text
stringlengths 7
13.7k
| ข้อความ
stringlengths 12
11.7k
| label
class label 2
classes |
|---|---|---|
S.S. Van Dine must have been a shrewd businessman in dealing with Hollywood. Most of the film series' from the studio days were usually confined to one or two studios. But apparently Van Dine must have sold his rights to each book about Philo Vance one at a time. Note that Paramount, MGM, Warner Brothers, and more all released Philo Vance films. Only Tarzan seemed to get around Hollywood more.<br /><br />MGM produced the Garden Murder Case and starred Edmund Lowe as the fashionable detective. Of course MGM had the screen's original Philo under contract at the time, but Bill Powell was busy doing The Thin Man at the time and I guess Louis B. Mayer decided to concentrate him there.<br /><br />Edmund Lowe is a pretty acceptable Philo Vance. Lowe had started out pretty big at the tail end of the silent era with What Price Glory and then with a string of films with Victor McLaglen with their Flagg and Quirt characters. But after McLaglen got his Oscar for The Informer, Lowe seemed to fade into the B picture market. <br /><br />The Garden Murder Case involves three separate victims, Douglas Walton, Gene Lockhart, and Frieda Inescourt. The sinister atmosphere around the perpetrator kind of gives it away, the mystery is really how all the killings are connected and how they are accomplished.<br /><br />I will say this though. Vance takes a very big chance in exposing the villain and the last 15 minutes are worthy of Hitchcock.
|
SS Van Dine ต้องเป็นนักธุรกิจที่ชาญฉลาดในการจัดการกับฮอลลีวูด ภาพยนตร์ซีรีส์ส่วนใหญ่จากสมัยสตูดิโอมักจะจำกัดอยู่เพียงสตูดิโอหนึ่งหรือสองแห่ง แต่เห็นได้ชัดว่า Van Dine ต้องขายสิทธิ์ในหนังสือแต่ละเล่มเกี่ยวกับ Philo Vance ทีละเล่ม โปรดทราบว่า Paramount, MGM, Warner Brothers และอื่นๆ ล้วนออกฉายภาพยนตร์ Philo Vance มีเพียงทาร์ซานเท่านั้นที่ดูเหมือนจะเที่ยวฮอลลีวูดได้มากกว่า<br /><br />MGM ได้อำนวยการสร้าง Garden Murder Case และนำแสดงโดย Edmund Lowe ในฐานะนักสืบที่ทันสมัย แน่นอนว่า MGM มี Philo ดั้งเดิมของหน้าจออยู่ในขณะนั้น แต่ Bill Powell กำลังยุ่งอยู่กับการแสดง The Thin Man ในเวลานั้น และฉันคิดว่า Louis B. Mayer ตัดสินใจที่จะมุ่งความสนใจไปที่เขาที่นั่น<br /><br />Edmund Lowe ฟิโล แวนซ์ ที่ค่อนข้างยอมรับได้ โลว์เริ่มต้นอย่างยิ่งใหญ่ในช่วงปลายยุคเงียบด้วย What Price Glory และต่อด้วยภาพยนตร์หลายเรื่องร่วมกับวิคเตอร์ แม็คลาเกลนพร้อมตัวละครแฟล็กก์และควิร์ต แต่หลังจากที่แม็คลาเกลนได้รับรางวัลออสการ์จาก The Informer โลว์ก็ดูเหมือนจะจางหายไปในตลาดภาพบี <br /><br />คดีฆาตกรรมในสวนเกี่ยวข้องกับเหยื่อสามคนที่แยกจากกัน ได้แก่ ดักลาส วอลตัน, ยีน ล็อคฮาร์ต และฟรีดา อินเนสคอร์ต บรรยากาศอันน่าสยดสยองรอบๆ ตัวผู้กระทำผิดนั้นทำให้บรรยากาศดูแย่ลง ความลึกลับอยู่ที่ว่าการฆาตกรรมทั้งหมดเชื่อมโยงกันอย่างไร และพวกมันทำสำเร็จได้อย่างไร<br /><br />แต่ฉันจะพูดแบบนี้ แวนซ์ใช้โอกาสครั้งใหญ่ในการเปิดเผยคนร้ายและช่วง 15 นาทีสุดท้ายก็คู่ควรกับฮิตช์ค็อก
| 1pos
|
EDMUND LOWE (who reminds me somewhat of Warren William), heads the nice cast of an interesting little mystery that moves at a brisk pace and runs just a little over an hour.<br /><br />Douglas Walton plays the unlucky jockey who appears to be intent on his own demise (hypnotism, anyone?), and the suspects include a good number of the supporting cast--everyone from Virginia Bruce, Kent Smith, Frieda Inescourt, Gene Lockhart, Jessie Ralph, Benita Hume, Rosalind Ivan and H.B. Warner. As an added bonus, there's Nat Pendleton as a dimwit detective--and furthermore, get a load of that art deco set decoration for the fancy interiors of a wealthy home. Must have been a set that was used in many a subsequent film.<br /><br />On the plus side, the mystery is not so complicated that anyone can follow the plot with reasonable assurance of not being too baffled. It's all suddenly clear to detective Philo Vance--and then he has a final confrontation with the murderer that gives the film a nifty five minutes of unmitigated suspense.<br /><br />Nicely done and passes the time in an entertaining manner.
|
เอ็ดมันด์ โลว์ (ทำให้ฉันนึกถึงวอร์เรน วิลเลียมอยู่บ้าง) เป็นผู้นำทีมนักแสดงที่น่ารักในเรื่องปริศนาเล็กๆ น้อยๆ ที่น่าสนใจ ซึ่งดำเนินไปอย่างรวดเร็วและใช้เวลาเพียงชั่วโมงกว่าๆ เท่านั้น<br /><br />ดักลาส วอลตันรับบทเป็นจ๊อกกี้ผู้โชคร้าย ที่ดูเหมือนจะมีเจตนาที่จะมรณกรรมของตัวเอง (สะกดจิต ใครก็ได้?) และผู้ต้องสงสัยก็มีนักแสดงสมทบจำนวนมาก ทุกคนจากเวอร์จิเนีย บรูซ, เคนต์ สมิธ, ฟรีดา อินเนสคอร์ต, ยีน ล็อคฮาร์ต, เจสซี ราล์ฟ, เบนิตา ฮูม, โรซาลินด์ อีวาน และเอช.บี. วอร์เนอร์. โบนัสเพิ่มเติมคือแนท เพนเดิลตันเป็นนักสืบปัญญาอ่อน และยิ่งไปกว่านั้น ยังได้ชุดตกแต่งสไตล์อาร์ตเดคโคสำหรับการตกแต่งภายในที่หรูหราของบ้านที่ร่ำรวยอีกด้วย ต้องเป็นฉากที่ใช้ในภาพยนตร์เรื่องต่อๆ ไปหลายเรื่อง<br /><br />ข้อดีคือความลึกลับไม่ได้ซับซ้อนจนใครๆ ก็สามารถติดตามโครงเรื่องได้อย่างสมเหตุสมผลว่าจะไม่งงจนเกินไป จู่ๆ ทุกอย่างก็ชัดเจนสำหรับนักสืบ ฟิโล แวนซ์ จากนั้นเขาก็ต้องเผชิญหน้าครั้งสุดท้ายกับฆาตกร ซึ่งทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้มีความลุ้นระทึกใจอย่างไม่มีเงื่อนไขถึงห้านาที<br /><br />ทำได้ดีมากและสละเวลาอย่างสนุกสนาน .
| 1pos
|
When Philo Vance (Edmund Lowe) is standing precariously on the edge of a balcony high above the city, apparently hypnotized and just about to step to his death,it immediately reminded me of a nearly identical scene in another film made nine years later, "The Woman in Green" in which Sherlock Holmes (Basil Rathbone)is similarly about to hurl himself into space while being hypnotized. <br /><br />Happily, both Philo Vance and Sherlock Holmes survive these attempts at murder by unscrupulous criminals. Exciting cinematic suspense in both these scenes. When will they learn you can't cloud the minds of great fictional detectives ?
|
เมื่อ Philo Vance (Edmund Lowe) ยืนอยู่อย่างล่อแหลมบนขอบระเบียงสูงเหนือเมือง ดูราวกับถูกสะกดจิตและกำลังจะก้าวไปสู่ความตาย มันทำให้ฉันนึกถึงฉากที่เกือบจะเหมือนกันในภาพยนตร์เรื่องอื่นที่สร้างขึ้นในเก้าปีต่อมาทันที " The Woman in Green" ซึ่ง Sherlock Holmes (Basil Rathbone) กำลังจะเหวี่ยงตัวเองขึ้นสู่อวกาศขณะถูกสะกดจิตเช่นเดียวกัน <br /><br />น่ายินดีที่ทั้ง Philo Vance และ Sherlock Holmes รอดพ้นจากความพยายามสังหารโดยอาชญากรไร้ศีลธรรม ความระทึกใจแบบภาพยนตร์ที่น่าตื่นเต้นในทั้งสองฉากนี้ เมื่อไหร่พวกเขาจะเรียนรู้ว่าคุณไม่สามารถบดบังความคิดของนักสืบผู้ยิ่งใหญ่ได้?
| 1pos
|
Etienne Girardot is just a character actor--the sort of person people almost never would know by name. However, he once again plays the coroner--one of the only actors in the Philo Vance films that played his role more than once. I've already seen him two other times and loved him every time because he was so funny and a breath of fresh air. This film also is great to watch because in addition to Girardot, there are many other wonderful character actors along for the ride--including Grant Mitchell, Gene Lockhart, Henry Walthal, Kent Smith, H.B. Warner and Nat Pendleton. This is quite an impressive cast, and they sure made the job easier for leading man and woman Edmund Lowe and Virginia Bruce.<br /><br />These great character actors are one of the big reasons I love these old B-movies. While the mystery itself is rarely that terrific, because of the breezy writing and acting, the films really satisfy. As for this film, Vance is played wonderfully by Lowe but, like I said, the mystery itself is only an after-thought--with a silly plot involving hypnosis and suicides. Unfortunately, you cannot hypnotize anyone to do anything of the sort--I have training in clinical hypnosis and if I COULD do anything like the evil guy could do in the film, I would have done it! Used car salesmen and a few of my old bosses would have been obvious targets!! <br /><br />Overall, while not the best Philo Vance film, it was very good and it's a darn shame Lowe only played this role once. In fact, aside from William Powell (who played Vance five times), the series was hindered by a long, long succession of actors such as Basil Rathbone, Wilfred Hyde-White and Warren William (and many others) playing Vance. This is a similar problem that also plagued the Bulldog Drummond series--just too many different actors playing the leading man.<br /><br />Well worth seeing and exciting--though also quite impossible.
|
เอเตียน จิราร์ด็อตเป็นเพียงนักแสดงตัวละคร ซึ่งเป็นบุคคลประเภทที่ผู้คนแทบไม่เคยรู้จักชื่อมาก่อน อย่างไรก็ตาม เขาได้รับบทเจ้าหน้าที่ชันสูตรศพอีกครั้ง ซึ่งเป็นหนึ่งในนักแสดงเพียงคนเดียวในภาพยนตร์ของ Philo Vance ที่รับบทของเขามากกว่าหนึ่งครั้ง ฉันเจอเขามาแล้วสองครั้งและรักเขาทุกครั้งเพราะเขาเป็นคนตลกและสูดอากาศบริสุทธิ์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังน่าดูอีกด้วย เพราะนอกจากจิราร์ดอตแล้ว ยังมีนักแสดงตัวละครที่ยอดเยี่ยมอีกมากมายที่ร่วมแสดงด้วย รวมถึงแกรนท์ มิทเชลล์, ยีน ล็อคฮาร์ต, เฮนรี่ วอลธาล, เคนท์ สมิธ, เอช.บี. วอร์เนอร์ และแนท เพนเดิลตัน. นี่เป็นนักแสดงที่น่าประทับใจทีเดียว และแน่นอนว่าพวกเขาทำให้งานของนักแสดงชายและหญิงอย่าง Edmund Lowe และ Virginia Bruce ง่ายขึ้น<br /><br />นักแสดงที่มีตัวละครเก่งๆ เหล่านี้เป็นหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่ฉันชอบหนังบีเก่าๆ เหล่านี้ . แม้ว่าความลึกลับนั้นไม่ค่อยจะยอดเยี่ยมนัก แต่เนื่องจากการเขียนและการแสดงที่สนุกสนาน ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงน่าพอใจจริงๆ สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ โลว์เล่นแวนซ์ได้อย่างยอดเยี่ยม แต่อย่างที่ฉันบอกไป ความลึกลับนั้นเป็นเพียงความคิดในภายหลัง โดยมีพล็อตเรื่องไร้สาระที่เกี่ยวข้องกับการสะกดจิตและการฆ่าตัวตาย น่าเสียดายที่คุณไม่สามารถสะกดจิตใครให้ทำอะไรแบบนั้นได้ ฉันได้ฝึกฝนเรื่องการสะกดจิตทางคลินิกมา และถ้าฉันสามารถทำอะไรแบบที่คนชั่วร้ายทำได้ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ฉันก็คงทำได้! คนขายรถมือสองและเจ้านายเก่าผมบางส่วนคงตกเป็นเป้าหมายชัดเจน!! <br /><br />โดยรวมแล้ว แม้จะไม่ใช่ภาพยนตร์ Philo Vance ที่ดีที่สุด แต่ก็ทำได้ดีมากและน่าเสียดายที่ Lowe รับบทนี้เพียงครั้งเดียว ในความเป็นจริง นอกเหนือจาก William Powell (ผู้เล่น Vance ห้าครั้ง) ซีรีส์นี้ถูกขัดขวางโดยนักแสดงที่สืบทอดมายาวนานเช่น Basil Rathbone, Wilfred Hyde-White และ Warren William (และคนอื่น ๆ อีกมากมาย) ที่เล่น Vance นี่เป็นปัญหาที่คล้ายกันซึ่งรบกวนซีรีส์ Bulldog Drummond เนื่องจากมีนักแสดงที่แตกต่างกันมากเกินไปที่รับบทเป็นพระเอก<br /><br />คุ้มค่าแก่การชมและน่าตื่นเต้น แม้ว่าจะเป็นไปไม่ได้เลยก็ตาม
| 1pos
|
updated January 1st, 2006<br /><br />Parsifal is one of my two favorite Wagner operas or music dramas, to be more accurate, (Meistersinger is the other.) though it's hard to imagine it as the "top of anyone's pops". The libretto, by the composer as usual, is a muddle of religion, paganism, eroticism, and possibly even homo-eroticism, and its length may make it seem to the audience like hearing paint dry.<br /><br />Wagner, being a famous anti-Semite, (Klingsor may be one of his surrogate Jewish villains.) naturally entrusted the premiere to an unconverted (not for want of RW's trying!) Hermann Levi, who was his favorite conductor! (Go figure!) Kundry, a most mixed-up-gal and another likely Jewish surrogate, is both villainous or benevolent, depending on the scene.<br /><br />Considering that many video versions of Parsifal seem on the stodgy side, this film of the opera is, in comparison, a breath of fresh air. Hans-Jürgen Syberberg, the director, has brought considerable imagination to it but it's hard to know why he made some of his choices. For example: the notorious dual Parsifals (of each gender!), the puppets, the death-mask-of-Wagner set and various dolls and symbols such as the Nazi swastika in one of the traveling scenes. (If I remember, the "real" Engelbert Humperdinck wrote the actual music to pad out the scene changes.) Though Wagner himself died much too early to be an actual Nazi, many of his descendants (As well as his second wife Cosima.) were at least fellow-travelers, including their grandson Wolfgang Wagner who still runs the Bayreuth Festival at an advanced age. In fact, Wolfgang's son Gottfried Wagner, in complete opposition to his father, has tried to come to terms honestly with his great-grandfather.<br /><br />Syberberg, too, seems politically ambiguous from what I've read. In 1977, he made a well-known film on Hitler, "Hitler: ein Film aus Deutschland" (Sometimes called "Our Hitler" in English.). Since it lasts all of 8 hours and hasn't been widely distributed, most people have not seen it (including myself.).<br /><br />Armin Jordan, the conductor of the audio CD on which this film is based, plays Amfortas (sung by Wolfgang Schöne) Edith Clever (Yvonne Minton) plays Kundry, Michael Kutter and Karin Krick play the dual Parsifals (Both sung by Reiner Goldberg.!) and Robert Lloyd and Aage Haugland both play and sing Gurnemanz and Klingsor.<br /><br />Though the opera takes place over a long period of time and all (except Kundry?) have been described as having aged considerably between Acts 2 and 3, no one looks a day older by the end of the opera. (The magic of the Grail? In this opera the Grail is the cup from which Jesus drank at the Last Supper and not Mary Magdalene as in more recent times, an idea I find preposterous!).<br /><br />The conducting and singing are all quite serviceable and the DVD seems to have improved the sound, if not the picture, to a great extent. (Yes, I agree that "Kna's" approach is superior, even on the second, stereo, version but he is probably superior to all recorded versions on the whole.)<br /><br />Not a Parsifal for all Wagnerites but I think it works quite well as a filmed opera.
|
อัปเดตเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2549<br /><br />Parsifal เป็นหนึ่งในสองโอเปร่าหรือละครเพลงของ Wagner ที่ฉันชื่นชอบ ถ้าให้พูดให้ถูกกว่านี้ (อีกอย่างคือ Meistersinger) แม้ว่าจะยากที่จะจินตนาการว่าเป็น "อันดับต้นๆ ของใครก็ตาม" ป๊อป" บทประพันธ์โดยผู้แต่งตามปกตินั้นเต็มไปด้วยศาสนา ลัทธินอกรีต กามนิยม และอาจถึงขั้นรักร่วมเพศ และความยาวของบทอาจทำให้ผู้ชมดูเหมือนชอบฟังสีที่แห้ง<br /><br />Wagner เป็นผู้ต่อต้านชาวยิวที่มีชื่อเสียง (Klingsor อาจเป็นหนึ่งในคนร้ายชาวยิวที่เป็นตัวแทนของเขา) โดยธรรมชาติแล้วมอบหมายให้รอบปฐมทัศน์เป็นคนที่ไม่กลับใจใหม่ (ไม่ใช่เพราะต้องการความพยายามของ RW!) เฮอร์มันน์ ลีวายส์ซึ่งเป็นวาทยากรคนโปรดของเขา! (ลองคิดดูสิ!) Kundry สาวผสมปนเปที่สุดและน่าจะเป็นตัวแทนชาวยิวอีกคน เป็นคนร้ายหรือมีเมตตา ขึ้นอยู่กับฉากนั้น<br /><br />เมื่อพิจารณาว่า Parsifal เวอร์ชันวิดีโอหลายเวอร์ชันดูอึดอัด ในทางกลับกัน ภาพยนตร์โอเปร่าเรื่องนี้เปรียบเสมือนการสูดอากาศบริสุทธิ์ ฮันส์-เจอร์เก้น ไซเบอร์เบิร์ก ผู้กำกับได้นำจินตนาการมาสู่เรื่องนี้ แต่ก็ยากที่จะรู้ว่าทำไมเขาถึงตัดสินใจเลือกบางอย่าง ตัวอย่างเช่น พาร์ซิฟาลคู่อันโด่งดัง (ของแต่ละเพศ!) หุ่นเชิด ชุดหน้ากากมรณะของวากเนอร์ ตุ๊กตาและสัญลักษณ์ต่างๆ เช่น สวัสดิกะของนาซีในฉากการเดินทางฉากหนึ่ง (ถ้าฉันจำได้ว่า Engelbert Humperdinck "ของจริง" เขียนเพลงจริงเพื่อลดการเปลี่ยนแปลงของฉาก) แม้ว่า Wagner เองก็เสียชีวิตเร็วเกินไปที่จะเป็นนาซีจริงๆ แต่ลูกหลานของเขาหลายคน (เช่นเดียวกับ Cosima ภรรยาคนที่สองของเขา) อย่างน้อยก็เป็นเพื่อนนักเดินทาง รวมทั้งหลานชายของพวกเขา โวล์ฟกัง วากเนอร์ ที่ยังคงจัดเทศกาลไบรอยท์ตั้งแต่อายุมากแล้ว ในความเป็นจริง Gottfried Wagner ลูกชายของ Wolfgang ซึ่งต่อต้านพ่อของเขาโดยสิ้นเชิง ได้พยายามที่จะตกลงอย่างตรงไปตรงมากับปู่ทวของเขา<br /><br />Syberberg เช่นกัน ดูเหมือนจะคลุมเครือทางการเมืองจากสิ่งที่ฉันได้อ่าน ในปี พ.ศ. 2520 เขาได้สร้างภาพยนตร์ชื่อดังเกี่ยวกับฮิตเลอร์เรื่อง "Hitler: ein Film aus Deutschland" (บางครั้งเรียกว่า "ฮิตเลอร์ของเรา" ในภาษาอังกฤษ) เนื่องจากมีความยาวทั้งหมด 8 ชั่วโมงและยังไม่มีการเผยแพร่ในวงกว้าง ผู้คนส่วนใหญ่จึงไม่เคยเห็นมัน (รวมทั้งตัวผมเองด้วย)<br /><br />Armin Jordan ผู้ควบคุมซีดีเพลงที่ใช้ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ รับบทเป็น Amfortas (ร้องโดย Wolfgang Schöne) Edith Clever (Yvonne Minton) รับบท Kundry, Michael Kutter และ Karin Krick เล่นเพลง Parsifals คู่ (ร้องโดย Reiner Goldberg ทั้งคู่!) และ Robert Lloyd และ Aage Haugland ต่างเล่นและร้องเพลง Gurnemanz และ Klingsor<br /><br />แม้ว่าโอเปร่าจะเกิดขึ้นเป็นระยะเวลานานและทุกอย่าง (ยกเว้น Kundry?) ได้รับการอธิบายว่ามีอายุมากขึ้นพอสมควรระหว่างองก์ที่ 2 และ 3 ไม่มีใครดูแก่กว่าหนึ่งวันในตอนท้ายของโอเปร่า (ความมหัศจรรย์ของจอกในโอเปร่าเรื่องนี้ จอกคือถ้วยที่พระเยซูทรงดื่มในพระกระยาหารมื้อสุดท้าย ไม่ใช่แมรี่ แม็กดาเลนเหมือนครั้งล่าสุด ความคิดที่ฉันพบว่าผิดปกติ!)<br /><br /> การดำเนินรายการและการร้องเพลงล้วนเป็นประโยชน์และดูเหมือนว่าดีวีดีจะปรับปรุงเสียงให้ดีขึ้นมาก (หากไม่ใช่ภาพ) (ใช่ ฉันยอมรับว่าแนวทางของ "Kna" นั้นเหนือกว่า แม้แต่ในเวอร์ชันที่สองแบบสเตอริโอ แต่เขาอาจจะเหนือกว่าเวอร์ชันที่บันทึกไว้ทั้งหมดโดยรวม)<br /><br />ไม่ใช่ Parsifal สำหรับ Wagnerite ทั้งหมด แต่เป็น ฉันคิดว่ามันใช้งานได้ค่อนข้างดีเหมือนกับละครโอเปร่าที่ถ่ายทำ
| 1pos
|
This very peculiar setting of Wagner's last opera definitely grew on me. When I first saw it, I was somewhat annoyed by many of the films surrealistic images, and felt that far too much was superimposed upon the story. However, if you can put up with a fair amount of rather recherché "gimmicks," I think you will find that the film DOES manage to capture the very strange, other-worldly atmosphere of the opera, and that there are moments which are particularly fine.<br /><br />Personally, I never really understood the role of Kundry until I saw how Edith Clever portrayed her. Her performance (a lip-synchronized mime of the singing voice of Yvonne Minton) is nothing short of dazzling, from end to end, and alone justifies the hours it takes to absorb the film.<br /><br />Another reason to delight in this film is that it captures the spectacular interpretation of Robert Lloyd of the crucial role of Gurnemanz, one which Lloyd has performed to a crisp at opera houses throughout the world. I have been privileged to enjoy him in the role of Gurnemanz on the stage of the Metropolitan Opera several times, and the lusciousness of his voice, and the warm, fatherliness of his interpretation of this noble character really needed to be preserved, as did his performance in the character's two major monologues, the Karfreitag scene and the recounting of the prophecy in Act 1.<br /><br />The version I have seen was a videotape made for America, and so there were subtitles which, alas, could not be done away with. This is especially unfortunate because the translation used is very inaccurate and forces an extremely Christian interpretation on a film which is already forcing layers of interpretation on the opera. This seemed to me to be quite contrary both to Wagner's clear AVOIDANCE of Christianity, and his very deliberate attempt to "generalize" the Christian elements of the story. (See footnote with spoiler at the end of this review.) I find it nearly impossible, when viewing a film with subtitles, to keep from absorbing them, and strongly recommend that, if in the DVD versions you have the ability to turn the subtitles off, you do so, and instead, if the opera is unfamiliar to you, that you read the libretto carefully beforehand.<br /><br />The bottom line is that there is much in the film which I dislike, and would just as soon have seen done differently...but it has risen steadily in my estimation over the years since I first saw it, and I find myself drawn to enjoy it again and again.<br /><br />__________________________________________________________________<br /><br />FOOTNOTE CONTAINING A SPOILER: A good example would be Kundry's famous line, "I saw him...him...and laughed." This gets translated, in the subtitles, for reasons which escape me, as "I saw the Savior's face." It is especially irritating to me, because throughout the libretto, Wagner very deliberately and carefully refers to this unseen character WHO NEED NOT BE THE BIBLICAL Jesus as "der Heiland," i.e., the German for "The Healer"--a reference to the wound of Amfortas, and to all wounds and maladies and the need for healing.
|
ฉากโอเปร่าเรื่องสุดท้ายของวากเนอร์ที่แปลกประหลาดนี้ทำให้ฉันเข้าใจมากขึ้น เมื่อฉันเห็นมันครั้งแรก ฉันรู้สึกรำคาญกับภาพแนวเซอร์เรียลของภาพยนตร์หลายเรื่อง และรู้สึกว่ามีการซ้อนทับเรื่องราวมากเกินไป อย่างไรก็ตาม หากคุณสามารถทนกับ "ลูกเล่น" ที่ค่อนข้างซ้ำซากจำเจได้ ฉันคิดว่าคุณจะพบว่าภาพยนตร์เรื่องนี้สามารถจับภาพบรรยากาศที่แปลกประหลาดและแตกต่างจากโลกอื่นของโอเปร่าได้ และมีช่วงเวลาที่พิเศษอย่างยิ่ง ก็ได้<br /><br />โดยส่วนตัวแล้ว ฉันไม่เคยเข้าใจบทบาทของ Kundry เลยจนกระทั่งได้เห็นว่า Edith Clever วาดภาพเธออย่างไร การแสดงของเธอ (เสียงร้องของอีวอนน์ มินตันที่ซิงโครไนซ์กับริมฝีปาก) สร้างความตื่นตาตื่นใจตั้งแต่ต้นจนจบ และเพียงอย่างเดียวก็ทำให้ต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงในการซึมซับภาพยนตร์เรื่องนี้<br /><br />อีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ สิ่งที่น่ายินดีในภาพยนตร์เรื่องนี้คือสามารถถ่ายทอดการตีความอันน่าทึ่งของโรเบิร์ต ลอยด์ เกี่ยวกับบทบาทสำคัญของเกอร์เนมานซ์ ซึ่งลอยด์ได้แสดงอย่างคมชัดในโรงละครโอเปร่าทั่วโลก ฉันได้รับสิทธิพิเศษที่ได้เพลิดเพลินกับเขาในบทบาทของ Gurnemanz บนเวที Metropolitan Opera หลายครั้ง และความไพเราะของน้ำเสียงของเขา ความอบอุ่น ความเป็นพ่อในการตีความตัวละครผู้สูงศักดิ์นี้ จำเป็นต้องได้รับการอนุรักษ์เอาไว้ เช่นเดียวกับของเขา การแสดงในบทพูดหลักสองบทของตัวละคร ฉาก Karfreitag และการเล่าคำทำนายในองก์ที่ 1<br /><br />เวอร์ชันที่ผมเห็นเป็นวิดีโอเทปที่สร้างขึ้นสำหรับ อเมริกา และยังมีซับไตเติ้ลอีกมากมายที่อนิจจาไม่สามารถกำจัดออกไปได้ นี่เป็นเรื่องโชคร้ายอย่างยิ่งเพราะการแปลที่ใช้นั้นไม่ถูกต้องมากและบังคับให้มีการตีความแบบคริสเตียนอย่างมากในภาพยนตร์ซึ่งบังคับให้มีการตีความหลายชั้นในโอเปร่าอยู่แล้ว สำหรับฉัน สิ่งนี้ดูเหมือนค่อนข้างตรงกันข้ามกับการหลีกเลี่ยงศาสนาคริสต์ของวากเนอร์อย่างชัดเจน และความพยายามอย่างจงใจของเขาที่จะ "สรุป" องค์ประกอบที่เป็นคริสเตียนในเรื่องนี้ (ดูเชิงอรรถพร้อมสปอยล์ในตอนท้ายของบทวิจารณ์) ฉันพบว่าแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยในการดูภาพยนตร์ที่มีคำบรรยาย เพื่อไม่ให้ซึมซับมัน และขอแนะนำอย่างยิ่งว่า หากในเวอร์ชันดีวีดี คุณสามารถเปลี่ยนคำบรรยายได้ ปิด คุณทำเช่นนั้น และหากโอเปร่าไม่คุ้นเคยกับคุณ คุณจะต้องอ่านบทเพลงอย่างละเอียดล่วงหน้าแทน<br /><br />ประเด็นสำคัญคือมีหลายอย่างในภาพยนตร์ที่ฉันไม่ชอบ และจะ ทันที ได้เห็นการกระทำแตกต่างออกไป...แต่มันเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในการประมาณการณ์ของฉันตลอดหลายปีที่ผ่านมานับตั้งแต่ฉันเห็นมันครั้งแรก และฉันก็พบว่าตัวเองถูกดึงดูดให้เพลิดเพลินไปกับมันครั้งแล้วครั้งเล่า<br /><br />__________________________________________________________________<br />< เชิงอรรถที่มีสปอยเลอร์: ตัวอย่างที่ดีก็คือประโยคที่โด่งดังของ Kundry "ฉันเห็นเขา...เขา...และหัวเราะ" สิ่งนี้ได้รับการแปลในคำบรรยายด้วยเหตุผลที่ทำให้ฉันไม่สามารถหลบหนีได้ เนื่องจาก "ฉันเห็นพระพักตร์ของพระผู้ช่วยให้รอด" ทำให้ฉันรำคาญใจเป็นพิเศษ เพราะตลอดทั้งบท วากเนอร์กล่าวถึงตัวละครที่มองไม่เห็นซึ่งไม่จำเป็นต้องเป็นพระเยซูในพระคัมภีร์ไบเบิลอย่างจงใจและรอบคอบว่าเป็น "der Heiland" กล่าวคือ ภาษาเยอรมันสำหรับ "The Healer" ซึ่งเป็นการอ้างอิงถึง บาดแผลของอัมฟอร์ทัส และบาดแผลและโรคภัยไข้เจ็บทั้งหมด และความจำเป็นในการรักษา
| 1pos
|
Parsifal (1982) Starring Michael Kutter, Armin Jordan, Robert Lloyd, Martin Sperr, Edith Clever, Aage Haugland and the voices of Reiner Goldberg, Yvonne Minton, Wolfgang Schone, Director Hans-Jurgen Syberberg.<br /><br />Straight out of the German school of film, the kind that favored tons of symbolism and Ingmar Bergmanesque surrealism, came this 1982 film of Wagner's final masterpiece- Parsifal, written to correspond with Good Friday/Easter and the consecration of the Bayreuth Opera House. This film follows the musical score and plot accurately but the manner in which it was filmed and performed is bold and avant-garde and no other Parsifal takes the crown in its bizarre cinematography. Syberberg is known for controversial films. Prior to this film he had released films about Hitler and Nazism, Richard Wagner and his personal Anti-Semitism and a documentary about Winifred Wagner, one of his grand-daughters. This film is possibly disturbing in many aspects. Parsifal (sung by Reiner Goldberg but acted by Michael Kutter) is a male throughout the first part of the film and then, after the enchantment of Kundry's kiss, is transformed into a female. This gender-bending element displays the feminine/masculine/ying-yang nature of the quest for the Holy Grail, which serves all mankind and redeems it through Christ's blood. In the pagan sorcerer Klingsor's fortress, there are photographs of such notoriously sinister figures as Hitler, Nietzche, Cosima Wagner and Wagner's mistress Matilde Wesendock. The Swaztika flag hangs outside the fortress. Parsifal journeys into the 19th and 20th century throughout the film. The tempting Flower Maidens are in the nude. Kundry is portrayed as a sort of beautiful but corrupt Mary Magdalene or Eve from Genesis (played by Edith Clever but beautifully sung by mezzo-soprano Yvonne Minton). Ultimately, this film is for fans of this type of bizarre Germanic/European symbolic metafiction and for intellectuals who appreciate the symbolism, the history and lovers of Wagner opera. Indeed, the singing is grand and compelling. Reiner Goldberg's Parsifal is a focused and intense voice but it lacks the depth and overall greatness of the greater Parsifals of the stage - James King, Wolfgang Windgassen, Rene Kollo and today's own Placido Domingo. Yvone Minton is a sensual-voiced, dramatic and exciting Kundry, delving into her tormented state perfectly. While the production is certainly unorthodox and as un-Wagnerian as it can possibly get (Wagner's concept was Christian ceremonial pomp with Grails, spears, castles, Knights and wounded kings, a dark sorcerer, darkness turning into light, etc typical Wagnerian themes)..it is still an enjoyable, art-house film.
|
Parsifal (1982) นำแสดงโดย Michael Kutter, Armin Jordan, Robert Lloyd, Martin Sperr, Edith Clever, Aage Haugland และเสียงพากย์โดย Reiner Goldberg, Yvonne Minton, Wolfgang Schone, ผู้กำกับ Hans-Jurgen Syberberg<br /><br />Straight จากโรงเรียนภาพยนตร์เยอรมัน ประเภทที่สนับสนุนการใช้สัญลักษณ์มากมายและลัทธิเหนือจริงของอิงมาร์ เบิร์กมาเนสก์ ได้เกิดขึ้น ภาพยนตร์ปี 1982 ซึ่งเป็นผลงานชิ้นเอกชิ้นสุดท้ายของวากเนอร์เรื่อง Parsifal ซึ่งเขียนขึ้นเพื่อให้สอดคล้องกับวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์/อีสเตอร์ และการถวายของโรงละครโอเปร่า Bayreuth ภาพยนตร์เรื่องนี้ติดตามโน้ตเพลงและโครงเรื่องอย่างแม่นยำ แต่วิธีการถ่ายทำและการแสดงนั้นมีความโดดเด่นและล้ำยุค และไม่มี Parsifal คนใดจะสวมมงกุฎในผลงานภาพยนตร์ที่แปลกประหลาดของมัน Syberberg เป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์ที่มีการถกเถียงกัน ก่อนการแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ เขาได้เปิดตัวภาพยนตร์เกี่ยวกับฮิตเลอร์และลัทธินาซี ริชาร์ด วากเนอร์ และการต่อต้านชาวยิวส่วนตัวของเขา และสารคดีเกี่ยวกับวินิเฟรด วากเนอร์ หลานสาวคนหนึ่งของเขา ภาพยนตร์เรื่องนี้อาจเป็นเรื่องที่น่ากังวลในหลายด้าน Parsifal (ร้องโดย Reiner Goldberg แต่แสดงโดย Michael Kutter) เป็นผู้ชายตลอดภาคแรกของเรื่อง และหลังจากที่ Kundry จูบอย่างมีเสน่ห์ ก็กลายร่างเป็นผู้หญิง องค์ประกอบที่เบี่ยงเบนทางเพศนี้แสดงให้เห็นธรรมชาติของผู้หญิง/ผู้ชาย/หญิง-หยางของการแสวงหาจอกศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งรับใช้มวลมนุษยชาติและไถ่มันผ่านทางพระโลหิตของพระคริสต์ ในป้อมปราการของพ่อมดนอกรีต Klingsor มีรูปถ่ายของบุคคลที่น่ากลัวอย่างฮิตเลอร์, นีทเช่, โคซิมา วากเนอร์ และมาทิลเด เวเซนด็อค นายหญิงของวากเนอร์ ธงสวัสดิกะแขวนอยู่ด้านนอกป้อมปราการ พาร์ซิฟาลเดินทางสู่ศตวรรษที่ 19 และ 20 ตลอดทั้งเรื่อง Flower Maidens ที่เย้ายวนใจอยู่ในภาพเปลือย Kundry ได้รับบทเป็น Mary Magdalene หรือ Eve จาก Genesis ที่สวยงามแต่ทุจริต (รับบทโดย Edith Clever แต่ร้องโดย Mezzo-soprano Yvonne Minton) ท้ายที่สุดแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้เหมาะสำหรับแฟน ๆ นิยายเชิงสัญลักษณ์ที่แปลกประหลาดแบบเยอรมันิก/ยุโรป และสำหรับปัญญาชนที่ชื่นชอบสัญลักษณ์ ประวัติศาสตร์ และผู้ชื่นชอบโอเปร่าของวากเนอร์ แท้จริงแล้วการร้องเพลงนั้นยิ่งใหญ่และน่าดึงดูด Parsifal ของ Reiner Goldberg เป็นเสียงที่เน้นและหนักแน่น แต่ยังขาดความลึกและความยิ่งใหญ่โดยรวมของ Parsifals ที่ยิ่งใหญ่กว่าบนเวที - James King, Wolfgang Windgassen, Rene Kollo และ Placido Domingo ในปัจจุบัน Yvone Minton เป็น Kundry ที่เปล่งออกมาได้อย่างเย้ายวน ดราม่า และน่าตื่นเต้น โดยเจาะลึกถึงสภาพที่ทรมานของเธออย่างสมบูรณ์แบบ ในขณะที่การผลิตนั้นแหวกแนวและไม่ใช่ Wagnerian มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ (คอนเซ็ปต์ของ Wagner คือพิธีการแบบคริสเตียนที่มีจอก หอก ปราสาท อัศวินและกษัตริย์ที่ได้รับบาดเจ็บ หมอผีแห่งความมืด ความมืดที่กลายเป็นแสงสว่าง ฯลฯ ธีมทั่วไปของ Wagnerian) .มันยังคงเป็นภาพยนตร์แนวอาร์ตที่สนุกสนาน
| 1pos
|
Vincente Minnelli directed some of the most celebrated entertainments in cinema history... He was among the first Hollywood directors to show that a profound love of color, motion and music might produce intelligent entertainment... <br /><br />'American in Paris' is the story of an ex-GI who remains in France after the war to study and paint... He falls in love with a charming gamine Lise Bourvier... Their romantic love affair sparkles as brightly as the City of Lights itself... The whole movie brings a touch of French elegance where technique, artistic style and music all come together in perfect synchronism...<br /><br />The first musical sequence introduces the exciting personality of Leslie Caron in her screen debut... She is like a diamond, a touch of class... George Guetary describes his fiancée ambiguous grace in a montage of different dance styles, sweet and shy, vivacious and modern, graceful and awesome... The number leads to an unpretentious bistro, where Kelly and his very good friends in Paris share a gentle parody of Viennese waltzes... Later Kelly celebrates a popular tap dancing with a crowd of enthusiastic children singing with him 'I Got Rhythm,' and at the massive jazz nightclub Kelly spots the girl of his dreams... He is instantly hit by her sparkling sapphire blue eyes, and only one clear thing is in his mind, to pull Lize onto the dance floor and sing to her: "It's very clear, Our love is here to stay."<br /><br />To the joyful 'Tra-La-La,' Kelly provides humor, wit and talent all around Oscar Levant's room ,and even on the top of his brown piano... <br /><br />When he meets his pretty Cinderella along the Seine river, Kelly is swept away by his happy meeting with Caron... He expresses all his emotions with 'Our Love Is Here to Stay.' The piece had a definite nighttime feel as the two lovers were bathed in soft, blue smoky light... They start an enchanting dance-duet juxtaposing differing elements... Caron dances with her head on his shoulder, then tries to run away in a fluid way... They move backward, away from each other, then pause to rush toward each other, for a little kiss, and a warm hug...<br /><br />The film's weakest numbers were those that bear little relation to the story... In one, Georges Guetary performs an entertaining stage show with showgirls in giant ornaments floating down to the stage... In another, Oscar Levant imagines himself conducting a concert, and playing not only a piano recital, but the other instruments as well... He even applauds to himself as members of the audience...<br /><br />The extravagant climactic super ballet of the film is quite an adventure, a breakthrough in taste, direction and design... It is a blaze of love, fury and vividness... It is Kelly's major fantasy of his lost love and of his feeling about Paris as viewed through the huge backdrops of some of France's most Impressionist painters...<br /><br />The number starts at the Beaux Arts Ball after Kelly finds himself separated from Lise, and begins a sketch with a black crayon... It gathers the important parts of the film's story through a constantly changing locations, all in the style of the painters who have influenced Jerry... The tour, richly attractive and superbly atmospheric, includes the Place De la Concorde Fountain, the Madeleine flower market, the Place De l'Opéra, to his Rendez-Vous at Montmartre, with the cancan dancers in a representation of Lautrec's Moulin Rouge...<br /><br />Kelly seems to defy the boundaries of his physical self... Caron seems to dominate her space and sweeps you away to another time and place...<br /><br />Nina Foch appeared very attractive and elegant in her one-shouldered white gown... In one of the film's most famous lines, Kelly asks her: 'That's quite a dress you almost have on. What holds it up?" Nina, cleverly replies, "modesty!"<br /><br />'An American in Paris' garnered six Oscars, including an honorary award to Gene Kelly... The film gave us a wealth of memories to take home...
|
Vincente Minnelli กำกับความบันเทิงที่โด่งดังที่สุดในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์... เขาเป็นหนึ่งในผู้กำกับฮอลลีวู้ดกลุ่มแรกที่แสดงให้เห็นว่าความรักในสีสัน แอนิเมชั่น และดนตรีอย่างลึกซึ้งอาจก่อให้เกิดความบันเทิงที่ชาญฉลาด... <br /><br />' American in Paris' เป็นเรื่องราวของอดีต GI ที่ยังคงอยู่ในฝรั่งเศสหลังสงครามเพื่อศึกษาและวาดภาพ... เขาตกหลุมรักกับเกมที่มีเสน่ห์ Lise Bourvier... ความรักโรแมนติกของพวกเขาเปล่งประกายราวกับเมืองแห่ง สว่างไสว... ภาพยนตร์ทั้งเรื่องได้นำสัมผัสแห่งความสง่างามแบบฝรั่งเศสมาสู่จุดนั้น เทคนิค สไตล์ศิลปะ และดนตรีผสมผสานกันอย่างลงตัว...<br /><br />ซีเควนซ์ดนตรีชุดแรกเผยให้เห็นบุคลิกอันน่าตื่นเต้นของเลสลี่ คารอนในการเปิดตัวบนจอของเธอ... เธอเปรียบเสมือนเพชร สัมผัสของ ชั้นเรียน... George Guetary บรรยายถึงความสง่างามที่คลุมเครือของคู่หมั้นของเขาในการตัดต่อสไตล์การเต้นที่แตกต่างกัน อ่อนหวานและขี้อาย มีชีวิตชีวาและทันสมัย สง่างามและยอดเยี่ยม... จำนวนดังกล่าวนำไปสู่ร้านอาหารที่ไม่โอ้อวด ที่ซึ่ง Kelly และเพื่อนที่ดีของเขาในปารีส แบ่งปัน การล้อเลียนเพลงวอลทซ์เวียนนาอย่างอ่อนโยน... ต่อมาเคลลี่เฉลิมฉลองการเต้นแท็ปยอดนิยมโดยมีเด็กๆ จำนวนมากที่กระตือรือร้นร้องเพลงกับเขา 'I Got Rhythm' และที่ไนต์คลับแจ๊สขนาดใหญ่ เคลลี่ก็มองเห็นหญิงสาวในฝันของเขา... เขาอยู่ในทันที ดวงตาสีฟ้าไพลินเป็นประกายของเธอ มีเพียงสิ่งเดียวที่ชัดเจนอยู่ในใจของเขา คือดึงลิซขึ้นไปบนฟลอร์เต้นรำแล้วร้องเพลงให้เธอฟังว่า "ชัดเจนมาก ความรักของเรายังคงอยู่ตรงนี้"<br /><br / >ถึง 'Tra-La-La' ที่สนุกสนาน เคลลี่นำเสนออารมณ์ขัน ความเฉลียวฉลาด และความสามารถทั่วห้องของออสการ์ เลแวนต์ แม้กระทั่งบนเปียโนสีน้ำตาลของเขา... <br /><br />เมื่อเขาได้พบกับซินเดอเรลล่าแสนสวยของเขาพร้อมๆ กัน เคลลี่แม่น้ำแซนถูกพัดพาไปโดยการพบกับแครอนอย่างมีความสุข... เขาแสดงความรู้สึกทั้งหมดด้วยเพลง "ความรักของเราอยู่ที่นี่" ผลงานชิ้นนี้ให้ความรู้สึกยามค่ำคืนที่ชัดเจนเมื่อคู่รักทั้งสองถูกอาบด้วยแสงควันสีฟ้าอันนุ่มนวล... พวกเขาเริ่มเต้นรำคู่ที่มีเสน่ห์ซึ่งวางเคียงคู่กันด้วยองค์ประกอบที่แตกต่างกัน... คารอนเต้นรำโดยเอาหัวพาดไหล่แล้วพยายามวิ่งหนีเข้าไป อย่างไหลลื่น...พวกมันเคลื่อนตัวถอยหลัง ห่างกัน แล้วหยุดวิ่งเข้าหากัน จูบเบาๆ และกอดอันอบอุ่น...<br /><br />ตัวเลขที่อ่อนแอที่สุดของหนังคือตัวเลขที่ ไม่ค่อยสัมพันธ์กับเนื้อเรื่อง... เรื่องหนึ่ง Georges Guetary แสดงละครเวทีเพื่อความบันเทิงโดยมีหญิงสาวสวมเครื่องประดับขนาดยักษ์ลอยลงมาบนเวที... อีกเรื่องหนึ่ง Oscar Levant จินตนาการว่าตัวเองกำลังจัดคอนเสิร์ต และไม่เพียงแต่เล่นเปียโนเดี่ยวเท่านั้น แต่เล่นเครื่องดนตรีอื่นๆ ด้วย.. . เขายังปรบมือให้กับตัวเองในฐานะผู้ชมอีกด้วย...<br /><br />ซูเปอร์บัลเลต์ไคลแมกซ์สุดอลังการของภาพยนตร์เรื่องนี้ค่อนข้างเป็นการผจญภัย เป็นการก้าวล้ำทั้งในด้านรสนิยม ทิศทาง และการออกแบบ... ช่างร้อนแรงเหลือเกิน ของความรัก ความเดือดดาลและความสดใส... นี่คือจินตนาการที่สำคัญของ Kelly เกี่ยวกับความรักที่สูญเสียไปและความรู้สึกของเขาเกี่ยวกับปารีสเมื่อมองผ่านฉากหลังขนาดมหึมาของจิตรกรอิมเพรสชั่นนิสต์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดบางคนของฝรั่งเศส...<br /><br />ตัวเลขเริ่มต้นที่ Beaux Arts Ball หลังจากที่ Kelly พบว่าตัวเองแยกจาก Lise และเริ่มวาดภาพด้วยดินสอสีสีดำ... โดยรวบรวมส่วนสำคัญของเรื่องราวของภาพยนตร์ผ่านสถานที่ที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ทั้งหมดนี้เป็นสไตล์ของจิตรกรที่มีอิทธิพลต่อเจอร์รี่.. . ทัวร์อย่างมั่งคั่ง ที่น่าดึงดูดใจและมีบรรยากาศที่ยอดเยี่ยม รวมถึงน้ำพุ Place De la Concorde, ตลาดดอกไม้ Madeleine, Place De l'Opéra ไปจนถึง Rendez-Vous ของเขาที่ Montmartre พร้อมด้วยนักเต้นแคนแคนที่เป็นตัวแทนของ Moulin Rouge ของ Lautrec...<br / <br />Kelly ดูเหมือนจะท้าทายขอบเขตตัวตนทางกายภาพของเขา... Caron ดูเหมือนจะครองพื้นที่ของเธอและกวาดล้างคุณไปยังเวลาและสถานที่อื่น...<br /><br />Nina Foch ดูน่าดึงดูดและสง่างามมากในชุดเดรสสีขาวไหล่เดียวของเธอ... ในประโยคที่โด่งดังที่สุดเรื่องหนึ่งของภาพยนตร์ เคลลี่ถามเธอว่า: 'นั่นเป็นชุดที่คุณเกือบจะใส่เลย' ยังไงล่ะ” นีน่าตอบอย่างชาญฉลาดว่า "เจียมเนื้อเจียมตัว!"<br /><br />'An American in Paris' คว้ารางวัลออสการ์ถึง 6 รางวัล รวมถึงรางวัลกิตติมศักดิ์ของ Gene Kelly... ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เราได้รับรางวัลมากมาย ความทรงจำที่จะนำกลับบ้าน...
