Chronic Exercise Increases Both Inducible and Endothelial Nitric Oxide Synthase Gene Expression in Endothelial Cells of Rat Aorta

Kronik egzersiz, endoteliyel nitrik oksit sintaz (eNOS) gen ifadesini arttırır. Egzersizin indüklenebilir nitrik oksit sintaz (iNOS) ifadesini etkilediği bilinmemektedir. Bu nedenle, izole edilmiş sıçan aort endotel ve kas hücrelerinde kronik egzersizin iNOS ve eNOS ifadeleri üzerindeki etkilerini ayrı ayrı araştırdık. Beş haftalık erkek Wistar sıçanları, kontrol ve egzersiz grupları olmak üzere rastgele bölündü. 10 hafta koşu eğitimi sonrası, hayvanlar eter anestezisi altında kurban edildi. Standart eğrili rekabetçi ters transkriptaz-polimeraz zincir reaksiyon (RT-PCR) yöntemi, izole edilmiş endotel/kas hücrelerinde NOS mRNA ifadesini nicel olarak ölçmek için kullanıldı. iNOS'un işlevsel rolünü değerlendirmek için, fenilefrin ile tetiklenen vasküler yanıtları, aminoguanidin ile ön tedavi olup olmamasına göre inceledik. Bulgularımız şunları gösterdi: (1) Kronik egzersiz, endotel hücrelerinde iNOS ve eNOS mRNA ifadesini arttırır ve (2) Kronik egzersiz, fenilefrin ile tetiklenen vasküler yanıtları bastırır, muhtemelen iNOS yoluyla NO salınımını arttırarak. Sonuçlarımız, kronik egzersizin hem iNOS hem de eNOS gen ifadesini endotelde arttırdığını göstermektedir. Bu değişiklikler, egzersiz sonrası vasküler yanıtın değişmesinde kısmen sorumlu olabilir.


Frontal stroke syndromes.

Ön lob, beynin en büyük lobu olup, bu nedenle felçte yaygın olarak dahil olur. Ayrıca, neredeyse her beş felçten biri prerolandik alanlara sınırlıdır. Bu yüksek anatomik dahil olma sıklığı, felçte klinik ön lob işlev bozukluğunun görünen nadirlikleriyle keskin bir tezat oluşturur. Ön lob davranış sendromlarının, beyin tümörü gibi diğer hastalıklara kıyasla felçli hastalarda nispeten nadiren bildirildiği dikkat çekicidir. Bu gerçek, bir akut süreç (felç)ın, daha kronik bir hastalık (tümör)dan daha fazla klinik işlev bozukluğuna neden olması beklendiği için paradoksal bir şekilde. Hacim etkisi, bu olguya yol açan ana faktör olabilir. Ön lob felçlerinin başka ilginç bir yönü de, öyle ki adı verilen 'sessiz' felçlerin, yine de entelektüel gerilemeye ve başka bir felçten daha spesifik nörolojik işlev bozukluğuna engel olabilecek tekrarıdır. Felç, ön lob işlev bozukluğunun anlaşılmasındaki katkısı önemlidir, çünkü bu hastalık odaklı bir doğaya sahiptir ve klinik-topografik sınıflandırma korelasyonları için büyük bir fırsat sunar. Ön lob lezyonları için modern ilk klinik-topografik sınıflandırma girişimleri, Luria okulundan gelir, bu okul üç ana ön lob sendromunu (premotor sendrom, prefrontal sendrom, medial-frontal sendrom) tanımlamaya çalıştı. Son anatomik korelasyonlar, MRI kullanarak bu sınıflandırmayı geliştirmeyi mümkün kılar. Öncelikle altı ana klinik-anatomik ön lob felç sendromunu öneriyoruz: (1) prefrontal; (2) premotor; (3) üst orta; (4) orbital-orta; (5) bazal beyin; (6) beyaz madde. Son olarak, felçten ön lobu veya beyaz maddeyi koruyan ön lob semptomolojisi ile ilgili başka bir ilginç konu vardır. Bu, öncelikle üç durumda meydana gelir: lentikulo-kapsüler felç, caudat felç ve talamik felç. Kan akışı veya metabolizma ölçümleri kullanan çalışmalar, diaschisis (uzak lezyondan kaynaklanan ön lob işlev bozukluğu) rol oynayabileceğini öne sürüyor. Bu, karmaşık devrelerin dinamik kesintisinden daha çok statik ön


Interaction of cytosine arabinoside and lovastatin in human leukemia cells.

Sitozin arabinosid (ara-C), lösemilerin tedavisinde yaygın olarak kullanılır ve önemli toksisitelere sahiptir. Lovastatin, HMG-CoA redüktaz inhibitörü olarak yaygın olarak hiperkolesterolemi tedavisinde kullanılır. Ara-C'nin etkinliğini artırabileceğini belirlemek için, insan eritroleukemi K562 hücre hattında ve ara-C direnci olan ARAC8D hücre hattında iki ilacın etkilerini inceledik. İki ilacın birlikte kullanıldığında sinergik bir etkileşim olduğu bulundu. Etkileşimin RAS düzeyinde olmadığını, ancak lovastatin'in MAPK aktivitesini indirgeyerek ve ara-C ile tetiklenen MAPK aktivitesini önleyerek gerçekleşebileceğini gösterdik. Bu çalışmalar, insan lösemisinin tedavisinde lovastatin ve ara-C arasında potansiyel olarak yararlı bir etkileşimin ilk tanımıdır.


The crystal structure of TAL effector PthXo1 bound to its DNA target.

TAL etkorlarının DNA tanıması, her biri 33 ila 35 nükleotit uzunluğunda olan ve nükleotitleri benzersiz tekrarlı değişken nükleotit kalıntıları (RVD'ler) aracılığıyla belirleyen, tekrarlanan çiftler tarafından aracılık edilir. PthXo1'in DNA hedefine bağlandığı kristal yapısı, yüksek verimlilikli hesaplamalı yapı tahmini ile belirlendi ve ağır atom derivatizasyonu ile doğrulanmıştır. Her tekrar, DNA'ya bir RVD içeren bir döngü sunan sol eli, iki iplikli bir sarmal oluşturur. Tekrarlar, DNA'nın ana yarık etrafına sarılan sağ eli bir süper sarmal oluşturmak için kendiliğinden ilişkilendirilir. İlk RVD kalıntısı, proteinin ana zincirine istikrarlı bir temas oluştururken, ikincisi DNA sens strandına baz spesifik bir temas oluşturur. Ayrıca, DNA ile etkileşimde bulunan iki dejeneratif amino terminal tekrar vardır. Birkaç RVD ve kanonik olmayan etkileşimleri içeren yapı, TAL etkorlarının DNA tanımasının temelini göstermektedir.


Prediction of creatinine clearance from serum creatinine.

Bir formül, yetişkin erkeklerde kreatinin temizleme oranını (Ccr) serum kreatinin (Scr) değerlerinden tahmin etmek için geliştirildi: (makaleye bakın)(kadınlarda %15 daha az). Geliştirme, 18-92 yaş arası 249 hastada 24 saatlik kreatinin atılımı/kg arasındaki ilişkiyi içeriyordu. Ccr değerleri, bu formül ve dört diğer yöntemle tahmin edildi ve sonuçlar, 236 hastada ölçülen iki 24 saatlik Ccr ortalamalarıyla karşılaştırıldı. Yukarıdaki formül, tahmin edilen ve ortalama ölçülen Ccr'ler arasında 0.83'lük bir korelasyon katsayısı verdi; ortalama olarak, tahmin edilen ve ortalama ölçülen değerler arasındaki fark, eşleştirilmiş temizlemeler arasındaki farktan daha büyük değildi. Yaş ve vücut ağırlığı faktörleri, makul tahminler için dahil edilmelidir.


Dendritic cells, T cells and lymphatics: dialogues in migration and beyond.

Bağışıklık hücreleri sürekli lenf damarları aracılığıyla dolaşarak periferik dokulardan kanı besler. Leuyte, lenf damarlarının içinden ve içinde dolaşımı, lenf damar hücreleri (LECs) ile etkileşimli bir mekanizma ile sağlanır. Bununla birlikte, lenf damarları sadece sıvı ve bağışıklık hücresi taşınımı için kanallar değildir. Son birkaç yıldır biriken veriler, LEC'lerin T hücre hayatta kalmasını desteklediğini, kendi antijenlerine karşı toleransı indüklediğini, bağışıklık yanıtı sırasında aşırı T hücre proliferasyonunu engellediğini ve T hücre hafızasını koruduğunu göstermektedir. Buna karşılık, leukositler LEC biyolojisini etkiler: lenf damarı geçirgenliği DC'lere bağlıdır, oysa lenfositler iltihap sırasında LEC proliferasyonunu düzenler. Birlikte, bu yeni sonuçlar, LEC'ler ve leukositler arasındaki yakın bağlantıları aydınlatan ve bağışıklık yanıtlarının anlaşılmasına katkıda bulunan önemli içgörüler sağlar.


CRISPR–Cas9 genome editing induces a p53-mediated DNA damage response

Burada, CRISPR-Cas9 ile gen düzenlemenin, insan retinal pigment epiteli hücrelerinde p53 tarafından aracılık edilen DNA hasar yanıtını ve hücre döngüsü duruşunu indüklediğimizi bildiriyoruz. Bu, işlevsel p53 yolu olan hücrelerin seçilmesine yol açar. p53'ün inhibisyonu, hasar yanıtını önler ve homolog rekombinasyon oranını bir verici şablonundan artırır. Bu sonuçlar, p53 inhibisyonunun, dönüştürülmemiş hücrelerin gen düzenlemenin verimliliğini artırabileceğini ve CRISPR-Cas9'u kullanan hücre temelli tedavilerin geliştirilmesinde p53 işlevinin izlenmesini önermektedir. CRISPR-Cas9 ile tetiklenen DNA hasarı, p53'ün verimliliği sınırlamasına neden olur.


Comparative Structural Analysis of Lipid Binding START Domains

ARKA PLAN Steroidojenik akut düzenleyici (StAR) protein ile ilişkili lipid transfer (START) domenleri, lipitler ve lipid hormonları bağlamak için bir kavite oluşturan küçük küresel modüllerdir. Bu domenler, biyolojik zarlar arasında lipid değişimini kolaylaştırmak için ligandları taşıyabilir ve ligand bağlanmasına yanıt olarak proteinin diğer domenlerinin aktivitesini düzenleyebileceği öne sürülmüştür. İnsanlarda bir düzineyi aşkın gen START domenlerini kodlar ve bunlardan birkaç tanesi bir hastalığa dahil edilmiştir.

ANA BULGULAR İnsan STARD1, STARD5, STARD13 ve STARD14 lipid transfer domenlerinin kristal yapılarını rapor ediyoruz. Bu, altı işlevsel START domen sınıfından dördünü temsil eder.

ÖNEMLİLİK Bu ve daha önce raporlanan kristal yapılara dayalı dizilim analizleri, hem yapısal çerçeve hem de ligand özgüllüğü ile ilgili insan START domenlerinin yapısal belirleyicilerini tanımlar.

GELİŞMİŞ SÜRÜM Bu makale, etkileşimli 3B temsiller ve animasyonlu geçişlerle birlikte metin entegre eden bir gelişmiş sürüm olarak da görülebilir. Lütfen bu gelişmiş işlevselliğe erişmek için bir web eklentisine ihtiyaç duyulduğunu unutmayın. Eklentinin kurulumu ve kullanımı için talimatlar Metin S1'de mevcuttur.


Staphylococcus aureus infection dynamics

Staphylococcus aureus, insan komensali bir mikroptır ve aynı zamanda sistemik enfeksiyonlara da neden olabilir. Bu geçiş, bağışıklık tepkisini atlatma ve ev sahibi içinde farklı nişlere sızma yeteneğini gerektirir. Bununla birlikte, enfeksiyon karşısındaki hastalık mekanizmaları ve baskın bağışıklık arabulucuları iyi anlaşılmamıştır. Daha önce, enfekte olan S. aureus popülasyonunun bir popülasyon boğazından geçtiğini ve çok az bakteri bu boğazdan kaçarak karakteristik birçok enfeksiyonun neden olduğu absesleri kurduğunu göstermiştir. Burada, S. aureus enfeksiyon modellerinde popülasyon boğazının ve sonraki klonal genişlemenin arkasındaki ev sahibi faktörlerini inceliyoruz, enfeksiyonun temel ilkelerini belirlemek için. Boğaz, modellere ortak bir özelliktir ve S. aureus suşuna bağlı değildir. İlginç bir şekilde, yaygın olarak kullanılan "hayatta kalma" modeli için gereken yüksek S. aureus dozları, beklenen gibi popülasyon boğazını azaltır, bu da ev sahibi savunmalarının sadece aşırı yüklendiğini gösterir. Bu, hayatta kalma modelinin uygulanabilirliğini sorgular. Bağışıklık arabulucularının tükenmesi, sistemik enfeksiyonun anahtar kırılma noktalarını ve dinamiklerini ortaya çıkardı. Makrofajların, karaciğer Kupffer hücreleri de dahil olmak üzere kaybı, enfeksiyona karşı duyarlılığı artırdı, ancak aynı zamanda popülasyon boğazının kaybını ve diğer organlara yayılmasını da sağladı. Aksine, nötrofilin kaybı, hastalığa karşı daha fazla duyarlılığı artırdı, ancak boğazın korunmasını ve sistemik yayılmanın olmamasını sağladı. Ayrıca, organlar içindeki abses mimarisi ve dağılımını incelemek için yeni bir mikroskopik yaklaşım kullandık. Bu gözlemlerden, ilk enfeksiyondan olgun absese kadar S. aureus hastalığı için kavramsal bir model geliştirdik. Bu çalışma, enfeksiyon sürecinin karmaşıklıklarını anlamanın, ev sahibi ve bakteriyel bileşenlerin işlevlerini atfetmenin ve S. aureus hastalığının neden yüksek enfeksiyona ihtiyaç duyduğunu ve müdahalelerin, örneğin bir aşı gibi, daha mantıklı olarak geliştirilebileceğini vurgular.


Strategies for optimizing maternal nutrition to promote infant development

## Arka Plan
Annelik beslenmesinin bebeğin ve küçük çocuğun sağlığı ve gelişimi üzerindeki çok yönlü önemi giderek daha fazla takdir edilirken, bu zorluklarla mücadele etmek için tam olarak çözülmemiş stratejiler vardır.

## Amaç
Annelik beslenmesinin önemi ve sonuçların iyileştirilmesi için kullanılan stratejileri gözden geçirmek.

## Yöntemler
Son yıllarda yayınlanan literatürden seçilen veriler, özellikle annelik beslenme takviyeleri (lipit temelli beslenme takviyeleri dahil) için mantık ve şu anda yayınlanan sonuçlar üzerine odaklandı.

## Sonuçlar
1) Düşük kaynaklı nüfuslarda annenin ve intrauterin ortamı iyileştirmeye yönelik güçlü bir mantık ortaya çıktı, bu da fetüsün ve doğum sonrası gelişimin iyileştirilmesine yardımcı oluyor.
2) Yetişkin boyunun bir veya iki nesil içinde artan popülasyon verilerine dayanarak, yoksulluğun azaltılması yoluyla çok şey elde edilebilir.
3) Düşük kaynaklı ortamlarda annenin, yenidoğanın ve bebekle ilişkili özellikler, yetersiz beslenmenin kanıtlarını içerir, bu da düşük kiloda ve bozulmuş doğrusal büyümede kendini gösterir.
4) Geniş halk sağlığı ve eğitim girişimlerinin yanı sıra, fetüsün büyümesini ve gelişimini iyileştirmeye yönelik en spesifik çabalar, hamilelik sırasında annelik beslenme müdahalelerini içerir.
5) Hem demir/folik asit (IFA) hem de çoklu mikro besin takviyeleri (MMN) hamilelik sırasında annelik takviyelerinin nispeten sınırlı ancak gerçek faydaları şimdi makul bir şekilde tanımlanmıştır.
6) Son zamanlarda, öncelikle mikro besin takviyesi olan annelik lipit temelli takviyeleri (LNS) üzerine yapılan araştırmalar, sadece MMN'nin tek başına sağladığı faydayı tutarlı bir şekilde göstermedi.
7) Bununla birlikte, hem MMN hem de LNS'nin etkileri, hamileliğin erken dönemlerinde başlamasıyla güçlendirilir.

