Monitoring starvation-induced reactive oxygen species formation.

Reaktif oksijen türleri (ROS), DNA, proteinler ve lipitler gibi hücre bileşenlerini okside etme yetenekleri nedeniyle hücreler için potansiyel olarak zararlıdır. Ancak, düşük seviyelerde ve sıkı kontrol altında, bu özellik onları çeşitli sinyal iletimi yollarında mükemmel düzenleyiciler haline getirir, bunlara otofaji de dahildir. Otofaji, geleneksel olarak oksidatif stresle ilişkilendirilmiş, oksitlenmiş proteinlerin ve organellerin parçalanmasıyla ilişkiliydi. Son zamanlarda, ROS'un otofajiyi düzenlemedeki sinyal rolü önerildi, bu da farklı koşullarda ya hayatta kalmaya ya da ölüme yol açabilir. ROS'un bu yola etkilerini incelemek için, otofajide oksidatif sinyalin konumunu, yoğunluğunu, kinetiğini ve önemini belirlemek gerekir. Ayrıca, karakterize edildikten sonra, ROS oluşumunun algılanması ve manipülasyonu, otofajik aktiviteyi izlemek ve kontrol etmek için kullanılabilir. Bu bölümde, otofajide ROS'u incelemek için yöntemleri tartışıyoruz.


Why do patients with multimorbidity in England report worse experiences in primary care? Evidence from the General Practice Patient Survey

## Amaçlar
İngiltere'deki birincil bakım deneyimlerini, çoklu uzun süreli hastalıkları olan bireyler açısından tanımlamak ve açıklamaktır.

## Tasarım ve Yöntemler
2012 İngiliz Genel Pratik Hasta Anketinden anket verilerini kullanarak, uzun süreli hastalıkları olan hastaların birincil bakım deneyimlerini tanımladık. Bu veriler, 906.578 yanıtcıyı içeriyor ve bunlardan 583.143'ü bir veya daha fazla uzun süreli hastalık bildiren hastalardı. Altı öğe içeren üç bakım alanı (erişilebilirlik, süreklilik ve iletişim) ve tek bir genel birincil bakım deneyimi öğesi hakkında verileri analiz etmek için karma etki lojistik regresyonları kullandık. Ayrıca, sağlıkla ilgili yaşam kalitesi (EuroQoL (EQ-5D) ölçeği ile ölçülmüş) için kontrol ettik ve araştırdık.

## Sonuçlar
Çoğu uzun süreli hastalığı olan hasta, genel pratiklerinde bakım deneyimlerini olumlu olarak bildiriyor (sosyo-demografik özellikler ve genel pratikler için kontrol edildikten sonra, yedi soru boyunca %74,0-%93,1 arasında olumlu bakım deneyimi bildirimi). Uzun süreli hastalık türüne göre az bir çeşitlilik var. Tüm üç hasta deneyimi alanlarında, artan komorbidite sayısı, olumlu bakım deneyimi bildiren hastaların yüzdesinde azalmaya neden oluyor. Örneğin, uzun süreli bir hastalığı olmayanlara kıyasla, dört veya daha fazla uzun süreli hastalığa sahip olanlar için olumlu bir deneyim bildirme olasılığı (95% güven aralığı) 0,83 (0,80-0,87). Ancak, sağlıkla ilgili yaşam kalitesi (OR (95% CI) tek hastalık için = 1,23 (1,21-1,26); dört veya daha fazla hastalık için = 1,31 (1,25-1,37)) için ayarlamadan sonra bu ilişki gözlenmiyor. Ağrı, analizi içeren beş yaşam kalitesi değişkeni arasında en büyük farkı yapıyor.

## Sonuç
Çoklu uzun süreli hastalıkları olan hastalar, birincil bakım deneyimlerini daha sık olumsuz olarak bildiriyor. Bununla birlikte, hasta merkezli sağlıkla ilgili yaşam kalitesi ölçümleri, özellikle ağrı, hastaların çoklu uzun


The rice FISH BONE gene encodes a tryptophan aminotransferase, which affects pleiotropic auxin-related processes.

Auxin, bitkilerin büyümesi ve gelişmesinde kritik roller oynayan temel bir bitki hormonu olup organları içindeki lokalizasyonu önemlidir. Birçok Arabidopsis mutantu analizleri, auxin sentezinde kusurlu olduklarını gösterdi ve indol-3-piruvik asit (IPA) yolu, Arabidopsis'deki TRYPTOPHAN AMINOTRANSFERAZI (TAA) ve YUCCA (YUC) aileleri tarafından katalize edilir, indol-3-asetik asit (IAA) için ana sentez yoludur. Buna karşılık, pirinçte auxin sentezinin moleküler mekanizmalarıyla ilgili çok az bilgi vardır. Bu çalışmada, auxin ile ilişkili bir pirinç mutantı olan fish bone (fib) tanımladık. FIB, TAA genlerinin ortologunu kodlar ve FIB işlevinin kaybı, küçük yapraklarla büyük lamina eklem açıları, anormal vasküler gelişim, küçük paniküller, anormal organ kimliği ve kök gelişimi bozuklukları gibi çok yönlü anormal fenotiplere neden olur, aynı zamanda iç IAA seviyelerinde bir azalma ile birlikte. Ayrıca, fib mutantında auxin duyarlılığı ve kutuplu taşıma aktivitesinin değiştiğini bulduk. Bu sonuçlardan, FIB'nin pirinçte IAA sentezinde kritik bir rol oynadığını ve auxin sentezi, taşınması ve duyarlılığının yakın bir şekilde ilişkili olduğunu öneriyoruz.


Successful mouse cloning of an outbred strain by trichostatin A treatment after somatic nuclear transfer.

Somatik klonlama tekniği, çeşitli türlerde yeniden programlama için temel araştırma ve çok sayıda uygulamada kullanılmış olsa da, bu teknik son on yıldır son derece düşük başarı oranlarıyla mücadele etmiştir. Farelerde daha da öte, "klonlanabilir" soyağaçları esas olarak B6D2F1 hibrit F1 soyağaçlarına sınırlanmıştır. Son zamanlarda, B6D2F1 kümülüs hücrelerinin klonlamasında başarı oranlarını 2-5 kat artıran trichostatin A (TSA) kullanarak yeni bir verimli klonlama tekniği geliştirdik. Bu TSA klonlama tekniğinin geçerliliğini daha da test etmek için, daha önce doğrudan klonlanmamış olan yetişkin ICR fare klonlamaya çalıştık. Sadece TSA kullanıldığında, yetişkin ICR fare kümülüs ve fibroblast hücrelerinden erkek ve dişi klonlanmış fareler elde ettik ve bu da %4-5'lik bir başarı oranıyla sonuçlandı, ki bu da B6D2F1'de %5-7'ye benzer. Bu nedenle, TSA tedavisi, normalde "klonlanamaz" olarak kabul edilen farelerin başarılı bir şekilde klonlanmasını sağlayan ilk klonlama tekniğidir.


A Genome-wide CRISPR Death Screen Identifies Genes Essential for Oxidative Phosphorylation.

Oksidatif fosforilasyon (OXPHOS), insanlarda ATP üretimi için ana yoldur. OXPHOS eksiklikleri, hem mitokondriyal hem de nükleer genomlarda mutasyonlardan kaynaklanabilir ve en büyük inatçı metabolik hatalar koleksiyonunu oluşturur. Şu anda, insanlarda OXPHOS için gerekli genler ve yollar hakkında tam bir kataloğa sahip değiliz. Burada, klasik olarak insan hücrelerinin glikozda hayatta kaldığı ancak galaktozda öldüğü gözlemiyle ilham alan genom geniş CRISPR "ölüm ekranını" tanıtıyoruz. 191 yüksek güvenilir vaka, OXPHOS için gerekli olduğunu rapor ediyoruz, bunlardan 72'si bilinen OXPHOS hastalıklarını destekliyor. Ekranımız, NGRN, WBSCR16, RPUSD3, RPUSD4, TRUB2 ve FASTKD2'den oluşan ve mitokondriyal 16S rRNA ve intra-mitokondriyal çeviriyi düzenleyen bir işlevsel modülün varlığını ortaya koyuyor. Çalışmamız, OXPHOS için gerekli genlerin zengin bir kataloğuna ve daha genel olarak işlevsel genomik analizi için ölüm ekranlarının gücünü gösteren sonuçlara yol açıyor.


RecQ helicases: caretakers of the genome

RecQ helikazları bakterilerden insana kadar yüksek derecede korunmuştur. İnsanlarda bilinen beş aile üyesinden üçünde germline mutasyonları, kanser gelişimine yatkınlık gibi diğer özelliklerle birlikte yorucu bozukluklara neden olur. Bu bozukluklardan biri — Bloom sendromu — tüm kanser türlerine yatkınlık ile benzersiz bir şekilde ilişkilidir. Peki RecQ helikazları kanserden nasıl korur? Genomik istikrarı korumak için DNA replikasyonu ve DNA onarımı arasındaki arabuluculukta işlev görerek gibi görünüyorlar.


Mortality from causes amenable and non-amenable to medical care: the experience of eastern Europe.

# Amaç
Zamanında ve uygun tıbbi bakımın sağlanabileceği koşullardan kaynaklanan ölüm oranlarındaki ulusal karşılaştırmalı eğilimleri araştırmak ve bu bakımdan yararlanılamayacak koşullardan kaynaklanan ölüm oranlarını incelemektir.

# Tasarım
1950'lerden 1987'ye kadar doğrudan yaş standartlaştırılmış ölüm oranlarındaki eğilimleri analiz etmek.

# Çalışma Alanı
Doğu Avrupa'dan dört ülke (Macaristan, Çekoslovakya, Polonya, Doğu Almanya) ve Batı Avrupa'dan iki ülke (Batı Almanya ve İngiltere ve Galler) ile Kuzey Amerika'dan iki ülke (Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada).

# Katılımcılar
İlgili ülkelerin ilgili dönemdeki toplam nüfusları.

# Ana Sonuç Ölçümleri
Zaman içinde yaş standartlaştırılmış ölüm oranlarındaki oransal değişiklikler. Zamanın bir parçası olarak 0-64 yaş grubundan kaynaklanan ölümler, tıbbi bakımdan yararlanılabilir ve yararlanılamaz nedenlere göre sınırlandırıldı.

# Sonuçlar
Yaklaşık 1970'te Doğu Avrupa ve Batı ülkeleri arasındaki tüm nedenlerden kaynaklanan ölüm oranlarındaki eğilimler arasında bir ayrılma görüldü. Batı ülkelerinde oranlar istikrarlı bir şekilde azaldı, ancak Doğu Avrupa'da nispeten sabit kaldı. 0-64 yaş grubunda, tıbbi bakımdan yararlanılabilir nedenlerden kaynaklanan ölüm oranları Batı'da daha hızlı azaldı, özellikle 1970'ten sonra. Aynı yaş grubunda, Doğu Avrupa ülkelerinde 1960'ların sonlarından itibaren tıbbi bakımdan yararlanılamayacak nedenlerden kaynaklanan ölüm oranları Batı'da önemli ölçüde azaldı.

# Sonuçları
Zamanın bir parçası olarak 1970'ten itibaren Doğu Avrupa'da tüm nedenlerden kaynaklanan ölüm oranlarındaki iyileşmenin ana, ancak tek başına olmayan nedeni, tıbbi bakımdan yararlanılamayacak nedenlerden kaynaklanan ölümler gibi görünüyor. Doğu Avrupa'da eylem gündemi, daha sağlıklı bir yaşam tarzı ve çevre iyileştirmelerine öncelik vermeli, ancak doğrudan sağlık hizmetlerinin kalitesini ve verimliliğini geliştirmeye de dikkat etmelidir.


Dynamic regulation of heterochromatin function via phosphorylation of HP1-family proteins.

Hetero kromatin, histon H3'ün lisin 9'unda metilasyon ile karakterize edilir, ki bu da iyi korunmuş HP1 ailesi proteinleri tarafından tanınır. Hetero kromatin, transkripsiyonel gen susturma ve kardeş kromatid tutuşu gibi çeşitli kromozom işlevlerine katılır. Bu heterokromatik işlevler, HP1 ailesi proteinleriyle ilişkili çeşitli etkili proteinler tarafından gerçekleştirilir; ancak bu etkilerin düzenlenmesi iyi anlaşılmamıştır. Son zamanlarda, fission mayası HP1 homologu Swi6'nın fosforilasyonunun, transkripsiyonel düzenleyicilerin farklı bir şekilde ilişkilendirilmesini ve heterokromatin transkripsiyonel etkinliğinin değişmesini sağladığını, ancak kardeş kromatid tutuşunu etkilemediğini gösterdik. Bu çalışma, başka sistemlerde yapılan başka bir çalışma ile birlikte, HP1/Swi6'nın fosforilasyonunun, iç ve dış sinyallere yanıt olarak heterokromatinin farklı düzenlenmesinde dinamik bir yol sağladığını göstermektedir.


Modeling neurogenesis impairment in Down syndrome with induced pluripotent stem cells from Trisomy 21 amniotic fluid cells.

Down sendromu (DS), veya Trisomi 21 (T21) sendromu, en yaygın kromozomal anormalliklerden biri, kromozom 21'in ek bir kopyasının oluşmasıyla neden olur. Nöron gelişimi çalışmalarında, insan hücrelerine dayalı deneysel modeller, temel araştırma için en arzu edilen ve doğru olanlar olarak kabul edilir. Hastalıklı indüklenmiş pluripotent kök (iPS) hücrelerin üretimi, karmaşık nöronal hastalıkların gelişimsel aşamalarını anlamak için kritik bir adımdır. Burada, ikinci trimester amniyotik sıvı (AF) hücrelerinden T21 ile oluşan DS iPS hücre hatları yarattık. Yamanaka faktörlerini lentiviral teslimat yoluyla eşzamanlı olarak ifade ederek ve daha sonra bunları in vitro'da embriyoid cisimler oluşturarak ve in vivo'da teratomlar oluşturarak nöronal öncül hücrelere (NPC) farklılaştırdık. T21 AF-iPS hücreleri, pluripotent işaretçilerinin ifadesi ve üç germ tabakasına farklılaşabilme yetenekleri ile karakterize edildi. T21 AF-iPS hücreleri, üç çift kromozom 21'in benzersiz kromozomal karyotip kalıbını korudu. Nöronal öncül hücrelerden türetilen T21 AF-iPS hücrelerinde, normal AF-iPS hücrelerine kıyasla amiloid öncül proteinin seviyesi önemli ölçüde arttı. T21 AF-iPS-NPC'lerde miR-155 ve miR-802'nin ifade seviyeleri, MeCP2'nin düşük ifade seviyeleriyle birlikte yüksekti. T21 iPS-NPC'lerin kontrol grubuna kıyasla daha az nöron ürettiğini gözlemledik. T21 iPS-NPC'ler, nörojeniz sırasında gelişimsel bozukluklar gösterir. Bulgularımız, T21 AF-iPS hücrelerinin Down sendromunun nörojeniz bozukluğunu ve Alzheimer hastalığının başlangıcını daha da aydınlatmak için iyi bir kaynak olduğunu öne sürüyor.


Control over DNA replication in time and space.

DNA replikasyonu, zaman ve uzayda hassas bir şekilde düzenlenir, böylece genom bütünlüğü korunur. Eukaryotlarda, replikasyon, genom boyunca birden fazla siteden, yani replikasyon başlangıç noktalarından başlatılır ve iki yönlü olarak yayılır. Dinamik başlangıç noktası bağlı kompleksler, replikasyonun nerede ve ne zaman başlatılması gerektiğini belirler. Geç mitoz ve G1 fazında, olası başlangıç noktaları tanınır ve MCM2-7 helikazları içeren ön replikatif kompleksler (pre-RC) montajı yoluyla "lisanslanır". Daha sonra, G1/S faz geçişinde, pre-RC'lerin bir kısmı etkinleştirilir ve bu da replikasyon kolu oluşumunun kurulmasına yol açar. Başlangıç noktası konumu, kromatin ve nükleer organizasyon tarafından etkilenir ve başlangıç noktası seçimi, rastgele özellikler gösterir. Bu hücre döngüsü olaylarını düzenleyen mekanizmalar, hücre döngüsünün boyunca siklin bağımlı kinaz (CDK) aktivitesinin periyodik dalgalanmasına dayanır.


