| Book,Page,LineNumber,Text | |
| 25,0013,001,กล่าวคำอันมีประโยชน์แม้น้อยย่อมประพฤติธรรมสมควรแก่ธรรม | |
| 25,0013,002,ละราคะ โทสะ และโมหะแล้ว รู้ทั่วโดยชอบ มีจิตหลุดพ้นด้วยดีแล้ว | |
| 25,0013,003,ไม่ถือมั่นในโลกนี้หรือในโลกหน้า นรชนนั้นย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งคุณ | |
| 25,0013,004,เครื่องความเป็นสมณะ ฯ | |
| 25,0013,005,จบยมกวรรคที่ ๑ | |
| 25,0013,006,คาถาธรรมบท อัปปมาทวรรคที่ ๒ | |
| 25,0013,007,[๑๒] ความไม่ประมาท เป็นทางเครื่องถึงอมตนิพพาน ความประมาทเป็นทาง | |
| 25,0013,008,แห่งความตาย ชนผู้ไม่ประมาทย่อมไม่ตาย ชนเหล่าใดประมาทแล้ว | |
| 25,0013,009,ย่อมเป็นเหมือนคนตายแล้ว บัณฑิตทั้งหลายตั้งอยู่ในความไม่ประมาท | |
| 25,0013,010,ทราบเหตุนั่นโดยความแปลกกันแล้ว ย่อมบันเทิงในความไม่ประมาท | |
| 25,0013,011,ยินดีแล้วในธรรมอันเป็นโคจรของพระอริยเจ้าทั้งหลาย ท่านเหล่านั้น | |
| 25,0013,012,เป็นนักปราชญ์ เพ่งพินิจ มีความเพียรเป็นไปติดต่อมีความบากบั่นมั่น | |
| 25,0013,013,เป็นนิตย์ ย่อมถูกต้องนิพพานอันเกษมจากโยคะ หาธรรมอื่นยิ่งกว่า | |
| 25,0013,014,มิได้ ยศย่อมเจริญแก่บุคคลผู้มีความหมั่น มีสติ มีการงานอันสะอาด | |
| 25,0013,015,ผู้ใคร่ครวญแล้วจึงทำผู้สำรวมระวัง ผู้เป็นอยู่โดยธรรม และผู้ไม่ประมาท | |
| 25,0013,016,ผู้มีปัญญาพึงทำที่พึงที่ห้วงน้ำท่วมทับไม่ได้ ด้วยความหมั่นความไม่ | |
| 25,0013,017,ประมาท ความสำรวมระวัง และความฝึกตน ชนทั้งหลายผู้เป็นพาล | |
| 25,0013,018,มีปัญญาทราม ย่อมประกอบตามความประมาท ส่วนนักปราชญ์ย่อม | |
| 25,0013,019,รักษาความไม่ประมาท เหมือนทรัพย์อันประเสริฐสุด ท่านทั้งหลายอย่า | |
| 25,0013,020,ประกอบตามความประมาทอย่าประกอบการชมเชยด้วยสามารถความ | |
| 25,0013,021,ยินดีในกามเพราะว่าคนผู้ไม่ประมาทแล้ว เพ่งอยู่ ย่อมถึงสุขอันไพบูลย์ | |
| 25,0013,022,เมื่อใด บัณฑิตย่อมบรรเทาความประมาทด้วยความไม่ประมาทเมื่อนั้น | |
| 25,0013,023,บัณฑิตผู้มีความประมาทอันบรรเทาแล้วนั้น ขึ้นสู่ปัญญาดุจปราสาท ไม่มี | |
| 25,0013,024,ความโศก ย่อมพิจารณาเห็นหมู่สัตว์ผู้มีความโศก นักปราชญ์ย่อม | |