Redox-relevant aspects of the extracellular matrix and its cellular contacts via integrins.

ÖZEL ÖNEM Dış hücre matrisi (ECM), çok hücreli organizmalarda temel işlevler yerine getirir. Hücrelere mekanik destek ve çevresel ipuçları sağlar. Hücre ECM'ye bağlandığında, ECM hücrelere sinyal gönderir. Bu süreçte, reaktif oksijen türleri (ROS), fizyolojik olarak sinyalleme molekülleri olarak kullanılır. SON GELİŞMELER ECM'ye bağlanma, hücrelerin ROS üretimini etkiler. Buna karşılık, ROS, yaralanma iyileşmesi ve matris yeniden şekillendirme sırasında ECM'nin üretimi, montajı ve dönüşümünü etkiler. ROS seviyelerindeki patolojik değişiklikler, fibrotik bozukluklarda ve desmoplastik tümörlerde aşırı ECM üretimi ve dokuda artan kasılma ile sonuçlanır. Integrinler, hücre bağlanma molekülleri olup, hücrelerin ECM'ye bağlanmasını ve kuvvetin hücreler arasında aktarılmasını sağlar. Bunlar, ROS tarafından redoks-düzenlenmenin bir hedefi olarak belirlenmiştir. Kükürt bazlı redoks-değişiklikleri, yapısal verilerle birlikte, integrin heterodimerlerinin belirli bölgelerinde, redoks-bağımlı konformasyon değişikliklerine ve integrin bağlanma etkinliğinin değişimine yol açabileceğini ortaya koymuştur. ÖNEMLİ KONULAR Moleküler bir modelde, integrin β-alt biriminde uzun menzilli disülfür köprüsü ve integrin α-alt biriminde gen ve kalf-2 alanlarında disülfür köprüleri, integrin ekdomanın bükülmüş/pasif ve dikey/aktif konformasyonları arasındaki geçişin kontrolünü sağlayabilir. Bu kükürt bazlı iç moleküler çapraz bağlar, her iki integrin alt biriminde sap alanındadır, ancak bağlayıcı integrin başparçasının redoks-düzenlenmeden etkilenmediği görülmektedir. GELECEK YÖNELİMLER Integrin aktivite durumunun redoks-düzenlenmesi, ROS'un fizyolojik süreçlerdeki etkisini açıklayabilir. Altındaki mekanizmanın daha derin bir anlayışı, fibrotik bozuklukların tedavisinde yeni perspektifler açabilir.


Prevalence of hypertension and pre-hypertension among adolescents.

AMAÇ: 2004 Ulusal Yüksek Kan Basıncı Eğitimi Programı Çalışma Grubu kılavuzlarına göre hipertansiyon ve ön hipertansiyonun yaygınlığını belirlemek.

YÖNTEM: 2003-2005 yılları arasında Houston okullarında 6790 ergen (11-17 yaş) üzerinde kan basıncı (KB) çapraz kesitsel değerlendirmesi yapıldı. İlk ölçümler, boy, ağırlık ve 4 osilometrik KB okuması içeriyordu. Sürekli yüksek KB'ye sahip öğrencilerde 2 sonraki ölçüm alındı. Son yaygınlık, takip kaybı için ayarlandı ve risk faktörleri değerlendirmek için lojistik regresyon kullanıldı.

SONUÇLAR: İlk tarama sırasında KB dağılımı %81,1 normal, %9,5 ön hipertansiyon ve %9,4 hipertansiyondu (%8,4 1. aşama; %1 2. aşama). 3 tarama sonrası yaygınlık %81,1 normal, %15,7 ön hipertansiyon ve %3,2 hipertansiyondu (%2,6 1. aşama; %0,6 2. aşama). Vücut kitle indeksi arttıkça hipertansiyon ve ön hipertansiyon arttı. Cinsiyet, ırk ve ya da aşırı kilolu veya kilolu olma riski olarak sınıflandırmak, ön hipertansiyonla bağımsız olarak ilişkiliydi. Sadece kilolu olma sınıflandırması hipertansiyonla ilişkiliydi.

SONUÇ: Yüksek KB'li ergenler için yeni sınıflandırma kılavuzlarının uygulanması, yaklaşık %20'sinin hipertansiyon riski altında olduğunu ortaya koymaktadır. Her KB kategorisinin önemini belirlemek ve KB değişkenliğini hesaba katan tanımları iyileştirmek için daha fazla araştırma gerekmektedir.


Increased short- and long-term risk of inflammatory bowel disease after salmonella or campylobacter gastroenteritis.

# Arka Plan ve Amaçlar:
Farklı komensal bağırsak ve potansiyel olarak patojenik bakteriler, iltihaplı bağırsak hastalıklarının (IBD) patogenezinde rol oynayabilir. Danimarka'daki aynı nüfustan bir kontrol grubuna kıyasla Salmonella veya Campylobacter gastroenteritisi olan hastalarda IBD riskini karşılaştırdık.

# Yöntemler:
Kuzey Jutland ve Aarhus ilçelerinde, 1991-2003 yılları arasında laboratuvar kayıtlarından 13.324 Salmonella/Campylobacter gastroenteritisi hastasını ve aynı ilçelerden 26.648 maruz kalmamış kontrol kişisini belirledik. Bu gruplardan, daha önce enfeksiyondan önce IBD olan 176 maruz kalmış hasta, 352 maruz kalmamış kontrol ve Salmonella/Campylobacter enfeksiyonundan önce daha önce IBD olan 80 maruz kalmamış kişi hariç tutuldu. 13.148 maruz kalmış ve 26.216 maruz kalmamış kişinin son çalışma grubunu, en fazla 15 yıl (ortalama 7,5 yıl) takip ettik.

# Sonuçlar:
Maruz kalmış kişilerde (107, 1,2%) ve maruz kalmamış kişilerde (73, 0,5%) ilk kez IBD tanısı kondu. Yaş, cinsiyet ve eşgüdümlü komorbidite ayarlamalı Cox orantılı risk regresyon analizi ile, IBD için risk oranı (95% güven aralığı) tüm dönem için 2,9 (2,2-3,9) ve ilk Salmonella/Campylobacter enfeksiyonundan sonraki ilk yıl hariç tutulduğunda 1,9 (1,4-2,6) idi. Maruz kalmış kişilerde artan risk, 15 yıllık gözlem dönemi boyunca gözlemlendi. Risk, Salmonella (n = 6463) ve Campylobacter (n = 6685) için ve ilk kez Crohn hastalığı (n = 47) ve ülseratif kolit (n = 133) tanısı için benzer şekilde artmıştı.

# Sonuç:
Popülasyon temelli kohort çalışmamızda, tam takiple, Salmonella/Campylobacter gastroenteritisi olan laboratuvar kayıtlarında bildirilen kişilerde IBD riskinin arttığı gösterildi.


Establishment of a cell line (NPC/HK1) from a differentiated squamous carcinoma of the nasopharynx.

Bir Çinli erkekte, radyoterapi sonrası 17,5 yıl sonra tekrarlayan nazofarinks karsinoid hücrelerinden uzun süreli bir hücre kültürü epiteliid hücre hattı oluşturuldu. Hücre hattı, NPC/HK1 olarak adlandırıldı ve 1 yıllık bir süre içinde 72 kez aktarıldı. Işık ve elektron mikroskopileri, hücrelerin squama epitel tipi olduğunu gösterdi. Subkütan olarak athymic çıplak BALB/c (nu/nu) fareye nakledildiğinde, enjekte edilen noktalarda tümörler gelişti ve histolojik incelemede iyi farklılaşmış squama karsinomu olarak belirlendi, insan tekrarlayan tümöründen morfolojik olarak benzer. Hücre hattından alınan hücrelerin karyotip analizi, aneuploid insan tipini gösteriyor, modal kromozom sayısı 74, hem sayısal hem de yapısal anormallikler var. Viral parçacıklar veya Epstein-Barr viral nükleer antigen (EBNA) birincil kültürden veya test edilen birkaç alt kültürden hücrelerde gösterilmedi. Biyopsi dokusundan alınan dokunuş smear'larında EBNA'nın varlığı kesin değil. P3HR1 ve B95-8 hücrelerinden EBV'nin alt kültür hücrelerine enfeksiyonu başarısız oldu.


Effect of lipid restriction on mitochondrial free radical production and oxidative DNA damage.

Birçok çalışma, kalori kısıtlamasının (40%) memelilerde mitokondriyel reaktif oksijen türlerinin (ROS) oluşumunu azalttığını göstermiştir. Ayrıca, son zamanlarda, 7 hafta boyunca 40% protein kısıtlaması, güçlü kalori kısıtlaması olmadan da sıçan karaciğerinde ROS üretimini azalttığını bulduk. Bu ilginçtir çünkü protein kısıtlamasının da memelilerde ömür uzatma sağlayabileceği bildirilmiştir. Bu çalışmada, kalori kısıtlamasının mitokondriyel oksidatif strese olası etkilerini incelemek için diyet yağlarının rolünü araştırdık. Yarı saf diyetler kullanarak, Wistar erkek sıçanların yağ alımı, kontrol grubuna kıyasla %40 azaltıldı, diyetin diğer bileşenleri ise ad libitum beslenen hayvanlarda olduğu gibi kesinlikle aynı düzeyde tüketildi. 7 haftalık tedavi sonrası, yağ kısıtlı hayvanların karaciğer mitokondrilerinde kompleks I ile ilişkili substratlar (pirüvat/malat ve glutamat/malat) ile oksijen tüketimi önemli ölçüde arttı. Yağ kısıtlı hayvanlarda ne mitokondriyel H2O2 üretimi ne de mitokondriyel veya nükleer DNA'ya oksidatif hasar değişmedi. Mitokondriyel DNA'ya oksidatif hasar, her iki diyet grubunda nükleer DNA'ya hasarın yaklaşık bir kat daha yüksekti. Bu sonuçlar, yağların rolünü reddeder ve kalori kısıtlamasında mitokondriyel ROS üretiminin ve DNA hasarının azalmasında diyet proteinlerinin olası sorumluluğunu güçlendirir.


Kruppel-like factor 2 is a transcriptional regulator of chronic and acute inflammation.

Myeloid hücre aktivasyonu, ideal doğal bağışıklık yanıtı için gereklidir, ancak bu süreç, yan etki olarak konak dokuda hasar oluşmasını önlemek için sıkı bir şekilde kontrol edilmelidir. Kruppel-benzer faktör 2 (KLF2), myeloid hücrelerin pro-enflamatuar aktivitesini düzenleyen güçlü bir düzenleyicidir. İnsanlarda akut veya kronik enflamatuar bozukluklarda KLF2 seviyelerinde yaklaşık %30 ila %50'lik bir azalma gözlemlendiği için, KLF2(+/-) farelerinde enflamatuar biyolojik yanıtı incelemiş olduk. Burada, kısmi KLF2 eksikliğinin akut (sepsis) ve alt akut (cilt) enflamatuar zorlamalara karşı in vivo yanıtı modüle ettiğini gösteriyoruz. Mekanik olarak, NF-κB transkripsiyonal aktivitesini inhibe ederek KLF2'nin anti-enflamatuar etkilerine bağlıyız. Toplu olarak, gözlemlerimiz bu enflamatuar süreçlerin KLF2 ile modülasyonu hakkında biyolojik olarak anlamlı içgörüler sağlar ve potansiyel olarak terapötik kazançlar elde etmek için manipüle edilebilir.


Simian immunodeficiency viruses replication dynamics in African non-human primate hosts: common patterns and species-specific differences.

YÖNTEMLER Farklı doğal olarak enfekte olmuş ev sahibi türlerde Siman İmmün Yetmezlik Virüsü (SIV) enfeksiyonlarının potansiyel ortak özelliklerini tanımlamak için, 31 Afrika yeşil maymunu (10 sabeus, 15 vervet ve yedi Karayip AGM), 14 mandril ve üç Kararmış Mangabe (SM) maymununu, türlerine özgü virüslerle deneysel olarak enfekte ettik. SONUÇLAR Enfeksiyon sonrası, bu SIV'ler hızla çoğalmaya başladı ve 9-14. gün sonrası enfeksiyon (p.i) arasında plazma mililitre başına 10(5)-10(9) kopyalar arasında viral yüklere (VL) ulaştı. 42. ve 60. gün p.i arasında set noktası viremi kuruldu, SM ve mandrillerde yaklaşık 10(5)-10(6) kopyalar/ml, AGM'lerde ise (10(3)-10(5) kopyalar/ml) seviyelerinde. Kronik aşamada VL, viral genom yapısı ile korelasyon göstermedi: SIVmnd-2 (vpx içeren bir virüs) ve SIVmnd-1 (ne vpu ne de vpx içeren) mandrillerde benzer seviyelerde çoğaldı. VL, virüs suşuna bağlıydı: Üç farklı virüs suşuyla enfekte edilen vervetlerde farklı viral çoğalma desenleri görüldü. SIVagm.sab'in (CCR5 ve CXCR4 ko-receptorlerini kullanan) viral çoğalma deseni, diğer virüslerle benzerlik gösterdi. SONUÇLAR: Çalışmamızın sonuçları, doğal ve deneysel olarak enfekte olmuş ev sahiplerinde SIV çoğalmasının ortak bir deseni olduğunu gösteriyor. Bu, genel olarak makaklarda patogenik SIV enfeksiyonunda gözlemlenenle benzer. Bu sonuç, patogenik ve patogenik olmayan enfeksiyonlar arasındaki klinik sonuç farklarının, virüsün kendisi yerine ev sahibinin yanıtlarına bağlı olduğunu gösteriyor.


The role of the transcription factor KLF2 in vascular development and disease.

Zinc parmaklı transkripsiyon faktörü KLF2, kan akışının uyguladığı fiziksel kuvvetleri moleküler sinyallere dönüştürür, bu da geniş bir biyolojik yanıt yelpazesi için sorumludur. İlk olarak akışa duyarlı endotel transkripsiyon faktörü olarak tanınmasının ardından, KLF2'nin çeşitli hücre tiplerinde ifade edildiği ve gelişim ve hastalık sırasında bir dizi süreçte rol oynadığı bilinmektedir. Bu incelemede, özellikle damar biyolojisi üzerindeki etkileriyle ilgili olarak, KLF2'nin mevcut anlayışını özetleyeceğiz.


Implementation of contemporary oral antiplatelet treatment guidelines in patients with acute coronary syndrome undergoing percutaneous coronary intervention: a report from the GReek AntiPlatelet rEgistry (GRAPE).

## Arka Plan
Akut koroner sendrom (ACS) geçiren hastalarda perkütan koroner müdahale (PCI) sırasında çağdaş oral antiplatelet tedavi kılavuzlarının uygulanmasıyla ilgili sınırlı veriler vardır.

## Yöntemler
Yunan Antiplatelet Kayıt (GRAPE), Ocak 2012'de başlatılan, çağdaş P2Y12 inhibitörlerinin kullanımını inceleyen bir ön gözlemci, çok merkezli kohort çalışmasıdır. 1434 hastada, P2Y12 seçiminin uygunluğu, P2Y12 inhibitörlerinin kontrendikasyonları/belirli uyarıları ve önlemlerini değerlendiren bir uygunluk değerlendirme algoritması uygulayarak başlangıçta ve taburcu olma sırasında değerlendirildi.

