Adverse effects of excessive consumption of amino acids.

FENİLALANİN ZEHİRLENMESİ 158 0. -M etilfenilalanin Modelinin Geliştirilmesi. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 160 α-Metil fenilalanin Modelinin Beyin Protein Sentezinde Kullanımı. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .


Mechanism and regulation of DNA end resection in eukaryotes.

DNA çift iplik kırıklarının onarımı (DSBs) homolog rekombinasyon (HR) yoluyla başlatılır. Bu süreç, 5'-sonlandırılmış ipliklerin nükleolitik parçalanmasıyla başlar ve "son reseksiyon" olarak adlandırılır. Son reseksiyon, Rad51'in homolog eşleştirme ve DNA iplik değişimi katalize etmesi için 3'-tek iplikli DNA kuyrukları oluşturur ve DNA hasar kontrolünün etkinleştirilmesi için de bir altlama sağlar. Genellikle kabul edilen görüş, son reseksiyonun iki aşamalı bir mekanizma ile gerçekleşmesidir. İlk aşamada, Sae2/CtIP, Mre11-Rad50-Xrs2/Nbs1 (MRX/N) kompleksini etkinleştirir ve bu kompleks, kırık uçlara yakın 5'-sonlandırılmış DNA ipliklerini nükleolitik olarak keser. İkinci aşamada ise Exo1 ve/veya Dna2 nükleazları, reseksiyonlu bölgeleri uzatarak uzun 3'-ssDNA kuyruklu ara ürünleri oluşturur. Reseksiyonun başlatılması, bir hücrenin DSB'yi HR yoluyla onarmaya bağlanmasını sağlar çünkü uzun ssDNA aşırıları, homolog olmayan uç birleştirme (NHEJ) için kötü altlama altlarıdır. Bu nedenle, son reseksiyonun başlatılması, onarım yolunun seçiminde kritik bir kontrol noktası olarak ortaya çıkmıştır. Burada, son reseksiyon mekanizması üzerine yapılan son çalışmaları ve bu sürecin en uygun onarım sonucunu sağlamak için nasıl düzenlendiğini inceliyorum.


Multiple-dose activated charcoal in acute self-poisoning: a randomised controlled trial

ARKA PLAN ÖLÜM oranları, kasıtlı kendini zehirleme vakalarında, endüstriyel ülkelerde 10-50 kat daha yüksektir, çoğunlukla yüksek derecede toksik pestisitler ve bitkilerin kullanımından kaynaklanmaktadır. Bu nedenle, bu ortamlarda rutin olarak çok dozlu aktif kömür tedavisi ile enterovasküler veya enterohepatik dolaşımları kesip kesmediğini değerlendirmeyi amaçladık. YÖNTEMLER Sri Lanka'daki üç hastanede, altı 50 gram aktif kömür dozu 4 saat aralıklarla veya hiç kömür verilmeyen veya tek bir 50 gram aktif kömür dozu verilen, açık etiketli, paralel grup, rastgele kontrollü bir deneme yaptık. 4632 hasta, hiç kömür verilmeyen (n=1554), tek bir kömür dozu alan (n=1545) veya altı kömür dozu alan (n=1533) gruplara rastgele atandı; sonuçlar 4629 hastaya ait verilerle elde edildi. 2338 (51%) kişi pestisitler, 1647 (36%) ise sarı oleander (Thevetia peruviana) tohumları yutmuştu. Ölüm, birincil sonuç ölçümü olarak kullanıldı. Analiz, niyetin uygulanması ile yapıldı. Deneme, controlled-trials.com'da ISRCTN02920054 olarak kaydedildi. BULGULAR Ölüm oranları gruplar arasında farklılık göstermedi. Çok dozlu grupta 1531 katılımcının %6,3'ü (97 kişi) öldü, hiç kömür verilmeyen grupta ise 1554 katılımcının %6,8'i (105 kişi) (düzenlenmiş olasılık oranı 0,96, %95 güven aralığı 0,70-1,33) öldü. Belirli zehirler alan hastalarda, ağır hasta olarak kabul edilen hastalarda veya erken başvuran hastalarda farklılıklar gözlemlenmedi. YORUM Bir çok dozlu aktif kömürün rutin kullanımını Asya-Pasifik kırsal bölgelerinde önermeyebiliriz; erken aktif kömür uygulaması üzerine daha fazla çalışma faydalı olabilir, ancak etkili ve uygun fiyatlı tedaviler acilen gerekmektedir.


Post-prenylation-processing enzymes as new targets in oncogenesis

RAS ve birçok diğer onkogenik protein, prenilasyon olarak bilinen bir süreçle başlatılan karmaşık bir dizi post-çevrimsel modifikasyondan geçer. Prenilasyondan sonra, bu proteinler genellikle RCE1 proteazı tarafından endoproteolitik işleme tabi tutulur ve ardından benzersiz bir metiltransferaz olan isoprenilcistein karboksil metiltransferaz (ICMT) tarafından karboksil metilasyonu geçirir. Şu anda ileri aşama klinik denemelerde olan, prenilasyon adımını hedefleyen tasarlanmış inhibitörler olmasına rağmen, yararlılıkları ve etkinliği gibi görünüyor ki sınırlıdır. Ancak son bulgular, özellikle ICMT tarafından katalize edilen metilasyonun inhibisyonunun, kanser hücrelerinin çoğalmasını kontrol etmek için daha iyi bir yaklaşım sağlayabileceğini göstermektedir.


Trends in sugar-sweetened beverage consumption among youth and adults in the United States: 1999-2010.

ARKA PLAN Azaltılmış şekerli içecek (SSB) tüketimini teşvik etmek için önerilen bir strateji, en iyi sağlığı sağlamaktır.

HEDEFLER Amerika Birleşik Devletleri'ndeki gençler ve yetişkinler arasında SSB tüketimi eğilimleri hakkında bilgi vermekti.

YÖNTEM 1999 ve 2010 yılları arasında NHANES kapsamında 24 saatlik diyet anketine katılan 22.367 genç (2-19 yaş) ve 29.133 yetişkin (20 yaş ve üzeri) arasında SSB'lerden alınan enerjiyi analiz ettik. SSB'ler, gazlı içecek, meyve içecekleri, spor ve enerji içecekleri, tatlı kahve ve çay ve diğer tatlı içecekleri içerir. SSB tüketim alışkanlıkları, tüketimle ilişkili yer ve yemek vakti de incelenmiştir.

SONUÇLAR 2009-2010 yıllarında, gençler günde ortalama (±SE) 155 ± 7 kcal SSB tüketirken, yetişkinler yaşa ayarlanmış ortalama (±SE) 151 ± 5 kcal SSB tüketmiştir - 1999'dan 2000'e 68 kcal/gün ve 45 kcal/gün düşüş (her ikisi için P-trend < 0.001). 2009-2010 yıllarında, SSB'ler gençler ve yetişkinler arasında günlük enerji alımının sırasıyla %8.0 ± 0.4% ve %6.9 ± 0.2%'ini oluşturmuştur, bu da 1999-2000'e kıyasla bir düşüşü yansıtmaktadır (her ikisi için P-trend < 0.001). Evde ve dışarıda tüketim ve hem yemek hem de atıştırmalıklarla ilişkili tüketim de 12 yıllık çalışma süresi boyunca azalmıştır (her biri için P-trend < 0.01).

SONUÇ Amerika Birleşik Devletleri'ndeki gençler ve yetişkinler arasında 1999 ve 2010 yılları arasında SSB tüketiminde bir azalma gözlemlendi.


Ubiquitination on nonlysine residues by a viral E3 ubiquitin ligase.

Ubikütinasyon, hücresel işlevlerin geniş bir yelpazesini kontrol eder. Ubikütinasyon yolunun son adımı, enzim tip 3 (E3) ubikütin ligazları tarafından düzenlenir. E3 enzimler, substrat özgüllüğü için sorumludur ve substratın (veya substratın N ucunun) bir lisin kalıntısı ile ubikütin arasında izopeptit bağı oluşmasını katalize eder. MIR1 ve MIR2, Kaposi's Sarcoma ile ilişkili herpes virüs tarafından kodlanan iki E3 ubikütin ligazıdır ve ana histokompatibilite kompleksi sınıf I (MHC I) moleküllerinin ubikütinasyonunu ve daha sonraki içe alma sürecini medyate eder. Burada, MIR1'in, ancak MIR2'nin, lisina kalıntıları olmayan MHC I moleküllerinin indirgenmesinde rol oynadığını bulduk. MIR1 varlığında, bu MHC I molekülleri ubikütinlendirilir ve ubikütin ile bağları beta2-merkaptoetanol'a duyarlıdır, bu da lisina-ubikütin bağlarından farklıdır. Bu ubikütinasyon şekli, MHC I moleküllerinin intracytoplasmik kuyruğundaki bir cistein kalıntısına ihtiyaç duyar. Yapay bir glisin ve alanin intracytoplasmik alanda tek bir cistein kalıntısı içeren bir MHC I molekülü, MIR1 varlığında endosit ve degradasyona uğrar. Bu nedenle, ubikütinasyon, erişilemeyen lisinler veya erişilemeyen bir N ucu olan proteinlerde de gerçekleşebilir.


All dosage compensation is local: Gene-by-gene regulation of sex-biased expression on the chicken Z chromosome

Son raporlar, kuşların Z cinsiyet kromozomunda toptan doz dengeleme mekanizması eksik olduğunu öne sürüyor. Bu keşif oldukça beklenmedikti, çünkü tüm diğer kromozomal cinsiyet belirleme mekanizmalarının incelendiği hayvanlarda, erkek ve dişi bireylerde baskın cinsiyet kromozomunun gen dozajının etkilerini dengelemek için bir yöntem vardır. Kuşlarda genel bir doz dengeleme mekanizması olmamasına rağmen, bireysel Z bağlantılı genler arasındaki gen ifade farkı örüntüsü büyük ölçüde değişir. Bu, bazı genlerin bireysel olarak dozaj dengelemesi gördüğü ve kuş Z kromozomunda yerel veya zaman bazlı gibi daha az genel bir doz dengeleme örüntüsünün var olduğu fikrini destekler. Tavukta somatik ve üreme dokularında birkaç yaşam döngüsü zaman noktasında erkek ve dişi bireylerde küresel gen ifade profillemesi kullanarak Z kromozomundaki cinsiyet temelli gen ifade örüntüsünü değerlendirdik. Ortalama erkek ve dişi bireyleri arasındaki katlanma değeri, dokular ve zaman noktaları arasında biraz değişti, embriyonik beyin örnekleri en küçük gen dozaj etkilerine sahipti ve yetişkin üreme dokuları en yüksek erkek yanlılığı derecesine sahipti. Genel olarak, Z boyunca genel doz dengeleme bölgeleri yoktu. Birlikte, bu, dozaj dengelemesinin Z kromozomunda tamamen gen bazlı olarak düzenlendiğini ve yaşam döngüsü ve doku türüne göre değişebileceğini gösteriyor. Bu düzenleme, belirli bir genin işlevinin ne kadar kritik olduğunu gösterebilir, çünkü hayati genlerin ifade seviyeleri, erkek ve dişi bireylerde farklı ifade seviyeleri olan önemli yollar ve ağları bozmadan sıkı bir şekilde düzenlenir.


Hormone replacement therapy prevents bone loss in patients with inflammatory bowel disease.

Enflamatuar bağırsak hastalığı olan hastalarda osteoporozun yaygınlığı artar ve omurga kemik kaybı yüksek oranlarda görülür. Hormon değiştirme terapisi (HRT), osteoporozun tedavisinde ve önlenmesinde etkilidir ancak enflamatuar bağırsak hastalığı olan hastalarda araştırılmamıştır. Enflamatuar bağırsak hastalığı olan 47 menopoz sonrası kadın üzerinde 2 yıllık bir HRT prospektif çalışması gerçekleştirildi. Çalışmaya, ülseratif kolit (25) veya Crohn hastalığı (22) olan 44-67 yaşları arasındaki 25 postmenopozal kadın dahil edildi. Hastaların radyal ve omurga kemik yoğunluğu, tek foton emilim ölçümü ve nicel bilgisayarlı tomografi kullanılarak yıllık olarak ölçüldü. Ortalama (95% güven aralıkları) radyal kemik yoğunluğundaki yıllık değişim +1.42%/yıl (+0.58 - +2.26; p < 0.005) ve omurga kemik yoğunluğu için +2.60%/yıl (+1.06 - +4.15; p < 0.005) olarak belirlendi. İki noktadaki kemik yoğunluğundaki değişim oranları arasında veya radyal veya omurga kemik yoğunluğunun başlangıç değerleri arasında anlamlı bir korelasyon bulunmadı. Çalışma sırasında 12 hasta prednisolon aldı ve omurga kemik yoğunluğundaki değişim oranları daha düşüktü ancak değerler kortikosteroid almayan hastalarla istatistiksel olarak anlamlı bir fark göstermedi. Ülseratif kolit ve Crohn hastalığı olan hastalarda kemik yoğunluğundaki değişiklikler anlamlı bir şekilde farklı değildi. Kemik yoğunluğundaki değişiklik, hastaların yaşı veya menopoz sonrası geçen yıllar ile korelasyon göstermedi. Sonuç olarak, HRT, enflamatuar bağırsak hastalığı olan menopoz sonrası kadınlarda kemik kaybının önlenmesinde etkilidir.


