| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 07,0045,001,สุขสมบัติแล้ว ทรงบรรพชาออกมหาภิเนษกรมณ์แสวงหาสันติวรบท | |
| 07,0045,002,ทางความระงับอันประเสริฐ ครั้งนั้น เมื่อพระองค์ทรงกระทำในจิตซึ่ง | |
| 07,0045,003,ข้อสังเวชเดิมนั้น ทรงปรารภซึ่งโลกคือหมู่สัตว์ที่พระองค์กระทำให้ | |
| 07,0045,004,แจ้งด้วยวิชชาทั้ง ๒ แล้วนั้นเป็นอารมณ์ ทรงพระดำริว่า โลกคือหมู่ | |
| 07,0045,005,สัตว์นี้หนอ มาถึงแล้วซึ่งความยากย่อมเกิดด้วย แก่ด้วย มรณะ | |
| 07,0045,006,ทำลายขันธ์ด้วย จุติเคลื่อนจากภพด้วย อุปบัติเข้าไปถึงภพถือเอาความ | |
| 07,0045,007,เกิดอีกด้วย ก็แต่สัตวโลกมาถึงความยากอยู่อย่างนี้ หารู้แจ้งประจักษ์ | |
| 07,0045,008,ซึ่งความที่จะดับทุกข์ คือ ชรา มรณะนี้ให้ออกไปเสียได้ไม่ เมื่อไร | |
| 07,0045,009,เล่าหนอ นิสสรณะความขับไล่ทุกข์ คือ ชรา มรณะ นี้ออกไปเสีย | |
| 07,0045,010,ได้ จักปรากฏมีผู้ปฏิบัติจักรู้แจ้งประจักษ์ได้ พระมหาบุรุษเจ้าทรงดำริ | |
| 07,0045,011,แสวงหาปัจจัยแห่ง ชรา มรณะ ว่า เมื่ออะไรมีอยู่หนอ ชรา มรณะ | |
| 07,0045,012,จึงมี ชรา มรณะ มีเพราะอะไรเป็นปัจจัย. อาศัยพระมหาบุรุษ | |
| 07,0045,013,ทรงทำในจิตโดยแยบคายอุบายที่ชอบ ก็เกิดอภิสมัยความตรัสรู้พร้อม | |
| 07,0045,014,เฉพาะด้วยปัญญาว่า เมื่อชาติความเกิดมีอยู่แล้ว ชรา มรณะ ก็ย่อมมี | |
| 07,0045,015,ชรา มรณะ มีเพราะชาติความเกิดเป็นปัจจัย. แต่นั้นพระมหาบุรุษ | |
| 07,0045,016,เจ้าก็ค้นหาปัจจัยแห่งชาติเป็นต้นตามลำดับต่อไป อาศัยทำในจิตโดย | |
| 07,0045,017,อุบายอันชอบ ก็เกิดอภิสมัยตรัสรู้ด้วยปัญญาว่า เมื่อภพคือกรรมเครื่อง | |
| 07,0045,018,เกิด และอุบัติ คือ ขันธ์ที่เข้าไปถึงมีอยู่ ชาติความเกิดก็ย่อมมี | |
| 07,0045,019,ชาติมีเพราะภพเป็นปัจจัย เมื่ออุปาทานความยึดมั่นมีภพก็ย่อมมี ภพมี | |
| 07,0045,020,เพราะอุปาทานเป็นปัจจัย เมื่อตัณหาสิ่งสภาพที่เกิดในจิตให้สัตว์ดิ้นรน | |
| 07,0045,021,มีอยู่แล้ว อุปาทานความยึดมั่นก็ย่อมมี อุปทานมีเพราะตัณหาเป็น | |