19/190018.csv

Book,Page,LineNumber,Text
19,0018,001,ไม่ลำบากด้วยบิณฑบาต  ดังนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าไม่ประทานสาธุการ. 
19,0018,002,ถามว่า เพราะเหตุไร. ตอบว่า เพราะชื่อว่ากวฬิงการาหารนี้   ของสัตว์
19,0018,003,เหล่านี้ประพฤติกันมาเป็นอาจิณ ส่วนโลกสันนิวาสนี้  ขัดแย้งกันโดยมาก.
19,0018,004,สัตว์เหล่านี้ผิดใจกัน ทั้งในอบายโลก  ทั้งในเทวดาและมนุษยโลก  เวลาที่สัตว์
19,0018,005,เหล่านั้นพร้อมเพรียงกันหาได้ยาก  มีได้บางคราวเท่านั้น เหตุดังนั้นพระ-
19,0018,006,ผู้มีพระภาคเจ้าได้ประทานสาธุการในที่นี้  เพราะการอยู่พร้อมเพรียงกัน
19,0018,007,หาได้ยาก 
19,0018,008,บัดนี้  เมื่อตรัสถามลักษณะความไม่ประมาทของภิกษุเหล่านั้น จึง
19,0018,009,ตรัสคำเป็นต้นว่า  <B>กจฺจิ  ปน  โว  อนุรุทฺธา</B>. บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า
19,0018,010,<B>โว</B>  เป็นเพียงนิบาต  อีกอย่างหนึ่ง  เป็นปฐมาวิภัติ  ความว่า <B>กจฺจิ  ตุมฺเห</B>
19,0018,011,ดังนี้.  บทว่า  <B>อมฺหากํ</B>  คือ  ในพวกเรา  ๓  คน.   บทว่า  <B>ปิณฺฑาย ปฏิกฺกมติ</B>
19,0018,012,ความว่า เที่ยวไปบิณฑบาตในหมู่บ้าน ภายหลัง. บทว่า  <B>อวกฺกการปาตึ</B>
19,0018,013,ความว่า ทิ้งบิณฑบาตที่เหลือเสีย ล้างสำรับๆหนึ่ง  ตั้งไว้เพื่อเก็บไว้. บทว่า
19,0018,014,<B>โย ปจฺฉา</B> ความว่า   ได้ยินว่า พระเถระเหล่านั้น  เข้าไปภิกขาจารไม่พร้อมกัน.
19,0018,015,ก็พระเถระเหล่านั้นออกจากผลสมาบัติชำระร่างกาย  แต่เช้าตรู่บำเพ็ญ
19,0018,016,ข้อปฏิบัติ  เข้าไปยังเสนาสนะ กำหนดเวลานั่งเข้าผลสมาบัติ   บรรดาพระเถระ
19,0018,017,เหล่านั้น รูปใดที่นั่งก่อนลุกขึ้นก่อน ด้วย การกำหนดเวลาของตน รูปนั้น
19,0018,018,เที่ยวบิณฑบาตกลับมาที่ฉันอาหาร  ย่อมรู้ว่า  ภิกษุ   ๒  รูปมาภายหลัง
19,0018,019,เรามาก่อน เมื่อเป็นเช่นนั้น จัดบาตร  ปูอาสนะเป็นต้น ถ้าในบาตรมีพอดี
19,0018,020,เธอก็นั่งฉัน ถ้ามีเหลือใส่ไว้ในถาดสำรับ  ปิดถาดไว้ฉัน ทำภัตตกิจเสร็จแล้ว
19,0018,021,ล้างบาตร เช็ดให้น้ำหมดใส่ไว้ในถุง เก็บอาสนะ ถือบาตรและจีวร  เข้าไปสู่
19,0018,022,ที่พักของตน. แม้รูปที่  ๒  มาแล้ว  ย่อมรู้ได้ว่า รูปหนึ่งมาก่อน รูปหนึ่งภายหลัง
19,0018,023,ถ้าในบาตรมีภัตพอประมาณ  เธอก็ฉัน  ถ้ามีน้อยถือเอาจากสำรับแล้ว
19,0018,024,ฉัน ถ้ามีเหลือใส่ไว้ในสำรับฉันแต่พอประมาณข้าไปสู่ที่พักเหมือนพระเถระ