RiboSys, a high-resolution, quantitative approach to measure the in vivo kinetics of pre-mRNA splicing and 3'-end processing in Saccharomyces cerevisiae.

RNA işleme yüksek çözünürlükte nicel bir açıklama sunmak için kullanılan yöntemleri açıklıyoruz. TetON (indüksiyon çalışmaları için) ve tetOFF (represyon, derepresyon ve RNA bozulması çalışmaları için) olarak adlandırılan, genomda tetO7 promotörü altında entegre edilmiş bir dizi raporör geni içeren mayalı model gen ifadesi sistemi inşa ettik. Ters transkripsiyon ve nicel gerçek zamanlı PCR (RT-qPCR) yöntemleri, hücre popülasyonundaki ortalama mRNA bolluğu olarak kopyaların sayısını belirlemek için uyarlanmıştır. Tek tek hücrelerde transkript sayılarını ölçen floresan in situ hibridizasyon (FISH) ölçümleri, RT-qPCR yaklaşımının ortalama kopyalama sayısı belirlemedeki doğruluğunu, hücre popülasyonundaki transkript seviyelerinin geniş dağılımına rağmen doğruladı. Ayrıca, RT-qPCR, raporör transkriptlerin farklı splisleme adımlarının ürünlerini ayırmak için kullanıldı ve 3'-son kesimi ve poliadenilasyonun haritalanması ve nicel ölçümü için yöntemler geliştirildi. Bu sistem, pre-mRNA üretimi, splisleme, 3'-son olgunlaşması ve bozulmasının nicel izlenmesini, matematiksel modelleme için uygun olan eşsiz kinetik ayrıntılarla sağlar. Bu yaklaşımı kullanarak, raporör transkriptlerin transkripsiyonel olarak, 3'-son kesimi ve poliadenilasyondan önce splislendiğini gösteriyoruz.


Generation of mice with a conditional allele for the p75(NTR) neurotrophin receptor gene.

p75(NTR) nörotrofin reseptörü, çeşitli biyolojik ve patolojik süreçlerde rol oynadığı tespit edilmiştir. Son zamanlarda p75(NTR)'nin fizyolojik işlevi hakkında önemli ilerlemeler kaydedilse de, birçok ayrıntı ve yön hala belirlenmeyi beklemektedir. Bunun bir kısmı, mevcut iki knockout fare modeli (sırasız olarak 3. veya 4. eksonlar silinmiş), her ikisi de kesin sonuçlara meydan okuyan özellikler sergilemektedir. Burada, loxP siteleriyle çevrelenmiş 4-6. eksonları (transmembran ve tüm sitoplazmik alanlar kodlayan) içeren koşullu p75(NTR) (p75(NTR-FX)) alelinin üretimini anlatıyoruz. Bu yeni koşullu alelin geçerliliğini doğrulamak için, hem nöral krest-özel p75(NTR) /Wnt1-Cre mutanları hem de geleneksel p75(NTR) null mutanları üretildi. Her iki mutan da anormal arka bacak refleksleri sergiledi, bu da sinir kresti kökenli hücrelerde p75(NTR)'nin kaybının geleneksel p75(NTR) mutanlarında görülen periferik nöropatiye benzer olduğunu ima etmektedir. Bu yeni koşullu p75(NTR) aleli, belirli dokular ve hücrelerde p75(NTR)'nin rolünü araştırmak için yeni fırsatlar sunacaktır.


A Triple-Stain Flow Cytometric Method to Assess Plasma- and Acrosome-Membrane Integrity of Cryopreserved Bovine Sperm Immediately after Thawing in Presence of Egg-Yolk Particles1

Özet Aynı anda dondurulmuş-çözülmüş spermatozoyların canlılığını ve akrosom bütünlüğünü akış sitometri ile değerlendirmek, hem araştırma hem de rutin çalışmalar için değerli bir test aracı sağlayacaktır. Bu çalışmada, yumurta sarısı bazlı uzatıcıda işlenmiş sığır spermlerinin canlılığı ve akrosom bütünlüğünü aynı anda değerlendirmek için yeni bir üçlü boya kombinasyonu geliştirildi. SYBR-14 ve propidium iyot (PI), sperm hücrelerini yumurta sarısı ve atık parçacıklardan ayırmada yardımcı oldu, bu da dondurulmuş-çözülmüş sığır spermlerinin akış sitometrik analizleri için kritik öneme sahipti, çünkü bu, yumurta sarısı temizleme adımlarının artık gerekli olmadığını ima ediyordu. Ayrıca, akrosom hasar görmüş/etkilenmiş sperm hücrelerini akrosom bütünlüğe sahip hücrelerden ayırmak için phycoerythrin ile bağlanmış fıstık agglutinin (PE-PNA) kullanıldı. Tekrarlanabilirlik, 10 boğanın iki işlenmiş ejakülatı kullanılarak hesaplandı. Her parti için üç saman, çift ölçümler için analiz edildi. SYBR-14/PE-PNA/PI ve fluoresin izotiyosiyanat (FITC) ile bağlanmış PNA arasındaki yöntem uyumu analizi, dondurulmuş-çözülmüş semen örneklerinin hemen çözülmesinden sonra ve 37°C'de 3 saat inkübasyonundan sonra FITC-PNA/PI boyama ile yapıldı. British Standards Institution tekrarlanabilirlik endeksi, SYBR-14/PE-PNA/PI kombinasyonu için %2.6'dı. Ortalama olarak, FITC-PNA/PI yöntemi, canlı ve akrosom bütünlüğü olan sperm hücre alt popülasyonunu %6.3'lük bir oranda abartılı olarak gösterdi. Sonuç olarak, yeni üçlü boya kombinasyonu, rutin uygulamada kolay kullanılabilir ve yüksek tekrarlanabilirlik sunar ve genel olarak kullanılan ve doğrulanmış FITC-PNA/PI boyamasına kıyasla sperm hücrelerinin akrosom ve baş zarının bütünlüğünü daha doğru bir şekilde tahmin eder.


Universal voluntary HIV testing with immediate antiretroviral therapy as a strategy for elimination of HIV transmission: a mathematical model.

# Arka Plan
Yaklaşık 3 milyon kişi dünya çapında 2007 yılının sonunda antiretroviral terapi (ART) alıyordu, ancak tahminlere göre 6,7 milyon kişi hala tedaviye ihtiyaç duyuyor ve 2007 yılında 2,7 milyon kişi HIV ile enfekte oldu. HIV'e karşı önleme çabaları HIV vaka sayısını azaltabilir, ancak bu hastalığın ortadan kaldırılması olası değildir. Evrensel gönüllü HIV testinin ve hemen ART tedavisine başlamanın teorik bir stratejisini inceledik ve HIV epidemisinin ortadan kaldırılmasına doğru itilebileceği koşulları araştırdık.

# Yöntemler
Matematiksel modeller kullanarak, test edilen topluluktaki (15 yaş ve üstü) tüm bireylerin her yıl HIV için test edilmesinin ve HIV pozitif teşhisi konduktan sonra hemen ART tedavisine başlanmasının, HIV epidemisinin vaka çoğaltım sayısına (stoşastik model) ve uzun vadeli dinamiklerine (belirleyici bulaşım modeli) etkisini inceledik. Güney Afrika verilerini genelize edilmiş bir epidemiye test vakası olarak kullandık ve tüm HIV bulaşmasının heteroseksüel olduğunu varsaydık.

# Bulgular
İncelenen strateji, mevcut endemik aşamada, çoğu HIV'li yetişkinlerin ART almadığı durumdan, ART alanların çoğunlukta olduğu ortadan kaldırma aşamasını 5 yıl içinde büyük ölçüde hızlandırabilir. 2016 yılına kadar veya stratejinin tam uygulanmasından 10 yıl sonra HIV vaka sayısını ve ölüm oranlarını yılda 1000 kişi başına bir vakadan daha azına düşürebilir ve HIV prevalansını 50 yıl içinde %1'in altına indirebilir. 2032 yılında, mevcut strateji ve teorik stratejinin yıllık maliyetinin her ikisi de yaklaşık 1,7 milyar ABD Doları olacağı tahmin edilmektedir; ancak bu tarihten sonra, mevcut stratejinin maliyeti artmaya devam ederken, teorik stratejinin maliyeti azalacaktır.

# Yorum
Evrensel gönüllü HIV testinin ve hemen ART tedavisi, mevcut önleme yaklaşımlarıyla birleştirildiğinde, şiddetli genelize HIV/AIDS epidemilerine önemli bir etki yapabilir. Bu yaklaşımın daha fazla matematiksel modelleme, araştırma ve geniş kapsamlı danışma gerektirdiğini düşünüyoruz.


Common variants in DGKK are strongly associated with risk of hypospadias

Hypospadias, erkek dış genital organlarda görülen yaygın bir kongenital anormalliktir. 436 hypospadias vakası (vaka) ve 494 kontrol (kontrol grubu) için havuzlu DNA kullanarak genom genişlikli bir asosiyasyon çalışması gerçekleştirdik, her ikisi de Avrupa kökenliydi. Keşfi örnekte en yüksek sıralamaya sahip SNP'leri (rs1934179 ve rs7063116) bireysel genotiplemeye seçtik; ayrıca, 133 vaka ve ebeveynlerinin bir Hollanda örneği ve 266 vaka ve 402 kontrolün bir İsveç serisi. DGKK (diacylglycerol kinaz κ) kodlayan iki SNP'nin (rs1934179 ve rs7063116) bireysel genotiplemesi, keşif örneğinde (allele-özgü olasılık oranı [OR] = 2.5, P = 2.5 × 10^-11 ve OR = 2.3, P = 2.9 × 10^-9) ve Hollanda (OR = 3.9, P = 2.4 × 10^-5 ve OR = 3.8, P = 3.4 × 10^-5) ve İsveç (OR = 2.5, P = 2.6 × 10^-8 ve OR = 2.2, P = 2.7 × 10^-6) yeniden doğrulama örneklerinde güçlü bir hypospadias ile ilişkili kanıt sağladı. İfade çalışmaları, vaka ve kontrol gruplarında preputial dokuda DGKK'nin ifadesini gösterdi, bu da rs1934179'un risk alelini taşıyanlarda daha düşüktü (P = 0.047). DGKK'yi hypospadias için önemli bir risk geni olarak öneriyoruz.


Neutrophils Suppress Intraluminal NK Cell-Mediated Tumor Cell Clearance and Enhance Extravasation of Disseminated Carcinoma Cells.

Bağışıklık hücreleri, karcinoma hücrelerinin birincil tümörlerden ilk metastatik yayılımını teşvik eder. İlk metastaz aşamalarında iyi araştırılmış işlevlerine rağmen, bağışıklık hücrelerinin ilerideki kritik aşamalarda yayılım kaskadını kolaylaştırmadaki özel rolleri iyi anlaşılmamıştır. Burada, metastatik yayılım yerlerinde intraluminal hayatta kalma ve ekstravasasyonu teşvik eden nötrofilin yeni işlevlerini tanımlıyoruz. Gösteriyoruz ki, CD11b(+)/Ly6G(+) nötrofil, iki farklı mekanizma yoluyla metastaz oluşumunu artırır. Öncelikle, nötrofil doğal öldürücü hücre işlevini engeller, bu da tümör hücrelerinin intraluminal hayatta kalma süresinde önemli bir artışa neden olur. Daha sonra, nötrofil, tümör hücrelerinin ekstravasasyonunu kolaylaştırmak için IL1β ve matris metaloproteinazları salgılar. Bu sonuçlar, nötrofilin intraluminal hayatta kalma ve ekstravasasyonu düzenleyen anahtar düzenleyiciler olduğunu ortaya koyar, ev sahibi hücreler ve yayılan karcinoma hücreleri arasındaki etkileşim yoluyla. ÖNEMLİLİK Bu çalışma, nötrofilin yayılım kaskadının ara adımlarını kolaylaştırmadaki sistemik katkılarını anlamak için önemli içgörüler sağlar. Nötrofilin doğal öldürücü hücre aktivitesini baskıladığı ve tümör hücrelerinin ekstravasasyonunu artırdığını gösteriyoruz. Kanser Keşfi; 6(6); 630-49. ©2016 AACR. Bu makale, In This Issue özelliğinde, s. 561'de vurgulanmıştır.


High Km soluble 5'-nucleotidase from human placenta. Properties and allosteric regulation by IMP and ATP.

Bir insan plasental çözünebilir "yüksek Km" 5'-nükleotidaz, AMP-Sepharose afinite kromatografisi ile "düşük Km" 5'-nükleotidaz ve spesifik fosfatazdan ayrıştırıldı. Enzim, 8000 kat saflaştırıldı ve 25,6 mikromol/dakika/miligram spesifik aktiviteye ulaştı. Birim moleküler kütlesi 53 kDa, doğal moleküler kütlesi ise 210 kDa, bu da tetramerik bir yapıya işaret ediyor. Çözünebilir yüksek Km 5'-nükleotidaz, IMP ve GMP ile bunların deoksiderivatlarında en yüksek aktiviteye sahiptir. IMP, AMP'den 15 kat daha hızlı hidrolize edilir. Enzim neredeyse tamamen magnezyum iyonlarına bağımlıdır ve onlar tarafından düzenlenir. Purin nükleosid 5'-trifosfatlar, enzim aktivitesini güçlü bir şekilde aktive eder, dATP'nin etkinliği ATP'den ve GTP'den daha yüksektir. 2,3-Diphosfogliserat, ATP kadar güçlü bir şekilde enzimi aktive eder. 3 mmol ATP, IMP'nin Km değerini 0,33 mmol'dan 0,09 mmol'a düşürdü ve Vmax'i 12 kat artırdı. ATP aktivasyonu, IMP konsantrasyonuna bağlı olarak değişti. 20 mikromol IMP'de, ATP'ye bağlı aktivasyon eğrisi sigmoidal iken, 2 mmol IMP'de hiperbolikti. ATP için A0,5 değerleri 2,26 ve 0,70 mmol'du ve göreli maksimum hızlar sırasıyla 32,9 ve 126,0 nmol/dakika idi. İnorganik fosfat, IMP için hiperbolik substrat hız ilişkisini sigmoidal bir eğriye kaydırır. Fizyolojik kofakter konsantrasyonlarında (3 mmol ATP, 1-4 mmol Pi, 150 mmol KCl) pH 7,4'te, enzim 100 mikromol IMP'de 100 mikromol AMP'den 25-35 kat daha aktiftir. Bu ver


Histones are incorporated in trans during reassembly of the yeast PHO5 promoter.

Yeast'te, PHO5 promotör kromatininin etkinleştirilmesi sırasında, geçici hiperasetilasyon ve daha sonra promotörden histonların tahliyesini takip eden kromatin yeniden yapılandırması vardır. Yeniden baskılama sürecinde, promotöre tekrar nükleozomlar monte edilmelidir. Promotör kromatininin yeniden inaktif hale gelmesi için histonların nereden geldiğini analiz ettik. Histon H3'ün iki farklı etiketlenmiş ve farklı şekilde düzenlenmiş iki versiyonunu içeren bir suşun kullanımı, kromatin fraksiyonundan kaynaklanan histonlar ile çözünür histon havuzundan kaynaklanan histonlar arasında ayrım yapmamızı sağladı. Bu şekilde, entegre edilmiş histonların trans kaynaklı olduğunu gösterdik. Promotörün kapanması çok hızlı gerçekleşir ve Asf1 ve Hir1 histon kaplayıcıları ile SWI/SNF nükleozom yeniden yapılandırma kompleksi, PHO5 promotöründe nükleozomların hızlı bir şekilde yeniden monte edilmesi için önemli gibi görünmektedir.


National study of physician awareness and adherence to cardiovascular disease prevention guidelines.

