diff --git "a/pmuni0541_02.txt" "b/pmuni0541_02.txt"
new file mode 100644--- /dev/null
+++ "b/pmuni0541_02.txt"
@@ -0,0 +1,8136 @@
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+irAmayaNam of kampar -canto 5, part 2 (in tamil script, unicode format)
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+கவிச்சக்கரவர்த்தி கம்பர் இயற்றிய  
+ 
+இராமாயணம் - காண்டம்  5 
+ 
+சுந்தர காண்டம் (இரண்டாம் பகுதி)  /படலங்கள் 7-15
+
+
+irAmAyaNam of kampar 
+
+ canto 5 (cuntara kAnTam), part 2
+
+ (paTalams 7-15, verses 5537 - 6185)
+
+In tamil script, unicode/utf-8 format
+
+
+
+
+
+
+
+
+Acknowledgements: 
+
+Our Sincere thanks go to Dr. Thomas Malten of the Univ. of Koeln, Germany for
+ 
+providing us with a romanized transliterated version of this work and for permissions 
+
+to publish the equivalent Tamil script version in Unicode encoding
+
+We also thank Mr. S. Govindarajan for proof-reading the Tamil script version 
+
+Preparation of HTML and PDF versions: Dr. K. Kalyanasundaram, Lausanne, Switzerland.
+
+
+
+©  Project Madurai, 1998-2016.
+
+Project Madurai is an open, voluntary, worldwide initiative devoted to preparation 
+
+of electronic texts of tamil literary works and to distribute them free on the Internet. 
+
+Details of Project Madurai are available at the website: 
+
+
+http://www.projectmadurai.org/
+You are welcome to freely distribute this file, provided this header page is kept intact.
+
+
+
+
+
+
+ 
+கவிச்சக்கரவர்த்தி கம்பர் இயற்றிய   
+
+இராமாயணம் -  சுந்தர காண்டம் (இரண்டாம் பகுதி)  /படலங்கள் 7-15 
+
+
+
+
+5.7   பொழில் இறுத்த படலம்   5537  - 5596
+ 
+
+
+5.8  கிங்கரர் வதைப் படலம்  5597 - 5657
+
+
+5.9  சம்புமாலி வதைப் படலம்  5658 - 5708
+
+
+5.10  பஞ்ச சேனாபதிகள் வதைப் படலம்  5709 - 5775
+
+
+5.11  அக்ககுமாரன் வதைப் படலம்  5776 - 5825 
+
+
+5.12   பாசப் படலம்  5826 - 5888
+
+
+5.13 பிணி வீட்டு படலம் 5889 - 6028
+
+
+5.14   இலங்கை எரியூட்டு படலம் 6029 - 6092
+
+
+5.15   திருவடி தொழுத படலம்    6093 - 6185
+
+
+ 
+ 
+
+
+
+
+ 
+
+5.7   பொழில் இறுத்த படலம்   5537  - 5596 
+
+
+பிராட்டியிடம் விடை பெற்றபின் அநுமன் நினைவு பற்றிய கவிக்கூற்று
+
+
+
+நெறிக்கொடு வடக்கு உறும் நினைப்பினில் நிமிர்ந்தான்
+
+பொறிக் குலம் மலர்ப் பொழில் இடைக் கடிது போவான்
+
+'சிறுத்தொழில் முடித்து அகல்தல் தீது’ எனல் தெரிந்தான்;
+
+மறித்தும் ஒர் செயற்கு உரிய காரியம் மதித்தான்.              5.7.1
+
+
+
+அநுமன் தனக்குள் எண்ணுதல் (5538-5543)
+
+
+
+ஈனம் உறு பற்றலரை எற்றி எயின் மூதூர்
+
+மீன நிலயத்தின் உற வீசி விழி மானை
+
+மானவன் மலர்க் கழலின் வைத்தும் இலென்; என்றால்
+
+ஆனபொழுது எப்பரிசின் நான் அடியன் ஆவேன்.              5.7.2
+
+
+
+வஞ்சனை அரக்கனை நெருக்கி, நெடு வாலால்
+
+அஞ்சின் உடன் அஞ்சுதலை தோள் உற அசைத்தே,
+
+வெம் சிறையில் வைத்தும் இலென் வென்றும் இலென்; என்றால்
+
+தஞ்சம் ஒருவர்க்கு ஒருவர் என்றல், தகவு ஆமே.              5.7.3
+
+
+
+கண்ட நிருதக்கடல் கலக்கினென் வலத்தில்
+
+திண்திறல் அரக்கனும் இருக்க ஒர் திறத்தில்
+
+மண்ட உதரத்தவள் மலர்க்குழல் பிடித்துக்
+
+கொண்டு சிறைவைத்திடுதலில் குறையும் உண்டோ?               5.7.4
+
+
+
+மீட்டும் இனி எண்ணும் வினை வேறும் உளதன்றால்;
+
+ஓட்டி இவ் அரக்கரை உலைத்து உரிமை எல்லாம்
+
+காட்டும் அதுவே கருமம்; அன்னவர் கட���ம்போர்
+
+மூட்டும் வகை யாவதுகொல்? என்று முயல்கின்றான்.              5.7.5
+
+
+
+இப் பொழிலினைக் கடிது இறுக்குவென்; இறுத்தால்
+
+அப் பெரிய பூசல் செவி சார்தலும் அரக்கர்
+
+வெப்பு உறு சினத்தர் எதிர் மேல்வருவர்; வந்தால்
+
+துப்பு அற முருக்கி உயிர் உண்பல்; இது சூதால்.           5.7.6
+
+
+
+வந்தவர்கள் வந்தவர்கள் மீள்கிலர் மடிந்தால்
+
+வெம் திறல் அரக்கனும் வெலற்கு அரும் வலத்தான்
+
+முந்தும்; எனின் அன்னவன் முடித்தலை முசித்து என்
+
+சிந்தை உறு வெம் துயர் தவிர்த்து இனிது செல்வேன்.                    5.7.7
+
+
+
+அநுமன் அசோகவனத்தை அழித்தல
+
+
+
+என்று நினையா இரவி சந்திரன் இயங்கும்
+
+குன்றம் இரு தோள் அனைய தன் உருவு கொண்டான்;
+
+அன்று உலகு எயிற்று இடைகொள் ஏனம் எனல் ஆனான்;
+
+துன்று கடி காவினை அடிக்கொடு துகைத்தான்.                5.7.8
+
+              
+
+அசோகவன அழிவுபாடுகளின் வருணனை (5545-5576)
+
+
+
+முடிந்தன; பிளந்தன; முரிந்தன; நெரிந்த;
+
+மடிந்தன; பொடிந்தன; மறிந்தன; முறிந்த;
+
+இடிந்தன; தகர்ந்தன; எரிந்தன; கரிந்த;
+
+ஒடிந்தன; ஒசிந்தன; உதிர்ந்தன; பிதிர்ந்த.              5.7.9
+
+
+
+வேரொடு மறிந்த சில; வெந்த சில; விண்ணில்
+
+காரொடு செறிந்த சில; காலினொடு வேலைத்
+
+தூரொடு பறிந்த சில; தும்பியொடு வானோர்
+
+ஊரொடு மலைந்த சில; உக்கசில; நெக்க.              5.7.10
+
+
+
+சோனை முதல் மற்றவை சுழற்றிய திசைப் பேர்
+
+ஆனை நுகரக் குளகும் ஆன; அடி பற்றா
+
+மேல் நிமிர விட்டன விசும்பின்வழி மீப் போய்
+
+வானவர்கள் நந்தன வனத்தையும் மடித்த.           5.7.11
+
+
+
+அலைந்தன கடல் திரை; அரக்கர் அகல் மாடம்
+
+குலைந்து உக இடிந்தன; குலக் கிரிகேளாடு
+
+மலைந்து பொடி உற்றன; மயங்கி நெடு வானத்து
+
+உலைந்து விழும் மீனினொடு வெண்மலர் உதிர்ந்த.           5.7.12
+
+
+
+முடக்கும் நெடு வேரொடு முகந்து உலகம் முற்றும்
+
+கடக்கும்வகை வீசின களித்த திசையானை
+
+மடப் பிடியினுக்கு உதவ மையில் நிமிர் கைவைத்து
+
+இடுக்கியன ஒத்தன; எயிற்றின் இடை ஞால்வ.           5.7.13
+
+
+
+விஞ்சை உலகத்தினும் இயக்கர்மலை மேலும்
+
+துஞ்சுதல் இல் வானவர் துறக்க நகரத்தும்
+
+பஞ்சி அடி வஞ்சியர்கள் மொய்த்தனர் பறித்தார்;
+
+நஞ்சம் அனையான் உடைய சோலையின் நறும்பூ.           5.7.14
+
+
+
+பொன் திணி மணிப் பரு மரன் திசைகள் போவ
+
+மின் திரிவ ஒத்தன; வெயில் கதிரும் ஒத்த;
+
+ஒன்றினொடும் ஒன்று இடை புடைத்து உதிர ஊழில்
+
+தன் திரள் ஒழுக்கி விழு தாரகையும் ஒத்த.           5.7.15
+
+
+
+புள்ளினொடு வண்டும் ஞிமிறும் களிக��ள் பூவும்
+
+கள்ளும் முகையும் தளிர்கேளாடு இனிய காயும்
+
+வெள்ள நெடு வேலை இடை மீன் இனம் விழுங்கித்
+
+துள்ளின; மரன்பட நெரிந்தன துடித்த.           5.7.16
+
+
+
+தூவிய மலர்த்தொகை சுமந்து திசைதோறும்
+
+பூவின் மணம் நாறுவ புலால் கமழ்கிலாத
+
+தேவியர்கேளாடும் உயர் தேவர் இனிது ஆடும்
+
+ஆவி எனல் ஆய; திரை ஆர்கலிகள் அம்மா!           5.7.17
+
+
+
+இடந்த மணி வேதியும் இறுத்த கடி காவும்
+
+தொடர்ந்தன துரந்தன படிந்து நெறி தூரக்
+
+கடந்து செலவு என்பது கடந்தது; இரு காலால்
+
+நடந்து செலல் ஆகும் எனல் ஆகியது; நல்நீர்.               5.7.18
+
+
+
+வேனில் விளையாடு சுடரோனின் ஒளி விம்மும்
+
+வானின் இடை வீசிய அரும் பணை மரத்தால்;
+
+தானவர்கள் மாளிகை தகர்ந்து பொடி ஆய;
+
+வான இடியால் ஒடியும் மால்வரைகள் மான.               5.7.19
+
+
+
+எண்ணில் தரு கோடிகள் எறிந்தன செறிந்தே
+
+தண்ண மழைபோல் இடை தழைந்தது சலத்தால்
+
+அண்ணல் அனுமான்'அடல் இராவணனது அந்நாள்
+
+விண்ணும் ஒரு சோலை உளதாம்'என விதித்தான்.                    5.7.20
+
+              
+
+தேன் உறை துளிப்ப நிறை புள் பல சிலம்பப்
+
+பூ நிறை மணி தரு விசும்பின்மிசை போவ
+
+மீன்முறை நெருக்க ஒளி வாெளாடு வில் வீச
+
+வான் இடை நடாய நெடுமானம் எனல் ஆன.                    5.7.21
+
+
+
+சாகம் நெடு மாப் பணை தழைத்தன தனிப்
+
+நாகம் அனையான் எறிய மேல் நிமிர்வ நாளும்
+
+மாகம் நெடு வான் இழிந்து புனல் வாரும்
+
+மேகம் எனல் ஆய; நெடு மா கடலின் வீழ்வ.                    5.7.22
+
+
+
+ஊனம் உற்றிட மண்ணின் உதித்தவர்
+
+ஞானம் முற்றுபு நண்ணினர் வீடு எனத்
+
+தான கற்பகத் தண்டலை விண்தலம்
+
+போன புக்கன முன் உறை பொன் நகர்.                    5.7.23
+
+
+
+மணிகொள் குட்டிமம் மட்டித்து மண்டபம்
+
+துணிபடுத்து அயல் வாவிகள் தூர்த்து ஒளிர்
+
+திணி சுவர்த்தலம் சிந்திச் செயற்கு அரும்
+
+பணி படுத்து உயர் குன்றம் படுத்து அரோ.                    5.7.24
+
+
+
+வேங்கை செற்று மராமரம் வேர் பறித்து
+
+ஓங்கு கற்பகம் பூவொடு ஒடித்து உராய்ப் 
+
+பாங்கர் சண்பகப் பத்தி பறித்து அயல்
+
+மாங்கனிப் பணை மட்டித்து மாற்றியே.                    5.7.25
+
+
+
+சந்தனங்கள் தகர்ந்தன; தாள்பட
+
+இந்தனங்களின் வெந்து எரி சிந்திட
+
+முந்து அனங்க வசந்தன் முகம் கெட
+
+நந்தனங்கள் கலங்கி நடுங்கவே.                    5.7.26
+
+
+
+காமரம் கனி வண்டு கலங்கிட
+
+மாமரங்கள் மடிந்தன மண்ணொடு;
+
+தாம் அரங்க அரங்கு தகர்ந்து உகப்
+
+பூ மரங்கள் எரிந்து பொரிந்தவே.                    5.7.27
+
+
+
+குழையும் கொம்பும் கொடியும் குயில் கு���ம்
+
+விழையும் தண் தளிர்ச் சூழலும் மென்மலர்ப்
+
+புழையும் வாசப் பொதும்பும் பொலன்கொள் தேன்
+
+மழையும் வண்டும் மயிலும் மடிந்தவே.                    5.7.28
+
+
+
+பவள மாக்கொடி வீசின பல் மழை
+
+துவளும் மின் எனச் சுற்றிடச் சூழ்வரை
+
+திவளும் பொன்பணை மாமரம் சேர்ந்தன
+
+கவள யானையின் ஓடையில் காந்தவே.                    5.7.29
+
+
+
+பறவை ஆர்த்து எழும் ஓசையும் பல் மரம்
+
+இற எடுத்த இடிக்குரல் ஓசையும்
+
+அறவன் ஆர்த்து எழும் ஓசையும் அண்டத்தின்
+
+புற நிலத்தையும் கை மிகப் போயதே.                    5.7.30
+
+
+
+பாடலம் படர் கோங்கொடும் பன் இசைப்
+
+பாடல் அம் பனி வண்டொடும் பல் திரை
+
+பாடு அலம்பு உயர் வேலையில் பாய்ந்தன;
+
+பாடு அலம்படப் புள் இனம் பார்ப்பொடே.                    5.7.31
+
+
+
+வண்டு அலம்பு நல் ஆற்றின் மராமரம்
+
+வண்டல் அம் புனல் ஆற்றின் மடிந்தன;
+
+விண்டு அலம்பு கம் நீங்கிய வெண்புனல்
+
+விண்டு அலம்புக நீள்மரம் வீழ்ந்தவே.                    5.7.32
+
+
+
+தாமரைத் தடம் பொய்கை செஞ் சந்தனம்
+
+தாம் அரைத்தன ஒத்தது; உகைத்தலின்
+
+காமரக் களி வண்டொடும் கள்ெளாடும்
+
+கா மரக்கடல் பூக்கடல் கண்டவே.                    5.7.33
+
+
+
+சிந்துவாரம் திசைதொறும் சென்றன
+
+சிந்து வார் அம் புரை திரை சேர்ந்தன;
+
+தம் துவாரம் புதவொடு தாள் அறத்
+
+தந்து வாரம் துகள்படச் சாய்ந்தவே.                    5.7.34
+
+
+
+நந்தவானத்து நாள் மலர் நாறின
+
+நந்த வானத்து நாள் மலர் நாறின;
+
+சிந்து அ வானம் திரிந்து உகச் செம்மணி
+
+சிந்த வால் நந்து இரிந்த திரைக் கடல்.                    5.7.35
+
+
+
+புல்லும் பொன் பணைப் பல் மணிப் பூமரம்
+
+கொல்லும் இப்பொழுதே எனும் கொள்கையால்
+
+எல்லி இட்டு விளக்கிய இந்திரன்
+
+வில்லும் ஒத்தன : விண் உற வீசின.                    5.7.36
+
+
+
+ஆனைத் தானமும் ஆடல் அரங்கமும்
+
+பானத் தானமும் பாய் பரிப் பந்தியும்
+
+ஏனைத் தார் அணி தேரொடும் இற்றன;
+
+கானத்து ஆர் தரு அண்ணல் கடாவவே.                    5.7.37
+
+
+
+மயக்கு இல் பொன் குல வல்லிகள் வாரிநேர்
+
+இயக்கு உறத் திசைதோறும் எறிந்தன
+
+வெயில் கதிர்க் கற்றை அற்று உற வீழ்ந்தன
+
+புயல் கடல்தலை புக்கன போல்வன.                    5.7.38
+
+
+
+பெரிய மாமரமும் பெருங்குன்றமும்
+
+விரிய வீசலின் மின் நெடும் பொன் மதில்
+
+நெரிய மாடம் நெருப்பு எழ நீறு எழ
+
+இரியல் போனது இலங்கையும் எங்கணும்.                    5.7.39
+
+
+
+சந்திராத்தமன வருணனை
+
+
+
+"தொண்டை அம் கனிவாய்ச் சீதை
+
+         துயக்கினால் என்னைச் சுட்டாய்!
+
+விண்ட வானவர் கண் முன்னே
+
+         விரிபொழில் இறுத்து வீசக்
+
+கண்டனை நின்றாய்!" என்று
+
+         காணுமேல் அரக்கன் காய்தல்
+
+உண்டு என வெருவினான்போல்
+
+         ஒளித்தனன்; உடுவின் கோமான்.                    5.7.40
+
+
+
+அநுமன் வீசிய (மணி) மரங்களால் வைகறை இருள் விலகல்
+
+
+
+காசு அறு மணியும் பொன்னும்
+
+         காந்தமும் கஞல்வது ஆய
+
+மாசு அறு மரங்கள் ஆகக்
+
+         குயிற்றிய மதனச் சோலை,
+
+ஆசைகள் தோறும் ஐயன்
+
+         கைகளால் அள்ளி அள்ளி
+
+வீசிய, விளக்கலாலே
+
+         விளங்கின உலகம் எல்லாம்.                    5.7.41
+
+
+
+விலங்கு பறவைகளின் நிலை (5578-5579)
+
+
+
+கதறின வெருவி, உள்ளம்
+
+         கலங்கின, விலங்கு; கண்கள்
+
+குதறின பறவை, வேலை
+
+         குளித்தன, குளித்திலாத
+
+பதறின; பதைத்த; வானில்
+
+         பறந்தன; பறந்து பார்வீழ்ந்து
+
+உதறின சிறையை; மீள
+
+         ஒடுக்கின உலந்து போன.                    5.7.42
+
+
+
+தோட்டொடும் துதைந்த தெய்வ
+
+         மரம் தொறும் தொடுத்த புள், தம்
+
+கூட்டொடும் துறக்கம் புக்க;
+
+         குன்று எனக் குவவுத் திண் தோள்
+
+சேட்டு அகன் பரிதி மார்பன்
+
+         சீறியும் தீண்டல் தன்னால்,
+
+மீட்டு அவன் கருணைசெய்தால்
+
+         பெறும் பதம் விளம்பல் ஆமோ.                    5.7.43
+
+
+
+பிராட்டி தங்கியிருந்த மரமொன்றுமே அழியாதிருத்தல்
+
+
+
+பொய்ம் முறை அரக்கர் காக்கும்   புள் உறை புது மென் சோலை
+
+விம்முறும் உள்ளத்து அன்னம்   இருக்கும் அவ் விருக்கம் ஒன்றும்,
+
+மும்முறை உலகம் எல்லாம்   முற்றுற முடிவது ஆன
+
+அம்முறை ஐயன் வைகும்   ஆல் என நின்றது. அம்மா!                    5.7.44
+
+
+
+சூரியோதய வருணனை
+
+
+
+உறு சுடர்ச் சூடைக்காசுக்கு   அரசினை உயிர் ஒப்பானுக்கு
+
+அறிகுறி ஆக விட்டாள்,   ஆதலான் வறியள் அந்தோ!
+
+செறி குழல் சீதைக்கு என்று ஓர்   சிகாமணி தெரிந்து வாங்கி
+
+எறி கடல் ஈவது என்ன   எழுந்தனன் இரவி என்பான்.                         5.7.45 
+
+அசோகவனத்தை அழித்து நின்ற அனுமனது தோற்றம்
+
+
+
+.தாழ் இரும் பொழில்கள் எல்லாம்   துடைத்து ஒரு தமியன் நின்றான்,
+
+ஏழினொடு ஏழு நாடும்   அளந்தவன் எனலும் ஆனான்;
+
+ஆழியின் நடுவண் நின்ற   அரும் வரைக்கு அரசும் ஒத்தான்;
+
+ஊழியின் இறுதிக் காலத்து   உருத்திர மூர்த்தி ஒத்தான்.                         5.7.46
+
+
+
+அநுமனைக் கண்டு அஞ்சிய அரக்கியர் பிராட்டியை வினவுதல்
+
+
+
+இன்னன நிகழும் வேலை,   அரக்கியர் எழுந்து பொங்கிப்,
+
+பொன்மலை என்ன நின்ற   புனிதனைப் புகன்று நோக்கி,
+
+'அன்னை! ஈது என்ன மேனி?   யார்கொல்?'என்று அச்சம் உற்றார்;
+
+நன்னுதல் தன்னை ந���க்கி,  'அறிதியோ?'நங்கை! என்றார்.             5.7.47
+
+
+
+பிராட்டியின் மறுமொழி
+
+
+
+'தீயவர் தீய செய்தல்   தீயவர் தெரியின் அல்லால்
+
+தூயவர் தெரிதல் உண்டோ?   நும் உடைச் சூழல் எல்லாம்
+
+ஆய மான் எய்த, அம்மான்   இளையவன், "அரக்கர் செய்த
+
+மாயம்" என்று உரைக்கவேயும்,   மெய் என மையல்கொண்டேன்.                	5.7.48
+
+
+
+அநுமன் சயித்தியம் ஒன்றைக் கண்டு பறித்தெறியத் தொடங்குதல்
+
+
+
+என்றனள், அரக்கிமார்கள்   வயிறு அலைத்து இரியல் போகிக்
+
+குன்றமும் உலகும் வானும்   கடல்களும் குலைய ஓட,
+
+நின்றது ஓர் சயித்தம் கண்டான்,  'நீக்குவல் இதனை'என்னாத்
+
+தன் தடக்கைகள் நீட்டிப்   பற்றினன் : தாதை ஒப்பான்.                   	5.7.49	
+
+
+
+சயித்தத்தின் பெருமை (5586-5588)
+
+
+
+கண்கொள அரிது, மீது   கார் கொள அரிது, திண் கால்
+
+எண்கொள அரிது, இராவும்   இருள்கொள அரிது, மாக
+
+விண்கொள நிவந்த மேரு   வெள்குற வெதும்பி உள்ளம்
+
+புண்கொள உய்ர்ந்தது, இப்பார்   பொறைகொள அரிது போலாம்.                     5.7.50	
+
+
+
+பொங்கு ஒளி நெடு நாள் ஈட்டிப்   புதிய பால் பொழிவது ஒக்கும்
+
+திங்களை நக்குகின்ற   இருள் எலாம் வாரித் தின்ன
+
+அங்கை பத்து இரட்டியான் தன்   ஆணையால் அழகு மானப்
+
+பங்கயத்து ஒருவன் தானே   பசும் பொனால் படைத்தது அம்மா.                       5.7.51
+
+
+
+தூண் எலாம் சுடரும் காசு,   சுற்று எலாம் முத்தம் சொன்னம்
+
+பேணல் ஆம் மணியின் பித்தி   பிடர் எலாம் ஒளிகள் விம்மச்
+
+சேண் எலாம் விரியும் கற்றைச்   சேயொளிச் செல்வற்கு ஏயும்
+
+பூணலாம் எம்மனோரால்   புகழலாம் புதுமைத்து அன்றே.                          	5.7.52
+
+
+
+அநுமன் சயித்தத்தைப் பெயர்த்து இலங்கைமேல் எறிதல் (5589-5590)
+
+
+
+'வெள்ளி அம் கிரியைப் பண்டு அவ்   வெம் தொழில் அரக்கன் வேரோடு
+
+அள்ளினன்'என்னக் கேட்டான்;   அத்தொழிற்கு இழிவு தோன்றப்
+
+புள்ளி மா மேரு என்னும்   பொன் மலை எடுப்பான் போல,
+
+வள் உகிர்த் தடக்கை தன்னால்   மண் நின்றும் வாங்கி, அண்ணல்.                  5.7.53
+
+
+
+விட்டனன் இலங்கை தன்மேல்;   விண்ணுற விரிந்த மாடம்
+
+பட்டன பொடிகள் ஆன;   பகுத்தன பாங்கு நின்ற;
+
+சுட்டன பொறிகள் வீழத்,   துளங்கினர் அரக்கர் தாமும்;
+
+கெட்டனர் வீரர் அம்மா!   பிழைப்பரோ கேடு சூழ்ந்தார்.                     	5.7.54
+
+
+
+அசோகவனம் அழிந்த செய்தியைக் காவலர் இராவணனிடம் தெரிவித்தல் (5591-5593)
+
+
+
+நீர் இடு துகிலர், அச்சம்   நெருப்பிடும் நெஞ்சர், நெக்குப்
+
+பீரிடும் உருவர், தறெ்றிப்   பிணங்கிடு தாளர், பேழ்வாய்
+
+ஊர் இடு பூசல் ஆர,   உளைத்தனர் ஓடி உற்றார்;
+
+பார் இடு பழுவச் சோலை   பாரிக்கும் பருவத் தேவர்.                         	5.7.55 	
+
+
+
+அரிபடு சீற்றத்தான் தன்   அருகு சென்று அடியின் வீழ்ந்தார்,
+
+'கரிபடு திசையின் நீண்ட   காவலா! காவல் ஆற்றோம்;
+
+கிரிபடு குவவுத் திண்தோள்   குரங்கு இடை கிழித்து வீச
+
+எரிபடு துகிலின் நொய்தின்   இற்றது கடி கா'என்றார்.                          	5.7.56 	
+
+
+
+  'சொல்லிட எளியது அன்றால்   சோலையைக் காலில் கையில்
+
+புல்லொடு துகளும் இன்றிப்   பொடிபட நூறிப், பொன்னால்
+
+வில்லிடு வேரம் தன்னை   வேரொடும் வாங்கி வீசச்
+
+சில்லிடம் ஒழியத் தெய்வ   இலங்கையும் சிதைந்தது'என்றார்.                     5.7.57 	
+
+
+
+காவலர் கூறக்கேட்ட இராவணன் இகழ்ந்து நகுதல்
+
+
+
+ஆடகத் தருவின் சோலை   பொடிபடுத்து, அரக்கர் காக்கும்
+
+தேடு அரும் வேரம் வாங்கி,   இலங்கையும் சிதைத்தது அம்மா!
+
+கோடரம் ஒன்றே, நன்று இது   இராக்கதர் கொற்றம் சொற்றல்
+
+மூடரும் மொழியார்; என்ன   மன்னனும் முறுவல் செய்தான்.                      5.7.58 	
+
+
+
+காவலர் அநுமன் திறத்தைப் பின்னும் வியந்து கூறுதல்
+
+
+
+தேவர்கள், பின்னும்'மன்ன!   அதன் உருச் சுமக்கும் திண்மைப்
+
+பூவலயத்தை அன்றோ   புகழ்வது! புலவர் போற்றும்
+
+மூவரின் ஒருவன் என்று   புகல்கினும் முடிவு இலாத
+
+ஏவம்; அக்குரங்கை ஐய!   காணுதி இன்னே'என்றார்.                  	        5.7.59 	
+
+
+
+அநுமனது போரார்ப்பு
+
+
+
+மண்டலம் கிழிந்த வாயில்   மறிகடல் மோழை மண்ட,
+
+எண்திசை சுமந்த மாவும்   தேவரும் இரியல் போக,
+
+தொண்டை வாய் அரக்கிமார்கள்   சூல் வயிறு உடைந்து சோர,
+
+அண்டமும் பிளந்து விண்டதாம்   என அனுமன் ஆர்த்தான                         5.7.60
+
+-------------
+
+
+
+5.8  கிங்கரர் வதைப் படலம்  5597 - 5657
+
+
+
+அநுமன் ஆரவாரம் இராவணன் செவியில் விழுதல்
+
+
+
+அருவரை முழையில் முட்டும்   அசனியின் இடிப்பும், ஆழி
+
+வெருவரு முழக்கும், ஈசன்   வில்லிறும் ஒலியும் என்னக்,
+
+குருமணி மகுட கோடி   முடித்தலை குலுங்கும் வண்ணம்,
+
+இருபது செவியினூடும்   நுழைந்தது அவ் எழுந்த ஓசை.		        5.8.1  	
+
+
+
+அநுமனைப் பிடிக்குமாறு இராவணன் கிங்கரரை ஏவுதல்
+
+
+
+புல்லிய முறுவல் தோன்றப்   பொறாமையும் சிறிது பொங்க,
+
+எல்லை இல் ஆற்றல் மாக்கள்   எண் இறந்தாரை ஏவி,
+
+"வல்லையின் அகலா வண்ணம்,   வானையும் வழியை மாற்றிக்,
+
+கொல்லலிர், குரங்கை நொய்தில்   பற்றுதிர், கொணர்திர்!" என்றான்.                 5.8.2  	
+
+
+
+கிங்கரர்கள் புறப்படுதல்
+
+
+
+சூலம், வாள், முசலம், கூர்வேல்,   தோமரம், தண்டு, பிண்டி
+
+பாலமே, முதலாயுள்ள   படைக்கலம் பரித்த கையர்;
+
+ஆலமே அனைய மெய்யர்;   அகலிடம் அழிவு செய்யும்
+
+காலம் மேல் எழுந்த மூரிக்   கடல் எனக், கடிது செல்வார்.                 5.8.3  
+
+
+
+கிங்கரர் வருணனை (5600-5614)
+
+
+
+'நானிலம் அதனின் உண்டு   போர்'என நவிலின், அச்சொல்
+
+தேனினும் களிப்புச் செய்யும்   சிந்தையர்த் தெரித்தும் என்னின்,
+
+கானினும் பெரியர் : ஓசை   கடலினும் பெரியர் : கீர்த்தி
+
+வானினும் பெரியர் : மேனி   மலையினும் பெரியர் மாதோ!                 5.8.4  
+
+
+
+திருகு உறும் சினத்துத், தேவர்   தானவர் என்னும் தெவ்வர்
+
+இரு குறும்பு எறிந்து நின்ற   இசையினார் : வசை என்று எண்ணிப்,
+
+பொரு குறும்பு என்று, வென்று   புணர்வது பூ உண் வாழ்க்கை
+
+ஒருகுறும் குரங்கு என்று எண்ணி,   நெடிது நாண் உழக்கும் நெஞ்சர்.        5.8.5  	
+
+
+
+கட்டிய வாளர்; இட்ட   கவசத்தர்; கழலர்; திக்கைத்
+
+தட்டிய தோளர்; மேகம்   தடவிய கையர்; வானை
+
+எட்டிய முடியர்; தாளால்   இடறிய பொருப்பர்; ஈட்டிக்
+
+கொட்டிய பேரி என்ன,   மழை எனக், குமுறும் சொல்லார்.	        5.8.6  	
+
+
+
+வானவர் எறிந்த தெய்வ   அடுபடை வடுக்கள், மற்றைத்
+
+தானவர் துரந்த ஏதித்   தழும்பொடு தயங்கும் தோளர்;
+
+யானையும் பிடியும் வாரி   இடும் கயவாயர்; ஈன்ற
+
+கூனல் வெண்பிறையில் தோன்றும்   எயிற்றினர்; கொதிக்கும்கண்ணர்.                 5.8.7  	
+
+
+
+சக்கரம், உலக்கை, தண்டு,   தாரை, வாள், பரிகம், சங்கு,
+
+முற்கரம், முசுண்டி, பிண்டிபாலம்,   வேல், சூலம், முள் கோல்,
+
+பொன்கரம் குலிசம், பாசம்,   புகர்மழு, எழு பொன்குந்தம்,
+
+வில், கரும் கணை, விட்டேறு,   கழுக்கடை எழுக்கள் மின்ன.                 5.8.8  	
+
+
+
+பொன் நின்று கஞலும் தெய்வப்   பூணினர்; பொருப்புத் தோளர்;
+
+மின்நின்ற படையும், கண்ணும்,   வெயில் விரிக்கின்ற மெய்யர்;
+
+'என்? என்றார்க்கு,'என்? என்?'   என்றார்; எய்தியது அறிந்திலாதார்,
+
+முன் நின்றார் முதுகு தீயப்   பின் நின்றார் முடுகுகின்றார்.                 5.8.9  	
+
+
+
+வெய்து உறு படையின் மின்னர்,   வில்லினர், வீசு காலர்,
+
+மை உறு விசும்பில் தோன்றும்   மேனியர், மடிக்கும் வாயர்,
+
+கைபரந்து உலகு பொங்கிக்   கடையுகம் முடியும் காலைப்
+
+பெய்ய என்று எழுந்த மாரிக்கு   உவமை சால் பெருமை பெற்றார்.         5.8.10  	
+
+
+
+'பனி உறு சோலை சிந்தி,   வேரமும் பறித்தது, அம்மா!
+
+தனி ஒரு குரங்கு போலாம்!   நன்று நம் தருக்கு!'என்கின்றார்,
+
+'இனி ஒரு பழி மற்று உண்டோ   இதனின்?'என்று இரைத்துப் பொங்கி,
+
+முனிவு ���று மனத்தில் தாவி,   முந்துற முடுகுகின்றார்.         5.8.11  	
+
+
+
+எற்றுறு முரசும், வில் நாண்   ஏற விட்டு எடுத்த ஆர்ப்பும்,
+
+சுற்றுறு கழலும், சங்கும்,   தழெிதழெித்து உரப்பும் சொல்லும்,
+
+உற்று உடன்று ஒன்றாய் ஓங்கி   ஒலித்து எழுந்து, ஊழிப் பேர்வில்
+
+நல் திரைக் கடல்கேளாடு   மழைகளை, நா அடக்க.         5.8.12  	
+
+
+
+தெரு இடம் இல் என்று எண்ணி   வானிடைச் செல்கின்றாரும்,
+
+புருவமும் சிலையும் கோட்டிப்   புகை உயிர்த்து உயிர்க்கின்றாரும்,
+
+ஒருவரின் ஒருவர் முந்தி   முறை மறுத்து உருக்கின்றாரும்,
+
+விரிவு இலது இலங்கை'என்று   வழி பெறார் விளிக்கின்றாரும்.          5.8.13  	
+
+
+
+வாள் உறை விதிர்க்கின்றாரும்,   வாயினை மடிக்கின்றாரும்,
+
+தோள் உறத் தட்டிக் கல்லைத்   துகள் படத் துகைக்கின்றாரும்,
+
+தாள் பெயர்த்து இடம் பெறாது   தருக்கினர் நெருக்குவாரும்,
+
+கோள் வளை எயிறு தின்று   தீ எனக் கொதிக்கின்றாரும்.	        5.8.14  	
+
+
+
+அனைவரும் மலை என நின்றார்,   அளவு அறு படைகள் பயின்றார்,
+
+அனைவரும் அமரின் உயர்ந்தார்,   அகல் இடம் நெளிய நடந்தார்,
+
+அனைவரும் வரனின் அமைந்தார்,   அசனியின் அணிகள் அணிந்தார்,
+
+அனைவரும் அமரரை வென்றார்,   அசுரரை உயிரை அயின்றார்.           5.8.15  	
+
+
+
+குறுகின கவசரும் மின்போல்   குரை கழல் உரகரும், வன்போர்
+
+முறுகின பொழுதின், உடைந்தார்   முதுகு இட, முறுவல் பயின்றார்;
+
+இறுகின நிதிகிழவன் பேர்   இசை கெட அளகை எறிந்தார்;
+
+தெறுகுநர் இன்மையின் வல்தோள்   தினவு உற உலகு திரிந்தார்.           5.8.16  	
+
+
+
+	'வரைகளை இடறுமின்!'என்றால்,  'மறிகடல் பருகுமின்!'என்றால்,
+
+'இரவியை விழவிடும்!'என்றால்,  'எழுமழை பிழியுமின்!'என்றால்,
+
+'அரவினது அரசனை, ஒன்றோ,   தரையினொடு அரையுமின்!'என்றால்,
+
+'தரையினை எடும், எடும்!'என்றால்,   ஒருவர் அது அமைதல் சமைந்தார்.            5.8.17  	
+
+
+
+தூளியின் நிமிர் படலம் போய்   இமையவர் விழி துற, வெம் போர்
+
+மீளியின் இனம் என, வல் தாள்   விரை புலி நிரை என, விண் தோய்
+
+ஆளியின் அணி என, அன்றேல்,   அலை கடல் விடம் என, அஞ்சா,
+
+வாளியின் விசை கொடு, திண் கார்   வரை வருவன என, வந்தார்.           5.8.18   	
+
+கிங்கரர் பொழிலை வளைந்துகொள்ளுதல்
+
+
+
+பொறி தர விழி, உயிர் ஒன்றோ?   புகை உக, அயில் ஒளி, மின் போல்,
+
+செறிதர, உரும் அதிர்கின்றார்,   திசைதொறும் விசைகொடு சென்றார்,
+
+எறிதரு கடையுக வன்கால்   இடறிட, உடுவின் இனம்போய்
+
+மறிதர, மழை அகல் விண்போல்   வடிவு அழி பொழிலை, வளைந்தார்.           5.8.19  	
+
+அநுமன் கிங்கரரைக் காணுதல்
+
+
+
+வயிர் ஒலி, வளை ஒலி, வன் கார்   மழை ஒலி, முரசு ஒலி, மண்பால்
+
+உயிர் உலைவு உற நிமிரும் போர்   உறும் ஒலி, செவியின் உணர்ந்தான்;
+
+வெயில் விரி கதிரவனும் போய்   வெருவிட, வெளியிடை விண்தோய்
+
+கயிலையின் மலை என நின்றான்,   அனையவர் வருதொழில் கண்டான்.                 5.8.20  	
+
+அநுமன் தன் எண்ணம் பலித்ததற்கு மகிழ்தல்
+
+
+
+இத இயல் இது என முந்தே   இயைவு உற இனிது தெரிந்தான்;
+
+பத இயல் அறிவு பயந்தால்,   அதின் நல பயன் உளது உண்டோ?
