Unnamed: 0
float64 | Patient
stringlengths 1
2.7k
⌀ | Therapist
stringlengths 1
32.7k
⌀ | Translated Patient
stringlengths 1
2.63k
⌀ | Translated Therapist
stringlengths 3
7.25k
|
|---|---|---|---|---|
null |
I was born a girl. I look like a boy. I sometimes feel like a different variation of gender. I don't know what to say if someone asks my gender. I just get really confused and usually say my birth gender.
|
I agree with Sherry, it is OK to give the answer that you feel most familiar with. The most important part is not who people think you are, but that you know who you are. Read about gender identity and fluidity. Discovering the answer is a process, don't rush it to comply with others either way. If you feel that this is a constant issue that keeps you awake and keeps you from enjoying your life, consider going to a therapist to discuss your feelings and concerns. ¿Qué significa que yo me sienta como diferentes géneros?Nací como niña. Me veo como niño. A veces siento como una variación diferente de género. No sé qué decirle a otros cuando pregunta que soy. Me siento confuso y solo digo mi genero de nacimiento. Estoy de acuerdo con Sherry, está bien dar la respuesta que se sienta más cómoda. La parte más importante no es quien las otras personas piensen que eres, sino quien tú piensas que eres. Lee sobre el tema de identidad de género y fluidez de género. Descubrir tu género puede ser un proceso, no lo apresures para complacer a otras personas. Si sientes que este tema te esta quitando el sueno y te impide disfrutar tu vida, habla con tu consejero sobre tus sentimientos y preocupaciones.
|
من دختر به دنیا آمدم. به نظر میرسد شبیه یک پسر هستم. گاهی اوقات احساس میکنم که در مورد جنسیت خود تفاوتهای دیگری دارم. اگر کسی از من بپرسد جنسیتام چیست، نمیدانم چه بگویم. به شدت گیج میشوم و معمولاً جنسیت اولیهام را اعلام میکنم.
|
من با شری موافقم، بد نیست پاسخی را بدهید که بیشتر با آن آشنا هستید. مهمترین نکته این نیست که مردم فکر میکنند شما چه کسی هستید، بلکه این است که شما خودتان بدانید که که هستید. درباره هویت جنسیتی و سیالیت آن مطالعه کنید. پیدا کردن پاسخ یک فرآیند است، بنابراین در این زمینه خود را برای راضی کردن دیگران تحت فشار قرار ندهید. اگر احساس میکنید این موضوع به صورت مداوم شما را بیدار نگه میدارد و از لذت بردن از زندگیتان ممانعت میکند، به یک درمانگر مراجعه کنید تا در مورد احساسات و نگرانیهایتان صحبت کنید.
¿Qué significa que yo me sienta como diferentes géneros? Nací como niña. من خودم را به عنوان یک پسر میبینم. A veces siento como una variación diferente de género. No sé qué decirle a otros cuando preguntan quién soy. Me siento confuso y solo digo mi género de nacimiento. Estoy de acuerdo con Sherry, está bien dar la respuesta que se sienta más cómoda. La parte más importante no es quién piensan los demás que eres, sino quién piensas que eres. درباره هویت جنسیتی و سیالیت آن بخوانید. کشف کردن هویت جنسیتی شما میتواند یک فرآیند باشد، آن را برای راضی کردن دیگران عجله نکنید. اگر احساس میکنید این موضوع به شما خوابتان را میگیرد و مانع لذت بردن از زندگیتان میشود، با مشاور خود در مورد احساسات و نگرانیهایتان صحبت کنید.
|
null |
I am pretty sure I have depression and anxiety. I also have voices in my head. I have problems sleeping too. I've already been diagnosed with attention-deficit disorder and obsessive-compulsive disorder. I have self-harmed in the last and used to be suicidal. How do I tell them this and ask for therapy?
|
Family support is very helpful when having these symptoms. I suggest looking for therapist within reach (school, through your insurance or the community, calling 2-1-1). Once you schedule a session, you can inform them and invite them to come in. I have found trough sceptic parents, that once they give it a chance they open up to the process of learning and healing. I also understand that parents may become overly concerned and overprotective when hearing about your symptoms, and that’s why is important to discuss them with a therapist, normalize them, understand why you experience them, and learn how they could help you. ¿Cómo les digo a mis padres que yo pienso que tengo problemas mentales?Estoy seguro que tengo depresión ansiedad. También escucho voces en mi cabeza. Tengo problemas para dormir también. Y he sido diagnosticado con déficit de atención y desorden obsesivo compulsivo. Me he auto flagelado y solía tener ideas suicidas. Como les dejo saber y les pido ayuda.El apoyo de la familia es muy útil cuando se experimentan los síntomas que mencionas. Te sugiero que busques un consejero (en la escuela, a través de tu plan médico, o en la comunidad, llamando al 2-1-1). Ya que tengas tu cita, invita a tus padres. He observado que aunque algunos padres son escépticos al principio, pero una vez le dan una oportunidad se abren al proceso de terapia y sus beneficios. También he observado que algunos padres se vuelven sobreprotectores cuando aprenden de los síntomas que sufren sus hijos, así que sería otro beneficio que aprendieran que pueden hacer para ayudarte y apoyarte.
|
من مطمئن هستم که افسردگی و اضطراب دارم. همچنین صداهایی در سرم میشنوم و با مشکل خواب نیز مواجه هستم. قبلاً به اختلال کمبود توجه و اختلال وسواس فکری-اجباری نیز تشخیص داده شدم. در گذشته به خود آسیب زدم و روزهای افسردگی و خودکشی را تجربه کردم. چگونه میتوانم این موارد را به آنها بگویم و درخواست درمان کنم؟
|
خانواده میتواند حمایت بسیار مفیدی در زمان تجربه این علائم باشد. پیشنهاد میکنم به دنبال درمانگری با دسترسی آسان باشید (در مدرسه، از طریق بیمهتان یا در جامعه، با شماره ۲-۱-۱ تماس بگیرید). هنگامی که یک جلسه را برنامهریزی کردید، میتوانید آنها را مطلع کرده و از آنها دعوت کنید که شرکت کنند. من از میان والدین شکاک متوجه شدهام که وقتی به این فرآیند فرصت میدهند، نسبت به یادگیری و بهبودی گشودهتر میشوند. همچنین درک میکنم که والدین ممکن است وقتی درباره علائم شما میشنوند، بیش از حد نگران و محافظتکننده شوند؛ به همین دلیل مهم است که این مسائل را با یک درمانگر در میان بگذارید، به عادیسازی آنها بپردازید، بفهمید چرا آنها را تجربه میکنید و بیاموزید چگونه میتوانند به شما کمک کنند.
چگونه به والدینم بگویم که فکر میکنم مشکلات روانی دارم؟ مطمئنم که دچار افسردگی و اضطراب هستم. همچنین صدایهایی در سرم میشنوم و مشکل خواب نیز دارم. به علاوه، با اختلال توجه و وسواس فکری-عملی (OCD) تشخیص داده شدهام. خودزنی کردهام و سابقه افکار خودکشی داشتهام. چگونه به آنها بگویم و از آنها کمک بخواهم؟
حمایت خانواده بسیار مفید است وقتی که علائمی که ذکر کردی را تجربه میکنی. پیشنهاد میکنم به دنبال مشاوری بگردی (در مدرسه، از طریق برنامه بیمهات یا در جامعه، با تماس به ۲-۱-۱). هنگامی که جلسهات را تنظیم کردی، والدینت را دعوت کن. من متوجه شدهام که اگرچه برخی از والدین در ابتدا شکاک هستند، اما وقتی فرصتی برای درمان فراهم میشود، به فرآیند درمان و مزایای آن باز میشوند. همچنین مشاهده کردهام که برخی والدین وقتی درباره علائم فرزندانشان مطلع میشوند، بیش از حد محافظتکننده میشوند، بنابراین این میتواند فرصتی باشد برای آنها که بیاموزند چگونه میتوانند به تو کمک کنند و از تو حمایت کنند.
|
null |
I have been falling into a deep depression where I can no function during the day and night. The only time I am at peace is when I’m asleep. If I am with friends, family, at work, and mainly alone, I cannot think straight. I no longer feel like myself.
|
It is common to go through a stage of adjustment after a breakup, which may include depression symptoms. I recommend practicing self-care: stressing on balancing your life with healthy eating, exercise, resting and looking at your spiritual life. These steps should assist you in giving your body and mind some balance. Practice cognitive reframing, this is training your brain to refocus, and stay on task. Meditation is a great tool to clear your mind during the day as well; there are multiple apps that help. If the problem persists a therapist could assist you in learning to focus and process those thoughts and feelings that cloud you mind.¿Cómo puedo manejar la depresión después de una separación?He estado cayendo en una depresión profunda que no me permite funcionar durante el día. El único memento en el que estoy en calma es cuando duermo. Si estoy con mis amigos, familia, en el trabajo o a solas, no puedo pensar claramente. Ya no me siento como yo.Es común pasar por un estado de ajuste después de una separación, y este ajuste puede incluir síntomas de depresión. Recomiendo que practiques auto compasión: esforzarte en balancear tu vida comiendo saludable, ejercitándote, descansando y analizando tu vida espiritual. Estos pasos te ayudarán a balancear tu mente y cuerpo. También puedes practicar reenfocar tus pensamientos para mantener tu mente clara. La meditación es una buena manera de practicar el enfoque mental, y existen muchas aplicaciones que te pueden ayudar. Si el problema persiste tu consejero te puede ayudar a aprender técnicas de enfoque a procesar pensamientos o sentimientos que te estén afectando.
|
من به افسردگی عمیقی دچار شدهام که نمیتوانم در طول روز و شب کار کنم. تنها زمانی که احساس آرامش میکنم وقتی است که خوابم. هنگامی که با دوستان، خانواده، در محل کار و عمدتاً به تنهایی هستم، نمیتوانم به درستی فکر کنم. دیگر احساس نمیکنم خودم هستم.
|
گذراندن مرحلهای از سازگاری پس از جدایی معمول است که ممکن است شامل علائم افسردگی باشد. توصیه میکنم به خودمراقبتی بپردازید: بر ایجاد تعادل در زندگیتان با تغذیه سالم، ورزش، استراحت و توجه به جنبههای معنویتان تأکید کنید. این مراحل باید به شما کمک کند تا به تعادل میان بدن وذهنتان دست یابید. همچنین میتوانید بازفرازبندی شناختی را تمرین کنید تا ذهنتان را دوباره متمرکز کرده و بر روی کار خود باقی بمانید. مدیتیشن نیز ابزاری عالی برای پاکسازی ذهنتان در طول روز است و برنامههای متعددی برای این منظور وجود دارد. اگر مشکل ادامه پیدا کرد، یک درمانگر میتواند به شما کمک کند تا تکنیکهای تمرکز و پردازش افکار و احساساتی که ذهنتان را مشوش کردهاند، بیاموزید.
|
null |
Maybe this is a stupid question, but I sometimes don't know what's real or not. If feel at times like everyone's lying. How do I know if God is one of those lies?
|
Your question is actually thoughtful and reflects a true interest to know more about life.No one knows if god is a lie because "god" is a concept in which people either make up their own definition of this concept, or believe one of the concepts of what god is, handed down by religions.All the religions exclude the other god concepts, and expect loyalty to believing in their particular version of "god".Probably god is real in the sense that most people want to believe there is guided purpose to what goes on in life.This is as definite as what we can know about "god"."God" is not a lie because it is not a fact. Beliefs aren't provable.
|
شاید این سوال احمقانه به نظر بیاید، اما گاهی اوقات نمیدانم چه چیزی واقعی است و چه چیزی نه. گاهی احساس میکنم همه دروغ میگویند. چگونه میتوانم بدانم که خدا یکی از این دروغهاست؟
|
سوال شما در واقع متفکرانه است و نشاندهندهی علاقهی واقعی شما به دانستن بیشتر دربارهی زندگی است. هیچکس نمیداند که آیا خدا دروغ است یا نه، زیرا "خدا" مفهومی است که افراد یا تعریف خود را از آن میسازند یا یکی از تعاریف ارائه شده توسط ادیان را میپذیرند. همهی ادیان سایر مفاهیم خدا را رد میکنند و از پیروان خود انتظار دارند که به نسخه خاص خود از "خدا" وفادار بمانند. احتمالاً خدا از این منظر واقعی است که بیشتر مردم میخواهند باور کنند که در حوادث زندگی هدفی هدایتشده وجود دارد. این تا حدی به آنچه دربارهی "خدا" میدانیم مشخص است. "خدا" دروغ نیست زیرا یک واقعیت نیست. باورها قابل اثبات نیستند.
|
null |
Maybe this is a stupid question, but I sometimes don't know what's real or not. If feel at times like everyone's lying. How do I know if God is one of those lies?
|
It is not a stupid question, it is very basic. To help answer your question, let me begin with the premise that you will never have absolute proof. With that being said, one can look at different phenomena in nature and history and figure what is the statistical probability that they happened randomly. If one comes to the logical conclusion that many are quite improbable, then there must be a guiding force and plan. May you be successful in your journey.
|
شاید این یک سوال احمقانه باشد، اما گاهی اوقات نمیدانم چه چیزی واقعی است و چه چیزی نه. بعضی اوقات احساس میکنم که همه دروغ میگویند. چگونه میتوانم بفهمم که آیا خدا یکی از این دروغهاست؟
|
سوال احمقانهای نیست، بلکه بسیار ابتدایی است. برای کمک به پاسخ به سوال شما، اجازه دهید با این فرض آغاز کنم که هیچگاه نمیتوانید اثبات مطلق داشته باشید. با این وجود، میتوان به پدیدههای مختلف در طبیعت و تاریخ نگریست و بررسی کرد که احتمال وقوع تصادفی آنها چقدر است. اگر به این نتیجه منطقی برسید که بسیاری از آنها کاملاً نامحتمل هستند، پس باید یک نیروی راهنما و برنامه وجود داشته باشد. امیدوارم در سفر خود موفق باشید.
|
null |
I was a victim of an incident. I've been made fun of and have been beating myself up for it because I don't feel anyone honestly believes me. There are so many other factors I deal with on a daily basis. I ignore my problems when I'm with my friends, but it’s scary when I’m alone.
|
As you seemed to have learned, the impact will not just "go away". Treatment of trauma is like surgery, it requires a skillful clinician to help resolve it. While you are contemplating getting help, you can focus on calming techniques like meditation and yoga. They will aid you when you begin the therapeutic process.
|
من قربانی یک حادثه شدهام. به خاطر آن به تمسخر گرفتهام و خودم را سرزنش میکنم زیرا احساس میکنم هیچکس بهطور صادقانه مرا باور نمیکند. عوامل زیادی وجود دارند که من بهطور روزانه با آنها دست و پنجه نرم میکنم. وقتی با دوستانم هستم، مشکلاتم را نادیده میگیرم، اما وقتی تنها هستم، این موضوع بسیار ترسناک است.
|
همانطور که به نظر میرسد آموختهاید، تأثیر آن فقط "از بین نمیرود". درمان تروما مانند جراحی است و نیاز به یک درمانگر ماهر دارد تا به شما در حل آن کمک کند. در حالی که در حال فکر کردن به دریافت کمک هستید، میتوانید بر تکنیکهای آرامشبخش مانند مدیتیشن و یوگا تمرکز کنید. این روشها در زمانی که فرآیند درمانی را شروع کنید، به شما کمک خواهند کرد.
|
null |
I'm in my late 20s. I have two jobs right now, I'm in school, and I feel like I just have a lot under my belt right now. I get stressed out really easily. I tend to worry and over-think. I'm just worried about money and everything.
|
A good start is to pay attention to some basic issues: sleep, nutrition, exercise and socially supportive relationships. A great car on an empty tank will not get you very far.
|
من در اواخر 20 سالگیام. در حال حاضر دو شغل دارم، در حال تحصیل هستم، و احساس میکنم که فشار زیادی به دوش دارم. خیلی سریع دچار استرس میشوم. معمولاً نگران و بیش از حد فکر میکنم. فقط نگران پول و مسائل دیگر هستم.
|
یک شروع خوب توجه به برخی مسائل اساسی است: خواب، تغذیه، ورزش و روابط حمایتی اجتماعی. یک ماشین عالی با باک خالی شما را به جایی نمیبرد.
|
null |
I’m trying to make marriage work after a split. Before our split, he lied a lot and broke every promise to me. I don't think he cheated. Last month, I asked what women work with him, so he told me. Yesterday, I found out about a girl that he said he forgot about. Should I be upset?
|
Do you want to be upset about a girl that he forgot about? Think about it for a minute. Do you want to measure your trust based on knowing how many female co-workers your husband has? And if so, what does that say about your marriage? Trust is something that we earn based on our actions and the actions of people we interact with; it’s also based on our ability to communicate and understand what we value and have in common. If you are focused on every little detail around your relationship, it may turn into an unhealthy obsession and it may harm your relationship more. If instead you focus on opening the lines of communication, let him know what you expect from him, and discuss how you could both build trust again, you may become closer and give your relationship the opportunity to grow. ¿Debería este molesta porque mi esposo me mintió de nuevo?Estoy tratando de hacer que mi matrimonio funcione después de una separación. Antes de separarnos el mentía mucho y rompía todas sus promesas. No creo que me haya sido infiel. El mes pasado, le pregunté cuantas mujeres trabajan con él, y él me dijo. Ayer, me enteré que se olvido de una muchacha. ¿Debería estar enojada?¿Quieres estar molesta porque se le olvido con cuantas mujeres trabaja? Piénsalo por un momento. ¿Quieres determinar la confianza que le tienes en tu esposo basándote en su capacidad de reportar la cantidad de mujeres que trabajan con él? Si tu respuesta es sí, ¿qué refleja eso sobre tu matrimonio? La confianza es algo que se gana basado en nuestras acciones y las de aquellos con quienes interactuamos; también en nuestra habilidad de comunicar y entender los valores que tenemos en común. Si practicas estar preocupada por cada pequeño detalle en tu relación, esto se puede convertir en una obsesión que potencialmente dañara tu relación. Si en cambio te enfocas en abrir las líneas de comunicación, le dejas saber lo que esperas de él y discuten cómo pueden trabajar juntos para recuperar la confianza, pueden volverse más cercanos y darse la oportunidad de que la relación crezca.
|
من سعی می کنم بعد از جدایی برای حفظ ازدواج تلاش کنم. قبل از جدایی ما، او زیاد دروغ گفت و هر وعدهای که به من داده بود را شکست. من فکر نمی کنم که او خیانت کرده باشد. ماه گذشته از او پرسیدم که چه زنانی با او کار می کنند و او به من گفت. دیروز متوجه دختری شدم که او ادعا کرد فراموش کرده است. آیا باید ناراحت بشوم؟
|
آیا میخواهید به خاطر دختری که او فراموش کرده ناراحت شوید؟ یک دقیقه در مورد آن فکر کنید. آیا میخواهید اعتماد خود به همسرتان را بر اساس دانستن تعداد همکاران زن او بسنجید؟ و اگر چنین است، این چه چیزی درباره ازدواج شما میگوید؟ اعتماد چیزی است که ما بر اساس اعمال خود و نیز رفتار افرادی که با آنها تعامل داریم به دست میآوریم؛ همچنین به توانایی ما در برقراری ارتباط و درک ارزشها و نکات مشترک بستگی دارد. اگر روی هر جزئیات کوچکی از رابطهتان تمرکز کنید، ممکن است این موضوع به یک وسواس ناسالم تبدیل شود و آسیب بیشتری به رابطهتان بزند. اگر به جای آن بر روی باز کردن خطوط ارتباطی تمرکز کنید، انتظاراتتان را از او بیان کنید و درباره اینکه چگونه میتوانید دوباره اعتماد را بازسازی کنید، صحبت کنید، ممکن است به هم نزدیکتر شوید و به رابطهتان فرصت رشد بدهید. آیا باید به این خاطر ناراحت باشم که همسرم دوباره به من دروغ گفت؟ من سعی میکنم بعد از جدایی، ازدواجم را حفظ کنم. قبل از جدایی، او خیلی دروغ میگفت و تمام قولهایش را میشکست. من فکر نمیکنم که به من خیانت کرده باشد. ماه گذشته از او پرسیدم چند زن با او کار میکنند و او به من گفت. دیروز متوجه شدم که او یک دختر را فراموش کرده است. آیا باید عصبانی باشم؟ آیا میخواهید به خاطر فراموش کردن تعداد زنانی که با او کار میکنند ناراحت باشید؟ کمی فکر کنید. آیا میخواهید اعتماد به همسرتان را بر اساس توانایی او در اشاره به تعداد همکاران زن بسنجید؟ اگر پاسخ شما بله است، این چه چیزی درباره ازدواج شما نشان میدهد؟ اعتماد چیزی است که بر اساس اعمال ما و افرادی که در ارتباط هستیم به دست میآید؛ همچنین به توانایی ما در ارتباط برقرار کردن و درک ارزشهای مشترک وابسته است. اگر مشغول نگرانی درباره هر جزئیات کوچکی در رابطهتان باشید، این میتواند به یک وسواس تبدیل شود که احتمالاً رابطهتان را آسیبپذیرتر کند. اگر به جای آن تمرکز خود را بر روی باز کردن خطوط ارتباطی قرار دهید، به او بگویید چه انتظاراتی از او دارید و در مورد اینکه چگونه میتوانید با هم برای ساختن دوباره اعتماد کار کنید، صحبت کنید، میتوانید به هم نزدیکتر شوید و به رابطهتان فرصتی برای رشد بدهید.
|
null |
Maybe this is a stupid question, but I sometimes don't know what's real or not. If feel at times like everyone's lying. How do I know if God is one of those lies?
|
Thanks for posting. This is a significant issue for many people and can make us feel helpless; among other emotions due to the uncertainty. You said that, at times, you feel like everyone is lying. Ask yourself some of these questions. What is it that makes you feel so strongly that they are lying? Where is the concrete evidence that they are lying? How could I test my thoughts about this? What if things are not what they seem on the surface? Am I any lesser of a person as a result of this person's behavior or opinion? Our beliefs about ourselves and the people and our world and how we interpret information and experiences have a significant effect on how we feel and how we behave. It is important to objectively challenge the beliefs that contribute to negative emotions. You can start this process by answering some of the above questions. We are unfortunately influenced by what and who we associate with. As it pertains to if God is a lie; be honest with yourself and question your beliefs that tell you that God is or is not real. It may be helpful for you to speak to a preacher or chaplain of some sort and they can help you with a lot of that. Hope this helps at least a little bit.
|
شاید این یک سوال احمقانه باشد، اما گاهی اوقات نمیدانم چه چیزی واقعی است و چه چیزی نه. گاهی احساس میکنم که همه دروغ میگویند. چگونه میتوانم بفهمم که آیا خدا یکی از این دروغهاست؟
|
با تشکر از ارسال. این موضوع برای بسیاری از افراد اهمیت زیادی دارد و میتواند باعث احساس درماندگی و بروز احساسات دیگر ناشی از عدم اطمینان شود. شما گفتید که گاهی احساس میکنید که همه دروغ میگویند. از خود برخی از این سوالات را بپرسید: چه چیزی باعث میشود اینقدر احساس کنید که آنها دروغ میگویند؟ کجا مدرک عینی وجود دارد که نشان دهد آنها دروغ میگویند؟ چگونه میتوانم افکارم را در این زمینه مورد آزمون قرار دهم؟ اگر چیزها به گونهای نیستند که در ظاهر به نظر میرسند، چه خواهد شد؟ آیا بهخاطر رفتار یا نظر این شخص، از ارزشی کمتر برخوردارم؟ باورهای ما درباره خودمان، دیگران و دنیایمان و همچنین نحوه تفسیر اطلاعات و تجربیاتمان تأثیر زیادی بر احساسی که داریم و نحوه رفتار ما دارد. مهم است که بهطور عینی باورهایی را که به احساسات منفی منجر میشوند به چالش بکشیم. میتوانید این روند را با پاسخ به برخی از سوالات بالا آغاز کنید. متأسفانه ما تحت تأثیر آنچه که به آن وابستهایم قرار داریم. در مورد این که آیا خدا دروغ است یا نه؛ با خود صادق باشید و باورهای خود را که به شما میگوید خدا واقعی است یا غیرواقعی زیر سوال ببرید. ممکن است مفید باشد با یک واعظ یا روحانی صحبت کنید، چراکه آنها میتوانند در این زمینه به شما کمک کنند. امیدوارم این نکات حداقل کمی برایتان مفید باشد.
|
null |
I can't seem to feel any emotion except anxiety, not even for myself.
|
Thank you for posting. I'm interested to hear some more information; such as, if you live by yourself or family, if you go to school/employed/unemployed, and what kind of things do you like to do with friends or by yourself. Often times, when we are experiencing a strong emotion that we interpret as negative, we put most of our focus on that negative emotion and struggle to see that we do not always feel that specific emotion. There are typically points in the day (even if it is for only in 1 minute intervals) when we do not feel that negative emotion. When we overgeneralize, we use words like "always" or "never" and when we use those words and it may not be totally true, we feel the negative emotion based on an inaccuracy which is not fair to you. Ask yourself some of these questions: Am I being realistic when I'm overgeneralizing things? Have I ever noticed a short period of time that I wasn't feeling anxious? What do I notice when I am feeling anxious? What am I thinking about? When was the last time I felt empathy? What was different when I was able to feel empathy? Hopefully this helps get you started.
|
به نظر میرسد که من نمیتوانم هیچ احساسی جز اضطراب احساس کنم، حتی برای خودم.
|
با تشکر از شما برای ارسال. من علاقهمندم اطلاعات بیشتری بشنوم؛ از جمله اینکه آیا تنها زندگی میکنید یا با خانواده، آیا به مدرسه میروید یا شاغل یا بیکار هستید، و چه کارهایی را با دوستان یا به تنهایی دوست دارید انجام دهید. اغلب اوقات، زمانی که احساسی شدید را تجربه میکنیم که آن را منفی میپنداریم، بیشتر تمرکز خود را روی آن احساس منفی میگذاریم و سخت میتوانیم ببینیم که همیشه آن احساس خاص را تجربه نمیکنیم. معمولاً در طول روز (حتی اگر فقط در فواصل یک دقیقهای باشد) لحظاتی وجود دارد که آن احساس منفی را حس نمیکنیم. وقتی که بیش از حد تعمیم میدهیم، از کلماتی مانند «همیشه» یا «هرگز» استفاده میکنیم و اگرچه این کلمات ممکن است کاملاً درست نباشند، بر اساس نادرستی که برای شما بیانصافی است، آن احساس منفی را تجربه میکنیم. از خود برخی از این پرسشها را بپرسید: آیا وقتی در حال تعمیم بیش از حد هستم، واقعبین هستم؟ آیا تا به حال متوجه شدهام که برای مدت کوتاهی احساس اضطراب نکردهام؟ در حالی که احساس اضطراب میکنم، به چه چیزهایی توجه میکنم؟ به چه چیزی فکر میکنم؟ آخرین باری که احساس همدلی کردم، کی بود؟ چه تفاوتی وجود داشت وقتی که توانستم احساس همدلی کنم؟ امیدوارم این نکات به شما در شروع کمک کند.
|
null |
Maybe this is a stupid question, but I sometimes don't know what's real or not. If feel at times like everyone's lying. How do I know if God is one of those lies?
|
There are an infinite number of ways to look at this. Spirituality, religion, God, higher power, and many other parts of this discussion mean different things to different people. My question for you is what does "real" actually mean to you? Often, the concept of God has to do with what you believe in. If you ask 1000 different people, you'll probably get almost that many different answers.Consider talking with friends or family about this. I would suggest, though, that you have the discussion initially with people who you trust and who you feel are willing to listen to your questions and beliefs and perhaps offer an opinion without trying to make you believe as they do. You may also consider speaking with a pastor or another religious figure. The local Salvation Army may have a link to a religious or spiritual person that leads nondenominational church services. There may be able to help you to sort through this if your friends and family do not provide a comfortable environment for you related to this discussion.Just a word of caution. In my experience, ideas of religion and spirituality can be lead to very deep discussions with some people who are very strongly connected to what they believe. Some people do not easily separate their own beliefs from those of others. When initiating conversations about this, try first asking whether someone would be comfortable discussing religion or spirituality. A second question may be whether it is okay with this person you are talking to if you have different beliefs or opinions.As far as whether God is real or not, consider trusting yourself and what you learn, feel, and believe as you work through this process.
|
شاید این یک سوال احمقانه به نظر برسد، اما گاهی اوقات نمیدانم چه چیزی واقعی است و چه چیزی نه. گاهی احساس میکنم که همه دروغ میگویند. چطور میتوانم بفهمم که آیا خدا یکی از این دروغهاست؟
|
بی نهایت راه برای بررسی این موضوع وجود دارد. معنویت، دین، خدا، قدرت برتر و بسیاری دیگر از جنبههای این بحث برای افراد مختلف معنای متفاوتی دارند. سوال من از شما این است که "واقعی" واقعا برای شما چه معنایی دارد؟ اغلب، مفهوم خدا به آنچه به آن اعتقاد دارید مربوط میشود. اگر از 1000 نفر مختلف بپرسید، احتمالاً تقریباً به همین تعداد پاسخ متفاوت خواهید گرفت. صحبت با دوستان یا خانواده را در این مورد در نظر بگیرید. با این حال، پیشنهاد میکنم که ابتدا با افرادی که به آنها اعتماد دارید و احساس میکنید آمادهاند به سؤالات و اعتقادات شما گوش دهند و شاید بدون اینکه بخواهند شما را به باورهای خودشان هدایت کنند، نظری ارائه دهند، بحث کنید. همچنین ممکن است در نظر داشته باشید که با یک کشیش یا شخصیت مذهبی دیگری صحبت کنید. ارتش رستگاری محلی ممکن است ارتباطی با فردی مذهبی یا روحانی داشته باشد که خدمات کلیسایی غیرمذهبی را رهبری میکند. اگر دوستان و خانوادهتان محیط راحتی برای این بحث فراهم نکنند، ممکن است این افراد بتوانند به شما کمک کنند تا موضوع را بهتر درک کنید. فقط یک نکته احتیاط: در تجربه من، بحث درباره دین و معنویت میتواند منجر به گفتگوهای عمیق با برخی افرادی شود که به شدت به باورهای خود متصل هستند. برخی از افراد به سادگی نمیتوانند باورهای خود را از باورهای دیگران جدا کنند. هنگام شروع این گفتگوها، ابتدا سعی کنید بپرسید که آیا شخصی راحت است در مورد دین یا معنویت صحبت کند. سوال دومی که میتوانید بپرسید این است که آیا برای این فرد مشکلی ندارد اگر شما عقاید یا نظرات متفاوتی داشته باشید. تا آنجا که به این سؤال مربوط میشود که آیا خدا واقعی است یا خیر، به خودتان و به آنچه یاد میگیرید، احساس میکنید و باور میکنید، اعتماد کنید.
|
null |
I have known I was always different. This year, in December, I found out that I never felt female. I did research and have identified myself as male but don't know how to tell my dad.
|
Hello, and thank you for your question. This is certainly a tough spot. I have a few thoughts and perhaps some colleagues will add some things. You may want to spend a few minutes calling to mind any conversations that you have had with your father about transgender issues, or if you have ever heard him talk about it. That may give you a small clue about how well he may accept this news from you. For example, if he has been watching the news lately, transgender rights is something that is being talked about a lot. Has he had an opinion? This won't tell you for sure if he would be okay with learning you are transgender, but at least you would know if there is hostility toward transgender people. To tell you the truth, the best way to tell your dad is whatever way feels right to you. There is no right or wrong way, best or worst. If you want to tell him when you are by yourself with him? That's perfect. Want to have a friend with you for support? Equally perfect. Whatever thing you need to do. And, of course, there is always the option of not telling him anything until you are comfortable doing so. Unfortunately, the response from your dad can't be predicted. Some parents are totally cool.... others not so much. This is one reason why having someone with your for support is sometimes a good idea. If things get heated, you have someone in your corner. There are therapists who specialize in affirmative therapy, and they may be very helpful to you in working out how you want to tell him. You can also Google some stories about how others came out.I refer many people to the www.letsqueerthingsup.com blog. It is a popular blog written by a trans man that I know. He writes on many topics related to trans issues. Hope some of these suggestions help. Be well... be you.. and good luck!Robin J. Landwehr, DBH, LPC, NCC
|
میدانستم که همیشه متفاوت بودهام. امسال، در ماه دسامبر، متوجه شدم که هرگز احساس زنانه نداشتم. تحقیقات کردم و خودم را مرد معرفی کردم اما نمیدانم چگونه این موضوع را به پدرم بگویم.
|
با سلام و تشکر از سوال شما. این قطعاً یک موقعیت دشوار است. من چند ایده دارم و شاید برخی از همکاران نیز نظراتی اضافه کنند. ممکن است بخواهید چند دقیقه را به یادآوری هر مکالمهای که با پدرتان درباره مسائل تراجنسیتی داشتهاید یا اینکه آیا تا به حال او را در حال صحبت درباره این موضوع دیدهاید، اختصاص دهید. این ممکن است سرنخی کوچک به شما بدهد که چگونه ممکن است او این خبر را از شما بپذیرد. به عنوان مثال، اگر او اخیراً اخبار را دنبال کرده است، حقوق تراجنسیتی یکی از موضوعاتی است که به شدت مورد بحث قرار میگیرد. آیا او نظری در این باره دارد؟ این به شما نمیگوید که آیا او با پذیرش تراجنسیتی بودن شما موافق است یا خیر، اما حداقل مشخص میکند که آیا نسبت به افراد تراجنسیتی احساس خصومت دارد یا نه. راستش را بخواهید، بهترین راه برای گفتن این موضوع به پدر شما هر روشی است که برایتان درست به نظر میرسد. هیچ راه درست یا غلطی وجود ندارد. آیا میخواهید این خبر را وقتی تنها با او هستید به او بگویید؟ این عالی است. آیا دوست دارید برای حمایت یک دوست را همراه خود داشته باشید؟ این هم به همان اندازه خوب است. هر کاری که شما نیاز دارید انجام دهید. و البته همیشه این گزینه وجود دارد که تا زمانی که احساس راحتی نکنید، هیچ چیز به او نگویید. متأسفانه، پاسخ پدر شما غیرقابل پیشبینی است. برخی والدین کاملاً پذیرای این موضوع هستند... و برخی دیگر نه چندان. این یکی از دلایلی است که داشتن یک نفر برای حمایت در چنین مواقعی معمولاً ایده خوبی است. اگر شرایط متشنج شود، شما یک حامی در کنارتان خواهید داشت. درمانگرانی وجود دارند که در زمینه درمان تأییدی تخصص دارند و ممکن است در تعیین شیوه بیان این موضوع به شما کمک کنند. همچنین میتوانید داستانهایی درباره تجربیات دیگران در این زمینه در گوگل جستجو کنید. من به بسیاری از افراد وبلاگ www.letsqueerthingsup.com را پیشنهاد میدهم. این وبلاگ محبوبی است که توسط یک مرد تراجنسیتی که میشناسم نوشته شده و به موضوعات مختلف مرتبط با مسائل تراجنسیتی میپردازد. امیدوارم برخی از این پیشنهادات برای شما مفید باشد. خوب باشید... خودتان باشید... و موفق باشید! Robin J. Landwehr, DBH, LPC, NCC
|
null |
Maybe this is a stupid question, but I sometimes don't know what's real or not. If feel at times like everyone's lying. How do I know if God is one of those lies?
|
The way that I see it is that Humans have always been afraid of life and death, historically we have always tried to understand life, we try to organize it, categorize it, explore it, and we've built up this system, our system and societies system around us to help us define what life and (death) is, this system or way is not real but only a perception of our own value judgements, it is, no matter how you try to argue it, a false system of conditioning, humans have a finite mind and a finite mind cannot ever hope to understand an infinite mind of which a god would be. God has been developed over time as a security blanket for our child-like selves, the world is a beautifully brutal place and what is more reassuring than a master that will take care of us and show us the way. On Earth alone there are thousands of gods and even many more systems of thought, economics, societal structures and so on, it is almost as though it were a supermarket with so many choices, we have more choices in gods than we do flavors of ice cream at Baskin-Robbins, so then I ask you, "which one is real?, and "what is real?"
|
شاید این سوال احمقانه به نظر برسد، اما گاهی اوقات نمیدانم چه چیزی واقعی است و چه چیزی نه. بعضی وقتها احساس میکنم همه دروغ میگویند. چطور میتوانم بفهمم که آیا خدا یکی از این دروغهاست؟
|
روشی که من میبینم این است که انسانها همیشه از زندگی و مرگ میترسیدهاند. بهصورت تاریخی، ما همیشه سعی کردهایم زندگی را درک کنیم، آن را سازماندهی کنیم، دستهبندی کنیم و کشف کنیم، و به همین دلیل این سیستم، یعنی سیستم خودمان و سیستم جوامع اطرافمان را ساختهایم تا به ما در تعریف زندگی و (مرگ) کمک کند. این سیستم یا روش واقعی نیست، بلکه فقط برداشتهایی از قضاوتهای ارزشی خودمان است؛ صرفنظر از اینکه چطور بخواهید آن را استدلال کنید، این یک سیستم نادرست از شرطی سازی است. انسانها ذهنی محدود دارند و ذهن محدود هرگز نمیتواند امیدی به درک ذهن نامتناهی که خداوند باید از آن باشد، داشته باشد. خداوند در طول زمان به عنوان یک پوشش امنیتی برای خود کودکانهمان توسعه یافته است. جهان مکانی زیبا و در عین حال بیرحم است و چه چیزی از یک استاد که از ما مراقبت میکند و راه را به ما نشان میدهد، اطمینانبخشتر است؟ تنها در زمین هزاران خدا و حتی سیستمهای فکری، اقتصادی و اجتماعی بسیار بیشتری وجود دارد، تقریبا انگار یک سوپرمارکت با انتخابهای بسیار زیاد است؛ ما در انتخاب خدایان بیش از طعمهای بستنی در باکسین-رابینز گزینه داریم. بنابراین از شما میپرسم، "کدام یک واقعی است؟" و "واقعی چیست؟"
|
null |
I can't seem to feel any emotion except anxiety, not even for myself.
|
Empathy is the ability
to tap into our own experience to help us connect with others in order to be
aware of how they are experiencing life.