## Arka Plan
Kardiyovasküler hastalık (KVD) önleme kılavuzlarına uyulması konusunda, özellikle cinsiyet açısından, doktor uzmanlık alanına veya hasta özelliklerine göre çok az veri değerlendirilmiştir.

## Yöntem ve Bulgular
500 rastgele seçilen doktorun (300 aile hekimi, 100 jinekolog/obgyn ve 100 kardiyolog) katılımıyla çevrimiçi bir çalışma, ulusal KVD önleme kılavuzlarının farkındalığı, uygulanması ve uzmanlık alanına göre engellerini değerlendirmek için standartlaştırılmış bir anket kullandı. Deneysel bir vaka çalışması tasarımı, doktorların yüksek, orta veya düşük riskli hastalarda KVD risk seviyesi atama ve kılavuzların uygulanması konusundaki doğruluğunu ve belirleyicilerini test etti. Orta riskli kadınlar, Framingham risk skoru ile değerlendirildiğinde, birincil bakım doktorları tarafından daha düşük risk kategorisine atanma olasılıkları, eşdeğer risk profillerine sahip erkeklerden anlamlı derecede daha yüksekti (P < 0,0001), jinekolog/obgyn ve kardiyologlar arasında benzer eğilimler gözlemlendi. Risk seviyesinin ataması, yaşam tarzı ve önleyici farmakoterapi önerileri için önemli bir tahminciydi. Risk atamasına göre ayarlamadan sonra, hasta cinsiyeti, önleyici bakım üzerindeki etkisi anlamlı derecede önemli değildi, ancak orta riskli kadınlar için daha az aspirin (P < 0,01) ve daha fazla kilo yönetimi önerisi (P < 0,04) önerildi. Doktorlar, KVD önlemede yardımcı olma yeteneklerinde çok etkili olmadıklarını kendileri değerlendirdi. Her yıl KVD'den ölen kadınların erkeklerden daha fazla olduğunu bilen doktorlar azdı.

## Sonuç
Risk algısı, KVD önleyici önerilerle ilişkili birincil faktördü. Önleyici terapi önerilerindeki cinsiyet farklılıkları, kadınlar ve erkekler arasında hesaplanan riskin benzer olmasına rağmen, daha düşük risk algısı nedeniyle büyük ölçüde açıklanıyordu. Doktorlar için eğitimsel müdahaleler, KVD önleyici bakım kalitesini iyileştirmeye ve erkek ve kadınların KVD'den kaynaklanan morbidite ve mortalite oranlarını düşürmeye gereklidir.


TECHNICAL ADVANCE Floral dip: a simplified method for Agrobacterium-mediated

Agrobakteri vakum enjeksiyon yöntemi, Arabidopsis thaliana'yı bitki dokusu kültürü veya yeniden oluşturma gereksinimi olmadan dönüştürmeyi mümkün kıldı. Bu çalışmada, bu yöntem değerlendirildi ve önemli ölçüde değiştirilmiş bir dönüştürme yöntemi geliştirildi. Emek yoğun vakum enjeksiyon süreci, basit bir şekilde gelişen çiçek dokularının Agrobakteri tumefakiens, %5 şeker ve litre başına 500 mikroliter silwet L-77 içeren çözüme batırılmasıyla değiştirildi. Şeker ve yüzey aktif madde, çiçek batırma yönteminin başarısında kritik rol oynadı. Birçok olgunlaşmamış çiçek tomurcuğu ve az siliğin bulunduğu bitkiler, en yüksek oranlarda dönüştürülmüş projenin üretimini sağladı. Bitki dokusu kültürü medyaları, benzylamino purin hormonu ve pH ayarı gereksizdi ve Agrobakteri, hücre yoğunlukları aralığında bitkilere uygulanabilirdi. Agrobakterinin tekrarlanan uygulaması, dönüştürme oranlarını ve genel transformant verimliliğini yaklaşık iki kat artırdı. Enjeksiyon sonrası bitkileri 1 gün boyunca nemli tutmak, dönüştürme oranlarını da iki kat artırdı. Bu yöntemle çoklu ekotipler dönüştürülüyordu. Değiştirilmiş yöntem, T-DNA gen etiketleme, pozisyonel klonlama veya hedefli gen değiştirme gibi çabalar için Arabidopsis'in yüksek verimli dönüştürülmesini kolaylaştırmalıdır.


Pathway connectivity and signaling coordination in the yeast stress-activated signaling network

Stresli hücreler çok yönlü bir yanıtı koordine eder, bu yanıt fizyolojinin birçok seviyesini kapsar. Ancak stresle tetiklenen tam düzenleyici ağın bilgisi ve sinyal entegrasyonu için tasarım ilkeleri hala eksik. Yeast'in tuz stresine yanıt veren hücrelerde mevcut protein etkileşim verilerini gen fitness katkıları, mutan transkriptom profilleri ve fosfo-proteom değişiklikleri ile birleştirmek için deneysel ve hesaplamalı bir yaklaşım geliştirdik. İnfer edilen alt ağ, yeni düzenleyicileri ima ederek, bilinen yollar arasında tanınmayan çapraz konuşmayı ortaya çıkararak ve daha önce bilinmeyen sinyal entegrasyon 'merkezleri'ni işaret ederek birçok yeni tahmin sundu. Bu tahminleri kullanarak, Cdc14 fosfatazın ağın merkezi bir merkez olduğunu ve RNA polimeraz II'nin modifikasyonunun stres savunması genlerinin indüklenmesini büyüme ile ilişkili transkriptlerin azaltılması ile koordine ettiğini gösterdik. Ağın insan ortologlarının kanserojen genler açısından zengin olduğunu bulduk, bu da alt ağın tahminlerinin stres biyolojisi anlayışında önemini vurgulamaktadır.


Premigratory and migratory neural crest cells are multipotent in vivo.

Nöral krest (NK), embriyonik kök/öncü hücre popülasyonu, periferik nöronlar, myelinli Schwann hücreleri ve melanositler de dahil olmak üzere çeşitli hücre hatları üreten bir popülasyondur. Ancak, bu geniş gelişimsel bakış açısının bireysel NK hücrelerinin in vivo çoklu potansiyeli yansıtıp yansıtmadığı veya NK'nin lineaj kısıtlı öncülerden oluşan heterojen bir karışım olup olmadığı konusunda uzun süredir bir tartışma vardır. Burada, R26R-Confetti fare modelini kullanarak tek gövde NK hücrelerinin hem ön göç hem de göç aşamalarında in vivo kader haritalaması yaparak bu tartışmayı çözüyoruz. Nicel klonal analizleri, kesin farklılaşma işaretçileriyle birleştirerek, bireysel NK hücrelerinin büyük çoğunluğunun çoklu potansiyelli olduğunu, sadece birkaç klonun tek türevlere katkıda bulunduğunu gösteriyoruz. İlginç bir şekilde, çoklu potansiyellik göç eden NK hücrelerinde de korunmaktadır. Bu nedenle, bulgularımız, hem ön göç hem de göç eden NK hücrelerinin farede in vivo çoklu potansiyelli olduğunu kesin kanıtlar.


Implementing the ESHRE 'poor responder' criteria in research studies: methodological implications.

Bologna kriterleri, IVF'de (in vitro döllenme) zayıf yumurtlama yanıtını (ZYR) tanımlamak için yararlı bir şablon sunar. Ancak, Avrupa İnsan Üremesi ve Embriyo Derneği (ESHRE) ZYR kriterleri etrafında çalışmalar tasarlamak metodolojik açıdan zorlayıcı olabilir, çünkü yeni tanım çeşitli ZYR alt popülasyonlarını içerir ve farklı temel özellikleri ve bilinmeyen klinik sonuçları vardır. Deneysel çalışmalar tasarlarken, her alt popülasyondan kadınları müdahale grupları arasında eşit olmayan şekilde dağıtmak potansiyel sonuç yanlılığına neden olabilir. Küçük veya orta büyüklükteki deneysel çalışmalarda, tek sıra rastgeleleştirme yöntemi gruplar arasında dengeli dağıtımı garanti etmeyebilir. Stratifiye rastgeleleştirme yöntemleri alternatif bir metodolojik yaklaşım sunar. Seçilen metodolojiye bağlı olarak, her müdahale grubu içindeki hasta özellikleri ve sonuçlar ilgili alt popülasyonlara göre daha iyi raporlanabilir.


Generation of gene-edited rats by delivery of CRISPR/Cas9 protein and donor DNA into intact zygotes using electroporation

CRISPR/Cas9 sistemini kullanarak gen düzenlenmiş hayvanların üretimi, zigotlara mikro enjekte etme yöntemine dayanmaktadır, bu da verimsiz, zaman alıcı ve yüksek teknik beceriler gerektirmektedir. Raporladığımız optimizasyon, bütün rat zigotları için bir elektroporasyon yöntemi olup, sgRNA'lar ve Cas9 proteini kombinasyonunda veya ssODN'ler (~100 nükleotit) ile birlikte kullanılır. Bu, analiz edilen hayvanların %15 ile %50'sinde yüksek bir knockout sıklığı elde edilmesine yol açtı. Önemli olan, ssODN'leri donör şablon olarak kullanmanın, analiz edilen hayvanların %25 ile %100'ünde hassas knock-in mutasyonlarına yol açmasıydı, bu da mikro enjekte edilmeye kıyasla karşılaştırılabilir. Geçmişte mikro enjekte edilmede başarıyla kullanılan uzun ssDNA veya dsDNA donörleri, zigotlarda dsDNA'nın gözlemlenmesine rağmen, gen düzenlenmiş hayvanların üretilmesine izin vermedi. Bu nedenle, bütün rat zigotlarının eşzamanlı elektroporasyonu, çeşitli gen düzenlenmiş ratların üretilmesi için hızlı, basit ve verimli bir yöntemdir.


Uridylation of miRNAs by HEN1 SUPPRESSOR1 in Arabidopsis

HEN1 tarafından aracılık edilen 2'-O-metilasyon, bitkisel mikroRNA'lar (miRNA'lar), küçük müdahale eden RNA'lar (siRNA'lar) ve hayvan piwi etkileşimli RNA'lar (piRNA'lar) gibi RNA'ların degradasyon ve 3' uç uridilasyonunu önlemede önemli bir mekanizma olarak gösterilmiştir [1-8]. Bununla birlikte, hen1'de unmetilize miRNA'lar, siRNA'lar veya piRNA'ları uridilate eden enzimler bilinmemektedir. Bu çalışmada, genetik bir ekranda, morfolojik fenotipleri hipomorfik hen1-2 aleli ve null hen1-1 aleli için kısmen baskılayan ikinci bir site mutasyonu hen1 baskılayıcı 2 (heso1-2) tanımlanmıştır. HESO1, RNA'nın 3' ucuna untemplatize uridin eklemeyi tercih eden bir terminal nükleotit transferazını kodlar, bu da 2'-O-metilasyonla tamamen engellenir. heso1-2, u-uçlu miRNA'lar ve siRNA'ların profilini etkiler ve hen1'de bunları artıran, sık sık miRNA'lar ve siRNA'ların toplam miktarını artıran kesik ve/veya normal boyutlarda miRNA'lar ve siRNA'lar birikimine neden olur. Buna karşılık, hen1-2'de HESO1'i aşırı ifade etmek daha şiddetli morfolojik bozukluklara ve miRNA'ların daha az birikimine neden olur. Bu sonuçlar, HESO1'in hen1'de unmetilize miRNA'lar ve siRNA'ları uridilate eden bir enzim olduğunu göstermektedir. Bu gözlemler ayrıca, uridilasyonun, bilinmeyen bir mekanizma yoluyla, unmetilize miRNA'ları istikrarsızlaştırabileceğini ve hen1'de 3'-dan-5' dış ribonükleaz aktiviteleriyle rekabet edebileceğini de öne sürmektedir. Bu çalışma, hen1'deki piRNA uridilasyonu üzerinde de etkileri olacak.


Pre-Exposure Prophylaxis to Prevent HIV Infection: Current Status, Future Opportunities and Challenges

Küresel HIV vakalarının 2 milyondan fazla yeni enfeksiyonu her yıl aşması nedeniyle, HIV bulaşımını azaltmak için etkili müdahaleler gereklidir. Rastgele, plasebo kontrollü çalışmalar, günlük ağız antiretroviral önlem (PrEP) olarak bilinen, tenofovir disoproxil fumarat ve emtricitabine içeren sabit doz kombinasyon tabletinin, çeşitli risk altındaki nüfuslarda HIV oluşumu üzerinde önemli bir azaltma sağlayabileceğini göstermiştir. Bu çalışmalarda, PrEP'in etkinliği, uyumluluğa göre ilişkilendirilmiştir. Resmi kılavuzlar, HIV edinme riski en yüksek olan kişilere PrEP sağlanmasını önermektedir ve gösteri projeleri, kontrol dışındaki ortamlarda yüksek seviyede kabul ve uyumluluğun mümkün olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, PrEP'in uygulanmasını engelleyen birkaç potansiyel engel devam etmektedir. Bu zorluklar arasında, risk altındaki bireyler arasında PrEP farkındalığı ve kullanımı düşüklüğü, "gerçek dünya" ortamlarında uyumluluğun belirsizliği, PrEP sağlama konusunda eğitilmemiş sağlık hizmeti sağlayıcılarının çoğunluğu, tenofovir-emtricitabine'in uzun süreli kullanımından kaynaklanabilecek olası yan etkiler hakkında sınırlı veri, PrEP ilaçlarının yüksek maliyeti ve PrEP kullanımıyla ve PrEP'i haklı çıkaran davranışlarla ilişkili damgalama bulunmaktadır. Yenilikçi farmakolojik kemoprotektif yaklaşımlar, bu zorlukların bazılarını çözebilir. Günlük olmayan ağız doz rejimleri ve uzun etkili enjekte edilebilir ilaçlar, hap yükünü azaltabilir ve uyumluluğu kolaylaştırabilir ve genital bölümlere PrEP ilaçlarının yerel teslimi, jel, halkalar ve filmler aracılığıyla, sistemik ilaç maruziyetini ve olası toksisiteleri sınırlayabilir. PrEP'e fayda sağlayabilecek cinsel sağlık ihtiyaçları ve ürün tercihleri çeşitliliğini karşılamak için kemoprotektif ajanlar ve teslimat sistemlerinin portföyünün genişlemesiyle birlikte, antiretroviral kemoproteksiyonun mevcut HIV önleme stratejilerine kabul edilebilir, uygulanabilir ve çok etkili bir ekleme olması umulmaktadır.


Prepregnancy BMI and the risk of gestational diabetes: a systematic review of the literature with meta-analysis.

Bu çalışmanın amacı, gebelik diyabeti melitüsü (GDM) riskini, hamilelik öncesi annenin vücut kitle indeksi (VKİ) göre değerlendirmek ve nicel olarak ölçmektir. Tasarım, son 30 yılda yayınlanan gözlemci çalışmaların sistematik bir incelemesidir. Dört elektronik veritabanı, 1977-2007 yılları arasında yayınlanmış makaleler için aranmıştır. VKİ, obezite ölçüsü olarak seçilmiş ve GDM'nin tüm tanı kriterleri kabul edilmiştir. GDM'ye seçici olarak filtreleme uygulayan çalışmalar dışlanmıştır. Dil kısıtlamaları bulunmamaktadır. Ana çalışmaların yöntemsel kalitesi değerlendirilmiştir. Yaklaşık 1745 referans incelenmiş ve 70 çalışma (ikisi yayınlanmamış) 671.945 kadını içeren (59 kohort ve 11 vaka-kontrol) dahil edilmiştir. Çoğu çalışma yüksek veya orta kalitedir. Normal VKİ'ye sahip kadınlara kıyasla, alt kilolu bir kadının GDM gelişme olasılığı, ayarlanmamış birleştirilmiş oran riski (OR) 0,75 (güven aralığı %95 [CI] 0,69-0,82) olarak bulunmuştur. Aşırı kilolu, orta derecede obez ve morbid obez kadınların OR'ları sırasıyla 1,97 (%95 CI 1,77-2,19), 3,01 (%95 CI 2,34-3,87) ve 5,55 (%95 CI 4,27-7,21) olarak bulunmuştur. VKİ'nin her 1 kg/m2 artışı, GDM'nin prevalansında %0,92'lik (güven aralığı %95 0,73-1,10) bir artışa neden olmuştur. GDM riski, hamilelik öncesi VKİ ile pozitif olarak ilişkilidir. Bu bilgi, hamilelik planlayan kadınlara danışmanlıkta önemlidir.


