RKIKK motif in the intracellular domain is critical for spatial and dynamic organization of ICAM-1: functional implication for the leukocyte adhesion and transmigration.

Hiçbir doğrudan kanıt, ICAM-1'in hücre yüzeyindeki mekansal düzeninin, leukosit bağlanması ve transendotelyal göç (TEM) gibi fizyolojik işlevleriyle ilişkili olup olmadığını göstermemiştir. Burada, ICAM-1'in tek başına mikrovilinlerin de novo uzamasını doğrudan düzenlediğini ve bu nedenle mikrovilinlerde kümelendiğini gözlemledik. Ancak, iç domainin kesintisi, ICAM-1'in hücre yüzeyinde eşit dağılımına neden oldu. Mutasyon analizi, son 21 amino asidin gereksiz olduğunu, ancak iç domainin NH-terminal üçüncü kısmındaki (507)RKIKK(511) segmentinin, ICAM-1'in doğru konumlandırılması, dinamik dağılımı ve F-aktin, ezrin ve moesin ile ICAM-1'in etkileşimi için gerekli olduğunu ortaya koydu. Önemli olan, (507)RKIKK(511)'nin silinmesinin, LFA-1 bağımlı membran projeksiyonunu önemli ölçüde geciktirdiği ve leukosit bağlanmasını ve sonraki TEM'i azalttığıdır. Penetratin-ICAM-1 peptidleri içeren, ICAM-1 RKIKK dizilerini içeren hücre geçirgen penetratin ile tedavi edilen endotel hücreleri, leukosit TEM'ini engelledi. Bu bulgular, (507)RKIKK(511)'nin mikrovilinlerde ICAM-1 sunumunda önemli bir motif olduğunu ve ayrıca leukosit TEM'de ICAM-1 topografisinin yeni bir düzenleyici rol önerdiğini göstermektedir.


Immunology of the tick-host interaction and the control of ticks and tick-borne diseases.

İlk deneysel kenevir aşısı 60 yıl önce yapıldı. O zamandan beri ilerleme yavaş olsa da, son zamanlarda ticari olarak piyasaya sürülen Boophilus microplus için rekombine aşı önemli bir gelişmedir. Doğal olarak edinilen kenevirlere karşı koruyucu bağışıklığın doğası, özellikle önemli evcil otlak hayvanları için iyi anlaşılmamıştır. Doğal olarak edinilen bağışıklığın antijenlerinin karakterizasyonu hala sınırlıdır, ancak 'gizli' antijenlerle ilgili olarak daha fazla ilerleme kaydedilmiştir. Kenevir tarafından tetiklenen immün baskının gerçek etkisine ve bağışıklığın kenevir ile taşınan hastalıkların yayılmasına etkisine dair kritik sorular hala cevaplanmayı beklemektedir, ancak burada Peter Willadsen ve Frans Jongejan tarafından tartışılan son derece ilgi çekici ve önemli sonuçlar vardır.


Rapid method for the isolation of lipoproteins from human serum by precipitation with polyanions.

Lipoproteinlerin insan serumundan polyanyonlar ve divalant kasyonlarla çökelmesi yoluyla izolasyonuna ilişkin prosedürler açıklanmaktadır. Heparin ve MnCl(2) tek başına veya MgCl(2) ve sükrozla birlikte kullanılarak, düşük ve çok düşük yoğunluklu lipoproteinlerin karışımı hazırlanabilir, ultracentrifüjleme gerek kalmadan. Her iki durumda da çökelme geri dönüştürülebilir, seçici ve tamamlayıcıdır. Yüksek konsantrasyonda izole edilmiş lipoproteinler, immünolojik ve elektroforesiz yöntemlerle değerlendirildiğinde, diğer plazma proteinlerinden arındırılmıştır. Düşük yoğunluklu ve çok düşük yoğunluklu lipoproteinler daha sonra ultracentrifüjleme ile birbirinden ayrılabilir. Yöntemin avantajı, yalnızca tek bir hazırlayıcı ultracentrifüjleme ile büyük miktarlarda lipoprotein hazırlanabilmesidir. Heparin dışında polyanyonlar da kullanılabilir; düşük ve çok düşük yoğunluklu lipoproteinlerin çökelmesi, dextran sülfat ve MnCl(2) veya sodyum fosftungstat ve MgCl(2) ile sağlandığında, yüksek yoğunluklu lipoproteinler daha sonra reaktiflerin konsantrasyonlarının artırılması ile çökeltebilir. Bu lipoproteinler, küçük miktarda protein kirleticileri içeren, d 1.22'de ultracentrifüjleme ile daha da saflaştırılır. Tek bir hazırlayıcı ultracentrifüjleme ile, büyük hacimli serumdan immünolojik olarak saf yüksek yoğunluklu lipoprotein izole edilebilir.


The role of oral antidiabetic agents: why and when to use an early-phase insulin secretion agent in Type II diabetes mellitus

Özet 1990'larda elde edilen kanıtlar, glikemik kontrolün sadece Tip I (insülin bağımlı) değil, aynı zamanda Tip II (insülin bağımlı olmayan) diyabet melitüsünde de önemli olduğunu güçlü bir şekilde desteklemektedir. HbA1c ölçümü, glikoz kontrolünün etkisini değerlendirmek ve diyabetik komplikasyonların ortaya çıkmasını ve önlenmesini sağlamak için standart bir yöntem olsa da, daha yeni kanıtlar, diğer glikoz parametrelerinin de önemli olduğunu göstermektedir. Tip II diyabetin erken evresinde vasküler hasarın ilerleyici belirleyicileri olarak post-uyarıcı ve post-yemek sonrası hiperglikemik zirvelerin görünümü önemlidir. Tip II diyabetin farmakolojik yönetimine genel olarak kabul edilmiş bir standart yaklaşım yoktur. Birleşik Krallık Diyabet Çalışması, neredeyse normal glikemik hedefe ulaşmanın kritik önem taşıdığını ve bu ilerleyici hastalığın farmakoterapisinin zor olduğunu göstermiştir. Endojen insülin salgısının kaybının, Birleşik Krallık Diyabet Çalışması'nda Tip II diyabetin ilerlemesine neden olduğu kanıtlanmıştır. Bununla birlikte, erken insülinizasyon, diğer tedavi biçimlerine kıyasla avantajlı olmamıştır. Son yıllarda çoklu ilaç kullanımının ortaya çıkması, bu hastalığın tedavisini büyük ölçüde güçlendirmiştir. Bu senkronizm son zamanlarda erken evre insülin salgısı ajanlarının geliştirilmesiyle genişletilmiştir. Bu ajanlardan ikisi, nateglinid ve repaglinid, yemek zamanı glikoz dalgalanmalarını ve HbA1c'yi monoterapi olarak ve metformin ile kombinasyon halinde azaltabilir; antidiabetik potansiyelleri glibenclamid ve metformin kombinasyon tedavisinin benzeridir. Tip II diyabetli hastalarda yaşam süresini iyileştirme ve diyabetik komplikasyonları azaltma konusunda uzun vadeli etkilerine dair ek kanıtlar gerekmektedir.


Layered hydrogels accelerate iPSC-derived neuronal maturation and reveal migration defects caused by MeCP2 dysfunction.

Beyin gelişimi bozuklukları gibi nörolojik bozukluklarda geniş bir hücre fenotip yelpazesini araştırmak için hasta kaynaklı nöral kök hücreler (NPC'ler) kullanıldığında, 2D sistemlerin tamamen beyin içindeki hücrelerin düzenini taklit edememesi nedeniyle 3B analizler yardımcı olabilir. Burada, nörolojik bozukluklarda bu süreçlerin nasıl etkilendiğini incelemek için daha önce tanımlanmamış bir 3B göç ve farklılaşma analizi geliştirdik. Yumuşak 3B sistemimiz beyin ortamını taklit eder ve insan indüklenmiş pluripotent kök hücrelerinden (iPSC'ler) türetilen nöronların olgunlaşmasını hızlandırır, sadece 3 hafta içinde elektrofizyolojik olarak aktif nöronlar üretir. Bu platformu kullanarak, metil-CpG bağlayıcı protein-2 (MeCP2) işlev bozukluğunun iPSC'lerden türetilen nöronal göç ve olgunlaşma üzerindeki genotip spesifik etkisini (azalmış akson büyümesi ve daha az sinaps) 3B katmanlı hidrogeller içinde ortaya koyduk. Bu nedenle, bu 3B sistem, fiziksel ve mekanik uyaranlara veya belirli hücre tiplerinin özel düzenlemelerine ihtiyaç duyan nöral fenotiplerin incelenmesinde in vitro araştırılan yelpazeyi genişletir.


Inducible gene expression: diverse regulatory mechanisms

Hızlı gen ifadesinin uyaranlara yanıt olarak etkinleşmesi büyük ölçüde RNA polimeraz II'ye bağımlı transkripsiyonun düzenlenmesiyle gerçekleşir. Bu incelemede, dış uyaranlara yanıt olarak hızlı ve özelleştirilmiş gen ifadesinin etkinleşmesinde önemli olan, eukariotlarda transkripsiyon döngüsü sırasında meydana gelen olayları tartışıyoruz. Promotöre transkripsiyon makinesinin düzenlenmiş bir şekilde toplanmasının yanı sıra, kromatin yeniden düzenlemesi ve durmuş polimerazın serbest bırakılması gibi kontrol adımlarının da mevcut olduğu gösterilmiştir. Son çalışmalar, hedef genlerde transkripsiyonu etkinleştirmede bazı sinyal iletimi zincirlerinin bileşenlerinin da önemli bir rol oynadığını öne sürmektedir.


On the origins of ultra-fine anaphase bridges.

Chan KL, Palmai-Pallag T, Ying S, Hickson ID tarafından yapılan araştırmada, replikasyon stresi altında mitotik dönemde kırılgan sitozom lokuslarında kardeş kromatidlerin birbirine bağlandığı gözlemlendi (Nat Cell Biol 2009; 11:753-60).


Resistance to gefitinib in PTEN-null HER-overexpressing tumor cells can be overcome through restoration of PTEN function or pharmacologic modulation of constitutive phosphatidylinositol 3'-kinase/Akt pathway signaling.

AMAÇ Tirozin kinaz (TK) inhibitörleri, HER aşırı ifade eden tümörlerin tedavisinde umut verici yeni bir yaklaşım olarak ortaya çıkmaktadır, ancak bu ajanların optimal kullanımı, etkilerini araştıran aşağı akış sinyal yollarının daha iyi tanımlanmasını beklemektedir. Daha önce, hem EGFR hem de Her2 aşırı ifade eden tümörlerin yeni EGFR seçici TK inhibitörü gefitinib (ZD1839, "Iressa")'a duyarlı olduğunu bildirdik ve bu ajanın duyarlılığı Akt'in indirgenme yeteneğine korelasyon göstermektedir. Bununla birlikte, EGFR aşırı ifade eden MDA-468 hücreleri, PTEN işlevini kaybetmişler ve ZD1839'a dirençlidirler, ve ZD1839 bu hücrelerde Akt aktivitesini indirgemekte yetersizdir.

DENEYİM TASARIMI PTEN işlevini araştırmak için, MDA468 hücrelerinde tet-indüklenebilir PTEN ifadesini sağlayan hücre hatları oluşturduk.

SONUÇLAR Burada, MDA-468 hücrelerinin ZD1839'a direncinin, bu hücrelerde EGFR'e bağımsız olarak sürekli Akt aktivitesine neden olan PTEN işlevinin kaybından kaynaklandığını gösteriyoruz. PTEN işlevini tet-indüklenebilir ifade yoluyla yeniden sağlayarak bu hücrelere ZD1839 duyarlılığını geri kazandırıyoruz ve EGFR uyaran Akt sinyalizasyonunu yeniden kuruyoruz. Tümörlerde PTEN işlevini geri kazanmak klinik olarak zorlayıcı olsa da, PTEN kaybının çoğu etkisi aşırı aktif PI3K/Akt yolunun sinyalizasyonundan kaynaklanmaktadır ve bu aşırı aktivite farmakolojik yaklaşımlar ile düzenlenebilir. Burada, PI3K inhibitörü LY294002 kullanarak sürekli PI3K/Akt yolunun sinyalizasyonunu farmakolojik olarak indirgemenin, MDA-468 hücrelerinde EGFR uyaran Akt sinyalizasyonunu yeniden kurduğunu ve ZD1839'a duyarlılığını artırdığını gösteriyoruz.

SONUÇLAR ZD1839 duyarlılığı, büyüme faktörü reseptörü uyaran Akt sinyalizasyon aktivitesinin bütünlüğüne bağlıdır. PTEN kaybı bu sinyalizasyon yolunu koparır ve ZD1839


Transcriptome analysis reveals human cytomegalovirus reprograms monocyte differentiation toward an M1 macrophage.

Monositler, insan CMV (HCMV) enfeksiyonunun birincil hedefleridir ve virüsün kanlı yayılımından sorumlu oldukları öne sürülmüştür. Monositler, klasik proenflamatuar M1 makrofaj veya alternatif antienflamatuar M2 makrofaj olarak polarize olurken farklı işlevsel özelliklere sahip olurlar. HCMV'nin enfeksiyonu sonrası proenflamatuar M1 makrofaj oluşturarak viral yayılımı teşvik ettiği hipotezini test etmek için, enfekte monositlerin transkripsiyon profilini elde etmek amacıyla Affymetrix Mikroarray kullandık. HCMV'nin 4 saatlik enfeksiyon sonrası 583 (5.2%) toplam geni önemli ölçüde artırdı ve 621 (5.5%) toplam geni 1.5 kat veya daha fazla azalttı. Daha ileri ontoloji analizi, HCMV enfeksiyonu ile uyarılan klasik M1 makrofaj aktivitesiyle ilişkili genleri ortaya çıkardı. M1 polarizasyonu ile kesinlikle ilişkili 65% gen, HCMV enfeksiyonu ile uyarılırken, yalnızca M2 polarizasyonu ile doğrudan ilişkili 4% gen uyarıldı. Monosit kimokinomu transkripsiyon düzeyinde analiz, M1 ve M2 makrofaj kimokinlerinin %44'ü ve %33'ü uyarıldığını gösterdi. Chemokine antikor dizileri kullanarak proteomik analiz, HCMV enfekte monositlerden bu kemotaktik proteinlerin salgılanmasını doğruladı. Genel olarak, sonuçlar, HCMV enfekte monosit transkripsiyon profilinin klasik M1 aktivite fenotipine kaymış benzersiz bir M1/M2 polarizasyon imzasına sahip olduğunu ortaya koymaktadır.


Antithymocyte globulin treatment for patients with recent-onset type 1 diabetes: 12-month results of a randomised, placebo-controlled, phase 2 trial.

## Arka Plan
Tip 1 diyabet, T hücre tarafından medyasyona uğrayan β hücrelerin yok oluşundan kaynaklanır. Ön klinik çalışmalar ve pilot klinik denemelerden elde edilen bulgular, antitimosit globulin (ATG)'nin bu otoimmün tepkinin azaltılmasında etkili olabileceğini öne sürmektedir. Bu çalışmada, yeni teşhis edilmiş Tip 1 diyabetli katılımcılarda islet fonksiyonunu korumada tavuk ATG'nin güvenliğini ve etkinliğini değerlendirdik ve burada 12 aylık sonuçları rapor ediyoruz.