| 1pos
|
Gene Kelly came up with some really grand ideas for musicals while with MGM. Here he's at the top of his creative powers working with the Arthur Freed musical unit. Hard to believe when you watch An American In Paris that the players never left the back lot at MGM. <br /><br />The magic of An American In Paris is due to the creative editing under the direction of Vincent Minnelli and the sets that MGM designed blended with some background establishing shots. The idea of the film originated with Kelly who wanted simply to do a film with a lengthy ballet sequence involving George Gershwin's tone poem An American in Paris. It sounded good to Arthur Freed who approached Ira Gershwin who said fine with him as long as they used other Gershwin material.<br /><br />Gershwin got the kind of deal for Gershwin music that Irving Berlin normally got. Not one note of non-Gershwin music is heard in An American in Paris. Listen to some of the background music and you will hear things like Embraceable You and But Not For Me which are not real musical numbers.<br /><br />Another guy who was a fair hand at writing lyrics, Alan Jay Lerner, wrote the story which admittedly is a thin one. All about an ex-GI played by Gene Kelly who after World War II never left France, just settled into an apartment on the Left Bank and proceeded to become a starving artist. He lives with eccentric composer Oscar Levant and does that ever sound like a redundancy. <br /><br />Two women are interested in him. Another expatriate American played by Nina Foch who wants to sponsor him as a painter if he'll reciprocate in other matters. But Kelly falls for a shop girl played by Leslie Caron in her film debut. Caron also has musical comedy star Georges Guetary interested in here.<br /><br />Of course the plot is just an excuse to sing and dance to the music of George Gershwin. An American in Paris happens to be the first film I ever saw as an in flight movie on the first airplane trip I ever took. I still remember flying back from Phoenix Arizona to Kennedy Airport seeing Gene Kelly doing I've Got Rhythm. My favorite number in the film however is Tra-La-La which Kelly sings and dances all over the apartment with Oscar Levant playing the piano. At one point Kelly dances on top of the baby grand piano.<br /><br />In a book about Arthur Freed, I read a quote where he said in the American in Paris ballet sequence was to be done with the background of the French impressionists which he felt the public would take to rather than a realistic setting on the streets or back lot. So it happened that way. Kelly had done lengthy ballet sequences in Words and Music, The Pirate, and On the Town. But this one topped them all. Still does in my opinion and that includes some of Gene Kelly's later films.<br /><br />In a surprise upset at the Oscars, An American In Paris was chosen best picture for 1951, beating out the heavily favored A Streetcar Named Desire. I guess fantasy trumped realism that year. Big budgets also have an upper hand in these things as well.<br /><br />Still An American in Paris is one of the best movie musicals ever done and since the studios no longer have all that creative talent under one roof, something less likely to be repeated.
|
Gene Kelly เกิดไอเดียที่ยอดเยี่ยมสำหรับละครเพลงขณะอยู่กับ MGM ที่นี่เขามีพลังสร้างสรรค์สูงสุดในการทำงานร่วมกับหน่วยดนตรี Arthur Freed ยากที่จะเชื่อเมื่อคุณดู An American In Paris ว่าผู้เล่นไม่เคยละทิ้งเบื้องหลังที่ MGM <br /><br />ความมหัศจรรย์ของ An American In Paris เกิดจากการตัดต่ออย่างสร้างสรรค์ภายใต้การดูแลของ Vincent Minnelli และฉากที่ MGM ออกแบบผสมผสานกับฉากสร้างพื้นหลังบางส่วน แนวคิดของภาพยนตร์เรื่องนี้มีต้นกำเนิดมาจากเคลลี่ที่ต้องการเพียงสร้างภาพยนตร์ที่มีลำดับบัลเล่ต์ที่มีความยาวซึ่งเกี่ยวข้องกับบทกลอนของจอร์จ เกิร์ชวินเรื่อง An American in Paris ฟังดูดีสำหรับ Arthur Freed ที่เข้าหา Ira Gershwin และยินดีกับเขาตราบใดที่พวกเขาใช้สื่ออื่นๆ ของ Gershwin<br /><br />Gershwin มีข้อตกลงสำหรับดนตรีของ Gershwin แบบที่ Irving Berlin ปกติได้รับ ไม่มีการได้ยินโน้ตดนตรีที่ไม่ใช่เพลงของเกิร์ชวินแม้แต่ตัวเดียวใน An American in Paris ฟังเพลงประกอบแล้วคุณจะได้ยินเพลงอย่าง Embraceable You และ But Not For Me ซึ่งไม่ใช่เพลงประกอบละคร<br /><br />อีกคนหนึ่งที่เก่งในการเขียนเนื้อเพลง Alan Jay Lerner เขียนเรื่องซึ่งเป็นที่ยอมรับว่าเป็นเรื่องบาง ทุกอย่างเกี่ยวกับอดีต GI ที่รับบทโดย Gene Kelly ผู้ซึ่งหลังสงครามโลกครั้งที่สองไม่เคยออกจากฝรั่งเศสเลย เพียงแค่ตั้งรกรากอยู่ในอพาร์ตเมนต์ทางฝั่งซ้ายและกลายเป็นศิลปินที่หิวโหย เขาอาศัยอยู่กับนักแต่งเพลงผู้แปลกประหลาดอย่าง ออสการ์ เลแวนต์ และทำแบบนั้นฟังดูเหมือนเป็นการซ้ำซ้อน <br /><br />ผู้หญิงสองคนสนใจเขา ชาวอเมริกันชาวต่างชาติอีกคนที่รับบทโดย Nina Foch ที่ต้องการสนับสนุนเขาในฐานะจิตรกรหากเขาจะตอบแทนในเรื่องอื่น แต่เคลลี่ตกหลุมรักสาวร้านค้าที่รับบทโดยเลสลี่ คารอนในภาพยนตร์เรื่องแรกของเธอ Caron ยังมีดาราตลกละครเพลง Georges Guetary สนใจที่นี่<br /><br />แน่นอนว่าโครงเรื่องเป็นเพียงข้ออ้างในการร้องและเต้นไปกับดนตรีของ George Gershwin ชาวอเมริกันในปารีสเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ฉันเคยเห็นเป็นภาพยนตร์บนเครื่องบินในการเดินทางด้วยเครื่องบินครั้งแรกที่ฉันเคยดู ฉันยังจำได้ว่าบินกลับจากฟีนิกซ์ แอริโซนาไปยังสนามบินเคนเนดี้ และได้เห็นยีน เคลลีแสดงเพลง I've Got Rhythm หมายเลขที่ฉันชอบที่สุดในหนังเรื่องนี้คือ Tra-La-La ซึ่งเคลลี่ร้องและเต้นไปทั่วอพาร์ตเมนต์โดยมี Oscar Levant เล่นเปียโน มีอยู่ช่วงหนึ่งที่ Kelly เต้นบนแกรนด์เปียโนเด็ก<br /><br />ในหนังสือเกี่ยวกับ Arthur Freed ฉันอ่านคำพูดที่เขากล่าวไว้ในลำดับบัลเล่ต์ American in Paris ว่าจะต้องทำด้วยพื้นหลังของ อิมเพรสชั่นนิสต์ชาวฝรั่งเศสซึ่งเขารู้สึกว่าสาธารณชนจะสนใจมากกว่าฉากที่สมจริงบนท้องถนนหรือด้านหลัง มันเลยเกิดขึ้นอย่างนั้น เคลลี่เคยแสดงบัลเลต์เรื่องยาวใน Words and Music, The Pirate และ On the Town แต่อันนี้เหนือกว่าพวกเขาทั้งหมด ยังคงอยู่ในความคิดของฉันและนั่นรวมถึงผลงานบางเรื่องในช่วงหลังๆ ของ Gene Kelly ด้วย<br /><br />ด้วยความประหลาดใจที่ได้รับรางวัลออสการ์ An American In Paris ได้รับเลือกเป็นภาพยนตร์ที่ดีที่สุดสำหรับปี 1951 โดยเอาชนะ A Streetcar Named ที่ได้รับความนิยมอย่างมาก ความต้องการ. ฉันเดาว่าแฟนตาซีมีความสมจริงมากกว่าในปีนั้น งบประมาณก้อนโตก็มีส่วนได้เสียในสิ่งเหล่านี้เช่นกัน<br /><br />Still An American in Paris เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ละครเพลงที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา และเนื่องจากสตูดิโอต่างๆ ไม่มีพรสวรรค์เชิงสร้างสรรค์ทั้งหมดภายใต้หลังคาเดียวกันอีกต่อไป สิ่งที่มีโอกาสน้อยที่จะเกิดขึ้นซ้ำ
| 1pos
|
I saw "An American in Paris" on its first release when I was still at school and fell in love with it straightaway. I went back to see it again the next day and have lost count of the number of times I have seen it since, both in the cinema and on TV. It makes fantastic use of some of the best music and songs by the greatest popular composer of the twentieth century (George Gershwin) and features the greatest male (Gene Kelly) and female (Leslie Caron) dancers in Hollywood history. The supporting cast of Oscar Levant (as quirky as ever), Georges Guetary (why didn't he make more movies ?) and Nina Foch (brilliant in an unsympathetic role) are at the top of their form. The closing ballet, superbly choreographed to the title music, makes excellent use of the sights and sounds of Paris and of the images of impressionist and post-impressionist artists. All the Gershwin songs are beautifully staged, but the most memorable are "It's Very Clear" (Caron and Kelly on the banks of the Seine) and "I Got Rhythm" (the kids of Paris joining Gene Kelly in "Une Chanson Americaine"). If you love Paris, see this movie. If you've never been to Paris in your life, see it. But see it !
|
ฉันเห็น "An American in Paris" ในการเปิดตัวครั้งแรกตอนที่ฉันยังอยู่ที่โรงเรียนและตกหลุมรักมันทันที วันรุ่งขึ้นผมกลับไปดูอีกครั้ง และนับไม่ถ้วนนับครั้งไม่ถ้วนที่ได้ดูตั้งแต่นั้นมา ทั้งในโรงหนังและในทีวี มันใช้ประโยชน์จากดนตรีและเพลงที่ดีที่สุดบางเพลงโดยนักแต่งเพลงยอดนิยมแห่งศตวรรษที่ 20 (George Gershwin) และนำเสนอนักเต้นชาย (Gene Kelly) และหญิง (Leslie Caron) ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ฮอลลีวูด นักแสดงสมทบอย่าง Oscar Levant (ที่แหวกแนวเช่นเคย), Georges Guetary (ทำไมเขาไม่สร้างภาพยนตร์เพิ่มล่ะ?) และ Nina Foch (ที่เก่งในบทบาทที่ไม่เห็นอกเห็นใจ) ต่างก็อยู่ในฟอร์มที่ดีที่สุด บัลเลต์ปิดท้ายซึ่งได้รับการออกแบบท่าเต้นอย่างยอดเยี่ยมตามเพลงไตเติ้ล ใช้ประโยชน์จากภาพและเสียงของปารีส ตลอดจนภาพของศิลปินอิมเพรสชั่นนิสต์และโพสต์อิมเพรสชั่นนิสต์ได้อย่างดีเยี่ยม เพลงของเกิร์ชวินทั้งหมดได้รับการจัดแสดงอย่างสวยงาม แต่เพลงที่น่าจดจำที่สุดคือ "It's Very Clear" (Caron และ Kelly ริมฝั่งแม่น้ำแซน) และ "I Got Rhythm" (เด็กๆ จากปารีสร่วมกับ Gene Kelly ใน "Une Chanson Americaine") . ถ้าคุณรักปารีส ดูหนังเรื่องนี้ หากคุณไม่เคยไปปารีสในชีวิตมาก่อน ลองดูสิ แต่ดูสิ!
| 1pos
|
An American in Paris was, in many ways, the ultimate mixture of art and Hollywood musical. Made at the height of MGM's powers as a musical powerhouse, the film features memorable music from the Gershwins, who rightly have been called the 20th Century's equivalent of Beethoven and Mozart. <br /><br />Gene Kelly was also at the height of his powers in this film, though it could be rightly argued that this movie was just the warm-up for his best work in Singin' in the Rain (1952). The two films are actually closely linked. Aside from the Arthur Freed connection, the Broadway Melody segment in "Rain" owes its existence to the incredible American in Paris Ballet sequence in this film. This might well have been the only time a dance number is specially mentioned in the opening credits of the film. And it deserved to be, as it showcases Gene Kelly's skills as a dancer and choreographer to their utmost degree.<br /><br />The film's cast is uniformly excellent. Leslie Caron, incredibly making her film debut, shows a maturity that makes you think she'd been making films for years. Her introductory dance sequence, and later her work on the Ballet, provides some surprisingly sexy moments rivalled in MGM Musicals only by Cyd Charisse's work in Singin' in the Rain and The Band Wagon. Oscar Levant is hilarious as Kelly's stoic pal, who gets two of the film's best moments: during the end party sequence (which I will not give away for anyone who hasn't seen the film), and one of the film's most memorable musical numbers which couples his incredible piano skills with state-of-the-art (for the time) special effects.<br /><br />Less memorable are Georges Guetary as Kelly's romantic rival, though he does get a few musical highlights, and Nina Foch as Leslie Caron's romantic rival. The May-December relationship between Kelly's character and Nina's reminded me of the same "kept man" relationship seen between George Peppard and Patricia Neal in Breakfast at Tiffany's.<br /><br />There are a few elements of the film that made it less satisfying for me than Singin' in the Rain. The Ballet, though lavish and well-produced, doesn't really fit with the rest of the movie. Without giving away the plot, the Ballet just happens, with no real rhyme or reason. And unlike the Broadway Melody sequence, it really doesn't have anything to do with the plot -- and in the best musicals, the songs always have some sort of raison d'etre. <br /><br />Making matters worse is the ending of the film which happens immediately after the Ballet. Although the ending shouldn't be a surprise (this IS an MGM musical, after all), I was hoping for a bit more ... movie after the Ballet ended. It's as if director Vincente Minnelli felt that he couldn't follow the Ballet with anything else. The film literally left me in the lurch.<br /><br />That negative aside, An American in Paris rightly ranks alongside the best of Hollywood's musicals. It doesn't quite reach the heights of Singin' in the Rain, but it comes close and it remains a testament to Gene Kelly's skills as one of the greatest dancers of all time.
|
ชาวอเมริกันในปารีสเป็นส่วนผสมที่ลงตัวระหว่างศิลปะและละครเพลงฮอลลีวูดในหลายๆ ด้าน ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้นด้วยพลังอำนาจทางดนตรีระดับสูงสุดของ MGM โดยนำเสนอดนตรีที่น่าจดจำจากครอบครัวเกิร์ชวิน ซึ่งได้รับการขนานนามอย่างถูกต้องว่าเทียบเท่ากับเบโธเฟนและโมสาร์ทในศตวรรษที่ 20 <br /><br />ยีน เคลลียังอยู่ในจุดสูงสุดของพลังของเขาในภาพยนตร์เรื่องนี้ แม้ว่าอาจโต้แย้งได้อย่างถูกต้องว่าภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเพียงการอุ่นเครื่องให้กับผลงานที่ดีที่สุดของเขาใน Singin' in the Rain (1952) . หนังทั้งสองเรื่องนี้มีความเชื่อมโยงกันอย่างใกล้ชิดจริงๆ นอกเหนือจากความเกี่ยวข้องของอาเธอร์ ฟรีดแล้ว ฉากบรอดเวย์เมโลดี้ใน "Rain" ยังเกิดขึ้นจากฉาก American in Paris Ballet ที่น่าทึ่งในภาพยนตร์เรื่องนี้ นี่อาจเป็นครั้งเดียวที่มีการกล่าวถึงการเต้นรำเป็นพิเศษในเครดิตเปิดเรื่อง และมันก็สมควรที่จะเป็นเช่นนั้น เพราะมันแสดงให้เห็นถึงทักษะของ Gene Kelly ในฐานะนักเต้นและนักออกแบบท่าเต้นในระดับสูงสุด<br /><br />นักแสดงของภาพยนตร์เรื่องนี้มีความยอดเยี่ยมสม่ำเสมอ Leslie Caron เปิดตัวภาพยนตร์ได้อย่างเหลือเชื่อ แสดงให้เห็นถึงวุฒิภาวะที่ทำให้คุณคิดว่าเธอสร้างภาพยนตร์มาหลายปีแล้ว ซีเควนซ์การเต้นเบื้องต้นของเธอ และผลงานบัลเล่ต์ในเวลาต่อมา ทำให้เกิดช่วงเวลาเซ็กซี่ที่น่าประหลาดใจไม่แพ้กันใน MGM Musicals มีเพียงผลงานของ Cyd Charisse ใน Singin' in the Rain และ The Band Wagon เท่านั้น ออสการ์ เลแวนต์เป็นคนเฮฮาในฐานะเพื่อนอดทนของเคลลี่ ผู้ซึ่งได้รับสองช่วงเวลาที่ดีที่สุดของภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้แก่ ระหว่างฉากปาร์ตี้ตอนจบ (ซึ่งฉันจะไม่แจกให้ใครที่ยังไม่ได้ดูภาพยนตร์เรื่องนี้) และหนึ่งในเพลงประกอบภาพยนตร์ที่น่าจดจำที่สุดของภาพยนตร์เรื่องนี้ ซึ่งผสมผสานทักษะการเล่นเปียโนอันน่าทึ่งของเขาเข้ากับเอฟเฟกต์พิเศษล้ำสมัย (ในขณะนั้น)<br /><br />สิ่งที่น่าจดจำน้อยกว่าคือ Georges Guetary ในฐานะคู่ปรับโรแมนติกของ Kelly แม้ว่าเขาจะมีละครเพลงบ้างก็ตาม ไฮไลท์ และ Nina Foch รับบทเป็นคู่แข่งที่โรแมนติกของ Leslie Caron ความสัมพันธ์ระหว่างเดือนพฤษภาคม-ธันวาคมระหว่างตัวละครของเคลลี่กับนีน่าทำให้ฉันนึกถึงความสัมพันธ์แบบ "Kept Man" แบบเดียวกับที่เห็นระหว่างจอร์จ เปปพาร์ดและแพทริเซีย นีลใน Breakfast at Tiffany's<br /><br />มีองค์ประกอบบางอย่างของภาพยนตร์เรื่องนี้ที่ทำให้ มันทำให้ฉันพอใจน้อยกว่า Singin' in the Rain The Ballet แม้จะดูฟุ่มเฟือยและผลิตออกมาได้ดี แต่ก็ไม่เหมาะกับส่วนอื่นๆ ของหนังเลย บัลเลต์ก็เกิดขึ้นโดยไม่มีสัมผัสหรือเหตุผลที่แท้จริงโดยไม่ต้องเปิดเผยเนื้อเรื่อง และต่างจากซีเควนซ์ Broadway Melody ตรงที่มันไม่เกี่ยวอะไรกับเนื้อเรื่องเลย และในละครเพลงที่ดีที่สุด เพลงต่างๆ ก็มีเหตุผลบางอย่างเสมอ <br /><br />สิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้นคือการสิ้นสุดของหนังเรื่องนี้ซึ่งเกิดขึ้นทันทีหลังจากบัลเล่ต์ แม้ว่าตอนจบไม่น่าจะเป็นเรื่องที่น่าแปลกใจ (นี่คือละครเพลงของ MGM) แต่ฉันก็ยังหวังว่าจะมี ... ภาพยนตร์อีกสักหน่อยหลังจากบัลเล่ต์จบลง ราวกับว่าผู้กำกับ Vincente Minnelli รู้สึกว่าเขาไม่สามารถติดตามบัลเล่ต์ด้วยสิ่งอื่นใดได้ ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ฉันตกตะลึงจริงๆ<br /><br />นอกจากนั้นแล้ว An American in Paris ยังอยู่ในอันดับที่เหมาะสมควบคู่ไปกับละครเพลงที่ดีที่สุดของฮอลลีวูด เพลงนี้ยังไม่ถึงจุดสูงสุดของ Singin' in the Rain แต่ก็ใกล้เคียงและยังคงเป็นข้อพิสูจน์ถึงทักษะของ Gene Kelly ในฐานะหนึ่งในนักเต้นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
| 1pos
|
I felt it necessary to respond to the comments posted on the front page of this film's page because some of it was slightly misinformative.<br /><br />Originally I posted quotes from the original poster, but I wasn't sure if it was proper given that this is the "comments" index and not a message board (though we used to use 'em that way back before IMDb added the film message boards) so I will edit this to make it unnecessary.<br /><br />Well, first of all you may not be aware of this, but Gene Kelly first became famous for playing "Pal Joey" on Broadway in the original production. When Vincente Minnelli decided to make a Gershwin "panorama" film, he wanted Kelly's character to be more sophisticated than the "goody two shoes" roles he had been playing in most his films (with the exception of "For Me and My Gal"). Alan Jay Lerner was instructed to construct a new story set in Paris based on the story of "Pal Joey". This gave Kelly a chance to play his famous role from Broadway even though Warners had outbid MGM for the rights to "Pal Joey." In my opinion, the WB film "Pal Joey" is a wreck, though Sinatra was suitable for the role, but other problems sunk the film (script changes and poor direction. ===================================================<br /><br />You complain that Kelly's pictures are not well done, even citing your art education to prove the point. But you miss the fact that Kelly's bad art was clearly designed to be bad, and it is necessary for the story/characters. The pictures are so bad, the audience knows that Kelly isn't ready for an exhibition. Even he knows it, though Milo has sort of sugared him up to the point where he almost believes her. But it's important that the audience not be sitting there saying "but, he's a great artist, if he only had the chance!". You want the audience to be fully aware of his deficiencies.<br /><br />Then you complain that he sabotages his interest in the show; again you are not understanding the structure of the story. He refuses because he doesn't want to feel like a gigolo, and because he knows he's not really ready for the exhibition. His enthusiasm for the exhibition is certainly not as great as "Joey's" enthusiasm to "start a nightclub". But it serves the same function in the plot. Remember, it's essential in "Pal Joey" (the play) that Joey gives up his nightclub after he realizes that he doesn't deserve it. Same with the art show. If Kelly's paintings were actually good, it would undermine this whole point. ===================================================<br /><br />Then you complain that Caron and Kelly have no "chemistry". I guess it's in the eye of the beholder. I agree, the chemistry between them is not as strong as it should be, but for me it was fine. Compare it to even worse "forced" romances like the one between Cary Grant and Sophia Loren in "The Pride and the Passion". ====================================================<br /><br />When you say that the big dance finale has nothing to do with anything else in this film, it just shows that you haven't dug beneath the surface of the film into its symbolism. Many elements in the dance sequence relate to the story and characters, and through the dance the plot is resolved through images and symbolism. It's about finding love, enjoying love, then losing love (he looks around and his love is gone). The movements of the symphony are constructed so that part of each dance scene mirrors a separate phase of Parisian Art and also a separate phase of their relationships. If you didn't' see that, it's not the movie's fault. It's certainly not a "load of crap". ==================================================
|
ฉันรู้สึกว่าจำเป็นต้องตอบความคิดเห็นที่โพสต์ไว้หน้าแรกของหน้าภาพยนตร์เรื่องนี้ เนื่องจากบางส่วนให้ข้อมูลที่ผิดเล็กน้อย<br /><br />เดิมทีฉันโพสต์คำพูดจากโปสเตอร์ต้นฉบับ แต่ฉันไม่แน่ใจว่า เหมาะสมแล้วที่นี่คือดัชนี "ความคิดเห็น" และไม่ใช่กระดานข้อความ (แม้ว่าเราจะเคยใช้ 'em แบบนั้นมาก่อนที่ IMDb จะเพิ่มกระดานข้อความของภาพยนตร์) ดังนั้นฉันจะแก้ไขสิ่งนี้เพื่อให้ไม่จำเป็น<br /> <br />ก่อนอื่นเลย คุณอาจไม่รู้เรื่องนี้ แต่ Gene Kelly มีชื่อเสียงจากการเล่น "Pal Joey" บนบรอดเวย์เป็นครั้งแรกในการผลิตดั้งเดิม เมื่อ Vincente Minnelli ตัดสินใจสร้างภาพยนตร์ "พาโนรามา" ของเกิร์ชวิน เขาต้องการให้ตัวละครของ Kelly มีความซับซ้อนมากกว่าบทบาท "goody two shoes" ที่เขาเล่นในภาพยนตร์ส่วนใหญ่ของเขา (ยกเว้น "For Me and My Gal") . Alan Jay Lerner ได้รับคำสั่งให้สร้างเรื่องราวใหม่ในปารีสโดยอิงจากเรื่องราวของ "Pal Joey" สิ่งนี้ทำให้เคลลี่มีโอกาสแสดงบทบาทอันโด่งดังของเขาจากละครบรอดเวย์ แม้ว่าวอร์เนอร์สจะเสนอราคาสูงกว่า MGM สำหรับสิทธิ์ของ "Pal Joey" ในความคิดของฉัน ภาพยนตร์ WB เรื่อง "Pal Joey" ถือเป็นซากปรักหักพัง แม้ว่าซินาตร้าจะเหมาะกับบทนี้ แต่ปัญหาอื่น ๆ ก็ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้จมลง (สคริปต์เปลี่ยนและทิศทางไม่ดี ============== =====================================<br /><br />คุณบ่นว่ารูปของ Kelly ทำได้ไม่ดีเลยแม้แต่จะอ้างถึง การศึกษาด้านศิลปะของคุณเพื่อพิสูจน์ประเด็น แต่คุณพลาดความจริงที่ว่างานศิลปะที่ไม่ดีของ Kelly ได้รับการออกแบบมาให้ไม่ดีอย่างชัดเจน และมันจำเป็นสำหรับเรื่องราว/ตัวละคร รูปภาพนั้นแย่มาก ผู้ชมรู้ว่า Kelly ไม่พร้อม นิทรรศการ แม้ว่าเขาจะรู้ดีก็ตาม แม้ว่าไมโลจะทำให้เขาน่ารักจนแทบจะเชื่อเธอก็ตาม แต่สิ่งสำคัญคือผู้ชมจะต้องไม่นั่งอยู่ที่นั่นแล้วพูดว่า "แต่ เขาเป็นศิลปินที่ยอดเยี่ยม ถ้าเขามีโอกาสเท่านั้น" !". คุณต้องการให้ผู้ชมเป็น ตระหนักดีถึงข้อบกพร่องของเขา<br /><br />แล้วคุณบ่นว่าเขาทำลายความสนใจในการแสดงของคุณ อีกครั้ง คุณไม่เข้าใจโครงสร้างของเรื่อง เขาปฏิเสธ เพราะเขาไม่อยากรู้สึกเหมือนเป็นกิ๊กโกโล และเพราะเขารู้ว่าเขายังไม่พร้อมสำหรับนิทรรศการจริงๆ ความกระตือรือร้นในการจัดนิทรรศการของเขาไม่มากเท่ากับความกระตือรือร้นของ "โจอี้" ในการ "เปิดไนท์คลับ" อย่างแน่นอน แต่มันทำหน้าที่เดียวกันในโครงเรื่อง โปรดจำไว้ว่า สิ่งสำคัญใน "Pal Joey" (ละคร) คือที่ Joey ยอมสละไนต์คลับหลังจากที่เขารู้ว่าเขาไม่สมควรได้รับมัน เช่นเดียวกับการแสดงศิลปะ ถ้าภาพวาดของเคลลี่ดีจริงๆ มันก็จะบ่อนทำลายประเด็นทั้งหมดนี้ ================================================== =<br /><br />แล้วคุณบ่นว่าแครอนและเคลลี่ไม่มี "เคมีเข้ากัน" ฉันเดาว่ามันอยู่ในสายตาของคนดู ฉันยอมรับว่าเคมีระหว่างพวกเขาไม่รุนแรงเท่าที่ควร แต่สำหรับฉันก็โอเค เปรียบเทียบกับความรักที่ "บังคับ" ที่แย่กว่านั้นอย่างเช่นเรื่องระหว่างแครี แกรนท์กับโซเฟีย ลอเรนใน "The Pride and the Passion" ================================================== ==<br /><br />เมื่อคุณบอกว่าฉากสุดท้ายของการเต้นครั้งใหญ่ไม่เกี่ยวอะไรกับสิ่งอื่นใดในภาพยนตร์เรื่องนี้ มันเพียงแสดงให้เห็นว่าคุณไม่ได้ขุดคุ้ยลึกลงไปใต้พื้นผิวของภาพยนตร์ถึงสัญลักษณ์ของมัน องค์ประกอบหลายอย่างในลำดับการเต้นรำเกี่ยวข้องกับเรื่องราวและตัวละคร และผ่านการเต้น โครงเรื่องก็ได้รับการแก้ไขผ่านภาพและสัญลักษณ์ มันเกี่ยวกับการค้นหาความรัก เพลิดเพลินกับความรัก แล้วสูญเสียความรัก (เขามองไปรอบๆ แล้วความรักของเขาหายไป) การเคลื่อนไหวของซิมโฟนีถูกสร้างขึ้นเพื่อให้ส่วนหนึ่งของฉากเต้นรำแต่ละฉากสะท้อนถึงช่วงที่แยกจากกันของศิลปะปารีสและช่วงที่แยกจากกันของความสัมพันธ์ของพวกเขาด้วย หากคุณไม่เห็นสิ่งนั้น นั่นไม่ใช่ความผิดของหนัง มันไม่ใช่ "เรื่องไร้สาระ" แน่นอน -
| 1pos
|
Okay, so the plot is on shaky ground. Yeah, all right, so there are some randomly inserted song and/or dance sequences (for example: Adam's concert and Henri's stage act). And Leslie Caron can't really, um, you know... act.<br /><br />But somehow, 'An American In Paris' manages to come through it all as a polished, first-rate musical--largely on the basis of Gene Kelly's incredible dancing talent and choreography, and the truckloads of charm he seems to be importing into each scene with Caron. (He needs to, because she seems to have a... problem with emoting.) <br /><br />The most accomplished and technically awe-inspiring number in this musical is obviously the 16-minute ballet towards the end of the film. It's stunningly filmed, and Kelly and Caron dance beautifully. But my favourite number would have to be Kelly's character singing 'I Got Rhythm' with a bunch of French school-children, then breaking into an array of American dances. It just goes to prove how you don't need special effects when you've got some real *talent*.<br /><br />Not on the 'classics' level with 'Singin' In The Rain', but pretty high up there nonetheless. Worth the watch!
|
เอาล่ะ โครงเรื่องอยู่บนพื้นที่สั่นคลอน ใช่ เอาล่ะ มีเพลงและ/หรือซีเควนซ์การเต้นรำแทรกแบบสุ่ม (เช่น คอนเสิร์ตของอดัมและการแสดงบนเวทีของอองรี) และเลสลี่ คารอนทำไม่ได้จริงๆ นะ คุณก็รู้... แสดง<br /><br />แต่อย่างไรก็ตาม 'An American In Paris' ก็สามารถผ่านมันมาได้ทั้งหมดในฐานะละครเพลงชั้นหนึ่งที่สวยงาม-- ส่วนใหญ่อยู่บนพื้นฐานของความสามารถในการเต้นและท่าเต้นอันน่าทึ่งของ Gene Kelly และเสน่ห์อันล้นเหลือที่เขาดูเหมือนจะนำเข้ามาในแต่ละฉากร่วมกับ Caron (เขาจำเป็นต้องทำ เพราะดูเหมือนเธอจะ... มีปัญหาเรื่องอารมณ์) <br /><br />ผลงานที่ประสบความสำเร็จและสร้างแรงบันดาลใจทางเทคนิคมากที่สุดในละครเพลงเรื่องนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นเพลงบัลเล่ต์ความยาว 16 นาทีในช่วงท้ายของเพลง ภาพยนตร์เรื่องนี้ ถ่ายทำได้งดงามมาก และเคลลี่กับแครอนก็เต้นได้ไพเราะมาก แต่หมายเลขที่ฉันชอบที่สุดคือตัวละครของ Kelly ที่ร้องเพลง 'I Got Rhythm' กับเด็กนักเรียนชาวฝรั่งเศสกลุ่มหนึ่ง จากนั้นก็เริ่มเต้นรำแบบอเมริกัน มันเป็นเพียงการพิสูจน์ว่าคุณไม่ต้องการเอฟเฟกต์พิเศษเมื่อคุณมี *พรสวรรค์* ที่แท้จริง<br /><br />ไม่ได้อยู่ในระดับ 'คลาสสิก' กับ 'Singin' In The Rain' แต่น่ารัก สูงขึ้นไปที่นั่น คุ้มค่ากับการชม!
| 1pos
|
I enjoyed this film. It was lighthearted, delightful, and very colorful. You can see that MGM was showing off Technicolor. There are hardly any colors that do not appear in this film. Every scene is packed full. The choreography was great. Gene Kelly is a wonder. He is so talented. The dance numbers in this film are all perfectly executed, and perfectly designed. He understands that the dances can tell the story as much as anything else. The last section of the film, the grand dance sequence, is very impressive. What makes this film very special is Gershwin's music. Few American composers have had a better gift for melody. I very much enjoy Gershwin's music. It is enchanting. Ira Gershwin is definitely one of the greatest lyric writers. He is so witty and charming. This was a highly entertaining film.
|
ฉันสนุกกับหนังเรื่องนี้ มันช่างสดใส น่ารื่นรมย์ และมีสีสันมาก คุณจะเห็นว่า MGM กำลังอวด Technicolor แทบจะไม่มีสีใดที่ไม่ปรากฏในหนังเรื่องนี้ ทุกฉากอัดแน่นไปด้วย การออกแบบท่าเต้นดีมาก ยีน เคลลี่เป็นสิ่งมหัศจรรย์ เขามีความสามารถมาก การแสดงท่าเต้นในภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการออกแบบอย่างสมบูรณ์แบบและสมบูรณ์แบบ เขาเข้าใจดีว่าการเต้นรำสามารถบอกเล่าเรื่องราวได้มากเท่ากับสิ่งอื่นใด ช่วงสุดท้ายของหนัง ฉากเต้นสุดอลังการ น่าประทับใจมาก สิ่งที่ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้พิเศษมากคือดนตรีของเกิร์ชวิน นักแต่งเพลงชาวอเมริกันเพียงไม่กี่คนมีของขวัญที่ดีกว่าสำหรับทำนอง ฉันชอบดนตรีของเกิร์ชวินมาก มันมีเสน่ห์ Ira Gershwin เป็นหนึ่งในนักเขียนเนื้อเพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอย่างแน่นอน เขามีไหวพริบและมีเสน่ห์มาก นี่เป็นภาพยนตร์ที่สนุกสนานมาก
| 1pos
|
Timeless musical gem, with Gene Kelly in top form, stylish direction by Vincente Minnelli, and wonderful musical numbers. It is great entertainment from start to finish, one of those films that people watch with a smile and say "they don't make 'em like they used to!" But they never did quite make them like this. The climactic 25 minute musical sequence without any dialogue is among the most beautiful in film history. Movie magic, clearly derived from the heart and soul of everyone involved. A must see!
|
อัญมณีแห่งวงการดนตรีเหนือกาลเวลา โดยมี Gene Kelly อยู่ในฟอร์มชั้นยอด กำกับอย่างมีสไตล์โดย Vincente Minnelli และบทเพลงที่ยอดเยี่ยม เป็นความบันเทิงที่ยอดเยี่ยมตั้งแต่ต้นจนจบ หนึ่งในภาพยนตร์ที่ผู้คนดูด้วยรอยยิ้มและพูดว่า "พวกเขาไม่ได้ทำเหมือนเมื่อก่อน!" แต่พวกเขาไม่เคยทำให้พวกเขาเป็นแบบนี้เลย ซีเควนซ์ดนตรี 25 นาทีอันยอดเยี่ยมที่ไม่มีบทสนทนาใดๆ ถือเป็นฉากที่สวยงามที่สุดในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ ความมหัศจรรย์ของภาพยนตร์ได้มาจากหัวใจและจิตวิญญาณของทุกคนที่เกี่ยวข้องอย่างชัดเจน ต้องดู!
| 1pos
|
Released two years before I was born, this Oscar-winning movie has it all - lavish Technicolor sets and costumes, breathtaking cinematography, superb wall-to-wall Gershwin music, superior choreography, a lighter-than-air screenplay, and great performances by Kelly, Levant, Foch, Guetary, and Caron. Hollywood doesn't make 'em like this anymore. Definitely, this is my favorite movie of all time, a standard by which I judge all other films. ENJOY, ENJOY, ENJOY!
|
ภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลออสการ์นี้ออกฉายเมื่อสองปีก่อนที่ฉันจะเกิด มีครบทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นฉากและเครื่องแต่งกายของเทคนิคคัลเลอร์ที่หรูหรา การถ่ายภาพยนตร์ที่น่าทึ่ง ดนตรีเกิร์ชวินที่เจาะจงทุกด้าน การออกแบบท่าเต้นที่ยอดเยี่ยม บทภาพยนตร์ที่เบากว่าอากาศ และการแสดงที่ยอดเยี่ยมโดย เคลลี่, เลแวนต์, ฟอช, เกทารี และคารอน ฮอลลีวู้ดไม่ทำให้พวกเขาเป็นแบบนี้อีกต่อไป แน่นอนว่านี่เป็นภาพยนตร์เรื่องโปรดตลอดกาลของฉัน ซึ่งเป็นมาตรฐานที่ใช้ตัดสินภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ ทั้งหมด สนุกเพลิดเพลินสนุก!
| 1pos
|
I dug out from my garage some old musicals and this is another one of my favorites. It was written by Jay Alan Lerner and directed by Vincent Minelli. It won two Academy Awards for Best Picture of 1951 and Best Screenplay. The story of an American painter in Paris who tries to make it big. Nina Foch is a sophisticated lady of means and is very interested in helping him, but soon finds she loves the guy. Meanwhile Gene Kelly falls for lovely damsel, Leslie Caron. His main dancing partner, and I must say they are fantastic together on the floor and otherwise. Famous French singer Georges Guietary sings, too. So if you like good smooth dancing and fun filled scenes filled with Oscar Levant's nimble piano fingers, the songs of George Gershwyn will live on forever in this colorful gem. 8/10
|
ฉันขุดละครเพลงเก่าๆ ออกมาจากโรงรถ และนี่ก็เป็นอีกเรื่องโปรดของฉัน เขียนบทโดย Jay Alan Lerner และกำกับโดย Vincent Minelli ได้รับรางวัลออสการ์สองรางวัลสำหรับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมประจำปี 1951 และบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม เรื่องราวของจิตรกรชาวอเมริกันในปารีสที่พยายามทำให้มันใหญ่โต นีน่า ฟอชเป็นหญิงสาวผู้มีไหวพริบและสนใจที่จะช่วยเหลือเขามาก แต่ไม่นานเธอก็พบว่าเธอรักผู้ชายคนนี้ ในขณะเดียวกัน Gene Kelly ก็ตกหลุมรักหญิงสาวผู้น่ารัก Leslie Caron คู่เต้นรำหลักของเขาและฉันต้องบอกว่าพวกเขาสุดยอดมากเมื่ออยู่ด้วยกันบนพื้นและอื่นๆ Georges Guietary นักร้องชื่อดังชาวฝรั่งเศสก็ร้องเพลงด้วย ดังนั้น หากคุณชอบการเต้นที่นุ่มนวลและฉากที่สนุกสนานซึ่งเต็มไปด้วยนิ้วเปียโนที่ว่องไวของ Oscar Levant เพลงของ George Gershwyn จะคงอยู่ตลอดไปในอัญมณีหลากสีสันนี้ 8/10
| 1pos
|
While the story is sweet, and the dancing and singing in the main part of the film are a joy, the uniqueness of the film (and what makes it a masterpiece) is the dream sequence. It features the combination of the highest form of truly American music (Gershwin), the engaging beauty of French impressionistic art, Kelly's enthralling choreography (including his rapturous "pas de deux d'amour", really a separate genre), with the most magnificent palette of color ever devised for the set. Matching the surging music and the visual explosion with those dances was a true work of a creative genius and a great artist.
|
แม้ว่าเรื่องราวจะดูอ่อนหวาน และการเต้นและการร้องเพลงในส่วนหลักของหนังเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่สนุกสนาน แต่ความเป็นเอกลักษณ์ของหนังเรื่องนี้ (และสิ่งที่ทำให้มันเป็นผลงานชิ้นเอก) ก็คือซีเควนซ์ในฝัน เป็นการผสมผสานระหว่างรูปแบบสูงสุดของดนตรีอเมริกันอย่างแท้จริง (เกิร์ชวิน) ความงดงามอันน่าหลงใหลของศิลปะอิมเพรสชั่นนิสม์ของฝรั่งเศส การออกแบบท่าเต้นอันน่าหลงใหลของเคลลี่ (รวมถึงเพลง "pas de deux d'amour" ที่ไพเราะของเขา ซึ่งเป็นแนวเพลงที่แยกจากกันจริงๆ) ด้วยความอลังการที่สุด จานสีที่เคยคิดค้นขึ้นมาสำหรับชุดนี้ การจับคู่ดนตรีที่ดังกระหึ่มและภาพอันน่าตื่นตาตื่นใจเข้ากับการเต้นรำเหล่านั้นเป็นผลงานที่แท้จริงของอัจฉริยะผู้สร้างสรรค์และเป็นศิลปินผู้ยิ่งใหญ่
| 1pos
|
Uggh! I really wasn't that impressed by this film, though I must admit that it is technically well made. It does get a 7 for very high production values, but as for entertainment values, it is rather poor. In fact, I consider this one of the most overrated films of the 50s. It won the Oscar for Best Picture, but the film is just boring at times with so much dancing and dancing and dancing. That's because unlike some musicals that have a reasonable number of songs along with a strong story and acting (such as MEET ME IN ST. LOUIS), this movie is almost all singing and dancing. In fact, this film has about the longest song and dance number in history and if you aren't into this, the film will quickly bore you. Give me more story! As a result, with overblown production numbers and a weak story, this film is like a steady diet of meringue--it just doesn't satisfy in the long run. <br /><br />To think...this is the film that beat out "A Streetcar Named Desire" and "A Place in the Sun" for Best Picture! And, to make matters worse, "The African Queen" and "Ace in the Hole" weren't even nominated in this category! Even more amazing to me is that "Ace in the Hole" lost for Best Writing, Screenplay to this film--even though "An American in Paris" had hardly any story to speak of and was mostly driven by dance and song.
|
ฮึ! ฉันไม่ได้ประทับใจกับหนังเรื่องนี้มากนัก แม้ว่าฉันต้องยอมรับว่ามันเป็นหนังที่ทำมาได้ดีในเชิงเทคนิคก็ตาม มูลค่าการผลิตที่สูงมากจะได้ 7 แต่สำหรับมูลค่าด้านความบันเทิงนั้นค่อนข้างแย่ อันที่จริง ฉันคิดว่านี่เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ได้รับการประเมินเกินจริงที่สุดในยุค 50 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม แต่บางครั้งภาพยนตร์เรื่องนี้ก็น่าเบื่อด้วยการเต้นรำ การเต้นรำ และการเต้นรำมากมาย นั่นเป็นเพราะว่าไม่เหมือนกับละครเพลงบางเรื่องที่มีเพลงจำนวนพอสมควรพร้อมทั้งเรื่องราวและการแสดงที่แข็งแกร่ง (เช่น MEET ME IN ST. LOUIS) หนังเรื่องนี้เน้นการร้องและเต้นเกือบทั้งหมด จริงๆ แล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเพลงและการเต้นรำที่ยาวที่สุดในประวัติศาสตร์ และถ้าคุณไม่สนใจเรื่องนี้ หนังก็จะทำให้คุณเบื่ออย่างรวดเร็ว ให้ฉันเรื่องราวเพิ่มเติม! ผลก็คือ ด้วยจำนวนการผลิตที่ล้นหลามและเรื่องราวที่อ่อนแอ ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงเหมือนกับการรับประทานเมอแรงค์อย่างต่อเนื่อง ซึ่งไม่เป็นผลในระยะยาว <br /><br />ลองคิดดูว่า...นี่คือภาพยนตร์ที่เอาชนะ "A Streetcar Named Desire" และ "A Place in the Sun" สำหรับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม! ที่แย่กว่านั้นคือ "The African Queen" และ "Ace in the Hole" ไม่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในหมวดหมู่นี้ด้วยซ้ำ! สิ่งที่น่าทึ่งยิ่งกว่านั้นก็คือการที่ "Ace in the Hole" แพ้บทเขียนบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยมของภาพยนตร์เรื่องนี้ แม้ว่า "An American in Paris" แทบจะไม่มีเรื่องราวให้พูดถึงเลย และส่วนใหญ่ขับเคลื่อนด้วยการเต้นรำและเพลงก็ตาม
| 1pos
|
Paris is the place to be to enjoy beautiful art and music, and to fall madly in love - as is the case in this film. Boy meets girl, they fall in love, but something stands in their way of eternal happiness, the classic story.<br /><br />The wonderful music of George Gerschwin complements the great dancing by Gene Kelly and Leslie Caron. "An American in Paris" is a humorous, light-hearted, loving film well worth watching.<br /><br />8/10<br /><br />
|
ปารีสเป็นสถานที่ที่จะเพลิดเพลินไปกับศิลปะและดนตรีอันงดงาม และตกหลุมรักอย่างบ้าคลั่ง ดังเช่นในหนังเรื่องนี้ เด็กชายพบกับหญิงสาว พวกเขาตกหลุมรัก แต่มีบางอย่างขัดขวางความสุขชั่วนิรันดร์ของพวกเขา เรื่องราวสุดคลาสสิก<br /><br />บทเพลงอันไพเราะของ George Gerschwin ช่วยเติมเต็มการเต้นรำอันยอดเยี่ยมของ Gene Kelly และ Leslie Caron "An American in Paris" เป็นภาพยนตร์ที่ตลกขบขัน สบายๆ และน่ารักที่ควรค่าแก่การดู<br /><br />8/10<br /><br />
| 1pos
|
I can give you four reasons to see this movie:<br /><br />1. Four of the best filmmakers in the contemporary Mexican cinema.<br /><br />2. Four good stories, related into a big scheme.<br /><br />3. A surprisingly good cast.<br /><br />4. A bitter reflexion about the biggest trouble in this country (and many others).<br /><br />(POSSIBLE SPOILERS)<br /><br />Alejandro Gamboa opens this movie with a good story in a comedic mood about the authority practicing the extortion against regular people and still expecting to be appreciated by its efforts. <br /><br />Then Antonio Serrano gets more dramatic in the second piece with a story heir to the Italian neorealism with a "Peter and the wolf"-like anecdote.<br /><br />In the third story, the one that seems more independent from this series even in the context, Carlos Carrera tells us the story of a man being at the wrong place in the wrong moment. But after the recent lynching at Tlahuac and the tradition in this awful matter at the State of Mexico, this story couldn't be more updated.<br /><br />And at the end, Fernando Sariñana returns to the dark humor in the "grand finale" in which he puts together the most of the characters from the past sequences in one of the better comedy pieces ever filmed. Reprising the center scene from one of his previous films "Todo el poder", Sariñana gives the final lesson of the theme. And by the way, give us the scene that steals the movie with Anna Ciochetti making a brief striptease.<br /><br />Once the movie has ended, you get a bittersweet feeling about having looked at a good movie (and maybe enjoyed it) with a very painful subject. They say that in Mexico people laugh at their own disgrace and this is the best example. This film is a testimony of how Mexicans have learn to live in the middle of a crime state(and perhaps accepted it), between two fires: The criminals and the so-called authorities full of corruption. Even this movie is a wishful thinking because almost all the good people have been a victim of crime and they don't get this unhurt. If you had an assault without a scratch then you're lucky. Meanwhile, don't lose the chance to see this movie, highly recommended.<br /><br />And it's a beautiful life in Mexico...
|
ฉันสามารถให้เหตุผลสี่ประการแก่คุณในการชมภาพยนตร์เรื่องนี้:<br /><br />1. ผู้สร้างภาพยนตร์ที่เก่งที่สุดสี่คนในวงการภาพยนตร์เม็กซิกันร่วมสมัย<br /><br />2. สี่เรื่องดีๆ เกี่ยวโยงเป็นแผนใหญ่<br /><br />3. นักแสดงที่ดีอย่างน่าประหลาดใจ<br /><br />4. ภาพสะท้อนอันขมขื่นเกี่ยวกับปัญหาที่ใหญ่ที่สุดในประเทศนี้ (และปัญหาอื่นๆ อีกมากมาย)<br /><br />(อาจมีสปอยล์)<br /><br />Alejandro Gamboa เปิดหนังเรื่องนี้ด้วยเรื่องราวดีๆ ในอารมณ์ตลกเกี่ยวกับ ผู้มีอำนาจที่ปฏิบัติการขู่กรรโชกต่อประชาชนทั่วไปและยังคงคาดหวังว่าจะได้รับความชื่นชมจากความพยายามของตน <br /><br />จากนั้น Antonio Serrano ก็ดราม่ายิ่งขึ้นในภาคที่สองด้วยเรื่องราวที่สืบทอดมาจากลัทธินีโอเรียลลิสม์ของอิตาลีพร้อมเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่เหมือน "ปีเตอร์กับหมาป่า"<br /><br />ในเรื่องที่สาม เรื่องที่ดูเหมือนเป็นอิสระจากซีรีส์นี้มากกว่าแม้ในบริบท Carlos Carrera เล่าให้เราฟังถึงเรื่องราวของผู้ชายคนหนึ่งที่อยู่ผิดที่ในเวลาที่ผิด แต่หลังจากการประชาทัณฑ์ที่ Tlahuac เมื่อเร็วๆ นี้ และประเพณีในเรื่องเลวร้ายนี้ที่รัฐเม็กซิโก เรื่องราวนี้ก็ไม่สามารถอัปเดตไปมากกว่านี้ได้<br /><br />และท้ายที่สุด Fernando Sariñana ก็กลับมามีอารมณ์ขันอันเลวร้ายอีกครั้งใน "ตอนจบที่ยิ่งใหญ่" ซึ่งเขารวบรวมตัวละครส่วนใหญ่จากซีเควนซ์ในอดีตมารวมกันเป็นผลงานตลกที่ดีกว่าชิ้นหนึ่งที่เคยถ่ายทำ Sariñanaกลับมาเป็นฉากกลางจากภาพยนตร์เรื่อง Todo el poder เรื่องก่อนๆ ของเขาโดยให้บทเรียนสุดท้ายของธีมนี้ เอาล่ะ ขอฉากที่ขโมยหนังเรื่องนี้มาให้เราดูโดยที่ Anna Ciochetti เปลื้องผ้าสั้นๆ<br /><br />เมื่อหนังจบ คุณจะรู้สึกหวานอมขมกลืนที่ได้ดูหนังดีๆ สักเรื่อง (และบางทีอาจจะ) สนุกกับมัน) กับเรื่องที่เจ็บปวดมาก พวกเขาบอกว่าในเม็กซิโก ผู้คนหัวเราะเยาะความอับอายของตัวเอง และนี่คือตัวอย่างที่ดีที่สุด. ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าชาวเม็กซิกันเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตท่ามกลางรัฐอาชญากรรม (และอาจยอมรับได้) ระหว่างเหตุเพลิงไหม้สองครั้ง: อาชญากรและหน่วยงานที่เรียกว่าเต็มไปด้วยการทุจริต แม้แต่หนังเรื่องนี้ก็ยังเป็นเรื่องที่น่าคิดเพราะคนดีๆ เกือบทั้งหมดตกเป็นเหยื่อของอาชญากรรม และพวกเขาก็ไม่ได้รับอันตรายใดๆ เลย หากคุณถูกทำร้ายโดยไม่มีรอยขีดข่วน แสดงว่าคุณโชคดี ในขณะเดียวกันอย่าเสียโอกาสไปดูหนังเรื่องนี้ ขอแนะนำ<br /><br />และเป็นชีวิตที่สวยงามในเม็กซิโก...