## Sonuçlar
Hastaların %45,8'inde, %47,2'sinde ve %6,6'sında sırasıyla başlangıçta ve taburcu olma sırasında uygun, daha az tercih edilen ve uygunsuz P2Y12 inhibitör seçimleri yapıldı. En yaygın olarak başlangıçta ve taburcu olma sırasında daha az tercih edilen seçim, klopidogrel (%69,7 ve %75,6) oldu. Daha yeni ajanların uygun seçimi başlangıçta (%79,2-%82,8) ve taburcu olma sırasında (%89,4-%89,8) daha yüksekti. Daha yeni ajanların uygunsuz seçimi başlangıçta %17,2-%20,8 arasında, taburcu olma sırasında ise %10,2-%10,6 arasında değişti. Kanama riskini artıran durumlar ve ko-medikasyonlar, ST yükselmesi miokard enfarktüsü sunumu ve ilk 24 saat içinde yeniden perfüzyon olmaması, başlangıçta uygun P2Y12 seçimini etkileyen en güçlü tahmincilerdi. Yaş ≥75, kanama riskini artıran durumlar ve ko-medikasyonlar ve bölgesel eğilimler, taburcu olma sırasında uygun P2Y12 seçimini en çok etkileyen faktörlerdi.

## Sonuç
GRAPE'de, son zamanlarda yayınlanan oral antiplatelet terapisi kılavuzlarına uyulması tatmin ediciydi. Klopidogrel, en yaygın olarak daha az tercih edilen bir seçim olarak kullanılırken, prasugrel veya ticagrelor seçimi çoğunlukla uygundu. Başlangıçta ve taburcu olma sırasında kılavuz


Comorbidity of depressive and anxiety disorders in chronic daily headache and its subtypes.

# Amaç: Kronik günlük baş ağrısı olan hastalarda depresif ve anksiyete bozukluklarının sıklığını araştırmak.

# Arka Plan: Kronik günlük baş ağrısı olan hastalarda farklı alt tiplerde kronik günlük baş ağrısı olan hastalarda psikiyatrik komorbiditenin kapsamı hakkında literatürde veri eksikliği vardır.

# Yöntemler: 1998 Kasım'dan 1999 Aralık'a kadar bir baş ağrısı kliniğinde görülen kronik günlük baş ağrısı olan hastaları ardışık olarak işe aldık. Kronik günlük baş ağrısı alt tipleri, Silberstein ve ark. tarafından önerilen kriterlere göre sınıflandırıldı. Bir psikiyatrist, hastaları yapılandırılmış Mini-Uluslararası Nöropsikiyatrik Görüşme'ye göre değerlendirerek depresif ve anksiyete bozukluklarının komorbiditesini değerlendirdi.

# Sonuçlar: 261 kronik günlük baş ağrısı hastası işe alındı. Ortalama yaş 46 yıl ve hastaların %80'i kadındı. Dönüşümlü migren 152 hastada (58%) ve kronik gerilim tipi baş ağrısı 92 hastada (35%) tanısı kondu. Dönüşümlü migrenli hastaların %78'inde psikiyatrik komorbidite vardı, bunlara majör depresyon (57%), distimya (11%), panik bozukluğu (30%) ve genel anksiyete bozukluğu (8%) dahildi. Kronik gerilim tipi baş ağrısı olan hastaların %64'ünde psikiyatrik tanılar vardı, bunlara majör depresyon (51%), distimya (8%), panik bozukluğu (22%) ve genel anksiyete bozukluğu (1%) dahildi. Anksiyete bozukluklarının sıklığı, yaş ve cinsiyet kontrolü yapıldıktan sonra dönüşümlü migrenli hastalarda anlamlı derecede daha yüksekti (P = 0,02). Hem depresif hem de anksiyete bozuklukları, kadınlarda daha sık görülürdü.

# Sonuç: Kronik günlük baş ağrısı kliniğinde görülen hastalarda psikiyatrik komorbidite, özellikle majör depresyon ve panik bozuklukları yüksek oranda yaygındı. Bu sonuçlar, kadınların ve dönüşümlü migrenli hastaların psikiyatrik komorbidite


The precursor form of IL-1alpha is an intracrine proinflammatory activator of transcription.

Çoğu sitokin, spesifik hücre yüzey membran reseptörlerine bağlanmasının ardından biyolojik etkiler için incelenir, ancak artan kanıtlar bazı işlevlerinin çekirdeğin içinde olduğunu öne sürmektedir. Bu çalışmada, IL-1 alfa'nın öncül formu çeşitli hücrelerde aşırı ifade edildi ve reseptör sinyalleşmesini önlemek için doyurucu konsantrasyonlarda IL-1 reseptör antagonisti varlığında aktivitesi değerlendirildi. İlk olarak, dinlenmiş hücrelerin sitoplazmasında dağınık olarak bulunan IL-1 alfa, endotoksin (Toll-gibi reseptör liganı) tarafından aktive edildikten sonra çekirdeğe taşındı. IL-1 alfa'nın öncül formu, ancak olgun C-terminal formu değil, GAL4 sisteminde transkripsiyonel makineyi 90 kat aktivasyonla etkinleştirdi; sadece IL-1 alfa'nın öncül formu kullanılarak 50 kat artış gözlemlendi, bu da transkripsiyonel aktivitenin N ucunda, nükleer lokalizasyon dizisinin bulunduğu yere lokalize olduğunu düşündürmektedir. IL-1 reseptör bloke koşullarında, içsel olarak aşırı ifade edilen öncül ve öncül formları IL-8 ve IL-6 gibi sitokinleri serbest bıraktı ve aynı zamanda alt pikomol konsantrasyonlarında tumor nekroz faktörü alfa veya IFN-gamma'ya karşı önemli ölçüde daha düşük bir aktivasyon eşiğine sahipti. Bu nedenle, içsel IL-1 alfa işlevleri, iltihabın oluşumunda beklenmedik bir rol oynayabilir. Hastalıkla ilişkili olaylarda, sitoplazmik öncül çekirdeğe taşınır ve pro-enflamatuar genlerin transkripsiyonunu artırır. Bu eylem mekanizması dış inhibitörler tarafından etkilenmediği için, bazı enflamatuar durumlar için içsel IL-1 alfa işlevlerini azaltmak faydalı olabilir.


Three-dimensional structure of the AAH26994.1 protein from Mus musculus, a putative eukaryotic Urm1.

NMR spektroskopisi kullanarak protein AAH26994.1'in (Mus musculus'tan) çözülmüş yapısını belirledik ve bu yapının ilk üç boyutlu bir ubiquitin-ilişkili düzenleyici 1 (Urm1) proteini olduğunu öne sürüyoruz. Amino asit dizisi karşılaştırmaları, AAH26994.1'in Urm1 ailesi ubiquitin benzeri düzenleyici proteinler ailesine ait olduğunu gösteriyor. Bu ailenin en iyi karakterize edilmiş üyesi, maya'da besin algılama, invazif büyüme ve budlama ile ilişkili bulunmuştur. Bu ailedeki proteinler, ubiquitin'e sadece zayıf bir dizisel benzerlik gösterir ve AAH26994.1'in yapısı, molybdopterin sentazlarının MoaD alt birimlerine (bilinen yapılar, AAH26994.1'e %14-%26 dizisel benzerliğe sahip üç bakteri MoaD proteini içerir) çok daha yakın bir benzemeye sahiptir. AAH26994.1 ve MoaD proteinlerinin her ikisinin yapısı, imzalı ubiquitin ikincil yapı katlanmasını içerir, ancak hepsi bu katlanmanın dışında büyük ölçüde farklıdır. Bu yapısal benzerlik, ubiquitin ve ubiquitin benzeri proteinlerin, molybdopterin sentaz tipi bir protein tabanlı sülfür bağışçı sisteminden evrimleştiği hipotezini destekliyor.


Concurrent endometrial carcinoma in women with a biopsy diagnosis of atypical endometrial hyperplasia: a Gynecologic Oncology Group study.

## Arka Plan
Endometrium adenokarsinoması, Amerika Birleşik Devletleri'nde en yaygın jinekolojik malignanstır ve her yıl yaklaşık 36.000 invazif kanser tanısı koymaktadır. En yaygın histolojik tip, endometrioid adenokarsinoması (EC), hastaların %75-80'ini oluşturmaktadır. Bu çalışmanın amacı, biyopsi tanısı konan öncül lezyon, atipik endometrial hiperplazi (AEH) olan kadınlarda eşzamanlı kanser prevalansını tahmin etmektir.

## Yöntemler
Bu prospektif kohort çalışması, topluluk tanısı konan AEH'ye sahip kadınları kapsamaktadır. Tanı biyopsi örnekleri, üç jinekolojik patolog tarafından bağımsız olarak incelenmiştir ve Uluslararası Jinekolojik Patologlar Derneği/Dünya Sağlık Örgütü kriterleri kullanılmıştır. Çalışma katılımcıları, girişten 12 hafta içinde kesintisiz tedavi olmadan histerektomi geçirmiştir. Histerektomi kaydı da çalışma patologları tarafından incelenmiş ve sonraki analizler için bulguları kullanılmıştır.

## Sonuçlar
1998 Kasım'dan 2003 Haziran'a kadar 306 kadın çalışmaya dahil edilmiştir. Bu kadınlar arasında, 17'si analiz için dahil edilmemiştir: İki hasta, kötü işlenmiş kayda veya yetersiz dokuya sahip olduğu için okunamaz kayda sahipti, iki hasta sadece endometrial olmayan kayda sahipti, beş hastanın kaydı incelenmek için mevcut değildi ve sekiz histerektomi örneği, ya progestin etkisi ya da ablasyon nedeniyle aralıklı müdahale kanıtı gösterdiği için dışlanmıştır. Toplamda 289 hasta analiz için dahil edilmiştir. Çalışma paneli, AEH biyopsi örneklerinin incelenmesi aşağıdaki şekilde yorumlanmıştır: 289 örnekten 74'ü (%25,6) AEH'den daha az tanısı konmuştur, 115 örnek (%39,8) AEH tanısı konmuştur ve 84 örnek (%29,1) endometrial kanser tanısı konmuştur. İncelenen örneklerin %5,5'inde (16 örnekte) biyopsi tanısında fikir birliği yoktu. Analiz edilen örneklerdeki eşzamanlı endometrial kanser oranı %42,6 (123 örnekte) idi. Bu oranlardan %30,9


The prevalence and clustering of four major lifestyle risk factors in an English adult population.

ARKA PLAN Bu çalışmanın amacı, İngilizce yetişkin nüfusta dört ana yaşam tarzı risk faktörünün (sigara içme, aşırı alkol tüketimi, meyve ve sebze tüketiminin eksikliği ve fiziksel aktivitenin eksikliği) kümelenmesini incelemek ve farklı sosyo-demografik gruplar arasında varyasyonu araştırmaktı. YÖNTEM Çalışma nüfusu, 2003 Sağlık Anketi için İngiltere verilerinden (n=11.492) elde edildi. Farklı olası kombinasyonların gözlemlenen ve beklenen yaygınlıkları karşılaştırılarak kümelenme incelendi. Dört risk faktörünün kümelenmesinde sosyo-demografik değişimi incelemek için çoklu çok düzeyli regresyon modeli uygulandı. SONUÇLAR Çalışma, İngiliz sağlık önerileri kullanıldığında, İngiliz nüfusunun çoğunluğunun aynı anda birden fazla yaşam tarzı risk faktörüne sahip olduğunu buldu. Yaşam tarzı spektrumunun her iki ucunda kümelenme bulundu ve kadınlar üzerinde erkekler için daha belirginleşti. Genel olarak, birden fazla risk faktörü erkeklerde, düşük sosyal sınıf evlerinde yaşayanlar, bekarlar ve ekonomik olarak aktif olmayanlar arasında daha yaygındı, ancak ev sahipleri ve daha yaşlı yaş grupları arasında daha az yaygındı. SONUÇlar Birden fazla risk faktörünün kümelenmesi, tek davranış müdahalilerine karşı çoklu davranış müdahalelerinin desteklendiğini gösteriyor.


Cutting edge: interleukin 17 signals through a heteromeric receptor complex.

IL-17, öncelikle benzersiz bir CD4 T hücre hattı tarafından üretilen bir iltihaplanma sitokinidir ve çok sayıda otoimmün hastalığın patogenezinde kritik roller oynar. IL-17RA, yaygın olarak ifade edilen bir reseptördür ve IL-17'nin biyolojik aktivitesi için hayati öneme sahiptir. Genetik olarak IL-17RA'dan yoksun farelerdeki stromal hücrelerde IL-17'ye duyarsızlık, insan IL-17RA ile zayıf bir şekilde tamamlanır, bu da bir zorunlu yardımcı bileşenin varlığını ve bu aktivitenin tür spesifik olduğunu ima eder. Bu bileşen, IL-17R ailesinin ayrı bir üyesi olan IL-17RC'dir. Bu nedenle, IL-17'nin biyolojik aktivitesi, IL-17RA ve IL-17RC'den oluşan bir komplekse bağlıdır, bu da IL-17 ligandları ve reseptörleri arasındaki etkileşimleri anlamak için yeni bir paradigma önerir.


Long non-coding RNAs with low expression levels in cells are enriched in secreted exosomes.

Uzun olmayan kodlamayan RNA'lar (lncRNA'lar), kromatin modifikasyonlarını düzenlemede, gen transkripsiyonunda, mRNA çevirisinde ve protein işlevinde rol oynar. Son zamanlarda, HeLa ve MCF-7 hücrelerinde bir dizi lncRNA'nın temel ifade düzeylerinde yüksek varyasyon olduğunu ve DNA hasarı indüklenmesine karşı farklı yanıt gösterdiğini bildik. Burada, farklı hücresel ifade düzeylerine sahip lncRNA moleküllerinin, DNA hasarına karşı hücresel yanıtı yansıtacak şekilde sekresyonda farklı bollukta bulunabileceğini hipotezleştik. Kültürlenmiş hücrelerden sekresyonda MALAT1, HOTAIR, lincRNA-p21, GAS5, TUG1 ve CCND1-ncRNA gibi lncRNA molekülleri karakterize edildi. LncRNA'ların sekresyonda hücrelere kıyasla farklı ifade desenleri görüldü. Göreceli olarak düşük ifade düzeylerine sahip RNA molekülleri (lincRNA-p21, HOTAIR, CCND1-ncRNA), sekresyonda yüksek derecede zenginleştirildi. GAS5 ve TUG1 seviyeleri sekresyonda orta derecede yükseldi, ancak MALAT1 - hücrelerde en bol molekül - hücre seviyelerine kıyasla sekresyonda benzer seviyelerde bulundu. lincRNA-p21 ve CCND1-ncRNA, sekresyondaki seviyeleri, hücrelere DNA hasarı indüklemesiyle maruz kaldıklarında en iyi şekilde değişen moleküller olarak öne çıktı. Sonuç olarak, lncRNA'ların sekresyonda farklı bollukta bulunduğuna dair kanıt sağladık, bu da seçici yüklenmeyi işaret ediyor.


Olanzapine depot exposure in male rats: Dose-dependent lipogenic effects without concomitant weight gain.

İkinci nesil antipsikotik ajanların tedavisi, örneğin olanzapin, hem erkek hem de kadın hastalarda metabolik olumsuz etkilere sıklıkla neden olur, örneğin hiperfaji, kilo artışı ve dislipidemi. Metabolik olumsuz etkilerin altında yatan moleküler mekanizmalar hala büyük ölçüde bilinmemektedir ve farelerde araştırmaya yönelik önemli bir yaklaşım temsil eder. Bununla birlikte, fareler üzerindeki antipsikotiklerin kilo artışı modeli geçerliliğini engelleyen bir faktör, kadın farelerde, ancak erkek farelerde değil, kilo artışı indükler. Oral olarak verildiğinde, farelerde olanzapinin kısa yarı ömrü, ilacın kararlı plazma konsantrasyonlarını önler. Son zamanlarda, tek bir intramuscular enjeksiyonun uzun etkili olanzapin formülasyonunun klinik olarak ilgili plazma konsantrasyonlarına yol açtığını ve kadın farede birkaç dismetabolik özelliğe neden olduğunu gösterdik. Bu çalışmada, 100-250 mg/kg dozlarda olanzapinin depo enjeksiyonlarının da erkek farelerde klinik olarak ilgili plazma olanzapin konsantrasyonlarına yol açtığını gösteriyoruz. Bununla birlikte, geçici hiperfajiye rağmen, olanzapin kilo kaybına neden oldu, değil kilo artışı. Elde edilen olumsuz besin verimliliği, en yüksek olanzapin dozu için kahverengi yağ dokusunda termojenik işaretçilerin hafif bir yükselmesiyle birlikteydi, ancak olanzapine bağlı kilo artışı azalması hala açıklanmalıdır. Kilo artışı olmamasına rağmen, 200 mg/kg veya daha yüksek dozlarda olanzapin, plazma kolesterol düzeylerinde önemli bir artışa ve karaciğerde lipojenik gen ifadesinin belirgin etkinleşmesine neden oldu. Bu sonuçlar, olanzapinin kilo artışı bağımsız olarak lipojenik etkileri uyandırdığını ve endokrin faktörlerin farelerde antipsikotiklerin metabolik etkilerinin cinsiyet özgülüğünü etkileyebileceğini göstermektedir.