It is a skill that we learn with practice and refine as we become mature.
If you are feeling anxious, maybe you are able to understand better others who
are going trough anxiety. But I wonder
if instead of feeling empathy, you may just want to find ways to reduce your
anxiety. A good idea is to be very aware
of your anxiety triggers, and once you identify them explore other ways you
could react. ¿Sera normal que no sienta empatía?Parece que no puedo experimentar ninguna otra emoción que
no sea ansiedad, ni si quiera por mí misma. Empatía es la habilidad de usar tus propias
experiencias para conectarte con otros y estar consciente de la manera que
ellos experimentan la vida. Es una
destreza interpersonal que aprendemos y refinamos con la práctica y según maduramos
como personas. Si te estás sintiendo
ansioso, tal vez puedas comprender mejor como otra persona experimenta momentos
de ansiedad. Pero me pregunto si en
lugar de estar buscando sentir empatía, realmente quisieras reducir tus niveles
de ansiedad. Una buena manera es estar consciente
que activa la ansiedad, y ya que lo identifiques, explora que otras reacciones
pudieras tener.
|
به نظر میرسد که من نمیتوانم هیچ احساسی جز اضطراب احساس کنم، حتی نسبت به خودم.
|
همدلی توانایی است که از تجربیات خود بهرهبرداری کنیم تا با دیگران ارتباط برقرار کنیم و از نحوه تجربه زندگی آنها آگاه شویم. این مهارتی است که با تمرین یاد میگیریم و با بلوغ شخصی خود آن را تقویت میکنیم. اگر احساس اضطراب میکنید، ممکن است بتوانید درک بهتری از دیگرانی که در حال تجربه اضطراب هستند، داشته باشید. اما من تعجب میکنم آیا به جای احساس همدلی، ممکن است تمایل داشته باشید که راههایی برای کاهش اضطراب خود پیدا کنید. یک ایده خوب این است که به محرکهای اضطراب خود بسیار آگاه باشید و هنگامی که آنها را شناسایی کردید، به بررسی راههای دیگری که میتوانید واکنش نشان دهید، بپردازید. آیا طبیعی است که همدلی احساس نکنم؟ به نظر میرسد که نمیتوانم هیچ احساسی جز اضطراب را تجربه کنم، حتی نسبت به خودم. همدلی توانایی استفاده از تجربیات خود برای ارتباط با دیگران و آگاهی از نحوه تجربه زندگی آنهاست. این یک مهارت بینفردی است که ما با تمرین یاد میگیریم و آن را با توجه به بلوغ خود تقویت میکنیم. اگر احساس اضطراب میکنید، ممکن است بتوانید بهتر درک کنید که چگونه دیگران لحظات اضطراب را تجربه میکنند. اما به جای آنکه به دنبال احساس همدلی باشید، آیا نخواهید که سطح اضطراب خود را کاهش دهید؟ یک روش خوب این است که به آنچه که اضطراب شما را فعال میکند آگاه باشید و پس از شناسایی آنها، به بررسی واکنشهای دیگری که ممکن است داشته باشید، بپردازید.
|
null |
I'm feeling rejected and frustrated. This is not new. The first month we were together, sex was about every day. Then it slowed down to once a month right away. I love my husband, but I am struggling with this.
|
This could have many different origins. Have you tried asking him about it? Sometimes starting with asking whether he would be open to having an important discussion can be a good beginning. If that starts well, perhaps continuing with something like "I've noticed that we haven't been together intimately (or whatever phrasing works for you) as much lately. Can you tell me more about what it's like for you?"When asking questions like this, it usually helpful to not overuse (and perhaps try to avoid using) the word "why." That word tends to trigger really strong emotional reactions in people. Try starting with "what makes" Instead. For example, "what made you choose not to do that?"
|
من احساس طرد شدن و ناامیدی میکنم. این موضوع جدیدی نیست. در ماه اولی که با هم بودیم، رابطه جنسی تقریباً هر روز بود. سپس به سرعت به یک بار در ماه کاهش یافت. من شوهرم را دوست دارم، اما در مقابله با این موضوع مشکل دارم.
|
این میتواند ریشههای مختلفی داشته باشد. آیا سعی کردی از او در مورد این موضوع بپرسی؟ گاهی اوقات شروع با این سؤال که آیا او برای یک گفتگوی مهم آماده است یا خیر، میتواند شروع خوبی باشد. اگر شروع خوبی داشته باشد، شاید بتوانی ادامه بدهی با چیزی مثل "من متوجه شدهام که اخیراً کمتر با هم از نزدیک بودهایم (یا هر عبارتی که برایت مناسب است). میتوانی بیشتر درباره این موضوع برایم بگویی؟" هنگام پرسیدن سؤالات اینچنینی، معمولاً خوب است که از کلمه «چرا» بیشتر از حد نیاز استفاده نکنی (و شاید بهتر باشد از به کار بردن آن اجتناب کنی). این کلمه غالباً واکنشهای عاطفی بسیار شدیدی در افراد ایجاد میکند. در عوض، سعی کن با «چه چیزی باعث میشود» شروع کنی. به عنوان مثال، "چه چیزی باعث شد که این کار را انجام ندهی؟"
|
null |
I was born a girl. I look like a boy. I sometimes feel like a different variation of gender. I don't know what to say if someone asks my gender. I just get really confused and usually say my birth gender.
|
If you're feeling like your gender is different than the gender you are born with, and there are many different terms to help describe that. Gender is actually looked at on a spectrum. Transgender is just one of those terms, but looking at the information here may help: http://www.transequality.org/about-transgender. I'm not saying that you should use the term transgender to describe yourself because that may not accurately describe what you are experiencing, but I'm just trying to point you to some more resources.As for what to say to someone who asks your gender, that becomes a question with a lot of different parts. This is probably something that would be best talked out with someone else who you trust. I don't know whether that is your family, friends, and mental health professional, and member of the clergy, or someone else. There are many different things than you could say and they are all related to how much you already to share with other people about how you feel regarding your gender.Generally, I would suggest it would be important to become comfortable with how you feel yourself and possibly tell some people whom you really trust first. Also consider that once you tell someone something, it's not possible to undo it, so if you tell someone, they may tell someone else. Then there is also the matter of people having very different reactions related to different genders and not everyone will be supportive. I hope that you are able to surround yourself with some people who are willing to understand and work through this with you so that you have some ideas how to react if you come across someone who does not understand.Please remember that there is always someone to talk with.
|
من به عنوان یک دختر به دنیا آمدم. من شبیه یک پسر به نظر میرسم. گاهی اوقات احساس میکنم که یک نوع متفاوت از جنسیت هستم. اگر کسی از من بپرسد جنسیتام چیست، نمیدانم چه بگویم. فقط خیلی گیج میشوم و معمولاً جنسیت تولدم را بیان میکنم.
|
اگر احساس میکنید جنسیت شما با جنسی که با آن متولد شدهاید متفاوت است و اصطلاحات مختلفی برای توصیف این احساسات وجود دارد، باید بدانید که جنسیت در واقع در یک طیف قرار دارد. تراجنسیتی تنها یکی از این اصطلاحات است، اما نگاهی به اطلاعات موجود در اینجا ممکن است کمک کننده باشد: http://www.transequality.org/about-transgender. هدف من این نیست که شما را تشویق کنم که از اصطلاح تراجنسیتی برای توصیف خود استفاده کنید، زیرا ممکن است این اصطلاح به درستی آنچه را که شما تجربه میکنید به تصویر نکشد، بلکه فقط میخواهم شما را به برخی منابع بیشتر هدایت کنم. در مورد اینکه چگونه به کسی که از شما درباره جنسیتتان میپرسد پاسخ دهید، این سوال شامل جنبههای مختلفی است. این موضوع احتمالاً بهتر است با شخصی که به او اعتماد دارید، مانند خانواده، دوستان، یک متخصص سلامت روان، یک عضو روحانیت، یا فرد دیگری که به او اعتماد دارید، در میان گذاشته شود. شما میتوانید چیزهای مختلفی بگویید و همه این ها به میزان راحتی شما در اشتراکگذاری احساساتتان در مورد جنسیتتان با دیگران بستگی دارد. به طور کلی، پیشنهاد میکنم مهم است که با احساسات خود راحت باشید و ابتدا با افرادی که واقعاً به آنها اعتماد دارید صحبت کنید. همچنین در نظر داشته باشید که وقتی چیزی را به کسی میگویید، دیگر نمیتوانید آن را بازگردانید، بنابراین اگر به کسی بگویید، ممکن است او این موضوع را با دیگران مطرح کند. همچنین باید توجه داشت که افراد در واکنش به جنسیتهای مختلف دیدگاهها و واکنشهای متفاوتی دارند و ممکن است همه از شما حمایت نکنند. امیدوارم توانسته باشید افرادی را در اطراف خود داشته باشید که مایلند این موضوع را درک کرده و به شما کمک کنند تا در صورت مواجهه با کسانی که این موضوع را نمیفهمند، ایدههایی برای واکنش داشته باشید. لطفاً به یاد داشته باشید که همیشه کسی هست که میتوانید با او صحبت کنید.
|
null |
I am pretty sure I have depression and anxiety. I also have voices in my head. I have problems sleeping too. I've already been diagnosed with attention-deficit disorder and obsessive-compulsive disorder. I have self-harmed in the last and used to be suicidal. How do I tell them this and ask for therapy?
|
If you have already been diagnosed with attention-deficit disorder and obsessive-compulsive disorder, can you go back to the people who diagnosed you with those things?It may be that your parents would be open to you talking with someone because it sounds like you have done this in the past. I don't know whether you have a specific reason that you are thinking they may have some hesitation, but if you are comfortable saying that you would really like to talk to someone because you are feeling sad or anxious (or whichever of your concerns you feel comfortable revealing to them), that may be a way to start the process. As for how you tell them about the fact that you have harmed yourself in the past and used to be suicidal, a therapist may be able to work together with you to discuss the best way to tell them about that.I'm not sure if you have told anyone about what you have been experiencing, but if you have some support there, perhaps they would be able to give you feedback about ways to talk with your parents as well.You mentioned that sometimes you hear voices. This can happen for a variety of reasons, but if the voices that you hear are giving you directions and you feel as though you might follow them, that would be a time to ask for immediate help, before you follow through with what they are telling you, perhaps by calling 800-273-8255. They may be able to connect you with local resources and they can definitely talk with you in the moment that you call.
|
من کاملاً مطمئن هستم که افسردگی و اضطراب دارم. همچنین در سرم صداهایی میشنوم و مشکلاتی در خواب دارم. قبلاً مبتلا به اختلال کمبود توجه و اختلال وسواس فکری-اجباری تشخیص داده شدهام. در گذشته خودآسیبی کردهام و زمانی به خودکشی فکر میکردم. چگونه میتوانم این موارد را با آنها در میان بگذارم و درخواست درمان کنم؟
|
اگر قبلاً مبتلا به اختلال کمبود توجه و اختلال وسواس فکری-اجباری تشخیص داده شدهاید، آیا میتوانید به افرادی که این تشخیصها را برای شما دادهاند مراجعه کنید؟ ممکن است والدینتان به صحبت کردن با کسی استقبال کنند، زیرا به نظر میرسد این کار را در گذشته انجام دادهاند. نمیدانم آیا دلیل خاصی دارید که فکر میکنید ممکن است کمی تردید داشته باشند یا خیر، اما اگر راحت باشید و بگویید که واقعاً دوست دارید با کسی صحبت کنید، زیرا احساس غمگینی یا اضطراب دارید (یا هر کدام از نگرانیهایتان که مایلید با آنها در میان بگذارید)، این میتواند راهی برای شروع فرآیند باشد. درباره اینکه چگونه باید به آنها بگویید که در گذشته به خود آسیب رساندهاید و قبلاً اقدام به خودکشی کردهاید، یک درمانگر ممکن است بتواند به شما در پیدا کردن بهترین راه برای انتقال این موضوع کمک کند. مطمئن نیستم که آیا به کسی درباره آنچه تجربه کردهاید گفتهاید یا نه، اما اگر حمایتی در آنجا دارید، شاید آنها بتوانند درباره چگونگی صحبت کردن با والدینتان به شما بازخورد دهند. شما اشاره کردید که گاهی اوقات صداهایی میشنوید. این ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد، اما اگر صداهایی که میشنوید به شما جهت میدهند و احساس میکنید ممکن است آنها را دنبال کنید، باید از قبل درخواست کمک فوری کنید، مثلاً با تماس با شماره 800-273-8255. آنها ممکن است بتوانند شما را با منابع محلی مرتبط کنند و قطعاً میتوانند در لحظهای که تماس میگیرید با شما صحبت کنند.
|
null |
I have been falling into a deep depression where I can no function during the day and night. The only time I am at peace is when I’m asleep. If I am with friends, family, at work, and mainly alone, I cannot think straight. I no longer feel like myself.
|
I don't know how long ago your breakup was, but I would suggest that you reach out to friends or family that you trust and perhaps a local mental health clinician.I'm not sure what you mean when you say that you are not able to function during the day and night. If you are having trouble sleeping for more than a few nights, consider talking with your primary care physician. Not sleeping can really make changes in your emotions seem much larger.Can you find anything in your life that is the same as it was before the breakup? This may be a starting point for you. I wonder if you could think of and moment or two each day when you feel emotionally at peace while you are awake. Also consider looking at things that you can control, such as when you choose to wear, eat, and who you talk to about your deepest feelings.You mentioned that you have friends and family. I wonder if any of them are supportive to you.Please reach out and talk to someone about the details. I get the sense that you feel that you are alone in this, and having someone there to help you sort out what you're feeling sounds like it would be a gift to yourself.
|
من به افسردگی عمیق دچار شدهام که در طول روز و شب نمیتوانم عملکرد درستی داشته باشم. تنها زمانی که آرامش دارم، زمانی است که خواب هستم. وقتی با دوستان، خانواده، در محل کار و عمدتاً به تنهایی هستم، نمیتوانم به درستی فکر کنم. دیگر احساس نمیکنم خودم هستم.
|
نمیدانم جداییتان چند وقت پیش بوده است، اما پیشنهاد میکنم با دوستان یا خانوادهای که به آنها اعتماد دارید و شاید یک روانپزشک محلی تماس بگیرید. مطمئن نیستم وقتی میگویید نمیتوانید در طول روز و شب خود را مدیریت کنید، منظورتان چیست. اگر برای بیش از چند شب دچار مشکل خواب هستید، بهتر است با پزشک مراقبتهای اولیه خود صحبت کنید. بیخوابی واقعاً میتواند احساسات شما را بزرگتر از آنچه که هستند، جلوه دهد. آیا میتوانید چیزی در زندگیتان پیدا کنید که همانند قبل از جدایی باشد؟ این ممکن است نقطه شروع خوبی برای شما باشد. آیا میتوانید هر روز به یک یا دو لحظه فکر کنید که در آن بیدارید و از نظر عاطفی احساس آرامش میکنید؟ همچنین به چیزهایی فکر کنید که میتوانید کنترل کنید، مانند زمانی که انتخاب میکنید چه چیزی بپوشید، چه چیزی بخورید و با چه کسانی در مورد عمیقترین احساساتتان صحبت کنید. شما اشاره کردید که دوستان و خانواده دارید. آیا هیچیک از آنها از شما حمایت میکنند؟ لطفاً با کسی تماس بگیرید و در مورد جزئیات صحبت کنید. احساس میکنم که شما در این شرایط تنها هستید و داشتن کسی که به شما کمک کند تا احساساتتان را مرتب کنید، قطعاً هدیهای برای خودتان خواهد بود.
|
null |
I can't seem to feel any emotion except anxiety, not even for myself.
|
Empathy usually falls on a spectrum, meaning that some people show more than others. Empathy is the ability to look at the world through someone else's eyes or "walk a mile in their shoes." There could be some people in your life for whom empathy is easier to feel and those for whom you have no idea what they are experiencing.Empathy is not usually categorized as an emotion, but as something related to emotions. For example, you could have empathy about someone's anxiety.I'm not sure whether you are also referring to the idea that you don't have sympathy for yourself or others. That's a different concept, but also involves different degrees.When you say you don't have emotion except anxiety, I wonder if you are saying that you have anxiety all the time and it may be covering up other emotions? If you are experiencing a lot of anxiety, try to look at what it connects to and find something that changes your focus for a few minutes. This could be any number of activities, such as watching TV, cooking, reading a book, or many other options.If you are feeling as if you are just going through the motions and not having a lot of emotions about anything, if it's just been a few days, it may just be related to a current stress that will lessen in a few days. If it has been quite a while, consider tracking your mood and looking at when you do notice changes in your emotions. There may be some variations that you are not aware of.If you continue to feel anxious and as if you don't have as many emotions as you would like, consider talking with your primary care physician or a local therapist.
|
به نظر میرسد که نمیتوانم هیچ احساسی جز اضطراب داشته باشم، حتی برای خودم.
|
همدلی معمولاً در یک طیف قرار دارد، به این معنی که برخی افراد بیشتر از دیگران آن را نشان میدهند. همدلی توانایی نگاه کردن به دنیا از دریچه چشم دیگران یا "یک مایل در کفش آنها راه رفتن" است. ممکن است برخی افراد در زندگی شما وجود داشته باشند که احساس همدلی نسبت به آنها آسانتر است و افرادی که هیچگونه شناختی از تجربههایشان ندارید. همدلی معمولاً به عنوان یک احساس طبقهبندی نمیشود، بلکه به عنوان چیزی مرتبط با احساسات در نظر گرفته میشود. به عنوان مثال، شما میتوانید نسبت به اضطراب یک نفر ابراز همدلی کنید. مطمئن نیستم که آیا شما به این ایده اشاره میکنید که برای خود یا دیگران همدردی ندارید؛ این یک مفهوم متفاوت است، اما همچنین شامل درجات مختلفی میشود. وقتی میگویید جز اضطراب هیچ احساسی ندارید، آیا منظور شما این است که همیشه در اضطراب هستید و ممکن است این احساسات دیگر را پنهان کند؟ اگر اضطراب زیادی را تجربه میکنید، سعی کنید به ارتباط آن با سایر احساسات نگاه کنید و چیزی بیابید که تمرکز شما را برای چند دقیقه تغییر دهد. این میتواند شامل فعالیتهای مختلفی مانند تماشای تلویزیون، آشپزی، خواندن کتاب، یا انتخابهای دیگر باشد. اگر احساس میکنید تنها در حال انجام امور روزمره هستید و احساسات زیادی در مورد چیزها ندارید، اگر این حالت تنها به مدت چند روز باشد، ممکن است فقط به استرس فعلی شما مرتبط باشد که در چند روز کاهش مییابد. اگر این وضعیت مدت طولانیتری ادامه داشته باشد، بهتر است حال و هوای خود را رصد کرده و ببینید چه زمانی تغییراتی در احساسات شما پیش میآید. ممکن است تغییراتی وجود داشته باشد که از آنها اطلاعی ندارید. اگر همچنان احساس اضطراب میکنید و به نظر میرسد آنچنان که میخواهید احساسات بر شما غلبه ندارد، در نظر داشته باشید که با پزشک عمومی یا یک درمانگر محلی صحبت کنید.
|
null |
I snap easy and push people away. I need help before I push my boyfriend away.
|
Awareness is the first step. Now that you know that you snap and push people away, you can look into ways to control your anger. If you give yourself the time to analyze why you experience anger, you will discover that there are other feelings underneath; shame, frustration, disappointment, and fear are some of the feelings that we cover with anger when we are not ready to deal with them or don’t know how to express them. So next time you feel angry, even if you snap (with practice you will be able to identify them ahead of time), identify why you are angry, and try to express it out loud. A therapist can help you to learn assertive communication skill using examples drawn from your daily experiences.If you would like to engage in therapy, I am licensed in Texas and Puerto Rico, you can contact me at 787-466-5478.¿Cómo puedo controlarme y a mi coraje?Exploto fácilmente y alejo a las personas. Necesito ayudo antes de hacer que mi novio se aleje.Tener conciencia de la situación es el primer paso. Ahora que sabes que explotas y alejas a las personas, puedes buscar maneras de controlar tu enojo. Si te das tiempo para analizar porque te da coraje, descubrirás que hay otras emociones escondidas, la vergüenza, la frustración, la decepción y el miedo son algunas de las emociones que cubrimos con coraje cuando no estamos listos para revelarlas, procesarlas o expresarlas. Así que la próxima vez que estés a punto de explotar, o cuando ya hayas explotado (con la practica uno aprende a identificarlas de antemano), identifica por que estas enojada e intenta expresarlo en voz alta. Un consejero te puede ayudar aprender técnicas de comunicación asertiva usando ejemplos de tu vida cotidiana.Si te gustaría hacer terapia, soy Consejera Profesional Licenciada en Texas y en Puerto Rico, llama al 787-466-5478.
|
راحت ناراحت میشوم و مردم را از خود دور میکنم. قبل از اینکه دوست پسرم را از خود برانم، به کمک نیاز دارم.
|
آگاهی اولین قدم است. اکنون که میدانید افراد را میرنجانید و آنها را از خود دور میکنید، میتوانید به دنبال راههایی برای کنترل خشم خود باشید. اگر به خودتان زمان دهید تا بررسی کنید چرا خشم را تجربه میکنید، متوجه خواهید شد که احساسات دیگری زیر سطح قرار دارند. شرم، ناامیدی، افسردگی و ترس برخی از احساساتی هستند که وقتی آماده مواجهه با آنها نیستیم یا نمیدانیم چگونه آنها را بیان کنیم، با خشم پوشانده میشوند. بنابراین، دفعه بعد که احساس عصبانیت کردید، حتی اگر واکنشی نشان دادید (با تمرین میتوانید آنها را به موقع شناسایی کنید)، علت خشم خود را شناسایی کنید و سعی کنید آن را به صراحت بیان کنید. یک درمانگر میتواند به شما کمک کند تا مهارتهای ارتباطی قاطعانه را با استفاده از مثالهای واقعی از زندگی روزمرهتان یاد بگیرید. اگر مایل به مشاوره هستید، من دارای مجوز در تگزاس و پورتوریکو هستم؛ میتوانید با شماره 787-466-5478 با من تماس بگیرید. چگونه میتوانم خودم و خشمم را کنترل کنم؟ به راحتی انفجاری میشوم و دیگران را دور میکنم. قبل از اینکه موجب فاصلهگیری نامزدم شوم، به کمک نیاز دارم. آگاهی از وضعیت اولین قدم است. اکنون که میدانید به سرعت عصبانی میشوید و دیگران را دور میکنید، میتوانید به دنبال راههایی برای کنترل احساس خود باشید. اگر به خودتان زمان بدهید تا بررسی کنید چرا عصبانی میشوید، متوجه خواهید شد که احساسات دیگری در زیر آن وجود دارند؛ شرم، ناامیدی و ترس بخشی از احساساتی هستند که وقتی آماده پذیرش آنها نیستیم، با خشم پوشش داده میشوند. بنابراین، دفعه بعد که نزدیک به انفجار هستید، یا بعد از اینکه انفجار کردید (با تمرین میتوانید به شناسایی زودتر آنها عادت کنید)، دلیل عصبانیت خود را شناسایی کرده و سعی کنید آن را به صراحت بیان کنید. یک مشاور میتواند به شما کمک کند تا تکنیکهای ارتباط قاطعانه را با استفاده از مثالهایی از زندگی روزمرهتان یاد بگیرید. اگر مایل به شروع درمان هستید، من یک مشاور حرفهای مجاز در تگزاس و پورتوریکو هستم، با شماره 787-466-5478 تماس بگیرید.
|
null |
For the past four weeks, I've been having nightmares and hearing voices telling me of horrible things. They're not random voices, but rather, the voices of those I care about.
|
Write down your nightmares and discuss them with an analyst or psychotherapist who specializes in dreams, as I do. If you are hearing voices while awake, see a doctor right away. If the voices are strictly in your dreams, do call for therapy and talk to your caring others about what's happening.
|
در چهار هفته گذشته، من کابوس میدیدم و صداهایی را میشنیدم که از چیزهای وحشتناک به من میگفتند. این صداها تصادفی نیستند، بلکه صدای کسانی هستند که برای من اهمیت دارند.
|
کابوسهای خود را یادداشت کرده و با یک تحلیلگر یا رواندرمانگری که مانند من در زمینه خوابها تخصص دارد، گفتگو کنید. اگر در حالت بیداری صداهایی میشنوید، فوراً به پزشک مراجعه کنید. اگر صداها فقط در خواب شما وجود دارند، برای درمان تماس بگیرید و در مورد آنچه در حال وقوع است با سایرین که به شما اهمیت میدهند، صحبت کنید.
|
null |
How can I get to a place where I can be content from day to day?
|
It's important to take a look inside and see what's going on with you to cause you to have these feelings. Please contact us in whatever way is most comfortable for you and we can get you set up with someone who will help you figure out this space in your life.
|
چگونه میتوانم به جایی برسم که بتوانم هر روز احساس رضایت کنم؟
|
مهم است که به درون خود نگاه کنید و ببینید چه عواملی باعث بروز این احساسات در شما میشود. لطفاً به هر نحوی که برایتان راحتتر است با ما تماس بگیرید تا شما را به کسی معرفی کنیم که بتواند در این مرحله از زندگیتان به شما کمک کند.
|
null |
For the past four weeks, I've been having nightmares and hearing voices telling me of horrible things. They're not random voices, but rather, the voices of those I care about.
|
It's important to take a look inside and find out why you are experiencing these feelings. It could anything and it will change your life to know what your particular issue or trigger is. Please contact us a call with the method that is most comfortable for you.
|
در چهار هفته گذشته، من کابوس هایی داشتهام و صداهایی را میشنوم که از چیزهای وحشتناک به من خبر میدهند. این صداها تصادفی نیستند، بلکه صداهای کسانی هستند که برایم مهمند.
|
مهم است که نگاهی به درون بیندازید و دریابید که چرا این احساسات را تجربه میکنید. این میتواند هر چیزی باشد و دانستن مشکل یا محرک خاص شما، زندگیتان را تغییر خواهد داد. لطفاً با روشی که برایتان راحتتر است، با ما تماس بگیرید.
|
null |
I am so terrified of having sex anymore because I have been told over and over that sex is dangerous even though me and my partner used both forms of protection. My partner is not happy about this and simply wants more sex, and honestly, I want to give that to her.
|
Alot of our choices have to do with what we have been taught and partly our fear of trusting ourselves to do what is right. There is so much more going on within you than you realize. We can help you bring it to the surface. Please contact us when you can and in whatever way you can to discuss what's going on with you.
|
من اکنون از داشتن رابطه جنسی میترسم زیرا بارها به من گفته شده که رابطه جنسی خطرناک است، حتی اگر من و شریکم از هر دو نوع روشهای محافظتی استفاده کنیم. شریک زندگیام از این موضوع ناراضی است و فقط بیشتر میخواهد، و راستش را بخواهم بگویم، من هم دوست دارم این خواستهاش را برآورده کنم.
|
بسیاری از انتخابهای ما به آنچه به ما آموختهاند و تا حدی به ترس از اعتماد به نفس برای انجام کار درست مربوط میشود. در درون شما چیزهای بیشتری در حال وقوع است که خودتان هم از آن آگاه نیستید. ما میتوانیم به شما کمک کنیم تا آن را به سطح بیاورید. لطفاً هر زمان که میتوانید و به هر روشی که ممکن است با ما تماس بگیرید تا درباره آنچه برایتان پیش میآید گفتوگو کنیم.
|
null |
He said he would try and he never did. It's been nine months, and this is making me worse. Today, he said I have to respect whatever decision he makes. Is that true? Am I supposed to respect the decision to leave because he can't handle what I'm going through and leaves me here crying and worried every night? He's constantly changing his mind on if he wants to work it out.
|
When you are at your lowest, you have an opportunity to learn not just about the people around you and who you can depend on, but also, so much about yourself and why you have come to the place that you have. Take this time to do some introspection and learn yourself. It will give you the power to recover from whatever it is that has broken you. We'd love to talk with you. Please contact us sometime.
|
او گفت که تلاش خواهد کرد، اما هرگز این کار را نکرد. نه ماه گذشته و این موضوع حال من را بدتر میکند. امروز گفت که من باید به هر تصمیمی که میگیرد احترام بگذارم. آیا این درست است؟ آیا قرار است به تصمیم ترک احترام بگذارم زیرا او نمیتواند از عهده آنچه که من تجربه میکنم برآید و من را هر شب با اشک و نگرانی اینجا رها میکند؟ او مدام در حال تغییر نظرش درباره این است که آیا میخواهد مشکلات را حل کند یا نه.
|
وقتی در پایینترین نقطه خود هستید، فرصتی دارید که نه تنها درباره افرادی که در اطرافتان هستند و به چه کسانی میتوانید اتکا کنید، بلکه همچنین درباره خودتان و اینکه چرا به این مرحله از زندگی رسیدهاید، بیاموزید. از این زمان برای دروننگری استفاده کنید و خود را بشناسید. این به شما قدرتی میدهد تا از هر چیزی که شما را آسیبدیده کرده، بهبود یابید. ما خوشحال میشویم که با شما صحبت کنیم. لطفاً در زمانی مناسب با ما تماس بگیرید.
|
null |
I love him, but he doesn’t show me love. He talks badly about me to his friends.