| 1pos
|
This movie, even though is about one of the most favorite topics of Mexican producers producers: the extreme life in our cities, has a funny way to put it on the screen. <br /><br />Four of the more important Mexican directors, of the last times, approach histories of our city framed in diverse literary sorts as it can be the farce or the satire, which gives us a film with a over exposed topic in our country, but narrated in a very different way which gives a freshness tone him. <br /><br />With actors little known, but that interprets of excellent way their paper, each one of the directors reflect in the stories the capacity by we have been identified anywhere in the world, that capacity of laugh the pains and to make celebration of the sadness. Perhaps to many people in our country the film not have pleased, but I consider that people of other countries could find attractive and share the surrealism of the Mexican.
|
แม้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะเกี่ยวกับหนึ่งในหัวข้อโปรดิวเซอร์ของโปรดิวเซอร์ชาวเม็กซิกัน นั่นคือชีวิตสุดขั้วในเมืองต่างๆ ของเรา แต่ก็มีวิธีแสดงตลกบนจอภาพยนตร์ด้วย <br /><br />ครั้งสุดท้ายที่ผู้กำกับชาวเม็กซิกันคนสำคัญสี่คนกล่าวถึงประวัติศาสตร์ของเมืองของเราที่ล้อมรอบด้วยวรรณกรรมที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องตลกขบขันหรือการเสียดสี ซึ่งทำให้เราได้ภาพยนตร์ที่มีการเปิดโปงมากเกินไป ในประเทศของเรา แต่บรรยายด้วยวิธีที่แตกต่างออกไปมากซึ่งทำให้เขามีความสดชื่น <br /><br />เนื่องจากนักแสดงไม่ค่อยมีใครรู้จัก แต่สามารถตีความผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม ผู้กำกับแต่ละคนได้สะท้อนเรื่องราวในความสามารถที่เราระบุได้ทุกที่ในโลก ความสามารถในการหัวเราะความเจ็บปวดและ เพื่อเฉลิมฉลองความโศกเศร้า บางทีสำหรับคนจำนวนมากในประเทศของเราภาพยนตร์เรื่องนี้อาจไม่พอใจกับเรื่องนี้ แต่ฉันคิดว่าผู้คนในประเทศอื่น ๆ อาจพบว่ามีเสน่ห์และแบ่งปันภาพสถิตยศาสตร์ของชาวเม็กซิกัน
| 1pos
|
I was on France, around March 05, and I love to go to this Film Festivals. I knew about this Cinémas d'Amérique Latine de Toulouse, but I've never went to it. I decided to go and then I caught Cero y van 4. <br /><br />The film is stunning. It doesn't caused the impact on me like with the Mexican users, because it was french-subtitled but it's still shocking.<br /><br />This film is a satire about urban violence, about kidnapping and crime on the streets in Mexico. It is a crude portrait of the city. Of a Metropolis. Secuestro Express, with a stunning Mia Maestro, which was also a satire of kidnapping, almost, but with a more serious tone has, and I think so, some kinda connection with Cero y van 4. A, sort of, redemption story and that how much is too much? Man on Fire, that was stunningly strong, was also, not a satire, but a crude portrait into the streets of Mexico. Or it is like The Brave One. A film that shocks and hits you in the guts very hard. This is like The Usual Suspects, it has some plot twists and turns, but that makes it even more believable. Verdict: A film that shocks and makes you believe that there's no security on the streets anymore. Stunning dialogue, impressive direction and astonishing performances. Cero y van 4 is a film that you won't forget soon. Leaves you shaking and stunned.
|
ฉันอยู่ที่ฝรั่งเศสประมาณวันที่ 5 มีนาคม และฉันชอบไปเทศกาลภาพยนตร์นี้ ฉันรู้เกี่ยวกับ Cinémas d'Amérique Latine de Toulouse นี้ แต่ฉันไม่เคยไปเลย ตัดสินใจไปแล้วก็จับ Cero y van 4 ได้เลย <br /><br />หนังเรื่องนี้น่าทึ่งมาก มันไม่ได้ส่งผลกระทบต่อฉันเหมือนกับผู้ใช้ชาวเม็กซิกัน เพราะมันมีคำบรรยายภาษาฝรั่งเศสแต่ก็ยังน่าตกใจ<br /><br />หนังเรื่องนี้เป็นการเสียดสีเกี่ยวกับความรุนแรงในเมือง เกี่ยวกับการลักพาตัว และอาชญากรรมบนท้องถนน ในเม็กซิโก เป็นภาพเหมือนของเมืองอย่างหยาบๆ ของมหานคร Secuestro Express พร้อมด้วย Mia Maestro อันน่าทึ่ง ซึ่งเป็นการเสียดสีเรื่องการลักพาตัวด้วย เกือบจะเหมือนกัน แต่ด้วยน้ำเสียงที่จริงจังกว่านั้น และฉันก็คิดอย่างนั้น มีความเกี่ยวข้องกับ Cero y van 4 บ้าง A เรื่องราวการไถ่ถอน และนั่น เท่าไหร่มากเกินไป? Man on Fire ซึ่งมีความแข็งแกร่งอย่างน่าทึ่ง ไม่ใช่การเสียดสี แต่เป็นภาพที่หยาบคายบนท้องถนนในเม็กซิโก หรือจะเหมือนกับ The Brave One ภาพยนตร์ที่ช็อคและกระแทกใจคุณอย่างแรง เรื่องนี้ก็เหมือนกับ The Usual Suspects ตรงที่มีโครงเรื่องหักมุมอยู่บ้าง แต่นั่นก็ทำให้ดูน่าเชื่อมากยิ่งขึ้น คำตัดสิน: ภาพยนตร์ที่สร้างความตื่นตระหนกและทำให้คุณเชื่อว่าไม่มีระบบรักษาความปลอดภัยบนท้องถนนอีกต่อไป บทสนทนาที่น่าทึ่ง ทิศทางที่น่าประทับใจ และการแสดงที่น่าอัศจรรย์ Cero y van 4 หนังที่คุณจะไม่มีวันลืมเร็วๆนี้ ทำให้คุณสั่นและตะลึง
| 1pos
|
This show is awesome! I have been a fan since it premiered, and it only keeps me watching... I've seen some terrible things here, that I wish I hadn't, BUT, it really shows you how addiction affects all involved, not just the addict. You can see all kinds of different addictions, from drugs and alcohol to the shopping addict, or the eating disorder addict. And actually, it's really sad to see some of the famous faces that have come through also. We've seen accomplished musicians, an NBA player, and even young people, who really need the help. And since they have started showing a few follow-ups, that's been awesome too. Now, you can see how they are a long while after their ep aired. If you haven't checked this one out, please do. It's on A&E, and it's awesome! The new eps are Sunday nights at 10PM EST, if I remember correctly... so set your TiVo!
|
รายการนี้สุดยอดมาก! ฉันเป็นแฟนตัวยงมาตั้งแต่ฉายรอบปฐมทัศน์ และมันทำให้ฉันดูต่อไป... ฉันเคยเห็นเรื่องเลวร้ายบางอย่างที่นี่ ซึ่งฉันหวังว่าจะไม่เห็น แต่มันแสดงให้คุณเห็นว่าการเสพติดส่งผลต่อทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องอย่างไร ไม่ใช่แค่เพียง ติดยาเสพติด คุณสามารถเห็นการเสพติดทุกประเภท ตั้งแต่ยาเสพติดและแอลกอฮอล์ไปจนถึงการติดช้อปปิ้ง หรือติดความผิดปกติของการกิน และจริงๆ แล้ว มันเป็นเรื่องน่าเศร้าจริงๆ ที่ได้เห็นใบหน้าที่โด่งดังบางคนผ่านเข้ามาด้วย เราได้เห็นนักดนตรีที่ประสบความสำเร็จ ผู้เล่น NBA และแม้แต่คนหนุ่มสาวที่ต้องการความช่วยเหลือจริงๆ และเนื่องจากพวกเขาเริ่มแสดงการติดตามผลบ้างแล้ว นั่นก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน ตอนนี้ คุณสามารถดูว่าพวกเขาใช้เวลานานแค่ไหนหลังจากที่ EP ของพวกเขาออกอากาศ หากคุณยังไม่ได้ตรวจสอบสิ่งนี้โปรดดำเนินการ อยู่ใน A&E และมันยอดเยี่ยมมาก! ตอนใหม่คือคืนวันอาทิตย์ เวลา 22.00 น. EST หากฉันจำไม่ผิด... ตั้งค่า TiVo ของคุณซะ!
| 1pos
|
I find I enjoy this show, but the format needs some work. First off, the good attributes. I like how this show will take us through the day-to-day life of an addict because the producers have a knack at getting the addict to show us how bad they've allowed their lives to become. This is followed by an intervention which is then followed by an outcome. Intervention doesn't candy-coat things and sometimes the outcome (often short term due to the constraints of time between filming and airing) is a negative outcome. This makes the positive outcomes all the better.<br /><br />Another thing I like about the show is the quality of the camera work. Given the reality that these cameramen have to squeeze anywhere and don't have the benefit of re shooting scenes the photography is surprisingly good and stable. It's actually superior to scripted shows like "The Shield" where the photography is so bad it can induce nausea.<br /><br />Now for the bad. An episode will sometimes contain two completely different and unrelated cases that will be mixed together during the show. You'll get caught up in the story of one addict then suddenly you're thrown into the story of another. Get caught up in that story then suddenly you're back to the first addict...or are you? By now you may have forgotten which case the individual currently on screen belong to. This constant flip-flopping between addicts really gets disruptive during the intervention scenes because the show will even mix together the two completely unrelated interventions! I once heard the marketing B.S. reason for this poor design: "The show can get so intense that switching to another addict allows the viewer time to absorb what they're watching." Oh please. Clearly the reason this is done is because they have two cases that aren't big enough for an hour show so they mix two together. By mixing them instead of giving each a half hour block, like they should, it forces the viewer to watch the entire thing (and the commercials) if they are interested in one case but not the other.<br /><br />I used to find these "blender" episodes so annoying that I'd only tell my TiVo to record episodes containing one addict, but then it became easier just to record all of them.
|
ฉันพบว่าฉันชอบรายการนี้ แต่รูปแบบต้องปรับปรุงบ้าง ก่อนอื่นคุณสมบัติที่ดี ฉันชอบที่รายการนี้จะนำเราผ่านชีวิตประจำวันของผู้ติดยา เพราะโปรดิวเซอร์มีความสามารถพิเศษในการทำให้คนติดยาแสดงให้เราเห็นว่าพวกเขาปล่อยให้ชีวิตของพวกเขาเลวร้ายแค่ไหน ตามด้วยการแทรกแซงซึ่งตามมาด้วยผลลัพธ์ การแทรกแซงไม่ได้เคลือบสิ่งต่างๆ และบางครั้งผลลัพธ์ (มักเป็นระยะสั้นเนื่องจากข้อจำกัดด้านเวลาระหว่างการถ่ายทำและการออกอากาศ) ก็เป็นผลลัพธ์เชิงลบ ซึ่งจะทำให้ผลลัพธ์เชิงบวกดีขึ้นทั้งหมด<br /><br />อีกสิ่งหนึ่งที่ฉันชอบเกี่ยวกับการแสดงคือคุณภาพของการทำงานของกล้อง ด้วยความจริงที่ว่าตากล้องเหล่านี้ต้องไปไหนมาไหนและไม่ได้รับประโยชน์จากการถ่ายภาพฉากใหม่ การถ่ายภาพจึงออกมาดีและมั่นคงอย่างน่าประหลาดใจ จริงๆ แล้วเหนือกว่ารายการที่มีสคริปต์อย่าง "The Shield" ซึ่งภาพถ่ายแย่มากจนอาจทำให้เกิดอาการคลื่นไส้ได้<br /><br />ตอนนี้แย่แล้ว บางครั้งตอนหนึ่งจะมีสองกรณีที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงและไม่เกี่ยวข้องกันซึ่งจะปะปนกันในระหว่างการแสดง คุณจะติดอยู่กับเรื่องราวของผู้ติดคนหนึ่ง แต่ทันใดนั้นคุณก็ถูกโยนเข้าไปในเรื่องราวของอีกคน จมอยู่กับเรื่องราวนั้น แล้วจู่ๆ คุณก็กลับมาเป็นผู้ติดคนแรกอีกครั้ง...หรือคุณล่ะ? ถึงตอนนี้คุณอาจลืมไปแล้วว่าบุคคลที่อยู่บนหน้าจอเป็นกรณีใด การพลิกผันอย่างต่อเนื่องระหว่างผู้ติดยาเสพติดทำให้เกิดความยุ่งยากในระหว่างฉากแทรกแซงเพราะรายการจะผสมผสานการแทรกแซงทั้งสองที่ไม่เกี่ยวข้องกันโดยสิ้นเชิงเข้าด้วยกัน! ฉันเคยได้ยินเรื่องการตลาด B.S. เหตุผลสำหรับการออกแบบที่ไม่ดีนี้: "การแสดงอาจมีความเข้มข้นมากจนการเปลี่ยนไปใช้สิ่งเสพติดอื่นทำให้ผู้ชมมีเวลาซึมซับสิ่งที่พวกเขากำลังดูอยู่" โอ้ ได้โปรด. เหตุผลที่ชัดเจนที่ทำเช่นนี้ก็เพราะพวกเขามีสองกรณีที่ไม่ใหญ่พอสำหรับการแสดงหนึ่งชั่วโมง ดังนั้นพวกเขาจึงรวมสองกรณีเข้าด้วยกัน การผสมผสานแทนที่จะให้แต่ละช่วงครึ่งชั่วโมงอย่างที่ควรจะเป็น จะเป็นการบังคับให้ผู้ชมดูเรื่องทั้งหมด (และโฆษณา) หากพวกเขาสนใจกรณีหนึ่งแต่ไม่สนใจอีกกรณี<br /><br /> ฉันเคยพบว่าตอน "ปั่น" เหล่านี้น่ารำคาญมากจนฉันบอก TiVo ของฉันเท่านั้นให้บันทึกตอนที่มีผู้ติดยาเสพติดเพียงคนเดียว แต่จากนั้นมันก็กลายเป็นเรื่องง่ายที่จะบันทึกทั้งหมด
| 1pos
|
Intervention' has helped me with my own addictions and recovery. I'm a middle-aged married father of two. I'm quite functional in my personal and professional life. Still, I have pain from my past that I use addictions to soothe, and issues from which I am slowly recovering. When these addicts and their families share their lives with me, they help me to improve my life and my relationship with my family.<br /><br />The show, unlike many others, digs into the past of the addict and reveals events that probably caused their addiction. Many of us suffer because it's too scary to go back and do, as Alice Miller says, "the discovery and emotional acceptance of the truth in the individual and unique history of our childhood." The show deserves a lot of credit for at least getting this process started. This digging is painful and difficult, but worth it. So much coverage of addiction -- fictional and non-fictional -- seems to ignore the underlying issues. Often it's assumed that the addict just one day started to shoot up or whatever for fun or pleasure or self-interest, and now they can't stop. Not so: addictions are about killing pain. I can relate to the different events and hardships in people's lives. There are common themes, and surprising exceptions. Many addicts have suffered miserable abuse. Some kids simply respond badly to divorce. To those who think that addiction is an over-reaction to a hardship, I would just say that different people respond differently. Although some kids handle divorce well, others, like Cristy in the show, "collapse in a heap on the floor" and have their lives forever changed by the event.<br /><br />For example, last night's counselor said that pretty young Andrea seeks validation from men. She strips for cash for a 75-year old neighbor and lets men abuse her. Sound familiar to anyone? The series is filled with information that we can use to understand our own motivations and make adjustments to our lives. Often it's those of us with smaller issues who suffer the longest. As they say, even a stopped watch is right twice a day, but a slow watch can go undetected for quite a while, until it's made your life miserable.<br /><br />To the producers: Thank you for making the show, for digging into the past, for the follow-ups. Also, the graphics, the format, and the theme music are brilliant.<br /><br />To the addicts: thank you for your courage to share. Whether or not you have helped yourself, you have helped me.
|
การแทรกแซง' ช่วยให้ฉันติดยาเสพติดและฟื้นตัวได้ ฉันเป็นพ่อวัยกลางคนที่แต่งงานแล้วของลูกสองคน ฉันค่อนข้างทำงานได้ดีทั้งในชีวิตส่วนตัวและอาชีพการงาน ถึงกระนั้น ฉันยังมีความเจ็บปวดจากอดีตที่ใช้การเสพติดเพื่อบรรเทา และปัญหาที่ฉันค่อยๆ ฟื้นตัว เมื่อผู้ติดยาเสพติดและครอบครัวแบ่งปันชีวิตกับฉัน พวกเขาช่วยให้ฉันปรับปรุงชีวิตและความสัมพันธ์ของฉันกับครอบครัวให้ดีขึ้น<br /><br />รายการนี้ไม่เหมือนรายการอื่น ๆ คือเจาะลึกอดีตของผู้ติดยาเสพติดและเผยให้เห็น เหตุการณ์ที่อาจทำให้เกิดการเสพติด พวกเราหลายคนต้องทนทุกข์เพราะมันน่ากลัวเกินกว่าจะกลับไปทำ ดังที่อลิซ มิลเลอร์กล่าวไว้ว่า "การค้นพบและการยอมรับทางอารมณ์ต่อความจริงในประวัติศาสตร์ของแต่ละคนและไม่เหมือนใครในวัยเด็กของเรา" การแสดงนี้สมควรได้รับเครดิตอย่างมากสำหรับการเริ่มต้นกระบวนการนี้อย่างน้อยที่สุด การขุดครั้งนี้เจ็บปวดและยากลำบากแต่ก็คุ้มค่า การรายงานข่าวเกี่ยวกับการติดยาเสพติดมากมาย ทั้งเรื่องสมมติและไม่ใช่เรื่องสมมติ ดูเหมือนจะเพิกเฉยต่อปัญหาที่ซ่อนอยู่ มักสันนิษฐานว่าผู้ติดยาเริ่มพุ่งพล่านเพียงวันเดียว หรืออะไรก็ตามเพื่อความสนุกสนาน ความเพลิดเพลิน หรือผลประโยชน์ของตนเอง และตอนนี้พวกเขาก็หยุดไม่ได้ ไม่เป็นเช่นนั้น การเสพติดเป็นเรื่องของการฆ่าความเจ็บปวด ฉันสามารถเชื่อมโยงกับเหตุการณ์ต่างๆ และความยากลำบากในชีวิตของผู้คนได้ มีธีมที่เหมือนกันและมีข้อยกเว้นที่น่าประหลาดใจ ผู้ติดยาจำนวนมากต้องทนทุกข์ทรมานจากการถูกทารุณกรรมอย่างน่าสังเวช เด็กบางคนตอบสนองไม่ดีต่อการหย่าร้าง สำหรับผู้ที่คิดว่าการเสพติดเป็นการตอบโต้ต่อความยากลำบากมากเกินไป ฉันแค่บอกว่าแต่ละคนมีปฏิกิริยาต่างกัน แม้ว่าเด็กบางคนจะรับมือกับการหย่าร้างได้ดี แต่คนอื่นๆ อย่างคริสตี้ในรายการ "ทรุดตัวลงกองกับพื้น" และชีวิตก็เปลี่ยนไปตลอดกาลจากเหตุการณ์นี้<br /><br />ยกตัวอย่างที่ปรึกษาเมื่อคืนบอกว่า แอนเดรียสาวสวยขอคำยืนยันจากผู้ชาย เธอเปลื้องผ้าเพื่อแลกกับเพื่อนบ้านวัย 75 ปี และปล่อยให้ผู้ชายข่มเหงเธอ ฟังดูคุ้นเคยกับใครบ้างไหม? ซีรีส์นี้เต็มไปด้วยข้อมูลที่เราสามารถใช้เพื่อทำความเข้าใจแรงจูงใจของเราเองและปรับเปลี่ยนชีวิตของเราได้ บ่อยครั้งพวกเราที่มีปัญหาเล็กๆ น้อยๆ จะต้องทนทุกข์ทรมานยาวนานที่สุด อย่างที่เขาว่ากันว่า แม้แต่นาฬิกาที่หยุดเดินก็ยังถูกต้องวันละสองครั้ง แต่นาฬิกาที่เดินช้าๆ อาจถูกตรวจไม่พบได้ระยะหนึ่ง จนกระทั่งมันทำให้ชีวิตของคุณน่าสังเวช<br /><br />ถึงผู้ผลิต: ขอบคุณที่ทำให้ แสดงเพื่อขุดอดีตเพื่อติดตามผล นอกจากนี้ กราฟิก รูปแบบ และเพลงประกอบยังยอดเยี่ยมอีกด้วย<br /><br />สำหรับผู้เสพติด: ขอขอบคุณสำหรับความกล้าที่จะแบ่งปัน ไม่ว่าคุณจะช่วยตัวเองหรือไม่คุณก็ช่วยฉันแล้ว
| 1pos
|
I just caught an episode about Brad, the crack cocaine addict who turned to a drug addicted life on the streets after his bicycle racing career went to shambles as fast as it started. I have to say that the story about his biking career was more heart-breaking than his drug addiction. Here's this young guy who is winning bike races left and right and is invited to train with an Olympic training team for two weeks, and immediately upon arriving he insults Lance Armstrong, one of the greatest athletes who ever lived, and is generally callous and unfriendly to everyone in general. Understandably, he is soon asked to leave. Most of the show is about his struggle with addiction and how he got his life back, but what I wanted to know was what was wrong with him in the first place to make his act like such an ass?<br /><br />At any rate, I was confused about how the show was put together, since it shows Brad at the height of his addiction. We see footage of him pan-handling and sleeping in gutters and ditches and even smoking crack cocaine. I didn't even know that was legal to show, but why would a camera crew just follow him around and film that? Do they do that in hopes that this guy will turn his life around and give them some material for a good TV episode?<br /><br />At any rate, it is an enlightening show, because it shows the effects of various addictions and the total control that they can take over people's lives. Sometimes it's hard to watch because you really see how badly the families and friends suffer in the face of the addict's indifference, although I have to admit that at the end it all seems a little too clean-cut. There are times during the episodes when terrible things happen and everything seems lost, but still, and maybe I should warn about spoilers here, everything has a little too much of a happily-ever-after feel at the end, and I have a feeling that that is a very uncommon occurrence in real life. But still, it's a show about people trying to help other people, and you can never complain too much about something like that
|
ฉันเพิ่งได้ดูตอนเกี่ยวกับแบรด ชายติดโคเคนที่หันไปใช้ชีวิตติดยาตามท้องถนน หลังจากที่อาชีพนักแข่งจักรยานของเขาต้องพบกับความโกลาหลอย่างรวดเร็วตั้งแต่เริ่มต้น ฉันต้องบอกว่าเรื่องราวเกี่ยวกับอาชีพนักปั่นจักรยานของเขาทำให้ใจสลายมากกว่าการติดยา นี่คือชายหนุ่มคนนี้ที่ชนะการแข่งขันจักรยานซ้ายและขวา และได้รับเชิญให้ฝึกกับทีมฝึกซ้อมโอลิมปิกเป็นเวลาสองสัปดาห์ และทันทีที่มาถึง เขาก็ดูถูกแลนซ์ อาร์มสตรอง หนึ่งในนักกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เคยมีชีวิตอยู่ และโดยทั่วไปจะใจแข็งและไม่เป็นมิตร ถึงทุกคนโดยทั่วไป เป็นที่เข้าใจได้ว่าในไม่ช้าเขาก็ถูกขอให้ออกไป รายการส่วนใหญ่เป็นเรื่องเกี่ยวกับการต่อสู้กับการเสพติดและวิธีที่เขาฟื้นคืนชีวิต แต่สิ่งที่ฉันอยากรู้คือเกิดอะไรขึ้นกับเขาตั้งแต่แรกที่ทำให้การแสดงของเขาเหมือนลา?<br /><br / >อย่างไรก็ตาม ฉันรู้สึกสับสนเกี่ยวกับวิธีการจัดรายการนี้ เพราะมันทำให้แบรดเห็นว่าเขาเสพติดถึงขีดสุด เราเห็นภาพที่เขาใช้กระทะและนอนอยู่ในรางน้ำและคูน้ำ หรือแม้แต่สูบโคเคน ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการแสดงนั้นถูกกฎหมาย แต่ทำไมทีมงานตากล้องถึงตามเขาไปรอบๆ และถ่ายทำเรื่องนั้นล่ะ? พวกเขาทำแบบนั้นโดยหวังว่าผู้ชายคนนี้จะพลิกชีวิตและมอบเนื้อหาสำหรับรายการทีวีดีๆ ให้พวกเขาหรือเปล่า?<br /><br />ยังไงก็ตาม มันเป็นการแสดงที่ให้ความกระจ่างแจ้ง เพราะมันแสดงให้เห็นถึงเอฟเฟกต์ต่างๆ การเสพติดและการควบคุมทั้งหมดที่สามารถครอบงำชีวิตของผู้คนได้ บางครั้งมันก็ยากที่จะดูเพราะคุณเห็นจริงๆ ว่าครอบครัวและเพื่อนฝูงต้องทนทุกข์ทรมานเพียงใดเมื่อเผชิญกับความเฉยเมยของผู้ติดยา แม้ว่าฉันจะต้องยอมรับว่าท้ายที่สุดแล้วทุกอย่างดูสะอาดตาเกินไปเล็กน้อย มีหลายครั้งในช่วงเวลาที่เรื่องแย่ๆ เกิดขึ้น และทุกอย่างดูเหมือนสูญหายไป แต่ถึงกระนั้น และบางทีฉันควรเตือนเกี่ยวกับสปอยล์ที่นี่ ทุกอย่างมีความรู้สึกมีความสุขชั่วนิรันดร์มากเกินไปเล็กน้อยในตอนท้าย และฉันก็รู้สึกได้ นั่นเป็นเหตุการณ์ที่ไม่ธรรมดาในชีวิตจริง แต่ถึงกระนั้น มันก็เป็นรายการเกี่ยวกับผู้คนที่พยายามช่วยเหลือผู้อื่น และคุณจะไม่มีวันบ่นมากเกินไปเกี่ยวกับเรื่องแบบนั้น
| 1pos
|
What I liked best in this film is that like the films of Hitchcock, it is a thriller that does not take itself too seriously.<br /><br />Hitchcock understood that people go the the movies to have a good time. Something that Hollywood seems to have forgotten in recent years. This is a thriller, but it has plenty of laughs and always has one eye winking at the camera.<br /><br />Rachel McAdams is wonderful as always. Cillian Murphy is creepier than he was in Batman Begins. In the old days, there were guys who always played the bad guy. We don't see much of that these days because I suspect the Hollywood agents consider it a bad career move, but Cillian Murphy is really good at being bad.<br /><br />The directing is surprising stylish. The story is good but the dialog could have used some sprucing up.<br /><br />"Red Eye" is a really fun film and people were applauding when the closing credits started rolling. If you are in the mood for an enjoyable escapist thriller, "Red Eye" might be your ticket.
|
สิ่งที่ฉันชอบที่สุดในหนังเรื่องนี้ก็คือ เช่นเดียวกับหนังของ Hitchcock ที่เป็นหนังระทึกขวัญที่ไม่จริงจังจนเกินไป<br /><br />Hitchcock เข้าใจว่าผู้คนไปดูหนังเพื่อมีช่วงเวลาที่ดี สิ่งที่ฮอลลีวู้ดดูเหมือนจะลืมไปในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เรื่องนี้เป็นหนังระทึกขวัญ แต่ก็มีเสียงหัวเราะมากมายและมักจะขยิบตาให้กล้องอยู่เสมอ<br /><br />Rachel McAdams ยอดเยี่ยมเช่นเคย คิลเลียน เมอร์ฟีย์น่ากลัวกว่าใน Batman Begins เสียอีก สมัยก่อนก็มีผู้ชายที่เล่นตัวร้ายตลอด ทุกวันนี้เราไม่ค่อยเห็นเรื่องนั้นมากนักเพราะฉันสงสัยว่าเจ้าหน้าที่ฮอลลีวูดมองว่ามันเป็นการย้ายอาชีพที่แย่ แต่คิลเลียน เมอร์ฟีย์แสดงตัวแย่ได้ดีมาก<br /><br />การกำกับดูมีสไตล์อย่างน่าประหลาดใจ เรื่องราวดีแต่บทสนทนาน่าจะใช้การปรุงแต่งบ้าง<br /><br />"Red Eye" เป็นหนังที่สนุกมาก และผู้คนต่างปรบมือเมื่อเครดิตปิดเรื่องเริ่มฉาย หากคุณอยู่ในอารมณ์อยากดูหนังแนวระทึกขวัญแนวหลบหนี "Red Eye" อาจเป็นคำตอบของคุณ
| 1pos
|
I saw an advanced screening for this movie tonight. I absolutely loved it. The movie kept me on the edge of my seat all night. Cillian Murphy is extremely creepy as the villain. For those of you who have seen Batman Begins, his character was much scarier in this film. He played his character very well. The scariest "bad guy," I have seen in awhile. Rachel McAdams was great. Everyone in the audience laughed, gasped and cheered at the same time, as if we were on cue. The suspense is held through out the movie. THe amazing part is that the end was not anti-climatic. I was not disappointed in the end. I felt satisfied. The trailer does not do the movie justice. The movie is much better than the trailer indicated. Do not wait for this movie to come out on video. Go see it. Although, I did not have to pay to see this movie, I would have gladly given 10.75 to see it. Enjoy!
|
ฉันเห็นการฉายภาพยนตร์ขั้นสูงคืนนี้ ฉันรักมันอย่างแน่นอน ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ฉันต้องนั่งไม่ติดเก้าอี้ตลอดทั้งคืน Cillian Murphy เป็นคนร้ายที่น่าขนลุกมาก สำหรับผู้ที่เคยดู Batman Begins ตัวละครของเขาน่ากลัวกว่ามากในภาพยนตร์เรื่องนี้ เขาเล่นตัวละครของเขาได้ดีมาก "คนเลว" ที่น่ากลัวที่สุดที่ฉันเคยเห็นมาสักพักแล้ว ราเชล แม็กอดัมส์ก็เยี่ยมมาก ทุกคนในกลุ่มผู้ชมต่างหัวเราะ หายใจไม่ออก และโห่ร้องในเวลาเดียวกัน ราวกับว่าเรากำลังตามคิว ความสงสัยเกิดขึ้นตลอดทั้งเรื่อง ส่วนที่น่าทึ่งก็คือจุดสิ้นสุดไม่ได้ต่อต้านสภาพอากาศ ฉันไม่ผิดหวังในที่สุด ฉันรู้สึกพอใจ ตัวอย่างไม่ได้ให้ความยุติธรรมกับภาพยนตร์ หนังเรื่องนี้ดีกว่าตัวอย่างที่ระบุมาก อย่ารอให้หนังเรื่องนี้ออกมาเป็นวิดีโอ ไปดูมัน. แม้ว่าฉันจะไม่ต้องจ่ายเงินเพื่อดูหนังเรื่องนี้ แต่ฉันยินดีให้ 10.75 เพื่อดูหนังเรื่องนี้ สนุก!
| 1pos
|
I had fun watching Red Eye. It's not a masterpiece, but it's well directed and structured. Cillian Murphy and Rachel McAdams are perfect in the role. Yes, it's the same old story with a different setting but Wes Craven gave it a good pace. At least not another Scream with the usual college killer. It's nice when you can see a clean, coherent thriller even when originality doesn't stand out as its main character. Particularly from a film-maker like Craven that has brought so many innovative ideas to the thriller and horror genre in the past and that now just lends himself to bringing home what could have been a good TV movie had it not been released theatrically. Good job!
|
ฉันสนุกกับการดู Red Eye มันไม่ใช่ผลงานชิ้นเอกแต่มีการกำกับและมีโครงสร้างที่ดี ซิลเลียน เมอร์ฟีย์และเรเชล แม็คอดัมส์ทำหน้าที่ได้สมบูรณ์แบบ ใช่ มันเป็นเรื่องเก่าๆ ที่มีฉากแตกต่างออกไป แต่เวส คราเวนให้จังหวะที่ดี อย่างน้อยก็ไม่ใช่ Scream อีกต่อไปกับนักฆ่าวิทยาลัยทั่วไป เป็นเรื่องดีเมื่อคุณได้เห็นหนังระทึกขวัญที่สะอาดและต่อเนื่อง แม้ว่าความคิดริเริ่มจะไม่โดดเด่นในฐานะตัวละครหลักก็ตาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากผู้สร้างภาพยนตร์อย่าง Craven ที่นำไอเดียใหม่ๆ มากมายมาสู่แนวระทึกขวัญและสยองขวัญในอดีต และตอนนี้ก็ยืมตัวเองเพื่อนำสิ่งที่อาจเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์ดีๆ กลับบ้านได้หากไม่ได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ ทำได้ดีมาก!
| 1pos
|
Scream was Wes Craven's last decent thriller. Since then there has been nothing but an unbearable streak of Hollywood trash barely good enough for a blockbuster night, including the disappointment of the Scream sequels. Perhaps the genius and the craftsmanship devoted to the movie drained all the energy and creativity out of him, so that when it came time for supper, he had nothing to serve us but his own doo doo. Finally, after who knows how many bad movies later, he gives us a delicious, ruthless, gripping, chilling suspense thriller with Red Eye.<br /><br />Rachel McAdams once again delivers an enjoyable performance as she plays a hotel manager who has the unfortunate connection with an important political figure and regular at her hotel. Then she meets Jackson Ripner (Cillian Murphy, Batman Beyond) at the airport, who she gets to know a little better after a delayed flight and a bay breeze. What she doesn't know is he already knows her. And he also knows her father, who she will never see again if she fails to cooperate and meet Jackson's demands- to use her connections to set up her hotel regular for assassination.<br /><br />You're probably thinking this is nothing but your everyday thriller complete with predictability and chase scenes. Although this is a good old fashioned thriller, that's the beauty of it. No special effects. No cheap make up. Just classic suspense. You feel the desperation and regret with every decision McAdams is forced to make and you actually care for her as you cheer her on every move she makes to find an escape from her claustrophobic position.<br /><br />As always she delivers an entertaining and convincing performance. It's either her sweet face or her uncanny ability to sincerely cry, but you always seem to sympathize with her if her role demands it. Cillian Murphy on the other hand is naturally creepy looking, so even if the trailer didn't reveal it, his ultimate transition from charming stranger to merciless jackass isn't so surprising. Perhaps it would have been more trippy to see a nice guy persona like Toby Maguire transforming into evil relentless madman. Nevertheless, Cillian Murphy, after his true identity is established, played the role so solidly you'd really want him to die, or at least get his ass kicked.<br /><br />Don't overlook this feature. There are plenty of chalkboard screeching moments and heart jumpers that will keep your eyes on the screen instead of your watch like you would at Craven's recent pictures. If not for the you, do it for all the times you'll see your girlfriend, or boyfriend, or someone with popcorn jump and cling on to you. Wes finally gets it right. Aside from his trademark mastery in suspense, Red Eye is not without its humor as McAdams' replacement Cynthia at the front desk fumbles to keep the hotel in order. It was a relief that Red Eye wasn't a disappointment. Instead you'll get the pleasure of seeing McAdams deliver another incredibly talented performance, Murphy look creepier by the minute, and Craven craft a classic traditional thriller. A flight that was delayed and would have been the beginning of Craven's renaissance had it arrived right after Scream.
|
Scream เป็นหนังระทึกขวัญเรื่องสุดท้ายของ Wes Craven ตั้งแต่นั้นมาก็ไม่มีอะไรนอกจากกระแสขยะฮอลลีวูดที่ไม่อาจทนทานได้ซึ่งแทบจะไม่ดีพอสำหรับคืนหนังดังรวมถึงความผิดหวังของภาคต่อของ Scream ด้วย บางทีอัจฉริยะและฝีมือที่อุทิศให้กับภาพยนตร์เรื่องนี้อาจทำให้เขาหมดพลังและความคิดสร้างสรรค์ เพื่อว่าเมื่อถึงเวลาอาหารเย็น เขาไม่มีอะไรจะเสิร์ฟเรานอกจากดูดูของเขาเอง ในที่สุด หลังจากที่ใครจะรู้ว่ามีหนังห่วยๆ อีกกี่เรื่องในภายหลัง เขาก็นำเสนอหนังระทึกขวัญระทึกขวัญที่อร่อย โหดเหี้ยม น่าจับตามอง และลุ้นระทึกใจเราเรื่อง Red Eye<br /><br />Rachel McAdams มอบการแสดงที่สนุกสนานอีกครั้งเมื่อเธอรับบทเป็นผู้จัดการโรงแรม ซึ่งมีความสัมพันธ์ที่โชคร้ายกับบุคคลสำคัญทางการเมืองและประจำอยู่ที่โรงแรมของเธอ จากนั้นเธอก็ได้พบกับแจ็คสัน ริปเนอร์ (ซิลเลียน เมอร์ฟีย์ และแบทแมน บียอนด์) ที่สนามบิน ซึ่งเธอได้รู้จักกันมากขึ้นเล็กน้อยหลังจากเที่ยวบินดีเลย์และสายลมพัดเบาๆ สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือเขารู้จักเธอแล้ว และเขายังรู้จักพ่อของเธอด้วย ซึ่งเธอจะไม่มีวันได้เจออีกเลยหากเธอล้มเหลวในการให้ความร่วมมือและปฏิบัติตามข้อเรียกร้องของแจ็คสัน นั่นคือการใช้ความสัมพันธ์ของเธอเพื่อสร้างโรงแรมสำหรับการลอบสังหารเป็นประจำ<br /><br />คุณอาจจะคิดแบบนี้ ไม่มีอะไรนอกจากหนังระทึกขวัญในชีวิตประจำวันของคุณที่มาพร้อมฉากที่คาดเดาได้และไล่ล่า แม้ว่านี่จะเป็นหนังระทึกขวัญแนวเก่าที่ดี แต่นั่นก็คือความสวยงามของมัน ไม่มีเอฟเฟกต์พิเศษ ไม่มีการแต่งหน้าราคาถูก เพียงแค่ใจจดใจจ่อคลาสสิก คุณรู้สึกสิ้นหวังและเสียใจกับทุกการตัดสินใจที่ McAdams ถูกบังคับให้ทำ และคุณห่วงใยเธออย่างแท้จริง เมื่อคุณให้กำลังใจเธอในทุกย่างก้าวที่เธอทำเพื่อหาทางหลบหนีจากสภาพที่อึดอัดอึดอัดของเธอ<br /><br />เช่นเคยที่เธอมอบ การแสดงที่สนุกสนานและน่าเชื่อ ไม่ว่าจะเป็นใบหน้าที่อ่อนหวานของเธอหรือความสามารถแปลกประหลาดของเธอในการร้องไห้อย่างจริงใจ แต่ดูเหมือนว่าคุณจะเข้าใจเธอเสมอหากบทบาทของเธอเรียกร้อง ในทางกลับกัน ซิลเลียน เมอร์ฟีย์ดูน่ากลัวโดยธรรมชาติ ดังนั้นแม้ว่าตัวอย่างจะไม่เปิดเผย แต่การเปลี่ยนผ่านจากคนแปลกหน้าที่มีเสน่ห์ไปเป็นไอ้โง่ไร้ความปราณีก็ไม่น่าแปลกใจนัก บางทีมันอาจจะเป็นเรื่องที่น่าเศร้ากว่าที่ได้เห็นผู้ชายดีๆ อย่างโทบี้ แมกไกวร์ กลายร่างเป็นคนบ้าที่ชั่วร้ายอย่างไม่หยุดยั้ง อย่างไรก็ตาม หลังจากกำหนดตัวตนที่แท้จริงของเขาแล้ว คิลเลียน เมอร์ฟี่ก็แสดงบทบาทได้อย่างมั่นคงจนคุณอยากให้เขาตายจริงๆ หรืออย่างน้อยก็โดนเตะตูด<br /><br />อย่ามองข้ามฟีเจอร์นี้ มีช่วงเวลาที่กรี๊ดดดบนกระดานดำและจัมเปอร์หัวใจมากมายที่จะทำให้คุณจับตาดูหน้าจอแทนการดูนาฬิกาเหมือนกับที่คุณทำในภาพล่าสุดของ Craven ถ้าไม่ใช่เพื่อคุณ ให้ทำทุกครั้งที่คุณเห็นแฟน แฟนหนุ่ม หรือคนที่กินป๊อปคอร์นกระโดดเกาะตัวคุณ ในที่สุดเวสก็ทำถูกแล้ว นอกเหนือจากความเชี่ยวชาญด้านเครื่องหมายการค้าของเขาอย่างน่าสงสัยแล้ว Red Eye ก็ยังมีอารมณ์ขันอีกด้วย เนื่องจาก Cynthia ที่มาแทนที่ McAdams ที่แผนกต้อนรับพยายามคลำหาเพื่อรักษาโรงแรมให้เป็นระเบียบ เป็นเรื่องน่าโล่งใจที่เรดอายไม่ทำให้ผิดหวัง แต่คุณจะได้รับความเพลิดเพลินที่ได้เห็น McAdams แสดงการแสดงที่มีพรสวรรค์อย่างเหลือเชื่ออีกครั้ง Murphy ดูน่าขนลุกมากขึ้นทุกนาที และ Craven สร้างหนังระทึกขวัญแบบดั้งเดิมสุดคลาสสิก เที่ยวบินที่ล่าช้าและน่าจะเป็นจุดเริ่มต้นของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของ Craven หากเที่ยวบินดังกล่าวมาถึงหลังจาก Scream
| 1pos
|
Beautifully filmed, well acted, tightly scripted suspense movie. Had me on the edge of my seat. I liked the lead actress very much, and thought the villain was very well done. Not much to chew on here in the way of a theme, but if you just get in your seat, turn your brain off, watch the fancy camera work, and enjoy the plot, you will have a great time. The plot is well worn, and regular movie goers will probably know more or less what to expect by about ten minutes in. But that didn't bother me, as I enjoyed watching it unfold. In the old days, they might not have focused so tightly on just two characters, and there were some enticing moments when I hoped they were going to let some other people have a few lines. But these folks were probably right to keep the movie so tightly focused. The plot got me by the throat fairly early on, and never let go. It's not a good idea to think too much either during or after the movie. as I'm not sure it makes a great deal of sense. Just sit back and enjoy.
|
ถ่ายทำได้สวยงาม แสดงดี มีสคริปต์ที่แน่นหนา ให้ฉันอยู่บนขอบที่นั่งของฉัน ฉันชอบนางเอกมาก และคิดว่าตัวร้ายทำได้ดีมาก ไม่ค่อยมีอะไรให้เคี้ยวตามธีมนี้ แต่ถ้าคุณแค่นั่งลง พักสมอง ดูการทำงานของกล้องสุดเก๋ และเพลิดเพลินกับโครงเรื่อง คุณจะมีช่วงเวลาที่ดี โครงเรื่องดำเนินเรื่องได้ดี และผู้ชมภาพยนตร์ทั่วไปอาจจะรู้ไม่มากก็น้อยว่าจะเกิดอะไรขึ้นภายในสิบนาทีข้างหน้า แต่นั่นก็ไม่ได้กวนใจฉันเลย เพราะฉันชอบดูเรื่องนี้ ในสมัยก่อนพวกเขาอาจจะไม่ได้เน้นไปที่ตัวละครสองตัวมากนัก และมีช่วงเวลาที่น่าดึงดูดเมื่อฉันหวังว่าพวกเขาจะปล่อยให้คนอื่นมีประโยคสองสามบรรทัด แต่คนเหล่านี้อาจพูดถูกที่จะให้หนังมีสมาธิจดจ่อมาก โครงเรื่องทำให้ฉันเจ็บคอตั้งแต่เนิ่นๆ และไม่เคยปล่อยมือเลย ไม่ใช่ความคิดที่ดีที่จะคิดมากเกินไประหว่างหรือหลังภาพยนตร์ เนื่องจากฉันไม่แน่ใจว่ามันสมเหตุสมผลดี เพียงแค่นั่งและเพลิดเพลิน
| 1pos
|
On an overnight flight from Los Angeles to Miami, Lisa Reisert (Rachel McAdams) meets a charming man who turns out to be a hired killer who demands her help killing a businessman or else her own father will die.<br /><br />Red Eye is a terrific thriller that keeps the audience on the edge of their seats. The premise is similar to Cellular and Phone Booth but Red Eye is better than both of those films. Almost everything about Red Eye is above average including the suspense, the acting and the direction. Most of the film does take place on a plane but that doesn't slow down the movie. The film is very fast pace and exciting with no slow or boring spots. Wes Craven does a really good job behind the camera. Instead of focusing on the thrills, he focuses on the story and the characters. The movie does have its share of suspenseful moments but that's not what the film is really about. I also like the way Wes Craven focuses on the other passengers and the small details that become important later on. Red Eye really shows his skills at storytelling.<br /><br />Red Eye also works well because of its young and talented cast. Rachel McAdams gives a very engaging performance and her character is hard to hate. You may even end up cheering for her out loud. Cillian Murphy gives a very creepy and effective performance as the villain. The way he acts charming at first but then turns psycho is especially impressive. The supporting actors are also pretty good which include Brain Cox and Jayma Mays.<br /><br />The movie is also very stylish and it has this overall creepy vibe to it. The setting works well since there is an obvious fear of isolation and no escape. Overall, the tone of the film is consistently creepy. The screenplay isn't as strong as everything else though. There are a few unrealistic moments that may distract the viewer. Most of them didn't bother me but there were of few that left me shaking my head. Also, the ending is disappointing. It isn't a bad ending just a very simple one and a different approach would have been better. Since the movie focuses on the characters, there is really no scream moments maybe just a few jumps. If you expect a horror movie then you will end up disappointed. In the end, Red Eye is an engaging thriller and it's one of the best movies of the summer. Rating 8/10
|
บนเที่ยวบินข้ามคืนจากลอสแองเจลิสไปยังไมอามี ลิซ่า ไรเซิร์ต (เรเชล แม็คอดัมส์) ได้พบกับชายเจ้าเสน่ห์ที่กลายเป็นนักฆ่ารับจ้างที่ต้องการให้เธอช่วยฆ่านักธุรกิจ ไม่เช่นนั้นพ่อของเธอเองจะต้องตาย<br /><br / >Red Eye เป็นหนังระทึกขวัญที่ยอดเยี่ยมที่ทำให้ผู้ชมแทบจะลุกจากที่นั่ง สถานที่ตั้งคล้ายกับ Cellular และ Phone Booth แต่ Red Eye ดีกว่าภาพยนตร์ทั้งสองเรื่อง เกือบทุกอย่างเกี่ยวกับ Red Eye นั้นอยู่เหนือค่าเฉลี่ย รวมถึงความสงสัย การแสดง และการกำกับด้วย ภาพยนตร์ส่วนใหญ่เกิดขึ้นบนเครื่องบินแต่ก็ไม่ได้ทำให้หนังช้าลง หนังดำเนินไปอย่างรวดเร็วและน่าตื่นเต้นไม่มีจุดที่ช้าหรือน่าเบื่อ เวส คราเวนทำหน้าที่หลังกล้องได้ดีมาก แทนที่จะมุ่งเน้นไปที่ความตื่นเต้น เขามุ่งเน้นไปที่เรื่องราวและตัวละคร ภาพยนตร์เรื่องนี้มีส่วนที่น่าระทึกใจ แต่นั่นไม่ใช่สาระสำคัญของภาพยนตร์เรื่องนี้ ฉันชอบวิธีที่เวส คราเวนมุ่งความสนใจไปที่ผู้โดยสารคนอื่นๆ และรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่จะกลายเป็นสิ่งสำคัญในภายหลัง Red Eye แสดงให้เห็นทักษะในการเล่าเรื่องของเขาจริงๆ<br /><br />Red Eye ยังทำงานได้ดีเนื่องจากมีนักแสดงที่อายุน้อยและมีพรสวรรค์ ราเชล แม็คอดัมส์แสดงได้น่าดึงดูดใจมากและตัวละครของเธอก็ยากที่จะเกลียดชัง คุณอาจส่งเสียงเชียร์เธอดังๆ ก็ได้ คิลเลียน เมอร์ฟีย์แสดงบทตัวร้ายได้น่าขนลุกและมีประสิทธิภาพมาก วิธีที่เขาแสดงมีเสน่ห์ในตอนแรกแต่ต่อมากลับกลายเป็นโรคจิตนั้นน่าประทับใจเป็นพิเศษ นักแสดงสมทบก็ค่อนข้างดีเช่นกัน ซึ่งรวมถึง Brain Cox และ Jayma Mays<br /><br />หนังเรื่องนี้มีสไตล์มากและมีกลิ่นอายโดยรวมที่น่าขนลุก ฉากนี้ใช้ได้ดีเนื่องจากเห็นได้ชัดว่ากลัวความโดดเดี่ยวและไม่มีทางหลบหนี โดยรวมแล้วโทนของหนังก็ดูน่าขนลุกอย่างต่อเนื่อง บทภาพยนตร์ไม่ได้แข็งแกร่งเท่าสิ่งอื่นใด มีช่วงเวลาที่ไม่สมจริงบางประการที่อาจรบกวนสมาธิของผู้ชมได้ ส่วนใหญ่ไม่ได้รบกวนฉัน แต่มีเพียงไม่กี่คนที่ทำให้ฉันสั่นหัว แถมตอนจบยังน่าผิดหวังอีกด้วย มันไม่ใช่ตอนจบที่แย่แค่จบแบบง่ายๆ และวิธีการอื่นน่าจะดีกว่านี้ เนื่องจากหนังเรื่องนี้เน้นที่ตัวละคร จึงไม่มีช่วงกรีดร้องเลยจริงๆ อาจจะแค่กระโดดไม่กี่ครั้งเท่านั้น หากคุณคาดหวังหนังสยองขวัญ คุณจะผิดหวังในที่สุด ในท้ายที่สุด Red Eye ก็เป็นหนังระทึกขวัญที่น่าติดตามและเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดแห่งฤดูร้อน คะแนน 8/10
| 1pos
|
I also just got back from an advanced screening of Redeye and I must say I haven't had so much fun at a movie in a long time. WES CRAVEN is at his best ever. He brings us an amazing end of summer thriller I was so desperately craving. This is THE thriller of the year..no doubt. <br /><br />All the actors are amazing and the action is realistic and fun. The F/X were great. It steadily built suspense. I was on the edge of my seat most of the movie. It's been a while since I heard an audience cheer and clap and get excited in a theater. <br /><br />If your looking for thrills,action and a GOOD plot this summer, REDEYE delivers. Go see it!
