| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 08,0028,001,<B>๘๒. ปญฺา หิ เสฏฺา กุสลา วทนฺติ | |
| 08,0028,002,นกฺขตฺตราชาริว ตารกานํ ค | |
| 08,0028,003,สีลํ สิรี จาปิ สตญฺจ ธมฺโม | |
| 08,0028,004,อนฺวายิกา ปญฺวโต ภวนฺติ.</B> | |
| 08,0028,005,คนฉลาดกล่าวว่า ปัญญาประเสริฐ เหมือนพระจันทร์ประเสริฐ | |
| 08,0028,006,กว่าดาวทั้งหลาย แม้ศีลสิริและธรรมของสัตบุรุษย่อมไปตามผู้มี | |
| 08,0028,007,ปัญญา. | |
| 08,0028,008,(สภงฺคโพธิสตฺต) ขุ. ชา. จตฺตาฬีส. ๒๗/๕๔๑. | |
| 08,0028,009,<B>๘๓. มตฺตาสุขปริจฺจาคา ปสฺเส เจ วิปุลํ สุขํ | |
| 08,0028,010,จเช มตฺตาสุขํ ธีโร สมฺปสฺสํ วิปุลํ สุขํ.</B> | |
| 08,0028,011,ถ้าพึงเห็นสุขอันไพบูลย์ เพราะยอมเสียสละสุขส่วนน้อย ผู้มี | |
| 08,0028,012,ปัญญาเล็งเห็นสุขอันไพบูลย์ ก็ควรสละสุขส่วนน้อยเสีย. | |
| 08,0028,013,(พุทฺธ) ขุ. ธ. ๒๕/๕๓. | |
| 08,0028,014,<B>๘๔. ยสํ ลทฺธาน ทุมฺเมโธ อนตฺถํ จรติ อตฺตโน | |
| 08,0028,015,อตฺตโน จ ปเรสญฺจ หึสาย ปฏิปชฺชติ.</B> | |
| 08,0028,016,คนมีปัญญาทราม ได้ยศแล้วย่อมประพฤติสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ | |
| 08,0028,017,แก่ตน ย่อมปฏิบัติเพื่อเบียดเบียนทั้งตนและผู้อื่น. | |
| 08,0028,018,(หตฺถาจริย) ขุ. ชา. เอก. ๒๗/๔๐. | |