## Sonuç
Annenin yetersiz beslenme durumu, sadece fetüsün ve erken doğum sonrası büyümesinin bozulmasına katkıda bulunan çok az spesifik insani faktörlerden biridir. Annelik müdahaleleri, intrauterin gelişimi iyileştirmek için kanıtlanmıştır, bu da öncelikle düşük doğum ağırlığı iyileştirmeleri ve bozulmuş doğum boyu düzeltmeleriyle


Key questions about the checkpoint blockade-are microRNAs an answer?

Bağışıklık kontrol noktaları engellenmesinin kanser tedavisine dahil edilmesi, son derece ileri evre kanserlerin yönetilmesinde bir paradigma değişimine yol açtı. Şu anda FDA tarafından onaylanmış çok sayıda kontrol noktası inhibitörü var ve birçok başka ajan da faz 2 ve erken faz 3 klinik denemelerde bulunuyor. Bağışıklık kontrol noktası inhibitörlerinin terapötik göstergesi son yıllarda genişledi, ancak hala kimin fayda görebileceği belirsizliğini koruyor. MikroRNA'lar, kodlama potansiyeli olmayan küçük RNA'lardır. Mesajcı RNA'nın 3' uç olmayan bölgesine tamamlayıcı eşleşerek, mikroRNA'lar protein ifadesini posttranskripsiyonel kontrol eder. Bir mikroRNA ağı, kontrol noktası reseptörlerinin ifadesini doğrudan ve dolaylı olarak kontrol eder ve birçok mikroRNA, birden fazla kontrol noktası molekülünü hedefleyebilir, bu da birleşik bağışıklık kontrol noktası engellenmesinin terapötik etkisini taklit eder. Bu incelemede, kontrol noktası ifadesini kontrol eden mikroRNA'ları açıklayacağız ve kanserlerde bağışıklık kontrol noktası terapisiyle ilgili dört spesifik konuyu ele alacağız: (1) belirsiz terapötik göstergesi, (2) yanıt değerlendirmesinin zorluğu, (3) sayısız bağışıklık yan etkileri ve (4) bağışıklık terapisine yanıt vermeme. Son olarak, bu zorlukların üstesinden gelmek için mikroRNA'ları olası çözümler olarak öneriyoruz. Yakın gelecekte mikroRNA'ların bağışıklık kontrol noktası terapisinin önemli tedavi ortakları olabileceğini düşünüyoruz.


Metformin reverses established lung fibrosis in a bleomycin model

Fibrozis, doku hasarı ve onarım yanıtının işlevsizliği sonucu ortaya çıkan bir patolojik durumdur ve akciğerler de dahil olmak üzere çeşitli organlarda görülür1. Hücre metabolizması, doku onarımı ve yeniden şekillendirme yanıtlarını yaralanmaya karşı düzenler2-4. AMPK, hücresel biyoenergetiklerin kritik bir sensörüdür ve anabolik metabolizmadan katabolik metabolizmaya geçişin kontrolünü sağlar5. Ancak, AMPK'nin fibrozis üzerindeki rolü iyi anlaşılmamıştır. Burada, insanlarda idiopatik akciğer fibrozisi (IPF) ve deneysel bir fareler akciğer fibrozisi modeli olan AMPK aktivitesinin, metabolik olarak aktif ve apoptoza dirençli myofibroblastlarla ilişkili fibrotik bölgelerde daha düşük olduğunu gösteriyoruz. İnsan IPF'li akciğerlerden alınan myofibroblastlarda farmakolojik AMPK aktivitesinin tetiklenmesi, daha az fibrotik aktiviteye, artmış mitokondriyal biyogeneze ve apoptoza duyarlılığın normalleşmesine yol açar. Bleomisin ile farelerde akciğer fibrozisi modeli, metformin terapötik olarak, AMPK bağımlı bir şekilde, iyi kurulmuş fibrozinin çözülmesini hızlandırır. Bu çalışmalar, devam eden, patolojik fibrotik süreçlerde yetersiz AMPK aktivitesini ima eder ve metformin (veya diğer AMPK aktivatörleri) mevcut fibrozinin tersine çevrilmesi için, myofibroblastların inaktifleşmesine ve apoptozına yardımcı olabileceğini destekler.


Are expert athletes 'expert' in the cognitive laboratory? A meta-analytic review of cognition and sport expertise

ÖZET Son literatür, fitness ve bilgisayar tabanlı bilişsel eğitimin biliş ve beyin fonksiyonunu geliştirmek için yararlı olduğunu göstermiştir. Ancak, yıllarca kapsamlı spor eğitimi sonucunda elde edilen fitness ve bilişsel eğitimin birleşiminin, bilişsel süreç testlerinde üstün performansla sonuçlanıp sonuçlanmadığı belirsizliğini koruyor. Bu çalışmada, uzmanlık düzeyindeki spor ve laboratuvar tabanlı bilişsel ölçümler arasındaki ilişkiyi, nicel bir meta analiz (k = 20) yaparak inceliyoruz. Sporcuların, işleme hızı ve çeşitli dikkat paradigmaları kategorisi dahil olmak üzere bilişsel ölçümlerde daha iyi performans sergilediklerini bulduk. Sonuçlarımıza dayanarak, daha yüksek düzeyli bilişsel görevler, örneğin yürütme fonksiyonu görevleri ve daha çeşitli görsel dikkat alt alanlarıyla ilgili daha fazla araştırma yapılmalıdır. Ayrıca, gelecekteki çalışmalar daha fazla kadın sporcuyu içermeli ve çeşitli spor türleri ve uzmanlık düzeylerini kullanmalıdır.


Effects of Age, Sex, and Ethnicity on the Association Between Apolipoprotein E Genotype and Alzheimer Disease: A Meta-analysis

Amaç. — Alzheimer hastalığı (AD) ile apolipoprotein E (APOE) genotipinin yaş ve cinsiyet açısından farklı etnik ve ırksal gruplar üzerindeki ilişkisini daha yakından incelemek. Veri Kaynakları. — 5930 hastanın ve 8607 kontrolün verileri, klinik, topluluk ve beyin bankası kaynaklarından alınan, olası veya kesin AD tanısı koyulan hastalar ve demans olmayan kontroller için 40 araştırma ekibi tarafından sağlandı. Ana Çıktı Ölçütleri. — Yaş ve çalışma ve büyük etnik gruplar (Beyaz, Afrika Amerikalı, Hispanik ve Japon) ve kaynaklara göre stratifikasyon için ayarlanmış olasılık oranları (OR'lar) ve %95 güven aralıkları (CI'lar), APOE genotipleri ∈2/∈2, ∈2/∈3, ∈2/∈4, ∈3/∈4 ve ∈4/∈4 için AD'ye göre ∈3/∈3 grubuna göre hesaplandı. Her genotip için yaş ve cinsiyetin OR'a etkisini değerlendirmek için lojistik regresyon prosedürleri kullanıldı. Sonuçlar. — Klinik veya otopsi temelli çalışmalardan gelen Beyaz bireylerde, genotipleri ∈2/∈4 (OR=2.6, %95 CI=1.6-4.0), ∈3/∈4 (OR=3.2, %95 CI=2.8-3.8) ve ∈4/∈4 (OR=14.9, %95 CI=10.8-20.6) olan kişilerde AD riski önemli ölçüde arttı; ancak genotipleri ∈2/∈2 (OR=0.6, %95 CI=0.2-2.0) ve ∈2/∈3 (OR=0.6, %95 CI=0.5-0.8) olan kişilerde OR'lar azaldı. APOE∈4-AD ilişkisi, Afrika Amerikalılar ve Hispaniklerde daha zayıf olsa da, Afrika Amerikalılar için OR'lar arasında anlamlı bir heterojenlik vardı (P < 0.05).

# End of Translation

---

**Note**: This is a machine-generated translation and may not be perfect. Please review and edit as necessary to ensure


Comparison of glioblastoma (GBM) molecular classification methods.

Glioblastoma (GBM), yetişkinlerde en agresif ve yaygın beyin kanseri türüdür. GBM, kötü prognoz ve tümörlerde (hem intertumoral hem de intratumoral) dikkat çekici derecede yüksek heterojenlik ile karakterizedir, ve etkili tedaviler eksikliği vardır. Son yüksek verimli veriler, genetik/genomik/epigenetik özelliklerin heterojenliğini ortaya çıkardı ve en agresif hücre bileşenlerini yönlendiren ana moleküler olaylara göre tümörleri sınıflandırmayı amaçlayan çok sayıda yöntem geliştirilmesine yol açtı, böylece bireysel alt türler için hedefli terapiler geliştirilebilir. Bununla birlikte, GBM moleküler alt türleri hasta sonuçlarında iyileştirme sağlamadı. Belirli mutasyonlara veya alt türlere yönelik hedefli veya özelleştirilmiş terapiler, intratumoral moleküler heterojenlikten kaynaklanan karmaşıklıklar nedeniyle büyük ölçüde başarısız oldu. Çoğu tümör, tedaviye direnç geliştirir ve kısa sürede geri döner. GBM kök hücreleri (GSC) tanımlanmıştır. Son tek hücre dizileme çalışmaları, GBM'nin intratumoral hücre heterojenliğini kısmen, GBM kök hücrelerinden kaynaklanan tümör hücre hiyerarşisinin ortaya çıkmasıyla açıklayabileceğini öne sürmektedir. Bu nedenle, hasta kaynaklı GSC'lere dayalı moleküler alt türler, daha etkili alt türlere özgü tedaviler sağlayabilir. Bu makalede, GBM'nin moleküler değişikliklerini, moleküler alt türleme yöntemlerini ve birincil ve tekrarlayan tümörlerde alt tür plastisitesini incelerken, potansiyel hedefler için daha fazla ilaç geliştirme açısından klinik önemi vurgulamaktayız.


Mesenchymal Stromal Cells: From Discovery to Manufacturing and Commercialization

Son birkaç on yılda, mezenkimal stromal hücreler (MSC), benzersiz özellikleri nedeniyle akademik ve endüstriyel çevrelerde yoğun bir araştırma odağı olmuştur. MSC, in vitro kültürde kolayca izole edilebilir ve çoğaltılabilir, kendi yenilenme kapasitelerinden tam olarak yararlanılır. Ayrıca, MSC, bağışıklık düzenleyici etkiler gösterir ve çeşitli hücre çizgilerine farklılaşabilir, bu da onları hücre temelli terapiler için klinik uygulamalar açısından son derece çekici kılar. Bu incelemede, MSC'nin keşfi, karakterizasyonu ve ilk klinik çalışmalar hakkında kısa bir tarihsel genel bakış sunmaya çalışıyoruz. Mevcut MSC üretim platformları gözden geçiriliyor, özellikle GMP uyumlu klinik olarak ilgili hücre sayılarının üretimi için biyoreaktörler kullanımıyla ilgili olarak. İlk ticari MSC bazlı ürünler de ele alınıyor, ayrıca MSC türevi ürünlerin yaygın kullanımındaki kalan zorluklar da ele alınıyor.


Delta–Notch—and then? Protein interactions and proposed modes of repression by Hes and Hey bHLH factors

Hes ve Hey genleri, Drosophila'daki Saçlı ve Enhancer-of-split tip genlerinin memelilerdeki karşılıklarıdır ve Delta-Notch sinyal yolunun birincil hedeflerini temsil ederler. Saçlı ile ilişkili faktörler, embriyonik gelişimin birden fazla adımını kontrol eder ve düzenlenmedeki aksaklıklar çeşitli kusurlarla ilişkilendirilir. Hes ve Hey genleri (aynı zamanda Hesr, Chf, Hrt, Herp veya gridlock olarak da bilinir) temel heliks-döngü-heliks sınıfında transkripsiyonel düzenleyiciler kodlar ve esasen baskılayıcılar olarak işlev görürler. Hes ve Hey proteinlerinin transkripsiyonu nasıl kontrol ettiği moleküler ayrıntılar hala kötü anlaşılmıştır. Önerilen eylem modelleri arasında hedef promotörlerin N- veya E-kutu DNA dizilerine doğrudan bağlanma ve diğer belirli diziye sahip transkripsiyonel faktörler aracılığıyla dolaylı bağlanma veya transkripsiyonel aktivatörlerin ayrıştırılması yer alır. Baskı, çekirdek baskılayıcıların işe alınması ve histon modifikasyonlarının indüklenmesi veya hatta genel transkripsiyon makinesine müdahale yoluyla gerçekleşebilir. Tüm bu modeller kapsamlı protein-protein etkileşimlerini gerektirir. Burada, Hairy ile ilişkili faktörlerin protein-protein ve protein-DNA etkileşimlerine ilişkin yayınlanan verileri inceliyoruz ve bunların transkripsiyonel düzenlemedeki etkileri hakkında tartışıyoruz. Ayrıca, potansiyel hedef genlerin belirlenmesindeki son gelişmeleri ve fare modellerinin analizini özetliyoruz.


The Long Noncoding RNA CAREL Controls Cardiac Regeneration.

ARKA PLAN: Yetişkin memelilerin kalbi, izole edici yaralanma sonrasında mitoz kaybı nedeniyle yeniden oluşturma yeteneğini kaybeder. Ancak, kardiyomiyositlerin post-mitotik doğasını destekleyen moleküler mekanizmalar büyük ölçüde bilinmemektedir.

HEDEFLER: Bu çalışmanın amacı, postnatal ve yetişkin yaralanma sırasında kalp yeniden oluşturmada uzun olmayan kodlayan RNA'ların (lncRNA'lar) kritik rolünü tanımlamaktı.

YÖNTEMLER: Bu çalışmada, Myh6 ile kardiyomiyositlere özgü lncRNA-CAREL transgenik fareler ve endojen CAREL'in in vivo susturulması için adenoviral vektörler kullanıldı. Kardiyomiyosit çoğalması ve kalp yeniden oluşturması üzerindeki CAREL'in etkisi, mitoz ve sitokinezi tespit ederek değerlendirildi.

SONUÇLAR: Neonatal farelerin kardiyomiyositlerinde (P7) yeniden oluşturma yeteneğinin kaybı ile paralel olarak önemli ölçüde artan bir lncRNA CAREL bulundu. Kalp-özgü CAREL'in farelerde aşırı ifadesi, kardiyomiyosit bölünmesi ve çoğalmasını azalttı ve neonatal kalp yaralanması sonrasında yeniden oluşturmayı engelledi. Buna karşılık, in vivo CAREL susturulması, neonatal ve yetişkin farelerde miokard enfarktüsü sonrasında kalp yeniden oluşturmasını ve kalp fonksiyonlarını önemli ölçüde geliştirdi. CAREL, miR-296'nın hedef genleri olan Trp53inp1 ve Itm2a'nın ifadesini gevşetmek için miR-296'nın rekabetçi sonlu RNA'sı olarak hareket etti. Benzer şekilde, miR-296'nın aşırı ifadesi, kardiyomiyosit çoğalmasını ve yaralanma sonrasında kalp yeniden oluşturmasını önemli ölçüde artırdı. CAREL transgenik farelerde kalp yeniden oluşturma yeteneğinin azalması, miR-296 ile de kurtarıldı. CAREL'in korunmuş bir kısımı, insan indüklenmiş pluripotent kök hücrelerden türetilen kardiyomiyositlerin çoğalmasını, tam uzunluktaki CAREL'e kıyasla azalttı.