|
ฉันเพิ่งกลับมาจากการฉายหนัง Redeye ขั้นสูง และต้องบอกว่าฉันไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้มานานมากแล้ว WES CRAVEN เก่งที่สุดเท่าที่เคยมีมา เขานำเสนอหนังระทึกขวัญส่งท้ายฤดูร้อนที่น่าทึ่งซึ่งฉันอยากได้มาก นี่คือหนังระทึกขวัญแห่งปี..ไม่ต้องสงสัยเลย <br /><br />นักแสดงทุกคนน่าทึ่งมาก การแสดงก็สมจริงและสนุกสนาน F/X เยี่ยมมาก มันสร้างความสงสัยอย่างต่อเนื่อง ฉันแทบจะนั่งไม่ติดเก้าอี้เกือบตลอดการชมภาพยนตร์ เป็นเวลานานแล้วที่ฉันได้ยินผู้ชมส่งเสียงเชียร์ ปรบมือ และตื่นเต้นในโรงละคร <br /><br />หากคุณกำลังมองหาความตื่นเต้น แอ็กชั่น และโครงเรื่องดีๆ ในฤดูร้อนนี้ REDEYE พร้อมให้บริการ ไปดูเลย!
| 1pos
|
Red Eye is not the kind of movie that's going to win the Palme D'or, but Wes Craven has never been that kind of director, anyway, and his branding is a good indication of what a film-goer can expect.<br /><br />The fact that Red Eye is a tight little, undemanding package at 94 minutes is part of its charm and an indication of Craven's craft in producing lightweight, but generally enjoyable, box office fare. In fact, it's the perfect kind of movie to show as inflight entertainment, attention-holding without putting any intellectual or emotional challenges on the viewer.<br /><br />Overall there is a cheesy feeling to the plot, vague terrorist subplot motivation and the supporting characters, and the main section has a TV movie feel. However, there are definite elements of Hitchcockian suspense, and echoes of Schumacher's Phone Booth, which ultimately is a more sophisticated (and pretentious) play on the same idea of emotional crisis being played out suppressed in public.<br /><br />For a film that focuses mainly on two people sitting in airline seats, it lives or dies on the characters and script. Cillian's icy but eloquent Jackson Rippner and Rachel MacAdams resourceful Lisa are the main reasons the film gets carried off. Not only making the dialogue zing but also giving some sort of Adam's Rib type dimension to their battle of 'male logic' against feminine 'sensitivity'.<br /><br />In the final portion of the film Craven indulges himself a little Scream style as man-chases-girl-with-knife. The most surprising revelation here is what Brian Cox looks like after the 'Just for Men' treatment, his ubiqutous appearance in films as diverse as Super Troopers, The Ring and this making him the sexegenarian version of Jude Law.<br /><br />Short haul fun.
|
Red Eye ไม่ใช่ภาพยนตร์ประเภทที่จะคว้ารางวัล Palme D'or แต่ Wes Craven ไม่เคยเป็นผู้กำกับแบบนั้นมาก่อน และแบรนด์ของเขาก็เป็นเครื่องบ่งชี้ที่ดีถึงสิ่งที่ผู้ชมภาพยนตร์คาดหวังได้<br / <br />ความจริงที่ว่า Red Eye เป็นแพ็คเกจเล็กๆ น้อยๆ ที่คับแคบและไม่ต้องการมากในนาทีที่ 94 เป็นส่วนหนึ่งของเสน่ห์และเป็นข้อบ่งชี้ถึงฝีมือของ Craven ในการผลิตค่าโดยสารบ็อกซ์ออฟฟิศที่มีน้ำหนักเบา แต่โดยทั่วไปแล้วสนุกสนาน ในความเป็นจริง มันเป็นภาพยนตร์ที่สมบูรณ์แบบสำหรับแสดงเป็นความบันเทิงบนเครื่องบิน ดึงดูดความสนใจโดยไม่สร้างความท้าทายทางสติปัญญาหรืออารมณ์ให้กับผู้ชม<br /><br />โดยรวมแล้วโครงเรื่องมีความรู้สึกแย่ๆ มีแผนย่อยของผู้ก่อการร้ายที่คลุมเครือ แรงจูงใจและตัวละครประกอบและส่วนหลักมีความรู้สึกแบบภาพยนตร์โทรทัศน์ อย่างไรก็ตาม มีองค์ประกอบที่ชัดเจนของความสงสัยของ Hitchcockian และเสียงสะท้อนของ Phone Booth ของชูมัคเกอร์ ซึ่งท้ายที่สุดแล้วเป็นการแสดงที่ซับซ้อนกว่า (และอวดดี) บนแนวคิดเดียวกันกับวิกฤตทางอารมณ์ที่ถูกแสดงออกมาในที่สาธารณะ<br /><br /> สำหรับภาพยนตร์ที่เน้นไปที่คนสองคนที่นั่งอยู่บนที่นั่งของสายการบินเป็นหลัก ภาพยนตร์เรื่องนี้จะเป็นหรือตายไปกับตัวละครและบทภาพยนตร์ Jackson Rippner ที่เยือกเย็น แต่มีคารมคมคายของ Cillian และ Lisa ผู้รอบรู้ของ Rachel MacAdams คือเหตุผลหลักที่ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับความสนใจ ไม่เพียงแต่ทำให้บทสนทนาน่าตื่นเต้นเท่านั้น แต่ยังให้มิติแบบซี่โครงของอดัมในการต่อสู้ระหว่าง 'ตรรกะของผู้ชาย' กับ 'ความรู้สึกอ่อนไหว' ของผู้หญิงอีกด้วย<br /><br />ในส่วนสุดท้ายของภาพยนตร์เรื่องนี้ คราเวนทำตามใจตัวเองเล็กน้อย กรี๊ดสไตล์ผู้ชายไล่ล่าสาวใช้มีด สิ่งที่น่าประหลาดใจที่สุดที่เปิดเผยคือหน้าตาของไบรอัน ค็อกซ์หลังการบำบัดด้วย 'Just for Men' การปรากฏตัวที่แพร่หลายในภาพยนตร์หลายเรื่องอย่าง Super Troopers, The Ring และสิ่งนี้ทำให้เขากลายเป็นจูด ลอว์ในเวอร์ชันที่แบ่งแยกเพศ<br /><br />ความสนุกระยะสั้น
| 1pos
|
Greetings again from the darkness. What a relief ... a thriller that actually is thrilling! New "IT" girl Rachel McAdams ("Wedding Crashers" and "The Notebook") dominates screen time in this nice little classic suspense thriller from famed horror film director Wes Craven ("Scream" movies and "A Nightmare on Elm Street"). Craven even has a cameo as one of the passengers on the plane.<br /><br />What makes this one work, is the realism of the first 15-20 minutes as we see McAdams interact with 4 or 5 people either in person or on the phone. She is a natural. When she meets Cillian Murphy (the Scarecrow in "Batman Begins") in what appears to be happenstance, the film really takes flight. Watching the two yuppie-types flirt while the audience knows something evil is brewing, is bewitching film-making! The plane boarding sequence is mesmerizing and the 30 plus minutes onboard is excruciatingly claustrophobic. Craven keeps us guessing as to the involvement of others and if anyone will come to her rescue.<br /><br />As with many thrillers, the only letdown occurs during the climax when the lamb turns into a superhero. An interesting plot device leads us to believe little Rachel has the necessary pent up frustration to see this through, but we can't help but cringe a bit. The most overdone scenes involve irate hotel guests, an annoying airline passenger, Cillian's injury and the FX at the hotel. The strength of the film is in the character development and psychological games between the leads. Sadly the fine screen veteran Brian Cox is under-utilized, but overall this is an above-average suspense thriller worth seeing for all but the finale.
|
สวัสดีอีกครั้งจากความมืดมิด โล่งใจอะไรเช่นนี้...หนังระทึกขวัญที่ระทึกขวัญจริงๆ! ราเชล แม็คอดัมส์ เด็กสาวจาก "ไอที" หน้าใหม่ ("Wedding Crashers" และ "The Notebook") ครองเวลาฉายภาพยนตร์ในภาพยนตร์ระทึกขวัญระทึกขวัญคลาสสิกเรื่องเล็กจากผู้กำกับภาพยนตร์สยองขวัญชื่อดัง เวส คราเวน (ภาพยนตร์ "Scream" และ "A Nightmare on Elm Street") Craven ยังมีแขกรับเชิญเป็นผู้โดยสารคนหนึ่งบนเครื่องบินด้วย<br /><br />สิ่งที่ทำให้สิ่งนี้ได้ผล คือความสมจริงของ 15-20 นาทีแรกเมื่อเราเห็น McAdams โต้ตอบกับคน 4 หรือ 5 คนในนั้น บุคคลหรือทางโทรศัพท์ เธอเป็นคนโดยธรรมชาติ เมื่อเธอพบกับซิลเลียน เมอร์ฟีย์ (หุ่นไล่กาใน "Batman Begins") ในสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องบังเอิญ ภาพยนตร์เรื่องนี้ต้องเหินห่างจริงๆ การดูการจีบแบบ yuppie ทั้งสองในขณะที่ผู้ชมรู้ว่ามีบางสิ่งที่ชั่วร้ายกำลังก่อตัวขึ้น ถือเป็นการสร้างภาพยนตร์ที่น่าหลงใหล! ลำดับการขึ้นเครื่องบินนั้นชวนให้หลงใหล และการใช้เวลาบนเครื่องนาน 30 นาทีก็รู้สึกอึดอัดอย่างเลือดตาแทบกระเด็น Craven คอยให้เราคาดเดาถึงการมีส่วนร่วมของผู้อื่น และจะมีใครมาช่วยเหลือเธอหรือไม่<br /><br />เช่นเดียวกับหนังระทึกขวัญหลายเรื่อง ความผิดหวังเพียงอย่างเดียวจะเกิดขึ้นในช่วงไคลแม็กซ์เมื่อลูกแกะกลายเป็นซูเปอร์ฮีโร่ อุปกรณ์โครงเรื่องที่น่าสนใจทำให้เราเชื่อว่าราเชลตัวน้อยมีความคับข้องใจที่จำเป็นในการมองผ่านเรื่องนี้ แต่เราอดไม่ได้ที่จะประจบประแจงเล็กน้อย ฉากที่เกินจริงที่สุดเกี่ยวข้องกับแขกของโรงแรมที่โกรธเคือง ผู้โดยสารสายการบินที่น่ารำคาญ อาการบาดเจ็บของซิลเลียน และ FX ที่โรงแรม จุดแข็งของหนังอยู่ที่การพัฒนาตัวละครและเกมจิตวิทยาระหว่างนักแสดงนำ น่าเศร้าที่ Brian Cox ผู้ช่ำชองบนจอภาพยนตร์ไม่ได้ใช้งานน้อยเกินไป แต่โดยรวมแล้ว นี่เป็นหนังระทึกขวัญระทึกขวัญที่สูงกว่าค่าเฉลี่ยที่ควรค่าแก่การชมสำหรับทุกคน ยกเว้นตอนจบ
| 1pos
|
Red Eye starts in Texas where hotel receptionist Lisa Reisert (Rachel McAdams) is about to catch the last 'red eye' flight back to Miami where she lives & works. While waiting for her plane Lisa meets the handsome & charming Jackson Rippner (Cillian Murphy) & they both seem to hit it off, then when they board the plane they discover that by a coincidence they are seated next to each other. Once the plane takes off & they are in the air Jackson reveals who he really is & that their seemingly chance meeting was not a coincidence, Jackson says that he is working for someone who wants to assassinate the homeland security secretary Charles Keefe (Jack Scalia) & they need her to change his rooms at the hotel where she works in Miami. Jackson tells Lisa to phone the hotel & make it happen or her father will be killed...<br /><br />Directed by Wes Craven who is perhaps better known for his horror films such as The Last House on the Left (1972), A Nightmare on Elm Street (1984), The Serpent and the Rainbow (1989), The People Under the Stairs (1991) & the Scream trilogy of teen slashers a short, punchy, fast paced little thriller like Red Eye seems like a big departure from the sort of film Craven usually makes. The script by Carl Ellsworth makes for a surprisingly gripping thriller that I must admit I really enjoyed, at only 85 odd minutes in length it's a very quick moving, economical & straight to the point sort of film that focuses almost entirely on one tight, taught plot rather than go off in various directions with lots of subplots. Some may like this approach like I did while other's may not but I think it draws you into the action a lot more as it comes thick & fast without the film slowing down any & giving you a chance to relax. I really liked the plot for Red Eye, sure a film like this is always going to have one or two questionable moments in terms of plotting but what the hell, it's a film made to entertain & for me that's what it did. I really liked the two central character's, Lisa comes across as very likable while Jackson Rippner (an obvious play on the name of the notorious Victorian serial killer Jack the Ripper) is a suitably slimy villain with a cold 'I'm only doing my job' type mentality. Another plus point is that I didn't think anyone behaved overly stupid here, everyone actually seemed like human beings & the films plays out in a relatively plausible fashion. I really liked this & it's one of Craven's better more recent films.<br /><br />Craven turns in a good solid tense, tight, taught & fast paced thriller with an attractive cast, some good action & a gripping plot. He certainly doesn't hang about & once he starts the action & tension he never lets up, far & away the most effective part of the film is when Rippner is holding Lisa hostage on the plane & once the film switches to Miami & Lisa's fathers house it does become a little bit more routine but it's still good. A special mention goes to Rachel McAdams who is absolutely gorgeous in this, I could probably watch Red Eye again just because she is in it & looks drop dead stunning. Those who see Wes Craven's name attached to Red Eye expecting a horror film should think again since there's no horror in it at all (despite the IMDb listing 'Horror' as Red Eye's genre). I am not sure about the ending, on the one hand it was nice to see the villain live for a change which goes against traditional expectation but it might have been more satisfying to see Lisa kill him in some way.<br /><br />DreamWorks apparently gave Red Eye an initial budget of $44,000,000 but reduced it to $25,000,000 although it's still a very well made film with glossy production values. Actually shot in Los Angeles & Florida in California. The film was supposedly written with husband & wife Sean Penn & Robin Wright Penn intended for the leads but eventually the makers opted for younger leads. As I have already said Rachel McAdams is pure eye candy & is a total babe in this & worth watching the film for on her own. Oh, & she puts in a decent performance too.<br /><br />Red Eye is a really fast paced taught tension filled little thriller that I enjoyed immensely, I didn't think I would enjoy it as much as I did & I am glad I decided to watch it. This definitely gets a recommendation from me & Rachel McAdams really is hot stuff in this...
|
Red Eye เริ่มต้นในเท็กซัส โดยที่พนักงานต้อนรับของโรงแรม Lisa Reisert (Rachel McAdams) กำลังจะขึ้นเครื่องเที่ยวสุดท้าย 'red eye' เพื่อกลับไปยังไมอามีที่เธออาศัยและทำงานอยู่ ระหว่างรอเครื่องบินของเธอ ลิซ่าได้พบกับแจ็คสัน ริปเนอร์ (คิลเลียน เมอร์ฟีย์) สุดหล่อและมีเสน่ห์ และดูเหมือนว่าทั้งคู่จะพังทลายลง แต่เมื่อพวกเขาขึ้นเครื่อง พวกเขาก็ค้นพบว่าโดยบังเอิญพวกเขาจึงนั่งอยู่ติดกัน เมื่อเครื่องบินขึ้นและพวกมันอยู่ในอากาศ แจ็คสันเปิดเผยว่าจริงๆ แล้วเขาเป็นใคร & การพบกันโดยบังเอิญของพวกเขาไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แจ็คสันบอกว่าเขาทำงานให้กับคนที่ต้องการลอบสังหารรัฐมนตรีกระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ ชาร์ลส คีฟ (แจ็ค สกาเลีย) และพวกเขาต้องการให้เธอเปลี่ยนห้องที่โรงแรมที่เธอทำงานอยู่ในไมอามี แจ็คสันบอกให้ลิซ่าโทรศัพท์ไปที่โรงแรมและทำให้มันเกิดขึ้น ไม่เช่นนั้นพ่อของเธอจะถูกฆ่า...<br /><br />กำกับโดยเวส คราเวน ซึ่งบางทีอาจเป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์สยองขวัญของเขาเช่น The Last House on the Left ( 1972), A Nightmare on Elm Street (1984), The Serpent and the Rainbow (1989), The People Under the Stairs (1991) & the Scream trilogy of teen slashers เรื่องสั้น เข้มข้น รวดเร็ว หนังระทึกขวัญอย่าง Red Eye ดูเหมือนจะแตกต่างไปจากภาพยนตร์ประเภทที่ Craven มักจะทำ บทภาพยนตร์โดยคาร์ล เอลส์เวิร์ธสร้างเป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญที่น่าจับตามองอย่างน่าประหลาดใจ ซึ่งฉันต้องยอมรับว่าฉันสนุกจริงๆ ด้วยความยาวเพียง 85 นาทีคี่ มันเป็นภาพยนตร์ที่เคลื่อนไหวรวดเร็ว ประหยัด และตรงประเด็น ซึ่งเน้นไปที่เนื้อหาที่แน่นหนาและได้รับการสอนเกือบทั้งหมด แทนที่จะออกไปในทิศทางต่างๆ โดยมีโครงเรื่องย่อยมากมาย บางคนอาจชอบแนวทางนี้เหมือนกับที่ฉันทำ ในขณะที่คนอื่นๆ อาจไม่ชอบ แต่ฉันคิดว่ามันดึงดูดคุณเข้าสู่ฉากแอ็กชั่นมากขึ้น เพราะมันหนาและเร็วโดยที่หนังไม่ช้าลง & ให้โอกาสคุณได้ผ่อนคลาย ฉันชอบพล็อตเรื่องของ Red Eye มาก แน่นอนว่าหนังแบบนี้มักจะมีช่วงเวลาที่น่าสงสัยอยู่บ้างในแง่ของการวางแผน แต่นี่มันเป็นหนังที่สร้างขึ้นเพื่อสร้างความบันเทิง และสำหรับฉันนั่นคือสิ่งที่มันทำ ฉันชอบตัวละครหลักสองตัวนี้มาก ลิซ่าดูน่าเอ็นดูมาก ในขณะที่แจ็คสัน ริปเนอร์ (บทละครที่ชัดเจนเกี่ยวกับชื่อของแจ็คเดอะริปเปอร์ ฆาตกรต่อเนื่องชาววิกตอเรียผู้โด่งดัง) เป็นตัวร้ายที่ลื่นไหลพอสมควรและเย็นชา 'ฉันแค่ทำงานของฉันเท่านั้น' ' ประเภทความคิด ข้อดีอีกประการหนึ่งคือฉันไม่คิดว่าจะมีใครประพฤติตนโง่เกินไปที่นี่ จริงๆ แล้วทุกคนดูเหมือนเป็นมนุษย์ และภาพยนตร์ก็แสดงออกมาได้อย่างน่าเชื่อถือ ฉันชอบเรื่องนี้มาก และเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ล่าสุดที่ดีกว่าของ Craven<br /><br />Craven รับบทเป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญที่เข้มข้น เข้มข้น เข้มข้น ดำเนินเรื่องเร็ว พร้อมด้วยนักแสดงที่น่าดึงดูด แอ็กชันดี และโครงเรื่องที่น่าดึงดูด เขาไม่แขวนคออย่างแน่นอน และเมื่อเขาเริ่มฉากแอ็กชั่นและความตึงเครียด เขาก็ไม่เคยยอมแพ้ ห่างไกลและห่างไกล ส่วนที่มีประสิทธิภาพที่สุดของภาพยนตร์เรื่องนี้คือตอนที่ริปเนอร์จับลิซ่าเป็นตัวประกันบนเครื่องบิน และเมื่อภาพยนตร์เรื่องนี้สลับไปที่พ่อของไมอามี่และลิซ่า บ้านมันจะกลายเป็นกิจวัตรมากขึ้นนิดหน่อยแต่ก็ยังดีอยู่ การกล่าวถึงเป็นพิเศษคือ Rachel McAdams ผู้มีความงดงามอย่างยิ่งในเรื่องนี้ ฉันอาจจะได้ดู Red Eye อีกครั้งเพียงเพราะเธออยู่ในนั้น & ดูน่าทึ่งแทบตาย ผู้ที่เห็นชื่อของ Wes Craven ติดกับ Red Eye และคาดหวังว่าหนังสยองขวัญควรคิดใหม่อีกครั้ง เนื่องจากไม่มีความสยองขวัญเลย (แม้ว่า IMDb จะระบุ 'Horror' เป็นประเภทของ Red Eye ก็ตาม) ฉันไม่แน่ใจเกี่ยวกับตอนจบ ในแง่หนึ่งมันเป็นเรื่องดีที่ได้เห็นตัวร้ายมีชีวิตอยู่เพื่อการเปลี่ยนแปลงซึ่งขัดกับความคาดหวังแบบเดิมๆ แต่มันอาจจะน่าพอใจมากกว่าที่ได้เห็นลิซ่าฆ่าเขาด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง<br /><br />เห็นได้ชัดว่า DreamWorks มอบงบประมาณเริ่มแรกให้กับ Red Eye ไว้ที่ 44,000,000 ดอลลาร์ แต่ลดลงเหลือ 25,000,000 ดอลลาร์ แม้ว่ามันจะยังคงเป็นภาพยนตร์ที่ทำออกมาได้ดีมากและมีมูลค่าการผลิตที่มันเงาก็ตาม ถ่ายทำจริงในลอสแองเจลิสและฟลอริดาในแคลิฟอร์เนีย ภาพยนตร์เรื่องนี้เขียนร่วมกับสามีและภรรยา Sean Penn และ Robin Wright Penn ที่ตั้งใจจะแสดงนำ แต่ในที่สุดผู้สร้างก็เลือกใช้นักแสดงนำที่อายุน้อยกว่า อย่างที่ฉันบอกไปแล้วว่า Rachel McAdams เป็นลูกตาที่บริสุทธิ์และเป็นเด็กแรกเกิดในเรื่องนี้และคุ้มค่าที่จะดูภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วยตัวเธอเอง โอ้ และเธอก็แสดงได้ดีมากเช่นกัน<br /><br />Red Eye เป็นหนังระทึกขวัญเรื่องเล็กที่ดำเนินเรื่องอย่างรวดเร็วและเต็มไปด้วยความตึงเครียดซึ่งฉันชอบมาก ฉันไม่คิดว่าจะสนุกได้มากเท่ากับฉัน และฉันดีใจที่ตัดสินใจดูมัน สิ่งนี้ได้รับคำแนะนำจากฉันอย่างแน่นอน & Rachel McAdams เป็นสิ่งที่ร้อนแรงจริงๆในเรื่องนี้...
| 1pos
|
Red Eye is a good little thriller to watch on a Saturday night. Intense acting, great villain and unexpected action.<br /><br />Some might not want to see this movie because it goes for a very short 85 Min's and 88% of the movie is on a plane and just talking. Don't worry they pull it off very well with the smart and witty dialog.<br /><br />A PG-13 movie seems to be new grounds for director Wes Craven. But surely enough he has fit as much violence as he possibly can into this thriller.<br /><br />This movies strongest point is its cast. This film needed good actors to deliver the dialog and thrills. If they didn't have those actors the film would have been lost and boring. We had Rachel McAdams from Mean Girls and Wedding Crashers. Cillian Murphy from Batman Begins and 28 days Later. Rounding off this cast is Brian Cox from X-men 2.<br /><br />The pacing in this film was great. Just when your thinking its going to get boring they throw a twist at you. Luckily this isn't a long movie and doesn't feel like it either. Much better then the other flight movie Flight Plan.<br /><br />Here is my Flight Plan comment: http://www.imdb.com/title/tt0408790/usercomments-578<br /><br />I recommend. Not too long and not too shabby.<br /><br />8/10
|
Red Eye เป็นหนังระทึกขวัญที่น่าดูในคืนวันเสาร์ การแสดงที่เข้มข้น ตัวร้ายที่ยอดเยี่ยม และฉากแอ็กชันที่คาดไม่ถึง<br /><br />บางคนอาจไม่ต้องการดูหนังเรื่องนี้เพราะมันใช้เวลาเพียง 85 นาทีสั้น ๆ และ 88% ของหนังอยู่บนเครื่องบินและแค่พูดคุย ไม่ต้องกังวล เพราะพวกเขาจะทำได้ดีด้วยบทสนทนาที่ชาญฉลาดและมีไหวพริบ<br /><br />ภาพยนตร์ PG-13 ดูเหมือนจะเป็นประเด็นใหม่สำหรับผู้กำกับเวส คราเวน แต่แน่นอนว่าเขาใส่ความรุนแรงได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ในภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่องนี้<br /><br />จุดแข็งที่สุดของภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ที่นักแสดง ภาพยนตร์เรื่องนี้ต้องการนักแสดงที่ดีเพื่อถ่ายทอดบทสนทนาและความตื่นเต้น ถ้าพวกเขาไม่มีนักแสดงพวกนั้น หนังคงจะสูญหายและน่าเบื่อ เรามี Rachel McAdams จาก Mean Girls และ Wedding Crashers คิลเลียน เมอร์ฟีย์จาก Batman Begins และ 28 วันต่อมา ผู้ที่มาร่วมทีมนี้คือไบรอัน ค็อกซ์จาก X-men 2<br /><br />จังหวะในภาพยนตร์เรื่องนี้เยี่ยมมาก เมื่อคุณคิดว่ามันจะน่าเบื่อ พวกเขาก็จะเปลี่ยนใจมาที่คุณ โชคดีที่นี่ไม่ใช่หนังเรื่องยาวและก็ไม่รู้สึกเหมือนกัน ดีกว่าหนังเรื่อง Flight Plan เรื่องอื่นๆ มาก<br /><br />นี่คือความคิดเห็น Flight Plan ของฉัน: http://www.imdb.com/title/tt0408790/usercomments-578<br /><br /> ฉันแนะนำ. ไม่ยาวและไม่โทรมเกินไป<br /><br />8/10
| 1pos
|
Red Eye is a thrilling film by the creator of Freddy Kreuger, Wes Craven. Wes Craven depicts the story of a regular hotel worker Lisa. After attending the funeral of her grandmother, she decides to take the red eye flight. During waiting, she meets this man named Jack Rippner, (how fffrreeaakkyy is that?) and they sort of become friends. Ironically, both sit right next to each other on this plane. Then this is when the horror starts. This movie is thrilling and to the weak hearted people who don't like thrilling/horror films, well lets say that its possible that they might pee in their pants. This is an excellent example of a bone shaking production. Wes Craven did well with this film. He chose the right actors, like Rachel McAdams, an intelligent, sexy girl who knows what she's doing and is cautious of everything when she's acting in a film. Cillian Murphy, the scary and horrifying actor who can chill your bones at his amazing acting being the bad character in this film, and his face can really widen your eyes. Wes Craven did an excellent job and I hope that he makes more films like this one.
|
Red Eye เป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญโดยผู้สร้าง Freddy Kreuger, Wes Craven เวส คราเวน เล่าเรื่องราวของลิซ่า พนักงานโรงแรมประจำคนหนึ่ง หลังจากไปร่วมงานศพของคุณยาย เธอก็ตัดสินใจทำตาแดง ระหว่างที่รอ เธอได้พบกับชายคนนี้ชื่อ Jack Rippner (ว่าไงนะ) และพวกเขาก็เป็นเพื่อนกัน น่าแปลกที่ทั้งคู่นั่งติดกันบนเครื่องบินลำนี้ นี่คือตอนที่ความสยองขวัญเริ่มต้นขึ้น หนังเรื่องนี้น่าตื่นเต้น และสำหรับคนจิตใจอ่อนแอที่ไม่ชอบหนังระทึกขวัญ/สยองขวัญ ก็บอกได้เลยว่าอาจเป็นไปได้ที่พวกเขาจะฉี่รดกางเกง นี่เป็นตัวอย่างที่ดีเยี่ยมของการผลิตกระดูกสั่น เวส คราเวนทำได้ดีกับหนังเรื่องนี้ เขาเลือกนักแสดงที่เหมาะสม เช่น ราเชล แม็คอดัมส์ เด็กสาวเซ็กซี่ที่ฉลาดและรู้ว่าเธอกำลังทำอะไรและระมัดระวังทุกอย่างเมื่อเธอแสดงในภาพยนตร์ ซิลเลียน เมอร์ฟีย์ นักแสดงที่น่ากลัวและน่าสะพรึงกลัวที่จะทำให้คุณรู้สึกเย็นชากับการแสดงอันน่าทึ่งของเขาที่เป็นตัวละครตัวร้ายในภาพยนตร์เรื่องนี้ และใบหน้าของเขาก็ทำให้คุณเบิกตากว้างได้จริงๆ เวส คราเวนแสดงได้ยอดเยี่ยมมาก และฉันหวังว่าเขาจะสร้างหนังแบบนี้ออกมาอีก
| 1pos
|
"I didn't want this to get complicated, Leese. I have to assume she's gonna read that." Fear takes flight at 30,000 feet in this taut, action thriller. An overnight flight to Miami quickly becomes a battle for survival when Lisa ( Rachel McAdams) realizes her seatmate ( Cillian Murphy) is planning to use her as part of a chilling assassination plot. As the minutes tick by, she's in a race against time to warn the potential victims before its to late.<br /><br />One of the many reasons I love this movie, is because of the chemistry between the two stars, McAdams and Murphy, who are also two of my top favorite actors. For example, the early scenes at the airport play more like a romantic comedy: two people keep running into each other.... I got to hand it to the two as well, for making a film like this work. Especially, Murphy's character.. Jackson who really seems to be sort of complicated in that way that he acts charming and innocent, yet he's trying to do his job and make Lisa feel trapped physically and mentally. I mean, in certain parts he really seems to be concerned for Lisa.<br /><br />A great thrill ride all the way through. A lot of films I would hate to see a prequel or a sequel about, but actually I wouldn't mind a prequel to this one, which would take place with Jackson surveilling Lisa. Favorite scene is probably that headbutt scene, because it was so unexpected. There was also that nice buildup to the famous 'pen' scene. When is she going to make her move? There was also that nice change in McAdam's Lisa, where she changed herself from being a victim into fighting back. I also loved the scene where she sits down in the food court and pretends to ask some ladies a survey about the food court. How great was Murphy with his whole weezing.....
|
“ฉันไม่ต้องการให้เรื่องนี้ซับซ้อนลีส ฉันเดาว่าเธอจะอ่านเรื่องนั้น” ความกลัวทะยานขึ้นไปที่ความสูง 30,000 ฟุตในภาพยนตร์แอ็คชั่นระทึกขวัญที่ตึงเครียดเรื่องนี้ เที่ยวบินข้ามคืนไปไมอามีกลายเป็นการต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดอย่างรวดเร็ว เมื่อลิซ่า (ราเชล แม็คอดัมส์) รู้ว่าเพื่อนร่วมที่นั่งของเธอ (คิลเลียน เมอร์ฟี่) กำลังวางแผนจะใช้เธอเป็นส่วนหนึ่งของแผนการลอบสังหารอันน่าสยดสยอง เมื่อเวลาผ่านไป เธอก็แข่งกับเวลาเพื่อเตือนผู้ที่อาจเป็นเหยื่อก่อนที่จะสาย<br /><br />หนึ่งในหลายๆ เหตุผลที่ฉันชอบหนังเรื่องนี้ ก็เพราะเคมีที่เข้ากันระหว่างดาราทั้งสอง แม็คอดัมส์และเมอร์ฟีย์ซึ่งเป็นนักแสดงสองคนที่ฉันชื่นชอบที่สุดเช่นกัน ตัวอย่างเช่น ฉากแรกๆ ที่สนามบินเล่นเหมือนโรแมนติกคอมเมดี้มากกว่า คนสองคนวิ่งเข้าหากัน.... ฉันต้องยกให้ทั้งสองคนเหมือนกัน สำหรับการทำหนังแบบนี้ โดยเฉพาะตัวละครของเมอร์ฟี่.. แจ็คสันที่ดูเหมือนจะซับซ้อนจริงๆ ในแบบที่เขาแสดงมีเสน่ห์และไร้เดียงสา แต่เขาก็ยังพยายามทำงานของเขาและทำให้ลิซ่ารู้สึกติดกับดักทั้งทางร่างกายและจิตใจ ฉันหมายถึงในบางส่วนดูเหมือนเขาจะเป็นห่วงลิซ่าจริงๆ<br /><br />เป็นการเดินทางที่ตื่นเต้นเร้าใจตลอดทาง มีภาพยนตร์หลายเรื่องที่ฉันไม่อยากดูภาคก่อนหรือภาคต่อ แต่จริงๆ แล้ว ฉันไม่รังเกียจภาคก่อนของภาคนี้ ซึ่งจะเกิดขึ้นโดยที่แจ็คสันต้องคอยดูแลลิซ่า ฉากโปรดน่าจะเป็นฉากตบหัวเพราะเป็นสิ่งที่คาดไม่ถึง นอกจากนี้ยังมีการสะสมที่ดีในฉาก 'ปากกา' อันโด่งดังอีกด้วย เมื่อไหร่เธอจะเคลื่อนไหว? นอกจากนี้ยังมีการเปลี่ยนแปลงที่ดีในตัวลิซ่าของแม็คอดัมอีกด้วย โดยที่เธอเปลี่ยนตัวเองจากการเป็นเหยื่อไปสู่การต่อสู้กลับ ฉันชอบฉากที่เธอนั่งลงในศูนย์อาหารและแกล้งถามผู้หญิงบางคนเกี่ยวกับศูนย์อาหารด้วย เมอร์ฟีย์ช่างดีเหลือเกินกับการร้องไห้สะอึกสะอื้นทั้งหมด.....
| 1pos
|
Lisa is a hotel manager or owner and she gets on a flight to Miami. She ends up sitting next to an assassin named Jackson who tells her that she has to switch a room of a family or her father dies. The reason she has to switch the room is because Jackson wants to blow it up.<br /><br />It's a great suspense movie because Lisa tries several ways to escape this ploy that Jackson has set up. The whole storyline is great and I thought that they could have spent some more time on the plane. There could have more to the plane but other than that, the whole movie was pretty good.<br /><br />I especially liked the ending because it was heart-stopping. I didn't know what was going to happen and I was surprised by it. For me, this movie just took off.
|
ลิซ่าเป็นผู้จัดการหรือเจ้าของโรงแรม และเธอขึ้นเครื่องไปไมอามี เธอลงเอยด้วยการนั่งข้างมือสังหารชื่อแจ็คสัน ซึ่งบอกเธอว่าเธอต้องเปลี่ยนห้องของครอบครัว ไม่เช่นนั้นพ่อของเธอจะเสียชีวิต เหตุผลที่เธอต้องเปลี่ยนห้องก็เพราะว่าแจ็คสันอยากจะระเบิดมันให้พัง<br /><br />เป็นหนังระทึกขวัญที่ยอดเยี่ยมเพราะลิซ่าพยายามหลายวิธีที่จะหลีกหนีจากอุบายที่แจ็คสันวางไว้นี้ โครงเรื่องทั้งหมดดีมากและฉันคิดว่าพวกเขาน่าจะใช้เวลาอยู่บนเครื่องบินมากกว่านี้ บนเครื่องบินอาจมีอะไรมากกว่านี้ แต่นอกเหนือจากนั้น หนังทั้งเรื่องก็ค่อนข้างดี<br /><br />ฉันชอบตอนจบเป็นพิเศษเพราะมันทำให้หัวใจหยุดเต้น ฉันไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นและฉันก็แปลกใจกับมัน สำหรับฉัน หนังเรื่องนี้เพิ่งได้รับความนิยม
| 1pos
|
This is an excellent, fast paced thriller by Wes Craven (Nightmare on Elm Street), who for 85 minutes leaves aside the supernatural and presents us with something even more terrifying - the evil of human beings. We are far more likely to encounter the benign evil of Jackson Rippner than Freddy Kruger, and Cillian Murphy (Batman Begins) does an excellent job of presenting a sociable, friendly, even charismatic killer. The performances by Murphy and by Rachel McAdams (Claire, from The Wedding Crashers)are brilliant. Most of the film takes place on a very intimate level, between two people, their eyes, their faces. It is action on a small scale, not the broad sweep of the canvas, and it is no less compelling for these limitations. The cinematography is nothing special, though of course one can do only so much with a camera in the confines of a passenger jet, but the dialog is excellent, the story taut. There are no distractions, no subplots confuse the issue which is at its heart a battle between the main characters. By keeping his focus and avoiding distractions, Wes Craven is able to take what is a very minimal plot and turning it into an exciting, fast-paced action thriller.
|
นี่คือหนังระทึกขวัญที่ดำเนินเรื่องอย่างรวดเร็วและยอดเยี่ยมโดยเวส คราเวน (Nightmare on Elm Street) ซึ่งใช้เวลา 85 นาทีในการละทิ้งสิ่งเหนือธรรมชาติและนำเสนอบางสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้น นั่นก็คือความชั่วร้ายของมนุษย์ เรามีแนวโน้มที่จะเผชิญกับความชั่วร้ายที่ใจดีของ Jackson Rippner มากกว่า Freddy Kruger และ Cillian Murphy (Batman Begins) ก็ทำหน้าที่ได้อย่างยอดเยี่ยมในการนำเสนอนักฆ่าที่เข้ากับคนง่าย เป็นมิตร และมีเสน่ห์ การแสดงของเมอร์ฟี่และราเชล แม็คอดัมส์ (แคลร์จาก The Wedding Crashers) นั้นยอดเยี่ยมมาก ภาพยนตร์ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในระดับที่ใกล้ชิดระหว่างคนสองคน ดวงตา และใบหน้าของพวกเขา เป็นการกระทำในระดับเล็กๆ ไม่ใช่การกวาดล้างผืนผ้าใบกว้างๆ และมันก็น่าสนใจไม่น้อยสำหรับข้อจำกัดเหล่านี้ การถ่ายภาพยนตร์ไม่ได้มีอะไรพิเศษ ถึงแม้ว่าเราจะทำอะไรได้หลายอย่างด้วยกล้องที่อยู่ในขอบเขตของเครื่องบินโดยสาร แต่บทสนทนาก็ยอดเยี่ยม เรื่องราวก็ตึงเครียด ไม่มีสิ่งรบกวนสมาธิ ไม่มีโครงเรื่องย่อยที่สร้างความสับสนให้กับประเด็นที่เป็นหัวใจสำคัญของการต่อสู้ระหว่างตัวละครหลัก ด้วยการพยายามรักษาสมาธิและหลีกเลี่ยงสิ่งรบกวนสมาธิ เวส คราเวนจึงสามารถนำพล็อตเรื่องเล็กๆ น้อยๆ มาเปลี่ยนให้กลายเป็นหนังแอ็กชั่นระทึกขวัญที่ดำเนินเรื่องอย่างรวดเร็วและน่าตื่นเต้น
| 1pos
|
-A very pretty red headed woman waiting for her plane meets a charming young man that she connects with. As the two get on their flight and sit next to each other the young man Jack becomes deadly as he threatens Lisa to either change the room that a politician and his wife will be staying in, or else have her father die. See now that's what you happens when you fly coach, stuff like that never happens in first class.<br /><br />-Other than having a conflict that takes place on a flight, the other thing that this movie shares with "Flightplan" is the sheer unbelievability *if that's a word* of the story. The point of the whole is to get the main character to change a politician's room so he can be assassinated which is a pretty plausible plan, but won't it have being easier for Jack to just find someone that was computer savvy and have them hack into the hotel's system? Teenagers today can damn near do anything with computers, so I'm pretty sure it would have been easier for him to simply get someone to change it using a computer instead of going through the trouble of spying on Lisa and getting her into the predicament that she lands on in the movie.<br /><br />-Plus one thing that struck me as odd was how no one on the plan heard a single thing they were talking about. This is a very small plane were talking about here and since their voices were raised occasionally it seems to me like the other passengers should have heard something. But I'm 100% sure that I'm reading way too much into it. The movie is meant to be as realistic as an episode of "24" so one can't be perplexed by such complexities. For all my complaints though, this is still a very fun movie that gets the job done. It's not exactly the type that requires to shut of your brain, but at the same time it doesn't require great intelligence to fully enjoy.<br /><br />-I'd love to sit here in my comfy chair and rave about the brilliant acting in the movie but really I can't. I love Rachel McAdams, I love Cillian Murphy, and I like Brian Cox, but they don't really stretch their acting muscles here. It's not really much of a problem since this isn't the movie that studios hope to win multiple awards and the acting isn't the least bit horrible, just not great. Wes Craven isn't exactly the first that comes to mind when you think of a movie like this, but he does a very nice job considering the time they had to film the movie and the lack of depth to the script. It was definitely a huge improvement over the disappointing "Cursed" and as much as I liked him doing something different with this movie, I still would love for him to go back to doing what he did in the past which is great horror movies that is talked about decades after it's release.<br /><br />-One nice thing about the movie which I really appreciated was just how short the movie was. It is great to sit and watch a nice three hour or so movie once in a while, but nowadays it's like every movie that comes out feels too long, where as this movie just felt like the right length. Not too long, and too short. They don't waste time by trying to develop the characters too much because they know this isn't the movie for that and by doing so they made a very nice short movie. Being a huge film music geek, I have to say that the best part of the movie is the ultra cool score by Marco Beltrami. It's really nice to see Beltrami go from writing the predictable stuff to the great music he's doing now. I really the cool techno/orchestral stuff he does for the main titles. Too bad that I can't find the soundtrack anywhere, would have really loved to listen to the titles anytime I wanted instead of having to pop in the DVD when I want to hear it.<br /><br />-Overall It's nice for what it is and whiles it's far from great cinema, should still provide for some small entertaining hour and a half
|
-หญิงสาวผมแดงสุดสวยกำลังรอเครื่องบินพบกับชายหนุ่มทรงเสน่ห์ที่เธอผูกพันด้วย ขณะที่ทั้งสองขึ้นเครื่องบินและนั่งข้างๆ กัน ชายหนุ่มแจ็คก็กลายเป็นคนอันตรายเมื่อเขาขู่ให้ลิซ่าเปลี่ยนห้องที่นักการเมืองและภรรยาของเขาจะพัก ไม่เช่นนั้นพ่อของเธอจะต้องตาย ดูสิว่าสิ่งที่คุณจะเกิดขึ้นเมื่อคุณนั่งรถโค้ช เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นในชั้นเฟิร์สคลาส<br /><br />-นอกจากจะเกิดข้อขัดแย้งบนเที่ยวบินแล้ว อีกอย่างที่หนังเรื่องนี้แชร์ด้วย " Flightplan" คือความไม่น่าเชื่ออย่างแท้จริง *หากเป็นคำพูด* ของเรื่องราว ประเด็นโดยรวมคือการให้ตัวละครหลักเปลี่ยนห้องนักการเมืองเพื่อถูกลอบสังหารซึ่งเป็นแผนที่ค่อนข้างเป็นไปได้ แต่มันจะง่ายกว่าไหมที่แจ็คจะหาคนที่เชี่ยวชาญคอมพิวเตอร์แล้วให้พวกเขาแฮ็ก เข้าสู่ระบบของโรงแรม? วัยรุ่นทุกวันนี้สามารถทำอะไรเกือบทุกอย่างด้วยคอมพิวเตอร์ได้ ดังนั้นฉันค่อนข้างแน่ใจว่ามันจะง่ายกว่าสำหรับเขาที่จะหาใครสักคนมาเปลี่ยนโดยใช้คอมพิวเตอร์ แทนที่จะต้องเจอปัญหาในการสอดแนมลิซ่าและพาเธอเข้าสู่สถานการณ์ที่ลำบากใจ เธอเข้าฉายในหนังเรื่องนี้<br /><br />-อีกอย่างที่ทำให้ฉันแปลกใจก็คือการที่ไม่มีใครในแผนได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูดถึงเลย นี่เป็นเครื่องบินขนาดเล็กมากที่กำลังพูดถึงที่นี่ และเนื่องจากเสียงของพวกเขาดังขึ้นเป็นครั้งคราว สำหรับฉันดูเหมือนว่าผู้โดยสารคนอื่นๆ น่าจะได้ยินอะไรบางอย่าง แต่ฉันมั่นใจ 100% ว่าฉันอ่านหนังสือมากเกินไป ภาพยนตร์เรื่องนี้ตั้งใจให้มีความสมจริงเหมือนกับตอนของ "24" ดังนั้นจึงไม่มีใครสับสนกับความซับซ้อนเช่นนั้นได้ สำหรับการร้องเรียนทั้งหมดของฉัน นี่ยังคงเป็นภาพยนตร์ที่สนุกมากที่ช่วยให้งานสำเร็จลุล่วงได้ ไม่ใช่ประเภทที่ต้องปิดสมองเสียทีเดียว แต่ในขณะเดียวกัน ก็ไม่ต้องใช้สติปัญญามากนักเพื่อที่จะเพลิดเพลินได้อย่างเต็มที่<br /><br />-ฉันอยากนั่งที่นี่บนเก้าอี้แสนสบายและ คลั่งไคล้การแสดงที่ยอดเยี่ยมในภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่จริงๆ แล้วฉันทำไม่ได้ ฉันรักราเชล แม็คอดัมส์ ฉันชอบซิลเลียน เมอร์ฟี่ และฉันชอบไบรอัน ค็อกซ์ แต่พวกเขาไม่ได้ยืดกล้ามเนื้อการแสดงที่นี่จริงๆ มันไม่ได้เป็นปัญหามากนักเนื่องจากนี่ไม่ใช่ภาพยนตร์ที่สตูดิโอหวังว่าจะได้รับรางวัลหลายรางวัล และการแสดงก็ไม่ได้แย่แม้แต่น้อย แค่ไม่ได้ยอดเยี่ยมเท่านั้น เวส คราเวนไม่ใช่คนแรกที่นึกถึงเมื่อคุณนึกถึงหนังประเภทนี้ แต่เขาทำหน้าที่ได้ดีมากเมื่อพิจารณาจากเวลาที่พวกเขาต้องการถ่ายทำและการขาดความลึกของบท มันเป็นการพัฒนาที่ดีขึ้นอย่างมากจากเรื่อง "Cursed" ที่น่าผิดหวัง และถึงแม้ฉันชอบที่เขาทำสิ่งที่แตกต่างกับหนังเรื่องนี้ ฉันก็ยังอยากให้เขากลับไปทำสิ่งที่เขาทำในอดีต ซึ่งเป็นหนังสยองขวัญที่ยอดเยี่ยมที่ พูดคุยกันเป็นเวลาหลายทศวรรษหลังจากภาพยนตร์ออกฉาย<br /><br />-สิ่งหนึ่งที่ดีเกี่ยวกับหนังเรื่องนี้ซึ่งผมชื่นชมจริงๆ คือความสั้นของหนัง การนั่งดูหนังดีๆ สักสามชั่วโมงบ้างเป็นบางครั้งเป็นเรื่องดี แต่ทุกวันนี้ มันเหมือนกับว่าหนังทุกเรื่องที่ออกฉายมันให้ความรู้สึกยาวเกินไป โดยที่หนังเรื่องนี้ให้ความรู้สึกที่ยาวพอเหมาะพอดี ไม่ยาวเกินไปและสั้นเกินไป พวกเขาไม่เสียเวลาด้วยการพยายามพัฒนาตัวละครมากเกินไป เพราะพวกเขารู้ว่านี่ไม่ใช่หนังสำหรับเรื่องนั้น และด้วยการทำเช่นนั้น พวกเขาได้สร้างหนังสั้นที่ดีมาก ด้วยความที่เป็นคอเพลงประกอบภาพยนตร์ตัวยง ฉันต้องบอกว่าส่วนที่ดีที่สุดของหนังเรื่องนี้คือดนตรีประกอบที่เจ๋งสุดๆ ของ Marco Beltrami เป็นเรื่องดีจริงๆ ที่ได้เห็นเบลทรามีเปลี่ยนจากการเขียนสิ่งที่คาดเดาได้มาเป็นเพลงที่ยอดเยี่ยมที่เขาทำอยู่ตอนนี้ ฉันชอบเทคโน/ออเคสตราที่เขาทำสำหรับเพลงหลักจริงๆ เสียดายที่หาเพลงประกอบไม่เจอ อยากจะฟังเพลงนี้ทุกเวลาที่ต้องการ แทนที่จะต้องใส่ดีวีดีเมื่ออยากฟัง<br /><br />-โดยรวมแล้ว ดีสำหรับสิ่งที่เป็นอยู่และถึงแม้จะอยู่ไกลจากโรงหนังชั้นเยี่ยม แต่ก็ยังควรจัดให้มีความบันเทิงเล็กๆ น้อยๆ สักชั่วโมงครึ่ง
| 1pos
|
Red Eye, a movie that id had wanted to see for awhile...Cillian Murphy plays Jack Ripner (jack the ripper) a managerial pose to Assassins, and his literally killer plan to knock off a highly profiled man and his family.<br /><br />An everyday woman "Lisa" (I think) is a normal woman, goes to work, home...worries...hates to fly.<br /><br />The death of her grandmother sends her on a flight which delayed several times.<br /><br />a flight where she meets Jack...an ordinary seeming guy, until he suavely reveals his profession and plans, which coincidentally include her in them, she is the key to the Keefe's (sp?) death.<br /><br />She succeeds in saving them...but nearly the cost of her life is taken, Jack is beaten...the Keefs are saved...oh what a story *laughs* just kidding, the movie is really good actually, the best of last year...there are small things that you have to pay attention to earlier in the movie that play a GREAT importance to the movie later... (the Frankenstein pen) I watched it several times before catching all the little jokes and quirks...<br /><br />a must see for thriller fans no sexual, but there is a slight hint (the bathroom scene) (jack) "Thanks for the quicky" and the (female attendant) "Ohhh...its gonna be ONE of those flights" (second female attendant) "Hey! this isn't a motel" you get the idea...