Disruption of the 5S RNP–Mdm2 interaction significantly improves the erythroid defect in a mouse model for Diamond-Blackfan anemia

Diamond-Blackfan anemisi (DBA), ribozomal proteinlerin (RP'ler) haploinsufisansı nedeniyle ortaya çıkan bir kongenital eritroit hipoplazisi türüdür. DBA'da bozulmuş ribozom biyogenezi, p53'e bağlı bir ribozom stresi yanıtının tetiklenmesine neden olmuştur. Bununla birlikte, p53'ün etkinleştirme mekanizmaları ve eritroit kusurunla alakası hala belirsizdir. Önceki çalışmalar, p53'ün aktivitesinin, ana negatif düzenleyici p53 olan mouse double minute 2 (Mdm2)'nin inhibisyonu nedeniyle 5S ribonükleoprotein partikülü (RNP) tarafından engellendiğini göstermiştir. Öte yandan, bu mekanizmanın DBA'da bulunan p53 bağımlı bileşenin tek başına aracılık ettiği net değil. Bu soruya yaklaşmak için, RPS19 eksikliğiyle ilişkili DBA fare modelimizi, 5S RNP-Mdm2 etkileşimini bozan Mdm2C305F knock-in fareleriyle çaprazladık. Rps19 eksikliği indüklendiğinde, Mdm2C305F p53 yanıtını tersine çevirdi ve in vitro hematopoetik öncüllerin genişlemesini iyileştirdi ve in vivo anemiyi hafifletti. Beklenmedik bir şekilde, 5S RNP-Mdm2 etkileşiminin bozulması da seçici bir eritropozis kusuruna yol açtı. Bulgularımız, eritroit öncül hücrelerin p53 homeostazındaki bozukluklara karşı duyarlılığını vurgulamaktadır. Son olarak, fizyolojik aktivite gösteren 5S RNP-Mdm2-p53 yolunun zaman içinde hematopoetik sistemin işlevsel düşüşüne hücre özerk bir şekilde katkıda bulunabileceğini gösteren kanıtlar sunuyoruz.


Pharmacist participation on physician rounds and adverse drug events in the intensive care unit.

İntensif Bakım Birimi (İBU) içinde ilaç reçeteleri üzerine eczacı incelemesinin hataları önlediği ve eczacı danışmanlığının ilaç maliyetlerini azalttığı gösterilmiştir. Ancak, ilaç reçeteleme sırasında İBU'da eczacının katılımının olumsuz olaylara neden olup olmadığı araştırılmamıştır.

## Amaç
İlaç reçeteleme sırasında İBU'da eczacının katılımının önlenebilir ilaç olumsuz olay (İO) oranına etkisini ölçmektir.

## Tasarım
Faz 1 (temel) ve faz 2 (intervenyon uygulandıktan sonra) arasında öncesi-sonrası karşılaştırma ve faz 2'nin kontrol birimiyle karşılaştırılması.

## Çalışma Ortamı
Bir büyük şehirli öğretim hastanesindeki tıbbi İBU (çalışma birimi) ve koroner bakım birimi (kontrol birimi).

## Hastalar
Temel dönemde çalışma birimine rastgele seçilen 3 gruptan 75'er hasta: 1 Şubat 1993 - 31 Temmuz 1993 tarihleri arasında çalışma birimine tüm girişler (temel) ve çalışma birimine (intervenyon sonrası) ve kontrol birimine 1 Ekim 1994 - 7 Temmuz 1995 tarihleri arasında tüm girişler. Ayrıca, temel dönemde kontrol birimine rastgele seçilen 50 hasta.

## Intervenyon
Üst düzey bir eczacı, İBU ekibiyle birlikte turlara çıktı ve sabah saatlerinde İBU'da danışmanlık yapmak için kaldı ve gün boyunca çağrıda bulundu.

## Ana Çıktı Ölçümleri
İlaç reçeteleme (reçete etme) hatalarından kaynaklanan önlenebilir İO'lar ve eczacının yaptığı ve doktorlar tarafından kabul edilen müdahalelerin sayısı, türü ve kabulü. Önlenebilir İO'lar, rastgele seçilen hastaların tıbbi kayıtlarının hem önlem hem de sonrası dönemlerde incelenmesiyle belirlendi. Eczacılar tüm önerileri kaydetti ve bunlar daha sonra türlerine göre analiz edildi ve kabul edilip edilmediği incelendi.

## Sonuçlar
Önlemden sonra, reçeteleme hatalarından kaynaklanan önlenebilir İO oranı %66 azaldı: 10.4/1000 hasta-gün (95% güven aralığı [GA], 7-14)


Ligand-target interactions: what can we learn from NMR?

Ligand'ın bir makromoleküler hedefle kompleks halinde konformasyonu, hem sıkı hem de zayıf bağlayan kompleksler için çözeltide nükleer manyetik rezonans (NMR) kullanılarak incelenebilir. Zayıf bağlanma rejiminde (k(off) > 10(4) Hz), çok büyük kompleksler (>100 kDa) için bağlı ligandın yapısı, sıkı bağlanma rejiminde NMR çalışmaları için uygun olmayanlar da erişilebilir. Burada, hem sıkı hem de zayıf bağlanma rejimlerinde bağlı ligand konformasyonlarının yapısal araştırması için kullanılan NMR metodolojisinin mevcut durumunu inceliyorum. Her yaklaşımın avantajları ve dezavantajları kritik bir şekilde açıklanmaktadır. Geçici olarak oluşan komplekslerin araştırılması için NMR metodolojisi son yıllarda önemli ölçüde genişledi, ligand-hedef etkileşimleri hakkında ayrıntılı bir açıklama için yeni olasılıklar sunuyor. Özellikle transferli çapraz korelasyon gevşemesi gibi bağlı ligand konformasyonunu belirlemek için yeni yöntemler kapsamlı bir şekilde incelendi ve mevcut metodolojiye kıyasla avantajları tartışıldı, epothilone-tubulin kompleksi birincil bir örnek olarak kullanıldı.


MotifMap: integrative genome-wide maps of regulatory motif sites for model species

ARKA PLAN BİYOLOJİNİN MERKEZİ ÇEŞİTLEME: Gen düzenlemenin genom geniş ölçekte haritalanması ve anlaşılması. Herhangi bir genom için, DNA dizisindeki gömülü düzenleyici öğelerin sadece küçük bir kısmı karakterize edilmiştir ve bu öğelerin tümünü sistematik olarak haritalamak ve aralarındaki ilişkileri anlamak için hesaplama yöntemleri geliştirmeye büyük ilgi vardır. Ancak, bu tür hesaplama çabaları, özellikle düzenleyici öğeler ve etkileşimleri arasındaki istatistiksel değişkenlik ve karmaşık mekansal organizasyonlar nedeniyle önemli ölçüde engellenmektedir. Tüm model türler için genom geniş düzenleyici öğe katalogları henüz mevcut değildir. SONUÇLAR MotifMap sistemi, transkripsiyon faktörü bağlanma motifleri veritabanlarını, iyileştirilmiş genom hizalamalarını ve karşılaştırmalı genom istatistiksel yaklaşımı kullanarak kapsamlı aday düzenleyici öğe haritaları üretir. Sistem, maya, sinek, solucan, fare ve insan için yeni genom geniş haritalar oluşturmak için kullanılır. İnsan haritası, 0.1 veya daha az bir Yanlış Keşif Oranı ile 570 matris için 519.108 site içerir. Yeni haritalar, örneğin yüksek verimli deneysel ChIP-seq verileri ve AUC istatistikleri kullanılarak çeşitli şekillerde değerlendirilir, bu da doğruluğu ve kapsamı için güçlü kanıtlar sağlar. Bu haritalar, birçok farklı türden omik verilerle entegre edilebilir ve http://motifmap.igb.uci.edu/ adresinde mevcuttur.   SONUÇLAR MotifMap ve diğer verilerle entegrasyonu, gen düzenlemenin genom geniş ölçekte analizine ve otomatik olarak düzenleyici yollar ve hipotezlerin oluşturulmasına bir temel sağlar. Bu yaklaşımın gücü, P53 apoptotik yolu ve Gli yengeç yolları gibi örnekler kullanılarak gösterilir ve tartışılır.


Inhibition of apical sodium-dependent bile acid transporter as a novel treatment for diabetes.

Bile asitleri metabolik düzenleyiciler olarak tanınmaktadır. Bu çalışma, güçlü bir Asbt inhibitörü (264W94) olan ve safra asitlerinin bağırsak emilimini engelleyen bir maddenin, Zucker Diyabetik Yağlı (ZDF) farelerde glikoz homeostazına etkilerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. 264W94'ün ağızdan verilmesi, iki hafta boyunca safra asitlerinin dışkı konsantrasyonlarını artırdı ve oruçsuz plazma toplam GLP-1 seviyelerini yükseltti. 264W94 tedavisi, HbA1c ve glikoz seviyelerinde anlamlı bir azalma ve ZDF farelerinde tipik olarak görülen insülin seviyelerindeki düşüşü önledi. Ağız glikoz tolerans testi, 264W94 ile tedavi edilen ZDF farelerinde plazma toplam GLP-1 ve insülin seviyelerinde, glikemik kontrolü sağlamak için yeterli dozlarda iki katına ve üç katına çıkma gösterdi. Dokular arası mRNA analizi, küçük bağırsak ve karaciğerde farnesoid X reseptörü (Fxr) aktivitesinde azalma olduğunu gösterdi, ancak Fxr aktivasyoncu (GW4064) ile birlikte verilmesi, 264W94'ün glikoz düşürücü etkilerini azaltmadı. Özetle, sonuçlarımız, Asbt'nin inhibisyonunun, safra asitlerini bağırsakların son kısmına artırarak, GLP-1 salınımını teşvik edebileceğini ve tip 2 diyabet melitüs için yeni bir tedavi stratejisi sunabileceğini göstermektedir.


Early chromatin unfolding by RUNX1: a molecular explanation for differential requirements during specification versus maintenance of the hematopoietic gene expression program.

Hücre düzeyinde, gelişim, her birinin spesifik gen ifade profiline karakterize edilen ardışık düzenleyici durumlar aracılığıyla ilerler. Bununla birlikte, ilk olarak priming'i ve daha sonra bir gelişim yolunda gen ifadesinin korunmasını düzenleyen moleküler mekanizmalar esasen bilinmemektedir. Kan hücre sistemi, bu soruları ele almak için güçlü bir deneysel model sunar ve burada, mielopoezis'te merkezi bir rol oynayan bir düzenleyici devreye odaklandık: transkripsiyon faktörü PU.1, hedef gen koloni uyarıcı faktör 1 reseptörü (Csf1r) ve anahtar üst akış düzenleyicileri gibi RUNX1. Ontogeni sırasında, kromatin açılması, aktif histon işaretlerinin kurulması ve Pu.1 lokusunda istikrarlı transkripsiyon faktörü komplekslerinin oluşumundan önce olduğunu bulduk ve Pu.1 cis-elemanlarına geçici olarak bağlanan RUNX1'in kromatin yeniden düzenlenmesini aracıladığını gösteriyoruz. Buna karşılık, Csf1r'nin kromatin yeniden düzenlenmesi, PU.1'in birlikte RUNX1 bağlanmasıyla önceden ifade edilmesini gerektirir. Tam kan hücre programı kurulduktan sonra, istikrarlı transkripsiyon faktörü kompleksleri ve aktif kromatin, RUNX1 olmadan korunabilir. Deneylerimiz, bireysel transkripsiyon faktörlerinin, farklılaşma aşaması özel bir şekilde, bir gelişim programının başlatılması ve korunması üzerinde farklı etkiler gösterdiğini kanıtlıyor.


Whole-genome fingerprint of the DNA methylome during human B cell differentiation

DNA metilomunu, tüm B hücre farklılaşma programını kapsayan on alt popülasyonda, tam genom bisülfit sıralaması ve yüksek yoğunluklu mikroarray'ler kullanarak analiz ettik. B hücre taahhüdü sırasında non-CpG metilasyonunun kaybolduğunu, B hücre olgunlaşması sırasında ise CpG metilasyonunun kapsamlı bir şekilde değiştiğini gözlemledik. Bu, birikimsel bir desene sahip olup, ölçülmüş tüm CpG sitelerinin yaklaşık %30'unu etkiledi. Erken farklılaşma aşamaları öncelikle aktivatör demetilasyonunu sergiledi, bu da ana B hücre transkripsiyon faktörlerinin yukarı düzenlenmesiyle ilişkiliydi ve B hücre biyolojisiyle ilgili çok sayıda geni etkiledi. Geç farklılaşma aşamalarında ise heterokromatin kapsamlı demetilasyonu ve Polycomb bastırılmış alanlarda metilasyon kazanımı görüldü, ve B hücrelerinde açık bir işlevsel etkiye sahip olan genler etkilenmedi. Bu imza, daha önce yaşlanma ve kanserle ilişkilendirilmişti ve olgun hücrelerde, uzanmış yaşam süresine sahip olanlar arasında özellikle yaygınlaştı. B hücre tümörlerini normal eşdeğerleriyle karşılaştırdığımızda, onların sık sık normal B hücre farklılaşmasında dinamik metilasyon geçiren bölgelerde metilasyon değişiklikleri kazandığını belirledik.