MYC/MIZ1-dependent gene repression inversely coordinates the circadian clock with cell cycle and proliferation

Günlük saat ve hücre döngüsü, küresel fizyolojiyi zaman içinde düzenleyen önemli hücresel sistemlerdir. Potansiyel olarak çelişen programların koordine edildiğini düşünmek mantıklıdır. Burada, U2OS hücrelerinde MYC'nin aşırı ifadesinin saati zayıflatırken hücre proliferasyonunu teşvik ettiğini ve tersine MYC'nin baskılanmasının saati güçlendirirken proliferasyonu azalttığını gösteriyoruz. Günlük saatin baskılanması, MYC'nin MIZ1 ile baskılayıcı kompleksler oluşturması ve ardından temel saat genleri BMAL1 (ARNTL), CLOCK ve NPAS2'nin baskılanmasıyla kritik şekilde bağlıdır. Ayrıca, 102 insan lenfomada BMAL1 ifade düzeylerinin MYC düzeyleriyle ters orantılı olduğunu gösteriyoruz. Verilerimiz, MYC'nin hücre döngüsü ve günlük saatin gen ifadesine karşı ters yönde etki eden bir ana koordineci olarak davrandığını öne sürüyor.


Relevance of asystole during head-up tilt testing.

Baş üstü eğilme testinde uzun süreli asistoli gösteren hastaların prognozu belirsizdir. 209'u ardışık baş üstü eğilme testi pozitifliği olan sínkopi öyküsü olan hastalarda, 19'unda 5 saniyeden uzun süren asistoli (ortalama süre 15 ± 10) gözlemlendi (grup 1a). Asistoli olmayan hastalarla (grup 1b) karşılaştırıldığında, grup 1a hastaları daha gençti (32 ± 12 vs 47 ± 21 yaş, p < 0.005), ancak klinik belirtiler daha dramatik değildi (sínkopi epizodlarının sayısı [7 ± 5 vs 8 ± 6 epizod, p = NS] ve sínkop sırasında yaralanma [2 vs 13 hasta, p = NS] benzer idi). Takip (ortalama 2 ± 1 yıl) sırasında, beta blokerler, efedrin, teofilin veya disopiramid gibi farmakolojik tedavi alan hastalarda, grup 1a ve 1b'de tekrarlama oranı sırasıyla %11 ve %8 (p = NS) idi. Asistoli grubu içinde herhangi bir hastaya pacer implantasyonu yapılmadı. Ayrıca, sínkopi öyküsü olmayan ve baş üstü eğilme testini spesifikliğini belirlemek için yapılan testlerde 75 normal gönüllüden (grup 2) 3'ünde asistoli gözlemlendi (ortalama süre 10 saniye). 1 yıldan uzun bir takip sırasında, herhangi bir tedavi olmamasına rağmen, 3'ü semptomsuzdur. Bu nedenle, baş üstü eğilme testinde asistoli, daha kötü bir sonuç veya farmakolojik tedaviye kötü yanıtı tahmin etmez. Ayrıca, asistolik yanıt, baş üstü eğilme testinin spesifikliğini artırmaz çünkü bu, semptomsuz "normal" gönüllülerde de bulunabilir.


Increasing informed uptake and non-uptake of screening: evidence from a systematic review.

# Amaç: Bilgilendirilmiş tarama testlerinin kabulü ile ilgili verileri raporlamak.

# Arama Stratejisi: Elektronik veritabanları, bibliyografiler ve uzmanlar, Ağustos 2000'e kadar yayınlanan ve yayınlanmayan ilgili çalışmaları belirlemek için kullanıldı.

# Dahil Etme Kriterleri: Bilgilendirilmiş tarama kabulünü artırmaya yönelik müdahaleleri içeren rastgele kontrollü denemeler (RCT'ler), yarı rastgele kontrollü denemeler ve kontrollü denemeler. Tüm katılımcılar, bireysel programların giriş kriterlerine göre uygun olarak kabul edildi. Çalışmalar, gerçek kabulü rapor etmeli ve bilgilendirilmiş kabulü tanımlamak için kullanılan dört kriterin üçünü karşılamalıydı.

# Veri Çıkarımı ve Senkronizasyonu: İlgili çalışmalar belirlendi, veriler iki bağımsız inceleyici tarafından çıkarıldı ve geçerlilikleri değerlendirildi. Çıktı verileri, tarama kabulü, bilgi, bilgilendirilmiş karar verme ve tarama tutumlarını içeriyordu. Bireysel göreceli riskler ve %95 güven aralıkları hesaplamak için rastgele etkiler modeli kullanıldı.

# Ana Bulgular: Altı kontrollü deneme (beş RCT ve bir yarı rastgele kontrollü deneme), antenatal ve prostat spesifik antijen tarama odaklı dahil edildi. Hepsi tarama risk/faydalarını ve bilgiyi değerlendirdi. İkisi de karar vermeyi değerlendirdi. İkisi, tüm rastgeleleştirilmiş gruplara risk/fayda rapor etti ve bilgi sunumunun farklı yollarını değerlendirdi. Hiçbiri, videolar, karar ağaçları içeren bilgi broşürleri veya dokunmatik ekran bilgisayarları gibi müdahalelerin, iyi hazırlanmış broşürlere kıyasla ekstra faydaları olmadığını buldu.

# Sonuç: Bilgilendirilmiş seçim müdahalelerinin tarama formatında değiştirilmesi, bilgilendirme, memnuniyet veya tarama ile ilgili kararlar üzerinde herhangi bir değişiklik göstermiyor gibi görünüyor. Bilgilendirilmiş seçim, tarama kabulünü etkilediği açık değil. Daha iyi tasarlanmış RCT'lere ihtiyaç var ve daha fazla araştırma, bilgilendirilmiş seçimde tüm bileşenleri ölçmek için geçerli bir araç geliştirmeye de yönlendirilmelidir.


Mitochondrial RNA Granules Are Centers for Posttranscriptional RNA Processing and Ribosome Biogenesis.

Sitoplazmik RNA granülleri mRNA metabolizmasında merkezi bir rol oynar, ancak mitokondriyal RNA granüllerinin önemi nispeten araştırılmamıştır. Onların proteomlarını karakterize ettik ve bu granüllerin RNA metabolizmasına adanmış büyük bir protein kutusuna sahip olduğunu bulduk. Dört karakterize edilmemiş olası RNA bağlayıcı proteinlerin araştırılması - iki RNA helikazı, DHX30 ve DDX28, ve Fas etkinleştirilmiş serin-treonin kinaz (FASTKD) ailesinin iki proteini, FASTKD2 ve FASTKD5 - hem helikazların hem de FASTKD2'nin mitokondriyal ribozom biyogenezi için gerekli olduğunu gösterdi. RNA dizileme (RNA-seq) analizi, DDX28 ve FASTKD2'nin 16S rRNA'ya bağlandığını ortaya koydu. FASTKD5, tRNA'larla çevrili olmayan olgunlaşmamış ön mRNA'ların olgunlaşmasında gereklidir ve bu nedenle kanonik mRNA olgunlaşma yoluyla işlenemez. FASTKD5'in susturulması, COX I olgun mRNA'yı neredeyse tespit edilemez hale getirdi, bu da COX I sentezinin ciddi şekilde azalmasına ve kompleks IV montaj bozukluğuna neden oldu. Bu veriler, mitokondriyal RNA granüllerinin posttranskripsiyonel RNA işleme ve mitokondriyal ribozom biyogenezi merkezleri olduğunu göstermektedir.


Controlling nuclear receptors: the circular logic of cofactor cycles

Nükleer reseptörler, gelişim ve homeostazda birçok biyolojik olarak önemli süreci düzenleyen, gen transkripsiyonunu baskılama ve etkinleştirme işlevlerini iki modlu bir şekilde gerçekleştiren reseptörlerdir. Nükleer reseptörlerin transkripsiyonal aktivitelerinin hassas bir şekilde düzenlenmesi, son derece spesifik ve çeşitlendirilmiş gen ifade programlarının belirlenmesinde kritik öneme sahiptir. Son araştırmalar, baskılama ve etkinleştirme işlevleri arasında geçiş yapmayı gerektiren moleküler mekanizmalar hakkında içgörüler sağlamıştır. Ayrıca, transkripsiyonal düzenlemede aracılık eden çoklu ko-faktor komplekslerinin kombinasyonel rollerini ve birkaç farklı sinyal yolunun nasıl entegre edilebileceğini ve spesifik gen ifade profillerini elde etmek için nükleer düzeyde nasıl birleştirilebileceğini de ele almıştır.


Reprogramming fibroblasts into bipotential hepatic stem cells by defined factors.

Son araştırmalar, fibroblastların çeşitli somatik hücre tiplerine doğrudan yeniden programlanmasını göstermiştir, ancak bugüne kadar kök veya öncül hücreler sadece kan ve nöral çizgiler için yeniden programlanmıştır. Daha önce, Gata4, Hnf1α ve Foxa3'ün p19 Arf sıfırlı fareli embriyofibroblastlara (MEF) transdüksiyonu ile indüklenmiş karaciğer benzeri hücreler (iHep) üretildiğini bildirdik. Burada, karaciğer organogenez transkripsiyon faktörleri Hnf1β ve Foxa3'ün MEF'leri indüklenmiş karaciğer kök hücrelerine (iHepSC) yeniden programlamada yeterli olduğunu gösteriyoruz. iHepSC'ler, hem karaciğerik hem de safra kanalıik çizgilerde çift yönlü farklılaşmaya sahip olarak in vitro istikrarlı bir şekilde genişletilebilir. Yaralı karaciğerde, fumarylacetoasetat hidrolaz (Fah) eksikliği olan farelerde, repopüle eden iHepSC'ler karaciğer benzeri hücrelere dönüşür. Ayrıca, DDC ile indüklenen safra kanalı yaralanması olan farelerde safra kanalı hücreleri olarak da bağırsaklara nakledilirler. Çizgiler arası dönüşüm iHepSC'lere, hem karaciğer hem de safra kanalı hücrelerinin verimli türetilmesi için bir strateji sağlar, bu da hastalık modellemesi ve doku mühendisliği için kullanılabilir.


Spatial genome organization: contrasting views from chromosome conformation capture and fluorescence in situ hybridization.

Gen düzenlemede önemli olsalar da, genom organizasyonu üzerine çoğu çalışma ya floresan in situ hibridizasyon (FISH) ya da kromozom uyum sağlama yaklaşımi (3C) yöntemlerini kullanır. FISH, dizilerin mekansal ilişkisini doğrudan görselleştirir ancak genellikle bir kerede birkaç lokus üzerine uygulanır. Formaldehid çapraz bağlama ile dizilerin birbirine bağlanma sıklığı, 3C yöntemleriyle genom çapında ölçülebilir ve daha yüksek sıklıklar, daha kısa mesafeleri yansıttığı düşünülür. Bu nedenle FISH ve 3C, genom organizasyonu hakkında aynı görüşleri vermeli ancak bu kapsamlı bir şekilde test edilmemiştir.

Murin HoxD lokusunu farklı gelişimsel ve aktivite durumlarında ve epigenetik düzenleyicilerin varlığı veya yokluğunda 3C karbon kopyası (5C) ve FISH ile inceledik. İki veri seti arasında uyumlu durumları belirledik ancak 5C veya FISH verilerinden çıkarılan kromatin topografyalarının uyumsuz olduğu diğer koşulları da bulduk. Önerimiz, 3C ile yakalanan ürünlerin her zaman mekansal yakınlığı yansıtmadığıdır; diziler arasında yüzlerce nanometre uzaklıkta bağlanma, nükleer ortam ve kromatin bileşimi tarafından etkilenir. Sonuç olarak, yüksek çözünürlükte ya 3C yöntemleriyle ya da sadece FISH ile elde edilen sonuçların yorumlanmasında dikkatli olunması gerektiğini ve genom organizasyonu hakkındaki görüşlerin bağımsız yöntemlerle doğrulanması gerektiğini çıkarıyoruz.


Development and evaluation of a self-administered computerized 24-h dietary recall method for adolescents in Europe

Amaç: Avrupa'da ergenler için bilgisayar destekli 24 saatlik diyet anket yönteminin gelişimini tanımlamak ve diyetisyenin (röportaj) yönetimiyle karşılaştırıldığında kendi kendine yönetim (kendi kendine raporlama) olanaklarını araştırmaktır.

Yöntemler: Sekiz Avrupa şehrinden 236 ergen (ortalama yaş 14.6 yıl (s.d.=1.7)) iki kez 24 saatlik anket (Genç Ergen Beslenme Değerlendirme Bilgisayarda (YANA-C))'i tamamladı; bir kez kendi kendine raporlama ve bir kez röportajla.

Sonuçlar: Kendi kendine raporlamalarda enerji (61 (s.e.=31) kcal) ve yağ (4.2 (s.e.=1.7) g) alımında röportajlara kıyasla küçük ancak anlamlı bir eksiklik bulundu; karbonhidratlar, proteinler, lif, kalsiyum, demir ve askorbik asit alımında anlamlı farklılıklar bulunmadı. Tüm besin maddeleri ve enerji için Spearman korelasyonları yüksekti ve 0.86 ile 0.91 arasında değişiyordu. Katılımcıların 29 gıda grubu için tüketici ve tüketici olmayan olarak sınıflandırılması için kappa istatistikleri 0.73'ün üzerindeydi. Ortalama %3.7'lik bir eksiklik ve %2.0'lık bir istila oranı vardı. Her iki mod arasında Spearman korelasyonları tüm gıda grupları için, toplam örneklem için (⩾0.76) ve sadece tüketiciler için (⩾0.72) yüksekti. Tüketiciler üzerinde analiz edildiğinde, tüketilen miktarların %54'ü ortalama olarak aynıydı; ancak sadece 'pirinç ve makarna' grubu için tüketimde anlamlı bir fark bulundu.

Sonuç: YANA-C'nin uyarlanması, çevirisi ve standartlaştırılması, ergenlerin diyet alımını geniş uluslararası bağlamlarda değerlendirmeyi mümkün kılar. Genel olarak, yönetim modları arasında iyi bir uyum bulundu ve kaynaklar veri toplamak için sınırlı olduğu büyük ölçekli anketlerde önemli bir potansiyel sundu.


JTK_CYCLE: an efficient nonparametric algorithm for detecting rhythmic components in genome-scale data sets.