SONUÇ: LncRNA CAREL, postnatal ve yetişkin kalp yaralanması sonrasında kardiyomiyosit çoğalmasını ve kalp yeniden oluşturmasını


BCAP links IL-1R to the PI3K–mTOR pathway and regulates pathogenic Th17 cell differentiation

Toll-gibi reseptör (TLR) ve interleukin (IL)-1 ailesi reseptörleri, en üst akış adaptör olan MyD88 dahil olmak üzere birkaç sinyal bileşeni paylaşır. Daha önce, TLR sinyalleme yolunun altında inflamatuar yanıtları düzenleyen yeni bir toll-IL-1 reseptör homoloji alan içeren adaptör olan B hücre adaptörü için fosfatidilinositol 3-kinaz (BCAP) keşfettiğimizi bildirdik. Burada, BCAP'ın hem IL-1 hem de IL-18 reseptörlerinin altında kritik bir rol oynadığını ve sırasıyla T yardımcı (Th) 17 ve Th1 hücre farklılaşmasını düzenlediğini bulduk. T hücrelerde içsel BCAP eksikliği, doğal olarak ortaya çıkan Th1 ve Th17 hatlarının gelişimini değiştirmedi ancak patogenik Th17 hat hücrelerinin farklılaşmasında kusurlar yarattı. Sonuç olarak, T hücrelerinde BCAP eksikliği olan fareler, deneysel otoimmün ensefalomiyelite karşı daha az duyarlılık gösterdi. Önemli olan, BCAP'ın IL-1R tarafından tetiklenen fosfatidilinositol 3-kinaz-Akt-mekanistik hedefi rapamisin (mTOR) aktivitesinde kritik olduğunu bulduk ve mTOR'un en az inhibisyonu, IL-1β tarafından tetiklenen patogenik Th17 hücrelerinin farklılaşmasını tamamen engelledi, BCAP eksikliğini taklit ederek. Bu çalışma, BCAP'ı IL-1R ve aktif T hücrelerin metabolik durumu arasındaki kritik bağlantı olarak kurar ve nihayetinde inflamatuar Th17 hücrelerinin farklılaşmasını düzenler.


Adapting the WHO package of essential noncommunicable disease interventions, Samoa

Samoa, sağlık sistemi, topluluk ve bireysel seviyelerde bulaşıcı olmayan hastalıkların yükünü ele almakta zorluk çekiyor. Yaklaşım: Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ), düşük kaynaklı ortamlarda birincil sağlık hizmeti için temel bulaşıcı olmayan hastalık müdahale paketini 2015 yılında Samoa'daki yedi köyde benimsedi. Ulusal Yönetim Komitesi üyeleri, bir tarama süreci tasarladı ve uyguladı, yerel kolaylaştırıcılar ve sağlık çalışanları sağlık ve yaşam tarzı verilerini topladı. DSÖ/Uluslararası Hipertansiyon Derneği risk değerlendirmesi, 40 yaşın üzerindeki köylülerde bulaşıcı olmayan hastalıklara yüksek risk taşıyan kişileri belirlemek için kullanıldı. Yerel ortam: Samoa, artan bulaşıcı olmayan hastalıklardan kaynaklanan morbidite ve mortalite ile küçük bir ada gelişmekte olan ülkedir. Ulusal temsili bir anket, Samoan yetişkin nüfusunun %50,1'inin (595/1188) bu tür hastalıklara karşı yüksek risk altında olduğunu gösterdi. Bulaşıcı olmayan hastalıkların çoğu tanısı konmamış veya tedavi edilmemiş, sağlık personelinin eksikliği ve risk faktörlerinin farkındalığının eksikliği nedeniyle. İlgili değişiklikler: Takımlar, 2234 yetişkinten veri topladı. 40 yaşın üzerindeki kişiler için, %6,7'lik (54/804) bir oran, yüksek risk altında olduğu tespit edildi ve risk faktörlerini yönetmek veya tedaviye başvurmak için teşvik edildi. Topluluk üyeleri, yaşam tarzı risk faktörlerinin farkındalığını artırmak için bir farkındalık programı geliştirdi. Öğrendiklerimiz: Topluluk üyelerinin katılımı, başarılı bir tarama kampanyasının yürütülmesinde kritik öneme sahipti. Bulaşıcı olmayan hastalıklara yakalanma riski yüksek olan köylüleri belirleyerek erken müdahale mümkün oldu. Eğitim, erken aşamadaki bulaşıcı olmayan hastalıkların semptomsuz doğusunun farkındalığını artırdı.


Alcohol use and burden for 195 countries and territories, 1990–2016: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2016

## Arka Plan Özeti
Alkol kullanımı, ölüm ve engellilikte önde gelen bir risk faktörü olsa da, alkol tüketiminin bazı durumlar üzerinde olası koruyucu etkileri göz önüne alındığında, genel sağlık üzerindeki ilişkisi hala karmaşıktır. 2016 Küresel Hastalıklar, Yaralanmalar ve Risk Faktörleri Çalışması'nda kapsamlı bir sağlık hesabı yaklaşımı kullanarak, 1990 ile 2016 yılları arasında 195 konum için alkol tüketimi ve alkol atfedilen ölümler ve engellilik ayarlı yaşam yılları (DALY) için iyileştirilmiş tahminler ürettik.

## Yöntemler
Bireysel ve nüfus düzeyinde alkol tüketimi verilerini içeren 694 veri kaynağı ve alkol tüketimi ile ilişkili 23 sağlık sonucu için risk oranlarını içeren 592 öngörücü ve geriye dönük çalışma kullanarak, mevcut içki içme, içki içmeme, mevcut içki içenler arasında standart günlük içki (saf etil alkol olarak tanımlanmış 10 g) tüketimi dağılımını ve alkol atfedilen ölümler ve DALY'leri tahmin ettik. Önceki tahminlere kıyasla birkaç metodolojik iyileştirme yaptık: öncelikle, turist ve kayıt dışı tüketimi hesaba katan alkol satış tahminlerini ayarladık; ikincisi, alkol tüketimi ile ilişkili 23 sağlık sonucu için yeni bir meta-analiz gerçekleştirdik; ve üçüncüsü, bireysel sağlığa genel riski en aza indiren alkol tüketim seviyesini nicelleştirmek için yeni bir yöntem geliştirdik.

## Bulgular
Küresel olarak, 2016'da alkol kullanımı, hem ölümler hem de DALY'ler için yedinci önde gelen risk faktörüydü, standartlaştırılmış yaşa göre kadın ölümlerinin %2,2'si (95% güven aralığı [GA] %1,5-3,0) ve erkek ölümlerinin %6,8'i (5,8-8,0) alkol atfedildi. 15-49 yaş grubundaki nüfusta, 2016'da alkol kullanımı küresel olarak önde gelen risk faktörüydü, kadın ölümlerinin %3,8'i (95% GA %3,2-4,3) ve erkek ölümlerinin %12


The Dual Immunoregulatory function of Nlrp12 in T Cell-Mediated Immune Response: Lessons from Experimental Autoimmune Encephalomyelitis

Çoklu skleroz (MS) etyolojisinin hala gizemini koruduğu, ancak T hücrelerinin bu patolojide merkezi bir rol oynadığı tartışılmaz. Bağışıklık hücreleri, patojenlere ve tehlike sinyallerine karşı, kalıp tanı alıcıları (PRR) aracılığıyla yanıt verir. Birkaç rapor, içsel PRR olan Nlrp12'nin, farelerde MS'e benzeyen bir hastalık olan Deneysel Otoimmün Ensefalomiyelit (EAE) gelişmesinde rol oynadığını öne sürmektedir. Bu çalışmada, indüklenmiş ve kendiliğinden EAE modellerini ve in vitro T hücre testlerini kullanarak, Nlrp12'nin Th1 yanıtını inhibe ettiğine ve T hücre tarafından ortaolan otoimmünlüğü önlediğine dair hipotezi test ettik. Bulgularımız, Nlrp12'nin indüklenmiş EAE'de koruyucu bir rol oynadığını, lenf nodlarında IFNγ/IL-4 oranını azaltarak gösterdi, ancak kendiliğinden EAE'nin (spEAE) gelişimini 2D2 T hücre reseptörü (TCR) transgenik farelerde artırdı. Nlrp12'nin T hücre yanıtındaki aktivite mekanizmasını inceledik ve T hücre proliferasyonunu inhibe ettiğini ve Th1 yanıtını, IFNγ ve IL-2 üretimini azaltarak bastırdığını bulduk. TCR aktivasyonu sonrası, Nlrp12 Akt ve NF-κB fosforlamasını inhibe ederken, mTOR yolundaki S6 fosforlamasına etki etmedi. Sonuç olarak, EAE'de Nlrp12'nin çift yönlü immün düzenleyici işlevini açıklayabilen bir model önermekteyiz. Ayrıca, Nlrp12'nin T hücre yanıtını düzenlemedeki moleküler mekanizmasını açıklayan bir model de önermekteyiz.


Acute and chronic exercise in patients with heart failure with reduced ejection fraction: evidence of structural and functional plasticity and intact angiogenic signalling in skeletal muscle

## Önemli Noktalar
Vasküler endotel büyüme faktörü (VEGF) yanıtları, akut alt maksimum egzersize ve kalp yetmezliği ile ilişkili düşük pompa çıkışı (HFrEF) hastalarında eğitim etkilerine karşı incelendi. Altı hasta ve altı sağlıklı eşleşen kontrol, bacak uzatıcı egzersiz (KE) yapmadan önce ve sonra (sadece hastalar için) KE eğitimi yaptı. Kas biyopsileri, kas yapısı ve anjiyojenik yanıtın değerlendirilmesi için alındı. Eğitimden önce, bu alt maksimum KE egzersizi sırasında HFrEF hastaları, bacak vasküler direnci ve noradrenalin sızıntısı açısından daha yüksek değerler gösterdi. Kas yapısı ve VEGF yanıtı, gruplar arasında genel olarak farklı değildi. Eğitimden sonra, direnç daha yüksek olmaktan çıktı ve noradrenalin sızıntısı kesildi. Akut egzersizde VEGF'e yanıt olmamasına rağmen, eğitimli durumda, kılcal damar sayısı arttı. Kas lif çapı kesit alanı ve tip I liflerin yüzdesi arttı ve mitokondri hacim yoğunluğu kontrollerden daha yüksekti. HFrEF hastalarının kasındaki yapısal/fonksiyonel plastisite ve uygun anjiyojenik sinyalleşme gözlemlendi.

## Özet
Bu çalışma, kalp yetmezliği ile ilişkili düşük pompa çıkışı (HFrEF) hastalarında akut alt maksimum egzersize ve eğitimin etkilerini inceledi. HFrEF'de küçük kas kütlesi eğitimi sonrası akut egzersize anjiyojenik yanıt tartışılmaktadır. Bacak uzatıcı egzersiz (KE) sırasında, hastalar (n=6) ve kontroller (n=6), maksimum çalışma oranının (WRmax) %50'si ile doğrudan Fick yöntemi kullanılarak bacak vasküler basınçları ölçüldü ve ardından hastalarda KE eğitimi yapıldı. Kas biyopsileri, kas yapısının ve vasküler endotel büyüme faktörü (VEGF) mRNA seviyelerinin değerlendirilmesinde yardımcı oldu. Eğitimden önce, HFrEF, bacak vasküler direnci (LVR) açısından önemli ölçüde daha yüksek (%15) ve noradrenalin sızıntısı açısından önemli ölçüde daha yüksek (%385) değerler gösterdi. Mitochondri hacim yoğunluğu, HFrEF'de önemli ölçüde daha düşük (%


2017 revisions of McDonald criteria shorten the time to diagnosis of multiple sclerosis in clinically isolated syndromes

2017 McDonald kriterlerinin revizyonlarının çoklu skleroz (MS) tanısı üzerindeki etkisini araştırmak için, klinik olarak izole sendrom (CIS) ve demyelinasyon lezyonlarının yayılması (DIS) olan bir hasta grubunda. İki İtalyan MS merkezinde 137 CIS + DIS hastasını retrospektif olarak analiz ettik. McDonald kriterlerinin 2017 revizyonlarının uygulanması, ilk demyelinasyon olayında önceki kriterlere göre MS tanısı konmamış olabilecek hastaların %82,5'inde MS tanısı konmasına neden oldu. 3,8 ± 2,9 yıllık takipten sonra, bu hastaların %85,8'i nihayetinde 2010'daki önceki kriterleri de karşıladı. McDonald kriterlerinin 2017 revizyonlarının uygulanması, MS'e dönüşecek olan CIS hastalarının büyük bir yüzdesinde MS'in daha erken tanısına yol açmaktadır.


Efficacy of PD-1 or PD-L1 inhibitors and PD-L1 expression status in cancer: meta-analysis

**Amaç:** PD-1 (Programlı Hücre Ölümü 1) veya PD-L1 (Programlı Hücre Ölümü Ligandu 1) inhibitörlerinin, PD-L1 pozitif ve PD-L1 negatif kanserli hastalarda, geleneksel ilaçlara kıyasla göreceli etkinliğini değerlendirmek.

**Tasarım:** PD-1 veya PD-L1 inhibitörleri (avelumab, atezolizumab, durvalumab, nivolumab ve pembrolizumab) için, PD-L1 pozitif veya negatif olma durumuna göre ölüm oranları için mevcut verilere sahip rastgele kontrollü çalışmaların meta analizi.

**Veri Kaynakları:** PubMed, Embase, Cochrane veritabanı ve Amerikan Klinik Onkoloji Derneği ve Avrupa Tıbbi Onkoloji Derneği'nde sunulan 2018 Mart'a kadar konferans özetleri.

**İnceleme Yöntemleri:** PD-1 veya PD-L1 inhibitörleri (avelumab, atezolizumab, durvalumab, nivolumab ve pembrolizumab) için, PD-L1 pozitif veya negatif olma durumuna göre ölüm oranları için mevcut verilere sahip çalışmalar dahil edildi. PD-L1 pozitif veya negatif olma eşiği, tümör hücrelerinin veya tümör ve immün hücrelerinin %1'ini oluşturan PD-L1 ile boyanmış hücre sayımı için immünohistokimya boyama yöntemleri kullanılarak belirlendi.

**Sonuçlar:** Bu çalışmada, 8 rastgele kontrollü çalışmadan 4174 ileri veya metastatik kanserli hasta dahil edildi. Geleneksel ajanlara kıyasla, PD-1 veya PD-L1 inhibitörleri, hem PD-L1 pozitif (n=2254, risk oranı 0.66, %95 güven aralığı 0.59-0.74) hem de PD-L1 negatif (1920, 0.80, 0.71-0.90) hastalarda genel hayatta kalma süresini önemli ölçüde uzattı. Bununla birlikte, PD-1 veya PD-L1 blokajı tedavisinin etkinliği, PD-L1 pozitif ve PD-L1 negatif hastalarda anlamlı ölçüde farklıydı (etkileşim için P=0.02). Ayrıca, hem PD-L1 pozitif hem de PD-L1 negatif hastalarda, PD-1 veya PD


Global cancer statistics 2018: GLOBOCAN estimates of incidence and mortality worldwide for 36 cancers in 185 countries.