|
What you are describing is a state of abandonment like no other; a direct lack of respect. The challenge here is: you cannot control another person no matter how hard you try. The only person that you have control of is yourself. So then the question that this reality poses is: What are you willing to change? If you love yourself and know that you have tremendous value, if you can see what you bring to a relationship and that you deserve respect and love and tenderness, then you will get to a point where you will settle for nothing less than that. The change that might be necessary in yourself is to change the way you see yourself, the way you treat yourself and what you accept. Your husband also needs to change and that is something only he can do for himself but reaching out to get help as well. It would be helpful for you both to get help because there is damage on both parts. You have much more power than you realize and talking with someone can help you to hone that power and make a difference in your own life. Sometimes, the difference/change can be walking away from a bad situation or it can simply be changing your attitude and raising the bar. Sometimes our loved ones come with us on the elevation, and sometimes they get left behind. You must do some deep introspection through therapy to get to the point where you can answer this question for yourself.
|
من او را دوست دارم، اما او به من محبت نمیکند. او در مورد من با دوستانش بد صحبت میکند.
|
آنچه شما توصیف میکنید، حالتی از رهاشدگی است که هیچ چیز دیگری آن را نشان نمیدهد؛ یک عدم احترام مستقیم. چالش در اینجا این است که شما نمیتوانید شخص دیگری را هر چقدر هم که تلاش کنید کنترل کنید. تنها شخصی که شما میتوانید کنترلش را داشته باشید، خود شما هستید. بنابراین سوالی که این واقعیت مطرح میکند این است: شما چه چیزی را میخواهید تغییر دهید؟ اگر خودتان را دوست دارید و میدانید که ارزش فوقالعادهای دارید، اگر میتوانید ببینید که چه چیزی را به یک رابطه اضافه میکنید و سزاوار احترام، عشق و محبت هستید، آنگاه به نقطهای خواهید رسید که به هیچ چیز کمتر از این رضایت نخواهید داد. تغییری که ممکن است در خودتان لازم باشد، تغییر نحوه دیدن خودتان، نحوه رفتار با خودتان و آنچه را که میپذیرید تغییر دهید. شوهر شما نیز باید تغییر کند و این کاری است که تنها او میتواند برای خود انجام دهد، اما میتواند برای دریافت کمک نیز اقدام کند. دریافت کمک برای هر دوی شما مفید خواهد بود، زیرا در هر دو طرف آسیب وجود دارد. شما قدرت بیشتری از آنچه که تصور میکنید دارید و صحبت کردن با یک مشاور میتواند به شما کمک کند تا آن قدرت را تقویت کنید و در زندگی خود تغییرات مثبتی ایجاد کنید. گاهی اوقات تغییر یا تفاوت میتواند به معنای دور شدن از یک وضعیت بد باشد یا به سادگی تغییر نگرش و بالا بردن استانداردها باشد. گاهی اوقات عزیزان ما در این رشد همراهیمان میکنند و گاهی اوقات نیز پشت سر میمانند. شما باید از طریق درمان، به درون خود نگریسته و عمیقتر بروید تا به نقطهای برسید که بتوانید به این سوال برای خودتان پاسخ دهید.
|
null |
He said he would try and he never did. It's been nine months, and this is making me worse. Today, he said I have to respect whatever decision he makes. Is that true? Am I supposed to respect the decision to leave because he can't handle what I'm going through and leaves me here crying and worried every night? He's constantly changing his mind on if he wants to work it out.
|
If your husband is changing his mind about whether or not he wants to stay in the relationship, I wonder if you both might benefit from seeing a therapist who specializes in couples. In my training working with couples, partners come into counseling with one of three goals in mind: strengthening the relationship, getting a divorce, or making a decision. The decision could be whether or not stay together or it could be any number of other things, such as what state to live in.When you ask whether you have to respect whatever decision he makes, respecting his decision does not mean that you have to agree with what he decides. While you do not have the power to change his decision, he also does not have the power to change yours or how you feel about it. Having said that, if he is changing his mind a lot, chances are that the only decision he has made is that he needs to make a decision. Weighing the options of an important decision (any type of important decision) can be anxiety-producing its own right.The fact that you said you were diagnosed with severe depression leads me to believe that you are already seeing a therapist. Perhaps he or she can assist you in navigating through this. I'm wondering how you feel when you are around your husband. I'm not sure whether you are saying that having him there is a source of comfort for you or that it leads you to feel more sad. Maybe it is a little bit of both.
|
او گفت که تلاش خواهد کرد، اما هرگز این کار را نکرد. نه ماه گذشته و این موضوع حالم را بدتر میکند. امروز گفت که باید به هر تصمیمی که میگیرد احترام بگذارم. آیا این درست است؟ آیا قرار است به تصمیم او برای ترک احترام بگذارم زیرا او نمیتواند از عهده آنچه که من در حال گذراندن آن هستم برآید و هر شب من را در حال گریه و نگرانی رها میکند؟ او دائماً نظرش را در مورد اینکه آیا میخواهد مشکل را حل کند تغییر میدهد.
|
اگر شوهرتان نظرش را در مورد اینکه آیا میخواهد در رابطه بماند یا نه تغییر میدهد، نمیدانم آیا هر دوی شما ممکن است از مراجعه به یک درمانگر متخصص در امور زوجین بهرهمند شوید. در آموزشهای من در زمینه کار با زوجها، شرکا با یکی از سه هدف وارد مشاوره میشوند: تقویت رابطه، جدایی، یا اتخاذ تصمیم. این تصمیم میتواند شامل ماندن با هم یا گزینههای دیگر، مانند انتخاب ایالت برای زندگی، باشد. وقتی از شما میپرسد آیا باید به هر تصمیمی که او میگیرد احترام بگذارید، احترام به تصمیم او به معنای توافق با آن نیست. در حالی که شما قدرت تغییر تصمیم او را ندارید، او نیز قدرت تغییر تصمیم شما یا احساسات شما نسبت به آن را ندارد. با این حال، اگر او زیاد نظرش را تغییر میدهد، احتمالاً تنها تصمیمی که گرفته این است که نیاز به تصمیمگیری دارد. ارزیابی گزینهها در یک تصمیم مهم میتواند به خودی خود اضطرابزا باشد. این واقعیت که شما اشاره کردید به افسردگی شدید مبتلا هستید، نشان میدهد که احتمالاً به یک درمانگر مراجعه کردهاید. شاید او بتواند در این مسیر به شما کمک کند. میخواهم بدانم وقتی در کنار شوهرتان هستید چه احساسی دارید. مشخص نیست آیا او برای شما منبعی از آرامش است یا این که بودنش باعث افزایش ناراحتی شما میشود. شاید کمی از هر دو باشد.
|
null |
He said he would try and he never did. It's been nine months, and this is making me worse. Today, he said I have to respect whatever decision he makes. Is that true? Am I supposed to respect the decision to leave because he can't handle what I'm going through and leaves me here crying and worried every night? He's constantly changing his mind on if he wants to work it out.
|
Although the marriage vows say in sickness and health, each person has the right to choose to stay or to leave, depending on their ability to cope and handle marriage challenges. I know is hard not to focus on him and his choice, but the more you put the focus of attention on him the least support you will receive. Focus on increasing self-care activities and building a support system around you. A therapist can help you to work with depression symptoms, build up your self-esteem, and developing coping skills. Also, invite him to a therapy session so he can clarify any questions and concerns regarding your diagnosis.If you would like to engage in therapy, I am licensed in Texas and Puerto Rico, you can contact me at 787-466-5478.Mi esposo quiere divorciarse después que fui diagnosticada con depresión severa.El dijo que intentaría y nunca lo hizo. Has pasado nueve meses, y esto me está haciendo sentir peor. Hoy, el dijo que yo debo respetar la decisión que el tome. ¿Es eso cierto? ¿SE supone que respete la decisión de irse porque él no puede manejar lo que yo estoy pasando y me deja llorando y preocupada cada noche? El cambia de opinión todo el tiempo.A pesar de que los votos matrimoniales dicen en la salud y la enfermedad, cada persona tiene el derecho de decidir si se queda o se va, dependiendo en su habilidad de lidiar los retos del matrimonio. Entiendo que es difícil evitar enfocarte en él y sus decisiones, pero mientras más enfocas tu atención en el, más vas a resentir la falta de apoyo. Enfócate en aumentar el cuidado personal y en desarrollar tu sistema de apoyo. Un terapista te puede ayudar a trabajar con los síntomas de depresión, mejorar tu autoestima y desarrollar mecanismos de defensa. También puedes invitar a tu esposo a terapia para hablar sobre tu diagnosis y que aclare dudas sobre los síntomas y expectativas.Si te gustaría recibir terapia, soy Consejera Profesional Licenciada en Texas y en Puerto Rico, llama al 787-466-5478.
|
او گفت که تلاش خواهد کرد و هرگز این کار را نکرد. نه ماه گذشته و این اوضاع به وضعیت من بدتر میکند. امروز گفت که من باید به هر تصمیمی که میگیرد احترام بگذارم. آیا این درست است؟ آیا قرار است به تصمیم ترک احترام بگذارم چون او نمیتواند از عهدهی آنچه که من تجربه میکنم برآید و مرا هر شب با گریه و نگرانی رها میکند؟ او بهطور مکرر نظراتش را درباره اینکه آیا میخواهد این مشکل را حل کند تغییر میدهد.
|
اگرچه نذر ازدواج در بیماری و سلامتی بیان میکند، هر فرد بسته به توانایی خود در مقابله با چالشهای ازدواج، حق انتخاب ماندن یا ترک را دارد. میدانم که دشوار است از او و انتخابهایش غافل شوید، اما هر چه بیشتر بر روی او تمرکز کنید، حمایت کمتری دریافت خواهید کرد. بر افزایش فعالیتهای خودمراقبتی و ایجاد یک سیستم حمایتی در اطراف خود تمرکز کنید. یک درمانگر میتواند به شما کمک کند تا با علائم افسردگی مقابله کنید، عزت نفس خود را تقویت کنید و مهارتهای مقابلهای را توسعه دهید. همچنین میتوانید او را به یک جلسه درمانی دعوت کنید تا بتواند هر سوال و نگرانیای که در مورد تشخیص شما دارد، بپرسد. اگر میخواهید در درمان شرکت کنید، من دارای مجوز در تگزاس و پورتوریکو هستم، میتوانید با شماره 787-466-5478 با من تماس بگیرید. شوهری که میخواهد بعد از تشخیص افسردگی شدید من طلاق بگیرد، به من گفت که تلاش خواهد کرد و هرگز این کار را نکرد. نه ماه گذشته و این موضوع باعث بدتر شدن حال من شده است. امروز، او گفت که من باید تصمیم او را محترم شمرده و قبول کنم. آیا این درست است؟ آیا باید تصمیم او برای رفتن را بپذیرم زیرا او نمیتواند با وضعیت من کنار بیاید و هر شب مرا در حال گریه و نگرانی رها میکند؟ او دائماً نظراتش را عوض میکند. با وجود اینکه نذرهای ازدواج میگوید در سلامتی و بیماری، هر فرد حق دارد تصمیم بگیرد که آیا بماند یا برود، بسته به تواناییاش در مواجهه با چالشهای ازدواج. میفهمم که دشوار است از او و تصمیماتش دور بمانید، اما هر چه بیشتر بر او تمرکز کنید، بیشتر از عدم حمایت رنج خواهید برد. بر افزایش مراقبت از خود و توسعه سیستم پشتیبانیتان تمرکز کنید. یک درمانگر میتواند به شما کمک کند تا با علائم افسردگی مقابله کنید، عزت نفستان را تقویت کنید و مهارتهای دفاعی را توسعه دهید. همچنین میتوانید همسرتان را به درمان دعوت کنید تا درباره تشخیص شما صحبت کند و سوالات و نگرانیهایش را مشخص کند.
|
null |
For the past four weeks, I've been having nightmares and hearing voices telling me of horrible things. They're not random voices, but rather, the voices of those I care about.
|
Are you in the middle of extreme emotional pressure right now?Or, is someone with whom you're close, under stress or somehow suffering?Dreams and nightmares are when our feelings and pressures we feel, try working themselves out without logic and language.Even though the nightmares are horrible, they are one way your psyche is trying to come to terms w extraordinary difficulty in your life or someone's life whom you feel greatly attached.
|
در چهار هفته گذشته، کابوسهایی داشتهام و صداهایی میشنوم که از اتفاقات وحشتناک به من میگویند. این صداها تصادفی نیستند، بلکه صدای کسانی هستند که به آنها اهمیت میدهم.
|
آیا در حال حاضر تحت فشار عاطفی شدیدی هستید؟ یا آیا کسی که به او نزدیک هستید، تحت استرس یا به نوعی در رنج است؟ رویاها و کابوسها وقتی به وقوع میپیوندند که احساسات و فشارهایی که تجربه میکنیم، سعی میکنند بدون منطق و زبان خود را تخلیه کنند. هرچند کابوسها ترسناک هستند، اما این یکی از راههایی است که روان شما تلاش میکند با دشواریهای فوقالعاده در زندگی شما یا زندگی کسی که به شدت به او وابسته هستید، کنار بیاید.
|
null |
I am so terrified of having sex anymore because I have been told over and over that sex is dangerous even though me and my partner used both forms of protection. My partner is not happy about this and simply wants more sex, and honestly, I want to give that to her.
|
Maybe you'll feel less fear by understanding that whoever told you sex was dangerous, was wrong.If this message came from your upbringing, then it may a deeply embedded belief.Since the belief itself instructs to avoid risk, and overturning this belief requires taking the risk to believe the logic that reasonable safe sex measures are adequate protection, give yourself time to absorb this new understanding.Talk w your partner about your psychological difficulty bc their patience will help you.
|
من دیگر از داشتن رابطه جنسی میترسم زیرا بارها و بارها به من گفته شده که رابطه جنسی خطرناک است، حتی اگر من و شریکم از هر دو نوع محافظت استفاده کنیم. شریکم از این وضعیت ناراضی است و فقط میخواهد رابطه جنسی بیشتری داشته باشد و honestly، من هم میخواهم این را به او بدهم.
|
شاید با درک این که هر کسی به شما گفت رابطه جنسی خطرناک است، اشتباه کرده است، ترس کمتری احساس کنید. اگر این پیام از تربیت شما ناشی شده، ممکن است به اعتقادی عمیق تبدیل شده باشد. از آنجا که این باور شما را به اجتناب از ریسک تشویق میکند، پذیرش این که اقدامات ایمن منطقی در رابطه جنسی محافظت کافی هستند، به زمان نیاز دارد. برای جذب این درک جدید به خودتان فرصت دهید. با شریک زندگی خود درباره مشکلات روانیتان صحبت کنید، چون صبر آنها میتواند به شما کمک کند.
|
null |
For the past four weeks, I've been having nightmares and hearing voices telling me of horrible things. They're not random voices, but rather, the voices of those I care about.
|
Voices and dreams could be suppressed feelings or thoughts that result from negative experiences. Many times when people go to trough traumatic incidents or changes in their lives without being equipped to manage them and as a result they start having similar symptoms. It is helpful to find a therapist to talk to about those dreams and voices, once you get them out, you could analyze the concerns and fears that they reflect and normalize them, which will also be a good time to discuss their source, if any traumatic event has occurred in your life. Also, I recommend to journal your dreams, especially if they keep you awake at night, and meditate after, so you could go back to sleep. ¿Cómo puedo hacer que los sueños y las voces desaparezcan?Durante las últimas cuatro semanas he estado teniendo pesadillas y escuchando voces que me dicen cosas horribles. No son voces que hablan al azar, pero voces de las personas que me importan.Las voces y los sueños pueden ser sentimientos supresos o pensamientos que resultan de experiencias negativas. Muchas veces estos síntomas surgen cuando las personas pasan por situaciones traumáticas o cambios que no estaban preparados para enfrentar. Es útil encontrar a un terapeuta con quien puedas hablar de esos sueños y voces, y aprender a normalizar el contenido de los mismos. También sería un buen momento para discutir cualquier situación traumática que te haya ocurrido. Además te sugiero que escribas tus sueños, especialmente si te mantienen despierto en la noche, y que medites luego de escribirlos para que puedas volver a dormir.
|
در چهار هفته گذشته، کابوسهای وحشتناکی میدیدم و صداهایی را میشنیدم که از وقایع ترسناک به من میگفتند. این صداها تصادفی نیستند، بلکه متعلق به کسانی هستند که برایم مهم هستند.
|
صداها و رویاها میتوانند احساسات یا افکاری باشند که از تجربیات منفی ناشی میشوند. بسیاری از اوقات، زمانی که افراد بدون آمادگی لازم برای مدیریت حوادث آسیبزا یا تغییرات در زندگی خود مواجه میشوند، دچار علائم مشابهی میشوند. پیدا کردن یک درمانگر برای صحبت در مورد آن رویاها و صداها مفید است؛ هنگامی که آنها را بیان کنید، میتوانید نگرانیها و ترسهایی را که منعکس میکنند تجزیه و تحلیل کرده و آنها را عادیسازی کنید. این همچنین زمان خوبی برای بحث در مورد منبع آنها خواهد بود، به ویژه اگر رویداد آسیبزایی در زندگی شما رخ داده باشد. همچنین توصیه میکنم رویاهای خود را یادداشت کنید، بهویژه اگر شما را در شب بیدار نگه میدارند و پس از آن مدیتیشن کنید تا بتوانید دوباره بخوابید.
چگونه میتوانم صداها و رویاها را از بین ببرم؟ در چهار هفته گذشته، من دچار کابوسهایی شدهام و صداهایی را میشنوم که به من چیزهای وحشتناکی میگویند. این صداها تصادفی نیستند، بلکه صداهایی از افرادی هستند که برایم مهم هستند. بسیاری از افراد به دلیل آسیبهای روحی و روانی در شرایطی هستند که هیچگونه آمادگی برای مواجهه با آن ندارند. پیدا کردن یک درمانگر برای صحبت کردن در مورد این رویاها و صداها مفید است و به شما کمک میکند تا محتوای آنها را عادیسازی کنید. همچنین زمان خوبی است تا در مورد هرگونه وضعیت حاد که به آن برخورد کردهاید، صحبت کنید. علاوه بر این، نوشتن رویاهای خود را پیشنهاد میکنم، بهخصوص اگر شما را در شب بیدار نگه میدارند و بعد از نوشتن آنها مدیتیشن کنید تا بتوانید دوباره بخوابید.
|
null |
I am becoming a Water Safety Instructor but I didn't have enough for a proper swimsuit. I was told by a boy in class that my top was displaying everything. I was very embarrassed.
|
First I think we have to acknowledge that you are doing something amazing. You are putting yourself out there and becoming a Water Safety Instructor. We often times will focus on the negative and forget about the positive. Next, you had an incident where someone pointed something out which may have caused embarrassment. Whether or not it was malicious on his part I think the important thing to focus on is what is called "Common Humanity". Common Humanity is one of the three elements of self-compassion. Common humanity essentially recognizes that suffering and personal inadequacy is part of the shared human experience. While you may have had this embarrassing moment at this time, that boy may have had an embarrassing moment another day. We all have embarrassing moments. When we recognize that we do not suffer in isolation then we are able to move past that suffering. Additionally another element to self-compassion is self-kindness. My question is why must you forgive yourself? Rather, be kind to yourself for learning an amazing new talent.
|
من دارم به یک مربی ایمنی آب تبدیل میشوم، اما برای خرید یک مایوی مناسب کافی ندارم. پسری در کلاس به من گفت که تاپ من همه چیز را نشان میدهد. خیلی خجالت کشیدم.
|
اول فکر میکنم باید بپذیریم که شما کار فوقالعادهای انجام میدهید. شما خودتان را در معرض چالش قرار میدهید و به یک مربی ایمنی آب تبدیل میشوید. ما اغلب بر جنبههای منفی تمرکز میکنیم و نکات مثبت را نادیده میگیریم. سپس، شما باوقعهای روبرو شدید که در آن فردی به چیزی اشاره کرد که ممکن است موجب خجالتتان شده باشد. خواه نیت او بدخواهانه بوده یا نه، به نظرم نکته مهمی که باید به آن توجه داشته باشیم، مفهوم "انسانیت مشترک" است. انسانیت مشترک یکی از سه عنصر شفقت به خود است و به ما یادآوری میکند که رنج و ناکامی شخصی بخشی از تجربه مشترک انسانهاست. در حالی که ممکن است شما در این لحظه احساس شرمندگی کنید، آن پسر نیز ممکن است در روز دیگری لحظات مشابهای را تجربه کرده باشد. همه ما لحظات خجالتآوری داریم. وقتی درک کنیم که در رنجهایمان تنها نیستیم، میتوانیم از آن رنج فراتر برویم. علاوه بر این، یکی دیگر از عناصر شفقت به خود، مهربانی با خود است. سوال من این است که چرا باید خودتان را ببخشید؟ در عوض، باید با خود به خاطر یادگیری یک استعداد جدید شگفتانگیز مهربان باشید.
|
null |
I am so terrified of having sex anymore because I have been told over and over that sex is dangerous even though me and my partner used both forms of protection. My partner is not happy about this and simply wants more sex, and honestly, I want to give that to her.
|
I am wondering who is telling you that sex is dangerous. Is this medical advice, or is this someone’s
opinion trying to scare you from having sex?
And if so, how old are you? Is it ok to have sex, do you want to have
sex? It sounds like you want to make
your partner happy, and that you are taking care of protecting yourself and
your partner, but maybe you are forgetting to consider what do you really want. Having sexual relations is a very personal decision;
you and your partner have to consent. It
is also important to talk about the possible consequences and being responsible
for them as well. But sex should be something
that you enjoy, not that you should be fearful of. A therapist can help you to process those
negative thoughts and feelings that may impair you from enjoying your sexual
life. ¿Cómo puedo superar mi miedo de un
embarazo no deseado y poder tener sexo otra vez?Estoy
aterrorizado de tener sexo porque me han dicho una y otra vez que el sexo es
peligroso, inclusive cuando yo y mi pareja usamos dos métodos de protección. Mi pareja no está contenta y simplemente
quiere más sexo, y honestamente, yo quiero darle lo que ella quiere.Me pregunto quién
te está diciendo que el sexo es peligroso.
¿Esto es aviso medico, o es alguien intentando asustarte para que no
tengas relaciones? ¿Y si es así, que
edad tienes? ¿Es apropiado que tengas
sexo a tu edad? ¿Quieres tener sexo? Me
parece que estas enfocado en hacer feliz a tu pareja, y te estás protegiendo y protegiéndola,
pero tal vez están olvidando analizar que tu quieres realmente. Recuerda que tener una relación sexual es una
decisión personal, en la que tú y tu pareja deben de estar de acuerdo. También es importante hablar de las posibles
consecuencias de tener relaciones, como un embarazo, y discutir sus opciones e
intenciones, si eso ocurriera. Ya que
han tenido comunicación al respecto, el sexo debe ser algo que disfruten, no que temen.
Un terapista te puede ayudar a procesar esos pensamientos negativos y
los sentimientos que te pudieran impedir disfrutar de tu vida sexual.
|
من از داشتن رابطه جنسی دیگر بسیار ترسیدهام زیرا بارها به من گفتهاند که رابطه جنسی خطرناک است هرچند من و شریکم از هر دو نوع محافظت استفاده میکنیم. شریکم از این وضعیت ناراحت است و صرفاً میخواهد رابطه جنسی بیشتری داشته باشد و راستش را بخواهید، من نیز میخواهم این را به او بدهم.
|
من تعجب میکنم که چه کسی به شما میگوید که رابطه جنسی خطرناک است. آیا این توصیه پزشکی است یا نظر کسی است که سعی در ترساندن شما از داشتن رابطه جنسی دارد؟ و اگر اینطور است، شما چند سال دارید؟ آیا داشتن رابطه جنسی برای شما مناسب است؟ آیا میخواهید رابطه جنسی داشته باشید؟ به نظر میآید که شما میخواهید شریک خود را خوشحال کنید و از خود و او مراقبت میکنید، اما شاید فراموش کردهاید که واقعاً چه میخواهید. داشتن روابط جنسی یک تصمیم کاملاً شخصی است و شما و شریکتان باید به آن رضایت بدهید. همچنین صحبت درباره عواقب ممکن و مسئولیتپذیری در قبال آنها نیز مهم است. اما رابطه جنسی باید چیزی باشد که از آن لذت میبرید، نه چیزی که از آن بترسید. یک درمانگر میتواند به شما کمک کند تا افکار و احساسات منفیای را که ممکن است مانع لذت بردن شما از زندگی جنسیتان شود، پردازش کنید.
چگونه میتوانم بر ترسم از حاملگی ناخواسته غلبه کنم و دوباره رابطه جنسی داشته باشم؟ من از داشتن رابطه جنسی وحشت دارم زیرا همواره به من گفتهاند که رابطه جنسی خطرناک است، حتی زمانی که من و شریکم از دو روش پیشگیری استفاده میکنیم. شریکم از این موضوع ناراضی است و فقط میخواهد رابطه بیشتری داشته باشیم و صادقانه بگویم که من هم میخواهم به او آنچه را که میخواهد بدهم. فکر میکنم باید بدانم که چه کسی به شما گفته رابطه جنسی خطرناک است. آیا این توصیه پزشکی است یا اینکه کسی سعی دارد شما را از داشتن رابطه جنسی ترساند؟ و اگر اینطور است، شما چند سال دارید؟ آیا در سن شما داشتن رابطه جنسی مناسب است؟ آیا خواهان رابطه جنسی هستید؟ به نظر میرسد که شما بیشتر به خوشحال کردن شریکتان توجه دارید و در حال محافظت از او و خودتان هستید، اما شاید فراموش کردهاید که چه میخواهید. به یاد داشته باشید که داشتن رابطه جنسی یک تصمیم شخصی است که باید بین شما و شریکتان توافق شود. همچنین مهم است که درباره عواقب احتمالی، مانند حاملگی، صحبت کنید و گزینهها و نیات خود را در صورت بروز چنین شرایطی بررسی کنید. اگر شما در مورد این مسأله به صورت واضح با هم صحبت کردهاید، رابطه جنسی باید چیزی باشد که از آن لذت میبرید، نه اینکه از آن بترسید. یک درمانگر میتواند به شما کمک کند افکار و احساسات منفیتان را پردازش کنید و از لذت بردن از زندگی جنسیتان بازنماند.
|
null |
He said he would try and he never did. It's been nine months, and this is making me worse. Today, he said I have to respect whatever decision he makes. Is that true? Am I supposed to respect the decision to leave because he can't handle what I'm going through and leaves me here crying and worried every night? He's constantly changing his mind on if he wants to work it out.
|
The fact that you mention that he is "constantly changing his mind on if he wants to work it out," suggests that Discernment Counseling might be a really good fit for you both. Discernment counseling is a protocol for partners where one or both aren't certain they want to remain in the relationship. It's a brief (1-5 sessions) and intentionally focused on helping partners talk through (primarily individually) their reasons for and against staying in the relationship - as well as confront their own contributions that lead to the relationship crisis. It's aimed at helping the couple reach a clear understanding of which path they are going to take, not asking anyone to change just yet, so it can be a lot less intimidating and more to the point than couples therapy. You can look to find a local therapist providing this service here. That said, I agree with other respondents that if he is deciding to leave, seeking out support for yourself would be incredibly helpful. You may need to accept his decision, but you can certainly feel whatever emotions you have. You are allowed to feel exactly how you feel, and it's likely you'll be sad, or angry or hurt or disappointed or scared, or any combination of any/all of those. Having someone there who can validate those emotions and help you to process the grief that naturally comes with the end of a relationship can be a huge help in finding a place of healing and regaining a sense of self, a sense of hope.
|
او گفت که تلاش خواهد کرد و هرگز این کار را نکرد. نه ماه گذشته و این وضعیت حالم را بدتر میکند. امروز گفت که باید به هر تصمیمی که میگیرد احترام بگذارم. آیا این درست است؟ آیا من باید به تصمیم ترک او احترام بگذارم چون او نمیتواند با آنچه که من میگذرانم کنار بیاید و من را هر شب در حالی که گریه میکنم و نگرانم، اینجا تنها میگذارد؟ او مداوم نظراتش را درباره اینکه میخواهد این مشکل را حل کند، تغییر میدهد.
|
این واقعیت که شما اشاره میکنید او «دائماً در حال تغییر نظرش درباره اینکه آیا میخواهد مسئله را حل کند» است، نشان میدهد که مشاوره تشخیص ممکن است گزینه مناسبی برای هر دوی شما باشد. مشاوره تشخیص پروتکلی برای زوجهایی است که یکی یا هر دو آنها مطمئن نیستند که میخواهند در رابطه بمانند. این نوع مشاوره مختصر است (۱ تا ۵ جلسه) و بهطور عمدی بر کمک به شرکا برای صحبت کردن درباره دلایل خود برای ماندن یا نماندن در رابطه - و همچنین بررسی نقش خودشان که منجر به بحران رابطه شده - تمرکز دارد. هدف آن کمک به زوجها برای دستیابی به درک روشنی از مسیری است که قرار است طی کنند، بدون اینکه از آنها بخواهند که بهزودی تغییر کنند؛ بنابراین میتواند از نظر احساس کمتر ترسناک و موضوعیتر از زوجدرمانی باشد. شما میتوانید در اینجا بهدنبال یک درمانگر محلی باشید که این خدمات را ارائه میدهد. با این حال، من با سایر پاسخدهندگان موافقم که اگر او قصد دارد رابطه را ترک کند، جستجوی حمایت برای خودتان واقعاً مفید خواهد بود. ممکن است لازم باشد تصمیم او را بپذیرید، اما قطعاً میتوانید هر احساسی را که دارید تجربه کنید. شما این حق را دارید که دقیقاً همانطور که احساس میکنید احساس کنید و احتمالاً غمگین، عصبانی، آسیبدیده، ناامید، ترسیده، یا هر ترکیبی از این احساسات خواهید بود. داشتن کسی که بتواند آن احساسات را تأیید کند و به شما کمک کند تا غم و اندوهی را که بهطور طبیعی با پایان یک رابطه ایجاد میشود، پردازش کنید، میتواند کمک بزرگی به یافتن مکانی برای درمان و بازسازی حس خود و امید شما باشد.
|
null |
I've been like this ever since I was in school; back then I transferred to another school. Now I'm thinking about changing my job.
|
There's a quote I love that says, "Wherever you go, there you are" and the book by the same name by Jon Kabat-Zinn may be very helpful for you. The thing about changing things up when they get tough is that they often aren't the things that need changing. The awesome (and challenging) thing about it is that when you work on the internal aspects that may need attention, you can learn to find a sense of centeredness that comes with practicing mindfulness and asking yourself who you really are and want to be. Through this deeper work, you can actually be in the midst of chaos and still feel that calm and peace within yourself. If you look for support in this journey from a counselor or therapist, I'd recommend looking for someone offering Acceptance and Commitment Therapy (ACT) or Mindfulness-Based Cognitive Behavioral Therapy (MCBT). Also helpful may be the online program of Mindfulness Based Stress Reduction (MSBR) found here. There are in-person programs across the country, but this online self-guided version is free and a great resource!
|
من از زمانی که در مدرسه بودم اینطور بودم؛ آن زمان به مدرسه دیگری منتقل شدم. حالا دارم به تغییر شغلم فکر میکنم.
|
نقل قولی وجود دارد که دوستش دارم و میگوید: «هر کجا که بروی، آنجا هستی» و کتابی با همین نام از جان کابات زین ممکن است برای شما بسیار مفید باشد. نکتهای که در مورد تغییر چیزها در زمانهایی که سخت میشوند وجود دارد این است که اغلب آن چیزها نیازی به تغییر ندارند. نکته شگفتانگیز (و چالشبرانگیز) این است که هنگامی که بر جنبههای درونی که ممکن است نیاز به توجه داشته باشند، کار میکنید، قادر خواهید بود حس تمرکز را پیدا کنید که با تمرین ذهنآگاهی و از خود پرسیدن این که واقعاً چه کسی هستید و میخواهید باشید، به دست میآید. از طریق این کار عمیقتر، میتوانید در وسط هرج و مرج نیز آرامش و سکون درون خود را حس کنید. اگر در این سفر به دنبال حمایت از یک مشاور یا درمانگر هستید، توصیه میکنم به دنبال فردی باشید که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) یا درمان شناختی رفتاری مبتنی بر ذهنآگاهی (MCBT) را ارائه میدهد. همچنین ممکن است برنامه آنلاین کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی (MBSR) که در اینجا موجود است، مفید باشد. برنامههای حضوری در سراسر کشور وجود دارند، اما این نسخه آنلاین خودراهنما رایگان است و یک منبع ارزشمند به شمار میآید!
|
null |
I've been like this ever since I was in school; back then I transferred to another school. Now I'm thinking about changing my job.
|
Sometimes changes make sense. It may be helpful to talk to someone who you trust to get a sense of whether the changes that you are making are those that are considered adaptable or important changes that allow us all to grow. Another possibility is that you are changing things in an effort to get away from something that is uncomfortable or difficult. There are many other possibilities along this continuum.I would ask you to consider the following:What is leading you to want to change your job?What feelings are associated with this change? (Happy, sad, scared, anxious/nervous, confused, motivated, etc.)How is the job that you are looking to transfer to going to be better or different? Are the concerns that you have now going to travel with you?If you are hesitating to get another perspective (from trusted friends or family or some sort of career advisor in your area), where is the hesitation coming from?
|
من از زمانی که در مدرسه بودم اینطور بودم؛ در آن زمان به یک مدرسه دیگر منتقل شدم. حالا دارم به تغییر شغلم فکر میکنم.