Glutamate mediates the function of melanocortin receptor 4 on Sim1 neurons in body weight regulation.

Melanokortin reseptörü 4 (MC4R), vücut ağırlığı homöostazının iyi bilinen bir aracıdır. Bununla birlikte, MC4R işlevini araştıran nörotransmiter(ler) büyük ölçüde bilinmemektedir; bu nedenle, MC4R sinir yolunun ikinci dereceden nöronları hakkında çok az şey bilinmektedir. Sim1'i ifade eden beyin bölgeleri, hipotalamusun paraventriküler çekirdeği (PVH) dahil olmak üzere, melanokortin etkisini araştıran anahtar beyin siteleridir. Mc4r-null farelerde Sim1 nöronlarında koşullu olarak MC4R ifadesini yeniden sağladık. Yeniden sağlama, Mc4r-null farelerdeki obeziteyi dramatik olarak azalttı. Anti-obezite etkisi, aynı Sim1 nöronlarından glutamat salınımının seçici olarak bozulmasıyla tamamen tersine çevrildi. Tersine çevirme, daha düşük enerji harcamasına ve hiperfagiye bağlıydı. Destekleyici olarak, yetişkin PVH nöronlarından glutamat salınımının seçici olarak bozulması, daha düşük enerji harcaması ve hiperfagiye bağlı olarak hızlı obezite gelişimine neden oldu. Bu nedenle, bu çalışma, Sim1 nöronlarındaki MC4R'leri düzenlemede birincil nörotransmiter olarak glutamatı belirler.


Intracellular sterol dynamics.

Hücre mekanizmalarını inceliyoruz, bu mekanizmalar kolesterolün trafik ve dağılımıyla ilgilidir. Son araştırmalar, hücreler içinde sterollerin dağılımıyla ilgili yeni bilgiler sağladı, bu da transbilayer dağılımının analizini içerir. Kolesterolün diğer yağlarla etkileşimi ve çeşitli trafik süreçlerine katılımı, belirli bir zar içinde uygun seviyesini belirler; bu da hücre içi farklı organeller arasında kolesterol dağılımının eşitsiz olmasına neden olur. Kolesterol içeriği önemlidir çünkü kolesterol, zarların fiziko-kimyasal özelliklerini kontrol ederek ve sinyal iletimi ve protein trafikleri gibi önemli hücre olaylarını düzenleyerek zarlarda temel bir rol oynar. Hücre organelleri arasında kolesterolün hareketi son derece dinamiktir ve bu, vesiküler ve non-vesiküler süreçlerle gerçekleştirilebilir. Çeşitli çalışmalar, bu süreçlerde önemli bir rol oynayan proteinleri analiz etti ve bu da bu iki trafik yolunun kolesterol taşımadaki göreceli önemine dair yeni bilgiler sağladı. Kolesterolün birçok trafik rotasında hala kötü karakterize olduğu göz önüne alınırsa, birkaç potansiyel sterol taşıma proteini ayrıntılı olarak tanımlanmıştır; bu nedenle, zarlar arasında sterol taşımayı sağlayan moleküler mekanizmaların anlaşılması başlıyor.


A plasma membrane component able to bind and alter virions of poliovirus type 1: studies on cell-free alteration using a simplified assay.

Tamamen bütün HeLa hücreleri poliovirus türü 1 viryonlarını bağlayabilir ve 37°C'de inkübasyon sonucunda bunları değiştirilmiş parçacıklara dönüştürebilir. Değiştirilmiş parçacıklar viryonlardan daha yavaş çöker, VP-4'ü kaybetmiş ve sodyum dodekil sülfat tarafından bozulur, ancak RNA bütün kalmaktadır ve ribonükleaz direncidir. Bu özellikler, sodyum dodekil sülfat tedavisi ile veya olmadan nükleazla parçalanma yoluyla değiştirilmiş parçacıklar ve RNA'larını serbest bırakan parçacıkların analizini sağlar. Bu basit analiz prosedürü, bağlanma ve değiştirme parametrelerinin nicel ölçümünü mümkün kılar. Bağlanma-değiştirme aktivitesi plazma membranlarında lokalize edilebilir ve saf membranların değiştirme yapabildiği gösterilebilir. Membranlarda bağlı aktivite, proteazlar ve iyonik olmayan deterjanlar tarafından ortadan kaldırılır. Sadece membranlar değiştirilmiş parçacıklar oluşturur; RNA'nın serbest bırakılması membranlar tarafından değil, bütün hücreler tarafından neden olur. Bağlanma ve değiştirme süreçleri yakın bir şekilde ilişkilidir; bu değişiklikin, sıvı bir membran içindeki çoklu reseptörler tarafından bağlanmanın bir sonucu olabileceği düşünülmektedir.


Resequencing studies of nonmodel organisms using closely related reference genomes: optimal experimental designs and bioinformatics approaches for population genomics.

Son nesil dizileme deneylerinin (NGS) maliyetlerinin düşmesi, genomik soruların geniş bir yelpazesini, model olmayan organizmaların incelenmesi için açtı. Bununla birlikte, daha az iyi bilinen türler için NGS verilerinin deneysel tasarımları ve analizleri, genomik kaynakların eksikliği nedeniyle zorlayıcıdır. Bu çalışmada, bireysel dizileme verilerinden elde edilen site frekans spektrumuna (SFS) dayalı değişkenlik ve nötralite testlerinin tahmininde alternatif deneysel tasarımların ve biyoinformatik yaklaşımlarının performansını inceliyoruz. Özellikle, model olmayan organizmaların çalışmasında karşılaştığımız zorluklara dikkat ediyoruz, özellikle de filogenetik olarak yakın genomlar varsayılırken, tür spesifik bir referans genomun yokluğu. Üç alternatif biyoinformatik yaklaşımı karşılaştırıyoruz: genotip çağırma, genotip-haplotip çağırma ve genotipleri çağırmadan doğrudan tahmin. Genotip çağırmalarının, düşük ila orta okuma derinliği (2–8X) için popülasyon genetik istatistiklerinde önyargılı tahminler sağladığını bulduk. Genotip-haplotip çağırma, referans genomu ne kadar uzak olursa olsun daha doğru tahminler döndürür, ancak orta derinlik (8–20X) gerektirir. Genotipleri çağırmadan doğrudan tahmin, araştırılan çoğu SFS testi için en doğru tahminleri, hatta düşük okuma derinliği (2–4X) için döndürür. Bu nedenle, tür spesifik bir referans genomuna sahip olmayan çalışmalar, bireysel genotiplerin gerekli olmadığı durumlarda genotip çağırmalardan kaçınmalıdır. Aksi takdirde, birey sayısını azaltmak için orta ila yüksek derinlik hedeflemek ve genotip-haplotip çağırma kullanmak önerilir.


Thalassemia and malaria: new insights into an old problem.

Hemoglobinopatiler, muhtemelen dünyanın en yaygın genetik hastalıklarıdır: Dünya Sağlık Örgütü, en ciddi formları olan alfa ve beta talasemi ve yapısal varyant hemoglobinler S, C ve E'nin en az %5'lik bir nüfusun taşıyıcıları olduğunu tahmin etmektedir. Bu tüm hemoglobinopatiler, sıtmaya karşı koruma sağladığına inanılmaktadır ve sıtma olan bölgelerde, doğal seçilimin bu gen sıklıklarını yükseltip koruduğu fikri, J.B.S. Haldane tarafından 50 yıl önce ilk kez önerilmişti. 1950'lerde Afrika'da hemoglobin S üzerine yapılan epidemiyolojik çalışmalar, "sıtma hipotezi"ne destek sağladı, ancak thalassemiler için bu hipotezi doğrulamak son derece zor olmuştur. Ancak moleküler yöntemlerin uygulanması, bu eski soruya yeni fırsatlar sunmuştur. Thalasemi varyantları için nüfus ve moleküler genetik analizi ve güneybatı Pasifik'te alfa-talasemi ve sıtma arasındaki ilişki üzerine mikroepidemiolojik çalışmalar, bu korumaya dair kesin kanıtlar sağlamıştır. Şaşırtıcı bir şekilde, bu korumanın bir kısmı, çok genç talasemik çocuklarda hem Plasmodium falciparum hem de özellikle P. vivax'a karşı artan duyarlılıktan kaynaklanmaktadır ve bu erken maruz kalma, daha sonra daha iyi koruma sağlamanın temeli olarak görünmektedir.


Endocrine control of spermatogenesis: Role of FSH and LH/ testosterone.

Testis fonksiyonlarının değerlendirilmesi (sperm ve androjen üretimi) ön klinik güvenlik değerlendirmesinin önemli bir yönüdür ve testis toksisitesi, yumurtalık toksisitesine göre nispeten çok daha yaygındır. Bu bölüm (1) sıçan, köpek ve insan dışı primatlarda bozulmuş üreme endokrinolojisinin histolojik sonuçlarına odaklanır ve (2) gonadotropinler ve androjenlerin rollerine dair mevcut anlayışımızı gözden geçirir. Rodent testisinin endokrin bozukluklara tepkisi, köpek ve primatlarla açıkça farklıdır; farklı germ hücre türleri ve spermatogenez aşamaları ilk olarak etkilenir ve ayrıca, köpek ve primatlarda son aşama spermatogenez atılımı, memelilerde daha belirgindir. Luteinleştirici hormon (LH)/testosteron ve folikül uyarıcı hormon (FSH) testis fonksiyonlarını kontrol eden kritik endokrin faktörlerdir. Her iki hormonun göreceli önemi, memeliler arasında biraz farklıdır. Genel olarak, LH/testosteron ve FSH, en azından mevsimsel olmayan türlerde, nicel olarak normal spermatogeneze ihtiyaç duyulur.


Extravasation injuries on regional neonatal units.

Bu bölgesel yenidoğan yoğun bakım biriminin araştırması, 1000 yenidoğan arasında 38'inde ekstravasasyon yaralanması nedeniyle cilt nekrozuna neden olan bir yaygınlık belirledi. Çoğu yaralanma, 26 haftalık veya daha az gebelikte olan bebeklerde meydana geldi, intravenöz kanül aracılığıyla damar içi beslenme verildi. Yaygın tedaviler, yaraları havaya maruz bırakmak, hyaluronidaz ve tuzla doldurmak ve ocaklı bandajlar kullanmaktı.


Nonstructural protein 3-4A: the Swiss army knife of hepatitis C virus.

Hepatit C virüsü (HCV) non-yapısal protein 3-4A (NS3-4A), NS3 ve ko-faktörü NS4A'dan oluşan bir komplekstir. Serin proteaz aktivitesi ve NTPaz/RNA helikaz aktiviteleri barındırır ve viral polipeptit işleme, RNA çoğaltma ve viriyon oluşumu için hayati öneme sahiptir. NS3-4A proteazının özel inhibitörleri, kronik hepatit C hastalarında, pegilasyonlu interferon-α ve ribavirin ile birleştirildiğinde, sürdürülebilir virolojik yanıt oranlarını önemli ölçüde artırır. NS3-4A proteazı, seçilmiş hücre proteinlerini de hedefleyebilir, böylece doğuştan bağışıklık yollarını engelleyebilir ve büyüme faktörü sinyalleşmesini düzenleyebilir. Bu nedenle, NS3-4A, sadece viral çoğaltma kompleksinin hayati bileşeni ve antiviral müdahalenin ana hedefi olmakla kalmaz, aynı zamanda HCV'nin sürdürülebilirliği ve patogenezinde de önemli bir rol oynar. Bu inceleme, NS3-4A'nın biyokimyasal ve yapısal yönlerini, kronik hepatit C'nin patogenezindeki rolünü ve NS3-4A proteaz inhibitörlerinin klinik gelişimini özetleyen güncel bir güncelleme sağlar.


Phase 2 safety trial targeting amyloid beta production with a gamma-secretase inhibitor in Alzheimer disease.

## Amaç
Alzheimer hastalığında gamma-secretaz inhibitörü LY450139'un güvenliği, tolerabilitesi ve amiloid beta (Abeta) yanıtını değerlendirmek.

## Tasarım
Çok merkezli, rastgele, çift kör, doz artışı, plasebo kontrollü deneme.

## Ayar
Toplumsal tabanlı klinik araştırma merkezleri.

## Hastalar
Hafif ila orta derecede Alzheimer hastalığı olan 51 kişi, plasebo (n=15) veya LY450139 (100 mg, n=22 veya 140 mg, n=14) alması için rastgele seçildi. 43 hasta, tedavi aşamasını tamamladı.

## Müdahale
LY450139 grupları, 2 hafta boyunca 60 mg/gün aldı, ardından 6 hafta boyunca 100 mg/gün ve ardından 6 ek hafta boyunca ya 100 ya da 140 mg/gün aldı.

## Ana Değerlendirme Ölçütleri
Ana değerlendirme ölçütleri, yan etkiler, plazma ve omurilik sıvısı Abeta seviyeleri, hayati işaretler, elektrokardiyografik veriler ve laboratuvar güvenliği test sonuçlarıydı.

## İkincil Değerlendirme Ölçütleri
İkincil değerlendirme ölçütleri, Alzheimer Hastalığı Değerlendirme Ölçeği bilişsel alt ölçeği ve Alzheimer Hastalığı İşbirliği Çalışması Günlük Aktiviteler Ölçeği'ydi.

## Sonuçlar
Cilt ve alt deri sorunları (P=.05) açısından grup farklılıkları görüldü, bu da tedavi gruplarında 3 olası ilaç döküntüsü ve 3 saç rengi değişikliği raporunu içeriyordu. Üç yan etki nedeniyle tedavi kesildi, bunlardan biri geçici bağırsak tıkanıklığıydı. Plazma Abeta(40) konsantrasyonu, 100 mg grubunda %58,2 ve 140 mg grubunda %64,6 azaldı (P<.001). Omurilik sıvısı Abeta seviyelerinde anlamlı bir azalma görülmedi. Bilişsel veya işlevsel ölçütlerde grup farklılıkları görülmedi.

## Sonuç
LY450139,


Reduction in skin grafting after the introduction of hydrofiber dressings in partial thickness burns: a comparison between a hydrofiber and silver sulphadiazine.