|
Red Eye ภาพยนตร์ที่ id อยากเห็นมาสักพักแล้ว...Cillian Murphy รับบทเป็น Jack Ripner (แจ็คเดอะริปเปอร์) ในท่าบริหารของ Assassins และแผนการสังหารที่แท้จริงของชายผู้มีชื่อเสียงและครอบครัวของเขา<br /><br />ผู้หญิงธรรมดาๆ "ลิซ่า" (คิดว่า) เป็นผู้หญิงธรรมดา ไปทำงาน กลับบ้าน...กังวล...เกลียดการบิน<br /><br />การเสียชีวิตของคุณยาย ส่งเธอขึ้นเครื่องบินซึ่งล่าช้าไปหลายเที่ยว ครั้ง<br /><br />เที่ยวบินที่เธอพบกับแจ็ค...ผู้ชายที่ดูธรรมดา จนกระทั่งเขาเปิดเผยอาชีพและแผนการของเขาอย่างแนบเนียน ซึ่งบังเอิญมีเธออยู่ในนั้นด้วย เธอเป็นกุญแจสำคัญในกลุ่ม Keefe (sp? ) ความตาย<br /><br />เธอช่วยชีวิตพวกเขาได้สำเร็จ...แต่เกือบต้องสูญเสียชีวิตของเธอไป แจ็คถูกทุบตี...พวกคีฟรอดแล้ว...โอ้ ช่างเป็นเรื่องราวจริงๆ *หัวเราะ* แค่ ล้อเล่นนะ หนังเรื่องนี้ดีจริงๆ นะ ที่สุดของปีที่แล้ว...มีสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่คุณต้องใส่ใจในช่วงต้นของหนังซึ่งจะมีความสำคัญอย่างมากต่อหนังเรื่องนี้ในภายหลัง... (ปากกาแฟรงเกนสไตน์) ฉันดูมันหลายครั้งก่อนที่จะจับมุกตลกเล็กๆ น้อยๆ ทั้งหมด และนิสัยแปลกๆ...<br /><br />สิ่งที่คอหนังระทึกขวัญต้องดู ไม่มีเรื่องเพศ แต่มีนัยเล็กน้อย (ฉากห้องน้ำ) (แจ็ค) "ขอบคุณที่รีบ" และ (พนักงานต้อนรับหญิง) "โอ้ย... ...มันจะเป็นหนึ่งในเที่ยวบินเหล่านั้น" (สาวใช้คนที่สอง) “เฮ้! ที่นี่ไม่ใช่โมเทล" เข้าใจไหม...
| 1pos
|
(You'll know what I mean after you've seen Red Eye...) <br /><br />Overall, Red Eye was a better-than-expected thriller. It gets off to a slow start, and slowly builds. But by the time it was over, it's a thumper! <br /><br />It's hard to exactly define what makes this thriller as... thrilling as I found it. Except that, simply put, the director did a creditable job of pulling you into the action of what would otherwise have been a run-of-the-mill plot. I rather tended to forget I was watching a movie. That says a lot.<br /><br />Other factors, I think, are the "closeness" of victim and bad guy... and that over time, you begin to really relate to the victim. A scant 8 out of 10, more like a 7.5... but that's pretty good!
|
(คุณจะรู้ว่าฉันหมายถึงอะไรหลังจากที่คุณดู Red Eye แล้ว...) <br /><br />โดยรวมแล้ว Red Eye เป็นหนังระทึกขวัญที่ดีเหนือความคาดหมาย เริ่มต้นอย่างช้าๆ และค่อยๆ สร้าง แต่กว่าจะจบมันก็ดังกระหึ่ม! <br /><br />เป็นการยากที่จะให้คำจำกัดความอย่างชัดเจนว่าอะไรทำให้หนังระทึกขวัญเรื่องนี้... น่าตื่นเต้นอย่างที่ผมพบ ยกเว้นเรื่องนั้น พูดง่ายๆ ก็คือ ผู้กำกับทำหน้าที่ได้อย่างน่าเชื่อถือในการดึงคุณเข้าสู่การกระทำของสิ่งที่อาจกลายเป็นโครงเรื่องที่ไม่ธรรมดา ฉันค่อนข้างจะลืมว่าฉันกำลังดูหนังอยู่ นั่นบอกอะไรได้หลายอย่าง<br /><br />ผมคิดว่าปัจจัยอื่นๆ ก็คือ "ความใกล้ชิด" ของเหยื่อและผู้ร้าย... และเมื่อเวลาผ่านไป คุณเริ่มมีความสัมพันธ์กับเหยื่อจริงๆ 8 เต็ม 10 เพียงเล็กน้อย เหมือน 7.5 มากกว่า... แต่ก็ค่อนข้างดี!
| 1pos
|
Cillian Murphy and Rachel McAdams star in this action/thriller written and directed by the master of suspense, Wes Craven, himself. The whole movie starts with some trouble at The Lux Atlantic, a hotel in Miami. The problem is all fixed by Lisa Reisert, the manager of the hotel. Then she goes to the airport, and that's where all of the trouble begins. She meets Jackson Rippner, who doesn't like to be called Jack because of the name Jack the Ripper, if you know you him and I mean. Then they board the plane, and crazy enough, Rippner and Reisert sit next to each other. For the next half-hour, Lisa is terrorized, tormented, and terrified by Rippner. I won't give anything away. Then we move on to where Jack is chasing Lisa in the airport. Then Lisa goes to her house to see if her father is okay, and crazily enough, Rippner is already there. There is nearly twelve minutes of violence and strong intensity throughout that entire scene. In total, about 25 minutes of intense action comes at the end.<br /><br />Not only was the movie intense but it had a great plot to it. Like I said, I will not give anything away because it's so shocking and thrilling and somewhat disturbing/frightening. And the acting from every single character in the movie, even the ones with no lines at all, were all pitch perfect. It was incredible. Everything was awesome in this movie! The acting, the music, the effects, the make-up, the directing, the editing, the writing, everything was wonderful! Wes Craven is definitely The Master of Suspense. Red Eye is definitely a must-see and is definitely worth spending your money on. You could watch this movie over and over and over again and it would never ever get boring.<br /><br />Red Eye I have to say is better than 10 out of 10 stars.<br /><br />Original MPAA rating: PG-13: Some Intense Sequences of Violence, and Language<br /><br />My MPAA rating: PG-13: Some Very Intense Sequences of Violence, and Language<br /><br />My Canadian Rating: 14A: Violence, Frightening Scenes, Disturbing Content
|
ซิลเลียน เมอร์ฟี่และราเชล แม็คอดัมส์ร่วมแสดงในภาพยนตร์แอ็คชั่น/ระทึกขวัญที่เขียนบทและกำกับโดยปรมาจารย์แห่งความระทึกใจอย่างเวส คราเวนเอง หนังทั้งเรื่องเริ่มต้นด้วยปัญหาบางอย่างที่โรงแรม The Lux Atlantic ในไมอามี ปัญหาทั้งหมดได้รับการแก้ไขโดย Lisa Reisert ผู้จัดการของโรงแรม จากนั้นเธอก็ไปสนามบิน และนั่นคือจุดเริ่มต้นของปัญหาทั้งหมด เธอพบกับแจ็คสัน ริปเนอร์ ผู้ที่ไม่ชอบให้ใครเรียกว่าแจ็คเพราะชื่อแจ็คเดอะริปเปอร์ ถ้าคุณรู้จักเขา และฉันหมายถึง จากนั้นพวกเขาก็ขึ้นเครื่องบิน และริปเนอร์และไรเซิร์ตก็นั่งข้างกันอย่างบ้าคลั่ง ในอีกครึ่งชั่วโมงต่อมา ลิซ่าถูกริปเนอร์หวาดกลัว ทรมาน และหวาดกลัว ฉันจะไม่ให้อะไรไป จากนั้นเรามาดูจุดที่แจ็คกำลังไล่ล่าลิซ่าที่สนามบิน จากนั้นลิซ่าก็ไปที่บ้านของเธอเพื่อดูว่าพ่อของเธอสบายดีหรือไม่ และที่บ้ามากก็คือริปเนอร์ก็อยู่ที่นั่นแล้ว มีความรุนแรงและความรุนแรงเกือบสิบสองนาทีตลอดทั้งฉาก โดยรวมแล้ว ฉากแอ็กชั่นเข้มข้นประมาณ 25 นาทีมาถึงตอนจบ<br /><br />หนังไม่เพียงแต่เข้มข้นเท่านั้น แต่ยังมีโครงเรื่องที่ยอดเยี่ยมอีกด้วย อย่างที่ผมบอกไป ผมจะไม่แจกอะไรทั้งนั้น เพราะมันน่าตกใจ ระทึกขวัญ และค่อนข้างกวนใจ/น่ากลัวอยู่บ้าง และการแสดงของตัวละครทุกตัวในภาพยนตร์ แม้แต่ตัวที่ไม่มีบทเลย ล้วนสมบูรณ์แบบ มันเหลือเชื่อมาก ทุกอย่างยอดเยี่ยมมากในหนังเรื่องนี้! การแสดง ดนตรี เอฟเฟ็กต์ การแต่งหน้า การกำกับ การตัดต่อ การเขียนบท ทุกอย่างยอดเยี่ยมมาก! Wes Craven คือจ้าวแห่งความสงสัยอย่างแน่นอน ตาแดงเป็นสถานที่ที่ต้องไปชมอย่างแน่นอนและคุ้มค่ากับเงินที่เสียไปอย่างแน่นอน ดูหนังเรื่องนี้ได้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่มีวันเบื่อ<br /><br />ตาแดง ดีกว่า 10 เต็ม 10 ดาว<br /><br /> การจัดระดับ MPAA ดั้งเดิม: PG-13: ลำดับความรุนแรงและภาษาบางลำดับที่รุนแรงมาก<br /><br />การจัดระดับ MPAA ของฉัน: PG-13: ลำดับความรุนแรงและภาษาที่รุนแรงมากบางลำดับ<br /><br />การให้คะแนนแคนาดาของฉัน: 14A: ความรุนแรง ฉากที่น่าสะพรึงกลัว เนื้อหาที่ก่อกวน
| 1pos
|
I was bored one night and Red Eye was on and thought why not.<br /><br />Red Eye is one of the best movies in a long time.<br /><br />I mean I just got into the movie cause it was just so brilliant.<br /><br />The story is new and different.<br /><br />The movie also has two great leads in the movie with Rachel Mcadams as Lisa Reisert and Cillian Murphy as Jackson Rippner.<br /><br />The acting is just brilliant and you get the feel for the people in the movie.<br /><br />The music is just excellent, it give you chills and can also make you feel relax.<br /><br />I just love how the movie was just so well done and it never gets boring.<br /><br />Red Eye is just phenomenal. Nothing more and nothing less.<br /><br />It's a excellent thriller.<br /><br />Overall, I enjoy Red Eye so much that I can watch it over and over again.<br /><br />If you like Red Eye, then I recommend Elektra and Cry Wolf.<br /><br />I give Red Eye 9 out of 10.<br /><br />Great movie
|
คืนหนึ่งฉันรู้สึกเบื่อและ Red Eye ดูอยู่ และคิดว่าทำไมจะไม่ได้<br /><br />Red Eye เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดในรอบระยะเวลานาน<br /><br />ฉันหมายความว่าฉันเพิ่งเข้ามา ภาพยนตร์เรื่องนี้เพราะมันยอดเยี่ยมมาก<br /><br />เรื่องราวใหม่และแตกต่าง<br /><br />ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังมีนักแสดงนำที่ยอดเยี่ยมสองคนในภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยมี Rachel Mcadams เป็น Lisa Reisert และ Cillian เมอร์ฟี่ รับบทเป็น แจ็กสัน ริปเนอร์<br /><br />การแสดงยอดเยี่ยมมากและคุณเข้าถึงความรู้สึกของผู้คนในภาพยนตร์<br /><br />ดนตรีเยี่ยมมาก มันทำให้คุณรู้สึกหนาวสั่นและยังทำให้คุณรู้สึกผ่อนคลายอีกด้วย<br />< br />ฉันชอบที่หนังเรื่องนี้ทำได้ดีมากและไม่เคยเบื่อ<br /><br />ตาแดงเป็นปรากฏการณ์จริงๆ ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น<br /><br />เป็นหนังระทึกขวัญที่ยอดเยี่ยม<br /><br />โดยรวมแล้ว ฉันชอบ Red Eye มากจนสามารถดูซ้ำแล้วซ้ำอีก<br />< br />ถ้าคุณชอบ Red Eye ฉันแนะนำ Elektra และ Cry Wolf<br /><br />ฉันให้ Red Eye 9 เต็ม 10<br /><br />หนังเยี่ยมมาก
| 1pos
|
Great little thriller. I was expecting some type of silly horror movie but what I got was tight short thriller that waste none of our time. Mostof these movies we have to get into the back characters stories so we will either feel sympathy for them or hatred when people start getting killed. o such foolishness here. Yes you see a few characters but they really only interact with the principals. Such as the husband wife at the motel whose room was canceled. We saw them so we could just how efficient the Lisa character was and how inefficient the new Hotel clerk was. We see the little girl simply because she will have a very small but important role later in the movie when all heck breaks loose. THe Flight Atrendants because we need on in particular to move the plot ahead. The bad guy in particular needs her in the beginning of the flight. The rude guy in the airport was important to the movie too. The only 2 characters that were just 5 liners with no use to the plot were the two young guys on the plane. THat was clever because I thought they would have something to do with plot. From the first scene to the last the woman character a young hotel executive named Lisa is in charge. Even when Jackson shows his true colors she doesn't panic. She thinks what she can do to stall time. Any other movie the smart executive women would be acting like idiots. But not this one. It was a very short movie and I was waiting for the usual plot devices to kick in because the movie seemed to be coming to its conclusion fast. Thankfuly none of them were used. The new hotel clerk did not do the usual called and told her what to do, which is panic drop the phone and run out of the hotel without saying anything, or question your boss and tell her she had to much to drink and just dismiss her. Was Craven should do more of these types of movies. Also one last comment. Brian Cox is in the movie but I had not one clue who he was. I had to come over here to see that he is Lisa's father. He is completely unrecognizable.
|
หนังระทึกขวัญเรื่องเล็กที่ยอดเยี่ยม ฉันคาดหวังว่าจะได้หนังสยองขวัญไร้สาระบางประเภท แต่สิ่งที่ฉันได้คือหนังระทึกขวัญเรื่องสั้นที่ไม่เสียเวลา ภาพยนตร์เหล่านี้ส่วนใหญ่เราต้องเจาะลึกเรื่องราวของตัวละครที่อยู่ด้านหลัง เพื่อที่เราจะรู้สึกเห็นใจพวกเขาหรือรู้สึกเกลียดชังเมื่อผู้คนเริ่มถูกฆ่า โอ้ความโง่เขลาเช่นนี้ที่นี่ ใช่ คุณเห็นตัวละครบางตัวแต่จริงๆ แล้วพวกมันโต้ตอบกับตัวละครหลักเท่านั้น เช่นสามีภรรยาที่โมเต็ลซึ่งห้องพักถูกยกเลิก เราเห็นพวกเขาจึงได้รู้ว่าตัวละครลิซ่ามีประสิทธิภาพแค่ไหนและพนักงานโรงแรมคนใหม่ไม่มีประสิทธิภาพเพียงใด เราเห็นเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ เพียงเพราะเธอจะมีบทบาทเล็กๆ น้อยๆ แต่สำคัญในภายหลังในหนัง เมื่อทุกอย่างพังทลาย Atrendants การบินเพราะเราต้องการโดยเฉพาะเพื่อย้ายโครงเรื่องไปข้างหน้า คนเลวต้องการเธอเป็นพิเศษในช่วงเริ่มต้นของเที่ยวบิน ผู้ชายหยาบคายในสนามบินก็มีความสำคัญต่อหนังเช่นกัน ตัวละครเพียง 2 ตัวที่มีความยาวเพียง 5 ลำที่ไม่มีประโยชน์ในโครงเรื่องคือชายหนุ่มสองคนบนเครื่องบิน นั่นฉลาดมากเพราะฉันคิดว่าพวกเขาน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับโครงเรื่อง ตั้งแต่ฉากแรกจนถึงฉากสุดท้ายผู้หญิงคนนี้รับบทเป็นผู้บริหารโรงแรมสาวชื่อลิซ่าที่รับผิดชอบ แม้ว่าแจ็คสันจะแสดงตัวตนที่แท้จริงออกมา เธอก็ยังไม่ตื่นตระหนก เธอคิดว่าเธอจะทำอะไรได้บ้างเพื่อถ่วงเวลา ภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ที่ผู้หญิงผู้บริหารที่ฉลาดจะทำตัวเหมือนคนงี่เง่า แต่ไม่ใช่อันนี้ มันเป็นหนังสั้นมากและฉันกำลังรอให้อุปกรณ์พล็อตตามปกติเข้ามาเพราะหนังดูเหมือนจะจบลงอย่างรวดเร็ว โชคดีที่ไม่มีใครใช้มันเลย พนักงานโรงแรมคนใหม่ไม่รับสายตามปกติและบอกเธอว่าต้องทำอะไร เช่น ตกใจวางโทรศัพท์แล้ววิ่งออกจากโรงแรมโดยไม่พูดอะไร หรือถามเจ้านายของคุณแล้วบอกเธอว่าเธอต้องดื่มมากแล้วจึงไล่เธอออก . Was Craven ควรทำหนังประเภทนี้มากกว่านี้ อีกหนึ่งความคิดเห็นสุดท้าย Brian Cox อยู่ในหนังเรื่องนี้ แต่ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ฉันต้องมาที่นี่เพื่อดูว่าเขาเป็นพ่อของลิซ่า เขาจำไม่ได้เลย
| 1pos
|
Wes Craven has been created a most successful killer-thriller movies of all time. After watching he's movies, you will find your new fears. People don't know, which Wes Craven's thriller movie is the best, because they all different.<br /><br />In this movie, Lisa is terrorize by fellow-traveler. He coercible her to kill and if she don't do this, Jack will kill her father. Lisa is in the huge mess, because whatever she choose, she will kill.<br /><br />Acting was unreal. Rachel McAdams and Cillian Murphy acted unbelievable good. The emotions was in right choose. Idea and script of this movie is great too...<br /><br />Sometimes it reminds a "Scream", but he definitely better, than both "Screams" sequels together.<br /><br />And what can I say - this is the best killer-thriller movie in 21's century yet...
|
Wes Craven ได้สร้างภาพยนตร์ระทึกขวัญนักฆ่าที่ประสบความสำเร็จสูงสุดตลอดกาล หลังจากชมภาพยนตร์แล้ว คุณจะพบกับความกลัวครั้งใหม่ ผู้คนไม่รู้ว่าหนังระทึกขวัญของ Wes Craven เรื่องไหนดีที่สุด เพราะต่างกันทั้งหมด<br /><br />ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ลิซ่าถูกเพื่อนร่วมเดินทางหวาดกลัว เขาบังคับเธอให้ฆ่า และถ้าเธอไม่ทำเช่นนี้ แจ็คจะฆ่าพ่อของเธอ ลิซ่าอยู่ในความยุ่งเหยิงครั้งใหญ่ เพราะไม่ว่าเธอจะเลือกอะไร เธอก็จะต้องฆ่า<br /><br />การแสดงนั้นไม่จริง Rachel McAdams และ Cillian Murphy แสดงได้ดีอย่างไม่น่าเชื่อ อารมณ์อยู่ในการเลือกที่ถูกต้อง ไอเดียและบทของหนังเรื่องนี้ก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน...<br /><br />บางครั้งก็ทำให้นึกถึง "Scream" แต่เขาดีกว่าภาคต่อของ "Screams" ทั้งสองเรื่องด้วยกัน<br /><br />และ ฉันจะว่าอย่างไรได้ - นี่คือหนังระทึกขวัญนักฆ่าที่ดีที่สุดแห่งศตวรรษที่ 21...
| 1pos
|
Rachel McAdams. Cillian Murphy. Wes Craven. The Dream Team. This is one of the best thrillers of 2005. A great plot. A great twist. A great eye candy. This is one of Wes Craven's greatest movies apart from "Scream" and "A Nightmare on Elm Street". This could be the best. The plot is one of the best things about the movie and it is very simple. Lisa Reisert (McAdams) a struggling hotel manager, boards a late Red Eye back to LA. Little does she know that she has been followed by Jackson Ripner AKA Jack the Ripper (Murphy). They have a couple of drinks and end up sitting together on the plane. Later he reveals to her that he is an assassin who was sent to kill the Secreteary of Homeland Security who is staying in Lisa's hotel. And what does this have to with Lisa. Well, she would have to move his room to the top suite so they can bomb him, if she doesn't Ripner will murder her father (Brian Cox). The twist and bringing of the story really gives it the extra zing and the side characters and the side jokes really add to it. Overall, definitely one of the best thrillers of 2005. Definitely worth the see.<br /><br />3 1/2 out of 4 stars
|
ราเชล แม็กอดัมส์. คิลเลียน เมอร์ฟี่. เวส คราเวน. ดรีมทีม. นี่คือหนึ่งในภาพยนตร์ระทึกขวัญที่ดีที่สุดในปี 2005 โครงเรื่องที่ยอดเยี่ยม บิดที่ดี เป็นขนมตาที่ยอดเยี่ยม นี่เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ Wes Craven นอกเหนือจาก "Scream" และ "A Nightmare on Elm Street" นี่อาจเป็นสิ่งที่ดีที่สุด โครงเรื่องเป็นหนึ่งในสิ่งที่ดีที่สุดเกี่ยวกับหนังเรื่องนี้และมันเรียบง่ายมาก ลิซ่า ไรเซิร์ต (แม็คอดัมส์) ผู้จัดการโรงแรมที่กำลังดิ้นรน ขึ้นเครื่องเรดอายกลับไปยังแอลเอ เธอไม่รู้มาก่อนว่าเธอถูกแจ็คสัน ริปเนอร์ หรือที่รู้จักในชื่อ แจ็ค เดอะ ริปเปอร์ (เมอร์ฟีย์) ติดตามเธออยู่ พวกเขาดื่มเครื่องดื่มสองสามแก้วและลงเอยด้วยการนั่งด้วยกันบนเครื่องบิน ต่อมาเขาเปิดเผยกับเธอว่าเขาเป็นนักฆ่าที่ถูกส่งไปสังหารเลขาธิการความมั่นคงแห่งมาตุภูมิซึ่งพักอยู่ในโรงแรมของลิซ่า แล้วมันเกี่ยวอะไรกับลิซ่าล่ะ เธอจะต้องย้ายห้องของเขาไปที่ห้องสวีทชั้นบนสุดเพื่อที่พวกเขาจะได้วางระเบิดเขาได้ ถ้าเธอไม่ทำ ริปเนอร์ก็จะฆ่าพ่อของเธอ (ไบรอัน ค็อกซ์) การหักมุมและการนำเรื่องราวมาทำให้มันดูพิเศษขึ้น และตัวละครด้านข้างและมุขตลกก็เสริมเข้ามาจริงๆ โดยรวมแล้วเป็นหนังระทึกขวัญที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งของปี 2005 คุ้มค่าแก่การดูอย่างแน่นอน<br /><br />3 1/2 จาก 4 ดาว
| 1pos
|
The premise is simple. This movies starts out looking like your average lame chick flick about two attractive young people meeting each other in an airport, then things take a 180 degree turn...<br /><br />I for one, really dislike the kind of mind numbing love story nonsense that pollutes the average movie theater. And it is my humble opinion that Wes Craven, based on his previous meta-horror films (Sceam) does too...<br /><br />Following this logic, it's not surprising to find that Craven sardonically takes his time to built up a nauseatingly sweet 'sependipity love'-story, only to have an AWESOME Cillian Murphy wreck that whole sugar-coated dreamworld... <br /><br />The scope of his character Jackson Ripner (Jack the Ripper, get it? lame, right?) in this film is impressive, he goes from being utterly charming to being a twisted nihilistic sicko, which is a plus in my book. As he proceeds to freak out his victim (Jennifer Garner lookalike Rachel McAdams, who I found pretty annoying by the way), you can't help but sympathize with the guy...<br /><br />This is Wes Craven, embodied in Jackson Ripner, through Cillian Murphy, bashing all brainless chick flicks...<br /><br />Mr. Craven, I salute you.<br /><br />Best quote:<br /><br />Jackson Ripner (after beating the snot out of Rachel McAdams in the airplane toilet): "Thanks for the quickie!!!"
|
หลักฐานเป็นเรื่องง่าย ภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มต้นจากการที่ดูเหมือนสาวง่อยทั่วๆ ไปของคุณสะบัดเรื่องที่คนหนุ่มสาวหน้าตาดีสองคนมาพบกันที่สนามบิน แล้วทุกอย่างก็พลิกผัน 180 องศา...<br /><br />ฉันคนหนึ่งไม่ชอบแบบนี้จริงๆ เรื่องราวความรักไร้สาระที่ทำให้จิตใจมึนงงที่สร้างมลพิษให้กับโรงภาพยนตร์ทั่วไป และความเห็นอันต่ำต้อยของฉันคือ Wes Craven ซึ่งอิงจากภาพยนตร์เมตาสยองขวัญเรื่องก่อน ๆ ของเขา (Sceam) ก็ทำเช่นกัน...<br /><br />ด้วยตรรกะนี้ จึงไม่น่าแปลกใจที่พบว่า Craven มักจะใช้เวลาอย่างเสียดสีเพื่อ สร้างเรื่องราว 'ความรักความบังเอิญ' อันแสนหวานที่น่าสะอิดสะเอียนขึ้นมา แต่กลับทำให้ ซิลเลียน เมอร์ฟีย์ สุดยอดมากทำลายโลกแห่งความฝันที่เคลือบน้ำตาลทั้งหมด... <br /><br />ขอบเขต ของตัวละครของเขา Jackson Ripner (Jack the Ripper เข้าใจไหม งี่เง่าใช่ไหม?) ในภาพยนตร์เรื่องนี้น่าประทับใจ เขาเปลี่ยนจากการเป็นคนที่มีเสน่ห์สุดๆ มาเป็นไอ้โรคจิตที่นิสัยไม่ดี ซึ่งเป็นข้อดีในหนังสือของฉัน ในขณะที่เขาทำให้เหยื่อของเขาตกใจ (เจนนิเฟอร์ การ์เนอร์หน้าเหมือนราเชล แม็คอดัมส์ ซึ่งฉันพบว่าน่ารำคาญมาก) คุณก็อดไม่ได้ที่จะเห็นอกเห็นใจผู้ชายคนนี้...<br /><br />นี่คือเวส คราเวน เป็นตัวเป็นตนใน Jackson Ripner ผ่าน Cillian Murphy ทุบตีลูกไก่ไร้สมองทั้งหมด...<br /><br />Mr. Craven ฉันขอแสดงความนับถือ<br /><br />คำพูดที่ดีที่สุด:<br /><br />Jackson Ripner (หลังจากพ่นน้ำมูกของ Rachel McAdams ในห้องน้ำบนเครื่องบิน): "ขอบคุณสำหรับกุ๊กกิ๊ก!!! "
| 1pos
|
I have read with great interest the only available comment made before mine on this movie and I would first like to say that I understand the point of view of the previous user who commented on this movie very well: viewed from an Israeli perspective, I can very well imagine that this movie touches upon very sensitive issues and that the slightest detail can have a great importance for a viewer who is more or less directly concerned by the events depicted in this movie. What I would like to say is that 'Distortion' was shown at a film festival in Geneva in November 2005 (Festival 'Cinéma tout écran') where it won the award of the audience ('Prix du public'in French). For what affects me, I liked the 'nervous camera' work of Mr Bouzaglo, who, in my opinion, portrayed an atmosphere of extreme tension and uneasiness in the movie very well, and I think that most of the swiss viewers appreciated this in the movie. This perspective, however, might seem totally 'alien' to an Israeli viewer, but not so surprising when it comes to swiss viewers, because Switzerland is a country which has NEVER been subject to any terrorist attack. It therefore comes as no surprise that the audience in Geneva judged this film with a much more 'detached' perspective.I would also like to quote what Mr Bouzaglo said when he was interviewed by a Geneva newspaper (I'm translating from French): ''After 50 years of living here and after undergoing all this violence, we may ask ourselves if it is still possible to remain normal.We might sometimes think that it would be easier to commit suicide than to go on living. We are like the characters in my movie,''on the edge of the edge''. This is the reason why the private detective, who is somehow ''voyeur'' is the happiest character in the movie, because he earns a living thanks to the system, he takes advantage of this situation'' This is, in substance, the main thing that I and the swiss public, in my opinion, pointed out in this movie, and that we did not pay attention to some inconsistencies regarding the characters in the movie which the precedent reviewer pointed out with great accuracy and humor. So, to sum up, different country=different perspective, but I think that this is somehow great, because it reassures me for what affects the future of cinema, that is to say that it well never be subject to a 'unique' of 'formatted' way of thinking.
|
ฉันได้อ่านด้วยความสนใจอย่างยิ่งเกี่ยวกับความคิดเห็นเดียวที่มีอยู่ก่อนหน้านี้ของฉันเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้ และก่อนอื่นฉันอยากจะบอกว่าฉันเข้าใจมุมมองของผู้ใช้คนก่อนหน้านี้ที่แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นอย่างดี: เมื่อมองจากมุมมองของชาวอิสราเอล ฉันสามารถ ลองจินตนาการดูว่าภาพยนตร์เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับประเด็นที่ละเอียดอ่อนมากและรายละเอียดเพียงเล็กน้อยก็สามารถมีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับผู้ชมที่มีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ที่ปรากฏในภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่มากก็น้อย สิ่งที่ฉันอยากจะพูดก็คือ 'Distortion' ถูกฉายในเทศกาลภาพยนตร์ที่เจนีวาในเดือนพฤศจิกายน 2548 (เทศกาล 'Cinéma tout écran') ซึ่งได้รับรางวัลจากผู้ชม ('Prix du public' ในภาษาฝรั่งเศส) สำหรับสิ่งที่ส่งผลต่อฉัน ฉันชอบงาน 'กล้องประสาท' ของ Mr Bouzaglo ซึ่งในความคิดของฉัน ถ่ายทอดบรรยากาศของความตึงเครียดและความไม่สบายใจขั้นสุดขีดในภาพยนตร์ได้ดีมาก และฉันคิดว่าผู้ชมชาวสวิสส่วนใหญ่ชื่นชมสิ่งนี้ในภาพยนตร์ ภาพยนตร์. อย่างไรก็ตาม มุมมองนี้อาจดูเหมือน 'แปลกหน้า' โดยสิ้นเชิงสำหรับผู้ชมชาวอิสราเอล แต่ก็ไม่น่าแปลกใจนักเมื่อพูดถึงผู้ชมชาวสวิส เนื่องจากสวิตเซอร์แลนด์เป็นประเทศที่ไม่เคยตกอยู่ภายใต้การโจมตีของผู้ก่อการร้ายเลย ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจเลยที่ผู้ชมในเจนีวาจะตัดสินภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วยมุมมองที่ 'แยกเดี่ยว' มากกว่ามาก ฉันอยากจะอ้างอิงสิ่งที่นายบูซาโกลพูดเมื่อเขาถูกสัมภาษณ์โดยหนังสือพิมพ์เจนีวา (ฉันแปลจากภาษาฝรั่งเศส): ''หลังจากใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มา 50 ปี และหลังจากเผชิญกับความรุนแรงทั้งหมดนี้ เราอาจถามตัวเองว่ายังเป็นไปได้หรือไม่ที่จะยังคงเป็นปกติ บางครั้งเราอาจคิดว่าการฆ่าตัวตายจะง่ายกว่าการมีชีวิตอยู่ต่อไป เราเป็นเหมือนตัวละครในภาพยนตร์ของฉัน ''อยู่ขอบสุด'' นี่คือเหตุผลว่าทำไมนักสืบเอกชนซึ่งเป็น "ถ้ำมอง" จึงเป็นตัวละครที่มีความสุขที่สุดในหนังเรื่องนี้ เพราะเขาหาเลี้ยงชีพด้วยระบบนี้ เขาจึงใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้" โดยเนื้อแท้แล้ว สิ่งสำคัญที่ฉันและสาธารณชนชาวสวิสในความคิดของฉันชี้ให้เห็นในภาพยนตร์เรื่องนี้ และเราไม่ได้ใส่ใจกับความไม่สอดคล้องกันบางประการเกี่ยวกับตัวละครในภาพยนตร์ ซึ่งผู้วิจารณ์คนก่อนชี้ให้เห็นด้วยความแม่นยำและมีอารมณ์ขันอย่างมาก โดยสรุป ประเทศที่แตกต่างกัน=มุมมองที่แตกต่างกัน แต่ฉันคิดว่านี่เป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยม เพราะมันทำให้ฉันมั่นใจสำหรับสิ่งที่ส่งผลกระทบต่ออนาคตของภาพยนตร์ กล่าวคือ มันไม่เคยอยู่ภายใต้ 'เอกลักษณ์' ของ ' มีรูปแบบ'วิธีคิด.
| 1pos
|
Distortion is a disturbing, haunting film, about life imitating art and art reflecting life. Haim Bouzaglo, the director of the film, plays the role of Haim Bouzaglo, artistically blocked and sexually impotent playwright, who finds inspiration in his suspicions about the subject of his girl friend's documentary. As an Arab suicide bomber, disguised in skullcap and American t-shirt, wanders through the landscape in search of his target and his nerves, Haim transcribes his girl friend's life as she films her documentary and incorporates himself and his actors' lives during rehearsals. But the bomber has already struck and Haim has left the restaurant just minutes earlier. Despite the manipulation of time and space, the story is crystal clear, comprehensive and absorbing, a brilliant commentary on the "distortion" of everyday Israeli life, where the political is intertwined with the personal, where everyone lives "on the edge," and people never know whether they are playing leading roles in their own lives or are merely dispensable bit players in someone else's dramatic narrative.<br /><br />Bouzaglo plays with this notion of everyone being an actor in someone else's production brilliantly. We are always voyeurs, seeing what the fictional director sees illicitly but also what the "real" director chooses to reveal. To remind us that these glimpses are violations of privacy, Bouzaglo takes us into the bathroom and the bedroom (sometimes the bedroom is the street and rooftop), and repeatedly frames his views within TV, video, or security screens. Actors play the role of actors who represent the "real" characters played by actors. Of course, each of the actors is the star of his or her own production, only dimly aware of their diminished roles in their fellow actor's personal films. The detective hired by the playwright becomes a character in the play. The actor hired to play the role of the detective seeks out the detective for "tips" on how to play the role, is caught by the detective on surveillance tapes, and they attend a cast party as their real selves.<br /><br />Despite this multiplicity of views, there is no mistaking the clear lines of this narrative: the playwright searches for subject matter, the bomber seeks a target, and the detective stalks the filmmaker. Nor is there any difficulty locating Bouzaglo's ultimate targetenervated and impotent Israel, fully conscious of the threatening peril but incapable of meaningful action. Israel is Bouzaglo, the impotent fictional playwright cannibalizing his own life for his play. Israel is also the bankrupt soldier-entrepreneur who is the subject of the filmmaker's documentary, the cheating actors and actresses, and the cuckolded husband. They are all Israel because they are all helpless, caught in inaction or aimless action, as the bomber scans the landscape for his best target. All the characters can do as another bombing is reported is have sex and keep "score" of victims.<br /><br />There is personal triumph, vindication, perhaps revenge at the end of this play within a story within a film, but viewers will be left aching for the state of Israel even as they are filled with admiration for Bouzaglo's memorable rendition of a nation's plight within the telling of an individual's story.
|
Distortion เป็นภาพยนตร์ที่น่าสะเทือนใจและหลอกหลอน เกี่ยวกับชีวิตที่เลียนแบบศิลปะและศิลปะที่สะท้อนชีวิต Haim Bouzaglo ผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้ รับบทเป็น Haim Bouzaglo นักเขียนบทละครผู้มีศิลปะและไร้สมรรถภาพทางเพศ ผู้ค้นพบแรงบันดาลใจในความสงสัยเกี่ยวกับหัวข้อสารคดีของเพื่อนสาวของเขา ในฐานะมือระเบิดฆ่าตัวตายชาวอาหรับ ซึ่งสวมชุดหมวกแก๊ปและเสื้อยืดอเมริกัน ท่องไปในภูมิประเทศเพื่อค้นหาเป้าหมายและความเครียด ฮาอิมถ่ายทอดชีวิตของเพื่อนสาวของเขาขณะที่เธอถ่ายทำสารคดี และรวมตัวเขาและชีวิตนักแสดงของเขาในระหว่างการซ้อม แต่มือระเบิดได้โจมตีแล้ว และฮาอิมก็ออกจากร้านอาหารก่อนหน้านั้นเพียงไม่กี่นาที แม้จะมีการบิดเบือนเวลาและพื้นที่ แต่เรื่องราวก็มีความชัดเจน ครอบคลุมและน่าดึงดูด เป็นบทวิจารณ์ที่ยอดเยี่ยมเกี่ยวกับ "การบิดเบือน" ในชีวิตประจำวันของชาวอิสราเอล ซึ่งการเมืองเกี่ยวพันกับเรื่องส่วนตัว ที่ซึ่งทุกคนใช้ชีวิต "อยู่บนขอบ" และ ผู้คนไม่เคยรู้เลยว่าพวกเขากำลังมีบทบาทนำในชีวิตของตัวเองหรือเป็นเพียงผู้เล่นเล็กๆ น้อยๆ ที่น่าจับตามองในการเล่าเรื่องที่น่าทึ่งของคนอื่น<br /><br />Bouzaglo เล่นกับแนวคิดที่ว่าทุกคนเป็นนักแสดงในใครบางคน ผลผลิตของคนอื่นก็เก่ง เราเป็นคนถ้ำมองอยู่เสมอ โดยมองเห็นสิ่งที่ผู้กำกับสมมติเห็นอย่างผิดกฎหมาย แต่ยังรวมถึงสิ่งที่ผู้กำกับ "ตัวจริง" เลือกที่จะเปิดเผยด้วย เพื่อเตือนเราว่าการพบเห็นเหล่านี้เป็นการละเมิดความเป็นส่วนตัว Bouzaglo จึงพาเราไปที่ห้องน้ำและห้องนอน (บางครั้งห้องนอนก็คือถนนและดาดฟ้า) และจัดเฟรมมุมมองของเขาซ้ำๆ ในทีวี วิดีโอ หรือหน้าจอระบบรักษาความปลอดภัย นักแสดงรับบทเป็นนักแสดงที่เป็นตัวแทนของตัวละคร "ของจริง" ที่เล่นโดยนักแสดง แน่นอนว่า นักแสดงแต่ละคนเป็นดาวเด่นในการผลิตผลงานของตนเอง เพียงแต่ไม่ตระหนักรู้ถึงบทบาทที่ลดลงของพวกเขาในภาพยนตร์ส่วนตัวของเพื่อนนักแสดง นักสืบที่ได้รับการว่าจ้างจากนักเขียนบทละครกลายเป็นตัวละครในละคร นักแสดงที่ได้รับการว่าจ้างให้รับบทเป็นนักสืบตามหา "เคล็ดลับ" ของนักสืบในการเล่นบทบาทนี้ โดยนักสืบถูกจับได้ในเทปบันทึกเทป และพวกเขาก็เข้าร่วมงานปาร์ตี้นักแสดงตามตัวตนที่แท้จริง<br />< แม้จะมีมุมมองที่หลากหลาย แต่ก็ไม่ผิดที่จะเข้าใจแนวทางที่ชัดเจนของการเล่าเรื่องนี้: นักเขียนบทละครค้นหาเนื้อหา ผู้วางระเบิดแสวงหาเป้าหมาย และนักสืบติดตามผู้สร้างภาพยนตร์ ไม่มีความยากลำบากใดๆ ในการค้นหาเป้าหมายสูงสุดของบูซาโกล อิสราเอลที่ได้รับพลังและไร้อำนาจ โดยตระหนักรู้ถึงอันตรายที่กำลังคุกคามแต่ไม่สามารถดำเนินการที่มีความหมายได้ อิสราเอลคือบูซาโกล นักเขียนบทละครไร้ศักยภาพที่ยอมกินชีวิตของตัวเองเพื่อการแสดงของเขา อิสราเอลยังเป็นผู้ประกอบการทหารที่ล้มละลาย ซึ่งเกี่ยวข้องกับสารคดีของผู้สร้างภาพยนตร์ นักแสดงชายที่นอกใจ และสามีซึ่งสามีซึ่งภรรยามีชู้ พวกเขาทั้งหมดเป็นชาวอิสราเอลเพราะพวกเขาทำอะไรไม่ถูก ติดอยู่เฉยๆ หรือกระทำการอย่างไร้จุดหมาย ขณะที่มือระเบิดสแกนภูมิประเทศเพื่อหาเป้าหมายที่ดีที่สุดของเขา ตัวละครทุกตัวสามารถทำได้เมื่อมีการรายงานว่ามีการวางระเบิดอีกคือการมีเพศสัมพันธ์และเก็บ "คะแนน" ของเหยื่อ<br /><br />มีชัยชนะส่วนตัว การแก้ตัว บางทีอาจจะเป็นการแก้แค้นในตอนท้ายของละครเรื่องนี้ภายในเรื่องราวภายในภาพยนตร์ แต่ผู้ชมจะรู้สึกเจ็บปวดกับรัฐอิสราเอล แม้ว่าพวกเขาจะเต็มไปด้วยความชื่นชมต่อการกระทำอันน่าจดจำของ Bouzaglo เกี่ยวกับชะตากรรมของประเทศในการบอกเล่าเรื่องราวของแต่ละบุคคล
| 1pos
|
This is arguably the best film director Haim Bouzaglo made until now. A skilled TV director, well-trained in story-telling and in directing his actors through long epics he tried to catch in this very low-budget film the essence of the very special psychological situation the Israelis live though under the permanent danger of the terror attacks, resulting in 'distorted' lives. Each character trying to live his own life, to watch and control the other, while being himself watched and controlled by other characters and mostly by the continuous pressure, by political and historical forces well beyond his control. Some call this destiny, but destiny has a very concrete representation in this film.<br /><br />There is no explicit political saying in 'Distortion'. Characters never discuss politics, not even at the level of saying 'bastards!' when they hear that a new terror attack happens. Their reaction to events is to localize the attack and to count the victims using the official and media terminology for the dead and the wounded. They do not really live but rather survive on borrowed time happy to have survived one bomb, and waiting for the next one to happen. Personal, social, professional life seems to work someway, but is deeply flawed and influenced by events. The main character played by the director is a playwright whose mid-life personal and creative crisis is amplified by the pressure of the events and by the fact that he is lucky enough to leave a terror attack site minutes before the bomb explodes. He hires a private detective to follow his girlfriend who is a TV investigative reporter whom he suspects is falling in for the subject of her next show - another failed man, former military, whose business and family life dismantles under the events. He starts to write a play that carbon-copies the reality and will bring it to the stage, in theater in film scene that reminds Hamlet as well as 'Synecdoche, New York'. It's not that I would dare suspect Charlie Kaufman looking over the shoulder of Bouzaglo, he certainly needs not that, but the Israeli director screen is brilliant into anticipating the later film (and the first directed by Kaufman). As in the American film actors play real persons and start interacting with them in an reality-meets-stage-meets-reality melange which never lacks logic, at least not artistic logic.<br /><br />Bouzaglo directs his actors with the usual talent, trusts them and allows them the freedom of living through the situations rather then acting them. His style is much more free here than in his TV series, and the 'distortion' effects, although borrowed from American horror movies work pretty well all over. The ending seemed to me a little rhetorical and unsatisfying dramatically, but the shade of the suicidal killer who is haunting the film and the whole situation in a temporal loop will also follow the viewer when remembering later this film.
|
นี่อาจเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ที่ดีที่สุดที่ Haim Bouzaglo สร้างมาจนถึงปัจจุบัน ผู้กำกับรายการโทรทัศน์ผู้มีทักษะ ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีในการเล่าเรื่องและกำกับนักแสดงผ่านมหากาพย์เรื่องยาว เขาพยายามจับตามองในภาพยนตร์ทุนสร้างต่ำเรื่องนี้ถึงแก่นแท้ของสถานการณ์ทางจิตวิทยาที่พิเศษมากที่ชาวอิสราเอลอาศัยอยู่ภายใต้อันตรายถาวรของความหวาดกลัว การโจมตีส่งผลให้ชีวิต 'บิดเบี้ยว' ตัวละครแต่ละตัวพยายามใช้ชีวิตของตัวเอง เฝ้าดูและควบคุมอีกฝ่าย ในขณะที่ถูกจับตามองและควบคุมโดยตัวละครอื่นๆ และส่วนใหญ่โดยแรงกดดันอย่างต่อเนื่อง โดยพลังทางการเมืองและประวัติศาสตร์ที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของเขา บางคนเรียกสิ่งนี้ว่าโชคชะตา แต่โชคชะตาเป็นตัวแทนที่เป็นรูปธรรมมากในภาพยนตร์เรื่องนี้<br /><br />ไม่มีคำพูดทางการเมืองที่ชัดเจนใน 'การบิดเบือน' ตัวละครไม่เคยคุยเรื่องการเมืองเลยแม้แต่ในระดับที่พูดว่า 'ไอ้สารเลว'! เมื่อพวกเขาได้ยินว่ามีการโจมตีที่น่ากลัวครั้งใหม่เกิดขึ้น ปฏิกิริยาของพวกเขาต่อเหตุการณ์ต่างๆ คือ การแปลเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและนับเหยื่อโดยใช้คำศัพท์ทางการและสื่อสำหรับผู้เสียชีวิตและผู้บาดเจ็บ พวกเขาไม่ได้มีชีวิตอยู่จริงๆ แต่เอาตัวรอดในเวลาที่ยืมมาโดยมีความสุขที่ได้รอดชีวิตจากระเบิดลูกหนึ่ง และรอให้ลูกต่อไปเกิดขึ้น ชีวิตส่วนตัว สังคม และอาชีพดูเหมือนจะได้ผล แต่มีข้อบกพร่องอย่างลึกซึ้งและได้รับอิทธิพลจากเหตุการณ์ต่างๆ ตัวละครหลักที่ผู้กำกับรับบทคือนักเขียนบทละครที่มีวิกฤติส่วนตัวและความคิดสร้างสรรค์ในวัยกลางคนเพิ่มมากขึ้นจากแรงกดดันของเหตุการณ์ต่างๆ และด้วยความจริงที่ว่าเขาโชคดีพอที่จะออกจากสถานที่โจมตีด้วยความหวาดกลัวไม่กี่นาทีก่อนที่ระเบิดจะระเบิด เขาจ้างนักสืบเอกชนเพื่อติดตามแฟนสาวของเขาซึ่งเป็นนักข่าวสืบสวนทางทีวีซึ่งเขาสงสัยว่ากำลังตกอยู่ในประเด็นของรายการต่อไปของเธอ ชายอีกคนที่ล้มเหลว อดีตทหาร ซึ่งธุรกิจและชีวิตครอบครัวต้องพังทลายลงเนื่องจากเหตุการณ์ดังกล่าว เขาเริ่มเขียนบทละครที่คัดลอกความเป็นจริงและจะนำมันขึ้นแสดงบนเวทีในฉากภาพยนตร์ที่ทำให้แฮมเล็ตนึกถึงเรื่อง 'Synecdoche, New York' ไม่ใช่ว่าฉันไม่กล้าสงสัยว่า Charlie Kaufman กำลังมองข้ามไหล่ของ Bouzaglo อย่างแน่นอน เขาไม่ต้องการสิ่งนั้น แต่ผู้กำกับชาวอิสราเอลก็ยอดเยี่ยมในการคาดหวังภาพยนตร์เรื่องต่อๆ ไป (และภาพยนตร์เรื่องแรกที่กำกับโดย Kaufman) เช่นเดียวกับในภาพยนตร์อเมริกัน นักแสดงเล่นเป็นบุคคลจริงๆ และเริ่มมีปฏิสัมพันธ์กับพวกเขาในการผสมผสานระหว่างความเป็นจริง เวที พบกับ ความเป็นจริง ซึ่งไม่เคยขาดตรรกะ อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตรรกะทางศิลปะ<br /><br />Bouzaglo กำกับนักแสดงของเขาด้วย มีความสามารถตามปกติ เชื่อใจพวกเขา และปล่อยให้พวกเขามีอิสระในการใช้ชีวิตผ่านสถานการณ์ต่างๆ แทนที่จะแสดงออกมา สไตล์ของเขาเป็นอิสระมากกว่าในซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเขามาก และเอฟเฟกต์ 'บิดเบือน' แม้ว่าจะยืมมาจากภาพยนตร์สยองขวัญของอเมริกาก็ใช้ได้ผลดีทีเดียว ตอนจบดูเหมือนจะเป็นวาทศิลป์เล็กน้อยและไม่น่าพอใจอย่างมากสำหรับฉัน แต่เงาของนักฆ่าฆ่าตัวตายที่หลอกหลอนภาพยนตร์และสถานการณ์ทั้งหมดในวงเวลาจะติดตามผู้ชมเมื่อนึกถึงภาพยนตร์เรื่องนี้ในภายหลัง
| 1pos
|
Distortion is a movie that sort of caught me by surprise.. A sort of multi layered drama that focuses on a man writing a play about his life experiences that are happening to him right at this moment. To be more concise, he feels that his wife is cheating on him, so he hires a private eye to snoop on him. His wife has no idea that this is happening. Meanwhile, the actors in this play are also having a few whoopdedoodles up their sleeves by fooling around with each other and with, shall we say, unscrupulous people in the world of Israel. The whole thing culminates in a theater with all the actors present and the predictable (but not really) happens.<br /><br />The director of the piece really keeps things moving along with the ensemble cast of characters, and edits in a way that makes you pay attention, This is a fun film actually, one which I didn't mind viewing and would recommend people check out.