## Yöntemler
Bu faz 2, rastgele, plasebo kontrollü klinik deneme için, 11 ABD sitesinden 12-35 yaş arası Tip 1 diyabetli hastaları işe aldık. Bilgisayar tarafından oluşturulan rastgele bir sıralama dizisi kullanarak hastaları (2:1 oranında, 3 veya 6'lık bloklarla karıştırılmış ve çalışma sitesine göre stratifikasyonla) ya 6.5 mg/kg ATG ya da plasebo alacak şekilde rastgele ayırdık. Tüm katılımcılar maskeli tutuldu ve başlangıçta maskeli olmayan bir ilaç yönetim ekibi tarafından yönetildi, bu ekip çalışma süresinin ilk 3 ayına kadar tüm çalışmanın tüm yönlerini yönetti. Daha sonra, diyabet yönetimini çalışma süresinin geri kalanında maskeli tutmak için, katılımcılara bağımsız, maskeli bir çalışma doktoru ve eğitimli hemşire tarafından diyabet yönetimi sağlandı. Birincil bitiş noktası, baz çizgisi ayarlanmış 2 saatlik karışık yemek tolerans testindeki C-peptit yanıtının, baz çizgiden 12 aya kadar olan değişimiydi. Analizler niyetle tedavi esasına göre yapıldı. Bu, devam eden bir denemenin planlanmış ara analizi, 24 aylık takip süresine kadar devam edecek. Bu çalışma, ClinicalTrials.gov'da kayıtlı, NCT00515099 numarasıyla kaydedildi.

## Bulgular
10 Eylül 2007 ve 1 Haziran 2011 tarihleri arasında, 154 kişiyi ekrana aldık ve 38'ini ATG'ye, 20'sini plaseboya rastgele ayırdık. Birincil bitiş noktasında, grup arasında anlamlı bir fark yoktu: ATG grubundaki katılım


The nucleosome family: dynamic and growing.

Nükleozomun 1974'te keşfiyle birlikte, bilim insanları DNA'nın farklı stoikiyometrilere sahip histon kompleksleri etrafında sarıldığı ayrık parçacıklara rastladılar: oktasomlar, heksasomlar, tetrasomlar, "ayırılmış" yarı nükleozomlar ve son zamanlarda gerçek yarım nükleozomlar. Tüm bu parçacıklar canlı organizmalarda var mı? Hangi koşullarda? Eukaryotik çekirdeğin karmaşık DNA işlemlerinde fizyolojik önemi nedir? Dinamikleri nedir? Bu inceleme, üçten fazla on yıl boyunca yapılan araştırmaları özetler ve "nükleozom" terimine yeni bir anlam katar. Nükleozom artık tek bir statik varlık olarak görülemez; aksine, farklı yapısal ve dinamik özelliklere sahip bir parçacık ailesi olarak düşünülebilir, bu da farklı işlevlere yol açar.


Association between serum corin levels and risk of acute myocardial infarction.

ARKA PLAN Birikmiş kanıtlar, korinin tuz-su dengesi, kan basıncı ve kardiyak fonksiyonu düzenlemede kritik roller oynadığını, natriüretik peptitleri aktive ederek gösterdi. Bu vaka-kontrol çalışması, akut miokard enfarktüsü (AMI) ile ilişkili serum çözünür korin düzeylerini değerlendirmek için tasarlandı. YÖNTEMLER 856'sı ardışık AMI hastası ve 856'sı kontrol grubu olmak üzere toplam 1712 hasta dahil ettik ve lojistik regresyon modeli kullanarak korin düzeyleri ile AMI riski arasındaki olası ilişkiyi araştırdık. SONUÇLAR AMI hastaları, daha yüksek vücut kitle indeksi, daha az fiziksel aktivite ve hipertansiyon, diyabet, hiperlipidemi ve sigara içme geçmişi açısından kontrol grubuna kıyasla daha fazlaydı. AMI hastalarında serum korin düzeyleri (825 ± 263 pg/ml) sağlıklı kontrol grubuna (1246 ± 425 pg/ml) kıyasla önemli ölçüde düşüktü. Hem erkeklerde hem de kadınlarda ST yükselmesi (STEMI) ve non-ST yükselmesi miokard enfarktüsü (NSTEMI) oranları, vücut kitle indeksi, hipertansiyon, diyabet, hiperlipidemi, sigara içme ve fiziksel aktiviteyi ayarladıktan sonra serum korin düzeylerinin artmasıyla birlikte anlamlı şekilde azaldı (P için trend, <0.001). SONUÇ Korunma çalışmamız, AMI hastalarında serum korin düzeylerinin önemli ölçüde azaldığını ve hem erkeklerde hem de kadınlarda STEMI ve NSTEMI'nin görülme sıklığı ile ters orantılı olduğunu göstermektedir.


Crosstalk between the estrogen receptor and the HER tyrosine kinase receptor family: molecular mechanism and clinical implications for endocrine therapy resistance.

Memelenmiş meme kanseri evrimi ve tümör ilerlemesi, steroid reseptörü (estrojen reseptörü [ER] ve progesteron reseptörü) ve büyüme faktörü reseptörü sinyalleşmesi arasındaki karmaşık etkileşimlerle yönetilir. Son yıllarda, kanser terapisi alanı, bu spesifik kanser yolları ve anahtar moleküllere (ER ve büyüme faktörü reseptörleri) yönelik birden fazla stratejinin ortaya çıkmasıyla bu tümör büyümesini durdurmak ve tümörün yok edilmesini sağlamak için tanıklık etti; ancak tedavi başarısı değişti ve hem de novo (öncelik) hem de edinilen direnç zorluklar olarak kanıtlandı. ER biyolojisi üzerine yapılan son çalışmalar, meme kanseri içinde ER'nin eylemine ilişkin yeni içgörüler ortaya çıkardı ve ER yolunu hedefleyen endokrin terapilere karşı direnç gelişiminin temel bir katkıda bulunan ER ve HER aile sinyalleşme yolları arasındaki yakın etkileşimin rolünü vurguladı. Bu inceleme makalesinin amacı, ER ve HER büyüme faktörü reseptörü sinyalleşme yolları arasındaki çapraz konuşmanın meme kanseri hücrelerinin endokrin terapilere direncine ilişkin mevcut bilgileri özetlemek ve bu dirençli tümör büyümesini önlemek için yeni mevcut terapötik stratejileri keşfetmektir.


Nuclear PTEN functions as an essential regulator of SRF-dependent transcription to control smooth muscle differentiation

Vasküler hastalık ilerlemesi, vasküler düz kas hücresi (DKH) fenotip ve işlevinde belirgin değişikliklerle ilişkilidir. DKH kasıltı gen ifadesi ve bu nedenle farklılaşması, transkripsiyon faktörü serum yanıt faktörü (SRF) tarafından doğrudan transkripsiyonel kontrol altındadır; ancak DKH fenotipini dinamik olarak düzenleyen mekanizmalar tam olarak tanımlanmamıştır. Burada, lipit ve protein fosfataz PTEN'in, SRF ile birlikte farklılaşmış DKH fenotipini korumada vazgeçilmez bir düzenleyici olarak yeni bir rol oynadığını bildiriyoruz. PTEN, SRF'nin N-terminal alanıyla etkileşime girer ve PTEN-SRF etkileşimi, DKH'ye özgü genlerin temel promotör öğelerine SRF bağlanmasını teşvik eder. Fenotipik geçişe neden olan faktörler, çekirdekten sitoplazmaya PTEN'in translokasyonunu teşvik ederek, myojenik olarak aktif SRF'nin azalmasına neden olur, ancak hedef genlerde SRF aktivitesini artırarak proliferasyona dahil olan genlerde. Genel olarak, insan aterosklerotik lezyonlarda içme DKH'lerde PTEN'in azalmış ifadesi gözlemlendi, bu da bu bulguların potansiyel klinik önemini vurguluyor.


SEROSURVEY FOR FELINE LEUKEMIA VIRUS AND LENTIVIRUSES IN CAPTIVE SMALL NEOTROPIC FELIDS IN SÃO PAULO STATE, BRAZIL

Abstrakt Feline Leukemia Virüsü (FeLV), Gammaretrovirus ve Feline İmmün Yetmezlik Virüsü, Lentivirus ailesine ait bir retrovirüs, Retroviridae ailesine mensuptur ve evcil kedi (Felis catus)larda kalıcı enfeksiyonlara neden olabilir. Bu virüslerin enfeksiyonu, sitoproliferatif ve sitosupresif bozukluklara yol açabilir. Evcil kedilerde dünya çapında yüksek morbidite ve mortalite oranları gözlemlenmektedir. Bu virüslerin tehlikeli neotropik küçük kedilere bulaşması yıkıcı sonuçlar doğurabilir. Brezilya'nın São Paulo eyaletinde, neotropik küçük kedilerin (Leopardus pardalis, Leopardus tigrinus, Leopardus wiedii, Herpailurus yaguarondi ve Oncifelis geoffroyi) serumu, ticari olarak mevcut immunoanalizler kullanılarak FeLV ve feline lentivirüsleri için test edildi. Tüm sonuçlar negatif çıktı, bu da bu popülasyonlarda retrovirüs enfeksiyonunun önemli bir klinik sorun olmadığına işaret ediyor. São Paulo şehrinde evcil kedilerin doğal olarak bu patojenlere sahip olması ve Brezilya'daki hayvanat bahçelerinde yaygın olarak vahşi kedilerin bulunması nedeniyle, bu virüslerin naif popülasyonlarına bulaşmasını önlemek için önlemler alınmalıdır.


Comparing the metabolism of quercetin in rats, mice and gerbils

Birkaç kemirgen türü, quercetinin in vivo metabolizmasını araştırmak için kullanılır. Bununla birlikte, bunların uygun bir hayvan modeli olup olmadığı net değildir. Bu nedenle, Wistar sıçanları (sıçanlar), Balb/c fareleri (fareler) ve Moğol sincapları (sincaplar) arasında quercetinin metabolizmasını karşılaştırdık. Üç hayvan türünün kan, akciğer ve karaciğerlerinde quercetin metabolitleri quercetin-3-glukuronid (Q3G), quercetin-3′-sülfat (Q3′S) ve metil-quercetin isorhamnetin (IH) seviyelerini, akut ve/veya kronik quercetin yönetimi sonrası yüksek performanslı sıvı kromatografisi ile belirledik. İnce bağırsak mukozal zar ve karaciğerde metabolik enzim aktiviteleri de incelendi. Öncelikle, akut quercetin yönetimi sonrası Q3′S seviyesinin gerbillerde en yüksek olduğunu bulduk. Bununla birlikte, uzun süreli takviye (20 hafta) sonrası Q3G, kan, akciğer ve karaciğerlerde baskın metabolit oldu, ardından IH ve Q3′S tüm hayvanlarda, ancak gerbillerde hala daha yüksek Q3′S dönüşüm oranı vardı. Gerbil kanındaki toplam quercetin konsantrasyonlarının kısa ve uzun süreli çalışmaların her ikisinde de en yüksek olduğu gözlemlendi. Uridin 5′-diphosfat-glukuronil transferaz, fenol sülfataz ve katabol-O-metil transferaz aktiviteleri, tüm hayvanlarda doz ve dokuya bağlı olarak quercetin tarafından uyarıldı. Genel olarak, uzun süreli takviye sonrası quercetin metabolizması tüm hayvanlarda benzer ve insanlardaki metabolizmaya kıyaslanabilir. Bununla birlikte, gerbillerde quercetin ve Q3′S dönüşüm oranı diğer hayvanlara kıyasla daha yüksektir.


Cytokinesis failure generating tetraploids promotes tumorigenesis in p53-null cells

Uzun süredir tümör oluşumuna ilişkin bir hipotez, hücre bölünmesi başarısızlığının, genetik olarak istikrarsız tetraploid hücreler oluşturmasının, aneuploid malignansların gelişimini kolaylaştırdığı yönündedir. Burada bu fikri, p53-null (p53-/-) fare meme epitel hücrelerinde (MMEC) geçici olarak sitokinizi engellemek suretiyle test ediyoruz, böylece diploid ve tetraploid kültürlerin izolasyonu mümkün oluyor. Tetraploid hücreler, bütün kromozom yanlış ayrışması ve kromozom yeniden düzenlemeleri sıklığında artış gösterdi. Sadece tetraploid hücreler, in vitro bir karsinojenle maruz kaldıktan sonra dönüştürülmüştü. Ayrıca, karsinojen olmadan, sadece tetraploid hücreler, çıplak farelerde altskutik olarak nakledildiğinde malign meme epitel kanserlerine neden oldu. Tüm bu tümörler, birçok karşılıklı olmayan translokasyon ve bir küme matris metaloproteinaz (MMP) genleri içeren kromozom bölgesindeki 8-30 kat amplifikasyon içeriyordu. MMP aşırı ifadesi, insanlarda ve hayvan modellerinde meme tümörleri ile ilişkilendirilmiştir. Bu nedenle, tetraploidi, p53-/- MMEC'lerde kromozom değişikliklerinin sıklığını artırır ve tümör gelişimini teşvik eder.


Claspin, a Chk1-regulatory protein, monitors DNA replication on chromatin independently of RPA, ATR, and Rad17.

Claspin, Xenopus yumurta ekstraktlarında tamamen replike edilmemiş DNA içeren Chk1'in ATR bağımlı etkinleşmesi için gereklidir. Burada, Claspin'in S fazı sırasında düzenlenmiş bir şekilde kromatinle ilişkili olduğunu gösteriyoruz. Kromatinle Claspin'in bağlanması, ön replikasyon kompleksi (pre-RC) ve Cdc45'e bağlıdır, ancak replikasyon protein A (RPA)'ya değil. Bu bağımlılıklar, Claspin'in replikasyon başlangıç noktalarında DNA'nın ilk gevşemesi zamanına yakın bağlandığını ima eder. Buna karşılık, hem ATR hem de Rad17, DNA'ya bağlanmak için RPA gerektirir. Claspin, ATR ve Rad17, kromatinle bağımsız olarak bağlanır. Bu bulgular, Claspin'in S fazı sırasında DNA replikasyonunu izlemede bir rol oynadığını öne sürmektedir. Claspin, ATR ve Rad17, DNA replikasyon kolu hakkında farklı yönleri algılayarak kontrol noktasını düzenlemede işbirliği yapabilir.


Cold-related respiratory symptoms in the general population.

# Giriş
Soğukla ilişkili solunum semptomları, özellikle solunum hastalıkları olan kişilerde yaygın olan kuzey nüfusları arasında yaygındır. Bununla birlikte, genel nüfusta bu semptomların yaygınlığı ve semptomların ortaya çıkmaya başladığı sıcaklık eşiği iyi bilinmemektedir.

# Amaçlar
Bu çalışma, sağlıklı kişiler ve solunum hastalığı olan kişiler arasında soğukla ilişkili solunum semptomlarının yaygınlığını ve sıcaklık eşiğini belirlemeyi amaçlamaktadır.

# Malzemeler ve Yöntemler
Ulusal FINRISK çalışmasından 6591 erkek ve kadın (25-74 yaş arası) soğukla ilişkili solunum semptomları hakkında sorgulandı. Sonuçlar, yaş ayarlanmış yaygınlık oranları ve çoklu regresyon katsayıları olarak ifade edildi.

# Sonuçlar
Soğukla ilişkili solunum semptomları, astım olan kişilerde (erkekler %69/kadınlar %78) ve kronik bronşitli kişilerde (erkekler %65/kadınlar %76) sağlıklı kişilere (erkekler %18/kadınlar %21) kıyasla daha sık bildirildi. Bir ikili regresyon, yaş ve cinsiyet, astım ve kronik bronşit nedeniyle semptom yaygınlığında artış gösterdiğini ortaya koydu. Rapor edilen soğukla ilişkili semptomlar için sıcaklık eşiği, erkeklerde -14°C, kadınlarda ise -15°C idi ve yaş (0°C-5°C), astım (2°C) ve kronik bronşit (3°C) ile birlikte arttı. Balgam üretimi için sıcaklık eşiği istisnai bir şekilde, yaş (2°C-5°C) ve astım (2°C) ile birlikte azaldı. Sigara içme ve eğitim etkileri önemsizdi.

