| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 07,0005,001,พยัญชนะ | |
| 07,0005,002,อักขระที่เหลือจากสระนั้น ๓๓ ตัว มี ก เป็นต้น มีนิคคหิตเป็น | |
| 07,0005,003,ที่สุด ชื่อพยัญชนะ คำว่า พยัญชนะ แปลว่าทำเนื้อความให้ปรากฏ | |
| 07,0005,004,และเป็นนิสิต คือต้องอาศัยสระ จึงจะออกเสียงได้ โดยนัยนี้ สระ | |
| 07,0005,005,กับ พยัญชนะ ต่างกัน สระ แปลว่า เสียง ออกเสียงได้ตามลำพังตน | |
| 07,0005,006,เอง และทำพยัญชนะให้ออกเสียงได้ เรียกว่า นิสัย เป็นที่อาศัย | |
| 07,0005,007,ของพยัญชนะ ส่วน พยัญชนะ แปลว่า ทำเนื้อความให้ปรากฏ และ | |
| 07,0005,008,เป็นนิสิต ต้องอาศัยสระออกสำเนียง. | |
| 07,0005,009,สระ และ พยัญชนะ จะใช้แต่อย่างใดอย่างหนึ่งเท่านั้นย่อมไม่ได้ | |
| 07,0005,010,เพราะลำดังสระเอง แม้ออกเสียงได้ ถ้าพยัญชนะไม่อาศัยแล้ว ก็จะ | |
| 07,0005,011,มีเสียงเป็นอย่างเดียวกันหมด ถ้าพยัญชนะไม่ชัด ยากที่จะ | |
| 07,0005,012,สังเกตได้ เช่นจะถามว่า ไปไหนมา ถ้าพยัญชนะไม่อาศัย สำเนียง | |
| 07,0005,013,"ก็จะเป็นตัว อ เป็นอย่างเดียวไปหมดว่า ""ไอ ไอ๋ อา"" ต่อพยัญชนะ" | |
| 07,0005,014,"เข้าอาศัยจึงจะออกสำเนียงปรากฏชัดว่า ""ไปไหนมา"" ดังนี้ ส่วน" | |
| 07,0005,015,พยัญชนะถ้าไม่อาศัยสระ ก็ไม่มีสำเนียงออกมาได้ ฉะนั้น พยัญชนะ | |
| 07,0005,016,ทุกตัวจึงต้องอาศัยสระออกสำเนียง. | |
| 07,0005,017,พยัญชนะ ๓๓ ตัวนี้ จัดเป็น ๒ พวก คือ ที่เป็นพวก ๆ กัน | |
| 07,0005,018,ตามฐานกรณ์ที่เกิด เรียก วรรค ๑. ที่ไม่เป็นพวกเป็นหมู่กันตาม | |
| 07,0005,019,ฐานกรณ์ที่เกิด เรียก อวรรค ๑. พยัญชนะวรรค จัดเป็น ๕ วรรค | |
| 07,0005,020,มีวรรคละ ๕ ตัว เรียกตามพยัญชนะที่อยู่ต้นวรรค ดังนี้ :- | |