|
Distortion เป็นหนังที่ทำให้ฉันรู้สึกประหลาดใจ.. ละครหลายชั้นที่เน้นไปที่ชายคนหนึ่งที่เขียนบทละครเกี่ยวกับประสบการณ์ชีวิตของเขาที่กำลังเกิดขึ้นกับเขาในขณะนี้ พูดให้กระชับยิ่งขึ้นคือเขารู้สึกว่าภรรยาของเขากำลังนอกใจเขา เขาจึงจ้างบุคคลภายนอกมาสอดแนมเขา ภรรยาของเขาไม่รู้ว่าสิ่งนี้เกิดขึ้น ในขณะเดียวกัน นักแสดงในละครเรื่องนี้ก็กำลังสนุกสนานกับการล้อเล่นกันและกับผู้คนที่ไร้ยางอายในโลกของอิสราเอล เรื่องทั้งหมดจบลงที่โรงละครโดยมีนักแสดงทุกคนอยู่ด้วย และสิ่งที่คาดเดาได้ (แต่ไม่ได้เป็นเช่นนั้นจริงๆ) ก็เกิดขึ้น<br /><br />ผู้กำกับเรื่องนี้ทำให้สิ่งต่างๆ เคลื่อนไหวไปพร้อมกับตัวละครทั้งมวล และการแก้ไขใน วิธีที่ทำให้คุณสนใจ จริง ๆ แล้วนี่เป็นหนังสนุก ๆ ที่ไม่รังเกียจที่จะดูและอยากแนะนำให้คนดู
| 1pos
|
Picture Bride paints a realistic and moving portrait of what it must have been like for Japanese men brought to Hawaii at the turn of the 19th Century to work in the sugar cane fields. Most came planning to return to their homeland, but few were ever able to do so. Equally movingly portrayed is the fate of Japanese women, some as young as fifteen or sixteen, who were sent as promised brides to men they knew only through photographs that often were 10 or 15-years out of date, or were of some other younger man. They too worked long hard hours in the fields, while fighting homesickness and to preserve their dignity.<br /><br />Director Hatta's portrayal of one picture bride's courage and perseverance struggling to survive in a strange land and alien society under great physical duress, is, ultimately, inspirational and uplifting--a story of moral and cultural survival. There is a grandness and magnificence of sweep of character and landscape in Picture Bride that captures the alluring beauty as well as violent harshness of colonial Hawaii. This is a film that is emotionally, intellectually and artistically rewarding.
|
Picture Bride วาดภาพเหมือนจริงและสะเทือนใจของชายชาวญี่ปุ่นที่ถูกพามาฮาวายในช่วงเปลี่ยนศตวรรษที่ 19 เพื่อทำงานในไร่อ้อย ส่วนใหญ่วางแผนจะกลับบ้านเกิด แต่มีน้อยคนที่สามารถทำได้ ชะตากรรมของผู้หญิงญี่ปุ่นบางคนอายุเพียง 15 หรือ 16 ปี ที่ถูกส่งไปเป็นเจ้าสาวตามสัญญากับผู้ชายที่พวกเขารู้จักก็ผ่านรูปถ่ายที่มักจะล้าสมัยไป 10 หรือ 15 ปีเท่านั้น หรือเป็นของชายหนุ่มคนอื่นๆ ที่ถูกถ่ายทอดออกมาอย่างสะเทือนอารมณ์พอๆ กัน . พวกเขาทำงานหนักหลายชั่วโมงในทุ่งนา ขณะเดียวกันก็ต่อสู้กับอาการคิดถึงบ้านและเพื่อรักษาศักดิ์ศรีของตน<br /><br />ผู้กำกับ Hatta นำเสนอภาพเดียวถึงความกล้าหาญและความอุตสาหะของเจ้าสาวที่ดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดในดินแดนที่แปลกประหลาดและสังคมมนุษย์ต่างดาวภายใต้สภาพร่างกายอันยิ่งใหญ่ ในที่สุดการข่มขู่ก็เป็นแรงบันดาลใจและยกระดับจิตใจ ซึ่งเป็นเรื่องราวแห่งความอยู่รอดทางศีลธรรมและวัฒนธรรม มีความยิ่งใหญ่และอลังการของตัวละครและภูมิทัศน์ใน Picture Bride ที่รวบรวมความงามอันน่าหลงใหลรวมถึงความรุนแรงที่รุนแรงของอาณานิคมฮาวาย เป็นภาพยนตร์ที่ให้คุณค่าทางอารมณ์ สติปัญญา และศิลปะ
| 1pos
|
Japan 1918. The story of 16-year old Ryu begins with the death of her father. As it will be revealed later, both of her parents have died of tuberculosis. In this desperate situation Ryus aunt has arranged a marriage with a Japanese man in Hawai, whom they know only from its picture. By her arrival in Hawai ryu discovers that her new husband is much older as in the photograph ,and that he lives in very humble circumstances beside a sugar cane plantage were he works on. Ryu not used to the hard labour on the plantage and in despair over her situation in her new home thinks of running away. She soon discovers that she has nowhere to go. The friendship to Kana, a female co-worker of hers, gives her new hope and strength. This picture is based on real events between 1907 and the 1920s, when thousands of Asian woman were married off to men in America, whom they only knew from their picture. This not very well known picture is well written and acted. The location is breathtaking. This film also features Mifune Toshiro in his very last screen appearance as a Benshi (narrator of silent movies). This film gives some insight of Japanese culture here and across the ocean. A must see!
|
ญี่ปุ่น ปี 1918 เรื่องราวของริว วัย 16 ปี เริ่มต้นจากการที่พ่อของเธอเสียชีวิต ตามที่จะมีการเปิดเผยในภายหลัง พ่อแม่ของเธอทั้งคู่เสียชีวิตด้วยวัณโรค ในสถานการณ์ที่สิ้นหวังเช่นนี้ ป้า Ryus ได้จัดการแต่งงานกับชายชาวญี่ปุ่นในฮาวาย ซึ่งพวกเขารู้จักจากภาพเท่านั้น เมื่อมาถึงฮาวาย ริวก็พบว่าสามีใหม่ของเธอมีอายุมากกว่าในภาพ และเขาใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายมากข้างไร่อ้อยในขณะที่เขาทำงานอยู่ Ryu ไม่คุ้นเคยกับการทำงานหนักในไร่นา และด้วยความสิ้นหวังกับสถานการณ์ในบ้านใหม่ของเธอที่คิดจะหนี ในไม่ช้าเธอก็ค้นพบว่าเธอไม่มีที่จะไป มิตรภาพกับคานะซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานหญิงของเธอทำให้เธอมีความหวังและความแข็งแกร่งครั้งใหม่ ภาพนี้อิงจากเหตุการณ์จริงระหว่างปี 1907 ถึง 1920 เมื่อผู้หญิงเอเชียหลายพันคนแต่งงานกับผู้ชายในอเมริกา ซึ่งพวกเขารู้จักจากภาพถ่ายเท่านั้น ภาพที่ไม่ค่อยมีใครรู้จักนี้เขียนและแสดงได้ดี ทำเลที่ตั้งน่าทึ่ง ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังมีมิฟุเนะ โทชิโระปรากฏตัวบนหน้าจอครั้งสุดท้ายในฐานะเบนชิ (ผู้บรรยายภาพยนตร์เงียบ) ภาพยนตร์เรื่องนี้ให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับวัฒนธรรมญี่ปุ่นที่นี่และทั่วทั้งมหาสมุทร ต้องดู!
| 1pos
|
Good historical drama which is very educational and also very entertaining to people who like history.Very good acting and script.Not as sensual and sexy as it is sometimes marketed,be prepared to peek into the pioneer spirit and human ability to adjust.Very touching as well for the spiritually mature. Not for people who do not like to think......
|
ละครประวัติศาสตร์ดีๆ ที่ให้ความรู้ดีมาก และให้ความบันเทิงแก่คนชอบประวัติศาสตร์ด้วย การแสดงและบทดีมาก ไม่เย้ายวนและเซ็กซี่เหมือนที่ออกวางตลาดในบางครั้ง เตรียมพร้อมที่จะมองเข้าไปในจิตวิญญาณแห่งผู้บุกเบิกและความสามารถของมนุษย์ในการปรับตัว ประทับใจมาก สำหรับผู้มีความเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายวิญญาณด้วย ไม่ใช่สำหรับคนไม่ชอบคิด......
| 1pos
|
I saw this when it premiered and just re-watched it on IFC again. This is a great telling of the many possible stories about the immigrant farmworker population that came to Hawai'i to work the sugar plantations in the early 1900's. My grandparents were part of that migration; my parents were born on a Kohala plantation (Big Island) at the time setting of the movie. I moved to the Big Island over a year ago after living in California for over 30 years. I was surprised to see that many of the former cane growing lands are still undeveloped, with wild cane still growing, years after the plantations closed. I've heard many stories from my aunts and uncles who were kids growing up on the plantation. This movie helps to image those kinds of stories and memories. This story is more of an historical document than a romantic plot-driven movie. It leaves me shaking my head to read a review like ccthemovieman's. Some people just don't get it.<br /><br />I didn't recall that Youki Kudoh had the starring role, with which she did an incredible job. I recall her great performances in Jim Jarmusch's "Mystery Train" and in an Australian film, co- starring with Russell Crowe, "Heaven's Burning". Tamlyn Tomita did a great job with her pidgin English, especially for someone who didn't grow up in the Islands. I had forgotten that Toshiro Mifune had a cameo role as the moving picture show narrator. And I missed the fact that Jason Scott Lee had an uncredited, non-speaking part as one of the plantation workers during the payday scene. <br /><br />I was saddened to find out that the director and co-writer, Kayo Hatta, died in an accidental drowning in 2005. <br /><br />There are two other excellent foreign films that mirror this cane plantation experience: "Gaijin" about the immigrant cane workers in Brazil (many of them Japanese) in the same time period; and "Sugar Cane Alley" about the cane plantation experience in Africa. The latter is still available, but "Gaijin", sadly, doesn't appear to have been shown in quite a while. Another great film about the early Asian in America experience when immigrants were more like slaves is "A Thousand Pieces of Gold". This was set over the Chinese workers' involvement in the building of the railroad, starred Rosalind Chao, Chris Cooper, Michael Paul Chan, and Dennis Dun.
|
ฉันเห็นสิ่งนี้ตอนฉายรอบปฐมทัศน์ และเพิ่งดูซ้ำใน IFC อีกครั้ง นี่เป็นการบอกเล่าเรื่องราวที่เป็นไปได้มากมายเกี่ยวกับประชากรคนงานในฟาร์มอพยพที่เดินทางมายังเกาะฮาวายเพื่อทำไร่อ้อยในช่วงต้นทศวรรษ 1900 ปู่ย่าตายายของฉันเป็นส่วนหนึ่งของการย้ายถิ่นครั้งนั้น พ่อแม่ของฉันเกิดที่สวนโคฮาลา (เกาะใหญ่) ในฉากภาพยนตร์ ฉันย้ายไปที่เกาะใหญ่เมื่อกว่าปีที่แล้วหลังจากอาศัยอยู่ในแคลิฟอร์เนียมานานกว่า 30 ปี ฉันรู้สึกประหลาดใจที่เห็นว่าพื้นที่ปลูกอ้อยในอดีตหลายแห่งยังไม่ได้รับการพัฒนา โดยมีอ้อยป่ายังคงปลูกอยู่ หลายปีหลังจากที่สวนปิดตัวลง ฉันได้ยินเรื่องราวมากมายจากป้าและลุงของฉันที่เป็นเด็กเติบโตในไร่ ภาพยนตร์เรื่องนี้ช่วยถ่ายทอดเรื่องราวและความทรงจำเหล่านั้น เรื่องราวนี้เป็นเอกสารประวัติศาสตร์มากกว่าภาพยนตร์โรแมนติกที่มีโครงเรื่อง มันทำให้ฉันสั่นหัวเมื่อได้อ่านบทวิจารณ์แบบเดียวกับ ccthemovieman บางคนไม่เข้าใจ<br /><br />ฉันจำไม่ได้ว่า Youki Kudoh รับบทนำ ซึ่งเธอทำผลงานได้อย่างเหลือเชื่อ ฉันจำการแสดงที่ยอดเยี่ยมของเธอในเรื่อง Mystery Train ของจิม จาร์มุช และในภาพยนตร์ออสเตรเลียที่ร่วมแสดงกับรัสเซลล์ โครว์ เรื่อง Heaven's Burning Tamlyn Tomita ทำงานได้ดีมากกับภาษาอังกฤษแบบพิดจินของเธอ โดยเฉพาะสำหรับคนที่ไม่ได้เติบโตในหมู่เกาะ ฉันลืมไปแล้วว่าโทชิโระ มิฟุเนะมีบทบาทรับเชิญเป็นผู้บรรยายภาพเคลื่อนไหว และฉันพลาดความจริงที่ว่า Jason Scott Lee มีบทที่ไม่พูดและไม่น่าเชื่อถือในฐานะคนงานในไร่คนหนึ่งในฉากวันจ่ายเงินเดือน <br /><br />ฉันรู้สึกเสียใจเมื่อรู้ว่าผู้กำกับและผู้เขียนร่วม Kayo Hatta เสียชีวิตจากอุบัติเหตุจมน้ำในปี 2548 <br /><br />มีภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยมอีกสองเรื่องที่สะท้อนถึง ประสบการณ์การปลูกอ้อย: "ไกจิน" เกี่ยวกับคนงานอ้อยอพยพในบราซิล (ส่วนใหญ่เป็นชาวญี่ปุ่น) ในช่วงเวลาเดียวกัน และ "ตรอกอ้อย" เกี่ยวกับประสบการณ์การปลูกอ้อยในแอฟริกา อย่างหลังยังมีวางจำหน่ายอยู่ แต่น่าเสียดายที่ "Gaijin" ดูเหมือนจะไม่ได้ฉายมาสักระยะหนึ่งแล้ว ภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยมอีกเรื่องเกี่ยวกับประสบการณ์ของชาวเอเชียยุคแรกในอเมริกาเมื่อผู้อพยพเป็นเหมือนทาสมากขึ้นคือ "A Thousand Pieces of Gold" เรื่องนี้เกิดขึ้นจากการมีส่วนร่วมของคนงานชาวจีนในการสร้างทางรถไฟ นำแสดงโดย Rosalind Chao, Chris Cooper, Michael Paul Chan และ Dennis Dun
| 1pos
|
This is a great film. From reading other reviews, I can see that I'm not the only one who shed a tear. Tamilyn Tomita acted with such skill and conviction, she made the ending heartfelt and memorable. In the hands of a lesser actress, her last scene would have seemed trite and corny. One would never guess this film was done on a tight, limited budget. The cinematography is gorgeous and there are a number of big name actors. The script is so wonderful, I can see why they all wanted to be in it. If you watch the long, long list of credits at the end, you'll see that half of Hawaii pitched in to make this film happen, and for good reason. The soundtrack (available on CD) is absolutely beautiful and sets the mood throughout the film. My only "complaint" is that I almost didn't want the film to end.
|
นี่เป็นภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยม อ่านรีวิวอื่นๆ พบว่าไม่ใช่คนเดียวที่เสียน้ำตา Tamilyn Tomita แสดงด้วยทักษะและความเชื่อมั่นดังกล่าว เธอทำให้ตอนจบดูจริงใจและน่าจดจำ ในมือของนักแสดงตัวน้อย ฉากสุดท้ายของเธอคงจะดูซ้ำซากจำเจและซ้ำซาก ไม่มีใครเดาได้เลยว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำด้วยงบประมาณที่จำกัดและจำกัด การถ่ายภาพยนตร์ก็งดงามและมีนักแสดงชื่อดังหลายคน บทเรื่องนี้ยอดเยี่ยมมาก ฉันเข้าใจเลยว่าทำไมพวกเขาถึงอยากแสดงเรื่องนี้ หากคุณดูเครดิตยาวเหยียดในตอนท้าย คุณจะเห็นชาวฮาวายครึ่งหนึ่งเสนอตัวเพื่อทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้เกิดขึ้น และด้วยเหตุผลที่ดี เพลงประกอบ (มีอยู่ในซีดี) สวยงามมาก และสร้างอารมณ์ตลอดทั้งเรื่อง "คำตำหนิ" เดียวของฉันคือฉันแทบไม่อยากให้หนังจบเลย
| 1pos
|
Picture Bride has an excellent look into Hawaii's past and the people who lived there in that time. The time, money earned and the hours that these people had put into their lives to survive and live, takes a whole new meaning to blood, sweat and tears.<br /><br />The concept of dating/matchmaking is something like what we do similar today via the net. Just that is more of snail mail. Very slow snail mail.<br /><br />The singing of the plantation's songs from the workers reminds me of the southern plantation workers' songs of their demise and future goals.<br /><br />The movie shows the hardship as well as soft romantic scenes that Hawaii can bring. Like the stillness of a storm coming and the sudden chaos of the rain and then the tranquility.
|
Picture Bride มีมุมมองที่ยอดเยี่ยมเกี่ยวกับอดีตของฮาวายและผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นั่นในเวลานั้น เวลา เงินที่ได้รับ และชั่วโมงที่คนเหล่านี้ทุ่มเทให้กับชีวิตเพื่อความอยู่รอดและใช้ชีวิต ได้นำความหมายใหม่ไปสู่เลือด หยาดเหงื่อ และน้ำตา<br /><br />แนวคิดของการออกเดท/การจับคู่เป็นสิ่งที่คล้ายกับ สิ่งที่เราทำคล้าย ๆ กันวันนี้ผ่านทางเน็ต นั่นเป็นจดหมายหอยทากมากกว่า จดหมายหอยทากช้ามาก<br /><br />การร้องเพลงของชาวไร่จากคนงานทำให้ฉันนึกถึงเพลงของชาวไร่ทางใต้ถึงจุดจบและเป้าหมายในอนาคต<br /><br />ภาพยนตร์แสดงให้เห็น ความยากลำบากรวมถึงฉากโรแมนติกอันนุ่มนวลที่ฮาวายนำมาให้ได้ เหมือนกับความเงียบงันของพายุที่กำลังมา ความโกลาหลของสายฝน และความเงียบงัน
| 1pos
|
For a mature man, to admit that he shed a tear over this film is a mature response, to a mature film.<br /><br />If one need admit more then perhaps one could say that, "Life" can never be the same, after viewing such advent for it has moved us to the next level.<br /><br />
|
สำหรับผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่ การยอมรับว่าเขาเสียน้ำตาให้กับภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการตอบสนองของผู้ใหญ่สำหรับภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่<br /><br />หากใครจำเป็นต้องยอมรับมากกว่านี้ บางทีใครๆ ก็พูดได้ว่า "ชีวิต" ไม่สามารถ เหมือนเดิมหลังจากได้ดูการปรากฎตัวดังกล่าวแล้วมันก็ทำให้เราก้าวไปอีกระดับแล้ว<br /><br />
| 1pos
|
The biggest reason I had to see this movie was that it stars Susan Swift, an outstanding and all-too-underappreciated actress. Time travel movies usually don't interest me and neither do movies about witchcraft, but this movie was fascinating and creepy. It didn't rely on outrageous special effects and it didn't focus so heavily on the time travel that the viewer gets lost and confused. This was a really creative movie kept simple and focused with great acting by all.
|
เหตุผลหลักที่สุดที่ฉันต้องไปดูหนังเรื่องนี้ก็คือนำแสดงโดยซูซาน สวิฟต์ ซึ่งเป็นนักแสดงที่โดดเด่นและด้อยค่าจนเกินไป ภาพยนตร์การเดินทางข้ามเวลามักจะไม่สนใจฉันและภาพยนตร์เกี่ยวกับเวทมนตร์ก็เช่นกัน แต่หนังเรื่องนี้น่าหลงใหลและน่าขนลุก มันไม่ได้อาศัยเอฟเฟกต์พิเศษที่อุกอาจและไม่ได้เน้นไปที่การเดินทางข้ามเวลามากนักจนผู้ชมหลงทางและสับสน นี่เป็นภาพยนตร์ที่สร้างสรรค์จริงๆ ที่เรียบง่ายและเน้นไปที่การแสดงที่ยอดเยี่ยมโดยทุกคน
| 1pos
|
In the seemingly endless quest to find well made, well acted horror films, it is all-too-rare to find one that even comes remotely close to hitting the mark. Needless to say, I was very pleasantly surprised when I stumbled across "Burned at the Stake" on a U.S. cable network while I was flipping channels. The premise is reasonably simple. In 1692, young Ann Putnam (Swift) is the most vocal witness against alleged witches, leveling baseless charges against anyone who earns her displeasure. Manipulating her for his own ends is Reverend Parris (Peters) who also serves as the court's guide on matters pertaining to witchcraft and Satanism. Things get complicated when Ann starts accusing members of the Goode family of witchcraft. Salem (of 1980 or so), Loreen Graham (also played by Swift) begins having unusual visions shortly before she visits the Salem Witch Museum. A strange man in seventeenth century garb tries to accost her there and the building. He continues to stalk her while strange phenomena begin to involve her more and more. Soon, it appears that she is becoming possessed by the spirit of Ann Putnam. Unfortunately, further description gets rather involved and would give too much away. Though the film is not action-oriented and would likely be of little interest to many viewers, the performances are good and the seventeenth century dialogue used in the film's many flashbacks sounds very convincing. The production values are solid with the possible exception of some of the special effects. In a side-note, the film's technical advisor was Laurie Cabot, Salem's official witch. Viewers who appreciate a well-made, atmospheric, but understated horror film may appreciate this. The writer/director, Bert I. Gordon, has had a long career in horror and science fiction filmmaking and is best known for his work on a number of "big bug" films and similar works years earlier.
|
ในภารกิจที่ดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุดเพื่อค้นหาภาพยนตร์สยองขวัญที่ทำมาอย่างดีและแสดงได้ดี เป็นเรื่องยากที่จะหาหนังที่เกือบจะเข้าใกล้เป้าเสียด้วยซ้ำ ไม่จำเป็นต้องพูดว่าฉันรู้สึกประหลาดใจมากเมื่อบังเอิญเจอ "Burned at the Stake" บนเครือข่ายเคเบิลของสหรัฐอเมริกาในขณะที่ฉันกำลังพลิกช่องสัญญาณ สถานที่ตั้งค่อนข้างง่าย ในปี 1692 แอน พัทแนม (สวิฟต์) ในวัยเยาว์เป็นพยานในการกล่าวหาแม่มดที่ถูกกล่าวหามากที่สุด โดยกล่าวหาใครก็ตามที่ทำให้เธอไม่พอใจ สาธุคุณแพร์ริส (ปีเตอร์ส) คอยบงการเธอเพื่อจุดประสงค์ของเขาเอง ซึ่งยังทำหน้าที่เป็นผู้ชี้ทางของศาลในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับคาถาและลัทธิซาตานด้วย เรื่องราวเริ่มซับซ้อนขึ้นเมื่อแอนเริ่มกล่าวหาสมาชิกครอบครัวกู๊ดว่าเป็นเวทมนตร์ Salem (ประมาณปี 1980) Loreen Graham (รับบทโดย Swift) เริ่มมีนิมิตที่ผิดปกติไม่นานก่อนที่เธอจะไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ Salem Witch ชายแปลกหน้าในชุดศตวรรษที่ 17 พยายามจะกล่าวหาเธอที่นั่นและในอาคาร เขายังคงสะกดรอยตามเธอต่อไปในขณะที่ปรากฏการณ์ประหลาดเริ่มเข้ามาเกี่ยวข้องกับเธอมากขึ้นเรื่อยๆ ในไม่ช้า ดูเหมือนว่าเธอกำลังถูกวิญญาณของแอน พัทแนมเข้าครอบงำ น่าเสียดายที่คำอธิบายเพิ่มเติมค่อนข้างเกี่ยวข้องและให้ข้อมูลมากเกินไป แม้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะไม่ได้เน้นไปที่แอ็กชันและไม่น่าจะได้รับความสนใจจากผู้ชมจำนวนมาก แต่การแสดงก็ดี และบทสนทนาของศตวรรษที่ 17 ที่ใช้ในภาพยนตร์ย้อนหลังหลายเรื่องก็ฟังดูน่าเชื่อมาก มูลค่าการผลิตมีความมั่นคง ยกเว้นเอฟเฟกต์พิเศษบางอย่างที่เป็นไปได้ ที่ปรึกษาทางเทคนิคของภาพยนตร์เรื่องนี้คือลอรี คาบอต แม่มดอย่างเป็นทางการของเซเลม ผู้ชมที่ชื่นชอบภาพยนตร์สยองขวัญที่สร้างมาอย่างดี มีบรรยากาศ แต่เรียบง่ายอาจชื่นชอบสิ่งนี้ ผู้เขียนบท/ผู้กำกับ เบิร์ต ไอ. กอร์ดอน มีประสบการณ์ยาวนานในการสร้างภาพยนตร์สยองขวัญและนิยายวิทยาศาสตร์ และเป็นที่รู้จักดีที่สุดจากผลงานของเขาในภาพยนตร์เรื่อง "big bug" หลายเรื่องและผลงานที่คล้ายกันเมื่อหลายปีก่อน
| 1pos
|
The first time i saw it i got half of it but i watched and i knew later on it was about a salem witch trials. They focused on the Sara Good's family. SHE is famous for cursing a priest which came true. In the film it depicts her daughter dorcas and her husband the spirit of Ann Putnam Sara's husband comes to the future hunts this girl to redeem her soul. which does happen at the end of the movie. Dorcas is depict as witch at 5years old who is burned at the stake. Which never happen Ann putnam saves her from the flames. the girl is safe she goes to Ann putnam's grave to to see that is not empty but it is at first because she accuse her of witchcraft, and lets her burn to death. Now that ann putnam saves her her spirit is redeemed, and she is not a outcast to society for the salem witch trials.
|
ครั้งแรกที่ฉันเห็นมันฉันได้รับไปครึ่งหนึ่ง แต่ฉันดูและรู้ในภายหลังว่ามันเกี่ยวกับการทดลองแม่มดซาเลม พวกเขามุ่งความสนใจไปที่ครอบครัวของซาร่า กู๊ด SHE มีชื่อเสียงในเรื่องการสาปแช่งนักบวชที่กลายเป็นจริง ในภาพยนตร์เรื่องนี้บรรยายถึงลูกสาวของเธอ ดอร์กัส และสามีของเธอ จิตวิญญาณของสามีของแอน พัทนัม ซารา มาเพื่อตามล่าหญิงสาวคนนี้ในอนาคตเพื่อไถ่ถอนวิญญาณของเธอ ซึ่งจะเกิดขึ้นในตอนท้ายของหนัง ดอร์คัสเป็นแม่มดอายุ 5 ขวบที่ถูกเผาบนเสา ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน แอน พัทแนม ช่วยชีวิตเธอจากเปลวเพลิง เด็กสาวปลอดภัยแล้ว เธอไปที่หลุมศพของ Ann Putnam เพื่อดูว่าหลุมนั้นไม่ว่างเปล่า แต่ในตอนแรกเพราะเธอกล่าวหาว่าเธอใช้เวทมนตร์ และปล่อยให้เธอถูกไฟคลอกจนตาย ตอนนี้แอน พัทแนมช่วยชีวิตเธอไว้ จิตวิญญาณของเธอได้รับการไถ่แล้ว และเธอก็ไม่ใช่คนนอกสังคมสำหรับการพิจารณาคดีแม่มดแห่งซาเลม
| 1pos
|
Now I had the pleasure of first viewing Contaminated Man when it premiered on TV back in December of 2000.<br /><br />An infectious disease expert (William Hurt) looses his family when an unknown disease enters his home and kills them. Now some years later he is now in Russia or someplace. I'm not sure where exactly, all I know is it takes place somewhere in that area. Anyway, because of budget cutbacks at an infectious disease laboratory, they are forced to lay off most of their workers. One of them, a disgruntled security guard named Joseph Muller (played Peter Weller, best known for his role as the indestructible Robocop) goes in there and demands that they give him his job back. He needs this job because he is divorced and he needs it to pay child support. So he goes in there, a fight breaks out, and some things get knocked over, dangerous things. It's soon discovered that Muller has been infected with a deadly pathogen. In fact it's so deadly, one drop of his blood will kill a person in matter of seconds. Soon word gets out and the disease expert (Hurt) is called in to investigate and he later teamed up with an American reporter. Now Muller is determined to get home to see his wife and son and will stop at nothing even if he has to infect the entire Russian population.<br /><br />Now as I said before this film is a lot like Falling Down. We have a disturbed person (Weller here, Michael Douglas in Falling Down) who will stop at nothing to accomplish there goal even if they have to kill a few people in the process. Next we have a hero-type person (Hurt here, Robert Duvall in Falling Down) who is both sympathetic and determined to stop the antagonist.<br /><br />Contaminated Man is in fact a very good film with a good story line and some very good performances.<br /><br />8/10
|
ตอนนี้ฉันมีความสุขที่ได้ดู Contaminated Man เป็นครั้งแรกเมื่อฉายทางทีวีเมื่อเดือนธันวาคม ปี 2000<br /><br />ผู้เชี่ยวชาญด้านโรคติดเชื้อ (วิลเลียม เฮิร์ต) สูญเสียครอบครัวของเขาเมื่อมีโรคไม่ทราบสาเหตุเข้ามาในบ้านของเขาและคร่าชีวิตพวกเขา . หลายปีต่อมาตอนนี้เขาอยู่ที่รัสเซียหรือที่ไหนสักแห่ง ฉันไม่แน่ใจว่าที่ไหนแน่ชัด รู้แค่ว่ามันเกิดขึ้นที่ไหนสักแห่งในพื้นที่นั้น อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการลดงบประมาณในห้องปฏิบัติการโรคติดเชื้อ พวกเขาจึงถูกบังคับให้เลิกจ้างคนงานส่วนใหญ่ หนึ่งในนั้นคือเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ไม่พอใจชื่อโจเซฟ มุลเลอร์ (รับบทปีเตอร์ เวลเลอร์ ซึ่งเป็นที่รู้จักจากบทบาทของเขาในฐานะโรโบคอปผู้ไม่มีวันทำลาย) เข้าไปที่นั่นและเรียกร้องให้พวกเขาคืนงานให้เขา เขาต้องการงานนี้เพราะเขาหย่าร้างแล้วและต้องการมันเพื่อจ่ายค่าเลี้ยงดูบุตร ดังนั้นเขาจึงเข้าไปที่นั่น เกิดการต่อสู้เกิดขึ้น และบางสิ่งก็ล้มลง เป็นสิ่งที่อันตราย ไม่นานก็พบว่ามุลเลอร์ติดเชื้อโรคร้ายแรง ความจริงแล้วเลือดของเขาเพียงหยดเดียวก็สามารถฆ่าคนได้ภายในไม่กี่วินาที ในไม่ช้าก็มีข่าวออกไปและผู้เชี่ยวชาญด้านโรค (เฮิร์ต) ก็ถูกเรียกตัวมาสอบสวน และต่อมาเขาได้ร่วมมือกับนักข่าวชาวอเมริกัน ตอนนี้มุลเลอร์ตั้งใจแน่วแน่ที่จะกลับบ้านเพื่อพบภรรยาและลูกชายของเขา และจะไม่หยุดทำอะไรเลยแม้ว่าเขาจะต้องทำให้ประชากรรัสเซียติดเชื้อทั้งหมดก็ตาม<br /><br />อย่างที่ผมบอกไปก่อนหน้านี้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้คล้ายกับ Falling Down มาก . เรามีคนที่ไม่สบายใจ (เวลเลอร์ที่นี่ ไมเคิล ดักลาสใน Falling Down) ที่จะไม่หยุดทำอะไรเลยเพื่อบรรลุเป้าหมายนั้น แม้ว่าพวกเขาจะต้องฆ่าคนไปสองสามคนในกระบวนการนี้ก็ตาม ต่อไปเรามีคนประเภทฮีโร่ (Hurt here, Robert Duvall ใน Falling Down) ที่ทั้งเห็นอกเห็นใจและตั้งใจจะหยุดศัตรู<br /><br />Contaminated Man จริงๆ แล้วเป็นหนังที่ดีมากมีเรื่องราวดีๆ ไลน์และการแสดงดีมากบางส่วน<br /><br />8/10
| 1pos
|
The Contaminated Man is a good film that has a good cast which includes William Hurt, Natascha McElhone, Peter Weller, Katja Woywood, Michael Brandon, Nikolett Barabas, Hendrick Haese, Désirée Nosbusch, Arthur Brauss, and Christopher Cazenove.The acting by all of these actors is very good. Hurt and Weller are really excellent in this film. I thought that they performed good. The thrills is really good and some of it is surprising. The movie is filmed very good. The music is good. The film is quite interesting and the movie really keeps you going until the end. This is a very good and thrilling film. If you like William Hurt, Natascha McElhone, Peter Weller, Katja Woywood, Michael Brandon, Nikolett Barabas, Hendrick Haese, Désirée Nosbusch, Arthur Brauss, Christopher Cazenove, the rest of the cast in the film, Actio, Thrillers, Dramas, and interesting films then I strongly recommend you to see this film today!
|
The Contaminated Man เป็นภาพยนตร์ที่ดีที่มีนักแสดงนำแสดงมากมาย เช่น William Hurt, Natascha McElhone, Peter Weller, Katja Woywood, Michael Brandon, Nikolett Barabas, Hendrick Haese, Désirée Nosbusch, Arthur Brauss และ Christopher Cazenove การแสดงโดยทุกคน นักแสดงพวกนี้เก่งมาก Hurt และ Weller เก่งมากในหนังเรื่องนี้ ฉันคิดว่าพวกเขาทำได้ดี ความตื่นเต้นนั้นดีมากและบางส่วนก็น่าประหลาดใจ หนังถ่ายทำได้ดีมาก เพลงเป็นสิ่งที่ดี หนังเรื่องนี้ค่อนข้างน่าสนใจและหนังก็ทำให้คุณดูจนจบได้จริงๆ นี่เป็นหนังที่ดีและน่าตื่นเต้นมาก ถ้าคุณชอบ William Hurt, Natascha McElhone, Peter Weller, Katja Woywood, Michael Brandon, Nikolett Barabas, Hendrick Haese, Désirée Nosbusch, Arthur Brauss, Christopher Cazenove นักแสดงที่เหลือในภาพยนตร์เรื่องนี้, Actio, Thrillers, Dramas และน่าสนใจ ภาพยนตร์แล้ว ฉันขอแนะนำให้คุณดูภาพยนตร์เรื่องนี้วันนี้!
| 1pos
|
William Hurt may not be an American matinee idol anymore, but he still has pretty good taste in B-movie projects. Here, he plays a specialist in hazardous waste clean-ups with a tragic past tracking down a perennial loser on the run --played by former pretty-boy Weller-- who has been contaminated with a deadly poison. Current pretty-boy Hardy Kruger Jr --possibly more handsome than his dad-- is featured as Weller's arrogant boss in a horrifying sequence at a chemical production plant which gets the story moving. Natasha McElhone is a slightly wacky government agent looking into the incident who provides inevitable & high-cheekboned love interest for hero Hurt. Michael Brandon pops up to play a slimy take-no-prisoners type whose comeuppance you can't wait for. The Coca-Cola company wins the Product Placement award for 2000 as the soft drink is featured throughout the production, shot lovingly on location in a wintery picture-postcard Hungary.
|
William Hurt อาจไม่ใช่ไอดอลรอบบ่ายชาวอเมริกันอีกต่อไป แต่เขายังคงมีรสนิยมที่ดีในโครงการภาพยนตร์ B ที่นี่ เขารับบทเป็นผู้เชี่ยวชาญในการกำจัดขยะอันตรายโดยมีอดีตอันน่าเศร้าคอยติดตามผู้แพ้ที่หลบหนีซึ่งรับบทโดยอดีตหนุ่มรูปงาม เวลเลอร์ ผู้ซึ่งถูกปนเปื้อนด้วยยาพิษร้ายแรง ฮาร์ดี ครูเกอร์ จูเนียร์ หนุ่มน่ารักคนปัจจุบัน ซึ่งอาจจะหล่อกว่าพ่อของเขา รับบทเป็นเจ้านายผู้เย่อหยิ่งของเวลเลอร์ในฉากที่น่าสะพรึงกลัวในโรงงานผลิตสารเคมีซึ่งทำให้เรื่องราวดำเนินไป Natasha McElhone เป็นตัวแทนรัฐบาลที่แปลกประหลาดเล็กน้อยที่คอยดูแลเหตุการณ์นี้ซึ่งมอบความรักที่หลีกเลี่ยงไม่ได้และโหนกแก้มสูงให้กับฮีโร่ Hurt ไมเคิล แบรนดอน ปรากฏตัวขึ้นมาเพื่อรับบทเป็นหนุ่มเจ้าเล่ห์ที่ไม่ต้องใช้นักโทษ ซึ่งการกลับมาครั้งนี้ที่คุณแทบจะรอไม่ไหวแล้ว บริษัทโคคา-โคลาแห่งนี้ได้รับรางวัล Product Placement Award ประจำปี 2000 เนื่องจากมีการนำเสนอเครื่องดื่มปราศจากแอลกอฮอล์ตลอดทั้งการผลิต ซึ่งถ่ายทำด้วยความรักในสถานที่ในโปสการ์ดภาพฤดูหนาวในฮังการี
| 1pos
|
The story has been told before. A deadly disease is spreading around... But the extra in this film is Peter Weller, his interpretation of Muller on the run is real. He is indeed a desperate person just going home to see his child. This person could be working next to you.
|
เรื่องนี้เคยเล่าไปแล้ว โรคร้ายแรงกำลังแพร่กระจายไปทั่ว... แต่สิ่งที่พิเศษกว่าในหนังเรื่องนี้ก็คือปีเตอร์ เวลเลอร์ การตีความของเขาเกี่ยวกับมุลเลอร์ขณะหลบหนีนั้นเป็นเรื่องจริง เขาเป็นคนสิ้นหวังจริงๆ ที่เพิ่งกลับบ้านไปพบลูก คนนี้อาจทำงานอยู่ข้างๆ คุณ
| 1pos
|
I couldn't agree more with the other comment, it's like Falling down. Peter Weller is OK and William Hurt great as always, except in Lost in Space. This is a good movie. With pretty good performances. Very recommendable. If you like Falling down you're going to enjoy this one. 8 of 10
|
ผมไม่เห็นด้วยกับความเห็นอื่นเลย เหมือนจะล้มลงไป Peter Weller ก็โอเคและ William Hurt ก็ยอดเยี่ยมเช่นเคย ยกเว้นใน Lost in Space นี่เป็นหนังที่ดี ด้วยการแสดงที่ค่อนข้างดี ฝากฝังมาก ถ้าคุณชอบ Falling down คุณจะเพลิดเพลินไปกับสิ่งนี้ 8 จาก 10
| 1pos
|
I read so many comments that I, too, shared about remembering this movie and wanting so badly to see it again but I didn't know the name of the movie. Thankfully, because of doing a search and finding the title on this site, I read the comments left here and realized that this was the movie I remembered. I then did a search and did find the movie and was so thrilled to be able to watch the movie once more 40 years later. Because of this site and your comments, you helped me and so I want to thank all of you. I want to share how I was able to find this movie for all of you who were looking for a copy as well. It was on the VHS version of Wonderful World of Disney's "Call it Courage" which contained 2 movies, the second one being "The Legend of the Boy and the Eagle." It touched me now as much as it did 40 years ago and now I own my own copy of it. I think it is only available on VHS. I found it on ebay and I have seen several copies of it there. Enjoy it, I know I did!<br /><br />It is a wonderful story about the love of a boy and the eagle he took care of. When it was time to sacrifice the eagle, the boy set the eagle free because he couldn't allow it to be killed. After the boy was forced to leave the tribe for punishment after freeing the eagle, the eagle, too, saved the boy's life and more than that, taught him how to survive. The closeness that the boy and the eagle shared in the wilderness was so moving and the filming was really remarkable. What a wonderful era this was. I have never seen anything come even close to this movie!
|
ฉันได้อ่านคอมเมนต์มากมายจนฉันเองก็เคยเล่าถึงความทรงจำของหนังเรื่องนี้และอยากจะดูอีกมากแต่ฉันไม่รู้ชื่อหนังเลย โชคดีที่ฉันได้ค้นหาและค้นหาชื่อเรื่องในเว็บไซต์นี้ ฉันอ่านความคิดเห็นที่ทิ้งไว้ที่นี่และพบว่านี่คือภาพยนตร์ที่ฉันจำได้ จากนั้นฉันก็ค้นหาและเจอภาพยนตร์เรื่องนี้ และรู้สึกตื่นเต้นมากที่ได้ดูภาพยนตร์เรื่องนี้อีกครั้งในอีก 40 ปีต่อมา เนื่องจากไซต์นี้และความคิดเห็นของคุณ คุณช่วยฉันได้ และฉันอยากจะขอบคุณทุกท่าน ฉันต้องการแบ่งปันว่าฉันสามารถค้นหาภาพยนตร์เรื่องนี้ให้กับทุกคนที่กำลังมองหาสำเนาได้อย่างไร มันเป็นในเวอร์ชัน VHS ของ Wonderful World ของ "Call it Courage" ของดิสนีย์ ซึ่งมีภาพยนตร์ 2 เรื่อง เรื่องที่สองคือ "The Legend of the Boy and the Eagle" ตอนนี้มันโดนใจฉันมากเท่ากับเมื่อ 40 ปีที่แล้ว และตอนนี้ฉันก็เป็นเจ้าของสำเนาของมันเอง ฉันคิดว่ามันมีเฉพาะใน VHS เท่านั้น ฉันเจอมันใน ebay และฉันเห็นมันหลายชุดที่นั่น สนุกนะ ฉันรู้ว่าฉันทำแล้ว!<br /><br />เป็นเรื่องราวที่ยอดเยี่ยมเกี่ยวกับความรักของเด็กชายและนกอินทรีที่เขาดูแล เมื่อถึงเวลาสังเวยนกอินทรี เด็กชายก็ปล่อยนกอินทรีให้เป็นอิสระ เพราะเขาไม่สามารถปล่อยให้มันถูกฆ่าได้ หลังจากที่เด็กชายถูกบังคับให้ออกจากเผ่าเพื่อรับการลงโทษหลังจากปล่อยนกอินทรีออกมา นกอินทรีก็ช่วยชีวิตเด็กชายเช่นกัน และยิ่งไปกว่านั้นยังสอนให้เขารู้วิธีเอาตัวรอด ความใกล้ชิดที่เด็กชายและนกอินทรีมีร่วมกันในป่านั้นช่างซาบซึ้งใจมากและการถ่ายทำก็น่าทึ่งมาก ช่างเป็นยุคที่ยอดเยี่ยมจริงๆ ฉันไม่เคยเห็นอะไรที่ใกล้เคียงกับหนังเรื่องนี้มาก่อน!
| 1pos
|
I have seen this movie when I was about 7 years old - which was 33 years ago - and I never forgot this movie! I was deeply touched and moved by the brave little boy and the beautiful eagle. And I just couldn't believe it when he turned into an eagle just when everyone in the theater thought he was going to die...<br /><br />My sister was in the movie with me and I asked her recently if she remembered the movie we saw with the boy and the eagle and she said she remembered it like we saw it only yesterday. So it isn't just me.<br /><br />This movie is a MUST SEE !!!<br /><br />You will never forget it - just like my sister and me...
|
ฉันเคยดูหนังเรื่องนี้ตอนที่ฉันอายุประมาณ 7 ขวบ - ซึ่งก็เมื่อ 33 ปีที่แล้ว - และฉันไม่เคยลืมหนังเรื่องนี้เลย! ฉันรู้สึกประทับใจและสะเทือนใจอย่างยิ่งกับเด็กน้อยผู้กล้าหาญและนกอินทรีแสนสวย และฉันไม่อยากจะเชื่อเลยตอนที่มันกลายเป็นนกอินทรี ในตอนที่ทุกคนในโรงละครคิดว่าเขากำลังจะตาย...<br /><br />พี่สาวของฉันอยู่ในหนังกับฉัน และฉันก็ถามเธอเมื่อเร็ว ๆ นี้ ถ้าเธอจำหนังที่เราดูกับเด็กชายกับนกอินทรีได้ แล้วเธอบอกว่าเธอจำได้เหมือนที่เราเห็นเมื่อวานนี้เอง ไม่ใช่แค่ฉันเท่านั้น<br /><br />หนังเรื่องนี้ต้องดู !!!<br /><br />คุณจะไม่มีวันลืม - เช่นเดียวกับพี่สาวและฉัน...
| 1pos
|
My favorite movie. What a great story this really was. I'd just like to be able to buy a copy of it but this does not seem possible.
|
ภาพยนตร์เรื่องโปรดของฉัน ช่างเป็นเรื่องราวที่ยอดเยี่ยมจริงๆ ฉันแค่อยากจะซื้อสำเนาของมัน แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นไปไม่ได้
| 1pos
|
I just found the IMDb and searched this film and I was moved almost to tears by the comments of all the people who saw this film as I did when 6 or so years old in 1967?. I saw it before the Jungle Book so I was Eagle Boy for a few hours and then Mowgli for the next year. I burst into tears at the cinema when the boy turned into the Eagle and always wanted to see the film again. When we got home we had a Roast chicken dinner and I got the wish bone and guess who I wished to be? My dad then said 'I bet you wished to be an Eagle' and of course we all know that wishes are broken if someone guesses so more tears and a little resentment to this day for not being able to fly away...
|
ฉันเพิ่งพบ IMDb และค้นหาภาพยนตร์เรื่องนี้ และฉันรู้สึกประทับใจจนแทบน้ำตาไหลกับความคิดเห็นของทุกคนที่ได้ชมภาพยนตร์เรื่องนี้เหมือนที่ฉันเคยเห็นเมื่ออายุได้ 6 ขวบในปี 1967? ฉันเห็นมันก่อน Jungle Book ดังนั้นฉันจึงเป็น Eagle Boy สักสองสามชั่วโมงแล้วก็เมาคลีในปีหน้า ฉันร้องไห้ในโรงหนังเมื่อเด็กชายกลายเป็นนกอินทรีและอยากดูหนังเรื่องนี้อีกครั้งเสมอ เมื่อกลับถึงบ้านก็กินไก่ย่าง และได้กระดูกขอพรมา แล้วทายสิว่าฉันอยากเป็นใคร? พ่อของฉันพูดว่า 'ฉันพนันได้เลยว่าคุณอยากเป็นนกอินทรี' และแน่นอนว่าเราทุกคนรู้ดีว่าความปรารถนานั้นพังทลายหากมีคนคาดเดาถึงน้ำตาและความขุ่นเคืองเล็กน้อยจนถึงทุกวันนี้ที่ไม่สามารถบินหนีไปได้...
| 1pos
|
I remembered seeing this movie when i was a kid one day on the wonderful world of Disney. This movie has been in my memory for over 30 years and I have been looking for it. I would have to say that out of all the kids movies I saw back then,, this one stuck out more than all of them and after only seeing it once, I really hoped I would get to see it again. The story and images of this movie have been burned into my memory. To this day, I never did see it after that day back in the 70s, in fact, I never remembered the title until an internet search earlier today disclosed it to me. I loved it and want my kids to see it.Does anybody know where I can find it?
|
ฉันจำได้ว่าเคยดูภาพยนตร์เรื่องนี้เมื่อตอนที่ฉันยังเป็นเด็กอยู่วันหนึ่งในโลกมหัศจรรย์ของดิสนีย์ หนังเรื่องนี้อยู่ในความทรงจำของผมมากว่า 30 ปี และผมตามหามันมาตลอด บอกเลยว่าในบรรดาหนังเด็กที่เคยดูในตอนนั้น เรื่องนี้ดูโดดเด่นกว่าทุกเรื่อง และหลังจากได้ดูเพียงครั้งเดียว ฉันก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้ดูอีกครั้ง เรื่องราวและภาพของภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกเผาในความทรงจำของฉัน จนถึงทุกวันนี้ ฉันไม่เคยเห็นมันเลยหลังจากวันนั้นย้อนกลับไปในยุค 70 จริงๆ แล้วฉันไม่เคยจำชื่อเรื่องได้จนกระทั่งการค้นหาทางอินเทอร์เน็ตเมื่อเช้าวันนี้ก็เปิดเผยให้ฉันทราบ ฉันชอบมากและอยากให้ลูกๆ ได้ดู มีใครรู้บ้างว่าจะหาได้ที่ไหน
| 1pos
|
My son was 7 years old when he saw this movie, he is now on a Russian Fishing vessel and said that the movie he was most impressed with and that has lingered in his mind all of these 39 years is the movie of The Legend of the Boy and the Eagle. He has asked if it were possible for me to get this for him. I am sure that a lot of things go through his head as he has only 3 hours of daylight and he has been on this ship for 3 months and will have 3 more months before his contract expires. Since we have Indian blood he connects to this movie. On January 27th he will turn 47 years old and I would like to be able to obtain this movie for him. He lives in Thailand and has been a commercial fisherman for the past 17 years and as we all know this is one of the most dangerous jobs. Can you help me obtain this movie? Thanking you in advance, Dolly Crout-Soto, Deerfield Beach, FL
|
ตอนที่ลูกชายของฉันดูภาพยนตร์เรื่องนี้อายุ 7 ขวบ ตอนนี้เขาอยู่บนเรือตกปลาของรัสเซีย และบอกว่าหนังที่เขาประทับใจที่สุดและสิ่งที่ค้างอยู่ในใจตลอด 39 ปีที่ผ่านมาคือภาพยนตร์เรื่อง The Legend of the เด็กชายและนกอินทรี เขาถามว่าเป็นไปได้ไหมที่ฉันจะเอาสิ่งนี้ให้เขา ฉันแน่ใจว่ามีหลายสิ่งหลายอย่างในหัวของเขาเพราะเขามีเวลากลางวันเพียง 3 ชั่วโมงและเขาอยู่บนเรือลำนี้มา 3 เดือนแล้วและจะมีเวลาอีก 3 เดือนก่อนที่สัญญาจะหมดลง เนื่องจากเรามีสายเลือดอินเดีย เขาจึงเชื่อมโยงกับหนังเรื่องนี้ วันที่ 27 มกราคม เขาจะอายุครบ 47 ปี และฉันอยากจะซื้อภาพยนตร์เรื่องนี้ให้เขา เขาอาศัยอยู่ในประเทศไทยและเป็นชาวประมงเชิงพาณิชย์มาเป็นเวลา 17 ปีแล้ว และอย่างที่เราทุกคนรู้กันว่านี่เป็นอาชีพที่อันตรายที่สุดงานหนึ่ง คุณช่วยฉันรับหนังเรื่องนี้ได้ไหม? ขอขอบคุณล่วงหน้า Dolly Crout-Soto, Deerfield Beach, FL
| 1pos
|
I've also been looking to find this movie for quite some time, and how great it would be to find it on DVD...<br /><br />I saw this movie when I was about 6 years old, in the Netherlands. And I was very impressed by it. It was shown before Walt Disney's JUNGLE BOOK! <br /><br />What I remember of this movie is fragmented. I remember that an Indian boy was friends with an eagle. This impressed me very much. For some reason he was thrown out of his village (did not grasp the reason for this). When other boys threw stones at him, he climbed a rock and jumped off. At that time he turned into an eagle and flew away with his eagle friend. As an eagle he was still wearing his turquoise necklace. <br /><br />CB
|
ฉันตามหาภาพยนตร์เรื่องนี้มาระยะหนึ่งแล้ว และคงจะดีไม่น้อยหากพบในรูปแบบดีวีดี...<br /><br />ฉันดูหนังเรื่องนี้ตอนอายุประมาณ 6 ขวบในปี เนเธอร์แลนด์ และฉันก็ประทับใจมันมาก มันถูกฉายก่อน JUNGLE BOOK ของ Walt Disney! <br /><br />สิ่งที่ฉันจำได้เกี่ยวกับหนังเรื่องนี้กระจัดกระจาย ฉันจำได้ว่าเด็กชายชาวอินเดียเป็นเพื่อนกับนกอินทรี สิ่งนี้ทำให้ฉันประทับใจมาก ด้วยเหตุผลบางอย่างเขาจึงถูกไล่ออกจากหมู่บ้านของเขา (ไม่เข้าใจเหตุผลในเรื่องนี้) เมื่อเด็กผู้ชายคนอื่นขว้างก้อนหินใส่เขา เขาก็ปีนก้อนหินแล้วกระโดดลงไป ครั้งนั้นมันกลายเป็นนกอินทรีและบินไปพร้อมกับสหายนกอินทรีของเขา ในฐานะนกอินทรีเขายังคงสวมสร้อยคอเทอร์ควอยซ์ของเขา <br /><br />ซีบี
| 1pos
|
Oh, the sixties. There were some interesting films. I was more of a movie goer then. I now enjoy renting movies and relaxing in my home rather than going to the theater. I also saw this short film, " The Legend of the Boy and the Eagle". I have been searching for this film for years. It was truly inspiring. Surprisingly, I was finally able to gather more information from your site. Thank You........ I'm surprised to find out that this short film was an opening for a Disney picture. I too did not remember the Disney film. I did not even remember that it was an opening film for Disney. I truly wish they would show this on TV sometime. I wonder if Disey holds the rights to this film? Is it available on DVD? This is a must see for all generations!!!