# Sonuç
Soğukla ilişkili solunum semptomları, kronik solunum hastalıkları olan hastalarda yaygındır, ancak nispeten düşük sıcaklıklarda ortaya çıkar. Soğuk iklimlerde, soğukla ilişkili semptomlar, sağlıkla ilgili yaşam kalitesini etkileyebilir.


Carvedilol for children and adolescents with heart failure: a randomized controlled trial.

# Çocuk ve Ergenlerde Sistemik Ventriküler Sistolik Fonksiyon Bozukluğu Olan Hastalarda Karvedilolun Etkilerinin Önceden Değerlendirilmesi

## Giriş

Beta-blokörler yetişkinlerde kalp yetmezliği semptomlarını ve hayatta kalmayı iyileştirir, ancak bu ilaçların çocuk ve ergenlerde kullanımı hakkında çok az bilgi vardır.

## Amaç

Sistemik ventriküler sistolik fonksiyon bozukluğu olan semptomatik çocuk ve ergenlerde karvedilolun etkilerini önceden değerlendirmek.

## Tasarım, Yer ve Katılımcılar

Amerika Birleşik Devletleri'ndeki 26 merkezde 161 çocuk ve ergenle yapılan çok merkezli, çift kör, plasebo kontrollü, rastgele bir çalışma. Geleneksel kalp yetmezliği ilaçlarının yanı sıra hastalar plasebo veya karvedilol ile tedavi edildi. Haziran 2000'de kayıt başladı ve son doz Mayıs 2005'te (her hasta 8 ay boyunca ilaç aldı) verildi.

## Müdahale

Hastalar, sol ventrikül veya sol ventrikül olmayan sistemik ventrikülüne sahip olup olmadıklarına göre, plasebo, düşük doz karvedilol (62.5 kg'dan hafif olanlarda her doz 0.2 mg/kg, 62.5 kg ve üzeri olanlarda her doz 12.5 mg) veya yüksek doz karvedilol (62.5 kg'dan hafif olanlarda her doz 0.4 mg/kg, 62.5 kg ve üzeri olanlarda her doz 25 mg) almaları için 1:1:1 oranında rastgele seçildi.

## Ana Sonuç Ölçümleri

Birincil sonuç, karvedilol (düşük ve yüksek dozların birleşimi) alan hastalarla plasebo alan hastalar arasında kalp yetmezliği sonuçlarının bir bileşik ölçüsüdür. İkincil etkili değişkenler bu bileşik ölçümün bireysel bileşenleri, ekokardiyografik ölçümler ve plazma B-tipi natriürik peptid seviyeleridir.

## Sonuçlar

Gruplar arasında bileşik sonuca ilişkin istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu. 54 plasebo alan hastanın 30'u (56%) iyileşti, 16'sı (3


The circadian clock gene BMAL1 is a novel therapeutic target for malignant pleural mesothelioma.

Malignan pleural mezotelioma (MPM), parietal pleura yüzeyini kaplayan mezotelyal hücrelerden kaynaklanan ve kötü prognoz gösteren yüksek derecede agresif bir neoplazmadır. MPM tedavisinde önemli ilerlemeler kaydedilmesine rağmen, daha verimli tedavi yaklaşımları geliştirilmesi gerekmektedir. BMAL1, sirkadiyen saat makinesinin temel bileşenidir ve MPM'de konstitütif aşırı ifadesi rapor edilmiştir. Burada, BMAL1'in MPM için moleküler bir hedef olabileceğini gösteriyoruz. MPM hücre hatlarının çoğu ve bir MPM klinik örneği alt kümesi, nontumorjenik mezotelyal hücre hattı (MeT-5A) ve normal parietal pleura örneklerine kıyasla daha yüksek BMAL1 seviyeleri ifade etmektedir. Serum şoku, MeT-5A'da ritmik BMAL1 ifade değişikliğine neden oldu ancak ACC-MESO-1'de olmadı, bu da MPM hücrelerinde sirkadiyen ritim yolunun bozulduğunu göstermektedir. BMAL1'in baskılanması, iki MPM hücre hattı (ACC-MESO-1 ve H290) hücre çoğalmasını ve bağımlı/bağımsız kolonik büyümesini baskılarken, MeT-5A'da bu etki gözlemlenmedi. Önemli olan, BMAL1'in yok edilmesinin hücre döngüsünü bozduğunu ve apoptotik ve poliploid hücre popülasyonunda önemli bir artışa neden olduğunu, aynı zamanda Wee1, siklin B ve p21(WAF1/CIP1) seviyelerinin indirgenmesiyle birlikte siklin E ifadesinin artmasıyla ilişkilidir. BMAL1'in baskılanması, ACC-MESO-1 hücrelerinde, en yüksek BMAL1 seviyesini ifade eden hücrelerde, hücre döngüsü düzenleyicilerinin bozulması ve mikronükleasyon ve çoklu çekirdekler de dahil olmak üzere dramatik morfolojik değişikliklerin indüklenmesiyle mitotik felakete neden oldu. Bu bulgular birlikte, BMAL1'in MPM'de kritik bir rol oynadığını ve MPM için çekici bir tedavi hedefi olabileceğini göstermektedir.


Mechanism and Regulation of DNA-Protein Crosslink Repair by the DNA-Dependent Metalloprotease SPRTN

Kovalent DNA-protein çapraz bağları (DPC'ler), replikasyon ve transkripsiyon gibi temel kromatin işlemlerini bozan toksik DNA hasarlarıdır. DPC'ye özgü onarım mekanizmaları hakkında çok az bilgi vardı, ancak son zamanlarda mayada bir DPC işleme proteazının keşfedilmesiyle bu durum değişti. Daha yüksek ökaryotlarda bir DPC proteazının varlığı, Xenopus laevis yumurta ekstraktlarındaki verilerden çıkarılabilir, ancak kimliği hala belirsizdir. Burada, metazoanlarda DPC proteazı olarak hareket eden metalloproteaz SPRTN'yi tanımlıyoruz. SPRTN'nin kaybı, DPC'leri onarmada başarısızlığa ve DPC'yi tetikleyen ajanlara karşı aşırı duyarlılığa neden olur. SPRTN, benzersiz bir DNA tarafından tetiklenen proteaz aktivitesi yoluyla DPC işleme gerçekleştirir, bu aktivite birkaç karmaşık düzenleyici mekanizma tarafından kontrol edilir. Hücresel, biyokimyasal ve yapısal çalışmalar, DNA anahtarı tetikleyen bir proteaz aktivitesi, SPRTN'nin kromatin erişilebilirliğini kontrol eden bir ubiquitin anahtarı ve düzenleyici oto-katalitik kırılma gibi bir DNA anahtarı tetikleyen bir proteaz aktivitesi, SPRTN'nin kromatin erişilebilirliğini kontrol eden bir ubiquitin anahtarı ve düzenleyici oto-katalitik kırılma gibi bir dizi ayrıntıyı tanımlar. Verilerimiz ayrıca, SPRTN eksikliğinin erken yaşlanma ve kanser yatkınlığı bozukluğu Ruijs-Aalfs sendromuna neden olan moleküler bir açıklama da sağlar.


'Zero is not good for me': implications of infertility in Ghana.

ARKA PLAN Afrika alt kıtasında çocuklara verilen yüksek değer göz önüne alındığında, önceki araştırmalar, kısırlığın psikolojik sıkıntı ve evlilik çatışması riskini artırdığını, riskli cinsel davranışları teşvik ettiğini ve kısır bireyler ve çiftlerin önemli bir ekonomik ve sosyal sermaye kaynağına erişimini engellediğini öne sürmektedir. Bu makale, Batı Afrika'daki Gana'daki kadınların kısırlığın etkilerini araştırmaktadır. YÖNTEM Accra, Gana'daki jinekolojik ve obstetrik kliniklerinde tedavi arayan 107 kadın (21-48 yaş arası, ortalama 33 yaş) ile yapılan yarı yapılandırılmış görüşme verileri analiz edilmiştir. Görüşmeleri tekrarlayan açık kodlamaya dayanarak, analiz odak noktası zihinsel sağlık, evlilik istikrarsızlığı, sosyal etkileşim ve cinsiyet deneyimleri üzerinedir. SONUÇLAR Kısır kadınlar, ciddi sosyal damgalama, evlilik gerginliği ve çeşitli zihinsel sağlık zorluklarıyla karşı karşıya olduklarını bildiriyorlar. Birçok kadın, kısırlık için suçlamanın büyük bir kısmını üstlenmenin ve bu nedenle erkek ortaklarından daha büyük sosyal sonuçlarla karşı karşıya kalmanın kendileri için daha fazla olduğunu hissediyorlar. Kısırlıklarını kendileri tanımlamayan kadınlar da bu bulguları destekliyor, özellikle kadınlar için kısırlığın ciddi sosyal sonuçları olduğunu iddia ediyorlar. SONUÇ Kısırlık, Gana'da sosyal etkileşim, evlilik istikrarı ve zihinsel sağlık için önemli sonuçlara sahiptir. Bu sonuçlar, Gana'daki erkeklerin eşit şekilde paylaşmadığı algılanmaktadır.


Ethical dilemmas in a randomized trial of asthma treatment: can Bayesian statistical analysis explain the results?

## Amaçlar
Orijinal amaç, bilevel pozitif hava yolu basıncı (BiPAP) solunumu kullanımının, astımatik durumdaki hastalarda endotracheal entübasyon ihtiyacını, hastanede kalma süresini ve hastaneye yapılan harcamaları azaltıp azaltmayacağını belirlemekti. Doktor tedavi önyargısının gelişmesi, hastaların katılımını zorlaştırdı. Makale daha sonra bu önyargının meydana geldiği durumlarda çalışma sonuçlarını açıklamak için Bayes istatistiklerinin kullanımını açıklar.

## Yöntemler
Bu çalışma, bir şehir üniversitesi hastanesinde, acil serviste yılda 94.000 ziyaret olan bir nüfusla 34,5 ay boyunca yapılan bir önsel, rastgele kontrol edilmiş klinik deneme idi. Başlangıçtaki standart tedaviye yanıt vermeyen astımatik durumdaki hastalar, BiPAP solunumu ve standart tedaviye ek olarak veya sadece standart tedaviye (BiPAP olmayan) rastgele yerleştirildi. Her iki grupta da gerektiğinde entübasyon yapıldı. Eşzamanlı kardiyak veya diğer akciğer hastalıkları olan hastalar dışlandı. Ana sonuç ölçümleri, endotracheal entübasyon oranı ve hastanede kalma süresi idi. İkincil sonuç ölçümleri, vital işaretler (solunum hızı, kalp hızı, kan basıncı), solunum akışının zirve değerlerindeki değişiklikler, puls oksimetre değerlerindeki değişiklikler ve hastaneye yapılan harcamalar içeriyordu. Veriler, Fisher'ın kesin testi, Mann-Whitney testleri ve Bayes istatistikleri kullanılarak analiz edildi. Tekrardan katılım gösteren hastalar için, veriler yalnızca ilk katılımları için analiz edildi.

## Sonuçlar
BiPAP grubuna 19 hasta ve BiPAP olmayan gruba 16 hasta dahil edildi. Hastalar sık sık birden fazla kez dahil edildi ve sonraki katılım verileri analizden dışlandı. Doktor tedavi önyargısı nedeniyle önemli bir düşüşle çalışma erken sona erdi. Demografik veriler, grupların yaş, cinsiyet, başlangıçtaki zirve akış oranı ve arteriyel kan gazı ölçümlerinde benzer olduğunu gösterdi. BiPAP olmayan grupta (n = 2) entübasyon oranı, BiPAP grubuna (n = 1) göre %7,3'lük (95% güven aralığı = -22 ile +45) bir artış gösterdi. Hastanede kalma süresi veya hastan


Mental health in prison populations. A review--with special emphasis on a study of Danish prisoners on remand.

# Amaç:
Hapishane nüfuslarında zihinsel sağlık ve psikiyatrik morbidite üzerine literatürü incelemek ve bu bulguları Danimarka'da tutuklu mahkumlarla ilgili bir çalışmayla ilişkilendirmek.

# Yöntem:
Literatür incelendi ve aşağıdaki bölümlere ayrıldı: hapishane nüfuslarında psikometriklerin geçerliliği, hapishaneye girmeden önce psikiyatrik bozuklukların yaygınlığı, hapishanede psikiyatrik bozuklukların oluşma oranı, psikiyatri ile ilişkili psikopati, farklı heroin kullanım yöntemlerine (sigara içme vs. enjekte etme) özel vurgu yapan bağımlılık sendromları. Sonuçlar, tek kişilik hücrede (SC) veya tek kişilik hücrede olmayan (non-SC) tutuklu mahkumlarla ilgili bir uzun süreli Danimarka çalışmasıyla karşılaştırıldı.

# Sonuçlar:
Hapishane nüfuslarıyla ilgili birçok faktör göz önünde bulundurulmalıdır, örneğin uluslararası farklılıklar, hapishane ortamı, demografik özellikler ve yöntemsel sorunlar. Genel olarak hapishane nüfusları dünya çapında artmaktadır. Psikometrikler, genel nüfuslara kıyasla hapishane nüfuslarında farklı performans gösterebilir; Genel Sağlık Sorunu-28 (GHQ-28), tutuklu mahkumlarda düşük geçerliliğe sahiptir. Psikiyatrik morbidite, özellikle şizofreni, genel nüfusa kıyasla hapishane nüfuslarında daha yüksektir ve bağımlılık sendromları en sık görülen bozukluklardır. Hapishanenin erken evresi, uyum bozuklukları için hassas bir dönemdir ve SC'de non-SC'ye kıyasla iki kat daha yüksek bir oluşma oranına sahiptir. Psikopatinin yaygınlığı, Avrupa'da Kuzey Amerika'dan daha düşüktür. Orta ila yüksek psikopati puanları, daha yüksek psikiyatrik komorbiditeyle ilişkilidir. Opioid bağımlılığı en sık görülen uyuşturucu bozukluğudur ve enjekte edenler, sigara kullananlara kıyasla daha işlevsiz bir gruptur. Birçok zihinsel hastalığı olan mahkum, tespit edilmeden ve tedavi edilmeden kalır.

# Sonuç:
Zihinsel hastalığı olan mahkumların nüfusu artmakta ve bu mahkumların yetersiz bir şekilde tespit edilmesi ve tedavisi devam etmektedir.


Why females live longer than males: control of longevity by sex hormones.

Kadınların birçok türde, insanlarda da erkeklerden daha uzun yaşadıkları gözlemlenmiştir. Bu fenomenin olası bir açıklamasını, östrojenlerin yararlı etkisine bağlayabiliriz; östrojenler östrojen reseptörlerine bağlanır ve uzun ömürle ilişkili genlerin ifadesini artırır, bunlara süperoksit dismutaz ve glütatyon peroksidaz gibi antioksidan enzimlerin kodlayan genleri dahildir. Sonuç olarak, dişi mitokondriler, erkeklerden daha az reaktif oksijen türleri üretir. Ancak, östrojenlerin uygulanması ciddi dezavantajlara sahiptir; bunlar feminize edicidir (bu nedenle erkeklere uygulanamaz) ve menopoz sonrası kadınlarda rahim kanseri gibi ciddi hastalıkların gelişme riskini artırabilir. Soya veya şarap gibi bitkisel kaynaklı östrojenler, östrojenlerin olumlu etkilerini, ancak istenmeyen etkilerini olmadan sağlayabilir. Cinsiyet farklılıklarını inceleyerek uzun ömürlülüğün temel süreçlerini anlayabilir ve hem kadınlarda hem de erkeklerde uzun ömürlülüğü artırmak için pratik stratejiler geliştirebiliriz.


