File size: 3,611 Bytes
c5b6280 | 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 | Book,Page,LineNumber,Text
44,0029,001,ต. ที่ว่ามีนัยต่าง นั้น คืออาการที่ทรงบัญญัติไว้นั้น มีโทษ
44,0029,002,หรือมีชื่อต่าง ๆ กัน ไม่ใช่เหมือนกันทั้งหมด เช่นต่างด้วยโทษ
44,0029,003,มีโทษหนักเบาเป็นต้น ต่างโดยชื่อ เช่นต่างด้วยอาบัติขันธ์ ๗ มี
44,0029,004,ปาราชิกเป็นต้น.
44,0029,005,ส. ป.
44,0029,006,ถ. พระวินัยที่มีอรรถว่า เป็นเครื่องดัดกายวาจานั้น จะดัดได้
44,0029,007,อย่างไร ?
44,0029,008,ต. ดัดได้. เมื่อกล่าวเฉพาะพระภิกษุ ผู้ที่ได้พากันมาบวชใน
44,0029,009,พระพุทธศาสนา ย่อมมาจากต่างบ้านต่างถิ่น มาบวชรวมกันอยู่เป็น
44,0029,010,หมู่คณะ เมื่อมาในที่ต่าง ๆ กันย่อมมีความประพฤติอันเป็นอาการ
44,0029,011,กายวาจาต่าง ๆ กัน เพราะเป็นไปตามพื้นเพเดิมของตน ไม่เสมอ
44,0029,012,เหมือนกัน เมื่อเป็นอย่างนี้ หมู่คณะย่อมไม่เป็นที่น่าดูของผู้ได้พบ
44,0029,013,เห็น พระผู้มีพระภาคทรงเห็นความข้อนี้ จึงทรงบัญญัติสิกขาบทขึ้น
44,0029,014,ไว้ให้เป็นระเบียบแห่งการประพฤติของผู้ที่มาอยู่ในหมู่ จะมาจากไหน
44,0029,015,มีพื้นเพมาอย่างไรก็ตาม เมื่อเข้ามาอยู่ในหมู่แล้ว ต้องประพฤติให้
44,0029,016,ได้ระเบียบอย่างนั้น ๆ สำหรับผู้ยังไม่เคยชินต่อระเบียบ ก็ต้องฝึกหัด
44,0029,017,ให้ชิน ผู้มีความประพฤติทางกายวาจาตามพื้นเพเป็นมาอย่างไร ถ้าขัด
44,0029,018,ต่อระเบียบที่ทรงตั้งไว้ ก็ต้องฝึกหัดอบรมให้เป็นไปตามระเบียบ เมื่อ
44,0029,019,ต่างคนได้ตั้งใจประพฤติไปตามระเบียบ แม้ในตอนต้นมีความประพฤติ
44,0029,020,ไม่เหมือนกันมา ก็ย่อมทำให้เป็นระเบียบเหมือนกันได้ เมื่อมีความ
44,0029,021,ประพฤติอันเป็นระเบียบเหมือนกันแล้ว ย่อมเป็นหมู่ที่น่าดูน่าชม.
|