Multiple risk behaviour: increasing socio-economic gap over time?

# Arka Plan
Sağlıksız davranışlar genellikle bir arada meydana gelir. Bu çalışmada, eğitim ve yaşam tarzı arasındaki ilişki, riskli davranışların bir kümesi olarak tanımlanmış olup, zaman içinde çoklu riskli davranıştaki sosyo-ekonomik değişiklikleri değerlendirmek amacıyla analiz edilmiştir.

# Yöntemler
Belçika Sağlık Görüşmeleri'nin 1997, 2001 ve 2004 çapraz kesit verileri analiz edilmiştir. Bu çalışma, sağlık davranışları ve eğitim hakkında bilgi olan 15 yaş ve üstü kişilere kısıtlanmıştır (n = 7431, n = 8142 ve n = 7459, sırasıyla). Dört sağlıksız davranışın toplamına dayalı bir yaşam tarzı endeksi oluşturulmuştur: sigara içenler vs. içmeyenler, riskli vs. risk içermeyen alkol kullanımı, hareketsizlik vs. fiziksel aktivite ve kötü vs. sağlıklı diyet. Yaşam tarzı endeksi, 0-2 arasında düşük ve 3-4 arasında yüksek olarak ikili hale getirilmiştir. Çoklu riskli davranıştaki sosyo-ekonomik eşitsizlikleri değerlendirmek için, cinsiyetlere göre ayrılmış lojistik regresyon kullanılarak Odds Ratio (OR) ve Göreceli Eşitsizlik Endeksi (RII) hesaplanmıştır.

# Sonuçlar
Yetişkin nüfusun %7,5'i üç ila dört sağlıksız davranışın kombinasyonunu sergilemiştir. Daha düşük eğitimli erkekler en yüksek risk altındadır. Ayrıca, 2001'de 1,6 olan erkeklerde OR, 2004'te 3,4'e (P = 0,029) önemli ölçüde artmıştır. Kadınlarda OR'un artışı daha az belirgin olmuştur. Diğer yandan, RII hem erkeklerde hem de kadınlarda herhangi bir eğim göstermemiştir.

# Sonuç
Çoklu riskli davranış, daha düşük eğitimli insanlar arasında daha yaygındır. 2001'den 2004'e erkeklerde sosyo-ekonomik eşitsizliğin artan bir polarizasyonu gözlemlenmiştir. Bu nedenle, sağlık teşvik programları, riskli davranışları aynı anda hedefleyen, daha düşük sosyo-ekonomik sınıflara odaklanmalıdır.


Variations and Trends in Health Burden of Visual Impairment Due to Cataract: A Global Analysis.

Amaç: Katarakt nedeniyle görme kaybının küresel sağlık yükünü, engellilik ayarlanmış yaşam yılları (DALY) açısından değerlendirip, ulusal sosyoekonomik gelişimin seviyeleriyle ilişkilerini incelemektir. Yöntemler: Küresel, bölgesel ve ulusal DALY sayıları, yaşa göre standartlaştırılmış katarakt görme kaybı oranı ve cinsiyetlere göre yaşa göre standartlaştırılmış oranlar, 1990 ve 2015 yılları için Global Yük Hastalığı Çalışması veritabanından elde edildi. İnsan Kalkınma Endeksi, kişi başına gayri safi yurt içi hasılası ve diğer ülke düzeyindeki veriler, uluslararası açık veritabanlarından türetildi. Regresyon analizi, yaşa göre standartlaştırılmış DALY oranının sosyoekonomik değişkenlerle ilişkilerini değerlendirmek için kullanıldı. Sonuçlar: Küresel katarakt görme kaybı nedeniyle DALY sayıları, 1990'da 2048.18 (güven aralığı %95: 1457.60-2761.80) binden 2015'te 3879.74 (güven aralığı %95: 2766.07-5232.43) bine, %89.42 artışla yükseldi (P < 0.001). Yaş ve ülkeye göre ayarlamadan sonra, kadınlar daha yüksek DALY sayısına sahipti, 315.83 (güven aralığı %95: 237.17-394.4) ve daha yüksek ham oran 38.29 (güven aralığı %95: 35.35-41.23) (tüm P < 0.001). Yaşa göre standartlaştırılmış DALY oranı, düşük İnsan Kalkınma Endeksi (HDI) olan ülkelerde daha yüksekti, 91.03 (güven aralığı %95: 73.04-108.75) düşük HDI, 81.67 (güven aralığı %95: 53.24-108.82) orta HDI, 55.89 (güven aralığı %95: 36.87-69


Multiplex genome engineering using CRISPR/Cas systems.

Sebepsel genetik varyantların ve elementlerin işlevsel açıklaması, hassas genom düzenleme teknolojileri gerektirir. Tip II prokaryotik CRISPR (kütleli aralıklı kısa palindromik tekrarlar)/Cas adaptif bağışıklık sistemi, RNA rehberliği ile spesifik DNA kesme yeteneği gösterdi. İki farklı Tip II CRISPR/Cas sistemi geliştirdik ve Cas9 nükleazların, kısa RNA'lar tarafından yönlendirilerek, insan ve fare hücrelerinde endojen genom loklarında hassas kesme sağlayabildiğimizi kanıtladık. Cas9 aynı zamanda, mutajenik aktiviteyi en aza indirerek homoloji yönlendirilmiş onarımı kolaylaştırmak için nükleazlık enzimi olarak da dönüştürülebilir. Son olarak, tek bir CRISPR dizisine birden fazla rehber diziyi kodlayarak, memelilerin genomunda aynı anda birkaç yeri düzenlemek mümkün oldu, bu da RNA rehberli nükleaz teknolojisinin kolay programlanabilirlik ve geniş uygulanabilirliğini gösterdi.


Transformation of intact yeast cells treated with alkali cations.

Tamamen bütünleşmiş maya hücreleri alkali katyonlarla tedavi edildiğinde plazmid DNA aldı. Li+, Cs+, Rb+, K+ ve Na+ plasmid YRp7'nin dönüşümü için yetkinliği indirmek için etkiliydi. Saccharomyces cerevisiae D13-1A'nın dönüşümü için CsCl ile ayrıntılı olarak incelendi. En uygun inkübasyon süresi 1 saat ve en uygun hücre konsantrasyonu 5 x 10(7) hücre/ml idi. En uygun Cs+ konsantrasyonu 1.0 M'di. Plazmid DNA konsantrasyonunun artmasıyla dönüşüm verimliliği arttı. Polietilen glikol kesinlikle gereklidir. Isı pulsu ve çeşitli poliaminler veya temel proteinler plazmid DNA'nın alınmasını uyardı. Sadece dairesel DNA'nın yanı sıra, Cs+ ile tedavi edilmiş maya hücreleri lineer plazmid DNA'yı da aldı, ancak alma verimliliği önemli ölçüde azaltıldı. Cs+ veya Li+ ile dönüşüm verimliliği geleneksel protoplast yöntemleriyle karşılaştırılabilir bir düzeye ulaştı, ancak 2 mikron köken replikasyonlu plazmidler için değil.


Health-Related Quality of Life as Measured with EQ-5D among Populations with and without Specific Chronic Conditions: A Population-Based Survey in Shaanxi Province, China

GİRİŞ Bu çalışmanın amacı, Shaanxi Eyaleti, Çin'de bulunan bir dağıtılmış örneklem üzerinde sağlıkla ilgili yaşam kalitesini (HRQoL) incelemek ve kronik hastalıklar ve diğer risk faktörlerinin HRQoL üzerindeki etkisini araştırmaktı.

YÖNTEM Bir çok aşamalı stratifiye kümelenme örnekleme yöntemi uygulandı. EQ-5D kullanılarak HRQoL ölçüldü. Seçilen kronik hastalıkları olan bireylerin EQ-5D boyutlarında herhangi bir sorun bildirme olasılığı, her iki referans gruba göre hesaplandı ve test edildi. Çok değişkenli doğrusal regresyon modelleri, EQ VAS ile ilişkili faktörleri araştırmak için kullanıldı.

SONUÇLAR En sık bildirilen sorunlar ağrı/rahatsızlık (8,8%) ve kaygı/depresyon (7,6%) idi. Beş boyutta sorun bildiren neredeyse yarısı kronik hastalardı. Daha yüksek EQ VAS puanları, erkek cinsiyet, daha yüksek eğitim düzeyi, istihdam, daha genç yaş, kentsel yerleşim, ücretsiz tıbbi hizmetlere erişim ve daha yüksek fiziksel aktivite seviyeleri ile ilişkilendirildi. Anemi dışında, seçilen tüm kronik hastalıklar, negatif bir EQ VAS puanına işaret etti. Üç önde gelen risk faktörü, beyin damar hastalığı, kanser ve zihinsel hastalıktı. Yaşın artması, kronik hastalıkların sayısı ve fiziksel aktivite sıklığı, bir gradient etkisi gösterdi.

SONUÇ Çalışmanın sonuçları, bu bölgedeki nüfus sağlığı durumuyla ilgili mevcut bilgilere ekleniyor, ayrıca ölüm ve hastalık verileriyle bilinen sağlık durumuna ekleniyor. Kronik hastalıkların yönetimi ve HRQoL'un iyileştirilmesi konusunda tıbbi, politik, sosyal ve bireysel dikkat gösterilmelidir. HRQoL'daki değişiklikleri izlemek ve kronik hastalık müdahale programlarının sonuçlarını değerlendirmek için uzun süreli çalışmalar yapılmalıdır.


Memory and Modularity in Cell-Fate Decision Making

Genetik olarak aynı hücreler, çevreleri paylaşarak belirgin şekilde farklı fenotipler sergileyebilir. Bu varyasyonun ne kadarının tesadüfen, dış sinyallerden veya bireysel hücrelerin özerk fenotipik programlarını uygulamaya çalışmalardan kaynaklandığı genellikle belirsizdir. Bacillus subtilis'te binlerce hücreyi yüzlerce nesil boyunca sabit koşullarda gözlemleyerek, tek başına hareketli bir durum ve zincirlenmiş, sabit bir durum arasında rastgele bir kararın nasıl verildiğini inceliyoruz. Gösteriyoruz ki hareketli durum 'belleksiz' olup, durumda geçirilen süreyi özerk olarak kontrol etmez. Buna karşılık, bağlantılı hücre zincirlerinde geçirilen süre sıkı bir şekilde kontrol edilir, çok hücreli durumda ilişkili hücreler arasında koordinasyonu zorlar. Üç proteinli düzenleyici devre, kararın modüler olduğunu göstererek, başlatma ve zincirleme sürdürme işlevleri genetik olarak ayrılabilir. Aynı başlatma yolunun uyarıcı olarak biyofilm oluşumu tetiklemesi, özerk zamanlamanın çok hücreliliğe geçici bir taahhüt sağladığını ve dış sinyallerin bunu uzatabileceğini savunuyoruz.


Lpd depletion reveals that SRF specifies radial versus tangential migration of pyramidal neurons

Kortikojenizasyon sırasında, piramit nöronlar (kortikal nöronların yaklaşık %80'i), ventrikül bölgesinden doğar, çok kutlu bir aşamada olurlar, bipolar hale gelirler ve radial glia'ya bağlanırlar, daha sonra korteksin doğru konumuna göç ederler. Piramit nöronları radyal olarak göç ettikçe, subventriküler ve ara bölgelerde bulunan tangansiyel göç eden interneuronlar ve akson lif demetleri boyunca glial alt yapısına bağlı kalırlar. Cortikojenizasyonda lamellipodin (Lpd) rolünü inceledik. Lpd eksikliği, hücre kaderini etkilemeden, bipolar piramit nöronların tangansiyel, değil radyal-glia göç modunu benimsemesine neden oldu. Mekanik olarak, Lpd eksikliği, polimerize ve polimerize olmayan aktin oranındaki değişiklikler tarafından düzenlenen bir transkripsiyon faktörü olan SRF'nin aktivitesini azalttı. Bu nedenle, Lpd eksikliği, piramit nöronlarının glia boyunca radyal göç yolunu seçmesini yönlendiren SRF'nin rolünü ortaya çıkarıyor.


Identification of p18 INK4c as a tumor suppressor gene in glioblastoma multiforme.

Genomik değişiklikler, insanlarda yaygın tümör türlerinin patogenezini sürükleyen anormal siklin/siklin bağımlı kinaz (cdk) komplekslerinin etkinleşmesine neden olur. Glioblastoma multiforme (GBM) durumunda, bu değişiklikler en yaygın olarak p16(INK4a) homozigot silinimi ve daha az yaygın olarak bireysel siklin veya cdk'leri kodlayan genlerin genomik amplifikasyonuna bağlıdır. Burada, GBM'nin patogenezini sürükleyen yeni bir genetik değişiklik olarak p18(INK4c) cdk inhibitörünün silinimini açıklıyoruz. p18(INK4c) silinimleri, aynı zamanda p16(INK4a) homozigot silinimleri taşıyan tümörlerde sıklıkla görülür. İmmunohistokimya ile incelenen GBM primer tümörlerin %43'ünde p18(INK4c) ifadesi tamamen yoktu. p18(INK4c) ifadesini fizyolojik seviyelere yeniden yapılandıran lentiviral vektörler, p18(INK4c)-eksik ancak p18(INK4c)-yeterli olmayan GBM hücrelerinde G(1) hücre döngüsü tutuklanmasına neden oldu. Bu çalışmalar, p18(INK4c)'yi GBM tümör baskılayıcı geni olarak tanımlıyor ve bu korkunç malignansta siklin/cdk komplekslerinin anormal etkinleşmesine yol açan ek bir mekanizma ortaya koyuyor.


Two-stage control of an oxidative stress regulon: the Escherichia coli SoxR protein triggers redox-inducible expression of the soxS regulatory gene.

Escherichia coli, paraquat gibi süperoksit üreten ajanlar tarafından uygulanan redoks stresine yanıt olarak, 80'e kadar polipeptit sentezini etkinleştirir. Bu indüklenebilir proteinlerin bir ana grubunun ifadesi, soxRS lokusu (soxRS düzenleni) aracılığıyla transkripsiyonel düzeyde kontrol edilir. SoxRS için iki aşamalı bir kontrol sistemi hipotezlendirildi; içsel bir redoks sinyali, SoxR proteinini transkripsiyonel aktivatör olarak tetikleyecek ve sonuçta artan SoxS proteini seviyeleri, çeşitli soxRS düzenleni genlerinin transkripsiyonunu etkinleştirecekti (B. Demple ve C.F. Amábile Cuevas, Cell 67:837-839, 1990). E. coli lac genlerini soxS promotörüyle birleştiren operon füzyonları oluşturduk, böylece soxS transkripsiyonunu izleyebildik. SoxS promotöründen ifade, paraquat tarafından güçlü bir şekilde indüklenir ve bu indükleme, işlevsel bir soxR genine sıkı bir şekilde bağlıdır. Diğer birkaç süperoksit üreten ajan da soxR(+) bağımlı soxS ifadesini tetikler ve paraquat ve fenazin metosülfat indüklemeleri oksijenin varlığına bağlıdır. Diğer birçok oksidatif stres ajanı (H2O2, gama ışınları, ısı şoku vb.) soxS'i indüklemezken, süperoksit dismutaz eksik bakterilerin aerobik büyümesi soxR bağımlı soxS ifadesini tetikler. Bu sonuçlar, soxS indüklemede belirli bir redoks sinyali olduğunu gösterir. SoxR proteininin soxS geninin etkinleştirilmesinde doğrudan bir rolü olduğunu gösteren band kayması ve DNase I ayak izi deneyleri, SoxR proteininin hücre özlerine spesifik olarak soxS promotörüne bağlandığını gösterir. SoxR'nin DNA'ya bağlanma şekli, homologu MerR'ye benzer gibi görünüyor ve SoxR ayak izi, soxS promotörünün -10 ile -35 bölgesini kapsıyor.


