| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 44,0019,001,อุปสรรคย่อมทำกิริยาให้พิเศษขึ้นก็จริง ถึงกระนั้น แม้เมื่อมีอุปสรรค | |
| 44,0019,002,สุต ศัพท์นั่นแหละก็บ่งถึงอรรถนั้น เพราะส่องถึงอรรถ เพราะฉะนั้น | |
| 44,0019,003,ในการขยายความของ <B>สุต</B> ศัพท์ที่ไม่มีอุปสรรค จะถือเอาสุตมีอุปสรรค | |
| 44,0019,004,ก็ไม่ผิค. ในคำว่า <B>สุตํ</B> นั้น <B>สุต</B> ศัพท์มีอรรถว่าไป ในประโยคมีอาทิว่า | |
| 44,0019,005,<B>เสนาย ปสุโต</B> ไปด้วยกองทัพ. <B>สุต</B> ศัพท์มีอรรถว่าวิสสุตธรรมใน | |
| 44,0019,006,ประโยคมีอาทิว่า <B>สุตธมฺมสฺส ปสฺสโต</B> ผู้มีธรรมปรากฏแล้ว เห็นอยู่. | |
| 44,0019,007,<B>สุต</B> ศัพท์มีอรรถว่า <B>กิเลเสน กิลินฺนา กิลินฺนสฺส</B> ในประโยคมีอาทิว่า | |
| 44,0019,008,ภิกษุณีผู้กำหนัดด้วยราคะ ต่อบุรุษผู้กำหนัดด้วยราคะ. สุตศัพท์มีอรรถว่า | |
| 44,0019,009,สั่งสมในประโยคมีอาทิว่า <B>ตุมฺเหหิ ปุญฺํ ปสุตํ อนปฺปกํ</B> ท่านสั่งสม | |
| 44,0019,010,บุญไว้มิใช่น้อย. สุตศัพท์มีอรรถว่า <B>ณานานุยุตฺตา</B> ในประโยคมีอาทิว่า | |
| 44,0019,011,<B>เย ฌานปสุตา ธีรา</B> ชนเหล่าใดเป็นนักปราชญ์ประกอบในฌาน. <B>สุต</B> | |
| 44,0019,012,ศัพท์มีอรรถว่า โสตวิญเญยยะ. ในประโยคมีอาทิ ว่า <B>ทิฏฺํ สุตํ มุตํ</B> รูป | |
| 44,0019,013,ที่เห็น เสียงที่ได้ฟัง อารมณ์ที่ได้ทราบ. สุตศัพท์ที่มีอรรถว่าทรงความรู้ | |
| 44,0019,014,ตามกระแสแห่งโสตทวาร ในประโยคมีอาทิว่า <B>สุตธโร สุตสนฺนิจโย</B> | |
| 44,0019,015,ทรงไว้ซึ่งสุตะ สั่งสมสุตะ. แต่ในที่นี้ <B>สุต</B>ศัพท์นั้นมีอรรถว่า <B>อุปธาริตํ</B> | |
| 44,0019,016,อันท่านทรงไว้ หรือ <B>อุปธารณํ</B> การทรงไว้ ตามกระแสแห่งโสตทวาร. | |
| 44,0019,017,จริงอยู่ เมื่อเมศัพท์มีมยาศัพท์เป็นอรรถ ความว่า ข้าพเจ้าได้ฟังมาแล้ว | |
| 44,0019,018,อย่างนี้ คือ ทรงไว้ตามกระแสแห่งโสตทวาร ดังนี้ จึงจะควร. เมื่อเมศัพท์ | |
| 44,0019,019,มีมมศัพท์เป็นอรรถ ความว่า การฟังของข้าพเจ้าอย่างนี้ คือ การทรงจำ | |
| 44,0019,020,ตามกระแสแห่งโสตทวาร ดังนี้ จึงจะถูก. | |
| 44,0019,021,บรรดาบททั้ง ๓ ตามที่กล่าวมานั้น เพราะเหตุที่<B>เอวํ</B>ศัพท์ ใช้เคียง | |