| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 39,0048,001,ในเรื่องนี้ นิสัยของลาไม่ขอบู่เป็นแน่นอน เมื่อถูกขู่เข้าก็ชัก | |
| 39,0048,002,แค้น จึงกล่าวคาถานี้ว่า :- | |
| 39,0048,003,<B>[ ๓๕ ] ปโตปมฺเม กริสฺสสิ</B> ถ้าท่านจักลงปฏักมีหนามยาวตั้ง | |
| 39,0048,004,<B>โสฬสงฺคุลิกณฺฏกํ</B> ๑๖ องคุลี แก่ข้าพเจ้า | |
| 39,0048,005,ปุรโต ปติฏฺหิตฺวาน ข้าพเจ้าจักยันข้างหน้า ยกข้างหลัง | |
| 39,0048,006,<B>อุทฺธริตฺวาน ปจฺฉโต</B> | |
| 39,0048,007,<B>ภณฺทํ เต ปาตยิสฺสามิ</B> จักสลัดสินค้าของท่านให้ตกไป | |
| 39,0048,008,<B>เอวํ ชานาหิ กปฺปก.</B> ท่านจงรู้อย่างนี้ นะพ่อกัปปกะ ! | |
| 39,0048,009,ลาถูกนายกัปปกะขู่แล้ว ก็ชักให้เดือดร้อน เพราะจะต้องจำใจไป | |
| 39,0048,010,อันเป็นเหตุให้พรากจากนางลาคู่รัก แต่ถึงอย่างไร ลาก็ได้คิดแก้แค้น | |
| 39,0048,011,จะแกล้งนายกัปปกะบ้าง เป็นต้นว่าเวลาลากเกวียนไป จะทำเป็นพยศ | |
| 39,0048,012,ยันเท้าหน้ายกเท้าหลัง แกล้งเขย่าให้สินค้าหล่นเรี่ยราด. | |
| 39,0048,013,ลากลายเป็นสัตว์ดื้อด้านไปเช่นนี้ เพราะอะไร ? เป็นเรื่องควรถกให้ | |
| 39,0048,014,เข้าใจกันได้อยู่ การรักกันในระหว่างผู้เมีย ย่อมเป็นเหตุให้หลงสัก | |
| 39,0048,015,"เพียงไร ? พึงเห็นในข้อว่า "" รักเมียเสียญาติ "" ชนิดนี้รักจนหลง เป็น" | |
| 39,0048,016,เหตุให้ลืมเจ้าบุญนายคุณอื่น ๆ ได้ อย่างจะไม่ต้องกล่าวถึงอะไร เช่น | |
| 39,0048,017,ผัวเมียกันเอง อยู่กันมาตั้งแต่หนุ่มคุ้มแก่ ภายหลังมาเปลี่ยนตัว เช่นได้ | |
| 39,0048,018,สาวมาบำเรอใหม่ ยังคลายรักของเก่าได้ ถึงหลงไม่เป็นท่าก็มี นี้ก็เข้า | |
| 39,0048,019,"ในข้อว่า "" ควายแก่กินหญ้าอ่อน "" ย่อมจะเคี้ยวนุ่มเหงือก ชวนให้" | |
| 39,0048,020,เพลินฉันใด แม้ได้คู่ใหม่ ถ้าไม่มีสติคุมไว้ก็ฉันนั้น เจ้าลานี่ก็เพราะ | |
| 39,0048,021, | |
| 39,0048,022,๓๕. ธมฺ. ๑/๑๑๕ | |