+
+சிதவு இயல் கடி பொழில் ஒன்றே   சிதறிய செயல் தரு திண் போர்
+
+உதவு இயல் இனிதின் உவந்தான்,   எவரினும் அதிகம் உயர்ந்தான்.                 5.8.21  	
+
+கிங்கரர்கள் அநுமன்மேல் படைவீசுதல் (5618-5619)
+
+
+
+'இவன்! இவன்! இவன்!'என நின்றார்,  'இது!'என முதலி எதிர்ந்தார்,
+
+பவனனின் முடுகி நடந்தார்,   பகல் இரவு உற மிடைகின்றார்,
+
+புவனியும், மலையும், விசும்பும்,   பொரு அரு நகரும் உடன் போர்த்
+
+துவனியில் அதிர, விடம் போல்   சுடர்விடு படைகள் துரந்தார்.                 5.8.22  	
+
+
+
+மழைகளும், மறி கடலும் போய்   மதம் அற முரசம் அறைந்தார்,
+
+முழைகளின் இதழ்கள் திறந்தார்,   முதிர் புகை கதுவ முனிந்தார்,
+
+பிழை இல பட அரவின் தோள்   பிடர் உற அடி இடுகின்றார்,
+
+கழை தொடர் வனம் எரி உண்டால்   என, எறி படைஞர் கலந்தார்.                 5.8.23  	
+
+அநுமன் ஒருமரத்தைக் கையிற்கொண்டு நிமிர்தல்
+
+
+
+அறவனும் அதனை அறிந்தான்,   அருகினில் அழகின் அமைந்தார்
+
+இற இனின் உதவு நெடும் தார்   உயர் மரம் ஒருகை இயைந்தான்,
+
+உற வரு துணை என, ஒன்றோ,   உதவிய அதனை உவந்தான்,
+
+நிறை கடல் கடையும் நெடும் தாள்   மலை என, நடுவண் நிமிர்ந்தான்.                5.8. 24  	
+
+அரக்கர் சிதைந்து அழிதல் (5621-5631)
+
+
+
+பருவரை புரைவன வன் தோள்   பனி மலை அருவி நெடும் கால்
+
+சொரிவன பல என, மண் தோய்   துறை பொரு குருதி சொரிந்தார்,
+
+ஒருவரை ஒருவர் தொடர்ந்தார்   உயர் தலை உடைய உருண்டார்;
+
+அரு வரை நெரிய விழும் பேர்   அசனியும் அசைய அறைந்தான்.                 5.8.25  	
+
+
+
+பறை புரை விழிகள் பறிந்தார்,   படியிடை நெடிது படிந்தார்,
+
+பிறை புரை எயிறும் இழந்தார்,   பிடரொடு தலைகள் பிளந்தார்,
+
+குறை உயிர் சிதற நெரிந்தார்,   குடரொடு குருதி குழைந்தார்,
+
+முறை முறை படைகள் எறிந்தார்,   முடை உடல் மறிய முறிந்தார்.                 5.8.26  	
+
+
+
+புடையொடு விடு கனலின் காய்   பொறி இடை மயிர்கள் புகைந்தார்,
+
+தொடையொடு முதுகு துணிந்தார்,   சுழிபடு குருதி சொரிந்தார்,
+
+படை இடை ஒடிய, நெடும் தோள்   பறிதர, வயிறு திறந்தார்,
+
+இடையிடை, மலையின், விழுந்தார்,   இகல் பொர முடுகி எழுந்தார்.                 5.8.27  	
+
+
+
+புதைபட இருளின் மிடைந்தார்,   பொடியிடை நெடிது புரண்டார்,
+
+விதைபடும் உயிரர் விழுந்தார்,   விளியொடு விழியும் இழந்தார்,
+
+கதையொடு முதிர மலைந்தார்,   கணைபொழி சிலையர் கலந்தார்,
+
+உதைபட உரனும் நெரிந்தார்,   உதறொடு குருதி உமிழ்ந்தார்.                 5.8.28  	
+
+
+
+அயல் அயல் மலையொடு அறைந்தான்,   அடு பகை அளகை அடைந்தார்,
+
+வியல் இடம் மறைய விரிந்தார்,   மிசை உலகு அடைய மிடைந்தார்,
+
+புயல் தொடு கடலின் விழுந்தார்,   புடை புடை சிதைவொடு சென்றார்,
+
+உயர்வு உற விசையின் எறிந்தான்,   உடலொடும் உலகு துறந்தார்.                 5.8.29  	
+
+
+
+தெறித்த வன்தலை, தெறித்தன   செறி சுடர்க் கவசம்,
+
+தெறித்த பைங்கழல், தெறித்தன   சிலம்பொடு பொலம் தார்,
+
+தெறித்த பல் மணி, தெறித்தன   பெரும் பொறித் திறங்கள்,
+
+தெறித்த குண்டலம், தெறித்தன   கண்மணி சிதறி.                 5.8.30  	
+
+
+
+வாள்கள் இற்றன இற்றன வரிசிலை வயிரத்
+
+தோள்கள் இற்றன இற்றன சுடர் மழுச் சூலம்
+
+நாள்கள் இற்றன இற்றன நகை எயிற்று ஈட்டம்
+
+தாள்கள் இற்றன இற்றன படையுடைத் தடக்கை.                 5.8.31  	
+
+
+
+தெறித்த வன்தலை, தெறித்தன   செறி சுடர்க் கவசம்,
+
+தெறித்த பைங்கழல், தெறித்தன   சிலம்பொடு பொலம் தார்,
+
+தெறித்த பல் மணி, தெறித்தன   பெரும் பொறித் திறங்கள்,
+
+தெறித்த குண்டலம், தெறித்தன   கண்மணி சிதறி.                 5.8.32
+
+
+
+உக்க பல் குவை உக்கன துவக்கு எலும்பு உதிர்வு உற்று
+
+உக்க முற்கரம் உக்கன முசுண்டிகள் உடைவுற்று
+
+உக்க சக்கரம் உக்கன உடல் திறந்து உயிர்கள்
+
+உக்க கப்பணம் உக்கன உயர்மணி மகுடம்.                 5.8.33
+
+
+
+தாள்களால் பலர் தடக்கைகளால் பலர் தாக்கும்
+
+தோள்களால் பலர் சுடர் விழியால் பலர் தொடரும்
+
+கோள்களால் பலர் குத்துகளால் பலர் தத்தம்
+
+வாள்களால் பலர் மரங்களினால் பலர் மடிந்தார்.                 5.8.34
+
+
+
+ஈர்க்கப்பட்டனர் சிலர் சிலர் இடிப்புண்டு பட்டார்
+
+பேர்க்கப்பட்டனர் சிலர் சிலர் பிடியுண்டு பட்டார்
+
+ஆர்க்கப்பட்டனர் சிலர் சிலர் அடியுண்டு பட்டார்
+
+பார்க்கப்பட்டனர் சிலர் சிலர் பயமுண்டு பட்டார்.                 5.8.35
+
+
+
+அநுமன் செய்த போர்முறை (5632-5634)
+
+
+
+ஓடிக் கொன்றனன் சிலவரை உடல் உடல் தோறும்
+
+கூடிக் கொன்றனன் சிலவரைக் கொடி நெடு மரத்தால்
+
+சாடிக் கொன்றனன் சில��ரைப் பிணம் தொறும் தடவித்
+
+தேடிக் கொன்றனன் சிலவரைக் கறங்கு எனத் திரிவான்.                 5.8.36
+
+
+
+முட்டினார் பட முட்டினான் முறை முறை முடுகிக்
+
+கிட்டினார் படக் கிட்டினான் கிரி என நெருங்கிக்
+
+கட்டினார் படக் கட்டினான் கைகளால் மெய்யில்
+
+தட்டினார் படத் தட்டினான் மலை எனத் தகுவான்.                 5.8.37
+
+
+
+உறக்கினும் கொல்லும், உணரினும்   கொல்லும், மால் விசும்பில்
+
+பறக்கினும் கொல்லும், படரினும்   கொல்லும், மின் படைக்கை
+
+நிறக் கரும் கழல் அரக்கர் கண்   நெறிதொறும் பொறிகள்
+
+பிறக்க நின்று, எறி படைகளைத்   தடக்கையால் பியையும்.                 5.8.38  	
+
+
+
+அநுமன் செய்த போரினால் சுற்றிலும் நேர்ந்த நிகழ்ச்சிகள் (5635-5641)
+
+
+
+சேறும் வண்டலும் மூளையும்   நிணமுமாய்த் திணிய,
+
+நீறு சேர் நெடும்தெரு எலாம்   நீத்தமாய் நிரம்ப,
+
+ஆறு போல் வரும் குருதி, அவ்   அநுமனால் அலைப்பு உண்டு
+
+ஈறு இல் வாய்தொறும் உமிழ்வதே   ஒத்தது; அவ் இலங்கை.                 5.8.39  	
+
+
+
+கருது காலினும் கையினும் வாலினும் கட்டிச்
+
+சுருதியே அன்ன மாருதி மரத்திடை துரப்பான்
+
+நிருதர் எந்திரத்து இடு கரும்பு ஆம் என நெரிவார்
+
+குருதி சாறு எனப் பாய்வது குரைகடல் கூனில்                 5.8.40  	
+
+
+
+எடுத்து அரக்கரை எறிதொறும் அவர் உடல் எற்றக்
+
+கொடித் திண் மாளிகை இடிந்தன மண்டபம் குலைந்த
+
+தடக்கை யானைகள் மறிந்தன கோபுரம் தகர்ந்த
+
+பிடிக் குலங்களும் புரவியும் அவிந்தன பெரிய.                 5.8.41  	
+
+
+
+தம்தம் மாடங்கள் தம் உடலால் சிலர் தகர்த்தார்;
+
+தம்தம் மாதரைத் தம் கழலால் சிலர் சமைத்தார்;
+
+தம்தம் மாக்களைத் தம்படையால் சிலர் தடிந்தார்
+
+எற்றி மாருதி தடக்கைகளான் விசைத்து எறிய.                 5.8.42
+
+
+
+ஆடல் மாக் களிறு அனையவன்,   அரக்கியர்க்கு அருளி
+
+வீடு நோக்கியே செல்க என்று   சிலவரை விட்டான்,
+
+கூடினார்க்கு அவர் உயிர் எனச்   சிலவரைக் கொடுத்தான்,
+
+ஊடினார்க்கு அவர் மனைதொறும்   சிலவரை உய்த்தான்.                5.8. 43
+
+
+
+தரு எலாம் உடல்,   தறெ்றி எலாம் உடல், சதுக்கத்து
+
+உரு எலாம் உடல்,   உவரி எலாம் உடல், உள் ஊர்க்
+
+கரு எலாம் உடல்,   காயம் எலாம் உடல், அரக்கர்
+
+தெரு எலாம் உடல்,   தேயம் எலாம் உடல் சிதறி.                 5.8.44  	
+
+
+
+ஊன் எலாம் உயிர் கவர் உறும் காலன் ஓய்ந்து உலந்தான்
+
+தான் எலாரையும் மாருதி சாடுகை தவிரான்
+
+மீன் எலாம் உயிர் மேகம் எலாம் உயிர் மேல் மேல்
+
+வான் எலாம் உயிர் மற்றும் எலாம் உயிர் சுற்றி.                 5.8.45  	
+
+
+
+அரக்கர் நடுவில் அநுமன் விளங்கிய காட்சி (5642-5645)
+
+
+
+ஆக இச் செரு விளைவுறும் அமைதியின் அரக்கர்
+
+மோகம் உற்றனர் ஆம் என முறை முறை முனிந்தார்
+
+மாகம் முற்றவும் மாதிரம் முற்றவும் வளைந்தார்
+
+மேகம் ஒத்தனர்; மாருதி வெய்யவன் ஒத்தான்.                 5.8.46  	
+
+
+
+அடல் அரக்கரும், ஆர்த்தலின்,   அலைத்தலின், அயரப்
+
+புடை பெருத்து உயர் பெருமையின்,   கருமையின், பொலிவின்,
+
+மிடல் அயில் படை மீன் என   விலங்கலின், கலங்கும்
+
+கடல் நிகர்த்தனர்,   மாருதி மந்தரம் கடுத்தான்.                 5.8.47  	
+
+
+
+கரதலத்தினும் காலினும் வாலினும் கதுவ
+
+நிரை மணித் தலை நெரிந்து உகச் சாய்ந்து உயிர் நீப்பார்
+
+சுரர் நடுக்குற அழுதுகொண்டு எழுந்த நாள் தொடரும்
+
+உரகர் ஒத்தனர் அநுமனும் கலுழனே ஒத்தான்.                        5.8.48
+
+
+
+மானம் உற்ற தம் பகையினால் முனிவு உற்று வளைந்த
+
+மீன் உடைக் கடல் இடையினும் உலகு எலாம் மிடைந்த
+
+ஊன் அறக் கொன்று துகைக்கவும் ஒழிவு இலா நிருதர்
+
+ஆனை ஒத்தனர் ஆள் அரி ஒத்தனன் அநுமன்.                  5.8.49
+
+
+
+அநுமனின் விழுப்புண்
+
+
+
+எய்த எற்றின எறிந்தன ஈர்த்தன இகலிப்
+
+பொய்த குத்தின பொதுத்தன தொளைத்தன போழ்ந்த
+
+கொய்த சுற்றின பற்றின குடைந்தன பொலிந்த
+
+அய்யன் மல் பெரும் புயத்தன புண் அளப்பு அரிதால்.                     5.8.50
+
+
+
+தேவர்கள் அநுமனைப் புகழ்தல்
+
+
+
+கார்க் கரும் தடம் கடல்களும்   மழை முகில் கணனும்
+
+வேர்க்க, வெம் செரு விளைத்து எழும்   வெள் எயிற்று அரக்கர்
+
+போர்க் குழாம் படி பூசலின்,   ஐயனைப் புகழ்வுற்று
+
+ஆர்க்கும் விண்ணவர் அமலையே   உயர்ந்தது அன்று அமரில்.                        5.8.51
+
+
+
+அநுமன் மேல் பூச்சொரிதல்
+
+
+
+மேவும் வெம் சினத்து அரக்கர்கள்   முறை முறை விசையால்
+
+ஏவும் பல் படை எத்தனை   கோடிகள் எனினும்
+
+தூவும்; தேவரும் மகளிரும்   முனிவரும் சொரிந்த
+
+பூவும், புண்களும், தெரிந்தில   மாருதி புயத்தில்.                        5.8.52
+
+
+
+அநுமனின் தளராத நிலை
+
+
+
+பெயர்க்கும் சாரிகை கறங்கு எனத்   திசைதொறும் பெயர்வின்,
+
+உயர்க்கும் விண்மிசை ஓங்கலின்,   மண்ணின் வந்து உறலின்,
+
+அயர்த்து வீழ்ந்தனர் அழிந்தனர்   அரக்கராய் உள்ளார்;
+
+வெயர்த்திலன் மிசை, உயிர்த்திலன்   நல் அற வீரன்.                           5.8.53
+
+
+
+கிங்கரர் அனைவரும் மடிதல்
+
+
+
+எஞ்சல் இல் கணக்கு அறிந்திலம் இராவணன் ஏவ
+
+நஞ்சம் உண்டவர் ஆம் என அநுமன் மேல் நடந்தார்
+
+துஞ்சினார் அல்லது யாவரும் மறத்தொடும் தொலைவுற்று
+
+அஞ்சினார் இல்லை; அரக்கரில் வீரர் மற்று யாரே.                         5.8.54	
+
+
+
+பொழிற்காவலர் இராவணனிடம் ஓடுதல் (5651-5652)
+
+
+
+வந்த கிங்கரர் ஏ எனும் மாத்திரை மடிந்தார்;
+
+நந்த வானத்து நாயகர் ஓடினர் நடுங்கிப்
+
+பிந்து காலினர் கையினர் பெரும்பயம் பிடரின்
+
+உந்த ஆயிரம் பிணக்குவை மேல் விழுந்து உளைவார்.                      5.8.55
+
+
+
+விரைவின் உற்றனர் விம்மல் உற்று யாதொன்றும் விளம்பார்
+
+கரதலத்தினால் பட்டதும் கட்டு உரைக்கின்றார் :
+
+தரையின் நிற்கிலர் திசைதொறும் நோக்கினர் சலிப்பார்;
+
+அரசன் மற்றவர் அலக்கணே உரைத்திட அறிந்தான்.                          5.8.56
+
+
+
+காவலாளிகளை இராவணன் வினாவுதல்
+
+
+
+"இறந்து நீங்கினரோ? இன்று என்   ஆணையை இகழ்ந்து,
+
+துறந்து நீங்கினரோ? அன்றி,   வெம் சமர் தொலைந்தார்,
+
+மறந்து நீங்கினரோ? என்கொல்   வந்தது?" என்று உரைத்தான், 
+
+நிறம் செருக்குற, வாய்தொறும்   நெருப்பு உமிழ்கின்றான்.                        5.8.57
+
+
+
+கிங்கரர் பட்டமை கூறல்
+
+
+
+"சலம் தலைக் கொண்டனர் ஆய தன்மையார்
+
+அலந்திலர் செரு களம் அத்து அஞ்சினார் அலர் :
+
+புலம் தெரி பொய்க் கரி புகலும் புன்கணார்
+
+குலங்களின் அவிந்தனர் குரங்கினால்!"என்றார்.                         5.8.58
+
+
+
+இராவணன் நாணுதல்
+
+
+
+ஏவலின் எய்தினர் இருந்த எண்திசைத்
+
+தேவரை நோக்கினான் நாணும் சிந்தையான்;
+
+"யாவது? என்று அறிந்திலிர் போலுமால்!"என்றான்
+
+மூவகை உலகையும் விழுங்க மூள்கின்றான்.                         5.8.59
+
+
+
+இராவணன் மீட்டும் வினாவுதல்
+
+
+
+மீட்டு அவர் உரைத்திலர் பயத்தின் விம்முவார்;
+
+தோட்டு அலர் இன மலர்த் தொங்கல் மோலியான்
+
+"வீட்டியது அரக்கரை என்னும் வெவ்வுரை
+
+கேட்டதோ? கண்டதோ? கிளத்துவீர்!"என்றான்.                       5.8.60 	
+
+
+
+அரக்கர் அழிந்ததை அறிவித்தல்
+
+
+
+"கண்டனம் ஒரு புடை நின்று கண்களால்
+
+தணெ் திரைக் கடல் என வளைந்த சேனையை
+
+மண்டலம் திரிந்து ஒரு மரத்தினால் உயிர்
+
+உண்டது; அக் குரங்கு இனம் ஒழிவது அன்று!"என்றார்.               5.8.61
+
+----------------
+
+
+
+5.9  சம்புமாலி வதைப் படலம்  5658 - 5708
+
+
+
+அனுமனைப் பிணித்துக் கொணருமாறு இராவணன் சம்புமாலியை ஏவுதல்
+
+
+
+கூம்பின கையன் நின்ற   குன்று எனக் குவவுத் திண் தோள்
+
+பாம்பு இவர் தறுகண் சம்புமாலி   என்பவனைப் பாரா,
+
+'வாம் பரித் தானையோடு   வளைத்து அதன் மறனை மாற்றித்
+
+தாம்பினில் பற்றித் தந்து என்   மனச் சினம் தணித்தி'என்றான்.              5.9.1  	
+
+சம்புமாலி மகிழ்ந்து போருக்குப் புறப்படல்
+
+
+
+ஆயவன் வணங்கி, "ஐய!   அளப்பரும் அரக்கர் முன்னர்,
+
+'நீ இது முடித்தி'என்று   நேர்ந்தனை நினைவின் எண்ணி
+
+ஏயினை! என்னப் பெற்றால்,   என்னின் யார் உயர்ந்தார்?" என்னாப்
+
+போயினன்; இலங்கை வேந்தன்   போர்ச் சினம் போவது ஒப்பான்.                 5.9.2  	
+
+சம்புமாலியுடன் சென்ற சேனைகள்
+
+
+
+தன்னுடைத் தானையோடும்,   தயமுகன்'தருக'என்று ஏய
+
+மன் உடைச் சேனையோடும்,   தாதை வந்து ஈந்த வாளின்
+
+மின் உடைப் பரவையோடும்,   வேறு உேளார் சிறப்பின் விட்ட
+
+பின் உடை அனிகத்தோடும்,   பெயர்ந்தனன், பெரும்போர் பெற்றான்.                 5.9.3  	
+
+யானையும் தேரும்
+
+
+
+உரும் ஒத்த முழக்கின் செங்கண்   வெள் எயிற்று ஓடை நெற்றிப்
+
+பருமித்த கிரியில் தோன்றும்   வேழமும், பதுமத்து அண்ணல்
+
+நிருமித்த எழிலி முற்றிற்று   என்னல் ஆம் நிலைய நேமிச்
+
+சொரி முத்த மாலை சூழும்   துகில் கொடித் தடம் தேர் சுற்ற.                 5.9.4  	
+
+குதிரையும் காலாளும்
+
+
+
+காற்றினை மருங்கில் கட்டிக்   கால்வகுத்து உயிரும் கூட்டிக்
+
+கூற்றினை ஏற்றி அன்ன   குலப்பரி குழுவக், குன்றின்
+
+தூற்றினின் எழுப்பி ஆண்டுத்   தொகுத்து எனச் சுழல் பைங்கண்ண
+
+வேற்று இனப் புலியேறு என்ன,   வியந்து எழும் பதாதி ஈட்டம்.	             5.9.5  	
+
+பலவகைப் படைக்கலமும் விளங்குதல்
+
+
+
+தோமரம், உலக்கை, கூர்வாள்,   சுடர்மழு, குலிசம், தோட்டி
+
+தாம் அரம் தின்ற கூர்வேல்,   தழல் ஒளிவட்டம், சாபம்,
+
+காமர் தண்டு, எழுக்கள், காந்தும்   கப்பணம், காலபாசம்,
+
+மாமர வலயம், வெம் கோல்   முதலிய வயங்க மாதோ.             5.9.6  	
+
+பதாகைகள் செறிதல்
+
+
+
+எத்திய அயில், வேல், குந்தம்,   எழுமுதல் இனைய ஏந்திக்
+
+குத்திய திளைப்ப, மீதில்   குழுவின மழை மாக் கொண்டல்
+
+பொத்து உகு பொருவு இல்   நல் நீர் சொரிவன போவ போலச்
+
+சித்திரப் பதாகை ஈட்டம்   திசை தொறும் செறிவ செல்ல.                5.9.7  	
+
+பலவகை ஒலியெழல்
+
+
+
+பல் இயம் துவைப்ப, நல் மாப்   பணிலங்கள் முரலப், பொன் தேர்ச்
+
+சில்லிகள் இடிப்ப, வாசி   சிரித்திடச் செறி பொன் தாரும்,
+
+வில்லும் நின்று இசைப்ப, யானை   முழக்கம் விட்டு ஆர்ப்ப, விண் தோய்
+
+ஒல் ஒலி வானில் தேவர்   உரை தெரிவு ஒழிக்கும் மன்னோ.                 5.9.8  	
+
+தூளி பரவுதல்
+
+
+
+மின் நகு கிரிகள் யாவும்   மேருவின் விளங்கித் தோன்ற
+
+தொல் நகர் பிறவும் எல்லாம்   பொலிந்தன துறக்கம் என்ன;
+
+அன்னவன் சேனை செல்ல   ஆர்கலி இலங்கை ஆய
+
+பொன் நகர் தகர்ந்து, பொங்��ி,   ஆர்த்து, எழு, தூளி போர்ப்ப.                 5.9.9  	
+
+சம்புமாலியொடு சென்ற சேனையின் அளவு
+
+
+
+ஆயிரம் ஐந்தொடு ஐந்து ஆம் ஆழி   அம் தடம் தேர், அத்தேர்க்கு
+
+ஏயின இரட்டி யானை,   யானையின் இரட்டி பாய்மா,
+
+போயின பதாதி சொன்ன   புரவியின் இரட்டி போல் ஆம்,
+
+தீயவன் தடம் தேர் சுற்றித்   தறெ்று எனச் சென்ற சேனை.	            5.9.10  	
+
+
+
+தேர் வீரர்
+
+
+
+வில் மறைக் கிழவர், நானா   விஞ்சையர், வரத்தின் மிக்கார்,
+
+வல் மறக் கண்ணர், ஆற்றல்   வரம்பு இலா வயிரத் தோளார்,
+
+தொல் மறக் குலத்தர், தூணி   தூக்கிய புறத்தர், மார்பின்
+
+கல் மறைத்து ஒளிரும் செம்பொன்   கவசத்தர், கடும் தேர் ஆட்கள்.           5.9.11  	
+
+
+
+யானை வீரர்
+
+
+
+பொரு திசை யானை ஊரும்   புனிதனைப் பொருவும் பொற்பர்,
+
+சுரி படைத் தொழிலும் மற்றை   அங்குசத் தொழிலும் தொக்கார்
+
+நிருதியில் பிறந்த வீரர்,   நெருப்பு இடைப் பரப்பும் கண்ணர்,
+
+பரிதியில் பொலியும் மெய்யர்,   படு மதக் களிற்றின் பாகர்.          5.9.12  	
+
+
+
+குதிரை வீரர்
+
+
+
+ஏர் கெழு திசையும், சாரி   பதினெட்டும், இயல்பின் எண்ணிப்
+
+போர் கெழு படையும் கற்ற   வித்தகப் புலவர்; போரில்
+
+தேர் கெழு மறவர், யானைச்   சேவகர், சிரத்தில் செல்லும்
+
+தார் கெழு புரவி என்னும்   தம் மனம் தாவப் போனார்.           5.9.13  	
+
+
+
+சம்புமாலி நால்வகைத்தானையொடும் போர்க்குச் செல்லுதல்
+
+
+
+அந் நெடும் தானை சுற்ற,   அமரரை அச்சம் சுற்ற,
+
+பொன் நெடும் தேரில் போனான்;   பொருப்பு இடை நெருப்பில் பொங்கி,
+
+தன் நெடும் கண்கள் காந்த,   தாழ்பெரும் கவசம் மார்பில்
+
+மின் இட, வெயிலும் வீச,   வில் இடும் எயிற்று வீரன்.           5.9.14  	
+
+
+
+அரக்கர் வரவு நோக்கி நின்ற அனுமன் தோற்றம் (5672-5673)
+
+
+
+நந்தன வனத்துள் நின்ற,   நாயகன் தூதன் தானும்,
+
+"வந்திலர் அரக்கர்,"என்னும்   மனத்தினன், வழியை நோக்கி,
+
+சந்திரன் முதல வான   மீன் எலாம் தழுவ நின்ற,
+
+இந்திர தனுவின் தோன்றும்   தோரணம் இவர்ந்து நின்றான்.          5.9.15  	
+
+
+
+கேழ் இரும் மணியும், பொன்னும்,   விசும்பு இருள் கிழித்து வீங்க,
+
+ஊழ் இரும் கதிர்கேளாடும்   தோரணத்து உம்பர் மேலான்,
+
+சூழ் இரும் கதிர்கள் எல்லாம்   தோற்றிடச் சுடரும் சோதி,
+
+ஆழியின் நடுவண் தோன்றும்   அருக்கனே அனையன் ஆனான்.            5.9.16  	
+
+
+
+அனுமன் ஆர்த்தல்
+
+
+
+செல்லொடு மேகம் சிந்தத்,   திரைக்கடல் சிலைப்புத் தீர,
+
+கல் அளை கிடந்த நாகம்   உயிரொடு விடமும் கால,
+
+கொல் இயல் அரக்கர் நெஞ்சில்   குடிபுக அச்��ம், வீரன்
+
+வில் என இடிக்க, விண்ணோர்   நடுக்கு உற வீரன் ஆர்த்தான்.          5.9.17  	
+
+
+
+அனுமன் தோள்கொட்டுதல்
+
+
+
+நின்றன திசைக்கண் வேழம்,   நெடும் களிச் செருக்கு நீங்க,
+
+தென் திசை நமனும் உள்ளம்   துணுக்கு என, சிந்தி வானில்
+
+பொன்றல் இல் மீன்கள் எல்லாம்   பூ என உதிர, பூவும்
+
+குன்றமும் பிளக்க, வேலை   துளக்கு உற, கொட்டினான் தோள்.          5.9.18  	
+
+
+
+அரக்கரும் ஆர்த்து அனுமனை அணுகமுடியாது நிற்றல்
+
+
+
+அவ்வழி அரக்கர் எல்லாம்   அலை நெடும் கடலின் ஆர்த்தார்,
+
+செவ்வழிச் சேறல் ஆற்றார்,   பிணப் பெரும் குன்றம் தறெ்றி
+
+வெவ்வழிக் குருதி வெள்ளம்   புடை மிடைந்து உயர்ந்து வீங்க
+
+"எவ்வழிச் சேறும்,"என்றார்   தமர் உடம்பு இடறி வீழ்வார்.           5.9.19  	
+
+
+
+அணிவகுத்து எதிர்ந்த சம்புமாலியைக் கண்டு அனுமன் மகிழ்தல்
+
+
+
+ஆண்டு நின்று அரக்கன் வெவ்வேறு   அணி வகுத்து, அனிகம் தன்னை
+
+மூண்டு இரு புடையும் முன்னும்   முறை முறை முடுக ஏவித்
+
+தூண்டினன், தானும் திண் தேர்;   தோரணத்து இருந்த தோன்றல்
+
+வேண்டியது எதிர்ந்தான் என்ன   வீங்கினன் விசயத் திண் தோள்.                 5.9.20  	
+
+
+
+அனுமனும் போர்க்கு அமைந்து நிற்றல்
+
+
+
+ஐயனும் அமைந்து நின்றான்,   ஆழியான் அளவின் நாமம்
+
+நெய் சுடர் விளக்கில் தோன்றும்   நெற்றியே நெற்றி ஆக,
+
+மொய் மயிர்ச் சேனை பொங்க,   முரண் அயில் உகிர் வாள் மொய்த்த
+
+கைகளே கைகள் ஆக,   கடைக்குழை திருவால் ஆக.                 5.9.21  	
+
+
+
+அரக்கர் அனுமன்மேல் படைவழங்கல்
+
+
+
+வயிர்கள் வால் வளைகள் விம்ம,   வரி சிலை சிலைப்ப, மாயப்
+
+பயிர்கள் ஆர்ப்பு எடுப்ப, மூரிப்   பல் இயம் குமுற, பற்றிச்
+
+செயிர்கொள் வாள் அரக்கர், சீற்றம்   செருக்கினர், படைகள் சிந்தி,
+
+வெயில்கள் போல் ஒளிகள் வீச,   வீரன் மேல் கடிதுவிட்டார்.                 5.9.22  
+
+
+
+அனுமன் போர்த்திறம் (5680-5697)
+
+
+
+கருங்கடல் அரக்கர்தம்   படைக்கலம், கரத்தால்
+
+பெருங்கடல் உறப், புடைத்து,   இறுத்து உகப் பிசைந்தான்;
+
+விரிந்தன பொறிக் குலம்;   நெருப்பு என வெகுண்டு ஆண்டு
+
+இருந்தவன், கிடந்தது ஒர்   எழு தெரிந்து எடுத்தான்.                 5.9.23  	
+
+
+
+இருந்தனன் எழுந்தனன் இழிந்தனன் உயர்ந்தான்
+
+திரிந்தனன் புரிந்தனன் என நனி தெரியார்;
+
+விரிந்தவர் குவிந்தவர் விலங்கினர் கலந்தார்
+
+பொருந்தினர் நெருங்கினர் களம் படப் புடைத்தான்.                 5.9.24  	
+
+
+
+எறிந்தன எய்தன இடி உருமு என மேல்
+
+செறிந்தன படைக்கலம் இடைக்கையின் சிதைத��தான்
+
+முறிந்தன தெறும் கரி முடிந்தன தடம் தேர்
+
+மறிந்தன பரி நிரை வலக்கையின் மலைந்தான்.                 5.9.25  	
+
+
+
+அனுமனால் யானைப்படை அழிதல்
+
+
+
+இழந்தன நெடும் கொடி இழந்தன இரும் கோடு
+
+இழந்தன நெடும் கரம் இழந்தன வியன் தாள்
+
+இழந்தன முழங்கு ஒலி இழந்தன மதம் பாடு
+
+இழந்தன பெரும் கதம் இரும் கவுள் யானை.                 5.9.26  	
+
+
+
+தேர்ப்படை அழிதல்
+
+
+
+நெரிந்தன தடம் சுவர் நெரிந்தன பெரும் பார்
+
+நெரிந்தன நுகம் புடை நெரிந்தன அதன் கால்
+
+நெரிந்தன கொடிஞ்சிகள் நெரிந்தன வியன்தார்
+
+நெரிந்தன கடும்பரி நெரிந்தன நெடும் தேர்.                 5.9.27  	
+
+
+
+குதிரைப்படை அழிதல்
+
+
+
+ஒடிந்தன உருண்டன உலந்தன புலந்த;
+
+இடிந்தன எரிந்தன நெரிந்தன எழுந்த;
+
+மடிந்தன மறிந்தன முறிந்தன மலைபோல்
+
+படிந்தன முடிந்தன கிடந்தன பரிமா.                 5.9.28  	
+
+
+
+காலாட்படை அழிதல்
+
+
+
+வெருண்டனர் வியந்தனர் விழுந்தனர் எழுந்தார்
+
+மருண்டனர் மயங்கினர் மறிந்தனர் இறந்தார்;
+
+உருண்டனர் உலைந்தனர் உழைத்தனர் பிழைத்தார்
+
+சுருண்டனர் புரண்டனர் தொலைந்தனர் மலைந்தார்.                 5.9.29
+
+
+
+கரிகொடு கரிகளைக் களம் படப் புடைத்தான்
+
+பரிகொடு பரிகளைத் தலத்து இடைப் படுத்தான்
+
+வரி சிலை வயவரை வயவரின் மடித்தான்
+
+நிரைமணித் தேர்களைத் தேர்களின் நெரித்தான்.                 5.9.30
+
+
+
+மூளையும் உதிரமும் முழங்கு இரும் குழம்பாய்
+
+மீள் இரும் குழைபடக் கரி விழுந்து அழுந்த
+
+தாெளாடும் தலை உக தடம் நெடும் கிரிபோல்
+
+தோெளாடும் நிருதரை வாெளாடும் துகைத்தான்.               5.9.31
+
+
+
+மல்லொடு மலை மலைத் தோளரை வளைவாய்ப்
+
+பல்லொடும் நெடும் கரப் பகட்டொடும் பரும் தாள்
+
+வில்லொடும் அயிலொடும் விறலொடும் விளிக்கும்
+
+சொல்லொடும் உயிரொடும் நிலத்தொடும் துகைத்தான்.                   5.9.32
+
+
+
+புகை நெடும் பொறி புகும் திசைதொறும் பொலம் தார்ச்
+
+சிகை நெடும் சுடர் விடும் தேர் தொறும் சென்றான்;
+
+தகை நெடும் கரிதொறும் பரிதொறும் சரித்தான்;
+
+நகை நெடும் படைதொறும் தலைதொறும் நடந்தான்.                   5.9.33
+
+
+
+வென்றி வெம் புரவியின் வெரிநினும் விரவார்
+
+மன்றல் அம் தார் அணி மார்பினும் மணித் தேர்
+
+ஒன்றின் நின்று ஒன்றினும் உயர் மத மழை தாழ்
+
+குன்றினும் கடை உகத்து உரும் எனக் குதித்தான்.                     5.9.34
+
+
+
+பிரிவு அரும் ஒரு பெரும் கோல் என பெயரா
+
+இரு வினை துடைத்தவர் அறிவு என எவர்க்கும்
+
+வரு முலை விலைக்கு என மதித்தனர் வழ���்கும்
+
+தெரிவையர் மனம் என கறங்கு என திரிந்தான்.                     5.9.35
+
+
+
+"அண்ணல் அவ் அரியினுக்கு அடியவர் அவன்சீர்
+
+நண்ணுவர்"எனும் பொருள் நவை அறத் தெரிப்பான்
+
+மண்ணினும் விசும்பினும் மருங்கினும் மலைந்தார்
+
+கண்ணினும் மனத்தினும் தனித்தனி கலந்தான்.                       5.9.36
+
+
+
+கொடித் தடம் தேரொடும் குரகதக் குழுவை
+
+அடித்து ஒரு தடக் கையின் நிலத்திடை அரைத்தான்;
+
+இடித்து நின்று அதிர் கதத்து எயிற்று வன் பொருப்பைப்
+
+பிடித்து ஒரு தடக் கையின் உயிர் உகப் பிழிந்தான்.                 5.9.37
+
+
+
+கறுத்து எழு நிறத்தினர் எயிற்றினர் கயிற்றார்
+
+செறுத்து எரி விழிப்பவர் சிகைக் கழு வலத்தார்
+
+மறுத்து எழு மறலிகள் இவர் என அதிர்ந்தார்; 
+
+ஒறுத்து உருத்திரன் என தனித்தனி உதைத்தான்.                     5.9.38
+
+
+
+சக்கரம் தோமரம் உலக்கை தண்டு அயில் வாள்
+
+மிக்கன தேர் பரி குடை கொடி விரவி
+
+உக்கன குருதி அம் பெரும் திரை உருட்டி
+
+புக்கன கடல் இடை நெடும் கரம் பூட்கை.                    5.9.39
+
+
+
+எட்டின விசும்பினை எழு பட எழுந்த
+
+முட்டின மலைகளை முயங்கின திசையை
+
+ஒட்டின ஒன்றை ஒன்று ஊடு அடித்து உதைந்து
+
+தட்டு முட்டு ஆடின தலையொடு தலைகள்.                     5.9.40
+
+
+
+சம்புமாலி தனிப்பட்டுச் சீற்றங்கொள்ளுதல்
+
+
+
+கானே காவல் வேழக் கணங்கள்,   கதம் வாள் அரி கொன்ற
+
+வானே எய்தத் தனியே நின்ற,   மதம் மால் வரை ஒப்பான்,
+
+தேனே புரை கண், கனலே சொரிய,   சீற்றம் செருக்கினான்;
+
+தானே ஆனான் சம்புமாலி,   காலன் தன்மையான்.                      5.9.41
+
+
+
+சம்புமாலி போர்க்கு விரைதல்
+
+
+
+காற்றின் கடிய கலினம் புரவி   நிருதர் களத்து உக்கார்;
+
+ஆற்றுக் குருதி நிணத்தோடு அடுத்த   அள்ளல் பெரும் கொள்ளைச்
+
+சேற்றில் செல்லா தேரின் ஆழி,   ஆழும்; நிலை தேரா
+
+வீற்றுச் செல்லும் வெளியோ இல்லை,   அளியன் விரைகின்றான்                      5.9.42
+
+
+
+அனுமன், தனிநின்ற சம்புமாலியிடம் இரங்கிக் கூறுதல்
+
+
+
+"ஏதி ஒன்றால், தேரும் அஃதால்,   எளியோர் உயிர் கோடல்
+
+நீதி அன்றால், உடன்வந்தாரைக்   காக்கும் நிலை இல்லாய்!