|
گاهی اوقات تغییرات معنا پیدا میکنند. ممکن است مفید باشد که با فردی که به او اعتماد دارید صحبت کنید تا بفهمید آیا تغییراتی که ایجاد میکنید، تغییرات قابل انطباق یا تغییرات مهمی هستند که به همه ما امکان رشد میدهند. احتمال دیگری که وجود دارد این است که شما در تلاش هستید تا از چیزی که ناراحت کننده یا دشوار است، دور شوید و همه چیز را تغییر دهید. بسیاری از احتمالات دیگر در این پیوستار وجود دارد. از شما میخواهم موارد زیر را در نظر بگیرید: چه چیزی شما را به تغییر شغل ترغیب میکند؟ چه احساسی با این تغییر همراه است؟ (شاد، غمگین، ترسیده، مضطرب/عصبی، گیج، با انگیزه و غیره) شغلی که به دنبال انتقال به آن هستید، چگونه بهتر یا متفاوت است؟ آیا نگرانیهایی که اکنون دارید با شما به آن شغل جدید منتقل خواهد شد؟ اگر در گرفتن دیدگاه دیگری (از دوستان یا خانواده مورد اعتماد یا مشاور شغلی در منطقه خود) تردید دارید، این تردید از کجا ناشی میشود؟
|
null |
For the past four weeks, I've been having nightmares and hearing voices telling me of horrible things. They're not random voices, but rather, the voices of those I care about.
|
I would recommend that you talk with a mental health professional near you about the details so you can have some really specific support for what you are going through.I don't know if you can understand when the voices are saying, but I wonder how you feel about what you are hearing? If the voices are just at night, is it possible that they are part of a nightmare or a dream? If you recall your nightmares, consider writing them down so that you can remember their content and work with a mental health professional to look for patterns.One thing that may help you while you are awake is to try to stay connected to the room you're in. For example, take time to notice your feet on the floor, hips in the chair, and shoulders against the back of the chair. You can also try mindfulness techniques, such as noticing what is around you or changing your breathing patterns. These ideas may help in the meantime prior to having more specific ideas from someone near you.Thanks for reaching out!
|
در چهار هفته گذشته، کابوسهای وحشتناکی دیدهام و صداهایی را میشنوم که از چیزهای ترسناک به من میگویند. این صداها تصادفی نیستند، بلکه صدای افرادی هستند که برایم اهمیت دارند.
|
من پیشنهاد میکنم که با یک متخصص بهداشت روانی در نزدیکیتان درباره جزئیات صحبت کنید تا بتوانید حمایتهای مشخصی برای آنچه که تجربه میکنید، دریافت کنید. نمیدانم وقتی صداها صحبت میکنند شما چه احساسی دارید؛ اما میخواهم بدانم نظر شما در مورد آنچه میشنوید چیست؟ اگر صداها فقط در شب هستند، آیا ممکن است بخشی از یک کابوس یا خواب باشند؟ اگر کابوسهای خود را به یاد میآورید، میتوانید آنها را یادداشت کنید تا محتوای آنها را به خاطر بسپارید و با یک متخصص بهداشت روانی برای جستجوی الگوها کار کنید. یکی از کارهایی که ممکن است در هنگام بیداری به شما کمک کند، تلاش برای حفظ ارتباط با محیط اطرافتان است. برای مثال، زمانی را به احساس پاهایتان بر روی زمین، باسنتان بر روی صندلی و شانههایتان بر روی پشتی صندلی اختصاص دهید. همچنین میتوانید تکنیکهای ذهنآگاهی را امتحان کنید، مانند توجه به آنچه در اطرافتان است یا تغییر الگوهای تنفسیتان. این ایدهها ممکن است در حال حاضر به شما کمک کنند تا قبل از دریافت راهنماییهای مشخصتر از یک فرد نزدیک، احساس بهتری داشته باشید. از تماس شما متشکرم!
|
null |
I am so terrified of having sex anymore because I have been told over and over that sex is dangerous even though me and my partner used both forms of protection. My partner is not happy about this and simply wants more sex, and honestly, I want to give that to her.
|
I would suggest possibly talking with a physician about all the different types of protection. They may be able to help you to know about all of the options that are available.It sounds like your partner is open to understanding your concerns. Perhaps until you have the chance to speak with someone about the effectiveness of different contraception and forms of protection, are either of you open to other forms of engaging in sexual intimacy (without penetration, but with use of vibrators, toys designed for sexual interactions, etc.)?
|
من از داشتن رابطه جنسی دیگر بسیار ترس دارم زیرا بارها و بارها به من گفته شده که رابطه جنسی خطرناک است، حتی اگر من و شریکم از هر دو نوع محافظت استفاده کنیم. شریکم از این وضعیت ناراضی است و فقط میخواهد رابطه جنسی بیشتری داشته باشد، و honestly، من هم میخواهم این را به او بدهم.
|
من پیشنهاد میکنم که احتمالاً با یک پزشک در مورد انواع مختلف روشهای حفاظت گفتگو کنید. آنها ممکن است بتوانند شما را در مورد گزینههای موجود راهنمایی کنند. به نظر میرسد شریک شما مایل است نگرانیهای شما را درک کند. شاید تا زمانی که فرصتی برای صحبت با کسی دربارهٔ اثربخشی روشهای مختلف پیشگیری از بارداری و انواع حفاظت داشته باشید، آیا هردوی شما به بررسی سایر اشکال intimacy جنسی (بدون دخول، اما با استفاده از ویبراتورها، اسباببازیهای طراحی شده برای تعاملات جنسی و غیره) مایلید؟
|
null |
I have cheated on my husband of five years roughly ten times. I pretend we aren't married at my work. Recently, he has caught on, but I lie to cover it. He use to talk to girls online, but I have caught myself constantly having a affair.
|
It may be helpful to have this emotionally impactful conversation in the context of couples therapy.Whether or not you should get a divorce is not the first question that comes to mind for me, but more along the lines of do you want to be together and what kind of relationship do you want to create?For some people, polyamorous relationships (those involving more than two people) are acceptable. This does not work for everyone, but if each of you agree that that is okay, it may work for you and your husband. If it is something that you are both open to, it is often beneficial to have more than one discussion about the details of what is acceptable for each of you.If you want to be devoted only to each other, what does that lifestyle look like for each of you? What can you start or stop doing right now to move your relationship in that direction?Neither of you can make the other partner change. That does not mean you cannot talk about what each of your goals are together and support each other in working toward those goals you have for yourselves.Sometime having discussions like these is easier when there is a structure and/or someone in the room (like a therapist) who can help keep the conversation on topic and work on having each of you communicate in a way that expresses your wants, wishes, and desires in a way that is not blaming of your partner.If either of you wants a divorce, that could be part of the discussion. Divorce is not the only choice here, depending upon what each of you wants and is willing to accept, learn, and grow from as it relates to yourself and your partner.
|
من تقریباً ده بار به شوهر پنج سالهام خیانت کردهام. در محل کارم وانمود میکنم که ازدواج نکردهایم. اخیراً او متوجه شده است، اما برای پوشاندن آن دروغ میگویم. او قبلاً با دختران آنلاین صحبت میکرد، اما من خودم را درگیر کردهام و دائماً در حال داشتن رابطه نامشروع هستم.
|
ممکن است انجام این مکالمه احساسی و تأثیرگذار در زمینه زوجدرمانی مفید باشد. اینکه آیا باید طلاق بگیرید یا نه، اولین سؤالی نیست که به ذهن من میرسد، بلکه بیشتر در زمینه این است که آیا میخواهید با هم باشید و چه نوع رابطهای را میخواهید بسازید. برای برخی افراد، روابط چندعشقی (روابطی که شامل بیش از دو نفر میشود) قابل قبول است. این روابط برای همه مناسب نیست، اما اگر هر یک از شما با این موضوع موافق باشید، ممکن است برای شما و شوهرتان کارساز باشد. اگر این موضوع مورد علاقه هر دوی شماست، مفید است که در مورد جزئیات آنچه برای هر یک از شما قابل قبول است، چندین بار بحث کنید. اگر میخواهید فقط به یکدیگر اختصاص یابید، آن سبک زندگی برای هر یک از شما چگونه خواهد بود؟ چه کارهایی را میتوانید هماکنون شروع یا متوقف کنید تا رابطهتان را به آن سمت هدایت کنید؟ هیچ یک از شما نمیتواند تغییرات لازم را در شریک خود اجبار کند، اما این بدین معنا نیست که نمیتوانید در مورد اهداف هر یک از شما صحبت کنید و از یکدیگر در راستای رسیدن به اهداف فردیتان حمایت کنید. گاهی اوقات، برگزاری چنین بحثهایی وقتی که یک ساختار و یا شخصی (مانند یک درمانگر) در اتاق حاضر است، آسانتر میشود، زیرا آنها میتوانند کمک کنند تا گفتگو در موضوع اصلی بماند و به هریک از شما آموزش دهند که خواستهها و آرزوهایتان را به روشی که شریکتان را سرزنش نکند، بیان کنید. اگر یکی از شما میخواهد طلاق بگیرد، این میتواند بخشی از گفتگو باشد. طلاق تنها گزینه موجود نیست و بستگی به این دارد که هر یک از شما چه میخواهید و مایلید چه مسیری را بپذیرید، بیاموزید و رشد کنید، بهویژه در ارتباط با خودتان و همسرتان.
|
null |
How can I get to a place where I can be content from day to day?
|
One thing that comes to mind is making a list of some things that happen each day. It could be that there are things that are affecting how upset you are, but because so many other things are going on, you may not notice.Another idea to try is to keep a list for a month of one good thing that happened each day. This way, when you're having a rough day, you have a list to think of and take a look at.Are you eating and sleeping in ways that are typical for you (typically at least two meals per day and roughly 8 hours of sleep that night (may be different depending on your age)? These two ideas are closely related to changes in your mood.From where do you have support? Friends or family?Can you take 5 or 10 minutes per day to do something that you enjoy?If you think back to the last time that you felt "content," what was contributing to that?Another possibility is to try to be mindful of things that you do every day. For example, rather than eating a turkey sandwich as fast as possible on your lunch break, consider actually tasting it and enjoying it. Also consider giving yourself praise for doing something well. For example, when you finish your paperwork, take a moment to notice that and maybe reward yourself by checking your e-mail, reading five pages of a book, or something else that can be done quickly before you get back to your next task.
|
چگونه میتوانم به جایی برسم که بتوانم هر روز احساس رضایت کنم؟
|
چیزی که به ذهن میرسد تهیه فهرستی از برخی از اتفاقات روزانه است. ممکن است عواملی وجود داشته باشند که بر میزان ناراحتی شما تأثیر بگذارند، اما از آنجا که چیزهای دیگری نیز در حال وقوعاند، ممکن است متوجه نشوید. ایده دیگری که میتوانید امتحان کنید، نگهداری یک فهرست برای یک ماه از یک اتفاق خوب است که هر روز رخ میدهد. به این ترتیب، زمانی که روز سختی را پشت سر میگذارید، فهرستی دارید که میتوانید به آن فکر کنید و به آن نگاهی بیندازید. آیا به شیوههایی که برای شما معمول است (معمولاً حداقل دو وعده غذایی در روز و تقریباً ۸ ساعت خواب در شب (که ممکن است بسته به سن شما متفاوت باشد)) غذا میخورید و میخوابید؟ این دو ایده به شدت با تغییرات خلق و خوی شما ارتباط دارند. از کجا حمایت دریافت میکنید؟ از دوستان یا خانواده؟ آیا میتوانید ۵ یا ۱۰ دقیقه در روز برای انجام کاری که از آن لذت میبرید، اختصاص دهید؟ اگر به آخرین باری که احساس "رضایت" کردید فکر کنید، چه عواملی به آن کمک کرده بودند؟ یک امکان دیگر این است که به کارهایی که هر روز انجام میدهید، توجه داشته باشید. برای مثال، به جای اینکه در زمان استراحت ناهار، ساندویچ بوقلمون را سریع بخورید، سعی کنید واقعاً آن را بچشید و از آن لذت ببرید. همچنین میتوانید پس از انجام دادن یک کار به خودتان تبریک بگویید. برای مثال، وقتی کارهای اداریتان را به پایان میرسانید، لحظهای وقت بگذارید تا به این موفقیت توجه کنید و شاید خودتان را با چک کردن ایمیل، خواندن پنج صفحه از یک کتاب، یا انجام دادن کار دیگری که به سرعت انجام میشود، پاداش دهید قبل از اینکه به کار بعدیتان برگردید.
|
null |
I have anxieties about everyday stressors, i.e. finances, work, relationships, kids, and maintaining a household.
|
Something to remember about anxiety is that it's a useful and necessary response to stressors, and we all have a level of anxiety that falls somewhere on the spectrum from very slight to very overwhelming. Anxiety is our brain's way of prompting us to deal with the stress in our lives by getting us geared up for action. Some helpful ways of managing anxiety are actually very simple. The first I'd recommend is a calm breathing technique - breathe in for 4-5 seconds, and then out for 7-8 seconds. Try to repeat this for 3-5 minutes. Another suggestion is to pay closer attention in the moments you feel the physical symptoms of anxiety and see if you can describe - without judging - the sensations to yourself. Try to be very specific, such as "my palms are feeling very sweaty, and I can feel the slight tightness and fluttering in my belly of the butterflies." Then try to sit with these sensations without deciding if they are good or bad - just experiencing them as intentionally as possible. Combining the calm breathing with this technique can also be very helpful. If you feel that these techniques don't help and your anxiety about everyday stressors are inhibiting you from being able to engage in life the way you want to, then I'd highly recommend going for an assessment or even just consultation with a professional. This professional can help you determine if therapy/counseling would be helpful for you to develop additional skills for managing those interfering anxiety symptoms.
|
من در مورد استرسهای روزمره، مانند مسائل مالی، کار، روابط، فرزندان، و مدیریت خانه اضطراب دارم.
|
چیزی که باید در مورد اضطراب به خاطر بسپاریم این است که این یک پاسخ مفید و ضروری به عوامل استرسزا است و همه ما سطحی از اضطراب داریم که در طیفی از بسیار خفیف تا بسیار طاقتفرسا قرار میگیرد. اضطراب روشی است که مغز ما را ترغیب میکند تا با آمادهسازی ما برای اقدام، با استرسهای زندگی کنار بیاییم. برخی از روشهای مفید برای مدیریت اضطراب در واقع بسیار ساده هستند. اولین موردی که توصیه میکنم، تکنیک تنفس آرام است؛ ۴-۵ ثانیه نفس بکشید و سپس ۷-۸ ثانیه نفس را بیرون دهید. سعی کنید این کار را برای ۳-۵ دقیقه تکرار کنید. پیشنهاد دیگر این است که در لحظاتی که علائم فیزیکی اضطراب را احساس میکنید، توجه بیشتری داشته باشید و ببینید آیا میتوانید بدون قضاوت، احساسات را برای خود توصیف کنید. سعی کنید بسیار دقیق باشید، مثلاً بگویید: "کف دستهایم به شدت عرق کرده و احساس سفتی و بالزدن جزئی را در شکم خود دارم." سپس سعی کنید با این احساسات بنشینید بدون اینکه تصمیم بگیرید که خوب یا بد هستند؛ فقط تا حد امکان آنها را بهطور آگاهانه تجربه کنید. ترکیب تنفس آرام با این تکنیک نیز میتواند مفید باشد. اگر احساس میکنید که این تکنیکها کمکی نمیکنند و اضطراب شما در مورد استرسهای روزمره مانع از آن میشود که بتوانید به شیوهای که میخواهید در زندگی شرکت کنید، توصیه میکنم برای ارزیابی یا حتی مشاوره با یک متخصص کمک بگیرید. این متخصص میتواند به شما کمک کند تا تعیین کنید آیا درمان یا مشاوره برای توسعه مهارتهای اضافی برای مدیریت علائم مزاحم اضطرابی به شما کمک خواهد کرد یا نه.
|
null |
I have bipolar disorder, paranoid personality disorder, posttraumatic stress disorder, anxiety and obsessive-compulsive disorder. I last self-harmed a week ago. When I am stressed, overwhelmed, hurt, or angry, the urge to self-harm is all I can think of. I am trying to seek help.
|
Seeking professional help does not mean that you will necessarily be admitted into an inpatient setting - though to be honest, that can become an option if you feel unsafe or if you are unable to plan for safety. However, many clients who struggle with self-harm can find help in outpatient settings - particularly those which offer a treatment called Dialectical Behavioral Therapy (DBT). Looking for a DBT professional or group therapy setting may be particularly helpful, but a skilled professional can help you to figure out how to identify other options even when you are experiencing overwhelming emotions. Without knowing your location, I also recommend searching to find your local helpline or suicide prevention hotline. The volunteers on the other end of the line can be very helpful even if your intention is not suicide and they are likely also to be able to connect you with resources in your area. Calling into the helpline may also be a first step alternative to self-harming when you're feeling overwhelmed.
|
من اختلال دوقطبی، اختلال شخصیت پارانوئید، اختلال استرس پس از سانحه، اضطراب و اختلال وسواس فکری-اجباری دارم. آخرین بار یک هفته پیش به خود آسیب زدم. وقتی تحت استرس هستم، غرق در مشکلات، آسیبدیده یا عصبانی هستم، تنها چیزی که به آن فکر میکنم، میل به خودآزاری است. در حال تلاش برای دریافت کمک هستم.
|
جستجوی کمک حرفهای به این معنا نیست که لزوماً وارد یک مرکز بستری خواهید شد - هرچند که صادقانه بگویم، اگر احساس ناامنی میکنید یا نمیتوانید برای تامین ایمنی خود برنامهریزی کنید، این گزینه ممکن است پیش بیاید. با این حال، بسیاری از مراجعانی که با خودآزاری دست و پنجه نرم میکنند، میتوانند در محیطهای سرپایی کمک بگیرند، بهویژه آنهایی که درمانی به نام رفتاردرمانی دیالکتیکی (DBT) ارائه میدهند. جستجوی یک متخصص DBT یا محیط درمانی گروهی میتواند بسیار مفید باشد، اما یک متخصص ماهر میتواند به شما کمک کند تا مشخص کنید چگونه میتوانید گزینههای دیگری را شناسایی کنید، حتی زمانی که احساسات طاقتفرسا را تجربه میکنید. بدون دانستن موقعیت مکانی شما، به شما توصیه میکنم که برای یافتن خط کمک محلی یا خط تلفن پیشگیری از خودکشی جستجو کنید. داوطلبان آن طرف خط میتوانند بسیار مفید باشند، حتی اگر هدف شما خودکشی نباشد و احتمالاً میتوانند شما را با منابع موجود در منطقهتان مرتبط کنند. تماس با خط کمک همچنین ممکن است اولین گام جایگزینی برای خودآزاری باشد، زمانی که احساس فشار میکنید.
|
null |
I've been like this ever since I was in school; back then I transferred to another school. Now I'm thinking about changing my job.
|
Many times when things become difficult to manage, is because we are getting out of our comfort zone, so we seek growth and change. Coping with the difficulties does make you more resilient and helps you to build the confidence you need to solve problems in the future. Now I wonder: are things getting tough in a way that you are not able to resolve them? Do you need to move or change to save yourself or prevent any harm? If so, it is OK to know when to remove ourselves form situations that harm us more than helping us. On the other hand, are the things getting tough because you need to learn a new skill? If so, how can you learn them and is there someone who can help you overcome this challenge? I help my clients to identify their strengths and areas where they can achieve growth, things like polishing up your resume and evaluate new job opportunities could help you discover a new you.If you would like to engage in counseling, I am licensed in Texas and Puerto Rico, you can contact me at 787-466-5478. Cada vez que las cosas se ponen difíciles, hago cambios en mi vida.He sido así desde que estaba en la escuela; antes me transfería de escuela. Ahora pienso cambiar de trabajo.Muchas veces cuando las situaciones se tornan en difíciles de manejar, es porque nos sacan de nuestra zona de comodidad, con el propósito de buscar el cambio y el crecimiento. Manejar las dificultades si te vuelve más resistente, y desarrolla tu autoestima para que puedas resolver problemas en el futuro. Ahora, te pregunto: ¿se están poniendo las cosas difíciles al punto que no puedes manejarlas? ¿Necesitas removerte de la situación para evitar que te hagan daño? Si es así, entonces está bien reconocer cuando nos debemos remover de una situación dañina que nos daña más de lo que nos permite crecer. O por el otro lado, ¿Se están poniendo las cosas difíciles porque necesitas a prender una nueva destreza? Si es así, ¿cómo puedes aprender esa destreza y quien te puede ayudar?Ayudo a mis clientes a identificar sus fortalezas y áreas de crecimiento, el actualizar y pulir tu resume junto con explorar opciones de empleo, te puede llevar a descubrir nuevos talentos en ti.Si te gustaría hacer una cita, soy Consejera Profesional Licenciada en Texas y en Puerto Rico, llama al 787-466-5478.
|
من از زمانی که در مدرسه بودم اینطور بودهام؛ آن موقع به یک مدرسه دیگر منتقل شدم. حالا در حال فکر کردن به تغییر شغلم هستم.
|
بسیاری از اوقات زمانی که مدیریت مشکلات دشوار میشود، به این دلیل است که ما از منطقه راحتی خود خارج میشویم و در جستجوی رشد و تغییر هستیم. کنار آمدن با چالشها باعث میشود که شما انعطافپذیرتر شوید و اعتماد به نفسی را که برای حل مشکلات آینده نیاز دارید، بسازید. حالا از شما میپرسم: آیا اوضاع به نقطهای رسیده که شما قادر به حل آن نیستید؟ آیا نیاز دارید که از وضعیت کنونی خارج شوید تا از آسیب جلوگیری کنید؟ اگر اینطور است، مهم است که بدانیم چه زمانی باید خود را از موقعیتهایی که بیشتر از کمک کردن، به ما آسیب میزنند، خارج کنیم. از سوی دیگر، آیا اوضاع به خاطر نیاز به یادگیری یک مهارت جدید دشوار شده است؟ اگر چنین است، چه طور میتوانید آن را بیاموزید و آیا کسی هست که بتواند در غلبه بر این چالش به شما کمک کند؟ من به مشتریانم در شناسایی نقاط قوت و زمینههای رشد کمک میکنم، و فعالیتهایی مانند بهروز رسانی و بهبود رزومه و بررسی گزینههای شغلی جدید میتواند به شما کمک کند تا استعدادهای جدیدی در خود کشف کنید. اگر تمایل دارید مشاوره دریافت کنید، من در تگزاس و پورتوریکو مجوز دارم و میتوانید با شماره 787-466-5478 با من تماس بگیرید.
هر بار که اوضاع دشوار میشود، من تغییراتی در زندگیام ایجاد میکنم. این از زمانی که در مدرسه بودم همینطور بوده؛ قبلاً مدرسهام را عوض میکردم. حالا فکر میکنم شغلم را عوض کنم. بسیاری از مواقع وقتی اوضاع به شدت دشوار میشود، به این دلیل است که ما از منطقه راحتیمان خارج میشویم و در جستجوی تغییر و رشد هستیم. مدیریت این دشواریها باعث میشود که شما انعطافپذیرتر شوید و اعتماد به نفستان را برای حل مشکلات آینده تقویت کند. حال، از شما میپرسم: آیا اوضاع به قدری دشوار شده که نمیتوانید آن را مدیریت کنید؟ آیا نیاز دارید که از موقعیتتان خارج شوید تا از آسیب جلوگیری کنید؟ اگر اینطور است، مهم است که بدانید چه زمانی باید از موقعیتهای مضر فاصله بگیرید. یا آیا اوضاع به خاطر نیاز شما به یادگیری یک مهارت جدید سخت شده است؟ اگر چنین است، چگونه میتوانید این مهارت را بیاموزید و چه کسی میتواند به شما کمک کند؟ من به مشتریانم کمک میکنم تا نقاط قوت و زمینههای رشد خود را شناسایی کنند. بهروزرسانی و بهبود رزومه شما و بررسی گزینههای شغلی جدید میتواند به کشف تواناییهای جدیدتان کمک کند. اگر مایل به تعیین وقت مشاوره هستید، من به عنوان مشاور حرفهای مجاز در تگزاس و پورتوریکو در دسترس هستم. با شماره 787-466-5478 تماس بگیرید.
|
null |
I have suffered many things at home and school. We never went to the doctor to diagnose depression or anything like that, but I always feel like a part of my heart is missing. I try to fill it in with objects or, in this case, a woman.
|
There are a lot of ways to look at this. It sounds as if there is a part of you that is looking for support. I wonder what it is that you feel when you're not in a relationship?Because of the way you asked the question, I'm getting the impression that you are referring to romantic relationships. I wonder if you have close friendships that could form a network to help with this when you are not romantically involved with someone. Even when you are in a relationship with a romantic partner, having friends is still an important element.I wonder if you could also notice what changes for you inside of yourself (as far as emotions) when you move from not being in a relationship to being in one.Perhaps you could take a look at what you value about yourself.In general, it is natural for people to want to be in relationships with others (in this case, relationship has many meanings and degrees). Most of us enjoy sharing elements of our days, thoughts, feelings, etc. with someone else who we trust and care about – also hoping they care about us in return.
|
من در خانه و مدرسه سختیهای زیادی کشیدهام. هرگز برای تشخیص افسردگی یا مسائل مشابه به پزشک مراجعه نکردیم، اما همیشه احساس میکنم بخشی از قلبم گم شده است. تلاش میکنم آن را با اشیاء یا در این مورد، یک زن پر کنم.
|
راههای زیادی برای بررسی این موضوع وجود دارد. به نظر میرسد بخشی از شما به دنبال حمایت است. کنجکاوم بدانم وقتی در رابطه نیستید چه احساسی دارید؟ با توجه به نحوه پرسیدن سوال، این تصور به من دست میدهد که شما به روابط عاشقانه اشاره میکنید. آیا دوستی نزدیک دارید که بتواند در زمانهایی که با کسی رابطه عاشقانهای ندارید، به شما کمک کند؟ حتی زمانی که در رابطهای با یک شریک عاشقانه هستید، داشتن دوستان هنوز یک عنصر مهم است. آیا میتوانید متوجه شوید که چه تغییراتی در احساسات شما ایجاد میشود وقتی از عدم حضور در یک رابطه به بودن در یک رابطه منتقل میشوید؟ شاید بتوانید نگاهی به ارزشهایی که برای خود در نظر دارید بیندازید. به طور کلی، طبیعی است که مردم بخواهند با دیگران ارتباط برقرار کنند (که در اینجا، مفهوم رابطه معانی و درجات متفاوتی دارد). بسیاری از ما از به اشتراک گذاشتن جنبههایی از روز، افکار و احساسات با شخص دیگری که به او اعتماد داریم و برایش اهمیت قائلیم لذت میبریم و همچنین امیدواریم که او نیز به ما اهمیت بدهد.
|
null |
A year ago, the love of my life left me and never looked back. Our son was two months old at the time and it broke my heart. I miss her so much and can't seem to get over being so heartbroken.
|
I recognize that you say you are missing being with the love of your life. At the same time, I don't understand whether you are able to see your son. I'm curious as to the relationship dynamic between you and your son's mother.When you say that she "never looked back," I imagine you are conveying that getting back together is not something that she is interested in.I would suggest that you talk with a therapist and your local area so that you have the ability to discuss the loss of this person who you love so much. Most people think of grief related to the loss of someone who has died, But it also applies to people who have a significant loss, whether that is a relationship, a job, or any number of other things.In the meantime, try finding something about yourself that you value and can focus on.
|
یک سال پیش، عشق زندگیام مرا ترک کرد و هرگز به گذشته نگاه نکرد. پسرمان در آن زمان دو ماهه بود و این موضوع دل مرا شکست. خیلی برایش دلتنگم و به نظر نمیرسد بتوانم از این دلشکستگی عبور کنم.
|
تشخیص میدهم که میگویید دلتنگ بودن با عشق زندگیتان شدهاید. اما در عین حال، نمیدانم آیا قادر به دیدن پسرتان هستید یا نه. در مورد پویایی رابطه بین شما و مادر پسرتان کنجکاو هستم. وقتی میگویید او "هرگز به عقب نگاه نکرده است"، تصور میکنم منظور شما این است که او تمایلی به جبران رابطه ندارد. به شما پیشنهاد میکنم با یک درمانگر در منطقهتان صحبت کنید تا بتوانید در مورد از دست دادن این فردی که بسیار دوستش دارید، گفتگو کنید. بیشتر مردم غم و اندوه ناشی از فقدان کسی که فوت کرده است را در نظر میگیرند، اما این احساس همچنین شامل افرادی میشود که یکی از چیزهای مهم را از دست میدهند، چه رابطه، شغل یا هر چیز دیگر. در این بین، سعی کنید چیزی در مورد خود پیدا کنید که برایتان ارزشمند باشد و بتوانید روی آن تمرکز کنید.
|
null |
I stress over everything. If I don't have enough "quality time" with my boyfriend, I start to feel resentment towards him. He has three children, and they are great kids, but I find we don't have much time together. I break down easily and find myself depressed.
|
Everyone has some level of anxiety - it's what helps us respond to stressors in our lives and clues us into the fact that we need to respond to something going on. However, if you're feeling overwhelmed by racing thoughts, feeling like you spend a lot of energy worrying about something specific or even pretty much anything at all, and you're starting to find that it's getting in your way when it comes to living your life the way you want, then I'd suggest seeing a counselor or therapist for an assessment for anxiety. Your other concerns, though, seem pretty "normal" for someone who is in a relationship with a partner who has children. As a married stepmother, I've been there, and as a therapist, I can tell you that the boundaries and communication skills you have in your relationships need to be healthy for you to feel healthy. Finding some support from a group of others whose partners have children might be really helpful - being able to hear from others that you aren't alone in feeling like this can really lighten the load, and they might have some good ideas for handling certain situations. Another option is to find a counselor or therapist who has experience working with step/blended family dynamics - because even if you're not officially married, those dynamics come into play whenever there are kids from another relationship involved. You may even consider couples counseling so that both of you can learn to talk about your relationship needs and concerns in a way that will encourage connection and strengthen your sense of partnership.
|
من به خاطر همه چیز استرس دارم. اگر "وقت با کیفیت" کافی با دوست پسرم نداشته باشم، شروع به احساس رنجش نسبت به او میکنم. او سه فرزند دارد که بچههای فوقالعادهای هستند، اما متوجه میشوم که زمان زیادی را با هم نمیگذرانیم. من به راحتی دچار بحران میشوم و احساس افسردگی میکنم.
|
هرکسی سطحی از اضطراب دارد - این چیزی است که به ما کمک میکند تا به عوامل استرسزا در زندگی خود پاسخ دهیم و به ما گوشزد میکند که نیاز داریم به چیزی که در حال وقوع است واکنش نشان دهیم. با این حال، اگر احساس میکنید تحت فشار افکار سریع و متوالی قرار دارید، و انرژی زیادی را صرف نگرانی در مورد موضوع خاصی یا حتی تقریباً هر چیزی میکنید، و این اضطراب شروع به مداخله در زندگی شما میکند و مانع از داشتن زندگیای میشود که میخواهید، پیشنهاد میکنم برای ارزیابی اضطراب به یک مشاور یا درمانگر مراجعه کنید. نگرانیهای دیگر شما، با این حال، برای کسی که در رابطه با شریکی که فرزند دارد، بسیار "عادی" به نظر میرسد. به عنوان یک نامادری متاهل، من در چنین موقعیتی بودهام و به عنوان یک درمانگر، میتوانم بگویم که مرزها و مهارتهای ارتباطی در روابط باید سالم باشند تا شما احساس سلامتی کنید. پیدا کردن حمایت از گروهی از دیگران که شرکای آنها فرزند دارند، واقعاً میتواند مفید باشد - شنیدن این که شما تنها نیستید میتواند بار را واقعاً سبک کند و آنها ممکن است ایدههای خوبی برای مدیریت برخی موقعیتها داشته باشند. گزینه دیگری که میتوانید در نظر بگیرید پیدا کردن مشاور یا درمانگری است که تجربه کار با دینامیک خانوادههای ناتنی/ترکیبی را داشته باشد - زیرا حتی اگر به طور رسمی ازدواج نکرده باشید، این دینامیکها هنگامی که فرزندانی از یک رابطه دیگر در کار باشند، به وجود میآیند. شما حتی میتوانید مشاوره زوجین را در نظر بگیرید تا هر دوی شما بیاموزید که چگونه در مورد نیازها و نگرانیهای ارتباطی خود به گونهای صحبت کنید که ارتباط را تقویت کرده و حس شراکت شما را تقویت کند.
|
null |
I have been with my boyfriend for more than a year. He recently got a new job and travels a lot. I’m not used to him being gone all the time. I feel as though he has forgotten about me because he does not talk with me as much and doesn’t keep me up to date on everything that he does throughout the day, which he used to.
I feel lost, sad and unwanted. This is really a tough new challenge. I just want to break up with him, but I love him so much. I don’t know why he is acting this way lately. I believe I have separation anxiety. Is there anything that I can do to help me cope with this while he is out of town?
|
Relationships at any amount of distance can be so hard! It makes sense that you are encountering more anxiety than usual given that major change in your relationship. And you're right that being separated from our partners can heighten our insecurities and worries about not only our relationship security but about our partner's interest. Have you talked with your boyfriend about this struggle you're feeling? It can be hard to have this kind of conversation without triggering a sense of blame and subsequent defensiveness in our partners, but it really is possible. If you have any concerns about being able to do this, then a session or two with a local counselor or therapist might be really helpful - and it really can be just about finding the way to share what you're feeling.As far as coping with anxiety, there are a lot of options but I highly recommend an app called Self-Help for Anxiety Management. There's so much good information in this app to help you learn to pay attention to what kinds of thoughts are helpful or unhelpful, and there are also lots of activities for calming down and decreasing the intensity of that anxiety. The best part is, it's free!
|
من بیش از یک سال است که با دوستپسرم هستم. او اخیراً شغل جدیدی پیدا کرده و سفرهای زیادی میکند. من به این که او همیشه نباشد عادت ندارم. احساس میکنم او مرا فراموش کرده است، زیرا دیگر آنقدر که قبلاً با من صحبت میکرد ارتباط برقرار نمیکند و من را در جریان تمام کارهایی که در طول روز انجام میدهد، قرار نمیدهد.