The pre-B-cell receptor: selector of fitting immunoglobulin heavy chains for the B-cell repertoire

Bu Görüş Makalesinde, pre-B-hücre reseptörü (pre-BCR) rolünü, antijen-özgü B hücrelerinin gelişimi açısından, immünoglobulin ağır zincir (IgH) değişken bölge repertuarı seçimi, öncül B hücrelerinin farklılaşması ve çoğalması ve IgH alellik dışlama konularında ele alıyorum. Pre-T-hücre reseptörü (pre-TCR) ile T hücre gelişimi arasındaki karşılaştırmalar, kafa karıştırıcı sorular ortaya atıyor. Neden B ve T hücre hatları, antijen tanıyan hücre repertuarlarını geliştirmek için bir vekil zincir — vekil hafif zincir ve pre-TCR α zinciri — kullanıyor? Pre-BCR ve pre-TCR'nin, lösemik farklılaşma ve antijen reseptörü alellik dışlamada işlevleri nelerdir? Bu makale, Harald von Boehmer'in eşlik eden makalesiyle birlikte, bu sorulara cevap vermeyi umuyor.


Helicobacter species methods and protocols. Introduction.

Helikobakter enfeksiyonu, gastrit ve duodenitlerin ve gastrik kanserin çoğunluğuna neden olan kronik ve kalıcı bir durumdur. Bakterinin incelenmesi, bakterinin ev sahibiyle etkileşimi ve ev sahibinin bağışıklık tepkisi, kültür tekniklerinin standartlaştırılması ve hayvan modellerinin geliştirilmesiyle büyük ölçüde faydalanmıştır. Aşağıdaki bölümler, enfeksiyonun klinik yönlerini açıklayacak ve bu enfeksiyonun en iyi şekilde araştırılması için önemli tekniklere değinecektir.


Effectiveness of statin-eluting stent on early inflammatory response and neointimal thickness in a porcine coronary model.

ARKA PLAN İlaç salımlı stent (DES) implantasyonu, koroner revaskülarizasyon sırasında rutin bir uygulamadır çünkü DES, çıplak metal stent (BMS) ile karşılaştırıldığında restenoz ve hedef lezyon revaskülarizasyon oranlarını önemli ölçüde düşürür. Bununla birlikte, mevcut DES'ler, geç kanama gibi sınırlamalara sahiptir, çünkü geç iyileşme ile daha kötü endotelizasyon ve yerel iltihaplanma devam eder. Statinler, hücre proliferasyonunu, iltihabı ve endotel fonksiyonunu geri kazanmayı engelleyebilir. Bu çalışma, stent tabanlı cerivastatin teslimatının, stent ile ilişkili iltihaplanma yanıtlarını ve endotel fonksiyonuna olumsuz etkilerini azaltma ve neointimal hiperplaziyi bir domuz koroner modelinde inhibe etme yeteneğini değerlendirdi. YÖNTEM VE SONUÇLAR Domuzlar, ya cerivastatin salımlı stent (CES) ya da BMS ile koroner arterlerine (her grupta 9 domuz, her grupta 18 koroner) rastgele yerleştirildi. Tüm hayvanlar herhangi bir olumsuz etki olmadan hayatta kaldı. Stent yerleştirilmesinden 3 gün sonra taramalı elektron mikroskopi ile değerlendirilen iltihaplı hücre infiltrasyonu, tedavi edilen damarlarda önemli ölçüde azaldı (iltihap puanı: 1.15 +/- 0.12 vs 2.43 +/- 0.34, p < 0.0001). 28. gününde, bradykinin ile içkoronary infüzyon yoluyla değerlendirilen endotel fonksiyonu, hem CES hem de BMS gruplarında korundu. Hacimsel intravasküler ultrason grafikleri, CES grubunda intimal hacmin azaldığını (28.3 +/- 5.4 vs 75.9 +/- 4.2 mm3, p < 0.0001) gösterdi. Histomorfometrik analiz, CES grubunda neointimal alanın (1.74 +/- 0.45 vs 3.83 +/- 0.51 mm2, p < 0.0001) azaldığını, ancak yaralanma puanlarının benzer olduğunu (1.77 +/- 0.30 vs 1.77 +/- 0.22, p


Genetic variation in West Nile virus from naturally infected mosquitoes and birds suggests quasispecies structure and strong purifying selection.

Intra-konaklı genetik çeşitlilik, doğal olarak enfekte olmuş sivrisinekler ve kuşlar üzerinde analiz edildi, böylece Batı Nil virüsü (WNV) doğal olarak bir quasi-tür olarak var olup olmadığını belirlemek ve konakçılar arasında ve konakçı içinde seçici baskıları nicel olarak belirlemek için. WNV, ABD'nin New York eyaletindeki Long Island'da 2003 WNV bulaşma sezonunun zirvesinde toplanan 10 enfekte kuş ve 10 enfekte sivrisinek havuzundan örnekler alındı. 1938 nükleotit uzunluğunda bir parça, WNV kabuk (E) kodlama bölgesinin 3' ucu 1159 nükleotit ve NS1 (non-yapısal protein 1) kodlama bölgesinin 5' ucu 779 nükleotit'i içeren ve klonlandı ve her örnekten 20 klon sekanslandı. Bu analizden elde edilen sonuçlar, WNV enfeksiyonlarının doğada genetik açıdan çeşitli bir genom popülasyonundan türediğini göstermektedir. Bireysel örneklerdeki ortalama nükleotit çeşitliliği %0,016 ve konsensüs dizisinden farklı olan klonların ortalama yüzdesi %19,5 idi. Sivrisineklerdeki WNV dizileri, kuşlardaki WNV'ye kıyasla genetik açıdan daha çeşitlidir. Herhangi bir konakçıya bağlı olarak belirli türde mutasyonlara yönelik bir eğilim gözlemlenmedi ve E ve NS1 kodlama dizileri arasındaki genetik çeşitlilik tahminleri arasında anlamlı bir fark yoktu. İki kuş örneğinden elde edilen konsensüs dışı klonlar, genetik açıdan çok benzer imzalar taşıyordu, bu da WNV genetik çeşitliliğinin enzootik bulaşma döngüsü boyunca korunabileceğini, her enfeksiyon sırasında bağımsız olarak ortaya çıkmayabileceğini gösteren ilk kanıtları sağlıyor. Hem intra-hem de inter-konakçı WNV popülasyonlarında seçici baskının kanıtları elde edildi. Bu veriler, WNV popülasyonlarının bir quasi-tür olarak yapılandırılabileceğini ve güçlü doğal seçici baskının WNV popülasyonlarında belirlendiğini desteklemektedir.


Overlapping patterns of IGF2 and H19 expression during human development: biallelic IGF2 expression correlates with a lack of H19 expression.

İnsan embriyosunun/fetalinin ve erken doğum sonrası gelişimin bazı aşamalarında IGF2 ve H19 geninin mekansal kalıpları çarpıcı bir şekilde benzer. Embriyonik retinanın cilya anlage ve koroid plexus/leptomeningler gibi dikkat çekici istisnalar bulundu. Bu bölgelerde, IGF2 geninin transkriptleri ancak H19 geninin transkriptleri tespit edilemedi. Ayrıca, incelenen diğer doku örneklerinden farklı olarak, koroid plexus/leptomeningler her iki ebeveyn IGF2 alelini ifade etti. RNase koruma analizi, koroid plexus/leptomeninglerde P1 promotörünün zayıf bir aktivitesini ortaya koyarken, IGF2'nin ifade edildiği her yerde P2, P3 ve P4 promotörleri aktifti. Bu gözlemleri, hipotez edilen koordineli kontrol ile ilgili tartışıyoruz; bu kontrol, birbirinin zıt olarak imrarlı ve yakından bağlantılı olan IGF2 ve H19 gen lokuslarının.


Intimal smooth muscle cell proliferation after balloon catheter injury. The role of basic fibroblast growth factor.

Ratte karotid arterindeki temel fibroblast büyüme faktörü (bFGF) lokalizasyonu ve sentezi, kronik düz kas hücre proliferasyonu zamanlarında incelendi. İmmünokitokimyasal boyama, sağlıklı arter duvarında bFGF'nin varlığını gösterdi ve balon yaralanması sonrası bu hücre boyaması azaldı. Batı ve kuzey blot analizleri de yaralanma sonrası bFGF proteini ve mRNA miktarının azaldığını gösterdi. bFGF'ye karşı nötralize edici bir antikor, yaralanmadan 4 ve 5 gün sonra uygulandı ve bu, intimal düz kas hücre proliferasyonunu etkilemedi. Bu veriler, balon kateter yaralanması sonrası gözlemlenen kronik düz kas hücre proliferasyonu için bFGF ifade artışının gerekli olmadığını ve bFGF'nin intimal düz kas hücre proliferasyonu için ana mitojen olmadığını öne sürmektedir.


Prevention of central venous catheter-associated thrombosis: a meta-analysis.

AMAÇ Merkezi venöz kateterli hastalarda antikoagülan proflaksisi tartışmalı bir konudur. Merkezi venöz kateterli hastalarda antikoagülan proflaksisi üzerine rastgele kontrollü denemelerin meta analizini gerçekleştirdik. YÖNTEMLER MEDLINE ve EMBASE, Mayıs 2006'ya kadar arandı, konferans bildirileri ve referansların el ile araştırılması ile tamamlandı. SONUÇLAR On beş deneme dahil edildi. Tüm kateter ilişkili derin ven trombozu (semptomatik ve semptomatik olmayanların birleşimi) için, özet göreli riskler 0.31 ile 0.73 arasında değişti (hepsi istatistiksel olarak anlamlıydı). Semptomatik derin ven trombozu için, özet göreli riskler 0.28 ile 0.72 arasında değişti, ancak herhangi bir bireysel rejim için istatistiksel olarak anlamlı değildi. SONUÇ Antikoagülan proflaksisi, merkezi venöz kateterli hastalarda tüm kateter ilişkili derin ven trombozunun önlenmesinde etkilidir. Semptomatik ven tromboembolizminin, özellikle akciğer embolisinin önlenmesindeki etkinliği hala belirsizdir.


Long-term efficacy of nicotine replacement therapy for smoking cessation in adolescents: a randomized controlled trial.

ARKA PLAN Bir Hollanda gençleri arasında nikotin parçacıklarının kısa vadeli etkinliğini plasebo parçacıklarıyla karşılaştırmak için çift kör bir rastgele kontrol deneyi (RCT) gerçekleştirildi. Bulgular, nikotin parçasının tedavi sonunda sigara bırakma için etkili olduğunu, ancak yalnızca yüksek uyumlu katılımcılarda gösterdiğini ortaya koydu. NRT'nin (nikotin değiştirme terapisi) 6 ay (T7) ve 12 ay (T8) takip değerlendirmelerinde de etkilerinin olup olmadığını test ettik. YÖNTEM 12-18 yaş arası, günde en az 7 sigara içen ve sigarayı bırakmaya istekli olan gençler, okul bahçelerinde işe alınma ve bilgisayar tarafından oluşturulan bir liste ile nikotin parçasına (n=182) veya plasebo parçaya (n=180) rastgele atanarak işe alındı. Katılımcılar (n=257, yaş: 16,7 ± 1,13 yıl) bilgilendirme toplantısına katıldı ve ardından 6 veya 9 haftalık bir tedavi gördü. Sigara bırakma, uyumluluk ve potansiyel kovaryantlar, çevrimiçi anketler aracılığıyla ölçüldü. T8'de sigara bırakma, salya kotinine ile biyokimyasal olarak doğrulandı. SONUÇLAR T7'de, nikotin ve plasebo parçasının gruplarında sırasıyla %8,1 ve %5,7 oranında katılımcılar sigaradan uzak kaldı. T8'de, uzaklık oranları %4,4 ve %6,6 olarak belirlendi. Niyetli tedavi analizleri, NRT'nin T7'de (OR=1,54, %95 CI=0,57, 4,16) ve doğrulanmış T8'de (OR=0,64, %95 CI=0,21, 1,93) sigara bırakma oranları üzerinde anlamlı bir etkisi olmadığını, uyumluluğu dikkate alarak veya kovaryantları ayarlayarak gösterdi. SONUÇ Nikotin değiştirme terapisi, 6 ve 12 aylık takiplerde gençlerin sigarayı bırakmasına yardımcı olmada başarısız oldu. Bu bulgu, gençlerin sigarayı bırakma girişimlerine yardımcı olmak için daha yoğun bir yaklaşımın gerekli olduğunu göstermektedir.


Interferon gamma in autoimmunity: A complicated player on a complex stage.

Erken otoimmün hastalık görüşleri, IFNγ'yi prototipik pro-enflamatuar faktör olarak ortaya koydu. Şimdi, IFNγ'nin hem pro- hem de anti-enflamatuar aktivitelere sahip olduğu ve işlevsel sonucun incelenen fizyolojik ve patolojik duruma bağlı olduğu açık. Burada, IFNγ'nin ana bağışıklık düzenleyici aktiviteleri gözden geçiriliyor ve birkaç otoimmün hastalık ve hastalık modeli üzerindeki IFNγ'nin etkisine dair mevcut kanıtlar özetleniyor.


The first gene of the Bacillus subtilis clpC operon, ctsR, encodes a negative regulator of its own operon and other class III heat shock genes.

Bacillus subtilis clpC operonu, iki stres indüksiyon yolu ile düzenlenir; ya sigmaB veya sınıf III stres indüksiyon mekanizması, sigmaA benzeri bir promotör üzerinden etki eder. clpC operonunu isopropil-beta-D-tiogalaktopiranosid (IPTG) indüklenebilir Pspac promotörü altında kontrol altına aldığımızda, IPTG indüksiyonundan sonra doğal clpC promotörlerinin lacZ raporör geni ile birleştiği durumlarda dramatik bir baskılama gözlemlendi. Bu sonuç, clpC operonunun bir gen ürünü tarafından negatif olarak düzenlendiğini güçlü bir şekilde işaret etti. Aslında, negatif düzenleyici, clpC operonunun ilk geni olan ctsR tarafından kodlanan ve bir heliks-döngü-heliks DNA bağlama motifini içeren bir protein olarak belirlendi. ctsR'nin silinmesi negatif düzenlemenin ortadan kalkmasına ve hem clpC operonunun hem de clpP geninin stres olmayan koşullarda yüksek ifadesine neden oldu. Bununla birlikte, ısı şoku sonrası clpC ve clpP mRNA seviyelerinde daha fazla artış gözlemlendi, hatta sigmaB yokluğunda, bu da vegetatif promotörde ikinci bir indüksiyon mekanizmasının varlığını düşündürüyor. İki boyutlu jel analizi ve mRNA çalışmaları, diğer sınıf III stres genlerinin en azından kısmen ctsR silinmesi tarafından etkilendiğini gösterdi. Farklı clpC promotör parçalarının ya bgaB raporör geni ile birleştiği ya da saflaştırılmış CtsR proteini ile jel hareket geçirme deneylerinde kullanıldığı çalışmalar, düzenleyici proteinin in vivo ve in vitro bağlanabileceği olası bir hedef bölge ortaya çıkardı. Verilerimiz, CtsR proteininin, hem clpC operonunu hem de diğer sınıf III ısı şoku genlerini küresel olarak baskıladığını, stresli indüksiyon koşullarında inaktifleştirilebilir veya ayrışabileceğini gösteriyor.


