| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 44,0046,001,จริงอยู่ ด้วยคำว่า <B>ภควา</B> นี้ เป็นอันประกาศความนี้โดยประการ | |
| 44,0046,002,ทั้งปวง ด้วยการแสดงถึงการละมลทิน คือกิเลสทั้งปวง มีราคะ โทสะ | |
| 44,0046,003,โมหะ เป็นต้น และการละโทษมีทุจริตเป็นต้น ด้วยการแสดงความที่ | |
| 44,0046,004,พระตถาคตเป็นผู้สูงสุดกว่าสรรพสัตว์ และด้วยการแสดงถึงการประกอบ | |
| 44,0046,005,ด้วยคุณวิเศษ มีพระปัญญาคุณ และพระกรุณาคุณเป็นต้น อันไม่ทั่วไป | |
| 44,0046,006,แก่ผู้อื่น เพราะฉะนั้น คำนี้จึงเป็นคำแสดงเพียงมุขแห่งการประกอบคำ | |
| 44,0046,007,เริ่มต้นในข้อนี้. | |
| 44,0046,008,ก็พึงทราบคำที่ท่านเริ่มต้นว่า <B>เอวมฺเม สุตํ</B> จนถึงคำว่า <B>อิมํ อุทานํ | |
| 44,0046,009,อุทาเนสิ</B> นี้เป็นคำเริ่มต้นของอุทานนี้. จริงอย่างนั้น คำนั้นเป็นคำที่ | |
| 44,0046,010,พระสังคีติกาจารย์กล่าวไว้ในคราวสังคายนา เพื่อประกาศการปฏิบัติทาง | |
| 44,0046,011,กายและทางใจของพระผู้มีพระภาคเจ้านั้น จำเดิมแต่ต้นตามที่พระองค์ | |
| 44,0046,012,ทรงปฏิบัติมาจนเปล่งพระอุทานนี้. | |
| 44,0046,013,ถามว่า ก็คำว่า <B>อิมสฺมึ สติ อิทํ โหติ</B> เป็นต้น ควรเป็นคำของ | |
| 44,0046,014,พระผู้มีพระภาคเจ้าเท่านั้น เพราะคนอื่นนอกจากพระศาสดาแล้ว ไม่ | |
| 44,0046,015,สามารถจะแสดงปฏิจจสมุปบาทได้มิใช่หรือ ? ตอบว่า ข้อนั้นจริง เหมือน | |
| 44,0046,016,อย่างว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงกระทำปฏิจจสมุปบาทไว้ในพระทัย โดย | |
| 44,0046,017,การพิจารณาสภาวธรรมที่ควงแห่งโพธิพฤกษ์ ฉันใด พระธรรมสังคา- | |
| 44,0046,018,หกมหาเถระทั้งหลาย สังคายนาคำเริ่มต้นแห่งอุทานนี้ ที่พระผู้มีพระภาค- | |
| 44,0046,019,เจ้าทรงแสดงไว้ในปฏิจจสมุปบาทและสีหนาทสูตร เป็นต้น เพื่อปลุก | |
| 44,0046,020,เหล่าสัตว์ผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่งสัตว์ผู้ควรจะตรัสรู้ปฏิจจสมุปบาทนั้น และ | |
| 44,0046,021,ตรัสมนสิการถึงปฏิจจสมุปบาทให้เป็นอัตถุปปัตติเหตุ ด้วยสามารถแห่ง | |
| 44,0046,022,การกระทำตามอาการแห่งพระดำรัสที่ทรงแสดงไว้ เพราะเหตุนั้น พึงตก | |