dhamma-scholar-book / 44 /440012.csv
uisp's picture
init upload
c5b6280
Book,Page,LineNumber,Text
44,0012,001,วันหนึ่งท่านได้พบพระผู้มีพระภาคเจ้าที่ใต้ร่มไทร เรียกว่าพหุปุตตก
44,0012,002,นิโครธ ในระหว่างกรุงราชคฤห์และเมืองนาลันทาต่อกัน มีความเลื่อม
44,0012,003,ใสเปล่งวาจาถือเอาพระองค์เป็นพระศาสดา มอบตนเป็นสาวก พระองค์
44,0012,004,ประทานพระโอวาทให้รับแล้ว ทรงรับให้เป็นภิกษุในพระธรรมวินัย.
44,0012,005,ท. ๒๔๖๐
44,0012,006,ถ. การงานอันได้ทำเพื่อประโยชน์แก่พระศาสนาของท่าน มี
44,0012,007,อะไรเป็นชิ้นเป็นอันบ้าง ? ท่านทำอย่างไร ?
44,0012,008,ต. มีการทำประถมสังคายนา. ท่านปรารภถึงคำสุภัททวุฆฒ-
44,0012,009,บรรพชิตพูดเมื่อพระศาสดาปรินิพพานได้ ๗ วันว่า พระองค์ปรินิพ-
44,0012,010,พานเสียดีแล้ว พวกเราพ้นจากท่าน ไม่ต้องถูกบังคับ จะทำหรือไม่ทำ
44,0012,011,อะไรก็ได้ตามปรารถนา ประสงค์ไม่ให้พวกอธรรมวาทีจูงเอาพระธรรม
44,0012,012,วินัยไปตามใจ จึงชวนพระสาวกทั้งหลายที่เป็นผู้รู้เท่ากันเป็นสันนิบาต
44,0012,013,๕๐๐ รูป ทำสังคายนาพระธรรมวินัยที่กรุงราชคฤห์ คือสอบถามถึง
44,0012,014,ธรรมวินัยที่ทรงบัญญัติไว้บ้าง ถึงพระธรรมวินัยที่ทรงแสดงไว้บ้าง
44,0012,015,ต่อสาวกผู้รู้เห็น ออกชื่อในเรื่องว่า พระอุบาลีเป็นผู้วิสัชนาพระวินัย
44,0012,016,พระอานนท์เป็นผู้วิสัชนาพระธรรม แต่น่าจะมีรูปอื่นด้วย ยกขึ้นปรึกษา
44,0012,017,ในสังฆสันนิบาต ส่วนที่ฟังได้ยกขึ้นตั้งไว้เป็นแบบแผนช่วยกันทรงจำ
44,0012,018,รักษาต่อมา. สังคายนาครั้งนี้ท่านเริ่มทำในเดือนกลางพรรษาแห่งปี
44,0012,019,ปรินิพพานนั้นเอง สำเร็จใน ๗ เดือน.
44,0012,020,ท. ๒๔๖๐