LIN28B induces neuroblastoma and enhances MYCN levels via let-7 suppression

LIN28B, gelişimsel süreçleri düzenlemek için let-7 ailesindeki mikroRNA'ları (miRNA'lar) modüle eder. LIN28B'nin kanserde bir rolü önerilmiştir ancak bu, canlı organizmalarda henüz kanıtlanmamıştır. Burada, yüksek riskli nöroblastoma'da LIN28B'nin genomik anormallikleri ve kapsamlı aşırı ifadesinin birkaç diğer tümör varlığı ve normal dokulara kıyasla olduğunu bildiriyoruz. Yüksek LIN28B ifadesi, nöroblastoma'da kötü sonuçla ilişkili bağımsız bir risk faktörüydü. LIN28B, let-7 miRNA'larının baskılanması yoluyla sinyal veriyor ve bu da nöroblastoma hücrelerinde MYCN proteininin yükselmesine neden oluyordu. LIN28B-let-7-MYCN sinyali, normal nöroblastlar ve nöroblastoma hücrelerinin farklılaşmasını engelledi. Bu bulgular, LIN28B'nin simpatik adrenalinik çizgide ifadesiyle indüklenen nöroblastomların gelişimiyle tam olarak tekrarlandı; bu nöroblastomlar düşük let-7 miRNA seviyeleri ve yüksek MYCN protein ifadesiyle işaretlendi. Bu yolun müdahalesi, terapötik perspektifler sunabilir.


Platelet-derived endothelial cell growth factor expression correlates with tumour angiogenesis and prognosis in non-small-cell lung cancer.

Angiogenez, son zamanlarda non-small hücre akciğer kanseri için bir prognostik faktör olarak tanımlanmıştır. Platelet kaynaklı endotel hücre büyüme faktörü (PD-ECGF), timidin fosforilaz (TP) enzimi olarak gösterilen ve in vitro ve in vivo angiogenezi indükleyen bir faktördür. Enzim yüksek içsel seviyeleri, pirimidin antimetabolitlere karşı artan kemosensitivite ile ilişkilidir. PD-ECGF/TP ifadesi, 107 operabl non-small hücre akciğer kanseri hastası için cerrahi olarak çıkarılan örneklerde P-GF,44C monoklonal antikor kullanılarak immünohistokimyasal olarak değerlendirildi. 25% vakada yüksek PD-ECGF/TP ifadesi tespit edildi ve bu durum yüksek damar derecesine (P = 0.01) ilişkiliydi. 32 yüksek damar dereceli tümörden 14'ü (44%) PD-ECGF/TP'ye pozitif tepki gösterdi, 75 düşük/orta damar dereceli tümörden ise 13'ü (17%) pozitifti. Pozitif ifade, T2 evresindeki vakalarda T1'lere göre daha sık gözlemlendi (P = 0.04). Genel hayatta herhangi bir etki yoktu (P = 0.09), ancak alt grup analizi, nodal negatif hastalarda pozitif PD-ECGF/TP ifadesi olanların daha kötü bir prognozuna (P = 0.04) işaret etti. Sonuçlar, PD-ECGF/TP'nin non-small hücre akciğer kanseri için önemli bir molekül olabileceğini ve nodal negatif hastalarda daha agresif bir tümör fenotipini tanımlayan enzimin up-regülasyonunu öne sürmektedir. Damar derecesi ve PD-ECGF/TP ifadesinin değerlendirilmesi, non-small hücre akciğer kanseri için adjuvant kemoterapinin rolünü değerlendiren rastgele denemelerin tasarımında dikkate alınmalıdır.


The association between psychological distance and construal level: evidence from an implicit association test.

Yapılandırma düzeyi teorisi (N. Liberman, Y. Trope ve E. Stephan, basılı; Y. Trope ve N. Liberman, 2003'e göre), insanlar daha psikolojik olarak uzak hedefleri yargılarken, algılarken ve tahmin ederken daha soyut ve yüksek yapılandırma düzeyi kullanırlar ve daha soyut hedefleri daha psikolojik olarak uzak olarak yargılarlar. Bu araştırmanın gösterdiği gibi, daha uzaklık ve daha yüksek yapılandırma düzeyi arasındaki ilişkilere, saf kavram düzeyi üzerinde de rastlanmıştır. Sekiz deney, Implikli İlişki Testi (IAT; A. G. Greenwald, D. E. McGhee ve J. L. K. Schwartz, 1998) kullanarak, yapılandırma düzeyiyle (düşük vs. yüksek) ilişkili kelimelerle, dört uzaklık boyutuyla (yakın vs. uzak) ilişkili kelimeler arasında bir ilişki olduğunu göstermiştir: zaman uzaklığı, mekansal uzaklık, sosyal uzaklık ve hipotetiklik. Bu bulgular, yapılandırma düzeyi ve psikolojik uzaklık arasındaki ilişkiyi göstermenin yanı sıra, tüm 4 psikolojik uzaklık boyutunun yapılandırma düzeyine benzer şekilde ilişkili olduğunu doğrulamaktadır ve bunların hepsinin psikolojik uzaklık biçimleri olduğunu desteklemektedir.


A load driver device for engineering modularity in biological networks

Genetik modüllerin karmaşık sentetik devrelerdeki davranışı genellikle öngörülemez. Devreleri birleştirdikten sonra, aşağı akış elemanları (örneğin, düzenleyici bir protein için bağlanma yerleri) üst akış modüllere yük uygulayarak devre işlevini olumsuz etkileyebilir. Burada, devre işlevini azaltan yükü hafifleten bir genetik cihaz olan yük sürücüsü (load driver) tasarladık ve Saccharomyces cerevisiae'de davranışını gösterdik. Yük sürücüsü, zaman ölçeği ayrımı tasarım ilkesini uygular: Yük sürücüsünün hızlı fosfotransfer süreçleri, daha yavaş bir transkripsiyonel devrenin zaman değişken giriş sinyallerine yanıt verme yeteneğini, yükün varlığına rağmen geri kazanır. Yük sürücüsünün olmaması durumunda, yükten dolayı yanıt süresinde %76'lık bir gecikme ve sistem bant genişliğinde %25'lik bir azalma gözlemledik. Yük sürücüsünün eklenmesiyle devre performansı neredeyse tamamen geri kazanıldı. Yük sürücüleri, karmaşık, daha yüksek seviyeli genetik devrelerin oluşturulmasında temel yapı taşları olarak hizmet edecektir.


Inflammatory monocyte/macrophage modulation by liposome-entrapped spironolactone ameliorates acute lung injury in mice.

Amaç: Akut akciğer yaralanması (ALI) ve fibrozis için lipozom içinde kapsüllenen spironolakton (SP; Lipo-SP)'un terapötik/önleyici potansiyelini incelemek. Malzemeler ve Yöntemler: Lipo-SP, film-ultrasonik yöntemle hazırlandı ve ağızdan verilmesi için fiziko-kimyasal ve farmakokinetik özellikler belirlendi (10 ve 20 mg/kg için SP yüklü lipozom; 20 mg/kg için serbest SP). Bir fare modelinde bleomisin ile tetiklenen ALI'ye karşı 10 ve 20 mg/kg SP yüklü lipozom ve 20 mg/kg serbest SP'nin etkilerini değerlendirmek için bir fare modeli kullanıldı.

Sonuç: Lipo-SP, SP'nin biyoyararlılığını artırdı ve akciğer patolojisinde önemli bir iyileşme sağladı. Mekanik olarak, SP'nin mineralkortikoid reseptörü antagonizmi, inflamatuar monosit/makrofaj modülasyonu için Ly6C(hi) monositosisi yönlendirilen alveolar makrofajların M2 polarizasyonunu baskılayan bir etkiye sahiptir. Ayrıca, daha düşük dozda (10 mg/kg) Lipo-SP, vücut ağırlığı kazanımında daha fazla iyileşme gösterdi.

Sonuç: Verilerimiz, ALI ve fibrozis için Lipo-SP'nin umut verici bir yaklaşım olduğunu ve terapötik/önleyici potansiyele sahip olduğunu vurgulamaktadır.


Passive Surveillance for I. scapularis Ticks: Enhanced Analysis for Early Detection of Emerging Lyme Disease Risk

Lyme hastalığı (LD), Kanada'da Ixodes scapularis (Say) böcek vektörünün coğrafi alanının kuzeye doğru genişlemesi nedeniyle ortaya çıkmaktadır. Erken LD risk alanlarının tespit edilmesi, halk sağlığı yanıtları için kritik öneme sahiptir, ancak bu amaca ulaşmak için yerel ölçekte yöntemler eksiklik göstermektedir. Pasif böcek izleme, 1990'dan beri Kanada'da uygulanmaktadır, ancak bu yöntem, göçmen kuşlar tarafından taşınan böcek popülasyonlarının kurulduğu alanları belirlemede spesifik değildir. 70 Quebec'teki alan sitesinden elde edilen verileri kullanarak, I. scapularis popülasyonunun kurulma riskini tahmin etmek için bir lojistik regresyon modeli geliştirdik. Modelden türetilen bir çevresel uygunluk endeksi de dahil olmak üzere, pasif izlemede gönderilen böcek sayısına dayalı olarak. Hassasiyet-özellik grafikleri, böcek popülasyonunun kurulması için bir işaret olarak modelden elde edilen doğrusal tahminci için en uygun eşik değerini seçmek için kullanıldı. Bu değer, Quebec'te böceklerin kurulduğu alanları belirlemek için "Uyarı Haritası" oluşturmak için kullanıldı. Uyarı Haritası tahminleri, 76 alanda alan izlemesi ile doğrulandı: I. scapularis popülasyonlarının kurulma oranı, Uyarı Haritası tarafından yüksek risk olarak tahmin edilen alanlarda (48'den 29) önemli ölçüde daha yüksekti (P < 0.001) ve orta risk olarak tahmin edilen alanlarda (30'dan 4'ü). Bu çalışma, bu yaklaşımdan oluşturulan Uyarı Haritalarının, yerel hastalık kontrolü ve önleme faaliyetleri için uygun coğrafi ölçekte erken ortaya çıkan LD risk alanlarını hızlı ve doğru bir şekilde belirlemede yararlı bir araç olabileceğini göstermektedir.


Reduction of transmission from malaria patients by artemisinin combination therapies: a pooled analysis of six randomized trials

ARTEMİSİN KOMBİNASYON TEDAVİLERİ (ACT), Plasmodium falciparum sıtmasının tedavisinde giderek daha fazla kullanılan ve cinsel evre parazitlerine (gametositlere) karşı daha etkili olduğu için, bu parazitlerin bulaşımını azaltma potansiyeline sahiptir. Bu etkinin boyutu semptomatik P. falciparum enfeksiyonlarında tahmin edilmektedir.

YÖNTEM Gambiya ve Kenya'da yapılan altı antimalariyal denemenin verileri 3.174 hasta üzerinde birleştirildi. Çok değişkenli regresyon, ACT'ye karşı non-artemisinin antimalariyal tedavisi, tedavi başarısızlığı, pre-tedavi gametosit varlığı ve 28 günlük takip süresince gametosit yoğunluğunun alan altı eğrisi (AUC) üzerindeki rolünü araştırmak için kullanıldı.

SONUÇLAR ACT tedavisi, enfeksiyon deneyimleri sırasında gametositli olma olasılığında (OR 0.20, %95 CI 0.16-0.26), sivrisineklere bulaşma olasılığında (OR sivrisinek enfeksiyonu 0.49, %95 CI 0.33-0.73) ve gametosit yoğunluğunun AUC'sinde (ortalama oran 0.35, %95 CI 0.31-0.41) anlamlı bir azalma ile ilişkilendirildi. Parasitolojik tedavi başarısızlığı, ACT ve non-artemisinin etkilerindeki farkı açıklamadı. Tedavi öncesi slide-pozitif gametosit varlığı, ACT'nin gametositli olma üzerindeki etkisini (p < 0.001) önemli ölçüde azalttı. Alt mikroskobik gametosit varlığı, Kenya'da yüksek bulaşma ortamında ACT'nin etkisini, ancak Gambiya'da daha düşük bulaşma ortamında bu etkiyi azaltmadı.

SONUÇ ACT, semptomatik falciparum sıtması olan hastaların bireysel bulaşma riskini, önceki ilk satır tedavilerine kıyasla önemli ölçüde azaltmaktadır. Gametosit gelişimi oluşmadan hızlı tedavi, ACT'nin bulaşma üzerindeki etkisini artırabilir.


Skeletal Myogenic Progenitors Originating from Embryonic Dorsal Aorta Coexpress Endothelial and Myogenic Markers and Contribute to Postnatal Muscle Growth and Regeneration

Omurgalı hayvanlarda kasık kası somitlerden, paraksiyal mesodermin epitel yapılarından türetilir, ancak birçok farklı rapor, somit kökeni olmayan dokulardan nadiren myojenik hücrelerin ortaya çıktığını anlatır, bu da ya transdiferensiyasyon ya da çok potansiyeli bir öncünün varlığına işaret eder. Burada, fareli embriyolarda embriyofik dorsal aortada klonlanabilir kasık kas hücrelerinin bulunduğunu gösteriyoruz. Bu bulgu, farklı dokusal anlagenin çeşitli gelişim aşamalarında ayrıntılı klonal analizine dayanmaktadır. İn vitro, bu myojenik hücreler, yetişkin kasık kasından elde edilen satelit hücrelerle aynı morfolojiye sahiptir ve bir dizi myojenik ve endoteliyel işaretçi geni ifade eder. Şaşırtıcı bir şekilde, yetişkin satelit hücreler de bu işaretçi genleri ifade eder. Ayrıca, c-Met-/- embriyoların uzuvlarından klonlanabilir myojenik hücreler elde etmek mümkündür, bu embriyolar eklem kasları olmadan normal bir dolaşım sistemine sahiptir. Nakledildiğinde, aortadan türetilen myojenik hücreler, postnatal kas büyümesi ve onarımına katılır ve yerleşik satelit hücrelerle füzyon yapar. Dolaşım sisteminin kasık kas hücreleri üretme potansiyeli, somit kökeni olmayan kasık kas oluşumuna dair gözlemleri açıklayabilir ve bu da bir kısmının dolaşım sisteminden türetilen satelit hücreler olabileceği ihtimalini doğurur.