احساس گمگشتگی، غم و ناخواسته بودن میکنم. این واقعاً یک چالش جدید سخت است. میخواهم از او جدا شوم، اما او را بسیار دوست دارم. نمیدانم چرا او اینگونه رفتار میکند. فکر میکنم که اضطراب جدایی دارم. آیا کاری هست که بتوانم انجام دهم تا در زمانی که او خارج از شهر است با این احساسات کنار بیایم؟
|
روابط در هر فاصلهای میتواند بسیار دشوار باشد! منطقی است که با توجه به تغییر عمدهای که در رابطهتان رخ داده، بیش از حد معمول با اضطراب مواجه هستید. و شما درست میفرمایید که جدایی از شرکایمان میتواند ناامنیها و نگرانیهایمان را نه تنها در مورد امنیت رابطه، بلکه در مورد علاقه شریکمان نیز افزایش دهد. آیا با دوست پسرتان در مورد این چالشی که احساس میکنید صحبت کردهاید؟ ممکن است برقراری چنین گفتگوهایی بدون ایجاد حس سرزنش و تدافعی شدن در طرف مقابل دشوار باشد، اما واقعاً ممکن است. اگر در مورد تواناییتان برای انجام این کار نگران هستید، یک یا دو جلسه با یک مشاور یا درمانگر محلی میتواند واقعاً مفید باشد و این گفتگو میتواند به یافتن راهی برای به اشتراک گذاشتن احساساتتان کمک کند. در مورد مقابله با اضطراب، گزینههای زیادی وجود دارد، اما من به شدت یک اپلیکیشن به نام "Self-Help برای مدیریت اضطراب" را توصیه میکنم. این اپلیکیشن حاوی اطلاعات بسیار خوبی است که به شما کمک میکند یاد بگیرید به چه نوع افکاری توجه کنید که مفید یا مضر هستند، و همچنین فعالیتهای زیادی برای آرامسازی و کاهش شدت اضطرابتان دارد. بهترین قسمت این است که رایگان است!
|
null |
I have cheated on my husband of five years roughly ten times. I pretend we aren't married at my work. Recently, he has caught on, but I lie to cover it. He use to talk to girls online, but I have caught myself constantly having a affair.
|
Clearly you seem interested in being other people, and you are also concerned about your husband being unfaithful online. But it seems like there is something that keeps you with your husband. And I have so many questions for you: What are you looking for outside of your marriage? Are you willing to give that up if your husband is not able to provide it? Do you want to stay together and make it work? Do you want to open the lines of communication with your husband, so you could analyze the situation together?I suggest attending couple’s therapy or even couple’s mediation to assess and discuss where you want to go whit your relationship. It will also help to establish healthy lines of communication, where you could express the pros and cons of the relationship, analyze if you are willing to work to stay together, or have some closure and process a separation. I provide a combination of counseling and mediation in couple's therapy, you can call 787466-5478 to make an appointment.¿Deberé divorciarme?Le he sido infiel a mi esposo al menos diez veces en los últimos cinco años. En el trabajo pretendo que no soy casada. Recientemente se fijo, pero mentí para cubrirlo. El hablaba con mujeres por el internet, pero yo he tenido varias aventuras.Claramente tu estas interesada en ver a otras personas, y estas preocupada de que tu esposo haya sido infiel. Pero al parecer hay algo que aun sostiene la relación. Tengo varias preguntas para ti: ¿Que estas buscando fuera de tu matrimonio? ¿Estás dispuesta a dejar lo que encuentras fuera del matrimonio, si tu esposo no puede dártelo? ¿Quieres quedarte con él y hacerlo funcionar? ¿Te gustaría abrir las líneas de comunicación con tu esposo, para que puedan analizar su relación?Les sugiero hacer terapia de pareja o inclusive mediación, para asesar y discutir a donde quieres llegar con tu relación. También les ayudaría a re-establecer líneas de comunicación de manera que puedan expresar los pros y contras de estar juntos, ver si pueden trabajar para mejorar su matrimonio o partir amigablemente. En mi consultorio proveo una combinación de consejería de pareja y mediación, puede llamar al 787-466-5478 para una cita.
|
من تقریباً ده بار به شوهرم که پنج سال است با هم هستیم خیانت کردهام. در محل کارم وانمود میکنم که ازدواج نکردهام. اخیراً او متوجه شده است، اما من دروغ میگویم تا آن را پنهان کنم. او قبلاً با دختران آنلاین صحبت میکرد، اما من متوجه شدهام که به طور مداوم در رابطه نامشروع هستم.
|
به وضوح به نظر میرسد که شما به دیگران علاقهمند هستید و همچنین نگران خیانت همسرتان در فضای مجازی هستید. اما به نظر میرسد چیزی وجود دارد که شما را هنوز با شوهرتان نگه میدارد. من سوالات زیادی از شما دارم: خارج از ازدواجتان به دنبال چه چیزی هستید؟ اگر شوهرتان نتواند آن را برای شما تأمین کند، آیا حاضرید آن را رها کنید؟ آیا میخواهید با هم بمانید و مشکلاتتان را حل کنید؟ آیا مایلید خطوط ارتباطی را با همسرتان باز کنید تا بتوانید وضعیت را با هم بررسی کنید؟ من پیشنهاد میکنم در جلسات زوجدرمانی یا حتی میانجیگری زوجها شرکت کنید تا ارزیابی کنید و درباره اینکه میخواهید به کجا بروید، صحبت کنید. این همچنین به ایجاد خطوط سالم ارتباطی کمک میکند که در آن بتوانید مزایا و معایب رابطه را بیان کنید و بررسی کنید که آیا میخواهید برای حفظ رابطهتان تلاش کنید یا به جدایی فکر کنید. من ترکیبی از مشاوره و میانجیگری در زوجدرمانی ارائه میدهم. میتوانید برای تعیین وقت با شماره 787-466-5478 تماس بگیرید.
آیا باید طلاق بگیرم؟ من در پنج سال گذشته حداقل ده بار به شوهرم خیانت کردهام. در محل کار وانمود میکنم که متأهل نیستم. اخیراً او متوجه شد، اما من برای پوشاندن آن دروغ گفتم. او با زنان از طریق اینترنت صحبت میکرد، اما من چندین رابطه داشتهام. به وضوح مشخص است که شما به دیدن دیگران علاقه دارید و نگران خیانت همسرتان هستید. اما به نظر میرسد هنوز چیزی وجود دارد که رابطهتان را حفظ میکند. من سوالاتی برای شما دارم: شما در جستجوی چه چیزی خارج از ازدواجتان هستید؟ آیا حاضرید چیزهایی را که در خارج از ازدواج پیدا میکنید، اگر شوهرتان قادر به تأمین آنها نباشد، رها کنید؟ آیا میخواهید با او بمانید و رابطهتان را بهبود ببخشید؟ آیا میخواهید خطوط ارتباطی را با شوهرتان باز کنید تا بتوانید رابطهتان را تحلیل کنید؟ همچنین به آنها کمک میکند که خطوط ارتباطی را بهبود بخشند تا بتوانند مزایا و معایب بودن در کنار یکدیگر را ابراز کنند و ببینند آیا میتوانند برای بهبود ازدواجشان کار کنند یا به شکل دوستانه جدا شوند. من در مطبم ترکیبی از مشاوره زوجی و میانجیگری ارائه میدهم. میتوانید برای تعیین قرار ملاقات با شماره 787-466-5478 تماس بگیرید.
|
null |
I’m a man, and I’m soon to be married. I have been messing around with other men on the side. It started as a once in a while thing, but it’s been happening a lot. I don't know what to do.
|
Hello, and thank you for your question. When faced with these kinds of difficult challenges, I usually encourage people to look to their values for help in determining what their behavior should be. Indeed, it is usually when our behaviors conflict with our values that we don't feel very content with our lives. Perhaps you can take some time to think through a couple of these questions: What kind of person do I want to be deep in my heart? What kind of character do I want to have when in public and in my private world when nobody is watching? How would I want others to describe me? Let's say that you want others to see you as being authentic, and YOU also value authenticity as something you want to live by. You may feel like this value is currently at odds with the behaviors you are engaging in right now. That you are not being the person that you really are deep in your heart. This is not an unusual struggle when it comes to sexual behavior and sexual orientation. So please, try not to feel alone. We all know quite well how unacceptable it may be to be seen as gay, lesbian, bisexual, etc. And I am not just talking about being unaccepted by others, but a person may have a VERY hard time accepting themselves. Thinking about your values and living a life based on them can bring a lot of freedom, but I won't lie, it can also bring a lot of pain at the same time. For example, someone with the value of living authentically may decide they have to tell others who they are and what they stand for, even if that means people may disapprove. That may cause a lot of pain, but it may also come with a sense of freedom to live a life based on honesty and authenticity. It may be helpful to find a counselor who is trained in affirmative therapy, which is recommended for people who are navigating their sexual behaviors and figuring out what is right for them. I would also sit down and think through some of the questions above and consider what your values are... both as an individual and as someone's fiancé.Above all, I wish you well in this journey. Robin J. Landwehr, DBH, LPC, NCC
|
من یک مرد هستم و به زودی ازدواج میکنم. من با مردان دیگری در کنارم درگیر شدهام. این موضوع ابتدا فقط گاهی پیش میآمد، اما حالا خیلی بیشتر شده است. نمیدانم چه باید بکنم.
|
با سلام و تشکر از پرسش شما. وقتی با این نوع چالشهای دشوار روبهرو میشویم، معمولاً افراد را تشویق میکنم که به ارزشهای خود برای کمک در تعیین رفتارشان نگاه کنند. واقعاً، معمولاً زمانی که رفتارهای ما با ارزشهایمان در تضاد است، از زندگی خود احساس رضایت نمیکنیم. شاید بهتر باشد کمی وقت بگذارید و به چند پرسش زیر فکر کنید: چه نوع شخصی میخواهم در اعماق قلبم باشم؟ چه شخصیتی میخواهم در جمع و در دنیای خصوصیام داشته باشم، زمانی که کسی در حال نظارت نیست؟ دوست دارم دیگران چگونه مرا توصیف کنند؟ فرض کنید که میخواهید دیگران شما را به عنوان شخصی اصیل بشناسند و همچنین برای اصالت به عنوان یک ارزش زندگیتان قائل هستید. ممکن است احساس کنید که این ارزش در حال حاضر با رفتارهایی که انجام میدهید در تضاد است و به همین دلیل احساس میکنید که آن شخصی که واقعاً در اعماق قلبتان هستید، نیستید. این یک مبارزه غیرعادی نیست، به ویژه زمانی که صحبت از رفتار جنسی و گرایش جنسی به میان میآید. بنابراین، لطفاً سعی نکنید احساس تنهایی کنید. همه ما به خوبی میدانیم که چقدر ممکن است غیرقابل قبول باشد که به عنوان همجنسگرا، دوجنسگرا و غیره شناخته شویم. و من تنها در مورد عدم پذیرش از سوی دیگران صحبت نمیکنم؛ بلکه ممکن است فردی برای پذیرش خود با مشکلهای جدی مواجه شود. تأمل در مورد ارزشها و زندگی بر اساس آنها میتواند آزادی زیادی به ارمغان آورد، اما نمیخواهم دروغ بگویم؛ این کار همچنین ممکن است به همراه دردهای زیادی باشد. به عنوان مثال، کسی که ارزش اصالت را در زندگی خود دارد، ممکن است تصمیم بگیرد که باید به دیگران بگوید که کیست و از چه چیزی دفاع میکند، حتی اگر بدین معنا باشد که ممکن است مردم او را قبول نکنند. این ممکن است درد زیادی ایجاد کند، اما همچنین ممکن است با آزادی برای زندگی براساس صداقت و اصالت همراه باشد. ممکن است یافتن یک مشاور که در زمینه درمان تأییدی متخصص باشد، برای شما مفید باشد؛ این نوع درمان به افرادی که در حال بررسی رفتارهای جنسی خود هستند و در تلاشند تا بفهمند چه چیزی برای آنها درست است، توصیه میشود. من همچنین پیشنهاد میکنم دربارهی سؤالات فوق تأمل کنید و ارزشهای خود را در نظر بگیرید... هم به عنوان یک فرد و هم به عنوان نامزد کسی. در نهایت، برای شما در این سفر آرزوی موفقیت دارم. Robin J. Landwehr، DBH، LPC، NCC
|
null |
I told her that if daddy dies, we will never see him again. She started crying because I wouldn't make her daddy die.
|
Children often have a difficult time expressing emotions accurately. It is also very likely that your daughter does not understand the permanence of death. Having said that, she is using some very specific ideas here and I would recommend contacting a local mental health professional with some experience working with children.I would also wonder where she is getting this idea. Sometimes children hear things on TV or from an adult and we are not even aware of how much they are remembering.It may be helpful to teach her things that she can do when she is angry, like say that she is mad because she cannot have the toy that she is asking for.I'm curious as to how long it is that she stays mad like this and whether she talks to her dad after she is no longer angry. Does she say the same sorts of things about you?It may also be helpful for you to work with a mental health professional (possibly the same one who is working with your daughter) so that you can have some support with this as well.
|
به او گفتم که اگر بابا بمیرد، دیگر هرگز او را نخواهیم دید. او شروع به گریه کرد چون من نمیخواستم که بابایش بمیرد.
|
کودکان اغلب در بیان دقیق احساسات خود دچار مشکل هستند. همچنین بسیار ممکن است که دختر شما مفهوم پایداری مرگ را درک نکند. با این حال، او در اینجا به برخی ایدههای خاص اشاره کرده است و من توصیه میکنم با یک متخصص بهداشت روان محلی که تجربه کار با کودکان دارد، تماس بگیرید. همچنین کنجکاو هستم که او این ایده را از کجا گرفته است. گاهی اوقات کودکان از تلویزیون یا یک بزرگسال چیزهایی میشنوند و ما متوجه نمیشویم که چقدر از آن را به یاد میآورند. ممکن است یاد دادن کارهایی که او میتواند در زمان عصبانیت انجام دهد، مانند بیان اینکه عصبانی است چون نمیتواند اسباببازی مورد علاقهاش را داشته باشد، مفید باشد. همچنین میخواهم بدانم که او چه مدت عصبانی میماند و آیا بعد از اینکه دیگر عصبانی نیست با پدرش صحبت میکند. آیا او درباره شما نیز همین نوع سخنان را میگوید؟ همچنین ممکن است برای شما مفید باشد که با یک متخصص بهداشت روان (احتمالاً همان کسی که با دختر شما کار میکند) همکاری کنید تا از این طریق نیز حمایت لازم را دریافت کنید.
|
null |
I get very nervous and anxious/scared before sex.
|
I first wonder what your anxiety or fear connects to. I don't know whether it is about sex itself or about ideas of worthiness or feeling desirable.There is also a difference between having self-doubt about the actual physicality of having sex (performance-related) or having doubts about whether you want to have sex with a particular person.Having sex can lead to feelings of great vulnerability. If your partner is someone you trust, consider discussing what it is that comes up for you around the issue of sex. This is the certain things that your partner would be willing to do that and the ease your discomfort, like staying with you for some time before and after sexual interactions.Another idea to consider is spending time with your partner and using nonsexual touch for each other (perhaps first you to him and then him to you) and communicating very clearly about what you like and do not like. Some people like to be spoken to during physical touch and other people do not. All of this can be part of your discussions. When you feel comfortable with that, you could move into sexual touch in this manner and actually look at what you do and do not like. You may also consider discussing things that are totally off-limits for you all the time and things for which you would like warning or awareness before they happen. There are really a number of different ways to work on becoming more comfortable if you trust your partner and if your concern is about sex itself.If this feels pretty structured, it is initially. Generally, the idea is to learn more about each other and yourselves and then the process becomes much more natural.If the concern relates more to self-esteem related sex, consider asking your partner to list several things that he or she likes about you. Even if you don't necessarily see yourself in the same light, consider that this is how your partner sees you, so these are some of the things that make you attractive to them (perhaps both in sexual ways and in a wider discussion of the relationship).If this is difficult for you to sort out on your own, consider seeing a therapist with experience working with couples or relationships.
|
قبل از رابطه جنسی خیلی عصبی و مضطرب هستم.
|
من ابتدا تعجب میکنم که اضطراب یا ترس شما به چه چیزی مرتبط است. نمیدانم آیا این موضوع به خود رابطه جنسی مربوط میشود یا به ایدههای شایستگی و احساس مطلوبیت. همچنین بین داشتن خودشکافی در مورد فیزیولوژی واقعی رابطه جنسی (مربوط به عملکرد) و داشتن تردید در مورد اینکه آیا میخواهید با یک فرد خاص رابطه جنسی داشته باشید، تفاوت وجود دارد. داشتن رابطه جنسی میتواند منجر به احساس آسیبپذیری شدید شود. اگر شریک زندگیتان فردی است که به او اعتماد دارید، در مورد موضوعاتی که در مورد رابطه جنسی برای شما پیش میآید، بحث کنید. این شامل موارد خاصی است که شریک زندگیتان مایل به انجام آن است و میتواند ناراحتی شما را کاهش دهد، مثل ماندن در کنارتان برای مدتی قبل و بعد از تعاملات جنسی. ایده دیگری که باید در نظر بگیرید، گذراندن زمان با شریک زندگی و استفاده از تماس غیرجنسی با یکدیگر است (شاید ابتدا شما با او و سپس او با شما) و برقراری ارتباط واضح درباره آنچه که دوست دارید و دوست ندارید. برخی افراد دوست دارند در هنگام لمس فیزیکی با آنها صحبت شود و برخی دیگر نه. همه اینها میتواند بخشی از بحثهای شما باشد. وقتی احساس راحتی کردید، میتوانید به این شیوه به لمس جنسی وارد شوید و واقعاً به آنچه که دوست دارید و دوست ندارید، توجه کنید. همچنین ممکن است بخواهید درباره مواردی که همیشه برای شما کاملاً ممنوع است و چیزهایی که مایلید قبل از وقوع آنها از آنها آگاه شوید، بحث کنید. اگر به شریک زندگیتان اعتماد دارید و نگرانی شما مربوط به خود رابطه جنسی است، واقعا راههای مختلفی برای راحتتر شدن وجود دارد. به طور کلی، ایده این است که بیشتر در مورد یکدیگر و خودتان بیاموزید و سپس این فرایند به طور طبیعیتر پیش برود. اگر نگرانی شما بیشتر به خودباوری مرتبط با رابطه جنسی مربوط میشود، از شریک زندگیتان بخواهید چندین ویژگی که در مورد شما دوست دارد را فهرست کند. حتی اگر لزوماً خود را در دید او نبینید، در نظر داشته باشید که او شما را چگونه میبیند، بنابراین این ویژگیها از جمله مواردی هستند که شما را برای او جذاب میکند (شاید هم از لحاظ جنسی و هم در بحث گستردهتر از روابط). اگر این مشکل را به تنهایی نمیتوانید حل کنید، به یک درمانگر با تجربه در کار با زوجها یا روابط مراجعه کنید.
|
null |
Both of my parents committed suicide together, and I was the one who found them. I suffer from overwhelming depression, which is having an extreme effect on me and my husband’s sex lives. He does not understand at all and is always making me feel so uncomfortable about sex.
|
Hello, and thank you for your question. First, I want to tell you how sorry I am for the experience you had with your parents. That is a grief and trauma that is certainly hard to imagine. Trauma and grief can affect us in many ways, and certainly deeply personal things like our sex lives. It may be difficult for others to make the connection, but it is there. So, for example, if stress and trauma make you feel like you are not interested in sex, a partner may take it as a personal rejection rather than response to stress, trauma or grief. If your husband will agree to it, couple's counseling may be your best bet. A counselor can help you with your communication and may be able to provide some education to your husband about trauma and how it can have an impact on intimacy. If he doesn't agree to go, it may be worth it to go on your own. You still have a lot you are dealing with yourself. And sometimes our personally therapy can influence others, so it may be a good idea. It is important to remember that even though you are married you have the right to make decisions about your body, and that includes when you want to have sex with it. I hope this is helpful, and some of my colleagues may have ideas, also. Be well.Robin J. Landwehr, DBH, LPC, NCC
|
پدر و مادرم هر دو با هم خودکشی کردند و من اولین کسی بودم که آنها را پیدا کردم. من از افسردگی عمیق رنج میبرم که تأثیر قابل توجهی بر زندگی جنسی من و شوهرم گذاشته است. او اصلاً درک نمیکند و همیشه باعث میشود در مورد مسائل جنسی احساس ناراحتی کنم.
|
با سلام و تشکر از سوال شما. ابتدا میخواهم از تجربهای که با پدر و مادرتان داشتید، ابراز تاسف کنم. این غم و trauma قطعاً بسیار دشوار و غیر قابل تصور است. تروما و غم میتواند به طرق مختلف بر ما تأثیر بگذارد و بهویژه بر جنبههای عمیقاً شخصی مانند زندگی جنسیمان تأثیر بگذارد. ممکن است برای دیگران ارتباط بین این مسائل دشوار باشد، اما این ارتباط وجود دارد. بنابراین، برای مثال، اگر استرس و تروما باعث شود احساس کنید به رابطه جنسی علاقهای ندارید، شریک زندگی شما ممکن است آن را به عنوان یک طرد شخصی به جای پاسخ به استرس، trauma یا غم تعبیر کند. اگر شوهرتان با این موضوع توافق کند، مشاوره زوجین ممکن است بهترین گزینه برای شما باشد. یک مشاور میتواند در بهبود ارتباط شما کمک کند و به شوهرتان در مورد تروما و تأثیر آن بر صمیمیت آموزش دهد. اگر او با رفتن به مشاوره موافقت نکند، شاید ارزشش را داشته باشد که بهتنهایی بروید. شما هنوز مسائل زیادی دارید که باید با آنها مواجه شوید. گاهی اوقات درمان فردی میتواند بر دیگران نیز تأثیر بگذارد، بنابراین ممکن است انتخاب خوبی باشد. مهم است به یاد داشته باشید که حتی اگر متاهل هستید، حق دارید در مورد بدن خود تصمیم بگیرید و این شامل زمانی است که میخواهید رابطه جنسی داشته باشید. امیدوارم این نکات مفید باشد و برخی از همکارانم نیز ایدههایی داشته باشند. مواظب خودتان باشید.
Robin J. Landwehr, DBH, LPC, NCC
|
null |
I have suffered many things at home and school. We never went to the doctor to diagnose depression or anything like that, but I always feel like a part of my heart is missing. I try to fill it in with objects or, in this case, a woman.
|
There could be many reasons but often people feel validated when they are in a relationship, the need to be in a relationship can be related to a belief of unlovability which often stems from our childhood. The relationship sort of soothes this temporarily and the others interest or desire helps counteract the ingrained belief. There are many questions that may help understand why, how was your relationship with your mother (caregivers)? How was your childhood etc.? Many people describe having a hole or void they try and fill with material things or people but it only is a temporary fix which usually drives the person to the next relationship, or object in hopes it will be fulfilling but it never is because fulfillment is work we need to do ourselves. This journey involves finding acceptance and love for ourselves. Once we have that we don't need to look elsewhere for fulfillment.
|
من در خانه و مدرسه رنجهای زیادی کشیدهام. هرگز به دکتر برای تشخیص افسردگی یا موارد مشابه نرفتیم، اما همیشه احساس میکنم بخشی از قلبم گم شده است. سعی میکنم آن را با اشیاء یا در این مورد، یک زن پر کنم.
|
دلایل زیادی میتواند وجود داشته باشد، اما اغلب افراد زمانی که در یک رابطه هستند، احساس اعتبار میکنند. نیاز به داشتن یک رابطه ممکن است به باور دوستنداشتنی بودن مرتبط باشد که معمولاً از دوران کودکی سرچشمه میگیرد. این رابطه بهطور موقت این احساس را تسکین میدهد و علاقه یا تمایل دیگران به مقابله با این باور ریشهدار کمک میکند. سوالات زیادی وجود دارد که ممکن است در درک دلایل این نیاز مفید باشد. رابطه شما با مادرتان (مراقبان) چگونه بود؟ دوران کودکی شما چگونه گذشت؟ بسیاری از مردم از وجود یک حفره یا خلأ درونی صحبت میکنند که سعی میکنند با چیزهای مادی یا افراد پر کنند، اما این تنها یک راهحل موقتی است که معمولاً فرد را به سمت رابطه یا شیء بعدی سوق میدهد به امید اینکه اینبار تحقق خواهد یافت، اما هرگز اینطور نیست زیرا احساس تحقق امری است که باید خودمان بر عهده بگیریم. این سفر شامل یافتن پذیرش و عشق به خود است. وقتی به این مرحله برسیم، دیگر نیازی به جستجوی تحقق در جای دیگری نداریم.
|
null |
I’ve been on 0.5 mg of Xanax twice a day for the past month. It hasn't been helping me at all, but when I take 1 mg during a big anxiety attack, it calms me down. I was wondering how I can ask my psychologist to up the dose to 1 mg twice a day without her thinking I'm abusing them. I just have very big anxiety attacks. Should I stay on the 0.5mg and deal with the attacks or should I ask to up the dose? I'm afraid she will take me off them and put me on something else.
|
Hello, and thank you for your question. While counselors work closely with medical providers, and sometimes have discussions about medications with people, we rarely make recommendations about how much or what type of medication a person should be taking. This is because prescribing and advising on medication is out of our scope of practice. The only exception would be if a counselor is also a physician, nurse practitioner, physician's assistant, etc. Having said that, I certainly understand that anxiety is a real serious problem that many folks struggle with. If you are currently not in therapy to help you with these panic attacks, you should consider it. Medications can be helpful for anxiety, and medications like Xanax may help for immediate relief, but they do nothing to deal with the root of anxiety and may not help with anxiety long-term. Therapists who have experience in exposure therapies would be good people to start with. Exposure therapy has good outcomes for people with anxiety disorders and panic attacks. If you are interested in speaking with your provider about the Xanax, I think explaining it the way you did on here is just fine. The provider will then decide if they feel comfortable increasing your medication. Please remember that medical providers are not trying to give people a hard time. Medications like Xanax really are highly addictive. The more you take, the more you may feel you need. The more often you may feel you need to use it. Depending on the frequency and amount of use, some people suffer serious withdrawal symptoms when they do not take the medication. It is a good idea to talk to medical provider about all of those things so that you can partner on right course of action to manage this anxiety. I certainly hope that you get some relief.... I know anxiety is awful.Robin J. Landwehr, DBH, LPC, NCC
|
من در ماه گذشته 0.5 میلیگرم زاناکس را دو بار در روز مصرف کردهام. این مقدار هیچ کمکی به من نکرده است، اما وقتی در یک حمله اضطرابی شدید 1 میلیگرم مصرف میکنم، آرام میشوم. میخواستم بدانم چگونه میتوانم از روانشناسام بخواهم دوز را به 1 میلیگرم دو بار در روز افزایش دهد بدون اینکه او فکر کند من در حال سوءاستفاده هستم. من فقط دچار حملات اضطرابی بسیار شدید میشوم. آیا باید به مصرف 0.5 میلیگرم ادامه دهم و با حملات مقابله کنم یا باید از او بخواهم دوز را افزایش دهد؟ میترسم که او مرا از این داروها قطع کند و به چیزی دیگر تغییر دهد.
|
با سلام و تشکر از سوال شما. در حالی که مشاوران به طور نزدیک با ارائهدهندگان پزشکی همکاری میکنند و ممکن است گاهی درباره داروها با بیماران صحبت کنند، ما به ندرت توصیههایی در مورد مقدار یا نوع دارویی که یک فرد باید مصرف کند، ارائه میدهیم. دلیل این امر این است که تجویز و مشاوره در زمینه دارو خارج از حوزه فعالیت ماست. تنها استثنا زمانی است که یک مشاور همچنین پزشک، پرستار یا دستیار پزشک باشد. با این حال، من به خوبی درک میکنم که اضطراب یک مشکل واقعی و جدی است که بسیاری از افراد با آن دست به گریبان هستند. اگر در حال حاضر تحت درمانی برای کمک به مدیریت حملات پانیک خود نیستید، باید این موضوع را جدی بگیرید. داروها میتوانند برای اضطراب مفید باشند و داروهایی مانند زاناکس ممکن است در کوتاهمدت کمککننده باشند، اما آنها به مقابله با ریشه اضطراب کمک نمیکنند و ممکن است در درازمدت کارآیی نداشته باشند. درمانگرانی که در زمینه درمانهای مواجهه تخصص دارند، گزینههای خوبی برای شروع درمان خواهند بود. درمان مواجهه نتایج مثبت خوبی برای افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی و حملات پانیک دارد. اگر تمایل دارید در مورد زاناکس با ارائهدهنده خود صحبت کنید، توضیحی که اینجا ارائه کردهاید، مناسب و کافی است. سپس ارائهدهنده تصمیم خواهد گرفت که آیا احساس راحتی میکند که داروی شما را افزایش دهد یا خیر. لطفاً به یاد داشته باشید که ارائهدهندگان پزشکی تلاش نمیکنند که به افراد سخت بگیرند. داروهایی مانند زاناکس واقعاً اعتیادآور هستند. هرچه بیشتر مصرف کنید، ممکن است احساس کنید که به مصرف بیشتری نیاز دارید و دفعات بیشتری برای استفاده از آن احساس نیاز کنید. بسته به میزان و دفعات مصرف، برخی افراد در صورت عدم مصرف دارو علائم جدی ترک را تجربه میکنند. بهتر است درباره همه این مسائل با ارائهدهنده پزشکی خود صحبت کنید تا بتوانید در انتخاب رویکرد مناسب برای مدیریت این اضطراب همکاری کنید. امیدوارم که کمی تسکین پیدا کنید... میدانم که اضطراب بسیار آزاردهنده است.
