|
|
Book,Page,LineNumber,Text
|
|
|
01,0010,001,ปาจิตตีย์ ๙๒ สิกขาบท
|
|
|
01,0010,002,มุสาวาทวรรคที่ ๑ มี ๑๐ สิกขาบท
|
|
|
01,0010,003,๑. พูดปด ต้องปาจิตตีย์.
|
|
|
01,0010,004,๒. ด่าภิกษุ ต้องปาจิตตีย์.
|
|
|
01,0010,005,๓. ส่อเสียดภิกษุ ต้องปาจิตตีย์.
|
|
|
01,0010,006,๔. ภิกษุสอนธรรมแก่อนุปสัมบัน ถ้าว่าพร้อมกัน ต้องปาจิตตีย์.
|
|
|
01,0010,007,๕. ภิกษุนอนในที่มุงที่บังอันเดียวกันกับอนุปสัมบัน เกิน ๓ คืน
|
|
|
01,0010,008,ขึ้นไป ต้องปาจิตตีย์.
|
|
|
01,0010,009,๖. ภิกษุนอนในที่มุงที่บังอันเดียวกันกับผู้หญิง แม้ในคืนแรก
|
|
|
01,0010,010,ต้องปาจิตตีย์.
|
|
|
01,0010,011,๗. ภิกษุแสดงธรรมแก่ผู้หญิง เกินกว่า ๖ คำขึ้นไป ต้อง
|
|
|
01,0010,012,ปาจิตตีย์. [ <SUP>๑</SUP> ]
|
|
|
01,0010,013,๘. ภิกษุบอกอุตตริมนุสสธรรมที่มีจริง แก่อนุปสัมบัน ต้อง
|
|
|
01,0010,014,ปาจิตตีย์.
|
|
|
01,0010,015,๙. ภิกษุบอกอาบัติชั่วหยาบของภิกษุอื่นแก่อนุปสัมบัน ต้อง
|
|
|
01,0010,016,ปาจิตตีย์. [ <SUP>๒</SUP> ]
|
|
|
01,0010,017,๑๐. ภิกษุขุดเองก็ดี ใช้ให้ผู้อื่นขุดก็ดี ซึ่งแผ่นดิน ต้องปาจิตตีย์.
|
|
|
|
