[@Тане чанд аз бандагони Маҳмуд гуфтанд Ҳасани Маймандиро, қи «султон имрӯз туро чӣ гуфт дар фалон маслиҳат?»#Sentence*] [@Гуфт: «Бар шумо ҳам пӯшида набошад».#Sentence*] [@Гуфтанд: «Он чӣ бо ту гӯяд, ба амсоли мо гуфтан раво надорад».#Sentence*] [@Гуфт: «Ба эътимоди он, ки донад, ки нагӯям, пас чаро ҳамепурсед?»#Sentence*]
[@На ҳар сухан, ки барояд, бигӯяд аҳли шинохт 1,#Sentence*]
[@Ба сирри шоҳ сари хештан нашояд бохт.#Sentence*]
[@Яке аз шуаро пеши амири дуздон рафт ва саное бар ӯ бигуфт.#Sentence*] [@Фармуд, то ҷома аз ӯ баркананд ва аз деҳ бадар кунанд.#Sentence*] [@Мискин бараҳна ба сармо ҳамерафт.#Sentence*] [@Сагон дар қафои вай афтоданд, хост то санге бардорад ва сагонро дафъ кунад, замин ях гирифта буд, оҷиз шуду гуфт:#Sentence*] «[@Ин чӣ ҳаромзода мардумонанд, сагро кушодаанду сангро баста!#Sentence*]» [@Амир аз ғурфа бидиду бишунид ва бихандид.#Sentence*] [@Гуфт: «Эй ҳаким, аз ман чизе бихоҳ!»#Sentence*] [@Гуфт: «Ҷомаи худ мехоҳам, агар инъом фармойӣ..#Sentence*]
[@Умедвор бувад одамӣ ба хайри касон,#Sentence*]
[@Маро ба хайри ту уммед нест, шар 2 марасон!»#Sentence*]
[@Солори 3 дуздонро бар ӯ раҳмат омад ва ҷома бозфармуд ва қабопӯстине бар ӯ мазид карду дираме чанд.#Sentence*]
[@Мардуми қаря 1 ба иллати ҷоҳе, ки дошт балияташ 2 мекашиданд ва азияташро маслиҳат намедиданд, то яке аз xутaбои он иқлим, ки бо ӯ адовате ниҳонӣ дошт, боре ба пурсиш омада будаш.#Sentence*] [@Гуфт: «Туро хобе дидаам, хайр бод!»#Sentence*] [@Гуфто: «Чӣ дидӣ?»#Sentence*] [@Гуфт: «Чунон дидаме, ки туро овози хуш буд ва мардумон аз анфоси ту дар роҳат».#Sentence*] [@Хатиб андар ин лахте 3 бияндешиду гуфт:#Sentence*] [@«Ин муборак хоб аст, ки дидаӣ, ки маро бар айби худ воқиф гардондӣ.#Sentence*] [@Маълум шуд, ки овози нохуш дорам ва халқ аз баланд хондани ман дар ранҷ.#Sentence*] [@Тавба кардам, ки аз ин пас хутба нагӯям, магар ба оҳистагӣ».#Sentence*]
[@Аз суҳбати дӯсте ба ранҷам,#Sentence*]
[@К-ахлоқи бадам ҳасан 4 намояд.#Sentence*]
[@Айбам ҳунару камол бинад,#Sentence*]
[@Хорам гулу ёсуман намояд.#Sentence*]
[@Ку душмани шӯхчашми бебок?#Sentence*]
[@То айби маро ба ман намояд!#Sentence*]

Тане чанд аз бандагони Маҳмуд гуфтанд Ҳасани Маймандиро, қи «султон имрӯз туро чӣ гуфт дар фалон маслиҳат?» Гуфт: «Бар шумо ҳам пӯшида набошад». Гуфтанд: «Он чӣ бо ту гӯяд, ба амсоли мо гуфтан раво надорад». Гуфт: «Ба эътимоди он, ки донад, ки нагӯям, пас чаро ҳамепурсед?»
На ҳар сухан, ки барояд, бигӯяд аҳли шинохт 1,
Ба сирри шоҳ сари хештан нашояд бохт.
Яке аз шуаро пеши амири дуздон рафт ва саное бар ӯ бигуфт. Фармуд, то ҷома аз ӯ баркананд ва аз деҳ бадар кунанд. Мискин бараҳна ба сармо ҳамерафт. Сагон дар қафои вай афтоданд, хост то санге бардорад ва сагонро дафъ кунад, замин ях гирифта буд, оҷиз шуду гуфт: «Ин чӣ ҳаромзода мардумонанд, сагро кушодаанду сангро баста!» Амир аз ғурфа бидиду бишунид ва бихандид. Гуфт: «Эй ҳаким, аз ман чизе бихоҳ!» Гуфт: «Ҷомаи худ мехоҳам, агар инъом фармойӣ..
Умедвор бувад одамӣ ба хайри касон,
Маро ба хайри ту уммед нест, шар 2 марасон!»
Солори 3 дуздонро бар ӯ раҳмат омад ва ҷома бозфармуд ва қабопӯстине бар ӯ мазид карду дираме чанд.
Мардуми қаря 1 ба иллати ҷоҳе, ки дошт балияташ 2 мекашиданд ва азияташро маслиҳат намедиданд, то яке аз xутaбои он иқлим, ки бо ӯ адовате ниҳонӣ дошт, боре ба пурсиш омада будаш. Гуфт: «Туро хобе дидаам, хайр бод!» Гуфто: «Чӣ дидӣ?» Гуфт: «Чунон дидаме, ки туро овози хуш буд ва мардумон аз анфоси ту дар роҳат». Хатиб андар ин лахте 3 бияндешиду гуфт: «Ин муборак хоб аст, ки дидаӣ, ки маро бар айби худ воқиф гардондӣ. Маълум шуд, ки овози нохуш дорам ва халқ аз баланд хондани ман дар ранҷ. Тавба кардам, ки аз ин пас хутба нагӯям, магар ба оҳистагӣ».
Аз суҳбати дӯсте ба ранҷам,
К-ахлоқи бадам ҳасан 4 намояд.
Айбам ҳунару камол бинад,
Хорам гулу ёсуман намояд.
Ку душмани шӯхчашми бебок?
То айби маро ба ман намояд!

Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence


[@Акти таслими Олмони фашистӣ#Sentence*]
[@Акти таслими Олмони фашистӣ ду маротиба имзо шудааст.#Sentence*] [@Акти таслими Олмони якум «Қарори муваққатӣ оид ба таслими Олмон» ном дошта, онро намояндаи фармондеҳи олии Вермахт (Олмон) – генерал–полковник А. Ёдл, намояндаи фармондеҳи олии Иттифоқчиёни Ғарбӣ (ИМА, Англия, Франсия ва ғайра) – генерал Б. Смит ва намояндаи ИҶШС дар фармондеҳии олии иттифоқчиён – генерал–майор И. А. Суслопаров 7 майи 1945 соати 2-ву 41 дақиқа (аз рӯи вақти миёнаи аврупоӣ) дар шаҳри Реймс (Франсия) имзо карданд.#Sentence*] [@Санад дар 4 забон имзо шуда, таърихи қонунӣ шуданаш (8 майи 1945) рӯзи Ғалаба дар Европа эълон гардид.#Sentence*] [@Шартҳои қарор ва худсарии генерал И. А. Суслопаров, ки ҷавоби Москваро интизор нашуда, онро имзо карда буд, И. В. Сталинро қонеъ накард.#Sentence*] [@Сардори СССР фармон дод, ки маршал Г. К. Жуков таслими бечунучарои Олмонро дар шаҳри Берлин аз намояндагони ҳамаи намудҳои қӯшуни фашистӣ қабул кунад.#Sentence*] [@Азбаски шаҳри Берлин қариб тамоман хароб шуда буд, ин маросим дар шаҳри Карлсҳорст (наздикии Берлин) гузаронда шуд.#Sentence*] [@Акти таслими Олмони дуюм «Акти таслими бечунучарои Олмон» ном дошта, 9 майи 1945 соати 00-у 16 дақиқа (аз рӯи вақти миёнаи аврупоӣ) имзо карда шуд.#Sentence*] [@Онро аз ҷониби ИҶШС маршал Г. К. Жуков, аз ҷониби Олмон генерал-фелдмаршал В. Кейтел, генерал-полковник Г. Штумпф (Люфтваффе, қувваҳои ҳавоӣ), генерал-адмирал Г. фон Фридебург (Кригсмарине, қувваҳои баҳрӣ) ва аз ҷониби иттифоқчиён ҷонишини сарфармондеҳи қувваҳои экпедитсионии иттифоқӣ А. У. Теддер (Англия) имзо карданд.#Sentence*] [@Ин рӯз дар ИҶШС иди «Ғалаба» эълон карда шуд.#Sentence*] [@ИҶШС таслими Олмонро қабул карда бошад ҳам, лекин расман 10 сол дар ҳолати ҷанг буд.#Sentence*] [@Танҳо 25 январи 1955 Укази Президиуми Совети Олии СССР қабул шуд, ки он ҳолати ҷангиро бекор кард.#Sentence*]

Акти таслими Олмони фашистӣ
Акти таслими Олмони фашистӣ ду маротиба имзо шудааст. Акти таслими Олмони якум «Қарори муваққатӣ оид ба таслими Олмон» ном дошта, онро намояндаи фармондеҳи олии Вермахт (Олмон) – генерал–полковник А. Ёдл, намояндаи фармондеҳи олии Иттифоқчиёни Ғарбӣ (ИМА, Англия, Франсия ва ғайра) – генерал Б. Смит ва намояндаи ИҶШС дар фармондеҳии олии иттифоқчиён – генерал–майор И. А. Суслопаров 7 майи 1945 соати 2-ву 41 дақиқа (аз рӯи вақти миёнаи аврупоӣ) дар шаҳри Реймс (Франсия) имзо карданд. Санад дар 4 забон имзо шуда, таърихи қонунӣ шуданаш (8 майи 1945) рӯзи Ғалаба дар Европа эълон гардид. Шартҳои қарор ва худсарии генерал И. А. Суслопаров, ки ҷавоби Москваро интизор нашуда, онро имзо карда буд, И. В. Сталинро қонеъ накард. Сардори СССР фармон дод, ки маршал Г. К. Жуков таслими бечунучарои Олмонро дар шаҳри Берлин аз намояндагони ҳамаи намудҳои қӯшуни фашистӣ қабул кунад. Азбаски шаҳри Берлин қариб тамоман хароб шуда буд, ин маросим дар шаҳри Карлсҳорст (наздикии Берлин) гузаронда шуд. Акти таслими Олмони дуюм «Акти таслими бечунучарои Олмон» ном дошта, 9 майи 1945 соати 00-у 16 дақиқа (аз рӯи вақти миёнаи аврупоӣ) имзо карда шуд. Онро аз ҷониби ИҶШС маршал Г. К. Жуков, аз ҷониби Олмон генерал-фелдмаршал В. Кейтел, генерал-полковник Г. Штумпф (Люфтваффе, қувваҳои ҳавоӣ), генерал-адмирал Г. фон Фридебург (Кригсмарине, қувваҳои баҳрӣ) ва аз ҷониби иттифоқчиён ҷонишини сарфармондеҳи қувваҳои экпедитсионии иттифоқӣ А. У. Теддер (Англия) имзо карданд. Ин рӯз дар ИҶШС иди «Ғалаба» эълон карда шуд. ИҶШС таслими Олмонро қабул карда бошад ҳам, лекин расман 10 сол дар ҳолати ҷанг буд. Танҳо 25 январи 1955 Укази Президиуми Совети Олии СССР қабул шуд, ки он ҳолати ҷангиро бекор кард.

Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence


[@Лондон, ё Ландан (англ. London [ˈlʌndən] (итт.)) — пойтахт ва бузургтарин шаҳри Подшоҳии Муттаҳидаи Бритониёи Кабир ва Ирландияи Шимолӣ ва аз ҳама сераҳолитарин шаҳр дар Аврупо мебошад.#Sentence*][2]
[@Ҷуғрофия ва иқлим#Sentence*]
[@Иқлими Лондон — баҳрӣ.#Sentence*] [@Ҳарорати миёнаи январ 10-15С°, июл — 18,9°С#Sentence*]
[@An aerial view of East London from the south-west#Sentence*]
[@Бахшбандӣ#Sentence*]
[@Ноҳияҳои асосии Лондон; Сити — дар он бонкҳою биржаҳо, идораҳои монополияҳои калон, бинои парлумон, муассисаҳои хукуматӣ ва қароргоҳи подшоҳ (қасри Букингем) ҷой гирифтаанд.#Sentence*] [@Трафалгар Уэст-Энд — маҳалли истиқоматӣ ва тиҷоратӣ, Ист-Энд — пойгоҳи таъмири киштиҳо ва маҳалли коргарнишин мебошанд.#Sentence*]
[@Таърих#Sentence*]
[@Лондон таърихи дуҳазорсола дошта, асрҳои XI—XII — пойтахти расмии Инглистон шудааст.#Sentence*] [@Асрҳои XVII—XVIII Лондон ба яке аз бандарҳои калонтарини баҳрии дунё, маркази калони тиҷоратӣ ва молиявӣ табдил ёфтааст.#Sentence*] [@Сокинони шаҳри Лондон дар инқилоби буржуазии Англия нақши бузург бозиданд.#Sentence*] [@Лондон маркази калонтарини ҳаракатҳои коргарӣ, яке аэ манбаъҳои асосин ҳаракати чартистӣ буд.#Sentence*] [@С. 1847 дар Лондон Конгрессҳои 1-ум ва 2-юми Иттифоқи коммунистон баргузор шуд.#Sentence*] [@Асрҳои 19—20 дар Лондон К. Маркс, Ф. Энгелс, В. И. Ленин кор ва зиндагӣ кардаанд.#Sentence*] [@Соли 1902 дар Лондон рӯзномаи "Искра" чоп мешуд.#Sentence*]
[@A London street hit during the Blitz of World War II.#Sentence*]
[@Иқтисод#Sentence*]
[@Bishopsgate, in the City of London.#Sentence*]
[@Дар Лондон ва атрофи он корхонаҳои гуногуни саноатӣ ҷой гирифтаанд: мошинсозӣ, коркарди оҳан (саноати ҳавогард ва худравсозӣ, электротехникӣ ва электронӣ, атомӣ асбобсозӣ, таъмири киштиҳо, истеҳсоли дастгоҳҳои радиоӣ, телефон ва ғ), коғазбарорӣ, коркарди нафт ва полиграфӣ, хӯрокворӣ, тамоку, дӯзандагӣ, кимиё, чӯбгарӣ, мебелсозӣ ва ғ.#Sentence*] [@Саноати Лондон дар истеҳсоли маҳсулоти саноатии мамлакат мавқеи муҳим дорад.#Sentence*]

Лондон, ё Ландан (англ. London [ˈlʌndən] (итт.)) — пойтахт ва бузургтарин шаҳри Подшоҳии Муттаҳидаи Бритониёи Кабир ва Ирландияи Шимолӣ ва аз ҳама сераҳолитарин шаҳр дар Аврупо мебошад.[2]
Ҷуғрофия ва иқлим
Иқлими Лондон — баҳрӣ. Ҳарорати миёнаи январ 10-15С°, июл — 18,9°С
An aerial view of East London from the south-west
Бахшбандӣ
Ноҳияҳои асосии Лондон; Сити — дар он бонкҳою биржаҳо, идораҳои монополияҳои калон, бинои парлумон, муассисаҳои хукуматӣ ва қароргоҳи подшоҳ (қасри Букингем) ҷой гирифтаанд. Трафалгар Уэст-Энд — маҳалли истиқоматӣ ва тиҷоратӣ, Ист-Энд — пойгоҳи таъмири киштиҳо ва маҳалли коргарнишин мебошанд.
Таърих
Лондон таърихи дуҳазорсола дошта, асрҳои XI—XII — пойтахти расмии Инглистон шудааст. Асрҳои XVII—XVIII Лондон ба яке аз бандарҳои калонтарини баҳрии дунё, маркази калони тиҷоратӣ ва молиявӣ табдил ёфтааст. Сокинони шаҳри Лондон дар инқилоби буржуазии Англия нақши бузург бозиданд. Лондон маркази калонтарини ҳаракатҳои коргарӣ, яке аэ манбаъҳои асосин ҳаракати чартистӣ буд. С. 1847 дар Лондон Конгрессҳои 1-ум ва 2-юми Иттифоқи коммунистон баргузор шуд. Асрҳои 19—20 дар Лондон К. Маркс, Ф. Энгелс, В. И. Ленин кор ва зиндагӣ кардаанд. Соли 1902 дар Лондон рӯзномаи "Искра" чоп мешуд.
A London street hit during the Blitz of World War II.
Иқтисод
Bishopsgate, in the City of London.
Дар Лондон ва атрофи он корхонаҳои гуногуни саноатӣ ҷой гирифтаанд: мошинсозӣ, коркарди оҳан (саноати ҳавогард ва худравсозӣ, электротехникӣ ва электронӣ, атомӣ асбобсозӣ, таъмири киштиҳо, истеҳсоли дастгоҳҳои радиоӣ, телефон ва ғ), коғазбарорӣ, коркарди нафт ва полиграфӣ, хӯрокворӣ, тамоку, дӯзандагӣ, кимиё, чӯбгарӣ, мебелсозӣ ва ғ. Саноати Лондон дар истеҳсоли маҳсулоти саноатии мамлакат мавқеи муҳим дорад.

Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence


[@Ҷанги дуюми ҷаҳон (1 сентябр 1939[1] — 2 сентябр 1945) — ҷанги ду эътилофоти (блоки) ҳарбӣ ва сиёсии ҷаҳон, ки ба ҷанги бузургтарини ҷаҳон дар таърихи инсоният табдил ёфтааст.#Sentence*] [@Дар Ҷанги дуюми ҷаҳон 62 давлатҳои ҷаҳон иштирок кардаанд.#Sentence*] [@Ҷанг дар се қитъа ва дар обҳои чаҳор уқёнусҳои ҷаҳон рӯй додааст.#Sentence*]
[@Иштирокчиён#Sentence*]
[@Дар Ҷанги дуюми ҷаҳон 62 давлатҳои ҷаҳон иштирок кардаанд.#Sentence*] [@Шумораи кишварҳои иттифоқи (блоки) зидди фашистӣ (антигилеровская коалиция) дар давоми ҷанг тағйир меёфт.#Sentence*] [@Баъзе аз онҳо хеле фаъол буданд, дигарон ба иттифоқи худ бо маҳсулот, хӯрок ва ғайраҳо кумак мерасониданд.#Sentence*]
[@Бар зидди Ҳитлер ва иттифоқи давлатҳои фашистӣ кишварҳои зерин ба ҷанг дохил буданд: Лаҳистон, Британияи Кабир, Фаронса (аз соли 1939), ИҶШС (аз соли 1941), ИМА (аз соли 1941), Чин, Австралия, Канада, Югославия, Нидерланд, Норвегия, Зеландияи Нав, Иттиҳодияи Ҷануби Африқо, Чехословакия, Белжик, Юнон, Эфиопия, Дания, Бразилия, Мексика, Муғулистон, Люксембург, Непал, Панама, Аргентина, Чили, Куба, Перу, Гватемала, Колумбия, Коста-Рика, Ҷумҳурии Доминик, Албания, Ҳондурас, Салвадор, Ҳаити, Парагвай, Эквадор, Сан-Марино, Туркия, Уругвай, Венесуэла, Лубнон, Арабистони Саудӣ, Никарагуа, Либерия, Боливия.#Sentence*] [@Дар давоми ҷанг ба ин рӯйхат баъзе аз кишварҳое ворид шуданд, ки дар блоки миллатгароёни фашистӣ буданд: Эрон (аз соли 1941), Ироқ (аз соли 1943), Италия (аз соли 1943), Руминия (аз соли 1944), Булғористон (аз соли 1944), Маҷористон (аз соли 1945), Финляндия (аз соли 1945).#Sentence*]
[@Аз ҷониби дигар дар ҷанг кишварҳои итттифоқи миллатгароёни фашистӣ иштирок доштанд: Германия, Италия (то 1943), Империяи Ҷопон, Финляндия (то 1944), Булғористон (то 1944), Руминия (то 1944), Маҷористон (то 1945), Словакия, Таиланд (Сиам), Ироқ (то 1941), Эрон (то 1941), Манчжоу-Го, Хорватия.#Sentence*]

Ҷанги дуюми ҷаҳон (1 сентябр 1939[1] — 2 сентябр 1945) — ҷанги ду эътилофоти (блоки) ҳарбӣ ва сиёсии ҷаҳон, ки ба ҷанги бузургтарини ҷаҳон дар таърихи инсоният табдил ёфтааст. Дар Ҷанги дуюми ҷаҳон 62 давлатҳои ҷаҳон иштирок кардаанд. Ҷанг дар се қитъа ва дар обҳои чаҳор уқёнусҳои ҷаҳон рӯй додааст.
Иштирокчиён
Дар Ҷанги дуюми ҷаҳон 62 давлатҳои ҷаҳон иштирок кардаанд. Шумораи кишварҳои иттифоқи (блоки) зидди фашистӣ (антигилеровская коалиция) дар давоми ҷанг тағйир меёфт. Баъзе аз онҳо хеле фаъол буданд, дигарон ба иттифоқи худ бо маҳсулот, хӯрок ва ғайраҳо кумак мерасониданд.
Бар зидди Ҳитлер ва иттифоқи давлатҳои фашистӣ кишварҳои зерин ба ҷанг дохил буданд: Лаҳистон, Британияи Кабир, Фаронса (аз соли 1939), ИҶШС (аз соли 1941), ИМА (аз соли 1941), Чин, Австралия, Канада, Югославия, Нидерланд, Норвегия, Зеландияи Нав, Иттиҳодияи Ҷануби Африқо, Чехословакия, Белжик, Юнон, Эфиопия, Дания, Бразилия, Мексика, Муғулистон, Люксембург, Непал, Панама, Аргентина, Чили, Куба, Перу, Гватемала, Колумбия, Коста-Рика, Ҷумҳурии Доминик, Албания, Ҳондурас, Салвадор, Ҳаити, Парагвай, Эквадор, Сан-Марино, Туркия, Уругвай, Венесуэла, Лубнон, Арабистони Саудӣ, Никарагуа, Либерия, Боливия. Дар давоми ҷанг ба ин рӯйхат баъзе аз кишварҳое ворид шуданд, ки дар блоки миллатгароёни фашистӣ буданд: Эрон (аз соли 1941), Ироқ (аз соли 1943), Италия (аз соли 1943), Руминия (аз соли 1944), Булғористон (аз соли 1944), Маҷористон (аз соли 1945), Финляндия (аз соли 1945).
Аз ҷониби дигар дар ҷанг кишварҳои итттифоқи миллатгароёни фашистӣ иштирок доштанд: Германия, Италия (то 1943), Империяи Ҷопон, Финляндия (то 1944), Булғористон (то 1944), Руминия (то 1944), Маҷористон (то 1945), Словакия, Таиланд (Сиам), Ироқ (то 1941), Эрон (то 1941), Манчжоу-Го, Хорватия.

Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence


[@Додситонҳои Тоҷикистону Эрон табодули зиндониёнро баррасӣ кардаанд#Sentence*]
[@Мақомоти Эрон ва Тоҷикистон ба мувофиқа расидаанд, ки вобаста ба вазъи Афғонистон барои мубориза бо терроризм ҳамкорӣ хоҳанд кард ва ба ҳамдигар «маълумоти фаврӣ» хоҳанд дод.#Sentence*]
[@Додситонии кулли Тоҷикистон рӯзи 8-уми июн бо нашри як баёнияи расмӣ гуфт, ки ин мавзӯъ рӯзи 8-уми июн дар сӯҳбати Муҳаммад Ҷаъфар Мунтазирӣ, додситони кулли Эрон бо Юсуф Раҳмон, додситони кулли Тоҷикистон матраҳ шудааст.#Sentence*] [@Ду додситон ҳамчунин "истирдоди ҷинояткорон ва бозпас додани маҳкумшудаҳоро баррасӣ карданд.”#Sentence*]
[@Муҳаммадҷаъфар Мунтазирӣ, додситони кулли Эрон шоми 8-уми июн бо сафари корӣ вориди Тоҷикистон шудааст.#Sentence*] [@Сафари Муҳаммад Ҷаъфар Мунтазирӣ зоҳиран посух ба сафари Юсуф Раҳмон, додситони кулли Тоҷикистон ба Теҳрон аст, ки 7-уми феврали соли 2022 сурат гирифт ва дар ҷараёни он мубориза бо терроризму ифротгароӣ, ҷиноятҳои созмонёфтаи байналмилалӣ, истирдоди ҷинояткорон, қочоқи маводди мухаддир баррасӣ шуд.#Sentence*] [@Дар он замон байни ду тараф Ёддошти тафоҳуми ҳамкорӣ миёни имзо шуд.#Sentence*]
[@Дафтари матбуоти ҳукумати вилояти Суғд бо нашри як баёнияи расмӣ низ гуфт, ки Муҳаммадҷаъфар Мунтазирӣ зимни сафар дар вилояти Суғд, бо Раҷаббой Аҳмадзода - раис ва Фурқат Хоҷазода, додситони вилоят “перомуни густариши робитаҳои дӯстонаи Ҷумҳурии Исломии Эрон ва Ҷумҳурии Тоҷикистон мубодилаи афкор намуданд.”#Sentence*]
[@Додситонии кулл мегӯяд, соли гузашта 7 ҷавонеро, ки дар донишгоҳҳои динии Эрон ғайриқонунӣ таҳсил мекарданд, ба кишвар баргардонидааст.#Sentence*] [@Соли гузашта ду корманди додситонии кулл ба Эрон рафтанд, то маълум кунанд, ки онҷо чанд нафар ҷавони тоҷик дар мадрасаҳо ба таҳсили ғайриқонунии динӣ машғуланд.#Sentence*] [@Ба қавли додситонӣ, кормандони додситонӣ “58 нафар чунин толибилмонро муайян намуда” ҳафт нафари онҳоро ба Тоҷикистон баргардонидаанд.#Sentence*]

Додситонҳои Тоҷикистону Эрон табодули зиндониёнро баррасӣ кардаанд
Мақомоти Эрон ва Тоҷикистон ба мувофиқа расидаанд, ки вобаста ба вазъи Афғонистон барои мубориза бо терроризм ҳамкорӣ хоҳанд кард ва ба ҳамдигар «маълумоти фаврӣ» хоҳанд дод.
Додситонии кулли Тоҷикистон рӯзи 8-уми июн бо нашри як баёнияи расмӣ гуфт, ки ин мавзӯъ рӯзи 8-уми июн дар сӯҳбати Муҳаммад Ҷаъфар Мунтазирӣ, додситони кулли Эрон бо Юсуф Раҳмон, додситони кулли Тоҷикистон матраҳ шудааст. Ду додситон ҳамчунин "истирдоди ҷинояткорон ва бозпас додани маҳкумшудаҳоро баррасӣ карданд.”
Муҳаммадҷаъфар Мунтазирӣ, додситони кулли Эрон шоми 8-уми июн бо сафари корӣ вориди Тоҷикистон шудааст. Сафари Муҳаммад Ҷаъфар Мунтазирӣ зоҳиран посух ба сафари Юсуф Раҳмон, додситони кулли Тоҷикистон ба Теҳрон аст, ки 7-уми феврали соли 2022 сурат гирифт ва дар ҷараёни он мубориза бо терроризму ифротгароӣ, ҷиноятҳои созмонёфтаи байналмилалӣ, истирдоди ҷинояткорон, қочоқи маводди мухаддир баррасӣ шуд. Дар он замон байни ду тараф Ёддошти тафоҳуми ҳамкорӣ миёни имзо шуд.
Дафтари матбуоти ҳукумати вилояти Суғд бо нашри як баёнияи расмӣ низ гуфт, ки Муҳаммадҷаъфар Мунтазирӣ зимни сафар дар вилояти Суғд, бо Раҷаббой Аҳмадзода - раис ва Фурқат Хоҷазода, додситони вилоят “перомуни густариши робитаҳои дӯстонаи Ҷумҳурии Исломии Эрон ва Ҷумҳурии Тоҷикистон мубодилаи афкор намуданд.”
Додситонии кулл мегӯяд, соли гузашта 7 ҷавонеро, ки дар донишгоҳҳои динии Эрон ғайриқонунӣ таҳсил мекарданд, ба кишвар баргардонидааст. Соли гузашта ду корманди додситонии кулл ба Эрон рафтанд, то маълум кунанд, ки онҷо чанд нафар ҷавони тоҷик дар мадрасаҳо ба таҳсили ғайриқонунии динӣ машғуланд. Ба қавли додситонӣ, кормандони додситонӣ “58 нафар чунин толибилмонро муайян намуда” ҳафт нафари онҳоро ба Тоҷикистон баргардонидаанд.

Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence


[@Устод Муъмин Қаноат – шоири порсигӯи Тоҷикистон даргузашт.#Sentence*] [@Ба ҳамин муносибат доктор Ғуломалӣ Ҳаддоди Одил – раиси Фарҳангистони забон ва адаби форсӣ, дар паёме даргузашти вайро таслият гуфт.#Sentence*] [@Матни паёми мазкур бад-ин шарҳ аст:#Sentence*]
[@Ба номи Худо#Sentence*]
[@Хабари даргузашти шоири гаронқадри тоҷик, устод Муъмин Қаноат мӯҷиби таассуф шуд.#Sentence*] [@Эшон аз намояндаҳои ғайратманди шеъри муосири Тоҷикистон буд, ки дар даврони ҳукумати сотсиалистӣ, алорағми тангноҳо, ба пайравӣ аз устодоне чун Садриддин Айнӣ ва Мирзо Турсунзода, аз ҷараёни шеър ва адаби дерсолаи диёри устод Рӯдакӣ посбонӣ кард ва пас аз истиқлол онро ҳамчун амонате ба наслҳои баъдӣ мунтақил кард.#Sentence*]
[@Осори мутааддиди он марҳум, ба хусус, шеъри мондагори ӯ дар бораи халиҷи Форс ҳамчун ёдгори боарзиш дар миёни адабдӯстони Эрон аст, ки аз он ҳамвора ба унвони хотираи меҳрубонӣ ва нишони дӯстии ҳамзабонон ёд мешавад.#Sentence*]
[@Зоеъаи даргузашти ин шоири фақидро ба миллат ва давлати Тоҷикистон ва ҳамчунин, ба хонаводаи он марҳум таслият арз мекунам ва аз Худованди мутаъол барои ӯ раҳмату ғуфрон масъалат дорам.#Sentence*]
[@Ғуломалӣ Ҳаддоди Одил –
раис Фарҳангистони забон ва адаби форсӣ
ва Бунёди «Саъдӣ»#Sentence*]
[@Зиндаёд устод Муъмин Қаноат дар соли 1956 дар риштаи забон ва адабиёти форсии тоҷикӣ аз Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон фориғуттаҳсил шуд ва дар ҳамон сол ба узвияти Иттиҳодияи нависандагон даромад.#Sentence*] [@Пас аз итмоми таҳсилот дар маҷаллаи «Садои шарқ» машғул ба кор ва пас аз муддате сардабири ин нашрия шуд.#Sentence*] [@Нахустин дафтари шеъри ӯ бо номи «Шарора» дар соли 1960 ба чоп расид.#Sentence*]
[@Вай даҳҳо дафтари шеър ва достони ҳамосии дигар низ мунташир кард, ки бархе аз машҳуртарини онҳо иборатанд аз:#Sentence*] [@«Тоҷикистон – исми ман», «Суруши Сталинград», «Ҳамосаи дод» ва «Масъуднома».#Sentence*] [@Ў ҳамчунин бо навиштани достони «Гаҳвораи Сино» дар соли 1978 ҷоизаи Рӯдакиро дарёфт кард.#Sentence*]

Устод Муъмин Қаноат – шоири порсигӯи Тоҷикистон даргузашт. Ба ҳамин муносибат доктор Ғуломалӣ Ҳаддоди Одил – раиси Фарҳангистони забон ва адаби форсӣ, дар паёме даргузашти вайро таслият гуфт. Матни паёми мазкур бад-ин шарҳ аст:
Ба номи Худо
Хабари даргузашти шоири гаронқадри тоҷик, устод Муъмин Қаноат мӯҷиби таассуф шуд. Эшон аз намояндаҳои ғайратманди шеъри муосири Тоҷикистон буд, ки дар даврони ҳукумати сотсиалистӣ, алорағми тангноҳо, ба пайравӣ аз устодоне чун Садриддин Айнӣ ва Мирзо Турсунзода, аз ҷараёни шеър ва адаби дерсолаи диёри устод Рӯдакӣ посбонӣ кард ва пас аз истиқлол онро ҳамчун амонате ба наслҳои баъдӣ мунтақил кард.
Осори мутааддиди он марҳум, ба хусус, шеъри мондагори ӯ дар бораи халиҷи Форс ҳамчун ёдгори боарзиш дар миёни адабдӯстони Эрон аст, ки аз он ҳамвора ба унвони хотираи меҳрубонӣ ва нишони дӯстии ҳамзабонон ёд мешавад.
Зоеъаи даргузашти ин шоири фақидро ба миллат ва давлати Тоҷикистон ва ҳамчунин, ба хонаводаи он марҳум таслият арз мекунам ва аз Худованди мутаъол барои ӯ раҳмату ғуфрон масъалат дорам.
Ғуломалӣ Ҳаддоди Одил –
раис Фарҳангистони забон ва адаби форсӣ
ва Бунёди «Саъдӣ»
Зиндаёд устод Муъмин Қаноат дар соли 1956 дар риштаи забон ва адабиёти форсии тоҷикӣ аз Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон фориғуттаҳсил шуд ва дар ҳамон сол ба узвияти Иттиҳодияи нависандагон даромад. Пас аз итмоми таҳсилот дар маҷаллаи «Садои шарқ» машғул ба кор ва пас аз муддате сардабири ин нашрия шуд. Нахустин дафтари шеъри ӯ бо номи «Шарора» дар соли 1960 ба чоп расид.
Вай даҳҳо дафтари шеър ва достони ҳамосии дигар низ мунташир кард, ки бархе аз машҳуртарини онҳо иборатанд аз: «Тоҷикистон – исми ман», «Суруши Сталинград», «Ҳамосаи дод» ва «Масъуднома». Ў ҳамчунин бо навиштани достони «Гаҳвораи Сино» дар соли 1978 ҷоизаи Рӯдакиро дарёфт кард.

Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence


[@Шумораи 2 (28) маҷаллаи «Пайванд» – номаи Анҷумани тоҷикон ва форсизабонони ҷаҳон, ки соли 2017 ба табъ расид, ҳовии матолиби зер ба ду хат – кириллии тоҷикӣ ва форсӣ мебошад:#Sentence*]
[@Соли ҷавонон#Sentence*]
[@– Суханронии Асосгузори Сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон – Эмомалӣ Раҳмон ба ифтихори Рӯзи ҷавонон;#Sentence*]
[@Ваҳдати миллӣ#Sentence*]
[@Усмон Солеҳ. Баргу сози коинот аз ваҳдат аст#Sentence*]
[@Устод Айнӣ дар Эрон#Sentence*]
[@Ҳамоиши бузургдошти устод Садриддин Айнӣ дар Эрон#Sentence*]
[@Ҳуҷҷатуллоҳи Фағонӣ.#Sentence*] [@Матни паём ба муносибати баргузории маросими таҷлил аз устод Садриддин Айнӣ#Sentence*]
[@Ҳасани Қарибӣ. Бузургдошти устод Айнӣ дар Эрон#Sentence*]
[@Маҳдии Муҳаққиқ.#Sentence*] [@Айнӣ – парчамдори забон ва адаби форсии тоҷикӣ дар Тоҷикистон#Sentence*]
[@Ғуломалӣ Ҳаддоди Одил.#Sentence*] [@Мо дар Эрон касеро надорем, ки нақши Айнӣ дар Тоҷикистонро ифо карда бошад#Sentence*]
[@Муҷтаҳид Шабистарӣ.#Sentence*] [@Айнӣ – ҳувияти миллии тоҷикҳо#Sentence*]
[@Асғари Додбеҳ.#Sentence*] [@Садриддин Айнӣ амале муъҷизагун кард#Sentence*]
[@Абдунабӣ Сатторзода.#Sentence*] [@Китоби «Намунаи адабиёти тоҷик»#Sentence*]
[@Андешаҳои адабӣ#Sentence*]
[@Субҳон Амирзода.#Sentence*] [@Рӯдакӣ – шоири ҷаҳонӣ#Sentence*]
[@Равшан Раҳмонӣ.#Sentence*] [@Худоӣ Шарифзода оид ба пайванди адабиёти навишторӣ ва гуфторӣ#Sentence*]
[@Забони ман – ҷаҳони ман#Sentence*]
[@Сайфиддин Назарзода.#Sentence*] [@Бознигарии усулҳои истилоҳсозӣ#Sentence*]
[@Саидраҳмон Сулаймонов.#Sentence*] [@«Махориҷ-ул-ҳуруф»-и Ибни Сино дар забоншиносии араб ва тоҷик#Sentence*]
[@Таърих#Sentence*]
[@Саидҷон Зубайдуллоев.#Sentence*] [@Ҳунармандии бекигарии Қубодиён#Sentence*]
[@Аъзамҷон Азимов, Нуъмонҷон Ғаффоров.#Sentence*] [@Нақши Мирзо Сироҷи Ҳаким дар танвири афкор ва бедории тоҷикон#Sentence*]
[@Назм#Sentence*]
[@Саидалӣ Маъмур (Тоҷикистон)#Sentence*]
[@Нурмуҳаммад Ниёзӣ (Тоҷикистон)#Sentence*]
[@Гулбаҳор Маликзода (Тоҷикистон)#Sentence*]
[@Гурез Сафар (Тоҷикистон)#Sentence*]
[@Марям Ҷаъфарии Озармонӣ (Эрон)#Sentence*]
[@Маҳдии Мазоҳирӣ (Эрон)#Sentence*]
[@Фаридун Муширӣ (Эрон)#Sentence*]
[@Илоҳа Аҳрор (Афғонистон)#Sentence*]
[@Карима Мулзам Пуркор (Афғонистон)#Sentence*]
[@Масъуди Сипанд (ИМА)#Sentence*]
[@Наср#Sentence*]
[@Зариф Ғулом.#Sentence*] [@Тётя Клава (ҳикоя)#Sentence*]
[@Нишонии пойгоҳи маҷозии нашрия: www.payvandgar.tj#Sentence*]
[@Нишонии почтаи электронӣ: jpayvand@mail.ru#Sentence*]