Role for c-myc in activation-induced apoptotic cell death in T cell hybridomas.

Olgunlaşmamış T hücreleri ve bazı T hücre hibritomları, T hücre reseptör kompleksi aracılığıyla aktive edildiğinde, programlı hücre ölümü olan apoptoz yaşarlar, bu da muhtemelen gelişmekte olan T hücrelerinin antijen tarafından tetiklenen negatif seçiminle ilgilidir. Bu aktive edilmeye bağlı apoptoz, ölen hücrelerde aktif protein ve RNA senteziye bağlıdır, ancak bu süreç için gerekli olan genlerin hiçbiri daha önce belirlenmemiştir. c-myc'e karşılık gelen antisent oligonükleotitler, T hücre hibritomlarında c-Myc proteininin konstitütif ifadesini engeller ve aktive edilmeye bağlı apoptozun tüm yönleriyle müdahale eder, ancak bu hücrelerde lenfokin üretimini etkilemez. Bu veriler, c-myc ifadesinin aktive edilmeye bağlı apoptozun gerekli bir bileşeni olduğunu göstermektedir.


Examining BCL-2 family function with large unilamellar vesicles.

BCL-2 (B hücre lenfoma/kanser) ailesi, hücre hayatta kalmasını korumak veya apoptozu başlatmak için işbirliği yapan yaklaşık yirmi proteinden oluşur (1). Hücre stresi (örneğin, DNA hasarı) sonrasında, pro-apoptotik BCL-2 ailesindeki BAK (BCL-2 karşıt öldürücü 1) ve/veya BAX (BCL-2 ilişkili X proteini) etkinleşir ve dış mitokondriyal zarın (OMM) bütünlüğünü bozar, bu süreç mitokondriyal dış zar geçirgenliği (MOMP) olarak bilinir (1). MOMP meydana geldikten sonra, pro-apoptotik proteinler (örneğin, sitokrom c) sitoplazmaya erişir, kaspas aktivitesini teşvik eder ve apoptoz hızlı bir şekilde gerçekleşir (2). BAK/BAX'ın MOMP'u indirmesi için, bu proteinler BH3-sadece proteinler gibi diğer pro-apoptotik BCL-2 alt kümesinin geçici etkileşimlerine ihtiyaç duyar, örneğin BID (BH3 etkileşim alanına sahip tetikleyici) (3-6). Anti-apoptotik BCL-2 ailesindeki proteinler (örneğin, BCL-2 ilişkili genin uzun izole formu, BCL-xL; myeloid hücre lenfoması 1, MCL-1), hücre hayatta kalmasını düzenleyerek BAK/BAX ve MOMP'u doğrudan tetikleyebilen BH3-sadece proteinler arasındaki etkileşimleri sıkı bir şekilde kontrol eder (7,8). Ayrıca, anti-apoptotik BCL-2 proteinlerinin kullanılabilirliği, sensitizatör/de-represör BH3-sadece proteinler, örneğin BAD (BCL-2 karşıt ölüme) veya PUMA (p53 arttırılmış apoptoz düzenleyicisi) tarafından bağlanarak ve anti-apoptotik üyeleri inhibe ederek de belirlenir (7,9). Çoğu anti-apoptotik BCL-2 repertuarı dış mitokondriyal zar (OMM) üzerinde yer aldığı için, hücre hayatta kalmasını korumayı veya MOMP'u tetiklemeyi belirleyen OMM'deki çoklu BCL-2 ailesi etkileşimleri vardır. Büyük tek katmanlı vesiküller (LUV'lar), BCL-2 ailesi etkileşimleri ve


The Hippo pathway effector YAP controls mouse hepatic stellate cell activation.

ARKA PLAN VE AMACLAR Karaciğer yıldız hücrelerinin aktivasyonu, karaciğer yaralanmasına karşı bir iyileşme tepkisidir. Bununla birlikte, kronik karaciğer hasarı sırasında yıldız hücrelerinin devam eden aktivitesi, aşırı matris birikimi ve patolojik skar dokusu oluşumuna neden olarak fibroz ve nihayetinde sirozun gelişmesine yol açar. Bu patolojik sürecin sürdürülen yıldız hücre aktivitesinin önemi iyi tanınmaktadır ve TGFβ-, PDGF- ve LPS bağımlı yolaklar gibi yıldız hücre aktivitesini teşvik edebilecek birkaç sinyal yolu belirlenmiştir. Bununla birlikte, erken aktivite adımlarını tetikleyen ve yönlendiren mekanizmalar iyi anlaşılmamıştır. YÖNTEMLER VE SONUÇLAR Hippo yolu ve etkili aktörü YAP'ı, yıldız hücre aktivitesini kontrol eden bir anahtar yol olarak tanımladık. YAP, bir transkripsiyel koaktivatördür ve yıldız hücre aktivitesinin en erken değişikliklerini yönlendirdiğini bulduk. Yıldız hücrelerinin in vivo aktivasyonu, farelerde CCl4 yönetimi ile veya in vitro aktivasyonu, YAP'ın nükleer translokasyonu ve YAP hedef genlerinin indüklenmesi ile hızlı YAP aktivasyonu tarafından ortaya çıkar. Ayrıca, insan fibrotik karaciğerlerdeki yıldız hücrelerde YAP'ın nükleer lokalizasyonu da gözlemlendi. Önemli olan, YAP ifadesinin indirgenmesi veya YAP'ın farmakolojik inhibisyonu, in vitro karaciğer yıldız hücrelerinin aktivitesini önledi ve YAP'ın farmakolojik inhibisyonu, farelerde fibrozis gelişimini engelledi. SONUÇLAR YAP aktivasyonu, karaciğer yıldız hücrelerinin aktivitesinin kritik bir sürücüsüdür ve YAP'ın inhibisyonu, karaciğer fibrozisi tedavisinde yeni bir yaklaşım sunar.


Human Monocytes Engage an Alternative Inflammasome Pathway.

Interleukin-1β (IL-1β), inflamasyonun kontrolünü sağlayan inflamasom aktivitesini düzenleyen bir sitokin. Bununla birlikte, lipopolizakaritlere yanıt olarak, insan monositler klasik inflamasom uyaranları olmadan IL-1β'yi salgılar. Burada, bu durumun insan sisteminde gözlemlenmeyen bir tür spesifik yanıt olduğunu bildiriyoruz. Aslında, insan monositlerinde lipopolizakarit, NLRP3-ASC-caspase-1 sinyalleşmesine dayanan "alternatif inflamasom"u tetikledi, ancak klasik inflamasom özelliklerinden yoksundu, bunlara piroptozom oluşumu, piroptozis indüklemesi ve K+ akışı bağımlılığı dahildir. Monosit transdiferensiyasyon sisteminde alt yatan sinyalleşme yolunu genetik olarak analiz ettik ve alternatif inflamasom aktivitesinin TLR4-TRIF-RIPK1-FADD-CASP8 sinyalleşmesi tarafından, NLRP3'den önce iletildiğini keşfettik. Önemli olan, bu sinyalleşme zincirinin sadece alternatif inflamasom aktivitesine dahil olduğu ve klasik NLRP3 aktivitesine uzanmadığıdır. Alternatif inflamasom aktivitesi hem TLR4'ün duyarlılığı hem de seçiciliğini kucakladığı için, bu sinyalleşme zincirinin insanlarda TLR4 tarafından yönlendirilen, IL-1β ile ilişkili bağışıklık yanıtları ve immünopatolojide kritik bir rol oynadığını öneriyoruz.


The use of biosimilars in immune-mediated disease: A joint Italian Society of Rheumatology (SIR), Italian Society of Dermatology (SIDeMaST), and Italian Group of Inflammatory Bowel Disease (IG-IBD) position paper.

Biyolojik ajanlar, romatoloji, dermatoloji ve enflamatuar bağırsak hastalığı gibi alanlarda yaygın olarak kullanılmaktadır. Son on yılda tüm bu terapötik göstergeler için etkinliği ve güvenliği hakkında kanıtlar güçlendirilmiştir. Biyosimilar ajanlar, daha önce onaylanmış biyolojik ilaçlara benzer tek zincirli antikorlardır. Avrupa Birliği'nde, onlar tüm immün medyasyon enflamatuar hastalıkların (IMID'ler) yönetimindeki tüm göstergeler için onaylanmıştır, ancak şu anda sadece romatik artrit ve ankylozan spondilit için veriler mevcuttur. Psoriz, psoriatik artrit ve enflamatuar bağırsak hastalığı gibi alanlarda biyosimilarların etkinliği, güvenliği ve immünogenetiği hakkında doğrudan kanıtlar gereklidir, ayrıca çocuklarda. Mevcut literatürdeki kanıtlara dayanarak, İtalyan Romatoloji, Dermatoloji ve Enflamatuar Bağırsak Hastalığı Dernekleri, IMID'lerde biyosimilar kullanımıyla ilgili ortak resmi pozisyonlarını sunmaktadır.


The coordination of cyclic microtubule association/dissociation and tail swing of cytoplasmic dynein.

Dinein motor etki alanı, bir kuyruk, bir baş ve bir saptan oluşur ve ATPaz döngüsü sırasında kuyruğunu başa karşı sallayarak mikrotübüllere kuvvet ürettiği düşünülür. Bu "güç darbesi" için, dinein, kuyruğun sallanmasını mikrotübül ile etkileşimin/ayrışmanın sap ucunda gerçekleşmesiyle senkronize etmelidir. Eski süreç hakkında daha ayrıntılı bir resim ortaya çıkarken, son süreç hala aydınlatılmayı beklemektedir. Dictyostelium sitoplazmik dineinin tek başlı rekombine motor etki alanını kullanarak, motor etki alanının mikrotübül ile etkileşimi ATPaz adımlarıyla nasıl düzenlendiğini, iki mekanik döngünün (mikrotübül etkileşimi/ayrışması ve kuyruk sallantısı) nasıl senkronize edildiğini ve bu senkronizasyonu hangi ATPaz sitesinin (motor etki alanındaki çoklu sitelerden biri) düzenlediğini ele alıyoruz. Sürekli ve ön sürekli ölçümler temelinde, bu iki mekanik döngünün çoğu ara durumda ATPaz döngüsünde senkronize olarak ilerlediğini gösteriyoruz: Motor etki alanı post-darbe durumunda mikrotübül ile güçlü bir şekilde bağlanır ve yaklaşık 0.2 mikroM'lik bir K(d) değerine sahiptir, oysa çoğu motor etki alanı prestroke durumunda mikrotübül ile zayıf bir şekilde bağlanır ve >10 mikroM'lik bir K(d) değerine sahiptir. Ancak sonuçlarımız, mikrotübül bağlılığının ve kuyruk sallantısının zamanlamalarının, kuyruğun post-darbe konumundan prestroke pozisyonuna doğru sallandığı geri dönüş darbesinde uyumsuz olduğunu göstermektedir. Motor etki alanının AAA1 modülündeki ATPaz sitesi, bu iki mekanik sürecin senkronizasyonundan sorumlu bulunmuştur.


A conserved modified wobble nucleoside (mcm5s2U) in lysyl-tRNA is required for viability in yeast.

Tüm organizmalardan (Mycoplasma hariç) ve organellerden Gln, Lys ve Glu için özel transfer RNA'lar, 2-tiouridin türevi (xm(5)s(2)U) olarak bilinen bir wobble nükleotidi içerir. Bu tRNA'lar, His/Gln, Asn/Lys ve Asp/Glu kodon kutularında A ve G sonlu kodonları okur. Eukaryotik sitoplazmik tRNA'larda, uridinin korunmuş bileşeni (xm(5)-) konum 5'te 5-metokarbonilmetil (mcm(5))'dir. Yastıkta bulunan Tuc1p proteini, bakteriyel TtcA proteini gibi, tRNA'da 2-tiositidin (konum 32) sentezini gerektiren bir protein olarak gösterildi, ancak bunun yerine 2-tiouridin (konum 34) sentezini gerektirdiği belirlendi. Görünüşe göre, TtcA ailesinin eski bir üyesi, Eukarya ve Archaea organizmalarındaki tRNA'larda U34'ü tiolat etti. TUC1 geninin silinmesi ve ELP3 geninin silinmesi (mcm(5) yan zincirinin eksikliğine neden olur) sitoplazmik Gln, Lys ve Glu için özel tRNA'ların wobble uridin türevlerinden tüm modifikasyonları kaldırır ve hücre için ölümcül olur. Zira, bu üç tRNA'nın unmodifiye formunun fazlası, çift mutanta elp3 tuc1'i kurtardı. Bu nedenle, mcm(5)s(2)U34'ün birincil işlevi, ilgili kodonları okumayı daha verimli hale getirmek gibi görünüyor, yanlış anlamalı hataları önlemek değil. Şaşırtıcı bir şekilde, sadece mcm(5)s(2)U eksikliği olan tRNA(Lys) aşırı ifadesi, çift mutantanın canlılığını geri kazandırmaya yeterliydi.


The molecular requirements for cytokinesis.

Anafaz başlangıcından sonra, hayvan hücreleri plazma zarını daraltan aktomisin kasılgan halkasını oluştururlar. Bu halkanın daralması iki kız hücreyi bir sitoplazmik köprü ile birbirine bağlar. Köprü nihayetinde kesilerek sitokinezi tamamlanır. Çeşitli teknikler, omurgalılar, böcekler ve nematodlarda sitokinezi katılan proteinleri belirlemek için kullanılmıştır. Çoğu hayvan hücresinde sitokinezi bireysel olarak içeren yaklaşık 20 korunmuş protein vardır. Bu bileşenler, kasılgan halkada, merkezi spindelde, RhoA yolunda ve zar genişleten ve köprüyü kesen vesikullerde bulunur. Sitokinezi, ek proteinleri de içerir, ancak bunlar veya sitokinezi için gereklilikleri, hayvan hücreleri arasında korunmaz.


Ibuprofen for the treatment of patent ductus arteriosus in preterm or low birth weight (or both) infants.

## Arka Plan
Indometasin, bir patent ductus arteriosus (PDA) kapatmak için standart tedavi olarak kullanılır, ancak birkaç organa kan akışını azaltmasıyla ilişkilidir. Başka bir siklooksijenaz inhibitörü olan ibuprofen, indometasin kadar etkili olabilir ve daha az yan etkiye sahiptir.

## Amaçlar
Yeni doğan, düşük doğum ağırlığı veya preterm ve düşük doğum ağırlığı olan bebeklerde bir PDA kapatmak için ibuprofenin etkinliği ve güvenliğini indometasin (diğer siklooksijenaz inhibitörü), plasebo veya herhangi bir müdahale ile karşılaştırmak.

## Arama Yöntemleri
Mayıs 2014'te The Cochrane Library, MEDLINE, EMBASE, Clinicaltrials.gov, Controlled-trials.com ve www.abstracts2view.com/pas'ta arama yaptık.

## Seçme Kriterleri
Yeni doğan bebeklerde PDA tedavisinde ibuprofen için rastgele veya neredeyse rastgele kontrollü denemeler.

## Veri Toplama ve Analiz
Veri toplama ve analiz, Cochrane Neonatal İnceleme Grubu'nun yöntemlerine uygun olarak gerçekleştirildi.

