| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 21,0029,001,ความเชื่อความเสื่อมในอย่างนี้แล้ว ก็ชื่อว่าได้อริยทรัพย์ เป็นทรัพย์ | |
| 21,0029,002,อันประเสริฐ ย่อมทำอริยคุณอันเลิศให้เกิดแก่ตน จะได้เป็นอริยบุคคล | |
| 21,0029,003,ไม่เสียทีที่มาเกิดเป็นมนุษย์พบพระพุทธศาสนานี้ทีเดียว. | |
| 21,0029,004,จะวินิจฉัยในสีลานุสสติต่อไปว่า โยคาพจรกุลบุตรผู้จะเจริญสีลา- | |
| 21,0029,005,นุสสตินั้น ถ้าเป็นคฤหัสถ์พึงชำระศีลของคฤหัสถ์ให้บริสุทธ์ ถ้าเป็น | |
| 21,0029,006,บรรพชิตก็พึงชำระศีลของบรรพชิตให้บริสุทธิ์ ให้เป็นศีลอันพระอริย- | |
| 21,0029,007,เจ้าชอบใจ อย่างให้เป็นท่อนคือขาดต้นขาปลาย อย่าให้ทะลุคือขาด | |
| 21,0029,008,กลาง อย่าให้ด่างคือขาดข้างต้นหรือขาดข้างปลายเข้าไป ๒ หรือ ๓ โดย | |
| 21,0029,009,ลำดับ อย่าให้พร้อยคือขาดในระหว่าง ๆ คั่น ๆ กัน พึงทำศีลของตน ๆ | |
| 21,0029,010,ให้บริสุทธิ์บริบูรณ์พร้อมมูลด้วยดีแล้ว พึงเข้าไปยังเสนาสนะที่สงัด | |
| 21,0029,011,ดุจกล่าวแล้วแต่หนหลัง แล้วพึงพิจารณาซึ่งศีลของตน ด้วยสามารถ | |
| 21,0029,012,แห่งคุณความบริสุทธิ์ อันพระอริยเจ้าชอบใจ มีอันไม่ขาดเป็นต้น | |
| 21,0029,013,ว่าศีลของเรามิได้ขาดในเบื้องต้นและเบื้องปลาย มิได้ทำลายในท่าม | |
| 21,0029,014,กลาง มิได้ด่างมิได้พร้อย เป็นไทยมิได้เป็นทาสของตัณหา ศีลของ | |
| 21,0029,015,เรานี้เป็นที่สรรเสริญของนักปราชญ์ อันตัณหาและทิฏฐิไม่เข้ายึดถือ | |
| 21,0029,016,และจับต้องได้ ย่อมเป็นไปเพื่อจะให้สำเร็จอุปจารสมาธิ เมื่อโยคา- | |
| 21,0029,017,พจรกุลบุตรระลึกเนือง ๆ อยู่ถึงศีลของตน โดยนัยดังกล่าวมาแล้วนี้ | |
| 21,0029,018,จิตก็จะสงบระงับจากนีวรณธรรม ตั้งมั่นเป็นขณิกสมาธิและอุปจาร- | |
| 21,0029,019,สมาธิ โดยลำดับ สำเร็จเป็นกามาพจรกุศล. | |
| 21,0029,020,วินิจฉัยในสีลานุสสติ ยุติแต่เท่านี้. | |
| 21,0029,021,จะวินิจฉัยในจาคานุสสติต่อไปว่า โยคาพจรกุลบุตรผู้จะเจริญ | |