Günlük ritimler, fizyoloji, davranış ve metabolizma üzerinde yaklaşık 24 saatlik periyotlarla salınan ritimlerdir. Birkaç model organizma ve insanlarda, günlük saat genleri karakterize edilmiş ve transkripsiyon faktörleri olarak bulunmuştur. Bu nedenle araştırmacılar, küresel gen ifade düzenlemesini karakterize etmek için mikroarray'ler kullanmış ve döngüsel genleri tespit etmek için algoritmik yaklaşımlar geliştirmişlerdir. Bu makalede, büyük veri kümelerinde döngüsel değişkenleri tanımlamak ve karakterize etmek için tasarlanmış yeni bir algoritma olan JTK_CYCLE sunulmaktadır. JTK_CYCLE, döngüsel ve döngüsüz transkriptleri ayırt etme konusunda COSOPT ve Fisher'ın G testi gibi yaygın olarak kullanılan yöntemlere kıyasla daha güvenilir ve verimli bir şekilde ayırt eder. JTK_CYCLE'ın dış değerlere karşı artan direnci, önemli ölçüde daha yüksek duyarlılık ve özgüllük sağlar. Ayrıca JTK_CYCLE, döngüsel transkriptlerin periyodu, fazı ve genliklerini doğru bir şekilde ölçer, bu da aşağı akış analizlerini kolaylaştırır. Son olarak, JTK_CYCLE, COSOPT'a kıyasla birkaç kat daha hızlıdır, bu da onu büyük ölçekli veri kümeleri için ideal kılar. JTK_CYCLE, NIH3T3 hücreleri gibi düşük genlikli salınımlar gösteren miras veri kümelerinin analizinde kullanılmıştır. JTK_CYCLE'ın geliştirilmiş gücü, yeni bir RNA etkileşim gen kümesinin tanımlanmasına yol açmıştır, bu genlerin bolluğu açık bir şekilde günlük düzenlemeye tabidir. Bu veriler, JTK_CYCLE'ın genom ölçekli veri kümelerinde salınımları tanımlamak ve karakterize etmek için ideal bir araç olduğunu göstermektedir.


Polo-like kinase 1 regulates Nlp, a centrosome protein involved in microtubule nucleation.

Hayvan hücrelerinde, çoğu mikrotübül, sentrosomlarda nükleate edilir. Mitosisin başlangıcında, sentrosomlar, mikrotübül nükleasyon aktivitesini artıran olgunlaşma adı verilen bir yapısal yeniden düzenlemeye uğrar. Sentrosom olgunlaşması, Polo-benzeri kinaz 1 (Plk1) dahil olmak üzere birkaç kinaz tarafından düzenlenir. Burada, mikrotübül düzenlemede önemli bir rol oynayabileceğini düşündüren özelliklere sahip bir sentrosom Plk1 alt ürünü olan Nlp (dokuzin benzeri protein) tanımlıyoruz. Nlp, gamma-tübün halkası kompleksinin iki bileşeniyle etkileşime girer ve mikrotübül nükleasyonunu uyarır. Plk1, Nlp'yi fosforile eder ve hem sentrosom bağlantısını hem de gamma-tübün etkileşimi bozar. Plk1 fosforilasyon siteleri eksik bir Nlp mutantının aşırı ifadesi, mitotik spindelin oluşumunu ciddi şekilde bozar. Nlp'nin interfaze sırasında mikrotübül düzenlemede önemli bir rol oynadığını ve mitosisin başlangıcında Plk1'in etkinleşmesinin, Nlp'nin sentrosomdan uzaklaştırılmasına ve artmış mikrotübül nükleasyon aktivitesine sahip bir mitotik iskeletin kurulmasına izin verdiğini öneriyoruz.


Consumption of isoflavone-rich soy protein does not alter homocysteine or markers of inflammation in postmenopausal women

Arka plan/Amaç: Soya proteini içeren izoflavonların homocistein (Hcy), C-reaktif protein (CRP), çözünür E-selektiin (sE-selektiin), çözünür vasküler bağlanma molekülü-1 (sVCAM-1) ve çözünür hücreler arası bağlanma molekülü-1 (sICAM-1) üzerindeki etkisini araştırmak.

Konu/Yöntemler: Rastgele çapraz tasarımla, 34 menopoz sonrası kadın, günde 26±5 g protein içeren soya protein izolatı (44±8 mg izoflavonlar) veya süt protein izolatı (günde 26±5 g protein) tüketerek her biri 6 hafta boyunca beslendiler. Her diyet döneminin sonunda oruçlu kan örnekleri alındı ve son noktalar enzimatik bağlanmaya bağlı immünosorbeant testle analiz edildi.

Sonuç: Hcy, CRP, sE-selektiin, sVCAM-1 ve sICAM-1 konsantrasyonlarında soya ve süt diyet tedavileri arasında fark yoktu. Sonuçlar, ekol üretimi durumu veya temel lipit konsantrasyonu tarafından da etkilenmedi. Folat ve metiyonin alımını ayarlamak Hcy sonuçlarını değiştirmedi.

Sonuç: Bu veriler, soya tüketiminin koroner kalp hastalığı riskini azaltmada vasküler iltihaplanmayı ve Hcy konsantrasyonunu azaltma mekanizmalarının olası olmadığını düşündürmektedir.


Homogeneously dispersed multimetal oxygen-evolving catalysts

Dünya çapında bol bulunan ilk sıra (3d) geçiş metal bazlı katalizörler, oksijen evrim reaksiyonu (OER) için geliştirilmiştir; ancak, bunlar termodinamik gereksinimlerden önemli ölçüde daha yüksek aşırı potansiyellerde çalışır. Yoğunluk işlev teorisi, yüksek valanslı 3d dışı metalleri, örneğin tungsten'un, 3d metal oksitleri üzerinde modüle edebileceğini ve OER ara ürünleri için neredeyse ideal adsorpsiyon enerjileri sağlayabileceğini öne sürmüştür. Biz, atomik olarak homojen metal dağılımı olan gelleşmiş oksihidroksit malzemeleri üretmek için oda sıcaklığında bir sentez geliştirdik. Bu gelleşmiş FeCoW oksihidroksitleri, 10 mA/cm²'de alkali elektrolitlerde bildirilen en düşük aşırı potansiyele (191 milivolt) sahiptir. Katalizör, 500 saatten fazla çalışma süresinden sonra herhangi bir bozulma belirtisi göstermemektedir. X-ışını emilimi ve hesaplamalı çalışmalar, tungsten, demir ve kobalt arasında senkronistik bir etkileşim olduğunu ve OER'i iyileştiren yerel koordinasyon ortamı ve elektronik yapı için elverişli bir ortam yarattığını ortaya koymaktadır.


Global strategy for the diagnosis, management, and prevention of chronic obstructive pulmonary disease: GOLD executive summary.

Kronik Obstrüktif Pulmoner Hastalık (KOPH), küresel bir sağlık sorunu olup, 2001 yılından bu yana Küresel Kronik Obstrüktif Akciğer Hastalığı (KOAH) Girişimi, KOPH'un teşhisi ve tedavisine ilişkin strateji belgesini yayınladı. Bu özet, KOAH Girişimi'nin son 5 yıllık revizyonunun ana içeriğini sunar, bu revizyon, KOPH hakkında son yıllarda biriken geniş bilgiyi uygulamıştır. Günümüzde, KOAH Girişimi, KOPH'un klinik teşhisi için spirometrinin gerekli olduğunu önerir, böylece yanlış teşhisler önlenir ve hava akımı kısıtlamasının ciddiyeti doğru bir şekilde değerlendirilir. Belge, KOPH'lu bir hastanın değerlendirilmesinin her zaman (1) semptomları, (2) hava akımı kısıtlamasının ciddiyeti, (3) tekrarlayan durumların tarihi ve (4) eşlik eden hastalıkları içermesi gerektiğini vurgular. İlk üç nokta, semptom düzeyini ve gelecekteki tekrarlamalar riskini değerlendirmek için kullanılabilir ve bu, KOPH'lu hastaları dört kategoriye - A, B, C ve D - ayırarak yapılır. KOPH'un nonfarmakolojik ve farmakolojik yönetimi, bu değerlendirmeye dayanarak semptomları hafifletmeye ve tekrarlamaların riskini azaltmaya çalışır. Eşlik eden hastalıkların tanımlanması ve tedavisi yüksek önceliğe sahip olmalı ve belge, eşlik eden hastalıkların yanı sıra KOPH'un eşlik eden hastalıklar varlığı durumunda yönetimiyle ilgili ayrı bir bölüm içerir. Revize edilen belge ayrıca KOPH'un tekrarlamaları için yeni bir bölüm de içerir. KOAH Girişimi, KOPH'u tüm ilgili paydaşların dikkatine sunmaya devam edecek ve umulur ki bu, KOPH'un yönetimiyle ilgili gelecekteki ulusal ve yerel kılavuzları ilhamlandıracaktır.


Circulating tumor cells: a useful predictor of treatment efficacy in metastatic breast cancer.

AMAÇ Beş veya daha fazla dolaşım kanser hücresi (CTC) / 7,5 mL kan, metastatik meme kanseri (MBC) hastalarında daha kötü ilerleme serbest hayatta (PFS) ile ilişkilendirilir. MBC'de ilerlemiş, radyolojik olarak ölçülebilir hastalarda CTC sonuçlarının radyografik hastalık ilerlemesiyle güçlü bir şekilde ilişkili olduğunu göstermek amacıyla bir ileri çalışma gerçekleştirdik. HASTALAR VE YÖNTEMLER İlerleyen MBC için yeni bir tedavi rejimi başlatan hastalarda seri CTC seviyeleri alındı. Periferik kan, temel ve 3-4 haftalık aralıklarla CTC sayımı için alındı. Klinik sonuçlar, 9-12 haftalık aralıklarla yapılan radyografik çalışmalara dayanıyordu. SONUÇLAR 68 hasta, CTC-görüntüleme korelasyonları için değerlendirilebilir durumdaydı ve 74 hasta PFS analizi için değerlendirilebilir durumdaydı. Ortalama takip süresi 13,3 aydı. Kimyoterapi veya endokrin terapi alan hastalarda CTC seviyeleri ve radyografik hastalık ilerlemesi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir korelasyon gösterildi. Bu korelasyon, görüntüleme zamanındaki CTC sonuçlarına (OR, 6,3), 3-5 hafta öncesine (OR, 3,1) ve 7-9 hafta öncesine (OR, 4,9) uygulandı. Tedavi türüne göre yapılan analizlerin sonuçları istatistiksel olarak anlamlı kaldı. 3-5 hafta ve 7-9 hafta sonra tedavinin başlangıcında 5 veya daha fazla CTC'ye sahip hastalarda daha kısa PFS gözlemlendi. SONUÇ Bizim bilgimize göre, MBC'de kemoterapi veya endokrin terapi alan hastalarda CTC sonuçlarının radyografik hastalık ilerlemesiyle güçlü bir korelasyonun ilk kanıtını sunuyoruz. Bu bulgular, MBC'de hastalık durumunu izlemede standart yöntemlere ek olarak CTC sayımı rolünün destekleyici kanıtlarını sağlar.


Recovery of supraspinal control of stepping via indirect propriospinal relay connections after spinal cord injury

İnsanlarda ve deneysel hayvanlarda omurilik yaralanmaları (SCIs), yaralanmanın ilk ayları boyunca çeşitli derecelerde kendiliğinden işlevsel iyileşme ile sıklıkla ilişkilendirilir. Bu iyileşme, genellikle beyinden inen ve yaralanmadan kaçan aksonlar tarafından sağlanır ve tamamlanmamış lezyonları atlar, ancak mekanizmaları belirsizdir. Kendiliğinden iyileşmenin sinirsel temeli hakkında araştırmak için, çeşitli kombinasyonlarda yan yana ve zaman içinde ayrılmış yaralanmalarla veya intrinsik omurilik nöronlarının eksitotoksik ablasyonuyla muayene edilen fareyi kinematik, fizyolojik ve anatomik analizlerle değerlendirdik. Gösteriyoruz ki, bir veya daha fazla yaralanma sitesini atlayan propriospinal iletim bağlantıları, kendiliğinden işlevsel iyileşme ve adım atma üzerinde supraspinal kontrol sağlayabilir, hatta uzun inen supraspinal yolların esas ve geri dönüşümsüz kesintisi olan farelerde bile. Bulgularımız, şiddetli SCI'den sonra belirgin işlevsel iyileşmenin, doğrudan beyinden yaralanmanın ötesine geçen projeksiyonların korunması veya yeniden oluşması olmadan gerçekleşebileceğini ve inen ve propriospinal bağlantıların yeniden düzenlenmesiyle sağlanabileceğini göstermektedir. İletim bağlantılarının yeniden düzenlenmesini artırmaya yönelik müdahaleler, SCI'den sonra işlevi geri kazanmak ve inme ve çoklu skleroz gibi diğer durumlar için yeni tedavi stratejileri sağlamak amacıyla yaralanmaları atlamak için yeni yaklaşımlar sunabilir.


"Grazing": a high-risk behavior.

ARKA PLAN Gastrik bypass ameliyatından önce çeşitli bozulmuş yeme kalıpları olan hastalar, ameliyat sonrası eski kalıplara geri dönebilirler. Son araştırmalar, ameliyat öncesi ve sonrası bakım aşamalarında obezler arasında yeme krizlerinin yaygın olduğunu ve daha kötü sonuçlarla ilişkili olduğunu göstermiştir. "Çiğneme" davranışı özel olarak incelenmemiş olsa da, bu da yüksek riskli bir kalıptır. Bu makale, bir grup hastada ameliyat sonrası yeme kalıplarını özetleyen betimleyici bir araştırmadır. YÖNTEM Hastalar, ameliyat öncesi anketleri doldurmuş ve özellikle yeme kalıplarını değerlendirmeye odaklanan bir ön cerrahi zihinsel sağlık değerlendirmesi görmüşlerdir. Hem yeme krizleri hem de "çiğneme" gibi yüksek riskli yeme kalıplarına sahip hastalar belirlenmiş, ameliyat sonrası bir terapi grubuna davet edilmiş ve ameliyat sonrası yeme kalıpları hakkında ek takip anketleri doldurmaları sağlanmıştır. SONUÇlar Son araştırmalarla tutarlı olarak, birçok yüksek riskli hasta, yeme kontrolünü tekrarlanan şekilde kaybettiğini ve bazı durumlarda buna bağlı olarak kilo aldığını bildirmiştir. Artık büyük miktarlarda yiyememelerine rağmen, "çiğneme" daha yaygın bir kalıp haline gelmiştir, ameliyat sonrası 6 ay veya daha uzun süre sonra ortaya çıkmaktadır. SONUÇ Yeme aşırılarının bu nüfusta değerlendirilmesi, tüketilen miktar yerine öznel yeme kontrolünün kaybına odaklanmalıdır. Ameliyat öncesi katı yeme bozukluğu kriterlerini karşılamayan birçok hasta olsa da, bu "çiğneyenler" de yüksek risklidir. Eski yeme krizleri, ameliyat sonrası "çiğneyen"lere dönüşebilir. Risk altındaki hastalar için müdahaleler gereklidir.


Molecular strategies in biological evolution of antimicrobial peptides.

Hylid ve ranin kurbağalarının cildini zararlı mikroorganizmalardan koruyan gen tarafından kodlanan antimikrobiyal peptidler, alışılmadık bir öncül polipeptit ailesinden işlenir, bu da geleneksel sekresyonlu peptitlerden farklı bir yapıya sahiptir. Bu aileye ait öncüller, preprodermaseptin olarak adlandırılan ve hem içinde hem de farklı türler arasında dikkat çekici derecede korunmuş ortak bir N-terminal öncül bölge ile karakterize edilir, ancak antimikrobiyal peptitlere karşılık gelen hipervaryant bir C-terminal alan vardır, bu peptitler çok farklı uzunluklarda, sıralarda, yüklerde ve antimikrobiyal spektrumlarda olabilir. Her kurbağa türü, 10-20 farklı antimikrobiyal peptit içeren benzersiz bir dizi sunar, bu nedenle 5000 ranid ve hylid türü, yaklaşık 100.000 farklı peptik antibiyotik üretebilir. Bu peptit dizisini oluşturmak için kurbağaların evrildiği strateji, 150 milyon yıllık atası olan bir genin tekrarlı çoğaltılmasını, belki de *Escherichia coli* Pol V'ye benzer bir mutajenik DNA polimerazının dahil olduğu antimikrobiyal peptit alanındaki odaklı hipermutasyonu ve daha sonra pozitif (dönüşümcü) seçilimin etkilerini içerir. Ciltteki antimikrobiyal peptitlerin hiperdivergansı, hızla değişen mikroorganizma biyotası karşısında kurbağalara maksimum koruma sağlayan ve bireysel peptitlere karşı direnç geliştirme olasılığını en aza indiren çok ilaçlı bir savunma sisteminin başarılı evrimi olarak görülebilir. Kurbağa ciltteki antimikrobiyal peptitlerin etkileyici çeşitliliği, belirli mikroorganizmalar için yeni moleküller ve yapısal motifler keşfetmek için kullanılabilir, bu mikroorganizmalar için terapötik silah deposu sınırlıdır.