Шумораи 2 (28) маҷаллаи «Пайванд» – номаи Анҷумани тоҷикон ва форсизабонони ҷаҳон, ки соли 2017 ба табъ расид, ҳовии матолиби зер ба ду хат – кириллии тоҷикӣ ва форсӣ мебошад:
Соли ҷавонон
– Суханронии Асосгузори Сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон – Эмомалӣ Раҳмон ба ифтихори Рӯзи ҷавонон;
Ваҳдати миллӣ
Усмон Солеҳ. Баргу сози коинот аз ваҳдат аст
Устод Айнӣ дар Эрон
Ҳамоиши бузургдошти устод Садриддин Айнӣ дар Эрон
Ҳуҷҷатуллоҳи Фағонӣ. Матни паём ба муносибати баргузории маросими таҷлил аз устод Садриддин Айнӣ
Ҳасани Қарибӣ. Бузургдошти устод Айнӣ дар Эрон
Маҳдии Муҳаққиқ. Айнӣ – парчамдори забон ва адаби форсии тоҷикӣ дар Тоҷикистон
Ғуломалӣ Ҳаддоди Одил. Мо дар Эрон касеро надорем, ки нақши Айнӣ дар Тоҷикистонро ифо карда бошад
Муҷтаҳид Шабистарӣ. Айнӣ – ҳувияти миллии тоҷикҳо
Асғари Додбеҳ. Садриддин Айнӣ амале муъҷизагун кард
Абдунабӣ Сатторзода. Китоби «Намунаи адабиёти тоҷик»
Андешаҳои адабӣ
Субҳон Амирзода. Рӯдакӣ – шоири ҷаҳонӣ
Равшан Раҳмонӣ. Худоӣ Шарифзода оид ба пайванди адабиёти навишторӣ ва гуфторӣ
Забони ман – ҷаҳони ман
Сайфиддин Назарзода. Бознигарии усулҳои истилоҳсозӣ
Саидраҳмон Сулаймонов. «Махориҷ-ул-ҳуруф»-и Ибни Сино дар забоншиносии араб ва тоҷик
Таърих
Саидҷон Зубайдуллоев. Ҳунармандии бекигарии Қубодиён
Аъзамҷон Азимов, Нуъмонҷон Ғаффоров. Нақши Мирзо Сироҷи Ҳаким дар танвири афкор ва бедории тоҷикон
Назм
Саидалӣ Маъмур (Тоҷикистон)
Нурмуҳаммад Ниёзӣ (Тоҷикистон)
Гулбаҳор Маликзода (Тоҷикистон)
Гурез Сафар (Тоҷикистон)
Марям Ҷаъфарии Озармонӣ (Эрон)
Маҳдии Мазоҳирӣ (Эрон)
Фаридун Муширӣ (Эрон)
Илоҳа Аҳрор (Афғонистон)
Карима Мулзам Пуркор (Афғонистон)
Масъуди Сипанд (ИМА)
Наср
Зариф Ғулом. Тётя Клава (ҳикоя)
Нишонии пойгоҳи маҷозии нашрия: www.payvandgar.tj
Нишонии почтаи электронӣ: jpayvand@mail.ru

Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence


[@36 Аҳли китоб аз он чӣ бар ту нозил шуда, шодмонанд.#Sentence*] [@Ва аз он ҷамоъат касоне ҳастанд, ки баъзе аз онро инкор мекунанд.#Sentence*] [@Бигӯ: «Ман амр шудаам, ки Худои якторо бипарастам ва ба Ӯ ширк наёварам.#Sentence*] [@Ба сӯи Ӯ даъват мекунам ва бозгашти ман ба сӯи Ӯст!#Sentence*]
[@37 Ҳамчунин Қуръонро ба забони арабӣ нозил кардем.#Sentence*] [@Агар пас аз донише, ки ба ту расида, аз паи хоҳишҳои онҳо биравӣ, дар баробари азоби Худо корсозу нигаҳдорандае нахоҳӣ дошт.#Sentence*]
[@38 Ба таҳқиқ пеш аз ту паёмбароне фиристодаем ва барояшон ҳамсарону фарзандон қарор додаем.#Sentence*] [@Ва ҳеҷ паёмбареро ҳаққи он набуд, ки ҷуз ба фармони Худо ояте биёварад ва ҳар амреро замоне навишташуда аст.#Sentence*]
[@39 Худо ҳар чиро бихоҳад, маҳв ё исбот мекунад ва уммулкитоб назди Ӯст.#Sentence*]
[@40 Агар баъзе аз он чиро ки ба онҳо ваъда кардаем, ба ту нишон диҳем, ё туро пеш аз вақт бимиронем, дар ҳар ҳол он чӣ бар ӯҳдаи туст, таблиғ аст ва он чӣ бар ӯҳдаи мост, ҳисоб кардан!#Sentence*]
[@41 Оё ҳанӯз надонистаанд, ки мо аз атрофи ин сарзамин кам мекунем ва Худо ҳукм мекунад ва ҳеҷ чиз ҳукми Ӯро рад намекунад ва Ӯ зуд ба ҳисоби ҳама мерасад?#Sentence*]
[@42 Касоне, ки пеш аз инҳо буданд, макрҳо карданд, вале ҳамаи макрҳо назди Худованд аст.#Sentence*] [@Медонад, ки ҳар касе чӣ мекунад.#Sentence*] [@Ва кофирон ба зудӣ хоҳанд донист, ки некӯии охират аз они кист!#Sentence*]
[@43 Кофирон мегӯянд, ки ту паёмбар нести.#Sentence*] [@Бигӯ: «Худо ва ҳар кас, ки аз китоб огоҳӣ дошта бошад, ба шоҳидӣ миёни ману шумо кофист!#Sentence*]

14
[@Сураи ИБРОҲИМ#Sentence*]

[@Ба номи Худои бахшояндаи меҳрубон!#Sentence*]
[@1 Алиф, лом, ро.#Sentence*] [@Китобест, ки бар ту нозил кардем, то мардумро ба фармони Парвардигорашон аз торикӣ ба рӯшноӣ бибарӣ ва ба роҳи Худои пирӯзманди сутуданӣ (ҳамаи забонҳо шукри Ӯкунанд) роҳ намоӣ.#Sentence*]
[@2 Худое, ки ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст, аз они Ӯст!#Sentence*] [@Пас вой бар кофирон аз азобе сахт.#Sentence*]
[@3 Онҳое, ки зиндагии дунёро аз охират дӯсттар доранд ва дигаронро аз роҳи Худо бозмедоранд ва онро мунҳариф (каҷрав нишон доданашро) мехоҳанд, сахт дар гумроҳӣ ҳастанд.#Sentence*]

36 Аҳли китоб аз он чӣ бар ту нозил шуда, шодмонанд. Ва аз он ҷамоъат касоне ҳастанд, ки баъзе аз онро инкор мекунанд. Бигӯ: «Ман амр шудаам, ки Худои якторо бипарастам ва ба Ӯ ширк наёварам. Ба сӯи Ӯ даъват мекунам ва бозгашти ман ба сӯи Ӯст!
37 Ҳамчунин Қуръонро ба забони арабӣ нозил кардем. Агар пас аз донише, ки ба ту расида, аз паи хоҳишҳои онҳо биравӣ, дар баробари азоби Худо корсозу нигаҳдорандае нахоҳӣ дошт.
38 Ба таҳқиқ пеш аз ту паёмбароне фиристодаем ва барояшон ҳамсарону фарзандон қарор додаем. Ва ҳеҷ паёмбареро ҳаққи он набуд, ки ҷуз ба фармони Худо ояте биёварад ва ҳар амреро замоне навишташуда аст.
39 Худо ҳар чиро бихоҳад, маҳв ё исбот мекунад ва уммулкитоб назди Ӯст.
40 Агар баъзе аз он чиро ки ба онҳо ваъда кардаем, ба ту нишон диҳем, ё туро пеш аз вақт бимиронем, дар ҳар ҳол он чӣ бар ӯҳдаи туст, таблиғ аст ва он чӣ бар ӯҳдаи мост, ҳисоб кардан!
41 Оё ҳанӯз надонистаанд, ки мо аз атрофи ин сарзамин кам мекунем ва Худо ҳукм мекунад ва ҳеҷ чиз ҳукми Ӯро рад намекунад ва Ӯ зуд ба ҳисоби ҳама мерасад?
42 Касоне, ки пеш аз инҳо буданд, макрҳо карданд, вале ҳамаи макрҳо назди Худованд аст. Медонад, ки ҳар касе чӣ мекунад. Ва кофирон ба зудӣ хоҳанд донист, ки некӯии охират аз они кист!
43 Кофирон мегӯянд, ки ту паёмбар нести. Бигӯ: «Худо ва ҳар кас, ки аз китоб огоҳӣ дошта бошад, ба шоҳидӣ миёни ману шумо кофист!

14
Сураи ИБРОҲИМ

Ба номи Худои бахшояндаи меҳрубон!
1 Алиф, лом, ро. Китобест, ки бар ту нозил кардем, то мардумро ба фармони Парвардигорашон аз торикӣ ба рӯшноӣ бибарӣ ва ба роҳи Худои пирӯзманди сутуданӣ (ҳамаи забонҳо шукри Ӯкунанд) роҳ намоӣ.
2 Худое, ки ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст, аз они Ӯст! Пас вой бар кофирон аз азобе сахт.
3 Онҳое, ки зиндагии дунёро аз охират дӯсттар доранд ва дигаронро аз роҳи Худо бозмедоранд ва онро мунҳариф (каҷрав нишон доданашро) мехоҳанд, сахт дар гумроҳӣ ҳастанд.

Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence


[@Роҳбари ҳаракати озодихоҳӣ#Sentence*]
[@Аз ҷумла, дар шаҳри Гелони вилояти Рашт ба шӯриши мусаллаҳи зидди подшоҳ ҳамроҳ шуда, дар роҳи ғалабаи он фидокорона хидмат кардааст ва ба гирифтани нишони Сатторхон, ки яке аз роҳбарони ҳаракати озодихоҳии миллии Эрон буд, мушарраф гардидааст.#Sentence*] [@Пас аз шикасти балвои солҳои 1905—1911 қувваҳои иртиҷоъӣ ба таъқиби инқилобиюн шурӯъ намудаанд ва Лоҳутӣ, ки ба қатл маҳкум шуда буд, ба Бағдод муҳоҷират карда, то апрели соли 1915 дар он ҷо рахти иқомат густардааст.#Sentence*]
[@Боз ба ватан баргашта, рӯзномаи «Бесутун»-ро таъсис додааст ва дигарбора дар ҷунбишҳои озодихоҳонаи синфӣ ва муборизаҳои инқилобӣ ширкат варзида, мафкураву ҷаҳонбинии ӯ вусъати бештар ёфтаанд.#Sentence*] [@Дар аввалҳои соли 1917 нахустин бор бо болшевикони рус, ки дар сафи қӯшунҳои ишғолӣ хидмат мекарданд, ошно шуда, ба воситаи онҳо доир ба воқеаҳои инқилобии Русия муфассал иттилоъ ёфтааст.#Sentence*]
[@Моҳи декабри соли 1917, вақте ки Ҳукумати Шӯравӣ аскарони русро аз Эрон баровардаву империалистони инглис кишварашро тасарруф намуданд, Лоҳутӣ дубора тарки ватан гуфта, ба Истамбул рафтаву муддате дар макотиби форсӣ муаллимӣ кардааст ва силсилае ғазалиёти беназир офаридааст, ки дар маҷмӯаҳои «Лаъолӣ», «Эроннома», «Наврӯзнома» ва ғ. ба табъ расидаанд.#Sentence*] [@Дар муҳоҷират хеле сахтиҳоро ба сар бурда, ҳамроҳи ҳамсангарони содиқаш «Ҷамъияти ҷавонони Эрон» ва маҷаллаи «Порс»-ро таъсис додааст ва, ниҳоят, дучори таъқиби шадиде гардидааст.#Sentence*]
[@Охири соли 1921 ба Озарбойҷон омадааст ва, дере нагузашта, дувумин шӯриши Табрезро, ки бо номи «Шӯриши Лоҳутихон» машҳур аст, сардорӣ кардааст.#Sentence*]
[@Пас аз фурӯ нишонда шудани шӯриш, моҳи феврали соли 1922, ба Иттиҳоди Шӯравӣ гузашта, ба давраи нави ҳаёти худ оғоз бахшидааст.#Sentence*]
[@Муддате дар Тифлису Бокуву Нахҷувон кору зиндагӣ карда, ибтидои соли 1923 ба Маскав омадааст ва дар «Нашриёти халқҳои ИҶШС» ба кор пардохтааст.#Sentence*] [@Аз соли 1924 узви Ҳизби коммунистии Иттиҳоди Шӯравӣ — ВКП(б) буд.#Sentence*]

Роҳбари ҳаракати озодихоҳӣ
Аз ҷумла, дар шаҳри Гелони вилояти Рашт ба шӯриши мусаллаҳи зидди подшоҳ ҳамроҳ шуда, дар роҳи ғалабаи он фидокорона хидмат кардааст ва ба гирифтани нишони Сатторхон, ки яке аз роҳбарони ҳаракати озодихоҳии миллии Эрон буд, мушарраф гардидааст. Пас аз шикасти балвои солҳои 1905—1911 қувваҳои иртиҷоъӣ ба таъқиби инқилобиюн шурӯъ намудаанд ва Лоҳутӣ, ки ба қатл маҳкум шуда буд, ба Бағдод муҳоҷират карда, то апрели соли 1915 дар он ҷо рахти иқомат густардааст.
Боз ба ватан баргашта, рӯзномаи «Бесутун»-ро таъсис додааст ва дигарбора дар ҷунбишҳои озодихоҳонаи синфӣ ва муборизаҳои инқилобӣ ширкат варзида, мафкураву ҷаҳонбинии ӯ вусъати бештар ёфтаанд. Дар аввалҳои соли 1917 нахустин бор бо болшевикони рус, ки дар сафи қӯшунҳои ишғолӣ хидмат мекарданд, ошно шуда, ба воситаи онҳо доир ба воқеаҳои инқилобии Русия муфассал иттилоъ ёфтааст.
Моҳи декабри соли 1917, вақте ки Ҳукумати Шӯравӣ аскарони русро аз Эрон баровардаву империалистони инглис кишварашро тасарруф намуданд, Лоҳутӣ дубора тарки ватан гуфта, ба Истамбул рафтаву муддате дар макотиби форсӣ муаллимӣ кардааст ва силсилае ғазалиёти беназир офаридааст, ки дар маҷмӯаҳои «Лаъолӣ», «Эроннома», «Наврӯзнома» ва ғ. ба табъ расидаанд. Дар муҳоҷират хеле сахтиҳоро ба сар бурда, ҳамроҳи ҳамсангарони содиқаш «Ҷамъияти ҷавонони Эрон» ва маҷаллаи «Порс»-ро таъсис додааст ва, ниҳоят, дучори таъқиби шадиде гардидааст.
Охири соли 1921 ба Озарбойҷон омадааст ва, дере нагузашта, дувумин шӯриши Табрезро, ки бо номи «Шӯриши Лоҳутихон» машҳур аст, сардорӣ кардааст.
Пас аз фурӯ нишонда шудани шӯриш, моҳи феврали соли 1922, ба Иттиҳоди Шӯравӣ гузашта, ба давраи нави ҳаёти худ оғоз бахшидааст.
Муддате дар Тифлису Бокуву Нахҷувон кору зиндагӣ карда, ибтидои соли 1923 ба Маскав омадааст ва дар «Нашриёти халқҳои ИҶШС» ба кор пардохтааст. Аз соли 1924 узви Ҳизби коммунистии Иттиҳоди Шӯравӣ — ВКП(б) буд.


