Book,Page,LineNumber,Text
39,0048,001,๒. อุปจารสมาธิ คือใกล้ความสงบเข้าไป คือเมื่อก่อนนี้จิตใจของ
39,0048,002,บุคคลก็วิ่งส่ายไปในอารมณ์ต่าง ๆ แต่ในการปฏิบัติสมถกรรมฐานพอถึง
39,0048,003,จุดหนึ่งจิตจะสงบแน่วแน่อยู่กับอารมณ์ที่กำหนดระลึก อาจจะเป็นเวลา
39,0048,004,๓ นาที ๔ นาที หรือ ๖-๗ นาที แล้วในที่สุดจิตก็ออกไปรับอารมณ์
39,0048,005,ภายนอกอีก ในช่วงที่ใจสงบอยูนั้นถือว่า เป็นอุปจารสมาธิ คือ เฉียดใกล้
39,0048,006,ความสงบเข้าไป
39,0048,007,๓. อัปปนาสมาธิ คือ ความสงบนั้นได้ลุ่มลึกลงไปจนตัดอารมณ์
39,0048,008,ภายนอกได้ แม้เสียงจะผ่านเข้ามาทางหูก็ไม่รับรู้ ไม่ได้ยิน ความสงบ
39,0048,009,เหล่านี้แน่วแน่ไปจนถึงระดับของฌาน คือเข้าไปในองค์ฌาน ๔ ประการ
39,0048,010,เช่นว่านั่งกรรมฐาน ๑ ชั่วโมง แต่ใจสงบได้ถึง ๒๐ นาที ๓๐ นาที ก็ถือว่า
39,0048,011,เข้าถึงระดับอัปปนาสมาธิ คือ สงบที่แน่วแน่มั่นคงมากยิ่งขึ้น ที่จริงก็เป็น
39,0048,012,การเพิ่มพูนช่วงของความสงบให้มากขึ้นนั่นเอง จึงได้ชื่อว่าเป็นอัปปนา
39,0048,013,สมาธิ คือ สมาธิที่แน่วแน่