Microbiome-driven allergic lung inflammation is ameliorated by short-chain fatty acids

Memelilerin gastrointestinal sistemi, ev sahibinin sağlığı için kritik öneme sahip metabolik aktiviteye sahip bir mikroorganizma topluluğuna ev sahipliği yapar, bunlara bağışıklık hücrelerinin etkili işlevlerini düzenleyebilen metabolitler de dahildir. Vankomisin ile tedavi edilen farelerde mikrobiom ve metabolit profili değişir, Th2 tip yardımcı T hücre yanıtları daha da artar ve alerjik akciğer iltihabına karşı daha duyarlı hale gelirler. Burada, kısa zincirli yağ asitleri (SCFAs) diyet takviyesi ile bu artmış astım duyarlılığının iyileştirildiğini gösteriyoruz. SCFAs, T hücreleri ve dendritik hücrelerin (DC'ler) aktivitesini düzenleyerek bu duyarlılığı azaltır. Bozuk mikrobiomlu fareye SCFAs verildiğinde, IL4 üreten CD4+ T hücreleri daha azdır ve dolaşım içindeki IgE (immünoglobulin E) seviyeleri düşüktür. Ayrıca, SCFAs'a maruz kalan DC'ler, CCL19'a in vitro yanıt olarak daha az hareketli olur ve solunan alerjenleri akciğer drenaj düğümlerine taşımada daha az yetkin olurlar. Verilerimiz, bağırsak dengesizliğinin hem T hücreleri hem de DC'ler yoluyla alerjik akciğer iltihabını artırabileceğini ve SCFAs'ın bu mekanizmaları engellediğini göstermektedir.


Promiscuous gene expression in medullary thymic epithelial cells mirrors the peripheral self

Periferik antijenlerin timus'ta ifadesi, T hücre toleransı ve otoimmünite ile ilişkilendirilmiştir. Burada, meduller timik epitel hücrelerini, dokuya özgü bir dizi antijen ifade eden benzersiz bir hücre türü olarak tanımladık. Bu çok yönlü gen ifadesinin, meduller epitel hücrelerinin hücre özerk bir özelliği olduğunu ve timik T hücre üretiminin tüm süresince korunduğunu bulduk. Bu, bağışıklık sisteminden uzaklaştırılmış veya geçici olarak erişilemeyen kendi antijenlerine karşı tolerans indüklemesine yardımcı olabilir. Bununla birlikte, rastgele görünen çok yönlü ifade edilen kendi antijenleri dizisi, gizli kendi antijenlerine sınırlı değildi.


Signal transducer and activator of transcription 3 is a transcriptional factor regulating the gene expression of SALL4.

Hem sinyal transdüser hem de transkripsiyon aktivatörü 3 (STAT3) ve SALL4, embriyonik kök hücrelerin çoklu potansiyeli ve kendini yenileme durumunu sürdürmek için önemlidir. Hipotezimiz, STAT3'ün, bir latent transkripsiyonel faktör olarak, SALL4'ün gen ifadelerini düzenleyebileceği yönündeydi. Bu hipotezi desteklemek için, SALL4 gen promotörünün DNA dizilimi analizi, dört olası STAT3 bağlanma sitesinin varlığını ortaya çıkardı. SALL4-luciferaz raporör gen deneyinde, STAT3 aktivitesinin düzenlenmesinin luciferaz aktivitesini önemli ölçüde artırdığını bulduk. Kromatin immünopresipitasyonla, STAT3'e en yüksek bağlanma derecesine sahip SALL4 promotörünün -366 ile -163 aralığında, tek bir olası STAT3 bağlanma sitesi olan -199'dan başladığını belirledik. Tüm dört olası STAT3 bağlanma sitesini SALL4 promotöründen hedef alan mutajenizasyon, SALL4'ün STAT3'e duyarlılığını önemli ölçüde azalttı, ancak en dramatik etki -199'dan başlayan bağlanma sitesinde görüldü. Ayrıca, STAT3 ve SALL4 arasındaki işlevsel ilişkiyi MDA-MB-231, sürekli SALL4 ifadesine ve STAT3 aktivitesine sahip bir meme hücre hattı kullanarak test ettik. Dominant negatif bir yapı kullanarak STAT3 aktivitesini düşürmek, SALL4'ün ifadesinde önemli bir azalma ile sonuçlandı. Sonuç olarak, verilerimiz, hem fizyolojik hem de patolojik durumlar için STAT3 ve SALL4'ün muhtemelen birlikte çalıştığını göstermektedir.


GATA3 transcription factor abrogates Smad4 transcription factor-mediated fascin overexpression, invadopodium formation, and breast cancer cell invasion.

Transformasyon büyüme faktörü β (TGFβ), tümör ilerlemesinin güçlü ve bağlam bağımlı bir düzenleyicisidir. TGFβ, bazal benzeri (ancak luminal benzeri olmayan) meme kanseri için akciğer metastazını teşvik eder. Burada, bazal benzeri meme kanseri hücrelerinde kanonaik TGFβ-Smad4 sinyal yolunun doğrudan hedefi olan fascin, bir pro-metastaz aktin bağlama proteini olduğunu gösterdik. TGFβ ve Smad4, fascin geninin promotöründe bir Smad bağlama elemanına doğrudan bağlanarak fascin aşırı ifadesini tetikledi. GATA3, meme bezinin morfogenezi ve luminal farklılaşmada kritik öneme sahip bir transkripsiyon faktörü olarak, TGFβ ve Smad4 tarafından tetiklenen fascin aşırı ifadesini baskılayan bir negatif düzenleyici olarak tanımladık. Bazal benzeri meme kanseri hücrelerine eksojen olarak ifade edildiğinde, GATA3, TGFβ ve Smad4 tarafından aracılık edilen fascin ve diğer TGFβ yanıt genlerinin aşırı ifadesini, invadopod oluşumunu, hücre göçünü ve istilayı engelledi, bu da kanonaik TGFβ-Smad sinyal ekseninin baskılanmasını gösteriyor. Mekanik olarak, GATA3, Smad4'ün DNA bağlama elemanlarıyla etkileşimlerini ortadan kaldırarak kanonaik TGFβ-Smad sinyalini engelledi, muhtemelen TGFβ/Smad3/4 proteinlerinin N-terminalinin GATA3 ile fiziksel etkileşimleri yoluyla. Bulgularımız, meme kanserinde TGFβ tarafından aracılık edilen hücre hareketliliği ve istilacılığın farklı düzenlenmesine dair mekanik bir anlayış sağlar.


The American Rheumatism Association 1987 revised criteria for the classification of rheumatoid arthritis.

Revize edilmiş rheumatoid artrit (RA) sınıflandırma kriterleri, 262 çağdaş, ardışık olarak incelenen RA hastalarının ve 262 kontrol konusunun (RA dışındaki romatizmal hastalıklar) bilgisayar destekli analizinden formüle edildi. Yeni kriterler şunlardır:

1) En az 1 saat boyunca en az iyileşmeden önce eklemlerde ve eklem çevresindeki sabah sertliği;
2) Bir doktor tarafından gözlemlenen 3 veya daha fazla eklem bölgesinde yumuşak doku şişliği (artrit);
3) Proksimal interfalangeal, metakarpofalangeal veya bilek eklemlerinde şişlik (artrit);
4) Simetrik şişlik (artrit);
5) Rheumatik nodüller;
6) Rheumatik faktörün varlığı; ve
7) El ve/veya bilek eklemlerinde radyografik erozyonlar ve/veya periartiküler osteopeni.

Kriterler 1 ile 4 en az 6 hafta boyunca mevcut olmalıdır. Rheumatoid artrit, 4 veya daha fazla kriterin varlığı ile tanımlanır ve klasik, kesin veya muhtemel olarak başka nitelikler veya istisnalar gerekmez. Ayrıca, geleneksel (4/7) formatta aynı derecede iyi performans gösteren bir "sınıflandırma ağacı" şeması da sunulmaktadır. Yeni kriterler, RA ile RA dışındaki romatizmal hastalık kontrol konuları arasında %91-94 duyarlılık ve %89 özgüllük gösterdi.


A new look at the origin, function, and "stem-cell" status of muscle satellite cells.

Kas uyarıcı hücreleri uzun zamandır postnatal büyüme, onarım ve iskelet kasının bakımı için sorumlu ayrı bir kasjenik soyaç olarak düşünülmüştür. Ancak, son zamanlarda fare çalışmalarında, kemik iliğinden saflaştırılmış kan kök hücrelerinin kas yenilenmesinde katılabileceğini ortaya koymuştur. Belki de daha da önemlisi, doğrudan iskelet kasından izole edilmiş olası kök hücreleri, fareye intravenöz enjekte edildikten sonra hematopoetik kompartmanı verimli bir şekilde yeniden yapılandırır ve kas yenilenmesine katılır. Kas kök hücrelerinin plastisitesi, kas türetilmiş kök hücreler ve iskelet kas uyarıcı hücreler arasındaki ilişki hakkında önemli sorular ortaya çıkardı. Ayrıca, kan hücrelerinin myojenize olma yeteneği, uyarıcı hücrelerin embriyonik kökeni hakkında yeni araştırmalara yol açtı. Son gelişimsel çalışmalar, uyarıcı hücrelerin bir kısmının embriyonik kan damarındaki öncüllerden türetildiğini öne sürmektedir. Bu çalışmalar birlikte, yetişkin iskelet kasında çoklu potansiyelli kök hücrelerin varlığına dair ilk kanıtı sağlar. Dokuya özgü kök hücreler, uyarıcı hücreler dahil, ortak bir embriyonik köken paylaşabilir ve çevre uyaranlarına yanıt olarak çeşitli genetik programları etkinleştirebilir. Bu dokuya özgü kök hücrelerin manipülasyonu, kas distrofisi gibi dejeneratif hastalıklar için terapileri devrimleştirebilir.


Involving family members in cancer care: focus group considerations of patients and oncological providers.

Aile üyeleri, teşhisin açıklandığı and tedavinin tamamlandığı ana kadar bir hastanın kanser bakımı sürecinin ayrılmaz bir parçasıdır. Aile üyeleri, hastanın aldığı bakımla ilgili beklentileri ve duygusal tepkileri, kişilerarası dinamikleri ve çeşitli yönleriyle beraber getirirler. Bu çalışma, kanser bakım sürecini geliştirmeye devam eden çok kurumsal bir projenin parçasıdır. Bu çalışmada, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki sekiz kanser merkezinde 19 odak grubu (11 hasta ve 8 sağlık hizmeti sağlayıcısı) gerçekleştirildi. Konuşmaların içeriği analiz edildi ve aile katılımıyla ilgili çeşitli güçlükler ve zorlukları vurgulayan tematik kategoriler ortaya çıktı. Odak grupları'nun yorumları, profesyonel bakım verenler, hastalar ve sevdikleri kişiler arasında beklentileri ve her ekip üyesinin ihtiyaçlarını müzakere etmek için açık konuşmaların gerekliliğini desteklemektedir. Klinik uygulamaya yönelik sonuçlar ve aile üyeleriyle çalışmak için stratejiler sunulmaktadır.


Improving Adherence to Antiretroviral Therapy With Triggered Real-time Text Message Reminders: The China Adherence Through Technology Study.

ARKA PLAN Real zamanlı uyum izleme, artık ilaç depolama cihazlarına hücresel teknoloji eklenerek mümkün hale geldi. Çin'de HIV enfekte olmuş hastalardaki antiretroviral terapi (ART) uyumu üzerinde, tetiklenen cep telefonu hatırlatıcıları ve danışmanlık kullanarak nesnel uyumu değerlendirdik. YÖNTEMLER Nanning, Çin'deki ART hastalarına bir ilaç cihazı (Wisepill) sağladık, böylece elektronik olarak ART uyumlarını izleyebildiler. 3 ay sonra, optimal (≥95%) ve alt optimal (<95%) uyum kategorilerine göre konuları müdahaleye ve kontrol kollarına rastgele ayırdık. 4. aydan 9. aya kadar, müdahale konuları gecikmiş doz alma (cihazın açılması için doz zamanından 30 dakika geç) nedeniyle tetiklenen bireysel hatırlatıcılar ve cihaz tarafından üretilen verilere dayalı danışmanlık aldılar. Kontrol grubuna hatırlatıcılar veya veri temelli danışmanlık verilmedi. Müdahale sonrası en iyi uyuma ulaşan oranları, ortalama uyumu ve klinik sonuçları karşılaştırdık. SONUÇLAR 120 hasta kayıtlı, 116'sı (96.7%) deneyi tamamladı. Ön müdahale dönemi en iyi uyum, müdahale ve kontrol kolları arasında benzerlik gösterdi (63.5% vs. 58.9%, P = 0.60). Son müdahale ayında, 87.3% vs. 51.8% en iyi uyuma ulaştı [risk oranı (RR): 1.7, 95% güven aralığı (GA): 1.3-2.2] ve ortalama uyum 96.2% vs. 89.1% (P = 0.003) idi. Ön müdahale dönemi alt optimal uyumlu hastalarda, 78.3% vs. 33.3% (RR: 2.4, GA: 1.2-4.5) en iyi uyuma ulaştı ve ortalama uyum 93.3% vs. 84.7% (P = 0.039) idi. En iyi uyumlu hastalarda oranlar 92.5% ve 62.9% idi (RR: 1.5, GA: 1.1-1.9) ve


Origin and T cell receptor diversity of Foxp3+CD4+CD25+ T cells.

Foxp3(+)CD4(+)CD25(+) düzenleyici T hücreleri, Foxp3(-)CD4(+) kemik iliği tımocitleri ve Foxp3(-)CD4(+) saf T hücrelerinden farklılaşabilir. Ancak, bu iki sürecin, düzenleyici T hücrelerin periferik repertuvarının büyüklüğü ve kompozisyonu üzerindeki etkisi belirsizdir. Burada, T hücre reseptörü (TCR) transgenik farelerde bireysel Foxp3(+)CD4(+)CD25(+) tımocit ve T hücrelerin kaderini izledik. Yüksek verimli tek hücre analizi kullanarak, Foxp3(+)CD4(+) periferik T hücrelerin, Foxp3(-)CD4(+) kemik iliği tımocitleri ve Foxp3(-)CD4(+) T hücrelerinden farklı TCR'leri ifade eden tımocit öncüllerinden türediğini gösterdik. Ayrıca, Foxp3(+)CD4(+) düzenleyici T hücrelerdeki TCR çeşitliliği, Foxp3(-)CD4(+) saf T hücrelerdeki TCR çeşitliliğinden daha fazlaydı, hatta dokuya özgü antijenlerin ifadesini eksik farelerde bile. Sonuçlarımız, Foxp3(+) düzenleyici T hücrelerdeki daha yüksek TCR çeşitliliğinin, bu hücrelerin otoimmün ve saf T hücrelerinin özelleştirmeleriyle eşleşmesine yardımcı olduğunu ima eder.


Reproducibility of the diagnosis of atypical endometrial hyperplasia: a Gynecologic Oncology Group study.