Air pollution and cardiovascular disease: a statement for healthcare professionals from the Expert Panel on Population and Prevention Science of the American Heart Association.

Hava kirliliği, gazlar, sıvılar ve partikül madde dahil olmak üzere karmaşık ve heterojen bir karışımdır. Epidemiyolojik çalışmalar, hem kısa hem de uzun vadeli olarak mevcut güncel çevre partikül madde konsantrasyonlarına maruz kalmayla ilişkili sürekli artan kardiyovasküler olaylar riski göstermiştir. Birkaç olası mekanizma yolu açıklanmıştır, bunlar arasında artmış pıhtılaşma/trombos, ritim bozuklukları eğilimi, akut arteriyel daralma, sistemik enflamatuar yanıtlar ve kronik aterosklerozun teşvik edilmesi yer alır. Bu açıklamanın amacı, hava kirliliği ve kardiyovasküler hastalık üzerine literatürü kapsamlı bir şekilde gözden geçirmek ve sağlık uzmanlarına ve düzenleyici kurumlara sunmaktır. Ayrıca, bu bulguların halk sağlığı ve düzenleyici politikalar üzerindeki etkileri ele alınmaktadır. Sağlık sağlayıcıları ve hastaları için pratik öneriler belirtilmiştir. Son bölümde, bu bilimsel soruların bir kısmına cevap vermek için gelecekteki araştırmalara yönelik öneriler sunulmuştur.


Non-invasive ventilation in chronic obstructive pulmonary disease patients: helmet versus facial mask

Kask, toleransı iyileştirerek invazif olmayan solunumun başarı oranını artırabilecek yeni bir arayüzdür. Kronik obstrüktif akciğer hastalığı olan hiperkapnik hastalarda invazif olmayan solunumu sağlamak için kask ve geleneksel yüz maskesi arasında fizyolojik bir karşılaştırma yapmak. Prospektif, kontrol edilmiş, rastgeleleştirilmiş çapraz tasarımlı bir çalışma. 10 hastada, hem kask hem de yüz maskesi ile 30 dakika boyunca yapılan invazif olmayan solunumun gaz değişimi, solunum çabası, hasta-solunum cihazı senkronizasyonu ve hasta toleransını değerlendirdik; her iki deneme de kendi kendine solunum dönemleri ile takip edildi. Arteriyel kan gazları, solunum çabası, diyafram kasılmasının süresi ve solunum cihazı yardımı, çaba-destek gecikmeleri (solunumun başlangıcı ve sonu), başarısız çabaların sayısı ve hasta konforu. Invazif olmayan solunum, her iki arayüzle de gaz değişimini (p<0.05) ve solunum çabasını (p<0.01) iyileştirdi. Ancak kask, solunum çabası azaltmada yüz maskesinden daha az verimliydi (p<0.05) ve hasta-solunum cihazı senkronizasyonunu kötüleştirdi, bu da mekanik yardımı tetikleme ve döngüden çıkarma gecikmelerinin uzaması (p<0.05) ve başarısız çabaların artması (p<0.005) ile gösterildi. İki arayüz de hasta konforunda fark yaratmadı. Kask ve yüz maskesi eşit derecede tolerans gördüler ve her ikisi de gaz değişimini iyileştirerek ve solunum çabasını azaltarak etkili oldular. Ancak kask, solunum çabası azaltmada daha az verimliydi ve hasta-solunum cihazı etkileşimini kötüleştirdi.


Case Management and Client Access to Health and Social Services in Outpatient Substance Abuse Treatment

Vaka yönetiminin temel amacı, tedavi ortamları arasında hizmetleri koordine etmek ve madde bağımlılığı hizmetlerini toplumda sunulan diğer hizmet türleriyle, örneğin konut, ruh sağlığı, tıbbi ve sosyal hizmetlerle bütünleştirmektir. Ancak, vaka yönetimi küresel bir kavramdır ve kapsamı, başvuru sürecinin yönetimi derecesi ve vaka yönetim faaliyetinin yeri (yerinde, uzaktan veya her ikisi de) dahil olmak üzere birkaç ana boyutu içerir. Bu çalışma, vaka yönetiminin belirli boyutları ile dış sağlık ve sosyal destek hizmetlerinin kullanım arasındaki ilişkiyi inceler. Genel olarak, sonuçlar, başvuru sürecinde daha aktif vaka yönetimi ve hem yerinde hem de uzaktan vaka yönetimi sağlamanın, madde bağımlılığı müşterilerinin sağlık ve sosyal destek hizmetlerini daha fazla kullanması beklentileriyle tutarlı olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, bu etkiler genel sağlık hizmeti ve ruh sağlığı hizmetlerine özgüdür. Vaka yönetimi, sosyal hizmetlerin kullanımı veya takip planları üzerinde çok az etkisi görünmektedir.


Evidence that the Ipl1-Sli15 (Aurora Kinase-INCENP) Complex Promotes Chromosome Bi-orientation by Altering Kinetochore-Spindle Pole Connections

Kız kardeş kinetokorlarının mitoz sırasında (bi-orientasyon) karşıt kutuplardan mikrotübüllere nasıl bağlandığı hala iyi anlaşılamamıştır. Mayada, Aurora B-INCENP protein kinaz kompleksi (Ipl1-Sli15) homologu, bu kritik süreçte bir rol oynayabilir, çünkü aynı kutup mikrotübüllerine kız kardeş kinetokorlarının bağlanmasını önlemek için gereklidir. Biz, IPL1 işlevini, kromozomlarını çoğaltamayan ancak yine de kutup vücutlarını (SPBs) çoğaltabilen hücrelerde araştırdık. Kinetokorlar, eski SPB'lerden kopar ve eski ve yeni SPB'lere eşit sıklıkta yeniden bağlanır, ancak ipl1 mutantlarında eski SPB'lere bağlıdır. Bu, Ipl1-Sli15'in, kinetokor-SPB bağlantılarının dönüşümünü teşvik ederek bi-orientasyonu kolaylaştırdığını öne sürüyor, böylece kız kardeş kinetokorlarının karşıt kutuplara doğru çekilmesi, çevresindeki kromatin üzerinde gerilme yaratana kadar.


CRITICAL REVIEW Cutaneous Vasculitis Update: Diagnostic Criteria,

Vaskülit, damar duvarının iltihabı, kanama, anürizm oluşumu, iskemiye veya intimal-medial hiperplazi ve daha sonra stenoz gelişimiyle sonuçlanabilen mural tahribatla sonuçlanabilir. Cilt, büyük damar yatağına sahip olması, soğuk sıcaklıklara maruz kalması ve sık sık stazın varlığı nedeniyle, hem bilinen hem de bilinmeyen vaskülitik sendromların birçokuna dahil olur. Vaskülit taklitçilerini dışlamak için, cilt vaskülitinin tanısı biyopsi teyidiyle doğrulanmalıdır, burada akut belirtileri (fibrinoid nekroz), kronik belirtileri (obstrüktif endarterit) veya geçmiş belirtileri (healin arteritinin akelsen izleri) tanınmalı ve extravasküler bulgulara, örneğin düzenlenmiş fibroz veya kolagenolitik granulomlara dikkat edilmelidir. Vaskülit, etyolojiye göre sınıflandırılabilir, ancak birçok vaka için belirlenemeyen bir nedeni vardır ve tek bir etyolojik ajan, vaskülit için birkaç farklı klinik-patolojik ifade ortaya çıkarabilir. Bu nedenle, cilt vaskülitinin sınıflandırılması, damar boyutunu ve ana iltihaplanma yanıtını belirleyerek morfolojik olarak en iyi şekilde yaklaşılır. Bu histolojik desenler, doğrudan immünofluoresan muayenesi, anti-nötrofil sitoplazmik antikor (ANCA) durumu ve sistemik hastalığın çalışmasından elde edilen bulgularla birleştirildiğinde, spesifik tanıya ve nihayetinde daha etkili tedaviye olanak tanır. Bu çalışmada, cilt vaskülitini inceleyerek tanısal kriterleri, sınıflandırmayı, epidemiyolojisi, etyolojisini, patojenizi ve cilt vasküliti hastasının değerlendirilmesini ele alıyoruz.


E2F-dependent histone acetylation and recruitment of the Tip60 acetyltransferase complex to chromatin in late G1.

E2F proteinleri ya transkripsiyonu aktive edebilir ya da baskılayabilir. Mitogenik uyarıdan sonra, baskılayıcı E2F4-p130-histon deasetilaz kompleksleri ayrışırken, aktive edici türler (E2F1, -2 ve -3) hedef promotörlere bağlanır. Histonlar H3 ve H4 aynı anda hiperasetilasyon geçirir, ancak E2F bağlanmasının bir ön koşul mu yoksa bir sonuç mu olduğu belirsiz kalır. Burada, hedef kromatinin hiperasetilasyonunun insan hücrelerinde aktive edici E2F türlerinin gerekli olduğunu gösteriyoruz. Serum uyarılmış T98G hücrelerinde dominant negatif (DN) E2F1 mutasyonunun aşırı ifadesi tüm E2F bağlanmasını, H4 asetilasyonunu ve kısmen H3 asetilasyonunu engelledi. Hedef gen aktivasyonu ve S-fazı girişi de DN E2F1 tarafından engellendi. Öte yandan, E2F1'in ektopik aktivasyonu hızlı bir şekilde H3 ve H4 asetilasyonunu indirdi, bu da E2F'nin bu olaylara doğrudan rol oynadığını gösterdi. E2F1, histon asetiltransferazları (HAT'lar) p300/CBP ve PCAF/GCN5'e bağlanmayı önceden göstermiştir. Bizim ellerimizde, ektopik olarak ifade edilen E2F1 ayrıca ilişkili olmayan HAT Tip60'a bağlandı ve hedef promotörlerde Tip60 kompleksinin beş birimini (Tip60, TRRAP, p400, Tip48 ve Tip49) in vivo işe aldı. Ayrıca, E2F'ye bağlı Tip60 kromatin işe alımı G(1)'in sonlarında serum uyarısından sonra meydana geldi. Bu aktivitelerin birden fazla HAT kompleksinin E2F'ye bağlı asetilasyon, transkripsiyon ve S-fazı girişi için sorumlu olduğunu düşünüyoruz.


Chemical approaches to stem cell biology and therapeutics.

Küçük moleküller, kök hücre kaderini ve işlevini düzenleyerek önemli fırsatlar sunar, bu da kök hücrelerin terapötik potansiyelinin tam olarak gerçekleştirilmesine olanak tanır. Mantıklı tasarım ve küçük moleküller için tarama, kök hücre kendi yenilenmesi, farklılaşması ve yeniden programlanmasında temel mekanizmaları araştırmak için yararlı bileşikler belirledi ve hücre temelli terapiler ve endojen kök ve öncül hücreleri onarım ve yenileme için hedefleyen terapötik ilaçların geliştirilmesini kolaylaştırdı. Burada, son bilimsel ve terapötik ilerlemeleri, kimyasal yaklaşımların kök hücre biyolojisi ve yenileyici tıpta kullanımıyla ilgili yeni bakış açılarını ve gelecekteki zorlukları tartışacağız.


Genome-wide maps of chromatin state in pluripotent and lineage-committed cells

Tek molekül temelli dizileme teknolojisinin, memeliler hücrelerinde histon modifikasyonlarının yüksek verimli profilini oluşturmak için uygulamasını raporluyoruz. Kromatin immünprecipite DNA'dan elde edilen 4 milyar bazdan fazla dizileme yaparak, fare embriyosel kök hücreleri, sinir öncüsü hücreleri ve embriyofibroblastlar için genom geniş kromatin durum haritaları oluşturduk. Lysin 4 ve lysin 27 trimetilasyonun, ifade edilen, ifade için hazır olan veya istikrarlı olarak bastırılan genleri ayırt etmede etkili olduğunu bulduk ve bu nedenle hücre durumu ve gelişimsel potansiyeli yansıtır. Lysin 36 trimetilasyon, birincil kodlayan ve kodlamayan transkriptleri işaretler ve gen notasyonu için kolaylık sağlar. Lysin 9 ve lysin 20 trimetilasyonu, satelit, telomerik ve aktif uzun terminal tekrarlarında tespit edilir ve yakındaki benzersiz dizilere yayılabilir. Lysin 4 ve lysin 9 trimetilasyonu, imprinting kontrol bölgelerini işaretler. Son olarak, kromatin durumunun tek nükleotit polimorfizmleri kullanarak alel özel olarak okunabileceğini gösteriyoruz. Bu çalışma, çeşitli memeliler hücre popülasyonlarının karakterizasyonu için kapsamlı kromatin profilinin uygulanması için bir çerçeve sağlar.


Oncofetal long noncoding RNA PVT1 promotes proliferation and stem cell-like property of hepatocellular carcinoma cells by stabilizing NOP2.

Etiketlenmemiş Birçok protein kodlayan onkofetal genler, fare ve insan fetüs karaciğerinde yüksek derecede ifade edilir ve yetişkin karaciğerde susturulur. Bu karaciğer onkofetal genlerin protein ürünleri, hepatoselüler karaciğer kanseri (HCC) tekrarı için klinik işaretçiler olarak ve HCC için terapötik hedefler olarak kullanılmıştır. Burada, fare fetüs ve yetişkin karaciğerde bulunan uzun olmayan kodlayan RNA'lar (lncRNA'lar) için ifade profillerini inceledik. Birçok fetüs karaciğer lncRNA'sı belirlendi; bunlardan biri, lncRNA-mPvt1, bir onkofetal RNA'dır ve fare hücrelerinde hücre çoğalması, hücre döngüsü ve kök hücre benzeri özelliklerin ifade edilmesinde teşvik edici bulunmuştur. İlginç bir şekilde, insan lncRNA-hPVT1'in HCC dokularında yükseltildiğini ve daha yüksek lncRNA-hPVT1 ifade düzeyine sahip hastaların kötü bir klinik prognoza sahip olduğunu bulduk. lncRNA-hPVT1'in hücre çoğalması, hücre döngüsü ve HCC hücrelerinde kök hücre benzeri özelliklerin ifade edilmesindeki protumorjenik etkileri, hem in vitro hem de in vivo kazanım-fonksiyon ve kayıp-fonksiyon deneyleri ile onaylandı. Ayrıca, mRNA ifade profili verileri, lncRNA-hPVT1'in SMMC-7721 hücrelerinde bir dizi hücre döngüsü geninin ifade düzeyini yükselttiğini gösterdi. RNA pulldown ve kütle spektrometresi deneyleri ile, lncRNA-hPVT1'e bağlanan bir RNA bağlayıcı protein olarak NOP2'yi belirledik. lncRNA-hPVT1'in NOP2'yi yükselterek NOP2 proteinlerinin kararlılığını artırdığını ve lncRNA-hPVT1 işlevinin NOP2 varlığına bağlı olduğunu onayladık. SONUÇ Çalışmamız, erken karaciğer gelişimi sırasında birçok lncRNA'nın ifade düzeyinin yükseltildiğini ve fetüs karaciğerinin HCC için yeni tanı işaretçileri aramak için kullanılabileceğini göstermektedir. lncRNA-hPVT1, HCC hücrelerinde hücre çoğalması, hücre döngüsü ve kök hücre benzeri özelliklerin edinimini teşvik ederek NOP2 proteinini


Candida albicans, a distinctive fungal model for cellular aging study

Tek hücreli ökaryotik organizmalar, ökaryotlarda yaşlanmayı anlamak için popüler model sistemlerini temsil eder. Candida albicans, polimorfik bir mantar, Saccharomyces cerevisiae ve Schizosaccharomyces pombe'den sonra tek hücreli yaşlanma modelinin başka bir belirgin örneği gibi görünüyor. Candida'nın iki türü, maya (blastospor) formu ve ipliksi (filamentöz) formu, benzer çoğaltıcı ömre sahiptir. Morfolojik değişikliklerden yararlanarak, farklı yaşlardaki hücreler elde edebiliriz. Yaşlı Candida hücreleri, glikojen ve oksidatif olarak hasar görmüş proteinlerin birikimine eğilimlidir. SIR2 geninin silinmesi ömürde bir azalma neden olurken, ekstra bir SIR2 kopyasının eklenmesi ömrü uzatır, bu da S. cerevisiae'de olduğu gibi, Sir2'nin hücre yaşlanmasını düzenlediğini gösterir. İlginç bir şekilde, Sir2'nin silinmesi ekstrachromosomal rDNA moleküllerinin birikimine neden olmaz, ancak anne hücrelerde oksitlenmiş proteinlerin tutunmasını etkiler, bu da ekstrachromosomal rDNA moleküllerinin C. albicans'ta hücre yaşlanmasıyla ilişkili olmayabileceğini öne sürer. Bu yeni yaşlanma modeli, yaşlı hücrelerin verimli büyük ölçekli izolasyonunu sağlayarak, hücre yaşlanmasının biyokimyasal karakterizasyonlarını ve genomik/proteomik çalışmaları kolaylaştırabilir ve S. cerevisiae gibi diğer organizmalarda gözlemlenen yaşlanma yollarını doğrulamaya yardımcı olabilir.


