Create anokhi story

રાહુલ રોજ એ જ બસ સ્ટોપ પર ઊભો રહેતો. બસ આવતી, જતી… પણ એની નજર હંમેશા એક જ ચહેરો શોધતી—આન્યા.
આન્યા રોજ આવે, શાંતિથી ઊભી રહે, અને હળવી સ્મિત સાથે બસમાં ચડી જાય.

ક્યારેય વાત ન થઈ.
પણ આંખો ઘણી વાતો કહી જતી.

એક દિવસ વરસાદ પડતો હતો. બસ મોડે હતી.
આન્યાનો ફોન બંધ થઈ ગયો, અને એ થોડી ગભરાઈ ગઈ.
રાહુલએ હિંમત કરીને છત્રી આગળ કરી.

“છત્રી શેર કરશો?”
આન્યાએ સ્મિત કર્યું—એ સ્મિત, જે રાહુલ વર્ષોથી શોધતો હતો.

એ દિવસ પછી વાતો શરૂ થઈ.
નાની વાતો, મોટા સપના, અને વચ્ચે ઉગેલું પ્રેમ.

એક દિવસ રાહુલે કહ્યું,
“મને લાગતું હતું કે પ્રેમ શબ્દોમાં થાય છે, પણ હવે સમજાયું—એ રાહ જોવામાં થાય છે.”

આન્યાએ હાથ પકડી લીધો.
વરસાદ બંધ થઈ ગયો હતો,
પણ પ્રેમ શરૂ થઈ ગયો હતો. 💖

anokhi story

@@ -0,0 +1,22 @@
+રાહુલ રોજ એ જ બસ સ્ટોપ પર ઊભો રહેતો. બસ આવતી, જતી… પણ એની નજર હંમેશા એક જ ચહેરો શોધતી—આન્યા.
+આન્યા રોજ આવે, શાંતિથી ઊભી રહે, અને હળવી સ્મિત સાથે બસમાં ચડી જાય.
+
+ક્યારેય વાત ન થઈ.
+પણ આંખો ઘણી વાતો કહી જતી.
+
+એક દિવસ વરસાદ પડતો હતો. બસ મોડે હતી.
+આન્યાનો ફોન બંધ થઈ ગયો, અને એ થોડી ગભરાઈ ગઈ.
+રાહુલએ હિંમત કરીને છત્રી આગળ કરી.
+
+“છત્રી શેર કરશો?”
+આન્યાએ સ્મિત કર્યું—એ સ્મિત, જે રાહુલ વર્ષોથી શોધતો હતો.
+
+એ દિવસ પછી વાતો શરૂ થઈ.
+નાની વાતો, મોટા સપના, અને વચ્ચે ઉગેલું પ્રેમ.
+
+એક દિવસ રાહુલે કહ્યું,
+“મને લાગતું હતું કે પ્રેમ શબ્દોમાં થાય છે, પણ હવે સમજાયું—એ રાહ જોવામાં થાય છે.”
+
+આન્યાએ હાથ પકડી લીધો.
+વરસાદ બંધ થઈ ગયો હતો,
+પણ પ્રેમ શરૂ થઈ ગયો હતો. 💖