[@Ҳамсояҳуҷраи ман, чунонки дар боло қайд шуд, як қирғиз буд, ки ба ман ҳеҷ шиносоӣ надошт.#Sentence*] [@Ин қирғиз аз қирғизҳои Ӯротеппа буда, Мулло Тӯйчӣ ном дошт.#Sentence*] [@Ӯ як ҷавони баландқомати зардинарӯйи тунукмӯйи тангчашми пурхашм буд, синни ӯ аз ман тахминан ҳашт- нӯҳ сол калон буда, дар дарс ҳам аз ман чор сол пешӣ дошт.#Sentence*] [@Ман, ки аз дуди шӯрбои гӯштиаспии ӯ малолат доштам, шаклу шамоили ӯро ҳам намеписандидам, бинобар ин ҳеҷ майл надоштам, ки бо ӯ алоқа бандам.#Sentence*] —
[@Аммо ӯ як рӯз бо одати мадраса ҳуҷраамро тиқ-тиқ карда, рухсат гирифта даромада нишаст ва бе ҳеҷ муқаддима гапро аз мақсадаш сар кард:#Sentence*]
[@— Ман аз байни қирғизҳои даштӣ ба Бухоро барои илм омӯхтан омадаам, на мисли баъзеҳо барои палавхӯрӣ, — гуфт ӯ, — аммо ман дар илмомӯзӣ қувваи дурусте надорам.#Sentence*] [@Барои омӯзиши ман ёридиҳандае даркор аст.#Sentence*] [@Ин вазифаро яке аз шарикони хушфаҳмам, ки вай ҳам ӯротеппагӣ буда, аз тоҷикон аст ва дар мадрасаи Рашид истиқомат мекунад, ба гардани худ гирифт.#Sentence*] [@Бинобар ин маро лозим аст, ки ҳар шаб, баъд аз хуфтан, пеши ӯ рафта дарс тайёр кунам.#Sentence*] [@Аммо ин сахтгирии соҳиби мадраса ба кори ман монеъ шуд: ман як ҳафта боз аз дарстайёркунӣ маҳрум мондам.#Sentence*] [@Шумо ба ман маслиҳат диҳед, ки чӣ кор кунам?#Sentence*]
[@— Ман бо муаззин гап мезанам, шояд ба даро-барои шумо монеъ нашавад, — гуфтам ман.#Sentence*]
[@Ӯ хурсанд шуда зуд аз пеши ман баромада рафт ва ман ҳам мувофиқи ваъдаи худ муаззинро дида, аз хусуси ӯ гап задам ва илтимос кардам, ки ба тариқи истисно ба ӯ рухсат диҳад, ки барои дарстайёркуниаш рафта омада тавонад.#Sentence*]
[@Аммо муаззин, чунонки чашм доштам, илтимоси маро рад кард.#Sentence*] [@Чунки ӯ як ҷавони миёнколӣ (аз Хатирчӣ ё аз Зиёуддин) буда, тамоман бесавод буд, на дарсро медонист ва на дарстайёркуниро.#Sentence*] [@Ӯ фақат соҳиби мадрасаро медонист, ки аз куҷо бошад ӯро ёфта оварда, ба ӯ ҳуҷра дода, дар мадрасааш ба бадали даҳ танга ҳам муаззин кардааст, ҳам фаррош, ба болои ин монанди ҳезумкафонӣ барин корҳои сахти ҳавлиашро ҳам ба ӯ мефармуд.#Sentence*]

Ҳамсояҳуҷраи ман, чунонки дар боло қайд шуд, як қирғиз буд, ки ба ман ҳеҷ шиносоӣ надошт. Ин қирғиз аз қирғизҳои Ӯротеппа буда, Мулло Тӯйчӣ ном дошт. Ӯ як ҷавони баландқомати зардинарӯйи тунукмӯйи тангчашми пурхашм буд, синни ӯ аз ман тахминан ҳашт- нӯҳ сол калон буда, дар дарс ҳам аз ман чор сол пешӣ дошт. Ман, ки аз дуди шӯрбои гӯштиаспии ӯ малолат доштам, шаклу шамоили ӯро ҳам намеписандидам, бинобар ин ҳеҷ майл надоштам, ки бо ӯ алоқа бандам. —
Аммо ӯ як рӯз бо одати мадраса ҳуҷраамро тиқ-тиқ карда, рухсат гирифта даромада нишаст ва бе ҳеҷ муқаддима гапро аз мақсадаш сар кард:
— Ман аз байни қирғизҳои даштӣ ба Бухоро барои илм омӯхтан омадаам, на мисли баъзеҳо барои палавхӯрӣ, — гуфт ӯ, — аммо ман дар илмомӯзӣ қувваи дурусте надорам. Барои омӯзиши ман ёридиҳандае даркор аст. Ин вазифаро яке аз шарикони хушфаҳмам, ки вай ҳам ӯротеппагӣ буда, аз тоҷикон аст ва дар мадрасаи Рашид истиқомат мекунад, ба гардани худ гирифт. Бинобар ин маро лозим аст, ки ҳар шаб, баъд аз хуфтан, пеши ӯ рафта дарс тайёр кунам. Аммо ин сахтгирии соҳиби мадраса ба кори ман монеъ шуд: ман як ҳафта боз аз дарстайёркунӣ маҳрум мондам. Шумо ба ман маслиҳат диҳед, ки чӣ кор кунам?
— Ман бо муаззин гап мезанам, шояд ба даро-барои шумо монеъ нашавад, — гуфтам ман.
Ӯ хурсанд шуда зуд аз пеши ман баромада рафт ва ман ҳам мувофиқи ваъдаи худ муаззинро дида, аз хусуси ӯ гап задам ва илтимос кардам, ки ба тариқи истисно ба ӯ рухсат диҳад, ки барои дарстайёркуниаш рафта омада тавонад.
Аммо муаззин, чунонки чашм доштам, илтимоси маро рад кард. Чунки ӯ як ҷавони миёнколӣ (аз Хатирчӣ ё аз Зиёуддин) буда, тамоман бесавод буд, на дарсро медонист ва на дарстайёркуниро. Ӯ фақат соҳиби мадрасаро медонист, ки аз куҷо бошад ӯро ёфта оварда, ба ӯ ҳуҷра дода, дар мадрасааш ба бадали даҳ танга ҳам муаззин кардааст, ҳам фаррош, ба болои ин монанди ҳезумкафонӣ барин корҳои сахти ҳавлиашро ҳам ба ӯ мефармуд.

Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence


[@Абӯалӣ дар ҷаҳон аз пурмаҳсултарин олимон ва адибон эътироф гаштааст.#Sentence*] [@Фаъолияти эҷодии вай аз 17-18 солагиаш дар солҳои 996—997 шурӯъ шуда, расо 40 сол давом кардааст.#Sentence*] [@Ӯ осори насриву назмиашро ҳам ба арабӣ ва хам ба тоҷикӣ эҷод кардааст.#Sentence*] [@Сабаби бисёре аз асарҳои худро ба забони арабӣ навиштани Абӯалӣ он аст, ки забони арабӣ дар он замон ҳамчун забони илму маданият шинохта шуда буд.#Sentence*] [@Ҳамчунин китобҳои зиёди илмию ахлоқии юнонӣ, ибронӣ, ҳиндӣ ва паҳлавӣ ба забони арабӣ тарҷума шуда, истилоҳоте, ки мафҳумҳои илмиро ифода мекарданд, дар ин забон устувор гардида буданд.#Sentence*] [@Забони арабӣ барои ҳамаи донишмандони асрҳои X—XI фаҳмо буда, дарси мадрасаҳо ба ин забон мегузашт.#Sentence*] [@Осори Абӯалӣ ниҳоят зиёд аст.#Sentence*] [@Аз рӯйи тадқиқ ва ҳисоби донишманди машҳури эронӣ Саид Нафисӣ (1896—1966) миқдори асарҳои Абӯалӣ, ки алҳол маълум шудааст, ба 456 мерасад.#Sentence*] [@Дар китобхонаҳои давлатӣ ва шахсии олам 162 асари ӯ нигоҳ дошта мешавад.#Sentence*] [@Аз ҷумла 23 асари вай бо забони модариаш, яъне тоҷикӣ эҷод шудааст.#Sentence*] [@Ҳамчунин як миқдор шеърҳои тоҷикии Абӯалӣ низ ба замони мо расидаанд.#Sentence*] [@Асарҳои Абӯалӣ аз ҷихати ҳаҷм хеле гуногун буда, аз рисолаҳои мухтасар то асарҳои чандинҷилда иборат мебошад.#Sentence*] [@Асари «Китобулинсоф», ки аз байн рафтааст, дар 20 ҷилд, «Алҳосил вал маҳсул» дар 20 ҷилд, «Китобушшифо» дар 18 ҷилд, «Лисонулараб» дар 10 ҷилд, «Ал-Қонун» дар 5 китоб, «Наҷот» дар 3 ҷилд эҷод шудаанд.#Sentence*] [@Кулли ин осор, ки зикрашон рафт, дар инкишоф ва такомили улуми мавҷуда нақши сазовор гузошта, то кунун ба арзиши бузурги таърихӣ, маданӣ ва илмӣ моликанд.#Sentence*] [@Тамоми асарҳои ӯро метавон ба 4 гуруҳ тақсим кард:#Sentence*]
[@Асарҳои доир ба ҳикмат, фалсафа ва ахлоқ ва мантиқ.#Sentence*]
[@Асарҳо оид ба тиб.#Sentence*]
[@Асарҳо доир ба илмҳои дақиқ.#Sentence*]
[@Асарҳо роҷеъ ба забону адабиёт ва санъат.#Sentence*]
[@Бисёре аз асарҳои Сино танҳо роҷеъ ба як соҳа ихтисос наёфта, балки чандин илмро фаро мегиранд.#Sentence*] [@Масалан «Донишнома» аз бобҳои мантиқ, илоҳиёт, табииёт, ҳайат ва мусиқӣ таркиб ёфтааст.#Sentence*]

Абӯалӣ дар ҷаҳон аз пурмаҳсултарин олимон ва адибон эътироф гаштааст. Фаъолияти эҷодии вай аз 17-18 солагиаш дар солҳои 996—997 шурӯъ шуда, расо 40 сол давом кардааст. Ӯ осори насриву назмиашро ҳам ба арабӣ ва хам ба тоҷикӣ эҷод кардааст. Сабаби бисёре аз асарҳои худро ба забони арабӣ навиштани Абӯалӣ он аст, ки забони арабӣ дар он замон ҳамчун забони илму маданият шинохта шуда буд. Ҳамчунин китобҳои зиёди илмию ахлоқии юнонӣ, ибронӣ, ҳиндӣ ва паҳлавӣ ба забони арабӣ тарҷума шуда, истилоҳоте, ки мафҳумҳои илмиро ифода мекарданд, дар ин забон устувор гардида буданд. Забони арабӣ барои ҳамаи донишмандони асрҳои X—XI фаҳмо буда, дарси мадрасаҳо ба ин забон мегузашт. Осори Абӯалӣ ниҳоят зиёд аст. Аз рӯйи тадқиқ ва ҳисоби донишманди машҳури эронӣ Саид Нафисӣ (1896—1966) миқдори асарҳои Абӯалӣ, ки алҳол маълум шудааст, ба 456 мерасад. Дар китобхонаҳои давлатӣ ва шахсии олам 162 асари ӯ нигоҳ дошта мешавад. Аз ҷумла 23 асари вай бо забони модариаш, яъне тоҷикӣ эҷод шудааст. Ҳамчунин як миқдор шеърҳои тоҷикии Абӯалӣ низ ба замони мо расидаанд. Асарҳои Абӯалӣ аз ҷихати ҳаҷм хеле гуногун буда, аз рисолаҳои мухтасар то асарҳои чандинҷилда иборат мебошад. Асари «Китобулинсоф», ки аз байн рафтааст, дар 20 ҷилд, «Алҳосил вал маҳсул» дар 20 ҷилд, «Китобушшифо» дар 18 ҷилд, «Лисонулараб» дар 10 ҷилд, «Ал-Қонун» дар 5 китоб, «Наҷот» дар 3 ҷилд эҷод шудаанд. Кулли ин осор, ки зикрашон рафт, дар инкишоф ва такомили улуми мавҷуда нақши сазовор гузошта, то кунун ба арзиши бузурги таърихӣ, маданӣ ва илмӣ моликанд. Тамоми асарҳои ӯро метавон ба 4 гуруҳ тақсим кард:
Асарҳои доир ба ҳикмат, фалсафа ва ахлоқ ва мантиқ.
Асарҳо оид ба тиб.
Асарҳо доир ба илмҳои дақиқ.
Асарҳо роҷеъ ба забону адабиёт ва санъат.
Бисёре аз асарҳои Сино танҳо роҷеъ ба як соҳа ихтисос наёфта, балки чандин илмро фаро мегиранд. Масалан «Донишнома» аз бобҳои мантиқ, илоҳиёт, табииёт, ҳайат ва мусиқӣ таркиб ёфтааст.


[@Сураи БАҚАРА 1#Sentence*]
[@(гов)#Sentence*]
[@Ба номи Худои бахшояндаи меҳрубон!#Sentence*]
[@1. Алиф. Лом. Мим2 .#Sentence*]
[@2. Ин аст ҳамон китобе, ки дар он ҳеҷ шакке нест.#Sentence*] [@Парҳезгоронро раҳнамост:#Sentence*]
[@3. онон, ки ба ғайб имон меоваранд ва намоз мегузоранд ва аз он чӣ рӯзияшон додаем, инфоқ (харҷ) мекунанд.#Sentence*]
[@4. ва онон, ки ба он чӣ бар ту ва бар паёмбарони пеш аз ту нозил шудааст, имон меоваранд ва ба охират яқин доранд.#Sentence*]
[@5. Онҳо аз сӯи Парвардигорашон қарини ҳидоятанд ва худ растагоронанд.#Sentence*]
[@6. Кофиронро хоҳ битарсонӣ ё натарсонӣ, барояшон яксон аст, имон намеоваранд.#Sentence*]
[@7. Худо бар дилҳояшон ва бар гӯшашон мӯҳр ниҳода ва бар рӯи чашмонашон пардаест ва барояшон азобест бузург.#Sentence*]
[@8. Порае (баъзе) аз мардум мегӯянд:#Sentence*] «[@Ба Худо ва рӯзи қиёмат имон овардаем#Sentence*]». [@Ҳол он ки имон наовардаанд.#Sentence*]
[@9. Инҳо Худову мӯъминонро мефиребанд ва намедонанд, ки танҳо худро фиреб медиҳанд.#Sentence*]
[@10. Дар дилҳояшон маразест (бемории маънавӣ, мисли шакку шубҳа ва нифоқ) ва Худо низ бар маразашон бияфзудааст ва ба ҷазои дурӯғе, ки гуфтаанд, барояшон азобест, дардовар.#Sentence*]
[@11. Чун ба онон гуфта шавад, ки дар замин фасод накунед, мегӯянд:#Sentence*] «[@Мо муслиҳонем (некӯкоронем)#Sentence*]».
[@12. Огоҳ бошед, ки инҳо худ табаҳкоронанду намедонанд.#Sentence*]
[@13. Ва чун ба онҳо гуфта шавад, ки шумо низ монанди дигар мардумон имон биёваред, мегӯянд:#Sentence*] «[@Оё мо низ монанди бехирадон имон биёварем?#Sentence*]» [@Огоҳ бошед, ки онон худ бехирадонанду намедонанд.#Sentence*]
[@14. Ва чун ба мӯъминон мерасанд, мегӯянд:#Sentence*] «[@Имон овардаем#Sentence*]». [@Ва чун бо шайтонҳои (инсӣ мисли пешвоёнашон) хеш хилват мекунанд, мегӯянд:#Sentence*] «[@Мо бо шумо ҳастем, мо масхараашон мекунем#Sentence*]».
15. [@Худост, ки онҳоро масхара мекунад ва вомегузорадашон, то ҳамчунон дар туғёни хеш саргардон бимонанд.#Sentence*]
16. [@Инҳо гумроҳиро ба ҳидоят хариданд, пас тиҷораташон суд накард ва дар шумори ҳидоятёфтагон дарнаёмадаанд.#Sentence*]
17. [@Мисолашон мисли он касест, ки оташе афрӯхт,чун перомунашро равшан сохт, Худо рӯшноӣ аз онҳо бозгирифт ва нобино дар торикӣ раҳояшон кард.#Sentence*]
18. [@Каронанд, гунгонанд, куронанд, пас онҳо бознамегарданд (аз куфр ба имон)!#Sentence*]

Сураи БАҚАРА 1
(гов)
Ба номи Худои бахшояндаи меҳрубон!
1. Алиф. Лом. Мим2 .
2. Ин аст ҳамон китобе, ки дар он ҳеҷ шакке нест. Парҳезгоронро раҳнамост:
3. онон, ки ба ғайб имон меоваранд ва намоз мегузоранд ва аз он чӣ рӯзияшон додаем, инфоқ (харҷ) мекунанд.
4. ва онон, ки ба он чӣ бар ту ва бар паёмбарони пеш аз ту нозил шудааст, имон меоваранд ва ба охират яқин доранд.
5. Онҳо аз сӯи Парвардигорашон қарини ҳидоятанд ва худ растагоронанд.
6. Кофиронро хоҳ битарсонӣ ё натарсонӣ, барояшон яксон аст, имон намеоваранд.
7. Худо бар дилҳояшон ва бар гӯшашон мӯҳр ниҳода ва бар рӯи чашмонашон пардаест ва барояшон азобест бузург.
8. Порае (баъзе) аз мардум мегӯянд: «Ба Худо ва рӯзи қиёмат имон овардаем». Ҳол он ки имон наовардаанд.
9. Инҳо Худову мӯъминонро мефиребанд ва намедонанд, ки танҳо худро фиреб медиҳанд.
10. Дар дилҳояшон маразест (бемории маънавӣ, мисли шакку шубҳа ва нифоқ) ва Худо низ бар маразашон бияфзудааст ва ба ҷазои дурӯғе, ки гуфтаанд, барояшон азобест, дардовар.
11. Чун ба онон гуфта шавад, ки дар замин фасод накунед, мегӯянд: «Мо муслиҳонем (некӯкоронем)».
12. Огоҳ бошед, ки инҳо худ табаҳкоронанду намедонанд.
13. Ва чун ба онҳо гуфта шавад, ки шумо низ монанди дигар мардумон имон биёваред, мегӯянд: «Оё мо низ монанди бехирадон имон биёварем?» Огоҳ бошед, ки онон худ бехирадонанду намедонанд.
14. Ва чун ба мӯъминон мерасанд, мегӯянд: «Имон овардаем». Ва чун бо шайтонҳои (инсӣ мисли пешвоёнашон) хеш хилват мекунанд, мегӯянд: «Мо бо шумо ҳастем, мо масхараашон мекунем».
15. Худост, ки онҳоро масхара мекунад ва вомегузорадашон, то ҳамчунон дар туғёни хеш саргардон бимонанд.
16. Инҳо гумроҳиро ба ҳидоят хариданд, пас тиҷораташон суд накард ва дар шумори ҳидоятёфтагон дарнаёмадаанд.
17. Мисолашон мисли он касест, ки оташе афрӯхт,чун перомунашро равшан сохт, Худо рӯшноӣ аз онҳо бозгирифт ва нобино дар торикӣ раҳояшон кард.
18. Каронанд, гунгонанд, куронанд, пас онҳо бознамегарданд (аз куфр ба имон)!

Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence


[@Ҷалол Икромӣ нависандаи даврони шӯравии тоҷик буда, 20 сентябри 1909 дар шаҳри Бухоро дар оилаи қозӣ таваллуд шудааст.#Sentence*] [@Ӯ соли 1928 донишкадаи муаллимтайёркуниро хатм карда, 1930 ба Душанбе омад.#Sentence*]
[@Ҷ.Икромӣ аввал корманди илмии Кумитаи омӯзиши Тоҷикистон буд, ки баъдан ба Пажӯҳишгоҳи забону адабиёти ба номи Абӯабдулло Рӯдакӣ табдил дода шуд.#Sentence*] [@Нависанда тӯли солҳои фаъолияти минбаъдааш корманд ва котиби масъули маҷаллаҳои адабӣ буда, ба қисми адабии Театри академии драммавии ба номи Лоҳутӣ роҳбарӣ карда, инчунин дар Нашриёти давлатии Тоҷикистон кор кардааст.#Sentence*]
[@Шеърҳои аввалини Ҷ.Икромӣ аз солҳои 20 – уми асри гузашта сар карда, чоп мешуданд.#Sentence*] [@Дар тақдири нависанда устоди ӯ Садриддин Айнӣ нақши муҳим бозидааст.#Sentence*] [@С.Айнӣ ба Ҷалол Икромӣ маслиҳат дода буд, ки қувваи худро дар эҷоди асарҳои насрӣ озмояд.#Sentence*] [@С.Айнӣ асарҳои Ҷ.Икромиро таҳрир мекард ва ӯро ба майдони адабиёт раҳнамун месохт.#Sentence*] [@Маҷмӯаи аввалини асарҳои Ҷ.Икромӣ соли 1934 бо номи «Ҳаёт ва ғалаба» чоп шуд.#Sentence*]
[@Соли 1962 асари калонҳаҷми ӯ «Духтари оташ» дастраси хонандагон гардид.#Sentence*] [@Асар дар бораи ҳаёти халқи Бухоро дар солҳои охирини ҳукумати амирӣ, муборизаи занони шарқ барои озодӣ ва барқарор гардидани ҳокимияти нав дар Осиёи Миёна нақл менамояд.#Sentence*] [@Романи мазкур соли 1964 сазовори ҷоизаи давлатии ба номи Рӯдакӣ гардид.#Sentence*]
[@Инчунин повести «Мор», драммаи «Душман», асари мазҳакавии «Тухми муҳаббат», романи «Шодӣ» ва ғайра ба қалами Ҷ.Икромӣ тааллуқ доранд.#Sentence*] [@Нависанда аз рӯи чандин повесту ҳикояҳои нависандагони тоҷик ва шӯравӣ намоишномаҳо таълиф намудааст.#Sentence*]
[@Ҷ.Икромӣ узви раёсати Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон, узви ҳайати таҳририяи маҷаллаи «Помир», Нависандаи халқии Тоҷикистон буда, чандин маротиба вакили Шӯрои намояндагони халқи шаҳри Душанбе интихоб шудааст.#Sentence*]
[@Ӯ бо орденҳои «Байрақи сурхи меҳнат», «Дӯстии халқҳо», «Нишони ифтихор», медалҳо ва ифтихорномаҳои раёсати Шӯрои олии ҶШС Тоҷикистон мукофотонида шудааст.#Sentence*]
[@Ҷ.Икромӣ соли 1993 вафот кард.#Sentence*] [@Ӯ дар қабристони Лучоб дафн карда шудааст.#Sentence*]

Ҷалол Икромӣ нависандаи даврони шӯравии тоҷик буда, 20 сентябри 1909 дар шаҳри Бухоро дар оилаи қозӣ таваллуд шудааст. Ӯ соли 1928 донишкадаи муаллимтайёркуниро хатм карда, 1930 ба Душанбе омад.
Ҷ.Икромӣ аввал корманди илмии Кумитаи омӯзиши Тоҷикистон буд, ки баъдан ба Пажӯҳишгоҳи забону адабиёти ба номи Абӯабдулло Рӯдакӣ табдил дода шуд. Нависанда тӯли солҳои фаъолияти минбаъдааш корманд ва котиби масъули маҷаллаҳои адабӣ буда, ба қисми адабии Театри академии драммавии ба номи Лоҳутӣ роҳбарӣ карда, инчунин дар Нашриёти давлатии Тоҷикистон кор кардааст.
Шеърҳои аввалини Ҷ.Икромӣ аз солҳои 20 – уми асри гузашта сар карда, чоп мешуданд. Дар тақдири нависанда устоди ӯ Садриддин Айнӣ нақши муҳим бозидааст. С.Айнӣ ба Ҷалол Икромӣ маслиҳат дода буд, ки қувваи худро дар эҷоди асарҳои насрӣ озмояд. С.Айнӣ асарҳои Ҷ.Икромиро таҳрир мекард ва ӯро ба майдони адабиёт раҳнамун месохт. Маҷмӯаи аввалини асарҳои Ҷ.Икромӣ соли 1934 бо номи «Ҳаёт ва ғалаба» чоп шуд.
Соли 1962 асари калонҳаҷми ӯ «Духтари оташ» дастраси хонандагон гардид. Асар дар бораи ҳаёти халқи Бухоро дар солҳои охирини ҳукумати амирӣ, муборизаи занони шарқ барои озодӣ ва барқарор гардидани ҳокимияти нав дар Осиёи Миёна нақл менамояд. Романи мазкур соли 1964 сазовори ҷоизаи давлатии ба номи Рӯдакӣ гардид.
Инчунин повести «Мор», драммаи «Душман», асари мазҳакавии «Тухми муҳаббат», романи «Шодӣ» ва ғайра ба қалами Ҷ.Икромӣ тааллуқ доранд. Нависанда аз рӯи чандин повесту ҳикояҳои нависандагони тоҷик ва шӯравӣ намоишномаҳо таълиф намудааст.
Ҷ.Икромӣ узви раёсати Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон, узви ҳайати таҳририяи маҷаллаи «Помир», Нависандаи халқии Тоҷикистон буда, чандин маротиба вакили Шӯрои намояндагони халқи шаҳри Душанбе интихоб шудааст.
Ӯ бо орденҳои «Байрақи сурхи меҳнат», «Дӯстии халқҳо», «Нишони ифтихор», медалҳо ва ифтихорномаҳои раёсати Шӯрои олии ҶШС Тоҷикистон мукофотонида шудааст.
Ҷ.Икромӣ соли 1993 вафот кард. Ӯ дар қабристони Лучоб дафн карда шудааст.

Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence


[@Абулқосим Аҳмадзода Лоҳутӣ (маъруф ба Абулқосим Лоҳутӣ, форсӣ: ابوالقاسم لاهوتی; 12 октябр 1887, Кирмоншоҳ, Эрон — 16 марти 1957, Маскав) — шоири инқилобии эронӣ аст, ки пас аз муҳоҷират ба Иттиҳоди Шӯравӣ яке аз шоирон ва фаъолони сиёсии Тоҷикистон шуд.#Sentence*]
[@Зиндагинома#Sentence*]
[@Устод Абулқосим Аҳмадзода Лоҳутӣ 4 декабри соли 1887 дар шаҳри Кирмоншоҳи Эрон зода шудааст.#Sentence*] [@Ӯ дар ғарби Эрон дар хонаводаи мӯзадӯз ба дунё омадааст.#Sentence*] [@Яке аз сармоядони назми форсу тоҷик, аз оилаи косиб.#Sentence*] [@Саводи ибтидоиро дар мактаби муллои деҳаи Барзадимоғ ва баъдтар дар назди падараш баровард, вале давом додани таҳсил ба вай муясар нашуд.#Sentence*] [@Сахтии рӯзгор ва вазнинии маишати аҳли оила Лоҳутиро маҷбур кард аз хурдсолӣ меҳнат кунад.#Sentence*] [@Чанде дар дӯконҳои дӯзандагӣ кор карда ба ҳаёти пурмашаққату меҳнати тоқатшикани аҳли ҷомеа шинос гардид.#Sentence*]
[@Тангии маишати хонавода водораш намудааст, ки аз овони кӯдакӣ худро дар оғӯши меҳнат бинад.#Sentence*] [@Аввалҳо ба касбу кори падараш (гевакашӣ) ёрӣ дода, баъдтар дар дӯконҳои оҳангарӣ ва челонгарӣ шогирдӣ кардааст.#Sentence*] [@Дар ҳамон айём тавассути қиссахонҳое, ки дар растаю бозорҳо «Шоҳнома»-хонӣ мекарданд, бо намунаҳои осори безаволи Фирдавсӣ шиносо гардида, таъсири каломи мавзун ва суханҳои латифу ҳакимонаро эҳсос кардааст.#Sentence*] [@Падараш, ки табъи баланди шоирӣ дошта, бо тахаллуси «Илҳомӣ» шуҳрат ёфтааст, гоҳо шеърҳои сӯфиёнаи худу гоҳи дигар ғазалҳои Саъдию Ҳофизро барояш мехондааст.#Sentence*] [@Ба ин васила майлу рағбати шеъру шоирӣ беш аз пеш дар қалби кӯчаки ӯ маскан меёфтааст.#Sentence*] [@Баъдтар созмони маҳаллии ҷамъиятии «Одамийят», ки барои бештар ба сафи худ ҷалб кардани ҷавонони қобилу умедбахш ҷаҳд мекардааст, аз истеъдоди ин ҷавони ҳафдаҳсола пай бурда, бо харҷи худ ӯро барои таҳсил ба Теҳрон фиристодааст.#Sentence*]
[@Вале мактабхонӣ дер давом накарда, ҷунбишу ошӯбҳое, ки бо таъсири инқилоби якуми рус ба вуқӯъ пайвастанд, ӯро ҷониби худ кашидаанд ва чун сарбози инқилоб силоҳ ба даст гирифта, дар муборизаҳои озодихоҳии миллӣ ва зиддиистибдодии ҳамватанони худ иштирок намудааст.#Sentence*]

Абулқосим Аҳмадзода Лоҳутӣ (маъруф ба Абулқосим Лоҳутӣ, форсӣ: ابوالقاسم لاهوتی; 12 октябр 1887, Кирмоншоҳ, Эрон — 16 марти 1957, Маскав) — шоири инқилобии эронӣ аст, ки пас аз муҳоҷират ба Иттиҳоди Шӯравӣ яке аз шоирон ва фаъолони сиёсии Тоҷикистон шуд.
Зиндагинома
Устод Абулқосим Аҳмадзода Лоҳутӣ 4 декабри соли 1887 дар шаҳри Кирмоншоҳи Эрон зода шудааст. Ӯ дар ғарби Эрон дар хонаводаи мӯзадӯз ба дунё омадааст. Яке аз сармоядони назми форсу тоҷик, аз оилаи косиб. Саводи ибтидоиро дар мактаби муллои деҳаи Барзадимоғ ва баъдтар дар назди падараш баровард, вале давом додани таҳсил ба вай муясар нашуд. Сахтии рӯзгор ва вазнинии маишати аҳли оила Лоҳутиро маҷбур кард аз хурдсолӣ меҳнат кунад. Чанде дар дӯконҳои дӯзандагӣ кор карда ба ҳаёти пурмашаққату меҳнати тоқатшикани аҳли ҷомеа шинос гардид.
Тангии маишати хонавода водораш намудааст, ки аз овони кӯдакӣ худро дар оғӯши меҳнат бинад. Аввалҳо ба касбу кори падараш (гевакашӣ) ёрӣ дода, баъдтар дар дӯконҳои оҳангарӣ ва челонгарӣ шогирдӣ кардааст. Дар ҳамон айём тавассути қиссахонҳое, ки дар растаю бозорҳо «Шоҳнома»-хонӣ мекарданд, бо намунаҳои осори безаволи Фирдавсӣ шиносо гардида, таъсири каломи мавзун ва суханҳои латифу ҳакимонаро эҳсос кардааст. Падараш, ки табъи баланди шоирӣ дошта, бо тахаллуси «Илҳомӣ» шуҳрат ёфтааст, гоҳо шеърҳои сӯфиёнаи худу гоҳи дигар ғазалҳои Саъдию Ҳофизро барояш мехондааст. Ба ин васила майлу рағбати шеъру шоирӣ беш аз пеш дар қалби кӯчаки ӯ маскан меёфтааст. Баъдтар созмони маҳаллии ҷамъиятии «Одамийят», ки барои бештар ба сафи худ ҷалб кардани ҷавонони қобилу умедбахш ҷаҳд мекардааст, аз истеъдоди ин ҷавони ҳафдаҳсола пай бурда, бо харҷи худ ӯро барои таҳсил ба Теҳрон фиристодааст.
Вале мактабхонӣ дер давом накарда, ҷунбишу ошӯбҳое, ки бо таъсири инқилоби якуми рус ба вуқӯъ пайвастанд, ӯро ҷониби худ кашидаанд ва чун сарбози инқилоб силоҳ ба даст гирифта, дар муборизаҳои озодихоҳии миллӣ ва зиддиистибдодии ҳамватанони худ иштирок намудааст.


[@Ман ин ҳолро дида, дар дили худ «деҳқонони боғдори ин ҷо дар айёми тобистон хуб фоида мекардаанд» гуфтам.#Sentence*] [@Аммо сонӣ фаҳмидам, ки сояи ин пул ҳам ба деҳқононе, ки бевосита дар бог кор мекунанд, намерасидааст.#Sentence*] [@Ман дар як боғ аз деҳқоне, ки ӯро соҳиби боғ гумон карда будам, аз сояи бог чӣ қадар даромад доштанашро пурсидам.#Sentence*]
[@Ӯ аввал хандиду баъд гуфт:#Sentence*]
[@— Аз сояи боғ фоидаи ман ҳамин, ки дар вақти дамгирӣ ҳамин ҷо омада менишинам.#Sentence*]
[@— Магар ин боғ аз они худатон нест? — боз пурсидам.#Sentence*]
[@— Пештар аз они худам буд, — гуфт ӯ оҳ кашида, — баъд аз он ба дасти як бойи шаҳрӣ гузашт, ман хизматгор шуда мондам.#Sentence*]
[@— Бой ба шумо чӣ гуна нигоҳубин мекунад?#Sentence*]
[@— Ба тарзе ки намурда аз хок берун гаштем.#Sentence*] [@Мо чор нафар дар боғу киштзори бой кор мекунем, — гуфт ӯ, — аз бозе ки ба ин ҷо меҳмонон (соянишинон) омаданд, масолеҳеро ҳам, ки бой барои таоми гарми мо ҳафта ба ҳафта медод, надода истодааст; «меҳмонон оши зиёдатии худро медиҳанд, ҳамон бас аст» мегӯяд.#Sentence*]
* * *
[@Мо думоҳа шиддати гарморо дар Деших гузаронда, дар охирҳои август ба шаҳр кӯчидем.#Sentence*] [@Ҳарчанд ҳавои боғу саҳро ба бемор фоидаи намоёне нарасонда бошад ҳам, ба ман манфиати калон расонид: ман, ки таъсири бади вабои порсоларо ҳанӯз дар худ ҳис мекардам, дар он ду моҳ солим ва пурқувват шуда, ба шаҳр баргаштам.#Sentence*]
[@Дар тирамоҳи он сол он бемор мурд.#Sentence*] [@Баъд аз дафни ӯ бародараш Зуҳур-махдум хонадор шуда, аз мадраса ба ҳавлӣ кӯчид, ки кӯчкашонии ӯро ҳам ман кардам.#Sentence*] [@Дар вақти кӯчкашонӣ Зуҳур- махдум:#Sentence*]
[@— Аз ҷомаҳо ё аз китобҳои додарам ягонтаашро барои ёдгорӣ хоста гир! -гуфт.#Sentence*]
[@Ман як «Девони Соиб»-ро, ки ҳар вақт вайро мутолаа мекардам, хостам.#Sentence*]
[@— Чаро ягон чизи қиматбаҳотарро нагирифтӣ?#Sentence*] [@Агар ин китобро ба бозор фурӯшӣ, панҷ танга намегиранд, — гуфт ӯ тааҷҷубкунон.#Sentence*]
[@— Ман ин китобро барои фурӯхтан нагирифтаам, — гуфтам ман, — худи ин барои ман аз ҳар чиз пурбаҳотар аст.#Sentence*]
[@— Хуб, майлат.#Sentence*] [@Дар дасти мо бекор истода буд.#Sentence*] [@Шояд ту хонӣ, китоб «ба тасбеҳ медарояд», хуб мешавад, — гуфт ӯ.#Sentence*] ([@Ин «Девони Соиб» ҳанӯз дар дасти ман аст.#Sentence*])

Ман ин ҳолро дида, дар дили худ «деҳқонони боғдори ин ҷо дар айёми тобистон хуб фоида мекардаанд» гуфтам. Аммо сонӣ фаҳмидам, ки сояи ин пул ҳам ба деҳқононе, ки бевосита дар бог кор мекунанд, намерасидааст. Ман дар як боғ аз деҳқоне, ки ӯро соҳиби боғ гумон карда будам, аз сояи бог чӣ қадар даромад доштанашро пурсидам.
Ӯ аввал хандиду баъд гуфт:
— Аз сояи боғ фоидаи ман ҳамин, ки дар вақти дамгирӣ ҳамин ҷо омада менишинам.
— Магар ин боғ аз они худатон нест? — боз пурсидам.
— Пештар аз они худам буд, — гуфт ӯ оҳ кашида, — баъд аз он ба дасти як бойи шаҳрӣ гузашт, ман хизматгор шуда мондам.
— Бой ба шумо чӣ гуна нигоҳубин мекунад?
— Ба тарзе ки намурда аз хок берун гаштем. Мо чор нафар дар боғу киштзори бой кор мекунем, — гуфт ӯ, — аз бозе ки ба ин ҷо меҳмонон (соянишинон) омаданд, масолеҳеро ҳам, ки бой барои таоми гарми мо ҳафта ба ҳафта медод, надода истодааст; «меҳмонон оши зиёдатии худро медиҳанд, ҳамон бас аст» мегӯяд.
* * *
Мо думоҳа шиддати гарморо дар Деших гузаронда, дар охирҳои август ба шаҳр кӯчидем. Ҳарчанд ҳавои боғу саҳро ба бемор фоидаи намоёне нарасонда бошад ҳам, ба ман манфиати калон расонид: ман, ки таъсири бади вабои порсоларо ҳанӯз дар худ ҳис мекардам, дар он ду моҳ солим ва пурқувват шуда, ба шаҳр баргаштам.
Дар тирамоҳи он сол он бемор мурд. Баъд аз дафни ӯ бародараш Зуҳур-махдум хонадор шуда, аз мадраса ба ҳавлӣ кӯчид, ки кӯчкашонии ӯро ҳам ман кардам. Дар вақти кӯчкашонӣ Зуҳур- махдум:
— Аз ҷомаҳо ё аз китобҳои додарам ягонтаашро барои ёдгорӣ хоста гир! -гуфт.
Ман як «Девони Соиб»-ро, ки ҳар вақт вайро мутолаа мекардам, хостам.
— Чаро ягон чизи қиматбаҳотарро нагирифтӣ? Агар ин китобро ба бозор фурӯшӣ, панҷ танга намегиранд, — гуфт ӯ тааҷҷубкунон.
— Ман ин китобро барои фурӯхтан нагирифтаам, — гуфтам ман, — худи ин барои ман аз ҳар чиз пурбаҳотар аст.
— Хуб, майлат. Дар дасти мо бекор истода буд. Шояд ту хонӣ, китоб «ба тасбеҳ медарояд», хуб мешавад, — гуфт ӯ. (Ин «Девони Соиб» ҳанӯз дар дасти ман аст.)

Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence


[@4 Ҳар паёмбареро фақат ба забони мардумаш фиристодем, то битавонад паёми Худоро барояшон баён кунад.#Sentence*] [@Пас Худо ҳар киро бихоҳад, гумроҳ мекунад ва ҳар киро бихоҳад, ҳидоят мекунад ва Ӯст пирӯзманду ҳаким!#Sentence*]
[@5 Мӯсоро бо оёти худ фиристодем, ки қавми худро аз торикӣ ба рӯшанӣ берун ор ва рӯзҳои Худоро ба ёдашон биёвар.#Sentence*] [@Ва дар ин барои ҳар сабркунандаи шукргузор ибратҳоест!#Sentence*]
[@6 Ва Мӯсо ба қавми худ гуфт:#Sentence*] «[@Неъматеро, ки Худо бар шумо арзонӣ доштааст, ба ёд оваред, он гоҳ ки шуморо аз фиръавниён бираҳонид.#Sentence*] [@Ба сахтӣ озоратон мекарданд ва писаронатонро мекуштанд ва занонатонро зинда мегузоштанд ва дар ин аз ҷониби Парвардигоратон барои шумо озмоише бузург буд#Sentence*]».
[@7 Ва Парвардигоратон эълом кард, ки агар Маро шукр гӯед, бар неъмати шумо меафзоям ва агар ношукрӣ кунед, бидонед, ки азоби Ман сахт аст!#Sentence*]
[@8 Ва Мӯсо гуфт:#Sentence*] «[@Агар шумо ва ҳамаи мардуми рӯи замин кофир шавед, Худо бениёз ва сазовори ситоиш аст!#Sentence*]»
[@9 Оё хабари касоне, ки пеш аз шумо будаанд, чун қавми Нӯҳ ва Од ва Самуд ва низ касоне, ки баъд аз онҳо будаанд, ба шумо нарасидааст?#Sentence*] [@Ғайри Худо касеро аз онон огоҳӣ нест.#Sentence*] [@Паёмбаронашон ҳамроҳ бо далоили равшан омаданд ва онҳо даст бар даҳон бурданду гуфтанд:#Sentence*] [@Мо ба он чӣ ба он амр шудаед, имон намеоварем ва дар чизе, ки моро ба он мехонед, сахт дар шубҳа ҳастем#Sentence*]».
[@10 Паёмбаронашон гуфтанд:#Sentence*] «[@Оё дар Худо — он офаринандаи осмонҳову замин — шакке ҳаст?#Sentence*] [@Шуморо даъват мекунад, то гуноҳонатонро бибахшад ва то муддате муайян шуморо зинда гузорад#Sentence*]». [@Гуфтанд: «Шумо мардумоне монанди мо ҳастед.#Sentence*] [@Мехоҳед моро аз он чӣ падаронамон мепарастиданд, боздоред.#Sentence*] [@Барои мо далеле равшан биёваред!#Sentence*]»
[@11 Паёмбаронашон гуфтанд:#Sentence*] [@мо мардумоне монанди шумо ҳастем, вале Худо ба ҳар як бандагонаш, ки бихоҳад, миннат ниҳад.#Sentence*] [@Моро нашояд, ки барои шумо далеле, ҷуз ба фармони Худо, биёварем ва мӯъминон бар Худо таваккал кунанд.#Sentence*]
[@12 Чаро бар Худо таваккал накунем ва ҳол он ки Ӯ роҳи моро ба мо бинамуд?#Sentence*] [@Ва мо бар озоре, ки ба мо мерасонед, сабр хоҳем кард ва таваккалкунандагон бар Худо таваккал кунанд#Sentence*]».

4 Ҳар паёмбареро фақат ба забони мардумаш фиристодем, то битавонад паёми Худоро барояшон баён кунад. Пас Худо ҳар киро бихоҳад, гумроҳ мекунад ва ҳар киро бихоҳад, ҳидоят мекунад ва Ӯст пирӯзманду ҳаким!
5 Мӯсоро бо оёти худ фиристодем, ки қавми худро аз торикӣ ба рӯшанӣ берун ор ва рӯзҳои Худоро ба ёдашон биёвар. Ва дар ин барои ҳар сабркунандаи шукргузор ибратҳоест!
6 Ва Мӯсо ба қавми худ гуфт: «Неъматеро, ки Худо бар шумо арзонӣ доштааст, ба ёд оваред, он гоҳ ки шуморо аз фиръавниён бираҳонид. Ба сахтӣ озоратон мекарданд ва писаронатонро мекуштанд ва занонатонро зинда мегузоштанд ва дар ин аз ҷониби Парвардигоратон барои шумо озмоише бузург буд».
7 Ва Парвардигоратон эълом кард, ки агар Маро шукр гӯед, бар неъмати шумо меафзоям ва агар ношукрӣ кунед, бидонед, ки азоби Ман сахт аст!
8 Ва Мӯсо гуфт: «Агар шумо ва ҳамаи мардуми рӯи замин кофир шавед, Худо бениёз ва сазовори ситоиш аст!»
9 Оё хабари касоне, ки пеш аз шумо будаанд, чун қавми Нӯҳ ва Од ва Самуд ва низ касоне, ки баъд аз онҳо будаанд, ба шумо нарасидааст? Ғайри Худо касеро аз онон огоҳӣ нест. Паёмбаронашон ҳамроҳ бо далоили равшан омаданд ва онҳо даст бар даҳон бурданду гуфтанд: Мо ба он чӣ ба он амр шудаед, имон намеоварем ва дар чизе, ки моро ба он мехонед, сахт дар шубҳа ҳастем».
10 Паёмбаронашон гуфтанд: «Оё дар Худо — он офаринандаи осмонҳову замин — шакке ҳаст? Шуморо даъват мекунад, то гуноҳонатонро бибахшад ва то муддате муайян шуморо зинда гузорад». Гуфтанд: «Шумо мардумоне монанди мо ҳастед. Мехоҳед моро аз он чӣ падаронамон мепарастиданд, боздоред. Барои мо далеле равшан биёваред!»
11 Паёмбаронашон гуфтанд: мо мардумоне монанди шумо ҳастем, вале Худо ба ҳар як бандагонаш, ки бихоҳад, миннат ниҳад. Моро нашояд, ки барои шумо далеле, ҷуз ба фармони Худо, биёварем ва мӯъминон бар Худо таваккал кунанд.
12 Чаро бар Худо таваккал накунем ва ҳол он ки Ӯ роҳи моро ба мо бинамуд? Ва мо бар озоре, ки ба мо мерасонед, сабр хоҳем кард ва таваккалкунандагон бар Худо таваккал кунанд».

Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence


[@Сар аз дафтар бармедорам.#Sentence*] [@Ҳудуди чиҳил сол аз ин навишта мегузарад ва тамоми ин муддат модар боре ҳам онро ба бегонае нишон надода буд.#Sentence*] [@То рўзе, ки марде рус вориди хонаи мо шуд ва ба пиёлаи чойе ки ба дасташ дода будам, нигоҳ кард.#Sentence*] [@Ба пиёла дуру дароз нигоҳ кард ва баъд ба ман, баъд ба модар ва баъд боз ба пиёла.#Sentence*] [@Чойи пиёла доғ буд, вақте як даст рўйи сина гузоштам ва бо дасти дигар онро ба суяш дароз кардам, оринҷи худро гузошта буд, рўйи миз ва нигоҳ мекард.#Sentence*] [@Вақте пиёларо ба лабонаш наздик бурд, дигар аз чой бухор барнамеомад.#Sentence*] [@Сард шуда буд чой.#Sentence*] [@Аммо чашмонаш бештар барқ мезад.#Sentence*] [@Пурсид, албуми хонаводагӣ доред?#Sentence*] [@Модар ба ман нигоҳ карду гуфт, “шояд дафтари хотирот бештар ба дардаш мехурад, не?“#Sentence*] [@Сари худро такон додам на ба маънои оре ва на ба маъно на.#Sentence*] [@Ёдам нест сарамро чӣ гуна такон додам.#Sentence*] [@Бештар шабеҳи ларзиш буд.#Sentence*] [@Гуфт, биоварам.#Sentence*] [@Марди рус ҳамчунон гоҳ ба ман ва гоҳ ба модар нигоҳ мекард.#Sentence*] [@Пиёлаи чой аз ёдаш рафта буд.#Sentence*]
[@Нагуфт рўйи кадом тахт.#Sentence*] [@Аммо рост рафтам утоқи модар.#Sentence*] [@Рўйи тахти хоби ў буд.#Sentence*] [@Аз қабл барнома рехта буд.#Sentence*] [@Дарфтарро варақ задам, ҳама сафаҳот дар сари ҷойи худ буд.#Sentence*] [@Марди рус дафтарро аз аввал то охир варақ зад ва дубора ба ман баргадонд:#Sentence*] “[@Бихон!#Sentence*]”
[@Ба модар нигоҳ кардам.#Sentence*] [@Нигоҳаш ором ва ҳатто қаноатманд буд.#Sentence*] [@Аз сафҳаи авввал шурўъ кардам ба хондан.#Sentence*]
[@Модар нимрўзи тобистон канори мазраа рў ба осмон хобидааст ва дар ҳоли ба дунё овардани ман аст...#Sentence*]
[@Мард дастонашро баланд кард.#Sentence*] [@Ба ў нигоҳ кардам ва бидуни ин ки чизе гуфта бошад, тарҷума кардам.#Sentence*] [@Ба модар нигоҳ кард.#Sentence*] [@Ангор мехост ҳамаи хатҳои рухсорашро бишуморад.#Sentence*] [@Чашм аз ў намеканд.#Sentence*] “[@Воқеан?#Sentence*]”
[@Модар сар ҷунбонд ва ба китоб нигоҳ кард: “ҳар чӣ ин ҷост, ҳақиқати рузгори ман аст.”#Sentence*]
[@Мард аз ҷой бархост ва ба чапу рост қадам зад.#Sentence*] [@Дертар баъд аз ҳафтаҳо фаҳмидам, ки он ҷо ба худ фикр мекард: “бо ин шурўъ шавад ва... ва баъд...”#Sentence*] [@Ба самти модар тоб хурду пурсид: “куҷост ин мазраа?”#Sentence*]
[@Аз ҷой бархостам ва пушти сандалиро маҳкам гирифтам.#Sentence*] [@“Ман ҳам медонам!#Sentence*] [@Ҳар сол ду-се бор бо модар онҷо меравам, қадам мезанам.”#Sentence*]

Сар аз дафтар бармедорам. Ҳудуди чиҳил сол аз ин навишта мегузарад ва тамоми ин муддат модар боре ҳам онро ба бегонае нишон надода буд. То рўзе, ки марде рус вориди хонаи мо шуд ва ба пиёлаи чойе ки ба дасташ дода будам, нигоҳ кард. Ба пиёла дуру дароз нигоҳ кард ва баъд ба ман, баъд ба модар ва баъд боз ба пиёла. Чойи пиёла доғ буд, вақте як даст рўйи сина гузоштам ва бо дасти дигар онро ба суяш дароз кардам, оринҷи худро гузошта буд, рўйи миз ва нигоҳ мекард. Вақте пиёларо ба лабонаш наздик бурд, дигар аз чой бухор барнамеомад. Сард шуда буд чой. Аммо чашмонаш бештар барқ мезад. Пурсид, албуми хонаводагӣ доред? Модар ба ман нигоҳ карду гуфт, “шояд дафтари хотирот бештар ба дардаш мехурад, не?“ Сари худро такон додам на ба маънои оре ва на ба маъно на. Ёдам нест сарамро чӣ гуна такон додам. Бештар шабеҳи ларзиш буд. Гуфт, биоварам. Марди рус ҳамчунон гоҳ ба ман ва гоҳ ба модар нигоҳ мекард. Пиёлаи чой аз ёдаш рафта буд.
Нагуфт рўйи кадом тахт. Аммо рост рафтам утоқи модар. Рўйи тахти хоби ў буд. Аз қабл барнома рехта буд. Дарфтарро варақ задам, ҳама сафаҳот дар сари ҷойи худ буд. Марди рус дафтарро аз аввал то охир варақ зад ва дубора ба ман баргадонд: “Бихон!”
Ба модар нигоҳ кардам. Нигоҳаш ором ва ҳатто қаноатманд буд. Аз сафҳаи авввал шурўъ кардам ба хондан.
Модар нимрўзи тобистон канори мазраа рў ба осмон хобидааст ва дар ҳоли ба дунё овардани ман аст...
Мард дастонашро баланд кард. Ба ў нигоҳ кардам ва бидуни ин ки чизе гуфта бошад, тарҷума кардам. Ба модар нигоҳ кард. Ангор мехост ҳамаи хатҳои рухсорашро бишуморад. Чашм аз ў намеканд. “Воқеан?”
Модар сар ҷунбонд ва ба китоб нигоҳ кард: “ҳар чӣ ин ҷост, ҳақиқати рузгори ман аст.”
Мард аз ҷой бархост ва ба чапу рост қадам зад. Дертар баъд аз ҳафтаҳо фаҳмидам, ки он ҷо ба худ фикр мекард: “бо ин шурўъ шавад ва... ва баъд...” Ба самти модар тоб хурду пурсид: “куҷост ин мазраа?”
Аз ҷой бархостам ва пушти сандалиро маҳкам гирифтам. “Ман ҳам медонам! Ҳар сол ду-се бор бо модар онҷо меравам, қадам мезанам.”

Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence


[@Садриддин Айнӣ (15.04.1878–15.07.1954)#Sentence*] [@«Ёддоштҳо» — охирин асари калони нависанда аст, ки нотамом монда, фақат чор ҷилдаш навишта шудааст.#Sentence*] [@Қисми якуми он дар соли 1948 навишта шуда буд ва аввалин бор дар журнали «Шарқи Сурх», шумораҳои 8-9, 11-12 соли 1948 ва шумораҳои 1-4 соли 1949 чоп шудааст.#Sentence*] [@Порчаҳои қисми дуюми асар дар ҳамон журнал соли 1949 (шумораҳои 7-8) дарҷ шудаанд.#Sentence*] [@Ин ду қисм ба шакли китобҳои алоҳида дар соли 1949 ба забонҳои тоҷикӣ ва русӣ табъ гардид.#Sentence*] [@«Ёддоштҳо» аз ҷумлаи машҳуртарин асарҳои нависанда мебошад, ки қисми якум ва дуюми он ба бисёр забонҳои халқҳои СССР, инчунин дар чандин забони хориҷа тарҷима ва чоп шудааст.#Sentence*] [@Ду қисми аввал ба забони тоҷикӣ бори дуюм дар соли 1955 дар як ҷилд ва бо хати арабӣ дар соли 1958 дар ду ҷилд ба табъ расида буд.#Sentence*] [@Нашриёти Давлатии Тоҷикистон ва Нашриёти «Советский писатель» (Москва) онро чандин бор ба забони русӣ хам нашр кардаанд.#Sentence*] [@Қисми сеюми «Ёддоштҳо» аввал дар журнали «Шарқи Сурх», соли 1949, № 11-12; соли 1950, № 2-5, 7-10 чоп шуда, дар соли 1950 ба шакли китоб нашр гардид.#Sentence*] [@Қисми чорум дар журнали «Шарқи Сурх», соли 1953, № 1-2,4—5, соли 1954, № 6-9 чоп шуда, ба шакли китоби алоҳида ҳамагӣ 11 рӯз пеш аз вафоти нависанда ба чоп имзо шуда буд.#Sentence*] [@Қисми сеюм ва чоруми «Ёддоштҳо» боз дар соли 1955 дар як ҷилд табъ ёфт ва дар солҳои 1958-1959 чор китоби ин асар бо хати арабӣ ҳам баромад.#Sentence*] [@Нашри пурраи «Ёддоштҳо»-ро ба забони русӣ дар соли 1960 ба унвони «Воспоминания» нашриёти Академияи Фанҳои СССР баровард, ки онро шарқшиносони маъруфи советӣ А. Розенфелд, А. А. Семёнов, Н. А. Кисляков ва А. Н. Болдирев тайёр кардаанд.#Sentence*] [@Тарҷимаи мухтасари чор қисми «Ёддоштҳо» ба забони русӣ бори охир бо унвони «Бухара» дар ҷилди сеюми чорҷилдаи асарҳои С. Айнӣ соли 1960 дар нашриёти «Известия» ба табъ расидааст.#Sentence*] [@«Ёддоштҳо» аз ҷумлаи машҳуртарин асарҳои нависанда мебошад, ки ба бисёр забонҳои СССР, инчунин дар чандин забони хориҷа чоп шудааст.#Sentence*] [@Дар вақти ба чоп тайёр кардани матни асар қайдҳои дар нашри якум кардаи муаллиф низ ба назар гирифта шуданд.#Sentence*]

Садриддин Айнӣ (15.04.1878–15.07.1954) «Ёддоштҳо» — охирин асари калони нависанда аст, ки нотамом монда, фақат чор ҷилдаш навишта шудааст. Қисми якуми он дар соли 1948 навишта шуда буд ва аввалин бор дар журнали «Шарқи Сурх», шумораҳои 8-9, 11-12 соли 1948 ва шумораҳои 1-4 соли 1949 чоп шудааст. Порчаҳои қисми дуюми асар дар ҳамон журнал соли 1949 (шумораҳои 7-8) дарҷ шудаанд. Ин ду қисм ба шакли китобҳои алоҳида дар соли 1949 ба забонҳои тоҷикӣ ва русӣ табъ гардид. «Ёддоштҳо» аз ҷумлаи машҳуртарин асарҳои нависанда мебошад, ки қисми якум ва дуюми он ба бисёр забонҳои халқҳои СССР, инчунин дар чандин забони хориҷа тарҷима ва чоп шудааст. Ду қисми аввал ба забони тоҷикӣ бори дуюм дар соли 1955 дар як ҷилд ва бо хати арабӣ дар соли 1958 дар ду ҷилд ба табъ расида буд. Нашриёти Давлатии Тоҷикистон ва Нашриёти «Советский писатель» (Москва) онро чандин бор ба забони русӣ хам нашр кардаанд. Қисми сеюми «Ёддоштҳо» аввал дар журнали «Шарқи Сурх», соли 1949, № 11-12; соли 1950, № 2-5, 7-10 чоп шуда, дар соли 1950 ба шакли китоб нашр гардид. Қисми чорум дар журнали «Шарқи Сурх», соли 1953, № 1-2,4—5, соли 1954, № 6-9 чоп шуда, ба шакли китоби алоҳида ҳамагӣ 11 рӯз пеш аз вафоти нависанда ба чоп имзо шуда буд. Қисми сеюм ва чоруми «Ёддоштҳо» боз дар соли 1955 дар як ҷилд табъ ёфт ва дар солҳои 1958-1959 чор китоби ин асар бо хати арабӣ ҳам баромад. Нашри пурраи «Ёддоштҳо»-ро ба забони русӣ дар соли 1960 ба унвони «Воспоминания» нашриёти Академияи Фанҳои СССР баровард, ки онро шарқшиносони маъруфи советӣ А. Розенфелд, А. А. Семёнов, Н. А. Кисляков ва А. Н. Болдирев тайёр кардаанд. Тарҷимаи мухтасари чор қисми «Ёддоштҳо» ба забони русӣ бори охир бо унвони «Бухара» дар ҷилди сеюми чорҷилдаи асарҳои С. Айнӣ соли 1960 дар нашриёти «Известия» ба табъ расидааст. «Ёддоштҳо» аз ҷумлаи машҳуртарин асарҳои нависанда мебошад, ки ба бисёр забонҳои СССР, инчунин дар чандин забони хориҷа чоп шудааст. Дар вақти ба чоп тайёр кардани матни асар қайдҳои дар нашри якум кардаи муаллиф низ ба назар гирифта шуданд.