AMA/AMAÇ Bu çalışmanın amacı, hidrofiber bandaj (Aquacel(®), Convatec Inc.) ile tedavi edilen yanıklarda klinik sonuçları, eski standart bakımla gümüş sülfadiazin (Flammazine(®); Solvay Pharmaceuticals) ile tedavi edilen yanıklarla karşılaştırarak, cerrahi müdahale ve yatış süresini (YS) değerlendirmekti. YÖNTEM Maasstad Hastanesi'nin Yanık Merkezi'ne 1987'den 2010'a kadar, 0-4 yaş arası çocuklarda %10'a kadar ilk dereceden yanıklarla sürekli olarak kabul edilen tüm 502 hastanın retrospektif bir incelemesi yapıldı. Veri toplama için bir bilgisayar destekli veritabanı kullanıldı. Karşılaştırma için çalışma dönemi, hidrofiber bandajın (HFD) tanıtımından önce ve sonra olmak üzere iki döneme ayrıldı: 1987-1999 (dönem 1) ve 1999-2010 (dönem 2). SONUÇLAR Çalışma süresince, 27,3% (137/502) gümüş sülfadiazin (Ag-SD) ile tedavi edilen hastalar cerrahi müdahaleye tabi tutuldu. HFD'nin tanıtımından önce, 338 Ag-SD ile tedavi edilen hastaların %30,5'i (102/338) cerrahi müdahaleye tabi tutuldu. HFD'nin tanıtımından sonra, 164 Ag-SD ile tedavi edilen hastaların %20,7'si (34/164) deri grefti aldı, bu da HFD ile tedavi edilen 302 hastanın %11,6'sı (35/302) ile karşılaştırıldığında anlamlı bir farka (p < 0,01) işaret ediyordu. SONUÇlar Gümüş sülfadiazin tedavisine kıyasla, 0-4 yaş arası çocuklarda %10'a kadar karışık kısmi kalınlıktaki yanıklarda, HFD'nin tanıtımından sonra cerrahi müdahale sayısı azaldı. Bu yaralanma bandajı, hastane yatış süresini de sınırladı.


Induction of the heat-shock response by carbon dioxide in Chironomus thummi.

Karbon dioksitten kurtuluş sırasında uygulanan bir dizi stres tedavisinin Chironomus thummi salya bez hücrelerindeki gen ifadesine etkileri analiz edildi. Denenen tedaviler arasında, sadece karbon dioksitten kurtuluş sırasında, daha önce ısı şoku tedavisinden sonra gözlemlenenle benzer bir yanıt gözlemledik: ısı şoku kabarcıklarının indüklenmesi ve ısı şoku polipeptitlerinin sentezi. Bu koşullarda, kabarcıklama ve telomerik bölgelerin transkripsiyonu gözlemlendi, bu da sıcaklık indüklenebilir telomerik Balbiani halkası T-BR-III'ün ortaya çıkmasına neden oldu. Diğer tedaviler, C. thummi larvalarına veya salya bez hücrelerine gerçek stres koşulları sağlasa da, ısı şoku yanıtını indüklemedi.


Candida albicans-Staphylococcus aureus polymicrobial peritonitis modulates host innate immunity.

Tıbbi cihaz imalatındaki gelişmeler ve antimikrobiyal tedavi terapilerine rağmen, mantar-bakteri polimikrobiyal peritonit, cerrahi hastaları, peritonal diyaliz yapanları ve kritik hastalar için ciddi bir komplikasyondur. Fareler üzerinde bir peritonit modeli kullanarak, tek mikroorganizma enfeksiyonu ile Candida albicans veya Staphylococcus aureus'un ölümcül olmadığını gösterdik. Ancak, aynı dozlarda bu mikroorganizmaların birlikte enfeksiyonu, 1. gün sonrası enfeksiyonde karaciğer ve böbrekte mikroorganizma yükünün artmasıyla birlikte %40 ölüm oranına yol açmaktadır. Bir çoklu enzim bağlı immünosorbeant test kullanarak, polimikrobiyal ve tek mikroorganizma peritonitinde önemli ölçüde artan (interlökin-6, granülosit kolonizasyon faktörü, keratinosit çekici faktör, monosit çekici protein-1 ve makrofaj enflamatuar proteini-1α) doğal proenflamatuar sitokinler tanımladık, bu da peritoneuma ve hedef organlara daha fazla enflamatuar infiltrasyona yol açmaktadır. Koinfekte farelerin indometasin ile tedavisi, enfeksiyon yükünü, proenflamatuar sitokin üretimini ve enflamatuar infiltrasyonu azaltır ve aynı zamanda herhangi bir ölüme karşı korur. Daha ileri deneyler, koinfeksiyon sırasında monomikrobiyal enfeksiyona kıyasla sinerjik olarak artan eikosanoid prostaglandin E2 (PGE2) gösterdi; indometasin tedavisi de artan PGE2 seviyelerini azalttı. Ayrıca, enfeksiyon sırasında peritoneal boşluğa eksojen PGE2 eklemek, indometasin ile sağlanan korumayı geçersiz kıldı ve ölüm oranının artmasına ve mikroorganizma yükünün artmasına neden oldu. Önemli olan, bu çalışmaların mantar-bakteri koinfeksiyonunun, ev sahibine yıkıcı sonuçlara yol açan doğal enflamatuar olayları modüle edebilme yeteneğini vurgulamasıdır.


Techniques and probes for the study of Xenopus tropicalis development.

Xenopus laevis kurbağası, gelişimsel ve hücresel süreçler üzerine önemli içgörüler sağlamıştır. Bununla birlikte, X. laevis'in allotetraploid genomu, ileri genetik analiz için kullanımını engeller. Genetik analiz, Silurana (Xenopus) tropicalis'e uygulanabilir, çünkü bu türün diploid genomu ve daha kısa üreme süresi vardır. Burada, X. laevis'in gelişimsel çalışmalar için kullanılan birçok aracının X. tropicalis'e de uygulanabileceğini gösteriyoruz. Nieuwkoop ve Faber'ın gelişimsel aşama sistemini kullanarak, X. tropicalis embriyolarının X. laevis'e benzer hızlarda geliştiğini, ancak daha dar bir sıcaklık aralığında tolere edebildiğini bulduk. Ayrıca, X. laevis için mevcut analitik reaktiflerin X. tropicalis'e etkili bir şekilde aktarılabileceğini gösteriyoruz. X. laevis protokolü, mRNA transkriptlerine karşı bütün montaj in situ hibridizasyonu, X. tropicalis'e başarıyla uygulanabilir, herhangi bir değişiklik yapılmadan. Ayrıca, X. laevis sondaları genellikle X. tropicalis'te de çalışır, bu da gelişimsel çalışmalar başlatmadan önce X. tropicalis ortologlarını klonlama ihtiyacını ortadan kaldırır. X. laevis proteinlerine karşı reaktif antikorlar, mevcut immünohistokimya prosedürlerini kullanarak X. tropicalis proteinini etkili bir şekilde tespit edebilir. Antisens morfin oligonükleotitleri (MOs), gelişim sırasında gen aktivitesinin kaybını incelemek için yeni bir alternatif sunar. X. tropicalis'te MOs'un işlevini gösteriyoruz. Son olarak, X. tropicalis ileri genetik ve genomik analiz için bir olasılık sunar.


Requirement of c-myb in T cell development and in mature T cell function.

Önceki raporlar, protoonkogen c-myb'in timus içinde T hücre gelişimine ve olgun T hücre proliferasyonuna katıldığını öne sürmüştür. İki T hücre spesifik c-myb knockout fare modeli, myb/LckCre ve myb/CD4Cre oluşturduk. c-myb'in DN3 aşamasındaki timosit gelişimi, çift pozitif timositlerin hayatta kalması ve proliferasyonu, tek pozitif CD4 ve CD8 T hücrelerinin farklılaşması ve olgun T hücrelerin proliferatif yanıtları için gerekli olduğunu gösterdik. Ayrıca verilerimiz, c-myb'in çift pozitif CD4+CD8+CD25+, CD4+CD25+ ve CD8+CD25+ T hücrelerinin oluşumunda doğrudan rol oynadığını, bu gelişim süreçlerinin otoimmün disfonksiyon için c-myb'in bir rolüne işaret edebileceğini göstermektedir.


Effect of losartan on ambulatory short-term blood pressure variability and cardiovascular remodeling in hypertensive patients on hemodialysis.

# Amaç:
Önceki çalışmalar, ambulatuvar kısa süreli kan basıncı (KB) değişkenliğinin kardiyovasküler hastalıklarla ilişkili olduğunu göstermiştir. Bu çalışmada, hipertansiyonu olan diyaliz tedavisi gören hastalarda losartan adlı bir angiotensin II tip 1 reseptör blokerinin ambulatuvar kısa süreli KB değişkenliğini iyileştirip iyileştirmediğini araştırdık.

# Yöntemler:
Diyaliz tedavisi gören 40 hipertansiyon hastası, losartan tedavi grubuna (n=20) veya kontrol tedavi grubuna (n=20) rastgele atandı. Tedavi öncesi ve 6. ve 12. ayların sonunda 24 saatlik ambulatuvar KB izleme yapıldı. Ekokardiyografi ve brakiyal-ankle puls dalgası hızı (baPWV) ölçümleri ve biyokimyasal parametreler de tedavi öncesi ve sonrası gerçekleştirildi.

# Sonuçlar:
Losartan tedavisinin 6. ve 12. aylarında, gece boyunca ambulatuvar KB değişkenliği, ambulatuvar KB'nin varyans katsayısına dayalı olarak değerlendirildiğinde, losartan grubunda anlamlı şekilde azaldı, ancak kontrol grubunda değişmedi. Kontrol grubuna kıyasla losartan, sol ventrikül kütlesi endeksi (LVMI), baPWV ve beyin natriuretik peptid (BNP) ve gelişmiş glikasyon son ürünleri (AGE) plazma seviyelerini anlamlı şekilde azalttı. Ayrıca, çoklu regresyon analizi, LVMI değişiklikleri ile gece boyunca ambulatuvar kısa süreli KB değişkenliği değişiklikleri arasında ve LVMI değişiklikleri ile AGE plazma seviyelerindeki değişiklikler arasında anlamlı korelasyonlar gösterdi.

# Sonuç:
Bu sonuçlar, losartanın gece boyunca ambulatuvar kısa süreli KB değişkenliğini baskılayarak patolojik kardiyovasküler yeniden şekillenmeyi önlemede yararlı olduğunu göstermektedir.


Interleukin-17 mRNA expression in blood and CSF mononuclear cells is augmented in multiple sclerosis.

Myelin yönlendirilmiş otoimmünite, çoklu skleroz (MS) patogenezinde kritik bir rol oynadığı düşünülür. MS'te pro- ve anti-enflamatuar sitokinlerin artmış üretimi yaygın bir bulgu. Son zamanlarda tanımlanan bir sitokin olan interleukin-17 (IL-17), insanlarda neredeyse yalnızca aktive edilmiş hafıza T hücreleri tarafından üretilir ve bu hücreler, parankimsel hücreler ve makrofajlardan pro-enflamatuar sitokin ve kemokinlerin üretimini tetikleyebilir. Sentetik oligonükleotit sondaları kullanılarak in situ hibridizasyon yöntemi, MS hastalarında ve kontrol bireylerde kan ve omurilik sıvısından (CSF) IL-17 mRNA ifade eden mononükleer hücreleri (MNC) tespit etmek ve saymak için uygulandı. MS ve akut aseptik menenjiit (AM) hastalarında kan MNC'sinde IL-17 mRNA ifade eden hücrelerin sayıları sağlıklı bireylerden daha yüksekti. Klinik nüks sırasında incelenen MS hastalarında, kan MNC'sinde IL-17 mRNA ifade eden hücrelerin sayıları remisyon dönemindeki hastalara kıyasla daha yüksekti. MS hastalarında, CSF'de IL-17 mRNA ifade eden MNC sayıları kanla karşılaştırıldığında daha yüksekti. Bu CSF'de IL-17 mRNA ifade eden MNC sayılarındaki artış, AM hastalarında gözlemlenmedi. Sonuç olarak, çalışmalarımız, MS'de kan ve CSF'de IL-17 mRNA ifade eden MNC sayılarının arttığını ve klinik nüks sırasında kan MNC'sinde en yüksek seviyelere ulaştığını göstermektedir.


A European perspective on population studies of dementia.

Dünyanın yaş demografisindeki değişim ve yaşa bağlı hastalıkların, bunlara da dahil olan demansın, artışının öngörülmesi, halk sağlığı açısından büyük bir endişe kaynağıdır. Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa'da yapılan önemli araştırma çabaları, demansın patogenezini ve epidemiyolojisini anlamaya yöneliktir. Bu makale, Avrupa'daki demans araştırma tarihinin genel bir özetini sunar ve bunu Amerika Birleşik Devletleri'ndeki araştırma ile karşılaştırır. İnceleme, hem ABD hem de Avrupa araştırmacılarının belirlediği ve ele almaya çalıştığı ortak sorunları vurgular. Dünya çapında yapılan araştırmalardan en fazla bilgi elde etmek için, mevcut araştırma uygulamalarından bilinecek şekilde metodolojinin daha iyi uyumlu hale getirilmesi gerekmektedir.


The cost of providing comprehensive HIV treatment in PEPFAR-supported programs.

ARKA PLAN PEPFAR, ulusal hükümetler ve diğer paydaşlar, gelişmekte olan ülkelerde HIV tedavisi sağlamak için şimdiye kadarki en büyük kaynakları yatırıyorlar. Bu çalışma, büyük bir HIV tedavi tesisleri örneğinde maliyetler ve maliyet eğilimleri hakkında deneysel veriler sunmaktadır. TASARIM 2006-2007 yıllarında, Botsvana, Etiyopya, Nijerya, Uganda ve Vietnam'da bulunan 43 PEPFAR destekli poliklinik HIV tedavi kliniğinde maliyet analizleri gerçekleştirdik. YÖNTEMLER Her bir tesiste HIV tedavi hizmetlerinin özel olarak başlatıldığı tarihten itibaren ardışık 6 aylık dönemler boyunca HIV tedavisi maliyetleri verileri topladık. Çalışma, her bir tesiste HIV tedavisi ve bakımı alan tüm hastaları içeriyordu (62.512 antiretroviral terapi [ART] ve 44.394 ön-ART hastası). Çıktılar, hasta başına maliyetler ve toplam program maliyetleri, ana maliyet kategorilerine göre alt bölümlere ayrılmıştı. SONUÇLAR Ön-ART hastaları için yıllık ortalama ekonomik maliyetler 2009 USD'de 202 USD iken, ART hastaları için 880 USD'di. Antiretroviraller hariç, hasta başına ART maliyetleri 298 USD idi. Yeni başlatılan ART hastalarının bakımı, mevcut hastalara göre %15-20 daha pahalıydı. Tesisler olgunlaştıkça hasta başına maliyetler hızla düşüyordu, ilk ve ikinci 6 aylık dönemler arasındaki ART hasta başına maliyetler %46,8 ve bir sonraki yıl ek olarak %29,5 düşüyordu. PEPFAR, hizmet sunumunun %79,4'ünü finanse etti ve ulusal hükümetler %15,2'yi sağladı. SONUÇ Tedavi maliyetleri tesisler arasında büyük ölçüde değişiyor ve tesisler olgunlaştıkça yüksek erken maliyetler hızla düşüyor. Tedavi maliyetleri ülkeler arasında değişiyor ve antiretroviral rejim maliyetlerindeki değişikliklere ve hizmet paketlerine yanıt veriyor. Maliyet azaltmaları, kısa vadede program büyümesine izin verebilir, ancak programlar mevcut hastalara hizmet iyileştirmesi ve yeni hastalara kapsam genişletmesi arasında bir denge kurmak zorundadır.


A sperm cytoskeletal protein that signals oocyte meiotic maturation and ovulation.

Caenorhabditis elegans'teki yumurta hücreleri, çoğu hayvanın yumurta hücreleri gibi, meiotik profase'de durur. Sperm, meiosisin (olgunlaşma) devamını ve pürüzsüz kas benzeri gonad zarının kasılmasını teşvik eder, bu da yumurtlama için gereklidir. Gösteriyoruz ki, sperm sitoplazmik proteininin (MSP) ana bileşeni, yumurta olgunlaşması ve zar kasılması için bir ikili sinyal işlevi görür. MSP ayrıca sperm hareketinde de işlev görür, bu da aktin'e benzer bir rol oynar. Bu nedenle, evrim sırasında, MSP, dış sinyal ve iç sitoplazmik işlevler için üreme kazanmış oldu. MSP benzeri alanlara sahip proteinler bitkilerde, mantarlarda ve diğer hayvanlarda bulunur, bu da diğer filolarda ilgili sinyal işlevlerinin var olabileceğini düşündürmektedir.