ANKTM1, a TRP-like Channel Expressed in Nociceptive Neurons, Is Activated by Cold Temperatures

Memeliler, periferik sinir sistemindeki uzman sinir hücreleri ile sıcaklığı algılarlar. Sıcaklık algılamada rol oynayan dört TRPV sınıfı kanal ve soğuk algılamada bir TRPM sınıfı kanal tanımlanmıştır. Bu kanalların etkinleştirme aralığı, çoğu memeli tarafından algılanan ilgili fizyolojik spektrumun çoğunu kapsar, ancak zararlı soğuk aralığında önemli bir boşluk vardır. Burada, ANKTM1'in karakterizasyonunu açıklıyoruz; bu, TRPM8'e kıyasla daha düşük bir etkinleştirme sıcaklığına sahip soğuk etkinleştirilmiş bir kanaldır. ANKTM1, TRP kanallarının uzak bir ailesidir ve TRPM8 ile çok az amino asit benzerliği paylaşır. Bir alt kümede nociceptif duyusal nöronlarda bulunur ve TRPV1/VR1 (kapsaicin/sıcaklık reseptörü) ile birlikte ifade edilir, ancak TRPM8 ile değil. ANKTM1'in ifadesine uygun olarak, hem kapsaicin'e hem de soğuklara duyarlı duyusal nöronları tanımlıyoruz, ancak mentol'a değil.


Plasma vitamin D metabolites and risk of colorectal cancer in women.

# Amaç
Deneysel kanıtlar, 1,25-dihidroksivitamin D ve öncülü 25-hidroksivitamin D'nin (25(OH)D) kolon kanseri önlemede yardımcı olabileceğini öne sürmektedir. Bu nedenle, bu vitamin D metabolitlerinin plazma konsantrasyonları ile risk arasındaki ilişkiyi inceledik.

# Yöntemler
Nurse' Health Çalışması'ndaki kadınlarda yapılan iç içe bir vaka-kontrol çalışmasında, 46 ile 78 yaşları arasında, kan toplama tarihinden 11 yıl sonra teşhis edilen 193 kolon kanseri vakası belirledik. Her vaka için iki kontrol, doğum yılı ve kan çekimi ayı açısından eşleştirildi. Kolon kanseri riski için olasılık oranları (OR), vücut kitle indeksi, fiziksel aktivite, sigara kullanımı, aile öyküsü, hormon değiştirme terapisi kullanımı, aspirin kullanımı ve diyet alımlarını ayarlayan koşullu lojistik regresyonla hesaplandı.

# Bulgular
Plazma 25(OH)D ile kolon kanseri riski arasında anlamlı bir doğrusal ters ilişki bulduk (P = 0,02). En yüksek beşincildeki kadınlar arasında, OR (güven aralığı) 0,53 (0,27-1,04) idi. Bu ters ilişki, kan toplama tarihinde 60 yaş ve üstü olan kadınlar arasında (P = 0,006) korundu, ancak daha genç kadınlar arasında (P = 0,70) belirgin değildi. Daha yüksek 25(OH)D konsantrasyonlarından fayda, distal kolon ve rektum kanserlerinde (P = 0,02) görüldü, ancak proksimal kolon kanserlerinde (P = 0,81) belirgin değildi. 25(OH)D'ye aksine, 1,25-dihidroksivitamin D ile kolon kanseri arasında bir ilişki gözlemlemedik, ancak kadınlar en yüksek beşincildeyken, aynı zamanda 25(OH)D dağılımının alt yarısında olsalar risk artmıştı (OR, 2,52; 95% güven aralığı, 1,04-6,11).

# Sonuç


DNA Deamination Mediates Innate Immunity to Retroviral Infection

CEM15/APOBEC3G, hücre içi bir protein, insan bağışıklık yetmezliği virüsü (HIV) enfeksiyonuna karşı direnci gerektirir. Burada, bir murin lejyoner virüsü (MLV) tabanlı sistem kullanarak, CEM15/APOBEC3G'nin viriyonlar sırasında viral üretimin bir parçası olarak entegre edilen ve daha sonra retroviral minüs (ilk) ipliksi DNA'da deoksikitidini deoksiuridine'e büyük ölçüde deaminasyona neden olan bir DNA deaminaz olduğunu kanıtladık. Bu, muhtemelen viral yok oluşu tetikleyen bir mekanizma. Ayrıca, HIV Vif, MLV'yi bu CEM15/APOBEC3G bağımlı kısıtlamadan koruyabilir. Bu bulgular, hedefli DNA deaminasyonun retrovirüsler için önemli bir savunma stratejisi olduğunu ve birçok virüste (HIV dahil) gözlemlenen dizilim değişikliklerine de katkıda bulunabileceğini ima eder.


Global, regional, and national disability-adjusted life-years (DALYs) for 315 diseases and injuries and healthy life expectancy (HALE), 1990–2015: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2015

# Arka Plan
Sağlıklı yaşam beklentisi (HALE) ve engelli ayarlanmış yaşam yılları (DALY), coğrafi ve zaman boyunca sağlık özet ölçümleri sağlayarak epidemiyolojik desenler ve sağlık sistemi performansının değerlendirilmesine ışık tutabilir, araştırma ve geliştirme yatırımlarının önceliklendirilmesine yardımcı olabilir ve Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri'ne (SKH) ulaşma ilerlemesini izleyebilir. Amacımız, tüm dünyadaki coğrafi bölgeler için güncellenmiş HALE ve DALY'ler sağlamaktı ve gelişmeyle birlikte hastalık yükünün nasıl değiştiğini değerlendirmekti.

# Yöntemler
2015 Global Hastalıklar, Yaralanmalar ve Risk Faktörleri Çalışması'ndan (GBD 2015) tüm nedenli ölüm, nedenlere özgü ölüm ve non-fatall hastalık yükü sonuçlarını kullanarak, 1990'dan 2015'e kadar 195 ülke ve bölge için HALE ve DALY'leri cinsiyet bazında elde ettik. Her coğrafi bölge, yaş grubu, cinsiyet ve yıl için YLL'leri (yıllar kaybı) ve YLD'leri (engelli yaşam yılları) toplayarak DALY'leri hesapladık. HALE'yi, yaşa özgü ölüm oranları ve kişi başına YLD'ler kullanılarak Sullivan yöntemiyle tahmin ettik. Daha sonra, gözlemlenen DALY ve HALE seviyelerinin, Socio-demografik Endeks (SDI) ile hesaplanan beklenen eğilimlerle nasıl farklılaştığını değerlendirdik. SDI, kişi başına gelir, ortalama eğitim süresi ve toplam doğurganlık oranından oluşan bir bileşik göstergedir.

# Bulgular
1990'dan 2015'e kadar küresel toplam DALY'ler büyük ölçüde değişmedi, bulaşıcı, yenidoğan, anne ve beslenme (Grup 1) hastalık DALY'lerinin azalmasıyla, non-bulaşıcı hastalıklar (NCD'ler) için DALY'lerin artmasıyla dengelenmişti. Bu epidemiyolojik geçişin çoğu, nüfus büyümesi ve yaşlanma değişikliklerine bağlıydı, ancak yaygın SDI iyileştirmeleri de bu geçişe katkıda bulundu ve NCD'lerin artmasıyla güçlü bir şekilde korelasyon gösterdi. Hem toplam DALY'ler hem de yaş standartlaştırılmış DALY oranları, Grup 1'in çoğu


Adverse drug events: database construction and in silico prediction.

Yan etkiler (ADE'ler), belirli ilaçların normal dozlarda kullanımıyla ilişkili zararlardır ve bir ilacın klinik kullanıma onaylanması veya piyasada kalması için kritik öneme sahiptir. Birçok yan etki, ilacın klinik kullanıma onaylanmasından sonra, yani deneme aşamalarında tespit edilmez, bu da olumsuz morbidite ve mortaliteye yol açar. Bugüne kadar dünya çapında milyonlarca yan etki bildirimi yapılmıştır. İlaç keşfi ve geliştirilmesinde yan etkileri önleme veya azaltma yöntemleri önemli bir konudur. Burada, 3059 benzersiz bileşik (1330 ilaç dahil) arasında 520.000'den fazla ilaç-yan etki ilişkisi ve 13.200 yan etki öğesi içeren kapsamlı bir yan etki veritabanı (MetaADEDB) raporladık. Tüm bileşikler ve yan etkiler, tıbbi konu başlıkları (MeSH) tarafından tanımlanan en yaygın kullanılan kavramlarla etiketlendi. Aynı zamanda, veritabanına dayalı olarak potansiyel yan etkileri tahmin etmek için fenotipik ağ çıkarım modeli (PNIM) adında bir hesaplama yöntemi geliştirildi. 10 katlı çapraz doğrulama ile alan altında alçalan özellik eğrisi (AUC) 0,9'dan fazladır, dış doğrulama kümesi için AUC değeri ise ABD Gıda ve İlaç İdaresi (FDA) Yan Etkiler Bildirim Sistemi'nden çıkarılan 0,912'dir. Bu, yöntemin tahmin gücünün güvenilir olduğunu gösterir. MetaADEDB, http://www.lmmd.org/online_services/metaadedb/ adresinde ücretsiz olarak erişilebilir. Veritabanı ve yöntem, belirli bir ilacın veya bileşenin bilinen yan etkilerini aramak veya potansiyel yan etkilerini tahmin etmek için yararlı bir araç sağlar.


Genetic Tests for Ecological and Allopatric Speciation in Anoles on an Island Archipelago

Darwin'in Galapagos'ı incelemesi ve Wallace'ın Endonezya'yı incelemesi, adaların evrimsel araştırmalarda önemli bir rol oynadığını göstermiştir. Arşipelaglarda radyasyonlar kolayca alışılagelmiş tümöpatrik türleşme görüşünü destekler. Paradigma, diğer türleşme modlarına doğru devam eden bir değişim sırasında bile, Lesser Antillean anoleleri gibi adalar radyasyonları bu süreci örneklemekte düşünülür. Jeolojik ve moleküler filogenetik kanıtlar, bu arşipelada, Martinique anolelerinin birkaç sekonder temas örneği sağladığını göstermektedir. Dört öncül ada türü, 8 milyon yıl öncesine kadar ayrışmış, adalarının birleşmesiyle mevcut adanın oluşmasına kadar buluşmuştur. Ayrıca, komşu anole popülasyonları da farklı habitat bölümlendirmelerine belirgin bir şekilde uyum sağlamaktadır, bu da hem tümöpatik hem de ekolojik türleşmeyi bu sistemde test edilmesine olanak tanır. Bu adalar birleşmesi ve bağımsız ekolojik uyum sağlama fırsatını kullanarak, hipervaryant nötr nükleik işaretçiler üzerinde kapsamlı bir nüfus genetik çalışması yaparak, bu olası tümöpatik türlerin, bu çok önemli coğrafi izolasyon dönemlerinden sonra bile, komşu habitatlarda bulunan aynı tür popülasyonlarına kıyasla daha az üreme izolasyonuna sahip olduğunu gösterdik. Genetik değişim derecesi, geçmiş tümöpatik izlerin her zaman önemli bir genetik imza taşıdığını ve bu, seçilim rejimi izin veriyorsa oldukça güçlü olabilir, ancak tam tümöpatik türleşmenin hiçbir vakası olmadığını göstermektedir. Önemli olan, kurak/orman ekotonu boyunca genetik izolasyonun, herhangi bir sekonder temasla ilişkili olanlardan daha fazla olmasıdır. Bu, tümöpatik ayrışmada üreme izolasyonunun gelişimini reddeder, ancak ekolojik türleşmenin potansiyelini destekler, hatta tam türleşme bu durumda gerçekleştirilmemiş olsa bile. Ayrıca, Lesser Antillean'da anole türlerinin sayısının Greater Antillean'a kıyasla daha az olmasının nedenini de açıklar.


Deficiency and pharmacological stabilization of mast cells reduce diet-induced obesity and diabetes in mice

Mast hücre fonksiyonları klasik olarak alerjik tepkilerle ilişkilendirilmiş olsa da, son araştırmalar bu hücrelerin çoklu skleroz, romatoid artrit, ateroskleroz, aort anevrizması ve kanser gibi diğer yaygın hastalıklara da katkıda bulunduğunu göstermektedir. Bu çalışma, mast hücrelerinin diyetle ilişkili obezite ve diyabete de katkıda bulunduğuna dair kanıtlar sunmaktadır. Örneğin, obez insan ve fare beyaz yağ dokusu (WAT), yağlı karşıtlarından daha fazla mast hücre içerir. Ayrıca, Batı diyetiyle beslenen farelerde, mast hücrelerinin genetik olarak yok edilmesi veya farmakolojik olarak istikrarı sağlanması, vücut ağırlığı kazanımını ve serum ve WAT'de iltihaplı sitokinler, kemokinler ve proteazların seviyelerini azaltır, bu da glikoz homeostazı ve enerji harcamasında iyileşme ile birlikte gerçekleşir. Mekanik çalışmalar, mast hücrelerinin WAT ve kas angiogenezi ve ilişkili hücre apoptozu ve katepsin aktivitesine katkıda bulunduğunu ortaya koymaktadır. Sitokin eksikliği olan mast hücrelerinin adaptif transfer deneyleri, bu hücrelerin interleukin-6 (IL-6) ve interferon-gamma (IFN-gamma) üretmesi yoluyla farenin yağ dokusundaki katepsin ekspresyonunu, apoptozu ve angiogenezi teşvik ederek diyetle ilişkili obezite ve glikoz intoleransına katkıda bulunduğunu göstermektedir. Mast hücre istikrarı için klinik olarak kullanılabilir ajanlarla tedavi edilen farelerde görülen obezite ve diyabetin azalması, bu yaygın insan metabolik bozuklukları için yeni tedavi yöntemleri geliştirme potansiyeline işaret etmektedir.


Familial aphasic episodes: another variant of partial epilepsy with simple inheritance?

