Book,Page,LineNumber,Text
12,0009,001,กระไร     ขอพระสมณโคดมพึงตรัสถามปัญหากะเราในเรื่องไตรวิชาอันเป็น  
12,0009,002,ของอาจารย์ของเรา   เราจะพึงแก้ให้ถูกพระทัยของพระองค์ได้เป็นแน่. 
12,0009,003,[๑๘๕]  ลำดับนั้น    พระผู้มีพระภาคเจ้า    ทรงทราบความคิดในใจ
12,0009,004,ของพราหมณ์โสณทัณฑะด้วยพระหฤทัย  แล้วทรงดำริว่า    พราหมณ์โสณ-
12,0009,005,ทัณฑะนี้ลำบากใจตัวเองอยู่  ถ้ากระไร     เราพึงถามปัญหาเขาในเรื่องไตร-
12,0009,006,วิชาอันเป็นของอาจารย์ของเขา.   ต่อแต่นั้น   จึงได้ตรัสถามพราหมณ์โสณ-
12,0009,007,ทัณฑะว่า  ดูก่อนพราหมณ์   บุคคลผู้ประกอบด้วยองค์เท่าไร  พวกพราหมณ์ 
12,0009,008,จงบัญญัติว่าเป็นพราหมณ์  และเมื่อเขาจะกล่าวว่า  เราเป็นพราหมณ์    ก็พึง
12,0009,009,กล่าวได้โดยชอบ    ทั้งไม่ต้องถึงมุสาวาทด้วย.    พราหมณ์โสณทัณฑะดำริ
12,0009,010,ว่า  เราได้ประสงค์จำนงหมายปรารถนาว่าไว้แล้วว่า  ถ้ากระไร    ขอพระสมณ-
12,0009,011,โคดมพึงตรัสถามปัญหากะเรา    ในเรื่องไตรวิชาอันเป็นของอาจารย์ของเรา
12,0009,012,เราพึงแก้ให้ถูกพระทัยของพระองค์ได้เป็นแน่นั้น  เผอิญพระองค์ก็ตรัสถาม
12,0009,013,ปัญหากะเราในเรื่องไตรวิชาอันเป็นของอาจารย์ของเรา   เราจักแก้ปัญหาให้
12,0009,014,ถูกพระทัยได้เป็นแน่ทีเดียว
12,0009,015,<H1>พราหมณ์บัญญัติ</H1>
12,0009,016,[๑๘๖]  ลำดับนั้น  พราหมณ์โสณทัณฑะจึงเผยอกายขึ้นเหลียวดูชุม-
12,0009,017,นุมชนแล้วกราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า   ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ   บุคคล
12,0009,018,ประกอบด้วยองค์  ๕  ประการ     พวกพราหมณ์ย่อมบัญญัติว่าเป็นพราหมณ์
12,0009,019,และเมื่อเขาจะกล่าวว่า     เราเป็นพราหมณ์    ก็พึงกล่าวได้โดยชอบ     ทั้งไม่
12,0009,020,ต้องถึงมุสาวาทด้วย    องค์  ๕  ประการเป็นไฉน   ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ
12,0009,021,บุคคลผู้เป็นพราหมณ์ในโลกนี้
12,0009,022,๑.  เป็นอุภโตสุชาต   ทั้งฝ่ายมารดาและบิดา มีครรภ์เป็นที่ถือปฏิสนธิ