Unmet need for mental health care among U.S. children: variation by ethnicity and insurance status.

## Amaç
Çocuk ve ergenlerin zihinsel sağlık ihtiyaçları hakkındaki politika tartışmaları, gençler arasında zihinsel sağlık hizmetlerinin yetersiz kullanımını vurgulamaktadır, ancak az sayıda ulusal tahmin mevcuttur. Yazarlar, bu tahminleri sağlamak için üç ulusal veri kümesini kullanarak etnik farklılıkları incelemektedir.

## Yöntem
Yazarlar, 1996-1998 yılları arasında yapılan üç ulusal temsili ev anketi olan Ulusal Sağlık Görüşme Anketı, Ulusal Amerikan Aileleri Anketı ve Toplum Takip Anketi'nde ikincil veri analizleri gerçekleştirmiştir. Çocuk ve ergenler arasında zihinsel sağlık hizmeti kullanım oranlarını 3-17 yaşları arasında belirlemiş ve etnik köken ve sigorta durumu farklılıklarını incelemişlerdir. Zihinsel sağlık sorunları için bir tahminci (Çocuk Davranış Kontrol Listesi'nden seçilen öğeler) kullanılarak tanımlanan ihtiyaç duyan çocuklar arasında, etnik köken ve sigorta durumu ile unmet ihtiyaç arasındaki ilişkiyi incelemişlerdir.

## Sonuçlar
12 aylık bir dönemde, 3-5 yaşları arasındaki çocukların %2-%3'ü ve 6-17 yaşları arasındaki çocuk ve ergenlerin %6-%9'u zihinsel sağlık hizmetleri kullanmıştır. 6-17 yaşları arasındaki çocuk ve ergenlerin %80'i zihinsel sağlık hizmeti almamıştır. Diğer faktörleri kontrol ettikten sonra, yazarlar, Latin çocuklara kıyasla beyaz çocuklarda ve sigortasız çocuklara kıyasla kamu sigortalı çocuklarda unmet ihtiyaç oranının daha yüksek olduğunu belirlemişlerdir.

## Sonuç
Bu bulgular, zihinsel sağlık değerlendirmesi gerektiren çoğu çocuğun hizmet almadığını ve Latinler ve sigortasızların diğer çocuklara kıyasla özellikle yüksek unmet ihtiyaç oranlarına sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Okul öncesi çocuklar arasında zihinsel sağlık hizmeti kullanım oranları son derece düşüktür. Belirli gruplar arasında yüksek unmet ihtiyaç oranlarının nedenlerini açıklığa kavuşturan araştırmalar, politikaları ve klinik programları bilgilendirebilir.


Conditional economic incentives for reducing HIV risk behaviors: integration of psychology and behavioral economics.

## Amaç
Bu makale, HIV önleme yöntemlerinde psikoloji ve davranışsal ekonomi yaklaşımlarını inceler ve bu yaklaşımların HIV risk davranışlarını azaltmak için koşullu ekonomik teşvik (CEI) programlarına entegrasyonu ve uygulanması konusunu araştırır.

## Yöntemler
HIV önleme yaklaşımlarının tarihini tartışıyoruz, psikolojik teorilerin önemli içgörülerini ve sınırlamalarını vurguluyoruz. HIV önleminde ilgili olan davranışsal ekonomi teorik ilkelerine genel bir bakış sunuyoruz ve geleneksel psikolojik teorilerle davranışsal ekonomiyi birleştirerek HIV önleme için yeni yaklaşımlar oluşturmanın bir örneği olarak CEI'leri kullanıyoruz.

## Sonuçlar
Davranışsal ekonomik müdahaleler, HIV riskini azaltmak için psikolojik çerçeveleri tamamlayabilir, riskli kararların müdahale edilebilir koşulları hakkında benzersiz teorik anlayışlar sunar. İllüstratif CEI programlarından elde edilen bulgular, HIV ve cinsel yolla bulaşan enfeksiyon (CİE) yaygınlığı, HIV test etme, HIV ilaç uyumu ve uyuşturucu kullanımı konusunda ekonomik müdahalelerin karışık ancak genel olarak umut verici etkilerini göstermektedir.

## Sonuç
CEI programları, HIV önleme ve davranışsal risk azaltımı için psikolojik müdahaleleri tamamlayabilir. Program etkinliğini maksimize etmek için, CEI programları, müdahalenin uygulanabilirliği ve başarısı üzerinde belirleyici olabilecek bağlam ve nüfus spesifik faktörlerine göre tasarlanmalıdır.


ALDH1 is a marker of normal and malignant human mammary stem cells and a predictor of poor clinical outcome.

Kanser araştırmaları için kök hücre biyolojisinin uygulanması, normal ve kötü huylu kök hücrelerin tanımlanması ve izolasyonu için basit yöntemlerin eksikliği nedeniyle sınırlı kalmıştır. In vitro ve in vivo deneysel sistemler kullanarak, normal ve kanserli insan meme epitel hücrelerinin artmış aldehid dehidrojenaz aktivitesine (ALDH) sahip kök/öncü hücre özelliklerine sahip olduğunu gösteriyoruz. Bu hücreler, xenotransplant modelde en geniş lenf diferansiyasyon potansiyeline ve en yüksek büyüme kapasitesine sahip normal meme epitelinin alt popülasyonunu içerir. Meme kanserlerinde, yüksek ALDH aktivitesi, kendi kendini yenileyebilen ve ebeveyn tümörün heterojenliğini yansıtan tümörleri üretebilen tümörigenik hücre fraksiyonunu tanımlamaktadır. 577 meme kanseri serisinde, immünostain ile tespit edilen ALDH1 ifadesi, kötü prognozla ilişkilendirilmiştir. Bu bulgular, normal ve kötü huylu meme kök hücrelerinin çalışmasında önemli yeni bir araç sunmakta ve kök hücre kavramlarının klinik uygulamalarını kolaylaştırmaktadır.


Interleukin-6 and interleukin-8 levels in serum and synovial fluid of patients with osteoarthritis.

Osteoartrit (OA) hastalarında serum ve sinoviyal sıvıda interleukin (IL)-6 ve IL-8 konsantrasyonları, hassasiyeti 100-1.000 kat daha yüksek olan chemilüminesans-ELISA (CL-ELISA) yöntemi ile belirlendi. Sonuçlar, romatoid artrit (RA) ve sağlıklı bireylerden elde edilen sonuçlarla karşılaştırıldı. Sinoviyal sıvıda IL-6 ve IL-8 ortalama değerleri, RA'da OA'dan daha yüksek konsantrasyonlar gösterdi. Serumdaki IL-6 ve IL-8 seviyeleri, RA ve OA'da kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksekti. Hidrartrozda önemli bir iyileşme gözlemlenen OA hastalarında, ilk muayene sırasında sinoviyal sıvıda IL-6 ve IL-8 seviyeleri nispeten daha yüksekti ve NaHA tedavisi sonrası belirgin şekilde azaldı. Hidrartrozda iyileşme gözlemlenmeyen hastalarda, ilk muayene sırasında sinoviyal sıvıda IL-6 ve IL-8 seviyeleri nispeten daha düşüktü ve NaHA tedavisi hidrartrozda anlamlı bir iyileşme sağlamadı. Ayrıca, sinoviyal sıvıda IL-6 ve IL-8 seviyeleri, HA seviyelerinin artmasıyla birlikte azalma eğilimi gösterdi. Röntgen bulgularının değerlendirilmesi, düşük dereceli vakalarda ilk muayene sırasında sinoviyal sıvıda IL-6 seviyelerinin yüksek derecede anlamlı olarak daha yüksek olduğunu ortaya koydu. Düşük dereceli vakalarda, röntgen bulgularına göre, NaHA tedavisi sonrası sinoviyal sıvıda IL-6 seviyelerinde anlamlı bir azalma gözlemlendi.


Inhibition of SRC expression and activity inhibits tumor progression and metastasis of human pancreatic adenocarcinoma cells in an orthotopic nude mouse model.

Nonreceptor protein tirosin kinazı Src, pankreas adenokarsinomlarının %70'inde aşırı ifade edilir. Burada, pankreas tümör hücrelerinin oluşumu, büyümesi ve metastazında moleküler ve farmakolojik Src indirgeme etkisini, ortotopik bir modelde açıklıyoruz. L3.6pl insan pankreas tümör hücrelerinde Src ifadesini, c-src'yi hedefleyen küçük müdahale RNA (siRNA) kodlayan bir plazmidin sabit ifadesi ile azalttık. Sabit siRNA klonlarında, Src ifadesi %80'den fazla azaltıldı, ilişkili kinazlar c-Yes ve c-Lyn'in ifadesi değişmedi ve tüm klonlarda proliferasyon oranları benzer oldu. Akt ve p44/42 Erk mitogen-aktifleştirilmiş protein kinazının fosforilasyonu ve kültür sularında VEGF ve IL-8 üretimi de azaldı (P < 0.005). Nude farelerde farklı hücre sayılarının ortotopik implantasyonu, tümör oluşumunda bir değişiklik göstermedi; ancak siRNA klonlarında, büyük tümörler gelişemedi ve metastaz oluşma oranı önemli ölçüde azaldı, bu da c-Src aktivitesinin tümör ilerlemesinde kritik olduğunu düşündürmektedir. Bu olasılığı daha da araştırmak için, mevcut vahsi tip tümörlere sahip hayvanlar, Src/Abl seçici inhibitörü BMS-354825 (dasatinib) ile tedavi edildi. Tedavi gören farelerde tümör boyutu azaldı ve metastaz oluşma oranı kontrol grubuna kıyasla önemli ölçüde azaldı. Bu sonuçlar, Src'nin bu modelde pankreas tümörünün ilerlemesine katkıda bulunduğunu ve Src'nin hedefli tedavinin bir adayı olabileceğini göstermektedir.


Eicosapentaenoic acid is converted via ω-3 epoxygenation to the anti-inflammatory metabolite 12-hydroxy-17,18-epoxyeicosatetraenoic acid.

Eikosapentaenoik asit (EPA), birçok enflamatuar bozukluğun tedavisinde yararlı etkilere sahiptir. Bu çalışmada, farenin peritonik boşlukta ω-3 epoxygenasyon yoluyla diyetle alınan EPA, 17,18-epoksieikosatetraenik asit (17,18-EpETE) olarak dönüştürülmüştür. Arabulucu lipidomik, 17,18-EpETE'nin bir dizi yeni oksijenli metabolitini ortaya çıkardı ve bu metabolitlerin en önemlisi, 12-hidroksi-17,18-epoksieikosatetraenik asit (12-OH-17,18-EpETE), murin zymosan ile tetiklenen peritonitide nötrofil infiltrasyonunu sınırlayarak güçlü anti-enflamatuar bir etki gösterdi. 12-OH-17,18-EpETE, in vitro'da leukotrien B4 ile tetiklenen nötrofil kemotaksisi ve polarizasyonunu nanomolar aralıkta (EC50 0.6 nM) inhibe etti. İki doğal izomerin tam yapıları, kimyasal olarak sentezlenmiş stereoisomerler kullanılarak 12S-OH-17R,18S-EpETE ve 12S-OH-17S,18R-EpETE olarak belirlendi. Bu doğal izomerler güçlü anti-enflamatuar bir etki gösterdi, ancak yapay stereoisomerler neredeyse hiçbir aktivite göstermedi. Bu sonuçlar, diyetle alınan EPA'dan türetilen 17,18-EpETE'nin güçlü biyoaktif bir metabolite, 12-OH-17,18-EpETE'ye dönüştürüldüğünü ve bu metabolitin endojen bir anti-enflamatuar metabolik yolunu tetikleyebileceğini göstermektedir.


Scrapie in mice. Agent-strain differences in the distribution and intensity of grey matter vacuolation.

Beş scrapie ajanı, iki inbred fare cinsi (C57BL ve VM) ve F1 çaprazları için intracerebral aşılar olarak kullanıldı. Her ajan için belirtilen beyin bölgelerinin vaküolasyon derecesi ve bu hasarın 9 bölgede göreceli dağılımı farklıydı. Bu histolojik parametrelere dayanarak, her 5 scrapie ajanı, her iki fare cinsiyle de çok yüksek bir güvenilirlikle birbirinden ayırt edilebilir. Lesyon profili, ajanın dozundan etkilenmedi; C57BL farelerinde ME7 ajanının dozu 6 sipariş büyüklüğünde değişti. Fare genotipinin genel vaküolasyon derecesi ve lesyon profilinin şekli üzerinde önemli bir etkisi vardı; bu etkiler bazı ajanlarda diğerlerinden daha şiddetliydi. Beynin belirli bölgelerinde, kullanılan ajanın cinsine bağlı olarak, (C57BL x VM)F1 çaprazı, her iki ebeveyn genotipinden de önemli ölçüde daha fazla veya daha az vaküolasyonla karşılaştı. Lesyon profilinin genetik kontrolü, bu verilerde daha ayrıntılı bir analiz için çok karmaşık bulundu.


Cyclin A2 is an RNA binding protein that controls Mre11 mRNA translation

Cyclin A2, Cdk1 ve Cdk2'yi etkinleştirir ve S fazından erken mitoz dönemine kadar yüksek seviyelerde ifade edilir. Mutant farelerde cyclin A2'nin yükseltilememesi kromozomal istikrarsızlık ve tümör eğilimine neden olduğunu bulduk. Kromozomal istikrarsızlığın altında yatan neden, S fazında meiotik rekombinasyon 11 (Mre11) nükleazının yükseltilememesidir, bu da duraklayan replikasyon kolu çözünümünü bozar, çift iplikli DNA kırıklarını onarmada yetersiz kalır ve kız kardeş kromozomların yanlış ayrışmasına neden olur. Beklenmedik bir şekilde, cyclin A2, Mre11 miktarını C-sonu RNA bağlama domeni aracılığıyla kontrol eder; bu domen, Mre11 transkriptlerini seçici ve doğrudan bağlayarak polisom yüklenmesini ve çeviriyi aracılık eder. Bu veriler, DNA replikasyonunu düzenleyen çok yönlü bir düzenleyici olarak cyclin A2'yi ortaya koyar; bu düzenleyici, çok yönlü kinaz bağımlı işlevlerle birlikte, kinaz bağımsız, RNA bağlama bağımlı bir rol de üstlenir ve yaygın replikasyon hatalarının yeterli onarımını sağlar.


Cluster sampling to assess immunization coverage: a review of experience with a simplified sampling method.

Genişletilmiş Aşı Programı (EPI), aşı kapsamı düzeylerini tahmin etmek için basitleştirilmiş küme örnekleme yöntemi kullanmaktadır. Bu yöntem, 210 çocuğun rastgele seçilmesiyle, her biri 7 çocuk içeren 30 kümeden oluşmakta. Bu makale, bu yöntemin gerçek ve bilgisayar simülasyonu anketlerinde sonuçlarını analiz eder. 25 ülkede yapılan 60 gerçek anketin sonuçları, toplam 446 aşı kapsamı tahmini örneği için analiz edilebilir. Örnek sonuçlarının %83'ü, %95 güven aralığı %10'a (+/-) içindeydi ve hiçbir anketin %95 güven aralığı %13'ü aşmadı. Ayrıca, %10-%99 arasında değişen aşı kapsamı oranlarına sahip 12 olası nüfus tabakası, bilgisayar simülasyonu için oluşturuldu. Bu tabakalara, her birinin çeşitli oranları atanan 10 olası topluluk da oluşturuldu. Bu simüle edilmiş anketler de EPI yönteminin geçerliliğini destekledi: Sonuçlar, gerçek nüfus ortalamasından %10'un altında olanların %95'i aştı. Bu yöntemin hassasiyeti, hem gerçek hem de simüle edilmiş anket sonuçlarından tahmini olarak, EPI'nin gereksinimleri için tatmin edici olarak kabul edilir. Gerçek anketler arasında, örnekte %45-%54 arasında aşı kapsamı olduğunda, güven aralıklarının %10'u aşan sonuçların oranı (50%) en yüksekti.