ARKA PLAN Çoğu jinekolog, mevcut Uluslararası Jinekolojik Patologlar Derneği (ISGP)/Dünya Sağlık Örgütü endometrial hiperplazi sınıflandırmasına göre tedavi belirler, ancak bu sınıflandırmanın tekrarlanabilirliği sorgulanmıştır. Jinekolojik Onkoloji Grubu (GOG), atipik endometrial hiperplazi (AEH) için hormonal tedavinin etkinliğini değerlendirmek için bir protokol başlattı. İlk aşamanın (Bölüm A) birincil hedefleri, 3 jinekolojik patologdan oluşan bir panel tarafından AEH'nin tekrarlanabilir tanısının belirlenmesini ve panel üyelerinin tanılarının tekrarlanabilirliğini değerlendirmekti. YÖNTEM Üç yüz altı kadın, biyopsi veya kürtaj temelinde referans kurumun patoloğunun AEH tanısı ile bu protokole dahil edildi. Mevcut dilimlerin her biri, Uluslararası Jinekolojik Patologlar Derneği (ISGP)/Dünya Sağlık Örgütü kriterlerini kullanan 3 jinekolojik patolog tarafından bağımsız olarak değerlendirildi ve yorumlandı. Çoğunluk tanısı, en az 2 panel üyesinin tanısına dayanarak tanısal uyumla belirlendi. SONUÇLAR Referans kurumun patoloğunun AEH tanısı, sadece %38 vakada panelin çoğunluğuna desteklendi. Panel tanısı için genel Kappa değeri 0,28'di. Çoğunluk tanısı, %29 adenokarsinom, %7 döngüsel endometrium ve %18 atipik hiperplazi vakalarında belirlendi. Tüm 3 panel üyesinin herhangi bir tanı üzerinde anlaşması, vakaların %40'ında sağlandı. Panel için eşleştirilmiş Kappa değerleri, herhangi bir tanı için 0,34-0,43 arasında değişti ve genel Kappa değeri 0,40 idi. SONUÇ Jinekolojik patologlar paneli tarafından referans kurumun patologlarının AEH tanılarının tekrarlanabilirliği düşüktür. Lesyonun şiddetinin hem alt hem de üst tahmin edilmesi çok yaygındır. Bu örneklerde AEH tanısının tekrarlanabilirliği için alt uzman panel üyelerinin tekrarlanabilirliği de düşüktür. Bu tanının, özellikle klinik kararlar için kullanılacaksa, tekrarlanabilirliğini iyileştirmek için daha iyi kriterlere ve daha iyi örneklemlemeye ihtiyaç vardır.


Replication Fork Slowing and Reversal upon DNA Damage Require PCNA Polyubiquitination and ZRANB3 DNA Translocase Activity

Eukaryotik replikasyonda DNA hasarı toleransı, PCNA'nın ubikuitinasyonuyla düzenlenir. Monubikuitinasyon, mutajenik translesyon senteziyi etkinleştirirken, poliyubikuitinasyon, memelilerde bulunmayan, hasarın atlatılmasını şablon değiştirme yoluyla sağlayan hatasız bir yolu etkinleştirir. Kolu ters çevirme, in vitro çoklu enzimler tarafından yönlendirilir, bunlardan biri DNA translokaz ZRANB3'tür, poliyubikuitinlenmiş PCNA'ya bağlandığı gösterilmiştir. Ancak, bu etkileşimin in vivo kolu yeniden düzenlemesi ve şablon değiştirme sürecini teşvik edip etmediği bilinmiyordu. Burada, hasara bağlı kolu ters çevirmeyi, PCNA ubikuitinasyonunu, UBC13'ü ve K63 bağlantılı poliyubikuitin zincirlerini gerektirdiğimizi gösteriyoruz. In vivo kolu ters çevirme, ZRANB3 translokaz aktivitesini ve poliyubikuitinlenmiş PCNA ile etkileşimi de gerektirir, bu da ZRANB3'ü hatasız DNA hasarı toleransının ana uygulayıcısı olarak işaretler. Kolu ters çevirme mutasyonları, kontrolsüz kolu ilerlemeyi ve kromozom kırılığını da tetikledi, bu da kolu yeniden düzenlemenin genel kolu yavaşlatma ve koruma mekanizması olduğunu düşündürmektedir. Bu kolu koruma sistemlerine yönelik hedefleme, kanser kimyasının potansiyelini artıran bir strateji olarak temsil edilir.


Bed sharing when parents do not smoke: is there a risk of SIDS? An individual level analysis of five major case–control studies

# Amaç: Sigara içmeyen ve bebeklerini emziren ebeveynlerin bebeğiyle yatakta uyumakla ilişkili Ani Bebek Ölüm Sendromu (SIDS) riskinin belirsizliğini gidermek.

# Tasarım: Yatak paylaşımı, ebeveynlerin yataklarında bebeğiyle uyumak olarak tanımlandı; oda paylaşımı ise ebeveynlerin odasında bebeklerin uyuması olarak tanımlandı. Son uyku sırasında yatak paylaşımının sıklığı, SIDS ile ölen bebekler ve kontrol grubu canlı bebekler arasında karşılaştırıldı. Beş büyük SIDS vaka-kontrol veri seti birleştirildi. Eksik veriler tahmini yapıldı. Rastgele etkilerli lojistik regresyon, olası karıştırıcı faktörleri kontrol etmek için kullanıldı.

# Ortam: İngiltere, Avrupa ve Okyanusya'da 19 çalışmanın evde bebek uyku düzenleri.

# Katılımcılar: 1472 SIDS vakası ve 4679 kontrol. Her çalışma, standart kriterlere göre tüm vakaları etkili bir şekilde içeriyordu. Kontroller, benzer yaş, zaman ve yerde rastgele seçilen sağlıklı bebeklerdi.

# Sonuçlar: Birleştirilmiş veri setinde, vakaların %22,2'si ve kontrollerin %9,6'sı yatak paylaşımı yapıyordu, tüm yaşlar için ayarlanmış oran (AOR) 2,7; %95 güven aralığı (1,4-5,3). Bebek yaşı arttıkça yatak paylaşımı riski azaldı. Ne ebeveyn sigara içmiyorsa ve bebek 3 ayın altındaysa, emziren ve başka risk faktörü olmayan, yatak paylaşımı ile oda paylaşımı arasındaki AOR 5,1 (2,3-11,4) idi ve bu oda paylaşımı yapan bebekler için tahmin edilen mutlak risk çok düşüktü (0,08 (0,05-0,14)/1000 canlı doğumlar). Bu risk, yatak paylaşımı yaparken 0,23 (0,11-0,43)/1000'e yükseldi. Sigara içme ve alkol kullanımı, yatak paylaşımı riskini büyük ölçüde artırdı.

# Sonuç: Ebeveynlerin sigara içmemesi veya alkol veya uyuşturucu kullanmaması durumunda bebeklerle yatakta uyumak


Decoupling activation and exhaustion of B cells in spontaneous controllers of HIV infection.

HEDEF HIV enfeksiyonunda kronik viremi ve ilişkili bağışıklık aktivasyonunun B-lenfosit yorgunluğuna etkisini tanımlamaktır.

Tasarım: Progresif HIV enfeksiyonu, B-lenfosit anergisi ve yorgunluğu ile dramatik hiper gamaglobulinemi ile karakterizedir. CD95'in upregülasyonu ve CD21'in kaybı, enfeksiyonla ilişkili B-lenfosit işlev bozukluğunun işaretçileri olarak her ikisi de kullanılmıştır, ancak işlev bozuk B hücrelerin spesifik profilleri hakkında çok az şey bilinmektedir ve kronik viral replikasyonun ve ilişkili bağışıklık aktivasyonunun B-lenfosit işlev bozukluğunu tetiklemede merkezi bir rol oynayıp oynamadığı konusunda az bilgi vardır.

Yöntemler: Çok parametreli akış sitometri, işlev bozuk B hücrelerin profilini tanımlamak için kullanılmıştır. B hücre alt popülasyonlarında CD21 ve CD95 ifadesindeki değişiklikler, viral replikasyonun farklı kontrolüne sahip hastalarda izlenmiştir.

Sonuç: Yorgun, doku benzeri hafıza B hücrelerinin ortaya çıkışı, hem ilerleyicilerde hem de kontrolörlerde benzer desenleri izlemiştir, ancak anlık kontrolörlerde CD21 aktif hafıza B hücrelerinin sıklığı daha düşüktür.

Sonuç: Sonuçlarımız, CD21 kaybının ve CD95'in upregülasyonunun B hücre işlev bozukluğunun gelişimi sırasında ayrı olaylar olarak meydana geldiğini öne sürmektedir. CD21 kaybı, önemli viral replikasyon olmaksızın B hücre yorgunluğuna neden olan bir işaretçidir, oysa CD95'in upregülasyonu, kronik viral replikasyon ve ilişkili bağışıklık aktivasyonu ile sıkı bir şekilde bağlantılıdır. Bu işlev bozuk profiller, B hücre kompartmanında iki işlevsel olarak farklı durumları temsil etme potansiyeline sahiptir.


Label-free DNA imaging in vivo with stimulated Raman scattering microscopy.

Etiketlenmemiş DNA görüntüleme, biyolojide ve tıpta canlı görüntüleme yapmayı ve hücre fonksiyonunu etkilemeden anlık histolojik doku incelemesi sırasında cerrahi prosedürlerde elde etmeyi sağlamak açısından son derece arzu edilir. Burada, canlı hayvanlarda ve bütün taze insan dokularında alt hücresel çözünürlükle hücre çekirdeklerini görselleştirmek için uyarımlı Raman dağılması (SRS) mikroskopisi ile etiketlenmemiş DNA görüntüleme yöntemi gösterdiğimizi sunuyoruz. DNA'nın karbon-hidrojen bağlarının benzersiz Raman spektrum özelliklerine dayanarak, protein ve lipidlerin güçlü arka planından DNA dağılımını, üç ideal seçilmiş Raman kayması etrafında SRS görüntülerinin doğrusal ayrışması ile elde ettik. Nükleusta DNA kondansasyonundaki değişikliklere dayanarak, hem in vitro hem de in vivo hücre bölünmesi sırasında kromozom dinamiklerini yakalayabildik. Fare cildinin ilaç tedavisi ile indüklenen hücre proliferasyonunu, mitotik oranın in vivo sayımı ile takip ettik. Ayrıca, insan cilt kanseri teşhisi için etiketlenmemiş histoloji yöntemi göstererek, H&E gibi diğer geleneksel doku boyama yöntemleriyle karşılaştırılabilir sonuçlar elde ettik. Yaklaşımımız, parmak izi spektrum bölgesinde SRS DNA görüntülemesinden üç sipariç daha yüksek duyarlılık sunuyor. Spontane Raman DNA görüntülemesinden, yaklaşımımızın hızı üç sipariç daha fazla, hem kromatin dinamiklerinin incelenmesi hem de gerçek zamanlı etiketlenmemiş optik histolojiyi sağlıyor.


A common variant in BRCA2 is associated with both breast cancer risk and prenatal viability

BRCA2 genindeki kalıtsal mutasyonlar erken başlangıçlı meme kanseri riskini artıran taşıyıcılara neden olur, ancak bu mutasyonlar Doğu Anglia'daki tüm vakaların %2'sinden daha azını oluşturur. Düşük penetrans allelleri, kalıtsal meme kanseri riskinin büyük kısmının açıklanmasında muhtemelen rol oynar; güçlü risk genleri, örneğin BRCA2'de polimorfik varyantlar, bu rol için adaylardır. BRCA2, DNA çift iplik kırık onarımı ile ilişkili olduğu düşünülür. Brca2'nin kesintili olduğu az sayıda fare doğumdan sonra hayatta kalır; hayatta kalanların çoğu erkek, normal yavrulara kıyasla daha küçüktür ve yüksek kanser oranı vardır. Burada, insan BRCA2 geninin 10. eksonundaki yaygın bir polimorfizm (N372H) meme kanseri riskini artırdığını gösteriyoruz: HH homozigotları, NN grubuna kıyasla 1.31 kat (95% CI, 1.07-1.61) daha yüksek riske sahiptir. Ayrıca, tüm yaşlardaki normal kadın kontrol grubunda, Hardy-Weinberg dengesi beklentisine göre homozigotların önemli bir eksikliği vardır, ancak erkeklerde homozigotların fazlası vardır: HH grubu, kadınlarda 0.82 ve erkeklerde 1.38'lik tahmin edilen fitness'a sahiptir. Bu nedenle, BRCA2'nin bu varyantı, cinsiyet bağımlı bir şekilde fetüs hayatta kalmasını da etkiler gibi görünüyor.


Pathophysiology of obstructive nephropathy in the newborn.

Konjenital tıkanıklık nefropati, anormal idrar yolları gelişiminin bir sonucu olarak ortaya çıkan böbrek büyüme başarısızlığı ve hasarı, progresif tüplü atrofiye ve interstisiyel fibrozise işaret eden bir durumdur. Yeni doğan memelilerde (günyağı, fare ve fare) tek taraflı üreteral tıkanıklık (UUO) üzerine çalışmıştık. Yetişkinlerde UUO, böbrek hücre proliferasyonunu uyarırken, yeni doğanlarda UUO, nefrojenesi, glomerüler olgunlaşmayı ve tüplü hücre proliferasyonunu azaltır. Bu durum, aynı oranda daha büyük bir tamirci büyüme ile birlikte, yeni doğanın sağlıklı karşı tarafındaki böbrekte görülür. Böbrek büyüme bozukluğu ve tüplü atrofinin en azından bir kısmının, böbrek tüplü apoptozunun uyarıcı olmasından kaynaklandığı düşünülmektedir. Bu da, epitel hücre polaritesinin kaybı, onkoprotein bcl-2 ve epidermal büyüme faktörünün (EGF) azalması ve fibrotik sitokin transformasyon büyüme faktörü-beta1'in (TGF-beta1) artan ifadesinden kaynaklanabilir. EGF'nin infüzyonu, hücre proliferasyonunu uyarır, apoptozu baskılar ve tüplü atrofiyi ve interstisiyel fibrozisi azaltır. TGF-beta1, renin-angiotensin sistemi tarafından düzenlenir, bu da yeni doğanda UUO ile belirgin bir şekilde aktive olur. Engelleme nefropatisinin erken gelişimdeki işlevsel sonuçları, kalan nefronlarda hiperfiltrasyona, ardından glomerüler filtreleme oranının ilerleyici azalmasına yol açabilir, bu da sadece daha sonraki yaşamda gelişebilir. Konjenital idrar yolu tıkanıklığının daha iyi yönetimi, hücre mekanizmalarının daha iyi anlaşılmasına bağlı olacaktır, bu da gen terapisi veya böbrek büyümesi ve gelişimini düzenleyen modülatörler kullanılarak spesifik tedaviye yol açabilir.


Lipid homeostasis, lipotoxicity and the metabolic syndrome.

20. yüzyıl boyunca sanayileşmiş ülkeler, artan yağlı olma salgını ile mücadele etti. Amerika Birleşik Devletleri, bu salgının merkezi olarak, nüfusun 2/3'ü fazla kilolu ve her 6 Amerikalıdan biri metabolik sendrom tanısı taşıyor. Genler, çevresel faktörlere duyarlılığı belirlerken, bu salgın, yüksek kalorili, yüksek lipojenik gıdaların tüketiminin artması ve modern teknolojilerden kaynaklanan fiziksel aktivitede belirgin bir azalmayla açıklanmaktadır. Bu yaşam tarzı devam ederse, ölümcül sonuçlar neredeyse kaçınılmazdır. Bunlar, tip 2 diyabet ve orta yaşta ortaya çıkan "metabolik sendrom" olarak bilinen bir dizi bozukluğu içerir. Kronik kalori fazlasının ölümcül sonuçları, orta yaştan önce, trigliseritleri depolamak için tasarlanmış adiposit kompartmanında bu kalorilerin yağ olarak ayrılması ile dengelenir. Leptin, fazla kalorilerin ayrılması için ana hormonal düzenleyici olarak önerilmiştir. Bununla birlikte, yağ dokusunun depolama kapasitesini belirleyen çoklu faktörler vardır ve bu kapasite aşıldığında, ektoik yağ birikimi başlar. Metabolik sendromun etkilediği organlar arasında iskelet kası, karaciğer, kalp ve pankreas bulunur, bu organların şimdi anormal trigliserit seviyeleri içerdiği bilinmektedir. Nötr yağ muhtemelen zararsızdır, ancak ektoik yağ yükünün göstergesidir. Yağ asitlerinin türevleri, hücre işlevini bozabilir ve nihayetinde lipoapoptoz yoluyla hücrenin ölümüne yol açabilir, bu da organ yetmezliğine yavaş yavaş yol açar.