+
+சாதி, அன்றேல் பிறிது என் செய்தி?   அவர் பின் தனி நின்றாய்!
+
+போதி,"என்றான்; பூத்த மரம் போல்   புண்ணால் பொலிகின்றான்                       5.9.43
+
+
+
+சம்புமாலி சினந்து அனுமன்மீது அம்பு தொடுத்தல்
+
+
+
+"நன்று, நன்று உன்கருணை,"என்னா,   நெருப்பு நக நக்கான்,
+
+"பொன்று வாரின் ஒருவன் என்றாய்   போலும் எனை"என்னா,
+
+வன்திண் சிலையின் வயிரக் காலா��்   வடித் திண் சுடர்வாளி
+
+ஒன்று பத்து நூறு நூறாயிரமும்   உதைப்பித்தான்.                   5.9.44
+
+
+
+சம்புமாலியின் அம்புகளை அனுமன் விலக்குதல்
+
+
+
+"செய்தி செய்தி! சிலை கைக் கொண்டால்   வெறும் கை திரிவோரை
+
+நொய்தின் வெல்வது அரிதோ?" என்னா,   முறுவல் உக நக்கான்;
+
+அய்யன், அங்கும் இங்கும் காலால்   அழியும் மழை என்ன
+
+எய்த எய்த பகழி எல்லாம்   எழுவால் அகல்வித்தான்                      5.9.45
+
+
+
+அனுமன்கை எழுவைச் சம்புமாலி அறுத்து வீழ்த்துதல்
+
+
+
+முற்ற முனிந்தான் நிருதன், முனியா,   முன்னும் பின்னும் சென்று
+
+உற்ற பகழி உறாது முறியா   உதிர்கின்றதை உன்னா,
+
+சுற்றும் நெடுந்தேர் ஓட்டித் தொடர்ந்தான்,   தொடரும் துறை காணான்,
+
+வெற்றி எழுவை மழுவாய் அம்பால்   அறுத்து வீழ்த்தினான்                      5.9.46
+
+
+
+சம்புமாலியை அனுமன் கொல்லுதல்
+
+
+
+சலித்தான் ஐயன், கையால் எய்யும்   சரத்தை உகச் சாடி,
+
+ஒலித்தார் அமரர் கண்டார் ஆர்ப்ப,   தேரின் உள் புக்கு,
+
+கலித்தான் சிலையைக் கையால் வாங்கிக்   கழுத்தினிடை இட்டு
+
+வலித்தான்; பகுவாய் மடித்து மலைபோல்   தலை மண்ணிடை வீழ                        5.9.47
+
+
+
+பருவத்தேவர் சம்புமாலி இறந்தமை சொல்லச் செல்லுதல்
+
+
+
+குதித்து, தேரும், கோல் கொள் ஆளும்,   பரியும் குழம்பு ஆக
+
+மிதித்து, பெயர்த்தும் நெடும் தோரணத்தை   வீரன் மேற்கொண்டான்;
+
+கதி துப்பு அழிந்து கழிந்தார்   பெருமை கண்டு களத்து அஞ்சி,
+
+உதித்துப் புலர்ந்த தோல் போல் உருவத்து   அமரர் ஓடினார்.                          5.9.48
+
+
+
+அனுமனால் இலங்கையில் அறமும் தளிர்த்தமை
+
+
+
+பரிந்து புலம்பும் மகளிர் காண,   கணவர் பிணம் பற்றி
+
+விரிந்த குருதிப் பேராறு ஈர்த்து   மனைகள் தொறும் வீச,
+
+இரிந்தது இலங்கை; எழுந்தது அழுகை;   "இன்று, இங்கு இவனாலே,
+
+சரிந்தது அரக்கர் வலி" என்று எண்ணி   அறமும் தளிர்த்ததால்.                       5.9.49
+
+
+
+பருவத்தேவர் இராவணனிடம் சம்புமாலி இறந்த செய்தி சொல்லுதல்
+
+
+
+புக்கார் அமரர் பொலம் தார் அரக்கன்   பொரு இல் பெரும் கோயில்,
+
+விக்கா நின்றார், விளம்பல் ஆற்றார்,   வெருவி விம்முவார்,
+
+நக்கான் அரக்கன்,'நடுங்கல்'என்றான்;  'ஐய! நமர் எல்லாம்,
+
+உக்கார், சம்புமாலி உலந்தான்,   ஒன்றே குரங்கு'என்றார்                       5.9.50 	
+
+
+
+இராவணன் சினந்து அனுமனைப் பிடிக்க எழக்கண்ட பஞ்சசேனாபதிகள் கூறுதல்
+
+
+
+என்னும் அளவின் எரிந்து வீங்கி   எழுந்த வெகுளியான்,
+
+உன்ன உன்ன உதிரக் குமிழி   விழி ஊடு உமிழ்கின்றான்,
+
+"சொன்ன குரங்கை, யானே பிடிப்பன்   கடிது தொடர்ந்து", என்றான்.
+
+அன்னது அன்னது உணர்ந்த சேனைத் தலைவர்   ஐவர் அறிவித்தார்                    5.9.51
+
+-------------------
+
+
+
+5.10  பஞ்ச சேனாபதிகள் வதைப் படலம்  5709 - 5775
+
+
+
+படைத்தலைவர் ஐவர் இராவணனிடம் கூறல் (5709-5712)
+
+
+
+சிலந்தி உண்பது ஓர் குரங்கின்மேல்   சேறியேல், திறலோய்!
+
+கலந்த போரில் நின் கண் புலம்   கடும் கனல் கதுவ,
+
+உலந்த, மால்வரை அருவியாறு   ஒழுக்கு அற்ற ஒழுக்க,
+
+புலர்ந்த மாமதம் பூக்கும் அன்றே!   திசைப் பூட்கை	        5.10.1  	
+
+
+
+இலங்கு வெம் சினத்து அம் சிறை   எறுழ் வலிக் கலுழன்
+
+உலங்கின் மேல் எழுந்தன்ன, நீ,   குரங்கின்மேல் உருக்கின்,
+
+அலங்கல் மாலை நின் புயம் நினைந்து,   அல்லும் நன் பகலும்  
+
+குலுங்கும் வன் துயர் நீங்குமால்,   வெள்ளி அம் குன்றம்.                 	5.10.2  	
+
+
+
+உறுவது என்கொலோ? உரன் அழிவு   என்பது ஒன்று உடையார்
+
+பெறுவது யாது ஒன்றும் காண்கிலர்,   கேட்கிலர், பெயர்ந்தார்,
+
+சிறுமை ஈது ஒப்பது யாது? நீ   குரங்கின்மேல் செல்லின்,
+
+முறுவல் பூக்கும் அன்றே! நின்ற   மூவர்க்கும் முகங்கள்.                 	5.10.3  	
+
+
+
+ அன்றியும் உனக்கு ஆள் இன்மை தோன்றுமால்'அரச!
+
+வென்றி இல்லவர் மெல்லியோர் தமைச் செல விட்டாய்
+
+நன்று நீ இன்று காண்டியேல் எமைச் செல நயத்தி
+
+என்று கைதொழுது இறைஞ்சினர்; அரக்கனும் இசைந்தான்.         	        5.10.4  	
+
+
+
+படைத்தலைவர் கட்டளை
+
+
+
+உலகம் மூன்றிற்கும் முதன்மை பெற்றோர் என உயர்ந்தார்
+
+திலகம் மண் உற வணங்கினர்; கோயிலில் தீர்ந்தார்;
+
+அலகில் தேர் பரி கரியொடு ஆள் மிடைந்த போர் அரக்கர்
+
+'தொலைவு இலாதது கதும் என வருக'எனச் சொன்னார்.	        5.10.5  	
+
+
+
+படை திரளுதல்
+
+
+
+ஆனை மேல் முரசு அறைந்தனர் வள்ளுவர் அழைத்தார்
+
+பேன வேலையில் புடை பரந்தது பெரும் சேனை;
+
+சோனை மா மழை முகில் எனப் போர்ப் பணை துவைத்த;
+
+மீன வான் இடு வில் எனப் படைக் கலம் மிடைந்த.        	5.10.6  	
+
+
+
+வெண்கொடிகளின் தோற்றம்
+
+
+
+தானை மா கொடி மழை பொதுத்து உயர் நெடும் தாள
+
+மான மாற்று அரு மாருதி முனிய நாள் உலந்து
+
+போன மாற்றலர் புகழ் எனக் கால் பொரப் புரண்ட;
+
+வான யாற்று வெண் திரை என வரம்பு இல பரந்த.                 	5.10.7
+
+
+
+படைகளின் போர்க்கோலம்
+
+
+
+ விரவு பொன் கழல் விசித்தனர்; வெரிந் உற்று விளங்கச்
+
+சரம் ஒடுக்கின புட்டிலும் சாத்தினர்; சமையக்
+
+கருவி புக்கனர் அரக்கர்; மா பல்லணம் கலினப்
+
+புரவி இட்ட; தேர் பூட்டின; பருமித்த பூட்கை.                 5.10.8  	
+
+
+
+படைகளால் நிகழ்ந்தவை
+
+
+
+ஆறு செய்தன ஆனையின் மதங்கள்; அவ் ஆற்றைச்
+
+சேறு செய்தன தேர்களின் சில்லி; அச் சேற்றை
+
+நீறு செய்தன புரவியின் குரம்; மற்றை நீற்றை
+
+ஈறு செய்தன அப் பரிக் கலின மா விலாழி.                 5.10.9  	
+
+
+
+படைகளின் பேரொலி
+
+
+
+வழங்கு தேர்களின் இடிப்பொடு   வாசியின் ஆர்ப்பும்,
+
+முழங்கு வெம் களிற்று அதிர்ச்சியும்,   மொய் கழல் ஒலியும்,
+
+தழங்கு பல் இயத்து அமலையும்,   கடை யுகத்து ஆழி
+
+முழங்கும் ஓதையின் மும்மடங்கு   எழுந்தது முடுகி.	        5.10.10  	
+
+
+
+படைகளின் அளவு
+
+
+
+ஆழித் தேர்த் தொகை   ஐம்பதினாயிரம்; அஃதே
+
+சூழிப் பூட்கைக்குத் தொகை;   அவற்று இரட்டியின் தொகைய
+
+ஊழிக் காற்று அன்ன புரவி;   மற்று அவற்றினுக்கு இரட்டி
+
+பாழித் தோள் நெடும் படைக்கலப்   பதாதியின் பகுதி	        5.10.11  	
+
+
+
+படைகளின் நெருக்கம் 
+
+கூய்த் தரும் தொறும், தரும் தொறும்,   தானை வெம் குழுவின்
+
+நீத்தம் வந்து வந்து இயங்கிடும்   இடன் இன்றி நெருங்க,
+
+காய்த்து அமைந்த வெம்   கதிர்ப் படை ஒன்று ஒன்று கதுவித்
+
+தேய்த்து எழுந்தன; பொறிக் குலம்   மழைக் குலம் தீய.	        5.10.12  	
+
+
+
+யானைப் படை
+
+
+
+பண் மணிக் குலம் யானையின் புடைதொறும் பரந்த
+
+ஒண் மணிக் குலம் மழை இடை உரும் என ஒலிப்ப;
+
+கண் மணிக் குலம் கனல் எனக் காந்துவ; கதுப்பின்
+
+தண் மணிக் குலம் மழை எழு கதிர் எனத் தழைப்ப.	        5.10.13  	
+
+
+
+அரக்க வீரருக்கு இரங்கிச் சுற்றத்தார் தடுத்தல்
+
+
+
+தொக்க தம்புடை சுரிகுழல் மடந்தையர் தொடிக்கை
+
+மக்கள் தாயர் மற்று யாவரும் தடுத்தனர் மறுகி;
+
+'ஒக்க ஏகுதும் குரங்கினுக்கு உயிர் தர; ஒருவர்
+
+புக்கு மீண்டிலர்'என்று அழுது இரங்கினர் புலம்பி.	        5.10.14  	
+
+
+
+ஐவரும் படையொடு செல்லல்
+
+
+
+கை பரந்து எழு சேனை அம்   கடல் இடைக் கலந்தார்;
+
+செய்கை தாம் வரும் தேர் இடைக்   கதிர் எனச் செல்வார்;
+
+மெய்கலந்த மா நிகர்வரும்   உவமையை வென்றார்;
+
+ஐவரும் பெரும் பூதம் ஓர்   ஐந்தும் ஒத்து அமைந்தார்.	           5.10.15  	
+
+
+
+ஐவரின் வீரம் (5724-5732)
+
+
+
+முந்து இயம் பல கறங்கிட,   முறை முறை பொறிகள்
+
+சிந்தி, அம்பு உறு கொடும் சிலை   உருமு எனத் தெறிப்பார்;
+
+வந்து இயம்பு உறு முனிவர்க்கும்   அமரர்க்கும் வலி ஆர்,
+
+இந்தியம் பகை ஆயவை   ஐந்தும் ஒத்து இயைந்தார்.  	        5.10.16  	
+
+
+
+வாசவன் வயக் குலிசமும்   வருணன் வன் கயிறும்,
+
+ஏசில் தென் திசைக் கிழவன்   தன் எரி முனை எழுவும்,
+
+ஈ��ன் வன் தனிச் சூலமும்   என்று இவை ஒன்றும்
+
+ஊசி போழ்வது ஓர் வடுச் செயா   நெடும் புயம் உடையார்	        5.10.17  	
+
+
+
+  சூர் தடிந்தவன் மயில் இடைப் பறித்த வன் தோகை
+
+பார் பயந்தவன் அன்னத்தின் இறகிடைப் பறித்த
+
+மூரி வெம் சிறகு இடை இட்டுத் தொடுத்தன முறுக்கி
+
+வீர சூடிகை நெற்றியின் அயல் இட்டு விசித்தார்.	        5.10.18  	
+
+
+
+பொன் திணிந்த தோள் இராவணன் மார்பொடும் பொருத
+
+அன்று இழந்த கோடு அரிந்து இடும் அழகு உறு குழையர்;
+
+நின்ற வன் திசை நெடும் களி யானையின் நெற்றி
+
+மின் திணிந்த அன ஓடையின் வீர பட்டத்தர்.	        5.10.19  	
+
+
+
+நிதி நெடும் கிழவனை நெருக்கி நீள் நகர்ப்
+
+பதியொடும் பெரும் திருப் பறித்த பண்டைநாள்
+
+விதி என அன்னவன் வெந் இட்டு ஓடவே
+
+பொதியொடும் வாரிய பொலன் கொள் பூணினார்.         	        5.10.20  	
+
+
+
+  இந்திரன் இசை இழந்து ஏகுவான் இகல்
+
+தந்திமுன் கடவினன் முடுக தாம் அதன்
+
+மந்தர வால் அடி பிடித்து'வல்லையேல்
+
+உந்துதி இனி'என வலிந்த ஊற்றத்தார்.         	        5.10.21  	
+
+
+
+ 'பால்நிறுத்து அந்தணன் பணியன் ஆகி நின்
+
+கோல் நினைத்திலன்'என உலகம் கூறலும்
+
+நீல் நிறத்து இராவணன் முனிவு நீக்குவான்
+
+காலனைக் காலினில் கையில் கட்டினார்.         	        5.10.22  	
+
+
+
+மலைகளை நகும் தட மார்பர் மால் கடல்
+
+அலைகளை நகும் நெடும் தோளர் அந்தகன்
+
+கொலைகளை நகும் நெடும் கொலையர் கொல்லன் ஊது
+
+உலைகளை நகும் அனல் உமிழும் கண்ணினார்.                 	5.10.23  	
+
+
+
+தோல் கிளர் திசை தொறும் உலகைச் சுற்றிய
+
+சால் கிளர் முழங்கு எரி தழங்கி ஏறினும்
+
+கால் கிளர்ந்து ஓங்கினும் காலம் கையுற
+
+மால் கடல் கிளரினும் சரிக்கும் வன்மையார்.                 	5.10.24  	
+
+
+
+அணிவகுத்து நிற்கும் ஐவரை அனுமன் பார்த்தல்
+
+
+
+இவ் வகை அனைவரும் எழுந்த தானையர்
+
+மொய் கிளர் தோரணம் அதனை முற்றினார்;
+
+கையொடு கையுற அணியும் கட்டினார்
+
+ஐயனும் அவர் நிலை அறிய நோக்கினான்.                 	5.10.25  	
+
+
+
+வானவர் மனநிலை
+
+
+
+அரக்கரது ஆற்றலும் அளவு இல் சேனையின்
+
+தருக்கும் அம் மாருதி தனிமைத் தன்மையும்
+
+பொருக்கு என நோக்கிய புரந்தரர் ஆதியர்
+
+இரக்கமும் அவலமும் துளக்கும் எய்தினார்.         	        5.10.26  	
+
+
+
+அரக்கர் படையை அனுமன் நோக்குதல்
+
+
+
+'இற்றனர் அரக்கர் இப் பகல் உளே'எனாக்
+
+கற்று உணர் மாருதி களிக்கும் சிந்தையான்
+
+முற்று உறச் சுலாவிய முடிவு இல் தானையைச்
+
+சுற்று உற நோக்கி தன் தோளை நோக்கினான்.                 	5.10.27  	
+
+
+
+அரக்கர் அனுமனைப��பற்றிக் கருதல்
+
+
+
+'புன்தலைக் குரங்கு இது போலுமால் அமர்
+
+வென்றது; விண்ணவர் புகழை வேரொடும்
+
+தின்ற வல் அரக்கரைத் திருகித் தின்றதால்
+
+என்றனர் அயிர்த்தனர் நிருதர் எண் இலார்.                 	5.10.28  	
+
+
+
+அனுமன் பேருருவம் கொள்ளல்
+
+
+
+ஆயிடை அனுமனும் அமரர்கோன் நகர்
+
+வாயில் நின்று அவ் வழிக் கொணர்ந்து வைத்த மாச்
+
+சேயொளி தோரணத்து உம்பர்ச் சேண் நெடு
+
+மீ உயர் விசும்பையும் கடக்க வீங்கினான்.         	        5.10.29  	
+
+
+
+அரக்கர் சினந்து படைவழங்கல்
+
+
+
+வீங்கிய வீரனை வியந்து நோக்கிய
+
+தீங்கு இயல் அரக்கரும் திருகினார் சினம்
+
+வாங்கிய சிலையினர் வழங்கினார் படை;
+
+ஏங்கிய சங்கு இனம்; இடித்த பேரியே.         	        5.10.30  	
+
+
+
+அரக்கர் எறிந்த படைக்கலங்களை அனுமன் பொருட்படுத்தாமை
+
+
+
+எறிந்தனர் எய்தனர் எண் இறந்தன
+
+பொறிந்து எழு படைக்கலம் அரக்கர்; பொங்கினார்;
+
+செறிந்தன மயிர்ப் புறம்;'தினவு தீர்வுறச்
+
+சொறிந்தனர்'என இருந்து ஐயன் தூங்கினான்.                 	5.10.31  	
+
+
+
+அனுமன் இருப்புத்தூணை எடுத்தல்
+
+
+
+உற்று உடன்று அரக்கரும் உருத்து உடற்றினர்;
+
+செற்று உற நெருக்கினர்; செருக்கும் சிந்தையர்;
+
+'மற்றையர் வரும் பரிசு இவரை வல் விரைந்து
+
+எற்றுவன்'என எழு அனுமன் ஏந்தினான்.                 	5.10.32  	
+
+
+
+அனுமன் செய்த போர் (5741-5746)
+
+
+
+ஊக்கிய படைகளும் உருத்த வீரரும்
+
+தாக்கிய பரிகளும் தடுத்த தேர்களும்
+
+மேக்கு உயர் கொடி உடை மேக மாலை போல்
+
+நூக்கிய கரிகளும் புரள நூக்கினான்.         	        5.10.33  	
+
+
+
+வார் மதம் கரிகளின் கோடு வாங்கி மா
+
+தேர் படப் புடைக்கும்; அத் தேரின் சில்லியால்
+
+வீரரை உருட்டும்; அவ் வீரர் வாளினால்
+
+தார் உடைப் புரவியைத் துணியத் தாக்குமால்.                 	5.10.34  	
+
+
+
+இரண்டு தேர் இரண்டு கைத்தலத்தும் ஏந்தி வேறு
+
+இரண்டு மால் யானை பட்டு உருள எற்றுமால்;
+
+இரண்டு மால் யானை கை இரண்டின் ஏந்தி வேறு
+
+இரண்டு பாலினும் வரும் பரியை எற்றுமால்.                 	5.10.35  	
+
+
+
+மா இரு நெடு வரை வாங்கி மண்ணில் இட்டு
+
+ஆயிரம் தேர் பட அரைக்குமால்; அழித்து
+
+ஆயிரம் களிற்றை ஓர் மரத்தினால் அடித்து
+
+ஏ எனும் மாத்திரத்து எற்றி முற்றுமால்.         	        5.10.36
+
+
+
+உதைக்கும் வெம் கரிகளை; உழக்கும் தேர்களை;
+
+மிதிக்கும் வன் புரவியை; தேய்க்கும் வீரரை;
+
+வதிக்கும் வல் எழுவினால் அரைக்கும் மண் இடை;
+
+குதிக்கும் வன் தலை இடை; கடிக்கும் குத்துமால்.         	        5.10.37
+
+
+
+
+
+விசையின் மான் தேர்களும் களிறும் விட்டு அகன்
+
+திசையும் ஆகாயமும் செறியச் சிந்துமால்;
+
+குசை கொள் பாய் பரியொடும் கொற்ற வேலொடும்
+
+பிசையுமால் அரக்கரைப் பெரும் கரங்களால்.                 	5.10.38
+
+
+
+அநுமன் கடலில் வீழ்த்திய படைகள் (5747-5750)
+
+
+
+தீ உறு பொறி உடைச் செம் கண் வெம் கை மா
+
+மீ உறத் தடக் கையால் வீரன் வீசுதோறு
+
+ஆய் பெரும் கொடியன கடலின் ஆழ்வன
+
+பாய் உடை நெடும் கலம் படுவ போன்றவே.         	        5.10.39
+
+
+
+தாரொடும் உருெளாடும் தடக் கையால் தனி
+
+வீரன் விட்டு எறிந்தன கடலின் வீழ்வன
+
+வாரியின் எழுசுடர்க் கடவுள் வானவன்
+
+தேரினை நிகர்த்தன புரவித் தேர்களே.         	        5.10.40
+
+
+
+வீ உற விண் இடை முட்டி வீழ்வன
+
+ஆய் பெரும் திரைக் கடல் அழுவத்து ஆழ்வன
+
+ஓய்வு இல புரவி வாய் உதிரம் கால்வன
+
+வாய் இடை எரி உடை வடவை போன்றவே.                 	5.10.41
+
+
+
+வரிந்து உற வல்லிதில் சுற்றி வாலினால்
+
+விரிந்து உற வீசலின் கடலின் வீழ்ந்தவர்
+
+திரிந்தனர்; செறி கயிற்று அரவினால் திரி
+
+அரும் திறல் மந்தரம் அனையர் ஆயினார்.                 	5.10.42
+
+
+
+போரில் இரத்தப் பெருக்கு
+
+
+
+வீரன் வன்தடக் கையால் எடுத்து வீசிய
+
+வார் மத கரியினில் தேரின் வாசியின்
+
+மூரி வெம் கடல் புகக் கடிதின் முந்தின;
+
+ஊரின் வெம் குருதி ஆறு ஈர்ப்ப ஓடின.         	        5.10.43
+
+
+
+பிணக் குவியல்
+
+
+
+பிறைக் கடை எயிற்றின பிலத்தின் வாயின
+
+கறைப் புனல் பொறிகேளாடு உமிழும் கண்ணன
+
+உறுப்பு உறு படையின உதிர்ந்த யாக்கைகள்
+
+மறைத்தன மகரம் தோரணத்தை வான் உற.                 	5.10.44
+
+
+
+கவிக் கூற்று
+
+
+
+குன்று உள மரம் உள குலம் கொள் பேர் எழு 
+
+ஒன்று அல பல உள உயிர் உண்பான் உள;
+
+அன்றினர் பலர் உளர்; ஐயன் கை உள;
+
+பொன்றுவது அல்லது புறத்துப் போவரோ.                 5.10.45
+
+
+
+அனுமன் அரக்கர் படையை ஒழித்தல்
+
+
+
+முழுமுதல் கண்ணுதல் முருகன் தாதை கை
+
+மழு எனப் பொலிந்து ஒளிர் வயிர வான் தனி
+
+எழுவினில் பொலம் கழல் அரக்கர் ஈண்டிய
+
+குழுவினைக் கரி எனக் கொன்று நீக்கினான்.                 	5.10.46
+
+
+
+அனுமனைப் படைத் தலைவர் அணுகல்
+
+
+
+உலந்தது தானை; உவந்தனர் உம்பர்;
+
+அலந்தலை உற்றது அவ் ஆழி இலங்கை;
+
+கலந்தது அழும் குரலின் கடல் ஓதை;
+
+வலம் தரு தோளவர் ஐவரும் வந்தார்;         	        5.10.47
+
+
+
+ஐவரும் பல்லாயிரம் அம்புகளை விடுதல்
+
+
+
+ஈர்த்து எழு செம் புனல் எக்கர் இழுக்க
+
+தேர்த் துணை ஆழி அழுந்தினர் சென்றார்;
+
+ஆர்த்தனர்; ஆயிரம் ஆயிரம் அம்பால்
+
+தூர்த்தனர்; அஞ்சனை தோன்றலும் நின்றான்.                 	5.10.48
+
+
+
+அநுமன் தேர்ப்பொறியைச் சிதைத்தல்
+
+
+
+எய்த கடும்கணை யாவையும் எய்தா
+
+நொய்து அகலும்படி கைகளின் நூறா
+
+பொய் தகடு ஒன்று பொருந்தி நெடும் தேர்
+
+செய்த கடும் பொறி ஒன்று சிதைத்தான்.                 	5.10.49
+
+
+
+அநுமன் ஐவருள் ஒருவனைப் பொருது அழித்தல் (5758-5759)
+
+
+
+உற்று உறு தேர் சிதையாமுன் உயர்ந்தான்
+
+முற்றின வீரனை வானின் முனிந்தான்
+
+பொன் திரள் நீள் எழு ஒன்று பொறுத்தான்
+
+எற்றினன்; அஃது அவன் வில்லினில் ஏற்றான்.	        5.10.50
+
+
+
+முறிந்தது மூரி வில்; அம் முறியே கொண்டு
+
+எறிந்த அரக்கன் ஓர் வெற்பை எடுத்தான்;
+
+அறிந்த மனத்தவன் அவ் எழுவே கொண்டு
+
+எறிந்த அரக்கனை இன் உயிர் உண்டான்.	        5.10.51
+
+
+
+மற்றை நால்வரும் அநுமனும் பொருதல் (5760-5761)
+
+
+
+ஒழிந்தவர் நால்வரும் ஊழி உருத்த
+
+கொழுந்து உறு தீ என வெய்த்துறு கொட்பர்
+
+பொழிந்தனர் வாளி; புகைந்தன கண்கள்;
+
+விழுந்தன சோரி அவ் வீரன் மணித் தோள்.	        5.10.52
+
+
+
+ஆயிடை வீரனும் உள்ளம் அழன்றான்;
+
+மாய அரக்கர் வலத்தை உணர்ந்தான்;
+
+மீ எரி உய்ப்பது ஒர் கல் செல விட்டான்;
+
+தீயவர் அச் சிலையைப் பொடி செய்தார்	        5.10.53
+
+
+
+நால்வருள் ஒருவனை அநுமன் அழித்தல் (5762-5764)
+
+
+
+தொடுத்த தொடுத்த சரங்கள் துரந்த;
+
+அடுத்து அகன் மார்பில் அழுந்தி அகன்ற;
+
+மிடல் தொழிலான் விடு தேரொடு நொய்தின்
+
+எடுத்து ஒருவன்தனை விண்ணின் எறிந்தான்.	        5.10.54
+
+
+
+ஏய்ந்து எழு தேர் இமிழ் விண்ணினை எல்லாம்
+
+நீந்தியது; ஓடி நிமிர்ந்தது; வேகம்
+
+ஓய்ந்தது; வீழ்வதன் முன் உயர் பாரில்
+
+பாய்ந்தவன் மேல் உடன் மாருதி பாய்ந்தான்.	        5.10.55
+
+
+
+மதத்த களிற்றினில் வாள் அரி ஏறு
+
+கதத்தது பாய்வது போல் கதிகொண்டு
+
+குதித்து அவன் மால்வரை மேனி குழம்ப
+
+மிதித்தனன் வெம் சின வீரருள் வீரன்.	        5.10.56
+
+
+
+அநுமன் பின்னும் இருவரை அழித்தல் (5765-5770)
+
+
+
+மூண்ட சினத்தவர் மூவர் முனிந்தார்
+
+தூண்டிய தேரர் சரங்கள் துரந்தார்
+
+வேண்டின வெம் சமம் வேறு விளைப்பார்
+
+'ஈண்டு இனி ஏகுதிர்'என்று எதிர் சென்றார்.	        5.10.57
+
+
+
+திரண்டு உயர் தோள் இணை அஞ்சனை சிங்கம்
+
+மருண்டு விசும்பு உறைவோர்களும் அஞ்ச
+
+முரண்தரு தேர் அவை ஆண்டு ஒரு மூன்றின்
+
+இரண்டை இரண்டு கையும் கொடு எழுந்தான்.	        5.10.58
+
+
+
+தூங்கின பாய் பரி; சூதர் உலைந்தார்
+
+வீங்கின தோளவர் விண்ணில் விசைத்தார்;
+
+ஆங்கு அது கண்டு அவர் போய் அகலாமுன்
+
+ஓங்கிய மாருதி ஒல்லையில் உற்றான்.	        5.10.59
+
+
+
+கால் நிமிர் வெம் சிலை கையின் இறுத்தான்;
+
+ஆனவர் தூணியும் வாளும் அறுத்தான்;
+
+ஏனை ஓர் வெம் படை இல்லவர் எஞ்சார்
+
+வான் இடை நின்று உயர் மல்லின் மலைந்தார்.	        5.10.60
+
+
+
+வெள்ளை எயிற்றர் கறுத்து உயா மெய்யர்
+
+பிள்ள விரித்த பிலப் பெரு வாயர்
+
+கொள்ள உருத் துடர் கோள் அரவு ஒத்தார்;
+
+ஒள் இகல் வீரன் அருக்கனை ஒத்தான்.	        5.10.61
+
+
+
+தாம்பு என வாலின் வரிந்து உயர் தாேளாடு
+
+ஏம்பல் இலார் இரு தோள்கள் இறுத்தான்;
+
+பாம்பு என நீங்கினர் பட்டனர் வீழ்வார்;
+
+ஆம்பல் நெடும்பகை போல் அவன் நின்றான்.	        5.10.62
+
+
+
+எஞ்சிய ஒருவனையும் அனுமன் ஒழித்தல்
+
+
+
+நின்றனன் ஏனையன்; நின்றது கண்டான்;
+
+குன்று இடை வாவு உறு கோளரி போல 
+
+மின் திரி வன் தலை மீது குதித்தான்;
+
+பொன்றி அவன் புவி தேரொடு புக்கான்.                      	5.10.63
+
+
+
+கவிக் கூற்று
+
+
+
+வஞ்சமும் களவும் வெஃகி,   வழி அலா வழிமேல் ஓடி,
+
+நஞ்சினும் கொடியர் ஆகி,   நவை செயற்கு உரிய நீரார்
+
+வெம் சின அரக்கர் ஐவர்,   ஒருவனே வெல்லப்பட்ட
+
+அஞ்சு எனும் புலன்கள் ஒத்தார்;   அவனும் நல் அறிவு போன்றான்.        	5.10.64
+
+
+
+அரக்கர் அழிவை யாவருங் காணல்
+
+
+
+நெய் தலை உற்ற வேல் கை   நிருதர் அச் செருவில் நேர்ந்தார்
+
+உய்தலை உற்று மீண்டார்,   ஒருவரும் இல்லை; உள்ளார்,
+
+கை தலைப் பூசல் பொங்கக்   கடுகினர்; காலன் உட்கும்
+        
+ஐவரும் உலந்த தன்மை,   அனைவரும் அமையக் கண்டார்.           5.10.65
+
+
+
+ஐவரும் அழிந்ததை இராவணனிடம் சொல்லல் (5774-5775)
+
+
+'இறுக்குறும் இன்று நம்மைக்   குரங்கு'என, இரங்கி, ஏங்கி,
+
+மறுக்கு உறுகின்ற நெஞ்சின்   மாதரை, வைது நோக்கி,
+
+உறுக்குறும் சொல்லான், ஊழித்   தீ என உலகம் ஏழும்
+
+சுறு கொள நோக்குவான் தன்,   செவித் தொளை தீயச் சொன்னார்.         	5.10.66
+
+
+
+தானையும் உலந்தது; ஐவர்   தலைவரும் சமைந்தார்; தாக்கப்
+
+போனபின் மீள்வேம் யாமே;   அதுவும், போர் புரிகிலாமை;
+
+வானையும் வென்று உளாரை   வல்லையின் மடிய நூறி,
+
+ஏனையர் இன்மை, சோம்பி   இருந்தது அக் குரங்கும் என்றார்                    5.10.67
+
+ ------------------
+
+
+
+5.11  அக்ககுமாரன் வதைப் படலம்  5776 - 5825
+
+
+
+அட்சகுமாரன் குரங்கைப் பற்றித்தரத் தன்னை அனுப்ப வேண்டல் (5776-5778)
+
+
+
+கேட்டலும், வெகுளி வெம் தீ   கிளர்ந்து எழ, விலங்கல் மார்பில்
+
+தோடு அலர் தெரியல் மாலை   வண்டொடும் சுறு கொண்டு ஏற,
+
+ஊட்டு அரக்கு உண்ட போலும்   நயனத்தான், ஒருப்பட்டானைத்
+
+தாள் துணை தொழுது, மைந்தன்,   தடுத்து இடை தருதி என்றான்.	    �� 5.11.1  	 	
+
+
+
+முக்கணான் ஊர்தி அன்றேல்,   மூவுலகு அடியில் தாயோன்
+
+ஒக்க ஊர் பறவை அன்றேல்,   அவன் துயில் உரகம் அன்றேல்,
+
+திக்கயம் அல்ல, ஆகில்,   குரங்கின் மேல் சேறி போலாம்!
