19/190016.csv

Book,Page,LineNumber,Text
19,0016,001,หนึ่งหรือ  ภิกษาทัพพีหนึ่งที่ควรถวาย  เพราะฉะนั้น  ก็ผู้ไม่ลำบากด้วย
19,0016,002,ปัจจัยสามารถบำเพ็ญสมณธรรมได้    หรือว่านี้เป็นวัตรของบรรพชิต 
19,0016,003,เมื่อเป็นเช่นนั้น พระองค์ประทานคำตอบแล้ว เมื่อจะทรงถามถึงสามัคคีรส
19,0016,004,ว่า ดูก่อนอนุรุทธะ  นันทิยะและกิมพิละ   พวกเธอเป็นราชบรรพชิต  มีบุญมาก
19,0016,005,พวกมนุษย์ไม่ถวายแก่พวกเธอผู้อยู่ในป่าแล้ว  จักสำคัญสิ่งที่ควรให้แกใครอื่น
19,0016,006,เล่า     ก็พวกเธอฉันของนี้แล้วอยู่ยัดเหยียดกันและกันเหมือนลูกเนื้อหรือ
19,0016,007,หรือว่า พวกเธอยังมีความพร้อมเพรียงกันอยู่  จึงตรัสคำเป็นต้นว่า  <B>กจฺจิ
19,0016,008,ปน โว  อนุรุทฺธา   สมคฺคา</B>   ดังนี้.  บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า   <B>ตาขีโรทกีภูตา</B>
19,0016,009,ความว่า น้ำนมและน้ำผสมกันและกัน. ย่อมไม่แยกกัน เข้าถึงดุจเป็นอัน
19,0016,010,เดียวกัน ตรัสถามว่า พวกเธออยู่ด้วยความสามัคคีอย่างนี้. เหมือนจิตตุปบาท
19,0016,011,เข้าถึงความเป็นอันเดียวกันหรือ.  บทว่า   <B>ปิยจกฺขูหิ</B>  ความว่า  จักษุคือ
19,0016,012,การเข้าไปตั้งเมตตาจิตมองดู ชื่อว่าปิยจักษุ. ตรัสถามว่า พวกเธอแลดูกัน
19,0016,013,และกันด้วยจักษุเห็นปานั้นอยู่หรือ. บทว่า  <B>ตคฺฆ</B>  เป็นนิบาตลงในอรรถว่า
19,0016,014,ส่วนเดียว ดังท่านกล่าวว่า  <B>มยํ  ภนฺเต</B> โดยส่วนเดียว. บทว่า <B>ยถา</B> ในบทว่า
19,0016,015,<B>ยถากถํ ปน</B> นี้เป็นเพียงนิบาต. บทว่า <B>กถํ</B> แปลว่า ถามถึงเหตุ. มีอธิบายว่า
19,0016,016,พวกเธออยู่กันอย่างนี้ได้อย่างไร คืออยู่ด้วยเหตุไร พวกเธอจงบอกเหตุนั้นแก่
19,0016,017,เราเถิด. บทว่า <B>เมตฺตํ  กายกมฺมํ</B>  ได้แก่  กายกรรมที่เป็นไปด้วยอำนาจจิต
19,0016,018,เมตตา. บทว่า <B>อาวิ  เจว  รโห  จ</B> ได้แก่ ต่อหน้า  และลับหลัง.  แม้ในบทนอกนี้ก็
19,0016,019,มีนัยนี้แหละ.
19,0016,020,ในบทนั้น กายกรรมและวจีกรรม ย่อมได้ในการอยู่ร่วมกันต่อหน้า
19,0016,021,นอกนี้  ย่อมได้ในการอยู่แยกกัน  มโนกรรมได้ในที่ทั้งหมด จริงอยู่  เมื่ออยู่
19,0016,022,ร่วมกัน เตียงตั่งก็ดี  ภัณฑะไม้ก็ดี  ภัณฑะดินก็ดี  อันใดที่คนหนึ่งเก็บไว้ไม่ดีใน
19,0016,023,ภายนอก เห็นสิ่งนั้น ไม่ทำความดูหมิ่นว่า สิ่งนี้ใครใช้แล้ว ถือเอามาเก็บ
19,0016,024,ไว้เหมือนที่ตนเก็บไว้ไม่ดี  ก็หรือว่า ประคับประคองฐานที่ควรประดับประคอง