| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 10,0022,001,พระสงฆ์สาวกเป็นบริวาร เสด็จไปยังราชนิเวศน์ ประทับ ณ อาสนะ | |
| 10,0022,002,ที่แต่งไว้ถวายแล้ว พระเจ้าพิมพิสารทรงอังคาสพระภิกษุสงฆ์ มีพระ | |
| 10,0022,003,พุทธเจ้าเป็นประธาน ให้อิ่มด้วยอาหารอันประณีตด้วยพระหัตถ์แห่ง | |
| 10,0022,004,พระองค์เสร็จแล้ว ทรงพระดำริถึงสถานควรเป็นที่เสด็จอยู่แห่งพระ | |
| 10,0022,005,ศาสดา ทรงเห็นว่าพระราชอุทยานเวฬุวันสวนไม้ไผ่ เป็นที่ไม่ห่าง | |
| 10,0022,006,เป็นที่ไม่แค่นักแต่บ้าน บริบูรณ์ด้วยทางเป็นที่ไปมา ควรที่ผู้มีธุระ | |
| 10,0022,007,จะพึงไปถึง กลางวันไม่เกลื่อนกล่นด้วยหมู่คน กลางคืนเงียบเสียง | |
| 10,0022,008,อื้ออึงกึกก้อง สมควรเป็นที่ประกอบกิจของผู้ที่ต้องการที่สงัด ควรเป็น | |
| 10,0022,009,ที่เร้นอยู่ตามวิสัยสมณะ ควรเป็นที่เสด็จอยู่แห่งพระศาสดา ครั้นทรง | |
| 10,0022,010,พระราชดำริอย่างนี้แล้ว ทรงจับพระเต้าทองเต็มด้วยน้ำหลั่งลงถวาย | |
| 10,0022,011,พระราชอุทยานเวฬุวันนั้นแก่ภิกษุสงฆ์มีพระพุทธเจ้าเป็นประธาน พระ | |
| 10,0022,012,ศาสดาทรงรับแล้ว ทรงแสดงพระธรรมเทศนาให้พระเจ้าพิมพิสาร | |
| 10,0022,013,ทรงเห็น ทรงสมาทาน อาจหาญ รื่นเริง ในสัมมาปฏิบัติตามสมควร | |
| 10,0022,014,แล้วเสด็จไปประทับอยู่ ณ เวฬุวันนั้น. | |
| 10,0022,015,ตั้งแต่นี้ไป ข่าวแห่งพระสงฆ์ปุราณชฎิลพวกนี้ มิได้ปรากฏ | |
| 10,0022,016,โดยเฉพาะอีก มีเพียงว่า ในคราวเมื่อพระศาสดาทรงแสดงโอวาท | |
| 10,0022,017,"ปาฏิโมกข์ ในมหาสันนิบาตแห่งพระสาวกสงฆ์ที่ว่ามีจำนวน ๑,๒๕๐" | |
| 10,0022,018,พระองค์ พระคันถรจนาจารย์ กล่าวสงเคราะห์พระสงฆ์ปุราณชฎิล | |
| 10,0022,019,พวกนี้เข้าในจำนวนนั้นด้วย. แต่พระปุราณชฎิลพวกนี้อยู่ในพุทธสำนัก | |
| 10,0022,020,เช่นนี้ สันนิบาตนั้นดูไม่น่าอัศจรรย์ ไม่สมควรแก่คำว่า ล้วนเป็น | |
| 10,0022,021,พระอรหันต์ เอหิภิกขุ ต่างรูป ต่างมาเอง ไม่ได้ตรัสเรียกมา การ | |