Bir aile hakkında rapor veriyoruz, bu ailede basit kalıtımla ilişkili kısmi epilepsi vardır. Etkilenen üyeler genellikle afazik epizodlarla ikincil genelleşmeye sahiptir; başlangıç ya ergenlikte ya da yetişkinlikte olmuştur. Hastaların ilaçlara verdiği yanıt büyük ölçüde değişmiştir. Beyin hasarı veya zeka gerilemesi bulunmamıştır. Vaka, neokortikal epilepsi özelliklerine sahip nadir aile kısmi epilepsinin başka bir çeşidini temsil eder.


Endosome-ER Contacts Control Actin Nucleation and Retromer Function through VAP-Dependent Regulation of PI4P

VAP (VAPA ve VAPB), evrimsel olarak korunan bir endoplazmik retikülum (ER) bağlı proteindir ve ER ile diğer zarlar arasında lipitlerin karşılıklı değişimini sağlayan tutucuların oluşumuna yardımcı olur. Burada, endosomlarda PI4P seviyelerini düzenleyerek VAP'ın, bu organellerde WASH bağımlı aktin nükleasyonunu ve retromer işlevini etkilediğini bildiriyoruz. VAP, retromer'in SNX2 alt birimine bağlanarak endosomların retromer çıkıntı noktalarına rekrut edilir. VAP eksikliği olan hücreler, yüksek PI4P seviyeleri, aktin kuyrukları ve endosomlarda trans-Golgi proteinleri birikimi gösterir. Bu kusurlar, VAP'ın etkileşimcisi ve PI4P taşıyıcısı olan OSBP'nin aşağı düzenlenmesiyle taklit edilir, bu da VAP bağımlı ER-endosom tutucularının oluşumuna katılır. Bu sonuçlar, PI4P'nin retromer/WASH bağımlı endosomlardan çıkıntı oluşumunda bir rol oynadığını ortaya koymaktadır. Toplu olarak, verilerimiz, ER'nin başka bir zarın çıkıntı dinamiklerini ve sitoskeletle ilişkisini, doğrudan temaslar yoluyla bilayer lipit modifikasyonlarına yol açarak kontrol edebileceğini göstermektedir.


Anaphase-Promoting Complex/Cyclosome–Dependent Proteolysis of Human Cyclin a Starts at the Beginning of Mitosis and Is Not Subject to the Spindle Assembly Checkpoint

Cyclin A, S ve G2 fazlarında istikrarlı bir proteindir, ancak hücreler mitozis aşamasına girdiğinde istikrarsızlaşır ve metafaz-anafaz geçişinden hemen önce neredeyse tamamen parçalanır. Anaphase-promoting kompleks/cyclosome (APC/C) veya insan Cdc20 (fizzy) alt birimlerine karşı antikorların mikro enjeksiyonu, hücreleri metafazda durdurur ve hem cyclin A hem de B1'i istikrarlı hale getirir. Cyclin A, Cdc20 veya Cdh1 tarafından etkinleştirilen APC/C tarafından in vitro verimli bir şekilde polyubikuitlenirdi, ancak cyclin B1'e kıyasla, mitozis aşamasına girdiğinde cyclin A'nın parçalanması, spindle assembly kontrol noktasının gecikmesiyle etkilenmez. Spindle assembly kontrol noktasının inhibisyonu, cyclin B1'in parçalanmasını hızlandırır. Bu veriler, APC/C'nin hücrelerin mitozis aşamasına girdiğinde etkinleştirildiğini ve hemen cyclin A'yı parçalamak için hedeflediğini, ancak spindle assembly kontrol noktasının, cyclin B1'in metafaz-anaphaz geçişine kadar parçalanmasını geciktirdiğini öne sürmektedir. Cyclin A'nın "destruksiyon kutusu" (D-box), cyclin B'ninkinden 10-20 amino asit daha uzundur. Doğal cyclin A'nın aşırı ifadesi, metafaz-anaphaz geçişini geciktirirken, D-box'u olmayan cyclin A mutantlarının ifadesi, hücreleri anafazda durdurur.


Human T Cell Leukemia Virus Reactivation with Progression of Adult T-Cell Leukemia-Lymphoma

Arka plan İnsan T-lenfosit kanseri virüsü (HTLV) ile ilişkili yetişkin T-lenfosit kanseri-lenfoma (ATLL), çeşitli farklı tedavi rejimlerinin denemelerine rağmen çok kötü bir prognoza sahiptir. Virüs ifadesi, ATLL tanısı konulduğunda sınırlı veya yok olarak bildirilmiştir ve bu da hastalığın patogenezinde ikincil genetik veya epigenetik değişikliklerin önemli olduğunu düşündürmüştür. YÖNTEM VE BULGULAR Bu bozukluğu tedavi etmek için kombine kemoterapi ve antiretroviral terapi üzerine önlemler aldık. 2002 ve 2006 yılları arasında beş tıp merkezinde, etoposid, doxorubicin ve vincristin, günlük prednizon ve bolus siklofosfamid (EPOCH) içeren infüzyon kemoterapisi, maksimum klinik yanıt elde edilene kadar 2 ila 6 döngü boyunca uygulandı ve ardından günlük zidovudin, lamivudin ve alfa interferon-2a ile antiviral terapi ile takip edildi. Çalışmaya bir aydan az süreyle katılan yedi hasta, ilerleyici hastalık veya kemoterapi toksisitesi nedeniyle çalışmadan çıkarıldı. On bir hasta, orta yanıt süresi on üç ay olan objektif bir yanıt elde etti ve iki tam remisyon yaşandı. Kemoterapi indüksiyonu sırasında, viral RNA ifadesi arttı (ortalama 190 kat) ve virüs replikasyonu gerçekleşti, bu da hastalığın ilerlemesiyle eşzamanlıydı. SONUÇLAR EPOCH kemoterapisi, yetişkin T-lenfosit kanseri-lenfomada aktif bir tedavi rejimi olup, ancak indüksiyon kemoterapisi sırasında viral yeniden etkinleşme, tedavinin başarısızlığına katkıda bulunabilir. Bu hastalığa, aynı anda virüs ifadesini önleyen ve kanserli hücreler için sitotoksik olan alternatif tedaviler acilen gerekmektedir.


Montelukast and fluticasone compared with salmeterol and fluticasone in protecting against asthma exacerbation in adults: one year, double blind, randomised, comparative trial.

## Amaçlar
Flutikason propionat solunum yoluyla uygulandığında semptomları tek başına kontrol altında tutulamayan astım hastalarında montelukast ile salmeterol eklenmesinin astım nüksetmelerine etkisini değerlendirmek. Tasarım ve Ayar: Hastaların semptomları inhalasyon kortikosteroidleri ile kontrol altında kalmaya devam ederse montelukast veya salmeterol eklemek için 52 haftalık, çift kör, çok merkezli bir çalışma.

## Katılımcılar
15-72 yaş arası (n = 1490) kronik astım öyküsü olan, bazal zorlamalı egzersiz hacmi (FEV1) %50-90 tahmin edilen ve beta agonist ile FEV1'de %12 veya daha fazla iyileşme gösteren hastalar.

## Ana Sonuç Ölçümleri
En az bir astım nüksetmesi olan hastaların yüzdesi birincil son nokta olarak belirlendi.

## Sonuçlar
Montelukast ve flutikason alan grubun %20.1'inde astım nüksetti, salmeterol ve flutikason alan grubun %19.1'inde nüksetme görüldü; fark %1'di (güven aralığı -3.1% ile 5.0%). Montelukast ve flutikason tedavisi, salmeterol ve flutikason tedavisiyle karşılaştırıldığında, risk oranı (montelukast-flutikason/salmeterol-flutikason) 1.05 (0.86 ile 1.29) olarak gösterildi, bu da montelukast ve flutikasonun salmeterol ve flutikasonla eşdeğer klinik kontrol sağladığını gösterdi. Salmeterol ve flutikason, beta agonist kullanılmadan önce FEV1 ve sabah zirve egzersiz akışını montelukast ve flutikasonla karşılaştırıldığında önemli ölçüde artırdı (P <= 0.001), ancak beta agonist kullanılmasından sonra FEV1 ve astım spesifik yaşam kalitesi ve gece uyanıklıkları iyileştirmeleri gruplar arasında benzer oldu. Montelukast ve flutikason, salmeterol ve flutikasona kıyasla periferik kan eozinofil sayılarını önemli ölçüde azalttı (P = 0.011). Her iki tedavi de genel olarak iyi tolere edildi.

## Sonuç


Control of assembly and function of glutamate receptors by the amino-terminal domain.

Dış hücreli amino-terminal alanlar (ATDs), iyonotropik glütamat reseptör alt birimlerinin yarı özerk bir bileşenini oluşturur ve tüm glütamat reseptörlerinin uzakta, membranın ötesinde yer alır ve reseptör işlevlerinin oldukça çeşitli bir kümesini kontrol eder. Bu işlevler alt birim montajı, reseptör trafiği, kanal kapama, agonist gücü ve tümosterik modülasyonu içerir. Farklı iyonotropik glütamat reseptör sınıflarının ve bir sınıftaki farklı alt birimlerin birçok farklı özelliği, amino-terminal alanların farklı düzenlenmesinden kaynaklanabilir. Burada gözden geçirilen amino-terminal alanların yapısı ve işlevi hakkındaki yeni bilgiler, glütamaterjik sinyalin terapötik modülasyonuna bu bölgenin hedeflenmesine olanak sağlayabilir. Bu amaca ulaşmak için, NMDA reseptör antagonistleri, GluN2B ATD ile etkileşime girerek, iskemya, nöropatik ağrı ve Parkinson hastalığı gibi hayvan modellerinde umut verici sonuçlar göstermiştir.


Fission yeast and other yeasts as emergent models to unravel cellular aging in eukaryotes.

Geçtiğimiz yıllarda, mayalar ve solucanlar gibi basit organizmalar yaşlanma araştırmasına büyük katkı sağlamıştır. Saccharomyces cerevisiae'de başlatılan çalışmalar, hücre yaşlanmasının altında yatan önemli moleküler mekanizmaları aydınlatmak ve yeni uzun ömürlülük genleri keşfetmek için yararlı olmuştur. Önemli olan, bu genlerin çok hücreli ökaryotlarda birçok kez korunmuş olmasıdır. Bu nedenle, bu keşif yaklaşımları diğer maya modellerine, örneğin Schizosaccharomyces pombe, Candida albicans, Kluyveromyces lactis ve Cryptococcus neoformans'a genişletilmektedir. Fisyon mayasında araştırmacılar, asimetrik hücre bölünmesi ve besin sinyalleme yolları ile yaşlanma arasındaki bağlantıları bulmuşlardır. Bu incelemede, S pombe ve diğer yeni ortaya çıkan maya modellerinde hem çoğaltıcı hem de kronolojik yaşlanmayı kontrol eden mekanizmalar hakkındaki bilgi durumunu tartışıyoruz.


Centrifugal elutriation as a method for isolation of large numbers of functionally intact human peripheral blood monocytes.

Merkezi elütrasyon, insan periferik kan monositlerini (HPBM), plazma konsantrasyon örneklerinden elde edilen mononükleer zengin hücrelerden ayırmak için daha da kullanıldı. HPBM, toplam HPBM veya küçük (SM) ve büyük monositler (LM) olmak üzere bir veya iki popülasyonda kurtarıldı. Elütrasyon, EDTA içermeyen, kalsiyum ve magnezyum içermeyen PBS'te, 3.500 +/- 5 rpm'de, lökositleri ve HPBM'leri ayırmak için gerçekleştirildi. Ortalama 5,05 +/- 1,50 x 10(8) HPBM, %95 +/- 3'lük bir saflıkta toplam HPBM'de kurtarıldı. SM ve LM, toplam HPBM'yi iki eşit popülasyona bölerek, %92 +/- 3'lük ve %93 +/- 3'lük HPBM saflığı ile elde edildi. Elütrasyon medyaları, trypan mavi dışlama testi ile gösterildiği gibi, hayatta kalmayı etkilemedi. Tüm üç HPBM popülasyonu, lökosit popülasyonundan histokimyasal (leu-1 ve leu-7'ye karşı reaktivite eksikliği) ve işlevsel (NK hücre aktivitesinin azalması) olarak saflaştırıldı. HPBM popülasyonları, HLA-Dr, OKM-1, OKM-5, MY-8 ve leu M-3 monoklonal antikor işaretleme ile zenginleştirildi. SM ve LM popülasyonları arasında, herhangi bir monosit spesifik monoklonal antikor için pozitif hücre yüzdesi açısından fark yoktu. Tüm üç monosit popülasyonu, insan kırmızı kan hücrelerine karşı antikor bağımlı hücre içi toksisiteyi aracıladı, LM, SM'den (%7 +/- 3) daha fazla lizis (27,0% +/- 5%) sağladı. (ÖZET KISALTILMIŞTİR)


Asthma in United States Olympic athletes who participated in the 1996 Summer Games.

ARKA PLAN Astım yaygınlığı genel nüfusta artıyor gibi görünüyor. Astımın da yüksek rekabetçi sporcular arasında yaygınlığı arttığını belirlemek için araştırdık.

HEDEFLER Amerika Birleşik Devletleri Olimpiyat Komitesi (USOC) Tıbbi Tarih Anketini tamamlayan 1996 Yaz Olimpiyatları'nda ABD'yi temsil etmeye seçilen tüm sporcular arasında geçmişte astım veya astım belirtileri veya astım ilaçları kullanan sporcuların sayısını belirlemek.

YÖNTEM Anketin astım ve solunum hastalıkları hakkında soruları, 1996 Yaz Olimpiyatları'nda Atlanta'da ABD'yi temsil etmek için seçilen tüm sporcular tarafından doldurulan USOC Tıbbi Tarih Anketini analiz ettik.

SONUÇLAR 699 sporcudan 107'si (15,3%) astım tanısı aldığını ve 97'si (13,9%) geçmişte astım ilacı kullandığını bildirdi. 117 (16,7%) sporcunun astım ilacı kullandığını, astım tanısı aldığını veya her ikisini de bildirdiğini (astım tanısı koymamızın temelini oluşturdu). Atlanta'da işleme tabi tutulduğunda veya kalıcı veya yarı kalıcı olarak astım ilaçları kullandıklarını ve aktif astımları olduğunu bildiren 73 (10,4%) sporcu vardı. Bisiklet ve dağ bisikleti sporlarında katılan sporcuların geçmişte astım veya astım ilacı kullandıklarını bildirme olasılıkları en yüksekti (50%). Aktif astım sıklığı bisiklet ve dağ bisikleti sporcularında %45 iken, dalış ve ağırlık kaldırma sporcularında hiç yoktu. 1984 Yaz Olimpiyatları'na katılan sporcuların %11'i egzersizle ilişkili astım olduğunu bildiren daha az kısıtlayıcı kriterlere dayanarak. Bu daha az kısıtlayıcı kriterlere dayanarak, 1996 Olimpiyat Oyunları'na katılan sporcuların %20'den fazlası astım olarak kabul edilmiş olabilirdi.

SONUÇ Astım, 1996 Yaz Oyunları'na katılan sporcular arasında genel nüfusa veya 1984 Yaz Oyunları'na katılanlara kıyasla daha yaygın görünüyordu. Bu çalışma ayrıca astımın bir sporcunun hangi sporu seçtiğine etki edebileceğini de gösteriyor.