+
+இக் கடன் அடியேற்கு ஈதி;   இருத்தி ஈண்டு இனிதின் எந்தாய               	5.11.2  	
+
+
+
+'அண்டர் கோன் தன்னைப் பற்றித்   தருக'எனா, அடியேன் நிற்க,
+
+கொண்டனை எம்முன் தன்னைப்   பணி, என நெஞ்சம் கோடி
+
+உண்டது; தீரும் அன்றே!   உரன் இலாக் குரங்கு ஒன்று ஏனும்,
+
+எண் திசை வென்ற நீயே,   ஏவுதி என்னை என்றான்.               	5.11.3  	
+
+
+
+அட்சகுமாரன் உறுதிகூறல் (5779-5780)
+
+
+
+கொய் தளிர் கோதும் வாழ்க்கைக்   கோடரத்து உருவு கொண்டு,
+
+கைதவம் கண்ணி, ஈண்டு ஓர்   சிறு பழி இழைக்கும் கற்பான்,
+
+எய்தினன், இமையா முக்கண்   ஈசனே என்றபோதும்,
+
+நொய்தினில் வென்று, பற்றித்   தருகுவென் நொடியின் உன்பால்               	5.11.4  	
+
+
+
+துண்டத் தூண் அதனில் தோன்றும்   கோள் அரி, சுடர் வெண் கோட்டு
+
+மண் தொத்த நிமிர்ந்த பன்றி,   ஆயினும், மலைதல் ஆற்றாது;
+
+அண்டத்தைக் கடந்து போகி,   அப்புறத்து அகலில், என்பால்
+
+தண்டத்தை இடுதி அன்றே;   நின்வயின் தந்திலேனேல்.	      5.11.5  	
+
+
+
+அட்சகுமாரன் விடைபெற்றுப் பெரும்படையுடன் செல்லல் (5781-5791)
+
+
+
+என இவை இயம்பி, "ஈதி விடை"  என, இறைஞ்சி நின்ற
+
+வனைகழல் வயிரத் திண் தோள்   மைந்தனை, மகிழ்ந்து நோக்கித்
+
+"துனைபரித் தேர் மேல் ஏறிச்   சேறி"என்று, இனைய சொன்னான்;
+
+புனை மணித் தாரினானும்   போர் அணி அணிந்து போனான்.      	5.11.6  	
+
+
+
+ஏறினன் என்ப, மன்னோ,   இந்திரன் இகலில் இட்ட,
+
+நூறொடு நூறு பூண்ட,   நொறில் வயப் புரவி நோன் தேர்;
+
+கூறினர் அரக்கர் ஆசி;   குமுறின முரசக் கொண்மூ;
+
+ஊறின உரவுத் தானை   ஊழி பேர் கடலை ஒப்ப.         	      5.11.7  	
+
+
+
+பொரு கடல் மகரம் எண்ணில்   எண்ணலாம் பூட்கை; பொங்கித்
+
+திரிவன மீன்கள் எண்ணில்   எண்ணலாம் செம் பொன் திண் தேர்;
+
+உரு உறு மணலை எண்ணில்   எண்ணலாம் உரவுத் தானை;
+
+வரு திரை மரபில் எண்ணில்   எண்ணலாம் வாவும் வாசி.               	5.11.8  	
+
+
+
+ஆறு இரண்டு அடுத்த எண்ணின்   ஆயிரம் குமரர்; ஆவி
+
+வேறு இலாத் தோழர், வென்றி   அரக்கர்தம் வேந்தர் மைந்தர்,
+
+ஏறிய தேரர் சூழ்ந்தார்,   இறுதியின் யாவும் உண்பான்
+
+சீறிய காலத்தீயின்   செறி சுடர்ச் சிகைகள் அன்னார்.               5.11.9  	
+
+
+
+மந்திரக் கிழவர் மைந்தர்,   மதி நெறி அமைச்சர் மக்கள்,
+
+தந்திரத் தலைவர் ஈன்ற   தனயர்கள் பிறரும், தாதைக்கு
+
+அந்தரத்து அரம்பை மாரில்   தோன்���ினர் ஆதி ஆனோர்,
+
+எந்திரத் தேரர், சூழ்ந்தார்   ஈர் இரண்டு இலக்கம் வீரர்.	      5.11.10  	
+
+
+
+தோமரம், உலக்கை, சூலம்,   சுடர், மழு, குலிசம், தோட்டி,
+
+ஏ மரு வரிவில், வேல், கோல்,   ஈட்டி, வாள், எழு, விட்டேறு,
+
+மா மரம், வீசு பாசம்,   வயிர், வளை, வயிரத் தண்டு,
+
+காமரு கணையம், குந்தம்,   கப்பணம், காலநேமி.	      5.11.11  	
+
+
+
+என்று இவை முதல ஆய   எழில் திகழ் படைகள் ஈண்டி,
+
+மின் திரண்ட அனைய ஆகி   வெயிலொடு நிலவு வீச,
+
+துன்று இரும் தூளி பொங்கித்   துறுதலால் இறுதி செல்லாப்
+
+பொன் திணி உலகம் ஆன   பூதலம் ஆன மாதோ.	      5.11.12  	
+
+
+
+அட்சகுமாரன் படையின் தீய நிமித்தங்களும் ஆரவாரமும் (5788-5791)
+
+
+
+காகமும், கழுகும், பேயும்,   காலனும், கணக்கு இல் காலம்
+
+சேகு உற வினையின் செய்த   தீமையும், தொடர்ந்து செல்ல;
+
+பாகு உள கிளவி செவ்வாய்   படைவிழி பணைத்த வேய்த் தோள்
+
+தோகையர் மனமும் தொக்க   தும்பியும் தொடர்ந்து சுற்ற.	      5.11.13  	
+
+
+
+உழைக் குலம் நோக்கினார்கள்   உலந்தவர்க்கு உரிய மாதர்
+
+அழைத்து அழு குரலின் வேலை   அமலையின், அரவச் சேனை
+
+தழைத்து எழும் ஒலியின் ஓசை   பல்லியம் துவைக்கத் தாவி
+
+மழைக் குரல் இடியில் சொன்ன   மாற்றங்கள் உரைப்ப மன்னோ.	      5.11.14  	
+
+
+
+வெயில் கர மணிகள் வீசும்   விரி கதிர் விழுங்க, வெய்ய
+
+அயில் கர மணிகளாலும்   அவிர் ஒளி பருக, அஃதும்
+
+எயிற்று இளம் பிறைகள் ஈன்ற   இலங்கு ஒளி ஒதுங்க, யாணர்
+
+உயிர்க் குலவு இரவும் அன்று, பகல்   அன்று, என்று உணர்வு தோன்ற.	      5.11.15  	
+
+
+
+ஓங்கு இரும் தடம் தேர் பூண்ட   உளை வயப் புரவி ஒல்கித்
+
+தூங்கின வீழ, தோளும்   கண்களும் இடத்துத் துள்ள,
+
+வீங்கின மேகம் எங்கும்   குருதி நீர்த் துளிகள் வீழ்ப்ப
+
+ஏங்கின காகம் ஆர்ப்ப,   இருளில் விண் இடிப்ப மாதோ.	      5.11.16  	
+
+
+
+அனுமன் அட்சகுமாரனைக் காணலும் ஐயுறலும் (5792-5795)
+
+
+
+வெள்ள வெம் சேனை சூழ,   விண் உேளார் வெருவி விம்ம,
+
+உள்ளம் நொந்து அனுங்கி, வெய்ய   கூற்றமும் உறுவது உன்ன,
+
+துள்ளின சுழல் கண் பல் பேய்   தோள் புடைத்து ஆர்ப்ப, தோன்றும்
+
+கள் அவிழ் மாலையானைக்   காற்றின் சேய் வரவு கண்டான்.      	5.11.17  	
+
+
+
+"இந்திரசித்தோ? மற்று அவ்   இராவணனேயோ?"என்னாச்
+
+சிந்தையின் உவகை தோன்ற,   முனிவு உற்ற குரக்குச் சீயம்,
+
+"வந்தனன்; முடிந்தது அன்றோ?   மனக் கருத்து"என்ன வாழ்த்தி,
+
+சுந்தரத் தோளை நோக்கி,   இராமனைத் தொழுது சொன்னான்.      	5.11.18  	
+
+
+
+"எண்ணிய இருவர் தம்முள்   ஒருவனால், யானும் நோற்ற
+
+புண���ணியம் உளதாய், எம் கோன்   தவத்தொடும் பொருந்தினானேல்,
+
+நண்ணினன் நானும் நின்றேன்;   காலனும் நணுகி நின்றான்;
+
+கண்ணிய கருமம் இன்றே   முடிக்குவென் கடிதின்" என்றான்.	      5.11.19  	
+
+
+
+"பழி இலது உரு என்றாலும்,   பல தலை அரக்கன் அல்லன்;
+
+விழி இடை இமைக்கும் மேல்நாள்   வேந்தை வென்றானும் அல்லன்;
+
+மொழியின் மற்றவர்க்கு மேலான்;   முரண் தொழில் முருகன் அல்லன்;
+
+அழிவில் ஒண் குமரன் யாரோ?   அஞ்சனக் குன்றம் அன்னான்.              	5.11.20
+
+
+
+அனுமனை அட்சகுமாரன் எள்ளி நகைத்தல்
+
+
+
+என்றவன் உவந்து, விண் தோய்,
+            இந்திர சாபம் என்ன
+
+நின்ற, தோரணத்தின் உம்பர்
+             இருந்த போர் நீதியானை,
+
+வன் தொழில் அரக்கன் நோக்கி,
+           வாள் எயிறு இலங்க நக்கான்;
+
+'கொன்றது இக்குரங்கு போலாம்! 
+          அரக்கர் தம் குழாத்தை'என்றான்.               5.11.21  	
+
+
+
+தேர்ப்பாகன் ஏளனமாக எண்ணக் கூடாதனெல்
+
+
+
+அன்னதாம் அச்சொல் கேட்ட 
+              சாரதி, "ஐய! கேண்மோ!
+
+இன்னதாம் என்னலாமோ
+           உலகியல்? இகழல்! அம்மா!
+
+மன்னனோடு எதிர்ந்த வாலி
+           குரங்கு என்றால், மற்றும் உண்டோ?
+
+சொன்னது துணிவில் கொண்டு
+           சேறி" என்று உணரச் சொன்னான்.               	5.11.22  	
+
+
+
+அட்சகுமாரன் வஞ்சினம் கூறல்
+
+
+
+விடம் திரண்டு அனைய மெய்யான்,
+           அவ் உரை விளம்பக் கேளா,
+
+"இடம் புகுந்து, இனைய செய்த
+           இதனொடு, சீற்றம் எஞ்சேன்,
+
+தொடர்ந்து சென்று, உலகம் மூன்றும்
+           துருவினென், ஒழிவு உறாமல்
+
+கடந்து, பின் குரங்கு என்று ஓதும்
+           கருவையும் களைவென்" என்றான்.               	5.11.23  	
+
+
+
+அனுமனும் அரக்கர் படையும் பொருதல் (5799-5805)
+
+
+
+ஆர்த்து எழுந்து, அரக்கர் சேனை,
+
+           அஞ்சனைக்கு உரிய குன்றைப்
+
+போர்த்தது; பொழிந்தது, அம்மா! 
+
+          பொழிபடப் பருவ மாரி;
+
+வேர்த்தனர் திசை காப்பாளர்; 
+
+          சலித்தது விண்ணும் மண்ணும்;
+
+தார்த் தனி வீரன், தானும்  
+
+         தனிமையும், அவர் மேல் சார்ந்தான்.               	5.11.24  	
+
+
+
+எறிந்தனர், நிருதர் வெய்தின்
+           எய்தின படைகள் எல்லாம்,
+
+முறிந்தன வீரன் மேனி
+           முட்டின, முகர யானை
+
+மறிந்தன, மடிந்த தேரும்
+           மான மாக் குழுவும், மற்றும்
+
+நெறிந்தன வரம்பில் யாக்கை,
+           இலங்கை தன் நிலையில் பேர.               	5.11.25  	
+
+
+
+காய் எரி, முளி புல் கானில்
+           கலந்து எனக் காற்றின் செம்மல்
+
+ஏ எனும் அளவில் கொல்லும் <
+          நிருதர்க்கு, ஓர் எல்லை இல்லை,
+
+போயவர், உயிரும் போகித்
+           தென���புலம் படர்தல், பொய்யாது,
+
+ஆயிர கோடி தூதர்
+           உளர்கொலோ! நமனுக்கு அம்மா.               	5.11.26  	
+
+
+
+வர உற்றார் வாரா நின்றார்
+
+           வந்தவர் வரம்பில் வெம் போர்
+
+பொர உற்ற பொழுது வீரன்
+
+           மும்மடங்கு ஆற்றல் பொங்க
+
+விரவிப் போய்க் கதிரோன் ஊழி
+
+           இறுதிமேல் என்னல் ஆனான்
+
+உரவுத்தோள் அரக்கர் எல்லாம் 
+
+          என்பு இலா உயிர்கள் ஒத்தார்.               	5.11.27  	
+
+
+
+பிள்ளப்பட்டன, நுதல் ஓடைக் கரி,
+
+           பிறழ் பொன் தேர், பரி, பிழையாமல்,
+
+அள்ளல் பட்டு அழி குருதிப் பொருபுனல்
+
+           ஆறாகப் படி சேறு ஆக,
+
+"வள்ளப்பட்டன மகரக் கடல் என 
+
+          மதில் சுற்றிய பதி "மறலிக்கு ஓர்
+
+கொள்ளைப்பட்டன உயிர்" என்னும்படி,
+
+           கொன்றான் ஐம்புலன் வென்றாறேன.               	5.11.28  	
+
+
+
+'தேரே பட்டன'என்றார் சிலர்; சிலர்,
+
+          'தெறு கண் செம்முக வயிரத் தோள்
+
+பேரே பட்டன'என்றார்; சிலர் சிலர்,
+
+          'பரியே பட்டன சில'என்றார்;
+
+'காரேபட்டு அலை நுதல் ஓடைக்
+
+           கடகரியே பட்டன கடிது'என்றார்;
+
+நேரே பட்டவர் பட, மாடே
+
+           தனி, நில்லா உயிரொடு நின்றாரே.               	5.11.29  	
+
+
+
+ஆழிப் பொருபடை நிருதப் பெரு வலி
+
+           அடலோர், ஆய்மகள் அடு பேழ்வாய்த்
+
+தாழிப் படு தயிர் ஒத்தார்; மாருதி
+
+           தனிமத்து என்பது ஒர் தகையானான்;
+
+ஏழ் இப் புவனமும் மிடை வாழ் உயிர்களும்,
+
+           எறி வேல் இளையவர் இனமாக,
+
+ஊழிப் பெயர்வது ஒர் புனல் ஒத்தார்; அனல்
+
+           ஒத்தான், மாருதம் ஒத்தானே.               	5.11.30  	
+
+
+
+அனுமனும் அட்சகுமாரனும் பொருதல் (5806-5812)
+
+
+
+கொன்றான் உடன் வரு குழுவை; சிலர் பலர்
+
+         குறைகின்றார் உடல் குலைகின்றார்;
+
+பின்றா நின்றனர்; உதிரப் பெருநதி
+
+         பெருகா நின்றன அருகு ஆரும்
+
+நின்றார் நின்றிலர்; தனி நின்றான், ஒரு
+
+         நேமித் தேரொடும் அவன் நேரே
+
+சென்றான்; வன் திறல் அயில் வாய் அம்புகள்
+
+         தெரிகின்றான் விழி எரிகின்றான்.               	5.11.31  	
+
+
+
+உற்றான் இந்திரசித்துக்கு இளையவன்;
+
+         ஒரு நாளே பலர் உயிர் உண்ணக்
+
+கற்றானும் முகம் எதிர் வைத்தான்; அது 
+
+        கண்டார் விண்ணவர்; கசிவு உற்றார்;
+
+"எற்றே மாருதி நிலை"என்றார்; இனி 
+
+        "இமையா விழியினை இவை ஒன்றோ
+
+பெற்றாம், நல்லது பெற்றாம்" என்றனர்;
+
+        பிறியாது எதிர் எதிர் செறிகின்றார்.               	5.11.32  	
+
+
+
+எய்தான் வாளிகள் எரி வாய் உமிழ்வன
+
+         ஈரேழ்; எதிர் அவை பார் சேரப்
+
+பொய்தான் மணி எழு ஒன்றால்; அன்று, அது,
+
+  ��      பொடியாய் உதிர்வு உற வடி வாளி
+
+வெய்து ஆயின பல விட்டான்; வீரனும் 
+
+        வேறு ஓர் படை இலன் மாறா வெம்
+
+கை தானே பொரு படை ஆகத் தொடர் 
+
+        கால் ஆர் தேர் அதன் மேல் ஆனான்.         	      5.11.33  	
+
+
+
+தேரில் சென்று, எதிர் கோல் கொள்வான் உயிர்
+
+         தின்றான்; அப் பொரு செறி திண் தேர்
+
+பாரில் சென்றது; பரிபட்டன, அவன் 
+
+        வரிவில் சிந்திய பகழிக் கோல்,
+
+மார்பில் சென்றன சில; பொன் தோள் இடை
+
+         மறைவு உற்றன சில; அறவோனும்,
+
+நேரில் சென்று, அவன் வயிரக் குனிசிலை 
+
+        பற்றிக் கொண்டு, எதிர் உற நின்றான்.               5.11.34  	
+
+
+
+ஒரு கையால் அவன் வயிரச் சிலைதனை
+
+         உற்றுப் பற்றலும், உரவோனும்
+
+இரு கையால், அவன் வலியா முன்னம் அது
+
+         இற்று ஓடியது; இவர் பொன் தோளான்
+
+சுரிகையால் எதிர் உருவிக் குத்தலும்,
+
+         அதனைச் சொல் கொடு வரு தூதன்,
+
+பொரு கையால் இடை பிதிர்வித்தான் முறி
+
+         பொறி ஓடும்படி பறியாவே.         	      5.11.35  
+
+
+
+வாளாலே பொரல் உற்றான்; இற்று அது
+
+         மண் சேராதமுன், வயிரத் திண்
+
+தோளாலே பொர முடுகிப் புக்கு, இடை
+
+         தழுவிக் கொண்டலும், உடல் முற்றும்
+
+நீள் ஆர் அயில் என மயிர் தைத்தன; மணி
+
+         நெடு வால் அவன் உடல் நிமிர்வு உற்று
+
+மீளாவகை புடை சுற்றிக்கொண்டது;
+
+         பற்றிக்கொண்டனன் மேல் ஆனான்.               	5.11.36  	
+
+
+
+பற்றிக் கொண்டு, அவன் வடிவாள் என 
+
+        ஒளிர் பல் இற்று உக, நிமிர் படர் கையால்
+
+எற்றி, கொண்டலின் இடை நின்று உமிழ் சுடர்
+
+         இன மின் இனம் விழுவன என்ன
+
+முற்றி, குண்டலம் முதலாம் அணி உக,
+
+         முழை நால் அரவு இவர் குடர் நாலக்
+
+கொற்றத் திண் சுவல் வயிரக் கை கொடு
+
+         குத்திப், புடை ஒரு குதி கொண்டான்.               	5.11.37  	
+
+
+
+அநுமன் அட்சகுமாரனை அழித்தல்
+
+
+
+நீத்தாய் ஓடின உதிரப் பொரு நதி
+
+         நீராகச் சிலை பார் ஆகப்
+
+போய்த் தாழ் தெறி தசை அரி சிந்தினபடி
+
+         பொங்கப் போம் உயிர் போகாமல்,
+
+மீத்தா நிமிர் சுடர் வயிரக் கை கொடு
+
+         பிடியா, விண்ணொடு மண் காணத்
+
+தேய்த்தான்; ஊழியொடு உலகு ஏழ் தேயினும்
+
+         ஒரு தன் புகழ் இறை தேயாதான்.               	5.11.38  	
+
+
+
+எஞ்சிய படை சிதறி மறைந்து ஓடல் (5814-5816)
+
+
+
+புண் தாழ் குருதியின் வெள்ளத்து உயிர்கொடு
+
+         புக்கார் சிலர்; சிலர், பொரு பேயின்
+
+பண்டாரத்து இடை இட்டார் தம் உடல்;
+
+         பட்டாரில் சிலர் பயம் உந்தத்
+
+திண்டாடித் திசை அறியா மறுகினர்;
+
+         செத்தார் சிலர்; சிலர், செலவு அற்றார்;
+
+கண்டார் கண்டது ஒர் திசையே விசை கொடு
+
+         கால்விட்டார்; படை கைவிட்டார்.              	      5.11.39
+
+
+
+மீனாய் வேலையில் உற்றார் சிலர்; சிலர் 
+
+        பசு ஆய் வழிவழி மேய்வு உற்றார்;
+
+ஊனார் பறவையின் வடிவு ஆனார் சிலர்; 
+
+       சிலர் நான்மறையவர் உரு ஆனார்;
+
+மானார் கண் இள மடவார் ஆயினர்
+
+         முன்னே தம் குழல் வகிர்வு உற்றார்
+
+ஆனார் சிலர்; சிலர், ஐயா நின் சரண்
+
+         என்றார்; நின்றவர் அரி என்றார்.           	      5.11.40
+
+
+
+தம் தாரமும் உறுகிளையும் தமை எதிர்
+
+                தழுவுந்தொறும்,'நும தமர் அல்லோம்;
+
+வந்தோம் வானவர்'என்று, ஏகினர் சிலர்; 
+
+            சிலர், மானுயர் என வாய் விட்டார்;
+
+மந்தாரம் கிளர் பொழில்வாய் வண்டுகள்
+
+            ஆனார் சிலர்; சிலர் மருள்கொண்டார்;
+
+இந்து ஆர் எயிறுகள் அறுவித்தார் சிலர், 
+
+            எரிபோல் குஞ்சியை இருள்வித்தார்.                  	5.11.41
+
+
+
+அரக்கியர் அழுதரற்றல்
+
+
+
+குண்டலக் குழைமுகக் குங்குமக் கொங்கையார்
+
+வண்டு அலைத்து எழு குழல் கற்றை கால் வருட ஆய்
+
+விண்டு அலத்தக விரைக் குமுத வாய் விரிதலால்
+
+அண்டம் உற்று உளது; அவ் ஊர் அழுத பேர் அமலையே.                 	5.11.42
+
+
+
+அரக்கியர் துன்ப நிகழ்ச்சி (5818-5822)
+
+
+
+கதிர் எழுந்து அனைய செம் திருமுகக் கணவன்மார்
+
+எதிர் எழுந்து அடி விழுந்து அழுதுசோர் இள நலார்
+
+அதிநலம் கோதைசேர் ஓதியோடு அன்று அவ் ஊர்
+
+உதிரமும் தெரிகிலாது இடை பரந்து ஒழுகியே.                      	5.11.43
+
+
+
+தாவு இல் வெம் செரு நிலத்து அடி,   உலந்தவர் தம் மேல்,
+
+ஓவியம் புரை நலார் விழுதொறும்,   சிலர் உயிர்த்து
+
+ஏவுகண்களும் இமைத்தனர்கள் ஆம்;   இது எலாம்,
+
+ஆவி ஒன்று, உரு இரண்டு,   ஆதலாலே கொல் ஆம்?                   	5.11.44
+
+
+
+ஓடினார் உயிர்கள் நாடு உடல்கள் போல்; உதவியால்
+
+வீடினார்; வீடினார் மிடை உடல் குவைகள் வாய்
+
+நாடினார் மடம் நலார்; நவை இலா நண்பரைக்
+
+கூடினார்; ஊடினார் உம்பர்வாழ் கொம்பு அனார்.                     	5.11.45
+
+
+
+தீட்டு வாள் அனைய கண் தெரிவை ஓர் திரு அனாள்
+
+ஆட்டி நின்று அயர்வது ஓர் அறுதலைக் குறையினைக்
+
+கூட்டி "நின் ஆர் உயிர்த் துணைவன் எம் கோனை நீ
+
+காட்டுவாய் ஆதி"என்று அழுது கை கூப்பினாள்.                        	5.11.46
+
+
+
+ஏந்தினாள் தலையை ஓர் எழுது அரும் கொம்பு அனாள்;
+
+காந்தன் நின்று ஆடுவான் உயர் கவந்தத்தினை
+
+"வேந்து நீ அலசினாய் விடுதியால் நடம்"எனாப்
+
+பூந் தளிர்க் கையினால் மெய் உறப் புல்லினாள்.                     	5.11.47
+
+
+
+அரக்கியர் துன்புறலும் விண்ணவர் இராவணனிடம் உரைத்தலும்
+
+
+
+நாடினார்; நாடியே நனை வரும் கொம்பு அனார்
+
+வாடினார்; கணவர் தம் மார்பு உறத் தழுவியே
+
+வீடினார்; அவ்வயின் வெருவி விண்ணவர்கள் தாம்
+
+ஓடினார் அரசன்மாட்டு அணுகி நின்று உரை செய்வார்.                      	5.11.48
+
+
+
+மந்தோதரி புலம்பல்
+
+
+
+கயல் மகிழ் கண்மலர் கலுழி கான்றிடப்
+
+புயல் மகிழ் புரிகுழல் பொடி அளாவுற
+
+அயன் மகன் மகன் மகன் அடியில் வீழ்ந்தனள்
+
+மயன் மகள்; வயிறு அலைத்து அழுது மாழ்கினாள்                     	5.11.49
+
+
+
+அனைவரும் அழுதல்
+
+
+
+தாவு அரும் திரு நகர்த் தையலார் முதல்
+
+ஏவரும் இடைவிழுந்து இரங்கி ஏங்கினார்;
+
+காவலன் கால்மிசை விழுந்து காவல் மாத்
+
+தேவரும் அழுதனர் களிக்கும் சிந்தையார்.                   	      5.11.50
+
+ -------------------- 
+
+
+
+5.12   பாசப் படலம்  5826 - 5888
+
+
+
+இந்திரசித்தின் வெகுளி
+
+
+
+அவ் வழி அவ் உரை கேட்ட ஆண்தகை
+
+வெவ் வழி எரி புக வெகுளி வீங்கினான்
+
+எவ்வழி உலகமும் குலைய இந்திரத்
+
+தெவ் அழிதர உயர் விசயச் சீர்த்தியான்.         5.12.1  	
+
+
+
+இந்திரசித்து போர்க்கு எழல்
+
+
+
+அரம் சுடர் வேல் தனது இளவல் அற்ற சொல்
+
+உரம் சுட எரி உயிர்த்து ஒருவன் ஓங்கினான்;
+
+புரம் சுட வரிசிலைப் பொருப்பு வாங்கிய
+
+பரம் சுடர் ஒருவனைப் பொருவும் பான்மையான்.                5.12.2  	
+
+
+
+இந்திரசித்து தேர் ஏறுதல்
+
+
+
+ஏறினன் விசும்பினுக்கு எல்லை காட்டுவான்
+
+ஆறு இருநூறு பேய் பூண்ட ஆழித் தேர்;
+
+கூறின கூறின சொற்கள் கோத்தலால்
+
+பீறின நெடும் திசை பிளந்தது அண்டமே.                5.12.3  	
+
+
+
+படையின் ஆரவாரம்
+
+
+
+ஆர்த்தன, கழலும் தாரும்   பேரியும் அசனி அஞ்ச;
+
+வேர்த்து உயிர் குலைய மேனி   வெதும்பினன் அமரர் வேந்தன்;
+
+"சீர்த்தது போரும்"என்னாத்   தேவர்க்கும் தேவர் ஆய
+
+மூர்த்திகள் தாமும் தத்தம்   யோகத்தின் முயற்சி விட்டார்.                5.12.4  	
+
+
+
+இந்திரசித்தின் துன்பமும் வீரமும்
+
+
+
+தம்பியை நினையும் தோறும்   தாரைநீர் ததும்பும் கண்ணான்,
+
+அம்பு இயல் சிலையை நோக்கி   வாய் மடித்து உருத்து நக்கான்;
+
+"கொம்பு இயல் மாய வாழ்க்கைக்   குரங்கினால், குறுகா வாழ்க்கை
+
+எம்பியோ தேய்ந்தான்? எந்தை   புகழ் அன்றோ தேய்ந்தது" என்றான்.          5.12.5  	
+
+
+
+வேற்படை யானைப்படை முதலியவற்றின் மிகுதி
+
+
+
+வேல் திரண்டனவும், வில்லும்   மிடைந்தவும், வெற்பு என்றாலும்
+
+கூறு இரண்டு ஆக்கும் வாள் கைக்   குழுவையும், குணிக்கல் ஆற்றேம்;
+
+சேறு இரண்டு அருக��� செய்யும்   செறிமதச் சிறு கண் யானை
+
+ஆறு இரண்டு அஞ்சு நூற்றின் இரட்டி;   தேர்த் தொகையும் அஃதே.         5.12.6  	
+
+இந்திரசித்து இராவணன் கோயில் புகல்
+
+
+
+ஆய மாத் தானை தான் வந்து   அண்மியது; அண்ம, ஆண்மைத்
+
+தீய வாள் நிருதர் வேந்தர்   சேர்ந்தவர் சேரத் தேரில்
+
+ஏ எனும் அளவின் வந்தான்;   இராவணன் இருந்த யாணர்
+
+வாயில் தோய் கோயில் புக்கான்,   அருவி சோர் வயிரக் கண்ணான்.                5.12.7  	
+
+இந்திரசித்து இராவணனிடம் பேசல் (5833-5836)
+
+
+
+தாள் இணை வீழ்ந்தான்; தம்பிக்கு   இரங்கினான்; தறுகணானும்
+
+தோள் இணை பற்றி ஏந்தித்   தழுவினான்; அழுது சோர்ந்தான்;
+
+வாள் இணை நெடும் கண் மாதர்   வயிறு அலைத்து அலறி மாழ்க,
+
+மீளி போல் மொய்ம்பினானும்   விலக்கினன்; விளம்பல் உற்றான்.                5.12.8  	
+
+
+
+"ஒன்று நீ உறுதி ஓராய்,   உற்று இருந்து உளையகிற்றி;
+
+வன்திறல் குரங்கின் ஆற்றல்   மரபுளி உணர்ந்து மன்னோ,
+
+'சென்று நீர் பொருதிர்'என்று,   திறம் திறம் செலுத்தித் தீயக்
+
+கொன்றனை நீயே அன்றோ?   அரக்கர் தம் குழுவை" என்றான்.                5.12.9  	
+
+
+
+கிங்கரர், சம்புமாலி, கேடு இலா   ஐவர், என்று இப்
+
+பைங்கழல் அரக்கரோடும் உடன்   சென்ற ப குதிச் சேனை,
+
+இங்கு ஒரு பேரும் மீண்டார்   இல்லையேல், குரங்கு அது, எந்தாய்!
+
+சங்கரன், அயன், மால், என்பார்   தாம் எனும் தரத்தது ஆமோ.        5.12.10  	
+
+
+
+திக்கய வலியும், மேல்நாள்   திரிபுரம் தீயச் செற்ற
+
+முக்கணன் கயிலையோடும்   உலகு ஒரு மூன்றும் வென்றாய்;
+
+அக்கனைக் கொன்று நின்ற   குரங்கினை ஆற்றல் காண்டி;
+
+புக்கு இனி வென்றும் என்றால்,   புலம்பு அன்றிப் புலமைத்து ஆமோ.       5.12.11  	
+ 
+இராவணனிடம் உறுதிகூறிப் புறப்படல்
+
+
+
+ஆயினும், "ஐய, நொய்தின்   ஆண்டு எழில் குரங்கை, நானே
+
+ஏ எனும் அளவில் பற்றித்   தருகுவென்; இடர் ஒன்று ஒன்றும்,
+
+நீ, இனி உழக்கற்பாலை   அல்லை; நீடு இருத்தி;"என்று,
+
+போயினன்; இலங்கை வேந்தன்   போர்ச் சினம் போவது ஒப்பான்.       5.12.12  	
+
+படையின் பரப்பு
+
+
+
+உடைந்த வல் இருள், நோற்றுப் பல்   உருக்கொடு, அக் கதிர்க் குழாங்கள்
+
+மிடைந்தன, மிலைச்சி ஆங்கு,   மெய் அணி பலவும் மின்னக்
+
+குடைந்து வெம் பகைவர் ஊன் தோய்   கொற்றப் போர் வாள் வில் வீச,
+
+அடைந்த கார் அரக்கர் தானை,   அகலிடம் இடம் இன்று, என்ன.        5.12.13  	
+
+இந்திரசித்து மலைபோல் படைநடுவில் நிற்றல்
+
+
+
+ஆழி அம் தேரும், மாவும்,   அரக்கரும், உருக்கும் செம் கண்
+
+சூழி வெம் கோல மாவும்,   துவன்றிய ��ிருதர் சேனை,
+
+ஊழி வெம் கடலில் சுற்ற,   ஒரு தனி நடுவண் நின்ற
+
+பாழி மா மேரு ஒத்தான்;   வீரத்தின் பன்மை தீர்த்தான்.          5.12.14  	
+
+
+
+அனுமனால் நேர்ந்த அழிவைக் கருதல் (5840-5842)
+
+
+
+சென்றனன் என்ப, மன்னோ   திசைகேளாடு உலகம் எல்லாம்
+
+வென்றவன் இவன் என்றாலும்,   வீரத்தே நின்ற வீரன்,
+
+அன்று அது கண்ட வாழி   அனுமனை, அமரின் ஆற்றல்
+
+நன்று என உவகை கொண்டான்;   யாவரும் நடுக்கம் உற்றார்.         5.12.15  	
+
+இலை குலாம் பூணினானும்,   "இரும் பிணக் குருதி ஈரத்து,
+
+அலகு இல் வெம் படைகள் தறெ்றி,   அளவு இடற்கு அரிய ஆகி,
+
+மலைகளும், கடலும், யாறும்,   கானமும், பெற்று, மற்று ஓர்
+
+உலகமே ஒத்தது, அம்மா!   போர்ப் பெரும் களம்,"என்று உன்னா.         5.12.16  	
+
+வெப்பு அடைகில்லா நெஞ்சில்,   சிறியது ஓர் விம்மல் கொண்டான்;
+
+"அப்பு அடை வேலை அன்ன   பெருமையார், ஆற்றலோடும்
+
+ஒப்பு அடைகில்லார், எல்லாம்   உலந்தனர்; குரங்கும் ஒன்றே;
+
+எப் படை கொண்டு வெல்வது?   இராமன் வந்து எதிர்க்கில்;"என்றான்.        5.12.17  	
+
+இந்திரசித்து இறந்த வீரருக்கு இரங்கல்
+
+
+
+கண்ணனார், உயிரே ஒப்பார்   கைப் படைக்கலத்தில் காப்பார்,
+
+எண்ணலாம் தகைமை அல்லர்   இறந்து இடைக் கிடந்தார் தம்மை
+
+மண்ணுளே நோக்கி நின்று,   வாய்மடித்து, உயிர்த்தான்; மாயாப்
+
+புண் உளே கோல் இட்டு அன்ன,   மானத்தால் புழுங்குகின்றான்.         5.12.18  	
+
+இந்திரசித்து தம்வீரம் குறைந்ததனெ வருந்தல்
+
+
+
+கான் இடை அத்தைக்கு உற்ற   குற்றமும், கரனார் பாடும்,
+
+யான் உடை எம்பி வீந்த   இடுக்கணும் பிறவும் எல்லாம்
+
+மானிடர் இருவராலும்   வானரம் ஒன்றினாலும்
+
+ஆனிடத்து உள, என் வீரம்   அழகிற்றே அம்ம என்றான்.         5.12.19  	
+
+
+
+இந்திரசித்து பிணக்குவியலில் தம்பியின் சிதைவைக் கண்டு வருந்தல் (5845-5847)
+
+
+
+நீப்பு உண்ட உயிர ஆகி,   நெருப்பு உண்ட நிறத்தில் தோன்றி,
+
+ஈர்ப்பு உண்டற்கு அரிய ஆய   பிணக் குவடு, இடறச் செல்வான்;
+
+தேய்ப்பு உண்ட தம்பி யாக்கை,   சிவப்பு உண்ட கண்கள், தீயில்
+
+காய்ப்பு உண்ட செம்பில் தோன்றக்   கறுப்பு உண்ட மனத்தன் கண்டான்.                5.12.20  	
+
+
+
+தாருகன் குருதி அன்ன   குருதியில் தனி மாச் சீயக்
+
+கூர் உகிர் அளைந்த கொற்றக்   கனகன் மெய்க் குழம்பில் தோன்றத்
+
+தேர் உகக் கையில் வீரச்   சிலை உக, வயிரச் செங்கண்
+
+நீர் உகக் குருதி சிந்த,   நெருப்பு உக உயிர்த்து நின்றான்.                5.12.21  	
+
+
+
+வெவ் இலை அயில்வேல் உந்தை   வெம்மையைக் கருதி, வீர!
+
+வவ்��ுதல் கூற்றும் ஆற்றான்;   மாறுமாறு உலகின் வாழ்வார்,
+
+அவ் உலகத்து உளாரும்   அஞ்சுவர் ஒளிக்க; ஐயா,
+
+எவ் உலகத்தை உற்றாய்   எம்மை நீத்து எளிதின் எந்தாய்.                5.12.22  	
+
+துயரமும் வீரமும்
+
+
+
+ஆற்றலன் ஆகி, அன்பால்   அறிவு அழிந்து, அயரும் வேலை,
+
+சீற்றம் என்று ஒன்று தானே   மேல் நிமிர் செலவிற்று ஆகித்
+
+தோற்றிய துன்ப நோயை   உள்ளூறத் துரந்தது; அம்மா!
+
+ஏற்றம் சால் ஆணிக்கு ஆணி   எதிர் செலக் கடாயது என்ன.                5.12.23  	
+
+இந்திரசித்தைப் பார்த்த அநுமனின் எண்ணம் (5849-5852)
+
+
+
+ஈண்டு இது நிகழ்வுழி இரவி தேர் எனத்
+
+தூண்டுறு தேரின் மேல் தோன்றும் தோன்றலை
+
+மூண்டு முப்புரம் சுட முடுகும் ஈசனில்
+
+ஆண்டகை வனைகழல் அனுமன் நோக்கினான்.                5.12.24  	
+
+
+
+வென்றேன் இதன்முன் சில வீரரை   என்னும் மெய்ம்மை
+
+அன்றோ, முடுகிக் கடிது எய்த   அழைத்தது; அம்மா!
+
+ஒன்றோ இனி வெல்லுதல்; தோற்றல்   அடுப்பது உள்ளி,
+
+இன்றே அமையும் இவன்;   இந்திரசித்தும் என்பான்.                5.12.25  	
+
+
+
+கட்டேறு நறும் கமழ் கண்ணி இக்   காளை, என் கைப்
+
+பட்டால், அதுவே அவ் இராவணன்   பாடும் ஆகும்;
+
+'கெட்டேம்'என எண்ணி, இக் கேடு அரும்   கற்பினாளை
+
+விட்டு, ஏகும்; அது அன்றி, அரக்கரும்   வெம்மை தீர்வார்.                5.12.26  	
+
+ஓன்றோ? இதனால் வரும் ஊதியம்;   ஒண்மையானைக்
+
+கொன்றேன் எனில், இந்திரனும்   துயர்கோளும் நீங்கும்;
+
+இன்றே கடிகெட்டது அரக்கர்   இலங்கை மூதூர்;
+
+வென்றேன் அவ் இராவணன் தன்னையும்   வேரொடு; என்றான்.                5.12.27  	
+
+அநுமன் அரக்கர் படையுடன் பொருதல் (5853-5858.)