Bu makale, Uluslararası Kanser Araştırma Ajansı tarafından üretilen GLOBOCAN 2018 kanser vakası ve ölüm tahmini verilerini kullanarak küresel kanser yükü hakkında bir durum raporu sunmaktadır. 2018'de yaklaşık 18,1 milyon yeni kanser vakası (melanom cilt kanseri hariç 17 milyon) ve 9,6 milyon kanser ölümü (melanom cilt kanseri hariç 9,5 milyon) bekleniyor. Cinsiyetler arasında birleştirildiğinde, akciğer kanseri en yaygın teşhis edilen kanser (toplam vakaların %11,6'sı) ve toplam kanser ölümlerinin önde gelen nedeni (%18,4) olarak öne çıkıyor, onu yakından takip eden meme kanseri (%11,6), prostat kanseri (%7,1) ve kolon kanseri (%6,1) için vakalar ve kolon kanseri (%9,2), mide kanseri (%8,2) ve karaciğer kanseri (%8,2) için ölümler. Akciğer kanseri, erkeklerde en sık görülen kanser ve kanser ölümlerinin önde gelen nedenidir, onu prostat ve kolon kanseri (vakalar için) ve karaciğer ve mide kanseri (ölümler için) takip eder. Dişilerde, meme kanseri en yaygın teşhis edilen kanser ve kanser ölümlerinin önde gelen nedenidir, onu kolon ve akciğer kanseri (vakalar için) ve tam tersi (ölümler için) takip eder; servikal kanser, hem vakalar hem de ölümler için dördüncü sırada yer alır. Bununla birlikte, en yaygın teşhis edilen kanser ve kanser ölümlerinin önde gelen nedeni, ülkeler arasında ve her ülkede ekonomik gelişimin ve ilişkili sosyal ve yaşam tarzı faktörlerinin derecesine bağlı olarak önemli ölçüde değişir. Önemli olan, yüksek kaliteli kanser kayıt verilerinin, kanıt temelli kanser kontrol programlarının planlanması ve uygulanması için temeli, çoğu düşük ve orta gelirli ülkede mevcut olmamasıdır. Kanser Kayıt Geliştirme Küresel Girişimi, yerel verilerin toplanması ve kullanımı yoluyla daha iyi tahminler ve önceliklendirme ve değerlendirme için ulusal kanser kontrol çabalarını destekleyen uluslararası bir ortaklıktır. CA: A Cancer Journal for Clinicians 2018;0:1-31. © 2018 Amerikan Kanser Derneği.


Gut Microbiota Is a Key Modulator of Insulin Resistance in TLR 2 Knockout Mice

Çevresel faktörler ve ev sahibi genetiği, bağırsak mikrobiyotasını kontrol etmek için etkileşime girer, bu da obezite ve insülin direncinin gelişmesinde bir rol oynayabilir. Germ-free koşullarda TLR2 eksikliği olan fare, diyetle ilişkili insülin direncinden korunur. Bağırsak mikrobiyotasının varlığı, genetik olarak daha yüksek insülin duyarlılığına sahip bir hayvanın fenotipini tersine çevirebilir, örneğin TLR2 KO fareleri. Bu çalışmada, TLR2 eksikliği olan farelerin metabolik parametreleri, glikoz toleransı, insülin duyarlılığı ve TLR2 sinyalleşmesi üzerinde bağırsak mikrobiyotasının etkisini araştırdık. Bağırsak mikrobiyotasını (metagenomik yöntemlerle), metabolik özellikleri ve insülin sinyalleşmesini TLR2 knockout (KO) farelerinde, germ-free olmayan bir tesiste inceledik. Sonuçlar, konvansiyonelize edilmiş farelerde TLR2'nin kaybının metabolik sendromun bir fenotipine yol açtığını gösterdi, bu da bağırsak mikrobiyotasındaki farklılıklarla karakterize edildi, kontrollerle karşılaştırıldığında Firmicutes'te 3 kat ve Bacteroidetes'te hafif bir artış vardı. Bu bağırsak mikrobiyotası değişiklikleri, endoteliyel yıpranma, alt klinik enflamasyon, insülin direnci, glikoz intoleransı ve daha sonra obezite ile birlikte, LPS emiliminde bir artışa eşlik etti. Ayrıca, bu olaylar dizisi, mikrobiya nakli ve antibiyotikler ile tersine çevrildiğinde, WT farelerde de yeniden üretildi. Moleküler düzeyde mekanizma benzersizdi, TLR4'ün etkinleşmesi ile ilişkili ER stresi ve JNK etkinleşmesi, ancak IKKβ-IκB-NFκB yolunun etkinleşmesi yoktu. Verilerimiz ayrıca, TLR2 KO farelerde karın yağında düzenleyici T hücre sayısında bir azalma olduğunu gösterdi, bu da bu hayvanların insülin direncine katkıda bulunabileceğini düşündürüyor. Sonuçlarımız, mikrobiyotanın genotipten fenotipe bağlanan karmaşık moleküler ve hücresel etkileşim ağında bir rol oynadığını ve obezite, diyabet ve hatta diğer immünolojik bozukluklar


TGF‐β‐mediated exosomal lnc‐MMP2‐2 regulates migration and invasion of lung cancer cells to the vasculature by promoting MMP2 expression

Önceki çalışmalar, dönüşüm büyüme faktörü (TGF)-β tarafından aracılık edilen eksozmik mikroRNA'ların (miRNA'lar) akciğer kanseri hücrelerinin göçü ve istilasını düzenlediğini göstermiştir; ancak TGF-β tarafından aracılık edilen eksozmik uzun olmayan transkript (lnc) RNA'ların akciğer kanseri hücrelerinin göçü ve istilasını nasıl ve ne ölçüde düzenlediğinin net olmadığı kalmaktadır. Burada, kokültür deneyleri, TGF-β ön tedavisi ile akciğer kanseri hücrelerinin göçü ve istilası potansiyelinin arttığını ve TGF-β ile ön tedavi edilmiş A549 hücrelerinin kan damar geçirgenliğini artırdığını göstermiştir. Ayrıca, TGF-β tarafından aracılık edilen eksozimler, hücreler arası iletişimin taşıyıcıları olarak, akciğer kanseri istilasını ve kan damar geçirgenliğini düzenlediğini bulduk. Transkripsiyonal analiz, TGF-β tarafından aracılık edilen eksozimlerde lnc-MMP2-2'nin yüksek oranda zenginleştiğini ve bu lncRNA'nın, MMP2'nin ekspresyonunu artıran bir aktifleştirici aktiviteye sahip olmasıyla, matris metaloproteinaz (MMP)2'yi artırabileceğini ortaya koydu. Lnc-MMP2-2'nin ektopik ifadesi ve susturulması, akciğer kanseri istilası ve kan damar geçirgenliğini etkiledi. Ayrıca, lnc-MMP2-2 ve MMP2 ekspresyonu semikantitatif olarak değerlendirildi ve doku-özgü korelasyonlar lnc-MMP2-2 ve MMP2 ekspresyonu arasında değerlendirildi. Bu sonuçlar, eksozimik lnc-MMP2-2'nin, MMP2 ekspresyonunu teşvik ederek, akciğer kanseri hücrelerinin damar içine göçünü ve istilasını düzenleyebileceğini, bu lncRNA'yı yeni bir tedavi hedefi ve akciğer kanseri metastazının öngörücü bir işaretçisi olarak önerdiğini göstermiştir.


Surviving Sepsis Campaign: International Guidelines for Management of Sepsis and Septic Shock 2016

**Amaç:** "Sepsis Kampanyası Kılavuzları: Sepsis ve Septik Şok Yönetimi 2012" adlı kılavuzun güncellenmesi.

**Tasarım:** 25 uluslararası kuruluştan 55 uluslararası uzmanın oluşturduğu bir konsensüs komitesi toplandı. Önemli uluslararası toplantılarda nominal gruplar oluşturuldu (toplantıya katılan komite üyeleri için). Süreç başlangıcında resmi bir çıkar çatışması (ÇK) politikası geliştirildi ve tüm süreç boyunca uygulandı. Aralık 2015'te tüm panel üyeleri için ayrı bir toplantı yapıldı. Alt gruplar ve komite genelinde telekonferanslar ve elektronik tabanlı tartışmalar, geliştirme sürecinin ayrılmaz bir parçasıydı.

**Yöntemler:** Panel, hemodinamikler, enfeksiyonlar, ek terapiler, metabolizma ve ventilasyon olmak üzere beş bölümden oluşuyordu. Nüfus, müdahale, karşılaştırma ve sonuçlar (PICO) soruları gözden geçirildi ve gerektiğinde güncellendi, ayrıca kanıt profilleri oluşturuldu. Her alt grup, soru listeleri oluşturdu, en iyi mevcut kanıtları aradı ve ardından Grading of Recommendations Assessment, Development, and Evaluation (GRADE) sistemini takip ederek kanıtların kalitesini yüksekten çok düşüğe kadar değerlendirdi ve güçlü veya zayıf öneriler veya gerektiğinde uygulanabilir en iyi uygulama beyanları formüle etti.

**Sonuç:** Sepsis Kılavuzları Paneli, sepsis veya septik şokta olan hastaların erken yönetimi ve resüsitasyonu ile ilgili 93 açıklama sağladı. Genel olarak, 32 güçlü öneri, 39 zayıf öneri ve 18 en iyi uygulama beyanı vardı. Dört soru için herhangi bir öneri verilmedi.

**Sonuçları:** Uluslararası uzmanlardan oluşan büyük bir grup arasında, sepsis hastalarının en iyi bakımıyla ilgili birçok güçlü öneride önemli bir anlaşma var. Sepsis ve septik şokun akut yönetimiyle ilgili kanıt temelli öneriler, bu kritik hastalarda yüksek ölüm oranına sahip hastaların sonuçlarını iyileştirmek için temel oluşturuyor, ancak bakımın birçok yönü nispeten zayıf destek görüyor.


Mitochondrial genome variation and the origin of modern humans.

Mitozomal DNA'nın (mtDNA) analizi, insan evriminin anlaşılmasında güçlü bir araç olmuştur, çünkü yüksek kopyalama sayısı, görünüşte rekombinasyon eksikliği, yüksek değişim oranı ve anne yoluyla kalıtım gibi özelliklere sahiptir. Bununla birlikte, insan evrimi üzerine yapılan neredeyse tüm mtDNA sıralama çalışmaları, mtDNA genomunun sadece %7'sini oluşturan kontrol bölgesine sınırlı kalmıştır. Bu çalışmalar, siteler arası değişim oranının aşırı değişkenliği ve paralel mutasyonların sonuçları nedeniyle karmaşıklaşmaktadır, bu da genetik mesafenin tahmini ve filogenetik çıkarımların sorgulanmasına neden olmaktadır. İnsan mitokondriyal molekülün en kapsamlı çalışmaları, kısıtlama parçası uzunluğu polimorfizmi analizi yoluyla gerçekleştirilmiştir, bu da değişim oranının tahmini için uygun olmayan veriler sağlamaktadır ve bu da evrimsel olayların zamanlamasını sorgulamaktadır. Burada, insan evrimi üzerine elde edilen mtDNA bilgilerini geliştirmek için, 53 farklı kökenlerden insanlarda tam mtDNA dizisinin analizini kullanarak küresel mtDNA çeşitliliğini açıklıyoruz. mtDNA verilerimiz, aynı bireylerde Xq13.3 bölgesini inceleyen paralel bir çalışmayla karşılaştırıldığında, modern insanların yaşı hakkında eşzamanlı bir bakış açısı sunmaktadır.


Deficiency of Interleukin-15 Confers Resistance to Obesity by Diminishing Inflammation and Enhancing the Thermogenic Function of Adipose Tissues

AMAC IL-15, birçok hücre türü tarafından salgılanan bir iltihaplı sitokin. Ayrıca, kas dokusu tarafından fiziksel egzersiz sırasında da üretilir ve farelerde kilo alımını azalttığı bildirilmiştir. Aksine, IL-15 eksizyonlu (KO) farelerimizdeki bulgularımız, IL-15'in obeziteyi teşvik ettiğini göstermektedir. Bu çalışmanın amacı, adipoz dokulardaki pro-obezite rolünün arkasındaki mekanizmaları araştırmaktır. YÖNTEMLER Kontrol ve IL-15 KO fareler, yüksek yağlı diyet (HFD) veya normal kontrol diyetinde beslendi. 16 hafta sonra, vücut ağırlığı, adipoz doku ve iskelet kütlesi, kanlı lipid seviyeleri ve adipoz dokulardaki gen/protein ifadeleri değerlendirildi. IL-15'in termogenezi ve oksijen tüketimi üzerindeki etkisi de, fare preadipositlerden ve insan kök hücrelerinden farklılaşan adiposit kültürlerinin birincil kültürlerinde incelendi. SONUÇLAR Sonuçlarımız, IL-15 eksikliğinin diyetle ilişkili kilo alımını ve karın ve alt kollarda beyaz ve kahverengi adipoz dokularda yağ birikimini önlediğini göstermektedir. Gen ifadesi analizi, IL-15 KO farelerindeki kahverengi ve alt kollarda subkütan adipoz dokularda adaptif termogeneziyle ilişkili genlerin yüksek ifadesini de ortaya koymuştur. Buna göre, IL-15 KO farelerindeki kahverengi adipositlerde oksijen tüketimi artmıştır. Ayrıca, IL-15 KO farelerindeki adipoz dokularda pro-enflamatuar aracıların ifadesi azalmıştır. SONUÇlar IL-15'in yokluğu, beyaz adipoz dokularda yağ birikimini azaltır ve adaptif termogenezi yoluyla lipid kullanımını artırır. IL-15 ayrıca, obeziteyle ilişkili metabolik sendromu sürdürebilecek adipoz dokulardaki enflamasyonu da teşvik eder.


Chromatin signatures of pluripotent cell lines.

Epigenetik genom modifikasyonları, çok hücreli bir organizmadaki hücrelerin çizgisi ve gelişimsel aşamasını belirlemede önemli olduğu düşünülüyor. Burada, pluripotent embriyosal kök hücreler (ES) ile embriyosal karsinoma hücreleri, kan hücreleri kök hücreleri (HSC) ve farklılaşmış projenlerinin epigenetik profilinin farklı olduğunu gösteriyoruz. Sessiz, çizgiye özgü genler, pluripotent hücrelerde dokuya özgü kök hücreler veya farklılaşmış hücrelere kıyasla daha erken çoğalır ve beklenmedik derecede yüksek seviyelerde acetylated H3K9 ve metilated H3K4'e sahipti. Tuhaf bir şekilde, ES hücrelerinde bu açık kromatin işaretçileri, bazı sessiz genlerde H3K27 trimethylasyon ile de birleşti. Bu nedenle, ES hücrelerinin pluripotansı, çizgiye özgü genlerin erişilebilir olabileceği ancak yine de, varsa, baskılayıcı H3K27 trimethylasyon modifikasyonları taşıyan belirli bir epigenetik profille karakterize edilir. H3K27 metilasyonu, ES hücrelerinde bu genlerin ifadesini önlemek için işlevsel önem taşır, çünkü erken ifade, embriyosal ekderm gelişimi (Eed) eksikliği olan ES hücrelerinde görülür. Verilerimiz, çizgiye özgü genlerin ES hücrelerinde ifade için hazırlandığını ancak karşıt kromatin modifikasyonları tarafından kontrol altında tutulduğunu öne sürüyor.


Regulation of Hippo pathway transcription factor TEAD by p38 MAPK-induced cytoplasmic translocation

Hippo yolu, organ boyutunu ve doku homeostazisini düzenler, düzenlenmemesi kansere yol açar. Memelilerin temel Hippo bileşenleri, üst akış serin/treonin kinazları Mst1/2, MAPK4Ks ve Lats1/2'den oluşur. Bu üst akış kinazlarının inaktivasyonu, defosforilasyona, stabilizasyona, nükleer translokasyona ve bu nedenle Hippo yolunun ana işlevsel transdüserleri YAP ve paralogu TAZ'ın aktivasyonuna yol açar. YAP/TAZ, öncelikle TEAD transkripsiyon faktörü ailesindeki DNA bağlayıcılarla etkileşime girerek gen ifadelerini düzenleyen transkripsiyon koaktivatörleridir. Bu yolun düzenlenmesiyle ilgili mevcut paradigma, YAP/TAZ'ın fosforilasyon bağımlı nükleer-sitoplazmik geçişini, üst akış bileşenlerinden oluşan karmaşık bir ağ aracılığıyla gerçekleştirir. Bununla birlikte, diğer transkripsiyon faktörleri SMAD, NF-κB, NFAT ve STAT gibi YAP/TAZ'ın düzenlenmesi, büyük ölçüde göz ardı edilmiştir. Bu çalışmada, çevresel stresin, Hippo bağımsız bir şekilde TEAD sitoplazmik geçişini p38 MAPK yoluyla teşvik ettiğini gösteriyoruz. Önemli olan, stresle indüklenen TEAD baskısının, YAP'ı etkinleştiren sinyalleri baskınlaştırdığı ve YAP tarafından sürülen kanser hücre büyümesini seçici olarak baskıladığıdır. Verilerimiz, TEAD nükleer-sitoplazmik geçişini düzenleyen bir mekanizma ortaya koyuyor ve TEAD lokalizasyonu, Hippo sinyalleme çıktısının kritik bir belirleyicisi olduğunu gösteriyor.


