| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 15,0047,001,<B>๑๓๕. ส ปฺวา กามคเณ อเวกฺขติ | |
| 15,0047,002,อนิจฺจโต ทุกฺขโต โรคโต จ | |
| 15,0047,003,เอวํ วิปสฺสี ปชหาติ ฉนฺทํ | |
| 15,0047,004,ทุกฺเขสุ กาเมสุ มหพฺภเยสุ.</B> | |
| 15,0047,005,ผู้มีปัญญานั้น ย่อมเล็งเห็นกามคุณเป็นของไม่เที่ยง เป็น | |
| 15,0047,006,"ทุกข์ และเป็นโค, ผู้เห็นอย่างนี้ ย่อมละความพอใจในกามอัน" | |
| 15,0047,007,เป็นทุกข์ เป็นภัยใหญ่ได้. | |
| 15,0047,008,( สรภงฺคโพธิสตฺต ) ขุ. ชา. จตฺตาฬีส. ๒๗/๕๔๒. | |
| 15,0047,009,๑๑. ปุคคลวรรค คือ หมวดบุคคล | |
| 15,0047,010,<B>๑๓๖. อกฺโกธโน อนุปนาหี อมกฺขี สุทฺธตํ คโต | |
| 15,0047,011,สมฺปนฺนทิฏฺิ เมธาวี ตํ ชฺา อริโย อิติ.</B> | |
| 15,0047,012,ผู้ใดไม่โกรธ ไม่ผูกโกรธ ไม่ลบหลู่ ถึงความหมดจด มีทิฏฐิ | |
| 15,0047,013,"สมบูรณ์ มีปัญญา, พึงรู้ว่าผู้นั้นเป็นอริยะ." | |
| 15,0047,014,( สารีปุตฺตเถร ) ขุ. ปฏิ. ๓๑/๒๔๑. | |
| 15,0047,015,<B>๑๓๗. อกฺโกธสฺส กุโต โกโธ ทนฺตสฺส สมชีวิโน | |
| 15,0047,016,สมฺมทฺา วิมุตฺตสฺส อุปสนฺตสฺส ตาทิโน.</B> | |
| 15,0047,017,ผู้ไม่โกรธ ฝึกตนแล้ว เป็นอยู่สม่ำเสมอ หลุดพ้นเพราะรู้ชอบ | |
| 15,0047,018,สงบระงับ คงที่ จะมีความโกรธมาแต่ไหน. | |
| 15,0047,019,( นฺหาตกมุนีเถร ) ขุ. เถร. ๒๖/๓๓๔. | |