| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 13,0003,001,ข้าพเจ้าจักไม่ออกชื่ออาบัติ เว้นไว้แต่ที่เป็นถุลลัจจัย จะบอกให้ | |
| 13,0003,002,แจ้ง ผู้ศึกษาพึงเข้าใจเอาเอง ตามหลักที่กล่าวแล้วในตอนหลัง | |
| 13,0003,003,เรียงเช่นนี้เห็นว่าจะน่าอ่านน่าฟังกว่า. พึงเข้าใจทุกกฏในที่นี้ว่า เป็น | |
| 13,0003,004,แต่ลำพังวิติกกมะ คือความละเมิดธรรมเนียม เป็นการเสียหายได้ | |
| 13,0003,005,เพียงไร พึงรู้ดังนี้ :- | |
| 13,0003,006,ถ้าล่วงแต่บางอย่างหรือบางครั้ง ก็ไม่พอเป็นอะไร แต่ถ้า | |
| 13,0003,007,ล่วงมากอย่างหรือเป็นนิตย์ไป ธรรมเนียมย่อมกลายไป หรือเสื่อม | |
| 13,0003,008,เสียไป ภิกษุต่างเป็น ๒ พวก คือเคร่งและไม่เคร่ง ก็เพราะพวก | |
| 13,0003,009,เคร่งยังรักษาธรรมเนียมแข็งแรง พวกไม่เคร่งทอดธุระเสีย ไม่ | |
| 13,0003,010,เอื้อเฟื้อในอันทำตาม. รู้เช่นนี้แล้ว พึงปฏิบัติโดยสายกลาง ไม่ทำ | |
| 13,0003,011,ตนให้ลำบากเพราะธรรมเนียมอันขัดขวางต่อกาลเทศะ และไม่มัก | |
| 13,0003,012,"ง่ายจนถึงจะทำตนให้เป็นผู้เลวทราม, ปฏิบัติเพียงเท่านี้ ก็เรียกได้ว่า" | |
| 13,0003,013,งาม ยังพอจะสืบอายุพระพุทธศาสนาได้อยู่. | |
| 13,0003,014,แต่นี้จักแสดงอภิสมาจาร คือธรรมเนียมของภิกษุ จัดเป็น | |
| 13,0003,015,กัณฑ์ ๆ ตามเรื่อง ดังต่อไปนี้ | |