| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 13,0009,001,ผู้ถึงพร้อมด้วยสิกขาและสาชีพ | |
| 13,0009,002,[๑๒] เขาบวชอย่างนี้แล้ว ถึงพร้อมด้วยสิกขาและสาชีพ เสมอด้วยภิกษุทั้งหลาย | |
| 13,0009,003,๑. ละการฆ่าสัตว์ เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ วางทัณฑะ วางศาตรา มีความละอาย | |
| 13,0009,004,มีความเอ็นดู มีความกรุณา หวังประโยชน์แก่สัตว์ทั้งปวงอยู่. | |
| 13,0009,005,๒. ละการลักทรัพย์ เว้นขาดจากการลักทรัพย์ รับแต่ของที่เขาให้ ต้องการแต่ของ | |
| 13,0009,006,ที่เขาให้ ไม่ประพฤติตนเป็นขโมย เป็นผู้สะอาดอยู่. | |
| 13,0009,007,๓. ละกรรมเป็นข้าศึกแก่พรหมจรรย์ ประพฤติพรหมจรรย์ ประพฤติห่างไกล เว้นขาด | |
| 13,0009,008,จากเมถุนอันเป็นกิจของชาวบ้าน. | |
| 13,0009,009,๔. ละการพูดเท็จ เว้นขาดจากการพูดเท็จ พูดแต่คำจริง ดำรงคำสัตย์ มีถ้อยคำเป็น | |
| 13,0009,010,หลักฐาน ควรเชื่อได้ ไม่พูดลวงโลก. | |
| 13,0009,011,๕. ละคำส่อเสียด เว้นขาดจากคำส่อเสียด ฟังจากข้างนี้แล้วไม่ไปบอกข้างโน้น เพื่อให้ | |
| 13,0009,012,คนหมู่นี้แตกร้าวกัน หรือฟังจากข้างโน้นแล้วไม่มาบอกข้างนี้ เพื่อให้คนหมู่โน้นแตกร้าวกัน | |
| 13,0009,013,สมานคนที่แตกร้าวกันแล้วบ้าง ส่งเสริมคนที่พร้อมเพรียงกันแล้วบ้าง ชอบคนผู้พร้อมเพรียงกัน | |
| 13,0009,014,ยินดีในคนผู้พร้อมเพรียงกัน เพลิดเพลินในคนผู้พร้อมเพรียงกัน กล่าวแต่คำที่ทำให้คนพร้อม | |
| 13,0009,015,เพรียงกัน. | |
| 13,0009,016,๖. ละคำหยาบ เว้นขาดจากคำหยาบ กล่าวแต่คำที่ไม่มีโทษ เพราะหู ชวนให้รัก จับใจ | |
| 13,0009,017,เป็นของชาวเมือง คนส่วนมากรักใคร่ พอใจ. | |
| 13,0009,018,๗. ละคำเพ้อเจ้อ เว้นขาดจากคำเพ้อเจ้อ พูดถูกกาล พูดแต่คำที่เป็นจริง พูดอิงอรรถ | |
| 13,0009,019,พูดอิงธรรม พูดอิงวินัย พูดแต่คำที่มีหลักฐาน มีที่อ้าง มีที่กำหนด ประกอบด้วยประโยชน์ | |
| 13,0009,020,โดยกาลอันควร. | |
| 13,0009,021,๘. เว้นขาดจากการพรากพืชคามและภูตคาม. | |
| 13,0009,022,๙. ฉันหนเดียว เว้นการฉันในราตรี งดการฉันในเวลาวิกาล. | |
| 13,0009,023,๑๐. เว้นขาดจากการฟ้อนรำ ขับร้อง ประโคมดนตรี และการเล่นอันเป็นข้าศึกแก่ | |
| 13,0009,024,กุศล. | |