+
+
+
+அக்காலை, அரக்கரும், ஆனையும்,   தேரும், மாவும்,
+
+முக்கால் உலகம் ஒரு மூன்றையும்   வென்று முற்றிப்
+
+புக்கானின் முன் புக்கு, உயர் பூசல்   பெருக்கும் வேலை,
+
+மிக்கானும், வெகுண்டு ஒர் மராமரம்   கொண்டு புக்கான்.                5.12.28  	
+
+
+
+உதையுண்டன யானை; உருண்டன   யானை; ஒன்றோ,
+
+மிதியுண்டன யானை; விழுந்தன   யானை; மேல் மேல்
+
+புதையுண்டன யானை; புரண்டன   யானை; போரால்
+
+வதையுண்டன யானை; மறிந்தன   யானை மண்மேல்.                5.12.29  	
+
+
+
+முடிந்த தேர்க்குலம்; முறிந்தன   தேர்க்குலம், முரண் இற்று
+
+இடிந்த தேர்க்குலம்; இற்றன   தேர்க்குலம்; அச்சு இற்று
+
+ஒடிந்த தேர்க்குலம்; உக்கன   தேர்க்குலம்; நெக்குப்
+
+படிந்த தேர்க்குலம்; பறிந்தன   தேர்க்குலம் படியில்.                5.12.30  	
+
+
+
+சிரன் நெரிந்தவும், கண்மணி   சிதைந்தவும், செறிதாள்
+
+தரன் நெரிந்தவும், முதுகு இ��ச்   சாய்ந்தவும், தார்பூண்
+
+உரன் நெரிந்தவும், உதிரங்கள்   உமிழ்ந்தவும், ஒண்பொன்
+
+குரன் நெரிந்தவும், கொடுங் கழுத்து   ஒடிந்தவும் குதிரை.                5.12.31
+
+
+
+பிடியுண்டார்களும், பிளத்தல் உண்டார்களும்,   பெரும் தோள்
+
+ஒடியுண்டார்களும், தலை உடைந்தார்களும்,   உருவக்
+
+கடியுண்டார்களும், கழுத்து இழந்தார்களும்,   மரத்தால்
+
+அடியுண்டார்களும், அச்சம் உண்டார்களும்   அரக்கர்.               5.12.32  	
+
+
+
+வட்ட வெம் சிலை ஓட்டிய வாளியும் வயவர்
+
+விட்ட வெம் திறல் படைகளும் வீரன் மேல் வீழ்ந்த
+
+சுட்ட மெல் இரும்பு அடைகலைச் சுடுகிலாதன போல்
+
+பட்ட பட்டன திசைதொறும் பொடி ஒடும் பரந்த.               5.12.33  
+
+
+
+இந்திரசித்தும் அநுமனும் பலவகையாகப் பொருதல் (5859-5878)
+
+
+
+சிகை எழும் சுடர் வாளிகள் இந்திரசித்து
+
+மிகை எழும் சினத்து அனுமன் மேல் விட்டன வெந்து
+
+புகை எழுந்தன எரிந்தன கரிந்தன போக
+
+நகை எழுந்தன; அழிந்தன வான் உேளார் நாட்டம்.                5.12.34  
+
+
+
+தேரும், யானையும், புரவியும்,   அரக்கரும், சிந்திப்
+
+பாரில் வீழ்தலும், தான் ஒரு   தனி நின்ற பணைத்தோள்
+
+வீரர் வீரனும், முறுவலும்,   வெகுளியும், வீங்க,
+
+'வாரும், வாரும்'என்று, அழைக்கின்ற   அனுமன்மேல் வந்தான்.                5.12.35  	
+
+
+
+புரந்தரன் தலை பொதிர் எறிந்திடப்   புயல் வானில்
+
+பரந்த பல் உரும் ஏறு இனம்   வெறித்து உயிர் பதைப்ப,
+
+நிரந்தரம் புவி முழுவதும்   சுமந்த நீடு உரகன்
+
+சிரம் துளங்கிட, அரக்கன் வெம்   சிலையை நாண் எறிந்தான்.                5.12.36  	
+
+
+
+ஆண்ட நாயகன் தூதனும்,   அயனுடை அண்டம்
+
+கீண்டது ஆம் என, கிரி உக,   நெடுநிலம் கிழிய,
+
+நீண்ட மாதிரம் வெடிபட,   அவன் நெடும் சிலையில்
+
+பூண்ட நாண் இற, தன் நெடும்   தோள் புடைத்து ஆர்த்தான்.                5.12.37  	
+
+
+
+'நல்லை நல்லை! இஞ் ஞாலத்து,   நின் ஒக்கும் நல்லார்
+
+இல்லை இல்லையால், எறுழ் வலிக்கு,   யாரொடும் இகல
+
+வல்லை வல்லை; இன்று ஆகும் நீ   படைத்துடை வாழ் நாட்கு
+
+எல்லை எல்லை'என்று,   இந்திரசித்துவும் இசைத்தான்.                5.12.38  	
+
+
+
+நாளுக்கு எல்லையும் நிருதராய்   உலகத்தை நலியும்,
+
+கோளுக்கு எல்லையும், கொடும் தொழிற்கு   எல்லையும், கொடியீர்!
+
+வாளுக்கு எல்லையும் வந்தன;   வகைகொண்டு வந்தேன்
+
+தோளுக்கு, எல்லை ஒன்று இல்லை; என்று   அனுமனும் சொன்னான்.                5.12.39  
+
+
+
+"இச் சிரத்தையைத் தொலைப்பென்"என்று   இந்திரன் பகைஞன்,
+
+பச்சிரத்தம் வந்து ஒழுகிட,   வானவர் பதைப்ப,
+
+வ��்சிரத்திலும் வலியன   வயிர வான் கணைகள்,
+
+அச் சிரத்திலும், மார்பிலும்,   செறித்தலும், அனுமன்,                5.12.40  	
+
+
+
+குறிது வான் என்று குறைந்திலன்,   நெடும் சினம் கொண்டான்,
+
+மறியும் வெண் திரை மா கடல்   உலகு எலாம் வழங்கிச்
+
+சிறிய தாய் சொன்ன திரு மொழி   சென்னியில் சூடி,
+
+நெறியில் நின்ற தன் நாயகன்   புகழ் என நிமிர்ந்தான்.                5.12.41  
+
+
+
+பாகம் அல்லது கண்டிலன்;   அனுமனைப் பார்த்தான்;
+
+மாக வன்திசை பத்தொடும்   வரம்பு இலா உலகிற்கு
+
+ஏகநாதனை எறுழ் வலித்   தோள் பிணித்து ஈர்த்த
+
+மேகநாதனும், மயங்கினன்   ஆம் என வியந்தான்.                5.12.42  	
+
+
+
+நீண்ட வீரனும், நெடும் தடம்   கைகளை நீட்டி,
+
+ஈண்டு வெம் சரம் எய்தன,   எய்திடா வண்ணம்,
+
+மீண்டு போய் விழ வீசி, அங்கு,   அவன் மிடல் தடம் தேர்
+
+பூண்ட பேயொடு, சாரதி   தரைப்படப் புடைத்தான்.                5.12.43  	
+
+
+
+ஊழிக் காற்று என ஒரு பரித்   தேர் அவண் உதவப்
+
+பாழித் தோளவன் அத் தடம்   தேர் மிசைப் பாய்ந்தான்
+
+ஆழிப் பல்படை அனையன   அளப்ப அரும் சரத்தால்
+
+வாழிப் போர்வலி மாருதி   மேனியை மறைந்தான்.                5.12.44  	
+
+
+
+உற்ற வாளிகள் உரத்து அடங்கின   உக உதறாக்
+
+கொற்ற மாருதி மற்று அவன்   தேர்மிசைக் குதித்தான்;
+
+பற்றி வன்கையால் பறித்து எறிந்து   உலகு எலாம் பலகால்
+
+முற்றி வென்ற ஓர் மூரி வெம்   சிலையினை முறித்தான்.                5.12.45  
+
+
+
+முறிந்த வில்லின் வல் ஓசை போய்   முடிவதன் முன்னம், 
+
+மறிந்துபோர் இடை வழிக் கொள்வான்,   வயிர வாள் படையால்
+
+செறிந்த வான் பெரும் சிறை அற   மலைகளைச் செயிரா
+
+எறிந்த இந்திரன் இட்ட, வான்   சிலையினை எடுத்தான்.                5.12.46  	
+
+
+
+நூறுநூறு போர் வாளி, ஓர்   தொடை கொண்டு, நொய்தின்,
+
+மாறு வெம் சினத்து இராவணன்   மகன், சிலை வளைத்தான்;
+
+ஊறு, தன் நெடு மேனியில்   பல பட, ஒல்கி,
+
+ஏறு சேவகன் தூதனும்,   சிறிது போது இருந்தான்.                5.12.47  	
+
+
+
+ஆர்த்த வானவர், ஆகுலம்   கண்டு, அறிவு அழிந்தார்;
+
+பார்த்த மாருதி, தாரு ஒன்று,   அம் கையில் பற்றாத்
+
+தூர்த்த வாளிகள் துணிபட,   முறைமுறை சுற்றிப்
+
+போர்த்த பொன் நெடு மணி முடித்   தலையிடைப் புடைத்தான்                5.12.48  	
+
+
+
+பாரம் மாமரம், முடி உடைத்   தலையிடைப் படலும்,
+
+தாரையின் நெடும் கற்றைகள்,   சுற்றின தயங்க;
+
+ஆர மால் வரை அருவியில்,   வழி கொழும் குருதி
+
+சோர, நின்று, உடன் துளங்கினன்   அமரரைத் தொலைத்தான்.                5.12.49  	
+
+
+
+நின்று, போதம் வந்து உறுதலும்,   நிறை பி���ை எயிற்றைத்
+
+தின்று, தேவரும் அவுணரும் முனிவரும்   திகைப்பக்
+
+குன்று போல் நெடு மாருதி ஆகமும்   குலுங்க,
+
+ஒன்று போல், அவன், ஆயிரம் பகழி   கோத்து எய்தான்.  	       5.12.50 
+
+
+
+உய்த்த வெம் சரம், உரத்திலும்   கரத்தினும், ஒளிப்பக்
+
+கைத்த சிந்தையன், மாருதி,   அதிகமும் கனன்றான்,
+
+வித்தகச் சிலை விடு கணை   விசையினும் கடுகி,
+
+அத் தடம் பெரும் தேரொடும்   எடுத்து, எறிந்து, ஆர்த்தான்.	       5.12.51
+
+
+
+கண்ணின் மீச் சென்ற இமை இடை   கலப்பதன் முன்னம்,
+
+எண்ணின் மீச் சென்ற எறுழ் வலி   திறல் உடை இகலோன்,
+
+புண்ணின் மீச் சென்ற பொழி புலால்   பசும்புனல் பொறிப்ப,
+
+விண்ணின் மீச் சென்ற தேரொடும்   பார்மிசை விழுந்தான்.	       5.12.52  	
+
+
+
+விழுந்து, பார் அடையா முன்னம்,   மின் அன மெய்யான்
+
+எழுந்து, மால் விசும்பு எய்தினன்;   இடை, அவன் படையில்,
+
+செழும் தண் மா மணித் தேர் குலம்   யாவையும் சிதைய,
+
+உழுந்து பேர்வதன் முன், நெடு   மாருதி உதைத்தான்.	       5.12.53  	
+
+இந்திரசித்து அயன்படை விடுதல் (5879-5883)
+
+
+
+ஏறு தேர் இலன், எதிர் நிற்கும்   உரன் இலன், எரியில்
+
+சீறு வெம் சினம் திருகினன்,   அந்தரம் திரிவான்,
+
+வேறு செய்வது ஓர் வினை பிறிது   இன்மையான், விரிஞ்சன்
+
+மாறு இலாப் பெரும் படைக்கலம்   தொடுப்பதா, மதித்தான்.	       5.12.54  	 
+
+பூவும், பூநிற அயினியும்,   தீபமும், புகையும்,
+
+தாவு இல் பாவனையால் கொடுத்து,   அருச்சனை சமைத்தான்,
+
+தேவும், யாவையும், உலகமும்,   திருத்திய தெய்வக்
+
+கோவில்; நான்முகன் படைக்கலம்   தடக்கையில் கொண்டான்.	         5.12.55  	
+
+
+
+கொண்டு கொற்ற வெம் சிலை நெடுநாணொடு கூட்டிச்
+
+சண்ட வேகத்த மாருதி தோெளாடு சாத்தி
+
+மண் துளங்கிட மாதிரம் துளங்கிட மதிதோய்
+
+விண் துளங்கிட மேருவும் துளங்கிட விட்டான்                    	       5.12.56
+
+
+
+தணிப்பு அரும் பெரும் படைக்கலம்,   தழல் உமிழ் தறுகண்
+
+பணிக் குலங்களுக்கு அரசனது   உருவினைப் பற்றித்
+
+துணிக்க உற்று உயர் கலுழனும்   துணுக்கு உற சுற்றிப்
+
+பிணித்தது; அப்பெரு மாருதி   தோள்களைப் பிறங்க.            	       5.12.57
+
+
+
+5883.திண் என் யாக்கையைத் திசைமுகன்   படை சென்று திருக,
+
+அண்ணல் மாருதி, அன்று தன்பின்   சென்ற அறத்தின்
+
+கண்ணின் நீரொடும், கனம்   தோரணத்தொடும், கடைநாள்
+
+தண் என் மாமதி கோெளாடும்   சாய்ந்து எனச் சாய்ந்தான்.             	       5.12.58
+
+
+
+அநுமன் அயன்படையில் கட்டுப்படல்
+
+
+
+சாய்ந்த மாருதி, சதுமுகன்படை   எனும் தன்மை
+
+ஆய்ந்து, மற்று இதன் ஆணையை   அவமதித்து அகல்கை
+
+ஏய்ந்தது அன்று என எண்ணினன்,   கண்முகிழ்த்து இருந்தான்;
+
+'ஓய்ந்தது ஆம் இவன் வலி'என,   அரக்கன் வந்து உற்றான்.             	       5.12.59
+
+
+
+அரக்கர் அநுமனைச் சூழல் (5885-5886)
+
+
+
+உற்ற காலையில், உயிர் கொண்டு   திசைதொறும் ஒதுங்கி
+
+அற்றம் நோக்கினர் நிற்கின்ற   வாள் எயிற்று அரக்கர்,
+
+சுற்றும் வந்து உடல் சுற்றிய   தொளை எயிற்று அரவைப்
+
+பற்றி ஈர்த்தனர், ஆர்த்தனர்,   தழெித்தனர், பலரால்.                   5.12.60
+
+
+
+"குரக்கு நல்வலம் குறைந்தது"என்று,   ஆவலம் கொட்டி
+
+இரைக்கும் மா நகர், எறிகடல் ஒத்தது;   எம் மருங்கும்
+
+திரைக்கும் மாசுணம், வாசுகி ஒத்தது;   தேவர்;
+
+அரக்கர் ஒத்தனர்; மந்தரம் ஒத்தனன்   அனுமன்.                         5.12.61
+
+
+
+அயன்படையில் கட்டுண்ட அநுமன் தோற்றம்
+
+
+
+கறுத்த மாசுணம், கனக மா   மேனியைப் பற்ற,
+
+அறத்துக்கு ஆங்கு ஒரு தனி துணை   என நின்ற அனுமன்,
+
+மறத்து மாருதம் பொருத நாள்,   வாசுகி என்பான்
+
+புறத்துச் சுற்றிய மேரு மா   மலையையும் போன்றான்.                      5.12.62
+
+
+
+இலங்கையர் மகிழ்ச்சி
+
+
+
+வந்து இரைத்தனர், மைந்தரும்   மகளிரும் மழைபோல்
+
+அந்தரத்தினும் விசும்பினும்   திசைதொறும் ஆர்ப்பார்;
+
+முந்தி உற்ற பேர் உவகைக்கு ஓர்   கரை இலை; மொழியின்,
+
+இந்திரன் பிணிப்பு உண்ட நாள்   ஒத்தது அவ் இலங்கை.                           5.12.63
+
+----------------
+
+
+
+5.13   பிணி வீட்டு படலம்   5889 - 6028
+
+
+
+பிணிக்கப்பட்ட அனுமனைக்கண்ட அரக்கர்களின் நிலைமை (5889-5893)
+
+
+
+"எய்யுமின் ஈருமின் எறிமின் போழுமின்
+
+கொய்யுமின் குடரினைக் கூறுகூறுகள்
+
+செய்யுமின் மண் இடைத் தேய்மின் தின்னுமின்
+
+உய்யுமேல் இல்லை நம் உயிர்"என்று ஓடுவார்.	       5.13.1  
+
+
+
+மைத் தடம் கண்ணியர் மைந்தர் யாவரும்
+
+பைத் தலை அரவு எனக் கனன்று'பைதலை
+
+இத்தனை பொழுது கொண்டு இருப்பதோ?'எனா
+
+மொய்த்தனர் கொலை செய முயல்கின்றார் சிலர்.         	       5.13.2  
+
+
+
+'நச்சு அடை படைகளால் நலியும் ஈட்டதோ?
+
+வச்சிர உடல் மறி கடலின்வாய் மடுத்து
+
+உச்சியின் அழுத்துமின் உருத்து; அது அன்று எனின்
+
+கிச்சு இடை இடும்'எனக் கிளக்கின்றார் சிலர்.         	       5.13.3  	
+
+
+
+'எந்தையை எம்பியை எம் முன்னோர்களைத்
+
+தந்தனை போக'எனத் தடுக்கின்றார் பலர்;
+
+'அந்தரத்து அமரர்தம் ஆணையால் இவன்
+
+வந்தது'என்று உயிர்கொள மறுகினார் பலர்.         	       5.13.4  	
+
+
+
+'ஓங்கல் அம் பெருவலி உயிரின் அன்பரை
+
+நீங்கலம் இன்றொடு நீங்கினாம்; இனி
+
+ஏங்கலம் இவன் சிரம் இருத்தலால் திரு
+
+வாங்கலம்'என்று அழும் மாதரார் பலர்.	       5.13.5
+
+
+
+அரக்கர்களின் ஆரவாரம்
+
+
+
+கொண்டனர் எதிர்செலும் கொற்ற மாநகர்
+
+அண்டம் உற்றது நெடிது ஆர்க்கும் ஆர்ப்பு அது;
+
+கண்டம் உற்றுள அரும் கணவர்க்கு ஏங்கிய
+
+குண்டல முகத்தியர்க்கு உவகை கூரவே.	       5.13.6
+
+
+
+அனுமன் இலங்கையின் அழிவுபாடுகளைக் கண்டுகொண்டே செல்லுதல்
+
+
+
+வடி உடைக் கனல் படை வயவர் மால்கரி
+
+கொடி உடைத் தேர் பரி கொண்டு வீசலின்
+
+இடிபடச் சிதைந்த மால் வரையின் இல் எலாம்
+
+பொடிபடக் கிடந்தன கண்டு போயினான்.         	       5.13.7  
+
+
+
+அனுமனைக்கண்ட அரக்கர்கள் நிலை (5896-5899.)
+
+
+
+முயிறு அலைத்து எழும் முது மரத்தின் மொய்ம்பு தோள்
+
+கயிறு அலைப்பு உண்டது கண்டு காண்கிலாது
+
+எயிறு அலைத்து எழும் இதழ் அரக்கர் ஏழையர்
+
+வயிறு அலைத்து இரியலின் மயங்கினார் பலர்.         	       5.13.8  
+
+
+
+ஆர்ப்பு உற அஞ்சினர் அடங்கினார் பலர்
+
+போர்ப் புறச்செயலினைப் புகல்கின்றார் பலர்
+
+பார்ப்புறப் பார்ப்புறப் பயத்தினால் பதைத்து
+
+ஊர்ப்புறத்து இரியல் உற்று ஓடுவார் பலர்.         	       5.13.9  
+
+
+
+'காந்து உறு கதழ் எயிற்று அரவின் கட்டு ஒரு
+
+பூந்துணர் சேர்த்து என பொலியும் வாள் முகம்;
+
+தேர்ந்து உறு பொருள்பெற எண்ணிச் செய்யுமின்
+
+வேந்து உறல் பழுது'என விளம்புவார் சிலர்.	       5.13.10  	
+
+
+
+'ஒளி வரும் நாகத்துக்கு ஒல்கி அன்று தன்
+
+எளிவரவு இன்று இதன் எண்ணம் வேறு'எனாக்
+
+'களிவரு சிந்தையால் காண்டி! நங்களைச்
+
+சுளிகிலை ஆம்'எனத் தொழுகின்றார் சிலர்.	       5.13.11  
+
+
+
+நாகபாசத்தைப் பற்றி இழுத்துச் செல்லும் கிங்கரர்களின் வலிமையும் தொகையும்
+
+
+
+பைங்கழல் அனுமனைப் பிணித்த பாந்தளைக்
+
+கிங்கரர் ஒருபுடை கிளர்ந்து பற்றினார்;
+
+ஐம்பதினாயிரர் அளவு இல் ஆற்றலர்
+
+மொய்ம்பினின் எறுழ்வலிக் கருளன் மும்மையார்.	       5.13.12  	
+
+அரக்கர்கள் கூற்று
+
+
+
+'திண் திறல் அரக்கர்தம் செருக்கு சிந்துவான்
+
+தண்டல் இல் தன் உருக் கரந்த தன்மையான்
+
+மண்டு அமர் தொடங்கினன் வானரத்து உருக்
+
+கொண்டனன் அந்தகன் கொல்'என்றார் பலர்.	       5.13.13  	
+
+அரக்கரும் அரக்கியரும் நெருங்கிநின்று காணுதல் 
+
+
+
+அரமியம் தலம் தொறும் அம்பொன் மாளிகைத்
+
+தரம் உறு நிலைதொறும் சாளரம் தொறும்
+
+முரசு எறி கடைதொறும் இரைத்து மொய்த்தனர்;
+
+நிரைவளை மகளிரும் நிருத மைந்தரும்.	       5.13.14
+
+
+
+அனுமனைக் கண்டு அரக்கர் சிலர் எண்ணியது
+
+
+
+'கயிலையின் ���ரு தனிக் கணிச்சி வானவன்
+
+மயில் இயல் சீதைதன் கற்பின் மாட்சியான்
+
+எயில் உடைத் திருநகர் சிதைப்ப எய்தினன்
+
+அயில் எயிற்று ஒரு குரங்காய்;' என்பார் சிலர்.	       5.13.15  	
+
+தேவமாதர் பலர் அக்காட்சியைக் காண வந்து கூடுதல்
+
+
+
+அரம்பையர் விஞ்சைநாட்டு அளக வல்லியர்
+
+நரம்பினும் இனிய சொல் நாக நாடியர்
+
+கரும்பு இயல் சித்தியர் இயக்கர் கன்னியர்
+
+வரம்பு அறு சும்மையர் தலைமயங்கினார்.	         5.13.16
+
+
+
+அரக்கர் பலர் கருத்து
+
+
+
+'நீர் இடைக் கண் துயில் நெடிய நேமியும்
+
+தார் உடைத் தனி மலர் உலகின் தாதையும்
+
+ஓர் உடல் கொண்டு தம் உருவம் மாற்றினர்
+
+பார் இடைப் புகுந்தனர் பகைத்து;' என்பார் பலர்.	       5.13.17  	
+
+
+
+அரக்கரல்லா ஏனையோர் கண்கலங்குதல்
+
+
+
+அரக்கரும் அரக்கியர் குழாமும் அல்லவர்
+
+கரக்கிலர் நெடு மழைக் கண்ணின் நீர் அது
+
+விரைக் குழல் சீதைதன் மெலிவு நோக்கியோ?
+
+இரக்கமோ? அறத்தினது எண்மையே கொலோ?	       5.13.18  	
+
+
+
+அனுமன் கருத்து (5907-5912)
+
+
+
+ஆண் தொழில் அனுமனும் அவரொடு ஏகினான்
+
+மீண்டிலன் வேறலும் விரும்பல் உற்றிலன்
+
+'ஈண்டு இதுவே தொடர்ந்து இலங்கை வேந்தனைக்
+
+காண்டலே நலன்'எனக் கருத்தின் எண்ணினான்.          5.13.19  	
+
+
+
+எந்தையது அருளினும் இராமன் சேவடி
+
+சிந்தை செய் நலத்தினும் சீதை வானவர்
+
+தந்து உள வரத்தினும் தறுகண் பாசமும்
+
+சிந்துவென் அயர்வு உறு சிந்தை சீரிதால்.                5.13.20  	
+
+
+
+வளை எயிற்று அரக்கனை உற்று மந்திரத்து
+
+அளவு உறு முதியரும் அறிய ஆணையால்
+
+விளைவினை விளம்பினால் மிதிலை நாடியை
+
+இளகினன் என்வயின் ஈதல் ஏயுமால்.                5.13.21  	
+
+
+
+அல்லதூஉம் அவனுடைத் துணைவர் ஆயினார்க்கு
+
+எல்லையும் தெரிவு உறும்; எண்ணும் தேறல் ஆம்;
+
+வல்லவன் நிலைமையும் மனமும் தேறல் ஆம்;
+
+சொல் உக முகம் எனும் தூது சொல்லவே.                5.13.22  
+
+
+
+வாலி தன் இறுதியும் மரத்துக்கு உற்றதும்
+
+கூல வெம் சேனையின் குணிப்பு இலாமையும்
+
+மேலவன் காதலன் வலியும் மெய்ம்மையால்
+
+நீல் நிறத்து இராவணன் நெஞ்சில் நிற்குமால்                5.13.23  
+
+
+
+'ஆதலான் அரக்கனை எய்தி ஆற்றலும்
+
+நீதியும் மனம் கொள நிறுவி நின்றவும்
+
+பாதியின் மேல் செல நூறி பைப் பையப்
+
+போதலே கருமம்'என்று அனுமன் போயினான்.                5.13.24  
+
+
+
+இந்திரசித்து அனுமனை இராவணன் மாளிகைக்குக் கொண்டு செல்லுதல்
+
+
+
+கடவுளர்க்கு அரசனைக் கடந்த தோன்றலும்
+
+புடைவரும் பெரும் படைப் புணரி போர்த்து எழ
+
+விடை பி��ிப்பு உண்டது போலும் வீரனைக்
+
+குடைகெழு மன்னன் இல் கொண்டு போயினான்.                5.13.25  	
+
+அச்செய்தியைத் தூதுவர் சென்று இராவணன்பால் கூறுதல்
+
+
+
+தூதுவர் ஓடினர் தொழுது தொல்லைநாள்
+
+மாதிரம் கடந்தவற் குறுகி "மன்ன! நின்
+
+காதலன் மரை மலர் கடவுள் வாளியால்
+
+ஏதில் வானரம் பிணிப்பு உண்டது ஆம்"என்றார்.                5.13.26  	
+
+நற்செய்தி கூறிய தூதுவர்க்கு இராவணன் பரிசளித்தல்
+
+
+
+கேட்டலும் கிளர்சுடர் கெட்ட வான் என
+
+ஈட்டு இருள் விழுங்கிய மார்பின் யானையின்
+
+கோட்டு எதிர் பொருத பேர் ஆரம் கொண்டு எதிர்
+
+நீட்டினன் உவகையின் நிமிர்ந்த நெஞ்சினான்.                5.13.27  	
+
+அனுமனைக் கொல்லாமல் கொணரும்படி இராவணன் பணித்தல்
+
+
+
+'எல்லை இல் உவகையால் இவர்ந்த தோளினன்
+
+புல் உற மலர்ந்த கண் குமுதப் பூவினன்
+
+ஒல்லையின் ஓடி நீர் உரைத்து "என் ஆணையால்
+
+கொல்லலை தருக"எனக் கூறுவீர்'என்றான்.                5.13.28  
+
+
+
+தூதுவர் இராவணன் ஆணையை இந்திரசித்துக்குக் கூறுதலும் சீதாதேவியின் நிலைமையும்
+
+
+
+அவ் உரை தூதரும் ஆணையால் வரும்
+
+தெவ் உரை நீக்கினான் அறியச் செப்பினார்;
+
+இவ் உரை நிகழ் உழி இருந்த சீதையாம்
+
+வெவ் உரை நீங்கினாள் நிலை விளம்புவாம்.                5.13.29  
+
+
+
+அனுமன் பிணிப்புண்ட செய்தியைத் திரிசடை சீதைக்குக் கூறுதல்
+
+
+
+"இறுத்தனன் கடிபொழில் எண்ணிலோர் பட
+
+ஒறுத்தனன்"என்று கொண்டு உவக்கின்றாள் உயிர்
+
+வெறுத்தனள் சோர்வு உற வீரற்கு உற்றதைக்
+
+கறுத்தல் இல் சிந்தையாள் கவன்று கூறினாள்.                5.13.30  
+
+
+
+அதுகேட்டு வருந்திய சீதை அனுமனைக் குறித்துப் பலகூறிப் புலம்புதல் (5919-5923)
+
+
+
+ஓவியம் புகை உண்டது போல் ஒளிர்
+
+பூவின் மெல் இயல் மேனி பொடி உறப்
+
+பாவி வேடன் கைப் பார்ப்பு உறப் பேது உறும்
+
+தூவி அன்னம் அன்னாள் இவை சொல்லினாள்.                5.13.31  	
+
+
+
+உற்று உண்டாய விசும்பை உருவினாய்
+
+முற்று உண்டாய் கலை யாவையும் முற்றுறக்
+
+கற்று உண்டாய் ஒரு கள்ள அரக்கனால்
+
+பற்று உண்டாய் இதுவோ அறம் பான்மையே.                5.13.32  	
+
+
+
+கடர் கடந்து புகுந்தனை; கண்டகர்
+
+உடர் கடந்தும் நின் ஊழி கடந்திலை
+
+அடர் கடந்த திரள் புயத்து ஐய! நீ
+
+இடர்கள் தந்தனை; வந்து இடர் மேலுமே.                5.13.33  	
+
+
+
+ஆழி காட்டி என் ஆர் உயிர் காட்டினாய்க்கு
+
+ஊழி காட்டுவென் என்று உரைத்தேன் அது
+
+வாழி காட்டும் என்று உண்டு உன் வரைப்புயப்
+
+பாழி காட்டி அரும் பழி காட்டினாய்.                5.13.34  	
+
+
+
+கண்டு போயினை'நீள்நெறி காட்டிட
+
+மண்டு போரின் அரக்கனை மாய்த்து எனைக்
+
+கொண்டு மன்னவன் போம்'எனும் கொள்கையைத்
+
+தண்டினாய் எனக்கு ஆர் உயிர் தந்த நீ.                5.13.35  	
+
+
+
+சீதை தளர்ந்து மூர்ச்சித்தல்
+
+
+
+ஏய பன்னினள் இன்னன; தன் உயிர்
+
+தேயக் கன்று பிடி உறத் தீங்கு உறு
+
+தாயைப் போலத் தளர்ந்து மயர்ந்தனள்;
+
+தீயைச் சுட்டது ஒர் கற்பு எனும் தீயினாள்.         	       5.13.36  	
+
+
+
+இந்திரசித்து அனுமனை இராவணன் அரண்மனையுள் கொண்டு சேர்தல்
+
+
+
+பெரும் தகைப் பெரியோனைப் பிணித்த போர்
+
+முருந்தன் மற்றை உலகு ஒரு மூன்றையும்
+
+அரும் தவப் பயனால் அரசு ஆள்கின்றான்
+
+இருந்த அப் பெருங் கோயில் சென்று எய்தினான்.         	       5.13.37  	
+
+
+
+இராவணன் அரசுவீற்றிருக்கும் சிறப்பு (5926-5942)
+
+
+
+தலங்கள் மூன்றிற்கும் பிறிது ஒரு   மதி தழைத்து என்ன,
+
+அலங்கல் வெண்குடைத் தண் நிழல்   அவிர் ஒளி பரப்ப,
+
+வலம் கொள் தோளினான், மண்ணின்று   வானுற எடுத்த,
+
+பொலம் கொள் மாமணி வெள்ளி அம்   குன்று எனப் பொலிய.         	       5.13.38  	
+
+
+
+புள் உயர்த்தவன் திகிரியும்,   புரந்தரன் அயிலும்,
+
+தள்ளின் முக்கணான் கணிச்சியும்,   தாக்கிய தழும்பும்,
+
+கள் உயிர்க்கும் மென் குழலியர்   முகிழ் விரல் கதிர்வாள்,
+
+வள் உகிர்ப் பெருங் குறிகளும்   புயங்களின் வயங்க.         	       5.13.39  	
+
+
+
+துன்று செம்மயிர்ச் சுடர்நெடும்   கற்றைகள் சுற்றி,
+
+நின்று திக்கு உற, நிரல்படக்   கதிர்க் குழாம் நிமிர,
+
+ஒன்று சீற்றத்தின் உயிர்ப்பு எனும்   பெரும் புகை உயிர்ப்பத்
+
+தென் திசைக்கும் ஓர் வட   அனல் திருத்தியது என்ன.         	       5.13.40  	
+
+
+
+மரகதக் கொழும் கதிரொடு   மாணிக்க நெடுவாள்,
+
+நரக தேயத்துள் நடுக்கு உறா   இருளையும் நக்கச்
+
+சிரம் அனைத்தையும், திசைதொறும்   திசைதொறும் செலுத்தி,
+
+உரகர்கோன், இனிது அரசு   வீற்றிருந்தனன் ஒப்ப.                5.13.41 	
+
+
+
+குவித்த பல மணி குப்பைகள்,   கலையொடும் கொழிப்பச்
+
+சுவிச் சுடர்க் கலன் அணிந்த பொன்   தோெளாடு தயங்கப்
+
+புவித் தடம் படர் மேருவைப்   பொன்முடி என்னக்
+
+கவித்து மால் இரும் கரும் கடல்   இருந்தது கடுப்ப.         	       5.13.42  
+
+
+
+சிந்துராகத்தின் செறி துகில் கச்சொடு செறியப்
+
+பந்தி வெண் முத்தின் அணிகலன் முழு நிலாப் பரப்ப
+
+இந்து வெண்குடை நீழலில் தாரகை இனம் பூண்டு
+
+அந்தி வான் உடுத்து அல்லு வீற்றிருந்தது ஆம் என்ன.         	       5.13.43  
+
+
+
+வண்மைக்கும் திரு மறைகட்கும்   வானினும் பெரிய,
+
+த��ண்மைக்கும் தனி உறையுள் ஆம்   முழுமுகம் திசையில்,
+
+கண்வைக்கும் தொறும் களிற்றொடு   மாதிரம் காக்கும்,
+
+எண்மர்க்கும் மற்றை இருவர்க்கும்   பெரும்பயம் இயற்ற.                5.13.44  
+
+
+
+ஏக நாயகன் தேவியை எதிர்ந்ததன் பின்னை
+
+நாகர் வாழ் இடம் முதல் என நான்முகன் வைகும்
+
+மாகம் மால் விசும்பு ஈறு என நடுவண வரைப்பில்
+
+தோகை மாதர்கள் மைந்தரின் தோன்றினர் சுற்ற.         	       5.13.45  
+
+
+
+வானரங்களும் வானவர் இருவரும் மனிதர்
+
+ஆன புன் தொழிலோர் என இகழ்கின்ற அவரும்
+
+ஏனை நின்றவர் இருடியர் சிலர் ஒழிந்து யாரும்
+
+தூ நவின்ற வேல் அரக்கர்தம் குழுவொடு சுற்ற.         	       5.13.46  	
+
+
+
+நரம்பு கண் அகத்து உள் உறை   நறை நிறப் பாண்டில்,
+
+நிரம்பு சில்லரிப் பாணியும்   குறடும் நின்று இசைப்ப,
+
+அரம்பை மங்கையர் அமிழ்து உகுத்தால்   அன்ன பாடல்,
+
+வரம்பு இல் இன்னிசை செவிதொறும்   செவிதொறும் வழங்க.         	       5.13.47  	
+
+
+
+கூடு பாணியின் இசையொடும் முழவொடும் கூடத்
+
+தோடு சீறு அடி விழி மனம் கையொடும் தொடரும்
+
+ஆடல் நோக்குறின் அரும் தவ முனிவர்க்கும் அமைந்த
+
+வீடு மீட்குறும் மேனகை மேல்நகை விளங்க.                5.13.48  	
+
+
+
+ஊடினார் முகத்து உறும் நறை ஒரு முகம் உண்ணக்
+
+கூடினார் முகக் களிநறை ஒரு முகம் குடிப்பப்
+
+பாடினார் முகத்து ஆர் அமுது ஒரு முகம் பருக
+
+ஆடினார் முகத்து அணி அமுது ஒரு முகம் அருந்த.         	       5.13.49  	
+
+
+
+தேவரோடு இருந்து அரசியல் ஒருமுகம் செலுத்த
+
+மூவரோடு மா மந்திரம் ஒருமுகம் முயலப்
+
+பாவகாரிதன் பாவகம் ஒருமுகம் பயிலப்
+
+பூவை சானகி உரு ஒடு உம் ஒருமுகம் பொருந்த.	       5.13.50  	
+
+
+
+'காந்தள் மெல் விரல் சனகி தன் கற்பு எனும் கடலை
+
+நீந்தி ஏறுவது எங்ஙன்?'என்று ஒருமுகம் நினையச்
+
+சாந்து அளாவிய வனமுலை மகளிர் தற் சூழ்ந்தார்
+
+ஏந்தும் ஆடியின் ஒருமுகம் எழிலினை நோக்க.       5.13.51  	
+
+
+
+பொதும்பர் வைகு தேன் புக்கு   அருந்துதற்கு அகம் புலரும்
+
+மதம்பெய் வண்டு எனச் சனகி மேல்   மனம் செல மறுகி,
+
+வெதும்புவார், அகம் வெந்து அழிவார்,   நகில் விழிநீர்
+
+ததும்புவார் விழித் தாரைவேல்   தோள் தொறும் தாக்க.       5.13.52  	
+
+
+
+மாறு அளாவிய மகரந்த நறை உண்டு மகளிர்
+
+வீறு அளாவிய முகிழ் முலை மெழுகிய சாந்தின்
+
+சேறு அளாவிய சிறு நறும் சீகரத் தென்றல்
+
+ஊறு அளாவிய கடு என உடல் இடை நுழைய.	       5.13.53  	
+
+
+
+திங்கள் வாள்நுதல் மடந்தையர் சேயரி கிடந்த
+
+அம் கயல் தடம் தாமரைக்கு அலரிய���ன் ஆகி
+
+வெம் கண் வானவர் தானவர் என்று இவர் விரியாப்
+
+பொங்கு கைகளாம் தாமரைக்கு இந்துவே போன்று.	       5.13.54  	
+
+
+
+இராவணனைக் கண்டதும் அனுமன் சினங்கொள்ளுதல்
+
+
+
+இருந்த எண்திசைக் கிழவனை   மாருதி எதிர்ந்தான்;
+
+கரும் திண் நாகத்தை நோக்கிய   கலுழனில் கனன்றான்;
+
+திருந்து தோள் இடை வீக்கிய  'பாசத்தைச் சிந்தி,
+
+உருந்தும் நஞ்சு போல் பவன்வயின்   பாய்வென்'என்று உருத்தான்.	       5.13.55  	
+
+
+
+இராவணனைக் கொல்வதற்கு அனுமன் புரிந்த ஆலோசனை (5944-5947)
+
+
+
+"உறங்குகின்ற போது உயிர் உண்டல்   குற்றம்'என்று ஒழிந்தேன்,
+
+பிறங்கு பொன் மணி ஆசனத்து   இருக்கவும் பெற்றேன்,
+
+திறங்கள் என் பல சிந்திப்பது?   இவன் தலை சிதறி,
+
+அறம் கொள் கொம்பினை மீட்டு, உடன்   அகல்வென்" என்று அமைந்தான்.	       5.13.56  	
+
+
+
+'தேவர் தானவர் முதலினர் சேவகன் தேவி
+
+காவல் கண்டு இவண் இருந்தவர் கண் புலன் கதுவப்
+
+பாவகாரிதன் முடி தலை பறித்திலென் என்றால்
+
+ஏவதாம் இனிமேல் செயும் ஆள்வினை?'என்றான்.	       5.13.57  	
+
+
+
+'மாடு இருந்த மற்று இவன் புணர் மங்கையர் மயங்கி
+
+ஊடு இரிந்திட முடித்தலை திசைதொறும் உருட்டி
+
+ஆடல் கொண்டு நின்று ஆர்க்கின்றது; அது கொடிது அம்மா!