Robin J. Landwehr, DBH, LPC, NCC
|
null |
Sometimes, I'm fine and can go out or meet people, but other days, my heart races and words physically cannot come out of my mouth. I've always thought it was normal and I was just nervous, but the other day, it took me almost 30 minutes of sitting in my car to find the courage to enter Target by myself.
|
It is possible that you could have or be developing an anxiety disorder. There isn't really enough information provided here to suggest a particular disorder, but it might be worth meeting with a counselor or therapist to do a formal assessment. Some of the questions they might ask could be what other kinds of physical symptoms you experience, how frequently these physical symptoms happen, what's going on for you when they tend to happen, and how frequently/intensely you find yourself worrying in general. Anxiety itself is a really natural thing - it's just when it starts interfering with your ability to "do life" the way you want that we start to consider potential disorders. It might be that for the most part, the anxiety you feel is normal and you simply have some triggers that intensify it more than usual. Working on your own or with the support of a counselor/therapist to both address those triggers at the root and also to develop ways of managing the actual anxiety symptoms. This two-fold approach can be really helpful for not letting anxiety keep you from engaging in life the way you'd like.
|
گاهی اوقات حالم خوب است و میتوانم بیرون بروم یا با افراد ملاقات کنم، اما روزهای دیگر، قلبم تند میزند و نفس کشیدن برایم سخت میشود. همیشه فکر میکردم این یک امر طبیعی است و فقط عصبی هستم، اما روزی دیگر، تقریباً 30 دقیقه در ماشینم نشستم تا جرات پیدا کنم به تنهایی وارد تارگت شوم.
|
این امکان وجود دارد که شما یک اختلال اضطرابی داشته باشید یا در حال توسعه آن باشید. در اینجا اطلاعات کافی برای نشان دادن یک اختلال خاص ارائه نشده است، اما شاید مراجعه به یک مشاور یا درمانگر برای انجام یک ارزیابی رسمی ارزش داشته باشد. برخی از سوالاتی که ممکن است بپرسند شامل این موارد است: چه نوع علائم فیزیکی دیگری را تجربه میکنید، این علائم فیزیکی چقدر مکرر اتفاق میافتند، چه چیزی برای شما اتفاق میافتد زمانی که این علائم رخ میدهند، و به طور کلی چقدر مکرر یا با چه شدتی نگران هستید. اضطراب به خودی خود یک چیز طبیعی است - اما وقتی که شروع به تداخل در توانایی شما برای "زندگی کردن" به شیوهای که میخواهید میکند، ما به بررسی اختلالات بالقوه میپردازیم. ممکن است در اکثر موارد، اضطرابی که احساس میکنید طبیعی باشد و تنها برخی محرکها وجود داشته باشند که آن را بیشتر از حد معمول تشدید میکنند. کار کردن به تنهایی یا با حمایت یک مشاور/درمانگر برای رسیدگی به این محرکها و همچنین توسعه روشهایی برای مدیریت علائم واقعی اضطراب میتواند بسیار مفید باشد. این رویکرد دوگانه میتواند واقعاً کمک کند تا اضطراب شما مانع از درگیر شدن شما در زندگی به شیوهای که میخواهید نشود.
|
null |
I have been feeling more and more down for over a month. I have started having trouble sleeping due to panic attacks, but they are almost never triggered by something that I know of.
|
It could be really helpful to see a counselor/therapist about your increasing depression/panic symptoms. Finding out the cause of depression/anxiety isn't always as straightforward as it seems, since both issues tend to become patterns we engage in rather than solely related to a specific trigger/reason. For example, if I am feeling down about a particular circumstance in my life, then I start seeing life through this lens of feeling down, and typically I'll start to see a lot more that I get down about, and it can really build very quickly on itself. Same with anxiety. Obviously, this is a very simplified example and it can be very difficult to see how the pattern is maintained, but that's where working with a counselor/therapist comes in. I would be curious about whether you can start to notice the initial sensations of panic, and if you can (through the panic attack) continue to maintain awareness of the actual physical sensations. Even better if you can talk yourself through the sensations you're feeling - such as saying to yourself "Okay, I'm breathing really rapidly, and my heart is racing, now my palms are sweaty and my chest is feeling really tight..." Reminding yourself that it's just your body's reaction to stress, and while it might be overreacting right now, you're okay and eventually it will go away. I highly recommend the SAM for Anxiety Management app for the anxiety piece, and I wouldn't be surprised if addressing the anxiety helped to address some of the depression too.
|
بیش از یک ماه است که احساس افسردگی بیشتری میکنم. به خاطر حملات پانیک دچار مشکل خواب شدهام، اما تقریباً هرگز به چیزی که میدانم مربوط نمیشود.
|
مراجعه به مشاور/درمانگر در مورد افزایش علائم افسردگی/اضطراب میتواند واقعاً مفید باشد. یافتن علت افسردگی/اضطراب همیشه به سادگی آنچه به نظر میرسد نیست، زیرا هر دو موضوع به الگوهایی تبدیل میشوند که به جای اینکه فقط به یک محرک یا دلیل خاص مرتبط باشند، ما را درگیر میکند. به عنوان مثال، اگر من در مورد یک وضعیت خاص در زندگیام احساس ناراحتی کنم، زندگی را از دریچه آن ناراحتی میبینم و معمولاً شروع میکنم به دیدن موارد بیشتری که مرا ناامید میکند و این میتواند خیلی سریع به یک روند خودافزایی تبدیل شود. در مورد اضطراب هم همینطور است. واضح است که این یک نمونه بسیار ساده است و درک اینکه چگونه این الگو حفظ میشود، میتواند دشوار باشد، اما در اینجا است که کار با یک مشاور/درمانگر اهمیت پیدا میکند. من کنجکاو هستم که آیا میتوانید نشانههای اولیه وحشت را شناسایی کنید. و اگر میتوانید، (در حین حمله پانیک) به حفظ آگاهی از احساسات واقعی فیزیکی ادامه دهید. حتی بهتر است اگر بتوانید در مورد احساساتی که تجربه میکنید با خود صحبت کنید - مثلاً به خودتان بگویید: "خوب، من واقعاً تند نفس میکشم، و قلبم تند میزند، حالا کف دستهایم عرق کرده و سینهام خیلی سفت شده است...” به خود یادآوری کنید که این تنها واکنش بدن شما به استرس است و اگرچه ممکن است در حال حاضر بیش از حد واکنش نشان دهد، شما خوب هستید و در نهایت این احساس از بین خواهد رفت. من به شدت برنامه SAM for Anxiety Management را برای مدیریت اضطراب توصیه میکنم و تعجب نمیکنم اگر پرداختن به اضطراب به بهبود برخی از افسردگیها نیز کمک کند.
|
null |
Her father and I have been dealing with this problem for quite some time now. She is an adolescent, and the problem is mostly food. She is now overweight, and we just don't know what to do anymore. She can be disrespectful and doesn't listen to or respect what we say.
|
I would be curious about there potentially being some emotional or physical trauma in your daughter's history that she is struggling with. Physical trauma is usually easier to identify, but emotional trauma can be feeling a lack of emotional connection in her important relationships, having experienced bullying, or some other emotional injury. The fact that there are some defiance symptoms going on suggests that she might be in need of a safe place to process what she's going through, and the potential issue with control or meeting emotional needs with food is also concerning. I would recommend looking for a therapist/counselor who works with children/adolescents in the area of addressing trauma for an assessment. They may be able to ask the right questions to see whether trauma is truly the issue.
|
من و پدرش مدتی است که با این مشکل دست و پنجه نرم میکنیم. او یک نوجوان است و مشکل اصلی موضوع غذاست. او اکنون دچار اضافه وزن شده و ما دیگر نمیدانیم چه کار کنیم. او میتواند بیاحترامی کند و به آنچه ما میگوییم گوش نمیدهد یا به آن اهمیت نمیدهد.
|
من کنجکاو هستم که آیا در تاریخچه دختر شما آسیب عاطفی یا جسمی وجود دارد که او با آن دست و پنجه نرم میکند. شناسایی آسیب جسمی معمولاً آسانتر است، اما آسیب عاطفی میتواند به صورت احساس عدم ارتباط عاطفی در روابط مهمش، تجربه قلدری، یا دیگر آسیبهای عاطفی بروز کند. وجود برخی علائم نافرمانی نشان میدهد که او ممکن است به یک مکان امن برای پردازش آنچه میگذرد نیاز داشته باشد و نگرانی در مورد کنترل یا برآورده کردن نیازهای عاطفی با غذا نیز حائز اهمیت است. توصیه میکنم به دنبال یک درمانگر یا مشاور باشید که با کودکان و نوجوانان در زمینه درمان آسیبها کار میکند تا ارزیابی مناسبی انجام دهد. آنها ممکن است بتوانند سؤالات درستی بپرسند تا مشخص شود آیا واقعاً آسیب عاطفی مشکل اصلی است یا خیر.
|
null |
I'm in my late 50s. I never loved or have been loved. I need deeper help than is offered in my small town, but I cannot leave this town because of agoraphobia. I find myself losing hope more and more. My brain barely works anymore, and my memory so small, I forget in a moment. I serve no purpose. I'm incapable of work or anything of value, and I never have been. I’m a complete waste of time and resources, and yet I keep trying. Why? Why does God insist that I continue to exist? I’m not suicidal, just tired.
|
The fact that you're reaching out says that there is something in you that wants this to be different, and that drive might be something worth tapping into. "Why do I keep trying?" is a question that might give you some insight into what it is in you that keeps you going. A lot of therapists/counselors are now offering video therapy. As long as you're in the same state as a therapist offering this service, you could connect with someone helpful from the comfort of your home, even being in your small town. I'd recommend looking into this option, because you're asking a lot of really deep questions and might benefit from having those conversations with someone who can help you find your own answers.
|
من در اواخر دهه ۵۰ هستم. من هرگز عشق نورزیدهام و کسی هم مرا دوست نداشته است. به کمکی عمیقتر از آنچه در شهر کوچکم ارائه میشود، نیاز دارم، اما به دلیل آگورافوبیایی که دارم، نمیتوانم این شهر را ترک کنم. هر روز بیشتر و بیشتر از دست دادن امید را احساس میکنم. مغزم دیگر به سختی کار میکند و حافظهام به قدری ضعیف شده که به سرعت فراموش میکنم. من هیچ هدفی ندارم و قادر به کار کردن یا انجام هر کار پر ارزشی نیستم و هرگز هم نبودهام. من کاملاً وقت و منابع را هدر میدهم، اما با این وجود همچنان تلاش میکنم. چرا؟ چرا خدا اصرار دارد که به وجودم ادامه دهم؟ من خودکشی نمیکنم، فقط خستهام.
|
این واقعیت که شما در حال دسترسی به این موضوع هستید، نشان میدهد که چیزی درون شما وجود دارد که میخواهد اوضاع متفاوت باشد و این انگیزه ممکن است ارزش بررسی داشته باشد. "چرا به تلاش ادامه میدهم؟" سوالی است که ممکن است به شما بینشی درباره آنچه در شما وجود دارد که شما را ادامه میدهد، بدهد. بسیاری از درمانگران و مشاوران در حال حاضر درمان ویدئویی ارائه میدهند. به شرطی که در همان ایالت با درمانگری باشید که این خدمات را ارائه میدهد، میتوانید از راحتی خانهتان حتی در یک شهر کوچک با شخصی مفید ارتباط برقرار کنید. توصیه میکنم به این گزینه فکر کنید، زیرا شما سوالات بسیار عمیقی میپرسید و ممکن است از گفتگو با کسی که میتواند به شما در یافتن پاسخهای خودتان کمک کند، بهرهمند شوید.
|
null |
I have been with my boyfriend for more than a year. He recently got a new job and travels a lot. I’m not used to him being gone all the time. I feel as though he has forgotten about me because he does not talk with me as much and doesn’t keep me up to date on everything that he does throughout the day, which he used to.
I feel lost, sad and unwanted. This is really a tough new challenge. I just want to break up with him, but I love him so much. I don’t know why he is acting this way lately. I believe I have separation anxiety. Is there anything that I can do to help me cope with this while he is out of town?
|
Consider talking with your boyfriend about times that you may be able to talk together while he is away. This way, you have an idea when you'll be able to contact him. Does he recognize the feelings that you have while he is away? How do you feel when you are together with him and he is home?I'm also curious as to how the level of your anxiety (on a scale of 1 to 10, perhaps) changes during the parts of his trips. Maybe there are certain parts that are more or less related to anxiety for you. Perhaps you have less anxiety while working or involved in a specific activity, for example, spending time with friends.When you are both in the same area (when your boyfriend is not traveling), do you do some things independently with friends? Do you know what leads to your anxiety when he is away? I don't know whether it is a general feeling of wanting him to come back or anxiety that something specific will happen to you or him.Do you ever recall feeling this way in your past? If so, what was happening then?What do you have that makes you feel very safe and comfortable?Consider working with a mental health professional in the area. Perhaps it would be helpful for the two of you to meet with a therapist who specializes in couples to see what kind of relationship you want to have and what you can each do to contribute to that relationship. There could be things that you could both start or stop doing to help your relationship move in the direction where you would like it to go. As an example, perhaps you would like a text before your boyfriend goes to bed, no matter what time zone or time of day it is. Perhaps he would prefer a good morning text or call/voicemail from you.
|
من بیش از یک سال است که با دوستپسرم هستم. او اخیراً شغل جدیدی پیدا کرده و به شدت سفر میکند. من به یاد نداشتهام که او همیشه نیست. احساس میکنم او مرا فراموش کرده است، زیرا دیگر به اندازهی قبل با من صحبت نمیکند و دربارهی کارهایی که در طول روز انجام میدهد مرا در جریان نمیگذارد.
احساس گمشدگی، غم و ناخواسته بودن میکنم. این واقعاً یک چالش جدید سخت است. من فقط میخواهم از او جدا شوم، اما او را خیلی دوست دارم. نمیدانم چرا او اخیراً اینگونه رفتار میکند. فکر میکنم که دچار اضطراب جدایی هستم. آیا راهی هست که بتوانم در زمانی که او در شهر نیست، با این موضوع کنار بیایم؟
|
صحبت با دوست پسرتان را در مورد زمانهایی که ممکن است بتوانید در مدت غیبتش با هم صحبت کنید، مد نظر قرار دهید. به این ترتیب، میدانید چه زمانی میتوانید با او تماس بگیرید. آیا او احساسات شما را در هنگام غیبتش درک میکند؟ در زمانی که با هم هستید و او در خانه است، چه احساسی دارید؟ همچنین کنجکاو هستم بدانم سطح اضطراب شما (شاید در مقیاس 1 تا 10) در طول سفرهای او چگونه تغییر میکند. شاید بخشهایی از سفر وجود داشته باشد که برای شما با اضطراب کمتری همراه باشد، مانند زمانهایی که مشغول کار یا درگیر فعالیتهای خاصی، مثلاً وقت گذرانی با دوستان هستید. زمانی که هر دو در یک منطقه هستید (زمانی که دوست پسرتان در سفر نیست)، آیا کارهایی را به طور مستقل با دوستانتان انجام میدهید؟ آیا میدانید چه عواملی در غیبت او باعث اضطراب شما میشود؟ آیا این احساس عمومی است که میخواهید او برگردد یا نگرانی از بابت وقوع یک اتفاق خاص برای شما یا او؟ آیا به یاد دارید که در گذشته چنین احساسی تجربه کردهاید؟ اگر بله، در آن زمان چه اتفاقی در حال رخ دادن بود؟ چه چیزهایی به شما احساس امنیت و راحتی میدهد؟ کار کردن با یک متخصص بهداشت روان در این زمینه را در نظر بگیرید. شاید برای هر دوی شما مفید باشد که با یک درمانگر متخصص در امور زوجها ملاقات کنید تا ببینید چه نوع رابطهای میخواهید داشته باشید و هر یک چه اقداماتی برای بهبود آن میتوانید انجام دهید. ممکن است کارهایی وجود داشته باشد که شما هر دو میتوانید شروع کنید یا متوقف کنید تا رابطهتان به سمتی پیش برود که مورد نظرتان است. به عنوان مثال، ممکن است شما بخواهید قبل از خواب دوست پسرتان، یک پیام برایش بفرستید، بدون توجه به منطقه زمانی یا ساعت روز. شاید او هم پیامک صبح بخیر یا تماس/پیام صوتی از شما را ترجیح دهد.
|
null |
Sometimes, I'm fine and can go out or meet people, but other days, my heart races and words physically cannot come out of my mouth. I've always thought it was normal and I was just nervous, but the other day, it took me almost 30 minutes of sitting in my car to find the courage to enter Target by myself.
|
First, be aware that each end every one of us has anxiety at some point. That certainly seems to fit what you're describing here, but that doesn't mean you have an anxiety disorder, necessarily. That's where there is a difference. Anyone who has a hard time with public speaking or feels uncomfortable in large crowds, for example, is experiencing anxiety.It sounds like it would be helpful to look at the differences between the days when you are more comfortable on the days that you are not. If you notice your anxiety is keeping you from doing things that you need or want to do, it may be helpful to talk with and mental health professional.I wonder also whether your appetite and sleeping patterns are the same or similar to how they were before you experienced this anxiety, when your anxiety started, and whether you feel more comfortable when someone you trust is there with you.If you have an idea of times or situations in which you feel anxious, consider carrying a small smooth rock or another object that makes you feel calm and centered. Perhaps you can keep it in your pocket and remember specific comfortable times while you have it in your hand.
|
گاهی اوقات حالم خوب است و میتوانم بیرون بروم یا با افراد ملاقات کنم، اما در روزهای دیگر، قلبم تند میزند و بهطرز فیزیکی نمیتوانم کلمات را از دهانم بیرون بیاورم. همیشه فکر میکردم که این طبیعی است و فقط عصبی هستم، اما روز پیش، تقریباً 30 دقیقه در ماشینم نشستم تا جرات پیدا کنم که بهتنهایی وارد تارگت شوم.
|
اول، به این نکته توجه داشته باشید که هر یک از ما در برخی مواقع دچار اضطراب میشویم. این موضوع قطعاً با آنچه شما در اینجا توضیح میدهید مطابقت دارد، اما این به خودی خود به این معنا نیست که شما لزوماً یک اختلال اضطرابی دارید. اینجاست که تفاوت وجود دارد. به عنوان مثال، هر کسی که در سخنرانی در جمع مشکل دارد یا در میان جمعیت زیاد احساس ناراحتی میکند، در واقع اضطراب را تجربه میکند. به نظر میرسد مفید باشد که تفاوتهای میان روزهایی که بیشتر راحت هستید و روزهایی که اینطور نیستید را بررسی کنید. اگر متوجه شدید که اضطراب شما را از انجام کارهایی که نیاز دارید یا میخواهید انجام دهید باز میدارد، ممکن است گفتوگو با یک متخصص بهداشت روان برای شما مفید باشد. همچنین میخواهم بدانم که آیا اشتها و الگوهای خواب شما مشابه همانند زمانی هستند که قبل از تجربه این اضطراب داشتید، و آیا در حضور فردی که به او اعتماد دارید، احساس راحتی بیشتری میکنید یا خیر. اگر زمانها یا موقعیتهایی را میشناسید که در آنها مضطرب هستید، به فکر داشتن یک سنگ کوچک و صیقلی یا شیء دیگری باشید که به شما احساس آرامش و تمرکز میدهد. شاید بتوانید آن را در جیب خود نگه دارید و در حین داشتن آن در دستانتان، به زمانهای خاصی که احساس راحتی میکنید فکر کنید.
|
null |
I’ve been on 0.5 mg of Xanax twice a day for the past month. It hasn't been helping me at all, but when I take 1 mg during a big anxiety attack, it calms me down. I was wondering how I can ask my psychologist to up the dose to 1 mg twice a day without her thinking I'm abusing them. I just have very big anxiety attacks. Should I stay on the 0.5mg and deal with the attacks or should I ask to up the dose? I'm afraid she will take me off them and put me on something else.
|
In general, Xanax is very short-acting. You mentioned that you are afraid that your medical provider will take you off of the Xanax and put you on something else. If the Xanax is not working well for you, I wonder if something else may work better. What is your reasoning there? Also, sometimes there are medications that you can take in addition to Xanax.In addition to talking with your medical provider about changing the medication, try to track your levels of anxiety on a scale of 1 to 10 throughout the day so you can get a pattern of what is happening. Also consider writing down what is happening before you have anxiety attacks. This may help your medical provider know what medication may be helpful to you or what changes could be made.As far as how to discuss this with your medical provider, I would suggest mentioning the symptom changes you are having (anxiety attacks that are not helped with 0.5mg of Xanax) and ask what they would suggest that might help. If your medical provider suggests taking you off of the Xanax, I would recommend talking about the reasons why you would prefer to stay on the Xanax and what your concerns are about coming off of it. You could also ask whether anything could be combined with Xanax.There are also many other anxiety medications. I have seen lots of people that take more than one medication to lessen anxiety that they are having.I would also consider talking with a therapist (unless the person who is prescribing a medication is also doing therapy with you). Getting more information about your anxiety and how it is affecting you may be greatly helpful to you.
|
من در ماه گذشته ۰.۵ میلیگرم زاناکس را دو بار در روز مصرف کردهام. این دارو هیچ کمکی به من نکرده است، اما وقتی در یک حمله اضطرابی شدید ۱ میلیگرم مصرف میکنم، آرامش مییابم. میخواستم بدانم چگونه میتوانم از روانشناسم بخواهم که دوز را به ۱ میلیگرم دو بار در روز افزایش دهد بدون اینکه او فکر کند من در حال سوءاستفاده هستم. من فقط حملات اضطرابی خیلی شدیدی دارم. آیا باید همچنان بر روی ۰.۵ میلیگرم بمانم و با حملات مقابله کنم یا باید درخواست افزایش دوز کنم؟ میترسم او مرا از دارو خارج کند و به داروی دیگری منتقل کند.
|
به طور کلی، زاناکس اثر کوتاهی دارد. شما اشاره کردهاید که نگران هستید پزشک شما زاناکس را از شما قطع کرده و داروی دیگری تجویز کند. اگر زاناکس به خوبی برای شما عمل نمیکند، ممکن است داروی دیگری بهتر جوابگو باشد. دلیل شما برای این نگرانی چیست؟ همچنین، گاهی اوقات داروهایی وجود دارد که میتوانید به همراه زاناکس مصرف کنید. علاوه بر صحبت با پزشک خود درباره تغییر دارو، سعی کنید سطح اضطراب خود را در مقیاس 1 تا 10 در طول روز پیگیری کنید تا الگوی آنچه رخ میدهد را شناسایی کنید. همچنین، قبل از وقوع حملات اضطرابی، وضعیت خود را یادداشت کنید. این اطلاعات میتواند به پزشک شما کمک کند تا دریابد کدام دارو ممکن است برای شما مؤثر باشد یا چه تغییراتی ممکن است لازم باشد. درباره چگونگی بحث در این مورد با پزشک، پیشنهاد میکنم تغییرات علائم خود (حملات اضطرابی که با 0.5 میلیگرم زاناکس کاهش نمییابند) را ذکر کنید و از آنها بپرسید چه راهکاری ممکن است مؤثر باشد. اگر پزشک شما پیشنهاد قطع زاناکس را داد، توصیه میکنم درباره دلایل ترجیح خود برای ادامه مصرف زاناکس و نگرانیهایتان در مورد قطع آن صحبت کنید. همچنین میتوانید بپرسید آیا میتوان مواردی را با زاناکس ترکیب کرد. داروهای ضد اضطراب دیگری نیز موجود هستند؛ من افرادی را دیدهام که برای کاهش اضطراب خود بیش از یک دارو مصرف میکنند. همچنین در نظر داشته باشید با یک درمانگر صحبت کنید (مگر اینکه کسی که دارو تجویز میکند، همزمان درمان شما را نیز انجام دهد). کسب اطلاعات بیشتر درباره اضطراب و تأثیر آن بر شما میتواند بسیار مفید باشد.
|
null |
I’m a man, and I’m soon to be married. I have been messing around with other men on the side. It started as a once in a while thing, but it’s been happening a lot. I don't know what to do.
|
If you are happy with the person that you are about to be married to and are also enjoying time with other men, it could be possible that you are attracted to people of more than one gender.Having said that, some people have feelings toward people of more than one gender that are not really related to romance or attraction, but any number of other feelings, such as trust and communication. I don't know whether your use of the phrase "messing around" was related specifically to being romantically or sexually involved with the people who you are or referring to or if you are saying that you are enjoying spending time with them. These terms have different definitions for almost everyone.I would definitely recommend speaking with a local mental health practitioner in your area, not because there is anything wrong about the way you are feeling, but because there are a lot of different parts of what is happening in your life right now and it may be helpful to talk about the feelings and thoughts with someone who can help you to learn more about yourself and the people are most important in your life (yourself included).I also suggest looking at a few things that you love and appreciate about yourself.
|
من یک مرد هستم و به زودی ازدواج میکنم. به طور غیررسمی با مردان دیگری در ارتباط بودهام. این موضوع ابتدا گاهی پیش میآمد، اما حالا به طور مکرر اتفاق میافتد. نمیدانم چه کار کنم.
|
اگر از فردی که قرار است با او ازدواج کنید راضی هستید و همچنین از گذراندن وقت با مردان دیگر لذت میبرید، ممکن است به افراد بیش از یک جنسیت جذب شده باشید. گفته شد، برخی افراد احساساتی نسبت به افراد از بیش از یک جنسیت دارند که لزوماً به عشق یا جذابیت مربوط نمیشود، بلکه شامل انواع دیگر احساسات، مانند اعتماد و ارتباط نیز میشود. نمیدانم آیا استفاده شما از عبارت «سر و کار داشتن» به طور خاص به ارتباط عاشقانه یا جنسی با افرادی که ذکر کردهاید مربوط است یا فقط به این معناست که از گذران زمان با آنها لذت میبرید. این اصطلاحات برای تقریباً هرکسی تعاریف متفاوتی دارند. من به طور قطع توصیه میکنم که با یک متخصص سلامت روان محلی در منطقه خود صحبت کنید، نه به این خاطر که احساس شما نادرست است، بلکه به این دلیل که جنبههای مختلفی از آنچه در زندگی شما در حال حاضر اتفاق میافتد وجود دارد و ممکن است مفید باشد که احساسات و افکارتان را با کسی در میان بگذارید که میتواند به شما کمک کند بیشتر درباره خود و افرادی که برای شما مهم هستند (شامل خودتان) بدانید. همچنین پیشنهاد میکنم به چند چیز که دوست دارید و از خودتان قدردانی میکنید، نگاهی بیندازید.
|
null |
He wants to wear makeup and heels. He even tucks his penis away to resemble a vagina. He wants me to wear a strap on and have anal sex with him. I have tried this for him, but I don’t like it and have told him so. He keeps making comments about it and says he can't live without it.
|
It sounds like you may be asking two different questions.With regard to what you said about your husband dressing as a female in your bedroom, I wonder if you would consider asking him more about this. If you choose to do that, I would suggest that you ask him whether a certain time is a good time to have a conversation and asking questions for five minutes or more that are related to you learning more about his experience. This can be difficult to do at times, particularly when you may want to offer your own opinions or become very anxious or of type. Consider thinking of a phrase that may help you to stay calm during the discussion. It may be helpful to think of yourself as asking questions as if you were an investigative reporter and using questions that start with words like "what, how, who, where, when." Questions that start with "why," can be very difficult to answer for some people and can be overwhelming because it often links to answers involving emotions that may or may not be understood. Also try restating what your husband is saying to make sure that you are understanding correctly. If what he is telling you is different than what you have heard or thought of for many years, it may be challenging to follow his meaning initially. Remember that listening to your husband does not imply agreement with what he is saying, just that you are following and looking to understand what he is experiencing. I also recommend sticking to one topic for the conversation, but this could be done with many different topics over time.You could also see if he would be willing to have a discussion where he listens like an investigative reporter to learn more about the experience that you are having.As far as what you mentioned about the sexual experience, maybe if you can discuss what it is that you don't like and/or understand what it is that he does like, you could see if there is some middle ground here. It depends on what you both prefer.These types of conversations can be difficult to have for some couples, at least initially. Having structured conversations, such as the ones I've described briefly above, can feel awkward initially, but the reason it can be helpful is because it can lead to further understanding in a way that decreases the chances of having an argument.Also consider seeing a therapist in your area who specializes in couples to discuss some of these ideas.
|
او میخواهد آرایش و کفش پاشنهبلند بپوشد. او حتی آلت تناسلیاش را جمع میکند تا شبیه واژن به نظر برسد. او از من میخواهد که از بند استفاده کنم و با او رابطه مقعدی داشته باشم. من این کار را برای او امتحان کردهام، اما از آن خوشم نمیآید و به او گفتهام. او مکرراً دربارهاش صحبت میکند و میگوید که بدون آن نمیتواند زندگی کند.
|
به نظر میرسد شما ممکن است دو سؤال متفاوت بپرسید. در مورد چیزهایی که دربارهی لباس پوشیدن شوهرتان به عنوان یک زن در اتاق خوابتان گفتید، نمیدانم آیا مایل هستید بیشتر از او بپرسید یا نه. اگر تصمیم به این کار گرفتید، پیشنهاد میکنم از او بپرسید که آیا زمان خاصی برای گفتوگو وجود دارد و سؤالاتی به مدت پنج دقیقه یا بیشتر بپرسید که به درک بیشتر تجربهی او مربوط میشود. این میتواند گاهی دشوار باشد، بهویژه زمانی که ممکن است بخواهید نظرات خود را بیان کنید یا دچار اضطراب شوید. بهتر است عبارتی را مد نظر داشته باشید که به شما در حفظ آرامش در طول بحث کمک کند. تصور کنید که به عنوان یک خبرنگار تحقیقی سؤال میپرسید و از سؤالاتی استفاده کنید که با کلماتی مانند «چه، چگونه، چه کسی، کجا، چه زمانی» شروع میشود. سؤالاتی که با «چرا» آغاز میشوند میتوانند برای برخی افراد بسیار دشوار و حتی سنگین باشند، زیرا معمولاً شامل احساساتی میشوند که ممکن است درک آنها مشکل باشد. همچنین سعی کنید آنچه شوهرتان میگوید را دوباره بیان کنید تا مطمئن شوید درست متوجه شدهاید. اگر آنچه او میگوید با آنچه شما سالها شنیدهاید یا فکر کردهاید متفاوت است، ممکن است در ابتدا دشوار باشد که دنبال کردن افکار او را درک کنید. به یاد داشته باشید که گوش دادن به شوهرتان به معنی موافقت با نظرات او نیست، بلکه به این معناست که شما میخواهید بفهمید او چه تجربهای دارد. همچنین توصیه میکنم برای مکالمه به یک موضوع خاص بچسبید، اما این میتواند با موضوعات مختلف در طول زمان انجام شود. شما همچنین میتوانید ببینید آیا او مایل است مثل یک خبرنگار تحقیقی، دربارهی تجربیات شما بیشتر بیاموزد. در رابطه با تجربهی جنسی که اشاره کردید، شاید بتوانید دربارهی چیزهایی که دوست ندارید صحبت کنید و/یا بفهمید او چه چیزی را دوست دارد، تا ببینید آیا میتوانید به یک نقطهی مشترک برسید یا خیر. این بستگی به ترجیحات هر دوی شما دارد. این نوع گفتگوها ممکن است برای برخی زوجها، حداقل در ابتدا، چالشبرانگیز باشد. انجام مکالمات ساختاریافته، مانند مواردی که پیشتر به آنها اشاره کردم، در ابتدا ممکن است احساس ناخوشایندی به وجود آورد، اما دلیل اینکه این کار مفید است این است که میتواند به درک بیشتری منجر شود و شانس بروز دعوا را کاهش دهد. همچنین به این نکته توجه کنید که ممکن است مشاوره با یک درمانگر متخصص در مسائل زناشویی در منطقهتان، به شما در پرداختن به این موضوعات کمک کند.
|
null |
Sometimes, I'm fine and can go out or meet people, but other days, my heart races and words physically cannot come out of my mouth. I've always thought it was normal and I was just nervous, but the other day, it took me almost 30 minutes of sitting in my car to find the courage to enter Target by myself.
|
Your, sitting in your car for 30 minutes, story sounds so sad and frustrating.Yes, you're describing classic symptoms of anxiety.Anxiety itself is the indirect result of repeatedly being in positions of feeling helpless or frightened.Are you able to recall from your growing up years of feeling insecure?You may not have felt loved and nurtured as much as you needed.Some people develop anxiety from missing enough love. They feel lacking in ability to take care of themselves, similar to the lack of being sufficiently taken care of when younger.Try understanding if you felt neglected emotionally.If "yes", then start the slow process of emotionally rewarding and acknowledging yourself.Progress will be slow.Eventually you'll stabilize the way you feel toward yourself.This will gradually result in decreased anxiety.
|
گاهی اوقات حالم خوب است و میتوانم بیرون بروم یا با مردم دیدار کنم، اما در روزهای دیگر، قلبم تند میزند و بهطور فیزیکی نمیتوانم کلمات را از دهانم بیرون بیاورم. همیشه فکر میکردم این طبیعی است و فقط عصبی هستم، اما روزی دیگر تقریباً 30 دقیقه نشستم در ماشینم تا جرات پیدا کنم که خودم وارد تارگت شوم.
|
داستان شما که 30 دقیقه در ماشین خود نشستهاید بسیار غمانگیز و frustr کننده به نظر میرسد. بله، شما دارید علائم کلاسیک اضطراب را توصیف میکنید. اضطراب خود نتیجه غیرمستقیم قرار گرفتن مکرر در موقعیتهایی است که احساس درماندگی یا ترس میکنید. آیا میتوانید از دوران کودکیتان به یاد بیاورید که احساس ناامنی کردهاید؟ ممکن است به اندازه کافی احساس عشق و حمایت نکرده باشید. برخی افراد به دلیل کمبود عشق کافی دچار اضطراب میشوند. آنها احساس میکنند که توانایی مراقبت از خود را ندارند، مشابه به این که در دوران کودکی به اندازه کافی تحت مراقبت نبودهاند. سعی کنید درک کنید که آیا احساس کردهاید از نظر عاطفی نادیده گرفته شدهاید. اگر پاسخ شما "بله" است، سپس روند آرام و تدریجی ارزشگذاری و شناخت خودتان را آغاز کنید. پیشرفت آهسته خواهد بود. در نهایت، شما احساس خود نسبت به خود را تثبیت خواهید کرد. این به تدریج منجر به کاهش اضطراب خواهد شد.
|
null |
I have known I was always different. This year, in December, I found out that I never felt female. I did research and have identified myself as male but don't know how to tell my dad.
|
I admire your courage.If you are concerned about telling your dad regarding your gender identity, I would suggest a couple of things. There are a lot of groups or other supports for people who are working through some of the same changes that you may be going through now. I don't mean to convey that everyone thinks, feels, or acts the same by any means, but rather that it may be helpful to talk to others who have had some similar experiences.I was trying to include some links for you, but that particular button isn't functioning window. If you search for "transgender support" on Google, you'll find GLAAD and PFLAG, both of which are national organizations. This does not mean that you have to identify as "transgender," but researching that term may help you to find both national and local resources.As far as telling your dad, if that is particularly concerning for you, I suggest either talking through the details with a local therapist or considering if you have a trusted friend or family member (one who will respect your privacy with regard to who you would like to know about what you are experiencing at this time) so that you can talk with some people to have support. This may help with two things: allowing you to find some support for yourself as you work through the changes that you are going through now and also possibly talking with someone who knows your dad and may be able to talk with you regarding how or when to tell him.One thing that I tell anyone who wants to discuss something that is very important to them is to ask the person they want to talk to whether this is a good time for an important conversation. That way, you have greater chances of having the person's attention and/or not needing to end the conversation quickly. Also, please remember that you know yourself best, as each of us does.
|
میدانستم که همیشه متفاوت بودم. امسال، در ماه دسامبر، متوجه شدم که هرگز احساس زنانه نکردهام. تحقیق کردم و خودم را مرد معرفی کردهام، اما نمیدانم چگونه به پدرم بگویم.
|
من شجاعت شما را تحسین میکنم. اگر نگران این هستید که به پدرتان در مورد هویت جنسیتان بگویید، چند پیشنهاد دارم. گروهها و منابع زیادی وجود دارند که به افرادی که در حال گذراندن تغییرات مشابه شما هستند، کمک میکنند. منظورم این نیست که بگویم همه به یک شیوه فکر یا احساس میکنند، بلکه ممکن است صحبت با دیگرانی که تجربیات مشابهی داشتهاند، مفید باشد. سعی کردم چند لینک برای شما به اشتراک بگذارم، اما آن دکمه خاص کار نمیکند. اگر عبارت "پشتیبانی تراجنسیتی" را در گوگل جستجو کنید، میتوانید به اطلاعات GLAAD و PFLAG دسترسی پیدا کنید که هر دو سازمان ملی هستند. این بدان معنا نیست که شما باید به عنوان "تراجنسیتی" شناخته شوید، اما جستجو در مورد این اصطلاح میتواند به شما در پیدا کردن منابع ملی و محلی کمک کند. اگر در مورد گفتن این موضوع به پدرتان واقعاً نگران هستید، پیشنهاد میکنم با یک درمانگر محلی صحبت کنید یا اگر دوستی یا یکی از اعضای خانوادهای دارید که به او اعتماد دارید (کسی که به حریم خصوصی شما احترام بگذارد و بداند که چه کسانی را میخواهید در جریان قرار دهید)، با او گفتگو کنید. این کمک میکند تا دو مورد تحقق یابد: یکی اینکه به خودتان در این تغییراتی که در حال گذراندن هستید، حمایت پیدا کنید و دیگری اینکه شاید بتوانید با کسی صحبت کنید که پدر شما را میشناسد و میتواند به شما در مورد نحوه یا زمان گفتن موضوع به او کمک کند. یکی از نکاتی که به هر کسی که میخواهد در مورد موضوع مهمی صحبت کند، میگویم این است که از شخص مورد نظر بپرسید که آیا الان زمان خوبی برای یک مکالمه مهم است یا نه. این کار باعث میشود که شانس بیشتری برای جلب توجه او داشته باشید و نیاز به پایان سریع مکالمه نداشته باشید. همچنین، لطفاً به یاد داشته باشید که بهترین کسی که شما را میشناسد، خودتان هستید، درست مانند هر یک از ما.