Gender differences in the utilization of health care services.

ARKA PLAN Araştırmalar, kadınların erkeklerden daha fazla sağlık hizmeti kullandığını göstermiştir. Önemli bağımsız değişkenler, örneğin hasta sosyo-demografik özellikleri ve sağlık durumu, bu hizmetlerin kullanımındaki ve maliyetlerindeki cinsiyet farklılıklarını araştırmak için kullandık. YÖNTEM Yeni yetişkin hastalar (N = 509), bir üniversite tıbbi merkezindeki birincil bakım hekimlerine rastgele atandılar. Sağlık hizmeti kullanımları ve ilişkili ücretleri, 1 yıllık bakım süresi boyunca izlendi. Kendini raporlanan sağlık durumu, Medical Outcomes Study Kısa Form-36 (SF-36) kullanılarak ölçüldü. İstatistiksel analizlerde sağlık durumu, sosyo-demografik bilgiler ve birincil bakım hekimi uzmanlığını kontrol ettik. SONUÇLAR Kadınlar, erkeklere göre önemli ölçüde daha düşük kendini raporlanan sağlık durumu ve daha düşük ortalama eğitim ve gelirle sahiplerdi. Kadınlar, birincil bakım kliniğine ve tanı hizmetlerine yapılan ortalama ziyaret sayısında erkeklerden önemli ölçüde daha fazlaydı. Birincil bakım, uzmanlık bakımı, acil tedavi, tanı hizmetleri ve yıllık toplam ücretlerin ortalama ücretleri, kadınlar için erkeklerden önemli ölçüde daha yüksek olsa da, hastaneye yatışlar ve hastane ücretleri arasında herhangi bir fark yoktu. Sağlık durumu, sosyo-demografik özellikler ve klinik atamayı kontrol ettikten sonra, kadınlar, hastaneye yatışlar hariç tüm ücret kategorilerinde daha yüksek tıbbi ücretlere sahipti. SONUÇ Kadınlar, erkeklerden daha fazla sağlık hizmeti kullanıyor ve daha yüksek ilişkili ücretlere sahipler. Bu farklılıkların uygunluğu belirlenmedi, ancak bu bulgular sağlık hizmetleri için sonuçları vardır.


Recombinant human tumor necrosis factor administered as a 24-hour intravenous infusion. A phase I and pharmacologic study.

Rekombine insan tumor nekroz faktörü (rH-TNF), doğrudan antitumor özelliklere sahip bir sitokin. Bir faz I denemesinde, 24 saat boyunca rH-TNF'yi sürekli infüze ettik. 50 hastaya toplamda 115 tedavi seansı verdik. Dozlar 4,5 ila 645 mikrogram/m2 arasında değişti. Sistemik toksisite, ateş, titreme, yorgunluk ve hipotansiyon, rH-TNF dozu ile arttı. 454 mikrogram/m2'den fazla dozlar sık sık şiddetli letargi ve yorgunluğa neden oldu, bu da tedavinin tamamlanmasının ardından hastanın hastaneden taburcu edilmesini engelledi. Sınırlayıcı doz toksisitesi hipotansiyondu, ve en yüksek iki doz seviyesinde tedavi gören beş hasta dopamin tedavisine ihtiyaç duydu. Diğer organa özgü toksisite hafifti ve 48 saat sonra kendiliğinden çözüldü. 24 saatlik rH-TNF infüzyonları, serum kolesterol ve yüksek yoğunluklu lipoprotein seviyelerinde önemli düşüşlerle ilişkilendirildi. Enzim bağlı immunosorben test kullanılarak yapılan farmakokinetik çalışmalar, plazma rH-TNF zirve seviyelerinin 90-900 pg/mL olduğunu gösterdi. Sürekli rH-TNF infüzyonu olmasına rağmen, sabit bir durum seviyesi elde edilmedi. Önerilen faz II dozu, 24 saatlik sürekli infüzyon için 545 mikrogram/m2'dir.


Detection and comparison of epidermal growth factor receptor mutations in cells and fluid of malignant pleural effusion in non-small cell lung cancer.

Malignant pleural efüzyon hücreleri veya hücre dışı sıvısı, ileri evrede olmayan küçük hücreli akciğer kanseri (NSCLC) hastalarında epidermal büyüme faktörü reseptörü (EGFR) mutasyon taraması için önemli klinik örnekler olabilir. Ancak, bu örneklerin mutasyon tespitindeki yararlılığı iyi karşılaştırılmamıştır. Bu çalışmada, 26 Doğu Asya NSCLC hastası ile malign pleural efüzyonlu hastaları işe aldık, hem hücrelerde hem de eşleşen hücre dışı sıvıda EGFR mutasyon durumunu belirlemek için dizileme ve mutant zenginleştirilmiş PCR kullandık. Mutasyon spektrumlarını karşılaştırdıktan sonra, hem hücreler hem de hücre dışı pleural sıvının, hassas genotip analizleri uygulandığında, ameliyat edilemeyen NSCLC'de EGFR mutasyon taraması için uygulanabilir klinik örnekler olabileceğini bulduk. Doğrudan dizileme, bu heterojen örneklerde önemli bir mutasyon kısmının kaçırılmasına neden olabilir. Daha hassas yöntemler, örneğin mutant zenginleştirilmiş PCR ve gen tarama, daha güvenilir mutasyon bilgisi sağlayabilir.


Materials and Methods Figs. S1 to S15 References Supporting Online Materials

Endosomal Toll-like reseptörleri (TLR) 7 ve 9, viral patojenleri tanır ve bunları takip eden NF-κB bağımlı pro-enflamatuar sitokinlerin ve IRF7 bağımlı tip I interferonların (IFN) etkinleştirilmesi için sinyaller üretir. TLR9'un viral nükleik asitleri tanıması, endolizomik kompartmanda TLR9'un parçalanmasını gerektirir. Burada, TLR9'un tip I IFN'i etkinleştiren sinyalleri, ancak pro-enflamatuar sitokin genlerini, endosomlardan özel bir lizozomla ilişkili organelleye taşınmasıyla sağladığını gösteriyoruz. Ayrıca, bu alt hücresel kompartmanda TLR9'u taşımak için sorumlu protein kompleksi olarak adaptör protein-3'ü tanımlıyoruz. Sonuçlarımız, endosomik sistem içinde seçici reseptör taşımacılığı yoluyla TLR9 sinyallerinin bölünmesi için bir iç mekanizmayı ortaya koymaktadır.


Sedimentation velocity method in the analytical ultracentrifuge for the study of protein-protein interactions.

Analitik ultracentrifüjde sedimantasyon analizi, makromoleküler etkileşimleri tespit etmek için kullanılabilir. İki molekül etkileşime girdiğinde, sonuçta oluşan kompleksin kütlesi artar ve bu, sedimantasyon davranışında yansıtılır. Bu bölümde, bu olguyu nicel parametreleri belirlemek için nasıl kullanabileceğimizi tartışıyoruz. Bir örnek, tek iplikli DNA bağlayıcı proteinin, DNA polimeraz III holoenzimin bir alt birimiyle etkileşimi verilmektedir. Buna ek olarak, ilgili teori kapsamlı bir şekilde ele alınmakta ve değerlendirme algoritmaları açıklanmaktadır.


Structural trends in the aging femoral neck and proximal shaft: analysis of the Third National Health and Nutrition Examination Survey dual-energy X-ray absorptiometry data.

ABD'deki 20-99 yaş arası yetişkinlerin hip taramaları, Üçüncü Ulusal Sağlık ve Beslenme Taraması (NHANES III) kapsamında çift enerjili röntgen absorpsiometrisi (DXA) kullanılarak elde edildi ve yapısal analiz programı ile analiz edildi. Program, proksimal femur'un belirli konumlarında 3 mm genişliğinde dar bölgeler analiz ederek kemik mineral yoğunluğu (BMD) ile birlikte kesit alanlarını (CSAs), kesit momentlerini (CSMI), modüllerini, subperiosteal genişliklerini ve tahmini ortalama kabuk kalınlığını ölçer. Ölçümler, burada 2719 erkek ve 2904 kadın üzerinde, proksimal şaftta, küçük trokanter'in 2 cm aşağısında bir kabuk bölgesi ve femoral boyun'un en dar noktasında bir kabuk/trabeküler bölge için rapor edilir. Yaşa bağlı BMD ve modül eğilimleri, cinsiyetlere göre, vücut ağırlığı düzeltildikten sonra her iki bölge için incelenmiştir. Dar boyun'da BMD'nin yaşı ile birlikte azalması, Hologic boyun bölgesi'nde görülenle benzer; şaft'ta da BMD azalmıştır, ancak daha yavaş bir oranla. Modül için farklı bir desen gözlemlenmiştir; ayrıca, bu desen cinsiyetlere göre değişmiştir. Özellikle, dar boyun ve şaft bölgeleri'nde hem kadınlarda hem de erkeklerde modül, beşinci on yılda neredeyse sabit kalır ve daha sonra BMD'den daha yavaş bir oranla azalır. Erkeklerde, dar boyun modülü, beşinci on yılda hafifçe azalır ve sonra neredeyse sabit kalır, oysa şaft modülü, beşinci on yılda sabit kalır ve sonra sürekli artar. BMD ve modül arasındaki bu uyumsuzluğun olası mekanizması, her iki cinsiyet ve her iki bölgede subperiosteal çapta doğrusal genişlemedir, bu da mekanik olarak kemik kütlesinin net kaybını dengelemeye eğilimlidir. Bu sonuçlar, kalça'da yaşa bağlı kemik kütlesinin kaybının mutlaka mekanik kuvveti azaltmadığına işaret etmektedir. Yaşlı bireylerde femoral boyun modülleri, ortalama olarak genç değerlerin %14'üne kadardır kadınlarda ve %6'sına kadardır erkeklerde.


Turning blood into brain: cells bearing neuronal antigens generated in vivo from bone marrow.

Kemik iliği kök hücreleri, çeşitli hematopoietik çizgilerin oluşumuna neden olur ve yetişkin yaşam boyunca kanı yeniden doldurur. Biz, myeloid ve lymphoid çizgilerin gelişimini yapamayan bir fare cinsi üzerinde, yetişkin kemik iliği hücrelerinin nakledildiğini ve beyin içine göç ettiğini ve nöron spesifik antijenleri ifade eden hücrelere farklılaştığını gösteriyoruz. Bu bulgular, kemik iliği kökenli hücrelerin, nörodejeneratif hastalıklarda veya merkezi sinir sistemi yaralanmasında hastalarda nöronların alternatif bir kaynağı olabileceği olasılığını doğuruyor.


A negative staining method for high resolution electron microscopy of viruses.

Özet, virüs parçacıklarının dış şekli ve yapısını incelemek için basit bir teknik geliştirildi. 1% fosfor tungstik asit ile pH 7.5'e ayarlanmış virüs hazırlamalarının karışıma eklenmesiyle yüksek kontrast ve iyi koruma elde edilir. Bu, doğrudan elektron mikroskop destek filmlerine püskürtülerek uygulanır, bu filmler karbon buharlaştırılmasıyla üretilmiştir. Teknik, tabakalı mozaik virüsü ve turp sarı mozaik virüsü üzerine uygulanması ve X-ışını difraksiyon yöntemleriyle önerilen yapısal ayrıntıların çözülmesi açıklanmaktadır.


Nef induces multiple genes involved in cholesterol synthesis and uptake in human immunodeficiency virus type 1-infected T cells.

Son raporlara göre, kolesterol, insan bağışıklık eksikliği virüsü tip 1 (HIV-1) çoğalmasında önemli bir rol oynayabilir. HIV-1 enfeksiyonunun kolesterol biyosentezi ve alımına etkilerini incelemek için mikroarrayler kullandık. HIV-1, hem dönüştürülmüş T hücre hatlarında hem de birincil CD4(+) T hücrelerinde kolesterol gen ifadelerini artırdı. Mikroarray verilerimizle tutarlı olarak, (14)C etiketli mevalonat ve asetat birikimi HIV-1 enfekte hücrelerde arttı. Verilerimiz ayrıca, kolesterol biyosentezi ve alımındaki değişikliklerin sadece işlevsel Nef varlığında gözlemlendiğini de gösteriyor, bu da artan kolesterol sentezinin Nef ile medyada viriyon enfektivitesinin ve viral çoğalmanın artmasına katkıda bulunabileceğini düşündürüyor.


Long noncoding RNA as modular scaffold of histone modification complexes

Uzun interjenik nonkodlamalı RNA'lar (lincRNA'lar), kromatin durumlarını ve epigenetik mirası düzenler. Burada, lincRNA HOTAIR'ın en az iki farklı histon modifikasyon kompleksi için bir yapı taşı olarak hizmet ettiğini gösteriyoruz. HOTAIR'ın 5' bölgesi, Polycomb baskılayıcı kompleks 2 (PRC2) ile bağlanırken, HOTAIR'ın 3' bölgesi, LSD1/CoREST/REST kompleksi ile bağlanır. İki farklı kompleksi bağlama yeteneği, RNA'ya bağlı olarak PRC2 ve LSD1'in bir araya gelmesini ve kromatin'e hedeflenen PRC2 ve LSD1'in birlikte histon H3 lisin 27 metilasyonu ve lisin 4 demetilasyonu yapmasını koordine eder. Sonuçlarımız, lincRNA'ların seçili histon modifikasyon enzimlerini bir araya getirmek için bağlama yüzeyleri sağlayarak hedef genler üzerindeki histon modifikasyonlarının desenini belirlemede rol oynayabileceğini öne sürüyor.


Therapeutic Clearance of Amyloid by Antibodies to Serum Amyloid P Component.