Mapping of a gene for severe pediatric gastroesophageal reflux to chromosome 13q14.

Gastroözofageal reflü (GER), daha önce yaygın olarak kalıtsal bir hastalık olarak görülmemişti. Ancak birkaç rapor, GER'in özellikle şiddetli veya kronik formlarında görülme sıklığına genetik bir faktörün katkıda bulunabileceğini öne sürmüştür.

Amaç: Çok sayıda etkilenen bireye sahip ailelerde şiddetli çocukluk çağı GER fenotipini koruyan bir genetik lokusu tanımlamak.

Yöntem: Şiddetli çocukluk çağı GER'li ailelerde genomik taramayı, ortalama 8 sentimorgon (cM) aralıklarla yerleştirilmiş polimorfik mikrosatelit işaretçileri kullanarak, ardından haplotip oluşturmayı ve çift ve çok nokta bağlantı analizlerini takip etmeyi içerir.

Çalışma Ayarı: ABD genel toplumu, araştırma bir üniversite üçüncü seviye hastane ortamında gerçekleştirilmiştir.

Katılımcılar: Şiddetli çocukluk çağı GER'li ve etkilenmemiş aile üyeleri, bir hasta destek grubu aracılığıyla tespit edilen, 5 aileden çok sayıda etkilenen bireye sahip ailelerden seçilmiştir.

Ana Çıktı Ölçümleri: Miras kalıplarını ve şiddetli çocukluk çağı GER fenotipinin bir genetik lokusla bağlantısını belirlemek için logaritma-of-odds (lod) skoru analizi, 3 veya daha yüksek bir lod skoru bağlantıyı kanıtlamak için dikkate alınmıştır.

Sonuç: Bu ailelerde şiddetli çocukluk çağı GER otozomal dominant bir kalıtsal desene uymaktadır ve yüksek penetrasyona sahiptir. Şiddetli çocukluk çağı GER için bir gen, kromozom 13q arasında 13 cM'lik bir bölgeye haritalanmıştır, mikrosatelit işaretçileri D13S171 ve D13S263 arasında. Presumptif olarak etkilenen kişiler modelleştirildiğinde, işaretçi D13S1253'ün 35 cM harita konumunda maksimum çok aileli 2 nokta lod skoru 5.58 ve maksimum çok aileli çok nokta lod skoru 7.15 elde edilmiştir (presumptif olarak etkilenen kişiler modelleştirildiğinde maksimum çok nokta skoru 4.88 elde edilmiştir).

Sonuç: Bu veriler, şiddetli çocukluk çağı GER'in kromozom 13q14'e harital


Accelerating Policy Decisions to Adopt Haemophilus influenzae Type b Vaccine: A Global, Multivariable Analysis

# Arka Plan
Yeni ve az kullanılan aşıların ulusal aşı programlarına benimsenmesi, çocuk ölüm oranlarını azaltmak için kritik öneme sahip bir adımdır. Yüksek ölüm oranlı ülkelerde yeni aşıların benimsenmesine ilişkin politik kararlar, yüksek gelirli ülkelerde alınan kararlardan genellikle daha geç gerçekleşir. *Haemophilus influenzae* tip b (Hib) aşısı örneğini kullanarak, bu makale bu gecikmelerin nedenlerini, GAVI İttifakı'nın (Küresel Aşı ve Bağışıklama İttifakı) rolü de dahil olmak üzere, ülke düzeyinde ekonomik, epidemiyolojik, programatik ve politik faktörlerin analizini yaparak açıklamaya çalışır.

# Yöntem ve Bulgular
1990-2007 yılları arasında 147 ülke için veriler, Hib aşısının benimsenme kararının zamanını belirlemek için hızlandırılmış başarısızlık zaman modellerinde analiz edildi. Gelir, bölge ve Hib hastalığı yükü gibi değişkenleri kontrol eden çok değişkenli modellerde, GAVI desteği, karar verme süresini 0.37 kat (Güven Aralığı %95: 0.18-0.76) veya %63 hızlandırdı. İki veya daha fazla komşu ülke benimseme durumunun varlığı, karar verme süresini 0.50 kat (Güven Aralığı %95: 0.33-0.75) hızlandırdı. Aşının fiyatındaki %1'lik artış, karar verme süresini 1.02 kat (Güven Aralığı %95: 1.00-1.04) geciktirdi. Küresel öneriler ve yerel çalışmalar, karar verme süresini etkilemedi.

# Sonuç
Bu çalışma, aşı fiyatı ile ilgili önceki bulguları destekler ve GAVI uygunluğunun Hib aşısının benimsenme kararlarını hızlandırdığını gösteren yeni kanıtlar sunar. Komşu ülke kararlarının etkisi de oldukça anlamlıydı, bu da yeni aşıların benimsenmesini destekleyen yaklaşımların arz ve talep tarafı faktörlerini göz önünde bulundurmasını öneriyor.


Haemolysin coregulated protein is an exported receptor and chaperone of type VI secretion substrates.

Sekresyon sistemleri, proteinlerin devasa sitoplazmik havuzunda bulunan substratları ayırt etmek için yüksek sadakatli mekanizmalara ihtiyaç duyar. Gram negatif bakterilerin tip VI sekresyon sistemi (T6SS) tarafından aracılık edilen substrat tanıma faktörleri henüz tanımlanmamıştır. Rapor ettiğimiz gibi, hemolizin ko-düzenlenmiş protein (Hcp), tüm karakterize edilmiş T6SS'ler tarafından sekrete edilen halkalı altıgen bir kompleks, özgül etki molekülleriyle özel olarak bağlanır. Pseudomonas aeruginosa'dan alınan bir Hcp-etki kompleksi için elektron mikroskopisi analizi, etki molekülünün Hcp'nin iç yüzeyine bağlı olduğunu ortaya koydu. Daha ileri çalışmalar, çeşitli enzim sınıflarını içeren farklı etki moleküllerinin sekresyonunun Hcp ile etkileşimin genel bir gereklilik olduğunu gösterdi. Önceki modeller Hcp'yi statik bir kanal olarak tasvir ederken, verilerimiz Hcp'nin bir kapıcı ve substrat reseptörü olduğunu göstermektedir. Bu benzersiz bir sekrete protein işlevleri, T6'nın diğer karakterize edilmiş sekresyon yollarından temel farklılıkları vurgulamaktadır.


Long-term effects of continuing adjuvant tamoxifen to 10 years versus stopping at 5 years after diagnosis of oestrogen receptor-positive breast cancer: ATLAS, a randomised trial

## Arka Plan
Östrojen reseptörü (ER)-pozitif erken meme kanseri olan kadınlar için, 5 yıl tamoksifen tedavisi, tanıdan sonraki ilk 15 yılda meme kanseri ölüm oranını önemli ölçüde düşürür. Amacımız, 5 yıldan sonra tedaviyi 10 yıla uzatmanın ek etkilerini değerlendirmekti.

## Yöntemler
Dünyanın geneli Adjuvant Tamoksifen: Daha Uzun Karşı Daha Kısa (ATLAS) denemesinde, 12.894 erken meme kanseri hastası, 5 yıl tamoksifen tedavisi tamamlamıştı. Bu hastalar, 10 yıl boyunca tamoksifen kullanmaya devam etmek veya 5 yıl sonra tedaviyi durdurmak arasında rastgele seçildi (açık kontrol). Atama (1:1), merkezi bilgisayar kullanarak en azlaştırma yöntemiyle yapıldı. Girişten sonra (1996-2005 yılları arasında), yıllık takip formları herhangi bir tekrarlamayı, ikinci kanseri, hastaneye yatışı veya ölümü kaydetti. ER pozitif hastalığı olan 6846 kadın üzerindeki meme kanseri sonuçları ve tüm kadınlarda (pozitif, negatif veya bilinmeyen ER durumu) yan etkiler hakkında rapor veriyoruz. Uzun süreli takip hala devam ediyor. Bu çalışma, ISRCTN19652633 numarasıyla kayıtlıdır.

## Bulgular
ER pozitif hastalığı olan kadınlarda, tedaviyi 10 yıl boyunca devam ettirme ataması, meme kanseri tekrarlamayı (3428 atanan kadında 617 tekrarlama ile 3418 kontrolde 711 tekrarlama, p=0,002), meme kanseri ölümünü (331 ölüm ile 397 ölüm, p=0,01) ve tüm ölüm oranlarını (639 ölüm ile 722 ölüm, p=0,01) azalttı. Kötü meme kanseri sonuçları, 10. yıldan önce ve sonra daha az aşırı görünüyordu (tekrarlama oran oranı [RR] 0,90 [0,79-1,02] 5-9. yıllarda ve 0,75 [0,62-0,90] daha sonraki yıllarda; meme kanseri ölüm RR 0,97 [0,79-1,18] 5


Roles for MicroRNAs in Conferring Robustness to Biological Processes

Biyolojik sistemler, çevresel ve genetik bozulmalara rağmen işlevlerini sürdürmek için çeşitli mekanizmalar kullanır. Artan kanıtlar, mikroRNA'ların (miRNA'lar) gen ifadesini posttranskripsiyonel olarak bastırma rollerinin yanı sıra, transkripsiyonel programları güçlendirerek ve anormal transkriptleri azaltarak biyolojik süreçlere dayanıklılık sağladığını ve bazı ağ bağlamlarında transkript kopyası sayısındaki rastgele dalgalanmaları baskılayabileceğini öne sürmektedir. Bu aktiviteler, normal gelişim ve fizyoloji, hastalık ve evrim için önemli sonuçlara sahiptir. Burada, hayvan sistemlerinde dayanıklılığa katkıda bulunan miRNA'ların örneklerini ve ilkelerini tartışacağız.


Six-Year Follow-Up of Impact of Co-proxamol Withdrawal in England and Wales on Prescribing and Deaths: Time-Series Study

ARKA PLAN Co-proxamol (parasetamol/dextropropoxyfene kombinasyonu), ölümcül zehirlenmelerde yaygın olarak kullanılan bir ağrı kesicidir. Güvenlik/etkinlik profiline ilişkin endişeler ve intihar zehirlenmeleri için yaygın kullanımı, 2005 yılında Birleşik Krallık'ta co-proxamolun geri çekilmesine yol açtı, 2005-2007 yılları arasında kısmi bir geri çekilme ve 2008 yılında tam bir geri çekilme gerçekleşti. Bu çalışmanın amacı, 2005-2010 yılları ile 1998-2004 yılları arasında İngiltere ve Galler'de co-proxamolun geri çekilmesi ve reçete edilmesi ile ölümler arasındaki ilişkiyi değerlendirmek ve diğer ağrı kesicilerin olası değiştirme etkilerini tahmin etmektir. YÖNTEM VE BULGULAR NHS Sağlık ve Sosyal Bakım Merkezi (İngiltere) ve Galler Sağlık Hizmetleri Ortaklığı (Galler) tarafından reçete verileri ve Ulusal İstatistik Ofisi tarafından ölüm verileri elde edildi. Tek ağrı kesici içeren reçete ve ölümler üzerinde kesintili zaman serisi analizi gerçekleştirdik. 2005 yılında co-proxamolun geri çekilmesinin ardından, 2005-2010 yılları boyunca birkaç başka ağrı kesicinin (co-codamol, parasetamol, kodein, co-dydramol, tramadol, oksikodon ve morfin) reçete oranlarında artışlar görüldü, 1998-2004 yılları ile karşılaştırıldığında. Bu değişiklikler, 2005-2010 yılları boyunca co-proxamol zehirlenmelerinden kaynaklanan ölümlerde (-21 ölüm/çeyrek, %95 güven aralığı -34 ile -8) önemli azalmalarla ilişkilendirildi, bu da yaklaşık 500 intihar ölümü (-61%) ve 600 kaza sonucu zehirlenme ölümü (-62%) azalmasına eşdeğerdir. Diğer ağrı kesiciyle ilgili ölümlerde gözle görülür bir değişiklik görülmedi, ancak sayılar azdı. Sınırlamalar, çalışmanın tek ilaçlarla ilişkili ölümler üzerine kurulması ve reçete edilen morfinle ilişkili ölümlerdeki değişikliklerin değerlendirilememesiydi. SONUÇLAR Birleşik Krallık'ta 2005 yılında co-proxamolun geri


Apolipoprotein E genotype and concussion in college athletes.

# Amaç:
Apolipoprotein E (APOE) polimorfizmlerinin (E2, C/T Arg158Cys; E4, T/C Cys112Arg; ve promotör, g-219t) üniversite sporcularında bir veya daha fazla kafa travması geçmişi ile ilişkisini değerlendirmek. Hipotezimiz, bu çalışmada değerlendirilen 1 veya daha fazla nadir (veya azınlık) APOE aleli taşıyanların bir veya daha fazla kafa travması geçmişi olması ile ilişkili olmasıydı.

