| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 39,0005,001,<B>( ๒ ) พระอเสขะ</B> พระผู้ไม่ต้องศึกษา คือพระอริยบุคคลระดับสูงสุด | |
| 39,0005,002,ได้แก่พระอรหันต์ ความเป็นพระอรหันต์นั้น เกิดขึ้นจากากรทำศีลให้สมบูรณ์ | |
| 39,0005,003,สมาธิสมบูรณ์ และปัญญาก็สมบูรณ์เต็มที่ ศีลสมาธิปัญญาเหล่านี้ หล่อ | |
| 39,0005,004,ที่ชอบ เมื่อความรู้บังเกิดขึ้นแล้วก็ทำหน้าที่ขจัดสังโยชน์อีก ๕ ประการ | |
| 39,0005,005,ให้หมดไปจากจิตใจของท่าน คือ | |
| 39,0005,006,<B>๒.๑ รูปราคะ</B> ความกำหนดยินดีในรูปธรรมต่าง ๆ ได้แก่ | |
| 39,0005,007,ความกำหนัด ยินดีในสิ่งที่เห็นด้วยตา ได้ยินด้วยหู สูดดมด้วยจมูก ลิ้ม | |
| 39,0005,008,ด้วยลิ้น ถูกต้องด้วยกาย ซึ่งมีความประณีตลงไป และที่สำคัญก็คือความ | |
| 39,0005,009,ติดอยู่ในรูปฌาน ที่ทำให้จิตใจมีความสงบประณีตกว่าสามัญชน ท่านละ | |
| 39,0005,010,ความยินดีในรูปฌานลงไปได้ | |
| 39,0005,011,<B>๒. ๒ อรูปราคะ</B> คือละความกำหนัดยินดีในสิ่งที่เป็นนามธรรม | |
| 39,0005,012,เช่นเป็นความสุข ความเอิบอิ่มใจ ความสงบ จนถึงอรูปฌาน ซึ่งเป็นฌาน | |
| 39,0005,013,ระดับสูงในชั้นของโลกียธรรม | |
| 39,0005,014,<B>๒.๓ มานะ</B> คือความชั่วตัว ตามปกติ พวกกิเลสเหล่านี้ก็เจือ | |
| 39,0005,015,จางกันมาแล้วโดยลำดับ แต่มาละได้เด็ดขาดในระดับอรหัตมรรค ทำ | |
| 39,0005,016,หน้าที่ตัด มานะ ความถือตัวว่าเลศกว่าเขา เสมอเขาหรือดีกว่าเขา และ | |
| 39,0005,017,พร้อมที่จะกระจายตัวเองออกไปโดยอาศัยทรัพย์บ้าง ยศบ้าง ตำแหน่ง | |
| 39,0005,018,หน้าที่การงานบ้าง ตระกูลวงศ์บ้าง ก่อให้เกิดความดูถูกดูหมิ่นบุคคลอื่น | |
| 39,0005,019,พระอริยบุคคลระดับนี้ละได้อย่างเด็ดขาด | |
| 39,0005,020,<B>๒.๔. อุทธัจจะ</B> คือความฟุ้งซ่านของจิต จิตของท่านมีความสงบ | |
| 39,0005,021,อย่างแม้จริง ไม่ถูกโยกคลอนให้หวั่นไหว ด้วยอำนาจของอารมณ์ที่มา | |