Arka plan: Sistemik amilozis neden olan amiloid fibril depoları her zaman normal plazma proteini, serum amiloid P bileşeni (SAP) içerir. İlaç (R)-1-[6-[(R)-2-karboksi-pirrolidin-1-il]-6-okso-heksanoyl]pirrolidin-2-karboksilik asit (CPHPC), plazmadan SAP'yi verimli bir şekilde temizler ancak amiloid depolarında kalan bazı SAP'yi bırakır ve bu SAP'ye spesifik olarak hedeflenebilen terapötik IgG anti-SAP antikorları ile tedavi edilebilir. Murin amiloid A tipi amilozisinde, bu antikorların amiloid depolarındaki kalıntı SAP'ye bağlanması, kompleman aktivasyonunu tetikler ve amiloidin hızlı temizlenmesini tetikleyen makrofajlardan türetilen çok çekirdekli dev hücreler tarafından tetiklenir. YÖNTEMLER, 15 sistemik amilozis hastası içeren açık etiketli, tek doz artışı, faz 1 deneyi gerçekleştirdik. Öncelikle CPHPC ile dolaşımdaki SAP'yi temizledikten sonra, tam insanlaştırılmış bir monoklonal IgG1 anti-SAP antikorunu infüze ettik. Kardiyak katılımı klinik kanıtları olan hastalar, güvenlik nedenleriyle dahil edilmedi. Organ fonksiyonu, enflamatuar işaretçiler ve amiloid yükü izlendi. SONUÇLAR: Ciddi yan etkiler bildirilmedi. Bazı ilk alıcıların daha büyük dozlarda antikor alımında reaksiyonlar meydana geldi; daha sonraki hastalarda reaksiyonlar, daha yavaş bir infüzyon hızı ile azaltıldı. 6. haftada, amiloid yüklerine göre yeterli doz antikor alan hastalarda karaciğer sertliği, geçici elastografi kullanılarak ölçüldüğünde azaldı. Bu hastalarda karaciğer fonksiyonu da iyileşti ve karaciğerdeki amiloid yükünde önemli bir azalma, SAP scintigrafisi ve manyetik rezonans görüntülemesi ile ölçülen ekstraselüler hacim ölçümü ile ilişkili oldu. Böbrekteki amiloid yükünün azalması ve amiloidle dolu bir lenf düğümünün küçülmesi de gözlemlendi. SONUÇ: CPHPC tedavisi, ardından anti-SAP antik


LPA Gene, Ethnicity, and Cardiovascular Events

Arka plan: LPA tek nükleotit polimorfizmleri (SNPs), apolipoprotein(a) izoforları ve lipoprotein(a) [Lp(a)] seviyeleri ile farklı etnik gruplarda büyük kardiyovasküler olaylar (MACE) arasındaki ilişki iyi bilinmemektedir. Yöntemler: LPA SNPs, apolipoprotein(a) izoforları, Lp(a) ve apolipoprotein B-100'de okside edilmiş fosfolipidler (OxPL-apoB) seviyeleri, Dallas Kalp Çalışması'nda kayıtlı 1792 siyah, 1030 beyaz ve 597 Hispanik katılımcıda ölçüldü. Etnik gruplar arasında birbirlerine olan bağımlılıkları ve MACE'ye yönelik olası gelecekteki ilişkileri belirlendi. Sonuçlar: LPA SNP rs3798220, Hispaniklerde (42,38%), rs10455872, beyazlarda (14,27%) ve rs9457951, siyahlarda (32,92%) en yaygın olarak gözlemlendi. Bu SNPs'lerin her birinin ana apolipoprotein(a) izofor boyutuyla olan korelasyonu, etnik gruplar arasında oldukça değişken ve farklı yönlerdeydi. Tüm kohortta, çok değişkenli ayarlanmış Cox regresyon analizi, Lp(a) ve OxPL-apoB'nin 4. çeyreklerinin MACE'ye yönelik risk oranlarını (95% güven aralığı) sırasıyla 2,35 (1,50–3,69, P<0,001) ve 1,89 (1,26–2,84, P=0,003) olarak, 1. çeyrekle karşılaştırdığını ortaya koydu. Bu modellere ana apolipoprotein(a) izoforu ve 3 LPA SNPs'ini eklemek, riski azalttı, ancak her ikisi için de Lp(a) ve OxPL-apoB'nin önemi korundu. Belirli etnik gruplar için MACE'ye yönelik zamanı değerlendirirken, Lp(a), siyahlarda pozitif bir tahminciydi, ana apolipoprotein(a) izoforunun boyutu, beyazlarda ters bir tahminciydi ve OxPL-apoB, Hispaniklerde pozitif bir


Protein kinase CK2 modulates developmental functions of the abscisic acid responsive protein Rab17 from maize.

Maize abskisik asit yanıtı veren protein Rab17, stres koşullarındaki bitki yanıtlarında rol oynayan yüksek fosforile edilmiş, geç embriyonik bol miktarda bulunan bir proteindir. Bu çalışmada, Rab17'nin protein kinaz CK2 tarafından fosforile edilmesinin büyüme ile ilgili süreçlerdeki önemine dair kanıtlar sunuyoruz. Rab17'nin CK2 beta-1 ve CK2 beta-3 düzenleyici alt birimleriyle spesifik etkileşimini gösteriyoruz ve bu etkileşimlerin Rab17'nin fosforilasyon durumuna bağlı olmadığını kanıtlıyoruz. Canlı hücre flüoresans görüntülemesi, hem CK2 hem de Rab17'nin içsel dinamiklerinin CK2 fosforileasyonu tarafından düzenlendiğini gösteriyor. Hem CK2 beta alt birimleri hem de Rab17, sitoplazma ve çekirdekte dağılmış olarak bulundu. Buna karşılık, katalitik CK2 alfa alt birimleri ve CK2 fosforileasyonunun bir alt birimi olmayan Rab17 mutasyonu (mRab17), nükleolarda birikmeye devam ediyor. İki renkli bir görüntü, CK2 holoenziminin çoğunlukla çekirdekte biriktiğini gösteriyor. Rab17'nin fosforile edilmesinin canlı organizmalarda önemi, transgenik bitkilerde değerlendirildi. Rab17'nin aşırı ifadesi, ancak mRab17'nin ifadesi, osmotik stres koşullarının altında tohum çimlenmesini durduruyor. Bu nedenle, Rab17'nin büyüme süreçlerindeki rolü, protein kinaz CK2 tarafından fosforile edilmesi yoluyla gerçekleşiyor.


Reduced plasma concentrations of nitrogen oxide in individuals with essential hypertension.

Esansiyel hipertansiyona sahip hastalarda, endotel bağımlı vaskodilatör yanıtlar düzensizdir ve bu durum, azot oksit (NO) biyoaktivitesinin azalmasına büyük ölçüde bağlanabilir. Bu nedenle, azot oksitin son ürünü olan nitrat ve nitrit (nitrojen oksit) seviyelerini ölçtük ve esansiyel hipertansiyona sahip hastalarda hipertansiyon derecesinin plazma nitrat ve nitrit seviyeleri ile ilişkisini inceledik. Azot oksit metabolizmasının son ürünleri olan plazma nitrat ve nitrit kombine konsantrasyonu, kontrol gruplara kıyasla esansiyel hipertansiyona sahip bireylerde daha düşüktü (15,7 +/- 1,1 mmol/L(-1) vs. 22,8 +/- 1,4 mmol/L(-1), P <.001); sınırda hipertansiyonu olan bireyler, diğer iki grup arasında orta değerlere sahipti (18,2 +/- 1,2 mmol/L(-1), P <.001). Plazma nitrojen oksit konsantrasyonu, sistolik ve diastolik kan basıncı ile anlamlı ters korelasyonlar gösterdi. En azından periferik dolaşımında, esansiyel hipertansiyona sahip bireylerde nitrojen oksitin temel konsantrasyonu düşüktü.


Isolation of superoxide dismutase mutants in Escherichia coli: is superoxide dismutase necessary for aerobic life?

Klorampenikol direnci işaretçisi taşıyan transpozonlar, sırasıyla mangan süperoksit dismutaz (MnSOD) ve demir süperoksit dismutaz (FeSOD) kodlayan klonlanmış Escherichia coli genleri sodA ve sodB'ye eklenmiştir, bu da mutasyonlar ve gen füzyonları oluşturmuştur. Mutasyona uğramış sodA veya sodB genleri, allelik değişimi yoluyla bakteriyel kromozomda tanıtılmıştır. Elde edilen mutanlar, aktivite ölçümleri ve immuno-blot analizi ile karşılık gelen SOD'un eksikliği ile gösterilmiştir. Aerobik olarak, zengin ortamda, FeSOD veya MnSOD'un yokluğu büyüme veya süperoksit üreticisi paraquat'a duyarlılık üzerinde önemli bir etkiye sahip olmamıştır. Azaltılmış ortamda aerobik büyüme etkilenmemiştir, ancak paraquat duyarlılığı artmıştır, özellikle sodA mutantında. sodA sodB çift mutantı, tamamen SOD'dan yoksun elde edilmiştir. Zengin ortamda aerobik olarak büyüme yeteneğine sahiptir, katalaz seviyesi etkilenmemiştir ve paraquat ve hidrojen peroksit'e karşı çok duyarlıdır; çift mutant, minimal glikoz ortamında aerobik olarak büyüme yeteneğini kaybeder. Büyüme, oksijenin çıkarılması, SOD üreten bir plazmidin sağlanması veya ortamın 20 amino asit ile tamamlanması ile geri kazanılabilir. Sonuç olarak, E. coli'de SOD'un tamamen yokluğu, oksijene koşullu duyarlılığa neden olur.


Late presentation of HIV-infected individuals.

Geç sunum, ART'ın dramatik olarak iyileştirilmiş prognozuna rağmen hala önemli bir endişe kaynağıdır. HIV bakımı sürecinde HIV enfeksiyonu sırasında ilk sunumu "geç" olarak tanımlarız, eğer AIDS belirleyici fırsatçı bir hastalık belirginse veya CD4+ T hücreleri 200/mikrol'den azsa. Batı dünyasında, HIV'li bireylerin yaklaşık %10'u ve %30'u hala CD4+ T hücreleri 50 ve 200/mikrol'den az olarak sunum yapmaktadır; bu tahminler gelişmekte olan ülkelerde çok daha yüksektir. Fırsatçı hastalıkların teşhisi ve tedavisi ve yoğun destekleyici hastanede bakım, ART'a öncelik verir. Geç olmadan ART'a başlamanın faydaları, fırsatçı hastalıkların daha hızlı çözülmesi ve tekrarlamanın azalması riskini içerir. Geç olmadan ART'a başlamanın olası dezavantajları, toksisite, ilaç etkileşimleri ve immün yeniden yapılandırma iltihaplı sendromu (IRIS) olabilir. Geç sunumda asemptomatik veya az semptomlu bireyler arasında, ART ve birincil önleme başlatıldığında, yaklaşık %10-20'si ilaç toksisitesi veya teşhis edilmemiş fırsatçı komplikasyonlar nedeniyle semptomatik hale gelir, bunlara IRIS de dahildir ve bunlar uygun terapilere ihtiyaç duyar. Bu incelemede, geç HIV bakımına sunumu, sorunun boyutunu, geç sunumda bir hastanın değerlendirilmesini ve şiddetli fırsatçı enfeksiyonlar ve diğer comorbiditeler ortamında güçlü antiretroviral terapi (ART) başlatımıyla ilişkili zorlukları açıklıyoruz.


Rapid clearance of human papillomavirus and implications for clinical focus on persistent infections.

Sağlık uzmanları ve halk, yeni moleküler tarama testleri tarafından sağlanan bilgilerden en iyi şekilde yararlanmak için insan papillomavirüsü (HPV) serviks enfeksiyonlarının doğal tarihini anlamalıdır. 599 kadının bir nüfus tabanlı kohort (Guanacaste, Kosta Rika) girişinde tespit edilen 800 karsinojenik HPV enfeksiyonlarının sonuçlarını inceledik. Bireysel enfeksiyonlar için, ilk 30 ay takip süresinin ardışık 6 aylık zaman noktalarında üç sonuç (viral temizleme, CIN2+ olmadan persistanlık veya CIN2+ ile yeni tanı) için birikimli oranları hesapladık. Servikal örnekler, L1 degeneratif primer polimeraz zincir reaksiyon yöntemi kullanılarak karsinojenik HPV genotipleri için test edildi. Enfeksiyonlar genellikle hızlı bir şekilde temizlendi, 12 ay içinde %67'lik bir oranla (güven aralığı %63-%70) temizlendi. Bununla birlikte, en az 12 ay persistan olan enfeksiyonlarda, 30 ay içinde CIN2+ tanısı alma riski %21'idi (güven aralığı %15-%28). CIN2+ tanısı alma riski, en az 12 ay persistan olan HPV-16 enfeksiyonlarına sahip 30 yaşın altındaki kadınlar arasında en yüksekti (%53; güven aralığı %29-%76). Bu bulgular, tıbbi topluluğun, tek seferlik HPV tespitinin yerine, serviks HPV enfeksiyonunun persistanlığının vurgulanması gerektiğini ve yönetim stratejilerinde ve sağlık mesajlarında bunu dikkate alması gerektiğini göstermektedir.


The role of alcohol in the Russian mortality crisis.

AMAÇ Alkol, 1990-94 yılları arasında Rusya'da ölüm oranlarında keskin bir artışın arkasındaki önemli bir faktör olarak düşünülmektedir. Bununla birlikte, standart alkol tüketimi aracının artışı, ölüm oranlarındaki tüm artışın açıklanmasında yeterli görünmüyor. Bu çalışma, alkol faktörünün artan ölüm oranlarındaki rolünü araştırmak için yenilikçi bir yaklaşım benimsiyor ve tüketim artışının kaydedilen tüketim artışından kaynaklanıp kaynaklanmadığını araştırarak bu artışın altını çiziyor.

YÖNTEM VE ÖlÇÜMLER İlk olarak, 1959-89 yılları arasında erkek kazalarındaki alkol etkisini tahmin etmek için veriler kullanıldı. Ardından, 1990-98 yılları için tahmin edilen alkol etkisi ve gözlemlenen kaza ölüm oranı, bu döneme ait alkol tüketiminin geri hesaplanması için kullanıldı. Üçüncü olarak, geri hesaplanan alkol serisi, 1990-98 yılları arasında alkol zehirlenmesi ölüm oranlarının, cinayet oranlarının ve tüm nedenlerden ölüm oranlarının tahmininde kullanıldı.

BULGULAR 1990-98 yılları arasında geri hesaplanan tüketim aracında, standart alkol tüketim aracına kıyasla belirgin bir artış vardı. Gözlemlenen ölüm oranları ve standart alkol tüketim aracından tahmin edilen oranlar arasında önemli bir boşluk vardı, ancak geri hesaplanan alkol aracından elde edilen tahminler hedefe çok daha yakındı.

SONUÇLAR 1990-94 yılları arasında Rusya'da ölüm oranlarındaki artışın büyük bir kısmı, nüfusun içki içme oranındaki artışa bağlı görünüyor, ancak yaygın olarak kullanılan tüketim aracı, içki satışlarını, yasadışı alkol üretiminin tahminini ve alkol pozitif şiddetli ölümlerin oranını birleştirerek bu artışı büyük ölçüde hafife alıyor.


The lateral hypothalamus: a primary site mediating excitatory amino acid-elicited eating.

Lateral hipotalamik (LH) bölgesine, uyarıcı nörotransmiter glutamat veya uyarıcı amino asit (EAA) agonistleri olan kainik asit (KA), D,L-alfa-amino-3-hidroksi-5-metil-izoksazol propiyonik asit (AMPA) veya N-metil-D-aspartik asit (NMDA) enjeksiyonları, doyurulan farelerde güçlü ve hızlı bir beslenme tepkisi uyandırabilir. Bu etkinin gerçek olarak hipotalamik bölgenin (LH) olup olmadığını belirlemek için, bu bileşiklerin LH'ye ve LH'yi çevreleyen bölgelere enjeksiyonları sırasında beslenmeyi uyarma yeteneklerini karşılaştırdık. Yetişkin erkek farelerin gıda alımı, kronik olarak yerleştirilen rehber kanüller aracılığıyla, 1 saat sonra glutamat (30-900 nmol), KA (0.1-1.0 nmol), AMPA (0.33-3.3 nmol), NMDA (0.33-33.3 nmol) veya araç enjeksiyonlarından sonra ölçüldü. Bu bölgeler: LH, LH'nin ön ve arka uçları, LH'nin hemen arkasında yer alan talamus, LH'nin yanındaki amigdala veya LH'nin medyasında yer alan paraventriküler ve perifornik alanlar idi. Sonuçlar, doz ve agonistlere bağlı olarak, en büyük beslenme uyarıcı etkilerin LH'ye enjeksiyonlarla ilişkili olduğunu göstermektedir. LH'de, 300 ile 900 nmol arasında glutamat, 1 saat içinde 5 gram'a kadar (P < 0.01) doz bağımlı bir beslenme tepkisi uyandırdı. Diğer agonistler, 3.3 nmol veya daha az dozlarda, bu bölgeye enjeksiyonlarla en az 10 gram'lık beslenme tepkileri uyandırdı. Diğer beyin bölgelerine enjeksiyonlar ya hiç beslenme sağlamadı ya da bazen daha küçük ve tutarsız beslenme tepkileri üretti. (ÖZET KISALTILMIŞTIR)


A Gateway® compatible vector for gene silencing in bloodstream form Trypanosoma brucei.