# Tasarım:
Çok merkezli kesitsel çalışma.

# Yer:
Üniversite atletik tesisleri.

# Katılımcılar:
163 erkek futbol ve 33 kadın futbol oyuncusu olmak üzere 196 erkek ve kadın üniversite sporcusu gönüllü olarak katıldı.

# Müdahaleler:
Yazılı kafa travması geçmişi anketleri ve genotipleme için salya örnekleri.

# Ana Çıktı Ölçümleri:
Kendileri tarafından bildirilen belgelenmiş kafa travması geçmişi ve nadir APOE genotipleri (E2, E4, promotör).

# Sonuçlar:
Nadir APOE alellerini (E2, E4, promotör) taşıyanların bir önceki kafa travması geçmişi olması arasında anlamlı bir ilişki (Wald χ² = 3.82; P = 0.05; oransal risk = 9.8) bulundu. Ayrıca, promotör azınlık aleli taşıyanların 2 veya daha fazla kafa travması yaşaması arasında da anlamlı bir ilişki (Wald χ² = 3.96, P = 0.04, oransal risk = 8.4) tespit edildi.

# Sonuç:
Bu çalışmada değerlendirilen tüm 3 nadir (veya azınlık) APOE aleli taşıyanlar, önceki bir kafa travması bildirme olasılığı neredeyse 10 kat daha yüksekti ve taşıyıcı olmayanlara kıyasla daha yüksek kafa travması riski altında olabilirler. Promotör azınlık aleli taşıyanlar, birden fazla kafa travması bildirme olasılığı 8.4 kat daha yüksekti ve taşıyıcı olmayanlara kıyasla birden fazla kafa travması riski altında olabilirler. Birden fazla kafa travması geçirmiş ve birden fazla nadir APO


Plasma soluble corin and N-terminal pro-atrial natriuretic peptide levels in pregnancy induced hypertension.

# Amaç
Hamilelik indüklenen hipertansiyonun patogenezinde yer alan teorilerden biri tuz ve su tutulumuyla ilgilidir. Hipertansiyonu olan hamile kadınlarda plazmada proenzim konvertaz korin, aktif ANP'ye (atrial natriuretic peptid) dönüşen pro-ANP'yi (1-98) parçalayan, sorumluluğunu ölçmeyi amaçladık.

# Çalışma Tasarımı
Hamilelik indüklenen hipertansiyonu olan 60 hamile kadın, aynı gebelik döneminde sağlıklı 28 hamile kadınla karşılaştırıldı. Urin ve plazma örnekleri, bazı biyokimyasal parametrelerin belirlenmesi için eşzamanlı olarak toplandı. Her iki grupta plazma çözünür korin ve N-terminal (NT) pro-ANP (1-98) değerleri, enzimatik immunoassay kullanılarak belirlendi.

# Sonuçlar
Hastalık grubu ile kontrol grubu arasında plazma çözünür korin ortalama değeri anlamlı şekilde daha yüksekti. Kan basıncı açısından hastaları böldüğümüzde, plazma NT pro-ANP, kan basıncı ⩾140/90 mmHg olan grupta, kan basıncı <140/90 mmHg olan grup ve kontrol grubuna kıyasla anlamlı şekilde daha yüksek ortalama değere sahipti.

# Sonuç
Hipertansiyonu olan hamile kadınlarda, özellikle kan basıncı ⩾140/90 mmHg olanlarda, yüksek plazma çözünür korin ve NT pro-ANP değerleri, ANP reseptörü/post-receptor sinyalizasyon bozukluğuna işaret eder ve bu durum hamilelik indüklenen hipertansiyon durumunu daha da kötüleştirebilir.


GATA-4 and GATA-6 modulate tissue-specific transcription of the human gene for P450c17 by direct interaction with Sp1.

Sitokrom P450c17, steroidojenik 17alfa-hidroksilaz ve 17,20 liyaz aktivitelerini katalize eder. P450c17 geni ifadesi cAMP bağımlı, dokuya özgü, gelişimsel olarak programlanmıştır ve türler arasında değişiklik gösterir. Sp1, Sp3 ve NF1-C'nin (nükleer faktör 1-C) 5' flanking DNA'nın ilk 227 baz çiftine (-227/LUC) bağlanması, insan NCI-H295A adrenal hücrelerinde bazal transkripsiyon için çok önemlidir. İnsan plasental JEG-3 hücreleri Sp1, Sp3 ve NF1 içerir, ancak steroidojenik faktör 1 (SF-1) ifade eden bir vektör ile transfekte edildiklerinde bile -227/LUC'yi ifade etmezler. Bu nedenle, P450c17'nin bazal ifadesi için başka faktörler de gereklidir. Deoksiribonükleaz I ayak izi ve EMSA'lar, -64/-58'de bir GATA konsensüs bölgesi ve -58/-50'de bir SF-1 bölgesi belirledi. RT-PCR, NCI-H295A hücrelerinde GATA-4, GATA-6 ve SF-1'i ve JEG-3 hücrelerinde GATA-2 ve GATA-3'ü, ancak GATA-4, GATA-6 veya SF-1'i belirlemedi. SF-1 olmadan GATA-4 veya GATA-6'nın kotransfeksiyonu, JEG-3 hücrelerinde -227/LUC'yi aktive etti, ancak SF-1 ile veya olmadan GATA-2 veya GATA-3'ün kotransfeksiyonu aktive etmedi. Şaşırtıcı bir şekilde, -227/LUC'deki GATA bağlanma bölgesinin mutasyonu, GATA-4 veya GATA-6 kaynaklı aktiviteyi artırırken, Sp1/Sp3 bölgesinin mutasyonu azalttı. Ayrıca, GATA bölgesini içeren, ancak -196/-188'deki Sp1/Sp3 bölgesini hariç tutan promoter yapıları, GATA-4 veya GATA-6 tarafından aktive edilmedi ve bu da Sp1/Sp3 ile GATA-4 veya GATA-6 arasında bir etkileşim olduğunu düşündürdü. Glutatyon-S-transferaz pull-down deneyleri ve koimmünoçökeltme, GATA-4 veya GATA-6 ile Sp1 arasında, ancak Sp3 arasında etkileşimi gösterdi. Kromatin immünoçökeltme deneyleri, bu GATA-4/6'nın Sp1 ile etkileşiminin, NCI-H295A hücrelerinde P450c17 promoterindeki Sp bölgesinde meydana geldiğini doğruladı. 5-aza-2-deoksisitidin ile demetilasyon, JEG-3 hücrelerinin endojen P450c17, SF-1, GATA-4, GATA-6 ve transfekte edilmiş -227/LUC'yi ifade etmesine izin verdi. Bu nedenle, GATA-4 veya GATA-6 ve Sp1 birlikte adrenal NCI-H295A hücrelerinde P450c17 ifadesini düzenler ve P450c17, GATA-4 ve GATA-6'nın metilasyonu plasental JEG-3 hücrelerinde P450c17 ifadesini susturur.


Performance of an abbreviated version of the Lubben Social Network Scale among three European community-dwelling older adult populations.

AMAÇ Sosyal ağları ve sosyal destekleri değerlendirmek ve yaşlı kişilerin sosyal izolasyonunu taramak için geçerli ve güvenilir kısa ölçeklere ihtiyaç vardır. TASARIM VE YÖNTEMLER Bu çalışma, üç Avrupa ülkesinde yaşayan topluluk içinde yaşayan yaşlı yetişkin nüfusları arasında sosyal izolasyonu taramak için kısaltılmış Lubben Sosyal Ağ Ölçeği (LSNS-6) versiyonunun performansını değerlendiren bir çapraz ulusal ve çapraz kültürel değerlendirmedir. Sosyal bağların eksikliği kavramına dayalı olarak, sosyal izolasyon riskinde olan kişileri tanımlamak için LSNS-6'nın klinik kesme noktalarını tanımladık.

Sonuçlarda, tüm üç örnekte LSNS-6 ve iki alt ölçek (Aile ve Arkadaşlar) yüksek iç tutarlılık, kararlı faktör yapıları ve kriter değişkenleriyle yüksek korelasyonlar gösterdi. Önerilen klinik kesme noktaları iyi konverjans geçerliliğine sahipti ve Hamburg'da %20, Solothurn (İsviçre) %11 ve Londra'da %15'lik yanıtcıların sosyal izolasyon riski altında olduğunu sınıflandırdı.

ÖNEMİNDEKİLER Sonuç olarak, LSNS-6 gibi kısaltılmış ölçeklerin gerontoloji uygulayıcıları için uygulama protokollerine dahil edilmesi düşünülmelidir. LSNS-6 ile yaşlı kişileri taramak, aile ve arkadaşlık bağları hakkında nicel bilgi sağlar ve sosyal izolasyon riskinde olan kişileri belirler, bu kişiler daha derinlemesine değerlendirme ve hedefli müdahalelerden yararlanabilir.


The PneuCarriage Project: A Multi-Centre Comparative Study to Identify the Best Serotyping Methods for Examining Pneumococcal Carriage in Vaccine Evaluation Studies

ARKA PLAN Pneumokok, burun ve boğazın üst kısmında bulunan ve çeşitli bir patojendir. 90'dan fazla farklı serotip vardır ve burun ve boğazda birden fazla serotipin taşınması yaygındır. Pneumokok taşınımını anlamak, pneumokok aşılarının etkisini değerlendirmek için önemlidir. Geleneksel serotipleme yöntemleri karmaşık ve birden fazla serotip taşınımını tespit etmek için yetersizdir, ve son on yılda geliştirilen yeni yöntemler hakkında çok az veri vardır. PneuCarriage projesini kurduk, bu proje, en iyi pneumokok serotipleme yöntemlerini belirlemek için burun ve boğaz araştırmaları için adanmış büyük, uluslararası çok merkezli bir çalışmadır. YÖNTEM VE BULGULAR Referans örnek setleri, 15 araştırma grubuna kör test için dağıtıldı. 20 pneumokok serotipleme yöntemi, 81 laboratuvar hazırlanmış (eklenmiş) örnekte test edildi. En iyi beş performans gösteren yöntem, altı yüksek vaka yüklü ülkede çocuklardan toplanan 260 burun ve boğaz (alan) örneğinde test edildi. Test yöntemleri ve referans yöntem (her örnekten 100'den fazla koloninin geleneksel serotiplemesi) için duyarlılık ve pozitif tahmin değeri (PPV) belirlendi. Alternatif serotipleme yöntemleri için, eklenmiş örneklerde genel duyarlılık %1 ile %99 arasında değişti (referans yöntemi %98), ve PPV %8 ile %100 arasında (referans yöntemi %100). Alternatif serotipleme yöntemlerinin 15'i, baskın (ana) serotipin tespitinde %70 veya daha yüksek duyarlılığa sahipti, ancak sadece 8 yöntem, azınlık serotiplerinin tespitinde %70 veya daha yüksek duyarlılığa sahipti. Alan örnekleri için, genel duyarlılık %74.2 ile %95.8 arasında değişti (referans yöntemi %93.8), ve PPV %82.2 ile %96.4 arasında (referans yöntemi %99.6). Mikroarray, en yüksek duyarlılığı ( %95.8) ve yüksek PPV'yi ( %93.7) gösterdi. Bu çalışmanın en büyük sınırlaması, mevcut tüm alternatif serotipleme yöntemlerinin dahil edilmemesidir. SONUÇLAR Çoğu yöntem,


Ribosome-Mediated Specificity in Hox mRNA Translation and Vertebrate Tissue Patterning

Tarihsel olarak, ribozom, mRNA çevirisinde yapılandırmacı yerine düzenleyici kapasiteye sahip karmaşık bir ribozim olarak görülüyordu. Burada, farelerde görülen şaşırtıcı dokuya özgü düzenlenme kusurlarına neden olan Ribosomal Protein L38 (Rpl38) genindeki mutasyonları tanımlıyoruz. Bu mutasyonlar, özellikle aksiyal iskeletin evrişsel dönüşümleri de dahil olmak üzere belirgin evrişsel düzenlenme kusurlarına yol açıyor. Rpl38 mutant embriyolarda genel protein sentezi değişmiyor; ancak belirli bir Homeobox mRNA'larının çevirisi bozuluyor. Verilerimiz, RPL38'in bu mRNA'lar üzerinde 80S kompleksinin oluşumunu kolaylaştırdığını ve ribozomun düzenleyici bir bileşeni olarak transkript-özgü çeviriyi sağladığını gösteriyor. Ayrıca, Rpl38'in ifade düzeyinin embriyoda, işlevsizlik fenotiplerinin görüldüğü bölgelerde belirgin şekilde zengin olduğunu gösteriyoruz. Beklenmedik bir şekilde, bir ribozom proteini (RP) ifade taraması, her bir RP'nin embriyoda dinamik olarak düzenlendiğini ortaya koyuyor. Bu bulgular, RP aktivitesinin gen ifadesinin kontrolünde ve memelilerin gelişmesinde yeni bir özgüllük katmanı sağlaması için yüksek derecede düzenlenebileceğini öne sürüyor.


Growth and invasion of human melanomas in human skin grafted to immunodeficient mice.