How do I perform a lumbar puncture and analyze the results to diagnose bacterial meningitis?

# Bağlam
Tanı amaçlı lomber punksiyonlar (LP'ler), menenjit teşhisi için yaygın olarak kullanılan ve olumsuz olaylarla ilişkili olan prosedürlerdir.

# Amaç
Tanı amaçlı LP teknikleri hakkında sistematik bir inceleme yapmak ve bu tekniklerin olumsuz olay riskini azaltmada ne kadar etkili olduğunu değerlendirmek, ayrıca yetişkin menenjit şüphesi olan hastalarda beyin omurilik sıvısı (BOS) analizinin test doğruluğu hakkında kanıtları incelemek.

# Veri Kaynakları
Cochrane Kütüphanesi, MEDLINE (Ovid ve PubMed) 1966'dan Ocak 2006'ya ve EMBASE 1980'den Ocak 2006'ya kadar, dil kısıtlamaları olmaksızın, ilgili çalışmaları tanımlamak için aramalar gerçekleştirdik. Ayrıca, alıntılanan makalelerin referanslarında bulunan diğer çalışmaları da belirledik.

# Çalışma Seçimi
18 yaş ve üstü hastalarda başarılı bir tanı LP'si veya olası olumsuz olayları azaltmaya yönelik müdahaleleri içeren rastgele kontrollü çalışmalar dahil edildi. Ayrıca, olası bakteriyel menenjit için beyin omurilik sıvısı biyokimyasal analizinin doğruluğunu değerlendiren çalışmalar da belirlendi.

# Veri Çıkarımı
İki araştırmacı bağımsız olarak çalışma kalitesini değerlendirdi ve ilgili verileri çıkardı. LP tekniği çalışmaları için, müdahale ve sonuç verileri çıkarıldı. Bakteriyel menenjit için laboratuvar teşhisi çalışmaları için, referans standart ve test doğruluğu verileri çıkarıldı.

# Veri Senkronizasyonu
15 rastgele kontrollü çalışma bulundu. Nicel sentez için rastgele etkiler modeli kullanıldı. 5 çalışma, 587 hastayı içeren, standart iğnelerle karşılaştırıldığında atatik iğnelerin baş ağrısı olasılığını önemli ölçüde azaltmadığını (ARR, %12.3; 95% CI, -1.72% ila 26.2%) buldu. Stylet'in iğne çıkarma öncesi yeniden yerleştirilmesi, baş ağrısı riskini azalttı (ARR, %11.3; 95% CI, %6.50-16.2%). 717 hastayı içeren 4 çalışmanın birleştirilmiş sonuçları, LP sonrası hastaların hareketlendirilm


Guidelines for the use and interpretation of assays for monitoring autophagy.

2008 yılında otofaji araştırmasını standartlaştırmak için ilk bir dizi kılavuzu yayınladık. O zamandan beri bu konudaki araştırma hızını sürdürüyor ve alana yeni birçok bilim insanı giriyor. Bilgi tabanımız ve ilgili yeni teknolojiler de genişliyor. Bu nedenle, farklı organizmalarda otofajiyi izlemek için bu kılavuzları güncellemek önemlidir. Çeşitli incelemeler, bu amaçla kullanılan bir dizi deneyi tanımladı. Bununla birlikte, özellikle çok hücreli ökaryotlarda kabul edilebilir otofaji ölçüm yöntemleri konusunda hala kafa karışıklığı var. Vurgulanması gereken önemli bir nokta, otofajik elementlerin (örneğin, otofagosomlar veya otolizozomlar) sayısının veya hacminin izlenmesi (otofajik sürecin herhangi bir aşamasında) ile otofaji yolunda akışın ölçülmesi (yani, tamamlanmış süreç) arasında bir fark olmasıdır; bu nedenle, makro otofajide bir tıkanıklık sonucu otofagosom birikimi, artan otofajik aktiviteyi, yani artan otofajik indükleme ile birlikte lisozomlara (çoğunlukla daha yüksek ökaryotlarda ve bazı protistlerde, örneğin Dictyostelium) veya vaküola (bitkilerde ve mantarlarda) teslimi ve içindekilerin parçalanması ile ayırt edilmelidir. Başka bir deyişle, alana yeni katılan araştırmacıların, daha fazla otofagosomun görünmesinin mutlaka daha fazla otofaji anlamına gelmediğini anlaması özellikle önemlidir. Aslında, birçok durumda, otofagosomlar, otofagosom biyojenisinde bir değişiklik olmaksızın lisozomlara trafikte bir tıkanıklık nedeniyle birikirken, otolizozomların artması, parçalama aktivitesinde bir azalma ile ilişkili olabilir. Burada, makro otofajiyi ve ilişkili süreçleri incelemek isteyen araştırmacılar için yöntemlerin seçimi ve yorumlanması ile ilgili bir dizi kılavuz sunuyoruz, ayrıca bu süreçlere odaklanan makaleleri değerlendirmek zorunda kalan inceleyiciler için de. Bu kılavuzlar, sorulan soruya ve kullanılan sisteme bağlı olarak uygun testlerin kısmen bağımlı olduğu bir formülik bir dizi kural olmayı amaçlamıyor. Ayrıca, tek bir testin her durumda en uygun olduğu garanti edilmediği ve otofajiyi izlemek için


Subversion of Systemic Glucose Metabolism as a Mechanism to Support the Growth of Leukemia Cells.

Organizmal bir bakış açısıyla, kanser hücre popülasyonları, glikoz gibi sistemik kaynaklara rekabet eden parazitler olarak düşünülebilir. Burada, leukemi modellerini ve insan leukemi örneklerini kullanarak, malign hücrelerin sistem fizyolojisini bozarak tümörlere daha fazla glikoz sağladığı bir tür adaptif homeostazın varlığını belgeledik. Mekanik olarak, tümör hücreleri, IGFBP1'in yüksek seviyeli üretimini adipoz dokudan teşvik ederek insülin duyarlılığını medyedir. Ayrıca, leukemi tarafından tetiklenen bağırsak dengesizliği, serotonin kaybı ve incretin inaktivasyonu, insülin sekresyonunu baskılar. Önemli olan, adaptif homeostazın bozulmasının, hastalığın ilerlemesinin yavaşlamasını ve hayatta kalmanın uzamasını sağladığıdır. Çalışmalarımız, leukemik hastalığın sistemik yönetimine yönelik bir model sunmaktadır.


Tumor-derived exosomes induce N2 polarization of neutrophils to promote gastric cancer cell migration

## Arka Plan
Exosomlar, sağlıklı ve hastalıklı durumlarda hücre iletişimi sağlayan dış hücre zarlarıdır. Tümör, nötrofileri pro-tumor fenotipine polarize edebilir. Tümörden kaynaklanan exosomların nötrofil düzenlemesi üzerindeki işlevi net değildir.

## Yöntemler
Gastrik kanser hücrelerinden kaynaklanan exosomların (GC-Ex) nötrofillerin pro-tumor aktivasyonuna etkilerini inceledik ve alt mekanizmaları açıkladık.

## Bulgular
GC-Ex, nötrofilin ömrünü uzattı ve nötrofillerde iltihaplayıcı faktörlerin ifadesini tetikledi. GC-Ex ile aktive edilen nötrofiler, gastrik kanser hücrelerinin göçünü teşvik etti. GC-Ex, yüksek hareketlilik kutusu 1 (HMGB1) taşıdı, bu da TLR4 ile etkileşime girerek NF-κB yolunu etkinleştirerek nötrofillerde artmış otofaji yanıtına neden oldu. HMGB1/TLR4 etkileşimi, NF-κB yolu ve otofajiyi engelleyerek GC-Ex ile nötrofil aktivasyonunu tersine çevirmek mümkün oldu. Gastrik kanser hücrelerinde HMGB1'in susturulması, GC-Ex ile nötrofil aktivasyonunu sağlayan anahtar faktör olarak HMGB1'i doğruladı. Ayrıca, gastrik kanser dokularında HMGB1 ifadesi de artmıştı. HMGB1 ifadesinin artması, gastrik kanser hastalarında kötü bir prognoza işaret ediyordu. Son olarak, gastrik kanser dokusundan kaynaklanan exosomlar, gastrik kanser hücre hatlarından kaynaklanan exosomların nötrofil aktivasyonuna benzer etkilere sahipti.

## Sonuç
Gastrik kanser hücrelerinden kaynaklanan exosomların nötrofil otofajisini ve pro-tumor aktivasyonunu HMGB1/TLR4/NF-κB sinyalizasyonu yoluyla tetiklediğini gösterdik. Bu, kanserlerde nötrofil düzenlemesi için yeni içgörüler sunar ve tümör mikro ortamını yeniden şekillendirmede exosomların çok yönlü rolünü aydınlatır.


ROS-induced R loops trigger a transcription-coupled but BRCA1/2-independent homologous recombination pathway through CSB

Genomun aktif olarak transkripsiyonu yapılan bölgeleri, transkripsiyonla bağlantılı DNA onarım mekanizmaları tarafından korunur, bunlara transkripsiyonla bağlantılı homolog rekompzasyon (TC-HR) da dahildir. Burada, insan hücrelerinde transkripsiyonla bağlantılı bir lokusta TC-HR'yi indüklemek ve karakterize etmek için reaktif oksijen türleri (ROS) kullandık. Klasik HR gibi, TC-HR RAD51 gerektirir. Ancak, TC-HR sırasında hasar yerlerine RAD51'in lokalizasyonu, BRCA1 ve BRCA2'ye ihtiyaç duymadan, RAD52 ve Cockayne Sendromu Proteini B (CSB) üzerine dayanır. TC-HR sırasında, RAD52, CSB tarafından asitli bir alan aracılığıyla işe alınır. CSB ise R döngüleri tarafından işe alınır, bunlar transkripsiyonlu bölgelerde ROS tarafından güçlü bir şekilde indüklenir. Önemli olan, CSB'nin in vitro'da DNA:RNA hibritlerine güçlü bir bağlılığı olmasıdır, bu da onun ROS ile indüklenen R döngülerini algılayan bir sensör olduğunu gösterir. Bu nedenle, TC-HR, R döngüleri tarafından tetiklenir, CSB tarafından başlatılır ve CSB-RAD52-RAD51 ekseni tarafından gerçekleştirilir, bu da transkripsiyonlu genomu BRCA1/2 bağımsız alternatif bir HR yolu ile korur.


Autophagy and its potent modulators from phytochemicals in cancer treatment

Otofaji, hasar görmüş veya zararlı içsel bileşenlerin lizozomlara teslim edilerek kendiliğinden sindirilmesi ve geri dönüştürülmesi için evrensel bir katabolik süreçtir. Kanser tedavisinde kritik öneme sahiptir. Tedavi ile tetiklenen otofaji, öncelikle bir hayatta kalma mekanizması olarak hareket eder, ancak ilerleyici otofaji, non-apoptotik hücre ölümü olarak da bilinen otofajik hücre ölümüne yol açabilir. Bitkiler veya otlar, birçok tür kanserin tedavisinde yaygın olarak kullanılan çeşitli doğal bileşikler içerir. Yeni kanıtlar, otofajik yolu hedefleyen fitokimyasalların kanser tedavisinde umut verici ajanlar olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, bu bileşikler otofajide farklı roller oynar. Bu incelemede, kanser gelişimi ve tedavisinde otofajın rolünü tartıştık ve özellikle fitokimyasalların anti-kanser aktivitelerini aydınlatmaya odaklandık. Önemli olan, fitokimyasalların otofajın düzenlenmesinde dinamik rollerinin değerlendirilmesi gerektiği yeni bir varsayımı açıkladık.


Exosomal miR-99a-5p is elevated in sera of ovarian cancer patients and promotes cancer cell invasion by increasing fibronectin and vitronectin expression in neighboring peritoneal mesothelial cells

## Arka Plan
MikroRNA'lar (miRNA'lar) istikrarlı bir şekilde kan dolaşımında bulunur ve dış hücre zarları içinde, örneğin eksozomlar içinde kapsüllenir. Bu çalışmanın amacı, epiteliyel yumurtalık kanseri (EYK) hücrelerinden yüksek oranda üretilen eksozomal miRNA'ları belirlemek, serum miRNA'nın EYK hastalarından sağlıklı gönüllülerle ayrım yapıp yapamayacağını analiz etmek ve eksozomal miRNA'ların yumurtalık kanseri ilerlemesindeki işlevsel rolünü araştırmaktır.

## Yöntemler
Seröz yumurtalık kanseri hücre hatları olan TYK-nu ve HeyA8 hücrelerinin kültür medyalarından eksozomlar toplandı. Eksozomal miRNA mikroarray'i, EYK'ye özgü olarak miR-99a-5p gibi birkaç miRNA'nın yükseltildiğini ortaya koydu. 62 EYK hastası, 26 iyi huylu yumurtalık tümörü hastası ve 20 sağlıklı gönüllüden serum miR-99a-5p seviyeleri, miRNA nicel ters transkripsiyon-polimeraz zincir reaksiyonu (qRT-PCR) kullanılarak belirlendi. EOK'ye özgü eksozomların insan periton mesotelyal hücrelerine (HPMC'ler) uygulanmasının periton yayılımını araştırmak için, HPMC'ler miR-99a-5p ile tedavi edildi ve ardından miR-99a-5p seviyeleri incelendi. Ayrıca, HPMC'lere miR-99a-5p mimikleri transfekte edildi ve 3D kültür modeli kullanılarak miR-99a-5p'nin kanser istilası üzerindeki etkisi analiz edildi. HPMC'lerde miR-99a-5p ile transfekte edilmesinden sonra tandem kütle etiketleme yöntemiyle proteomik analiz yapıldı ve miR-99a-5p'nin potansiyel hedef genleri incelendi.

## Sonuçlar
Serum miR-99a-5p seviyeleri, iyi huylu tümör hastalarına ve sağlıklı gönüllülere kıyasla EYK hastalarında önemli ölçüde yükseltildi (1.7 kat ve 2.8 kat, sırasıyla). Alıcı operant karakteristik eğrisi analizi, 1.41 kesme değeri


The Pfam protein families database.

Pfam, protein aileleri veritabanı olarak yaygın olarak kullanılan, şu anda 26.0 sürümünde 13.000'den fazla el ile düzenlenmiş protein ailesi içermektedir. Pfam, Birleşik Krallık'ta (http://pfam.sanger.ac.uk/), Amerika Birleşik Devletleri'nde (http://pfam.janelia.org/) ve İsveç'te (http://pfam.sbc.su.se/) sunucular aracılığıyla erişilebilir. Burada, 2010 NAR makalemizdeki (24.0 sürümü) değişiklikleri rapor ediyoruz. Son 2 yılda, 1840 yeni aile oluşturduk ve UniProt Bilgi Tabanı'nın (UniProtKB) kapsamını neredeyse %80'e yükselttik. Önemli olan, Pfam ailelerinin açıklamasını Wikipedia topluluğuna açmamızdır, ilgili Wikipedia sayfalarına Pfam aileleri ile bağlantıları sağlayarak ve Pfam ve Wikipedia topluluklarını bu sayfaları geliştirmeye ve genişletmeye teşvik ederek. Pfam web sitesini geliştirmeye ve yeni görselleştirmeler eklemeye devam ediyoruz, örneğin ailelerin taksonomik dağılımını gösteren 'güneş burcu' temsili. Bu çalışmada ayrıca Pfam topluluğunun özel ilgisini çekecek iki konuya da değiniyoruz. Öncelikle, aileye özgü el ile düzenlenmiş toplama eşiklerinin tanımı ve kullanımını açıklıyoruz. İkincisi, işlevi bilinmeyen alanların (DUF'lar olarak da bilinir) özelliklerini tartışıyoruz, bu da Pfam'da hızla büyüyen bir aile sınıfıdır.


