| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 44,0010,001,ต. มีมูลเหตุที่ปรารภต่างกัน ดังนี้ :- | |
| 44,0010,002,สังคายนาที่ทำในชมพูทวีป มีมูลเหตุมาจากเกิดเสี้ยนหนามแก่ | |
| 44,0010,003,พระศาสนา ปรารถนาเพื่อจะกำจัดเสี้ยนหนามและร้อยกรองธรรมวินัย | |
| 44,0010,004,ให้เป็นระเบียบ. | |
| 44,0010,005,สังคายนาที่ทำในลังกาทวีป มีมูลเหตุมาจากการที่จะยังความเจริญ | |
| 44,0010,006,ถาวรให้แก่พระศาสนา และป้องกันจะมิให้พระศาสนาเสื่อมสูญ. | |
| 44,0010,007,ท. ๒๔๗๕ | |
| 44,0010,008,ถ. ได้มีการทำสังคายนาในชมพูทวีปกี่ครั้ง และในลังกาทวีป | |
| 44,0010,009,กี่ครั้ง ? มีมูลเหตุต่างกันอย่างไร ? | |
| 44,0010,010,ต. ทำในชมพูทวีป ๓ ครั้ง ในลังกาทวีป ๒ ครั้ง. ในชมพู | |
| 44,0010,011,ทวีปมีมูลเหตุมาจากเกิดเสี้ยนหนามแก่พระศาสนา ปรารภเพื่อจะกำจัด | |
| 44,0010,012,เสี้ยนหนามและร้อยกรองพระธรรมวินัยให้เป็นระเบียบ ในลังกาทวีป | |
| 44,0010,013,มีมูลเหตุมีจากการที่จะยังความเจริญถาวรให้แก่พระศาสนา และป้อง | |
| 44,0010,014,กันมิได้พระศาสนาเสื่อมสูญ. | |
| 44,0010,015,ท. ๒๔๘๐ | |
| 44,0010,016,ถ. การทำสังคายนาในชมพูทวีปและในลังกาทวีปรวมกันทั้งหมด | |
| 44,0010,017,กี่ครั้ง และในครั้งหนึ่ง ๆ ฝ่ายภิกษุใครเป็นผู้ริเริ่มขึ้นและฝ่ายฆราวาส | |
| 44,0010,018,ใครเป็นผู้อุปถัมภ์ ? | |
| 44,0010,019,ต. รวมทั้งหมด ๕ ครั้ง. ในครั้งแรกฝ่ายภิกษุพระมหากัสสปะ | |
| 44,0010,020,เป็นผู้ริเริ่ม ฝ่ายฆราวาสพระเจ้าอชาตศัตรุเป็นผู้อุปถัมภ์. ในครั้งที่ ๒ | |
| 44,0010,021,ฝ่ายภิกษุพระยสกากัณฑกบุตร ฝ่ายฆราวาสพระเจ้ากาลาโศกราช. ใน | |