| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 46,0003,001,ประโยชน์มิใช่ประโยชน์แห่งสิ่งนั้น ๆ อันคุมเข้าเป็นโลก ดุจดูละคร | |
| 46,0003,002,เพ่งดูคติดีชั่วแสดงไปตามเนื้อเรื่อง ด้วยกำหนดรู้คติของคนเขลา | |
| 46,0003,003,และฉลาด จะได้ไม่ตื่นเต้นไม่ติดในสิ่งนั้น ๆ. | |
| 46,0003,004,อาการสำรวมจิต | |
| 46,0003,005,อาการสำรวมจิตมี ๓ ประการ คือ :- | |
| 46,0003,006,๑. สำรวมอินทรีย์ มิให้ความยินดีครอบงำในเมื่อเห็นรูปเป็นต้น | |
| 46,0003,007,อันน่าปรารถนา และมิให้ความยินร้ายครอบงำ ในเมื่อเห้นรูปเป็นต้น | |
| 46,0003,008,อันไม่น่าปรารถนา. | |
| 46,0003,009,๒. มนสิการกัมมัฏฐาน อันเป็นปฏิปักข์ต่อกามฉันทะ คือ | |
| 46,0003,010,อสุภะและกายคตาสติ หรืออันยังจิตให้สลด คือมรณสติ. | |
| 46,0003,011,๓. เจริญวิปัสนา คือพิจารณาสังขารแยกออกเป็นขันธ์ | |
| 46,0003,012,สันนิษฐานเห็นเป็นสภาพไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา. | |
| 46,0003,013,มาร | |
| 46,0003,014,กิเลสกาม คือเจตสิกอันเศร้าหมอง ชักให้ใคร่ให้รักให้อยาก | |
| 46,0003,015,ได้ กล่าวคือตัณหา ราคะ และอรติเป็นต้น จัดว่าเป็นมาร เพราะ | |
| 46,0003,016,เป็นโทษล้างผลาญคุณความดีและทำให้เสียคน. | |
| 46,0003,017,บ่วงแห่งมาร | |
| 46,0003,018,วัตถุกาม คือ รูป เสียง กลิ่น รส และโผฏฐัพพะ อันเป็นของน่าชอบ | |
| 46,0003,019,ใจ จัดว่าเป็นบ่วงแห่งมาร เพราะเป็นอารมณ์เครื่องผูกใจให้ติดแห่งมาร. | |