[@16 Бигӯ: «Кист Парвардигори осмонҳову замин?»#Sentence*] [@Бигӯ: «Оллоҳ».#Sentence*] [@Бигӯ; «Оё ғайри Ӯ худоёне гирифтаед, ки қодир ба суду зиёни худ нестанд?#Sentence*] [@Бигӯ: «Оё нобинову бино баробаранд?#Sentence*] [@Ё торикиву равшанӣ яксонанд?#Sentence*] [@Ё шариконе, ки барои Худо қоил шудаанд, чизҳое офаридаанд, монанди он чӣ Худо офаридааст ва онон дар бораи офариниш ба иштибоҳ афтодаанд?»#Sentence*] [@Бигӯ: «Оллоҳ офаринандаи ҳар чизест ва Ӯ ягонаву қаҳҳор аст!»#Sentence*]
[@17 Аз осмон об фиристод ва ҳар як ҷӯйе ба андозаи худ ҷорӣ шуд ва оби равон каф (к) бар сар овард.#Sentence*] [@Ва аз он чӣ бар оташ мегудозанд, то зевару матоъе созанд, низ кафке бар сар ояд.#Sentence*] [@Худо барои ҳаққу ботил чунин масал занад, Аммо кафк ба каноре афтад ва нобуд шавад ва он чӣ барои мардум судманд аст, дар замин пойдор бимонад.#Sentence*] [@Худо инчунин мисол меорад.#Sentence*]
[@18 Барои онон, ки даъвати парвардигорашонро қабул карданд, мукофоти некӯест.#Sentence*] [@Ва касоне, ки даъвати Ӯро қабул накарданд, агар ҳар он чиро, ки бар рӯи замин аст ва монанди онро дошта бошанд, онро фидо диҳанд, онон ба сахтӣ бозхост хоҳанд шуд ва маконашон ҷаҳаннам аст ва бад ҷойгоҳест!#Sentence*]
[@19 Оё касе, ки медонад он чӣ аз ҷониби Парвардигорат бар ту нозил шуда ҳақ аст монанди кассет, ки нобиност?#Sentence*] [@Танҳо хирадмандон панд мегиранд#Sentence*]
[@20 касоне, ки ба аҳди Худо вафо мекунанд ва худ паймон намешикананд;#Sentence*]
[@21 онон, ки он чиро Худо ба пайвастани он фармон дода, пайванд мекунанд ва аз Парвардигорашон метарсанд ва аз сахтии ҳисоби Худованд бимноканд;#Sentence*]
[@22 онон, ки ба талаби савоби Парвардигори худ сабр пеша карданд ва намоз гузориданд ва дар ниҳону ошкор аз он чӣ ба онҳо рӯзӣ додаем, хайр карданд ва бадиро бо некӣ бармегардонанд.#Sentence*] [@Оқибати неки охират аз онҳост.#Sentence*]
[@23 Биҳиштҳои ҷовидон онҳо ва ҳар ки некӯкор будааст аз падарону ҳамсарон ва фарзандонашон, бадон дохил шаванд ва фариштагон аз ҳар дар ба наздашон оянд.#Sentence*]
[@24 Салом бар шумо ба хотири он ҳама сабре, ки кардаед.#Sentence*] [@Сарои охират чӣ сарое некӯст!#Sentence*]
[@25 Ва онҳо, ки паймони Худоро пас аз бастанаш мешикананд ва он чиро, ки Худо ба пайвастани он фармон дода, қатъ мекунанд ва дар замин фасод мекунанд, лаънат бар онҳост ва бадиҳои он ҷаҳон насибашон.#Sentence*]

16 Бигӯ: «Кист Парвардигори осмонҳову замин?» Бигӯ: «Оллоҳ». Бигӯ; «Оё ғайри Ӯ худоёне гирифтаед, ки қодир ба суду зиёни худ нестанд? Бигӯ: «Оё нобинову бино баробаранд? Ё торикиву равшанӣ яксонанд? Ё шариконе, ки барои Худо қоил шудаанд, чизҳое офаридаанд, монанди он чӣ Худо офаридааст ва онон дар бораи офариниш ба иштибоҳ афтодаанд?» Бигӯ: «Оллоҳ офаринандаи ҳар чизест ва Ӯ ягонаву қаҳҳор аст!»
17 Аз осмон об фиристод ва ҳар як ҷӯйе ба андозаи худ ҷорӣ шуд ва оби равон каф (к) бар сар овард. Ва аз он чӣ бар оташ мегудозанд, то зевару матоъе созанд, низ кафке бар сар ояд. Худо барои ҳаққу ботил чунин масал занад, Аммо кафк ба каноре афтад ва нобуд шавад ва он чӣ барои мардум судманд аст, дар замин пойдор бимонад. Худо инчунин мисол меорад.
18 Барои онон, ки даъвати парвардигорашонро қабул карданд, мукофоти некӯест. Ва касоне, ки даъвати Ӯро қабул накарданд, агар ҳар он чиро, ки бар рӯи замин аст ва монанди онро дошта бошанд, онро фидо диҳанд, онон ба сахтӣ бозхост хоҳанд шуд ва маконашон ҷаҳаннам аст ва бад ҷойгоҳест!
19 Оё касе, ки медонад он чӣ аз ҷониби Парвардигорат бар ту нозил шуда ҳақ аст монанди кассет, ки нобиност? Танҳо хирадмандон панд мегиранд
20 касоне, ки ба аҳди Худо вафо мекунанд ва худ паймон намешикананд;
21 онон, ки он чиро Худо ба пайвастани он фармон дода, пайванд мекунанд ва аз Парвардигорашон метарсанд ва аз сахтии ҳисоби Худованд бимноканд;
22 онон, ки ба талаби савоби Парвардигори худ сабр пеша карданд ва намоз гузориданд ва дар ниҳону ошкор аз он чӣ ба онҳо рӯзӣ додаем, хайр карданд ва бадиро бо некӣ бармегардонанд. Оқибати неки охират аз онҳост.
23 Биҳиштҳои ҷовидон онҳо ва ҳар ки некӯкор будааст аз падарону ҳамсарон ва фарзандонашон, бадон дохил шаванд ва фариштагон аз ҳар дар ба наздашон оянд.
24 Салом бар шумо ба хотири он ҳама сабре, ки кардаед. Сарои охират чӣ сарое некӯст!
25 Ва онҳо, ки паймони Худоро пас аз бастанаш мешикананд ва он чиро, ки Худо ба пайвастани он фармон дода, қатъ мекунанд ва дар замин фасод мекунанд, лаънат бар онҳост ва бадиҳои он ҷаҳон насибашон.


[@Маҷмӯаи «Шеъристон», шомили баргузидае аз шеъри имрӯзи Эрон, ба интихоби як гурӯҳи маҷозии адабӣ бо ҳамин ном аст.#Sentence*] [@Ҳасани Қарибӣ – раиси Пажӯҳишгоҳи фарҳанги форсӣ-тоҷикӣ, дар муқаддимаи ин китоб бо ишора ба таъсири фазои маҷозӣ ва имконоти шабакаҳои иҷтимоӣ, менависад:#Sentence*] «[@Аз муҳимтарин шохисҳои ин таҳаввулот ва тағйирот шикаста шудани инҳисор ва рафъи маҳдудият аз соҳаҳои (=арсаҳои) мухталиф ва табодули иттилоот бо ҳаҷми васеъ аст, ки дарвозаҳои вуруди инсон ба ҷаҳони ҳузурро гушода, ба гунае, ки саҳми ҳар кас ба қадри ҳиммати ӯст…#Sentence*] [@Дар ин фазо марзбандӣ миёни аслҳо ва бадилҳо шикаста шудааст; ба ин маънӣ, ки дар фазои маҷозӣ, ба далели вуҷуди анвои мухотаб, дигар тақсимбандии мухотаб ба хосу ом дигар таърифи қадимро надорад#Sentence*]».
[@Агар сабки ҳиндӣ шеърро аз толорҳои дарбор ба сатҳи кӯчаву бозор кашонд, дар рӯзгори мо фанноварии ҳушманд он чиро пеш аз ин дастноёфтанӣ буд, дар шабакаҳои иҷтимоӣ гирдоварӣ ва дар дастраси ҳамагон қарор дода ва ба иборате, ҳама чизро кафи дасти ҳама гузоштааст.#Sentence*]
[@Вай дар муаррифии маҷмӯаи ҳозир менависад:#Sentence*] «[@Бо таваҷҷуҳ ба собиқаи тӯлонии гирдоварии анвои ҷунгҳои адабӣ аз гузашта то кунун, мавориди зер вижагии хоси ин маҷмӯа аст, ки дар навъи худ таҷрибае тоза ба шумор меравад:#Sentence*]
[@1. Ашъори ин маҷмӯа маҳсули салиқа ва интихоби як гурӯҳи адабӣ бо беш аз саду панҷоҳ узв аст, ки бархе аз ин аъзо шоир, бархе адиб ва бархе фаъоли адабӣ ҳастанд.#Sentence*]
[@2. Осори интихобшуда дар як бозаи замонии семоҳа ба иштирок гузошта шудааст.#Sentence*]
[@3. Ин дафтар бо нияти интихоби беҳтарин ғазалҳои муосир гирдоварӣ нашуда, балки шомили беҳтарин интихобҳо дар як гурӯҳи адабӣ ва дар як замони маҳдуд аст.#Sentence*]
[@4. Интихоби беш аз 160 ғазал аз ин гурӯҳ ба манзалаи дастмояе хоҳад буд барои хадамоти пажӯҳишӣ.#Sentence*] [@Ин ғазалҳо намунаҳое ҳастанд барои баррасии ҷойгоҳи ин қолиби адабӣ ва мизони иқболи он дар давраи муосир#Sentence*]».
[@«Шеъристон» ба пешниҳоди Пажӯҳишгоҳи фарҳанги форсӣ-тоҷикӣ ва ба кӯшиши Шодимуҳаммади Суфизода – доктори илмҳои филологӣ, зери назари Ҳасани Қарибӣ ба хатти форсӣ ва кириллӣ дар 328 сафҳа таҳия ва дар Тоҷикистон мунташир шудааст.#Sentence*]

Маҷмӯаи «Шеъристон», шомили баргузидае аз шеъри имрӯзи Эрон, ба интихоби як гурӯҳи маҷозии адабӣ бо ҳамин ном аст. Ҳасани Қарибӣ – раиси Пажӯҳишгоҳи фарҳанги форсӣ-тоҷикӣ, дар муқаддимаи ин китоб бо ишора ба таъсири фазои маҷозӣ ва имконоти шабакаҳои иҷтимоӣ, менависад: «Аз муҳимтарин шохисҳои ин таҳаввулот ва тағйирот шикаста шудани инҳисор ва рафъи маҳдудият аз соҳаҳои (=арсаҳои) мухталиф ва табодули иттилоот бо ҳаҷми васеъ аст, ки дарвозаҳои вуруди инсон ба ҷаҳони ҳузурро гушода, ба гунае, ки саҳми ҳар кас ба қадри ҳиммати ӯст… Дар ин фазо марзбандӣ миёни аслҳо ва бадилҳо шикаста шудааст; ба ин маънӣ, ки дар фазои маҷозӣ, ба далели вуҷуди анвои мухотаб, дигар тақсимбандии мухотаб ба хосу ом дигар таърифи қадимро надорад».
Агар сабки ҳиндӣ шеърро аз толорҳои дарбор ба сатҳи кӯчаву бозор кашонд, дар рӯзгори мо фанноварии ҳушманд он чиро пеш аз ин дастноёфтанӣ буд, дар шабакаҳои иҷтимоӣ гирдоварӣ ва дар дастраси ҳамагон қарор дода ва ба иборате, ҳама чизро кафи дасти ҳама гузоштааст.
Вай дар муаррифии маҷмӯаи ҳозир менависад: «Бо таваҷҷуҳ ба собиқаи тӯлонии гирдоварии анвои ҷунгҳои адабӣ аз гузашта то кунун, мавориди зер вижагии хоси ин маҷмӯа аст, ки дар навъи худ таҷрибае тоза ба шумор меравад:
1. Ашъори ин маҷмӯа маҳсули салиқа ва интихоби як гурӯҳи адабӣ бо беш аз саду панҷоҳ узв аст, ки бархе аз ин аъзо шоир, бархе адиб ва бархе фаъоли адабӣ ҳастанд.
2. Осори интихобшуда дар як бозаи замонии семоҳа ба иштирок гузошта шудааст.
3. Ин дафтар бо нияти интихоби беҳтарин ғазалҳои муосир гирдоварӣ нашуда, балки шомили беҳтарин интихобҳо дар як гурӯҳи адабӣ ва дар як замони маҳдуд аст.
4. Интихоби беш аз 160 ғазал аз ин гурӯҳ ба манзалаи дастмояе хоҳад буд барои хадамоти пажӯҳишӣ. Ин ғазалҳо намунаҳое ҳастанд барои баррасии ҷойгоҳи ин қолиби адабӣ ва мизони иқболи он дар давраи муосир».
«Шеъристон» ба пешниҳоди Пажӯҳишгоҳи фарҳанги форсӣ-тоҷикӣ ва ба кӯшиши Шодимуҳаммади Суфизода – доктори илмҳои филологӣ, зери назари Ҳасани Қарибӣ ба хатти форсӣ ва кириллӣ дар 328 сафҳа таҳия ва дар Тоҷикистон мунташир шудааст.

Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence


[@“Маснавии маънавӣ” – яке аз машҳуртарин асарҳои Мавлоно Ҷалолиддини Балхӣ буда, он пур аз ҳикоёту достонҳои пандомез мебошад.#Sentence*] [@Бисёре аз ҳикояҳо ва достонҳои ин шоҳасари Мавлоно дорои мазмун ва арзиши баланди ҳаётӣ буда, инсонро дар рӯҳияи одобу ахлоқи нек, сифатҳои неки инсонӣ тарбия мекунанд ва дар вай рағбат ба омӯзиши илму ҳунарҳои муфидро афзун мегардонанд.#Sentence*] [@Ба ҳамин хотир, ба ин асари безавол шарҳхои зиёде навишта шуда, мазмуну матолиби ҳикоёту достонҳои он ба таври оммафаҳм шарҳу таввзеҳ дода шудаанд.#Sentence*] [@Дар зер намунае аз ин гуна шарҳҳоро дар мисоли шарҳи ҳикояти “Киштибон ва наҳвӣ” зикр мекунем.#Sentence*]
[@Киштибон ва наҳвӣ#Sentence*]
[@Он яке наҳвӣ бо киштӣ дар нишаст,#Sentence*]
[@Рӯ ба киштибон ниҳод он худпараст.#Sentence*]
[@Гуфт:-Ҳеҷ аз наҳв хондӣ? Гуфт:-Ло,#Sentence*]
[@Гуфт:-Ними умри ту шуд дар фано.#Sentence*]
[@Дилшикаста гашт он маллоҳ зи тоб,#Sentence*]
[@Лек он дам кард хомуш аз ҷавоб.#Sentence*]
[@Наҳвӣ касеро гӯянд, ки дастури забони арабиро нек медонад ва бар қавоиди ин забон мусаллит (фарогирифта, мусаллаҳ) аст.#Sentence*] [@Қавоиди адабиёти араб дар миёни мусулмонон бисёр муҳим шумурда мешавад ва ҳамвора доноёни ин илм бар худ меболидаанд.#Sentence*]
[@Наҳвии достони мо низ ба дониши худ сахт мағрур буд ва аз ин рӯ, илми худро ба рухи киштибон кашид ва ӯро маломат намуд, ки чаро аз илми наҳв чизе намедонад ва чун ин донишро надорад, ними умраш бар фаност.#Sentence*]
[@Ин бигзашт, то он ки киштӣ дар доми гирдобе гирифтор омад ва дар маърази ғарқ шудан қарор гирифт:#Sentence*]
[@Бод киштиро ба гирдобе фиканд,#Sentence*]
[@Гуфт киштибон бад-он наҳвӣ баланд:#Sentence*]
[@-Ҳеҷ донӣ ошно кардан? Бигӯ.#Sentence*]
[@Гуфт: -Не, эй хушҷавоби некрӯ!#Sentence*]

[@Гуфт: -Кулли умрат, эй наҳвӣ, фаност,#Sentence*]
[@З-он ки киштӣ ғарқи ин гирдобҳост.#Sentence*]
[@Нохудо ба наҳвӣ гуфт:- Оё шино кардан медонед? #Sentence*]
[@Гуфт:- Намедонам.#Sentence*]
[@Нохудо гуфт: -Агар ман ба хотири надонистани наҳв ними умрам бар фаност, ин ки ту ба хотири надонистани шино тамоми умрат барбод рафтааст, чун киштӣ дар ҳоли ғарқ шудан аст.#Sentence*]
[@Эй, ки халқонро ту хар мехондӣ!#Sentence*]
[@Ин замон чун хар бар ин ях мондаӣ.#Sentence*]
[@Гар ту аллома (й) замонӣ дар ҷаҳон,#Sentence*]
[@Нак фанои ин ҷаҳон бин в-ин замон.#Sentence*]
[@Пас ҳаргиз ҳунари худ ба рухи дигарон макаш ва ҳунари дигаронро беҳунарӣ мадон, ки ҳар донише ба ҷои худ некӯ ва дар вақти худ судманд аст.#Sentence*]

“Маснавии маънавӣ” – яке аз машҳуртарин асарҳои Мавлоно Ҷалолиддини Балхӣ буда, он пур аз ҳикоёту достонҳои пандомез мебошад. Бисёре аз ҳикояҳо ва достонҳои ин шоҳасари Мавлоно дорои мазмун ва арзиши баланди ҳаётӣ буда, инсонро дар рӯҳияи одобу ахлоқи нек, сифатҳои неки инсонӣ тарбия мекунанд ва дар вай рағбат ба омӯзиши илму ҳунарҳои муфидро афзун мегардонанд. Ба ҳамин хотир, ба ин асари безавол шарҳхои зиёде навишта шуда, мазмуну матолиби ҳикоёту достонҳои он ба таври оммафаҳм шарҳу таввзеҳ дода шудаанд. Дар зер намунае аз ин гуна шарҳҳоро дар мисоли шарҳи ҳикояти “Киштибон ва наҳвӣ” зикр мекунем.
Киштибон ва наҳвӣ
Он яке наҳвӣ бо киштӣ дар нишаст,
Рӯ ба киштибон ниҳод он худпараст.
Гуфт:-Ҳеҷ аз наҳв хондӣ? Гуфт:-Ло,
Гуфт:-Ними умри ту шуд дар фано.
Дилшикаста гашт он маллоҳ зи тоб,
Лек он дам кард хомуш аз ҷавоб.
Наҳвӣ касеро гӯянд, ки дастури забони арабиро нек медонад ва бар қавоиди ин забон мусаллит (фарогирифта, мусаллаҳ) аст. Қавоиди адабиёти араб дар миёни мусулмонон бисёр муҳим шумурда мешавад ва ҳамвора доноёни ин илм бар худ меболидаанд.
Наҳвии достони мо низ ба дониши худ сахт мағрур буд ва аз ин рӯ, илми худро ба рухи киштибон кашид ва ӯро маломат намуд, ки чаро аз илми наҳв чизе намедонад ва чун ин донишро надорад, ними умраш бар фаност.
Ин бигзашт, то он ки киштӣ дар доми гирдобе гирифтор омад ва дар маърази ғарқ шудан қарор гирифт:
Бод киштиро ба гирдобе фиканд,
Гуфт киштибон бад-он наҳвӣ баланд:
-Ҳеҷ донӣ ошно кардан? Бигӯ.
Гуфт: -Не, эй хушҷавоби некрӯ!