|
โอ้ อายุหกสิบเศษแล้ว มีภาพยนตร์ที่น่าสนใจบางเรื่อง ตอนนั้นฉันเป็นคนชอบดูหนังมากกว่า ตอนนี้ฉันสนุกกับการเช่าภาพยนตร์และพักผ่อนในบ้านแทนที่จะไปดูหนัง ฉันยังได้ดูหนังสั้นเรื่องนี้เรื่อง "The Legend of the Boy and the Eagle" อีกด้วย ฉันค้นหาภาพยนตร์เรื่องนี้มาหลายปีแล้ว มันเป็นแรงบันดาลใจอย่างแท้จริง น่าประหลาดใจที่ในที่สุดฉันก็สามารถรวบรวมข้อมูลเพิ่มเติมจากเว็บไซต์ของคุณได้ ขอบคุณครับ........ แปลกใจมากที่รู้ว่าหนังสั้นเรื่องนี้เป็นการเปิดตัวของดิสนีย์ ฉันก็จำหนังดิสนีย์ไม่ได้เหมือนกัน ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเป็นหนังเปิดตัวของดิสนีย์ ฉันหวังเป็นอย่างยิ่งว่าพวกเขาจะแสดงสิ่งนี้ทางทีวีสักครั้ง ฉันสงสัยว่า Disey ถือสิทธิ์ในภาพยนตร์เรื่องนี้หรือไม่? มีเป็นดีวีดีมั้ยคะ? งานนี้คนทุกรุ่นต้องดู!!!
| 1pos
|
Man, I loved this movie! This really takes me back to when I was a kid. These were the days when the teachers still showed classroom films on reel-to-real and if you were good, they would rewind the movie slowly so you could watch it play backward. I still remember one of the opening lines...."Tutazema was his name, and he was an Orphan. He lived with his sister so and so in the village." This is a great movie for kids and as enduring as the red balloon. At the end the other Indian boys in the village attach the feathers to Tutazema and he becomes an eagle himself. He gets to live the way he always wanted to. He gets to soar the heavens.
|
เพื่อนฉันรักหนังเรื่องนี้! เรื่องนี้ทำให้ฉันย้อนกลับไปตอนที่ฉันยังเป็นเด็กจริงๆ เป็นสมัยที่ครูยังคงฉายภาพยนตร์ในชั้นเรียนแบบม้วนต่อจริง และหากคุณทำได้ดี พวกเขาจะย้อนกลับภาพยนตร์ช้าๆ เพื่อให้คุณสามารถชมย้อนหลังได้ ฉันยังจำประโยคเปิดเรื่องหนึ่งได้..."ทูตาเซมาคือชื่อของเขา และเขาเป็นเด็กกำพร้า เขาอาศัยอยู่กับน้องสาวของเขาบ้างในหมู่บ้าน" นี่เป็นภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยมสำหรับเด็กและยั่งยืนเหมือนบอลลูนสีแดง ในตอนท้าย เด็กชายชาวอินเดียคนอื่นๆ ในหมู่บ้านติดขนนกกับทูตาเซมา และตัวเขาเองก็กลายเป็นนกอินทรี เขาได้ใช้ชีวิตในแบบที่เขาต้องการมาตลอด เขาจะทะยานสู่สวรรค์
| 1pos
|
This movie was great and I would like to buy it.The boy goes with his grandfather to catch a young eagle. the boy has to feed and care for the eagle until it is old enough to be sacrificed for the crops. the boy saves the eagle from being killed and runs away from the tribe.The eagle helps feed him by catching a duck from a small pond the boy scares up. Later the boy shoots a deer that a bully kid was claiming because their arrows were marked very close the same. Only until they check the thickness of the red lines do they determine who actually got the deer. But this was unfortunate because it made the other boys even crueler to him,and at the end he is being chased up onto a cliff but when you think he will fall off his pure love for the eagle transforms him into a golden eagle with only a necklace as a reminder of who he was.Please if anyone knows where I can buy this movie let me know.I haven't seen it for over 30 years,but still remember parts of the movie.deniselacey2000@yahoo.com
|
หนังเรื่องนี้เยี่ยมมากและฉันอยากจะซื้อมัน เด็กชายไปกับปู่เพื่อจับลูกนกอินทรี เด็กชายต้องให้อาหารและดูแลนกอินทรีจนกว่ามันจะโตพอที่จะสังเวยพืชผล เด็กชายช่วยนกอินทรีจากการถูกฆ่าและวิ่งหนีจากชนเผ่า นกอินทรีช่วยให้อาหารเขาโดยจับเป็ดจากสระน้ำเล็กๆ ที่เด็กชายกลัว ต่อมาเด็กชายก็ยิงกวางที่เด็กอันธพาลอ้างว่าเพราะลูกศรของพวกเขาถูกทำเครื่องหมายไว้ใกล้กันมาก จนกว่าพวกเขาจะตรวจสอบความหนาของเส้นสีแดงเท่านั้น พวกเขาจึงจะตัดสินได้ว่าใครได้กวางจริงๆ แต่นี่เป็นเรื่องที่โชคร้ายเพราะมันทำให้เด็กคนอื่นๆ โหดร้ายกับเขามากขึ้นไปอีก และสุดท้ายเขาก็ถูกไล่ขึ้นไปบนหน้าผา แต่เมื่อคุณคิดว่าเขาจะตกหลุมรักอินทรีอันบริสุทธิ์ที่เขามีต่ออินทรีก็เปลี่ยนเขาให้เป็นอินทรีทองคำโดยมีเพียง สร้อยคอเพื่อเตือนใจว่าเขาเป็นใคร โปรดถ้าใครรู้ว่าฉันสามารถหาซื้อภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ที่ไหนโปรดบอกฉันด้วย ฉันไม่ได้ดูมานานกว่า 30 ปีแล้ว แต่ยังจำบางส่วนของ movie.deniselacey2000@yahoo.com ได้
| 1pos
|
I absolutely LOVE this movie and would really like to have it someday. It's just a fascinating legend about an eagle who wears a Turquoise necklace, I loved it and would like to see it again! I don't remember too much about it, but that a Native American boy lives in a nice village with his family, and I don't remember what happens, but he is supposed to go out to the wilderness alone. His sister packs him some food and he goes. While he's out there, some other Indian boys come running out and put some feathers on him, and he turns into an eagle. The legend says that if you ever see an eagle wearing a Turquoise necklace, it is the boy. I was always fascinated with legends, particularly Native American legends and I would love to see this released someday to a DVD, PLEASE RELEASE IT, whoever's concerned!
|
ฉันรักหนังเรื่องนี้มากและอยากจะมีมันสักวันหนึ่ง มันเป็นเพียงตำนานที่น่าทึ่งเกี่ยวกับนกอินทรีที่สวมสร้อยคอเทอร์ควอยซ์ ฉันชอบมันและอยากเห็นมันอีกครั้ง! ฉันจำเรื่องนี้ได้ไม่มากนัก แต่เด็กชายชนพื้นเมืองอเมริกันอาศัยอยู่ในหมู่บ้านที่สวยงามกับครอบครัวของเขา และฉันจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาควรจะออกไปในถิ่นทุรกันดารเพียงลำพัง น้องสาวของเขาเก็บอาหารให้เขาแล้วเขาก็ไป ขณะที่เขาออกไปข้างนอก มีเด็กอินเดียคนอื่นๆ วิ่งออกมาเอาขนนกมาทาเขา และเขาก็กลายเป็นนกอินทรี ตำนานเล่าว่าหากคุณเคยเห็นนกอินทรีสวมสร้อยคอเทอร์ควอยซ์ นั่นก็คือเด็กผู้ชายคนนั้น ฉันหลงใหลในตำนานมาโดยตลอด โดยเฉพาะตำนานของชนพื้นเมืองอเมริกัน และฉันอยากเห็นสิ่งนี้ออกสักวันหนึ่งในรูปแบบดีวีดี โปรดปล่อยมัน ใครก็ตามที่กังวล!
| 1pos
|
Someday somebody is going to write an essay comparing Paul Naschy's "Fury of the Wolfman" to the great Spanish surrealist films, "L'age D'or" and "Un Chien Andelou". The Naschy film is a masterpiece of delirium from beginning to end. Dali and Bunuel probably loved it, and ate their hearts out seeing someone do with such apparent ease what they had to rack their brains to pull off.<br /><br />The film lacks cohesive structure even though it does have a plot that moves from A to B to C. Some mishmash about a "Professor Walterman" -- his first name, mind you -- who was bitten by a Yeti monster during an expedition to Tibet and hasn't been the same since, which is understandable. One of his jealous colleagues, the insane daughter of the noted Doctor Wolfstein, knows about his condition and reveals that his wife has been cheating on him. But its a setup for a twisted scientific experiment to unleash his inner beast.<br /><br />"Walterman" flips out, turns into a werewolf, kills a few people, is electrocuted, dies, is buried, unburied, taken to a castle filled with circus freaks, wired to various machines, zapped with assorted electronic effects, injected with potent elixirs, is chained up, turns into a werewolf, a woman in an evening gown with thigh-high Nazi fetish boots whips him, he escapes, helps the pretty female doctor find her way out of the castle, fends off the circus freaks with a battle axe, eventually turns back into a werewolf, and has to fight to the death against the female werewolf incarnation of his cheating wife. The lady with the Nazi boots shoots him with silver bullets from her Luger pistol, they die together, and the pretty doctor walks off into the morning with the studly reporter, who did nothing. "Look! What a beautiful day it is!" <br /><br />"La furia del Hombre Lobo" was written by Paul Naschy in a hurry. Original director Enrique Eguilez was fired and replaced by José María Zabalza, a drunk who was infamously intoxicated throughout the production. He was often unable to work (though he did find time to instruct his 14 year old nephew to make some alterations to the script) and Naschy ended up directing much of the film uncredited. Zabalza did rally enough to clip some action scenes from one of Naschy's previous movies, "Mark of the Wolfman". The scenes were fortunately good enough to use twice even if the costumes were different, and helped pad out the runtime after Zabalza refused to get out of bed to finish the movie. Post production was a nightmare. Nobody knew who was doing the editing, the money ran out, the master print disappeared for a while, and then at a pre-release screening for a film distributor the executive arrived to find Zabalza urinating into the gutter in front of the theater. He was too drunk to find the restroom but at least he made it to the curb.<br /><br />Yet somehow the film works, if you let it. It keys into those atavistic memories we have about murky castles, vaulted catacombs, chains, whips, gloomy moors. Fans of those sort of things will find it hypnotically watchable even if the story as a whole doesn't make much sense due to the fractured discontinuity of the execution. In one scene its pouring rain and the wolfman howls at the lightning; in the next shot its bone dry and he's howling at the full moon. Then its raining again. And yet you don't look at it as a gaffe. Its like an unfolding dream where contradictions are possible, opposites are the same, and effects proceed causes; First the wolfman picks up the power cable and screams, and then the cable starts sparking with electricity. People say its low budget hurts the overall effectiveness -- I say the film would have been unwatchable if they had a dime more to spend. It is a marvel of making something out of nothing, and succeeds not because of what it could of had, but because of what it does. It's easy to laugh at stuff like this and even easier to dismiss it. The trick is being able to see through the mayhem, or rather to regard the chaos as part of the effect.<br /><br />Paul Naschy died last week at the age of 75. He had been ill with pancreatic cancer for a year or more, was working on film projects right up until his last days, but passed away in Madrid, Spain, with his family while receiving chemotherapy treatment. His rich, varied, and surprisingly lengthy career is a legacy to a man stubbornly pursuing his artistic vision in the face of universal mainstream disinterest. And yet in all of us there is an eleven year old kid who will watch his movies like "Fury of the Wolfman" in rapt awe. Even people who don't like Euro Horror will discover something in this movie to marvel at, if only for just a minute in a couple spots. You can find it for free at Archive.Org or even buy it on a DVD for a nickel. It's worth far, far more.<br /><br />Amusingly, Naschy was horrified to learn that many others like myself regard this twisted, sick, demented little movie as a classic, if not an outright masterpiece of Cinema Dementia. The problems he encountered during the production and the mess of a film that was left after were perhaps too personal an artistic disappointment for Naschy to forgive. I would never presume to dare to forgive it for him, but I will say this: I'd rather watch "Fury of the Wolfman" in its dingiest, most cut and degraded fullscreen public domain print than ever sit though the overbearing, obnoxious crap churning out up at the Swine Flu cineplexes this or any other weekend.<br /><br />The world lost a great artist this month. Watch his films, and remember.<br /><br />9/10
|
สักวันหนึ่งจะมีคนเขียนเรียงความเปรียบเทียบเรื่อง "Fury of the Wolfman" ของ Paul Naschy กับภาพยนตร์แนวเหนือจริงที่ยิ่งใหญ่ของสเปนเรื่อง "L'age D'or" และ "Un Chien Andelou" ภาพยนตร์เรื่อง Naschy เป็นผลงานชิ้นเอกของความเพ้อเจ้อตั้งแต่ต้นจนจบ ต้าหลี่และบูนูเอลคงจะชอบมัน และแทบใจสลายเมื่อเห็นใครบางคนทำอย่างง่ายดายในสิ่งที่พวกเขาต้องใช้สมองเพื่อดึงมันออกมา<br /><br />ภาพยนตร์เรื่องนี้ขาดโครงสร้างที่เหนียวแน่นถึงแม้จะมีพล็อตเรื่องก็ตาม ที่ย้ายจาก A ไป B ไป C มีเรื่องซุกซนเกี่ยวกับ "ศาสตราจารย์วอลเตอร์แมน" -- ชื่อจริงของเขา คุณจำไว้ -- ที่ถูกสัตว์ประหลาดเยติกัดระหว่างการเดินทางไปทิเบตและไม่เหมือนเดิม เนื่องจากซึ่งเป็นที่เข้าใจได้ เพื่อนร่วมงานที่ขี้อิจฉาคนหนึ่งของเขา ลูกสาวบ้าของหมอโวล์ฟสตีนผู้โด่งดัง รู้เรื่องอาการของเขาและเปิดเผยว่าภรรยาของเขานอกใจเขา แต่มันเป็นการเตรียมการสำหรับการทดลองทางวิทยาศาสตร์ที่บิดเบี้ยวเพื่อปลดปล่อยสัตว์ร้ายภายในตัวเขาออกมา สู่ปราสาทที่เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาดในละครสัตว์ เชื่อมต่อกับเครื่องจักรต่างๆ อัดแน่นด้วยเอฟเฟกต์อิเล็กทรอนิกส์นานาชนิด ฉีดยาอายุวัฒนะอันทรงพลัง ถูกล่ามโซ่ กลายเป็นมนุษย์หมาป่า หญิงสาวใน ชุดราตรีที่สวมรองเท้าบู๊ตเครื่องรางนาซีสูงถึงต้นขาฟาดเขา เขาหลบหนี ช่วยแพทย์สาวสวยหาทางออกจากปราสาท ปัดเป่าขวานต่อสู้จากคณะละครสัตว์ประหลาด ในที่สุดกลับกลายเป็นมนุษย์หมาป่า และต้องต่อสู้เพื่อ การตายต่อร่างมนุษย์หมาป่าที่กลายเป็นร่างของภรรยานอกใจของเขา ผู้หญิงที่สวมรองเท้าบู๊ตของนาซียิงเขาด้วยกระสุนเงินจากปืนพก Luger ของเธอ ทั้งสองคนตายด้วยกัน และแพทย์สาวสวยก็เดินออกไปในตอนเช้าพร้อมกับนักข่าวนักศึกษาที่ไม่ได้ทำอะไรเลย “ดูสิ ช่างเป็นวันที่สวยงามจริงๆ!” <br /><br />"La furia del Ombre Lobo" เขียนโดย Paul Naschy อย่างเร่งรีบ ผู้กำกับคนเดิม เอ็นริเก เอกิเลซ ถูกไล่ออกและแทนที่โดยโฮเซ่ มาเรีย ซาบาลซา ซึ่งเป็นคนขี้เมาและมึนเมาอย่างน่าอับอายตลอดทั้งเรื่อง เขามักจะไม่สามารถทำงานได้ (แม้ว่าเขาจะหาเวลาสอนหลานชายวัย 14 ปีของเขาให้แก้ไขบท) และ Naschy ก็ลงเอยด้วยการกำกับภาพยนตร์เรื่องนี้ส่วนใหญ่ที่ไม่ได้รับการรับรอง ซาบัลซาระดมพลมากพอที่จะตัดฉากแอ็กชันบางฉากจากภาพยนตร์เรื่องก่อนๆ ของนาสชีเรื่อง "Mark of the Wolfman" ฉากนี้โชคดีพอที่จะใช้สองครั้งแม้ว่าเครื่องแต่งกายจะแตกต่างออกไป และช่วยลดรันไทม์หลังจากที่ซาบัลซาปฏิเสธที่จะลุกจากเตียงเพื่อดูหนังจบ หลังการผลิตถือเป็นฝันร้าย ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นคนตัดต่อ เงินหมด ต้นแบบหายไปครู่หนึ่ง จากนั้นในการฉายภาพยนตร์ล่วงหน้าสำหรับผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์ ผู้บริหารก็มาถึงและพบว่าซาบัลซาปัสสาวะใส่รางน้ำหน้าโรงละคร เขาเมาเกินกว่าจะหาห้องน้ำได้ แต่อย่างน้อยเขาก็ไปถึงขอบถนนแล้ว<br /><br />แต่ยังไงก็ตาม ถ้าคุณปล่อยไป หนังก็จะออกมาดี มันไขไปสู่ความทรงจำอันเลวร้ายที่เรามีเกี่ยวกับปราสาทที่มืดมน สุสานใต้ดิน โซ่ แส้ และทุ่งที่มืดมน แฟน ๆ ของสิ่งเหล่านั้นจะพบว่าสามารถรับชมได้แบบสะกดจิต แม้ว่าเรื่องราวโดยรวมจะไม่สมเหตุสมผลนักเนื่องจากการประหารชีวิตที่ขาดตอนก็ตาม ในฉากหนึ่งมีฝนตกลงมาและมนุษย์หมาป่าก็หอนเมื่อได้รับฟ้าผ่า ในภาพถัดไป กระดูกของมันแห้ง และเขาก็หอนในคืนพระจันทร์เต็มดวง แล้วฝนก็ตกอีกครั้ง แต่ถึงกระนั้นคุณก็ไม่ได้มองว่ามันเป็นมารยาท มันเหมือนกับความฝันที่กำลังเผยซึ่งความขัดแย้งเกิดขึ้นได้ สิ่งตรงกันข้ามก็เหมือนกัน และผลที่ตามมาก็ดำเนินไป ขั้นแรกมนุษย์หมาป่าหยิบสายไฟขึ้นมาแล้วกรีดร้อง จากนั้นสายเคเบิลก็เริ่มเกิดประกายไฟด้วยไฟฟ้า ผู้คนบอกว่างบประมาณที่ต่ำส่งผลเสียต่อประสิทธิภาพโดยรวม ฉันบอกว่าภาพยนตร์เรื่องนี้คงไม่สามารถรับชมได้หากพวกเขามีค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ถือเป็นความมหัศจรรย์ของการสร้างบางสิ่งขึ้นมาจากความว่างเปล่า และประสบความสำเร็จไม่ใช่เพราะสิ่งที่มี แต่เพราะสิ่งที่ทำ เป็นเรื่องง่ายที่จะหัวเราะกับเรื่องแบบนี้และยังง่ายกว่าที่จะมองข้ามมันไป เคล็ดลับคือการมองทะลุความโกลาหลหรือมองว่าความวุ่นวายเป็นส่วนหนึ่งของผลกระทบ<br /><br />Paul Naschy เสียชีวิตเมื่อสัปดาห์ที่แล้วด้วยวัย 75 ปี เขาป่วยด้วยโรคมะเร็งตับอ่อนมาเป็นเวลา หนึ่งปีหรือมากกว่านั้นกำลังทำงานโปรเจ็กต์ภาพยนตร์จนกระทั่งวันสุดท้ายของเขา แต่ถึงแก่กรรมในกรุงมาดริด ประเทศสเปน กับครอบครัวของเขาขณะรับการรักษาด้วยเคมีบำบัด อาชีพการงานที่ร่ำรวย หลากหลาย และยาวนานอย่างน่าประหลาดใจของเขาถือเป็นมรดกตกทอดของชายคนหนึ่งที่มุ่งมั่นแสวงหาวิสัยทัศน์ทางศิลปะของเขาท่ามกลางกระแสหลักสากลที่ไม่สนใจ แต่ในตัวพวกเราทุกคน ยังมีเด็กอายุ 11 ขวบคนหนึ่งที่จะชมภาพยนตร์ของเขาอย่าง "Fury of the Wolfman" ด้วยความตกตะลึง แม้แต่คนที่ไม่ชอบ Euro Horror ก็ยังจะได้พบกับบางสิ่งในหนังเรื่องนี้ที่น่าประหลาดใจ หากเพียงไม่กี่นาทีในสองจุด คุณสามารถค้นหาได้ฟรีที่ Archive.Org หรือแม้แต่ซื้อเป็นดีวีดีเพื่อซื้อนิกเกิล มันคุ้มค่ายิ่งกว่านั้นอีกมาก<br /><br />น่าตลกดีที่ Naschy รู้สึกตกใจเมื่อรู้ว่าคนอื่นๆ เช่นตัวฉันเองมองว่าภาพยนตร์เรื่องเล็กๆ ที่บิดเบี้ยว ป่วย และโรคจิตนี้เป็นภาพยนตร์คลาสสิก หากไม่ใช่ผลงานชิ้นเอกของ Cinema Dementia ปัญหาที่เขาพบในระหว่างการถ่ายทำและความยุ่งเหยิงของภาพยนตร์ที่ทิ้งไว้หลังจากนั้นอาจเป็นความผิดหวังทางศิลปะส่วนบุคคลเกินกว่าที่ Naschy จะให้อภัยได้ ฉันไม่กล้าที่จะให้อภัยเขาเลย แต่ฉันจะพูดแบบนี้: ฉันอยากจะดู "Fury of the Wolfman" ในรูปแบบภาพพิมพ์ที่เป็นสาธารณสมบัติแบบเต็มจอที่น่ารังเกียจ ถูกตัดและเสื่อมโทรมที่สุด มากกว่าที่เคยนั่งอยู่ท่ามกลางเรื่องไร้สาระที่น่ารังเกียจและน่ารังเกียจ ชวนกันไปเที่ยวที่โรงภาพยนตร์ Swine Flu ในสุดสัปดาห์นี้หรือสุดสัปดาห์อื่นๆ<br /><br />โลกสูญเสียศิลปินผู้ยิ่งใหญ่ไปในเดือนนี้ ดูภาพยนตร์ของเขาแล้วจำไว้<br /><br />9/10
| 1pos
|
This movie is stuffed full of stock Horror movie goodies: chained lunatics, pre-meditated murder, a mad (vaguely lesbian) female scientist with an even madder father who wears a mask because of his horrible disfigurement, poisoning, spooky castles, werewolves (male and female), adultery, slain lovers, Tibetan mystics, the half-man/half-plant victim of some unnamed experiment, grave robbing, mind control, walled up bodies, a car crash on a lonely road, electrocution, knights in armour - the lot, all topped off with an incredibly awful score and some of the worst Foley work ever done.<br /><br />The script is incomprehensible (even by badly dubbed Spanish Horror movie standards) and some of the editing is just bizarre. In one scene where the lead female evil scientist goes to visit our heroine in her bedroom for one of the badly dubbed: "That is fantastical. I do not understand. Explain to me again how this is..." exposition scenes that litter this movie, there is a sudden hand held cutaway of the girl's thighs as she gets out of bed for no apparent reason at all other than to cover a cut in the bad scientist's "Mwahaha! All your werewolfs belong mine!" speech. Though why they went to the bother I don't know because there are plenty of other jarring jump cuts all over the place - even allowing for the atrocious pan and scan of the print I saw.<br /><br />The Director was, according to one interview with the star, drunk for most of the shoot and the film looks like it. It is an incoherent mess. It's made even more incoherent by the inclusion of werewolf rampage footage from a different film The Mark of the Wolf Man (made 4 years earlier, featuring the same actor but playing the part with more aggression and with a different shirt and make up - IS there a word in Spanish for "Continuity"?) and more padding of another actor in the wolfman get-up ambling about in long shot.<br /><br />The music is incredibly bad varying almost at random from full orchestral creepy house music, to bosannova, to the longest piano and gong duet ever recorded. (Thinking about it, it might not have been a duet. It might have been a solo. The piano part was so simple it could have been picked out with one hand while the player whacked away at the gong with the other.) <br /><br />This is one of the most bewilderedly trance-state inducing bad movies of the year so far for me. Enjoy.<br /><br />Favourite line: "Ilona! This madness and perversity will turn against you!" How true.<br /><br />Favourite shot: The lover, discovering his girlfriend slain, dropping the candle in a cartoon-like demonstration of surprise. Rank amateur directing there.
|
หนังเรื่องนี้อัดแน่นไปด้วยหนังสยองขวัญ: คนบ้าที่ถูกล่ามโซ่, การฆาตกรรมโดยไตร่ตรองไว้ล่วงหน้า, นักวิทยาศาสตร์หญิงผู้บ้าคลั่ง (เลสเบี้ยนคลุมเครือ) กับพ่อแมดเดอร์ที่สวมหน้ากากเพราะการทำให้เสียโฉมอย่างน่าสยดสยอง, วางยาพิษ, ปราสาทน่ากลัว, มนุษย์หมาป่า (ผู้ชาย และผู้หญิง) การผิดประเวณี คู่รักที่ถูกฆ่า ไสยศาสตร์ทิเบต เหยื่อครึ่งคนครึ่งพืชจากการทดลองบางอย่างที่ไม่เปิดเผยชื่อ การปล้นหลุมศพ การควบคุมจิตใจ ร่างที่มีกำแพงล้อมรอบ อุบัติเหตุทางรถยนต์บนถนนที่เปลี่ยวร้าง ไฟฟ้าช็อต อัศวินในชุดเกราะ ล้วนแต่มีคะแนนอันน่าหวาดหวั่นและถือเป็นผลงานที่แย่ที่สุดของโฟลีย์ที่เคยทำมา<br /><br />บทนี้เข้าใจยาก (แม้จะโดย มาตรฐานภาพยนตร์สยองขวัญของสเปนที่ได้รับการขนานนามไม่ดี) และการตัดต่อบางส่วนก็แปลกประหลาด มีฉากหนึ่งที่พระเอกสาวนักวิทยาศาสตร์ชั่วร้ายไปเยี่ยมนางเอกของเราในห้องนอนเพื่อชมฉากที่เรียกกันว่า "มันแฟนตาซีมาก ฉันไม่เข้าใจ อธิบายให้ฉันฟังอีกครั้งว่ามันเป็นยังไง..." ฉากอธิบายที่ทิ้งขยะนี้ ในภาพยนตร์ มีมือที่ถูกตัดต้นขาของหญิงสาวอย่างกะทันหันขณะที่เธอลุกจากเตียงโดยไม่มีเหตุผลที่ชัดเจน นอกเหนือจากการปกปิดบาดแผลในภาพยนตร์เรื่อง "Mwahaha! All your werewolfsเป็นของฉัน!" คำพูด. แม้ว่าทำไมพวกเขาถึงไปก่อกวน ฉันก็ไม่รู้ เพราะมีรอยตัดแบบกระโดดอื่นๆ มากมายทั่วทุกแห่ง - แม้กระทั่งปล่อยให้กระทะและการสแกนภาพพิมพ์ที่ฉันเห็นดูเลวร้าย<br /><br />ผู้อำนวยการ ตามการสัมภาษณ์ครั้งหนึ่งของดาราสาว เมาเกือบทั้งการถ่ายทำและภาพยนตร์ก็ดูเป็นเช่นนั้น มันเป็นเรื่องวุ่นวายที่ไม่สอดคล้องกัน มันไม่สอดคล้องกันมากยิ่งขึ้นด้วยการรวมฟุตเทจการอาละวาดของมนุษย์หมาป่าจากภาพยนตร์เรื่องอื่น The Mark of the Wolf Man (สร้างเมื่อ 4 ปีก่อนโดยมีนักแสดงคนเดียวกัน แต่เล่นบทนี้ด้วยความก้าวร้าวมากกว่าและสวมเสื้อและการแต่งหน้าที่แตกต่างกัน - อยู่ที่นั่น คำในภาษาสเปนที่แปลว่า "ความต่อเนื่อง"?) และการเสริมอีกของนักแสดงอีกคนในมนุษย์หมาป่าที่ลุกขึ้นเดินไปมาในช็อตยาว<br /><br />เพลงแย่มากจนแทบจะสุ่มจากเต็มเลย ดนตรีเฮาส์ออเคสตราที่น่าขนลุก ไปจนถึงเพลงโบซานโนวา ไปจนถึงเปียโนและฆ้องคู่ที่ยาวที่สุดเท่าที่เคยมีมา (ลองคิดดูแล้วอาจจะไม่ใช่เพลงดูเอ็ทก็ได้ อาจจะเป็นโซโลก็ได้ ท่อนเปียโนนั้นเรียบง่ายมากจนสามารถหยิบออกมาด้วยมือเดียว ส่วนอีกมือก็ตีฆ้องไป) <br /><br />นี่คือหนึ่งในภาพยนตร์ที่ก่อให้เกิดความมึนงงที่น่าสับสนที่สุดแห่งปีสำหรับฉันจนถึงตอนนี้ ขอให้สนุกนะ<br /><br />ประโยคโปรด: "อิโลน่า! ความบ้าคลั่งและความวิปริตนี้จะหันเข้าหาคุณ!" จริงเท็จแค่ไหน<br /><br />ภาพโปรด: คู่รักพบว่าแฟนสาวของเขาถูกฆ่าและทำเทียนหล่นในการแสดงความประหลาดใจเหมือนการ์ตูน อันดับมือสมัครเล่นผู้กำกับที่นั่น
| 1pos
|
This movie catches a lot of flak, but this is usually based on the horrible looking and covered / clothed version of the film that played US television and has also been issued to death on VHS and DVD buy companies like Alpha, Unicorn, etc. This movie never had a theatrical release in the states, although it was picked up by Avco Embassy in 1973. In Spain at the time, when there was nudity involved, the filmmakers shot two versions, one with clothes and one with out. The fully uncut English dubbed export print was titled WEREWOLF NEVER SLEEPS and seems to have been released to home video only in Sweden back in the 80's. It can be found on Ebay and the likes and comes highly recommended. My guess is Avco cut the film down for a R rated release that never happened. In 1974 it was released by Avco to television titled FURY OF THE WOLFMAN and the clothed version was used for this TV print. Cut to 12 years later and FURY OF THE WOLFMAN pops up on home video on the Charter label. This version appears to be what Avco was going to release back in '73. It's the uncovered version, with some nudity that would never pass on TV or in a PG movie. There are several scenes on the Charter tape that play out with nudity that are clothed in the TV print ( the source for all those dollar Dud's and VHS editions ). But a comparison to the fully uncut WOLFMAN NEVER SLEEPS reveals that 2 scenes are cut on this version! ( spoilers in next paragraph ) The scene where Ilona has Waldermar chained to the wall and whips him after he transforms into the werewolf is incomplete. After whipping him into submission, she starts to remove her clothes and begins making love to the werewolf!!! The werewolf responds positively to these sexual shenanigans too. This scene certainly ranks as one of the most unusual in the history of horror films and is a delirious treat. It's not graphic but the implied bestiality was too much for US audiences, or more likely the MPAA. Ilona is desperately in love with Waldemar and could not possess him, hence her whole scheme to mind control Waldermar's wife and involve her in an affair. She wanted to wreck his marriage, and she accomplishes this while Waldemar is in Tibet. Unfortunately he returns a werewolf, but this does not slow her down a bit. If she can't physically have him as a man, she loves him enough to have sex with him as a werewolf. This also helps explain the later scene where the werewolf beds down with a woman he spots getting naked before bedtime while peeping through her window. This scene is presented sans nudity in the covered version and really makes no sense. In the uncut version, it would seem Ilona's affections have made the werewolf horny and in need of release, so he rapes the first woman he can after escaping. The other cut is a complete scene of Waldemar in bed with Karen and she is seen naked. A very similar bedroom scene was cut out of the US version of WEREWOLF SHADOW ( WEREWOLF VS THE VAMPIRE WOMAN ) as well. The film does have it's problems though, for certain. The director was drunk, the bad stand in for the werewolf at points, the atrocious English dubbing, the inclusion of sequences from the first Waldemar film MARK OF THE WOLFMAN aka FRANKENSTEIN'S BLOODY TERROR and the grotesque overuse of that film's music score throughout etc, but seen in it's original widescreen format and uncut ( ie: WEREWOLF NEVER SLEEPS ) it is one of the wildest and most outrageous of the Daninsky werewolf series, with a plot line unmatched in it's everything but the kitchen sink approach. The cut / clothed pan and scan full screen copies of this film do it no favors, and unfortunately that's the version almost everyone commenting on the film have seen. The film carries a 1970 copyright, and I'd bet the 1972 release date on the IMDb is incorrect. The film precedes WEREWOLF SHADOW ( aka WEREWOLF VS THE VAMPIRE WOMAN ) in the series and was certainly released before WEREWOLF SHADOW. The ending of WEREWOLF NEVER SLEEPS / FURY OF THE WOLFMAN dovetails directly into the opening of WEREWOLF SHADOW, offering concrete evidence of this. Sadly a complete version of this may never get a decent release. A perfect release would be the uncut English version but in Spanish with English subtitles. The English dubbing severely hurts the movie. But any Spanish language version would reflect the covered version as shown in Spain during the Franco era, where nudity was verboten.
|
ภาพยนตร์เรื่องนี้สะเก็ดระเบิดได้มาก แต่โดยปกติแล้วจะอิงจากภาพยนตร์ที่ดูน่ากลัวและปกปิด/สวมเสื้อผ้าที่ฉายทางโทรทัศน์ของสหรัฐฯ และยังได้รับการเผยแพร่สู่ความตายในบริษัทซื้อ VHS และ DVD เช่น Alpha, Unicorn เป็นต้น ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่เคยเข้าฉายในอเมริกา ถึงแม้ว่า Avco Embassy จะรับเลือกฉายในปี 1973ก็ตาม ในสเปนในขณะนั้น เมื่อมีภาพเปลือยเข้ามาเกี่ยวข้อง ทีมผู้สร้างได้ถ่ายทำสองเวอร์ชัน เวอร์ชันหนึ่งมีเสื้อผ้าและอีกเวอร์ชันไม่มีเสื้อผ้า ภาพพิมพ์ส่งออกพากย์ภาษาอังกฤษที่ไม่ได้เจียระไนมีชื่อว่า WEREWOLF NEVER SLEEPS และดูเหมือนว่าจะเผยแพร่เป็นโฮมวิดีโอเฉพาะในสวีเดนในช่วงทศวรรษที่ 80 สามารถพบได้บน Ebay และไลค์และขอแนะนำเป็นอย่างยิ่ง ฉันเดาว่า Avco จะตัดหนังเรื่องนี้ออกเพื่อให้ได้เรต R ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ในปี 1974 Avco เผยแพร่ทางโทรทัศน์ชื่อ FURY OF THE WOLFMAN และใช้เวอร์ชันสวมเสื้อผ้าสำหรับการพิมพ์ทางโทรทัศน์นี้ ตัดไป 12 ปีต่อมา และ FURY OF THE WOLFMAN ก็ปรากฏขึ้นในโฮมวิดีโอบนค่ายเพลง Charter เวอร์ชันนี้ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่ Avco กำลังจะออกในปี 1973 เป็นเวอร์ชันที่ไม่เปิดเผย โดยมีภาพเปลือยบางส่วนที่ไม่เคยปรากฏบนทีวีหรือในภาพยนตร์ PG มีหลายฉากในเทป Charter ที่แสดงภาพเปลือยซึ่งสวมอยู่ในสิ่งพิมพ์ทางโทรทัศน์ (แหล่งที่มาของฉบับ Dud's และ VHS ทุกฉบับ) แต่เมื่อเปรียบเทียบกับ WOLFMAN NEVER SLEEPS ที่ยังไม่ได้เจียระไนเต็มรูปแบบ เผยให้เห็นว่ามีการตัด 2 ฉากในเวอร์ชันนี้! (สปอยล์ในย่อหน้าถัดไป) ฉากที่อิโลน่าล่ามโซ่วัลเดอร์มาร์ไว้กับกำแพงและเฆี่ยนตีเขาหลังจากที่เขาแปลงร่างเป็นมนุษย์หมาป่านั้นยังไม่สมบูรณ์ หลังจากเฆี่ยนตีเขาจนยอมจำนน เธอก็เริ่มถอดเสื้อผ้าและเริ่มรักมนุษย์หมาป่า!!! มนุษย์หมาป่าก็ตอบสนองเชิงบวกต่อพฤติกรรมทางเพศเหล่านี้เช่นกัน ฉากนี้จัดว่าเป็นหนึ่งในฉากที่แปลกที่สุดในประวัติศาสตร์ของภาพยนตร์สยองขวัญอย่างแน่นอน และถือเป็นฉากที่เพ้อฝันมาก ไม่ใช่ภาพที่ชัดเจน แต่ความเป็นสัตว์ป่าโดยนัยนั้นมากเกินไปสำหรับผู้ชมในสหรัฐฯ หรือมีแนวโน้มว่า MPAA มากกว่า อิโลนาหลงรักวัลเดมาร์อย่างสิ้นหวังและไม่สามารถครอบครองเขาได้ ดังนั้นแผนการทั้งหมดของเธอที่จะควบคุมภรรยาของวัลเดอร์มาร์และเกี่ยวข้องกับเธอในความสัมพันธ์ เธออยากจะทำลายชีวิตสมรสของเขา และเธอก็ทำสิ่งนี้สำเร็จในขณะที่วัลเดมาร์อยู่ในทิเบต น่าเสียดายที่เขาคืนมนุษย์หมาป่ากลับคืนมา แต่นี่ไม่ได้ทำให้เธอช้าลงสักหน่อย ถ้าเธอไม่สามารถมีเขาเป็นผู้ชายได้ เธอก็รักเขามากพอที่จะมีเซ็กส์กับเขาในฐานะมนุษย์หมาป่า นอกจากนี้ยังช่วยอธิบายฉากต่อมาที่มนุษย์หมาป่านอนบนเตียงกับผู้หญิงที่เขาเห็นว่าเปลือยเปล่าก่อนนอนขณะแอบมองผ่านหน้าต่างของเธอ ฉากนี้นำเสนอโดยไม่มีภาพเปลือยในเวอร์ชันที่ครอบคลุมและไม่สมเหตุสมผลเลย ในเวอร์ชันไม่ได้เจียระไน ดูเหมือนว่าความรักของ Ilona ทำให้มนุษย์หมาป่ามีเขาและต้องการการปลดปล่อย ดังนั้นเขาจึงข่มขืนผู้หญิงคนแรกที่เขาสามารถทำได้หลังจากหลบหนี ส่วนอีกฉากหนึ่งเป็นฉากที่สมบูรณ์ของ Waldemar บนเตียงกับ Karen และเธอเปลือยเปล่า ฉากในห้องนอนที่คล้ายกันมากถูกตัดออกจาก WEREWOLF SHADOW (WEREWOLF VS THE VAMPIRE WOMAN) เวอร์ชั่นอเมริกาด้วย หนังเรื่องนี้มีปัญหาแน่นอน ผู้กำกับเมามาย, จุดยืนที่ไม่ดีต่อมนุษย์หมาป่าในจุดๆ หนึ่ง, การพากย์ภาษาอังกฤษที่โหดร้าย, รวมซีเควนซ์จากภาพยนตร์วอลเดมาร์ภาคแรก MARK OF THE WOLFMAN หรือที่รู้จักในชื่อ FRANKENSTEIN'S BLOODY TERROR และการใช้โน้ตเพลงของภาพยนตร์เรื่องนั้นมากเกินไปจนเกินไป ฯลฯ แต่ เห็นในรูปแบบไวด์สกรีนดั้งเดิมและไม่ได้เจียระไน (เช่น WEREWOLF NEVER SLEEPS) เป็นหนึ่งในสิ่งที่ดุร้ายที่สุดและมากที่สุด ซีรีส์มนุษย์หมาป่า Daninsky ที่อุกอาจโดยมีโครงเรื่องที่ไม่มีใครเทียบได้ในทุกสิ่งยกเว้นแนวทางอ่างล้างจาน การตัด/สวมกระทะและสแกนสำเนาแบบเต็มหน้าจอของภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้ช่วยอะไร และน่าเสียดายที่เวอร์ชันที่เกือบทุกคนที่แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้เคยเห็นมา ภาพยนตร์เรื่องนี้มีลิขสิทธิ์ในปี 1970 และฉันพนันได้เลยว่าวันที่ออกฉายในปี 1972 ใน IMDb นั้นไม่ถูกต้อง ภาพยนตร์เรื่องนี้เกิดขึ้นก่อน WEREWOLF SHADOW (หรือที่รู้จักกันในชื่อ WEREWOLF VS THE VAMPIRE WOMAN) ในซีรีส์นี้ และเข้าฉายก่อน WEREWOLF SHADOW อย่างแน่นอน ตอนจบของ WEREWOLF NEVER SLEEPS / FURY OF THE WOLFMAN เชื่อมโยงโดยตรงกับการเปิดตัวของ WEREWOLF SHADOW โดยให้หลักฐานที่เป็นรูปธรรมเกี่ยวกับเรื่องนี้ น่าเสียดายที่เวอร์ชันที่สมบูรณ์ของสิ่งนี้อาจไม่เคยได้รับการเผยแพร่ที่ดีนัก การเปิดตัวที่สมบูรณ์แบบจะเป็นเวอร์ชันภาษาอังกฤษที่ไม่ได้เจียระไน แต่เป็นภาษาสเปนพร้อมคำบรรยายภาษาอังกฤษ การพากย์ภาษาอังกฤษทำร้ายหนังอย่างรุนแรง แต่เวอร์ชันภาษาสเปนใดๆ ก็ตามจะสะท้อนถึงเวอร์ชันที่ครอบคลุมดังที่แสดงในสเปนในยุคฟรังโก ซึ่งภาพเปลือยเป็นภาษาคำเต็ม
| 1pos
|
The Fury of the Wolfman is a very good film that has a good cast which includes Paul Naschy/Jacinto Molina, Perla Cristal, Verónica Luján, Mark Stevens, Francisco Amorós, Fabián Conde, Miguel de la Riva, Ramón Lillo, José Marco, Javier de Rivera, and Pilar Zorrilla! The acting by all of these actors is very good. The Wolfman is really cool! He looks great and he sound like the Looney Tunes character the Tazmainian devil! There are some really hilarious scenes in this film! The thrills is really good and some of it is surprising. The movie is filmed very good. The music is good. The film is quite interesting and the movie really keeps you going until the end. This is a very good and thrilling film. If you like Paul Naschy/Jacinto Molina, Perla Cristal, Verónica Luján, Mark Stevens, Francisco Amorós, Fabián Conde, Miguel de la Riva, Ramón Lillo, José Marco, Javier de Rivera, Pilar Zorrilla, the rest of the cast in the film, Werewold films, Horror, Sci-Fi, Thrillers, Dramas, and interesting classic films then I strongly recommend you to see this film today! <br /><br />Movie Nuttball's NOTE: <br /><br />I got this film on a special DVD that has Doctor Blood's Coffin, The Brainiac, and The Fury of the Wolfman from Vintage Home Entertainment! See if you can find this winner with three bizarre but classic films on one DVD at Amazon.com today! <br /><br />If you like Werewolf films I strongly recommend these: Werewolf of London (1935), The Wolf Man (1941), Frankenstein Meets the Wolf Man (1943), House of Frankenstein (1944), Abbott an d Costell Meets Frankenstein (1948), The Curse of the Werewolf (1961), An American Werewolf in London (1981), Silver Bullet (1985), Werewolf (1987), The Monster Squad (1987), My Mom's a Werewolf (1989), Project: Metalbeast (1995), Bad Moon (1996), Werewolf (1996), Dog Soldiers (2002), Underworld (2003), and Van Helsing (2004)!
|
The Fury of the Wolfman เป็นภาพยนตร์ที่ดีมากที่มีนักแสดงที่ดี ได้แก่ Paul Naschy/Jacinto Molina, Perla Cristal, Verónica Luján, Mark Stevens, Francisco Amorós, Fabián Conde, Miguel de la Riva, Ramón Lillo, José Marco, Javier เด ริเวร่า และ พิลาร์ ซอร์ริลล่า! การแสดงของนักแสดงทั้งหมดนี้ดีมาก Wolfman เจ๋งจริงๆ! เขาดูดีมากและดูเหมือนตัวละคร Looney Tunes ที่เป็นปีศาจ Tazmainian! หนังเรื่องนี้มีฉากที่เฮฮาจริงๆ อยู่นะ! ความตื่นเต้นนั้นดีมากและบางส่วนก็น่าประหลาดใจ หนังถ่ายทำได้ดีมาก เพลงเป็นสิ่งที่ดี หนังเรื่องนี้ค่อนข้างน่าสนใจและหนังก็ทำให้คุณดูจนจบได้จริงๆ นี่เป็นหนังที่ดีและน่าตื่นเต้นมาก ถ้าคุณชอบ Paul Naschy/Jacinto Molina, Perla Cristal, Verónica Luján, Mark Stevens, Francisco Amorós, Fabián Conde, Miguel de la Riva, Ramón Lillo, José Marco, Javier de Rivera, Pilar Zorrilla นักแสดงคนอื่นๆ ในภาพยนตร์เรื่องนี้ , หนังมนุษย์โบราณ , สยองขวัญ , ไซไฟ , ระทึกขวัญ , ดราม่า และหนังคลาสสิคที่น่าสนใจ แนะนำให้ดูเรื่องนี้เลยวันนี้! <br /><br />หมายเหตุของภาพยนตร์ Nuttball: <br /><br />ฉันได้รับภาพยนตร์เรื่องนี้ในรูปแบบดีวีดีพิเศษที่มี Coffin ของ Doctor Blood, The Brainiac และ The Fury of the Wolfman จาก Vintage Home Entertainment! ดูว่าคุณจะพบผู้ชนะที่มีภาพยนตร์สุดแปลกแต่คลาสสิกสามเรื่องในดีวีดีแผ่นเดียวที่ Amazon.com วันนี้หรือไม่! <br /><br />ถ้าคุณชอบภาพยนตร์ Werewolf ฉันขอแนะนำเรื่องนี้อย่างยิ่ง: Werewolf of London (1935), The Wolf Man (1941), Frankenstein Meets the Wolf Man (1943), House of Frankenstein (1944), Abbott an d Costell Meets Frankenstein (1948), คำสาปของมนุษย์หมาป่า (1961), มนุษย์หมาป่าอเมริกันในลอนดอน (1981), Silver Bullet (1985), มนุษย์หมาป่า (1987), The Monster Squad (1987), My Mom's a Werewolf (1989), โครงการ: Metalbeast (1995), Bad Moon (1996), มนุษย์หมาป่า (1996), Dog Soldiers (2002), Underworld ( 2003) และแวน เฮลซิง (2004)!