İnsan melanomunun ortotopik bir modeli geliştirildi. Bu modelde, kötü huylu hücreler çıplak ve SCID farelerine nakledilen insan deri greftlerine enjekte edildi. Melanom hücreleri, karakteristik desenlerle insan deri greftlerinde proliferasyon ve istila etti. Altı melanomdan üçü, deride önemli mimari değişiklikler olmadan çoklu nodüller halinde büyüdü ve greftleri istila etti, diğerleri ise kolajen lifleri boyunca deriye istila etti ve belirgin endotel damarları vardı. Buna karşılık, farenin derisine enjekte edilen melanom hücreleri, insan deri greftlerinde istila etmeyen yaygın olarak yayılan nodüller halinde büyüdü. İnsan deri greftlerinde, insan melanom hücreleri insan kan damarları için angiogenikti ve greftlerin kenarında sadece murin damarlar bulunuyordu. Tümör hücreleri insan damarlarını istila etti ve yedi hücre hattından dördü akciğerlere metastaz yaptı, bu da bu modelin normal ve kötü huylu insan hücreler arasındaki etkileşimleri belirlemek için yararlı olduğunu gösteriyor.


Myeloperoxidase: friend and foe.

Nötrofilik polimorfonükleer leukositler (nötrofil) birincil işlevleri olan fagosit ve mikroorganizmaların imhası için son derece özelleştirilmiştir. Opsoninler (genellikle komplement ve/veya antikor) ile kaplandıklarında, mikroorganizmalar fagositin yüzeyindeki özel reseptörlere bağlanır ve hücre zarının invaginasyonu ile mikroorganizma bir içsel fagosom içine alınır. Bu, yüksek oksijen tüketimi patlaması ile takip edilir ve ekstra oksijenin çoğu, eğer değilse tamamı, yüksek reaktif oksijen türlerine dönüştürülür. Ayrıca, sitoplazmik granüller içeriğini fagosoma boşaltır ve yutulmuş mikroorganizmanın ölümü yakında takip eder. Fagosomda oluşan antimikrobiyal sistemler arasında, degranülasyon sürecinde fagosoma salınan mieloperoksidaz (MPO), solunum patlaması ile oluşan hidrojen peroksit (H2O2) ve özellikle klorür içeren bir sistem bulunur. MPO-H2O2-klorür sisteminin başlangıç ürünü hipokloröz asittir ve daha sonra klor, kloraminler, hidroksil radikalleri, tek oksijen ve ozon oluşumu önerilmiştir. Bu toksik ajanlar aynı zamanda hücre dışına salınabilir ve normal dokuları hedefleyebilir, böylece hastalığın patogeneziye katkıda bulunabilir. Bu inceleme, MPO-H2O2-halide sisteminin potansiyel H2O2 kaynakları, MPO sisteminin toksik ürünleri, nötrofilin mikrobicidal aktivitesinde MPO'nun katılımı, MPO bağımsız antimikrobiyal sistemlerin katılımı ve MPO sisteminin doku hasarı üzerindeki rolünü ele alacaktır. Sonuç olarak, MPO sisteminin fagositlerin mikrobicidal aktivitesinde önemli bir rol oynadığı sonucuna varılır.


Role of microsomal prostaglandin E synthase-1 in the facilitation of angiogenesis and the healing of gastric ulcers.

Prostaglandin E2'nin (PGE2) çeşitli patofizyolojik olaylar üzerindeki önemi, PGE sentezazları (PGES'ler) in vivo'daki rolünün anlaşılması gerekliliğini vurgular. Bununla birlikte, gastrik ülserlerin fizyolojik iyileşme süreçlerine veya kan damar oluşumuna, bu süreçlerin iyileşmesi için vazgeçilmez olan, microsomal PGES-1'in (mPGES-1) işlevsel önemi hakkında rapor bulunmamaktadır. Bu raporda, mPGES-1'in gastrik ülserlerin iyileşmesinde ve kan damar oluşumunu artırmada bir rol oynayıp oynamadığını test ettik. 100% asetik asit serozal uygulaması ile gastrik ülserler indüklendi ve daha sonra ülser alanlarının ölçümü yapıldı. mPGES-1 ve siklooksijenaz-2, normal mide dokularına kıyasla ülser granülasyon dokularında birlikte indüklendi. Asetik asit ile indüklenen ülserlerin iyileşmesi, mPGES-1 KO farelerde (mPGES-1 eksik fareler) WT (normal fareler) ile karşılaştırıldığında önemli ölçüde gecikti. Bu, ülser granülasyon dokularında azalan kan damar oluşumuyla birlikte gerçekleşti, bu da CD31 mRNA seviyelerinin gerçek zamanlı PCR ile belirlenmesiyle ve granülasyon dokularındaki mikro damar yoğunluğuyla tahmin edildi. Ülser granülasyon dokularında belirlenen pro-kan damarı büyüme faktörlerinin, örneğin transformasyon büyüme faktörü-β, temel fibroblast büyüme faktörü ve bağ dokusu büyüme faktörü mRNA seviyeleri, mPGES-1 KO farelerde WT ile karşılaştırıldığında düşüktü. Elde edilen sonuçlar, mPGES-1'in ülser iyileşme süreçlerini ve ülser iyileşmesi için vazgeçilmez olan kan damar oluşumunu artırdığını ve mPGES-1'e yönelik seçici bir inhibitörün gastrik ülserli hastalarda dikkatli kullanılmasını önerdiğini göstermektedir.


Echocardiographic Evidence of Innate Aortopathy in the Human Intracranial Aneurysm

ARKA PLAN Intrakraniyal anevrizma (IA), genel nüfusa kıyasla, aort koarktasyonu veya bicuspid aortik kapak hastalığı olan hastalarda çok daha sık görülür, bu da IA ve aortopati arasındaki ortak fizyopatolojiyi düşündürmektedir. Burada, IA'lı hastalarda ekokardiyografik aort kök boyutu (ARD) analiz ederek bu olasılığı doğruladık. YÖNTEMLER 2008 Ocak'tan 2010 Aralık'a kadar, 260'ı ardışık IA hastası olan ve koil embolizasyonu veya akut inme yönetimi için hastanemize yatırılan ve aynı zamanda ekokardiyografi geçirenler dahil olmak üzere, IA'lı 260 hasta kayıtlarımıza dahil edildi. Büyük, yırtılmış veya çoklu IA'lara sahip hastaların, küçük, izole, yırtılmamış IA'lara sahip hastalara kıyasla, aortopatiyi eşzamanlı olarak taşıma olasılığının daha yüksek olduğunu varsaydık. Eksenel grup, en az bir yırtık anevrizma, 7 mm veya daha büyük bir anevrizma veya çoklu anevrizmalar olan ve 55 yaşından küçük hastalardan oluşan hastaları tanımladı; geri kalanı eksenel olmayan gruba sınıflandırıldı. İki grubun klinik, anjiyografik ve ekokardiyografik bulguları karşılaştırıldı. SONUÇLAR Eksenel grupta, eksenel olmayan gruba kıyasla, ARD anlamlı şekilde daha büyüktü (P = 0,049), ve bu fark çoklu analizle de doğrulandı (P = 0,02). 55 yaşından küçük hastalar için alt grup analizi, ARD için benzer bir sonucu gösterdi (P = 0,03), ancak hipertansiyon, eksenel olmayan grupla daha ilişkiliydi (P = 0,01). Ayrıca, boy, yaş, cinsiyet, ağırlık, ARD, sigara içme durumu ve anevrizma sayısına göre ayarlamadan sonra, anevrizma boyutuyla ters orantılı olarak yükseklik ile ilişkiliydi (P = 0,004). SONUŞLAR Belirli bir IA hastası grubu, aortopati ile ortak bir iç duvar kusuru paylaşmaktadır. Ortak nöral krest hücre kökeni bu


Aortic and large artery compliance in end-stage renal failure.

Pulse dalgası hızı (PWV), 90 kontrol konusu (CS) ve 92 diyaliz hastası (HD) üzerinde aynı yaş ve ortalama arteriyel basınç (MAP) ile aortada, sağ bacakta ve kolunda ölçüldü. Tüm konularda kan kimyası, kan lipitleri de dahil olmak üzere, ve aortanın ultrasonik boyutları ölçüldü. Aortadaki kalsifikasyonun varlığı, karın röntgeni ve ultrason ile değerlendirildi. Femoral ve brachial PWV, HD'de sadece hafif bir artış gösterdi (P < 0,05), ancak aort PWV, CS'lere kıyasla (965 ± 216 cm/s; P = 0,0016) anlamlı bir şekilde yükseldi (1113 ± 319 cm/s). Aort çapları, HD'de hem aortun kökünde (32,7 ± 4 vs. 28,2 ± 2,8 mm; P < 0,0001) hem de aort bölünmesinde (16,9 ± 3,1 vs. 14,6 ± 2,2 mm; P < 0,0001) daha büyüktü. MAP, HD (109,9 ± 19,3 mm Hg) ve CS (110,2 ± 17,2 mm Hg) arasında benzer olsa da, nabız basıncı HD hastalarında (76,6 ± 23,7 vs. 63,9 ± 22 mm Hg; P = 0,007) anlamlı bir şekilde arttı. İki popülasyonda, aort PWV, yaş (P < 0,0001) ve MAP (P < 0,0001) ile arttı. Aorttaki kalsifikasyonun varlığı, aort PWV'nin artışı ile sadece sınırda ilişkiliydi (P = 0,050 CS ve P = 0,069 HD). PWV'deki değişim, esneklikteki değişime doğrudan bağlı olduğu ve aort çaplarının HD'de arttığı göz önüne alındığında, bu sonuçlar, HD'de aort duvar uyumunun azaldığını ve arteriyel basıncının pulsatif bileşeninin artışına yol açtığını göstermektedir. (ÖZET


The DNA polymerase λ is required for the repair of non-compatible DNA double strand breaks by NHEJ in mammalian cells

Lambda DNA polimerazi (polλ), son zamanlarda tanımlanan bir DNA polimerazıdır ve hücresel işlevi hala belirsizdir. Burada, polλ'in moleküler düzeyde kromozomik bağlamda DNA çift iplikli kırıklarının (DSB) onarılmasında, memelilerde non-homolog uç birleştirme (NHEJ) yoluyla yer aldığını gösteriyoruz. I-Sce-I ile indüklenen DSB'ye yanıt olarak katalitik olarak hareketsiz bir polλ formu (polλDN) ifadesinin azaltılması, NHEJ olaylarının sıklığını düşürürken, polβ ve polμ'un homologlarının hareketsiz formları bunu yapmaz. Sadece DNA ucu işleme gerektiren olaylar etkilenir; bu kusur, indüklenen DSB'nin yakınında ortaya çıkan büyük silinmelerle ilişkilidir. Ayrıca, polλDN ifade eden hücreler, iyonize radyasyona yanıt olarak artan hassasiyet ve genetik istikrarsızlık gösterir, bu da NHEJ-bozuk hücrelerle benzer. Verilerimiz, polλ'in genomik DNA'da bir alt küme DSB'nin onarılmasında gerekliliğini desteklemektedir, böylece NHEJ yoluyla genetik istikrarın korunmasına katkıda bulunur.


Angina with "normal" coronary arteries: sex differences in outcomes.

Arka plan: Birkaç çalışma, koroner hastalığının nonobstrüktif olan kadınlarda yüksek bir sonraki inceleme oranı, tekrarlayan göğüs ağrısı için yeniden hastaneye yatış ve tekrarlanan koroner anjiyografi olduğunu göstermiştir. Bu bulgunun cinsiyet özelleşmesi belirsizdir. Bu nedenle, "anjiyografik olarak normal" koronerlere sahip hastalarda akut koroner sendrom (ACS) veya göğüs ağrısı için yeniden hastaneye yatışta cinsiyet farklılıklarını değerlendirmeye çalıştık. Yöntemler: Kanada'nın Britanya Kolombiyası'nda, ilk kardiyak kateterizasyonlarını şüpheli izemik kalp hastalığı ile sunan ve anjiyografik olarak normal koronerlere sahip tüm hastaların verilerini içeren bir geriye dönük kohort çalışması. Sonuçlar: 32.856 hastadan 7,1% erkek ve 23,3% kadın anjiyografik olarak normaldi (P < .001). Anjiyografik olarak normal hastalarda, kadınlar erkeklerden daha yaşlıydı ve hipertansiyon, önceki inme, kronik obstrüktif akciğer hastalığı ve periferik vasküler hastalık gibi durumlara daha yatkınlardı, ancak anjina Kanada Kardiyovasküler Derneği sınıfı cinsiyete göre değişmedi. 1 yıl içinde, 1,0% öldü (19 kadın, 18 erkek, P = .27) ve 0,6% inme geçirdi (13 kadın, 9 erkek, P = .91). ACS veya göğüs ağrısı için kateterizasyon gerektiren yeniden hastaneye yatış, kadınlarda erkeklere kıyasla önemli ölçüde daha yüksekti (düzenlenmiş OR 4,06; 95% güven aralığı 1,15-14,31). Sonuç: Günümüzdeki, nüfus temelli bir kohort, kardiyak kateterizasyon için şüpheli izemik sunumda, anjiyografik olarak normal koronerlere sahip kadınlar, 180 gün içinde ACS/göğüs ağrısı için yeniden hastaneye yatış olma olasılığı açısından erkeklere kıyasla >4 kat daha yüksekti. Gözlenen cinsiyet farkı önemli sosyal ve ekonomik sonuçlar doğurur ve geleneksel tanı yöntemlerinin kadınlarda optimal olmadığını düşündürmektedir.