RNA müdahalesi, Trypanosoma brucei'de koşullu indüklenebilir RNAi hücre hatları oluşturmak için en hızlı yöntemdir. Çift T7 promotörü (pZJM) ve sap-döngü vektörleri, daha sıkı düzenleyici kontrol sağlayan sonuncusu ile birlikte, istikrarlı indüklenebilir RNAi hücre hatları oluşturmak için yaygın olarak kullanılmıştır. Bununla birlikte, sap-döngü yapıları için klonlama adımları zahmetlidir ve çoklu klonlama adımları veya çok parçalı ligasyon reaksiyonları gerektirir. Bu çalışmada, pLEW100'den türetilen bir vektör (pTrypRNAiGate) geliştirdik ve bu vektör, Gateway® yeniden kombinasyon sistemini kullanarak kolayca saç telini RNA yapıları oluşturmayı sağlar. Bu yaklaşım, son sap-döngü RNAi yapısını, PCR'den elde edilen gen parçacığının tek klonlama adımı takip eden bir in vitro yeniden kombinasyon reaksiyonundan oluşturmayı mümkün kılar. Yeni vektör, gen susturma uygulamaları için yüksek verimlilik sağlar ve Trypanosoma brucei'de işlevsel genomik için bir araç sunar.


Prolonged effect of calcium supplementation on risk of colorectal adenomas in a randomized trial.

ARKA PLAN Calcium takviyesinin, rastgele deneme çalışmalarında kolorektal adenomların tekrarlama riskini azalttığı gösterilmiştir. Ancak, aktif takviyenin kesildikten sonraki koruyucu etkisinin süresi bilinmemektedir. YÖNTEMLER Kolorektal Adenom Önleme Çalışması'nda (Calcium Polyp Prevention Study), 1988 Kasım'dan 1992 Nisan'a kadar, daha önce kolorektal adenomu olan 930 kişi, 4 yıl boyunca günde 1200 mg elementel kalsiyum alan plasebo veya aktif takviye grubuna rastgele atanmıştı. Kalsiyum Takip Çalışması, deneme tedavisi sona erdikten sonra ortalama 7 yıl boyunca adenom oluşumu izleyen ve bu dönemde kullanılan ilaçlar, vitaminler ve takviyeler hakkında bilgi toplayan gözlem aşamasıydı. 822 kişinin takip bilgilerini elde ettik, bunlardan 597'si deneme tedavisi sona erdikten sonra en az bir kolonoskopi geçirmiş ve bu analizde yer almıştır. Genelize edilmiş doğrusal modeller, rastgele kalsiyum tedavisi ile deneme tedavisi sona erdikten sonraki ilk 5 yıl ve sonraki 5 yıl boyunca adenom tekrarlama riski arasındaki ilişkiyi hesaplamak için kullanıldı. İstatistiksel testler iki taraflıydı. SONUÇLAR Rastgele tedavinin sona ermesinden sonraki ilk 5 yıl içinde, kalsiyum grubu, plasebo grubuna kıyasla herhangi bir adenom riski açısından hala önemli ve istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde daha düşüktü (31.5% karşı 43.2%; ayarlanmış göreceli risk = 0.63, 95% güven aralığı = 0.46-0.87, P = 0.005) ve gelişmiş adenomlar açısından daha küçük ve istatistiksel olarak anlamlı olmayan bir risk azalması (ayarlanmış göreceli risk = 0.85, 95% güven aralığı = 0.43-1.69, P = 0.65). Bununla birlikte, rastgele tedavi, sonraki 5 yıl boyunca herhangi bir polip türü riskiyle ilişkili değildi. Analizin, deneme tedavisi aşamasının sona ermesinden sonra herhangi bir kalsiyum takviyesi kullanmadıklarını bildiren kişilere kısıtlandığında bulgular büyük ölçüde benzer oldu. SON


Influence of DNA on the activities and inhibition of neutrophil serine proteases in cystic fibrosis sputum.

Kistik fibroz (CF) hastalığı, akciğer sekresyonlarında nötrofil serein proteazlarının (NSP'ler) kontrolsüz proteolizinin bir özelliğidir. Gösterdik ki, aktif nötrofil elastaz, proteaz 3 ve katepsin G, CF balgamında kısmen dış kaynaklı proteaz inhibitörleri tarafından engellenmez. Bu direnç, aktif proteazların nötrofil dış tuvaletlere (NET'ler) bağlanmasından ve yaşlanmış ve ölü nötrofillerden salınan genomik DNA'dan kaynaklanabilir. CF balgamına DNase ile tedavi etmek, elastaz aktivitesini dramatik olarak artırır ve bu aktivite, dış kaynaklı elastaz inhibitörleri ile stoikiometrik olarak engellenebilir. Bununla birlikte, DNase tedavisi, proteaz 3 ve katepsin G aktiviteleri üzerinde bir artış sağlamaz, bu da onların CF balgamında farklı dağılım ve/veya bağlanma durumlarına işaret eder. Safkan kan nötrofilleri, oportunistik CF bakterileri Pseudomonas aeruginosa ve Staphylococcus aureus ile uyarıldığında NET'ler salgılar. Üç proteazın aktiviteleri bu koşullarda değişmez, ancak sonraki DNase tedavisi, tüm üç proteolitik aktivitede dramatik bir artışa neden olur. Bir kalsiyum iyonfor ile uyarılan nötrofiller NET salgılamaz, ancak aktif proteazların devasa miktarları serbest bırakır ve bu aktiviteleri DNase ile değiştirilmez. Sonuç olarak, NET'ler aktif proteazların depolarıdır ve onları inhibisyondan korur ve onları hızlı bir şekilde harekete geçirebilecek bir duruma tutar. Proteaz inhibitörlerinin etkilerini DNA parçalayan ajanlarla birleştirmek, CF akciğer sekresyonlarındaki NSP'lerin zararlı proteolitik etkilerine karşı mücadele edebilir.


Clinical effects of Abeta immunization (AN1792) in patients with AD in an interrupted trial.

ARKA PLAN AN1792 (beta-amyloid [Abeta]1-42) aşı, APP transgenik farelerde Abeta plak yükünü azaltır ve bilişsel fonksiyonu korur. Yazarlar, Alzheimer hastalığı (AD) ile hafif ila orta şiddette olan hastalarda AN1792(QS-21) için bir aşılama terapisi deneme sonuçlarını rapor ediyorlar. Bu, meningoensefalit vakalarının %6'sında aşılanmış hastalarda meydana geldiği için kesintiye uğrayan bir faz IIa deneme idi.

YÖNTEMLER Bu, rastgeleleştirilmiş, çok merkezli, çift kör, plasebo kontrollü bir deneme idi. 300 hastada AN1792 225 mikrogram ve adjuvant QS-21 50 mikrogram (300 hasta) ve tuz (72 hasta) enjekte edildi. 50 ila 85 yaşları arasında, muhtemel AD'ye sahip olan ve Mini-Mental Durum Muayenesi (MMSE) 15 ila 26 arasında değişen hastalar dahil edildi. Enjeksiyonlar 0, 1, 3, 6, 9 ve 12. aylarda planlandı. Güvenlik ve tolerabilite değerlendirildi ve pilot etkinliği (AD Değerlendirme Ölçeği - Bilişsel Alt Ölçek [ADAS-Cog], MRI, nöropsikolojik test bataryası [NTB], CSF tau ve Abeta42) anti-AN1792 antikor yanıtı veren hastalarda (immunoglobulin G titresi ≥ 1:2,200) değerlendirildi.

SONUÇLAR Meningoensefalit raporları (toplam 18/300 [6%]) sonrasında, bir (2 hasta), iki (274 hasta) veya üç (24 hasta) enjeksiyonun ardından aşılama durduruldu. 300 AN1792(QS-21) tedavi edilen hastadan 59'u (19.7%) önceden belirlenmiş antikor yanıtını geliştirdi. Çift kör değerlendirmeler 12 ay boyunca devam etti. Antikor yanıtı ve plasebo grupları arasında ADAS-Cog, Engellilik Değerlendirme Ölçeği, Klinik Demans Derecelendirme, MMSE


Quantitative characterization of metastatic disease in the spine. Part I. Semiautomated segmentation using atlas-based deformable registration and the level set method.

Kemiklerdeki metastatik hastalığın nicel değerlendirmesi genellikle ölçülemez olarak kabul edilir ve bu nedenle kemik metastazları olan hastalar genellikle klinik denemelerden dışlanır. Omurilikte metastatik tümörün etkisini etkili bir şekilde nicel olarak değerlendirmek için, omurganın doğru segmentasyonu gereklidir. El ile segmentasyon doğru olabilir ancak kapsamlı ve zaman alıcı kullanıcı etkileşimi gerektirir. Potansiyel olarak metastatik olarak etkilenen omurganın segmentasyonunu otomatikleştirmek için kullanılabilecek çözümler, deformable görüntü kaydırma ve seviyeli set yöntemleridir. Bu çalışmanın amacı, yukarıda bahsedilen teknikleri kullanarak, tümör içeren omurganın doğru segmentasyonu için yarı otomatik bir yöntem geliştirmekti. Atlasın morfolojisini korurken, demonlar-seviyeli set bileşik algoritması, trans-kortikal tümörler ve yoğunluğu aynı olan çevredeki yumuşak doku arasında doğru bir ayrım yapabildi. Algoritma, hem tümör içeren hem de sağlıklı omurgaların omur gövdesi ve trabeküler merkezini başarıyla segment etti. Bu çalışma, yaklaşımımızın deneyimli bir kullanıcıya eşit doğrulukta olduğunu doğrular.


Activation of lysosomal function during dendritic cell maturation.

Farklı uyaranlara yanıt olarak, dendritik hücreler (DC'ler), antijen yakalama konusunda uzmanlaşmış olgun olmayan hücrelerden, T hücre uyarıcı olarak uzmanlaşmış olgun hücrelere dönüşür. Olgunlaşma sırasında, DC'ler, peptit-MHC (büyük uyumluluk kompleksi) sınıf II komplekslerini oluşturmak ve birikiminde artmış bir kapasite kazanır. Burada, bu değişikliğin arkasındaki ana mekanizmanın genel olarak aktif hale gelen lizosomal işlev olduğunu gösteriyoruz. Olgun olmayan DC'lerde, içe aktarılan antijenler yavaşça parçalanır ve peptit yükleme için verimsiz kullanılır. Olgunlaşma, vakolar proton pompası aktivitesini tetikler ve lizosomal asitifikasyonu ve antijen proteolizi artar, bu da peptit-MHC sınıf II komplekslerinin verimli oluşumunu kolaylaştırır. Bu nedenle, DC'lerdeki lizosomal işlev, içe aktarılan antijenlerin gelişimsel olarak düzenlenmiş işlenmesinde uzmanlaşmış gibi görünüyor.


Comparison of agar dilution, microdilution, and disk elution methods for measuring the synergy of cefotaxime and its metabolite against anaerobes.

Cefotaksim (CTX) ve desakil cefotaksim (des-CTX) tek başına ve kombinasyon halinde 173 anaerobik klinik izolelere karşı test edildi. 60 Bacteroides fragilis izolelerinin %50'si için CTX'in mikrobiyolojik konsantrasyonu (MIC) sıvı ortamda 22.4 mikrogram/ml, katı ortamda ise 47.4 mikrogram/ml olarak belirlendi. Tüm test edilen türlerde gözlemlenen bu katı ortamda azalan etkinlik, ilacın klinik etkinliğiyle ilgili raporlara zıt görünüyor. CTX ve des-CTX arasında 70-100% izolatlarda sinerji gözlemlendi, bunların %60'ı tüm Bacteroides türleri arasında test edilenler arasındaydı. Sinerji sisteminde elde edilen duyarlılık sonuçları, 32 mikrogram CTX ve 8 mikrogram des-CTX/ml içeren bir sıvı disk elüte yöntemiyle not edilen sonuçlarla iyi bir şekilde korundu. Sıvı disk yöntemi 16 mikrogram CTX ve 8 mikrogram des-CTX/ml içeriyorsa, korelasyon daha az oldu.


Retinoblastoma regulatory pathway in lung cancer.

Akciğer kanseri, kanserle ilişkili ölümlerin önde gelen nedenidir ve meme, kolon ve prostat kanserlerinin toplamından daha fazla ölümle sonuçlanır. Rb-p16 düzenleyici yolak, akciğer epitelinde tümör baskılamada kritik bir rol oynar. Bu, akciğer kanseri bileşenlerinde neredeyse evrensel olarak görülen Rb-p16 yolakındaki değişikliklerle ve germline Rb mutasyonlarına sahip kişilerde artan akciğer karsinomlarının incidesiyle kanıtlanmıştır. İlginç bir şekilde, p16 kaybı ve Rb mutasyonları, fenotipik olarak farklı akciğer kanser alt türlerinde tercih edilir. İnsan tümörlerinin analizi, progresif preneoplazik lezyonları, akciğer kanseri ilerlemesinde moleküler değişikliklerin düzenli bir sıralamada biriktiği erken bir olay olarak tanımlamıştır. Epigenetik p16 gen modifikasyonları, akciğer kanseri ilerlemesinde erken bir olaydır. Bu inceleme, insan çalışmalarının özetini sunar ve Rb-p16 tümör baskılayıcı yolunun akciğer karsinojenezdeki kritik rolünü gösterir, ayrıca bu bulguların genetik olarak mühendisleştirilmiş fareler ile birlikte, akciğer kanseri patogenezi anlayışına önemli katkılarda bulunmasını tartışır.


Human papillomavirus and Papanicolaou tests to screen for cervical cancer.

# Arka Plan
Servikal kanser taraması, insan papillomavirüsü (HPV) testine dayanarak yüksek dereceli (2 veya 3. dereceden) servikal intraepiteliyal neoplazi (CIN) tespitinin duyarlılığını artırır, ancak bu kazancın aşırı tanı veya gelecekteki yüksek dereceli servikal epiteliyal neoplazi veya servikal kanser karşısında koruma sağladığı bilinmemektedir.

# Yöntemler
İsveç'te bir nüfus tabanlı taramada, 32-38 yaşları arasındaki 12.527 kadın, HPV testi ve Pap testini (intervansiyon grubu) veya sadece Pap testini (kontrol grubu) yapmak üzere 1:1 oranında rastgele atanmıştı. HPV testinde pozitif sonuç ve normal Pap testi sonucu olan kadınlar, en az bir yıl sonra ikinci bir HPV testi teklif edildi ve aynı yüksek riskli HPV türüne karşı kalıcı enfeksiyon tespit edilenler, servikal biyopsi ile kolposkopi teklif edildi. Kontrol grubunda rastgele seçilen kadınların aynı sayıda çift kör Pap smeri ve biyopsi ile kolposkopi yapıldı. Kapsamlı kayıt verileri, kadınların ortalama 4,1 yıl boyunca takip edilmesinde kullanıldı. Enlemde ve sonraki tarama muayenelerinde tespit edilen yüksek dereceli (2 veya 3. dereceden) servikal intraepiteliyal neoplazi veya kanser oranları hesaplandı.

# Sonuçlar
Enlemde, müdahale grubundaki kadınların, kontrol grubundaki kadınlara kıyasla, yüksek dereceli (2 veya 3. dereceden) servikal intraepiteliyal neoplazi veya kanserli lezyonlara sahip olma oranı %51 daha yüksekti (güven aralığı [CI], 13-102). Sonraki tarama muayenelerinde, müdahale grubundaki kadınların, kontrol grubundaki kadınlara kıyasla, yüksek dereceli (2 veya 3. dereceden) lezyonlara veya kansere sahip olma oranı %42 daha düşük (% CI, 4-64) ve 3. dereceden lezyonlara veya kansere sahip olma oranı %47 daha düşük (% CI, 2-71) idi. HPV enfeksiyonu kalıcı olan kadınlar, kolposkopiye yönlendirildikten sonra yüksek dereceli (2 veya 3. dereceden) lezyonlara veya kansere karşı hala risk altındaydı.

# Sonuçları
Pap testine HPV test