Гуфт: -Кулли умрат, эй наҳвӣ, фаност,
З-он ки киштӣ ғарқи ин гирдобҳост.
Нохудо ба наҳвӣ гуфт:- Оё шино кардан медонед?
Гуфт:- Намедонам.
Нохудо гуфт: -Агар ман ба хотири надонистани наҳв ними умрам бар фаност, ин ки ту ба хотири надонистани шино тамоми умрат барбод рафтааст, чун киштӣ дар ҳоли ғарқ шудан аст.
Эй, ки халқонро ту хар мехондӣ!
Ин замон чун хар бар ин ях мондаӣ.
Гар ту аллома (й) замонӣ дар ҷаҳон,
Нак фанои ин ҷаҳон бин в-ин замон.
Пас ҳаргиз ҳунари худ ба рухи дигарон макаш ва ҳунари дигаронро беҳунарӣ мадон, ки ҳар донише ба ҷои худ некӯ ва дар вақти худ судманд аст.

Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence


[@26 Худо ҳар киро хоҳад, рӯзии бисёр диҳад ё рӯзии андак.#Sentence*] [@Ва мардум ба зиндагии дунё хушнуданд, ҳол он ки зиндагии дунё дар баробари зиндагии охират ҷуз андак матоъе нест.#Sentence*]
[@27 Кофирон мегӯянд:#Sentence*] «[@Чаро аз ҷониби Парвардигораш мӯъҷизае бар ӯ нозил намешавад?#Sentence*]» [@Бигӯ: «Худо ҳар киро бихоҳад, гумроҳ мекунад.#Sentence*] [@Ва ҳар киро ба даргоҳи Ӯ рӯй кунад, ҳидоят мекунад#Sentence*]».
[@28 Онҳое, ки имон овардаанд ва дилҳояшон ба ёди Худо оромиш меёбад, огоҳ бошед, ки дилҳо ба ёди Худо оромиш меёбад!#Sentence*]
[@29 Зиндагии хуш ва бозгаштангоҳи некӯ аз они касонест, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста кардаанд.#Sentence*]
[@30 Ҳамчунин туро ба миёни уммате, ки пеш аз онхо умматҳои дигар будаанд, ба пайғамбарӣ фиристодаем, то он чиро, ки бар ту ваҳй кардаем, барояшон тиловат кунӣ ва онҳо ба Раҳмон кофир мешаванд.#Sentence*] [@Бигӯ: «Ӯ Парвардигори ман аст.#Sentence*] [@Худое ҷуз Ӯ нест.#Sentence*] [@Бар Ӯ таваккал кардаам ва тавбаи ман ба даргоҳи Ӯст!#Sentence*]»
[@31 Агар Қуръоне тавонист буд, ки куҳҳо ба он ба ҷунбиш оянд ё замин пора-пора шавад, ё мурдагонро ба сухан орад, ҷуз ин Қуръон намебуд, ки ҳамаи корҳо аз они Худост.#Sentence*] [@Оё мӯъминон ҳанӯз надонистаанд, ки агар Худо мехост, ҳамаи мардумро ҳидоят мекард?#Sentence*] [@Ва кофиронро пайваста ба сабаби амалҳояшон ҳодисае расад ё он ҳодиса дар наздикии хонаҳояшон фурӯд ояд, то он гоҳ, ки ваъдаи Худо ояд,#Sentence*]
[@зеро Худо хилофи ваъда намекунад!#Sentence*]
[@32 Паёмбароне ҳам, ки пеш аз ту буданд, ба масхара гирифта шуданд.#Sentence*] [@Ман ба кофирон мӯҳлат додам, он гоҳ ҳамаро фурӯ гирифтам ва он уқубати ман чӣ сахт буд!#Sentence*]
[@33 Оё он ки бар ҳамаи мардум ва амалҳояшон нозир аст, монанди бутон аст?#Sentence*] [@Барои Худо шариконе қоил шуданд.#Sentence*] [@Бигӯ: «Онҳоро ном бибаред.#Sentence*] [@Шояд мехоҳед Ӯро аз чизе дар рӯи замин огоҳ кунед, ки намедонад, ё суханони беҳуда мегӯянд?»#Sentence*] [@Дар назари кофирон макрашон ороста омад ва аз роҳи рост бероҳ шуданд.#Sentence*] [@Ва ҳар киро Худо гумроҳ кунад, ҳеҷ роҳнамое надорад!#Sentence*]
[@34 Дар ин зиндагии дунё ба азобе гирифтор оянд ва азоби охират сахттар аст ва онҳоро ҳеҷ нигаҳдорандае аз азоби Худо нест!#Sentence*]
[@35 Сифати биҳиште, ки ба парҳезгорон ваъда шуда: об аз зери дарахтонаш равон аст ва меваҳову сояаш ҳамешагист.#Sentence*] [@Ин саранҷоми касонест, ки парҳезгоранд ва саранҷоми кофирон оташ аст.#Sentence*]

26 Худо ҳар киро хоҳад, рӯзии бисёр диҳад ё рӯзии андак. Ва мардум ба зиндагии дунё хушнуданд, ҳол он ки зиндагии дунё дар баробари зиндагии охират ҷуз андак матоъе нест.
27 Кофирон мегӯянд: «Чаро аз ҷониби Парвардигораш мӯъҷизае бар ӯ нозил намешавад?» Бигӯ: «Худо ҳар киро бихоҳад, гумроҳ мекунад. Ва ҳар киро ба даргоҳи Ӯ рӯй кунад, ҳидоят мекунад».
28 Онҳое, ки имон овардаанд ва дилҳояшон ба ёди Худо оромиш меёбад, огоҳ бошед, ки дилҳо ба ёди Худо оромиш меёбад!
29 Зиндагии хуш ва бозгаштангоҳи некӯ аз они касонест, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста кардаанд.
30 Ҳамчунин туро ба миёни уммате, ки пеш аз онхо умматҳои дигар будаанд, ба пайғамбарӣ фиристодаем, то он чиро, ки бар ту ваҳй кардаем, барояшон тиловат кунӣ ва онҳо ба Раҳмон кофир мешаванд. Бигӯ: «Ӯ Парвардигори ман аст. Худое ҷуз Ӯ нест. Бар Ӯ таваккал кардаам ва тавбаи ман ба даргоҳи Ӯст!»
31 Агар Қуръоне тавонист буд, ки куҳҳо ба он ба ҷунбиш оянд ё замин пора-пора шавад, ё мурдагонро ба сухан орад, ҷуз ин Қуръон намебуд, ки ҳамаи корҳо аз они Худост. Оё мӯъминон ҳанӯз надонистаанд, ки агар Худо мехост, ҳамаи мардумро ҳидоят мекард? Ва кофиронро пайваста ба сабаби амалҳояшон ҳодисае расад ё он ҳодиса дар наздикии хонаҳояшон фурӯд ояд, то он гоҳ, ки ваъдаи Худо ояд,
зеро Худо хилофи ваъда намекунад!
32 Паёмбароне ҳам, ки пеш аз ту буданд, ба масхара гирифта шуданд. Ман ба кофирон мӯҳлат додам, он гоҳ ҳамаро фурӯ гирифтам ва он уқубати ман чӣ сахт буд!
33 Оё он ки бар ҳамаи мардум ва амалҳояшон нозир аст, монанди бутон аст? Барои Худо шариконе қоил шуданд. Бигӯ: «Онҳоро ном бибаред. Шояд мехоҳед Ӯро аз чизе дар рӯи замин огоҳ кунед, ки намедонад, ё суханони беҳуда мегӯянд?» Дар назари кофирон макрашон ороста омад ва аз роҳи рост бероҳ шуданд. Ва ҳар киро Худо гумроҳ кунад, ҳеҷ роҳнамое надорад!
34 Дар ин зиндагии дунё ба азобе гирифтор оянд ва азоби охират сахттар аст ва онҳоро ҳеҷ нигаҳдорандае аз азоби Худо нест!
35 Сифати биҳиште, ки ба парҳезгорон ваъда шуда: об аз зери дарахтонаш равон аст ва меваҳову сояаш ҳамешагист. Ин саранҷоми касонест, ки парҳезгоранд ва саранҷоми кофирон оташ аст.

Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence


[@Амри пурсиш#Sentence*]
[@Аз он рӯзе, ки одам чашм во кард,#Sentence*]
[@Барои дарки олам, ҷон ато кард.#Sentence*]
[@Забонро, то бидонад, саъй омӯхт,#Sentence*]
[@Такаллум чанд бо ин раъй омӯхт.#Sentence*]
[@Имо мекарду бар ёрон ишорат,#Sentence*]
[@Суханро васф дод аз ин башорат.#Sentence*]
[@Ба аҷсоми табиат номи шартӣ ,#Sentence*]
[@Ба даври машварат инъоми шартӣ .#Sentence*]
[@Ба ҳар лаҳне забони халқи олам,#Sentence*]
[@Сари пурсиш ба фаҳм овард одам.#Sentence*]
[@Такаллум аз савол омад, ки ин чанд,#Sentence*]
[@"Кӣ ?"-ю "Чӣ ?" бештар овард дар банд.#Sentence*]
[@Ба чиз гар рафт исми шахс, "Аз кист?",#Sentence*]
[@В-агар дар моли кайҳон аст: «Аз чист?".#Sentence*]
[@Муайян то замон созад, занад: -"Кай?"#Sentence*]
[@Нидо созад агар, мегӯяд ин: -«ҳай!»#Sentence*]
[@Чу дар самт "Аз куҷо?" ё «То куҷо?" гуфт.#Sentence*]
[@«Якӣ »-ро ёфт вақти машварат «ҷуфт»#Sentence*]
[@"Чӣ андоза?" ишоратдори мол аст.#Sentence*]
[@"Чӣ тавр?" аз пурсише бар тарзи ҳол аст,#Sentence*]
[@"Кадом?"-е гар, ишорат сӯи шахс аст.#Sentence*]
[@"Барои чӣ ?" суоли кори баҳс аст,#Sentence*]
[@Зи фаҳмиш тобиши олӣ диҳад ҳарф.#Sentence*]
[@Зи ҳарф ояд суханро маънии жарф.#Sentence*]
[@Басе ҳарфе, ки пурсишро ҳисоб аст,#Sentence*]
[@Агар санҷида гирӣ , бар нисоб аст.#Sentence*]
[@Суоле ҳаст гар, хуш оқилона,#Sentence*]
[@Ки гардад панди ҳар давру замона.#Sentence*]
[@Канор аз пурсиш ар бар санҷиш орад,#Sentence*]
[@Чи бад гар пурсише бар ранҷиш орад.#Sentence*]
[@Чу кӯдак баҳри фаҳмиш во кунад лаб,#Sentence*]
[@Чаро пурсад, ки ин рӯз асту ин шаб?#Sentence*]
[@Чу олам дод дарси содиқона,#Sentence*]
[@Шавад одам фаро аз ин фасона.#Sentence*]
[@Нахуст аз шири модар пос бояд,#Sentence*]
[@Сухан чун ҷавҳар аз алмос ояд.#Sentence*]
[@Агар кӯшанд дар боби камолот.#Sentence*]
[@Зи илм афрӯхтан бояд ба ҳолот.#Sentence*]
[@Зи қаъри об то авҷи зуҳал рафт,#Sentence*]
[@Ки одам мушкилеро баҳри ҳал рафт.#Sentence*]
[@Вале аз сеҳри олам дур будӣ ,#Sentence*]
[@Суолаш дар «Чаро?» манзур будӣ .#Sentence*]
[@Ҷавобе не ба миқдори суолаш,#Sentence*]
[@Куҷо гардад ҷаҳоне маҳви фолаш?#Sentence*]
[@Ба нодонии худ, бо ҳоли музтар.#Sentence*]
[@Ба пеши ҳақ ниҳад бар саҷдааш сар.#Sentence*]
[@Дигар кашшофи асрори зариф аст.#Sentence*]
[@Аҷаб дорад, каломи ин шариф аст.#Sentence*]
[@Суоле боз меояд дучораш,#Sentence*]
[@Шабу рӯз аст дар ҳайратнизораш.#Sentence*]
[@Чу дар маҳшар ҷавобе боядаш гуфт.#Sentence*]
[@Зи ҳарфи вопасинаш тавбаҳо суфт.#Sentence*]
[@Чу гардунро чунин лайлу наҳор аст.#Sentence*]
[@Ба фаҳмиш одамиро эътибор аст.#Sentence*]
[@Агар дар лафзи мардон устувор аст,#Sentence*]
[@Сазовор аст, то соҳибвақор аст.#Sentence*]
[@Кунун дарёб, ин соҳибназар кист?#Sentence*]
[@Сарафрозандае, ин мӯътабар кист?#Sentence*]
[@Ҳама бар даргаҳат, ё Раб, баробар,#Sentence*]
[@Ҷавоби халқро бошӣ ту довар.#Sentence*]
[@Худовандо, ба номат тавба гӯям!#Sentence*]
[@Суол аз кист?#Sentence*] [@Аз ман, ин, ки ӯям!#Sentence*]
[@Бубахшо, гар суоле, беҷавобам,#Sentence*]
[@Ту афзун мекунӣ бори савобам!#Sentence*]
[@Зи гуфторе, ки дорад Шамси динат!#Sentence*]
[@Суоле нест, ё Раб, офаринат!#Sentence*]

Амри пурсиш
Аз он рӯзе, ки одам чашм во кард,
Барои дарки олам, ҷон ато кард.
Забонро, то бидонад, саъй омӯхт,
Такаллум чанд бо ин раъй омӯхт.
Имо мекарду бар ёрон ишорат,
Суханро васф дод аз ин башорат.
Ба аҷсоми табиат номи шартӣ ,
Ба даври машварат инъоми шартӣ .
Ба ҳар лаҳне забони халқи олам,
Сари пурсиш ба фаҳм овард одам.
Такаллум аз савол омад, ки ин чанд,
"Кӣ ?"-ю "Чӣ ?" бештар овард дар банд.
Ба чиз гар рафт исми шахс, "Аз кист?",
В-агар дар моли кайҳон аст: «Аз чист?".
Муайян то замон созад, занад: -"Кай?"
Нидо созад агар, мегӯяд ин: -«ҳай!»
Чу дар самт "Аз куҷо?" ё «То куҷо?" гуфт.
«Якӣ »-ро ёфт вақти машварат «ҷуфт»
"Чӣ андоза?" ишоратдори мол аст.
"Чӣ тавр?" аз пурсише бар тарзи ҳол аст,
"Кадом?"-е гар, ишорат сӯи шахс аст.
"Барои чӣ ?" суоли кори баҳс аст,
Зи фаҳмиш тобиши олӣ диҳад ҳарф.
Зи ҳарф ояд суханро маънии жарф.
Басе ҳарфе, ки пурсишро ҳисоб аст,
Агар санҷида гирӣ , бар нисоб аст.
Суоле ҳаст гар, хуш оқилона,
Ки гардад панди ҳар давру замона.
Канор аз пурсиш ар бар санҷиш орад,
Чи бад гар пурсише бар ранҷиш орад.
Чу кӯдак баҳри фаҳмиш во кунад лаб,
Чаро пурсад, ки ин рӯз асту ин шаб?
Чу олам дод дарси содиқона,
Шавад одам фаро аз ин фасона.
Нахуст аз шири модар пос бояд,
Сухан чун ҷавҳар аз алмос ояд.
Агар кӯшанд дар боби камолот.
Зи илм афрӯхтан бояд ба ҳолот.
Зи қаъри об то авҷи зуҳал рафт,
Ки одам мушкилеро баҳри ҳал рафт.
Вале аз сеҳри олам дур будӣ ,
Суолаш дар «Чаро?» манзур будӣ .
Ҷавобе не ба миқдори суолаш,
Куҷо гардад ҷаҳоне маҳви фолаш?
Ба нодонии худ, бо ҳоли музтар.
Ба пеши ҳақ ниҳад бар саҷдааш сар.
Дигар кашшофи асрори зариф аст.
Аҷаб дорад, каломи ин шариф аст.
Суоле боз меояд дучораш,
Шабу рӯз аст дар ҳайратнизораш.
Чу дар маҳшар ҷавобе боядаш гуфт.
Зи ҳарфи вопасинаш тавбаҳо суфт.
Чу гардунро чунин лайлу наҳор аст.
Ба фаҳмиш одамиро эътибор аст.
Агар дар лафзи мардон устувор аст,
Сазовор аст, то соҳибвақор аст.
Кунун дарёб, ин соҳибназар кист?
Сарафрозандае, ин мӯътабар кист?
Ҳама бар даргаҳат, ё Раб, баробар,
Ҷавоби халқро бошӣ ту довар.
Худовандо, ба номат тавба гӯям!
Суол аз кист? Аз ман, ин, ки ӯям!
Бубахшо, гар суоле, беҷавобам,
Ту афзун мекунӣ бори савобам!
Зи гуфторе, ки дорад Шамси динат!
Суоле нест, ё Раб, офаринат!

Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence Sentence