Keratin-dependent regulation of Aire and gene expression in skin tumor keratinocytes

Orta filaman proteini keratin 17 (K17) enflamatuar cilt hastalıklarında ve birçok stratifiye ve psödo-stratifiye epitellerden kaynaklanan tümörlerde güçlü bir şekilde artar. İnsan ve fare tümör keratinositlerinde, K17 bağımlı bir şekilde indüklenebilir otoimmün düzenleyici (Aire), bir transkripsiyon düzenleyicisi olduğunu bildiriyoruz. Aire mRNA'nın keratinositlerde indüklenmesi, K17 ve heterojen nükleer ribonükleoprotein hnRNP K arasındaki işlevsel etkileşime bağlıdır. Ayrıca, K17, tümör eğilimli keratinositlerin çekirdeğinde Aire proteiniyle kolokalezler ve her faktör, belirli bir NF-κB konsensüs dizisine sahip bir ilgili alt kümede K17 ve Aire bağımlı pro-enflamatuar genlerin promotör bölgesinde bağlanır. Bu bulgular, keratin orta filaman ve Aire işlevi hakkında radikal olarak yeni bir içgörü sağlar ve hastalıklı epitellerde enflamatuar ve bağışıklık yanıtlarının K17 bağımlı artışı için moleküler bir temel sunar.


Flow-Dependent Regulation of Kruppel-Like Factor 2 Is Mediated by MicroRNA-92a.

ARKA PLAN: Ateroprotektif akış, Krüppel-benzer faktör 2 (KLF2) transkripsiyon faktörünü uyarır ve endotel fonksiyonunu korumada kritik bir rol oynar. MikroRNA'lar (miRNA'lar), gen ifadelerini posttranskripsiyonel düzeyde düzenleyen, kodlamayan küçük RNA'lardır. KLF2'nin, özellikle miR-92a'nın, ateroprotektif akış tarafından düzenlenmesinde rolünü inceledik.

YÖNTEM VE SONUÇLAR: Dicer'in baskılanması, insan atık damar endotel hücrelerinde KLF2 mRNA seviyesinin artmasına neden oldu, bu da KLF2'nin miRNA tarafından düzenlendiğini düşündürmektedir. Biyoinformatik analizi, miR-92a'nın KLF2 mRNA'nın 3' ünsür bölgesini bağlayabileceğini öngördü. MiR-92a'nın aşırı ifadesi, KLF2 ve KLF2 tarafından düzenlenen endotel nitrik oksit sintaz ve trombomodülinin mRNA ve protein ifadelerini azalttı. Tamamlayıcı bir bulgu olarak, miR-92a inhibitörü, KLF2, endotel nitrik oksit sintaz ve trombomodülinin mRNA ve protein ifadelerini artırdı. Daha sonraki çalışmalar, ateroprotektif laminer akışın, KLF2'yi indüklemek için miR-92a öncüsünün seviyesini azalttığını ve bu akışa maruz kalan insan atık damar endotel hücrelerinde bu akışa bağlı olarak artan KLF2 seviyesinin miR-92a öncüsü tarafından azaltıldığını ortaya koydu. Ayrıca, insan atık damar endotel hücrelerinde ateropron eğilimi olan osilatuvar akışa kıyasla, ateroprotektif pulsatil akışa maruz kalan hücrelerde miR-92a seviyesi daha düşüktü. Anti-Ago1/2 immünopresipitasyon ve gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu, pulsatil akışın, insan atık damar endotel hücrelerinde miR-92a öncüsü/KLF2 mRNA'nın işlevsel hedeflenmesini azalttığını ortaya koydu. Bu bulgulara uygun olarak, miR-92a öncüsüne maruz kalan farenin karotid damarları, akışa bağlı vasodil


Effectiveness of a diabetes education and self management programme (DESMOND) for people with newly diagnosed type 2 diabetes mellitus: three year follow-up of a cluster randomised controlled trial in primary care

## Amaç
Yeni teşhis edilmiş tip 2 diyabetli bireyler için tek bir eğitim ve kendilik yönetimi yapılandırılmış programın faydalarının üç yıl boyunca sürdürülebilir olup olmadığını ölçmektir.

## Tasarım
Birkaç merkezde, ilk bakım düzeyinde, uygulama düzeyinde rastgeleleştirme ile üç yıllık takip bir çok merkezli kümelenmiş rastgele kontrol deneyi.

## Ayar
Birleşik Krallık'taki 13 ilk bakım sitesinde yer alan 207 genel uygulama.

## Katılımcılar
Orijinal denemenin dahil edilen 824 katılımcının 731'i takip için uyguntu. Biyomedikal veriler 604 (82.6%) ve anket verileri 513 (70.1%) katılımcıdan toplandı.

## Müdahale
Toplulukta iki eğitimli sağlık profesyoneli eğitmeni tarafından altı saatlik yapılandırılmış grup eğitimi programı, rutin bakımla karşılaştırıldığında.

## Ana Sonuç Ölçümleri
Ana sonuç, glikozile hemoglobin (HbA1c) seviyeleriydi. İkincil sonuçlar kan basıncı, vücut ağırlığı, kan lipit seviyeleri, sigara içme durumu, fiziksel aktivite, yaşam kalitesi, hastalık inançları, depresyon, diyabetin duygusal etkisi ve ilaç kullanımıydı.

## Sonuçlar
Üç yıl sonra HbA1c seviyeleri her iki grupta da düşmüştü. Başlangıç ve küme ayarlamaları yapıldıktan sonra fark anlamlı değildi (-0.02, %95 güven aralığı -0.22 ile 0.17). Gruplar biyomedikal ve yaşam tarzı sonuçlarında ve ilaç kullanımında farklılık göstermedi. Müdahale grubunda, 12. ayda görülen beş sağlık inancından dörünün üzerinde önemli faydalar üç yıl boyunca sürdürüldü (P<0.01). Depresyon puanları ve yaşam kalitesi üç yıl sonra farklılık göstermedi.

## Sonuç
Yeni teşhis edilmiş tip 2 diyabetli bireyler için tek bir program, üç yıl sonra biyomedikal veya yaşam tarzı sonuçlarında fark göstermesine rağmen, bazı hastalık inançlarında sürdürülebilir iyileştirmeler gösterdi.

## Deneme Kayıt
Current Controlled Trials ISRCTN17844016.


Acetylation of Histone H3 Lysine 56 Regulates Replication-Coupled Nucleosome Assembly

Kromatin montaj faktörü 1 (CAF-1) ve Rtt106, yeni sentezlenmiş histonların replikasyon yapan DNA'ya depolanması sürecinde, nükleozomların oluşumunda rol oynar. Bu süreç, genom istikrarının korunması ve çoğalan hücrelerde işlevsel olarak uzmanlaşmış kromatin yapılarının miras alınması için kritik öneme sahiptir. Ancak, bu DNA replikasyonuna bağlı nükleozom montaj yolunda yeni sentezlenmiş histonların asetilasyonunun moleküler işlevleri hala gizemini korumaktadır. Burada, histon H3'de lisin 56'da (H3K56Ac) asetilasyonun, replikasyon yapan DNA'ya entegre edildiğini ve CAF-1 ile Rtt106'nın histon H3'e bağlanma afinitesini artırarak, bu histon rehberlerinin DNA'yı nükleozomlara dönüştürme yeteneğini geliştirdiğini gösteriyoruz. Genetik analiz, H3K56Ac'ın, histon H3 ve H4'ün N-terminal kalıntılarının asetilasyonu ile birlikte, nükleozom montajında redundanssız bir rol oynadığını gösteriyor. Bu sonuçlar, H3K56Ac'ın, CAF-1 ve Rtt106 tarafından aracılık edilen, replikasyonla bağlantılı nükleozom montajını nasıl düzenlediğini ortaya çıkaran bir mekanizma açıklıyor.


Selective inhibition of Ras-dependent cell growth by farnesylthiosalisylic acid.

S-trans,trans-Farnesiltiyasalik asit (FTS), yeni bir farnesilasyonlu katı karboksilik asit türevi. Hücre dışı sistemlerde, bu madde güçlü bir rekabetçi inhibitör (Ki = 2,6 mikroM) olarak etki eder ve prenilasyonlu protein metiltransferaz (PPMTaz) enzimini, Ras gibi birçok prenilasyonlu proteinin karboksil-terminal S-prenilcisteinini metil eden enzimi inhibe eder. Bu sistemlerde, FTS Ras metilasyonunu inhibe eder ancak Ras farnesilasyonunu inhibe etmez. PPMTaz'ın FTS ile homogenatlarda veya çeşitli dokulardan ve hücre hatlarından membranlarda inhibe edildiği, eksojen olarak eklenen substratlar (örneğin N-asetil-S-trans,trans-farnesil-L-cistein) ve endojen substratlar (küçük GTP bağlayıcı proteinler dahil) üzerinde metilasyonun engellenmesinden çıkarılabilir. FTS aynı zamanda bu proteinlerin bütün hücrelerde metilasyonunu da inhibe edebilir (örneğin Rat-1 fibroblastları, Ras dönüştürülmüş Rat-1 ve B16 melanom hücreleri). Ancak, hücre dışı sistemlerde olduğu gibi, FTS'nin (50-100 mikroM) nispeten yüksek konsantrasyonları, bütün hücrelerde protein metilasyonunun kısmen (10-40%) engellenmesi için gereklidir. Bu nedenle, FTS bütün hücrelerde zayıf bir metilasyon inhibitörüdür. Metilasyon, Ras ve ilişkili proteinlerin işlenmesinin son adımıdır, bu nedenle FTS, protein prenilasyonunu etkilemeyecektir. Bu, FTS'nin (25 mikroM'ye kadar) çeşitli kültürlenmiş hücre türlerinin büyümesini ve makroskobik morfolojisini etkilemediği ve FTS'nin indüklediği sitotoksisite gözlemlenmediği gerçeğiyle tutarlıdır. Bununla birlikte, FTS, hücre zarlarında Ras seviyelerini azaltabilir ve Ras'a bağlı hücre büyümesini in vitro inhibe edebilir, metilasyona bağımsız olarak. İnsan Ha-ras dönüştürülmüş hücreleri (EJ hücreleri) üzerinde büyümesini engeller ve doz bağımlı bir şekilde (0,1-10 mikroM) dönüştürülmüş morfolojilerini tersine çevirir. İlaç, v-Raf veya T-


NADPH oxidase controls phagosomal pH and antigen cross-presentation in human dendritic cells.

Fagosit NADPH oksidaz (NOX2), fagositik hücrelerin bakterisid aktivitesinde kritik bir rol oynar ve doğal bağışıklıkta önemli bir rol oynar. Son zamanlarda, farelerde dendritik hücrelerdeki (DC) NOX2 aktivitesinin, antijen çapraz sunumunu teşvik etmek için fagosomların asitlenmesini önlediğini gösterdik. İnsan DC'lerin fagosomal pH'ın düzenlenmesindeki NOX2'nin rolünü araştırmak için, sağlıklı bağışçılardan veya kronik granülomatöz hastalık (CGD) hastalarından monosit türemiş DC'ler ve makrofajlar (M(diameter)s) üzerindeki reaktif oksijen türleri (ROS) üretimi ve fagosom/endozom pH'ını analiz ettik. Beklendiği gibi, insan M(diameter)s'lerin fagosomlarını daha verimli bir şekilde asitlendirdiğini bulduk. Buna göre, vakolar proton ATPaz (V-H(+)-ATPaz) ifadesi, M(diameter)s'de DC'lere göre daha yüksekti. Bununla birlikte, M(diameter)s'de, gp91phox ifadesi ve fagosomlara rekrutasyonu nedeniyle fagosom ROS üretimi de DC'lere göre daha yüksekti. Buna karşılık, aktif NOX2'nin yokluğunda, fagosom ve endosom pH'sı azaldı. Hem NOX2 inhibitörü varlığında hem de CGD hastalarından elde edilen DC'lerde, 2 model tümör antijeni çapraz sunumu bozuldu. Sonuç olarak, NOX2 aktivitesinin insan DC'lerde fagosom ve endosom pH'ının düzenlenmesinde rol oynadığını ve verimli antijen çapraz sunumu için gerekli olduğunu çıkarıyoruz.


Activation of fast skeletal muscle troponin as a potential therapeutic approach for treating neuromuscular diseases

Sınırlı sinir girdisi, nöromüsküler hastalığın neden olduğu kas zayıflığına yol açar, çünkü kas sinirin yoğunluğu, nöromüsküler birleşim aktivasyon oranı veya sinaptik iletim verimliliği azalır. Neuromüsküler hastalığın sekonder nedenleriyle sinir girdisinin azalması durumunda kas gücünü artırmak için kasın yanıtını güçlendirmeyi amaçlayan küçük moleküllü hızlı kas troponin aktivasyonörü CK-2017357 geliştirdik. Hızlı kas troponin kompleksine seçici olarak bağlanan CK-2017357, troponin C'den kalsiyum salım hızını yavaşlatır ve kasın kalsiyuma duyarlılığını artırır. Sonuç olarak, kas liflerinin kalsiyum-güç ilişkisi ve sinir-kas çiftinin kalsiyum-frekans ilişkisi sol tarafa kayar, bu da CK-2017357'nin alt maksimum sinir uyarım oranlarında kas gücünün yerinde üretimini artırır. Önemli olan, tek dozlarda CK-2017357'nin uygulanmasının hemen ardından, myastenia gravis gibi nöromüsküler hastalığın bir modelinde kas gücü ve kavrama gücünü iyileştirdiğimizi göstermektir. Troponin aktivasyonu, nöromüsküler fonksiyonun bozulduğu hastalıklarda fiziksel aktiviteyi iyileştirmek için yeni bir tedavi yaklaşımı sağlayabilir.