Relapse specific mutations in NT5C2 in childhood acute lymphoblastic leukemia

İyileşmemiş çocukluk akut lenfositik lösemi (ALL), yoğun tedavi rağmen, içsel ilaç direnci nedeniyle kötü bir prognoza sahiptir. Direnci araştıran biyolojik yollar bilinmemektedir. Burada, 10 çocuk B-lenfositik lösemi hastasında tanı ve tekrarlamalı kemik iliği örneklerinin eşleştirilmiş transkriptom profillerini, RNA dizileme kullanarak rapor ediyoruz. Transkriptom dizilemesi, tanıda mevcut olmayan 20 yeni edinilen, özgün olmayan nokta mutasyonlarını belirledi. İki hasta, tekrarlamada aynı gen olan NT5C2'de, 5'-nükleotidaz kodlayan bir gen için tekrarlama spesifik mutasyonlara sahipti. NT5C2'nin tam eksen dizilemesi, 61 ek tekrarlama örneği üzerinde tamamlandı ve 5 vakada ek mutasyonlar tespit edildi. Mutant proteinlerin enzimatik analizi, baz değişimlerinin enzimatik aktiviteyi artırdığını ve nükleozid analoğu tedavilerine direnci gösterdiğini ortaya koydu. Klinik olarak, NT5C2 mutasyonlarına sahip tüm bireyler, ilk tanıdan 36 ay içinde erken tekrarladı (P = 0.03). Bu sonuçlar, ALL'de ilaç direncinin büyümesini destekleyen NT5C2 mutasyonlarının ilişkili olduğunu göstermektedir.


Relationship between Sloan-Kettering virus expression and mouse follicular development

Sloan-Kettering virüs gen ürünü (Ski), benzersiz bir nükleer pro-onkoprotein olup ski/sno proto-oncogene ailesine aittir. Ski, çeşitli hücre tiplerinde çok yönlü roller oynar; yüksek seviyelerde ifade edildiğinde hem onkogenik dönüşüm hem de sonlu kas farklılaşması tetikleyebilir. Ski/SnoN, TGF-β süper ailesinin önemli transkripsiyon düzenleyicileri olup esasen heterodimerler aracılığıyla işlev görür. TGF-β süper ailesi, folikül gelişiminin anahtar düzenleyicileri olduğu için ve SnoN'un da folikül gelişimine hayati öneme sahip olduğu önceden gösterilmiştir, bu araştırma, Ski ifadesinin ve farelerdeki folikül gelişiminin ilişkisini açıklığa kavuşturmak amacıyla, neonatal ve gonadotropin ile tetiklenen immatur farelerin yumurtalıklarında immünohistokimya ve gerçek zamanlı PCR teknikleri kullanılarak yapılmıştır. Postnatal farelerde, Ski'nin oosit çekirdeklerinde yüksek düzeyde pozitif işaretlenmesi postnatal gün 1'de gözlemlenmiştir. Folikül gelişimiyle birlikte, lokalizasyon oosit çekirdeklerinden perinükleer alana kademeli olarak taşınmış ve toplam seviyeler azalmıştır. Estrus döngüsü boyunca, Ski ifadesi proestrus ve estrus aşamalarında belirgin, metestrus'ta soluk, diestrus'ta en yüksek seviyededir. Gonadotropin enjeksiyonu sonrası, Ski perinükleer alanda bulunmuş ve oosit çekirdeklerinde zayıftı. Luteinizasyonun başlatılmasının ardından, Ski ifadesi korporal luteum'da gözlemlenmiştir. Gerçek zamanlı PCR sonuçları da, Ski mRNA ifadesinin, folikül genişlemesi sırasında ve foliküllerin gelişimiyle birlikte, yumurtlama ile ilişkili genlerin tersi olduğunu göstermiştir. Ski, folikül gelişimi, yumurtlama ve luteinizasyon sırasında özel bir şekilde ifade edilir. Bu nedenle, Ski bu süreçlerde, özellikle erken folikül gelişimi sırasında, hayati roller oynayabilir.


Involvement of CB1 cannabinoid receptors in emotional behaviour

Rasyonel: Endojen ve dışsal kanabinoidler, CB1 kanabinoid reseptörleri aracılığıyla çeşitli davranışsal ve nöroendokrin fonksiyonları kontrol etmektedir, bunlara duygusal tepkiler, öğrenme ve bellek süreçleri dahildir. Son zamanlarda, CB1 kanabinoid reseptöründe eksiklik gösteren knockout fareler üretilmiştir ve bu hayvanlar, endojen kanabinoid sisteminin nörofizyolojisini değerlendirmek için mükemmel bir araçtır.

Amaçlar: CB1 kanabinoid reseptörünün, saldırganlık, kaygı, depresyon ve öğrenme modelleri gibi duygusal ile ilişkili davranışsal tepkilerdeki rolünü belirlemek için CB1 knockout fareleri kullanmak.

Yöntemler: CB1 knockout fareleri ve normal kontrol farelerinin farklı davranışsal paradigmalarda kendiliğinden tepkilerini değerlendirdik, bunlara ışık/karanlık kutusu, kronik öngörülemeyen hafif stres, oturan-giren testi ve aktif kaçınma modeli dahildir.

Sonuçlar: Bulgularımız, CB1 knockout farelerinin oturan-giren testinde artan saldırganlık tepkisi ve ışık/karanlık kutusunda kaygı benzeri bir tepki gösterdiğini ortaya koydu. Ayrıca, kronik öngörülemeyen hafif stres prosedüründe depresif benzeri tepkileri göstermekte daha duyarlı oldukları gözlemlendi, bu da bu hayvanlarda anhedoni durumuna daha yatkın olduklarını düşündürmektedir. Son olarak, CB1 knockout fareleri, aktif kaçınma modelinde koşullu tepkilerde önemli bir artış gösterdi, bu da öğrenme ve bellek süreçlerinin iyileştiğini göstermektedir.

Sonuç: Bu bulgular birlikte, endojen kanabinoidlerin CB1 reseptörleri aracılığıyla etkinleştirilmesiyle duygusal davranışın kontrolü ve öğrenme ile bellek süreçlerine katılımı olduğunu göstermektedir.


Exosomal levels of miRNA-21 from cerebrospinal fluids associated with poor prognosis and tumor recurrence of glioma patients

Gliom, beyin tümörlerinin en yaygın türüdür. Dış hücre zarları, eksozomlar olarak bilinen şekillerde, hücreler arası iletişimi kolaylaştırmak için hücre tarafından üretilen proteinleri ve nükleik asitleri taşır, bunlara çeşitli mikroRNA'lar (miRNA'lar) da dahildir. Burada, tekrarlayan glioma hastalarının omurilik sıvısından (OS) kanserle ilişkili miRNA seviyelerini inceledik ve miR-21 seviyelerinin CSF, serum ve eksozomlar içindeki ölçümlerini karşılaştırarak prognostik değerleri değerlendirdik. Cerrahi sonrası 70 glioma hastası numunesi, beyin travması hastaları olarak kontrol grubu ile karşılaştırıldı. Glioma hastalarının OS içindeki eksozom miR-21 seviyeleri, kontrol grubuna kıyasla önemli ölçüde daha yüksek bulundu; ancak serumdan türetilen eksozom miR-21 ifadesi arasında bir fark tespit edilmedi. CSF'den türetilen eksozom miR-21 seviyeleri, tümör omurilik/ventrikül metastazıyla ve tekrarlamayla anatomik konum tercihiyle korelasyon gösterdi. Ek olarak, 198 glioma dokusu numunesinden, miR-21 seviyelerinin tanısal tümör derecesiyle ilişkili olduğunu ve hastaların genel hayatta kalma süresinin orta değerleriyle negatif korelasyon gösterdiğini doğruladık. Ayrıca, U251 hücrelerinde miR-21 ifadelerini baskılamak için lentiviral bir inhibitör kullandık. Sonuçlar, PTEN, RECK ve PDCD4 gibi miR-21 hedef genlerinin protein düzeylerinde yükseltildiğini gösterdi. Bu nedenle, eksozom miR-21 seviyelerinin, özellikle tümör tekrarı veya metastazını tahmin etmek için glioma tanısı ve prognozunda umut verici bir gösterge olabileceğini sonuçlandırdık.


Age‐associated microRNA expression in human peripheral blood is associated with all‐cause mortality and age‐related traits

Son araştırmalar, DNA metilasyonu ve protein kodlayan genlerin ifadesi ile insan yaşlanmasının korelasyonlarına dair kanıtlar sunmaktadır. Yaş ve yaşa bağlı klinik sonuçlarla ilişkili mikroRNA ifadesi arasındaki ilişkiler tam olarak karakterize edilmemiştir. 5221 yetişkin üzerinde tam kan mikroRNA ifadesi ile yaş arasındaki ilişkileri araştırdık ve Bonferroni düzeltilmiş P değeri < 3.3 × 10-4 ile 127 mikroRNA'nın yaşa göre farklı ifade edildiğini belirledik. Çoğu mikroRNA, daha yaşlı bireylerde düşük ifade düzeylerindeydi. MikroRNA ve mRNA ifadesi entegrasyon analizi, RNA işleme, çeviri ve bağışıklık fonksiyonu içeren yolaklarda yaşa bağlı mRNA ifade değişikliklerini, muhtemelen yaşa bağlı mikroRNA'lar tarafından yönlendirildiğini ortaya koydu. 80 mikroRNA'nın ifade düzeylerini içeren bir doğrusal model kullanarak 'mikroRNA yaşı' tahmin ettik. MikroRNA yaşı, tahmin edilen yaştan (r = 0.3) ve mRNA ifadesinden (r = 0.2) hafifçe korelasyon gösterdi, bu da mikroRNA yaşının mRNA ve epigenetik yaş tahmin modellerini tamamlayabileceğini düşündürmektedir. MikroRNA yaşını ve kronolojik yaş arasındaki farkı, hızlandırılmış yaşlanma biyomarkeri olarak kullandık ve bu farkın tüm nedenli ölümle (her yıl fark için risk oranı 1.1, P = 4.2 × 10-5, cinsiyet ve kronolojik yaş ayarlamalı) ilişkili olduğunu bulduk. Ayrıca, hızlandırılmış yaşlanma biyomarkeri olarak Δyaş, koroner kalp hastalığı, hipertansiyon, kan basıncı ve glikoz seviyeleri ile de ilişkiliydi. Sonuç olarak, tam kan mikroRNA ifade profillemesi temelinde mikroRNA yaşını tahmin eden bir model oluşturduk. Yaşa bağlı mikroRNA'lar ve hedefleri, hızlandırılmış yaşlanmayı tespit etmek ve yaşa bağlı hastalıklar için riskleri tahmin etmek için potansiyel faydalar sunmaktadır.


Histone deacetylases (HDACs) in frontotemporal lobar degeneration.

FTLD'nin (Frontotemporal Lobar Degenerasyon) klinik ve patolojik açıdan heterojen olduğu bilinmektedir. MAPT, GRN ve C9ORF72 genleriyle ilişkili olsalar da, bu ve diğer nongenetik FTLD formlarının patogenezi hala bilinmemektedir. Epigenetik faktörler, histon deasetilazlar (HDAC) tarafından histon düzenlemesi gibi, transkripsiyonel aktivitenin düzenlenmesinde rol oynayabilir ve bu da nörodejeneratif süreci destekleyebilir.

Yöntemler: Temporal korteks, hipokampüs ve cerebellum'dan alınan ve 33 patolojik olarak doğrulanmış FTLD vakası ve 27 kontrol örneği olan immün boyalı kesitlerde HDAC 4, 5 ve 6'nın dağılım ve yoğunluğu yarı nicel olarak değerlendirildi.

Sonuçlar: FTLD vakalarında genel olarak ve özellikle FTLD tau-Pick vakalarında HDAC4 ve HDAC6'nın sitoplazmik immün boyama yoğunluğunun kontrol grubuna kıyasla anlamlı derecede daha yüksek olduğunu bulduk. FTLD-TDP alt tipleri veya farklı genetik ve nongenetik FTLD formları arasında herhangi bir fark gözlemlenmedi. FTLD veya kontrol vakalarında HDAC5'de herhangi bir değişiklik görülmedi.

Sonuç: HDAC4 ve/veya HDAC6'nın düzenlenmesinin FTLD-tau Pick vücutları ile ilişkili patogenezi etkileyebileceğini düşünebiliriz, ancak bu değişikliklerin doğrudan Pick vücutlarının oluşumuna katkıda bulunmadığını ima eden bu immün boyamaların olmaması.


Evolution and Impact of Subclonal Mutations in Chronic Lymphocytic Leukemia

Klonal evrim, kanser ilerlemesi ve tekrarlamasının temel bir özelliğidir. 149 kronik lenfositik lösemi (CLL) vakasında intratumoral heterojenliği bütün eksom dizileme ve kopya sayısı entegrasyonu ile inceleyerek her somatik mutasyona sahip kanser hücrelerinin oranını ölçtük. MYD88, trisomi 12 ve del(13q) gibi sürücü mutasyonları ve SF3B1 ve TP53 gibi alt klonlar olarak tanımladık, bu da CLL evriminin daha erken ve daha sonraki olaylarına karşılık geliyor. 18 hastadan 2 zaman noktasında lenfositik hücreler örnekledik. Kimyoterapi ile tedavi edilen 12 CLL vakasından 10'u (ancak tedavi edilmeyen 6 vakadan sadece biri) klonal evrim geçirdi, çoğunlukla sürücü mutasyonları (örneğin, SF3B1 ve TP53) içeren alt klonların genişlemesiyle ilişkiliydi. Ayrıca, alt klon sürücü mutasyonu, hızlı hastalık ilerlemesi için bağımsız bir risk faktörüydü. Çalışmamız bu şekilde CLL'de klonal evrimin kalıplarını ortaya çıkarıyor, adım adım dönüşüm hakkında içgörüler sağlıyor ve alt klonların olumsuz klinik sonuçlarla ilişkisini ortaya koyuyor.


The transcriptional program of sporulation in budding yeast

Çift kromozomlu maya hücreleri, sporülasyon gelişim programı aracılığıyla haploid hücreler üretir, bu program meozis ve spor morfogenezi içerir. Her mayaya ait neredeyse tüm genleri içeren DNA mikroarray'leri, sporülasyon sırasında gen ifade değişikliklerini ölçmek için kullanıldı. En az yedi farklı zaman diliminde indüklenme gözlemlendi. Transkripsiyon faktörü Ndt80, meiotik profazın sonunda büyük bir gen grubunun indüklenmesinde önemli gibi görünüyor. Zamanlı düzenlemeden sorumlu olduğu bilinen veya önerilen konsensüs dizileri, koordineli ifade edilen genlerin dizilerini analiz ederek tek başına belirlenebilir. Zamanlı ifade deseni, daha önce karakterize edilmemiş yüzlerce genin potansiyel işlevleri hakkında ipuçları verdi, bunlardan bazıları memeli homologlarına sahip olabilir ve gametogenezi sırasında işlev görebilir.


Grass plants bind, retain, uptake, and transport infectious prions.

Prionlar, prion hastalıkları için sorumlu protein tabanlı enfeksiyöz ajanlardır. Çevresel prion kontaminasyonu, hastalığın bulaşmasında rol oynamıştır. Burada, bitkilerde enfeksiyöz prion proteini (PrP(Sc))'nin bağlanma ve tutunmasını analiz ettik. İnce miktarlarda PrP(Sc), beyin homojenatının veya idrar ve dışkı gibi dışkı maddelerinin seyreltilmesiyle bitkilerin köklerine ve yapraklarına bağlanabilir. Normal tip hamsterler, prion kontamine bitkilerin yutulmasıyla verimli bir şekilde enfekte oldular. Prion-bitki etkileşimi, kronik bozuşma hastalığı da dahil olmak üzere çeşitli kaynaklardan gelen prionlarla gerçekleşir. Ayrıca, prion içeren bir hazırlama ile püskürtülmüş yapraklar, canlı bitkide birkaç hafta boyunca PrP(Sc) tutar. Son olarak, bitkiler, kontamine topraktan prionları alabilir ve onları bitkinin hava kısımlarına (sakal ve yapraklar) taşıyabilir. Bu bulgular, bitkilerin enfeksiyöz prionları verimli bir şekilde bağlayabildiğini ve bulaşıcılığı taşıyıcılar olarak hareket edebileceğini göstermektedir, bu da çevresel prion kontaminasyonunun hastalığın yatay bulaşmasında bir rol oynayabileceğini öne sürmektedir.


