| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 25,0038,001,<H1>อรรถกถาปฏิรูปสูตร</H1> | |
| 25,0038,002,พึงทราบวินิจฉัยในปฏิรูปสูตรที่ ๔ ต่อไป :- | |
| 25,0038,003,บทว่า <B>อนุโรธวิโรเธสุ</B> ได้แก่ ในความยินดียินร้าย. บทว่า <B>มา | |
| 25,0038,004,สชฺชิตฺถ ตทาจรํ</B> ได้แก่ อย่ามัวยึดการกล่าวธรรมติดอยู่เลย. ด้วยว่า เมื่อ | |
| 25,0038,005,ท่านกล่าวธรรมกถาอยู่ คนบางพวกถวายสาธุการ ก็เกิดความยินดีในคนพวก | |
| 25,0038,006,นั้น คนบางพวกฟังไม่เคารพ ก็เกิดความยินร้ายในคนพวกนั้น ดังนั้น | |
| 25,0038,007,พระธรรมกถึก ชื่อว่า ข้องอยู่ในความยินดียินร้าย ขอท่านอย่าข้องอย่างนั้นแล | |
| 25,0038,008,มารกล่าวดังนี้. บทว่า <B>ยทญฺมนุสาสติ</B> แปลว่า ย่อมสั่งสอนคนอื่นใด. | |
| 25,0038,009,พระสัมพุทธะ ย่อมอนุเคราะห์ด้วยประโยชน์เกื้อกูล ชื่อว่า <B>หิตานุกมฺปี</B> ผู้ | |
| 25,0038,010,อนุเคราะห์ด้วยประโยชน์เกื้อกูล ก็เพราะเหตุที่ทรงอนุเคราะห์ด้วยประโยชน์ | |
| 25,0038,011,เกื้อกูล ฉะนั้น พระตถาคตจึงทรงหลุดพ้นจากความยินดียินร้ายแล. | |
| 25,0038,012,<I>จบอรรถกถาปฏิรูปสูตรที่ ๔</I> | |