| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 15,0005,001,<B>เรากล่าวว่า</B> ดูก่อนสุนักขัตตะ เพราะเหตุที่เมื่อเราได้บัญญัติ | |
| 15,0005,002,สิ่งที่โลกสมมติว่าเลิศหรือมิได้บัญญัติก็ดี ธรรมที่เราได้แสดงไว้ ย่อม | |
| 15,0005,003,นำผู้ประพฤติให้สิ้นทุกข์โดยชอบเช่นนี้ เธอจะปรารถนาการบัญญัติสิ่ง | |
| 15,0005,004,ที่โลกสมมติว่าเลิศไปทำไม ดูก่อนโมฆบุรุษ เธอจงเห็นว่า การกระะทำ | |
| 15,0005,005,เช่นนี้เป็นความผิดของเธอเพียงใด. ดูก่อนสุนักขัตตะ เธอได้สรร | |
| 15,0005,006,เสริญเราที่วัชชีคาม โดยอเนกปริยายว่า <B>แม้เพราะเหตุนี้พระผู้มีพระ | |
| 15,0005,007,ภาคพระองค์นั้น</B> <B>เป็นพระอรหันต์</B> ตรัสรู้เองโดยชอบสมบูรณ์ | |
| 15,0005,008,วิชชาและจรณะ เสด็จไปดีแล้ว ทรงรู้แจ้งโลก เป็นสารถีฝึกบุรุษ | |
| 15,0005,009,ที่ควรฝึกไม่มีผู้อื่นยิ่งกว่า เป็นศาสดาของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย | |
| 15,0005,010,เป็นผู้เบิกบานแล้ว เป็นผู้จำแนกพระธรรมดังนี้ เธอได้สรรเสริญ | |
| 15,0005,011,พระธรรมที่วัชชีคามโดยอเนกปริยายว่าพระธรรมอันพระผู้มีพระภาค | |
| 15,0005,012,ตรัสดีแล้ว ผู้บรรลุพึงเห็นเอง ไม่ประกอบด้วยกาล ควรเรียกให้ | |
| 15,0005,013,ดู ควรน้อมเข้าไปในตน อันผู้ปฏิบัติพึงรู้เฉพาะตน ดังนี้ และเธอ | |
| 15,0005,014,ได้สรรเสริญพระสงฆ์ที่วัชชีคาม โดยอเนกปริยายว่าพระสงฆ์สาวก | |
| 15,0005,015,ของพระผู้มีพระภาค เป็นผู้ปฏิบัติดี ปฏิบัติตรง ปฏิบัติเป็นธรรม | |
| 15,0005,016,ปฏิบัติชอบ <B>คือคู่บุรุษ ๔ บุรุษบุคคล ๘</B> นั่นคือพระสงฆ์สาวกพระ | |
| 15,0005,017,ผู้มีพระภาค เป็นผู้ควรรับของบูชา เป็นผู้ควรรับของต้อนรับ เป็น | |
| 15,0005,018,ผู้ควรรับของทำบุญ เป็นผู้ควรทำอัญชลี เป็นบุญเขตของชาวโลก | |
| 15,0005,019,ไม่มีเขตอื่นยิ่งกว่า ดังนี้. สุนักขัตตะเราขอบอกเธอ <B>เราขอเตือน | |
| 15,0005,020,เธอว่า</B> <I>จักมีผู้กล่าวติเตียนเธอว่า โอรสเจ้าลิจฉวี ชื่อสุนักขัตตะ ไม่ | |
| 15,0005,021,สามารถประพฤติพรหมจรรย์ในพระสมณโคดม เมื่อเขาไม่สามารถได้ | |
| 15,0005,022,บอกลาสิกขาเวียนมาเพื่อความเป็นคนเลวดังนี้.</I> ดูก่อนภัคควะ <B>โอรส- | |
| 15,0005,023,เจ้าลิจฉวี ชื่อสุนักขัตตะ</B> ถึงแม้ถูกเรากล่าวอยู่อย่างนี้ ก็ได้หนีจาก | |
| 15,0005,024,ธรรมวินัยนี้ เหมือนสัตว์ที่ตกอบายนรกฉะนั้น. | |