+
+தேடி வந்தது ஓர் குரங்கு;' எனும் வாசகம் சிறிதோ?	      5.13.58  	
+
+
+
+நீண்ட வாள் எயிற்று அரக்கனைக்   கண்களின் நேரே
+
+காண்டல் வேண்டி இவ் உயிர் சுமந்து,   எதிர் சில கழறி,
+
+மீண்ட போது உண்டு வசைப் பொருள்;   வென்றிலேன் எனினும்
+
+மாண்ட போதினும் புகழ் அன்றி   மற்றும் ஒன்று உண்டோ?	      5.13.59  	
+
+
+
+அனுமன் தன் எண்ணம் தகுதியன்றென நினைந்து மேலும் சிந்தித்தல் (5948-5952)
+
+
+
+என்று தோளிடை இறுக்கிய   பாசம் இற்று ஏகக்
+
+குன்றின்மேல் எழு கோள் அரியேறு   எனக் குதியில்
+
+சென்று கூடுவன் என்பது   சிந்தனை செய்யா
+
+நின்று, காரியம் அன்று என   நீதியின் நினைந்தான்.	        5.13.60  	
+
+
+
+கொல்லம் ஆம் வரத்தனும் அல்லன் கொற்றமும்
+
+வெல்லல் ஆம் தரத்தனும் அல்லன் மேலை நாள்
+
+அல் எலாம் திரண்டு அன நிறத்தன் ஆற்றலை
+
+வெல்லல் ஆம் இராமனால்; பிறரும் வெல்வரோ?	      5.13.61
+
+
+
+என்னையும் வெலற்கு அரிது இவனுக்கு; ஈண்டு இவன்
+
+தன்னையும் வெலற்கு அரிது எனக்கு; தாக்கினால்
+
+அன்னவே காலங்கள் கழியும் ஆதலால்
+
+துன் அரும் செருத் தொழில் தொடங்கல் தூயதோ?
+
+	      5.13.62
+
+
+
+'ஏழு பேர் உலகங்கள் யாவும் இன்பு உறப்
+
+பாழி வன் புயங்கேளாடு அரக்கன் பல் தலை
+
+பூழியில் புரட்டல் என் பூணிப்பாம்'என
+
+ஊழியான் விளம்பிய உரையும் ஒன்று உண்டால்.	      5.13.63
+
+
+
+'இங்கு ஒரு திங்களே இருப்பல் யான்'என
+
+அம் கண் நாயகன் தனது ஆணை கூறிய
+
+மங்கையும் இன் உயிர் துறத்தல் வாய்மையால்;
+
+பொங்கு வெம் செருவிடைப் பொழுது போக்கினால்.	        5.13.64
+
+
+
+இவ்வாறு ஆலோசித்து அடங்கி இராவணனருகிற் சார்தல்
+
+
+
+ஆதலான் அமர்த்தொழில் அழகிற்று அன்று; அரும்
+
+தூதனாம் தன்மையே தூய்து; என்று உன்னினான்
+
+வேத நாயகன் தனி துணைவன் வென்றிசால்
+
+ஏதில் வாள் அரக்கனது இருக்கை எய்தினான்.      5.13.65
+
+
+
+இந்திரசித்து அனுமானை இராவணற்குக் காட்டுதல்
+
+
+
+தீட்டிய வாள் எனத் தெறு கண் தேவியர்
+
+ஈட்டிய குழு இடை இருந்த வேந்தற்குக்
+
+காட்டினன் அனுமனைக் கடலின் ஆர் அமுது
+
+ஊட்டிய உம்பரை உலைய ஓட்டினான்.	      5.13.66
+
+
+
+இந்திரசித்து அனுமனைப் பற்றி இராவணனிடம் கூறுதல்
+
+
+
+புவனம் எத்தனை? அவை அனைத்தும் போர் கடந்
+
+தவனை'உற்று அரி உரு ஆன ஆண்தகை
+
+சிவன் எனச் செங்கணான் என்னச் செய்தவன்
+
+இவன்'எனக் கூறி நின்று இருகை கூப்பினான்.	      5.13.67
+
+
+
+இராவணன் அனுமனை வெகுண்டு நோக்குதல்
+
+
+
+நோக்கிய கண்களால் நொறில் கனல் பொறி
+
+தூக்கிய அனுமன் மெய் மயிர் சுறுக்கொளத்
+
+தாக்கிய உயிர்ப்பொடும் தவழ்ந்த வெம்புகை
+
+வீக்கின அவ் உடல் விசித்த பாம்பினே.	      5.13.68
+
+
+
+அனுமனை வினாவுதல் (5957-5961.)
+
+
+
+அன்ன ஓர் வெகுளியன் அமரர் ஆதியர்
+
+துன்னிய துன்னலர் துணுக்கம் சுற்றுற
+
+'என் இவண் வரவு? நீ யாரை?'என்று அவன்
+
+தன்மையை வினாயினான். கூற்றின் தன்மையான்.	      5.13.69
+
+
+
+நேமியோ? குலிசியோ? நெடும் கணிச்சியோ?
+
+தாமரைக் கிழவனோ? தறுகண் பல் தலைப்
+
+பூமி தாங்கு ஒருவனோ? பொருது முற்றுவான்
+
+நாமமும் உருவமும் கரந்து நண்ணினாய்!         	      5.13.70
+
+
+
+நின்று இசைத்து உயிர் கவர் நீலக் காலனோ?
+
+குன்று இசைத்து அயில் உற எறிந்த கொற்றனோ?
+
+தென்திசைக் கிழவனோ? திசை நின்று ஆட்சியர்
+
+என்று இசைக்கின்றவர் யாருள் யாவன்? நீ.         	      5.13.71
+
+
+
+அந்தணர் வேள்வியின் ஆக்கி ஆணையின்
+
+வந்து உற விடுத்தது ஓர் வய வெம் பூதமோ?
+
+முந்து ஒரு மலர் உேளான்'இலங்கை முற்று உற
+
+சிந்து'எனத் திருத்திய தறுகண் தெய்வமோ?         	      5.13.72
+
+
+
+'யாரை நீ? என்னை இங்கு எய்து காரணம்?
+
+ஆர் உனை விடுத்தவர்? அறிய ஆணையால்
+
+சோர்வு இலை சொல்லுதி!'என்னச் சொல்லினான்.
+
+வேரொடும் அமரர்தம் புகழ் விழுங்கினான்.         	      5.13.73
+
+
+
+அனுமன் விடை கூறல் (5962-5970)
+
+
+
+சொல்லிய அனைவர��ம் அல்லென்; சொன்ன அப்
+
+புல்லிய வலியினோர் ஏவல் பூண்டிலேன்;
+
+அல்லி அம் கமலமே அனைய செங்கண் ஓர்
+
+வில்லிதன் தூதன் யான்; இலங்கை மேயினேன்.               5.13.74
+
+
+
+'அனையவன் யார்?'என அறிதி ஆதியேல்
+
+முனைவரும் அமரரும் மூவர் தேவரும்
+
+எனையவர் எனையவர் யாவர் யாவையும்
+
+நினைவு அரும் அருவினை முடிக்க நின்றுேளான்.         	      5.13.75
+
+
+
+ஈட்டிய வலியும் மேல் நாள்   இயற்றிய தவமும் யாணர்க்
+
+கூட்டிய படையும் தேவர்   கொடுத்த நல் வரமும் கொட்பும்
+
+தீட்டிய அறிவும் எய்தத்   திருத்திய பிறவும் எல்லாம்
+
+நீட்டிய பகழி ஒன்றால்   முதலொடும் நீக்க நின்றான்.         	      5.13.76  	
+
+
+
+தேவரும் பிறரும் அல்லன்;   திசை களிறு அல்லன்; திக்கில்
+
+காவலர் அல்லன்; ஈசன்   கயிலை அம் கிரியும் அல்லன்;
+
+மூவரும் அல்லன்; மற்றை   முனிவரும் அல்லன்; எல்லைப்
+
+பூ வலயத்தை ஆண்ட   புரவலன் புதல்வன் போல் ஆம்.         	      5.13.77  	
+
+
+
+போதமும் பொருந்து கேள்விப்   புரை அறு பயனும் பொய் தீர்
+
+மாதவம் சார்ந்த தீரா   வரங்களும் மற்றும் முற்றும்
+
+யாது அவன் நினைந்தான் அன்ன   பயத்தன ஏது வேண்டின்
+
+வேதமும் அறனும் சொல்லும்   மெய் அற மூர்த்தி வில்லோன்.         	      5.13.78  	
+
+
+
+காரணம் கேட்டி ஆயில்,   கடை இலா மறையின் கண்ணும்
+
+ஆரணம் காட்ட மாட்டா   அறிவினுக்கு அறிவும் அன்னோன்;
+
+போர் அணங்கு இடங்கர் கவ்வப்   பொதுநின்று'முதலே'என்ற
+
+வாரணம் காக்க வந்தான்   அமரரைக் காக்க வந்தான்.         	      5.13.79  	
+
+
+
+மூலமும் நடுவும் ஈறும்   இல்லது ஓர் மும்மைத்து ஆய
+
+காலமும் கடந்து நின்ற   காரணன், கைவில் ஏந்திச்
+
+சூலமும் திகிரி சங்கும்   கரகமும் துறந்து, தொல்லை
+
+ஆலமும் மலரும் வெள்ளிப்   பொருப்பும் விட்டு, அயோத்தி வந்தான்.   	      5.13.80  	
+
+
+
+அறம் தலை நிறுத்தி, வேதம்   அருள் சுரந்து அறைந்த நீதித்
+
+திறம் தெரிந்து உலகம் பூணச்   செம் நெறி செலுத்தித் தீயோர்
+
+இறந்து உக நாறித் தக்கோர்   இடர் துடைத்து ஏக, ஈண்டுப்
+
+பிறந்தனன், தன் பொன் பாதம்   ஏத்துவார் பிறப்பு அறுப்பான்.         	      5.13.81  	
+
+
+
+'அன்னவற்கு அடிமை செய்வேன்,   நாமமும் அனுமன் என்பேன்,
+
+நல்நுதல் தன்னைத் தேடி   நால் பெரும் திசையும் போந்த
+
+மன்னரில், தென்பால் வந்த   தானைக்கு மன்னன், வாலி
+
+தன் மகன், அவன்தன் தூதன்,   வந்தனென் தனியேன்'என்றான்.               5.13.82  	
+
+
+
+இராவணன் வாலியின் நலங்களைப் பற்றி வினவக் கேட்டு அனுமன் நகுதல்
+
+
+
+என்றலும் இலங்கை வேந்தன்,   எயிறு இனம் ���ழிலி நாப்பண்
+
+மின் திரிந்தென்ன நக்கு,  'வாலி சேய் விடுத்த தூத!
+
+வன் திறல் ஆய வாலி   வலியன் கொல்! அரசின் வாழ்க்கை
+
+நன்றுகொல்!'என்னலோடும்   நாயகன் தூதன் நக்கான்.         	      5.13.83  	
+
+வாலி இறந்த செய்தியை அனுமன் கூறுதல்
+
+
+
+'அஞ்சலை, அரக்க! பார்விட்டு,   அந்தரம் அடைந்தான் அன்றே
+
+வெஞ்சின வாலி, மீளான்;   வாலும் போய் விளிந்தது; அன்றே,
+
+அஞ்சன மேனியான் தன் அடுகணை   ஒன்றால் மாழ்கித்
+
+துஞ்சினன், எங்கள் வேந்தன்   சூரியன் தோன்றல்'என்றான்.         	      5.13.84  	
+
+இராவணன் மற்றும் சில வினாவுதல்
+
+
+
+'என் உடை ஈட்டினால் அவ்   வாலியை எறுழ் வாய் அம்பால்
+
+இன் உயிர் உண்டது? இப்போது   யாண்டையான் இராமன் என்பான்?
+
+அன்னவன் தேவி தன்னை   அங்கதன் நாடல் உற்ற
+
+தன்மையை உரைசெய்க'என்னச்   சமீரணன் தனயன் சொல்வான்.         	      5.13.85  	
+
+அனுமன் விடை பகர்தல் (5974-5975)
+
+
+
+'தேவியை நாடி வந்த   செங்கணாற்கு எங்கள் கோமான்
+
+ஆவி ஒன்றாக நட்டான்;  'அருந்துயர் துடைத்தி'என்ன,
+
+ஓவியர்க்கு எழுத ஒண்ணா   உருவத்தன்'உருமையோடும்
+
+கோ இயல் செல்வம் முன்னே   கொடுத்து வாலியையும் கொன்றான்'.   	      5.13.86  	
+
+
+
+'ஆயவன் தன்னொடு ஆண்டுத்   திங்கள் ஓர் நான்கும் வைகி
+
+மேய வெம் சேனை சூழ,   வீற்று இனிது இருந்த வீரன்,
+
+போய் இனி நாடும் என்னப்   போந்தனம், புகுந்தது ஈது'என்று
+
+ஏயவன் தூதன் சொன்னான்,   இராவணன் இதனைச் சொன்னான்.               5.13.87  	
+
+
+
+இராவணன் இகழ்ந்துரைத்தல் (5976-5977)
+
+
+
+'உம் குலத் தலைவன் தன்னோடு   ஒப்பு இலா உயர்ச்சியானை
+
+வெம் கொலை அம்பில் கொன்றாற்கு   ஆள் தொழில் மேல் கொண்டீரேல்,
+
+எங்கு உலப்பு உறும் நும் சீர்த்தி?   நும்மொடும் இயைந்தது என்றால்
+
+மங்குலில் பொலிந்த ஞாலம்   மாதுமை உடைத்து. மாதோ'.         	      5.13.88  	
+
+
+
+'தம் முனைக் கொல்வித்து, அன்னாற்   கொன்றவற்கு அன்பு சான்ற
+
+உம் இனத் தலைவன் ஏவ, யாது   எமக்கு உணர்த்தல் உற்றது?
+
+எம் முனைத் தூது வந்தாய்   இகல்புரி தன்மை என்னை?
+
+நொம் எனக் கொல்லாம்! நெஞ்சம்   அஞ்சலை, நுவல்தி'என்றான்.         	      5.13.89  
+
+
+
+அனுமன் ஆராய்ந்து சில கூறத் தொடங்குதல்
+
+
+
+துணர்த்த தாரவன் சொல்லிய சொற்களைப்
+
+புணர்த்து நோக்கிப்'பொது நின்ற நீதியை
+
+உணர்த்தினால் அது உறும்'என உன்ன அரும்
+
+குணத்தினான் உம் இனையன கூறினான்.         	      5.13.90  	
+
+
+
+அனுமன் கூறிய அறிவுரைகள் (5979-5994)
+
+
+
+தூது வந்தது; சூரியன் கான்முளை
+
+ஏது ஒன்றிய நீதி இயைந்தன
+
+சாது என்று உணர்கிற்றியேல் தக்���ன
+
+கோது இறந்தன நின் வயின் கூறுவாம்.         	      5.13.91  	
+
+
+
+வறிது வீழ்த்தனை வாழ்க்கையை; மன் அறம்
+
+சிறிதும் நோக்கலை; தீமை திருத்தினாய்;
+
+இறுதி உற்றுளது; ஆயினும் இன்னும் ஓர்
+
+உறுதி கேட்டி; உயிர் நெடிது ஓம்புவாய்!        	       5.13.92  	
+
+
+
+'போய் இற்றீர்; நும் புலன் வென்று போற்றிய
+
+வாயில் தீர்வு அரிது ஆகிய மா தவம்
+
+காயில் தீர்வு அரும் கேடு அரும் கற்பினாள்
+
+தீயில் தூயவளைத் துயர் செய்ததால்.         	      5.13.93  
+
+
+
+'இன்று வீந்தது; நாளைச் சிறிது இறை
+
+நின்று வீந்தது; அல்லால் இறை நிற்குமோ?
+
+ஒன்று வீந்தது நல் உணர் உம்பரை
+
+வென்று வீங்கிய வீக்கம் மிகுத்ததால்.         	      5.13.94  
+
+
+
+"தீமை நன்மையைத் தீர்த்தல் ஒல்லாது"எனும்
+
+வாய்மை நீக்கினை; மா தவத்தால் வந்த
+
+தூய்மை தூயவள் தன்வயின் தோன்றிய
+
+நோய்மையால் துடைக்கின்றனை; நோக்கலாய்.         	      5.13.95  
+
+
+
+'திறம் திறம்பிய காமச் செருக்கினால்
+
+மறந்து தத்தம் மதியின் மயங்கினார்
+
+இறந்து இறந்து இழிந்து ஏறுவதே அலால்
+
+அறம் திறம்பினர் ஆர் உளர் ஆயினார்?         		      5.13.96  	
+
+
+
+'நாமத்து ஆழ்கடல் ஞாலம் புரந்தவர்
+
+ஈமத்தால் மறைந்தார் இளமாதர் பால்
+
+காமத்தால் இறந்தார் களிவண்டு உறை
+
+தாமத் தாரினர் எண்ணினும் சால்வரோ?         	      5.13.97  
+
+
+
+'பொருளும் காமமும் என்று இவை போக்கி வேறு
+
+இருள் உண்டாம் என எண்ணலர்; ஈதலும்
+
+அருளும் காதலில் தீர்தலும் அல்லது ஓர்
+
+தெருள் உண்டாம் என எண்ணலர் சீரியோர்.         	      5.13.98
+
+
+
+'இச்சைத் தன்மையினில் பிறர் இல்லினை
+
+நச்சி நாளும் நகை உற நாண் இலன்
+
+பச்சை மேனி புலர்ந்து பழி படூஉம்
+
+கொச்சை ஆண்மையும் சீர்மையில் கூடுமோ?         	      5.13.99 
+
+
+
+'ஓத நீர் உலகு ஆண்டவர் உன்துணைப்
+
+போத நீதியர் ஆர் உளர்? போயினார்
+
+வேத நீதி விதிவழி மேல்வரும்
+
+காதல் நீ அறத்து எல்லை கடத்தியோ?	      5.13.100  	
+
+
+
+வெறுப்பு உண்டாய ஒருத்தியை வேண்டினால்
+
+மறுப்பு உண்டாய பின் வாழ்கின்ற வாழ்வினின்
+
+உறுப்பு உண்டாய் நடு ஓங்கிய நாசியை
+
+அறுப்பு உண்டால் அது அழகு எனல் ஆகுமே.	      5.13.101 
+
+
+
+பாரை ஞூறுவ பல் பல பொன் புயம்
+
+ஈர் ஐஞ்ஞூறு தலை உள; என்னினும்
+
+ஊர் ஐஞ்ஞூறும் கடும் கனல் உள் பொதி
+
+சீரை ஞூறு அவை சேமம் செலுத்துமோ.	      5.13.102 
+
+
+
+'புரம் பிழைப்பு அரும் தீ புகப் பொங்கியோன்
+
+நரம்பு இழைத்தன பாடலின் நல்கிய
+
+வரம் பிழைக்கும்; மறை பிழையாதவன்
+
+சரம் பிழைக்கும்'என்று எண்ணுதல் சாலுமோ?	      5.13.103  
+
+
+
+ஈறு இல் நாண் உக எ���்சல் இல் நல் திரு
+
+நூறி நொய்தினை ஆகி நுழைதியோ?
+
+வேறும் இந் நகை ஆய வினைத் தொழில்
+
+தேறினார் பலர் காமிக்கும் செவ்வியோய்!	        5.13.104  
+
+
+
+பிறந்து உளார் பிறவாத பெரும் பதம்
+
+சிறந்து உளார் மற்றும் தேவர்க்கும் தேவர் ஆய்
+
+இறந்து உளார் பிறர் யாரும் இராமனை
+
+மறந்து உளார் உளர் ஆகிலர்; வாய்மையால்.	      5.13.105  	
+
+
+
+"ஆதலால் தன் அரும் பெறல் செல்வமும்
+
+ஓது பல் கிளையும் உயிரும் பெறச்
+
+சீதையைத் தருக"என்று எனச் செப்பினான்; 
+
+சோதியான் மகன் நிற்கு எனச் சொல்லினான்.	      5.13.106  	
+
+
+
+இராவணன் நகுதல்
+
+
+
+என்றலும்'இவை சொல்லியது எற்கு ஒரு
+
+குன்றில் வாழும் குரங்கு கொல் ஆம்; இது
+
+நன்று நன்று'என மாநகை செய்தனன்;
+
+வென்றி என்று ஒன்றுதான் அன்றி வேறு இலான்.	      5.13.107  	
+
+இராவணன் அனுமனை வினவுதல்
+
+
+
+'குரக்கு வார்த்தையும் மானிடர் கொற்றமும்
+
+இருக்க; நிற்க; நீ என்கொல்; அடா! இரும்
+
+புரத்தினுள் தரும் தூது புகுந்த பின்
+
+அரக்கரைக் கொன்றது? அஃது உரையாய்'என்றான்.	      5.13.108  	
+
+அனுமன் விடை
+
+
+
+'காட்டுவார் இன்மையால் கடி காவினை
+
+வாட்டினேன்; என்னைக் கொல்ல வந்தார்களை
+
+வீட்டினேன்; பின்னும் மென்மையினால் உன்தன்
+
+மாட்டு வந்தது காணும் மதியினால்.	      5.13.109  	
+
+
+
+வீடணன் தூதனாய் வந்த அனுமனைக் கொல்லல் ஆகாது எனல் (5998-6004)
+
+
+
+என்னும் மாத்திரத்து ஈண்டு எரி நீண்டு உக
+
+மின்னும் வாள் எயிற்றன் சினம் வீங்கினான்;
+
+கொன்மின் என்றனன்; கொல்லியர் சேர்தலும்
+
+நின்மின் என்றனன்; வீடணன் நீதியான்.	      5.13.110  	
+
+
+
+ஆண்டு எழுந்து நின்று அண்ணல் அரக்கனை
+
+நீண்ட கையன் வணங்கினன்;'நீதியாய்
+
+மூண்ட கோபம் முறையது அன்று ஆம்'என
+
+வேண்டும் மெய் உரை பைய விளம்பினான்.	      5.13.111  	
+
+
+
+அந்தணன் உலகம் மூன்றும்   ஆதியின் அறத்தின் ஆற்றல்
+
+தந்தவன் அன்புக்கு ஆன்ற   தவம் நெறி உணர்ந்து, தக்கோய்!
+
+இந்திரன் கருமம் ஆற்றும்   இறைவன் நீ, இயம்பு'தூது
+
+வந்தனென்'என்ற பின்னும்   கோறியே? மறைகள் வல்லோய்	      5.13.112  	
+
+
+
+பூதலப் பரப்பின், அண்டப்   பொகுட்டினுள், புறத்துள், பொய்தீர்
+
+வேதம் உற்று இயங்கு வைப்பின்,   வேறு வேறு இடத்து வேந்தர்,
+
+மாதரைக் கொலை செய்தார்கள்   உளர் என வரினும், வந்த
+
+தூதரைக் கொன்றுளார்கள்   யாவரே? தொல்லை நல்லோர்.	      5.13.113  	
+
+
+
+பகைப்புலன் அணுகி, உய்த்தார்   பகர்ந்தது பகர்ந்து, பற்றார்
+
+மிகைப்புலன் அடக்கி, மெய்ம்மை   விளம்புதல் விரதம் பூண்ட
+
+தகைப்��ுலம் கருமத்தோரைக்   கோறலின், தக்கார் யார்க்கும்
+
+நகைப்புலன் பிறிது உண்டாமோ?   நம் குலம் நவை உண்டாமே?	      5.13.114  	
+
+
+
+முத்தலை எஃகன் மற்றை   முராந்தகன் முனிவன் முன்னா
+
+அத்தலை நம்மை நோனா   அமரர்க்கும் நகையிற்று ஆமால்;
+
+மெய்த்தலை உலகம் காக்கும்   வேந்த! நீ, வேற்றோர் ஏவ
+
+இத்தலை எய்தினானைக்   கொல்லுதல், இழுக்கம்; இன்னும்.	      5.13.115  	
+
+
+
+'இளையவள் தன்னைக் கொல்லாது,   இரு செவி மூக்கொடு ஈர்ந்து,
+
+'விளைவு உரை'என்று விட்டார்   வீரராய் மெய்ம்மை ஓர்வார்,
+
+களைதியேல் ஆவி, நம்பால்   இவன் வந்து கண்ணில் கண்ட
+
+அளவு உரையாமல் செய்தி   ஆதி;' என்று அமையச் சொன்னான்.	      5.13.116  	
+
+
+
+இராவணன் அனுமன் வாலில் தீக்கொளுவப் பணித்தல்
+
+
+
+"நல்லது உரைத்தாய்; நம்பி! இவன்   நவை செய்தானே ஆனாலும்,
+
+கொல்லல் பழுதே; போய் இடை நீ   கூறிக் கொணர்தி கடிது" என்னாத்
+
+"தொல்லை வாலை மூலம் அறச்   சுட்டு நகரைச் சூழ்போக்கி,
+
+எல்லை கடக்க விடுமின்கள்"   என்றான்; நின்றார் இரைத்து எழுந்தார்.	      5.13.117  	
+
+
+
+ காலத்து,'அயன் படையோடு இருப்ப ஆகாது அனல் இடுதல்;
+
+தூய பாசம் எனப் பலவும்   கொணர்ந்து பிணிமின் தோள்'என்னா
+
+மேய தெய்வப் படைக்கலத்தை   விட்டான், அமரர் போர் வென்றான்;
+
+ஏ எனாமுன் இடை புக்குத்   தொடைவன் கயிற்றால் பிணித்து ஈர்த்தார்.	      5.13.118  
+
+
+
+அரக்கர்கள் கண்ட கயிறுகளையெல்லாம் கொண்டு வருதல்
+
+
+
+நாட்டின் நகரின் நடு உள்ள   கயிறு நவிலும் தகைமையவே!
+
+வீட்டின் ஊசல் நெடும் பாசம்   அற்ற; தேரும் விசி துறந்த;
+
+மாட்டும் புரவி ஆயம் எலாம்   மருவி வாங்கும் தொடை அழிந்த;
+
+பூட்டும் வல்லி மூட்டோடும்   புரசை இழந்த போர் யானை.	      5.13.119  	
+
+
+
+பல்வேறு பாசங்களால் அனுமனைக் கட்டுதல்
+
+
+
+மண்ணில் கண்ட, வானவரை   வலியின் கவர்ந்த, வரம் பெற்ற,
+
+எண்ணற்கு அரிய ஏனையரை   இகலின் பறித்த, தமக்கு இயைந்த
+
+பெண்ணிற்கு இசையும் மங்கலத்தில்   பிணித்த கயிறே இடை பிழைத்த;
+
+கண்ணில் கண்ட வன் பாசம்   எல்லாம் இட்டுக் கட்டினார்.			      5.13.120  	
+
+
+
+அனுமன் மகிழ்தல்
+
+
+
+"கடவுள் படையைக் கடந்து, அறத்தின்   ஆணை கடந்தேன் ஆகாமே,
+
+விடுவித்து அளித்தார் தெவ்வரே;   வென்றேன் அன்றோ இவர் வென்றி;
+
+சுடுவிக்கின்றது,'இவ் வூரைச் சுடுக'   என்று உரைத்த துணிவு"என்று
+
+நடு உற்று அமைய உற நோக்கி,   முற்றும் உவந்தான் நவை அற்றான்.	      5.13.121  	
+
+
+
+அனுமன் அடங்கிச் செல்லுதல்
+
+
+
+நொய்ய பாசம் புரம் பிணிப்ப,   நோ���்மை இலன்போல் உடல் நுணங்கி,
+
+வெய்ய அரக்கர் புறத்து அலைப்ப,   வீடும் உணர்ந்தே, விரைவு இல்லா
+
+ஐயன், விஞ்சைதனை அறிந்தும்,   அறியாதான் போல், அவிஞ்சை எனும்
+
+பொய்யை மெய் போல் நடிக்கின்ற   யோகி போன்றான்; போகின்றான்.	      5.13.122  	
+
+
+
+அரக்கர் அனுமன் வாலில் தீக்கொளுவுதல்
+
+
+
+வேந்தன் கோயில் வாயிலொடு   விரைவில் கடந்து, வெள்ளிடையின்
+
+போந்து, புறம் நின்று இரைக்கின்ற   பொறைதீர் மறவர் புறம் சுற்ற,
+
+ஏந்து நெடுவால் கிழி சுற்றி,   முற்றும் தோய்த்தார் இழுது எண்ணெய்;
+
+காந்து கடும் தீக் கொளுத்தினார்,   ஆர்த்தார்; அண்டம் கடிகலங்க.	      5.13.123  	
+
+
+
+அனுமனைக் காண அரக்கர் திரளுதல்
+
+
+
+ஒக்க ஒக்க உடன் விசித்த   உலப்பு இலாத உர பாசம்,
+
+பக்கம் பக்கம் இரு கூறு ஆய்   நூறு ஆயிரவர் பற்றினார்;
+
+புக்க படைஞர், புடை காப்போர்,   புணரிக் கணக்கர்; புறம் செல்வோர்
+
+திக்கின் அளவால்; அயல் நின்று   காண்போர்க்கு எல்லை தெரிவு அரிதால	      5.13.124  	
+
+
+
+அனுமனுக்கு உற்றதைக் காண வருமாறு அரக்கர் அனைவரையும் அழைத்தல்
+
+
+
+'அந்த நகரும் கடி காவும்   அழிவித்து, அக்கன் முதலாயோர்
+
+சிந்த நூறிச், சீதையொடும்   பேசி, மனிதர் திறம் செப்ப,
+
+வந்த குரங்கிற்கு உற்றதனை,   வம்மின் காண வம்'என்று
+
+தம் தம் தெருவும் வாயில்தொறும்   யாரும் அறியச் சாற்றினார்.	      5.13.125  	
+
+
+
+அனுமனுக்கு உற்றது கேட்ட பிராட்டி வருந்தல்
+
+
+
+ஆர்த்தார், அண்டத்து அப்புறத்தும்
+
+         அறிவிப்பார் போல்; அங்கோடு இங்கு
+
+ஈர்த்தார், முரசம் எற்றினார்,
+
+         இடித்தார், தழெித்தார், எம் மருங்கும்
+
+பார்த்தார், ஓடிச் சானகிக்கும்
+
+         பகர்ந்தார்; அவளும் உயிர் பதைத்தாள்,
+
+வேர்த்தாள், உலந்தாள், விம்மினாள்,
+
+         விழுந்தாள், அழுதாள், வெய்து உயிர்த்தாள்	      5.13.126  	
+
+
+
+பிராட்டி அங்கியங் கடவுளை வேண்டல்
+
+
+
+'தாயே அனைய கருணையான்   துணையை, யாதும் தகவு இல்லா
+
+நாயே அனைய வல் அரக்கர்   நலியக் கண்டால், நல்காயோ?