| 1pos
|
For someone who remembers Jane in the Daily Mirror strip cartoon, viewing this film is an exercise in nostalgia. In that context it is wonderful, but younger viewers would undoubtedly find the comedy limp and would miss the point that the actors are cartoon characters. The plotline is also a bit limp for today's audience, but reflects the naivety of the 40s and 50s very well. Jane, you must remember, was part of the escapist fantasy of the wartime years, created to boost the morale of the troops. She gave a double meaning to the "strip" in strip cartoon.<br /><br />The story has something in common with the tales of Edgar Rice Burroughs and Rider Haggard. The theme would have been a familiar one to readers in that era, a bunch of bumbling Nazis thwarted by a few equally bumbling Englanders, and set in the African jungle of course.<br /><br />For Jane fans, a must see. For the rest of you, a damp squib.<br /><br />
|
สำหรับคนที่จำเจนในการ์ตูนแถบเดลีมิเรอร์ได้ การดูภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการออกกำลังกายในการคิดถึงเรื่องเก่าๆ ในบริบทนั้นเป็นเรื่องมหัศจรรย์ แต่ผู้ชมอายุน้อยจะพบว่าหนังตลกมีเนื้อหาไม่ชัดเจนและจะพลาดจุดที่นักแสดงเป็นตัวการ์ตูน โครงเรื่องยังดูไม่ค่อยชัดเจนสำหรับผู้ชมในปัจจุบัน แต่ก็สะท้อนถึงความไร้เดียงสาของยุค 40 และ 50 ได้เป็นอย่างดี คุณต้องจำไว้ว่าเจนเป็นส่วนหนึ่งของจินตนาการแห่งการหลบหนีในช่วงสงครามซึ่งสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มขวัญกำลังใจของกองทหาร เธอให้ความหมายสองประการกับ "เปลื้องผ้า" ในการ์ตูนเปลื้องผ้า<br /><br />เรื่องนี้มีบางอย่างที่เหมือนกันกับเรื่องราวของ Edgar Rice Burroughs และ Rider Haggard ธีมนี้คงจะเป็นที่คุ้นเคยของผู้อ่านในยุคนั้น กลุ่มนาซีจอมซุ่มซ่ามที่ถูกขัดขวางโดยชาวอังกฤษสองสามคนที่จอมลุยไม่แพ้กัน และแน่นอนว่ามีฉากอยู่ในป่าแอฟริกา<br /><br />สำหรับแฟนๆ ของเจน จะต้อง ดู. สำหรับส่วนที่เหลือของคุณ ปะทัดชื้น<br /><br />
| 1pos
|
It sounds a bit awkward to call a film about war and holocaust shocking since many of us will know only too well of the horrors that war and violence brings. By using the adjective 'shocking' I do not intend to imply that I am surprised about the things told about in this film or that I was formerly unaware of them, it is just that I am very much impressed by the way in which this film shows how crazy and incomprehensibly horrific it is to kill each other off, either with or without a 'reason'.<br /><br />The first part of the film focuses on Hanna's successful participation in the Hungarian resistance. Maruschka Detmers would never have won an Oscar for this performance, due to inconsistent directing, but still her acting is solid enough and she has enormous charisma. She is cast very well as Hanna and immediately has our sympathy. Her very beautiful looks help, of course, but that has nothing to do with her being simply a good actress, playing a good part.<br /><br />Certain inconsistencies keep occurring in Hanna's War. I sometimes get the idea director Menahem Golan (often despised for The Gianni Versace Murder) was in a rush and should actually have allowed a few more takes per scene. On the other hand, I am very thankful he made this impressive and thought-provoking film and as I am very positive about it, I think he did a good job.<br /><br />The second half of the film is the most interesting and tragic one. It focuses on Hanna's suffering (beware of Donald Pleasence's scary portrayal of the cruel and sardonic captain Rosza) and intensely shows the injustice and horror that comes with hate and violence and war. I receive Hanna's War, especially the second half, as a strong anti-war film and for that alone Golan deserves credit. It is also this second half in which Maruschka Detmer's talent comes out, creating a character which goes into film history as one of the most speaking, strong and tragic ever portrayed. It is also great to see Ellen Burstyn, whose appearance and acting style always remind me of Romy Schneider, who -had she been alive and cast- would have made a similar effective contribution to Hanna's War.<br /><br />The tragic impact of the second half and the desperate tension which is sometimes replaced by hopeful prospects and good news lead to a number of final scenes which show something so unexpected, so moving and poetic in its tragedy that it hit me like a bomb and left me in tears. And when I realized once more it wasn't even fiction, it all actually happened, I found myself in even more tears. The image of Hanna portrayed by Maruschka Detmers will be in my mind forever.
|
ฟังดูน่าอึดอัดใจเล็กน้อยที่จะเรียกภาพยนตร์เกี่ยวกับสงครามและความหายนะที่น่าตกใจ เนื่องจากพวกเราหลายคนจะรู้ดีถึงความน่าสะพรึงกลัวที่เกิดจากสงครามและความรุนแรงเท่านั้น การใช้คำคุณศัพท์ว่า 'ตกตะลึง' ไม่ได้ตั้งใจจะสื่อว่าฉันรู้สึกประหลาดใจกับสิ่งที่เล่าในหนังเรื่องนี้หรือว่าฉันไม่เคยรู้มาก่อน เพียงแต่ว่าฉันประทับใจมากกับวิธีการของหนังเรื่องนี้ แสดงให้เห็นว่าการฆ่ากันอย่างบ้าคลั่งและไม่อาจเข้าใจได้นั้นช่างบ้าคลั่งและน่าสะพรึงกลัวมากเพียงใด ไม่ว่าจะมี 'เหตุผล' หรือไม่ก็ตาม<br /><br />ส่วนแรกของภาพยนตร์มุ่งเน้นไปที่การมีส่วนร่วมที่ประสบความสำเร็จของฮันนาในการต่อต้านฮังการี Maruschka Detmers ไม่เคยได้รับรางวัลออสการ์สำหรับการแสดงนี้เนื่องจากการกำกับที่ไม่สอดคล้องกัน แต่การแสดงของเธอยังคงแข็งแกร่งพอและเธอก็มีเสน่ห์อย่างมาก เธอรับบทเป็นฮันนาได้ดีมาก และเราก็เห็นใจในทันที แน่นอนว่ารูปลักษณ์ที่สวยงามของเธอช่วยได้ แต่นั่นไม่เกี่ยวอะไรกับการที่เธอเป็นเพียงนักแสดงที่ดีและมีบทบาทที่ดี<br /><br />ความไม่สอดคล้องกันบางอย่างยังคงเกิดขึ้นใน Hanna's War บางครั้งฉันก็เข้าใจไอเดียที่ผู้กำกับ Menahem Golan (มักถูกดูหมิ่นจาก The Gianni Versace Murder) กำลังเร่งรีบและจริงๆ แล้วน่าจะอนุญาตให้มีเทคเพิ่มอีกสองสามครั้งต่อฉาก ในทางกลับกัน ฉันรู้สึกขอบคุณมากที่เขาสร้างภาพยนตร์ที่น่าประทับใจและกระตุ้นความคิดนี้ และในขณะที่ฉันมองในแง่ดีเกี่ยวกับเรื่องนี้ ฉันคิดว่าเขาทำได้ดี<br /><br />ครึ่งหลังของภาพยนตร์เรื่องนี้ สิ่งที่น่าสนใจและน่าเศร้าที่สุด มุ่งเน้นไปที่ความทุกข์ทรมานของฮันนา (ระวังภาพกัปตันรอสซาผู้โหดร้ายและเสียดสีที่น่ากลัวของโดนัลด์ พลีนซ์) และแสดงให้เห็นถึงความอยุติธรรมและความสยองขวัญที่มาพร้อมกับความเกลียดชัง ความรุนแรง และสงครามอย่างเข้มข้น ฉันมองว่า Hanna's War โดยเฉพาะครึ่งหลังเป็นภาพยนตร์ต่อต้านสงครามที่แข็งแกร่ง และเพียงเรื่องเดียวที่โกลันสมควรได้รับเครดิต นอกจากนี้ยังเป็นช่วงครึ่งหลังที่พรสวรรค์ของ Maruschka Detmer ปรากฏออกมา โดยสร้างตัวละครที่เข้าสู่ประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ในฐานะหนึ่งในตัวละครที่พูดจาเก่ง แข็งแกร่ง และน่าเศร้าที่สุดเท่าที่เคยมีมา นอกจากนี้ ยังเป็นเรื่องดีที่ได้เห็นเอลเลน เบอร์สตีน ซึ่งรูปร่างหน้าตาและสไตล์การแสดงทำให้ฉันนึกถึงโรมี ชไนเดอร์อยู่เสมอ ซึ่งหากเธอยังมีชีวิตอยู่และได้แสดง คงจะมีส่วนช่วยในเรื่อง Hanna's War ได้อย่างมีประสิทธิภาพเหมือนกัน<br /><br /> ผลกระทบอันน่าเศร้าของครึ่งปีหลังและความตึงเครียดอันสิ้นหวังซึ่งบางครั้งถูกแทนที่ด้วยความหวังและข่าวดี นำไปสู่ฉากสุดท้ายหลายฉากที่เผยให้เห็นบางสิ่งที่ไม่คาดคิด สะเทือนใจและบทกวีในโศกนาฏกรรมที่กระทบฉันเหมือนระเบิดและทิ้งฉันไว้ ด้วยน้ำตา และเมื่อฉันรู้อีกครั้งว่ามันไม่ใช่นิยายด้วยซ้ำ ทุกอย่างเกิดขึ้นจริง ฉันพบว่าตัวเองมีน้ำตาเพิ่มมากขึ้น ภาพของฮันนาที่แสดงโดย Maruschka Detmers จะอยู่ในใจของฉันตลอดไป
| 1pos
|
As a another reviewer states Hanna's War is an outstanding film about an outstanding person, Hanna "Anniko" Senesh, who would become the Jewish Joan Of Arc. Unfortunately I diverge in opinion not agreeing that Miss Detmers as the lead is too beautiful to be taken seriously as a resistance fighter. In truth for me her performance is not held back by her beauty but makes it all the more stark in the terror of the sadistic brutality as a resistor she faces. Maruschka Detmers performance is brave, poignant, heartfelt or understood, and totally believable. In other words for me "In the zone." from the opening credits. If you would like to learn about the suffering of someone else for something they believe in and be impressively entertained give Hanna's War with Maruschka Detmers a try. My hat is off also to Ellen Burstyn as Hanna's mother a much well known and famous actress who could have made effort to walk off with the film. In that it is a team effort perhaps of two actress' but not an All About Eve situation.
|
ในฐานะผู้วิจารณ์อีกคนระบุว่า Hanna's War เป็นภาพยนตร์ที่โดดเด่นเกี่ยวกับบุคคลที่โดดเด่น Hanna "Anniko" Senesh ซึ่งจะกลายเป็น Joan Of Arc ชาวยิว น่าเสียดายที่ฉันแตกต่างในความคิดเห็นที่ไม่ยอมรับว่า Miss Detmers ในฐานะผู้นำนั้นสวยงามเกินกว่าจะถือเป็นนักสู้ฝ่ายต่อต้านอย่างจริงจัง ในความเป็นจริงสำหรับฉัน การแสดงของเธอไม่ได้ถูกขัดขวางด้วยความงามของเธอ แต่ทำให้มันยิ่งน่ากลัวยิ่งขึ้นไปอีกในความหวาดกลัวต่อความโหดร้ายทารุณแบบซาดิสต์ในฐานะผู้ต่อต้านที่เธอเผชิญ การแสดงของ Maruschka Detmers มีความกล้าหาญ ฉุนเฉียว จริงใจหรือเข้าใจได้ และน่าเชื่ออย่างยิ่ง หรืออีกนัยหนึ่งสำหรับฉัน "ในโซน" จากเครดิตเปิด หากคุณต้องการเรียนรู้เกี่ยวกับความทุกข์ทรมานของผู้อื่นจากสิ่งที่พวกเขาเชื่อและได้รับความบันเทิงอย่างน่าประทับใจ ลอง Hanna's War with Maruschka Detmers ดูสิ หมวกของฉันไม่ถูกใจ Ellen Burstyn ในฐานะแม่ของ Hanna ซึ่งเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงและโด่งดังซึ่งสามารถพยายามเดินออกจากภาพยนตร์เรื่องนี้ไปได้ โดยที่มันเป็นความพยายามของทีมซึ่งบางทีอาจเป็นของนักแสดงสองคน' แต่ไม่ใช่สถานการณ์ All About Eve
| 1pos
|
this movie is a masterpiece a story of a young woman during the war , and it really happen , not exactly as the movie , but it is a great story , i was impress by this film ,the acting and the story where great i like this film because it is a true story it's Giff me a feeling that i was there and i feel sorry for the ca-rector that Maruschka Detmers is playing because who wants to end here life that way. i recommend that everybody have to see this film , special the young ones and ma by the learn something from this film. This film you can compare whit the movie soldier from orange or any real story that happened in the WW2.
|
หนังเรื่องนี้เป็นผลงานชิ้นเอกที่เป็นเรื่องราวของหญิงสาวในช่วงสงคราม และมันก็เกิดขึ้นจริงๆ แม้จะไม่เหมือนในหนังซะทีเดียว แต่เป็นเรื่องราวที่ยอดเยี่ยม ฉันประทับใจหนังเรื่องนี้ การแสดงและเรื่องราวที่ฉันชอบเรื่องนี้มาก หนังเพราะเป็นเรื่องจริง Giff ฉันรู้สึกว่าฉันอยู่ที่นั่นและรู้สึกเสียใจกับอธิการบดีที่ Maruschka Detmers เล่นเพราะใครอยากจะจบชีวิตที่นี่แบบนั้น ฉันแนะนำให้ทุกคนต้องดูหนังเรื่องนี้ โดยเฉพาะเด็ก ๆ และแม่โดยการเรียนรู้บางอย่างจากหนังเรื่องนี้ หนังเรื่องนี้คุณสามารถเปรียบเทียบระหว่างหนังเรื่องทหารจากเรื่อง Orange หรือเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้
| 1pos
|
I find this movie the best movie I have ever seen, because it reflects the inner strength of a young girl during the second world war. The movie is impressive, not least because it actually happened. It reminds me of the story of Anne Frank.<br /><br />
|
ฉันคิดว่าหนังเรื่องนี้เป็นหนังที่ดีที่สุดที่ฉันเคยดูมา เพราะมันสะท้อนถึงความเข้มแข็งภายในของเด็กสาวในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง หนังเรื่องนี้น่าประทับใจไม่น้อยเพราะมันเกิดขึ้นจริง มันทำให้ฉันนึกถึงเรื่องราวของแอนน์ แฟรงก์<br /><br />
| 1pos
|
This was a really cool movie. It just goes to prove that you don't need silly litle things like continuity and scripts to make a movie. It traverses continents in seconds, people get shot and nothing happens to them, swords set on fire, samuari fight on sinking galleons, David Essex is the epitome of slimey villainy and John Rhys Davies is just the dude. I enjoyed this movie but I like s**t movies, this is the perfect example of a very s**t movie that just KICKS ASS. If you like Battlefield Earth you'll love this film, its swashbuckling, its fast, its silly, its samuaraitastic!!!!!!!!!!!!!!!!<br /><br />It also looks as if it was made in 1972
|
นี่เป็นหนังที่เจ๋งจริงๆ มันเป็นเพียงการพิสูจน์ว่าคุณไม่จำเป็นต้องมีสิ่งเล็กๆ น้อยๆ เช่น ความต่อเนื่องและสคริปต์เพื่อสร้างภาพยนตร์ มันเดินทางข้ามทวีปในไม่กี่วินาที ผู้คนถูกยิงและไม่มีอะไรเกิดขึ้น ดาบที่ถูกจุดไฟ ซามูไรต่อสู้กับเรือที่กำลังจม David Essex เป็นตัวอย่างที่ดีของตัวร้ายที่ลื่นไหล และ John Rhys Davies ก็เป็นแค่เพื่อนเท่านั้น ฉันสนุกกับหนังเรื่องนี้ แต่ฉันชอบหนังห่วยๆ นี่เป็นตัวอย่างที่สมบูรณ์แบบของหนังห่วยๆ ที่แค่เตะตูด ถ้าคุณชอบ Battlefield Earth คุณจะต้องชอบหนังเรื่องนี้ มันสุดเหวี่ยง รวดเร็ว ไร้สาระ และเป็นซามูไร!!!!!!!!!!!!!!<br /><br />มันยังดู ราวกับว่ามันถูกสร้างขึ้นในปี 1972
| 1pos
|
It tries to be the epic adventure of the century. And with a cast like Shô Kasugi, Christopher Lee and John-Rhys Davies it really is the perfect B-adventure of all time. It's actually is a pretty fun, swashbuckling adventure that, even with it's flaws, captures your interest. It must have felt as the biggest movie ever for the people who made it. Even if it's made in the 90s, it doesn't have a modern feel. It more has the same feeling that a old Errol Flynn movie had. Big adventure movie are again the big thing in Hollywood but I'm afraid that the feeling in them will never be the same as these old movies had. This on the other hand, just has the real feeling. You just can't hate it. I think it's an okay adventure movie. And I really love the soundtrack. Damn, I want the theme song.
|
มันพยายามที่จะเป็นการผจญภัยครั้งยิ่งใหญ่แห่งศตวรรษ และด้วยนักแสดงอย่าง Shô Kasugi, Christopher Lee และ John-Rhys Davies จึงเป็นการผจญภัย B ที่สมบูรณ์แบบตลอดกาล จริงๆ แล้วมันเป็นการผจญภัยที่สนุกและบ้าระห่ำ ซึ่งถึงแม้จะมีข้อบกพร่อง แต่ก็ดึงดูดความสนใจของคุณได้ มันคงรู้สึกเหมือนเป็นหนังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับคนที่สร้างมันขึ้นมา แม้ว่าจะทำในยุค 90 แต่ก็ไม่มีความรู้สึกทันสมัย มันมีความรู้สึกแบบเดียวกับที่หนัง Errol Flynn ภาคเก่ามีมากกว่า หนังแนวผจญภัยเรื่องใหญ่กลายเป็นเรื่องใหญ่ในฮอลลีวู้ดอีกครั้ง แต่ผมกลัวว่าความรู้สึกในหนังจะไม่เหมือนเดิมกับหนังเก่าๆ พวกนี้ ในทางกลับกันก็มีความรู้สึกที่แท้จริงเท่านั้น คุณไม่สามารถเกลียดมันได้ ฉันคิดว่ามันเป็นหนังผจญภัยที่โอเค และฉันชอบเพลงประกอบภาพยนตร์มาก ให้ตายเถอะ ฉันอยากได้เพลงประกอบละคร
| 1pos
|
by saying that,I mean that this is not a well made movie but it's a very good version of the real event and the best depiction so far.and if you are a WW2 buff then this is a treat for you,cause there are three out of four saboteur members playing roles in this movie. It's theater acting at best but then this is still as said before a semi documentary.<br /><br />Me personally am a die hard fan of our nearly over-human heroes of the second world war,and there should be hundreds of these movies showing us what they did so it won't get forgotten by next generations.Cause nowadays kids doesn't read books,they watch movies.<br /><br />So if you want a action extravaganza,rent Private Ryan,this is the truth about lingering pain,outrageous endurance and the will to fight when all seems lost.
|
โดยบอกว่า ฉันหมายความว่านี่ไม่ใช่หนังที่ทำออกมาได้ดี แต่เป็นเวอร์ชันที่ดีมากของเหตุการณ์จริงและการพรรณนาภาพได้ดีที่สุด และถ้าคุณเป็นคอหนังสงครามโลกครั้งที่ 2 นี่ก็ถือว่าดีสำหรับคุณ เพราะมีสามเรื่อง สมาชิกผู้ก่อวินาศกรรมจากสี่คนที่มีบทบาทในภาพยนตร์เรื่องนี้ เป็นการแสดงละครที่ดีที่สุด แต่ยังคงเป็นไปตามที่กล่าวไว้ก่อนสารคดีกึ่งสารคดี<br /><br />โดยส่วนตัวแล้วฉันเป็นแฟนตัวยงของวีรบุรุษเหนือมนุษย์ของเราในสงครามโลกครั้งที่สอง และน่าจะมีหลายร้อยคน ของหนังเหล่านี้แสดงให้เราเห็นสิ่งที่พวกเขาทำ เพื่อคนรุ่นต่อไปจะได้ไม่ลืม เพราะเด็กสมัยนี้ ไม่อ่านหนังสือก็ดูหนัง<br /><br />ดังนั้นถ้าคุณต้องการหนังแอ็คชั่นสุดอลังการ ให้เช่า Private ไรอัน นี่คือความจริงเกี่ยวกับ ความเจ็บปวดที่ยืดเยื้อ ความอดทนอย่างสุดขีด และความตั้งใจที่จะต่อสู้เมื่อทุกอย่างดูเหมือนสูญเสียไป
| 1pos
|
This movie is a half-documentary...and it is pretty interesting....<br /><br />This is a good movie...based on the true story of how a bunch of norwegian saboturs managed to stop the heavy water production in Rukjan, Norway and the deliverance of the rest of the heavy water to Germany.<br /><br />This movie isn't perfect and it could have been a bit better... the best part of the movie is that some of the saboturs are played by themselves!!!<br /><br />If you're interested in history of WWII and film this is a movie that's worth a look!!
|
หนังเรื่องนี้เป็นสารคดีกึ่งสารคดี...และน่าสนใจทีเดียว....<br /><br />เป็นหนังที่ดี...อิงจากเรื่องจริงของการที่กลุ่มผู้ก่อวินาศกรรมชาวนอร์เวย์สามารถหยุดยั้งได้ การผลิตน้ำหนักในรุกจัน นอร์เวย์ และการส่งมอบน้ำหนักส่วนที่เหลือไปยังเยอรมนี<br /><br />หนังเรื่องนี้ไม่สมบูรณ์แบบและน่าจะดีกว่านี้อีกสักหน่อย... ส่วนที่ดีที่สุดของ ภาพยนตร์เรื่องนี้มีผู้ก่อวินาศกรรมบางคนเล่นด้วย เอง!!!<br /><br />หากคุณสนใจประวัติศาสตร์สงครามโลกครั้งที่สองและภาพยนตร์ นี่คือหนังที่ควรค่าแก่การดู!!
| 1pos
|
I've received this movie from a cousin in Norway and had to convert it from Norwegian to American format with a copied video. Comparing this film (1948) with the Heroes of Telemark (1965), Kampen om Tungtvannet (The Struggle for the Heavy Water) casts the saboteurs themselves, playing their respective roles, though actors were also cast to play the roles of the saboteurs who have given their lives in Norway's struggle for freedom in later campaigns. The plot is in four languages: Norwegian along with French, German and English (complete with Norwegian subtitles).<br /><br />Impressive during this course of history was what led to the struggle. French scientists were interested in obtaining some two hundred kilograms of heavy water from Norsk Hydro in Vemork to take back to France in order to do lab studies on its effectiveness. Simultaneously, the Nazis, too, were interested in obtaining heavy water to build a secret weapon. The French were worried that the Nazis might take an early lead by invading Norway, and through secret codes, their man carefully eluded Nazi spies on his trip to Oslo where he received the heavy water and making it back without hindrance. He was watched by two spies as he boarded an airliner, but they did not see him hop out on the other side where he crossed the tarmac to another plane nearby where his cargo was waiting for him. This clever trick worked by using the airliner as a decoy that the Nazis later forced down in Hamburg.<br /><br />However, the invasion of Norway on the morning of April 9, 1940, the Nazis took over Norsk Hydro and it was up to the Norwegian Underground and British intelligence in London to take action. Professor Leif Trondstad volunteered the services of eleven young Norwegians; the "Swallow" and "Gunnerside" groups who would successfully sabotage the heavy water production in Vemork. This was shown in detail on how they actually carried out the operation, including the sinking of the ferryboat after the Nazis abandoned Norsk Hydro to take the shipment of heavy water on rail cars to Berlin.<br /><br />The quality of the film was fair though there were many splices in the film. I highly recommend this film to anyone interested in World War II history.
|
ฉันได้รับภาพยนตร์เรื่องนี้จากลูกพี่ลูกน้องในนอร์เวย์ และต้องแปลงจากภาษานอร์เวย์เป็นรูปแบบอเมริกันด้วยวิดีโอที่คัดลอกมา เมื่อเปรียบเทียบภาพยนตร์เรื่องนี้ (พ.ศ. 2491) กับ Heroes of Telemark (พ.ศ. 2508) Kampen om Tungtvannet (The Struggle for the Heavy Water) ได้คัดเลือกผู้ก่อวินาศกรรมด้วยตนเองโดยแสดงบทบาทตามลำดับ แม้ว่านักแสดงก็จะได้รับเลือกให้แสดงบทบาทของผู้ก่อวินาศกรรมที่มี ยอมสละชีวิตในการต่อสู้เพื่ออิสรภาพของนอร์เวย์ในการรณรงค์ครั้งต่อๆ ไป โครงเรื่องมีสี่ภาษา ได้แก่ นอร์เวย์ พร้อมด้วยภาษาฝรั่งเศส เยอรมัน และอังกฤษ (พร้อมคำบรรยายภาษานอร์เวย์)<br /><br />สิ่งที่นำไปสู่การต่อสู้ที่น่าประทับใจตลอดเส้นทางประวัติศาสตร์นี้คือสิ่งที่นำไปสู่การต่อสู้ นักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศสสนใจที่จะรับน้ำหนักน้ำหนักประมาณ 200 กิโลกรัมจาก Norsk Hydro ในเมือง Vemork เพื่อนำกลับไปยังฝรั่งเศสเพื่อทำการศึกษาในห้องปฏิบัติการเกี่ยวกับประสิทธิภาพของน้ำดังกล่าว ขณะเดียวกันพวกนาซีก็สนใจที่จะหาน้ำหนักมาสร้างอาวุธลับเช่นกัน ชาวฝรั่งเศสกังวลว่าพวกนาซีอาจเป็นผู้นำในการรุกรานนอร์เวย์ตั้งแต่เนิ่นๆ และด้วยรหัสลับ ชายของพวกเขาจึงหลบเลี่ยงสายลับของนาซีอย่างระมัดระวังระหว่างเดินทางไปออสโล ซึ่งเขาได้รับน้ำท่วมและเดินทางกลับมาโดยไม่มีอุปสรรค สายลับสองคนจับตาดูเขาขณะที่เขาขึ้นเครื่องบิน แต่พวกเขาไม่เห็นเขากระโดดออกไปอีกด้านหนึ่งซึ่งเขาข้ามแอสฟัลต์ไปยังเครื่องบินอีกลำหนึ่งในบริเวณใกล้เคียงซึ่งมีสินค้าของเขารออยู่ เคล็ดลับอันชาญฉลาดนี้ใช้เครื่องบินเป็นตัวล่อซึ่งต่อมาพวกนาซีบังคับลงมาในฮัมบูร์ก<br /><br />อย่างไรก็ตาม การรุกรานนอร์เวย์ในเช้าวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2483 พวกนาซีเข้ายึด Norsk Hydro และ มันขึ้นอยู่กับหน่วยสืบราชการลับใต้ดินของนอร์เวย์และอังกฤษในลอนดอนที่จะดำเนินการ ศาสตราจารย์ลีฟ ทรอนด์สตัดอาสาให้บริการเยาวชนชาวนอร์เวย์สิบเอ็ดคน กลุ่ม "Swallow" และ "Gunnerside" ที่สามารถทำลายการผลิตน้ำหนักหนักใน Vemork ได้สำเร็จ ข้อมูลนี้แสดงรายละเอียดเกี่ยวกับวิธีการปฏิบัติการจริง รวมถึงการจมเรือเฟอร์รี่หลังจากที่พวกนาซีละทิ้ง Norsk Hydro เพื่อขนส่งน้ำหนักหนักบนรถรางไปยังเบอร์ลิน<br /><br />คุณภาพของ ภาพยนตร์เรื่องนี้มีความยุติธรรมแม้ว่าจะมีหลายส่วนในภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ตาม ฉันขอแนะนำภาพยนตร์เรื่องนี้ให้กับทุกคนที่สนใจประวัติศาสตร์สงครามโลกครั้งที่สอง
| 1pos
|
"In April 1946, the University of Chicago agreed to operate Argonne National Laboratory, with an association of Midwestern universities offering to sponsor the research. Argonne thereby became the first "national" laboratory. It did not, however, remain at its original location in the Argonne forest. In 1947, it moved farther west from the "Windy City" to a new site on Illinois farmland. When Alvin Weinberg visited Argonne's director, Walter Zinn, in 1947, he asked him what kind of reactor was to be built at the new site. When Zinn described a heavy-water reactor operating at one-tenth the power of the Materials Testing Reactor under design at Oak Ridge, Weinberg joked it would be simpler if Zinn took the Oak Ridge design and operated the Materials Testing Reactor at one-tenth capacity. The joke proved unintentionally prophetic."<br /><br />The S-50 plant used convection to separate the isotopes in thousands of tall columns. It was built next to the K-25 power plant, which provided the necessary steam. Much less efficient than K-25, the S-50 plant was torn down after the war.<br /><br />Concerned that the Atomic Energy Commission research program might become too academic, Lilienthal established a committee of industrial advisers, and during a November visit to Oak Ridge, he discussed with Clark Center, manager of Carbide & Carbon, a subsidiary of Union Carbide Corporation at Oak Ridge, the possibility of the company assuming management of the Laboratory.<br /><br />Prince Henry (of Prussia) Arriving in Washington and Visiting the German Embassy (1902). Evidently, with Prince Henry of Prussia according to the principles of science and its dangers their were already concerns with the applications of new science with military applications. The Hohenzollern (1902/II), "Kaiser Wilhelm's splendid yacht at the 34th St. Pier, New York. Taken at the exact moment of Prince Henry's arrival, and the raising of the royal standard." If Royalty knew of these necessary precautions to citizen welfare then what was the necessity of the warfare WWI and WWII. The quality of management control I presume?<br /><br />Thus, did the commandos of Operation Swallow volunteer for a military mission, or a business plan, based on the security principles of Laboratory management? Because supposedly their were no survivors, and the ones who were caught in Europe ordered to be executed. Of the 400 man commando team the survivors who were captured were executed under orders of the German Army against subversion, and espionage acts of the State of Germany. <br /><br />The Führer No. 003830/42 g. Kdos. OKW/WFSt, Führer HQ, 18 Oct. 1942, (signed) Adolph Hitler; Translation of Document no. 498-PS, Office of U.S. Chief of Counsel, certified true copy Kipp Major, declassified DOD 5200.30 March 23, 1983, reproduced at the U.S. National Archives.<br /><br />The OSS Society® 6723 Whittier Ave., 200 McLean, VA 22101
|
"ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2489 มหาวิทยาลัยชิคาโกตกลงที่จะเปิดห้องปฏิบัติการแห่งชาติ Argonne โดยมีสมาคมของมหาวิทยาลัยในแถบมิดเวสต์ที่เสนอให้สนับสนุนการวิจัย ด้วยเหตุนี้ Argonne จึงกลายเป็นห้องปฏิบัติการ "ระดับชาติ" แห่งแรก อย่างไรก็ตาม ห้องทดลองดังกล่าวไม่ได้คงอยู่ที่ตำแหน่งเดิมใน ป่าอาร์กอนน์ ในปีพ.ศ. 2490 ได้เคลื่อนตัวออกไปทางตะวันตกจาก "เมืองลมแรง" ไปยังสถานที่ใหม่บนพื้นที่เพาะปลูกในรัฐอิลลินอยส์ เมื่ออัลวิน ไวน์เบิร์กไปเยี่ยมผู้อำนวยการของอาร์กอนน์ วอลเตอร์ ซินน์ ในปี 1947 เขาถามเขาว่าจะสร้างเครื่องปฏิกรณ์แบบใดที่ไซต์แห่งใหม่ เมื่อ Zinn บรรยายถึงเครื่องปฏิกรณ์น้ำหนักหนักที่ทำงานด้วยกำลังหนึ่งในสิบของกำลังของเครื่องปฏิกรณ์ทดสอบวัสดุภายใต้การออกแบบที่โอ๊คริดจ์ Weinberg พูดติดตลกว่ามันจะเป็น จะง่ายกว่านี้ถ้า Zinn ออกแบบ Oak Ridge และใช้งานเครื่องปฏิกรณ์ทดสอบวัสดุด้วยความจุหนึ่งในสิบ เรื่องตลกได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นการพยากรณ์โดยไม่ได้ตั้งใจ"<br /><br />โรงงาน S-50 ใช้ การหมุนเวียนเพื่อแยกไอโซโทปออกเป็นคอลัมน์สูงหลายพันคอลัมน์ มันถูกสร้างขึ้นถัดจากโรงไฟฟ้า K-25 ซึ่งผลิตไอน้ำที่จำเป็น มีประสิทธิภาพน้อยกว่า K-25 มาก โรงงาน S-50 ถูกรื้อถอนหลังสงคราม<br /><br />ด้วยความกังวลว่าโครงการวิจัยของคณะกรรมาธิการพลังงานปรมาณูอาจกลายเป็นวิชาการมากเกินไป Lilienthal จึงได้จัดตั้งคณะกรรมการที่ปรึกษาด้านอุตสาหกรรมขึ้น และ ในระหว่างการเยี่ยมชมโอ๊คริดจ์ในเดือนพฤศจิกายน เขาได้พูดคุยกับ Clark Center ผู้จัดการของ Carbide & Carbon ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของ Union Carbide Corporation ที่ Oak Ridge เกี่ยวกับความเป็นไปได้ที่บริษัทจะรับหน้าที่บริหารจัดการห้องปฏิบัติการ<br /><br />Prince เฮนรี (จาก ปรัสเซีย) มาถึงวอชิงตันและเยี่ยมชมสถานทูตเยอรมัน (พ.ศ. 2445) เห็นได้ชัดว่า เจ้าชายเฮนรีแห่งปรัสเซียตามหลักการของวิทยาศาสตร์และอันตรายของวิทยาศาสตร์ พระองค์ทรงกังวลอยู่แล้วกับการประยุกต์วิทยาศาสตร์ใหม่กับการประยุกต์ทางการทหาร เรือโฮเฮนโซลเลิร์น (1902/II) "เรือยอทช์อันวิจิตรของไกเซอร์ วิลเฮล์มที่ท่าเรือเซนต์ที่ 34 นิวยอร์ก ถ่ายในช่วงเวลาที่เจ้าชายเฮนรี่เสด็จมาถึงพอดี และการยกระดับมาตรฐานของราชวงศ์" หากราชวงศ์ทราบถึงข้อควรระวังที่จำเป็นเหล่านี้ต่อสวัสดิการของพลเมือง แล้วอะไรคือความจำเป็นของการสงครามในสงครามโลกครั้งที่ 1 และสงครามโลกครั้งที่สอง ฉันคิดว่าคุณภาพของการควบคุมการจัดการเป็นอย่างไร<br /><br />หน่วยคอมมานโดของ Operation Swallow อาสาไปปฏิบัติภารกิจทางทหารหรือแผนธุรกิจตามหลักการรักษาความปลอดภัยของการจัดการห้องปฏิบัติการหรือไม่ เพราะคาดว่าพวกเขาไม่รอดชีวิต และคนที่ถูกจับได้ในยุโรปก็ได้รับคำสั่งให้ประหารชีวิต จากทีมคอมมานโด 400 คน ผู้รอดชีวิตที่ถูกจับได้ถูกประหารชีวิตภายใต้คำสั่งของกองทัพเยอรมันในการต่อต้านการโค่นล้มและการจารกรรมของรัฐเยอรมนี <br /><br />The Führer No. 003830/42 g. Kdos OKW/WFSt กองบัญชาการ Fuhrer 18 ต.ค. 1942 (ลงนาม) อดอล์ฟ ฮิตเลอร์; แปลเอกสารเลขที่ 498-PS, Office of U.S. Chief of Counsel, รับรองสำเนาถูกต้อง Kipp Major, ไม่เป็นความลับอีกต่อไป DOD 5200.30 23 มีนาคม 1983, ผลิตซ้ำที่หอจดหมายเหตุแห่งชาติของสหรัฐอเมริกา<br /><br />The OSS Society® 6723 Whittier Ave., 200 แมคลีน เวอร์จิเนีย 22101
| 1pos
|
`An Itch In Time' is one of a string of home runs Bob Clampett hit for WB in the early 1940s, including `Horton Hatches The Egg' and `Tortoise Wins By A Hare.' Soaked in manic timing and exaggerated mayhem, it's basically the saga of a flea who's busy breaking ground for a new home, and the dog whose ground is being broken. Because master Elmer will give him a dreaded flea bath if he so much as scratches, the unlucky canine is forced to endure an upward spiral of torment as the homesteading flea uses pick-axes and power tools to clear the `land.' Ultimately, the little monster lights the fuse to a small mountain of high explosives he's piled onto his victim's backside! There's a tremendous explosion, and the hapless pooch covers his eyes as his rear end erupts in a blazing Fourth of July display! That really has to hurt, and the dog takes flight, but soon he stops the action and says with a merry smile, `You guys better cut it out, 'cause I think I'm starting to like it!' For years this kinky confession was censored, but current prints have restored the clip, so now viewers can enjoy it in its original devilish glory. Still cut, however, is the closing gag in which the cat blows his brains out after he laments, `Now I've seen everything!' This was a common gag at WB, but it has since been purged from this cartoon and several others, including `Horton.'
|
`An Itch In Time' เป็นหนึ่งในผลงานของ Bob Clampett ในบ้านที่ได้รับความนิยมจาก WB ในช่วงต้นทศวรรษ 1940 รวมถึง `Horton Hatches The Egg' และ `Tortoise Wins By A Hare' ด้วยความที่คลั่งไคล้จังหวะและความโกลาหลที่เกินจริง มันเป็นเรื่องของหมัดที่ยุ่งอยู่กับการหาบ้านใหม่ และสุนัขที่พื้นดินกำลังจะพัง เนื่องจากเจ้านายเอลเมอร์จะอาบน้ำหมัดที่น่าสยดสยองหากเขาข่วนมาก สุนัขที่โชคร้ายจึงถูกบังคับให้ต้องทนรับความทรมานที่เพิ่มขึ้นเป็นเกลียว ในขณะที่หมัดที่เลี้ยงในบ้านใช้ขวานและเครื่องมือไฟฟ้าเพื่อเคลียร์ `ดินแดน' ในที่สุด สัตว์ประหลาดตัวน้อยก็จุดชนวนไปที่ภูเขาลูกเล็กที่มีระเบิดสูงที่เขากองไว้บนหลังของเหยื่อ! มีการระเบิดครั้งใหญ่ และสุนัขผู้เคราะห์ร้ายก็ปิดตาของเขาในขณะที่ส่วนท้ายของเขาระเบิดขึ้นในการจัดแสดงในวันที่ 4 กรกฎาคม! มันช่างเจ็บปวดจริงๆ และสุนัขก็บินหนีไป แต่ในไม่ช้า มันก็หยุดการกระทำนั้นและพูดด้วยรอยยิ้มร่าเริงว่า 'พวกคุณควรจะตัดมันออกไปดีกว่า เพราะฉันคิดว่าฉันเริ่มชอบมันแล้ว!' คำสารภาพประหลาดนี้ถูกเซ็นเซอร์มานานหลายปี แต่ภาพพิมพ์ในปัจจุบันได้ฟื้นสภาพคลิปดังกล่าว ดังนั้นตอนนี้ผู้ชมจึงสามารถเพลิดเพลินกับมันในความรุ่งโรจน์ของปีศาจดั้งเดิม อย่างไรก็ตาม ยังคงตัดเป็นการปิดปากที่แมวระบายสมองของเขาออกมาหลังจากที่เขาคร่ำครวญว่า 'ตอนนี้ฉันได้เห็นทุกอย่างแล้ว!' นี่เป็นเรื่องตลกทั่วไปที่ WB แต่หลังจากนั้นก็ถูกลบออกจากการ์ตูนเรื่องนี้และการ์ตูนเรื่องอื่นๆ อีกหลายเรื่อง รวมถึง `Horton'
| 1pos
|
Elmer Fudd is laughing while lounging in his easy chair and reading his comic book, his dog comfortably nearby sleeping in front of the fireplace. All is peaceful until a flea comes bouncing by. (The flea is dressed in a farmer's-type outfit with a big sombrero and is carrying a satchel with the name "A. Flea" on it.) He gets out his telescope and spots the dog. (We see a big shot of the dog's butt and the flea whistles in excitement, screaming "T- Bone!" He then sings, "There's food around the corner; there's food around the corner!")<br /><br />That sets up the storyline of this cute-but-obnoxious flea tormenting the poor dog. The mutt is hilarious as he reacts to the flea. <br /><br />The drawings of his huge teeth chomping right next to the fleeing flea are clever and the dog's dialog made me laugh out loud a few times. This might be the funniest canine I have ever seen in a cartoon! The poor pooch, under a threat of having to take a bath, as to NOT react when the stupid flea causes him pain. It's almost painful to watch as the flea uses pickaxes, jackhammers and the like on the dog. He puts firecrackers in the dog's behind. It's brutal!
|
Elmer Fudd กำลังหัวเราะขณะพักผ่อนบนเก้าอี้นั่งสบายและอ่านหนังสือการ์ตูน โดยมีสุนัขของเขานอนหลับสบายหน้าเตาผิงอยู่ใกล้ๆ ทุกอย่างสงบสุขจนกระทั่งมีหมัดกระโดดเข้ามา (หมัดสวมชุดชาวนาที่มีหมวกปีกกว้างขนาดใหญ่และถือกระเป๋าที่มีชื่อ "A. Flea" อยู่บนนั้น) เขาหยิบกล้องโทรทรรศน์ออกมาและมองเห็นสุนัขตัวนั้น (เราเห็นก้นหมาตัวใหญ่ และหมัดก็ส่งเสียงหวีดหวิวด้วยความตื่นเต้น ตะโกนว่า "ทีโบน!" จากนั้นเขาก็ร้องเพลง "มีอาหารอยู่ตรงหัวมุม มีอาหารอยู่ตรงหัวมุม!")<br /><br / >นั่นเป็นการวางโครงเรื่องของหมัดแสนน่ารักแต่น่ารังเกียจที่กำลังทรมานสุนัขผู้น่าสงสาร เจ้าโง่จะเฮฮาเมื่อเขาตอบสนองต่อหมัด <br /><br />ภาพวาดฟันซี่มหึมาของเขาที่กำลังกัดฟันอยู่ข้างๆ หมัดที่กำลังหลบหนีนั้นช่างฉลาด และบทสนทนาของสุนัขก็ทำให้ฉันหัวเราะออกมาดังๆ สองสามครั้ง นี่อาจเป็นสุนัขที่สนุกที่สุดที่ฉันเคยเห็นในการ์ตูน! เจ้าสุนัขผู้น่าสงสารขู่ว่าจะต้องอาบน้ำ โดยไม่โต้ตอบเมื่อหมัดโง่ทำให้เขาเจ็บปวด การดูหมัดใช้พลั่ว ทะลุทะลวง และอื่นๆ ที่คล้ายกันกับสุนัขนั้นแทบจะรู้สึกเจ็บปวดแทบแย่ เขาวางประทัดไว้ข้างหลังสุนัข มันโหดร้าย!
| 1pos
|
Bob Clampett's 'An Itch in Time' milks seven minutes of crazy action out of a very small premise. Elmer Fudd tells his dog that if he scratches himself just once more that he will be given a dreaded bath. Unfortunately for the dog, a relentless flea makes it all but impossible to stop from scratching. The cartoon switches between the flea's progress inside the dog's fur and the dog's desperate attempts to cope with it. In a great sequence that really captures the frustration of an itch that can't be scratched, the dog changes colour from brown to blue to red to polka dotted to plaid! It sounds ludicrously surreal but it perfectly evokes the indescribable feeling of an itch in a way only Clampett could. There are several other elements which make 'An Itch in Time' pure Clampett. There's the grotesque concept itself, which leads to some graphic scenes of the flea munching on the dog's flesh. There's the unrestrained violence that rears its head in any scene featuring the cat. Most notably, there's the dirty jokes including a huge shot of the dog's behind which causes the flea to wolf-whistle and a hysterical sequence in which the dog attempts to scratch himself by dragging his backside along the floor. He momentarily breaks off to address the audience: "Hey, I better cut this out. I may get to like it"! With a very limited concept, Clampett manages to make 'An Itch in Time' a unique, minutiae-based cartoon. Like an early episode of 'Seinfeld', 'An Itch in Time' is practically about nothing but very funny with it.
|
ภาพยนตร์ 'An Itch in Time' ของ Bob Clampett ถ่ายทอดฉากแอ็กชันสุดมันส์เจ็ดนาทีจากเรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ เอลเมอร์ ฟัดด์บอกสุนัขของเขาว่าถ้าเขาข่วนตัวเองอีกครั้ง เขาจะต้องได้รับการอาบน้ำที่น่ากลัว น่าเสียดายสำหรับสุนัข การหมัดอย่างไม่หยุดยั้งทำให้ทุกอย่างไม่สามารถหยุดเกาได้ การ์ตูนสลับระหว่างความคืบหน้าของหมัดในขนสุนัขกับความพยายามอย่างสิ้นหวังของสุนัขที่จะรับมือกับมัน ในลำดับเหตุการณ์ที่ยอดเยี่ยมซึ่งจับภาพความคับข้องใจของอาการคันที่ไม่สามารถเกาได้ สุนัขจะเปลี่ยนสีจากสีน้ำตาลเป็นสีน้ำเงินเป็นสีแดงเป็นลายจุดเป็นลายสก๊อต! มันฟังดูเหนือจริงอย่างน่าหัวเราะ แต่มันกระตุ้นความรู้สึกคันอย่างอธิบายไม่ได้อย่างสมบูรณ์แบบในแบบที่ Clampett เท่านั้นที่ทำได้ มีองค์ประกอบอื่นๆ อีกหลายประการที่ทำให้แคลมป์เพตต์ 'An Itch in Time' บริสุทธิ์ มีคอนเซ็ปต์ที่แปลกประหลาด ซึ่งนำไปสู่ฉากกราฟิกที่มีหมัดกัดเนื้อสุนัข มีความรุนแรงที่ไม่อาจควบคุมได้ในทุกฉากที่มีแมว ที่น่าสังเกตมากที่สุดคือ มีเรื่องตลกสกปรก เช่น ภาพช็อตใหญ่ที่ด้านหลังสุนัขซึ่งทำให้หมัดส่งเสียงหวีดหวิว และฉากตีโพยตีพายที่สุนัขพยายามเกาตัวเองด้วยการลากด้านหลังไปตามพื้น เขาหยุดพักชั่วคราวเพื่อพูดกับผู้ฟัง: "เฮ้ ฉันตัดเรื่องนี้ออกไปดีกว่า ฉันอาจจะชอบมันก็ได้"! ด้วยแนวคิดที่จำกัดมาก Clampett จึงสามารถจัดการทำให้ 'An Itch in Time' กลายเป็นการ์ตูนที่มีเนื้อหาไม่ซ้ำใครและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวได้ เช่นเดียวกับตอนแรกของ 'Seinfeld' 'An Itch in Time' แทบไม่มีเนื้อหาอะไรเลยนอกจากความตลกขบขัน
| 1pos
|
One of the many Merrie Melodies cartoons that entertained American moviegoers during WWII, Bob Clampett's "An Itch in Time" portrays a hobo flea settling on Elmer Fudd's dog. The little guy turns into a real sadist while making a home on the dog's back, but Elmer warns the dog: "One more scwatch and I'll give you a bath!" Meanwhile, the flea is setting up dynamite on the dog!* And that's not the end! I noticed that in one scene, Elmer is reading a comic book featuring Bugs Bunny and Porky Pig. Obviously, Elmer and Bugs frequently co-starred but Elmer never co-starred with Porky (unless you count the very short "Any Bonds Today?"). But to me, the thought of Elmer reading about these other famous characters from his same genre stresses the metaphysical nature of his world, as though he knew of their existence within his universe even though they don't appear in this cartoon.<br /><br />Of course, I'm probably going too far in my analysis. I'm sure that the cartoon was intended as pure entertainment, and it certainly entertains. As for the "I might get to like this" line, it sounds as though that was something that the censors wouldn't have allowed but somehow missed; I, for one, don't actually know what it was supposed to sound like. Was it something sexual? As for the end, had I thought that I'd seen everything, I would have been tempted to look for more, rather than do what the cat did (although it was a neat trick).<br /><br />*The guys behind these cartoons sure had a thing for TNT, didn't they?
|
การ์ตูนเรื่องหนึ่งของ Merrie Melodies ที่ให้ความบันเทิงแก่ผู้ชมภาพยนตร์ชาวอเมริกันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เรื่อง "An Itch in Time" ของ Bob Clampett นำเสนอภาพหมัดกุ๊ยเกาะตัวกับสุนัขของ Elmer Fudd เด็กน้อยกลายเป็นซาดิสม์จริงๆ ในขณะที่สร้างบ้านบนหลังสุนัข แต่ Elmer เตือนสุนัขว่า: "ลองดูอีกครั้ง ฉันจะอาบน้ำให้คุณ!" ในขณะเดียวกัน หมัดก็วางระเบิดใส่สุนัข!* และนั่นยังไม่จบ! ฉันสังเกตเห็นว่าในฉากหนึ่ง เอลเมอร์กำลังอ่านหนังสือการ์ตูนที่มีเรื่องบักส์บันนี่และหมูหมู เห็นได้ชัดว่า Elmer และ Bugs แสดงร่วมกันบ่อยครั้ง แต่ Elmer ไม่เคยร่วมแสดงกับ Porky เลย (เว้นแต่คุณจะนับเรื่องสั้น ๆ เรื่อง "Any Bonds Today?") แต่สำหรับฉัน ความคิดที่เอลเมอร์อ่านเกี่ยวกับตัวละครชื่อดังอื่นๆ จากประเภทเดียวกันของเขาเน้นย้ำถึงธรรมชาติของโลกที่เลื่อนลอย ราวกับว่าเขารู้ถึงการมีอยู่ของพวกมันในจักรวาลของเขา แม้ว่าพวกมันจะไม่ปรากฏในการ์ตูนเรื่องนี้ก็ตาม<br / <br />แน่นอน ฉันอาจจะวิเคราะห์ไปไกลเกินไป ฉันมั่นใจว่าการ์ตูนเรื่องนี้มีจุดประสงค์เพื่อความบันเทิงอย่างแท้จริง และแน่นอนว่ามันให้ความบันเทิงด้วย สำหรับประโยค "ฉันอาจจะชอบสิ่งนี้" ดูเหมือนว่านั่นเป็นสิ่งที่เซ็นเซอร์จะไม่อนุญาตให้ทำ แต่ก็พลาดไป ประการหนึ่งฉันไม่รู้จริงๆว่ามันควรจะเป็นอย่างไร มันเป็นเรื่องทางเพศหรือเปล่า? สุดท้ายนี้ถ้าคิดว่าจะได้เห็นทุกอย่างแล้ว ก็คงอยากจะมองหามากกว่านี้ แทนที่จะทำแบบที่แมวทำ (ถึงแม้จะเป็นกลอุบายที่เก๋ไก๋ก็ตาม)<br /><br />* คนที่อยู่เบื้องหลังการ์ตูนเหล่านี้คงจะชอบ TNT ใช่ไหม?
| 1pos
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.