Exercise as a therapeutic approach to improve blood pressure in patients with peripheral arterial disease: current literature and future directions.

GİRİŞ Simptomatik periferik arter hastalığı (PAD) olan hastalar, kardiyovasküler hastalık nedeniyle azaltılmış işlevsel kapasite ve artan ölüm oranları gösterir. Egzersiz, PAD'li hastalarda yürüyüş kapasitesini iyileştirmek için klinik tedavinin temel taşı olarak kullanılmasına rağmen, kardiyovasküler parametreler üzerindeki etkileri kötü bir şekilde araştırılmıştır. Kapsanan Alanlar: Bu inceleme, simptomatik PAD'li hastalarda kan basıncını iyileştirmedeki egzersizin rolünü inceler ve tek bir egzersiz seansı (akut etki) ve yürüyüş ve direnç egzersizi gibi kronik egzersizlerin kan basıncı ve belirleyicileri üzerindeki mevcut kanıtları özetler. Uzman Yorumu: Simptomatik PAD'li hastalarda egzersiz, özellikle yürüyüş ve direnç egzersizi sonrasında kan basıncında akut ve kronik azalmalar sağlar. Bu etkiler özellikle bu egzersiz türlerinden sonra gözlemlendi. Simptomatik PAD'li hastalarda kardiyovasküler fonksiyonu etkileyen diğer egzersiz modlarının, özellikle ağrısız egzersizlerin etkilerini araştırmak için gelecekteki çalışmalar gereklidir.


Morin Exhibits Anti-Inflammatory Effects on IL-1β-Stimulated Human Osteoarthritis Chondrocytes by Activating the Nrf2 Signaling Pathway

Arka Plan/Amaçlar: Osteoartrit (OA), eklemlerde iltihaplanma ile ilişkili çok faktörlü bir hastalıktır. Bu çalışmanın amacı, IL-1β ile uyaran insan osteoartrit kondroцитlerinde morinin anti-enflamatuar aktivitesini ve mekanizmasını araştırmaktır. Yöntemler: NO ve PGE2 seviyeleri Griess yöntemi ve ELISA ile ölçüldü. MMP1, MMP3 ve MMP13 seviyeleri de ELISA ile ölçüldü. Sonuçlar: Sonuçlar, IL-1β'nin NO, PGE2, MMP1, MMP3 ve MMP13 üretimini önemli ölçüde artırdığını ortaya koydu. Ayrıca, morin tedavisi ile bu artışlar önemli ölçüde azaltıldı. Ayrıca, morin, IL-1β ile indüklenen NF-κB aktivitesini baskıladı. Ayrıca, morin, Nrf2 ve HO-1 ifadelerini artırdı ve Nrf2'nin baskılanması, morinin anti-enflamatuar etkilerini önleyebildi. Sonuç: Sonuç olarak, bu çalışma, morinin, Nrf2 sinyal yolunu etkinleştirerek IL-1β ile indüklenen enflamasyonu azalttığını önerdi.


Impact of blood pressure variability on cardiovascular events in elderly patients with hypertension.

Yaşlı hastalarda hipertansiyonun karakteristik özelliklerinden biri kan basıncı değişkenliğidir. Ancak klinik önemi hala belirlenmeyi beklemektedir. Bu nedenle, yaşlı hipertansiyonlu hastalarda kardiyovasküler olayların gelişimi üzerindeki kan basıncı değişkenliğinin etkisini incelemiş olduk. 60 yaşından büyük, toplam 106 akut hipertansiyonlu hasta (ortalama yaş 73,9 ± 8,1 yaş; erkek, %54) takip edildi (orta takip süresi, 34 ay; aralık, 3-60 ay). Takip süresi boyunca, 39 kardiyovasküler olay gözlemlendi, bunlardan 14'ü inme ve 7'si akut miokard enfarktüsü vakalarıydı. 24 saatlik sistolik kan basıncı (SBP) değerlerinin varyans katsayısı (CV), kan basıncı değişkenliği için bir endeks olarak kullanıldı. Hastalar ortalama bir CV değeri olan %10,6'ya sahipti ve bu ortalama değere göre iki gruba ayrıldı: yüksek CV grubu (n = 46) ve düşük CV grubu (n = 60). Temel klinik özellikler iki grupta da benzer olmasına rağmen, olaysız hayatta kalma için Kaplan-Meier grafikleri, yüksek CV grubunda düşük CV grubuna göre kardiyovasküler olayların oranının anlamlı derecede daha yüksek olduğunu gösterdi (p < 0.05). Cox orantılı risk analizi, artan kan basıncı değişkenliği (24 saatlik SBP için yüksek bir CV değeri) için kardiyovasküler olayların gelişimi için bağımsız bir tahmin değişkeni olduğunu ortaya koydu. Günlük SBP'nin CV değeri ve hem 24 saatlik hem de günlük SBP'nin standart sapması da kardiyovasküler olayların başlaması ile pozitif korelasyon gösterdi. Bu sonuçlar, yaşlı hipertansiyonlu hastalarda kardiyovasküler olaylara bağımsız bir risk faktörü olarak artan kan basıncı değişkenliğinin önerildiğini göstermektedir.


Reprogramming committed murine blood cells to induced hematopoietic stem cells with defined factors.

Hematopoetik kök hücreler (HSC'ler), yaşam boyu kan oluşumu sağlar ve kemik iliği nakliyatının işlevsel birimlerini oluşturur. Gösteriyoruz ki, altı transkripsiyon faktörünün (Run1t1, Hlf, Lmo2, Prdm5, Pbx1 ve Zfp37) geçici ifadesi, aksi takdirde bağlanmış lenfositik ve myeloid öncülleri ve myeloid etkili hücrelere çoklu hat nakil potansiyeli kazandırır. Mycn ve Meis1'in dahil edilmesi ve çoklu virüslerin kullanımı, yeniden programlamanın etkinliğini artırır. Yeniden programlanmış hücreler, indüklenmiş HSC'ler (iHSC'ler) olarak adlandırılır, klonal çoklu hat farklılaşma potansiyeline sahiptir, kök/öncü hücre kompartmanlarını yeniden oluşturur ve seri nakil için uygundur. Tek hücre analizi, ideal koşullarda elde edilen iHSC'lerin, doğal HSC'lere çok benzer bir gen ifade profiline sahip olduğunu ortaya koydu. Bu bulgular, belirli bir dizi faktörün ifadesinin, bağlanmış kan hücrelerinde HSC işlevsel kimliğinin düzenleyen gen ağlarını etkinleştirmek için yeterli olduğunu gösterir. Sonuçlarımız, kan hücrelerinin yeniden programlamasının, klinik uygulamalar için nakil edilebilir kök hücrelerin türetilmesi için bir strateji olabileceği ihtimalini doğuruyor.


Genetic variability in a frozen batch of MCF-7 cells invisible in routine authentication affecting cell function

Hücre hattı doğrulama, etiketleme ve kalite kontrolüne ilişkin yaygın öneriler, genetik heterojenliği ele almada yetersiz kalmaktadır. İnsan Toksom Projesi'nde, tek bir parti insan meme adenokarsinom hücre hattı MCF-7'nin, doğrudan bir hücre bankasından elde edilen ve tipik hücre doğrulaması için kısa tandem tekrar (STR) işaretçileriyle görünmeyen belirgin hücre ve fenotipik heterojenliği olduğunu gösteriyoruz. STR profilleme sadece kimlik doğrulama testinin amacını yerine getirir, yani önemli çapraz kontaminasyonu ve hücre hattı yanlış tanımlamayı tespit eder. Heterojenlik, ek yöntemlerle incelenmelidir. Bu heterojenlik, MCF-7 hücreleri için morfoloji, estrojenik büyüme doz-yanıtı, tam genom gen ifadesi ve hedeflenmemiş kütle spektroskopi metabolomikleri gibi deneylerin tekrarlanabilirliği üzerinde ciddi sonuçlar doğurabilir. Karşılaştırmalı Genomik Hibridizasyon (CGH) kullanarak, orijinal dondurulmuş şişelerden aynı ATCC parti için hücrelerden genetik heterojenliğe kadar izler bulduk, ancak STR işaretçileri herhangi bir örnek için ATCC referansından farklı değildi. Bu bulgular, özellikle CGH gibi diğer yöntemlerle genetik heterojenliği ve genetik sapmaları ortaya çıkarmak için iyi hücre kültürü uygulamalarında ve hücre karakterizasyonu için ek kalite güvencesi ihtiyacını vurgulamaktadır.


The Mammalian-Specific Protein Armcx1 Regulates Mitochondrial Transport during Axon Regeneration

Mitozomal taşıma, nöronal ve aksonal fizyoloji için kritik öneme sahiptir. Bununla birlikte, nöronal hasar yanıtlarına, örneğin nöronal hayatta kalma ve akson rejenerasyonu, nasıl ve ne ölçüde etki ettiği büyük ölçüde bilinmemektedir. Kurulmuş bir fare modelinde, güçlü akson rejenerasyonu olan bir durumda, bu yüksek rejenerasyon koşulunda aksotomi sonrası Armcx1, bir memeliye özgü genin, artan bir şekilde ifade edildiğini gösteriyoruz. Armcx1 aşırı ifadesi, yetişkin retinal ganglion hücrelerinde (RGC'ler) mitokondriyel taşıma iyileştirir. Önemli olan, Armcx1'in hem nöronal hayatta kalmayı hem de yaralanma sonrası akson rejenerasyonunu teşvik ettiği ve bu etkilerin mitokondriyel konumuna bağlı olduğu. Ayrıca, Armcx1'in indirilmesi, yüksek rejenerasyon kapasitesinde hem nöronal hayatta kalmayı hem de akson rejenerasyonunu zayıflatır, bu da Armcx1'in yetişkin merkezi sinir sistemi (CNS) nöronal hasar yanıtlarını düzenlemedeki kritik rolünü daha da destekler. Bulgularımız, Armcx1'in nöronal onarım sırasında mitokondriyel taşıma kontrol ettiğini öne sürüyor.


A diversity of beta diversities: straightening up a concept gone awry. Part 1. Defining beta diversity as a function of alpha and gamma diversity

"Beta çeşitliliği terimi, çeşitli fenomenleri ifade etmek için kullanılmıştır. Bu fenomenlerin hepsi, yerlerin kompozisyonel heterojenliğini kapsar, ancak birçokları birbirleriyle öngörülebilir bir şekilde ilişkili değildir. Bu iki bölümden oluşan inceleme, farklı fenomenlerin beta çeşitliliği olarak adlandırıldığı ortak bir kavram çerçevesine yerleştirilmesini ve her birinin neyi ölçtüğünün açıklanmasını amaçlamaktadır. Bu ilk bölümde, beta çeşitliliğinin bir bileşenini tanımlamaya odaklanıyoruz. Bu, çeşitliliğin ne olduğunu ve gözlemlenen toplam veya gama çeşitliliği (g)ın alfa (a) ve beta (b) bileşenlerine nasıl bölündüğünü belirlemeyi içerir. Bu kararlara bağlı olarak, ekolojik literatürde 'beta çeşitliliği' olarak adlandırılan birkaç farklı tanım kullanılmıştır. Gerçek beta çeşitliliği, veri kümesindeki toplam etkili tür sayısı (gerçek gama çeşitliliği g)in kompozisyonel olarak farklı her birim için etkili tür sayısının çarpımıyla bölünmesiyle elde edilir."


A cross-cultural study of wine consumers with respect to health benefits of wine

Bu çalışmanın amacı, iki farklı kültürel ve bağlamlı tüketici grubu olan Korealılar ve Avustralyalılar arasında şarap sağlıklı faydaları ile ilgili tüketici tercihi ve tüketim davranışlarını incelemekti. Katılımcıların 18 yaş ve üstü şarap tüketicileri olması gerekiyordu. Cevaplar, çevrimiçi bir anket aracılığıyla toplandı. Sonuçlar, kırmızı şarapta algılanan sağlıklı faydaların Avustralya örnekleminde Kore örnekleminden daha yüksek olduğunu gösterdi. Benzer şekilde, Avustralyalı tüketiciler, Kore tüketicilerinden daha fazla şarapla ilgili sağlık bilgisine sahipti. Her iki Korealı ve Avustralyalı tüketici için de kırmızı şarap tercih edilen şarap stiliydi; ancak kırmızı şaraba olan tercihin oranı Kore örnekleminde önemli ölçüde daha yüksekti. Şarap ürünlerine yapılan harcama ile ilgili olarak, her iki grup için de tercih edilen fiyat aralığı 11-19 Avustralya Doları idi. Sonuçlar ayrıca, sağlık odaklı şarapların Kore tüketicilerine Avustralya tüketicilerinden daha çekici olduğunu gösterdi. Cinsiyetle ilgili olarak, Kore kadınları kırmızı şarabı erkeklerden aynı oranda tercih etti, ancak Avustralyalı kadınlar erkeklerden önemli ölçüde daha fazla beyaz şarap tüketiyordu. Bu bulgular, şarap üreticileri ve şarap pazarlamacılarının, tüketici sayısını maksimize etmek için şarap üretim ve pazarlamasında sağlıklı yönlere ağırlık vermesinin uygunluğunu bilgilendirmektedir.


DIASPORA BONDS: TAPPING THE DIASPORA DURING DIFFICULT TIMES

Hindistan ve İsrail, diaspora topluluklarının servetinden yararlanarak 35 milyar dolardan fazla fon topladılar. Bu diaspora tahvilleri, genellikle uluslararası sermaye piyasalarına erişim kaybettiklerinde, istikrarlı ve ucuz bir dış finans kaynağı temsil eder. Diaspora yatırımcıları için, bu tahviller, vatanlarını destekleme fırsatı sunarken aynı zamanda bir yatırım fırsatı sunar. Büyük diasporalara sahip birçok ülke için diaspora tahvillerinin potansiyeli önemlidir. Ancak, zayıf yönetim ve yüksek egemen riskle mücadele eden ülkelerin diaspora tahvillerinin ihraç edilmesi, çok taraflı veya ikili kuruluşlardan kurumsal kapasite geliştirme ve kredi iyileştirme desteği gerektirebilir. Haiti için, diaspora tahvilleri ihraç ederek birkaç yüz milyon dolar toplamak mümkün olabilir, ancak bu, ülkenin kamu kurumlarına güven inşa etmek için bir garanti yapısı oluşturulmasını gerektirir.