A twin-study of genetic contributions to morningness-eveningness and depression.

Sirkadiyen ritimler uyku-uyanıklık tercihleriyle ilişkilidir, ayrıca sabahlık-akşamlık (ME) olarak da bilinir. Hem sirkadiyen ritimler hem de ME genetik faktörlerden etkilenir. Çalışmalar akşamlığın depresyonla ilişkili olduğunu göstermektedir. Bu çalışma ME'nin kalıtımını ve ME ile depresyonun ortak genetik etkilerini paylaşıp paylaşmadığını araştırmaktadır. Çalışma katılımcıları (n = 1237), Vietnam Dönemi Yaşlanma İkiz Çalışması'ndan gelmektedir, bu da orta yaşta bir temel çizgisi olan uzun süreli bir yaşlanma çalışmasıdır. Katılımcılar, kapsamlı bir nörokognitif ve psikososyal değerlendirmede Morningness-Eveningness Anketini (MEQ) ve Merkezi Epidemiyolojik Çalışmalar Depresyon Ölçeğini (CES-D) doldurmuşlardır. MEQ ikiz çiftleri arasındaki korelasyonlar monozygotik (MZ) ikizler için 0.41 (95% CI 0.31-0.49) ve dizygotik (DZ) ikizler için 0.28 (95% CI 0.19-0.41) olarak bulunmuştur. CES-D korelasyonları MZ ikizler için 0.38 (95% CI 0.28-0.46) ve DZ ikizler için 0.24 (95% CI 0.14-0.36) olarak bulunmuştur. Daha fazla akşamlık (yani daha düşük MEQ puanları) önemli ölçüde depresif semptomlarla ilişkilidir (fenotipik korelasyon = -0.15 (95% CI -0.21 to -0.09)). En uygun modele göre, kalıtım tahminleri MEQ için 0.42 ve CES-D için 0.37'dir. -0.21'lik önemli bir genetik korelasyon, ME ve depresyonun alt yatan genetik varyansının önemli bir kısmını paylaştığını göstermektedir. ME ve depresyon arasındaki genetik kovarans, fenotipik korelasyonun %59.1'ini açıklamaktadır. CES-D alt ölçekleri arasında, Depresif Duygu ve Kişisel Zorluklar önemli ölçüde kalıtsaldır, ancak sadece İyi Olma ME ile önemli bir genetik korelasyona sahiptir. ME ve depresyon


The Transcription Factor T-bet Regulates Intestinal Inflammation Mediated by Interleukin-7 Receptor+ Innate Lymphoid Cells

T-bet geninde eksiklik olan farelerde, bağışıklık sisteminin doğuştan gelen bileşenlerinde mikrobiota bağımlı kolit gelişir. Burada, Tbx21(-/-)Rag2(-/-) ülseratif kolit (TRUC) farelerinde hastalığın güçlü teşvikçileri olan interleukin-17A (IL-17A) üreten IL-7Rα(+) doğuştan gelen lenfosit hücreleri (ILC'ler) olduğunu gösteriyoruz. CD103(-)CD11b(+) dendritik hücreler tarafından üretilen TNF-α, IL-23 ile birlikte çalışarak ILC'lerde IL-17A üretimini tetikler, bu da dendritik hücreler ve ILC'ler arasında daha önce tanınmayan bir hücre çapraz konuşmanın katmanını ortaya koyar. Helicobacter typhlonius'u, TRUC farelerinde aşırı TNF-α üretimine ve kolite yol açan önemli bir hastalık tetikleyicisi olarak tanımladık. Önemli bir şekilde, T-bet ayrıca bağırsak ILC evrimi üzerinde kontrol sağlayan IL-7R'nin ifadesini baskılar. TRUC hastalığında IL-7R sinyalizasyonunun önemini vurgulamak için, IL-7R'nin engellenmesi sonucunda bağırsak ILC'lerde dramatik bir azalma ve kolitin hafiflemesi gözlemlendi. Bu veriler birlikte, T-bet'in bağırsak mukozal dendritik hücreler, ILC'ler ve bağırsak mikrobiota arasındaki karmaşık etkileşimi nasıl düzenlediğini göstermektedir.


Chimeric Antigen Receptor-Redirected Regulatory T Cells Suppress Experimental Allergic Airway Inflammation, a Model of Asthma

Chimik antijen reseptörü (CAR) ile yönlendirilen sitotoksik T hücreli hücre terapisi, kanlı kanserlerin tedavisinde etkileyici bir etkinliğe sahip olduğunu göstermiştir. Alerjik hava iltihabının tedavisinde, astımın bir modeli olan, hava yolunda aşırı duyarlılık (AHR) ve alerjene karşı kronik, T yardımcı-2 (Th2) hücre hakim bir bağışıklık yanıtı karakterize eden bir durum, düzenleyici T hücre (Treg) temelli bir terapi araştırdık. Bağışıklık dengesini akciğerde geri kazanmak için, klinik durumu yakından taklit eden deneysel alerjik astımın ardından, akciğer epitellerine karşı CAR ile yönlendirilen Treg'leri farelerde yeniden yönlendirdik. Benimsenen CAR Treg'ler akciğerde ve trakeobronşal lenf düğümlerinde birikti, AHR'yi azalttı ve eozinofilik hava yolu iltihabını azalttı, bu da bronkoalveolar lavaj sıvısında hücre sayılarının azalması ve akciğerde hücre yığılmalarının azalmasıyla işaretlendi. CAR Treg hücreleri ayrıca maruz kalan hayvanlarda aşırı akciğer mukus üretimini ve alerjen spesifik IgE ve Th2 sitokin seviyelerinin artmasını önledi. CAR Treg'ler, modifiye edilmemiş Treg'lerden daha etkili olarak astımı kontrol etti, bu da etkilenen organa özgü Treg hücre aktivasyonunun kritik rolünü gösterdi. Veriler, akciğer hedefli CAR Treg hücrelerinin deneysel hava yolu iltihabının temel özelliklerini hafiflettiğini ve şiddetli alerjik astımın hücre terapisi için yolunu açtığını göstermektedir.


α-Catenin as a tension transducer that induces adherens junction development

Bağlayıcı birleşimler (BJs), yapışkan proteinler ve alt yatan aktin sitoplazmik iskeleti tarafından organize edilir ve muhtemelen komşu hücrelerden gelen çekme kuvvetlerini algılar ve dokusal bütünlüğü korumak için karşıt kuvvetlere düzenler, ancak moleküler düzeyde düzenleyici mekanizma bilinmemektedir. α-Katenin'in, AJ oluşum ve işlevi için membran ve aktin sitoplazmik iskelet arasında doğrudan bir bağlantı olarak hareket etme olasılığı en aza indirilmiş olsa da, burada α-katenin'in vinculin'i, AJ'ların başka bir ana aktin bağlama proteini, α-katenin konformasyonundaki kuvvet bağımlı değişiklikler yoluyla işe aldığını gösteriyoruz. Hücrelere mutlu α-katenin tanıtarak ve in vitro bağlanma testleri kullanarak α-katenin molekülünün vinculin'e bağlanmasını gerektiren bölgeleri belirledik. α-Katenin hareketliliğini ve α-katenin'e karşı bir kuvvet bağımlı şekilde var olan bir antikorun varlığını destekleyen floresan geri kazanım sonrası fotoblokaj analizi, α-katenin'in mekanik uyaranları kimyasal bir yanıta çeviren gerilme iletkeni olduğu ve bu da AJ gelişimine yol açtığı fikrini destekliyor.


A population-based cohort study to elucidate temporal relationship between schizophrenia and metabolic syndrome (KCIS no. PSY3).

Arka plan: Metabolik sendrom (MetS) ve şizofreni (SCZ) arasındaki karşılıklı ilişkiler, her iki hastalığın klinik tedavisinde kritik bir rol oynar, ancak bu karşılıklı nedensel etkiler kapsamlı bir şekilde açıklanmamıştır.

Amaç: MetS'nin başlangıçtaki SCZ'ye etkisini ve tersi yöndeki etkileri araştırmak, her iki yöndeki tahmincilerini de belirlemek için nüfus temelli bir kohort örneği kullanmak.

Yöntem: 1999-2004 yılları arasında bir topluluk tabanlı sağlık taraması programına katılan 76.545 kişiyi işe aldık. Başlangıçtaki mevcut MetS veya SCZ'yi hariç tutarak, her bir bağımsız MetS veya SCZ değişkeni için iki normal ilerleyici kohort oluşturduğumuzda, SCZ ve MetS'nin başlangıçtaki olaylarını takip ettik. Olası karıştırıcı faktörleri kontrol ederek her bir olayın tahmincisinin etkisini tahmin etmek için ham ve ayarlanmış risk oranları hesapladık.

Sonuçlar: Genel SCZ başlangıç oranı (10^5 kişi-yıl başına) 61,15'ti. MetS'li hastalarda başlangıç oranı, MetS'li olmayanlara kıyasla daha düşüktü (44,24 vs 64,20), bu da MetS'nin başlangıçtaki SCZ gelişimi riskini artırmadığını gösterdi. Bununla birlikte, anormal bel çevresi (WC) olan katılımcılar, normal WC'ye sahip olanlara kıyasla iki kat (95% güven aralığı: 1,37-2,93) daha fazla başlangıçtaki SCZ riskiyle karşı karşıya kaldılar. Ters yönde, SCZ'li hastalarda MetS başlangıç oranı, SCZ'li olmayanlara kıyasla istatistiksel olarak daha yüksekti (11,25% vs 7,94%, sırasıyla), bu da SCZ'nin MetS'nin başlangıçtaki gelişimi için daha yüksek bir risk taşıdığını (ayarlanmış risk oranı=1,89, 95% güven aralığı: 1,36-2,63) gösterdi.

Sonuç: SCZ ve MetS arasındaki karşılıklı nedensel ilişkileri incelemek için teorik olarak sağlam ve büyük bir nüfus temelli ilerleyici kohort çalışması kullanarak, MetS'


DEVELOPMENT AND VALIDATION OF A MEASURE OF EMOTIONAL INTELLIGENCE

Bu dizi çalışma, Salovey ve Mayer tarafından geliştirilen duygusal zekâ modeli temelinde duygusal zekâ ölçüsünün geliştirilmesini açıklar [Salovey, P. & Mayer, J. D. (1990). Duygusal zekâ. Hayal Gücü, Biliş ve Kişilik, 9, 185-211.]. 62 öğe, modelin farklı boyutlarını temsil etti. 346 katılımcının yanıtlarına yapılan faktör analizi, 33 öğeli bir ölçek oluşturmayı önerdi. Ek çalışmalar, 33 öğeli ölçünün iyi iç tutarlılık ve test-tekrar güvenilirliği olduğunu gösterdi. Doğrulama çalışmaları, 33 öğeli ölçümün:

1. (a) Sekiz teorik olarak ilişkili yapıya, dahil aleksitimya, hislere dikkat, hislerin netliği, ruh onarımı, iyimserlik ve dürtü kontrolü ile korelasyon gösterdiğini;
2. (b) İlk yıl üniversite notlarını öngördüğünü;
3. (c) Terapistler için terapiye gelenler veya mahkumlardan önemli ölçüde daha yüksek puanlar aldığını;
4. (d) Önceki araştırmaların duygusal beceriler üzerine bulgularıyla tutarlı olarak, kadınlarda erkeklerden önemli ölçüde daha yüksek puanlar aldığını;
5. (e) Bilişsel yeteneğe ve
6. (f) Büyük beş kişilik boyutlarının açıklık özelliğine ilişkili olmadığını gösterdi.


Cholesterol glucosylation promotes immune evasion by Helicobacter pylori

Helikobakter pylori enfeksiyonu, ülser ve karcinom gibi gastrik patolojilere neden olur. H. pylori, kolesterol için auxotrof olduğu için, enfeksiyon sırasında kolesterolün H. pylori tarafından nasıl sindirildiğini araştırdık. Burada, H. pylori'nin kolesterol gradyanını takip ettiğini ve epitel hücrelerinin plazma membranlarından lipidi çıkararak sonraki glikosilasyona hazırladığını gösteriyoruz. Fazla kolesterol, makrofajlar ve dendritik hücreler gibi antijen sunan hücreler tarafından H. pylori'nin fagositlenmesini teşvik eder ve antijen spesifik T hücre yanıtlarını artırır. Bakteriyel meydan okuma sırasında kolesterol zengin bir diyet, mideyi H. pylori yükünün T hücre bağımlı olarak azaltmasına neden olur. Doğal α-glikosilasyon, kolesterolün fagositlenmesini ve sonraki T hücre etkinleşmesini engeller. hp0421 geninin, kolesterol glikosilaz enzimi kodladığını ve kolesterolün glikosilasyonunu sağladığını belirledik. hp0421 eksikliği olan knockout mutasyonlarının oluşturulması, kolestrol glikositlerinin fagositlenmeyi, T hücre etkinleşmesini ve canlı organizmada bakteri temizlenmesini önlemedeki önemini doğruluyor. Bu nedenle, ev-patogen etkileşimini düzenleyen bir mekanizma öneriyoruz; bir lipidin glikosilasyonu, bağışıklık kaçışına veya yanıtına doğru teraziyi eğiyor.


Regulation of in situ to invasive breast carcinoma transition.

Ductal karsinoomun in situ (DCIS) durumundan istilacı karsinomaya geçiş, meme tümörü ilerlemesinde anlaşılması zor bir kritik olaydır. Burada, insan DCIS ve birincil meme tümörleri kullanarak in situ karsinomaların ilerlemesindeki myoepitelyal hücreler ve fibroblastların rolünü analiz ettik. İstilaya geçiş, fibroblastlar tarafından teşvik edilirken, normal myoepitelyal hücreler tarafından engellenir. İzole edilmiş luminal epitel ve myoepitelyal hücrelerin moleküler profilleri, myoepitelyal hücre farklılaşması için gerekli olan TGFbeta, Hedgehog, hücre yapışımı ve p63'ün karmaşık etkileşim ağını ortaya koydu. Bu ağın ortadan kaldırılması, myoepitelyal hücrelerin kaybına ve istilaya geçişe neden oldu.


Health and access to care: perspectives of homeless youth in Baltimore City, U.S.A.

