| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 44,0009,001,<H2>โพธิวรรควรรณนาที่ ๑</H2> | |
| 44,0009,002,<H3>อรรถกถาปฐมโพธิสูตร</H3> | |
| 44,0009,003,ก็ในโพธิสูตรนี้ คำว่า <B>เอวมฺเม สุตํ</B> เป็นต้น เป็นนิทาน. บรรดา | |
| 44,0009,004,บทเหล่านั้น ศัพท์ว่า <B>เอวํ</B> เป็นนิบาต. บทว่า <B>เม</B> เป็นต้น เป็นบทนาม. | |
| 44,0009,005,บทว่า วิ ในบทว่า อุรุเวลายํ วิหรติ นี้ เป็นบทอุปสรรค. บทว่า หร ติ | |
| 44,0009,006,เป็นบทอาขยาต. การจำแนกบทในทุกบท พึงทราบโดยนัยนี้ เป็นอันดับ | |
| 44,0009,007,แรกแล. | |
| 44,0009,008,แต่เมื่อว่าโดยอรรถ เอวํ ศัพท์อันดับแรก มีอรรถหลายประเภท | |
| 44,0009,009,มีอาทิว่า <B>อุปมา อุปเทศ สัมปหังสนะ ครหณะ วจนสัมปฏิคคหะ | |
| 44,0009,010,อาการ นิทัสสนะ อวธารณะ. ปุจฉา อิทมัตถะ ปริมาณ.</B> จริงอย่าง | |
| 44,0009,011,นั้น เอวํ ศัพท์นั้นมาในอุปมา ในประโยคมีอาทิอย่างนี้ว่า สัตว์ผู้เกิดมา | |
| 44,0009,012,แล้วพึงทำกุศลให้มาก ฉันนั้น. มาในอุปเทศ (ข้อแนะนำ) ในประโยค | |
| 44,0009,013,มีอาทิว่า ท่านพึงก้าวไปข้างหน้าอย่างนี้ ท่านพึงถอยกลับอย่างนี้ . มาใน | |
| 44,0009,014,สัมปหังสนะ (ความร่าเริง) ในประโยคมีอาทิว่า ข้าแต่พระผู้มีพระภาค- | |
| 44,0009,015,เจ้า ข้อนั้น เป็นอย่างนั้น ข้าแต่พระสุคต ข้อนั้นเป็นอย่างนั้น. มาใน | |
| 44,0009,016,ครหณะ (การติเตียน) ในประโยคมีอาทิว่า ก็หญิงถ่อยนี้ กล่าวคุณของ | |
| 44,0009,017,สมณะโล้นนั้น ในที่ทุกหนทุกแห่ง (ไม่เลือกสถานที่) อย่างนี้ ๆ. มาใน | |
| 44,0009,018,วจนสัมปฏิคคหะ. (การรับคำ) ในประโยคมีอาทิว่า ภิกษุเหล่านั้นรับ | |
| 44,0009,019,พระดำรัสของพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า <B>เอวํ ภนเต</B> อย่างนั้นแล พระเจ้าข้า. | |
| 44,0009,020,มาในอาการ ในประโยคมีอาทิว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์รู้ | |
| 44,0009,021,ทั่วถึงธรรมที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงแล้ว อย่างแจ่มแจ้งด้วยอาการ | |