| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 25,0033,001,ครั้งนั้นแล มารผู้มีบาปเป็นทุกข์ เสียใจว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าทรง | |
| 25,0033,002,รู้จักเรา พระสุคตทรงรู้จักเรา ดังนี้ จึงได้หายไปในที่นั้นเอง. | |
| 25,0033,003,<H1>อรรถกถาสีหสูตร</H1> | |
| 25,0033,004,พึงทราบวินิจฉัยในสีหสูตรที่ ๒ ต่อไป :- | |
| 25,0033,005,บทว่า <B>วิจกฺขุกมฺมาย</B> ได้แก่ เพื่อประสงค์จะทำปัญญาจักษุของ | |
| 25,0033,006,บริษัทให้เสีย. แต่มารนั้น ไม่อาจทำปัญญาจักษุของพระพุทธะทั้งหลายให้เสียได้ | |
| 25,0033,007,ได้แต่ประกาศหรือสำแดงอารมณ์ที่น่ากลัวแก่บริษัท. บทว่า <B>วิชิตาวี นุ | |
| 25,0033,008,มญฺสิ</B> ความว่า ท่านยังสำคัญว่า เราเป็นผู้ชนะอยู่หรือหนอ ท่านอย่าสำคัญ | |
| 25,0033,009,อย่างนี้ ความชนะของท่านไม่มีดอก. บทว่า <B>ปริสาสุ</B> ได้แก่ ในบริษัท ๘. | |
| 25,0033,010,บทว่า <B>พลปฺปตฺตา</B> ได้แก่ ผู้บรรลุทศพลญาณ. | |
| 25,0033,011,<I>จบอรรถกถาสีหสูตรที่ ๒</I> | |