|
null |
I'm a girl, and I can't tell whether I'm bisexual or gay. I like girls a little more than boys, but I don't really know.
|
Sexual orientation is not always something that is clearly definable. Some people look at it on a continuum where being attracted to only boys is at one end, only girls is at the other, and bisexual is in the middle. Anywhere in between those points can be any amount of attraction to boys or girls.If you don't know whether you are gay or bisexual, that is okay. A lot of people don't know for quite some time. In addition to that, after people do know who they are attracted to, a lot of times they do not use the terms "gay" or "bisexual" for quite a while.It's okay not to know.Think about what sorts of expectations you have for your ideal relationship. Some examples may include trust, respect, availability for conversation or connection, etc. Whatever it is that you find important in a relationship is likely what matters most.If you are struggling with learning what it is that you would like in a relationship or any other feelings connected with what you are thinking and feeling, I would suggest connecting with a local therapist so you have a place to talk about what you are experiencing.
|
من یک دختر هستم و نمیتوانم تشخیص دهم که آیا دوجنسگرا هستم یا همجنسگرا. من دخترها را کمی بیشتر از پسرها دوست دارم، اما واقعاً مطمئن نیستم.
|
گرایش جنسی همیشه چیزی نیست که به وضوح قابل تعریف باشد. برخی افراد به آن به صورت یک پیوستار مینگرند که در یک سمت تنها جذب پسرها، در سمت دیگر تنها جذب دخترها و در وسط آن دوجنسه قرار دارد. هر نقطهای بین این دو میتواند شامل هر مقداری از جذابیت به سمت پسران یا دختران باشد. اگر نمیدانید همجنسگرا هستید یا دوجنسه، این اشکالی ندارد. بسیاری از افراد برای مدتی در این مورد مطمئن نیستند. علاوه بر این، حتی بعد از اینکه افراد میدانند به چه کسانی جذب میشوند، اغلب از اصطلاحات "گی" یا "دوجنسه" برای مدتی طولانی استفاده نمیکنند. اینکه ندانید اشکالی ندارد. به انتظاراتی که از رابطه ایدهآلتان دارید فکر کنید. برخی از این انتظارات میتواند شامل اعتماد، احترام، و در دسترس بودن برای گفتگو یا ارتباط باشد. هر چیزی که برای شما در یک رابطه مهم است احتمالاً همان چیزی است که بر اساس آن اهمیت بیشتری دارد. اگر در کشف خواستههایتان در یک رابطه یا دیگر احساسات مرتبط با افکارتان و احساسهایتان دچار مشکل هستید، پیشنهاد میکنم با یک درمانگر محلی تماس بگیرید تا جایی برای صحبت درباره آنچه تجربه میکنید داشته باشید.
|
null |
I went to my ex-boyfriend to reach out to one of his high school friends who's attempted to commit suicide. When I went to him to reach out to his high school friend, he told me that I put him in a terrible position and put an enormous load on his shoulders. He was very angry that I went to him to do that. Am I in the wrong for going to him to reach out? He helped me so much with my depression and bad habits, so that's why I thought of him to reach out. He made me feel awful for thinking highly of him to help. Why did he react this way towards me? I think he's being selfish.
|
I'm glad you think so highly of your boyfriend and his ability to be there when you would like to talk about things that are important to you.I see why you would want them to reach out. I also wonder about how close he was with his friend and what he thought you meant when you asked him to reach out. It sounds as if he is thinking that doing so would mean that he is responsible for his friend's well-being, although I can't say that for certain.Would you be willing to have a discussion with your boyfriend where for a few minutes (five minutes or so), you ask him about what made him react that way? During this time, try to listen and ask questions is if you are an investigative reporter and are trying to learn more about his experience. You can also summarize what you are hearing to make sure that you understand it as he does. This does not mean that you have to agree with what you say, but just that you follow. I hear you saying that you think he's being selfish. I'm suggesting that just during this conversation, you ask questions to focus on what he is thinking and feeling. In one sentence, the goal would be to learn more about his experience.I would not be at all surprised if he is scared.Are you aware of what kind of support he wants through this time?
|
به سراغ دوست پسر سابقم رفتم تا با یکی از دوستان دبیرستانیاش که اقدام به خودکشی کرده بود، تماس بگیرم. وقتی به او گفتم میخواهم با دوست دبیرستانیاش صحبت کنم، او به من گفت که من او را در وضعیت دشواری قرار دادهام و بار سنگینی بر دوشش گذاشتهام. او بسیار عصبانی بود که برای این کار به او مراجعه کردهام. آیا من در اشتباه هستم که به او مراجعه کردم؟ او خیلی در بهبود افکار منفی و عادات بد من کمک کرد، به همین دلیل فکر کردم که او میتواند به من کمک کند. او به من احساس بدی داد که چرا به او اعتماد کردم. چرا او اینگونه نسبت به من واکنش نشان داد؟ احساس میکنم که او خودخواه است.
|
خوشحالم که اینقدر به دوست پسرت و تواناییاش برای بودن در کنارت در زمانهایی که میخواهی درباره چیزهای مهم صحبت کنی، ارادت داری. همچنین تعجب میکنم که او چقدر با دوستش نزدیک بوده و چه تصوری از خواسته تو دارد وقتی از او میخواهی که تماس بگیرد. به نظر میرسد که او فکر میکند انجام این کار به معنای مسئولیتپذیریاش برای سلامت دوستش است، هرچند که نمیتوانم با قطعیت بگویم. آیا مایل هستی برای چند دقیقه (حدود پنج دقیقه) درباره واکنش او صحبت کنی؟ در این مدت سعی کن گوش بدهی و سوالاتی بپرسی بهگونهای که مثل یک خبرنگار تحقیقی در پی کشف بیشتر درباره تجربهاش باشی. همچنین میتوانی آنچه را که میشنوی خلاصه کنی تا اطمینان حاصل کنی که آن را همانطور که او درک میکند متوجه شدهای. این بدان معنا نیست که تو باید با او موافقت کنی، بلکه فقط به این معنی است که به درک او احترام بگذاری. میشنوم که میگویی او خودخواه است. به تو پیشنهاد میکنم در این گفتوگو فقط سوالاتی بپرسی که بر روی افکار و احساسات او تمرکز داشته باشد. به طور خلاصه، هدف یادگیری بیشتر درباره تجربه اوست. اگر او ترسیده باشد، اصلاً تعجب نخواهم کرد. آیا میدانی چه نوع حمایتی در این مدت نیاز دارد؟
|
null |
I’ve been on 0.5 mg of Xanax twice a day for the past month. It hasn't been helping me at all, but when I take 1 mg during a big anxiety attack, it calms me down. I was wondering how I can ask my psychologist to up the dose to 1 mg twice a day without her thinking I'm abusing them. I just have very big anxiety attacks. Should I stay on the 0.5mg and deal with the attacks or should I ask to up the dose? I'm afraid she will take me off them and put me on something else.
|
Staying on the lower dose may give you more room to learn strategies for coping with your anxiety. Medications are so helpful, and needed at times, but it's also important to have a variety of tools you use to manage your responses to stress. If you are not already seeing a therapist, consider finding one who can help you learn some effective strategies, like replacing self-defeating thoughts with ones that work better for you, or mindfulness, relaxation, or other tools to keep your anxiety in the manageable range!
|
من در ماه گذشته 0.5 میلیگرم زاناکس را دو بار در روز مصرف کردهام. این دارو هیچ کمکی به من نکرده است، اما وقتی در یک حمله اضطرابی شدید 1 میلیگرم مصرف میکنم، آرام شدم. میخواستم بدانم چگونه میتوانم از روانشناسم بخواهم دوز را به 1 میلیگرم دو بار در روز افزایش دهد بدون اینکه او فکر کند من در حال سوءاستفاده از دارو هستم. من فقط با حملات اضطرابی بسیار شدیدی مواجه هستم. آیا باید به مصرف 0.5 میلیگرم ادامه دهم و با حملات کنار بیایم یا باید درخواست افزایش دوز کنم؟ میترسم که او مرا از این دارو کنار بگذارد و به داروی دیگری منتقل کند.
|
ماندن در دوز پایین ممکن است به شما این فرصت را بدهد که راهبردهای بهتری برای مقابله با اضطراب خود یاد بگیرید. داروها بسیار مفید و گاهی ضروری هستند، اما مهم است که ابزارهای متنوعی برای مدیریت پاسخهای خود به استرس نیز داشته باشید. اگر تاکنون از درمانگر کمک نگرفتهاید، به دنبال فردی باشید که بتواند به شما در یادگیری راهبردهای مؤثر کمک کند، مانند جایگزینی افکار منفی با افکار مثبتتر، یا تمرین ذهنآگاهی، آرامش، و دیگر ابزارهایی که به کنترل اضطراب شما کمک میکنند.
|
null |
He is always telling me our fights are only and all my fault, he bashes me to our young child, and he is addicted to a few substances.
|
The behaviors you describe are boundary violations. You can not change your spouse, but you can respond to his behaviors in ways that protect your boundaries and ensure your safety. This is very hard to do without support. Finding a therapist who understands the dynamics of abusive relationships may be helpful. If you are not ready to do this, I recommend the book "Boundaries" by Dr. Henry Cloud and Dr. John Townsend. It's a great resource for helping one recognize boundary violations and learning how to respond to them in ways that are constructive!
|
او همیشه به من میگوید که دعوای ما تنها و تمام تقصیر من است، او در حضور کودک خردسالمان به من توهین میکند و به چند ماده مخدر وابسته است.
|
رفتارهایی که شما توصیف می کنید نقض حد و مرز هستند. شما نمیتوانید همسرتان را تغییر دهید، اما میتوانید به رفتارهای او به گونهای پاسخ دهید که از حریم شخصیتان محافظت کنید و امنیتتان را تضمین نمایید. انجام این کار بدون حمایت بسیار دشوار است. پیدا کردن درمانگری که با پویایی روابط آزاردهنده آشنا باشد ممکن است مفید باشد. اگر هنوز آماده این کار نیستید، کتاب «مرزها» نوشته دکتر هنری کلود و دکتر جان تاونسند را توصیه میکنم. این کتاب منبع بسیار خوبی برای کمک به شناسایی نقض حریمها و یادگیری روشهای پاسخگویی سازنده به آنها است!
|
null |
I’ve been on 0.5 mg of Xanax twice a day for the past month. It hasn't been helping me at all, but when I take 1 mg during a big anxiety attack, it calms me down. I was wondering how I can ask my psychologist to up the dose to 1 mg twice a day without her thinking I'm abusing them. I just have very big anxiety attacks. Should I stay on the 0.5mg and deal with the attacks or should I ask to up the dose? I'm afraid she will take me off them and put me on something else.
|
Do you think you're abusing xanax?It is a highly addictive drug so maybe one reason you feel compelled to take more is bc you already are addicted.Drugs don't do anything helpful in solving life's problems. Once the effect wears off, the stressful situation is once again waiting for you to address it.Think over your reason for not directly asking your psychologist about upping your dose.Also, do you ever talk about your life problems with this psychologist or only your need for drugs? The more gradual path to a better life is to not need drugs in the first place. This consists of your willingness to face the matters that are creating such terrible feelings inside you.
|
من در ماه گذشته 0.5 میلیگرم زاناکس را دو بار در روز مصرف کردهام. این دوز هیچ کمکی به من نکرده اما وقتی در یک حمله اضطرابی شدید 1 میلیگرم مصرف میکنم، آرامم میکند. میخواستم بدانم چگونه میتوانم از روانشناسم بخواهم که دوز را به 1 میلیگرم دو بار در روز افزایش دهد بدون اینکه او فکر کند من در حال سوءاستفاده از آنها هستم. من فقط حملات اضطراب بسیار شدیدی دارم. آیا باید به مصرف 0.5 میلیگرم ادامه دهم و با حملات کنار بیایم یا باید درخواست افزایش دوز داشته باشم؟ میترسم او مرا از مصرف آنها منع کند و به من داروی دیگری بدهد.
|
آیا فکر میکنید که در حال سوءاستفاده از زاناکس هستید؟ این داروی بسیار اعتیادآور است و شاید یکی از دلایلی که احساس میکنید مجبورید بیشتر مصرف کنید، این باشد که قبلاً به آن اعتیاد پیدا کردهاید. مواد مخدر هیچ کمکی در حل مشکلات زندگی نمیکند. پس از از بین رفتن اثر آن، وضعیت استرسزا دوباره در انتظار شماست تا با آن مواجه شوید. به دلیل خود برای اینکه مستقیماً از روانشناستان در مورد افزایش دوزتان نپرسیدید، فکر کنید. همچنین، آیا تا به حال در مورد مشکلات زندگیتان با این روانشناس صحبت کردهاید یا فقط درباره نیاز به دارو؟ مسیر تدریجیتر به سمت زندگی بهتر این است که از اساس نیازی به مواد مخدر نداشته باشید. این شامل تمایل شما به رویارویی با مسائلی است که این احساسات دردناک را در شما ایجاد میکند.
|
null |
I have terrible anxiety and depression. I've tried various therapists and pills, but nothing's helped.
|
Is it possible you simply didn't mix well with the particular therapists with whom you've worked? If this is possible, interview a therapist before starting therapy. Then you will be choosing a therapist who feels compatible with your way of seeing yourself and your life.Also, therapy isn't for everyone.Read about the different healing modalities and see if one of these speaks to your interest in feeling better.What matters most is finding among all the legitimate healing methods, what you believe will be effective.
|
من از اضطراب و افسردگی شدیدی رنج میبرم. انواع درمانگران و داروها را امتحان کردهام، اما هیچ کدام مؤثر نبودهاند.
|
آیا ممکن است شما به سادگی با درمانگران خاصی که با آنها کار کردهاید، به خوبی ارتباط برقرار نکردهاید؟ اگر این امکان وجود دارد، قبل از شروع درمان با یک درمانگر مصاحبه کنید. در این صورت، شما درمانگری را انتخاب خواهید کرد که با نحوه نگرش شما به خود و زندگیتان سازگار باشد. همچنین، درمان برای همه مناسب نیست. درباره روشهای درمانی مختلف مطالعه کنید و ببینید آیا یکی از این روشها به علاقه شما برای بهبود احساسات پاسخ میدهد یا خیر. مهمترین نکته این است که در میان تمام روشهای درمانی معتبر، چیزی را پیدا کنید که فکر میکنید مؤثر خواهد بود.
|
null |
I've been dealing with this for years. My mom thinks I'm overly emotional and refuses to offer any help, like therapy or seeing a doctor. She's seen me when I'm having a panic attack and just said I was faking for attention or that I'm a hypochondriac. I just want to get better.
|
How old are you?Are you old enough in your State to have therapy without your mother's consent?Your mom's attitude toward you may be one significant reason on why you feels so much tension in the first place.Don't let her opinions and beliefs get in the way of what you know about yourself.Are you in school and does that school have a guidance counselor?Would you talk with that person about your difficult getting your mom to retain helping services for you?Keep looking for local resources which will support you either directly or indirectly by advocating for your right to receive mental health care.
|
من سالهاست که با این مشکل مواجه هستم. مادرم فکر میکند که من بیش از حد احساساتی هستم و از ارائه هرگونه کمکی، مثل درمان یا مراجعه به پزشک، سر باز میزند. او من را وقتی که دچار حمله پانیک میشوم، دیده و فقط میگوید که دارم برای جلب توجه دروغ میگویم یا اینکه هیپوکندریا دارم. من فقط میخواهم بهتر شوم.
|
چند سال دارید؟ آیا در ایالت خود به اندازه کافی بزرگ هستید که بدون رضایت مادرتان درمان دریافت کنید؟ نگرش مادرتان نسبت به شما ممکن است یکی از دلایل عمدهای باشد که چرا در وهله اول اینقدر تنش دارید. اجازه ندهید عقاید و باورهای او مانع از درک شما از خودتان شود. آیا در مدرسه هستید و آن مدرسه مشاور راهنمایی دارد؟ آیا میتوانید با آن شخص دربارهی دشواریتان در convincing مادرتان به ادامهی خدمات حمایتی برای شما صحبت کنید؟ به دنبال منابع محلی باشید که به شما کمک کنند، چه بهطور مستقیم و چه بهطور غیرمستقیم با حمایت از حق شما برای دریافت خدمات بهداشت روان.
|
null |
These "jokes" are made about everything. They seem to have the need to say something "funny" about everything. It's not funny, just awkward.
|
I agree, it is awkward when people make jokes about subjects which may not be funny at all. And, if a person only jokes, then after laughing and realizing the person has nothing of themselves to offer, this can also be quite tedious.Realize that you are more aware of human interaction having many levels of expression. You could start avoiding people who irritate you by the way they behave.
|
این "شوخیها" دربارهی هر چیزی ساخته میشوند. به نظر میرسد که آنها نیاز دارند در مورد هر موضوعی چیزی "خندهدار" بگویند. این خندهدار نیست، فقط ناگوار است.
|
موافقم، وقتی مردم درباره موضوعاتی شوخی میکنند که ممکن است اصلاً خندهدار نباشند، احساس ناخوشایندی ایجاد میکند. و اگر فردی فقط شوخی کند و بعد از خندیدن متوجه شوید که چیزی برای ارائه ندارد، این نیز میتواند بسیار خستهکننده باشد. به یاد داشته باشید که شما آگاهی بیشتری از تعاملات انسانی با سطوح مختلف بیان دارید. میتوانید شروع به دوری از افرادی کنید که با رفتارشان شما را آزار میدهند.
|
null |
I'm in my early 20s. I've worked since two months after I turned 18. I have “plans.” I could become an electrician, or I could operate heavy machinery. I have goals, but I do nothing to try to meet them because I don't feel I can. I just want a better life for my fiancée and the kids than I did.
|
For starters, commend yourself for being committed to working. You have no idea what is going to happen in the next second, so focusing on thinking you will never have a good career or amount to anything financially is creating a fictitious story. Remind yourself of that every time the thought pops up. The false belief that nothing good will happen is sucking out energy you can use on pursuing your career dreams. Next, do you know what you need to do to become an electrician or heavy machinery operator? If not, find out. Then, set up a realistic schedule for yourself to accomplish the steps. As you accomplish each step, see your progress. Notice that you are moving closer to your goal. Every day remind yourself why you are pursuing this career. In fact, write it down and tape it on your bathroom mirror. When you start to feel discouraged, remember your goal and remind yourself that you have no idea if you'll make it or not but you are going to give it everything you have to find out. Anything worth pursuing is going to take a lot of persistence and hard work. Stay with it! You and your family are worth it!
|
من در اوایل بیستم هستم. از دو ماه بعد از اینکه هجده ساله شدم کار کردهام. "طرحهایی" دارم. میتوانم برقکار شوم یا ماشینآلات سنگین را هدایت کنم. اهدافی دارم، اما هیچ تلاشی برای رسیدن به آنها نمیکنم چون احساس میکنم نمیتوانم. فقط میخواهم برای نامزدم و بچههایم زندگی بهتری نسبت به زندگی خودم فراهم کنم.
|
برای شروع، خود را به خاطر تعهد به کار تحسین کنید. شما هیچ ایدهای ندارید که در ثانیهی آینده چه اتفاقی خواهد افتاد، بنابراین تمرکز بر این فکر که هرگز شغل خوبی نخواهید داشت یا از نظر مالی به جایی نخواهید رسید، داستانی ساختگی ایجاد میکند. هر بار که این فکر به ذهنتان خطور کرد، این نکته را به خود یادآوری کنید. این باور نادرست که هیچ چیز خوبی اتفاق نخواهد افتاد، انرژی شما را میگیرد و شما را از دنبال کردن رویاهای شغلیتان باز میدارد. حال آیا میدانید برای تبدیل شدن به یک برقکار یا اپراتور ماشینآلات سنگین باید چه کارهایی انجام دهید؟ اگر نمیدانید، آن را پیدا کنید. سپس، یک برنامه زمانی واقعبینانه برای خود تنظیم کنید تا مراحل را به انجام برسانید. به محض انجام هر مرحله، پیشرفت خود را مشاهده کنید و توجه داشته باشید که به هدف خود نزدیکتر میشوید. هر روز به خود یادآوری کنید که چرا به دنبال این حرفه هستید. واقعاً این دلایل را یادداشت کنید و آن را روی آینه حمام خود بچسبانید. وقتی احساس ناامیدی کردید، به یاد آورید که هدف شما چیست و به خود گوشزد کنید که نمیدانید آیا موفق خواهید شد یا نه، اما عزم دارید که تمام تلاش خود را برای رسیدن به آن به کار ببندید. هر آرزو و هدفی که ارزش دنبال کردن داشته باشد، به پشتکار و تلاش بسیاری نیاز دارد. به این مسیر ادامه دهید! شما و خانوادهتان ارزشش را دارید!
|
null |
My husband had an emotional affair with his ex-wife in November. She invited him to dinner, alone, with their daughter. I wasn’t aware of this until after 11pm when I asked where he was. He had been drinking, and I told him not to come home that night. The next morning, we talked about going to counseling. He went out that night with friends and said his ex-wife wasn't going. I found out in April that she did go. I gave him the chance to get everything out in the open. I found out that he stayed that second night with her. I asked if they slept in the same bed, and he said yes, both nights. His daughter wasn't there the second night. He claims they didn't have sex, but what else should I think?
|
My answer is going to be super simplistic but I believe this may be what you need. Ask your husband if he wants to stay married to you. If he says yes, then it would be helpful to go to a marriage counselor and work this out with a professional. If he says no, then you can file for divorce.
|
شوهرم در نوامبر با همسر سابقش رابطه عاطفی داشت. او او را به تنهایی به شام با دخترمان دعوت کرد. من تا ساعت 11 شب از این موضوع بیخبر بودم تا اینکه پرسیدم کجاست. او مشروبات الکلی مصرف کرده بود و من به او گفتم که آن شب به خانه برنگردد. صبح روز بعد درباره رفتن به مشاوره صحبت کردیم. او آن شب با دوستانش بیرون رفت و گفت همسر سابقش نمیآید. در آوریل فهمیدم که او آمده بود. به او فرصتی دادم تا همه چیز را درزخراب بیان کند. متوجه شدم که او آن شب دوم را نیز با همسر سابقش گذرانده است. از او پرسیدم که آیا در یک تخت خوابیدهاند و او گفت بله، هر دو شب. دخترش شب دوم آنجا نبود. او ادعا میکند که آنها رابطه جنسی نداشتهاند، اما من باید چه نظری غیر از این داشته باشم؟
|
پاسخ من بسیار ساده خواهد بود، اما معتقدم این همان چیزی است که شما به آن نیاز دارید. از شوهرتان بپرسید آیا میخواهد با شما در ازدواج بماند یا خیر. اگر او پاسخ مثبت دهد، بهتر است به یک مشاور ازدواج مراجعه کنید و با کمک یک متخصص این موضوع را حل کنید. اگر او پاسخ منفی داد، میتوانید اقدام به طلاق کنید.
|
null |
I believe it is wrong for men to look at inappropriate content. The father of my child has agreed to respect my beliefs. His co-worker sent him an inappropriate video. He got mad because he does not think he should tell his friend to not send him things like that.
|
In my book, this is a boundary issue. Although you do not like inappropriate content, it is not up to you what your child's father looks at or what his friend sends him. It is really hard not to monitor other people's lives, but in the end, your rights begin and end with you.
|
من معتقدم که نگاه کردن مردان به محتوای نامناسب نادرست است. پدر فرزندم توافق کرده که به باورهای من احترام بگذارد. همکارش ویدیوی نامناسبی برای او ارسال کرده است. او عصبانی شد زیرا فکر میکند نیازی نیست به دوستش بگوید که چنین چیزهایی را برای او نفرستد.
|
در کتاب من، این یک مسئله مرزی است. اگرچه شما از محتوای نامناسب خوشحال نیستید، اما این به شما مربوط نمیشود که پدر فرزندتان به چه چیزی نگاه میکند یا چه چیزهایی از طرف دوستانش برای او ارسال میشود. دشوار است که بر زندگی دیگران نظارت نکنید، اما در نهایت، حقوق شما فقط مربوط به خودتان است و در همانجا شروع و به پایان میرسد.
|
null |
I’m a man, and I’m soon to be married. I have been messing around with other men on the side. It started as a once in a while thing, but it’s been happening a lot. I don't know what to do.
|
Divorce is expensive emotionally and financially. If your fiance is not ok with an open marriage, it would be a good idea to seek the help of a counselor before you get married.
|
من یک مرد هستم و به زودی متاهل میشوم. از مدتی قبل با مردان دیگر رابطه داشتهام. این موضوع ابتدا گهگاهی بود، اما اکنون به یک عادت تبدیل شده است. نمیدانم چه کار کنم.
|
طلاق از نظر عاطفی و مالی هزینهبردار است. اگر نامزد شما با ازدواج باز موافق نیست، بهتر است قبل از ازدواج از یک مشاور کمک بگیرید.
|
null |
I told her that if daddy dies, we will never see him again. She started crying because I wouldn't make her daddy die.
|
It's normal for a child to be so angry she wanted someone to die, but this seems to be heading into a dangerous realm. I think it would be wise to have her seen by a child psychologist just to rule out anything more serious.
|
به او گفتم اگر بابا بمیرد، دیگر هرگز او را نخواهیم دید. او شروع به گریه کرد زیرا من اجازه نمیدادم که بابایش بمیرد.
|
طبیعی است که یک کودک آنقدر عصبانی باشد که خواستار مرگ کسی شود، اما به نظر میرسد که این به یک حوزه خطرناک پیش میرود. فکر میکنم عاقلانه باشد که او را به یک روانشناس کودک ارجاع دهیم تا هرگونه مشکل جدیتری را بررسی کنیم.
|
null |
Sometimes, I'm fine and can go out or meet people, but other days, my heart races and words physically cannot come out of my mouth. I've always thought it was normal and I was just nervous, but the other day, it took me almost 30 minutes of sitting in my car to find the courage to enter Target by myself.
|
Though I don't know for sure, it sounds like anxiety to me. I think it would be helpful if you work with a therapist who specializes in anxiety disorders.
|
گاهی اوقات، حالم خوب است و میتوانم بیرون بروم یا با مردم دیدار کنم، اما روزهای دیگر، قلبم تند میزند و کلمات بهطرز فیزیکی از دهانم نمیآیند. همیشه فکر میکردم این طبیعی است و فقط عصبی هستم، اما چند روز پیش، تقریباً 30 دقیقه در ماشینم نشستم تا جرات پیدا کنم که به تنهایی وارد تارگت شوم.
|
گرچه به طور قطع نمیدانم، اما به نظر من این نشانههای اضطراب است. فکر میکنم همکاری با یک درمانگر متخصص در اختلالات اضطرابی میتواند بسیار مفید باشد.
|
null |
I have terrible anxiety and depression. I've tried various therapists and pills, but nothing's helped.
|
I'm sorry that you have tried several different things and not had much relief.I will say that there are several different types of medications that may help and each therapist is different, so it is quite possible that a different combination of things you've already tried may be helpful.I would encourage you to continue trying different therapists. I would say to give each one at least six sessions before you decide that the approach that they are using is not working for you. Also, most places have a certain sort of structured initial session that must be done, but after that, the decisions are largely up to what you and the clinician feel is helping. If something is or is not working, communicate this with your therapist. This is a big deal. Most therapists I know actually welcome this feedback.There is a fair amount of research into the idea that the therapeutic alliance (the relationship that you have in the context of working through the reasons that brought you into therapy) is very important. Also, sometimes anxiety and depression can make it difficult to go to therapy on a regular basis. If that is something with which you are struggling, I would encourage you to talk about that as well.In addition to a solid relationship with a therapist who you connect with, you may consider trying something like yoga or meditation. Mindfulness is sometimes helpful as well.Here's a link to questions for finding suitable therapists: http://www.pharmatherapist.com/12-tips-for-finding-a-suitable-therapist
|
من از اضطراب و افسردگی شدیدی رنج میبرم. درمانگرها و داروهای مختلفی را امتحان کردهام، اما هیچکدام مؤثر نبودهاند.
|
متاسفم که شما چندین چیز مختلف را امتحان کردهاید و تسکین زیادی را احساس نکردهاید. میخواهم بگویم که چندین نوع دارو وجود دارد که ممکن است مفید باشند و هر درمانگر رویکرد خاص خود را دارد، بنابراین ممکن است ترکیب متفاوتی از چیزهایی که قبلاً امتحان کردهاید، به شما کمک کند. شما را تشویق میکنم که به امتحان کردن درمانگرهای مختلف ادامه دهید. به نظرم بهتر است قبل از اینکه تصمیم بگیرید که رویکرد درمانگر برای شما کار نمیکند، به هر کدام حداقل شش جلسه فرصت دهید. همچنین، بیشتر مراکز درمانی جلسههای اولیه ساختاریافتهای دارند که باید برگزار شود، اما پس از آن، تصمیمگیریها عمدتاً به آنچه شما و درمانگر احساس میکنید که به شما کمک میکند، بستگی دارد. اگر چیزی تأثیرگذار است یا نیست، باید این موضوع را با درمانگر خود درمیان بگذارید. این موضوع بسیار مهم است. اکثر درمانگرانی که میشناسم واقعاً از این نوع بازخورد استقبال میکنند. تحقیقات زیادی نشان میدهد که "اتحاد درمانی" (رابطهای که در حین کار بر روی دلایلی که شما را به درمان کشانده است، ایجاد میشود) اهمیت زیادی دارد. همچنین، گاهی اوقات اضطراب و افسردگی میتواند رفتن به درمان را به طور منظم دشوار کند. اگر شما در این زمینه مشکل دارید، توصیه میکنم در مورد آن نیز صحبت کنید. علاوه بر داشتن یک رابطه محکم با درمانگری که با او ارتباط برقرار میکنید، ممکن است بخواهید تمرینهایی مانند یوگا یا مدیتیشن را هم امتحان کنید. تمرین ذهنآگاهی نیز گاهی اوقات مفید است. در اینجا پیوندی برای سوالاتی که میتواند به یافتن درمانگر مناسب کمک کند، آوردهام: http://www.pharmatherapist.com/12-tips-for-finding-a-suitable-therapist
|
null |
I've been dealing with this for years. My mom thinks I'm overly emotional and refuses to offer any help, like therapy or seeing a doctor. She's seen me when I'm having a panic attack and just said I was faking for attention or that I'm a hypochondriac. I just want to get better.
|
I don't know how old you are, but in Pennsylvania, if you are over 14, you can have therapy without your parents' consent. If you are young enough to use their insurance, that could be complicated, but depending on the state, there may be ways to work around that as well. If transportation is a problem, call a local mental health agency and see if they can connect you with assistance.In the meantime, try searching for a phone helpline in the county where you live. They may be able to help you figure out where you can get help.Another idea is that if you are in school, your guidance counselor may be able to provide links to where you can go for help. He or she may also be able to give you more specific ideas to help with your panic attacks.I know you said your mom refuses to offer help, which included seeing a doctor, but I wonder if she trusts the doctors that is your primary care physician (also called a family doctor) who you see when you have a minor medical ailment that may need medication. That doctor may be able to help you as well.Some of the information here may be helpful to you because it explains some of what anxiety is and there are some quizzes there that may give you information to discuss with a doctor or therapist when you get connected with one. http://www.webmd.com/anxiety-panic/guide/mental-health-anxiety-disorders This may give you other information to speak with your mom about. Remember that I'm not asking you to actually diagnose yourself with one of these things, but just offering some basic information that may help you be able to talk about what is going on.If you are having a panic attack or having a moment of anxiety, try focusing on different things in the room around you. It may help to shift your focus briefly outside of what you are feeling and that may lessen the feeling a bit. Also remember that sometimes anxiety leads to more anxiety about having a panic attack in the future. Remember that they usually and after a few minutes.It would also be helpful for you to keep track of what leads up to your anxiety.Best wishes to you and keep trying until you get connected to someone.
|
من سالهاست که با این موضوع دست و پنجه نرم میکنم. مادرم فکر میکند که من بیش از حد احساساتی هستم و از ارائه هرگونه کمکی، مانند درمان یا مراجعه به پزشک، خودداری میکند. او زمانی که من دچار حمله پنیک میشدم مرا دیده و فقط گفته که برای جلب توجه یا اینکه هیپوکندریا هستم. من فقط میخواهم خوب شوم.