Cortactin regulates cofilin and N-WASp activities to control the stages of invadopodium assembly and maturation

İnvadopodia, invazif kanser hücrelerinde matris bozucu membran çıkıntılarıdır. İnvadopodia montajını ve olgunlaşmasını düzenleyen mekanizmalar anlaşılmamıştır. Bu süreçlerin aşamalarını ayrıştırdık ve invadopodia'nın cortactin fosforilasyonu kullanarak bu süreçlerde bir ana anahtar olarak davrandığını gösteriyoruz. Özellikle, cortactin fosforilasyonu, cofilin ve Arp2/3 kompleksi bağımlı aktin polimerizasyonu düzenlemek için bulunmuştur. Cortactin, cofilin'e doğrudan bağlanır ve kesme aktivitesini engeller. Cortactin fosforilasyonu, bu engeli kaldırmak için gereklidir, böylece cofilin, invadopodia'da aktin filamanlarını keserek Arp2/3 bağımlı aktin polimerizasyonu için uçlar oluşturur. Uçlar oluşulduktan sonra, cortactin defosforile edilir, bu da cofilin kesme aktivitesini engeller ve böylece invadopodia'yı kararlı hale getirir. Bu bulgular, metastatik kanser hücrelerinin invadopodia'sında aktin polimerizasyonu için yeni mekanizmalar belirler ve invadopodia montajını ve olgunlaşmasını dört farklı aşamaya böler: invadopodia öncüsü oluşumu, aktin polimerizasyonu, kararlılık ve matris bozunumu.


Calreticulin exposure dictates the immunogenicity of cancer cell death

Antrasiklin ile tedavi edilmiş tümör hücreleri, antikanser bağışıklık tepkisi uyandırmada özellikle etkilidir, ancak etoposid ve mitomisin C gibi diğer DNA hasarına neden olan ajanlar immunojenik hücre ölümü indüklemez. Burada, antrasiklinlerin kalretikülin (CRT) hücre yüzeyine hızlı, önapoptotik translokasyonunu gösterdiğimizi belirtmek istiyoruz. CRT'nin engellenmesi veya baskılanması, antrasiklin ile tedavi edilmiş tümör hücrelerinin dendritik hücreler tarafından fagositozunu baskıladı ve farelerde bağışıklık özelliklerini ortadan kaldırdı. Antrasiklinler tarafından indüklenen CRT translokasyonu, protein fosfataz 1/GADD34 kompleksinin inhibisyonu ile taklit edildi. Recombinant CRT veya protein fosfataz 1/GADD34 inhibitörlerinin uygulanması, etoposid ve mitomisin C tarafından indüklenen hücre ölümünün bağışıklık özelliklerini geri kazandırdı ve farelerde antitumor etkilerini artırdı. Bu veriler, antikanser bağışıklık tepkilerini belirleyen kritik bir özellik olarak CRT'yi tanımlar ve bağışıklık uyandıran kemoterapi için olası bir strateji çizer.


In vivo disruption of Xenopus U3 snRNA affects ribosomal RNA processing.

5' ucundaki U3 snRNA dizilerine komplementer DNA oligonükleotitleri, Xenopus oosit çekirdeklerine enjekte edilerek endojen U3 snRNA'yı bozdu. Bu tedavinin rRNA işleme üzerindeki etkisi incelendi. Bazı kurbağalarda tek bir rRNA işleme yolu bulunduğunu, diğer kurbağalarda ise tek bir oosit içinde iki rRNA işleme yolunun var olabileceğini tespit ettik. Tek rRNA işleme yoluna sahip kurbağalarda U3 snRNA'nın bozulması, 20S ve '32S' ön-rRNA'nın azalmasına neden oldu. Ayrıca, iki rRNA işleme yoluna sahip kurbağalarda, ikinci yolun '36S' ön-rRNA'sında artış gözlemlendi. Bu, U3 snRNA'nın rRNA işleme rolünün ilk kez canlı organizmada gösterilmesidir. Kesim yeri #3, ITS 1 ve 5.8S'nin sınırında yer alır ve tüm etkilenen rRNA ara ürünlerini birbirine bağlar: 20S ve '32S', ilk yolda kesim yeri #3'den kaynaklanan ürünler ve '36S', ikinci yolda kesim yeri #3 için substrat olarak hizmet eder. U3 snRNP'nin, pre-rRNA'yı doğru kesim yeri #3 için belirleyen bir yapıya katladığını varsayıyoruz.


A genome-wide siRNA screen reveals diverse cellular processes and pathways that mediate genome stability.

DNA hasarına yanıt veren sinyal yolları, genom istikrarının korunması için hayati önem taşır ve kanser de dahil olmak üzere birçok hastalığa bağlıdır. Burada, genom geniş siRNA taraması, DNA hasarının erken işaretlerinden biri olan histon varyantı H2AX'in fosforilasyonunu izleyerek genom istikrarına dahil olan ek genleri belirlemek için kullanıldı. Yüzlerce genin indirgenmesi, H2AX'in (gammaH2AX) yüksek seviyelerine yol açtı ve bunları hücresel komplekslerle ve sınıflandırılmamış işlevlere sahip genlerle bağlantıları ortaya çıkardı. mRNA işleme faktörlerinin DNA hasarını önlemedeki yaygın rolünü gösteriyoruz, bu da bazı durumlarda anormal RNA-DNA yapılarından kaynaklanıyor. Ayrıca, gammaH2AX seviyelerinin artmasıyla ilişkili nörolojik bozukluk Charcot-Marie-Tooth (CMT) sendromunu da ortaya koyuyoruz ve birkaç CMT proteininin DNA hasarı yanıtında rol oynadığını buluyoruz. Bu veriler, genom istikrarının korunmasının daha önce anlaşıldığından daha geniş bir biyolojik süreç ağı tarafından medyalandığını göstermektedir.


Alphavbeta6-Fyn signaling promotes oral cancer progression.

Daha önce, invazif oral squamous hücre kanseri (SCC) de yeni ifade edilen integrin beta6'nın ve oral tümör ilerlemesiyle ilişkili olduğunu gösterdik. Ancak, integrin beta6'nın oral tümör ilerlemesini nasıl teşvik ettiği mekanizması iyi anlaşılmamıştır. Bu çalışmanın amacı, integrin beta6 sinyalizasyonunun Fyn'i etkinleştirip oral squamous hücre kanseri ilerlemesini teşvik edip etmediğini belirlemektir. Integrin beta6 sinyalizasyon kompleksini analiz ettik ve bu sinyalleme moleküllerinin oral SCC hücrelerindeki işlevini inceledik. Bulduklarımıza göre, integrin beta6'nın fibronektin ile bağlanması, beta6'nın Fyn ile komplekslenmesine ve onu etkinleştirmesine neden oldu. Fyn'in etkinleşmesi, bu komplekse odaklanma kinazının (FAK) toplanmasını ve etkinleşmesini sağladı. Bu kompleks, Shc'yi etkinleştirmek ve integrin beta6 sinyalizasyonunu Raf-ERK/MAPK yoluna bağlamak için gereklidir. Bu yol, matris metaloproteinaz-3 (MMP-3) geninin transkripsiyonel olarak etkinleştirilmesini ve oral SCC hücrelerinin proliferasyonunu ve deneysel metastazını in vivo teşvik etti. Bu bulgular, integrin beta6 sinyalizasyonunun Fyn'i etkinleştirip oral kanser ilerlemesini teşvik ettiğini göstermektedir.


miRNA-dependent gene silencing involving Ago2-mediated cleavage of a circular antisense RNA.

MikroRNA'lar (miRNA'lar), tipik olarak hedef mRNA'nın sitoplazmada 3' UTR'ye bağlanan ve mRNA istikrarsızlaştırmasına ve çeviri baskısına yol açan yaklaşık 22 nükleotitlik kodlamayan RNA'lardır. Burada, insan hücrelerinde gen ifadelerini düzenlemek için de miRNA'ların non-kodlamayan antisense transkriptleri hedefleyebileceğini bildiriyoruz. Özellikle, miR-671'in, Cerebellar Degenerasyonla İlgili Protein 1 (CDR1) lokusunun dairesel antisense transkriptini, Ago2 kesici bağımlı bir şekilde hedeflediğini gösteriyoruz. Sonuç olarak, dairesel antisense'in indirgenmesi, bağımsız olarak heterokromatin oluşumundan, CDR1 mRNA seviyelerinde eşzamanlı bir azalmaya neden olur. Bu çalışma, ilk kez non-kodlamayan antisense transkriptlerin işlevsel miRNA hedefleri olduğunu ve mRNA ve dairesel RNA seviyeleri arasındaki pozitif korelasyonu içeren yeni bir düzenleyici mekanizma sağlıyor.


Regulation of Serum Amyloid A3 (SAA3) in Mouse Colonic Epithelium and Adipose Tissue by the Intestinal Microbiota

Bağırsak mikrobiyota, memelilerde metabolik ve inflamatuar hastalıkların gelişimini etkileyen çevresel bir faktör olarak önerilmiştir. Son raporlar, bağırsak bakterilerinden kaynaklanan lipopolisakkarit (LPS)'in farelerde obezite ve insülin direncini başlatabileceğini göstermektedir; ancak mikroorganizmaların ev sahibi metabolizmasını düzenleyen moleküler etkileşimler ve inflamasyonu araştıran aracılar hakkında ayrıntılı çalışmalar yapılmamıştır. Karaciğer serum amiloid A (SAA) proteinleri, inflamasyonun işaretçileri ve önerilen aracılarıdır ve insülin direncinde farelerin kanında artan seviyelerde bulunurlar. Adipoz dokudan kaynaklanan SAA3, monosit çekici aktiviteye sahiptir ve obezite ve insülin direnciyle ilişkili metabolik inflamasyonda rol oynayabilir. İntestinal mikrobiyota ve proinflamatuar ev sahibi faktörlerinin indüklenmesindeki olası mekanizmatik bağlantıyı araştırmak için, germ-free, geleneksel olarak yetiştirilmiş ve genetik olarak değiştirilmiş Myd88-/- fare modellerinde moleküler analizler gerçekleştirdik. Adipoz ve kolonik dokudaki SAA3 ifadesinin, bağırsak mikroorganizmalarının varlığından önemli ölçüde arttığı belirlendi (adipozda 9.9+/-1.9 kat, P<0.001; kolonikte 7.0+/-2.3 kat, P<0.05). Kolonide, SAA3'ün kısmen Toll-like reseptör (TLR)/MyD88/NF-kappaB sinyalleme ekseni aracılığıyla düzenlendiğini kanıtladık. Kolonik epitel hücreleri ve makrofajlar olarak SAA3'ün hücre kaynaklarını belirledik ve kolonik epitelde SAA3 ifadesinin, bağırsak bakterilerinden kaynaklanan LPS'e karşı NF-kappaB bağımlı bir yanıtın parçası olabileceğini bulduk. In vitro deneyler, hem epitel hücreleri hem de makrofajlarda LPS tedavilerinin SAA3 ifadesini (27.1+/-2.5 kat vs. 1.6+/-0.1 kat) indüklediğini gösterdi. Verilerimiz, LPS'in ve potansiyel olarak diğer yerli bağırsak mikrobiyota ürünlerinin, dokularda sitokin ifadesini artırabileceğini ve bu nedenle obezited


Reversing the tide — diagnosis and prevention of T2DM in populations of African descent

Özet | Afrika kökenli nüfuslar, dünya çapında tip 2 diyabet melitüsü (T2DM) epidemisinin ön saflarında yer alıyor. T2DM'nin yükü, hastalığın önlenebilir komplikasyonlarının meydana gelmesinden sonra teşhis edildiğinde artmaktadır. Erken tespit, teşhis edilmemiş T2DM'nin azaltılmasına, daha doğru istatistiklere, daha bilgilendirilmiş kaynak tahsisine ve daha iyi sağlığa yol açacaktır. Afrika kökenli nüfuslarda teşhis edilmemiş T2DM'ye katkıda bulunan ve yeterince takdir edilmeyen bir faktör, özellikle oruçlu plazma glikozu ve HbA1c gibi hiperglisemi taraması testlerinin bu nüfuslarda suboptimal performans göstermesidir. Bu sorunu telafi etmek için, testleri birleştirmek veya glikasyon albumini (oruksuz glikemiyi gösteren bir işaretçi) eklemek belki de ileriye dönük bir yaklaşımdır. Bununla birlikte, diyet, egzersiz, BMI, çevre, gen-çevre etkileşimleri ve sikl hücre isemi prevalansı gibi farklılıklar nedeniyle, ne tanı testleri ne de müdahaleler, Afrika, Karayipler veya Afrika kökenli Amerikalılar gibi Afrika kökenli bireyler arasında evrensel olarak etkili olmayacaktır. Bu üç Afrika kökenli nüfus arasında, yalnızca Afrika kökenli Amerikalılar arasında yoğun yaşam tarzı müdahaleleri rapor edilmiştir ve bunlar T2DM'nin etkili birincil önlenmesinde etkili bulunmuştur, ancak ikincil önlemede değil. Afrika ve Karayipler'de yetersiz sağlık okuryazarlığı ve kötü glikemik kontrol nedeniyle, özelleştirilmiş yaşam tarzı müdahaleleri hem ikincil hem de birincil önlemede başarılı olabilir. Genel olarak, T2DM'nin teşhisi ve önlenmesi, Afrika kökenli nüfuslar içindeki çeşitliliğe duyarlı yenilikçi stratejiler gerektirir.