| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 38,0048,001,หนอ ดังนี้ ว่าเป็นผู้พึงว่ากล่าวสั่งสอน ภิกษุนั้นอันภิกษุผู้เป็นเถระ | |
| 38,0048,002,ผู้เป็นมัชฌิมะ ผู้เป็นนวกะ อนุเคราะห์แล้ว พึงหวังความเจริญในกุศล | |
| 38,0048,003,ธรรมทั้งหลายอย่างเดียว ไม่พึงหวังความเสื่อมเลย นี้เป็นธรรมกระทำ | |
| 38,0048,004,ที่พึ่ง. | |
| 38,0048,005,ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงเป็นผู้มีที่พึ่งอยู่เถิด อย่าเป็น | |
| 38,0048,006,ผู้ไม่มีที่พึ่งอยู่เลย (เพราะว่า) บุคคลผู้ไม่มีที่พึ่ง ย่อมอยู่เป็นทุกข์ ดูก่อน | |
| 38,0048,007,ภิกษุทั้งหลาย ธรรมอันกระทำที่พึ่ง ๑๐ ประการนี้แล. | |
| 38,0048,008,จบทุติยนาถสูตรที่ ๘ | |
| 38,0048,009,<H3>อรรถกถาทุติยนาถสูตรที่ ๘</H3> | |
| 38,0048,010,<B>ทุติยนาถสูตรที่ ๘</B> พึงทราบวินิจฉัยดังต่อไปนี้. | |
| 38,0048,011,บทว่า <B>เถรานุกมฺปิตสฺส</B> ได้แก่ ผู้ที่พระเถระทั้งหลายอนุเคราะห์ | |
| 38,0048,012,ด้วยการแผ่ประโยชน์เกื้อกูล ที่อุตสาหะเพราะการโอวาทและพร่ำสอน | |
| 38,0048,013,เป็นเหตุ. | |
| 38,0048,014,จบอรรถกถาทุติยนาถสูตรที่ ๘ | |
| 38,0048,015,<H3>๙. ปฐมอริยวสสูตร</H3> | |
| 38,0048,016,<H4>ว่าด้วยธรรมเป็นที่อยู่แห่งพระอริยะ ๑๐ ประการ</H4> | |
| 38,0048,017,[๑๙] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมเป็นที่อยู่แห่งพระอริยะ ที่พระ- | |
| 38,0048,018,อริยะอยู่แล้วก็ดี กำลังอยู่ก็ดี จักอยู่ก็ดี ๑๐ ประการนี้ ๑๐ ประการเป็น | |
| 38,0048,019,ไฉน คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้เป็นผู้ละองค์ ๕ ได้แล้ว ๑ ประกอบด้วย | |
| 38,0048,020,องค์หก ๑ รักษาแต่อย่างเดียว ๑ มีธรรมเป็นที่พักพิง ๔ ประการ ๑ มี | |
| 38,0048,021,ปัจเจกสัจจะบรรเทาได้แล้ว ๑ มีการแสวงหาอันสละเสียแล้วด้วยดี ๑ มี | |