## Ana Bulgular
33 çalışma, 2190 bebeği içeren çalışmalara dahil edildi. İki çalışma, plasebo ile karşılaştırarak intravenöz (iv) ibuprofenin etkisini inceledi (270 bebek). Bir çalışmada (134 bebek), ibuprofen, PDA'nın kapanma başarısızlık oranını azalttı (risk oranı [RR] 0.71, %95 güven aralığı [CI] 0.51-0.99; risk farkı [RD] -0.18, %95 CI -0.35 to -0.01; tedavi başına ek faydalı sonuç için gereken sayı [NNTB] 6, %95 CI 3-100). Bir başka çalışmada (136 bebek), ibuprofen, bebek ölümlüğü, çalışmadan ayrılan veya kurtarma tedavisi gerektiren bebeklerin bileşik sonucunu azalttı (RR 0.58, %95 CI 0.38-0.89; RD -0.22, %95 CI -0.38 to -0.06; NNTB 5,


A gradient of template dependence defines distinct biological roles for family X polymerases in nonhomologous end joining.

Üç Pol X ailesi üyesi, memelilerde nonhomolog end birleştirme (NHEJ) ile ilişkilendirilmiştir. Şablon bağımsız TdT, NHEJ'e bağlı onarım sırasında V(D)J yeniden kombinasyon ara ürünlerinde çeşitliliği teşvik eder, ancak şablon bağımlı polimerazlar mu ve lambda'nın NHEJ'deki rolleri net değildir. Burada, pol mu ve pol lambda'nın, uçların kısmen uyumlu overhang'leri olduğunda boşlukları doldurmak için NHEJ faktörleri tarafından benzer şekilde işe alındığını gösteriyoruz, bu da NHEJ'de doğruluğu teşvik etmede eşdeğer rollere işaret ediyor. Bununla birlikte, sadece pol mu, kappa immünoglobulin yeniden kombinasyonunda doğruluğu teşvik ediyor. Bu belirgin in vivo rolü, pol mu'nun TdT'ye benzer bir yeteneğine, ancak pol lambda'nın olmadığına, primer terminlerinde şablon iplikçiklerinde tamamlayıcı bazlar eksik olduğunda hareket etmesine bağlıdır. Bununla birlikte, TdT'nin aksine, bu bağlamda pol mu tarafından yapılan sentez öncelikle başka bir DNA molekülünden gelen bir şablondan yönlendirilir. Bu şablon bağımlılığı gradyanı, tüm üç polimerazda bulunan ancak farklı olan küçük bir yapısal öğeye büyük ölçüde atfedilebilir.


Involvement of sympathetic nervous system and brown fat in endotoxin-induced fever in rats.

Bu çalışmanın amacı, endotoksin indüklenmiş ateşle ilişkili ısı üretiminin artmasında kahverengi yağ dokusu (BAT) ve sempatik sinir sisteminin rolünü değerlendirmekti. Oksijen tüketimi (VO2), iki doz endotoksin (Escherichia coli lipopolisakkarit, 0.3 mg/100 g vücut ağırlığı) verilen 24 saat aralıklarla, 4 saatlik bir dönemde önemli ölçüde arttı (28%). Beta-adrenoceptor antagonisti (propranolol) enjeksiyonu, endotoksin tedavisi gören farelerde VO2'yi %14 azalttı, seçici beta 1- (atenolol) veya beta 2- (ICI 118551) antagonisti ise VO2'yi %10 azalttı. Bu ilaçlar kontrol hayvanlarında VO2'yi etkilemedi. In vitro mitokondriel guanosin 5'-diphosfat (GDP) bağlama ölçümlerinden değerlendirilen BAT termojenik aktivitesi, interskapular BAT'de %54 ve diğer BAT depolarında %171 arttı. Bir lobun cerrahi sinir kesimi, bu yanıtları önledi. Protein eksikliği diyetleriyle beslenen farelerde endotoksin, GDP bağlama stimülasyonu sağlamadı. Bu, kontrol farelerinde BAT termojenik aktivitesinin zaten yüksek olmasından veya protein eksikliği hayvanlarında endotoksinin önemli ölçüde besin alımını baskılamasından kaynaklanmış olabilir. Sonuçlar, BAT'nin sempatik uyarılmasının endotoksine bağlı termojenik yanıtlara dahil olduğunu ve bu yanıtların diyet manipülasyonu ile değiştirilebileceğini göstermektedir.


Metabolic, Epigenetic, and Transgenerational Effects of Gut Bacterial Choline Consumption.

Kolin, epigenetik düzenlemede gerekli bir besin ve metil bağışçısıdır. Burada, gut mikroplarının kolin metabolizmasının bakteriyel fitness ve konak biyolojisi üzerindeki etkisini değerlendirdik. Tek bir kolin kullanan enzimi eksik bir mikrotopluluk mühendisliği yaparak bunu yaptık. Sonuçlarımız, kolin kullanan bakterilerin bu besini konakla rekabet ederek, plazma ve karaciğer düzeylerinde metil bağışçısı metabolitlerinin önemli ölçüde etkilediğini ve kolin eksikliği biyokimyasal imzalarını yeniden yarattığını göstermektedir. Yüksek kolin tüketen bakterilerle beslenen fareler, yüksek yağlı diyet bağlamında metabolik hastalığa karşı artan duyarlılık gösterdi. Ayrıca, bakteriler tarafından tetiklenen metil bağışçısı mevcudiyetinin azalması, hem yetişkin fareler hem de yavrularında küresel DNA metilasyon desenlerini etkiledi ve davranışsal değişikliklere neden oldu. Sonuçlarımız, bakteriyel kolin metabolizmasının konak metabolizması, epigenetik ve davranış üzerindeki göz ardı edilmiş etkisini ortaya koymaktadır. Bu çalışma, kişisel farklılıkları göz önünde bulundurarak optimal besin alım gereksinimlerini belirlerken mikroorganizma metabolizmasının önemini öne sürmektedir.


Genome-wide analysis reveals SR protein cooperation and competition in regulated splicing.

SR proteinleri iyi karakterize edilmiş RNA bağlayıcı proteinlerdir ve ekson dahil etme sürecini teşvik etmek için eksonik splisleme artırıcı elementlere (ESEs) bağlanırlar. Bununla birlikte, model genler üzerinde çıkarılan düzenleyici kuralların hücre içindeki SR proteinlerinin genel aktiviteleri için genel olarak geçerli olup olmadığı belirsiz kalmıştı. Burada, iki prototipik SR proteini, SRSF1 (SF2/ASF) ve SRSF2 (SC35) üzerinde splisleme duyarlı diziler ve MEF'lerde (fare embriyosu fibroblastları) CLIP-seq kullanarak küresel analizler rapor ediyoruz. Beklenmedik bir şekilde, bu SR proteinleri canlıda hem ekson dahil etme hem de atlama sürecini teşvik ediyor, ancak bağlanma desenleri bu zıt yanıtları açıklamıyor. Daha ileri analizler, bir SR proteininin kaybının diğer SR proteinleriyle etkileşimin koordineli kaybına veya etkilenen eksonlarda diğerlerinin kazancına eşlik ettiğini ortaya koyuyor. Bu nedenle, düzenlenmiş splisleme üzerindeki belirli etkiler, birden fazla diğer SR proteiniyle karmaşık bir dizi ilişkiye bağlı olarak memelilerin genomlarında bir SR proteininin özel etkilerine aslında bağlıdır.


Human tuberculous granulomas induce peripheral lymphoid follicle-like structures to orchestrate local host defence in the lung.

İnsan tüberküloz granülomu, tüberkülozun sonucunu şekillendiren merkezi yerel bağışıklık süreçlerinin morfolojik temelini sağlar. İnsan hastalarda bilgi eksikliği nedeniyle, bu çalışmanın amacı, nüfuzlu dokunun işlevsel ve yapısal özelliklerine dair içgörüler elde etmekti. Bu amaçla, lezyonlarda mikobakteriyel yükün ve farklı doku konumlarına yayılmanın araştırılması, ayrıca ev sahibi bağışıklık hücrelerinin dağılımı, biyolojik işlevleri ve etkileşimleri hedeflendi. Daha önce sağlıklı akciğer dokusundaki erken granüloma oluşumunun analizi, mikobakteriyel enfeksiyon alanlarına hücrelerin mekansal-zamanlı bir sıralamasını ortaya koydu. Gelişen granülomanın genel bir yapısı belirlendi, iç hücre tabakası ile nekrotik merkezini çevreleyen az sayıda CD8(+) hücre ve dış alanda lenfosit nüfuzuna sahip mikobakteri içeren antijen sunan hücreler ile CD4(+) CD8(+) ve B hücrelerinin aktif foliküler merkezleri gibi ikincil lenfatik organlara benzeyen aktif foliküler merkezler barındırmaktadır. Sonuç olarak, granülomların çevresindeki foliküler yapılar, akciğer tüberkülozunda devam eden ev sahibi yanıtın düzenlenmesinde morfolojik bir alt yapı olarak hizmet ettiği sonucuna varıldı.


Eosinophil pathogenicity mechanisms and therapeutics in neuromyelitis optica.

Eozinofillerler, neuromiyelit optikada (NMO) iltihaplı demiyelinize edici lezyonlarda bol miktarda bulunurlar. NMO patogenezi ve eozinofil inhibitörlerinin terapötik potansiyelini araştırmak için, hücre kültürü, ex vivo omurilik dilimleri ve in vivo fare modellerini kullandık. Fare kemik iliğinden kültürlenen eozinofiller, NMO otoantikorları (NMO-IgG) varlığında, aquaporin-4'ü ifade eden hücre kültürlerinde antikor bağımlı hücre içi toksisite (ADCC) gösterdi. Kompleman varlığında, eozinofiller, kompleman bağımlı hücre içi toksisite (CDCC) mekanizması yoluyla hücre öldürmeyi önemli ölçüde artırdı. NMO patolojisi, eozinofillerin veya granül toksinlerinin dahil edilmesiyle, NMO-IgG ile tedavi edilmiş omurilik dilimi kültürlerinde üretildi. İkinci nesil antihistaminler cetirizin ve ketotifen, eozinofil istikrarlılık eylemlerine sahipler ve NMO-IgG/eozinofil bağımlı toksisiteyi ve NMO patolojisini büyük ölçüde azalttılar. Canlı farelerde, sürekli intracerebral NMO-IgG ve kompleman enjekte ederek üretilen demiyelinize edici NMO lezyonları, eozinofil birikimi ile belirgin bir şekilde karakterize edildi. Lezyon şiddeti, transgenik hiper eozinofilik farelerde arttı. Lezyon şiddeti, anti-IL-5 antikoruyla veya gen silinmesiyle hipo eozinofilik farelerde ve normal farelerde oral cetirizin alımıyla azaltıldı. Sonuçlarımız, eozinofillerin NMO patogenezinde ADCC ve CDCC mekanizmaları yoluyla rol oynadıklarını ve onaylanmış eozinofil istikrarlılık ilaçlarının terapötik yararlılığını öne sürmektedir.


Association of cystic fibrosis with abnormalities in fatty acid metabolism.

ARKA PLAN: Sistik fibroz hastaları plazma yağ asitlerinde değiştirilmiş seviyelere sahiptir. Daha önce, etkilenen dokularda arachidonik asit seviyelerinin arttığını ve dokosaheksaenoik asit seviyelerinin azaldığını gösteren arachidonik asit ve dokosaheksaenoik asit seviyeleri cystik fibroz-kaldırılmış farelerde olduğunu kanıtladık. Bu çalışmada, insanlarda cystik fibroz transmembran iletkenlik düzenleyici (CFTR) genindeki mutasyonlar nedeniyle benzer bir yağ asit bozukluğu olup olmadığını belirledik. YÖNTEM: Burun ve rektal biyopsi örneklerinden, burun epitel atıklarından ve plazmadan yağ asitleri analiz edildi. 38 sistik fibroz hastası ve 13 zorunlu heterozigot, 24 sağlıklı kontrol, 11 enflamatuar bağırsak hastalığı, 9 üst solunum yolu enfeksiyonu ve 16 astım hastasının sonuçları karşılaştırıldı. SONUÇLAR: Sistik fibrozlu ve pankreas yeterliliğine sahip hastalar ile sistik fibrozlu ve pankreas yetersizliği olan hastaların burun ve rektal biyopsi örneklerinde ve sağlıklı kontrol gruplarına kıyasla arachidonik ve dokosaheksaenoik asit oranının arttığı görüldü (P<0.001). Burun dokusunda bu değişiklik, arachidonik asit seviyelerinin artması ve dokosaheksaenoik asit seviyelerinin azalması ile ilişkiliydi. Burun mukozası hücrelerinde, sistik fibrozlu hastalarda arachidonik ve dokosaheksaenoik asit oranının sağlıklı kontrol gruplarına kıyasla arttığı (P<0.001) ve zorunlu heterozigotlarda bu iki grup arasında orta değerler olduğu (P<0.001) görüldü. Enflamatuar bağırsak hastalığı olan hastalarda bu oran artmadı. Astım ve üst solunum yolu enfeksiyonu olan hastalar, sistik fibrozlu hastalar ve sağlıklı kontrol grupları arasında orta değerlere sahipti. SONUÇ: Bu veriler, cystik fibrozlu dokularda cystik fibroz-kaldırılmış farelerde olduğu gibi benzer yağ asit bozukluklarının CFTR ifade eden dokularda sistik fibrozlu hastalarda mevcut olduğunu göstermektedir.


Actin dynamics and cell-cell adhesion in epithelia.

Son yıllarda hücreler arası yapışmanın alanındaki gelişmeler, yapışkan bağın alt yatan aktin sitoplazmik iskeletiyle ilişkili önemini vurgulamaktadır. Cilt epitel hücrelerinde, yapışkan bağ oluşumunun dinamik bir özelliği, filopodlar içerir, bunlar komşu hücrelerin zarına fiziksel olarak uzanır ve yapışkan bağ protein komplekslerinin uçlarında kümelenmesini katalize eder. Bu komplekslerin sitoplazmik arayüzünde, aktin polimerizasyonu da uyarılır. Mekanizma hala net değil, ancak VASP/Mena protein ailesi, bu noktalarda aktin polimerizasyonu düzenlemede rol oynuyor gibi görünmektedir. Canlı organizmalarda, yapışkan bağ oluşumunun filopodlara bağımlılığı, örneğin, embriyonik gelişimde ventral kapanış veya postnatal hayvanlarda yara iyileşmesinde, epitel tabakalarının fiziksel olarak daha yakınına taşınması ve kararlı hücreler arası bağlantıların oluşması gereken süreçlerde görülür.


Lamin A-dependent nuclear defects in human aging.

Nükleer yapısal protein lamin A'daki mutasyonlar, erken yaşlanma sendromu olan Hutchinson-Gilford progeria (HGPS) neden olur. Lamin A'nın normal yaşlanma sürecinde herhangi bir rolü olup olmadığı bilinmemektedir. Sağlıklı hücrelerde HGPS'de sorumlu olan aynı moleküler mekanizmanın aktif olduğunu gösteriyoruz. Yaşlı bireylerin hücre çekirdekleri, HGPS hasta hücrelerinde bulunan hatalara benzer hatalar edinir, bu da histon modifikasyonlarında değişiklikler ve artan DNA hasarı içerir. Yaşa bağlı nükleer hatalar, sağlıklı bireylerde, HGPS'de neden olan yapılandırılmış aktivasyona yol açan lamin A'nın aynı gizemli splice sitesinin rastgele kullanımı nedeniyle oluşur. Bu splice sitesinin inhibisyonu, yaşlanma ile ilişkili nükleer hataları tersine çevirir. Bu gözlemler, lamin A'nın fizyolojik yaşlanmada rol oynadığını ima eder.


Zmpste24 deficiency in mice causes spontaneous bone fractures, muscle weakness, and a prelamin A processing defect.