+
+நீயே உலகுக்கு ஒரு சான்று;   நிற்கே தெரியும், கற்பினால்
+
+தூயேன் என்னில் தொழுகின்றேன்,   எரியே அவனைச் சுடல்'என்றாள	      5.13.127  	
+
+
+
+அனல் குளிர்தல் (6016-6018)
+
+
+
+வெளுத்த மெல் நகையவள் விளம்பும் ஏல்வையின்
+
+ஒளித்த வெம் கனலவன் உள்ளம் உட்கினான்;
+
+தளிர்த்தன; மயிர்ப் புறம் சிலிர்ப்பத் தண்மையால்
+
+குளிர்த்தது; அக் குரிசில் வால் என்பு கூரவே.		      5.13.128  	
+
+
+
+மற்று இனிப் பல என்? வேலை   வட அனல், புவி அளாய
+
+கற்றை வெம் கனலி, மற்றைக்   காயம் தீ, முனிவர் காக்கும்
+
+முற்றுறு மும்மைச் செந்தீ,   முப்புரம் முருங்கச் சுட்ட
+
+கொற்றவன் நெறறிக் கண்ணின்   வன்னியும், குளிர்ந்த அன்றே.		129  	
+
+
+
+அண்டமும் கடந்தான் அம் கை   அனலியும் குளிர்ந்தது; அங்கிக்
+
+குண்டமும் குளிர்ந்த; மேகத்து   உரும் எலாம் குளிர்ந்த; கொற்றச்
+
+சண்ட வெம் கதிர ஆகித்   தழங்கு இருள் விழுங்கும் தாவு இல்
+
+மண்டலம் குளிர்ந்த; மீளா   நரகமும் குளிர்ந்த மாதோ.		      5.13.130  	
+
+
+
+அனல் குளிர்ந்தமையால் அனுமன் மகிழ்தல்
+
+
+
+வெற்பினால் இயன்றது அன்ன   மேனியை விழுங்கி, வெம் தீ
+
+நிற்பினும், சுடாது நின்ற   நீர்மையை, நினைவின் நோக்கி,
+
+அற்பின் நார் அறாத சிந்தை   அனுமனும்,'சனகன் பாவை
+
+கற்பினால் இயன்றது'என்பான்,   பெரியது ஓர் களிப்பன் ஆனான்.	      5.13.131  	
+
+
+
+அனுமன் இலங்கைநகர் முழுதும் காணுதல்
+
+
+
+அற்றை அவ் இரவில், தான் தன்   அறிவினால் முழுதும் உன்னப்
+
+பெற்றிலன் எனினும், ஆண்டு ஒன்று   உள்ளது பிழை உறாமே,
+
+மற்று உறு பொறி முன் செல்ல,   மறைந்து செல் அறிவு மானக்
+
+கற்றிலா அரக்கர் தாமே   காட்டலின், தெரியக் கண்டான்		      5.13.132  	
+
+
+
+அனுமன் மேலெழ அரக்கர் தோளற்று வீழ்தல்
+
+
+
+முழுவதும் தெரிய நோக்கி   முற்றும் ஊர் முடிவில் சென்றான்,
+
+'வழுவுறு காலம்'ஈது என்று   எண்ணினன், வலிதின் பற்றித்
+
+தழுவினர் இரண்டு நூறாயிரம்   புயத் தடக்கை, தாம்போடு
+
+எழு என நால, விண்மேல்   எழுந்தனன்; விழுந்த எல்லாம்.		      5.13.133  	
+
+
+
+அனுமனுடைய தோற்றம்
+
+
+
+இற்ற வாள் அரக்கர் நூறாயிரவரும்,   இழந்த தோளார்,
+
+முற்றினார் உலந்தார்; ஐயன்,   மொய்ம்பினோடு உடலை மூழ்கச்
+
+சுற்றிய கயிற்றினோடும்   தோன்றுவான், அரவின் சுற்றம்
+
+பற்றிய கலுழன் என்னப்   பொலிந்தனன்; விசும்பின் பாலான்		      5.13.134  	
+
+
+
+அனுமன் தன்வாலை இலங்கைமீது செலுத்தல்
+
+
+
+'துன்னலர் புரத்தை முற்றும்   சுடுதொழில் தொல்லையோனும்,
+
+பன்னின பொருளும், நாணப்   பாதகர் இருக்கை பற்ற,
+
+மன்னனை வாழ்த்திப் பின்னை   வயங்கு எரி மடுப்பென்'என்னாப்
+
+பொன் நகர் மீதே தன்போர்   வாலினைப் போக விட்டான்		      5.13.135  	
+
+
+
+வாலின் வருணனை (6024-6025)
+
+
+
+தன் இறைக்கு உறுகண் வெய்யோர்   தாம் இயற்றலும் கேட்டு,'இன்னே
+
+அன்னவர்க்கு இறுதி ஆக,   அணி நகர் அழிப்பல்;' என்னாச்
+
+செந்நிறச் சிகைய வெம் போர்   மழு, பின்னர்ச் சேறல் ஒக்கும்;
+
+அல் நிறத்து அண்ணல் தூதன்   அனல்கெழு கொ���்ற நீள் வால்		      5.13.136  	
+
+
+
+அப்பு உறழ் வேலை காறும்   அலங்கு பேர் இலங்கை தன்னை,
+
+எப் புறத்தளவும் தீய   ஒரு கணத்து எரித்த கோட்பால்,
+
+துப்பு உறழ் மேனி அண்ணல்,   மேருவில் குழையத் தோளால்
+
+முப்புரத்து எய்த கோலே   ஒத்தது; அம் மூரிப் போர் வால்		      5.13.137
+
+
+
+அனுமன் தன் வாலில் பற்றிய தீயை இலங்கை முழுதும் பரவும்படி உய்த்தல்
+
+
+
+உகக்கடை, உலகம் யாவும்   உணங்குற, ஒரு தன் நாட்டம்
+
+சிகைக் கொழுங் கனலை வீசும்   செயல் முனம் பயில்வான் போல,
+
+மிகைத்து எழு தீயர் ஆயோர்   விரிநகர் வீயப், போர் வால்,
+
+தகைத்தல் இல் நோன்மை சாலும்   தனி வீரன், சேணில் உய்த்தான்                     5.13.138	
+
+
+
+அனுமன் தன் வாலில் பற்றிய தீயுடன் இலங்கை நகர மாளிகைதோறும் தாவிச் செல்லுதல்
+
+
+
+வெள்ளியின் பொன்னின் நானா   விளங்குபல் மணியின் விஞ்சை
+
+தெள்ளிய கடவுள் தச்சன்,   கை முயன்று அரிதின் செய்த,
+
+தள் அறு மனைகள் தோறும்,   முறை முறை தாவிச் சென்றான்;
+
+ஒள் எரியோடும் குன்றத்து   ஊழிவீழ் உருமொடு ஒப்பான்                      5.13.139
+
+
+
+இலங்கை நகரை எரி உண்டமை
+
+
+
+நீல் நிற நிருதர், யாண்டும்   நெய் பொழி வேள்வி நீக்க,
+
+பால் வரு பசியன், அன்பான்   மாருதி வாலைப் பற்றி,
+
+ஆலம் உண்டவன், அன்று ஊட்ட,   உலகு எலாம் அழிவின் உண்ணும்,
+
+காலமே என்ன, மன்னோ   கனலியும் கடிதின் உண்டான்.               5.13.140
+
+ --------------
+
+
+
+5.14   இலங்கை எரியூட்டு படலம் 6029 - 6092
+
+
+
+மாளிகைகளில் தீப்பற்றல்
+
+
+
+கொடியைப் பற்றி விதானம் கொளுவி தான்
+
+நெடிய தூணைத் தழுவி நெடும் சுவர்
+
+முடியச் சுற்றி முழுதும் முருக்கிற்றால்;
+
+கடி கொள் மா நகர் தோறும் கடும் கனல்.	      5.14.1
+
+
+
+நகரமக்கள் அங்குமிங்கும் ஓடிக் கூக்குரலிடல்
+
+
+
+வாசல் இட்ட எரி மண மாளிகை
+
+மூச முட்டி முழுதும் முருக்கிற்றால்
+
+ஊசல் இட்டு என ஓடி உளைந்து உலைப்
+
+பூசல் இட்டது இரியல் புறம் எலாம்.         	      5.14.2  	
+
+
+
+மணிமாளிகைகளில் மாதர் மயங்கி அலமரல்
+
+
+
+மணியின் ஆய வயங்கு ஒளி மாளிகை
+
+பிணியில் செம் சுடர்க் கற்றை பெருக்கலால்
+
+திணி கொள் தீ உற்றது உற்றில தேர்கிலார்
+
+அணி வளைக் கை நல்லார் அலமந்து உளார்.         	      5.14.3
+
+
+
+புகையில் அகப்பட்ட மகளிர்
+
+
+
+வான் அகத்தை நெடும் புகை மாய்த்தலால்
+
+போன திக்கு அறியாது புலம்பினார்;
+
+தேன் அகத்து மலர் சிலர் சிந்திய
+
+கான் அகத்து மயில் அன்ன காட்சியார்.         	      5.14.4  	 	
+
+
+
+தலையில் தீப்பற்றியதும் பற்றாததும் தெரியாமை
+
+
+
+கூய்க் கொழும் ���ுனல் குஞ்சியில் கூந்தலில்
+
+மீச் சொரிந்தனர்; மாதரும் வீரரும்
+
+ஏய்த்த தன்மையினால் எரி இன்மையும்
+
+தீக் கொளுத்தினவும் தெரியாமையால்.	      5.14.5  	
+
+
+
+ஒரு தத்துவக் கருத்து
+
+
+
+இல்லில் தங்கு வயங்கு எரி யாவையும்
+
+சொல்லின் தீர்ந்தன போல்வன தொல் உரு
+
+புல்லிக் கொண்டன; மாயைப் புணர்ப்பு அறக்
+
+கல்வித் தம் இயல்பு எய்தும் கருத்தர் போல்.	      5.14.6  	
+
+
+
+புகை மேலோங்கி எழுதல்
+
+
+
+ஆயது அங்கு ஒர் குறள் உரு ஆய் அடித்
+
+தாய் அளந்து உலகங்கள் தரக் கொள்வான்
+
+மீ எழுந்த கரியவன் மேனியில்
+
+போய் எழுந்து பரந்தது; வெம் புகை.         	      5.14.7  	
+
+
+
+எரியினால் யானைகள் நிறம் மாறுதல்
+
+
+
+நீலம் நின்ற நிறத்தன கீழ்நிலை
+
+மாலின் வெம் சின யானையை மானுவ;
+
+மேல் விழுந்து எரி முற்றும் விழுங்கலால்
+
+தோல் உரிந்து கழன்றன; தோல் எலாம்.         	      5.14.8  	
+
+
+
+எருமைக்கு மாதர் ஒதுங்கல்
+
+
+
+மீது இமம் கலந்தால் அன்ன வெம் புகை
+
+சோதி மங்கலத் தீயொடு சுற்றலால்
+
+மேதி மங்குலின் வீழ் புனல் வீழ் மட
+
+ஓதிமங்களின் மாதர் ஒதுங்கினார்.         	      5.14.9  	
+
+
+
+அனற்பொறிகளால் கடல்மீன் மடிதல்
+
+
+
+பொடித்து எழுந்து பெரும் பொறி போவன
+
+இடிக் குலங்களின் வீழ்தலில் எங்கணும்
+
+வெடித்த; வேலை வெதும்பிட மீன்குலம்
+
+துடித்து வெந்து புலர்ந்து உயிர் சோர்ந்தவால்.	      5.14.10  	
+
+
+
+பொன்மாளிகை உருகித் திரளல்
+
+
+
+பருகு தீ மடுத்து உள் உறப் பற்றலால்
+
+அருகு நீடிய ஆடகத் தாரைகள்
+
+உருகி வேலையின் ஊடு புக்கு உற்றன
+
+திருகில் பொன் நெடும் தண்டில் திரண்டவால்.	      5.14.11  	
+
+
+
+தரையும் வெந்தது
+
+
+
+உரையின் முந்து உலகு உண்ணும் எரி அதால்
+
+வரை நிவந்து அன்ன பன் மணி மாளிகை
+
+நிரையும் நீள் நெடும் சோலையும் நிற்குமோ?
+
+தரையும் வெந்தது; பொன் எனும் தன்மையால்.	      5.14.12  	
+
+
+
+புகை வானுலகத்தும் பரவல்
+
+
+
+கல்லினும் வலிது ஆம் புகைக் கற்றையால்
+
+எல்லி பெற்றது; இமையவர் நாடு இயல்
+
+வல்லி கோலி நிவந்தன; மா மணிச்
+
+சில்லி ஓடும் திரண்டன தேர் எலாம்.	      5.14.13
+
+
+
+கனலும் கள் குடித்தது
+
+
+
+பேயம் மன்றினில் நின்று பிறங்கு எரி
+
+மாயர் உண்ட நறவு மடுத்ததால்;
+
+தூயர் என்றவர் வைகு இடம் துன்னினால்
+
+தீயர்; அன்றியும் தீமையும் செய்வரால்.	      5.14.14
+
+
+
+கடலும் மேகமும் வெப்பமுறுதல்
+
+
+
+தழுவு இலங்கை தழங்கு எரி தாய்ச் செல
+
+வழு இல் வேலை உலையின் மறுகின;
+
+எழும் எழும் சுடர்க் கற்றை சென்று எய்தலால்
+
+குழுவு தண்புனல் ���ேகம் கொதித்தவே.	      5.14.15
+
+
+
+பேய்த்தேரைப் புனல் என மயங்கல்
+
+
+
+ஊனில் ஓடும் எரியொடு உயங்குவார்
+
+கானில் ஓடும் நெடும் புனல் காண் எனா
+
+வானில் ஓடும் மகளிர் மயங்கினார்
+
+வேனில் ஓடு அரும் தேர் இடை வீழ்ந்தனர்.	      5.14.16
+
+
+
+வண்டு தீச்சுடரைத் தாமரை என மயங்கல்
+
+
+
+தேன் அவாம் பொழில் தீப் படச் சிந்திய
+
+சோனை மா மலர்த் தும்பி தொடர்ந்து அயல்
+
+போன தீச் சுடர் புண்டரிகத் தடம்
+
+கானம் ஆம் என வீழ்ந்து கரிந்தவே.	      5.14.17
+
+
+
+நற்கடன் பூண்ட நங்கையர் மடிதல்
+
+
+
+"நல் கடம் இது நம் உயிர் நாயகன்
+
+மற்கடம் தறெ மாண்டனன்; வாழ்வு இலம்;
+
+இல் கடந்து இனி ஏகலம் யாம்"எனா
+
+வில் கடந்த நுதல் சிலர் வீடினார்.	      5.14.18
+
+
+
+கா வேரொடும் கரிதல்
+
+
+
+பூ கரிந்து முறி பொறி ஆய் அடை
+
+நா கரிந்து சினை நறும் சாம்பர் ஆய்
+
+மீ கரிந்து நெடும் பணை வேர் உறக்
+
+கா கரிந்து கரும் கரி ஆனவே.	      5.14.19
+
+
+
+விண்ணவர் ஊர்கள் உருகி ஒழுகல்
+
+
+
+கார் முழுக்க எழும் கனல் கற்றை போய்
+
+ஊர் முழுக்க வெதுப்ப உருக்கின;
+
+தூர் ஒழுக்கம் அறாமையின் துன்னு பொன்
+
+வேர் விழுப்பது போன்றன விண் எலாம்.         	      5.14.20
+
+
+
+அரக்கரும் அமுதுண்டு ஆவி பெறல் (6049-6050)
+
+
+
+நெருக்கி மீ மிசை ஓங்கும் நெருப்பு அழல்
+
+செருக்கும் வெண் கதிர்த் திங்களைச் சேண் உற
+
+உருக்க மெய்யின் அமுதம் உகுத்தலால்
+
+அரக்கரும் சிலர் ஆவி பெற்றார் அரோ.         	      5.14.21
+
+
+
+பருதி பற்றி நிமிர்ந்து எழு பைங் கனல்
+
+கருகி முற்றும் எரிந்து எழு கார் மழை
+
+அருகு சுற்றும் இருந்தையது ஆய் அதின்
+
+உருகு பொன்திரள் ஒத்தனன் ஒள் கதிர்.         	      5.14.22
+
+
+
+குதிரைகள் எரிபடல்
+
+
+
+தளை கொளுத்திய தாவு எரி தாமணி
+
+முளை கொளுத்தி முகத்து இடை மொய்த்தபேர்
+
+உளை கொளுத்த உலந்து உலைவு உற்றன;
+
+வளை குளப்பின் மணி நிறம் வாசியே.         	      5.14.23
+
+
+
+வான் ஏற முயன்ற அரக்கர் எரியில் விழல்
+
+
+
+எழுந்து பொன் தலத்து ஏறலின் நீள் புகைக்
+
+கொழுந்து சுற்ற உயிர்ப்பு இலர்; கோளும் உற்று
+
+அழுந்துபட்டு உளர் ஒத்து அயர்ந்து ஆர் அழல்
+
+விழுந்து முற்றினர்; கூற்றை விழுங்குவார்.         	      5.14.24
+
+
+
+அரக்கியர் கூந்தலில் தீப்பற்றல்
+
+
+
+கோசிகத் துகில் உற்ற கொழும் கனல்
+
+தூசு இன் உத்தரிகத்தொடு சுற்று உறா
+
+வாச மைக் குழல் பற்ற மயங்கினார்
+
+பாசிழைப் பரவைப் படர் அல்குலார்.         	      5.14.25
+
+
+
+ஆடையில் தீப்பற்றிய அரக்கர் கடலில் மண்டுதல்
+
+
+
+நிலவு இலங்கிய துகிலினை நெருப்���ு உண நிருதர்
+
+இலவினும் சில முத்து உள எனும் நகை இளையார்
+
+புலவியின் கரை கண்டவர் அமிர்து உணப் புணரும்
+
+கலவியின் கரை கண்டிலர் மண்டினர் கடல் மேல்.         	      5.14.26
+
+
+
+கிளி பதைப்பக் கண்டு மகளிர் வருந்தல்
+
+
+
+பஞ்சரத்தொடு, பசும் நிறக் கிளி   வெந்து பதைப்ப,
+
+அஞ்சனக் கணில் அருவி நீர்   முலைமுன்றில் அலைப்பக்
+
+குஞ்சரத்து அன கொழுநரைத்   தழுவு உறும் கொதிப்பால்,
+
+மஞ்சு உறப் புகும் மின் எனப்   புகை இடை மறைந்தார்         	      5.14.27  	
+
+
+
+புகைப்படலத்துள் மறைந்த மகளிர்
+
+
+
+வரையினைப் புரை மாடங்கள்   எரி புக, மகளிர்,
+
+புரை இல் பொன் கலன் வில் இட,   விசும்பு இடைப் போவார்,
+
+கரை இல் நுண் புகைப் படலையில்   கரந்தனர்; கலிங்கத்
+
+திரையின் உள் பொதி சித்திரப்   பாவையின் செயலார்        	       5.14.28  	
+
+
+
+மணம் பரப்பி மலர்ப்பொழில் எரிதல்
+
+
+
+அகரும் நல் நறும் சாந்தமும்   முதலின அனேகம்
+
+புகர் இல் நல் மரத்து உறு   வெறி உலகு எலாம் போர்ப்பப்,
+
+பகரும் ஊழியில், கால வெம்   கடும் கனல் பருகும்
+
+மகர வேலையின், வெந்தன   நந்தன வனங்கள்.         	      5.14.29  	
+
+
+
+கற்பகக் காவும் கனலும் இடைதெரியாமை
+
+
+
+மினைப் பரந்து எழு கொழும் சுடர்,   உலகு எலாம் விழுங்க,
+
+நினைப்பு அரும் பெரும் திசை உற   விரிகின்ற நிலையால்,
+
+சினைப் பரந்து, எரி சேர்ந்து இலா   நின்றவும், சில, வெம்
+
+கனல் பரந்தவும், தெரிகில;   கற்பகக் கானம்         	      5.14.30  	
+
+
+
+புகை கடலை விழுங்கல்
+
+
+
+மூளும் வெம் புகை விழுங்கலின்,   சுற்று உறு முழு நீர்
+
+மாளும் வண்ணம், மா மலை நெடும்   தலை தொறும் மயங்கிப்
+
+பூளை வீய்ந்து அன்ன போவன,   புணரியில் புனல் மீன்
+
+மீள, யாவையும் தெரிந்து இல   முகில்கணம் விசைப்ப         	      5.14.31  	
+
+
+
+திசையனைத்தும் புகை சூழல்
+
+
+
+மிக்க வெம் புகை விழுங்கலின்,   வெள்ளி அம் கிரியும்
+
+ஒக்க வெற்பினோடு அன்னமும்   காக்கையின் உருவ;
+
+பக்க வேலையின் படியது   பாற்கடல், முடிவில்
+
+திக்கயங்களும், கயங்களும்,   வேற்றுமை தெரியா.         	      5.14.32  	
+
+
+
+அரக்கரும் அரக்கியரும் கடலில் மூழ்கல்
+
+
+
+கரிந்து சிந்திடக் கடும் கனல்   தொடர்ந்து, உடல் கதுவ
+
+உரிந்த மெய்யினர், ஓடினர்,   நீர் இடை ஒளிப்பார்,
+
+விரிந்த கூந்தலும், குஞ்சியும்   மிடைதலில், தாமும்,
+
+எரிந்து வேகின்ற ஒத்தன,   எறிதிரைப் பரவை.         	      5.14.33  	
+
+
+
+மகவொடு போந்த அரக்கியர் அவலநிலை
+
+
+
+மருங்கின் மேல் ஒரு மகவு கொண்டு,   ஒரு தனி மகவை
+
+அரும் கையால் பற்றி, மற்று ஒரு   மகவு பின் அரற்ற,
+
+நெருங்கி, நீரொடு, நெறிகுழல்   சுறுக் கொள நீங்கிக்
+
+கரும் கடல் தலை வீழ்ந்தனர்   அரக்கியர் கதறி.        	       5.14.34  	
+
+
+
+படைக்கலம் உருகி ஒன்றாதலில் ஒரு உண்மை
+
+
+
+வில்லும், வேலும், வெம் குந்தமும்   முதலின விறகாய்,
+
+எல் உடைச் சுடர் எனப் புகர்   எஃகு எலாம் உருகத்
+
+தொல்லை நல் நிலை, தொடர்ந்து பேர்   உணர்வு அன்ன தொழிலச்
+
+சில்லி உண்டையில் திரண்டு அன   படைக்கலச் சாலை.         	      5.14.35  	
+
+
+
+தீப்பற்ற யானைகள் ஓடல்
+
+
+
+செய் தொடர்க் கன வல்லியும்,   புரோசையும், சிந்தி,
+
+நொய்தின் இட்ட வன் தறி பறித்து,   உடல் எரி நுழைய,
+
+மொய் தடச் செவி நிறுத்தி,   வால் முதுகினை முருக்கிக்
+
+கை எடுத்து அழைத்து ஓடின   ஓடை வெம் களி மா.         	      5.14.36
+
+
+
+பறவைகளை மீன்கூட்டம் விழுங்கல்
+
+
+
+வெருளும் வெம் புகைப் படலையின்   மேல் செல வெருவி,
+
+இருளும் வெம் கடல் விழுந்தன,   எழுந்தில பறவை;
+
+மருளில் மீன் கணம் விழுங்கிட   உலந்தன; மனத்து ஓர்
+
+அருள் இல் வஞ்சரைத் தஞ்சம் என்று   அடைந்தனர் அனைய.         	      5.14.37  	
+
+
+
+இராவணன் மாளிகையில் தீப்புகல் 
+
+
+
+நீரை வற்றிடப் பருகி மா நெடு நிலம் தடவித்
+
+தாருவைச் சுட்டு மலைகளைத் தணல் செய்து தனிமா
+
+மேருவைப் பற்றி எரிகின்ற கால வெம் கனல் போல்
+
+ஊரை முற்றுவித்து இராவணன் மனை புக்கது; உயர் தீ.         	      5.14.38  	
+
+
+
+வானவர் மகளிர் நிலைகுலைந்தோடல்
+
+
+
+வான மாதரூம் மற்று உள மகளிரும் மறுகிப்
+
+போன போன திக்கு அறிவரும் இரியலர் போனார்;
+
+ஏனை நின்றவர் எங்கணும் இரிந்தனர்; இலங்கைக்
+
+கோன் அவ் வானவர் பதி கொண்ட நாள் எனக் குலைவார்.        	      5.14.39  	
+
+
+
+மகளிர் குழலும் நறுமணம் பெறல்
+
+
+
+நாவியும் நறும் கலவையும் கற்பகம் நக்க
+
+பூவும் ஆரமும் அகிலும் என்று இனையன புகையத்
+
+தேவு தேன் மழை செறி பெரும் குலம் எனத் திசையின்
+
+பாவைமார் நறும் குழல்களும் பரிமளம் கமழ்ந்த.         	      5.14.40  	
+
+
+
+இராவணன் எழுநிலை மாடம் எரிதல்
+
+
+
+சூழும் வெம் சுடர் தொடர்ந்திட,   யாவரும் தொடரா
+
+ஆழி வெம் சினத்து ஆண் தொழில்   இராவணன் மனையில்,
+
+ஊழி வெம் கனல் உண்டிட,   உலகம் என்று உயர்ந்த
+
+ஏழும் வெந்தன ஒத்தன,   நெடும் நிலை ஏழும்.         	      5.14.41  	
+
+
+
+இராவணன் மாளிகை உருகி மேருப் போலத் தோன்றல்
+
+
+
+பொன் திருத்தியது ஆதலால் இராவணன் புரை தீர்
+
+குன்றம் ஒத்து உயர் தடம் நெடு மா நிலைக் கோயில்
+
+நின்று துற்று எரி பருகிட நெரிவு உற உருகித்
+
+தென் திசைக்கும் ஓர் மேரு உண்டு ஆம் எனத் தெரிந்த.         	      5.14.42  	
+
+
+
+இராவணன் முதலியோர் வெளியேறுதல்
+
+
+
+அனைய காலையில் அரக்கனும்,   அரிவையர் குழுவும்,
+
+புனை மணிப் பொலி புட்பக   விமானத்துப் போனார்;
+
+நினையும் மாத்திரை யாவரும்;   நீங்கினர்; நீங்கா
+
+வினை இலாமையில் வெந்தது, அவ்   விலங்கல் மேல் இலங்கை. 	      5.14.43  	
+
+
+
+இராவணன் நகர் எரிந்த காரணம் வினவுதல்
+
+
+
+ஆழித் தேரவன் அரக்கரை அழல் எழ நோக்கி
+
+'ஏழுக்கு ஏழென அடுக்கிய உலகங்கள் எரியும்
+
+ஊழிக் காலம் வந்து உற்றதோ? பிறிது வேறு உண்டோ?
+
+பாழித் தீ சுட வெந்தது என்? நகர்' எனப் பகர்ந்தான்.         	      5.14.44  	
+
+
+
+நிகழ்ந்தது கூற இராவணன் சினத்தல்
+
+
+
+கரங்கள் கூப்பினர், தங்களைத்   திருவொடும் காணார்,
+
+இரங்குகின்ற வல் அரக்கர் ஈது   இயம்பினர் :'இறையோய்!
+
+தரங்க வேலையின் நெடிய தன்   வால் இட்ட தழலால்,
+
+குரங்கு சுட்டது'என்று உரைத்தலும்,   இராவணன் கொதித்தான்.               5.14.45  	
+
+
+
+இராவணன் சினந்து நகைத்தல்
+
+
+
+இன்று புன் தொழில் குரங்கு தன் வலியினால் இலங்கை
+
+நின்று வெந்து மா நீறு எழுகின்றது; நெருப்புத்
+
+தின்று தேக்கிடுகின்றது; தேவர்கள் சிரிப்பார்;
+
+நன்று நன்று போர் இராவணன் வலி'என நக்கான்.              5.14.46 	
+
+
+
+எரியைப் பற்றிவரக் கட்டளையிடல்
+
+
+
+'உண்ட நெருப்பைக்
+
+கண்டு எதிர் பற்றிக்
+
+கொண்டு அணைக'என்றான்
+
+அண்டரை வென்றான்.               5.14.47  	
+
+
+
+அனுமனைப் பற்றிவரக் கட்டளையிடல்
+
+
+
+'உற்று அகலா முன்
+
+செற்ற குரங்கைப்
+
+பற்றுமின்'என்றான்
+
+முற்றும் உணர்ந்தான்.               5.14.48  	
+
+
+
+வீரர் விரைந்து செல்லல்
+
+
+
+சார் அயல் நின்றார்
+
+வீரர் விரைந்தார்;
+
+'நேருதும்'என்றார்
+
+தேரினர் சென்றார்.               5.14.49  	
+
+
+
+பல வீரர்கள் செல்லல்
+
+
+
+எல்லை இகந்தார்
+
+வில்லர் வெகுண்டார்
+
+பல் அதிகாரத்
+
+தொல்லர் பெயர்ந்தார்.		      5.14.50
+
+
+
+வீரர்கள் எழுவர் போர்க்கு எழல்
+
+
+
+நீர்கெழு வேலை நிமிர்ந்தார்
+
+தார்கெழு தானை சமைந்தார்
+
+போர்கெழு மாலை புனைந்தார்
+
+ஓர் எழு வீரர் உயர்ந்தார்.		      5.14.51  	
+
+
+
+வீரர் அனுமனைக் காணல்
+
+
+
+விண்ணினை மேலை விளம்பார்;
+
+மண்ணினை ஓடி வளைந்தார்;
+
+அண்ணலை ஓடி அணைந்தார்;
+
+கண்ணினில் வேறு அயல் கண்டார்.       5.14.52 
+
+
+
+அரக்கர் அனுமனைச் சூழ்தல்
+
+
+
+'பற்றுதிர் பற்றுதிர்'என்பார்;
+
+'எற்றுதிர் எற்றுதிர்'என்பார்;
+
+'சுற்றுதிர் சுற்றுதிர்'என்பார்;
+
+முற்றினர் முற்றும் முனிந்தார்.		      5.14.53  	
+
+
+
+அனுமனும் அரக்கரும் பொருதல் (6082-6088)
+
+
+
+ஏல் கொடு வஞ்சர் எதிர்ந்தார்;
+
+கால் கொடு கை கொடு கார்போல்
+
+வேல் கொடு கோலினர்; வெம்தீ
+
+வால் கொடு தானும் வளைந்தான்.		      5.14.54
+
+
+
+பாதவம் ஒன்று பகுத்தான்;
+
+மாதிரம் வாலின் வளைந்தான்;
+
+மோதினன்; மோத முனிந்தார்
+
+ஏதியும் நாளும் இழந்தார்.                   5.14.55
+
+
+
+நூறிட மாருதி நொந்தார்
+
+ஊறிட ஊன் இடு புண் நீர்
+
+சேறு இட ஊரிடு செம்தீ
+
+ஆறிட ஓடினது; ஆறாய்.                   5.14.56
+
+
+
+தோற்றினர் துஞ்சினர் அல்லால்
+
+ஏற்று இகல் வீரர் எதிர்ந்தார்;
+
+காற்றின் மகன் கலை கற்றான்
+
+கூற்றினும் மும்மடி கொன்றான்.                     5.14.57
+
+
+
+மஞ்சு உறழ் மேனியர் வன் தோள்
+
+மொய்ம்பினர் வீரர் முடிந்தார்
+
+ஐம்பதினாயிரர் அல்லார்
+
+பைம் புனல் வேலை படர்ந்தார்.                       5.14.58
+
+
+
+தோய்த்தனன் வால் அது தோயக்
+
+காய்த்திய வேலை கலந்தார்
+
+போய்த்திலர் பொன்றினர் போனார்
+
+ஏய்த்து என மைந்தர் எதிர்ந்தார்.                      5.14.59
+
+
+
+சுற்றின தேரினர் தோலா
+
+வில் தொழில் வீரம் விளைத்தார்
+
+எற்றினன் மாருதி எற்ற
+
+உற்று எழு வீரர் உலைந்தார்.                   5.14.60
+
+
+
+பிராட்டி தங்கும் சோலையில் தீ பரவாமை
+
+
+
+விட்டு உயர் விஞ்சையர்'வெம் தீ
+
+வட்ட முலைத் திரு வைகும்
+
+புள் திரள் சோலை புறத்தும்
+
+சுட்டிலது'என்பது சொன்னார்.                           5.14.61
+
+
+
+பிராட்டியை அனுமன் வணங்கி மகிழ்தல்
+
+
+
+வந்து அவர் சொல்ல மகிழ்ந்தான்
+
+வெம் திறல் வீரன் வியந்தான்
+
+உய்ந்தனென் என்ன உவந்தான்
+
+பைந்தொடி தாள்கள் பணிந்தான்.                       5.14.62
+
+
+
+பிராட்டி மகிழ அனுமன் மீளல
+
+
+
+பார்த்தனள் சானகி பாரா
+
+வேர்த்து எரி மேனி குளிர்ந்தாள்;
+
+'வார்த்தை என்?''வந்தனை'என்னாப்
+
+போர்த் தொழில் மாருதி போனான்.                           5.14.63
+
+
+
+அனுமன் செல்ல அழல் மறைதல்
+
+
+
+'தெள்ளிய மாருதி சென்றான்
+
+கள்ள அரக்கர்கள் கண்டால்
+
+எள்ளலர் பற்றுவர்'என்னா
+
+ஒள் எரியோனும் ஒளித்தான்.                           5.14.64
+
+ ---------------
+
+
+
+5.15   திருவடி தொழுத படலம்    6093 - 6185
+
+
+
+அனுமன் (அரிஷ்டமென்னும்) குன்றினின்று வான்  வழி மீளுதல்
+
+
+
+'நீங்குவென் விரைவின்'என்னும்   நினைவினன் மருங்கு நின்றது
+
+ஆங்கு ஒரு குடுமிக் குன்றை   அருக்கனில் அணைந்த ஐயன்,
+
+வீங்கினன் உலகை எல்லாம்;   விழுங்கினன் என்ன, வீரன்
+
+பூங் கழல் தொழுது வாழ்த்தி   விசும்பு இடைக் கடிது போனான்.		      5.15.1  	
+
+
+
+வழியிடை மைந்நாகமலையிடம் உற்றதுணர்த்திய அனுமன் மகேந்திர வரையில் குதித்த��்
+
+
+
+மைநாகம் என்ன நின்ற   குன்றையும் மரபின் எய்திக்
+
+கை நாகம் அனையோன், உற்றது   உணர்த்தினன்; கணத்தின் காலைப்
+
+பை நாகம் நிகர்க்கும் வீரர்   தன் நெடும் வரவு பார்க்கும்
+
+கொய் நாகம் நறும் தேன் சிந்தும்   குன்றிடைக் குதியும் கொண்டான்.               5.15.2  	
+
+
+
+வானரவீரர் அனுமன் வரக்கண்டு மகிழ்தல்
+
+
+
+போய் வரும் கருமம் முற்றிற்று   என்பது ஓர் பொம்மல் பொங்க,
+
+வாய் வெரீஇ நின்ற வென்றி   வானர வீரர், மன்னோ
+
+பாய்வரு நீளத்து ஆங்கண்   இருந்தனர்; பறவைப் பார்ப்பு
+
+தாய் வரக் கண்டது அன்ன   உவகையின், தளிர்த்தார் அம்மா.               5.15.3  	
+
+
+
+அனுமன் வரவால் வானரவீரர்பால் நிகழ்ந்த செயல்கள்
+
+
+
+அழுதனர் சிலவர், முன் நின்று   ஆர்த்தனர் சிலவர், அண்மித்
+
+தொழுதனர் சிலவர், ஆடித்   துள்ளினர் சிலவர், அள்ளி
+
+முழுது உற விழுங்குவார் போல்   மொய்த்தனர் சிலவர், முற்றும்
+
+தழுவினர் சிலவர், கொண்டு   சுமந்தனர் சிலவர், தாங்கி.               5.15.4  	
+
+
+
+வானரர் அனுமனை உபசரித்தல்
+
+
+
+தேனொடு கிழங்கும் காயும்   நறியன, அரிதின் தேடி
+
+மேல்முறை வைத்தோம்; அண்ணல்!   நுகர்ந்தனை, மெலிவு தீர்தி;
+
+மான வாள் முகமே எங்கட்கு   உரைத்தது, மாற்றம்; என்று,
+
+தான் நுகர் சாகம் எல்லாம்   முறைமுறை சிலவர் தந்தார்.		      5.15.5  	
+
+
+
+அனுமனுடலில் உள்ள புண்களைக்கண்டு வானரர் வருந்துதல்
+
+
+
+தாள்களில் மார்பில் தோளில்   தலைகளில் தடக்கை தம்மில்
+
+வாள்களில் வேலில் வாளி   மழைகளின் வகிர்ந்த புண்கள்,
+
+நாள்கள்மேல் உலகில் சென்ற   எண்ணன, நம்பி தன்னை
+
+ஊழ் கொள நோக்கி நோக்கி,   உயிர் உக உளைந்து உயிர்த்தார்.		      5.15.6  	
+
+
+
+அனுமன் அங்கதன் முதலியோரை வணங்கி அவரிடம் பிராட்டி கூறிய ஆசியையும் தெரிவித்தல்
+
+
+
+வாலி காதலனை முந்தி   வணங்கினன்; எண்கின் மன்னைக்
+
+கால் உற வணங்கிப் பின்னைக்   கடன்முறை கடவோர்க்கு எல்லாம்
+
+ஏலுற இயற்றி, ஆங்கண்   இருந்தவன், எதிர்ந்தோர்க்கு எல்லாம்,
+
+ஞால நாயகன் தன் தேவி,   சொல்லினள் நன்மை என்றான்.               5.15.7  	
+
+
+
+சென்றது முதல் திரும்பியது வரை நிகழ்ந்தவற்றைச் சொல்லும்படி அனுமனிடம் வானரவீரர் வேண்டல்
+
+
+
+என்றலும் கரங்கள் கூப்பி   எழுந்தனர்; இறைஞ்சித் தாழ்ந்து
+
+நின்றனர், உவகை பொங்க   விம்மலர் நிமிர்ந்த நெஞ்சர்,
+
+'சென்றது முதலா வந்தது   இறுதியாச் செப்பல் பாலை
+
+வன் திறல் உரவோய்!'என்னச்   சொல்லுவான் மருத்து மைந்தன்.               5.15.8  	
+
+
+
+அனுமன், பிராட���டியின் தவமும் அவள்பக்கல் அடையாளம் 
+
+பெற்றமையும் கூறித் தன் வென்றி கூறாது விடுத்தல்
+
+
+
+ஆண் தகை தேவி உள்ளத்து   அரும் தவம் அமையச் சொல்லிப்
+
+பூண்ட பேர் அடையாளம் கை   கொண்டதும் புகன்று, போரில்
+
+நீண்ட வாள் அரக்கரோடு   நிகழ்ந்ததும், நெருப்புச் சிந்தி
+
+மீண்டதும், விளம்பான்; தான் தன்   வென்றியை உரைப்ப வெள்கி.               5.15.9  	
+
+
+
+அனுமன் கூறாதவற்றையும் குறிப்பால் உணர்ந்த வானர வீரர் மேற்செய்ய வேண்டியதை அனுமனிடம் வினவுதல்
+
+
+
+பொருதமை புண்ணே சொல்ல,   வென்றமை போந்த தன்மை
+
+உரை செய, ஊர் தீ இட்டது   ஓங்கு இரும் புகையே ஓத,
+
+கருதலர் பெருமை தேவி   மீண்டிலாச் செயலே காட்ட,
+
+தெரிதர உணர்ந்தார்; பின்னர்   என் இனிச் செய்தும் என்றார்.	      5.15.10
+
+
+
+அனுமன் விடையும் வானரர் புறப்படுதலும்
+
+
+
+யாவதும் இனி வேறு எண்ண   வேண்டுவது, இறையும் இல்லை;
+
+சேவகன் தேவி தன்னைக்   கண்டது விரைவின் செப்பி,
+
+ஆவது அவ் அண்ணல் உள்ளத்து   அரும் துயர் ஆற்றலே ஆம்;
+
+போவது புலமை என்னாப்   பொருக்கென எழுந்து போனார்.	      5.15.11
+
+
+
+வானரவீரர் மதுவனம் அடைதல்
+
+
+
+போயினர், களிப்பினோடும்   புங்கவன் சிலையின் நின்றும்
+
+ஏயின பகழி என்ன,   எழுந்து விண் படர்ந்து தாவிக்
+
+காய் கதிர்க் கடவுள் வானத்து   உச்சி சென்று இறுக்கும் காலத்து
+
+ஆயின வீரரும், போய்   மதுவனம் அதில் இறுத்தார்.        5.15.12
+
+
+
+வானரர் உணவுவேண்ட அனுமன் முதலியோர் அங்கதனை அடைதல்
+
+
+
+'ஏத நாள் இறந்த சால,   என்பது ஓர் வருத்தம் நெஞ்சம் அத்து,
+
+ஆதலால், உணவு தேய்ந்து   வருந்தினம், அளியம் எம்மைச்
+
+சாதல் தீர்த்து அளித்த வீர!   தந்தருள், உணவும்'என்னப்
+
+'போதும் நாம் வாலி சேய்பால்'   என்று உடன் எழுந்து போனார்.        5.15.13
+
+
+
+வானரத்தலைவர், அங்கதன்பால் வானரப்படைக்கு மதுவளிக்குமாறு வேண்டல்
+
+
+
+அங்கதன் தன்னை அண்மி,   மனும் இருகை கூப்பிக்
+
+'கொங்கு தங்கு அலங்கல் மார்ப!   ன்னுடைக் குரக்குச் சேனை,
+
+வெம் கதம் ஒழிந்து சால   ந்தின, வேடை ஓடி,
+
+இங்கு இதற்கு அளித்தல் வேண்டும்  ால் உமிழ் பிரசம்'என்றான்.        5.15.14 
+
+
+
+அங்கதன் இசைந்தமையால் வானரர் மதுவுண்டு மகிழ்தல் (6107-6108)
+
+
+
+என அவனும் நேர்ந்தான்;   நரலையும் நடுங்க ஆர்த்துச்
+
+சென்று, உறு பிரசம் தூங்கும்   செழு வனம் அதனின் ஊடே
+
+ஒன்றின் முன் ஒன்று பாயும்,   ஒடிக்கும் மென் பிரசம் எல்லாம்
+
+தின்று தின்று உவகை கூரும்,   தேன் நுகர் அளியின் மொய்த்��ே.	      5.15.15
+
+
+
+ஒருவர் வாய்க்கொள்ளும் தேனை   ஒருவர் உண்டு எளிதில் போவார்;
+
+ஒருவர் கைக் கொள்ளும் தேனை   ஒருவர் கொண்டு ஓடிப் போவார்;
+
+ஒருவரோடு ஒருவர் ஒன்றத்   தழுவுவர், விழுவர், ஓடி
+
+ஒருவர் மேல் ஒருவர் ஏறி,  'ஓகை'என்று உவகைகூர்வார்.       5.15.16  
+
+
+
+மதுவனம் காவலர் வானரவீரரை அச்சுறுத்தி வெருட்ட முயலுதல்
+
+
+
+இன்னன நிகழும் காலை,   எரிவிழித்து, எழுந்து சீறி,
+
+அந் நெடும் சோலை காக்கும்   வானரர், அவரை, நோக்கி,
+
+'மன் நெடும் கதிரோன் மைந்தன்   ஆணையை மறுத்து, நீவிர்
+
+என் நினைந்து என்ன செய்தீர்?   நும் உயிர்க்கு இறுதி'என்ன.		      5.15.17 
+
+
+
+காவலர் மதுவனம் அழிந்தமை ததிமுகற்கியம்புதல் (6110-6111)
+
+
+
+'முனியுமால் எம்மை எம் கோன்'   என்று அவர், மொழிந்து போந்து,
+
+'கனியும் மா மது வனத்தைக்   கட்டு அழித்திட்டது; இன்று
+
+நனி தரு கவியின் தானை,   நண்ணலார் செய்கை நாண;
+
+இனி எமால் செயல் இன்று;' என்னத்   ததிமுகற்கு இயம்பினாரே		      5.15.18 
+
+
+
+கேட்டவன்'யாவரே அம்   மதுவனம் கேடு சூழ்ந்தார்?