Peroxisome Proliferator Activated Receptor gamma (PPARγ) Agonist Rosiglitazone Ameliorate Airway Inflammation by Inhibiting Toll-Like Receptor 2 (TLR2)/Nod-Like Receptor with Pyrin Domain Containing 3 (NLRP3) Inflammatory Corpuscle Activation in Asthmatic Mice

ARKA PLAN Bu çalışmanın amacı, astımlı farelerde toll-like reseptör 2 (TLR2) / nod-like reseptörle pirin domeni içeren 3 (NLRP3) iltihaplı küre yolu üzerindeki peroksizom proliferatör aktivasyon reseptörü (PPARγ) işlevini ve mekanizmasını araştırmaktı. MALZEMELER VE YÖNTEM 18 dişi fare (C57), rastgele 4 gruba ayrıldı: kontrol grubu, astım modeli grubu ovalbumin (OVA) ile uyarılmış, rosiglitazon grubu ve PPARγ aktivasyon ajanı rosiglitazon tedavi grubu. Hematoxylin ve eosin ve periyodik asit-Schiff boyama ile peribronşiyal iltihaplı hücrelerin yanı sıra bronşiyal epitel göbek hücrelerinin proliferasyonu ve mukus sekresyonu gözlemlendi. Batı blotlar, TLR2, PPARγ, nükleer faktör-kappa B (NF-kappaB), NLRP3 ve ASC [apoptozla ilişkili spek benzeri protein içeren C-terminal kaspaz rekrutman domeni (CARD)] protein ifade düzeylerini tespit etmek için kullanıldı. SONUÇLAR C57 astım grubunda, C57 kontrol grubu ve tedavi grubuna kıyasla inflamatuar hücre ve eozinofil sayıları ve OVAs IgE, interleukin-4 (IL-4) ve IL-13 düzeyleri anlamlı derecede daha yüksekti (P<0,05). Tedavi grubunda, astım grubuna kıyasla peribronşiyal inflamatuar hücrelerin infiltrasyonu, duvar kalınlaşması, göbek hücre hiperplazisi ve mukus sekresyonu anlamlı derecede azaldı (P<0,05). Tedavi grubunda PPARγ ifadesi, astım grubuna ve kontrol grubuna kıyasla anlamlı derecede daha yüksekti (P<0,05). TLR2, NF-kappaB, NLRP3 ve ASC protein ifade düzeyleri, astım grubuna kıyasla anlamlı derecede daha düşük, ancak kontrol grubuna kıyasla daha yüksekti (P<0,05). SONUÇLAR PPARγ rosiglitazonu, astım farelerinde NF-kappaB ifadesini inhibe ederek hava yolları iltihabını hafifletir ve


Omi/HtrA2 Participates in Age-Related Autophagic Deficiency in Rat Liver

Karaciğer, birçok önemli işlevi olan hayati bir organdır ve normal karaciğer fonksiyonunun korunması sağlık için gereklidir. Hücresel homeostazı korumak için önemli bir mekanizma olan otofaji, normal organ fonksiyonunu sağlamak için kritik bir rol oynar. Çalışmalar, karaciğer fonksiyonunun bozulmasının yaşlanan karaciğerde otofajik eksiklik ile ilişkili olduğunu göstermiştir. Ancak, alt mekanizmalar hala net değildir. Serin proteaz Omi/HtrA2, HtrA ailesine ait olup, ya kaspaz bağımlı ya da kaspaz bağımsız yolla apoptozu teşvik eder. Omi/HtrA2'si olmayan fareler, progeri semptomları (önemli yaşlanma) gösterdi, bunlar otofajik yetersizliğin özelliklerine benziyordu. Bu çalışmada, karaciğerdeki Omi/HtrA2 proteininin ve karaciğer fonksiyonunun, farelerin yaşlanmasıyla birlikte azaldığını ve aralarında pozitif bir korelasyon olduğunu gösterdik. Ayrıca, yaşla birlikte önemli ölçüde azalan birkaç otofaji ile ilişkili protein (LC3II/I, Beclin-1 ve LAMP2) tespit ettik. Son olarak, Omi/HtrA2'nin inhibisyonu, otofajiyi azalttı ve karaciğer fonksiyonunu bozdu. Sonuç olarak, bu sonuçlar, Omi/HtrA2'nin, farelerin karaciğerinde yaşa bağlı otofajik eksikliğe katıldığını öne sürmektedir. Bu çalışma, karaciğer yaşlanmasının mekanizmasına dair yeni bir bakış açısı sunabilir.


Macrosomia and Hyperinsulinaemic Hypoglycaemia in Patients with Heterozygous Mutations in the HNF4A Gene

Arka plan: Makrosomi, yenidoğan ve anne morbiditesi açısından önemli ilişkilidir. Makrosomiyi öngören faktörler iyi anlaşılmamıştır. Diyabetli hamile kadınların ve kongenital hiperinsülinemi hastalarının çocuklarında makrosominin artması, fetüsün insülin sekresyonunu artırarak gerçekleşir. HNF4A (HNF-4α'yı kodlayan) ve HNF1A/TCF1 (HNF-1α'yı kodlayan) genlerinde heterozigot mutasyonları olan hastalarda doğum ağırlığı ve yenidoğan hipogliseminin sıklığını değerlendirerek, intrauterin ve yenidoğan dönemlerindeki pankreas insülin sekresyonunun iki ana düzenleyicisinin rolünü inceledik. Ayrıca, farelerde pankreas Hnf4a'nın silinmesinin fetüs ve yenidoğan dönemlerindeki insülin sekresyonuna etkisini araştırdık.


ART adherence clubs: A long-term retention strategy for clinically stable patients receiving antiretroviral therapy

Burada açıklanan ART-uyumluluk kulübü modeli, klinik olarak istikrarlı hastalara antiretroviral terapi (ART) için hasta dostu erişim sağlar. İstikrarlı hastaların sağlık tesislerine yükünü azaltarak, yeni hastalar ve klinik olarak istikrarsız ve tedaviyi başarısızlık riski altında olan hastalar için klinik insan kaynaklarını artırır. Modelde, 30 hasta bir ART kulübüne atanır. Grup, her iki ayda bir, tesis veya topluluk mekanı için bir saatten az süreyle bir araya gelir. Grup toplantıları, gerektiğinde hızlı bir klinik değerlendirme, yönlendirme ve önceden paketlenmiş ART dağıtımı sağlayan bir gönüllü kulüp kolaylaştırıcısı tarafından kolaylaştırılır. 2011 Ocak'tan 2012 Aralık'a kadar, Batı Cape Hükümeti tarafından aşamalı bir yayılım için benimsenen sonra, Cape Town'da 600'den fazla ART kulübü kuruldu ve 16.000'den fazla hastaya ART bakımı sağladı. Bu kapsamlı ve hızlı yayılım, hastalar ve tesis personelinin aktif katılımını gösterir. Güney Afrika, ulusal bir yayılım için benzer bir modeli göz önünde bulundurmalıdır.


Exercise-linked FNDC5/irisin rescues synaptic plasticity and memory defects in Alzheimer’s models

Hatalı beyin hormon sinyalleşmesi, Alzheimer hastalığı (AD) ile ilişkilendirilmiştir, bu da sinaps ve hafıza kaybı ile karakterize edilen bir bozukluktur. Irisin, egzersizle indüklenen bir myokin, fibronektin tip III alan içeren protein 5 (FNDC5) membran bağlı öncü proteinin parçalanmasıyla salınır, ayrıca hipokampüste de ifade edilir. Burada, AD hipokampüslerinde ve serebrospinal sıvıda FNDC5/irisin düzeylerinin azaldığını ve deneysel AD modellerinde de aynı şekilde olduğunu gösteriyoruz. Beyin FNDC5/irisin'in indirgenmesi, farelerde uzun süreli potansiyel bozukluğu ve yeni nesne tanıma hafızasını bozar. Öte yandan, beyin FNDC5/irisin düzeylerini artırmak, AD farisi modellerinde sinaptik plastikliği ve hafızayı kurtarır. Vücutta FNDC5/irisin'in aşırı ifadesi hafıza bozukluğunu kurtarırken, hem periferik hem de beyin FNDC5/irisin'in engellenmesi, fiziksel egzersizin sinaptik plastiklik ve hafıza üzerindeki koruyucu etkilerini AD farelerinde azaltır. AD modellerinde egzersizin faydalı etkilerinin önemli bir aracısı olarak FNDC5/irisin'i göstererek, bulgularımız FNDC5/irisin'i, AD'de sinaps başarısızlığını ve hafıza bozukluğunu karşı koyabilen yeni bir ajan olarak konumlandırıyor.


Influence of antidepressant therapy on sick leave in primary care: ADAS, a comparative observational study

Arka Plan Diğer Avrupa ülkelerine kıyasla, İsveç'te yıllık hastalık izni harcamaları ılıman. Ortak zihinsel bozukluklar (CMD), yetişkin nüfusun % 10-15'ini etkileyen önemli hastalık izni nedenleridir. Bir İsveç kayıt tabanlı çalışması, uzun süreli hastalık izni için antidepresan tedavisi alan CMD hastalarında, psikoterapi, iş odaklı rehabilitasyon ve diğer tedavilere kıyasla daha uzun hastalık izni ve daha yüksek oranda süresiz hastalık tazminatı olduğunu göstermektedir. Amaç Antidepresan tedavisi ve depresyon, kaygı ve stresle ilişkili zihinsel bozukluklar için uzun süreli hastalık izni alan hastalarda, diğer tedavilerle tedavi edilen hastalara kıyasla daha uzun hastalık izni olup olmadığını doğrulamaktır. Yöntem Batı Götaland Bölgesi'ndeki 28 ilk sağlık bakım merkezinde yapılan ön gözlemli, gözlemli çalışma, 192 CMD ile hastalık izni alan hastayı içermektedir. Çıkış ölçümleri, brüt ve net hastalık izni günleridir. Yorumlama 12 aylık gözlem döneminde CMD nedeniyle hastalık izni günlerinde (brüt veya net) antidepresan tedavisi alan ve almayan hastalar arasında anlamlı bir fark bulunmadı. Gruplar sadece temelinde yorgunluk bozukluğunun sıklığı açısından farklılık gösterdi, antidepresan almayan grupta yorgunluk bozukluğunun daha yüksek bir sıklığı vardı. Diğer olası hastalık izni süresini kısaltan veya uzatan faktörlerle ilgili analizler, hastanın yakın ve uzak gelecekte işe geri dönüşün mümkünlüğüne ilişkin kendi algısının ilişkili olduğunu gösterdi. Hastanın mevcut işyerine geri dönüşün mümkünlüğüne ilişkin kendi algısı, daha uzun hastalık izniyle ilişkili önemli bir faktördü. CMD, hastalık izni ve hastalık izni maliyetleri açısından önemli nedenler olduğu için, bu faktörün gelecekteki rehabilitasyon süreci araştırmalarında vurgulanması önemlidir.


CDX2 inhibits the proliferation and tumor formation of colon cancer cells by suppressing Wnt/β-catenin signaling via transactivation of GSK-3β and Axin2 expression

Kaudal ile ilişkili homeoboks transkripsiyon faktörü 2 (CDX2), spesifik bağırsak nükleer transkripsiyon faktörü, çeşitli insan kanserlerinin tümörijenizinde güçlü bir şekilde yer almıştır. Bununla birlikte, kolon kanseri (CRC) gelişimi ve ilerlemesinde CDX2'nin işlevsel rolü iyi bilinmemektedir. Bu çalışmada, kolon kanseri hücrelerinde CDX2'nin indirgenmesi in vitro hücre proliferasyonunu teşvik etti, in vivo tümör oluşumunu hızlandırdı ve G0/G1'den S evresine bir hücre döngüsü geçişini tetikledi. Öte yandan, CDX2'nin aşırı ifadesi hücre proliferasyonunu inhibe etti. TOP/FOP-Flash raporör testi, CDX2'nin indirgenmesi veya aşırı ifadesinin Wnt sinyalizasyon aktivitesini önemli ölçüde artırdığını veya azalttığını gösterdi. Western blot testi, β-katenin, siklin D1 ve c-myc gibi Wnt sinyalizasyonun aşağı akış hedeflerinin, CDX2-indirgenmiş veya CDX2'nin aşırı ifade edildiği kolon kanseri hücrelerinde düzenlenip düzenlenmediğini ortaya koydu. Ayrıca, Wnt sinyalizasyonunun baskılanması XAV-939 ile, CDX2'nin indirgenmesiyle güçlendirilen hücre proliferasyonunun belirgin bir şekilde bastırılmasına yol açtı, ancak bu sinyalin etkinleştirilmesi CHIR-99021 ile, CDX2'nin aşırı ifade edilmesiyle inhibe edilen hücre proliferasyonunu önemli ölçüde artırdı. Dual-luciferase raporör ve nicel kromatin immünopresipitasyon (qChIP) testleri, CDX2'nin GSK-3β ve Axin2 ifadesini doğrudan bağlanarak GSK-3β'nin promotörü ve Axin2'nin üst akış düzenleyicisine bağlanarak transkripsiyonel olarak etkinleştirdiğini daha da doğruladı. Sonuç olarak, bu sonuçlar, CDX2'nin kolon kanseri hücrelerinin proliferasyonunu ve tümör oluşumunu, Wnt/β-katenin sinyalizasyonunu baskılayarak inhibe ettiğini gösterdi.


Prostaglandin E2 mediates sensory nerve regulation of bone homeostasis

Sensör sinirlerinin kemik yoğunluğu veya metabolik aktiviteyi algılayıp algılayamadığı ve kemik homeostazisini kontrol edip edemediği bilinmemektedir. Burada, osteoblastik hücreler tarafından salgılanan prostaglandin E2 (PGE2), sensör sinirlerinde PGE2 reseptörü 4 (EP4) aktivitesini uyararak, merkezi sinir sistemi aracılığıyla sempatik aktiviteyi inhibe ederek kemik oluşumunu düzenlediğimizi bulduk. Osteoblastlar tarafından salgılanan PGE2, kemik yoğunluğunun azaldığı durumlarda, osteoporozlu hayvan modellerinde olduğu gibi artar. Sensör sinirlerinin yok edilmesi, kemik bütünlüğünü bozar. Özellikle, sensör sinirlerinde EP4 geninin veya osteoblastik hücrelerdeki cyclooxygenase-2 (COX2)'nin knockout'u, yetişkin farelerde kemik hacmini önemli ölçüde azaltır. Sensör denervasyon modellerinde sempatik tonus artar ve β2-adrenergik antagonist olan propranolol, kemik kaybını kurtarır. Ayrıca, yerel PGE2 seviyesini artıran küçük molekül SW033291'in enjekte edilmesi, kemik oluşumunu önemli ölçüde artırır, ancak bu etki EP4 knockout farelerde engellenir. Bu nedenle, PGE2'nin sensör sinirleri aracılığıyla kemik homeostazisini kontrol ettiğini ve kemik yenilenmesini teşvik ettiğini gösteriyoruz.


The Bone and Joint Decade 2000-2010.

Dünya Sağlık Örgütü, 2000-2010 yıllarını Kemik ve Eklem On yılı olarak ilan etti. Bu, kesinlikle zamanında ve uygun. Bugün dünyada yüz milyonlarca insan, travma, yaşlanma ve dejenerasyon ve musculo-skelet sistemini etkileyen diğer hastalıklar nedeniyle çeşitli engellere sahip. Ortopedi cerrahisi ve reumatolojideki gelişmelerle, kemik ve eklem engelli hastalar, farmakolojideki ilerlemelerden, daha yeni görüntüleme tekniklerinden, cerrahiden ve hastalıklı veya hasar görmüş kemik ve kıkırdakları değiştirmek için kullanılan sentetik malzemelerden büyük ölçüde yararlandı. Ancak, sentetik malzemeler, canlı olmayanlar olduğu için, ev sahibi kemikte aşınma, gevşeme ve gevşeme eğilimindedir. Kemik ve eklem hastalıklarının tedavisinde daha fazla gelişme, daha temel kıkırdak ve kemik araştırmasına bağlıdır. İnsan Genom Projesi, bize hastalık genleri hakkında daha iyi bir anlayış ve belirli hastalıkları önlemek ve tedavi etmek için gen manipülasyonu olanakları sağladı. Kıkırdak hücre kültürü ve nakli zaten bir gerçeklik. Doküment mühendisliği, yani kolajen veya sentetik biyo-çözünür polimerlerin üç boyutlu altlarında hücrelerin yetiştirilmesi, 1980'lerde başladı ve gelecekte, hasar görmüş kemik ve kıkırdak kısımlarını sırasıyla canlı ve kemik ve kıkırdak dokularıyla değiştirmek için kullanılacak. İlk adımlar atıldı; daha fazla araştırma yapılması gerekiyor. Bu on yılın sonunda kemik ve eklem hastalıklarının tedavisinde önemli bir ilerleme beklemek makul değil. Ann Acad Med Singapore 2002; 31:621-2


Prevalence of late-life depression and gap in mental health service use across European regions.