Zmpste24, endoplazmik retikülumda bulunan bir bütün membran metalloproteinazdır. Zmpste24'ün eksikliği olan farecik dokularda biyokimyasal çalışmalar, Zmpste24'ün CAAX tipi prenilize proteinlerin işlenmesinde bir rol oynadığını göstermiştir. Burada, farecik Zmpste24 eksikliğinin patolojik sonuçlarını rapor ediyoruz. Zmpste24(-/-) fareleri yavaş kilo alır, yetersiz görünüyor ve ilerleyici saç dökülmesi yaşıyorlar. En dikkat çekici patolojik fenotip, kemik kırıklarının birden fazla kendiliğinden oluşması, osteogenez kusurlu farecik modellerinde görülenlere benziyor. Zmpste24(-/-) farelerinde kabuk ve trabeküler kemik hacimleri önemli ölçüde azalmıştır. Zmpste24(-/-) fareleri ayrıca alt ve üst ekstremitelerde kas zayıflığı gösterdi, bu da prelamin A'nın eksikliği olan fareciklere benziyor. Prelamin A işleme, Zmpste24'ün eksikliği olan fibroblastlarda ve CAAX karboksil metil transferaz Icmt'nin eksikliği olan fibroblastlarda bozuk olsa da, Rce1'in eksikliği olan fibroblastlarda normaldi. Zmpste24(-/-) farelerindeki kas zayıflığı, prelamin A'nın bozuk işlenmesinden akılcı bir şekilde açıklanabilir, ancak kırılgan kemik fenotip, Zmpste24'ün memelilerde biyolojisinde daha geniş bir rol oynadığını düşündürmektedir.


Human and other faeces as breeding media of the trachoma vector Musca sorbens.

Musca sorbens Wiedemann (Diptera: Muscidae) türü, insan trachoması neden olan Chlamydia trachomatis'i taşıdığına benziyor. Literatür, M. sorbens'in öncelikle insan dışkılarının izole yüzeyinde ürediğini, ancak kapalı çukur tuvaletlerde üremediğini gösteriyor. Endemik trachoma olan Gambiya'daki bir kırsal köyde M. sorbens'in üreme ortamlarını belirlemek istedik. Test üreme ortamları, yetişkinlerin çıkması için toprak dolu kovalara sunuldu ve izlendi. Musca sorbens, insan (9 denemenin 6'sında), yavru (9 denemenin 3'ünde), inek (9 denemenin 3'ünde), köpek (9 denemenin 2'sinde) ve keçi (9 denemenin 1'inde) dışkılarından çıktı, ancak at dışkılarından, kompostlanmış mutfak atıklarından veya toprak kontrolünden (her biri 9'da 0) çıkmadı. Ortam kütlesine göre ayarlamadan sonra, insan dışkılarından en fazla sinek çıktı (kg başına 1426 sinek). Ortalama çıkma süresi, yumurtlama sonrası 9 gün (ikili aralık = 8-9.75) idi. Tüm dışkılardan çıkan sineklerin %81'i M. sorbens'ti. İnsan dışkılarından çıkan erkek ve dişi sinekler, diğer ortamlardan çıkan sineklerden önemli ölçüde daha büyüktü, bu da daha verimli ve daha uzun ömürlü olabileceklerini gösteriyor. Çocuk gözlerinden yakalanan dişi sinekler, insan dışkılarından çıkan sineklerle benzer boyutlardaydı, ancak diğer ortamlardan çıkan sineklerden önemli ölçüde daha büyüktü. İnsan dışkılarının, M. sorbens için en iyi larval ortam olduğuna inanıyoruz, ancak bazı üreme de hayvan dışkılarında gerçekleşiyor. Temel hijyen sağlanarak insan dışkılarının ortamdaki kaldırılması, sinek yoğunluğunu, göz teması ve dolayısıyla trachoma bulaşmasını büyük ölçüde azaltabilir, ancak diğer hayvan dışkıları mevcutsa M. sorbens devam eder.


Current Health and Environmental Status of the Maasai People in Sub-Saharan Africa

Zaman geçtikçe, AIDS salgını devam ediyor ve dünya çapında yaklaşık 38,6 milyon insanı etkiliyor. Buna yanıt olarak, iki Cal Poly öğrencisi tarafından Kajiado, Güney Kenya'daki Maasai halkının hizmetine sunmak için bir uydu sağlık kliniği tasarlanıyor. Maasai halkı geleneksel olarak hayvancılıkla yaşamış ve su kaynaklarını hayvanlarıyla paylaşarak hayatta kalmışlardır, bu da kontaminasyon riskini artırmaktadır. Ancak, Kenya'nın nüfusu arttıkça, Maasai halkının geleneksel olarak otladıkları topraklar küçülmektedir. Bu nedenle, bazıları geçimlerini sürdürmek için tarıma yönelmiştir. Bu faktörler, bölgenin çölleşmesine ve ormanlık alanların yok olmasına katkıda bulunmuştur. Maasai halkının yaşam tarzı değiştiğinde, besin ihtiyaçlarını karşılamak için daha çok mısıra ve et, süt ve süt ürünlerine güvenmektedirler. Tüm bu değişiklikler, Maasai kültürünün evrimine katkıda bulunmuştur. Bu değişiklikleri ele alarak, Maasai halkını daha iyi anlayabilir ve hayatta kalmalarını desteklemek için gerekli olabilecek ek yardımları vurgulayabiliriz.


Identification and characterization of a widely expressed form of adenylyl cyclase.

Bir memeli adenyil siklazı, daha önce tanımlanan adenyil siklazların (Premont, R. T. (1994) Methods Enzymol. 238, 116-127) korunmuş bir bölgeye dayalı degeneratif primerler kullanılarak ters transkripsiyon-polimeraz zincir reaksiyonu amplifikasyonu ile belirlendi. Farenin beyninden elde edilen tam uzunlukta cDNA dizisi, 12 membran geçişi topolojisi olan ve adenyil siklazların katalitik alanlarıyla yüksek benzerliğe sahip iki bölgeye sahip 1353 amino asitlik bir protein öngörmektedir. Bu yeni adenyil siklazın sekiz daha önce tanımlanan memeli enzimiyle karşılaştırılması, bu tip 9 adenyil siklaz dizisinin en farklı olduğunu ve memeli adenyil siklazların altıncı ayrı alt sınıfını tanımladığını göstermektedir. AC9 geni, insan kromozom bandı 16p13.3-13.2'ye yerleştirilmiştir. Tip 9 adenyil siklazı için 8.5 kb'lık mRNA, test edilen tüm dokularda kolayca tespit edilebilir ve özellikle kas ve beyin dokularında çok yüksek seviyelerde bulunur. AC9 mRNA'sı, farenin beyninde yaygın olarak bulunur, ancak özellikle hipokampüs, cerebellum ve neokortekste zengindir. Tip 9 adenyil siklazının karboksil ucuna yönelik bir antiserum, hem dokularda hem de hücre membranlarında doğal ve ifade edilen rekombine AC9 proteini tespit eder. AC9 proteini seviyeleri, farenin beyin membranlarında en yüksektir. İfade edilen rekombine AC9'un karakterizasyonu, proteinin işlevsel bir adenyil siklaz olduğunu ve Mg2+, forskolin ve mutasyona uğramış Gsalpha tarafından uyarıldığını ortaya koymaktadır. AC9 aktivitesi, Ca2+/calmodulin veya G protein beta alt birimlerinden etkilenmez. Bu nedenle AC9, beyin ve çoğu somatik dokuda bulunan, G proteini ile düzenlenmiş işlevsel bir adenyil siklazdır.


Expression of Golli mRNA during development in primary immune lymphoid organs of the rat

Oligodendrocit silsile geni (Golli) - MBP transkripsiyon birimi, Golli'ye özgü üç eksonu ve "klasik" myelin temel proteini (MBP) geninin sekiz eksonunu içerir, bu da alternatif olarak birleştirilmiş proteinlere yol açar ve MBP ile aynı amino asit dizisine sahiptir. MBP'ye aksine, sadece sinir sisteminde ifade edilen bir geç dönem antijeni, Golli gen ürünleri ön ve doğum sonrası birçok sitede ifade edilir. Bu çalışmada, rat'ta Golli'nin dizisini RT-PCR ve 5' RACE ile belirledik ve Golli dizilerinin e16.5'ten itibaren birincil lenf organlarında ifade edildiğini gösterdik, bu da daha önce Golli ile tetiklenen menenjitte gözlemlediğimiz rat T hücre yanıtının anergik olabileceğini açıklayabilir.


Diagnostic accuracy of single baseline measurement of Elecsys Troponin T high-sensitive assay for diagnosis of acute myocardial infarction in emergency department: systematic review and meta-analysis

## Amaç
Elecsys Troponin T yüksek duyarlılıklı testinin (Roche Diagnostics) tek bir temel ölçümünün, acil kardiyak sendrom şüphesiyle acil servise gelen hastalarda akut miokard enfarktüsünün teşhisinde doğruluğunu özetlemek.

## Yöntem
Sistematik inceleme ve tanı test doğruluğu çalışmalarının meta analizi. Medline, Embase ve diğer ilgili elektronik veritabanları, 2006 Ocak'tan 2013 Aralık'a kadar yayınlanan makaleler için aranmıştır.

## Çalışma Seçimi
Tek bir temel ölçümle Elecsys Troponin T yüksek duyarlılıklı testinin akut miokard enfarktüsü teşhisi için doğruluğunu değerlendiren çalışmalar dahil edilmiştir.

## Çalışma Değerlendirmesi ve Veri Senkronizasyonu
İlk yazar, tüm belirlenen başlık ve özetleri incelemiş ve potansiyel olarak ilgili tüm makaleleri seçmiştir. Tam metin incelemesi, veri çıkarma ve uyarlanmış QUADAS-2 aracını kullanarak metodolojik kalite değerlendirmesi, iki inceleyici tarafından bağımsız olarak gerçekleştirilmiştir. Uyuşmazlıklar, tartışma veya arabuluculuk yoluyla çözülmüştür. Gerekliyse, hiyerarşik ikili model kullanılarak meta analiz yapılmıştır.

## Bulgular
23 çalışma, değerlendirilen testin sunumda performansını rapor etmiştir. 14 ng/L ve 3-5 ng/L kesme değerleri için sonuçlar ayrı ayrı toplanmıştır. 14 ng/L'de (20 makale), özet duyarlılık %89.5 (güven aralığı %86.3 - %92.1) ve özet özgüllük %77.1 (%68.7 - %83.7) olarak bulunmuştur. 3-5 ng/L'de (altı makale), özet duyarlılık %97.4 (%94.9 - %98.7) ve özet özgüllük %42.4 (%31.2 - %54.5) olarak bulunmuştur. Bu, 21'den 100 hastada hedef durumu (21%, çalışmalar arasında ortalama prevalans) varsa, 2 (güven aralığı 2 - 3) akut miokard enfarktüsü


Pericyte differentiation.

Perisitler, yaşam içinde konumlarına göre tanımlanır: Onlar mikro damarların bazal membran içinde gömülüdür. Mikro damar duvarının ayrılmaz bir parçası oluştururlar ve anjiyojeneziye katılımları olduğuna inanılır, ancak kesin rolleri net değildir. Retina mikro damarlarından elde edilen perisitler, düz kas hücreleri gibi diğer stromal hücrelerden açıkça ayırt eden bir dizi fenotipik özellik ile yetiştirilmiş ve belirlenmiştir. In vitro'da perisitler, zengin ekstrasellüler matrisle dolu çok hücreli nodüller oluşturur. Bu matris, serum içeren büyüme ortamında, dıştan beta-glikerofosfat eklenmeden mineralize olur. Bu sonuçlar, perisitlerin osteojenik fenotip oluşturabilen ilkel mezenşimal hücreleri temsil ettiğini gösterir. Perisitlerin farklılaşması da, transformasyon büyüme faktörü beta 1'e yanıtlarında değişiklikler ve/veya çeşitli ekstrasellüler matris proteinlerinin sentezi ve/veya birikiminde değişiklikler ile tanımlanır, örneğin laminin, tip IV kolajen, tenasin, tip X kolajen, osteonektin ve trombospondin-1. Anjiyojenezi genellikle mineralizasyona ilişkilidir. Bu veriler, perisitlerin yaşam içinde mineralizasyona katkıda bulunabileceğini düşündürmektedir.


Membrane association of the CD3ε signaling domain is required for optimal T cell development and function.

TCR:CD3 kompleksi, optimal T hücre gelişimi ve adaptif bağışıklık için kritik öneme sahip sinyalleri iletir. Dinlenme halindeki T hücrelerinde, CD3ε sitoplazmik kuyruğu, bir yakın temel zengin bölge (BRS) aracılığıyla plazma zarına bağlanır. Bu çalışmada, işlevsel bir CD3ε-BRS eksikliği olan farelerde, timik hücreliliği ve CD4-CD8- çift negatif (DN) 3'ten DN4 timosit geçişinde önemli azalmalar olduğunu gösteriyoruz. Bunun nedeni, tüm sonraki popülasyonlarda artmış hücre ölümü ve TCR indirgeme ile sonuçlanan DN4 TCR sinyalizasyonunun güçlendirilmesidir. Ayrıca, pozitif, ancak negatif T hücre seçimi etkilenen farelerde, periferik T hücre fonksiyonu sınırlı ve influenza enfeksiyonuna karşı yanıtı önemli ölçüde azaltılmıştır. Toplu olarak, bu sonuçlar, CD3ε sinyalleme alanının plazma zarına bağlanmasının optimal timosit gelişimi ve periferik T hücre fonksiyonu için gerekli olduğunu göstermektedir.


A new era in ovulation induction.

AMAÇ Aromataz inhibitörlerinin ovülasyon indüksiyonu, süperovülasyon ve IVF'nin etkinliğini değerlendirmek. YÖNTEM Anahtar kelimeler "aromataz inhibitörü", "letrozol", "anastrazol", "ovülasyon indüksiyonu", "ovülasyon" ve "süperovülasyon" kullanılarak MEDLINE, EMBASE ve Cochrane Sistematik İncelemeler Veritabanı'nda bir literatür taraması yapıldı. SONUÇLAR Letrozol ile ovülasyon indüksiyonu, 70%-84% arasında bir ovülasyon oranı ve 20%-27% arasında bir gebelik oranı ile ilişkilidir. Bir çalışmada, letrozol ile ovülasyon ve gebelik oranları anastrazol ile karşılaştırıldığında daha yüksek görünüyor. Süperovülasyon'da, letrozol az sayıda gelişen folikül ve kalın endometrium ile ilişkilidir. Letrozol'un süperovülasyon kullanımı, klomifen sitrat (CC) kullanımından (16.7% vs. 5.6%) daha yüksek bir gebelik oranına sahiptir. FSH tedavisine letrozol eklenmesi, FSH ihtiyacını azaltır. Letrozol ve FSH ile tedavi edilen gebelik oranı, sadece FSH ile tedavi edilenlere benzer. SONUÇ Aromataz inhibitörleri, ovülasyon indüksiyonu ve süperovülasyon'da CC'ye eşit veya daha üstündür. CC'nin aksine, endometrium üzerinde antiestrojenik bir etkiye sahip değildirler. Aromataz inhibitörlerinin avantajları göz önüne alındığında, CC'nin yerine ovülasyon indüksiyonu ilaçları olarak kullanılabilirler. IVF'deki rolleri henüz belirlenmemiştir.