Innate lymphoid cells mediate influenza-induced airway hyper-reactivity independently of adaptive immunity

Astım, önemli bir halk sağlığı sorunu olan hastalar, influenza virüsü enfeksiyonundan ciddi hastalık riski altındadır, ancak influenza A'nın hava yolu hastalığı ve astımı neden olduğu patojenik mekanizmalar tam olarak bilinmemektedir. Burada, bir fare modelinde gösteriyoruz ki, influenza enfeksiyonu, T yardımcı tip 2 (TH2) hücreleri ve adaptif bağışıklık bağımsız olarak akut hava yolu hiper-reaktivitesini (AHR), astımın temel özelliğini tetikledi. Bunun yerine, influenza enfeksiyonu, daha önce bilinmeyen bir yolla AHR'yi tetikledi, bu da IL-13–IL-33 ekseni ve 'doğal yardımcı hücreler' olarak bilinen, T hücreleri ve B hücreleri olmayan doğal lenfosit türü hücreleri gerektiriyordu. Influenza A virüsü enfeksiyonu, NLRP3 inflammasomunu aktive ederek, akciğer makrofajlarında çok daha fazla IL-33 üretimi sağladı, bu da doğal yardımcı hücreleri aktive ederek önemli miktarda IL-13 üretti.


The behaviour change wheel: A new method for characterising and designing behaviour change interventions

## Arka Plan

Kanıtlara dayalı uygulamaların tasarımını ve uygulamasını geliştirmek, başarılı davranış değişikliği müdahalelerine bağlıdır. Bu da, hedeflenen davranışa bağlı olarak müdahaleleri karakterize etmek ve analiz etmek için uygun bir yönteme ihtiyaç duyulmasını gerektirir. Davranış değişikliği müdahaleleri için çok sayıda çerçeve vardır, ancak bu çerçevelerin bu amaca ne kadar iyi hizmet ettiği net değildir. Bu makale, bu çerçeveleri değerlendirir ve sınırlamalarını aşmayı amaçlayan yeni bir çerçeve geliştirir ve değerlendirir.

## Yöntemler

Elektronik veritabanlarında sistematik bir arama ve davranış değişikliği uzmanlarıyla danışma, davranış değişikliği müdahale çerçevelerini belirlemek için kullanıldı. Bu çerçeveler, kapsamlılık, tutarlılık ve davranışa genel bir modele net bir bağlantı gibi üç kriter doğrultusunda değerlendirildi. Bu kriterleri karşılamak için yeni bir çerçeve geliştirildi. Uygulama güvenilirliği, sigara kontrolü ve obezite gibi iki davranış değişikliği alanında test edildi.

## Sonuçlar

On dokuz çerçeve, dokuz müdahale işlevi ve yedi politika kategorisi kapsayacak şekilde belirlendi, bu da bu müdahaleleri mümkün kılabilir. İncelenen hiçbir çerçeve tüm müdahale işlevlerini veya politikaları kapsamadı ve sadece bir azınlık tutarlılık veya davranış modeliyle bağlantı kriterlerini karşıladı. Önerilen yeni çerçevenin merkezinde, "davranış sistemi" olarak adlandırılan üç temel koşul yer alır: yetkinlik, fırsat ve motivasyon (COM-B sistemi olarak adlandırdığımız). Bu, "davranış değişikliği tekerleği" (BCW) etrafında dönen merkezdir; bu tekerleğin etrafında, bu koşullardan birinin veya daha fazlasında eksiklikleri ele almak için dokuz müdahale işlevi yerleştirilir; bu işlevlerin etrafında ise müdahaleleri mümkün kılabilecek yedi politika kategorisi bulunur. BCW, İngiltere Sağlık Bakanlığı'nın 2010 sigara kontrolü stratejisinde ve Ulusal Sağlık ve Klinik Mükemmellik Enstitüsü'nün obezite azaltma kılavuzunda müdahaleleri karakterize etmek için güvenilir bir şekilde kullanıldı.

## Sonuç

Davranış değişikliği müdahaleleri ve politikaları, davranış değişikliği tekerleği (BCW) kullanılarak aşağıdaki şekilde karakterize edilebilir:


Intermittent prophylaxis with oral truvada protects macaques from rectal SHIV infection.

HIV küresel olarak hala yayılmaya devam ediyor, öncelikle cinsel temas yoluyla. Tedavi ve bakım alanındaki gelişmelere rağmen, aşı veya mikrobidiklerle bulaşım önlemenin zor olduğu kanıtlandı. Bulaşımı önlemek için umut verici bir strateji, HIV'e maruz kalmadan önce antiretroviral ilaçlarla önleyici tedavi yapmaktır. Tenofovir disoproxil fumarat (TDF) veya Truvada (TDF ve emtricitabine kombinasyonu) günlük tedavinin etkinliğini değerlendiren klinik denemeler devam ediyor. Hipotezimiz, uzun etkili antiviral ilaçlarla aralıklı önleyici tedavinin, günlük dozlamanın engellediği erken viral replikasyon aşamalarını engellemede ve mukozal bulaşımı önlemede aynı derecede etkili olacağıydı. Bu hipotezi test etmek için, makak maymunlarına Truvada'yı aralıklı olarak önleyici olarak verdik ve onları 14 hafta boyunca haftada bir kez simian-insan bağışıklık yetmezliği virüsü (SHIV) ile rektal olarak maruz bıraktık. Basit bir rejimle, Truvada'nın ağızdan alınması, maruz kalma öncesi 1, 3 veya 7 gün ve maruz kalma sonrası 2 saatte bir ikinci doz, günlük ilaç yönetimi kadar koruyucuydu, belki de ilaçların uzun süreli hücre içi varlığı nedeniyle. Ayrıca, virüs maruziyeti öncesi veya sonrası 2 saatte bir iki dozlu rejim de etkiliydi ve her iki dozda Truvada konsantrasyonunu iki katına çıkararak tam koruma sağlandı. Maruz kalma sonrası 24 saat bekletildiğinde ilk dozun gecikmesi hiçbir koruma sağlamadı, bu da mukozal ilk replikasyonu engellemenin önemini vurguluyor. Sonuçlarımız, antiviral ilaçla aralıklı önleyici tedavinin SHIV enfeksiyonunu önlemede çok etkili olabileceğini ve geniş bir koruma penceresi sunabileceğini gösteriyor. Bu sonuçlar, insanlarda HIV bulaşımını önlemek için uygulanabilir ve maliyet etkin stratejilerin geliştirilme olasılığını güçlendiriyor.


RNA is favourable for analysing EGFR mutations in malignant pleural effusion of lung cancer.

Malignant pleural efüzyonu (MPE), küçük hücreli akciğer kanseri (NSCLC) hastalarında EGFR durumunun değerlendirilmesi için yararlı bir örnek sağlar. Bununla birlikte, MPE örneklerinden genomik DNA'nın doğrudan dizilenmesi, EGFR mutasyonunun tespitinde duyarlılık göstermediği bulunmuştur. Nontumor hücreleri tarafından yapılan müdahalenin daha az olma olasılığı nedeniyle EGFR'nin RNA analizi olup olmadığını test etmek için, 150 akciğer adenokarsinoması hastasında ilk satır tirozin kinaz inhibitörleri (TKIs) alan MPE örneklerinden EGFR mutasyonunun tespitinde üç yöntemi paralel olarak karşılaştırdık. Bu MPE örnekleri arasında, RNA kullanılarak dizilenmede tüm mutasyonlar için, genomik DNA'dan dizilenme ve kütle spektrometrisi analizi ile karşılaştırıldığında EGFR mutasyonları çok daha sık tespit edildi (67.3'e karşı 44.7 ve 46.7%). L858R veya 19. eksen silmeleri için, RNA kullanılarak dizilenmede tespit oranı 61.3 iken, genomik DNA'dan dizilenme ve kütle spektrometrisi analizi ile 41.3 ve 46.7'ye düştü. RNA'dan dizilenme, ilk satır TKIs'lerin klinik etkinliğinin daha iyi tahmin edilmesiyle birlikte daha yüksek mutasyon tespit verimi sağladı. Edinilmiş dirençte olan hastalarda, RNA kullanılarak EGFR dizileme, T790M'nin tatmin edici tespitini (54.2%) sağladı. Bu sonuçlar, MPE örneklerinden EGFR mutasyonunun tespitinde duyarlılığı önemli ölçüde artıran RNA kullanarak EGFR dizilemesinin, NSCLC'de heterojen MPE örneklerinden EGFR mutasyonlarını analiz etmek için daha uygun bir kaynak olduğunu göstermiştir.


Pharmacological correction of a defect in PPARγ signaling ameliorates disease severity in Cftr-deficient mice

Sistik fibroz, Cftr geninde meydana gelen mutasyonlar nedeniyle ortaya çıkar. Bu mutasyonlar, Cftr'nin klorür kanalı olarak işlevini bozar ve bikarbonat taşınmasını destekler. Sistik fibrozlu bireyler, hava yollarını tıkayan ve organların lumenlerini tıkanan kalınlaşmış ve yapışkan mukus gösterirler. Ayrıca, etkilenen organların iltihabı, lipit metabolizmasındaki değişiklikler ve insülin direnci de dahil olmak üzere birçok başka anormallik gösterirler. Burada, Cftr eksikliği olan fare kolonik epitel hücreleri ve akciğer dokusunun Pparg (peroksisom proliferatör-aktif reseptör-gamma) işlevinde bir kusur olduğunu ve bu kusurun patolojik bir gen ifade programına katkıda bulunduğunu gösteriyoruz. Kolonik epitel hücrelerindeki lipitomik analiz, bu kusurun kısmen endojen PPAR-gamma liganı 15-keto-prostaglandin E(2) (15-keto-PGE(2)) miktarındaki azalmadan kaynaklandığını öne sürüyor. Cftr eksikliği ile ilişkili değiştirilmiş gen ifade desenini kısmen normalleştiren ve hastalığın şiddetini azaltan sentetik PPAR-gamma liganı rosiglitazon ile Cftr eksikliği olan fareler tedavi edildi. Rosiglitazon, kolonda klorür sekresyonunu etkilemez, ancak karbonik anhidraz 4 ve 2 (Car4 ve Car2) genlerinin ifadelerini artırır, bikarbonat sekresyonunu artırır ve mukus tutulumunu azaltır. Bu çalışmalar, Cftr eksikliği olan hücrelerde geri dönüştürülebilir bir PPAR-gamma sinyalleme kusurunu ortaya koyuyor ve bu kusurun ilaçla düzeltilebileceğini gösteriyor, böylece farelerde sistik fibroz fenotipinin şiddetini hafifletiyor.


Visualization of volatile substances in different organelles with an atmospheric-pressure mass microscope.

Bir kütle mikroskopu (nakit gözün çözünürlüğünden daha yüksek mekansal çözünürlüğe sahip kütle spektrometre görüntüleyici) geliştirdik ve bu mikroskop, atmosferik basınç iyon kaynağı odası ile lazer desorpsiyon/iyonizasyon (AP-LDI) ve bir dörtlü iyon tuzağı zaman-uçuş (QIT-TOF) analizörü ile donatılmıştır. Optik mikroskopun kütle spektrometresi ile birleştirilmesi, görüntüleme kütle spektrometrisi (IMS) yapmadan önce ilgili dokusal bölgeyi hassas bir şekilde belirlememizi sağladı. Yüksek mekansal çözünürlük elde etmek için bir ultraviyole lazer, bir üçlü lens ile sıkı bir şekilde odaklandı. Atmosferik basınç iyon kaynağı odası, doğal su veya uçucu bileşiklerin minimal kaybı ile taze örnekleri analiz etmemizi sağlar. Taze kesilmiş zencefil kökü bölümlerinin kütle-mikroskopik AP-LDI görüntülemesi, 6-gingerol'un ([M + K](+) at m/z 333.15, pozitif mod; [M - H](-) at m/z 293.17, negatif mod) ve monoterpen'in ([M + K](+) at m/z 191.09), sırasıyla acı ve lezzetle ilişkili bileşiklerin, yağ damlacığı içeren organellerde lokalize olduğunu ortaya koydu. AP-LDI-tandem MS/MS analizleri, taze kesilmiş zencefilden elde edilen gerçek sinyalleri standart reaktifle doğrudan karşılaştırmak için uygulandı. Bu nedenle, atmosferik görüntüleme kütle spektrometremiz, bitkilerin organel düzeyinde kalitesini izlememizi sağladı.


Coding of Sweet, Bitter, and Umami Tastes Different Receptor Cells Sharing Similar Signaling Pathways

Memeliler, kimyasal duyusal uyaranların geniş bir repertuvarını tadabilir. Tat, amino asit ve acı bileşiklere yanıt vermek için iki ilişkili olmayan reseptör ailesi (T1Rs ve T2Rs) tarafından aracılık edilir. Burada, tat TRP iyon kanalı TRPM5 veya tat dokusunda seçkin olarak ifade edilen fosfolipaz C PLCbeta2'nin knockout'larının tatlı, amino asit ve acı tat alımını ortadan kaldırdığını, ancak ekşi veya tuzlu tatları etkilemediğini gösteriyoruz. Bu nedenle, tatlı, amino asit ve acı duyuların farklı reseptörlere rağmen ortak sinyal moleküllerine konvansiyonu var. Daha sonra, PLCbeta2 tat kör hayvanları kullanarak tat algılamada temel bir soru: tat modları hücre düzeyinde nasıl kodlanır? Tatlı veya amino asit uyaranlarına yanıt vermeyen ancak acı tatantlara normal yanıt veren acı reseptör hücrelerinde PLCbeta2 işlevini kurtaran fareler geliştirildi. Bu nedenle, acı tat, tatlı ve amino asitlerden bağımsız olarak kodlanır ve tat reseptör hücreleri bu modlar arasında yaygın olarak ayarlanmaz.


Green synthesis of silver nanoparticles and characterization of their inhibitory effects on AGEs formation using biophysical techniques

Diabetin ikincil komplikasyonlarında rol oynayan başlıca faktörlerden biri, enzimatik olmayan glikasyon sonucu oluşan gelişmiş glikasyon son ürünleri (AGEs)dir. Bilim insanları, biyomoleküllerin normal yapısını ve işlevini etkilemeden potansiyel AGEs inhibitörleri olarak kullanılabilecek yeni bileşikler keşfetmeye odaklanmaktadır. Birkaç doğal ve sentetik bileşik, AGEs inhibitörü olarak önerilmiştir. Bu çalışmada, AGEs oluşumunda AgNPs'nin (altın nanopartikülleri) inhibisyon etkilerini araştırdık. Aloe Vera yaprak özüsünden sentezlenen AgNPs (~30,5 nm) boyutunda, UV-Vis spektroskopisi, enerji dağınıklık X-ışını spektroskopisi (EDX), yüksek çözünürlüklü iletkenlik elektron mikroskobu, X-ışını difraksiyonu ve dinamik ışık dağınıklığı (DLS) teknikleri kullanılarak karakterize edildi. AGEs oluşumunda AgNPs'nin inhibisyon etkilerini değerlendirmek için, serbest amino gruplarının (lisin ve arginin kalıntıları) reaktivitesi, protein bağlı karbonil ve karboksil metil lisina (CML) içeriği ve protein yapısına etkileri gibi çeşitli fiziko-kimyasal teknikler kullanıldı. Sonuçlar, AgNPs'lerin konsantrasyon bağımlı olarak AGEs oluşumunu önemli ölçüde inhibe ettiğini ve AgNPs'lerin protein yapısına olumlu bir etki yaptığını gösterdi. Bu bulgular, AgNPs'lerin diyabetle ilişkili komplikasyonlarda terapötik bir rol oynayabileceğini güçlü bir şekilde öne sürmektedir.