak ve aspirin orta pozisyonlarda yer aldı. Daha yüksek dozda ibuprofen, naproksen ve indometasin ile benzer göreli risklerle ilişkilendirildi.

# Sonuçlarımız: Ciddi gastrointestinal komplikasyonlara olan düşük riski, ibuprofenin çoğunlukla klinik uygulamada kullanılan düşük dozlarda olmasıyla açıklanabilir. Daha yüksek dozlarda, ibuprofen diğer NSAID'lere benzer bir riske sahiptir. Düşük riskli ilaçları düşük dozlarda ilk tedavi olarak kullanmak, bu ilaçlardan kaynaklanan ciddi gastrointestinal toksisiteye bağlı morbidite ve mortaliteyi önemli ölçüde azaltacaktır.


Accuracy of weighed dietary records in studies of diet and health.

AMAÇ: Yedi günlük ağırlıklı diyet kayıtlarının bağımsız değerlendirmesini sağlamak, bu kayıtlar şu anda diyet ve sağlık arasındaki bağlantıları araştıran çalışmalarda alışkanlık diyet alımını değerlendirmek için en doğru teknik olarak kabul edilmektedir.

Tasarım: Kuzey İrlanda Diyet ve Sağlık Çalışması'nda daha önce katılan bireyler, enerji alımlarının çalışma içinde değerlendirilen yedi günlük ağırlıklı diyet kaydı ile temsil etmek için stratifiye rastgele örnekleme ile yeniden seçildi.

YER: Kuzey İrlanda.

KONULAR: 31 özgür yaşayan yetişkin (16 erkek ve 15 kadın).

ANA ÇIKARIM ÖLÇÜLERİ: Yedi günlük ağırlıklı diyet kaydı ile ölçülen enerji alımı ve aynı anda çift etiketli su tekniği ile tahmin edilen toplam enerji harcaması.

Sonuç: Kayıtlı ortalama enerji alımları, genel grupta ölçülen harcamaya karşı anlamlı olarak daha düşüktü (günlük 9.66 MJ v 12.15 MJ, %95 güven aralığı 1.45-3.53 MJ). En yüksek enerji alımlarının üçte birinde, alım ve harcama oranı 1.0'a yakındı, bu da doğru kayıtları gösterir (erkekler 1.01 (0.11), kadınlar 0.96 (0.08). Orta ve alt üçte, erkeklerde oranlar sadece 0.74 (0.05) ve 0.70 (0.07) olarak ve kadınlarda 0.89 (0.07) ve 0.61 (0.07) olarak bulundu.

SONUÇLAR: Bu sonuçlar, alışkanlık enerji alımının raporlanmasında ciddi bir önyargı olduğunu göstermektedir. Doğrulanırlarsa, birçok beslenme çalışmasının yorumlanmasında geniş etkileri olabilir.


A novel family of sequence-specific endoribonucleases associated with the clustered regularly interspaced short palindromic repeats.

Düzenli aralıklarla yer alan kısa palindromik tekrarlar (CRISPR'lar) ve ilişkili CAS proteinleri, yabancı genetik elementlerin hücresel istilasına karşı mikroorganizma hücrelerini bilinmeyen moleküler mekanizmalarla korur. Tüm CRISPR sistemleri, CAS2 ailesindeki proteinleri içerir, bu da bu karakterize edilmemiş proteinlerin bu süreçte merkezi bir rol oynadığını düşündürmektedir. Burada, CAS2 proteinlerinin yeni bir endoribonükleaz ailesi olduğunu gösteriyoruz. Çeşitli organizmalardan altı saflaştırılmış CAS2 proteini, tek iplikli RNA'ları özellikle U zengin bölgelerde kesmiştir. Bir temsilci CAS2 enzimi, Sulfolobus solfataricus'tan SSO1404, 3' tarafındaki fosfat diester bağını keserek 5'-fosfat ve 3'-hidroksil sonlu oligonükleotitler üretmiştir. SSO1404'ün kristal yapısı, 1.6A çözünürlükte çözüldü ve bu, ferredoksin benzeri bir katlama olan ilk ribonükleazdır. SSO1404'e yönelik mutajenizasyon, enzimatik aktivite için önemli olan altı amino asit (Tyr-9, Asp-10, Arg-17, Arg-19, Arg-31 ve Phe-37) belirledi ve Asp-10'un ana katalitik amino asit olabileceğini düşündürdü. Bu nedenle, CAS2 proteinleri, diziye özgü endoribonükleazlardır ve CRISPR'lar aracılığıyla anti-faj savunmasında rol oynayabilecekleri fikrini öneriyoruz, bu da faj veya hücresel mRNA'ların parçalanmasını içerebilir.