Of lineage and legacy: the development of mammalian hematopoietic stem cells

Kan oluşturma sistemi, memelilerin konseptüsünde gelişen ilk karmaşık dokulardan biridir. Gelişimsel kan oluşturma alanında özellikle ilgi çekici olan, yetişkin kemik iliği kan oluşturma kök hücrelerinin kökenidir. Kökenlerini izlemek karmaşık bir iştir çünkü kan hareketli bir dokudur ve kan oluşturma hücreleri birçok embriyonik siteden ortaya çıkar. Yetişkin memelilerin kan sisteminin kökeni, canlı tartışmalar ve yoğun araştırmaların konusu olmaya devam etmektedir. Ayrıca, yetişkin kan oluşturma kök hücre programını indükleyen gelişimsel sinyallere de ilgi yoğunlaşmıştır, çünkü bunlar klinik olarak önemli hücre popülasyonlarını ex vivo üretmek ve genişletmek için faydalı olabilir. Bu inceleme, kan oluşturmanın gelişimsel kökenlerine dair tarihsel bir genel bakış ve en son verileri sunmaktadır.


Long crocidolite asbestos fibers cause polyploidy by sterically blocking cytokinesis.

Asbest, öncelikle lif boyutlarıyla ilişkili görünen karsinojenik etkilerine bağlı olarak fiziksel bir karsinojen olarak tanımlanmıştır. Uzun asbest liflerinin hücre bölünmesi sırasında kromozom dağılımı ile müdahale edebileceği ve bu da hücre dönüşümüne ve neoplazik ilerlemeye yol açan genomik değişikliklere neden olabileceği hipotezi ortaya atılmıştır. Yüksek çözünürlüklü zaman atlamalı ışık mikroskopisi ve seri kesit elektron mikroskopisi kullanarak, LLC-MK2 epitel hücrelerinin daha sonraki bölünme aşamalarında tek tek crocidolite asbest liflerini takip ettik ve ilk kez onların sitokinezi üzerindeki etkisini ayrıntılı olarak açıkladık. Uzun lifler (15-55 mikron), bölünme çukuruna hapsolduğunda sitokinezi sterik olarak engelledi, bazen binüklü bir hücre oluşumuna yol açtı. Engelleme liflerinin uçları genellikle yeni oluşan çekirdeklerin invaginasyonlarında bulundu. Çekirdek zarının lifle bağlantısı, kromatin bir ipliği lifle birlikte hücre köprüsüne girdiğinde belirginleşti. Bu iplikler kırılabilir ve kromozom yapısal yeniden düzenlemelerine neden olabilir. Verilerimiz, tek tek crocidolite liflerinin sitokinezi engelleyerek genomik değişikliklere neden olabileceğini ve lif uzunluğu ile çekirdek zarına olan bağlılığın önemli faktörler olduğunu ilk kez göstermektedir. Bu tür genomik değişiklikler, asbest ile ilişkili kanserlere yol açan ilk olaylardan biri olabilir.


Neural induction and early patterning in vertebrates.

Omurgalı hayvanlarda, sinir sisteminin gelişimi, erken embriyonun gastrülasyon sırasında güçlü bir 'düzenleyici' bölgenin sinyalleri tarafından tetiklenir. Bu fenomen - sinir indüksiyonu - orijinal olarak, kurbağa embriyolarıyla çalışan deneysel embriologlar tarafından keşfedildi ve kavramsal bir tanım verildi. Bu model sistemde moleküler devrelerin sinir indüksiyonunun altını çizmesi, ekstramda sürekli TGFβ sinyalizasyonunun ortadan kaldırılmasının ön ekstramda sinir kaderinin kazanılmasının belirleyici özelliği olduğunu gösterdi. Bu gözlem, sinir indüksiyonunun 'varsayılan' modelinin temelini oluşturur. Endojen sinir indüktörleri, ekstramda TGFβ ligandlarını inhibe eden sırlayan proteinlerdir. Ventral ekstramada, sinyal ligandları inhibitörlerden kaçtığında, bir sinir olmayan kaderi tetiklenir. TGFβ yolunun inhibisyonu, şimdi memelilerin embriyolarında, ayrıca fareler ve insan embriyosel kök hücrelerinde doğrudan sinir kaderini indüklemek için yeterli olduğu gösterilmiştir. Bu nedenle, sinir ve sinir olmayan ekstramları ayırt eden moleküler süreç, evrimsel ağaçta geniş bir organizma yelpazesinde korunmuştur. Fareler, primatlar ve insanlardan embriyosel kök hücrelerin mevcudiyeti, embriyonik sinir indüksiyonunda sinyal yolları ve alt medyatörlerinin rollerinin daha iyi anlaşılmasını kolaylaştıracaktır.


What's in the 'treatment gap'? Ethnographic perspectives on addiction and global mental health from China, Russia, and the United States.

Son yıllarda, düşük ve orta gelirli ülkelerde zihinsel hastalıklar için kanıt temelli müdahaleler sağlamaya odaklanan bir "küresel zihinsel sağlık" gündemi ortaya çıktı. Antropologlar ve kültürel psikiyatristler, bu gündemin uygunluğu konusunda yoğun tartışmalara girdiler. Bu makalede, Çin, Rusya ve Amerika Birleşik Devletleri'nde madde kullanım bozukluklarının yönetimi üzerine etnografik saha çalışması verilerini kullanarak bu tartışmaları ele alıyoruz. Argümanımız, küresel zihinsel sağlık çerçevesinde yapılan araştırmaları ve müdahaleleri yönlendiren "tedavi boşlukları" mantığının, herhangi bir belirli ortamda bağımlılık (ve diğer zihinsel sağlık sorunları) çerçeveleyen ve yöneten kurumlar, terapötik uygulamalar, bilgi ve aktörlerin karmaşık bir araya gelmesini kısmen gizlediğidir.


Generation of mice deficient in both KLF3/BKLF and KLF8 reveals a genetic interaction and a role for these factors in embryonic globin gene silencing.

Krüppel benzeri faktörler 3 ve 8 (KLF3 ve KLF8), benzer DNA dizilerine bağlanan yüksek derecede ilişkili transkripsiyonel düzenleyicilerdir. Daha önce, eritrosit hücrelerinde KLF ailesinde bir düzenleyici hiyerarşi olduğunu gösterdik; KLF1, hem KLF3 hem de KLF8 genlerinin ifadelerini sürükler ve KLF3, sırayla, KLF8 ifadelerini baskılar. KLF1 ve KLF3'ün eritrosit rollerini araştırırken, bu düzenleyici ağa KLF8'in katkısı bilinmiyordu. Bu nedenle, bu konuyu araştırmak için, KLF8 ifadelerini bozan bir fare modeli oluşturduk. Bu fareler, azaltılmış bir yaşam süresi olmasına rağmen, canlıdırlar. Ancak, hem KLF3 hem de KLF8'in eksikliği olan fareler, yaklaşık embriyofik gün 14.5 (E14.5)'de ölür, bu da bu iki faktör arasında genetik bir etkileşim olduğunu gösterir. Fetal karaciğerde, Klf3 ve Klf8 çift mutasyona sahip embriyolar, her iki tek mutasyona sahip embriyolardan daha fazla gen ifadesinin bozulmasını gösterir. Özellikle, biz, embriyofik, ancak yetişkin globin ifadelerinin gevşetildiğini gözlemliyoruz. Bu sonuçlar birlikte, KLF3 ve KLF8'in canlılarda örtüşen rollerine ve gelişim sırasında embriyofik globin ifadelerini susturmaya katıldıklarına işaret ediyor.


Mycobacterium tuberculosis phagosome maturation arrest: selective targeting of PI3P-dependent membrane trafficking.

Mycobacterium tuberculosis'in ev sahibi makrofajlara girmesi ve bir fagosomda kalması, bu fagosomun olgunlaşarak fagozomalize olmaması, tüberkülozun yayılması ve dünya çapında milyarlarca insanı etkileyen ilişkili pandemiye merkezi bir rol oynar. Tüberküloz, önemli bir içsel trafik ve organel biyogenez bileşeni olan bir hastalık olarak görülebilir. M. tuberculosis fagosom olgunlaşmasının engellenmesi hakkındaki mevcut anlayış, fagozomal biyogenezinin temel yönlerine de ışık tutar. Olgunlaşmanın engellenmesi, rabs'in (rab efektörleri, fosfatidylinositol 3-kinazları ve EEA1 gibi bağlama molekülleri) işe alınması ve işlevi, SNAREs (Syntaxin 6 ve hücrebrevin) ve Ca2+/kalmodulin sinyalizasyonu ile müdahale eder. M. tuberculosis'in memelilerin fosfatidylinositol analogları, bu sistemleri ve ilişkili süreçleri bozar.


SvpA, a novel surface virulence-associated protein required for intracellular survival of Listeria monocytogenes.

Daha önce bilinmeyen bir protein, Listeria monocytogenes'in içsel patojen virülansı ile ilişkili yüzey virülans proteini (SvpA) olarak adlandırıldı. Bu 64 kDa protein, svpA geni tarafından kodlanır ve hem kültür süpernatantlarında hem de yüzeyde görünür, anti-SvpA antikoruyla bütün bakterilerin altın etiketlenmesi ile gösterildiği gibi. Peptit dizilimi analizi, SvpA'nın bir lider peptid, tahmin edilen bir C-sonu transmembran bölgesi ve ActA yüzey proteininin benzer şekilde pozitif yüklü bir kuyruğunu içerdiğini ortaya koydu, bu da SvpA'nın C-sonu membran iskelesi aracılığıyla kısmen bakterinin yüzeyine yeniden ilişkili olabileceğini düşündürmektedir. LO28 vahşi tip siresinde svpA'yı bozan bir allelik mutasyonunu oluşturmak için bir mutasyon inşa edildi. Bu mutasyonun farede virülansı güçlü bir şekilde zayıflatıldığı gözlemlendi, LD50'de 2 log azalma ve organlarda vahşi tip siresine kıyasla kısıtlı bakteri büyümesi ile. Bu azaltılmış virülans, ne bir bağlanma kaybı ile ne de bilinen virülans faktörlerinin daha düşük ifadesi ile ilişkili değildi, bu faktörler mutasyonlu svpA'da etkilenmemişti. Bunun nedeni, mutasyonlu bakterilerin içsel büyümesinin kısıtlanmasıydı. Kemik iliği türetilmiş makrofajlar içinde bakterilerin içsel davranışını takip etmek için konfokal ve elektron mikroskopisi çalışmaları, çoğu svpA mutasyonlu bakterinin fagosomlar içinde kalmaya devam ettiğini, aksine vahşi tip bakterilerin hızla sitoplazmaya kaçtığını buldu. SvpA'nın düzenlenmesi, L. monocytogenes'de virülans genlerinin transkripsiyonal aktivasyonunu sağlayan PrfA ile bağımsızdı. Aslında, SvpA, MecA, ClpC ve ClpP tarafından aşağı yönlendirildi, bu proteinler Bacillus subtilis'te bir düzenleyici kompleks oluşturan ve bu saprofitin kompetans durumunu kontrol eden yüksek derecede homojenlerdir. Sonuçlar şu sonuçları göstermektedir: (i) SvpA, L. monocytogenes'in virülansında yeni bir faktördür, makrofajların fagosomları içinde bakterilerin kaçmasını teşvik eder; (ii) SvpA, en azından


Measuring adherence to highly active antiretroviral therapy: implications for research and practice.

Yüksek aktif antiretroviral terapi (HAART), HIV hastalığının seyrini radikal bir şekilde değiştirdi, HIV ile ilişkili morbidite ve mortaliteyi önemli ölçüde azalttı. Bununla birlikte, tipik günlük HAART rejiminin karmaşıklığı oldukça yüksektir ve tam ve uzun süreli viral baskılama ve ilaç direnci riskinin önlenmesi için yüksek düzeyde uyuma ihtiyaç vardır. HAART'ın karmaşıklığı, ilaç uyumu değerlendirmesinin kritik öneme sahip olmasını sağladı. Çeşitli yöntemler kullanılmasına rağmen, her biri sadece uyuma davranışlarının bir alt kümesini ölçer ve her bir ölçümün sınırlı tahmin geçerliliği vardır. HAART'a uyuma ile ilgili bireysel ve halk sağlığı endişeleri göz önüne alındığında, ilaç uyumu ölçümlerinin sürekli geliştirilmesi ve doğrulanması gerekmektedir.


Survival rates of tropical and temperate passerines: a Trinidadian perspective.

Mark-yakalama verileri, Trinidad'da 10 yıl boyunca sis ağları kullanılarak toplandı ve 17 orman ötücü türünün yetişkin hayatta kalma oranlarının tahmini yapıldı. Trinidad'daki hayatta kalma oranları (ortalama %65%, %45-%85 aralığı) Avrupa (%52 ortalama hayatta kalma, %32-%71 aralığı) ve Kuzey Amerika (%53 ortalama hayatta kalma, %29-%63 aralığı) benzer vücut boyutuna sahip ötücü kuşlar için yayınlanan tahminlerden önemli ölçüde daha yüksekti (Trinidad'da ortalama yaşam süresinin %45 daha yüksek olduğu anlamına geliyor). Bu bulgular, bağımsız kontrastlar yöntemi kullanılarak filogenetikten arındırıldıktan sonra da doğrulandı. Geçici ve/veya genç kuşlar Trinidad verilerinin önemli bir özelliğiydi ve bu kuşların varlığını hesaba katmayan çalışmalar yetişkin hayatta kalma oranlarını düşük tahmin edebilir. Bu çalışma, tropik nemli bölgelerde kuş hayatta kalma oranlarının daha yüksek olduğunu destekleyen hipotezi destekliyor, ancak farkın daha önce düşünüldüğünden daha küçük olabileceği de öne sürülüyor.


P0 glycoprotein peptides 56–71 and 180–199 dose-dependently induce acute and chronic experimental autoimmune neuritis in Lewis rats associated with epitope spreading

İki sentetik periferik sinir myelin P0 proteini peptidi, bir immünodominant (amino asit 180-199) ve bir gizemli (amino asit 56-71) biri, Lewis farelerinde deneysel otoimmün nörit (EAN) indüklediğinde, düşük dozda (50-100 mikrog/fare) veya yüksek dozda (250 mikrog/fare) verildiğinde, sırasıyla. Farklı klinik seyir, patolojik değişiklikler ve bağışıklık yanıtları bulundu:

1. P0 peptidi 56-71 (P0 56-71) ile indüklenen EAN'in klinik belirtilerin başlangıcı, P0 peptidi 180-199 (P0 180-199) ile indüklenen EAN'e kıyasla tüm bağışıklatma dozlarında 1-3 gün daha geçti, ancak hastalık zirvesi, bağışıklatma sonrası (p.i.) benzer bir zaman noktasında gerçekleşti, yani P0 56-71 ile indüklenen EAN'da 14-16. gün p.i. ve P0 180-199 ile indüklenen EAN'da 16. gün p.i.

2. P0 56-71 ile indüklenen EAN'da hem düşük hem de yüksek antijen dozlarında intramoleküler epitope yayılması, P0 180-199 ile indüklenen EAN'da ise sadece yüksek antijen dozu (250 mikrog/fare) ile gerçekleşti.

3. P0 180-199, P0 56-71 ile indüklenen EAN'e kıyasla P0 180-199 ile indüklenen EAN'da daha yüksek interferon-gamma üretimi seviyeleri uyandırdı ve tam tersi.

4. Histopatolojik değerlendirme, her iki EAN tipinde sciatik sinirlerde benzer derecede tek çekirdekli hücre infiltrasyonu olduğunu, ancak P0 180-199 ile indüklenen EAN'da P0 56-71 ile indüklenen EAN'e kıyasla daha şiddetli demiyelinizasyon bulunduğunu ortaya koydu. Sonuçlar, yüksek doz