Evsiz gençler yüksek sağlık sorunlarına maruz kalıyorlar, ancak kendi sağlık sorunlarına dair algıları veya bağlamları hakkında çok az şey biliniyor. Bu çalışmada, katılımcı kırsal değerlendirme ve hızlı değerlendirme prosedürlerinden elde edilen nitelik tekniklerinin bir kombinasyonu, ABD'de Baltimore, MD'deki barınak tabanlı gençlerin sağlık ihtiyaçları algılarını araştırmak için kullanıldı. Gençlerin en yaygın olarak belirttikleri sağlık sorunları, STD'ler, HIV/AIDS, gebelik, depresyon, uyuşturucu kullanımı ve yaralanmalar idi. Bu sorunlar, aynı gençler için daha objektif sağlık durumu verileriyle iyi bir şekilde korelasyon gösteriyor. Gençlerin çevre güvenliği tehditleri olarak şiddet ve yetişkinler tarafından mağduriyetten bahsettikleri, ayrıca hayatlarında ırkçılık ve cinsiyetçilikten söz ettikleri gözlemlendi. Gençlere göre, güvenilir yetişkin figürleri, örneğin büyükanneler, sağlık tavsiyeleri için önemli kaynaklar. İdeal olmayan aile durumlarından kaynaklanan birçok evsiz genç, ebeveynleri ve diğer aile üyelerinden haber almaya ve tavsiye almaya devam ediyor. Kentsel sokak gençlerine yönelik sağlık müdahaleleri, bu gençler için sosyal bağlamın önceliğini ve şiddetin günlük bir sağlık tehdidi gerçekliğini kabul etmelidir.


Differential requirement for CARMA1 in agonist-selected T-cell development.

Caspase rekrutman alanına sahip membran ilişkili guanylate kinaz proteini-1 (CARMA1), T hücre reseptörü (TCR) ile etkileşime dayalı NF-kappaB sinyal geçiş kaskadının kritik bir bileşeni. Naif T hücrelerinin etkinleştirilmesinin yanı sıra, TCR sinyali, agonist seçilmiş T hücre alt gruplarının gelişimi için de önemlidir; bunlar düzenleyici T hücreleri (Treg), doğal öldürücü T hücreleri (NKT hücreleri) ve CD8 alfa alfa T hücreleri gibi. Ancak, bu alt grupların gelişimi açısından CARMA1'in rolü hakkında çok az bilgi vardır. Burada, CARMA1(-/-) farelerin, belirli agonist seçilmiş T hücre alt gruplarının popülasyonlarında değişiklikler gösterdiğini gösteriyoruz. Özellikle, CARMA1(-/-) farelerde doğal ve adaptif Treg gelişimi bozulmuştur, oysa NKT hücre sayıları vahşi tip farelerle karşılaştırıldığında normaldir. İlginç bir şekilde, CARMA1(-/-) farelerde bağırsakta CD8 alfa alfa T hücreleri zenginleşirken, periferide hafıza fenotipli CD4(+) T hücreleri (CD62L(düşük)/CD44(yüksek)) sayıları azalmıştır. Bu sonuçlar, CARMA1'in Treg gelişimi için kritik olduğunu, ancak diğer agonist seçilmiş T hücre alt gruplarının gelişimi için gerekli olmadığını göstermektedir. Genel olarak, bu veriler, T hücre gelişimi açısından CARMA1 ile TCR sinyali arasındaki önemli ancak farklı rolü ortaya koymaktadır.


Simian immunodeficiency viruses of diverse origin can use CXCR4 as a coreceptor for entry into human cells.

Başlıca maymun bağışıklık eksikliği virüsü (SIV) izole edilmiş sooty mangabey (SIVsm [n = 6]), stumptail (SIVstm [n = 1]), mandrill (SIVmnd [n = 1]) ve Afrika yeşil (SIVagm [n = 1]) maymunlarından, insan hücrelerine enfeksiyon yetenekleri ve çekirdek reseptör gereksinimleri açısından incelendi. Tüm izolatlar, CCR5(+/+) bağışçının periferik kan mononükleositleri (PBMC'ler) tarafından enfekte edildi ve sekizden yedi izolat da CCR5(-/-) PBMC'leri enfekte etti. GHOST ve U87 hücre hatları kullanılarak çekirdek reseptör kullanımının analizi, tüm test edilen izolatların CCR5 ve yetim reseptörler STRL33 ve GPR15'i kullandığını ortaya koydu. CCR2b, CCR3, CCR8 ve CX3CR1 gibi çekirdek reseptörler de bazı birincil SIV izolatları tarafından kullanıldı. Önemli olan, SIVstm, SIVagm ve dört SIVsm izolatının GHOST ve U87 hücrelerinde CXCR4'ü bir çekirdek reseptör olarak kullandığını bulmamızdır. Bu veriler, çeşitli maymun türlerinden elde edilen birincil SIV izolatlarının viral giriş için CXCR4'ü kullanabildiğini, insan bağışıklık eksikliği virüsleri ile benzer şekilde gösterdiğini öne sürmektedir.


Cloning of rat uncoupling protein-3 and uncoupling protein-2 cDNAs: their gene expression in rats fed high-fat diet.

Skelet kasındaki enerji dengesini açıklığa kavuşturmak için, rat skelet kasından bir dekuplaj proteini (UCP) homologu cDNA'yı klonladık. Ayrıca, rat kahverengi yağ dokusu (BAT) dan rat UCP-2 cDNA'sını da klonladık. Rat skelet kasından klonlanan UCP, rat UCP-1 ve UCP-2 ile %57 ve %72 kimlik gösterdi. mRNA, skelet kasında bolca, BAT'da orta derecede ve beyaz yağ dokusunda (WAT) hafifçe ifade edildi, ana bant 2.5 kb ve küçük bant 2.8 kb'de, UCP-2 gen ifadesi ise tüm vücutta yaygın olarak tespit edildi, WAT'da önemli seviyelerde ve skelet kasında ve BAT'da hafif seviyelerde. Bu çalışmada klonlanan rat UCP, insan UCP-3 ile %86 kimlik gösterdi ve bu da skelet kasında bolca ifade edildi, 2.4 kb işaretle. Bu nedenle, rat UCP, rat UCP-3 olarak kabul edildi. Yüksek yağlı diyetle beslenen rat'larda, UCP-3 gen ifadesi skelet kasında 2 kat arttı, UCP-2 mRNA seviyeleri ise epididymal WAT'da (1.6 kat) önemli ölçüde yükseldi. Artan UCP ifadeleri, yüksek yağlı beslenmeye bağlı obeziteye ve glikoz metabolizmasının bozulmasına karşı bir savunma sağlayabilir.


A two-step mechanism for epigenetic specification of centromere identity and function

Chromosom mirası için temel belirleyici olan sentromer, birçok ökaryotte epigenetik bir işaretle belirlenir. İnsan hücrelerinde ve bölünme mayasında gen hedefleme kullanılarak, sentromer spesifik histon H3 varyantı CENP-A içeren kromatinin, sentromer işlevini sonsuza dek tanımlamak, korumak ve aktarmak için iki aşamalı bir mekanizma aracılığıyla etki ettiği gösterilmiştir. Başlangıçta, sentromer konumu, H3'e CATD (sentromer hedefleme bölgesi) içeren kromatinle çoğaltılır ve korunur. Daha sonra, CATD içeren kromatin üzerine kinetokor oluşumu için nükleasyonun, CENP-A'nın amino veya karboksi terminal kuyruğunun, iç kinetokor proteinlerinin, örneğin insan sentromerlerinde CENP-B'nin istikrarlı bağlanmasını sağlaması veya doğrudan CENP-C'nin rekrut edilmesi için gerektiği gösterilmiştir.


Cancer stem cell theory in gastrointestinal malignancies: recent progress and upcoming challenges

Artan bir kanıt kütlesi, kötücül tümörlerin heterojen olduğunu ve içinde benzersiz özelliklere sahip çeşitli alt nüfusları içeren hücre kümeleri olduğunu desteklemektedir. Bu fenomen, öyle ki adı verilen kanser kök hücre (KKH) teorisiyle açıklanabilir. Son teknolojik gelişmeler, KKH'lerin daha derin bir anlayışını ve karakterizasyonunu sağlamıştır. Hem hematopoetik malignanslarda hem de sağlam tümörlerde bu teorinin uygulanması, kanserin tedavisinde yeni yollar vaat etse de, bazı şüpheler de getirmektedir. Etkili tedavi yaklaşımları, KKH nüfusunu hedefleyerek, tedavi başarısızlığını aşmak ve hasta sonuçlarını iyileştirmek için araştırılmalıdır. Bu inceleme, öncelikle gastrointestinal malignanslara odaklanarak, KKH'lerin içsel ve dışsal düzenlenmesine ve KKH'lere karşı tedavi yaklaşımlarının geliştirilmesine değinecektir.


In vitro splicing pathways of pre-mRNAs containing multiple intervening sequences?

Üç çoklu iç geçidi (IVS) pre-mRNA'ların in vitro splis yollarını analiz ettik: insan beta-globin, iki IVS içerir (K. M. Lang, V. L. van Santen ve R. A. Spritz, EMBO J. 4:1991-1996, 1985); fare alfa-laktalbumini, üç IVS içerir; ve fareli interleukin-3, dört IVS içerir. Bu çoklu IVS pre-mRNA'lardan in vitro olarak IVS'lerin çıkarılma için tercih edilen yüksek yolları bulduk. Fare alfa-laktalbumin pre-mRNA'nın üç IVS'leri, 5' dan 3'e doğru sıralı olarak çıkarıldı; çoğu molekülde, IVS1 ilk olarak çıkarıldı, ardından IVS2 ve son olarak IVS3 çıkarıldı. Interleukin-3 pre-mRNA'nın in vitro splis yolu daha karmaşıktı. Dört IVS, yüksek tercih edilen zaman sırası içinde çıkarıldı, ancak sıra kesinlikle sıralı veya yönlü değildi. Çoğu molekülde, IVS1 ve IVS4 ilk olarak çıkarıldı, ya aynı anda ya da hızlı bir şekilde ard arda. Daha sonra IVS2 çıkarıldı, ardından IVS3 çıkarıldı. Gözlenen splis yolları, farklı IVS'lerin gecikme süreleri ve maksimum çıkarma oranlarından kaynaklanan farklılıklardan kaynaklanıyor gibi görünüyor. Bu transkriptlerin in vitro splisinde eksen atlamaları tespit etmedik. Bu gözlemler, önerilen splis sitesi seçimi modellerine sonuçları düşündürmektedir.


Automated genome sequence analysis and annotation.

MOTİVASYON Büyük ölçekli genom projeleri, çoğu biyokimyasal olarak karakterize edilmemiş olan, hızla artan bir dizi sekans üretmektedir. Biyoinformatik araştırmaları, bu sekansların hesaplamalı karakterizasyonu için yöntemlerin geliştirilmesine katkıda bulunur. Ancak, bu yöntemlerin kurulumu ve uygulanması deneyim gerektirir ve zaman alıcıdır.

Sonuçlarımız: Burada, protein sekanslarının ön işlevsel notasyonu için otomatik bir sistem sunuyoruz. Bu sistem, tam genomlardan elde edilen sekans kümelerinin analizinde hem genel performansı iyileştirmek hem de insan uzmanları tarafından yapılan keşiflerle karşılaştırılabilir yeni keşifler yapmak için uygulanmıştır. GeneQuiz sistemi, otomatik notasyona yol açan kanıtları incelemek için bir web tabanlı tarayıcı içerir ve sonuçları görüntülemek, ek bilgiler sağlamak ve biyolojik veritabanlarına bağlantılar sunmak için ek özellikler sunar. Sistem yapısı ve çalışma ilkeleri, çoklu sekans veritabanlarının kullanımı, alttaki sekans analiz araçlarının, veritabanı notasyonlarının leksikal analizlerinin ve işlevsel atamalar için karar kriterlerinin ayrıntılı açıklamalarını içerir. Sistem, alttaki sekans analiz araçlarıyla ilgili önceki deneyimlere dayanarak sonuçların otomatik kalite değerlendirmelerini yapar; genel işlevsel atama hata oranları, en yüksek güvenilirlikle ('açık' vakalar) notasyona tabi tutulan vakalar için yaklaşık %2,5-5 olarak tahmin edilmektedir. Sonuçların aşırı yorumlanmasının kaynakları tartışılır ve iyileştirme önerileri sunulur. Veritabanı olgunluğuna dikkat eden, 'yeni bulgular' için muhafazakar bir tanım sunulur ve sistemin yapabileceği yeni işlev, aile ve süper aile türündeki keşiflere örnekler verilir. Sistem performansı, sekans veritabanı kapsamı, veritabanı dinamikleri ve veritabanı arama yöntemleri ile ilişkilendirilerek analiz edilir ve çoklu veritabanları ve arama yöntemlerinin objektif ve tekrarlanabilir bir şekilde uygulandığı entegre otomatik yaklaşımın içsel avantajları gösterilir.

MEVZUİYET GeneQuiz sistemi, protein sekanslarının analizini yapmak için bir web sunucusu üzerinden halka açık olarak kullanılabilir: http://www.sander.ebi.ac.uk/gqsrv/submit.


GAPDH Mediates Nitrosylation of Nuclear Proteins

Nitrik oksitin proteinlerdeki S-nitrosilasyonu, hücrelerde önemli bir sinyal iletme modudur. S-nitrosilasyon, HDAC2 (referans 2) ve PARP1 (referans 3) gibi önemli nükleer proteinlerin düzenlenmesinde aracılık edebilir. Nitrik oksit grubunun protein sülfürleriyle yüksek reaktivitesi, ancak nitrosilasyonun hücre içinde seçici doğası, hedefleme mekanizmalarının varlığını ima eder. Nitrik oksit sinyalizasyonunun özgüllüğü, genellikle nitrik oksit sentaz (NOS) proteinlerinin hedef proteinlere bağlanması ile sağlanır, ya doğrudan ya da PSD-95 (referans 5) ve CAPON gibi sarkozing proteinler aracılığıyla. Ana üç NOS izoformu - nöral NOS (nNOS), endoteliyel NOS (eNOS) ve indüklenebilir NOS (iNOS) - öncelikle nükleer olmayan oldukları için, nükleer proteinlerin seçici nitrosilasyonunu sağlayan mekanizmalar gizemini korumaktadır. Gliseraldehit-3-fosfat dehidrojenaz (GAPDH), fizyolojik olarak Cys 150 kalıntısında nitrosil edilir. Nitrosil edilmiş GAPDH (SNO-GAPDH), Siah1'e bağlanır, ki o da bir nükleer lokalizasyon sinyali içerir ve çekirdeğe taşınır. Burada, SNO-GAPDH'nin, sirtuin-1 (SIRT1), histon deaketilaz-2 (HDAC2) ve DNA-aktif edilmiş protein kinaz (DNA-PK) gibi nükleer proteinleri fizyolojik olarak transnitrosillediğini gösteriyoruz. Bulgularımız, nükleer proteinlerin hedefli nitrosilasyonu için yeni bir mekanizma ortaya koyuyor ve protein-protein transferi yoluyla nitrik oksit gruplarının hücresel sinyal iletmede genel bir mekanizma olabileceğini öne sürüyor.


The transcription factor c-Maf controls the production of interleukin-4 but not other Th2 cytokines.

IL-4, naif CD4+ T hücrelerinin IL-4 üreten Th2 (Yardımcı T Hücre 2) hücrelerine dönüşümünü teşvik eder. Önceki çalışmalar, transkripsiyon faktörü c-Maf'ın dokuya özgü IL-4 ifadesini yönlendirdiğine dair öznel ancak kesin olmayan kanıtlar sağladı. c-Maf'ın diğer Th2 sitokin genlerinin transkripsiyonunu kontrol edip etmediği bilinmiyordu. c-Maf'ın in vivo rolünü aydınlatmak için, c-Maf eksik (c-maf(-/-)) fareleri incelendi. c-maf(-/-) farelerindeki CD4+ T hücreleri ve NK T hücreleri, IL-4 üretimi açısından belirgin şekilde yetersizdi. Bununla birlikte, fareler normal IL-13 ve IgE seviyeleri üretti ve exogen IL-4 varlığıyla farklılandırıldığında, c-maf(-/-) T hücreleri diğer Th2 sitokinleri açısından yaklaşık normal seviyeler üretti. Sonuç olarak, c-Maf'ın IL-4 gen transkripsiyonunda kritik ve seçici bir işlevi olduğunu çıkarıyoruz.