Arka Plan: Geç yaşlarda depresyon için zihinsel sağlık hizmetlerinin kullanım sıklığını ve dört Avrupa bölgesinde (Batı Avrupa, İskandinavya, Güney Avrupa ve Orta ve Doğu Avrupa) bu kullanım arasındaki boşluğu belirlemeyi amaçladık ve bu ile ilişkili sosyo-demografik, sosyal ve sağlıkla ilgili faktörleri araştırdık. Yöntemler: Avrupa'da Yaşlanma, Sağlık ve Emeklilik Anketinden elde edilen verilere dayalı bir kesitsel çalışma gerçekleştirdik. Katılımcılar, Avrupa'da yaşayan nüfus temelli bir örneklem olan 28.796 kişiydi (kadınlar %53, ortalama yaş 74). Zihinsel sağlık hizmetlerinin kullanımı, depresyon için tanı veya tedavi bilgilerine dayanarak tahmin edildi. Sonuçlar: Geç yaşlarda depresyonun genel örneklemdeki yaygınlığı %29 idi ve Güney Avrupa'da (35%) en yüksek, Orta ve Doğu Avrupa'da (32%) ikinci en yüksek, Batı Avrupa'da (26%) en düşük ve İskandinavya'da (17%) en düşük seviyedeydi. Depresyonla en güçlü ilişkili faktörler, toplam kronik hastalık sayısı, ağrı, enstrümantal günlük yaşam aktivitelerinde kısıtlılık, kavrama kuvveti ve bilişsel bozulmaydı. Zihinsel sağlık hizmetlerinin kullanımındaki boşluk %79 idi. Sonuç: Geç yaşlarda depresyonun yükünü azaltmak için müdahalelerin, kronik somatik komorbiditeleri olan ve zihinsel ve fiziksel işlevsellikte kısıtlı olan kişilere odaklanmasını öneriyoruz. Yaşlı yetişkinlerin yardım arama teşvik edilmesi, zihinsel hastalığın destigmatizasyonu ve genel pratisyenlerin eğitilmesi, zihinsel sağlık hizmetlerinin kullanımındaki boşluğu azaltmaya yardımcı olabilir.


Impedance and Interface Properties of Al/Methyl-Red/p-InP Solar Cell

Bir Al/metil kırmızı/p-InP güneş hücresi, çözüm işleme yöntemiyle üretildi ve oda sıcaklığında akım-gerilim (I-V) ve kapasitans-gerilim-frekans (C-V-f) ölçümleri kullanılarak karakterize edildi. Karanlık I-V özelliklerinden, cihazın ideallik faktörü ve bariyer yüksekliği değerleri, sırasıyla 1.11 eV ve 2.02 olarak hesaplandı. Cihazın, yalnızca 200 lx ışık yoğunluğunda 0.38 V maksimum açık devre gerilimi ve 2.8 nA kısa devre akımı ile iyi bir fotovoltaik davranış sergilediği gözlemlendi. Al/metil kırmızı/p-InP cihazları için bariyer yüksekliği ve kabul edici taşıyıcı konsantrasyonu değerleri, sırasıyla 1.27 eV ve karakteristiklerin doğrusal bölgeden elde edildi. I-V ve C-V ölçümleri arasındaki fark, I-V ve C-V'nin farklı doğasından kaynaklandı. Ayrıca, oda sıcaklığında Al/metil kırmızı/p-InP yapısının deneysel iletkenlik özelliklerinden elde edilen enerji dağılımı eğrileri ve zaman sabitleri de alındı. Cihazın arayüz durumu yoğunlukları ve zaman sabitleri, sırasıyla (1.11-) eV'den (0.79-) eV'ye kadar ve saniyeden saniyeye kadar değişti. Deneysel sonuçlardan, hem arayüz durumu yoğunluğu hem de arayüz durumlarının gevşeme süresinin önyargı gerilimi ile azaldığı gözlemlendi.


R: A Language for Data Analysis and Graphics

Özet Bu makalede, istatistiksel hesaplama dili tasarlama ve uygulama deneyimimizi tartışıyoruz. Bu yeni dili geliştirirken, mevcut iki bilgisayar dilinden bulduğumuz yararlı özellikleri birleştirmeyi amaçladık. Yeni dilin taşınabilirlik, hesaplama verimliliği, bellek yönetimi ve kapsam konularında avantajlar sağladığını düşünüyoruz.


The Mouse Brain in Stereotaxic Coordinates

"Stereotaksik Koordinatlarda Fare Beyni" en çok kullanılan ve atıfta bulunulan fare beyni atlasıdır. Araştırmacılar ve öğrenciler hem laboratuvar kullanımı için doğru stereotaksik koordinatlar hem de referans için ayrıntılı yapılar ve dizinlemeler sunar. Eşlik eden DVD, yayın için grafikler yapmak için şablon olarak kullanılabilecek beyin yapılarının çizimlerini içerir. 3. baskı, önceki baskıların önemli bir gözden geçirmesi ve genişlemesidir. Sekstal ve sagital serilerin tamamını tamamlamak için yatay kesitlerin çizimleri ve fotoğrafları şimdi sunulmaktadır ve tüm doku kesitleri yüksek çözünürlüklü dijital renk fotoğraflarında gösterilmektedir. Kesitlerin ve ara kesitlerin fotoğrafları da eşlik eden DVD'de yüksek çözünürlüklü JP 2000 formatında sunulmaktadır. Yapı dizinlemeleri gözden geçirilmiş ve Paxinos ve Watson'un "Fare Beyni Stereotaksik Koordinatlarda, 6. Baskı" ile tutarlı adlandırma kuralları uygulanmıştır. Bu atlasın 3. baskısı, daha pratik 14"x11" formatta, laboratuvar kullanımı için daha uygun hale getirilmiştir. Bu baskı tamamen renklidir. Bir CD'de tüm tablolar ve diyagramlar, Adobe Illustrator dosyalarında diyagramlar ve ek olarak yararlı çeşitli materyaller içerir. Koronal ve sagital diyagramlar tamamen yeniden tasarlanmış ve güncellenmiştir. Rhombomerik sınırlar, ilk kez memelilerde sagital figürlerde yer almaktadır. Mikroskobik plakalar, yeni bir yöntemle çok daha yüksek kalitede taranmıştır."


ggplot2: Elegant Graphics for Data Analysis

ggplot2: Veri Analizi İçin Şık Grafikler, şu anda en hızlı büyüyen kaynaklardan biri olan Springer'ın UseR! Serisi'ne yeni bir eklemedir. Bu serideki kitaplar hepsi R ile bağlantılıdır; ya kendi kitap yazarlarının geliştirdiği yeni bir paket sunar ya da R'de mevcut farklı paketlerle istatistiksel tekniklerin uygulanmasını açıklar. ggplot2, The Grammar of Graphics (Wilkinson, 2005) adlı kitabın R'de bir uygulamasıdır; bu kitap, istatistiksel grafiklerin belirtilmesinde sistematik bir yaklaşım sunmuştur ve daha önce Journal of Statistical Software'da Cox (2007) tarafından incelenmiştir. Bu uygulamanın geliştiricisi, bu kitapta da yazar olan Hadley Wickham'tır.


Multiple Imputation For Nonresponse In Surveys

Anketlerde yanıt vermeme durumları için çoklu imputasyon, kitap koleksiyonumuzda mevcuttur ve çevrimiçi erişimi halka açık olarak ayarlanmıştır, böylece onu anında indirebilirsiniz. Kitap sunucularımız birden fazla konumda barındırılır, bu da bu kitabın veya diğer herhangi bir kitabın indirme süresini en aza indirir. Basitçe söylemek gerekirse, anketlerde yanıt vermeme durumları için çoklu imputasyon, herhangi bir okuma cihazıyla evrensel olarak uyumludur.


Inhibition of the dipeptidyl peptidase DPP4 (CD26) reveals IL-33-dependent eosinophil-mediated control of tumor growth

DPP4 (CD26) tarafından aracılık edilen sitokinlerin post-translasyonel modifikasyonu, lenfosit trafiklerinin negatif düzenlenmesinde rol oynadığı gösterilmiştir. DPP4'ün inhibisyonu, işlevsel sitokin CXCL10'u koruduğu için T hücre göçünü ve tümör bağışıklığını artırır. Bu ilk bulguları karaciğer kanseri ve meme kanseri gibi ön klinik modellerde genişletmek, DPP4'ün inhibisyonu ile anti-tumor yanıtlarının iyileştiği farklı bir mekanizma keşfettik. DPP4 inhibitörü sitagliptin'in uygulanması, katı tümörlerde eozinofil göçünü artıran CCL11 sitokinlerinin daha yüksek konsantrasyonlarına yol açtı. Lenfositlerin eksikliği ve eozinofillerin yok edilmesi veya degranülasyon inhibitörlerinin tedavisi ile güçlendirilmiş tümör kontrolü, bu mekanizmanın etkinliğine katkıda bulundu. Ayrıca, tümör hücrelerinin alarmin IL-33'ün ifadesinin eozinofil-aracılı anti-tumor yanıtları için gerekli ve yeterli olduğunu ve bu mekanizmanın kontrol noktaları inhibitör tedavisi etkinliğine katkıda bulunduğunu gösterdik. Bu bulgular, DPP4'ün endojen immünoregülasyon mekanizmalarının inhibisyonu sırasında ortaya çıkan IL-33 ve eozinofil aracılı tümör kontrolüne ışık tutmaktadır. Eozinofiller, alerji ortamlarında çoğunlukla tanımlanmış olsa da, diğer bağışıklık yönleri de dahil olmak üzere giderek daha fazla takdir edilmektedir. Albert ve meslektaşları, klinik olarak onaylanmış bir DPP4 inhibitörü kullanarak, eozinofillerin fare tümörlerine göçünü kolaylaştırır ve bu hücreler tümör yıkımında esastır.


Cycling Quiescence in Temozolomide Resistant Glioblastoma Cells Is Partly Explained by microRNA-93 and -193-Mediated Decrease of Cyclin D

Glioblastoma çok biçimli (GBM), merkezi sinir sisteminin ölümcül bir kanseri olup, genellikle kimyasallara dirençle ilişkilendirilir. Alkilasyon ajanı Temozolomid (TMZ), ön safha kemoterapötik ajan ve direnç üzerine yoğun çalışmalar geçirmiştir. Bu çalışmalar, eşleşmesiz onarım geninin düzenlenmesinde artış, ABC'ye yönelik ilaç atık akışı ve hücre döngüsündeki değişiklikler hakkında rapor verdi. TMZ'nin hücre döngüsünü nasıl indüklediği mekanizması iyi belirlenmemiştir. TMZ'ye dirençli GBM hücreleri, mikroRNA (miRNA) ve eksosomlarla ilişkilendirilmiştir. Hücre döngüsü miRNA dizisi, TMZ'ye dirençli GBM hücre hatları ve birincil kürelerden sadece eksosomlarda farklı miRNA'lar belirledi. MiR-93 ve -193'e daralttık ve bu miRNA'ların Cyclin D1'i hedefleyebileceğini hesaplamalarda gösterdik. Cyclin D1, hücre döngüsünün ilerlemesini düzenleyen önemli bir düzenleyici olduğu için, neden-sonuç çalışmaları gerçekleştirdik ve miR-93 ve -193'ün Cyclin D1 ifadesini bastırma etkilerini gösterdik. Bu iki miRNA ayrıca hücre döngüsündeki istirahat durumunu azalttı ve TMZ'ye direnç kazandırdı. Birlikte, verilerimiz, GBM hücrelerinin TMZ'ye karşı direnç göstermesi için miRNA'ların Cyclin D1'i hedeflemesini sağlayan bir mekanizma sunmaktadır. Veriler, miRNA, eksosom ve hücre döngüsü noktalarında kimyasallara direnç tersine çevirmek için bir dizi tedavi yaklaşımı sunmaktadır.


Longitudinal changes in maternal corin and mid-regional proatrial natriuretic peptide in women at risk of pre-eclampsia

Amaç Corin, bir atriyal natriüretik peptid (ANP) dönüştürücü enzimi, trofoblast istilası ve spiral arter yeniden şekillendirmesini teşvik ettiği bulunmuştur. Hamilelikte preeklampsi (PE) ile ilişkili olan azalan anne kanı ANP seviyeleri ve artan corin seviyeleri bildirilmiştir. Bu çalışmanın amacı, preeklampsi (PE) ve gebe hipertansiyon (GH) gelişen hamileliklerde annenin plazma corin ve orta bölgesel atriyal natriüretik peptid (MR-PANP) düzeylerindeki uzun süreli değişiklikleri araştırmaktır. Yöntem Büyük bir prospektif uzun süreli çalışmadan alınan tek doğumlu hamileliklerde, 11+0-13+6 haftalık gebelikte yüksek PE riski için tarama yoluyla seçilen bir iç içe geçmiş vaka-kontrol çalışmasıdır. Her dört haftada bir kan örnekleri doğuma kadar alınmıştır. Değerler, preterm-PE (37 haftadan önce doğum gerektiren), term-PE, GH ve normotansif kalan hamileliklerde karşılaştırılmıştır. Anne kanı corin ve PANP dağılımları, log10 dönüşümünden sonra Gaussian hale getirilmiştir. Tekrarlanan ölçümler için çok düzeyli karışık etkiler doğrusal modeli (düzeyli ve rastgele etkiler) analizi yapılmıştır. Çok düzeyli model, tek düzeyli modele kıyasla olasılık oranı (LR) testi ile karşılaştırılmıştır. Sonuçlar Toplamda 471 örnek, 122 kadından analiz edilmiştir, bunlardan 85'i normotansif, 12'si GH, 13'ü term-PE ve 12'si preterm-PE gelişmiştir. Normotansif grupta, log10corin seviyeleri gebelik haftasıyla ilişkiliydi (p = 0.001). GH ve term-PE gruplarında corin, normotansif gruptan önemli ölçüde farklı değildi (p = 0.64 ve p = 0.16, sırasıyla). Normotansif gruba kıyasla, preterm-PE ve GH gelişen hamileliklerde MR-PANP seviyeleri önemli ölçüde daha yüksekti (p = 0.046 ve p = 0.019, sırasıyla), ancak term-PE'de değil (p = 0


Children's Exercise Physiology

Yeniden düzenlenmiş ve yeni olarak gözden geçirilmiş "Çocuk Egzersiz Fizyolojisi, İkinci Baskı," egzersize çocukların fizyolojik yanıtlarına ilişkin en güncel araştırmaları, yöntemleri ve yaklaşımları sunar. Kitap, sadece çocukların ve yetişkinlerin ayırt edici mevcut sorunlarını değil, aynı zamanda bu farklılıkların altında yatan mekanizmaları da inceler. Okuyucular, çocukların yetişkinlerden fizyolojik açıdan farklı kılan şeyleri - boyut, biyokimyasal farklılıklar, neuromüsküler farklılıklar ve cinsel ve hormonal olgunlaşmanın eksikliği gibi - ve bu farklılıkların nedenlerini öğrenecekler. Genç sporcular, hastalık yönetimi ve sağlık teşvikine dahil olanlar, egzersiz performansının fizyolojik belirleyicileri hakkında değerli içgörüler kazanacaklar. Çocuk egzersiz fizyolojisi, hızla gelişen bir alandır. İlk baskının yayınlandığı son sekiz yılda, bu konuda çok yeni bilgi ortaya çıktı. Bu basitleştirilmiş yeni baskı, 15 yerine 13 bölüm, bir giriş ve güncellenmiş özellikler içerir: - Bölüm hedefleri, tartışma soruları ve araştırma yönleri, ve bir terim sözlüğü öğrenmeyi teşvik eder. - Yeniden düzenlenmiş bir içerik tablosu, bölümden bölüme akışı iyileştirir. - Yeni son bölüm, merkezi sinir sisteminin rolünü kapsar. Ayrıca, aerobik fitness belirleyicileri ve VO2 kinetikleri hakkında derinlemesine bir tartışma ve çocuklarda maksimum aerobik gücün önemi de yer alır. Termoregülasyon ve egzersize karşı metabolik ve endokrinolojik yanıtlar hakkında iyileştirilmiş bölümler, en güncel bilgilere sahip olabileceğinizden emin olabilirsiniz. "Çocuk Egzersiz Fizyolojisi, İkinci Baskı."