| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 44,0011,001,ก็ด้วย <B>เอวํ</B> ศัพท์ในคำว่า <B>เอวํ วิตกฺกิตํ โน ตุมฺเหหิ เอวมายุ- | |
| 44,0011,002,ปริยนฺโต เอวํ</B> ศัพท์ที่ชื่อว่า มีอาการเป็นอรรถเท่านั้น เพราะกล่าวอาการ | |
| 44,0011,003,ถามและอาการปริมาณมิใช่หรือ ? ไม่ใช่ เพราะมีความแปลกกัน. ก็ <B>เอวํ</B> | |
| 44,0011,004,ศัพท์ในที่นี้บอกเพียงอาการ ท่านประสงค์เอาว่า มีอาการเป็นอรรถ. แต่ | |
| 44,0011,005,<B>เอวํ</B> ศัพท์ในคำมีอาทิว่า <B>เอวํ พฺยา โข</B> บอกความแปลกกันแห่งอาการ. | |
| 44,0011,006,ก็ <B>เอวํ</B> ศัพท์เหล่านี้ ที่ชื่อว่าบอกความแปลกกันแห่งอาการ เพราะบอก | |
| 44,0011,007,อาการแห่งคำถาม และอาการแห่งปริมาณ. ก็เพราะอธิบายอย่างนี้ | |
| 44,0011,008,อุทาหรณ์อุปมามีอาทิว่า สัตว์เกิดมาก็ฉันนั้นจึงจะถูก. ก็ในข้อนั้นมีอธิบาย | |
| 44,0011,009,ดังนี้ สัตว์ชื่อว่า มัจจะ เพราะมีอันจะพึงตายเป็นสภาวะ จำต้องบำเพ็ญ | |
| 44,0011,010,บุญเป็นอันมากอันเป็นเช่นกลุ่มดอกไม้ เพราะควรแก่ฐานที่เป็นกองดอก | |
| 44,0011,011,ไม้ในคาถานี้ว่า | |
| 44,0011,012,<B>ยถาปิ ปุปฺผราสิมฺหา ภยิรา มหาคุเณ พหู | |
| 44,0011,013,เอวํ ชาเตน มจฺเจน กตฺตพฺพํ กุสลํ พหุํ</B> | |
| 44,0011,014,<B>นายมาลาการผู้ฉลาด พึงกระทำพวงดอกไม้จาก | |
| 44,0011,015,กองดอกไม้ให้มาก แม้ฉันใด สัตว์ผู้มีอันจะพึงตาย | |
| 44,0011,016,เป็นสภาวะเกิดแล้ว จำต้องทำกุศลให้มาก ฉันนั้น</B> | |
| 44,0011,017,เพราะตั้งขึ้นจากเหตุแห่งการบำเพ็ญบุญมีทานเป็นต้น มีเกิดในมนุษย์ | |
| 44,0011,018,การคบหาสัปบุรุษ การฟังพระสัทธรรม การทำไว้ในใจโดยแยบคาย | |
| 44,0011,019,และการสมบูรณ์ด้วยโภคะ เป็นต้น เพราะประกอบด้วยคุณวิเศษมีความ | |
| 44,0011,020,งามและมีกลิ่นหอมเป็นต้น เพราะฉะนั้น เมื่อว่าโดยไม่แปลกกัน จึงมี | |
| 44,0011,021,กองดอกไม้ และกลุ่มดอกไม้เป็นเครื่องเปรียบ. อาการเปรียบเทียบกลุ่ม | |
| 44,0011,022,ดอกไม้เหล่านั้น ท่านกล่าวไว้โดยกำหนดไม่แน่นอน ด้วย <B>ยถา</B> ศัพท์ | |