dhamma-scholar-book / 01 /010002.csv
uisp's picture
init upload
c5b6280
Book,Page,LineNumber,Text
01,0002,001,ปาราชิกนั้น ภิกษุต้องเข้าแล้วขาดจากภิกษุ. สังฆาทิเสสนั้น
01,0002,002,ต้องเข้าแล้ว ต้องอยู่กรรมจึงพ้นได้. อาบัติอีก ๕ อย่างนั้น ภิกษุ
01,0002,003,ต้องเข้าแล้ว ต้องแสดงต่อหน้าสงฆ์หรือคณะหรือภิกษุรูปใดรูปหนึ่งจึง
01,0002,004,พ้นได้.
01,0002,005,อาการที่ภิกษุจะต้องอาบัติเหล่านี้ ๖ อย่าง คือ ต้องด้วยไม่ละอาย ๑
01,0002,006,ต้องด้วยไม่รู้ว่าสิ่งนี้จะเป็นอาบัติ ๑ ต้องด้วยสงสัยแล้วขืนทำลง ๑ ต้อง
01,0002,007,ด้วยสำคัญว่าควรในของที่ไม่ควร ๑ ต้องด้วยสำคัญว่าไม่ควรในของที่
01,0002,008,ควร ๑ ต้องด้วยลืมสติ ๑.
01,0002,009,ข้อที่พระพุทธเจ้าห้าม ซึ่งยกขึ้นเป็นสิกขาบท ที่มาในพระ-
01,0002,010,ปาติโมกข์ ๑ ไม่ได้มาในพระปาติโมกข์ ๑.
01,0002,011,สิกขาบทที่มาในพระปาติโมกข์นั้น คือ ปาราชิก ๔ สังฆาทิเสส ๑๓
01,0002,012,อนิยต ๒ นิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐ ปาจิตตีย์ ๙๒ ปาฏิเทสนียะ ๔
01,0002,013,เสขิยะ ๗๕ รวมเป็น ๒๒๐ นับทั้งอธิกรณสมถะด้วยเป็น ๒๒๗.
01,0002,014,ปาราชิก ๔
01,0002,015,๑. เสพเมถุน ต้องปาราชิก.
01,0002,016,๒. ภิกษุถือเอาของที่เจ้าของเขาไม่ได้ให้ ได้ราคา ๕ มาสก
01,0002,017,ต้องปาราชิก.
01,0002,018,๓. ภิกษุแกล้งฆ่ามนุษย์ให้ตาย ต้องปาราชิก.
01,0002,019,๔. ภิกษุอวดอุตตริมนุสสธรรม ( คือธรรมอันยิ่งของมนุษย์ ) ที่
01,0002,020,ไม่มีในตน ต้องปาราชิก.