+
+காட்டிர்'என்று எழுந்தான்; அன்னார்,  'வாலிசேய் முதல கற்றோர்
+
+ஈட்டம் வந்து இறுத்தது ஆக,   அங்கதன் ஏவல் தன்னால்,
+
+மாட்டின கவியின் தானை;   மதுவளர் உலவை ஈட்டம்.'		      5.15.19  	
+
+
+
+காவலர் சொற்கேட்ட ததிமுகன் மதுவனத்துள் புக வானரர் அங்கதனிடம் சரண்புகுதல் (6112-6113)
+
+
+
+'உரம் கிளர் மதுகையான் தன்   ஆணையால், உறுதி கொண்டே,
+
+குரங்கினம் தம்மையெல்லாம்   விலக்கினம்; கொடுமை கூறிக்
+
+கரங்களால் எற்ற நொந்தேம்;   காவலோய்! என்னலோடும்
+
+தரம் கிளர் தாதை பட்டது   அறிந்திலன் தனயன் போலும்.'               5.15.20  
+
+
+
+என உரைத்து, அனலின் பொங்கி,   எழுந்து இரைத்து, இரண்டு கோடி
+
+கனை கழல் கவியின் சேனை,   கல் எனக் கலந்து புல்ல,
+
+புனை மதுச்சோலை புக்கான்,   மதுநுகர் புனிதச் சேனை,
+
+அனகனை வாழ்த்தி, ஓடி   அங்கதன் அடியில் வீழ்ந்த.               5.15.21  	
+
+
+
+ததிமுகன் அங்கதன்பாற் சினந்து கூறுதல்
+
+
+
+இந்திரன் வாலிக்கு ஈந்த   இன்சுவை மதுவின் கானம்,
+
+அந்தரத்தவர்க்கும் நோக்கற்கு   அரிய என் ஆணை தன்னைச்
+
+சிந்தினை; கதிரோன் மைந்தன்   திறலினை அறிதி அன்றே?
+
+மந்தரம் அனைய தோளாய்!   இற்றது உன் வாழ்க்கை இன்றே.               5.15.22  	
+
+
+
+ததிமுகனும் அங்கதனும் பொருதல்
+
+
+
+'மதுவனம் தன்னை இன்னே   மாட்டுவித்தனை நீ'என்னாக்
+
+கதும் என வாலி சேய் மேல்   எறிந்தனன் கரும் கல் பாறை
+
+அதுதனைப் புறங்கையாலே   அகற்றி அங்கதனும் சீறித்
+
+த��ிமுகன் தன்னைப் பற்றிக்   குத்தினன் தடக்கை தன்னால்.               5.15.23  	
+
+
+
+அங்கதன் ததிமுகனைத் தாக்கித் துரத்தி, அவனுடன் வந்தாரையும் தண்டிக்கும்படி, தன்னுடன் வந்தார்க்குச் சொல்லுதல்
+
+
+
+வாய் வழி குருதி சோர   மணிக் கையால் மலங்க மோதிப்
+
+'போய் மொழி கதிரோன் மைந்தற்கு'   என்று அவன் தன்னைப் போக்கித்
+
+தீ எழும் வெகுளி பொங்க   மற்று அவன் சேனை தன்னைக்
+
+காய் கனல் பொழியும் கையால்   குத்துதிர் கட்டி என்றான்.               5.15.24  	
+
+
+
+அங்கதன் படைவீரர் ததிமுகன் படைவீரரை வருத்த அங்கதன் அவரையும் வெருட்டுதல்
+
+
+
+பிடித்தனர்; கொடிகள் தன்னால்   பிணித்தன; பின்னும் முன்னும்
+
+இடித்தனர், அசனி அஞ்ச   எறுழ்வலிக் கரங்கள் ஓச்சி;
+
+துடித்தனர் உடல்கள் சோர்ந்தார்,  'சொல்லும் போய் நீரும்'என்னப்
+
+படித்தனன் வாலி மைந்தன்.   பயத்துடன் அவரும் போனார்.               5.15.25  	
+
+
+
+வானரவீரர் மதுவனத்தில் வருத்தம் தீர்ந்திருத்தல்
+
+
+
+அலை புனல் குடையுமா போல்   மதுக் குடைந்து ஆடி, தம் தம்
+
+தலைவர்கட்கு இனிய தேனும்   கனிகளும் பிறவும் தந்தே,
+
+உலைவு உறு வருத்தம் தீர்ந்திட்டு,   உபவனத்து இருந்தார்; இப்பால்
+
+சிலை வளைத்து உலவும் தேரோன்   தெறும் வெயில் தணிவு பார்த்தே.               5.15.26  	
+
+
+
+கவிக்கூற்று நாடச்சென்றவர் மீண்டது நவின்றோம் நாடவிட்டவர் செய்தி நவில்வோம் எனல்
+
+
+
+முத்தலை எஃகினாற்கும்   முடிப்ப அரும் கருமம் முற்றி,
+
+வித்தகத் தூதன் மீண்டது   இறுதியா விளைந்த தன்மை,
+
+அத்தலை அறிந்தது எல்லாம்   அறைந்தனம்; ஆழியான் மாட்டு
+
+இத்தலை நிகழ்ந்தது எல்லாம்   இயம்புவான் எடுத்துக் கொண்டாம்.               5.15.27  	
+
+
+
+சுக்கிரீவன் பிராட்டியை நாடிவருமாறு வானரரை ஏவிவிட்டு இராமபிரானைத் தேற்றிக்கொண்டிருத்தல்
+
+
+
+'சேற்று இள மரை மலர்த் திருவைத் தேர்க'எனக்
+
+காற்றின் மா மகன் முதல் கவியின் சேனையை
+
+நால் திசை மருங்கினும் ஏவி நாயகன்
+
+தேற்றினன் இருந்தனன்; கவியின் செம்மலே.               5.15.28  	
+
+
+
+சுக்கிரீவன் தேற்ற இராமபிரான் தேறுதல்
+
+
+
+கார்வரை இருந்துள கதிரின் காதலன்
+
+சீரிய சொற்களால் தெருட்ட செம் கணான்
+
+ஆருயிர் ஆயிரம் உடையன்; ஆம் என
+
+சோர்தொறும் உயிர்த்து உயிர்த்து உணரத் தோன்றுவான்.               5.15.29  	
+
+அனுமன்பால் வைத்த நம்பிக்கையால் இராமபிரான் உயிர்தாங்கி யிருத்தல்
+
+
+
+தண்டல் இல் நெடும் திசை மூன்றும் தாயினர்
+
+'கண்டிலர் மடந்தையை'என்னும் கட்டுரை
+
+'உண்டு உயிர் அகத்து'என ஒறுக்கவும் உளன்;
+
+திண் திறல் அனுமனை நினையும் சிந்தையான்.               5.15.30  	
+
+
+
+துயருற்ற இராமபிரான் சுக்கிரீவனொடு சொல்லுதல் (6123-6127)
+
+
+
+ஆரியன் அருந்துயர்க் கடலுள் ஆழ்பவன்
+
+'சீரியது அன்று நம் செய்கை; தீர்வு அரும்
+
+மூரி வெம் பழியொடு முடிந்தது ஆம்'எனச்
+
+சூரியன் புதல்வனை நோக்கிச் சொல்லினான்.               5.15.31  	
+
+
+
+'குறித்த நாள் இறந்தன குன்றத் தென் திசை
+
+வெறிக் கருங் குழலியை நாடல் மேயினார்
+
+மறித்து இவண் வந்திலர்; மாண்டுளார் கொலோ?
+
+பிறித்து அவர்க்கு உற்றுளது என்னை? பெற்றியோய்!               5.15.32  	
+
+
+
+'மாண்டனள் அவள்;'இவள் மாண்ட வார்த்தையை
+
+மீண்டு அவர்க்கு உரைத்தலின் விளிதல் நன்று'; எனாப்
+
+பூண்டது ஓர் துயர் கொடு பொன்றினார் கொல்லோ?
+
+தேண்டினர் இன்னமும் திரிகின்றார் கொல்லோ?'.               5.15.33  	
+
+
+
+'கண்டனர் அரக்கரைக் கறுவு கைம் மிக
+
+மண்டு அமர் தொடங்கினார் வஞ்சர் மாயையால்
+
+விண் தலம் அதனில் மேவினர்கொல்? வேறு இலாத்
+
+தண்டல் இல் நெடுஞ்சிறைத் தளைப்பட்டார் கொலோ.'               5.15.34  	
+
+
+
+"கூறின நாள் அவர் இருக்கை கூடலம்
+
+ஏறல் அஞ்சுதும்;' என'இன்ப துன்பங்கள்
+
+ஆறினர் அருந்தவம் அயர்கின்றார் கொல்லோ?
+
+வேறு அவர்க்கு உற்றது என்? விளம்புவாய்"என்றான்.               5.15.35  	
+
+சுக்கிரீவன்பால் ததிமுகன் வருதல்
+
+
+
+என்று உரைத்து இடர் உழந்து இருக்கும் ஏல்வையில்
+
+வன் திறல் ததிமுகன் வானரை ஈசன் முன்
+
+தன் தலைப் பொழிதரு குருதி தன்னொடும்
+
+குன்று எனப் பணிந்தனன்; இருகை கூப்பியே.               5.15.36  	
+
+
+
+ததிமுகன் மதுவனம் அழிந்தமை கூறச் சுக்கிரீவன் அழித்தவர் ஆர்? எனல்
+
+
+
+எழுந்து நின்று'ஐய! கேள் இன்று நாளையோடு
+
+அழிந்தது மதுவனம் அடைய'என்றலும்
+
+வழிந்திடு குருதியின் வதனம் நோக்கியே
+
+'மொழிந்திடு அங்கு யார் அது முடித்து உேளார்?'என.               5.15.37
+
+
+
+ததிமுகன் மதுவனமழித்தாரைக் கூறித் தான் தகைந்தவாறும் தாக்குண்டவாறும் அறிவித்தல் (6130-6132)
+
+
+
+'நீலனும் குமுதனும் நெடிய குன்றமே
+
+போல் உயர் சாம்பனும் புணரி போர்த்து என
+
+மேல் எழு சேனையும் விரைவின் வந்து உறாச்
+
+சால்பு உடை மதுவனம் தனை அழிப்பவே.               5.15.38
+
+
+
+'தகைந்த அச் சேனையைத் தள்ளி நின்னையும்
+
+இகழ்ந் துரைத்து இயைந்தனன் வாலி சேய்; மனக்கு
+
+உகந்தன புகன்ற அவ் உரை பொறாமையே
+
+புகைந்து ஒரு பாறையின் புணர்ப்பு நீக்கியே.               5.15.39
+
+
+
+'இமைத்தல்முன் "வாலிசே���்   எழில்கொள் யாக்கையைச்
+
+சமைத்தி" என்று எறிதரப்   புறம் கையால் தகைந்து,
+
+அமைத் தரு கனல் என   அழன்று, என் பற்றியே
+
+குமைத்து, உயிர் பதைப்ப "நீ   கூறு போய்"என்றான்.'               5.15.40  	
+
+
+
+ததிமுகன் சொல்லிய செய்தி உவகைதருவதென்று சுக்கிரீவன் இராமபிரானிடம் சொல்லுதல் (6133-6134)
+
+
+
+ஏம்பலோடு எழுந்து நின்று இரவி கான்முளை
+
+பாம்பு அணை அமலனை வணங்கி'பைந் தொடி
+
+மேம்படு கற்பினள் என்னும் மெய்ம்மையைத்
+
+தாம் புகன்றிட்டது இச்சலம்'; என்று ஓதினான்.               5.15.41  	
+
+
+
+'பண் தரு கிளவியாள் தன்னைப் பாங்கு உறக்
+
+கண்டனர்; அன்னது ஓர் களிப்பினால் அவர்
+
+வண்டு உறை மதுவனம் அழித்து மாந்தியது
+
+அண்ட நாயக! இனி அவலம் தீர்க'என.               5.15.42  	
+
+
+
+இராமபிரான் வந்தவர் யாது சொல்வரோ என்று வருந்தியிருத்தல்
+
+
+
+'வந்தனர் தென் திசை வாவினார்'எனப்
+
+புந்தி நொந்து "என்னை கொல் புகலல் பாலர்?"என்று
+
+எந்தையும் இருந்தனன்; இரவி கான்முளை
+
+நொந்த அத் ததிமுகன் தன்னை நோக்கியே.               5.15.43  	
+
+
+
+மதுவனத்தில் தங்கியவர் யார்யார்? என்ற சுக்கிரீவனுக்குத் ததிமுகன் கூறுதல்
+
+
+
+'யார் அவண் இறுத்தவர்? இயம்புவாய்'என
+
+'மாருதி வாலி சேய் மயிந்தன் சாம்பவன்
+
+சோர்வு அறு பதினெழுவோர்கள் துன்னினார்;
+
+ஆர்கலி நாண வந்து ஆர்க்கும் சேனையார்.               5.15.44  	
+
+
+
+சுக்கிரீவன் ததிமுகனுக்கு உறுதி கூறுதல் (6137-6139)
+
+
+
+என்று அவன் உரைத்தபோது இரவி காதலன்
+
+வன் திறல் ததிமுகன் வதனம் நோக்கியே
+
+'ஒன்று உனக்கு உணர்த்துவது உளது வாலி சேய்
+
+புன் தொழில் செய்கை சேர் புணர்ப்பன் அல்லனால்.               5.15.45  	
+
+
+
+'கொற்றவன் பணி தலைக் கொண்டு தணெ் திரை
+
+சுற்றிய திசை எலாம் துருவித் தோகையைப்
+
+பற்றிய பகைஞரைக் கடிந்து பாங்கர் வந்து
+
+உற்றனர்; அவரை யாம் உரைப்பது என்னையோ?.'               5.15.46  	
+
+
+
+'அன்றியும் வாலி சேய் அரசு அது; ஆதலின்
+
+பின்றுதல் தீது அரோ; பிணங்கும் சிந்தையாய்!
+
+ஒன்றும் நீ உணரலை உறுதி வேண்டுமேல்
+
+சென்று அவன்தனைச் சரண் சேர்தி ஈண்டு'என.               5.15.47  	
+
+
+
+ததிமுகன் மதுவனத்துக்கு மீளுதல்
+
+
+
+வணங்கிய சென்னியன் மறைத்த வாயினன்
+
+உணங்கிய சிந்தையன் ஒடுங்கும் மேனியன்
+
+கணங்கேளாடு ஏகி அக் கானம் நண்ணினான்
+
+மணம் கிளர் தாரினான் மறித்தும் வந்து அரோ.               5.15.48  	
+
+
+
+ததிமுகனைக்கண்ட அங்கதன் சினத்தலும் ததிமுகன் வணங்குதலும்
+
+
+
+கண்டனன் வாலி சேய் கறுவு கைம் மிக
+
+'விண்டவன் நம் எதிர் மீண்டுளான் எனின்
+
+உண்டிடுகுதும் உயிர்'என்ன உன்னினான்;
+
+'தொண்டு'எனத் ததிமுகன் தொழுது தோன்றினான்.               5.15.49  	
+
+அங்கதனும் ததிமுகனும் சினந்தணிந்து அளவளாவுதல்
+
+
+
+'போழ்ந்து அன யான் செய்த குறை பொறுக்க'எனா
+
+வீழ்ந்தனன் அடி மிசை; வீழ வாலி சேய்
+
+தாழ்ந்து கை பற்றி மெய் தழீஇ கொண்டு'உம்மையான்
+
+சூழ்ந்ததும் பொறுக்க'எனா முதன்மை சொல்லினான்.		      5.15.50
+
+
+
+வானரர் முன்னே அனுமனை இராமனிடம் அனுப்புதல்
+
+
+
+'யாம் முதல் குறித்த நாள் இறத்தல் எண்ணியே
+
+ஏம் உற துயர் துடைத்து அளித்த ஏற்றம் போல்
+
+தாமரைக் கண்ணவன் துயரம் தள்ள நீர்
+
+போம்'எனத் தொழுது முன் அனுமன் போயினான்.		      5.15.51
+
+
+
+ஏனை வானரர் சுக்கிரீவனிடம் சேர்தல்
+
+
+
+'வன் திறல் குரிசிலும் முனிவு மாறினான்
+
+வென்றி கொள் கதிரும் தன் வெம்மை ஆறினான்
+
+என்று கொண்டு யாவரும்'எழுந்து போதலே
+
+நன்று'என ஏகினார்; நவைக்கண் நீங்கினார்.		      5.15.52
+
+
+
+இராமபிரான் சுக்கிரீவனை வினவுதல்
+
+
+
+இப் புறத்து இராமனும் இரவி சேயினை
+
+ஒப்பு உற நோக்கி'வந்து உற்ற தானையர்
+
+தப்பு அறக் கண்டனம் என்பரோ? தகாது
+
+அப்புறத்து என்பரோ? அறைதியால்' என்றான்.		      5.15.53
+
+
+
+அனுமன்வர இராமபிரான் அவனை நோக்குதல்
+
+
+
+என்புழி அனுமனும் இரவி என்பவன்
+
+தென் புலத்து உளன் எனத் தெரிவது ஆயினான்;
+
+பொன் பொழி தடக்கை அப் பொரு இல் வீரனும்
+
+அன்பு உறு சிந்தையன்; அமைய நோக்கினான்.	      5.15.54
+
+
+
+அனுமன் பிராட்டியின் தூயநிலையைக் குறிப்பால்  உணர்த்துதல்
+
+
+
+எய்தினன் அனுமனும்; எய்தி ஏந்தல் தன்
+
+மொய் கழல் தொழுகிலன் முளரி நீங்கிய
+
+தையலை நோக்கிய தலையன் கையினன்
+
+வையகம் தழீஇ நெடிது இறைஞ்சி வாழ்த்தினான்.	      5.15.55
+
+
+
+அனுமன் செயலால் பிராட்டியின் தூயநிலை முதலியவற்றை இராமபிரான் அறிதல்
+
+
+
+திண் திறலவன் செயல் தெரிய நோக்கினான்;
+
+வண்டு இயல் ஓதியும் வலியள்; மற்று இவன்
+
+கண்டதும் உண்டு; அவள் கற்பும் நன்று; எனக்
+
+கொண்டனன் குறிப்பினால் உணரும் கொள்கையான்.        5.15.56 
+
+
+
+அனுமன் செயலால் இராமபிரான் உற்ற உவகை நிலை
+
+
+
+ஆங்கு அவன் செய்கையை அளவை ஆம் எனா
+
+ஓங்கிய உணர்வினால் விளைந்தது உன்னினான்;
+
+வீங்கின தோள்; புனல் மலர்க்கண் விம்மின;
+
+நீங்கினது அருந்துயர்; காதல் நீண்டதே.		      5.15.57
+
+
+
+அனுமன் தான் பிராட்டியைக் கண்டமை இராமபிரானிடம் கூறுதல்
+
+
+
+'கண்டனென் கற்பினுக்கு அணியைக் கண்களால்
+
+தெள் திரை அல�� கடல் இலங்கைத் தென் நகர்
+
+அண்ட நாயக! இனித் தவிர்தி ஐயமும்
+
+பண்டு உள துயரும்'என்று அனுமன் பன்னுவான்.	      5.15.58  	
+
+
+
+அனுமன் பிராட்டி பெருந்தகவினைத் தான் கண்டவாறு விரித்துரைத்தல் (6151-6171)
+
+
+
+"உன் பெருந்தேவி என்னும்   உரிமைக்கும், உன்னைப் பெற்ற
+
+மன் பெரு மருகி என்னும்   வாய்மைக்கும், மிதிலை மன்னன்
+
+தன் பெருந் தனயை என்னும்   தகைமைக்கும், தலைமை சான்றாள்;
+
+என் பெரும் தெய்வம்; ஐயா!   இன்னமும் கேட்டி? என்பான்.        5.15.59
+
+
+
+பொன் அலது இல்லை பொன்னை   ஒப்பு, எனப் பொறையில் நின்றாள்
+
+தன்னலது இல்லை, தன்னை   ஒப்பு, எனத் தனக்கு வந்த
+
+நின்னலது இல்லை நின்னை   ஒப்பு, என நினக்கு நேர்ந்தாள்;
+
+என்னலது இல்லை என்னை   ஒப்பு என எனக்கும் ஈந்தாள்.	      5.15.60
+
+
+
+உன் குலம் உன்னது ஆக்கி,   உயர் புகழ்க்கு ஒருத்தி ஆய
+
+தன் குலம் தன்னது ஆக்கி,   தன்னை இத் தனிமை செய்தான்
+
+வன் குலம் கூற்றுக்கு ஈந்து,   வானவர் குலத்தை வாழ்வித்து,
+
+என் குலம் எனக்குத் தந்தாள்;   என் இனிச் செய்வது எம்மோய்!        5.15.61
+
+
+
+வில் பெரும் தடம் தோள் வீர!   வீங்கு நீர் இலங்கை வெற்பில்,
+
+நல் பெரும் தவத்தள் ஆய   நங்கையைக் கண்டேன் அல்லேன்;
+
+இல் பிறப்பு என்பது ஒன்றும்,   இரும் பொறை என்பது ஒன்றும்,
+
+கற்பு எனும் பெயரது ஒன்றும்   களி நடம் புரியக் கண்டேன்.	      5.15.62
+
+
+
+கண்ணினும் உளை நீ; தையல்   கருத்தினும் உளை நீ; வாயின்
+
+எண்ணினும் உளை நீ; கொங்கை   இணைக்குவை தன்னின் ஓவாது
+
+அண்ணல் வெம் காமன் எய்த   அலர் அம்பு தொளைத்த ஆறாப்
+
+புண்ணிலும் உளை நீ; நின்னைப்   பிரிந்தமை பொருந்திற்று ஆமோ!	      5.15.63
+
+
+
+வேலையுள் இலங்கை என்னும்   விரி நகர் ஒரு சார், விண் தோய்
+
+காலையும் மாலை தானும்   இல்லது, ஓர் கனகக் கற்பச்
+
+சோலை அங்கு அதனில், உம்பி   புல்லினால் தொடுத்த தூய
+
+சாலையின் இருந்தாள்; ஐய!   தவம் செய்த தவம் ஆம் தையல்.	      5.15.64
+
+
+
+மண்ணொடும் கொண்டுபோனான்,   வான் உயர் கற்பினாள் தன்
+
+புண்ணிய மேனி தீண்ட   அஞ்சுவான்; உலகம் பூத்த
+
+கண் அகன் கமலத்து அண்ணல்,  'கருத்து இலாள் தொடுதல் கண்ணின்,
+
+எண் அரும் கூறு ஆய் மாய்தி'   என்றது ஓர் மொழி உண்டு என்பார்.	      5.15.65
+
+
+
+தீண்டிலன் என்னும் வாய்மை,   திசைமுகன் செய்த முட்டை
+
+கீண்டு இலது, அனந்தன் உச்சி   கிழிந்து இலது, எழுந்து வேலை
+
+மீண்டில, சுடர்கள் யாவும்   விழுந்தில, வேதம் செய்கை
+
+மாண்டிலது, என்னும் தன்மை   வாய்மையான் உணர்தி, மன��னோ!	      5.15.66
+
+
+
+சோகத்தாள் ஆய நங்கை   கற்பினால், தொழுதற்கு ஒத்த
+
+மாகத்தார் தேவிமாரும்,   வான் சிறப்பு உற்றார்; மற்றைப்
+
+பாகத்தாள் இப்போது ஈசன்   மகுடத்தாள்; பதுமத் தாளும்
+
+ஆகத்தாள் அல்லள், மாயன்   ஆயிரம் மௌலி மேலாள்.	      5.15.67
+
+
+
+இலங்கையை முழுதும் நாடி,   இராவணன் இருக்கை எய்திப்
+
+பொலம் குழையவரை எல்லாம்   பொது உற நோக்கிப் போந்தேன்,
+
+அலங்கு தண் சோலை புக்கேன்;   அவ் வழி அணங்கு அன்னாளைக்
+
+கலங்கு வெண் திரையிற்று ஆய   கண்ணின் நீர்க் கடலில் கண்டேன்.   	      5.15.68 
+
+
+
+அரக்கியர் அளவு அற்றார்கள்,   அலகையின் குழுவும் அஞ்ச
+
+நெருக்கினர் காப்ப, நின்பால்   நேயமே அச்சம் நீக்க,
+
+இரக்கம் என்று ஒன்று தானே   ஏந்து இழை வடிவம் எய்தித்
+
+தருக்கு உயர் சிறை உற்று அன்ன   தகையள்; அத் தமியள் அம்மா!         5.15.69  	
+
+
+
+மாண்பு இறந்து அமைந்த கற்பின்   வாள் நுதல், நின்பால் வைத்த
+
+சேண் பிறந்து அமைந்த காதல்   கண்களில் தவெிட்டி, தீராக்
+
+காண் பிறந்தமையால், நீயே   கண் அகன் ஞாலம் தன்னுள்
+
+ஆண் பிறந்து அமைந்த செல்வம்   உண்டனை யாதி; அன்றே.               5.15.70  	
+
+
+
+அயிர்ப்பு இலர் காண்பார், முன்னும்   அறிந்திலர் எனினும், ஐய!
+
+எயில் புனை இலங்கை மூதூர்   இந்திரன் யாக்கைக்கு ஏற்ற
+
+மயில் புரை இயலினாரும்,   மைந்தரும், நாளும் ஆங்கே
+
+உயிர்ப்பொடும் உயிரினோடும்   ஊசல் நின்று ஆடுவாரும்.               5.15.71  	
+
+
+
+தையலை வணங்கற்கு ஒத்த   இடைபெறும் தன்மை நோக்கி,
+
+ஐய! நான் இருந்த காலை,   அலங்கல் வேல் இலங்கை வேந்தன்,
+
+எய்தினன், இரந்து கூறி,   இறைஞ்சினன்; இருந்து நங்கை
+
+வெய்து உரை சொல்லச் சீறிக்   கோறல் மேல்கொண்டு விட்டான்.               5.15.72  
+
+
+
+ஆயிடை, அணங்கின் கற்பும்,   ஐய! நின் அருளும், செய்ய
+
+தூய நல் அறனும், என்று இங்கு   இனையன, தொடர்ந்து காப்பப்
+
+போயினன், அரக்கிமாரைச்   சொல்லுமின் பொதுவின் என்றாங்கு
+
+ஏயினன், அவர் எலாம் என்   மந்திரத்து உறங்கி இற்றார்.               5.15.73  	
+
+
+
+அன்னது ஓர் பொழுதில், நங்கை,   ஆருயிர் துறப்பதாக
+
+உன்னினள், கொடி ஒன்று ஏந்திக்   கொம்பொடும் உறைப்பச் சுற்றி,
+
+தன்மணிக் கழுத்தில் சார்த்தும்   அளவையில், தடுத்து நாயேன்,
+
+பொன் அடி வணங்கி நின்று,   நின்பெயர் புகன்ற போழ்தில்.               5.15.74  	
+
+
+
+"வஞ்சனை அரக்கர் செய்கை   இது"என, மனம் கொண்டேயும்,
+
+'அஞ்சன வண்ணத்தான் தன்   பெயர் உரைத்து, அளியை என்பால்,
+
+துஞ்சு உறு பொழுதில் தந்தாய்,   துறக்கல்'��ன்று உவந்து சொன்னாள்
+
+மஞ்சு என, வண்ணக் கொங்கை   வழிகின்ற மழைக் கண் நீராள்.               5.15.75  	
+
+
+
+ஆழிபெற்ற பிராட்டிநிலை (6168-6171)
+
+
+
+அறிவு உறத் தெரியச் சொன்ன   பேர் அடையாளம் யாவும்
+
+செறிவு உற நோக்கி, நாயேன்   சிந்தையில் திருக்கம் இன்மை
+
+முறிவு அற எண்ணி, வண்ண   மோதிரம் காட்டக் கண்டாள்;
+
+இறுதியில் உயிர் தந்து ஈயும்   மருந்து ஒத்தது, அனையது; எந்தாய்!               5.15.76  	
+
+
+
+ஒரு கணத்து இரண்டு கண்டேன்;   ஒளி மணி ஆழி, ஆன்ற
+
+திரு முலைத் தடத்து வைத்தாள்;   வைத்தலும், செல்வ! நின்பால்
+
+விரகம் என்பதனின் வந்த   வெம் கொழும் தீயினால், வெந்து
+
+உருகியது; உடனே ஆறி   வலித்தது; குளிர்ப்பு உள் ஊற.               5.15.77  	
+
+
+
+வாங்கிய ஆழி தன்னை,  'வஞ்சர் ஊர் வந்ததாம்'என்று,
+
+ஆங்கு உயர் மழைக் கண் நீரால்,   ஆயிரம் கலசம் ஆட்டி,
+
+ஏங்கினள், இருந்தது அல்லால்,   இயம்பலள்; எய்த்த மேனி
+
+வீங்கினள்; வியந்தது அல்லால்,   இமைத்திலள்; உயிர்ப்பு விண்டாள்.               5.15.78 
+
+
+
+அன்னவர்க்கு, அடியனேன், நிற்   பிரிந்தபின் அடுத்த எல்லாம்,
+
+சொல்முறை அறியச் சொல்லி,  'தோகை! நீ இருந்த சூழல்
+
+இன்னது என்று அறிகிலாமே,   இத்தனை தாழ்த்தது'என்றேன்;
+
+மன்ன, நின் வருத்தப் பாடும்   உணர்த்தினேன்; உயிர்ப்பு வந்தாள்.               5.15.79  	
+
+அனுமன் இராமபிரான்பக்கல் பிராட்டியின் சூளுறவினைக் கூறுதல்
+
+
+
+இங்கு உள தன்மை எல்லாம்   இயைபு உளி இயையக் கேட்டாள்;
+
+அங்கு உள தன்மை எல்லாம்   அடியனுக்கு அறியச் சொன்னாள்;
+
+'திங்கள் ஒன்று இருப்பென், இன்னே   திரு உளம் தீர்ந்த பின்னை;
+
+மங்குவென் உயிரொடு'என்று, உன்   மலர் அடி சென்னி வைத்தாள்.               5.15.80  	
+
+அனுமன் இராமபிரானிடம் சூடாமணி வழங்குதல்
+
+
+
+வைத்தபின், துகிலின் வைத்த   மா மணிக்கு அரசை வாங்கி,
+
+கைத் தலத்து இனிதின் ஈந்தாள்;  'தாமரைக் கண்கள் ஆர
+
+வித்தக! காண்டி'என்று,   கொடுத்தனன்; வேத நல் நூல்,
+
+உய்த்து உள காலம் எல்லாம்,   புகழொடும் ஒக்க நிற்பான்.               5.15.81  	
+
+
+
+சூடாமணியைப் பெற்ற இராமனது நிலை (6174-6175)
+
+
+
+பை பயப் பயந்த காமம்   பரிணமித்து உயர்ந்து பொங்கி,
+
+மெய் உற வெதும்பி, உள்ளம்   மெலிவு உறு நிலையை விட்டான்;
+
+ஐயனுக்கு, அங்கி முன்னர்   அம் கையால் பற்றும் நங்கை
+
+கை எனல் ஆயிற்று அன்றே;   கை புக்க மணியின் காட்சி.               5.15.82  	
+
+
+
+பொடித்தன உரோமம், போந்து   பொழிந்தன கண்ணீர், பொங்கித்
+
+துடித்தன மார்பும் தோளும்,   தோன்றின வியர்வின் துள்ளி,
+
+மடித்தது மணிவாய், ஆவி,   வருவது போவது ஆகித்
+
+தடித்தது மேனி, என்னே   யார் உளர், தன்மை தேர்வார்.               5.15.83  	
+
+
+
+அங்கதன் முதலியோர் வந்து சேர்தல்
+
+
+
+ஆயிடைக் கவிகேளாடும்   அங்கதன் முதலின் ஆயோர்
+
+மேயினர், வணங்கிப் புக்கார்,   வீரனைக், கவியின் வேந்தை;
+
+போயின கருமம் முற்றிப்   புகுந்தது ஓர் பொம்மல் தன்னால்,
+
+சேய் இரு மதியம் என்னத்   திகழ்தரு முகத்தர் ஆனார்.               5.15.84  	
+
+
+
+மேற் செய்யத்தகுவன குறித்து இராமபிரான் விரைவு கொள்ளுதல்
+
+
+
+ஆண்டையின் அருக்கன் மைந்தன்,   ஐய! கேள், அரிவை நம்பால்
+
+காண்டலுக்கு எளியள் ஆனாள்   என்றலும், காலம் தாழ
+
+ஈண்டு இனும் இருத்தி போலாம்   என்றனன்; என்றலோடும்
+
+தூண் திரண்டு அனைய தோளான்,   பொருக்கென எழுந்து சொன்னான்.               5.15.85  	
+
+சுக்கிரீவன் கட்டளைப்படி வானர சேனை புறப்படுதல்
+
+
+
+எழுக எம் படைகள் என்றான்;   ஏ எனும் அளவின், எங்கும்
+
+முழு முரசு எற்றி, கொற்ற   வள்ளுவன் முடுக்க, முந்திப்
+
+பொழி திரை அன்ன வேலை   புடை பரந்து என்னப் பொங்கி
+
+வழுவல் இல் வெள்ளத் தானை   தென் திசை வளர்ந்தது அன்றே.               5.15.86  
+
+
+
+வழி வகுத்துச் செல்லுமாறு இராமன் நீலனைப் பணித்தல்
+
+
+
+நீலனை நெடிது நோக்கி   நேமியோன் பணிப்பான், நம் தம்
+
+பால் வரும் சேனை தன்னைப்   பகைஞர் வந்து அடரா வண்ணம்,
+
+சால்பு உற முன்னர்ச் சென்று   சரி நெறி துருவிப் போதி;
+
+மால் தரு களிறு போலும்   படைஞர் பின் மருங்கு சூழ.               5.15.87  	
+
+
+
+அனுமன் தோள்மேல் இராமபிரான் ஏறியமர்தல்
+
+
+
+என்று உரைத்து எழுந்த வேலை,   மாருதி இருகை கூப்பிப்
+
+'புன் தொழில் குரங்கு எனாது என்   தோளிடைப் புகுதி'என்னாத்
+
+தன் தலை படியில் தாழ்ந்தான்;   அண்ணலும் சரணம் வைத்தான்;
+
+வன் திறல் வாலி சேயும்   இளவலை வணங்கிச் சொன்னான்.               5.15.88  	
+
+
+
+அங்கதன் தோளில் இலக்குவன் ஏறச் சேனை  புறப்படுதல்
+
+
+
+'நீ இனி என்றன் தோள் மேல்   ஏறுதி நிமல'என்ன
+
+வாய் புதைத்து இறைஞ்சி நின்ற   வாலி காதலனை நோக்கி,
+
+நாயகற்கு இளைய கோவும்   நன்று'என அவன் தன் தோள்மேல்
+
+பாய்தலும், தகைப்பு இல் தானை,   படர்நெறி படர்ந்தது அன்றே.               5.15.89  	
+
+
+
+வானோர் மலர்மழை பொழிதல்
+
+
+
+6182.	கருடனில் விடையில் தோன்றும்   இருவரும் கடுப்பக் காலின்
+
+அருள்தரு குமரன் தோள் மேல்,   அங்கதன் அலங்கல் தோள் மேல்,
+
+பொருள் தரும் வீரர் போக,   பொங்கு ஒளி விசும்பில் தங்கும்
+
+தெருள் தரும் புலவர், வாழ்த்திச்   ���ிந்தினர் தெய்வப் பொன் பூ.               5.15.90  	
+
+மலைவழியே வானரசேனை செல்லுதல்
+
+
+
+வையகம் அதனில் மாக்கள்   மயங்குவர்; வய வெம் சேனை
+
+எய்திடின், என்பது உன்னி,   இராகவன் இனிதின் ஏவ,
+
+பெய் கனி கிழங்கு தேன் என்று   இனையன பெறுதற்கு ஒத்த
+
+செய்ய மால் வரையே ஆறாச்   சென்றன; தகைப்பு இல் சேனை.            5.15.91
+
+
+
+அனுமன் இலங்கையில் கண்ட சிறப்புக்களைச் சொல்லக் கேட்டு வானரசேனை எளிதல் வழிகடத்தல்
+
+
+
+வீரரும் விரைவில் போனார்;   விலங்கல் மேல் இலங்கை வெய்யோர்
+
+சோர்வு இலாக் காவற்பாடும்,   பெருமையும், அரணும், கொற்றக்
+
+கார் நிறத்து அரக்கர் என்போர்   முதலிய கணிப்பு இலாத
+
+வார் கழல் அனுமன் சொல்ல,   வழி நெடிது எளிதில் போனார்.             5.15.92
+
+
+
+அனைவரும் தென்றிசைக் கடலைக் காணுதல்
+
+
+
+அந் நெறி நெடிது செல்ல,   அரிக் குலத்து அரசனோடும்
+
+நல் நெறிக் குமரர் போக,   நயந்து உடன் புணர்ந்த சேனை,
+
+இன்னெடும் பழுவக் குன்றில்   பகல் எலாம் இறுத்த பின்னர்ப்
+
+பன்னிரு பகலில் சென்று   தென் திசைப் பரவை கண்டார்.        5.15.93
+
+
+
+ -----------------
+
+
+
+
+
+
+
+This file was last updated on 30 June 2016. 
+
+Feel free to send corrections to the Webmaster. 
+
+
+
+
+