| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 01,0007,001,โกสิยวรรคที่ ๒ | |
| 01,0007,002,๑. ภิกษุหล่อสันถัตด้วยขนเจียมเจือด้วยไหม ต้องนิสสัคคิย- | |
| 01,0007,003,ปาจิตตีย์. | |
| 01,0007,004,๒. ภิกษุหล่อสันถัดด้วยขนเจียมดำล้วน ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. | |
| 01,0007,005,๓. ภิกษุจะหล่อสันถัตใหม่ พึงใช้ขนเจียมดำ ๒ ส่วน ขนเจียมขาว | |
| 01,0007,006,ส่วนหนึ่ง ขนเจียมแดงส่วนหนึ่ง ถ้าใช้ขนเจียมดำเกน ๒ ส่วนขึ้นไป | |
| 01,0007,007,ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. | |
| 01,0007,008,๔. ภิกษุหล่อสันถัตใหม่แล้ว พึงใช้ให้ได้ ๖ ปี ถ้ายังไม่ถึง ๖ ปี | |
| 01,0007,009,หล่อใหม่ ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์ เว้นไว้แต่ได้สมมติ. | |
| 01,0007,010,๕. ภิกษุจะหล่อสันถัต พึงตัดเอาสันถัตเก่าคืบหนึ่งโดยรอบมา | |
| 01,0007,011,ปนลงในสันถัตที่หล่อใหม่ เพื่อจะทำลายให้เสียสี ถ้าไม่ทำดังนี้ ต้อง | |
| 01,0007,012,นิสสัคคิยปาจิตตีย์. | |
| 01,0007,013,๖. เมื่อภิกษุเดินทางไกล ถ้ามีใครถวายขนเจียม ต้องการก็รับได้ | |
| 01,0007,014,ถ้าไม่มีใครนำมา นำมาเองได้เพียง ๓ โยชน์ ถ้าให้เกิน ๓ โยชน์ไป | |
| 01,0007,015,ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. | |
| 01,0007,016,๗. ภิกษุใช้นางภิกษุณีที่ไม่ใช่ญาติ ให้ซักก็ดี ให้ย้อมก็ดี ให้สาง | |
| 01,0007,017,ก็ดี ซึ่งขนเจียม ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. | |
| 01,0007,018,๘. ภิกษุรับเองก็ดี ใช้ให้ผู้อื่นรับก็ดี ซึ่งทองและเงิน หรือยินดี | |
| 01,0007,019,ทองและเงินที่เขาเก็บไว้เพื่อตน ต้องนิสสัคคิยปาจิตตีย์. | |