19/190048.csv

Book,Page,LineNumber,Text
19,0048,001,หลายแสนจักรวาล.  บทว่า  <B>อุปริปาสาทวรคโต</B>  ได้แก่  บุรุษผู้ไปเบื้องบนปรา
19,0048,002,สาท อันงาม ๗ ชั้น. หรือ ๙  ชั้น. บทว่า  <B>สหสฺสํ  เนมิมณฺฑลานํ  โยโลเกยฺย</B>
19,0048,003,ความว่า พึงเปิดหน้าต่างแลดูมณฑลแห่งกงตั้งพัน  ตั้งอยู่ที่ดุม  ปลายกง
19,0048,004,กับปลายกงตั้งจดกัน ในบริเวณปราสาทได้   ดุมก็ดี  กำก็ดี  ระหว่างกำก็
19,0048,005,ดี  กงก็ดี จึงปรากฏแก่บุรุษนั้น. บทว่า <B>เอวเมว โข อาวุโส</B> ความว่า ภิกษุผู้มี
19,0048,006,ทิพยจักษุแม้นี้  ย่อมตรวจดูโลกพันหนึ่ง   ด้วยทิพยจักษุ   ล่วงจักษุของ
19,0048,007,มนุษย์ เขาสิเนรุพันหนึ่ง ในจักรวาลพันหนึ่งย่อมปรากฏ เหมือนดุมล้อ
19,0048,008,ปรากฏแก่บุรุษผู้ยืนอยู่บนปราสาทนั้น ทวีป ปรากฏเหมือนกำ คนที่ยืน
19,0048,009,อยู่บนทวีป ปรากฏเหมือนระหว่างกำ ภูเขาจักรวาลย่อมปรากฏเหมือน
19,0048,010,กง. บทว่า <B>อารญฺ โก</B>    คือ ผู้สมาทานอรัญธุดงค์.แม้ในบทที่เหลือก็มีนัยนี้
19,0048,011,แล. บทว่า <B>โน จ สํสาเทนฺติ</B>  คือไม่ขัดแย้งกัน.จริงอยู่ บุคคลผู้สามารถจะถาม
19,0048,012,ปัญหาทำให้มีเหตุมีผล  ชื่อว่าย่อมขัดแย้งกัน.  อธิบายว่าพวกภิกษุย่อม
19,0048,013,ไม่กล่าวอย่างนี้. บทว่า <B>ปวตฺตินี โหติ</B> ได้แก่ ย่อมเป็นไป ดุจกระแสน้ำในแม่
19,0048,014,น้ำ. บทว่า  <B>ยาย โวหารสมาปตฺติยา</B>  ความว่า ด้วยวิหารสมาบัติเป็นโลกิยะ
19,0048,015,หรือโลกุตตระใด. บทว่า <B>สาธุ  สาธุ  สารีปุตฺต</B>  ความว่า สาธุการนี้  พระผู้
19,0048,016,มีพระภาคเจ้าประทานแก่พระอานนทเถระ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสกับพระ
19,0048,017,สารีบุตรเถระ.  ในที่ทั้งปวงก็มีนัยนี้. บทว่า <B>ยถาตํ อานนฺโท</B> ความว่า ก็
19,0048,018,อานนท์ เมื่อจะพยากรณ์โดยชอบ  พึงพยากรณ์ฉันใด พยากรณ์แล้วฉัน
19,0048,019,นั้น.อธิบายว่า พระอานนท์ พยากรณ์ตามสมควร  คือ เหมาะสมแก่อัชฌาศัย
19,0048,020,ของตนนั่นแล.
19,0048,021,จริงอยู่  พระอานนทเถระ   เป็นพหูสูตด้วยตนเอง แม้อัชฌาสัยของ
19,0048,022,ท่าน  ตั้งอยู่อย่างนี้ว่า  โอหนอ  เพื่อนพรหมจรรย์ ในศาสนา  พึงเป็นพหูสูตดัง
19,0048,023,นี้.  เพราะเหตุไร   เพราะว่าสิ่งที่ควรหรือไม่ควร   สิ่งที่มีโทษหรือไม่มี
19,0048,024,โทษ  โทษหนักหรือเบา  แก้ไขได้   แก้ไขไม่ได้  ย่อมปรากฏแก่ภิกษุพหูสูต