Genome-wide association of IL28B with response to pegylated interferon-α and ribavirin therapy for chronic hepatitis C

Kronik hepatit C hastaları için önerilen tedavi, pegilasyonlu interferon-α (PEG-IFN-α) ve ribavirin (RBV), tüm hastalarda sürdürülebilir virolojik yanıt (SVR) sağlamamaktadır. Hepatit C virüsü (HCV) genotipi 1'li hastalarda NVR (null virolojik yanıt) tedavisiyle ilgili genom genişlikli bir ilişki çalışması (GWAS) rapor ediyoruz. Kromozom 19'daki IL28B geninin yakınında iki SNP'nin NVR ile güçlü bir ilişkisi olduğunu bulduk (rs12980275, P = 1.93 × 10−13, ve rs8099917, 3.11 × 10−15). Bu ilişkileri bağımsız bir kohortta tekrarladık (toplam P değerleri, 2.84 × 10−27 (OR = 17.7; 95% CI = 10.0–31.3) ve 2.68 × 10−32 (OR = 27.1; 95% CI = 14.6–50.3), sırasıyla). NVR'ye kıyasla, bu SNP'ler SVR ile de ilişkiliydi (rs12980275, P = 3.99 × 10−24, ve rs8099917, P = 1.11 × 10−27). Bölgenin daha ayrıntılı haritalanmasında, IL28B bölgesinde bulunan yedi SNP (rs8105790, rs11881222, rs8103142, rs28416813, rs4803219, rs8099917 ve rs7248668) en önemli ilişkilere sahipti (P = 5.52 × 10−28–2.68 × 10−32; OR = 22.3–27.1). periferik kan mononükleus hücrelerinde gerçek zamanlı nicel PCR testleri, küçük alel taşıyıcılarında IL28B ifade düzeylerinin daha düşük olduğunu gösterdi (P =


The WUSCHEL-related homeobox gene WOX11 is required to activate shoot-borne crown root development in rice.

Pirinçte (Oryza sativa), sapta doğan taç kökleri ana kök türüdür ve normal bitki gelişiminin bir parçası olarak alt sap düğümlerinde başlatılır. Bununla birlikte, taç kök gelişiminin düzenleyici mekanizması iyi anlaşılmamıştır. Bu çalışmada, taç kök oluşumunu ve büyümesini etkinleştiren bir WUSCHEL-ilişkili Homeobox (WOX) geni, WOX11'in varlığını gösteriyoruz. WOX11, ortaya çıkan taç köklerinde ve daha sonra kök meristemin hücre bölünme bölgelerinde ifade edilmiştir. İfade, dış kaynaklı auxin veya cytokinin tarafından tetiklenebilir. Fonksiyon kaybı mutasyonu veya genin baskılanması, taç köklerinin sayısını ve büyüme hızını azalttı, ancak genin aşırı ifadesi erken taç kök büyümesini tetikledi ve kök kütlesini dramatik olarak artırdı, üst sap düğümlerinde ve çiçeklerin tabanında taç kökleri üreterek. Auxin ve cytokinin yanıt veren genlerin ifadeleri, WOX11 aşırı ifadesi ve RNA müdahalesi transjenik bitkilerde etkilendi. Daha ileri analiz, WOX11'in doğrudan RR2'yi bastırdığını gösterdi, bu da taç kök primordiyalarında ifade edilen bir tip-A cytokinin yanıt veren düzenleyici gen. Sonuçlar, WOX11'in auxin ve cytokinin işaretlemesinin entegratörü olabileceğini ve bu işaretlemeyi RR2'ye besleyerek taç kök gelişimi sırasında hücre proliferasyonunu düzenleyebileceğini öne sürüyor.


Inducible depletion of satellite cells in adult, sedentary mice impairs muscle regenerative capacity without affecting sarcopenia

Yaşlı bireylerde zayıflığın temel belirleyicilerinden biri, yaşa bağlı olarak kemik iliği kütlesinin ve gücünün kaybı olan sarcopeniadır. Sarcopeniatin nedenleri bilinmemekle birlikte, yaşlanma sürecinde uyuyan hücrelerin aktivitesinin kaybı ve kas yenileme kapasitesinin bozulması arasındaki korelasyon, uyuyan hücre aktivitesinin kaybının da sarcopeniatin bir nedeni olabileceği hipotezini ortaya çıkardı. Bu hipotezi, oturaklı erkek farelerde deneysel olarak uyuyan hücreleri genç yetişkin hayvanlarda yeterince azaltarak test ettik, böylece geri kalan ömürleri boyunca yenileme yeteneğini bozduk. Farklı fareler gruplarından bu farelerin çeşitli yaşlanma zaman noktalarında alınan çoklu kasların ayrıntılı analizi, kasların normal boyutlarda olmasına rağmen düşük yenileme kapasitesi olmasına rağmen artmış fibrozis gösterdi. Bu sonuçlar, uyuyan hücrelerin ömür boyu azaltılmasının ne sarcopeniati hızlandırdığını ne de kötüleştirdiğini ve uyuyan hücrelerin yaşlanma sırasında kas boyutunu veya lif tipi kompozisyonunu korumada katkıda bulunmadığını, ancak kaybının yaşa bağlı kas fibrozisine katkıda bulunabileceğini öne sürmektedir.


Reproductive clonality in protozoan pathogens--truth or artefact?

Parazitik protozoaların genetik değişimin sıklığı ve önemine dair tartışma artık birkaç on yıldır devam ediyor. Son zamanlarda, baskın klonal evrimin birkaç önemli protozoan patojenin nüfus yapılarını açıkladığını öne süren yeni iddialar ortaya atıldı. Burada, alternatif bir bakış açısı sunuyoruz. Görünüşteki klonallığın büyük kısmının yetersiz örnekleme ve çalışma tasarımı nedeniyle bir sanat eseri olabileceği varsayımına dayanarak, mevcut araştırmaları gözden geçiriyoruz ve protozoan parazit popülasyonlarında cinsin neden bu kadar zor tespit edildiğini tanımlıyoruz. Bunu yaparken, parazitik protozoalarda genetik değişimin laboratuvar modellerini doğal genetik çeşitlilik desenleriyle karşılaştırıyoruz ve farklı evrimsel ölçeklerde cinsin fitness avantajını değerlendiriyoruz. Alanı karakterize etmek için genetik değişimi ölçme çabalarının doğruluğunu artırmak için yaklaşımları tartışıyoruz. Ayrıca, ilk popülasyon genomik çalışmalarının parazitik protozoalarda cins ve klonalite tartışmasına olan etkilerini inceliyoruz ve gelecek için uyarıları tartışıyoruz.


The ACF1 complex is required for DNA double-strand break repair in human cells.

DNA çift iplik kırıkları (DSB'ler), nonhomolog end birleştirme (NHEJ) veya homolog rekombinasyon (HR) yoluyla onarılır, ancak hücresel onarım süreçleri hala gizemini korur. Burada, DSB'lerde hızlı bir şekilde biriken ve insan hücrelerinde DSB onarımı için gerekli olan ATP bağımlı kromatin yeniden düzenleme faktörleri ACF1 ve SNF2H'yi gösteriyoruz. ACF1 veya SNF2H'nin ifadesinin baskılanması, hücreleri X-ışınları ve DSB'ler üreten kimyasal tedavilere karşı son derece duyarlı hale getirir ve DSB'ler onarılmaz kalır. ACF1, KU70 ile doğrudan etkileşime girer ve DSB'lerde KU proteinlerinin birikimi için gereklidir. KU70/80 kompleksi, DSB'lerden sonra kromatin yeniden düzenleme faktörleri CHRAC kompleksi ile fiziksel olarak daha fazla ilişkilendirilir, bu kompleks ACF1, SNF2H, CHRAC15 ve CHRAC17 içerir. Ayrıca, DSB'lerden kaynaklanan kromozomik DNA'da NHEJ ve HR'nin sıklığı, bu faktörlerden herhangi birinin eksikliği olan hücrelerde önemli ölçüde azalır. Bu nedenle, ACF1 ve kompleksleri DSB onarımında önemli roller oynar.


Findings to date from the ASCUS-LSIL Triage Study (ALTS).

Amerika Birleşik Devletleri'nde, düşük dereceli squamöz intraepitelyal lezyon (LSIL) ve şüpheli (artık ASCUS olarak bilinen atipik squamöz hücreler [ASCUS, ASC-US]) servikal sitolojik yorumlamaların uygun değerlendirilmesi ve yönetimi konusunda bir tartışma vardır. Bu konuyu ele almak için, Ulusal Kanser Enstitüsü ASCUS-LSIL Triaj Çalışması (ALTS) başlattı. ALTS, 3 alternatif yönetim yöntemini değerlendirmek için tasarlanmış çok merkezli, rastgele klinik bir deneme olup, bunlar anında kolposkopi, sitolojik takip ve insan papillomavirüsü (HPV) DNA testine dayalı triajdır. Bu makalede, bugüne kadar yayınlanan ALTS'nin önemli bulguları özetlenmektedir. ASCUS (n = 3488) veya LSIL (n = 1572) ile rastgele atanan hastalar, Kasım 1996 ve Aralık 1998 arasında araştırma kollarına atıldı ve 2 yıl boyunca izlendi. Hastalık sonucu, histolojik servikal intraepitelyal neoplazi (CIN) 3/kanserdir. Onkojenik HPV'nin önemi, LSIL'i HPV DNA testi ile etkili bir şekilde triajlamak için çok yüksekti, Hybrid Capture 2 ile. Bununla birlikte, ASCUS ile yönlendirilen kadınlarda HPV triajı, anında kolposkopiye eşdeğer duyarlılığa sahipti ve kolposkopik yönlendirmeleri yarıya indirdi. Yaşlı kadınlarda ASCUS, CIN 3 ve kanseri tespit etmek için HPV testi duyarlı olmaya devam etti, ancak yönlendirme yüzdesi daha genç kadınlara kıyasla dramatik olarak daha düşüktü. ALTS, sitoloji ve histopatoloji performansına dair içgörüler sağladı; deneyimli patologlar, özellikle histolojik CIN 1 ve sitolojik ASCUS'ta servikal anormallikleri yorumlamada önemli farklılıklar gösterdi. Bununla birlikte, alt düzey CIN'i olan kadınları tanımlamak için yüksek pozitif tahmin değeri olan, oldukça nadir görülen bir ASCUS türü ayırt etmek mümkün oldu. Birçok ek analiz devam etmektedir.


Marine organisms as a source of new anticancer agents.

Farklı aktif antikanser ajanları, bitkiler ve yer altı mikroorganizmaları kaynaklı olarak elde edilir. 40 yıl önce Karayip yosunundan, Cryptotheca crypta'dan C-nükleozidlerin izolasyonu, klinik kullanıma yönelik ilk deniz kaynaklı antikanser ajanı olan sitarabinin sentezinin temellerini attı. Sitarabin, şu anda lösemi ve lenfoma hastalarının rutin tedavisinde kullanılır. Gemcitabinin, sitarabinin florlu türevi, pankreas, meme, mesane ve küçük hücreli akciğer kanseri hastalarında da onaylanmıştır. Geçen on yılda, deniz kaynaklı birkaç yeni deneysel antikanser ajanı, ön klinik ve klinik denemelere girmiştir. Bu alan, derin deniz toplama, çıkarma ve akvakültür ve sentez yoluyla büyük ölçekli üretimdeki teknolojik gelişmeler sayesinde önemli ölçüde genişlemiştir. Bu makalede, şu anda ön klinik ve erken klinik değerlendirmeye tabi tutulan deniz kaynaklı deneysel ajanların birkaç örneği kısaca tartışılmaktadır. Aplidin, ET-734 (ecteinascidin-734), dolastatin 10 ve bryostatin 1 gibi ajanların faz I ve II denemelerinden elde edilen sonuçlara dair mevcut bilgilere de bir özet sunulmaktadır.


A randomized, placebo-controlled trial of diindolylmethane for breast cancer biomarker modulation in patients taking tamoxifen

Diindolilmetan (DIM), indol-3-karbinolün bir biyoaktif metaboliti olarak, meme kanseri önlemede potansiyel bir aktiviteye sahiptir. DIM'in klinik olarak önemli bir etkinliği veya düzenli kullanımının uzun vadeli güvenliği hakkında sınırlı kanıt vardır. BioResponse DIM® (BR-DIM) ile tamoksifenin birlikte kullanımının etkinliği ve güvenliğini belirlemek amacıyla bir rastgele, çift kör, plasebo kontrollü deneme gerçekleştirildi. Meme kanseri için tamoksifen reçete edilen (n = 130) kadınlara, 12 ay boyunca ağızdan günde iki kez 150 mg BR-DIM veya plasebo verildi. Ana çalışma son noktası, idrar 2/16α-hidroksiestrone (2/16α-OHE1) oranındaki değişimdi. 4-hidroksiestrone (4-OHE1), serum estrogenler, seks hormon bağlayıcı globulin (SHBG), meme dokusu yoğunluğu ve tamoksifen metabolitleri de değerlendirildi. 98 kadın (51 plasebo, 47 DIM) müdahaleyi tamamladı; tedavi uyumluluğu %91'den fazlaydı. BR-DIM, plaseboya kıyasla 2/16α-OHE1 oranını artırdı (+3.2 [0.8, 8.4], P < 0.001). Serum SHBG, BR-DIM ile plaseboya kıyasla arttı (+25 ± 22 ve +1.1 ± 19 nmol/L, sırasıyla). Meme yoğunluğunda, mamografi veya MRI ile ölçülen herhangi bir değişiklik gözlemlenmedi. Tamoksifen plazma metabolitleri (endoksifen, 4-OH tamoksifen ve N-desmetil-tamoksifen), BR-DIM alan kadınlarda plaseboya kıyasla azaldı (P < 0.001). Az sayıda yan etki bildirildi ve tedavi kolları arasında farklılık göstermedi. Meme kanseri için tamoksifen alan hastalarda, günlük BR-DIM, estrogen metabolizmasında ve serum SHBG seviyelerinde olumlu değişikliklere yol açtı. BR-DIM ile ilişkili tamoksifen metabolitlerinde, özellikle endoksifen seviyeleri üzerindeki etkileri dahil, klinik yararı azaltıp azaltmadığını belirlemek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır


Intracellular coenzymes as natural biomarkers for metabolic activities and mitochondrial anomalies.

Mitokondriler, enerji metabolizması, programlanmış hücre ölümü ve oksidatif stres gibi konularda kritik bir rol oynar. Hastalıklı hücrelerde mutasyona uğramış mitokondriyal DNA, önemli enzim komplekslerinin yapısını bozar ve bu da mitokondriyal işlevi etkiler, bu da kanser, nörodejeneratif hastalıklar, diyabet ve yaşlanma gibi çeşitli sağlık durumlarına yol açar. Mitokondri ve metabolik anormalliklerin erken tespit edilmesi, etkili tanılar ve terapötik müdahaleler için önemli bir adımdır. Azalmış nikotinamid adenin dinükleotit (NADH) ve flavin adenin dinükleotit (FAD), hücre içindeki geniş bir yelpazede oksidasyon-redüksiyon reaksiyonlarında önemli roller oynar. Önemli olan, NADH ve FAD'ın doğal olarak floresan olmasıdır, bu da canlı hücre ve dokuların metabolik aktivitelerini gözetimsiz görüntülemeyi mümkün kılar. Ayrıca, NADH ve FAD'ın autofloresansı, farklı dalga boylarıyla uyarılarak tamamlayıcı görüntüleme yöntemleri için kullanılabilir ve protein bağlanmasına ve yerel ortama duyarlıdır. Bu makale, içsel NADH ve FAD'ın metabolik ve mitokondriyal aktiviteler için potansiyel biyomarkerler olarak son gelişmeleri vurgular.