|
نمیدانم چند سال دارید، اما در پنسیلوانیا، اگر بالای 14 سال سن داشته باشید، میتوانید بدون نیاز به رضایت والدینتان، رواندرمانی دریافت کنید. اگر در سن و سالی هستید که میتوانید از بیمه آنها استفاده کنید، این موضوع ممکن است پیچیده باشد، اما بسته به ایالت، ممکن است راههایی برای حل این مشکل نیز وجود داشته باشد. اگر حمل و نقل برایتان مشکل است، با یک آژانس بهداشت روان محلی تماس بگیرید و ببینید آیا میتوانند شما را با کمک ارتباط برقرار کنند. همچنین میتوانید به دنبال خط کمک تلفنی در شهرستان محل زندگیتان باشید؛ آنها ممکن است بتوانند به شما کمک کنند تا محل دریافت کمک را پیدا کنید. اگر در مدرسه هستید، مشاور راهنماییتان نیز ممکن است بتواند راههای ارتباطی برای دریافت کمک به شما ارائه دهد و همچنین ممکن است ایدههای خاصتری برای کمک به حملات پانیکتان داشته باشد. میدانم که گفتهاید مادرتان از ارائه کمک، از جمله مراجعه به پزشک، خودداری میکند، اما آیا او به پزشک عمومیتان که معمولاً برای بیماریهای جزئی به او مراجعه میکنید اعتماد دارد؟ این پزشک (که به آن پزشک خانواده نیز میگویند) ممکن است بتواند به شما کمک کند. برخی از اطلاعات موجود در اینجا ممکن است برای شما مفید باشد زیرا به توضیح اضطراب پرداخته و چند آزمون نیز دارد که ممکن است به شما کمک کند اطلاعاتی برای صحبت با پزشک یا درمانگر خود فراهم کنید. http://www.webmd.com/anxiety-panic/guide/mental-health-anxiety-disorders ممکن است اطلاعات دیگری در اختیار شما قرار دهد که بتوانید با مادرتان در مورد آن صحبت کنید. به خاطر داشته باشید که من از شما نمیخواهم که بهطور واقعی خود را با یکی از این اختلالات تشخیص دهید، بلکه فقط برخی اطلاعات پایه را ارائه میدهم که میتواند به شما کمک کند تا درباره آنچه در حال وقوع است صحبت کنید. اگر دچار حمله پانیک یا لحظهای از اضطراب شدید، سعی کنید روی اشیای مختلف در اتاق اطراف خود تمرکز کنید. این کار ممکن است به شما کمک کند تا برای مدتی توجه خود را از احساسات فعلیتان دور کنید و به کاهش آن احساس کمک کند. همچنین به یاد داشته باشید که گاهی اوقات اضطراب منجر به اضطراب بیشتری درباره حملات پانیک در آینده میشود. این حملات معمولاً پس از چند دقیقه به پایان میرسند. نگهداری از یادداشت آنچه که منجر به اضطراب شما میشود نیز میتواند مفید باشد. بهترین آرزوها را برای شما دارم و امیدوارم هر چه زودتر با کسی ارتباط برقرار کنید.
|
null |
Sometimes, I'm fine and can go out or meet people, but other days, my heart races and words physically cannot come out of my mouth. I've always thought it was normal and I was just nervous, but the other day, it took me almost 30 minutes of sitting in my car to find the courage to enter Target by myself.
|
These types of symptoms can be very disruptive to life! Anxiety often presents in two key ways: 1) physical symptoms such as: racing heart rate, sweaty palms, dry mouth, shaking or trembling or nausea - often these physical sypmtoms are categorized as a Panic Attack. 2) mentally anxiety presents itself as worry. Worry that spirals out of control, worry that dirsupts your life and concentration. Worry that keeps from being present in your life. Anxiety when it begins to spiral out of control either with disruptive mental or physical symptoms, needs to be addressed formally. I urge you to see a counselor and/or a psychiatrist soon to begin to address these issues. Good Luck, Sitka Stueve, LSCSW
|
گاهی اوقات حالم خوب است و میتوانم بیرون بروم یا با دیگران ملاقات کنم، اما روزهای دیگری، قلبم تند میزند و کلمات بهطور فیزیکی از دهانم بیرون نمیآیند. همیشه فکر میکردم که این طبیعی است و من فقط مضطرب هستم، اما روزی تقریباً 30 دقیقه در ماشینم نشستم تا جرات کنم به تنهایی وارد تارگت شوم.
|
این نوع علائم میتواند زندگی را به شدت مختل کند! اضطراب اغلب به دو شکل اصلی ظاهر میشود: ۱) علائم جسمی مانند: ضربان قلب سریع، عرق کردن کف دست، خشکی دهان، لرزش یا تهوع - که اغلب این علائم جسمی به عنوان حمله پانیک شناخته میشوند. ۲) اضطراب به صورت ذهنی به شکل نگرانی بروز میکند. نگرانی که از کنترل خارج میشود و زندگی و تمرکز شما را مختل میکند. نگرانیای که مانع از حضور شما در زندگیتان میشود. وقتی اضطراب با علائم مخرب ذهنی یا جسمی از کنترل خارج میشود، باید بهطور جدی مورد توجه قرار گیرد. من از شما میخواهم که به زودی به یک مشاور و/یا روانپزشک مراجعه کنید تا به این مسائل رسیدگی کنید. موفق باشید، سیتکا استیو، LSCSW
|
null |
I've been with a man for four years. For the last year, he has said he is done, but he still talks, texts, visits, and has not moved on with anyone else. His words do not match his actions. I love this man, but it's hurting so much.
|
This can be difficult and confusing.If you think your boyfriend would be open to having a discussion, try asking him for a time when he is willing to have an important discussion. When that time matches with a time that is good for you, try discussing the type of relationship that you each want to have and what you can start and stop doing to get there. He may want to be really good friends. He may also be trying to figure out what he is feeling. If you end up talking over one another, try letting one person be the one who is talking about their feelings for about five minutes and during that time, try having the other person asked questions to gain more understanding of their experience. Then you can switch. Also consider asking questions that cannot be answered with yes or no, but lead to more explanations.Questions that start with the words how, what, when, who are usually better than questions starting with "why" because they can be emotional triggers for some people.If this is difficult to do between the two of you, consider seeing a therapist who specializes in couples.
|
من چهار سال با یک مرد هستم. در سال گذشته، او اعلام کرده است که کارش تمام شده است، اما هنوز با من صحبت میکند، پیام میدهد، دیدار میکند و با کسی دیگر پیش نرفته است. سخنان او با اعمالش مطابقت ندارد. من این مرد را دوست دارم، اما این موضوع خیلی برایم دردناک است.
|
این میتواند دشوار و گیجکننده باشد. اگر فکر میکنید دوست پسرتان آماده بحث و گفتگو است، سعی کنید از او زمانی را بخواهید که مایل به انجام یک گفتوگوی مهم باشد. زمانی که این زمان با زمانی مناسب برای شما همخوانی پیدا کرد، سعی کنید درباره نوع رابطهای که هر یک از شما میخواهید داشته باشید و آنچه که میتوانید برای رسیدن به آن شروع یا متوقف کنید، بحث کنید. ممکن است او بخواهد واقعاً دوستان خوبی باشید و همچنین ممکن است در حال سعی برای درک احساساتش باشد. اگر در نهایت به طور همزمان صحبت میکنید، سعی کنید اجازه دهید یک نفر حدود پنج دقیقه درباره احساسات خود صحبت کند و در این مدت، طرف دیگر سؤالاتی بپرسد تا درک بیشتری از تجربه او به دست آورد. سپس میتوانید جای خود را عوض کنید. همچنین سؤالاتی بپرسید که پاسخ آنها فقط بله یا خیر نباشد و به توضیحات بیشتری منجر شود. سؤالاتی که با کلماتی مانند چگونه، چه، چه زمانی و چه کسی آغاز میشوند، معمولاً بهتر از سؤالاتی هستند که با "چرا" شروع میشوند، زیرا ممکن است برای برخی افراد محرکهای احساسی باشد. اگر این کار بین شما دو نفر دشوار است، به یک درمانگر متخصص در امور زوجین مراجعه کنید.
|
null |
My doctor seems to think I am in danger of having one. I neglected to ask how this was different than an episode. I have been formally diagnosed with bipolar type 1.
|
I will admit that I'm not specifically familiar with this from my own experience.My best educated guess is that you could have a seizure during which you have some sort of symptoms similar to a hallucination (which is one of the psychotic symptoms) when you hear or see things that aren't really there.In looking briefly online, I was able to find some information here: http://www.epilepsy.com/information/professionals/about-epilepsy-seizures/psychiatric-and-behavioral-aspects/psychiatric-2It sounds like this would be a symptom in addition to an already existing seizure disorder, not a seizure disorder in addition to a mental health problem. If it is the other way around, I'm not sure how that would work. It is common with some types of seizures to have an altered state of reality during or shortly after the seizure, so that could also be related.I would suggest you talk to your physician about this directly so that if they are worried about this, you can learn more about what is making them concerned about it and what, if anything, you could do to lessen the likelihood of it or how to handle it if it does happen.
|
به نظر میرسد پزشکم فکر میکند که من در خطر ابتلا به آن هستم. از پرسیدن اینکه این با یک اپیزود چه تفاوتی دارد غافل شدم. من به طور رسمی به دوقطبی نوع ۱ مبتلا شدهام.
|
من اعتراف میکنم که از تجربه شخصیام در این زمینه به طور خاص آگاهی ندارم. بهترین حدس من این است که ممکن است تشنجی داشته باشید که در خلال آن علائمی شبیه به توهم (که یکی از علائم روانپریشی است) تجربه کنید؛ یعنی چیزهایی را میشنوید یا میبینید که واقعاً وجود ندارند. با یک جستجوی سریع آنلاین، موفق شدم اطلاعاتی در اینجا پیدا کنم: http://www.epilepsy.com/information/professionals/about-epilepsy-seizures/psychiatric-and-behavioral-aspects/psychiatric-2 به نظر میرسد این یک علامت باشد که به یک اختلال تشنجی موجود مربوط میشود، نه یک اختلال تشنجی که به یک مشکل سلامت روان مرتبط باشد. اگر شرایط برعکس باشد، مطمئن نیستم که چگونه عمل خواهد کرد. با برخی از انواع تشنج، تغییر در حالت واقعیت در حین یا بلافاصله پس از تشنج شایع است، بنابراین این موضوع نیز ممکن است مرتبط باشد. پیشنهاد میکنم بهصورت مستقیم با پزشک خود درباره این موضوع صحبت کنید تا اگر آنها نگرانی دارند، بتوانید بیشتر در مورد علل نگرانکننده آن و همچنین اقداماتی که میتوانید برای کاهش احتمال بروز آن انجام دهید یا چگونگی مدیریت آن در صورت وقوع، اطلاعات کسب کنید.
|
null |
I've been with a man for four years. For the last year, he has said he is done, but he still talks, texts, visits, and has not moved on with anyone else. His words do not match his actions. I love this man, but it's hurting so much.
|
Have you brought up the topic as to the way you're feeling?The best way for someone to understand us or to understand someone, is to directly talk about the specific problem.To start the discussion w your partner, understand your own reasons for continuing the relationship.Given his stated disinterest in the relationship, your mood is probably affected by this.Once you are clear on how the range of your feelings, especially any fears on being alone, suggesting you may be staying w this guy simply to avoid such fears, then you'll be ready w your self-knowledge, to start a conversation w your partner about your relationship.
|
من چهار سال با مردی بودهام. در سال گذشته او گفت که دیگر تمام شده، اما همچنان صحبت میکند، پیام میفرستد، دیدار میکند و با هیچ کس دیگری پیش نرفته است. کلمات او با رفتارهایش همخوانی ندارد. من این مرد را دوست دارم، اما این موضوع خیلی به من زجر میدهد.
|
آیا این موضوع را در مورد احساسات خود مطرح کردهاید؟ بهترین راه برای اینکه کسی ما را درک کند، صحبت مستقیم در مورد مشکل خاص است. برای شروع بحث با شریک زندگیتان، ابتدا دلایل خود را برای ادامه رابطه بشناسید. با توجه به بیعلاقگی او به رابطه، ممکن است روحیهتان تحت تأثیر قرار گرفته باشد. هنگامی که به نوع احساسات خود، بهویژه ترسهای ناشی از تنهایی، پی ببرید، این نشان میدهد که ممکن است فقط به منظور اجتناب از این ترسها بهدنبال ادامه رابطه با او باشید. پس از این که خود را بهتر شناختید، آماده خواهید بود تا در مورد رابطهتان با شریک زندگیتان گفتگو کنید.
|
null |
We had great chemistry, but then he became distant. I had the feeling that I can't be without him. As soon as I felt the difference, I was scared to lose him. I started freaking out if he did not answer, thinking that something bad happened.
|
The simplest answer is that love feels good, obsessions don't.Love deepens a sense of peacefulness and security.Obsessions give anxiety and worry of feeling abandoned.One suggestion is to study more about yourself and why you'd feel so ill at ease when you aren't w this person.
|
ما شیمی فوقالعادهای داشتیم، اما پس از آن او از ما فاصله گرفت. احساسی داشتم که بدون او نمیتوانم زندگی کنم. به محض اینکه این تغییر را احساس کردم، از دست دادن او ترسانم کرد. اگر او جواب نمیداد، وحشت میکردم و فکر میکردم ممکن است اتفاق بدی افتاده باشد.
|
پاسخ سادهترین این است که عشق احساس خوبی به شما میدهد، اما وسواسها این احساس را ندارند. عشق درک عمیقتری از آرامش و امنیت ایجاد میکند، در حالی که وسواس موجب اضطراب و نگرانی از رهاشدن میشود. یک پیشنهاد این است که بیشتر در مورد خودتان مطالعه کنید و بفهمید چرا اینقدر زمانی که با این فرد نیستید احساس ناامنی میکنید.
|
null |
We had great chemistry, but then he became distant. I had the feeling that I can't be without him. As soon as I felt the difference, I was scared to lose him. I started freaking out if he did not answer, thinking that something bad happened.
|
People often care deeply for those whom they love. I don't know how long you have been together. It is also common to want to be very closely connected to people who are important to you.It may be helpful to have a conversation about talking more or talking about how you feel when he is not there and how he feels about answering you right away. It may be helpful for both of you to listen to each other and what you are feeling and experiencing so that you can look at what may work for both of you. For example, maybe you could remind yourself that he will answer you when he is not busy or as soon as he can.Sometimes just talking about these feelings can be helpful so that you can both have open discussions about whether the amount or type of communication is too much or in a style that is not working for both of you. You could also consider leaving text messages or something that does not require an immediate response so that when he is busy, you have the ability to write a message, and he has the ability to answer when he can.I also wonder where you are getting the idea that something bad happened. I don't know whether something happen with this person in the past or perhaps at another time in your life.Some people benefit from ideas such as not going to bed angry, but this is difficult for others.I would suggest considering what makes each of you feel loved, valued, appreciated, or special.Also think about what styles of communication you both like and what is and is not okay in the context of an argument.It may be difficult to talk about what has related to him being distant and it may be helpful to talk about ways to communicate about this first (such as taking a 10 minute timeout if it becomes overwhelming).Perhaps talking with a therapist who specializes in couples would be helpful if talking about this between you is confusing or if you do not both feel heard by the other person. Remember that feeling heard does not mean that you have to agree with one another.
|
ما شیمی فوقالعادهای داشتیم، اما سپس او از من فاصله گرفت. حس میکردم که نمیتوانم بدون او زندگی کنم. به محض اینکه این تغییر را احساس کردم، ترسیدم که او را از دست بدهم. اگر او پاسخی نمیداد، وحشتزده میشدم و فکر میکردم که اتفاق بدی افتاده است.
|
مردم اغلب به کسانی که دوستشان دارند عمیقاً اهمیت میدهند. نمیدانم چه مدت است که با هم هستید. همچنین معمول است که بخواهید بهطور نزدیکتری با افرادی که برایتان مهم هستند ارتباط برقرار کنید. ممکن است گفتگو درباره نیاز به صحبت بیشتر یا بیان احساساتتان در زمانهایی که او حضور ندارد و همچنین احساس او درباره پاسخ دادن سریع به شما مفید باشد. برای هر دوی شما ممکن است مفید باشد که به صحبتهای یکدیگر و احساسات و تجربیاتتان گوش دهید تا بتوانید راهحلهایی را که برای هر دویتان مفید است، بررسی کنید. بهعنوان مثال، شاید بتوانید به خودتان یادآوری کنید که او وقتی مشغول نیست یا هر زمان که بتواند به شما پاسخ خواهد داد. گاهی اوقات، فقط صحبت درباره این احساسات میتواند کمککننده باشد تا بتوانید درباره میزان یا نوع ارتباطتان بحثهایی باز و شفاف داشته باشید و درباره اینکه آیا این ارتباط بیش از حد است یا به شیوهای است که برای هر دویتان کار نمیکند، گفتگو کنید. همچنین میتوانید پیامک بفرستید یا چیزی بنویسید که نیاز به پاسخ فوری ندارد، تا وقتی او سرش شلوغ است، شما بتوانید پیام بگذارید و او هم بتواند هر زمان که ممکن بود پاسخ دهد. همچنین میخواهم بدانم که از کجا به این نتیجه رسیدهاید که اتفاق بدی رخ داده است. نمیدانم آیا در گذشته مشکلی با این فرد بوده یا شاید در زمانی دیگر در زندگیتان. برخی افراد از مفاهیمی مانند نرفتن به رختخواب در حال خشم بهره میبرند، اما این برای دیگران دشوار است. پیشنهاد میکنم در نظر بگیرید که چه چیزهایی باعث میشود هر یک از شما احساس دوست داشته شدن، ارزشمند بودن، قدردانی یا خاص بودن کند. همچنین به این فکر کنید که چه سبکهای ارتباطی را دوست دارید و در حین مشاجره چه چیزهایی قابل قبول و چه چیزهایی غیرقابل قبول است. ممکن است صحبت درباره آنچه به دوری او مربوط میشود، دشوار باشد و بهتر است ابتدا راههای برقراری ارتباط در این مورد را بررسی کنید (مانند اختصاص 10 دقیقه به استراحت در صورت احساس فشار). اگر گفتگو برای شما گیجکننده است یا اگر هر دوی شما احساس نمیکنید که به درستی شنیده شدهاید، شاید صحبت با یک مشاور خانواده که در زمینه روابط تخصص دارد، کمککننده باشد. به یاد داشته باشید که احساس شنیده شدن به معنی توافق بر سر نظرات نیست.
|
null |
I shake and have panic attacks.
|
One of the first things I would suggest is to see if you can keep track of what is leading you to feel anxious. If you shake all the time, consider talking with your primary care physician. Sometimes that can be a hormonal imbalance or another chemical imbalance (such as thyroid).One of the most difficult things about anxiety is that having anxiety (particularly panic attacks) can lead to anxiety about having more panic attacks. Also remember that panic attacks are typically part of your brain's protective response to what it considers to be some sort of threat. You may have heard of the fight or flight response. When you have an anxiety attack, your body is preparing you to react to something that isn't actually a threat, so it's almost as if you're fight or flight response is overactive. Here is an image that may be helpful: http://psychology.tools/fight-or-flight-response.htmlThere are many different things you can do. You can practice breathing, mindfulness, meditation, or yoga techniques. If you decide to try some breathing techniques, try breathing in for a count of five, holding for a count of five, breathing out for a count of five, and repeating five times.Also remember that it is easier to learn these techniques when you're not having a panic attack. At that point, it can be really difficult to use methods to not panic. Also remember that panic attacks typically last 5 to 10 minutes. Using techniques to slow your breathing or become focused on the room around you is probably most helpful when you first start to feel anxious.Here are some other techniques that may help to decrease anxiety: http://psychcentral.com/lib/9-ways-to-reduce-anxiety-right-here-right-now/As you figure out what is leading up to your anxiety, also consider asking yourself what is making that certain issue a big concern for you. Another important question could be when you have felt that way before.
|
من لرزش دارم و دچار حملات پانیک میشوم.
|
یکی از اولین کارهایی که پیشنهاد میکنم این است که ببینید آیا میتوانید عوامل ایجادکننده احساس اضطراب را شناسایی کنید. اگر مدام لرزش دارید، با پزشک متخصص خود صحبت کنید. گاهی اوقات این ممکن است ناشی از عدم تعادل هورمونی یا عدم تعادل شیمیایی دیگری (مانند مشکلات تیروئید) باشد. یکی از سختیهای اضطراب این است که خود اضطراب (به ویژه حملات پانیک) میتواند منجر به نگرانی در مورد بروز حملات پانیک بیشتر شود. همچنین به یاد داشته باشید که حملات پانیک معمولاً بخشی از واکنش حفاظتی مغز به آنچه که آن را تهدید میداند، به شمار میآید. ممکن است درباره واکنش "مبارزه یا فرار" شنیده باشید. زمانی که دچار حمله اضطراب میشوید، بدن شما برای واکنش به چیزی که در واقع تهدید نیست، آماده میشود؛ بنابراین به نظر میرسد که واکنش مبارزه یا فرار شما به صورت مفرط فعال است. در اینجا تصویری وجود دارد که ممکن است مفید باشد: http://psychology.tools/fight-or-flight-response.html کارهای متفاوتی وجود دارد که میتوانید انجام دهید. میتوانید تمرینات تنفسی، تمرکز حواس، مدیتیشن یا تکنیکهای یوگا را امتحان کنید. اگر تصمیم دارید چند تکنیک تنفسی را آزمایش کنید، سعی کنید به مدت پنج ثانیه نفس بکشید، پنج ثانیه نفس را نگه دارید، سپس پنج ثانیه نفس را خارج کنید و این حرکت را پنج بار تکرار کنید. همچنین به یاد داشته باشید که یادگیری این تکنیکها زمانی آسانتر است که دچار حمله پانیک نباشید. در آن زمان، استفاده از روشهایی برای جلوگیری از وحشت کردن بسیار دشوار است. همچنین به یاد داشته باشید که حملات پانیک معمولاً ۵ تا ۱۰ دقیقه طول میکشد. بهرهگیری از تکنیکهایی برای کند کردن تنفس یا تمرکز بر محیط اطراف شما احتمالاً زمانی که برای اولین بار احساس اضطراب میکنید، بسیار کمککننده خواهد بود. در اینجا چند تکنیک دیگر وجود دارد که ممکن است به کاهش اضطراب کمک کند: http://psychcentral.com/lib/9-ways-to-reduce-anxiety-right-here-right-now/ در حین اینکه متوجه میشوید چه عاملی باعث اضطراب شما میشود، همچنین از خود بپرسید که چه چیزی آن موضوع خاص را برای شما نگرانکننده کرده است. سوال مهم دیگر این است که چه زمانی قبلاً چنین احساسی داشتهاید.
|
null |
I just don't know what I want in life anymore. I'm can't figure out what it is that is keeping me distracted and unfocused. I can't put things into perspective at all. I'm just stuck, and I'm disappointed with my lack of accomplishments.
|
It sounds as if you would benefit from talking with a local mental health professionals so you can discuss some details.Having said that, I wonder if you could consider how you would define yourself to someone who doesn't know you. For example, honest, adaptable, fun-loving, dependable, compassionate, open-minded, dedicated, etc. If you're looking for a list of adjectives, try these: https://www.englishclub.com/vocabulary/adjectives-personality-positive.htm . There is a list of negative ones here too. If you're going to use those, try to use three positive ones for each of the negative ones. You could also try asking yourself what you love about yourself and/or what others love about you. Sometimes it's easier to consider what others see as our positive points and if this is difficult for you, try asking someone who you trust to help you with the list.The idea here is to look at your relationship with yourself. I don't mean this in a way that you would be talking to yourself and receiving answers, but rather looking at yourself in a way that you deserve the same kind of loving and compassion that you give to others or want others to have.I'm also curious as to whether you are eating and sleeping okay, as these things can really affect your focus and many other changes, such as differences in your emotions. Also, you saying that you are struggling to put things into perspective leads me to believe that you are going through some things right now that are not typical for you, if so, consider from whom you have support and the ability to talk about what you are going through.Consider Metta meditation here to help give yourself loving kindness: http://www.mettainstitute.org/mettameditation.html
|
من فقط نمیدانم در زندگی چه میخواهم. نمیتوانم بفهمم چه چیزی باعث حواسپرتی و عدم تمرکز من شده است. اصلاً نمیتوانم مسائل را در چشمانداز قرار دهم. فقط گیر کردهام و از عدم موفقیتم ناامید هستم.
|
به نظر میرسد که از صحبت کردن با یک متخصص بهداشت روان محلی برای بحث در مورد جزئیات بهرهمند خواهید شد. با این حال، میخواهم از شما بپرسم که چگونه خود را برای کسی که شما را نمیشناسد تعریف میکنید. به عنوان مثال، صادق، سازگار، سرگرمکننده، قابل اعتماد، دلسوز، بازاندیش، فداکار و غیره. اگر به دنبال لیستی از صفات هستید، میتوانید اینجا مراجعه کنید: https://www.englishclub.com/vocabulary/adjectives-personality-positive.htm . همچنین لیستی از صفات منفی نیز در اینجا موجود است. اگر میخواهید از آنها استفاده کنید، سعی کنید برای هر صفت منفی، سه صفت مثبت انتخاب کنید. همچنین میتوانید از خود بپرسید که چه چیزی را در خود دوست دارید و یا دیگران چه چیزهایی را در مورد شما دوست دارند. گاهی اوقات آسانتر است که آنچه دیگران به عنوان نقاط قوت ما میبینند را در نظر بگیریم و اگر این کار برای شما دشوار است، میتوانید از کسی که به او اعتماد دارید بخواهید که در تهیه این لیست به شما کمک کند. هدف این است که به رابطه خود با خودتان نگاه کنید. منظور من این نیست که خود را صحبت کرده و پاسخ دریافت کنید، بلکه به گونهای به خود نگاه کنید که شایستگی همان نوع محبت و شفقتی که به دیگران میدهید یا میخواهید که دیگران داشته باشند را داشته باشید. همچنین کنجکاوم که آیا به خوبی میخورید و میخوابید، زیرا این عوامل میتوانند واقعاً بر تمرکز و بسیاری از تغییرات دیگر، از جمله احساسات شما تأثیر بگذارند. همچنین، بیان اینکه در تلاش هستید تا اوضاع را در چشمانداز قرار دهید، من را به این فکر میرساند که ممکن است در حال تجربه مسائلی باشید که برای شما غیرعادی هستند. اگر چنین است، به این فکر کنید که از چه کسانی میتوانید حمایت بگیرید و با آنها درباره آنچه که میگذرد صحبت کنید. همچنین پیشنهاد میکنم مدیتیشن متا را در نظر بگیرید تا به خودتان محبت کنید: http://www.mettainstitute.org/mettameditation.html
|
null |
There are many people willing to lovingly provide me with a home. I have food, clothes, and a university education, but I never feel like I belong. Even when I have a good time with people who are supposed to be close, I feel like I'm just out with friends and I never go home.
|
For some people, having a sense of belonging takes some time.You mentioned that you have an education and some basic daily needs. I wonder if you may be able to look at your relationship with yourself and what makes you feel happy, safe, and having a sense of accomplishment. If you have those feelings, I wonder how you define trust and who you trust.You say you have a good time with people who are "supposed to be close," so I wonder what keeps them from feeling close. I have also wondering if you have been emotionally hurt in the past, and if so, you may have some protective defenses that you use (maybe on purpose, maybe not) to protect yourself from being hurt again. Remember that this idea comes in degrees where you can be more perfect in certain situations and a little less in others. Being emotionally protected is on a spectrum or continuum, where you can make an infinite amount of adjustments or changes with different people and situations.I also wonder what it is that you want in your "home," and how you define it. Consider giving yourself permission to think about how you would define your perfect home in a world where there were no realistic restrictions (such as money or location). After you have that, consider what parts of that you can have. Perhaps there is a small part that you could make a reality within a week or so.Thank you for reaching out. If this continues to be difficult for you, consider seeing a local mental health professional so you can discuss some more specific details.
|
افراد زیادی هستند که با عشق مایلند خانهای برای من فراهم کنند. من غذا، لباس و تحصیلات دانشگاهی دارم، اما هرگز احساس تعلق نمیکنم. حتی وقتی که با کسانی که قرار است نزدیک باشند، وقت خوشی میگذرانم، احساس میکنم فقط با دوستانم بیرون هستم و هرگز به خانه نمیروم.
|
برای برخی افراد، داشتن احساس تعلق زمانبر است. شما اشاره کردید که تحصیلات و نیازهای اولیه روزانه دارید. جالب است که به رابطهتان با خودتان و اینکه چه چیزهایی باعث احساس شادی، امنیت و موفقیت در شما میشود، نگاه کنید. اگر این احساسات را دارید، چگونه اعتماد را تعریف میکنید و به چه کسی اعتماد دارید؟ شما میگویید با افرادی که "باید نزدیک باشند" اوقات خوبی را سپری میکنید، بنابراین علت فاصلهتان چه میتواند باشد؟ همچنین به این فکر کردم که آیا در گذشته آسیب عاطفی دیدهاید و اگر چنین است، ممکن است برخی مکانیزمهای دفاعی برای محافظت از خودتان در برابر آسیب دوباره داشته باشید (شاید عمدی یا غیرعمدی). به یاد داشته باشید که این مفهوم در درجات مختلف وجود دارد؛ ممکن است در برخی موقعیتها احساس کاملتری داشته باشید و در دیگران کمی کمتر. محافظت عاطفی در یک پیوستار قرار دارد و شما میتوانید به میزان بینهایت با افراد و موقعیتهای مختلف تغییراتی ایجاد کنید. همچنین به این فکر کنید که در "خانه" خود چه میخواهید و چگونه آن را تعریف میکنید. به خودتان اجازه دهید به این فکر کنید که چگونه میتوانید خانه ایدهآل خود را در دنیایی که هیچ محدودیتی (مثل پول یا مکان) وجود ندارد، تعریف کنید. بعد از آن، بررسی کنید که کدام بخشها از آن را میتوانید به دست آورید. شاید بخشی کوچک وجود داشته باشد که بتوانید ظرف یک هفته یا بیشتر به واقعیت تبدیل کنید. از اینکه تماس گرفتید متشکرم. اگر این موضوع هنوز برای شما دشوار است، به یک متخصص بهداشت روان محلی مراجعه کنید تا بتوانید جزئیات بیشتری را بررسی کنید.
|
null |
I'm in my mid 20s with a husband and children. I love my family, but I feel like I've lost my identity, and I don't know who I am other than a mom and wife. At times, all I can think is what I gave up and how I feel unhappy and trapped, but I know I'd feel like worse without them. I loathe myself at times. I have an amazing life, so why can't I just enjoy it?
|
It sound like there are some parts of your life that you really enjoy it and also some things that you wish were different.You say you feel like nothing more than a wife and mom, so I wonder if you could make a list of what else you are (friend, daughter, etc.). I also wonder if you could list your positive attributes or skills.I don't know what you gave up, but I wonder if there is some way that you could spend an hour or so a week working on things that you like and/or spending some time with what you did before you had children. For example, if you're missing a certain part of your career, maybe you could work with your husband to come up with a plan where you could do whenever that is for one day a week. There are often a lot of small changes that can lead you in that direction.Of course, that is assuming that you want to continue being involved with what you were doing before. If not, what else do you want to do? What is it that makes you feel happy? What do you look forward to? Remember that looking forward to having an hour or two where you can do something for yourself does not mean that you are not a good mother or wife. These ideas can coexist.Can you talk with your husband about how you are feeling? Do you have trust for one another with feelings such as these?
|
من در اواسط ۲۰ سالگی هستم و یک شوهر و فرزند دارم. خانوادهام را دوست دارم، اما احساس میکنم هویتم را گم کردهام و نمیدانم جز یک مادر و همسر چه چیزی از خودم هست. گاهی تنها چیزی که به آن فکر میکنم این است که چه چیزهایی را کنار گذاشتهام و چقدر ناراحت و احساس محبوس بودن میکنم، اما میدانم که بدون آنها زندگیام بدتر خواهد بود. گاهی از خودم بدم میآید. زندگی فوقالعادهای دارم، پس چرا نمیتوانم از آن لذت ببرم؟
|
به نظر میرسد که برخی از جنبههای زندگی شما وجود دارد که واقعاً از آن لذت میبرید و همچنین چیزهایی هست که آرزو میکنید متفاوت باشد. شما احساس میکنید که بیشتر از یک همسر و مادر نیستید، بنابراین دوست دارم بدانم آیا میتوانید فهرستی از بقیه نقشهای خود (دوست، دختر و غیره) تهیه کنید. همچنین کنجکاو هستم که آیا میتوانید ویژگیها یا مهارتهای مثبت خود را فهرست کنید. نمیدانم چه چیزهایی را رها کردهاید، اما آیا راهی وجود دارد که بتوانید هفتهای یک ساعت یا بیشتر را به چیزهایی که دوست دارید و/یا کارهایی که قبل از بچهدار شدن انجام میدادید اختصاص دهید؟ به عنوان مثال، اگر بخشی از شغل خود را از دست دادهاید، شاید بتوانید با همسرتان همکاری کنید تا برنامهای تهیه کنید که به شما اجازه دهد آن کار را برای یک روز در هفته انجام دهید. اغلب تغییرات کوچک زیادی وجود دارد که میتواند شما را به آن سمت هدایت کند. البته این فرض بر این است که میخواهید به فعالیتهایی که قبلاً انجام میدادید ادامه دهید. اگر نه، چه چیز دیگری میخواهید انجام دهید؟ چه چیزی به شما احساس خوشحالی میدهد؟ منتظر چه چیزهایی هستید؟ به یاد داشته باشید که انتظار داشتن یک یا دو ساعت برای انجام کاری برای خودتان به معنای این نیست که شما مادر یا همسر خوبی نیستید. این ایدهها میتوانند همزمان وجود داشته باشند. آیا میتوانید با شوهرتان راجع به احساسات خود صحبت کنید؟ آیا به یکدیگر با چنین احساساتی اعتماد دارید؟
|
null |
I'm a teenager. My dad has been jail for the last five years. It's tough, but my mom really tries to give a normal life to my two sisters, my brother, and I. I feel like I took upon a parent role when I'm the second youngest, and I'm not stable. My mother and sisters say I'm overdramatic. I’m just so hurt, and I keep breaking down.
|
It sounds like you have a lot of weight on your shoulders.I'm not sure what you mean when you say you're not stable and you are breaking down. If you are crying because you're sad, that is okay. If you are crying a lot or having trouble eating or sleeping, that's different than just crying sometimes because you are sad. It may be helpful to talk with a local mental health professional in your area. They can help you to figure out what you could do differently to have the role in your family that you would like while also supporting yourself and what you want.
|
من یک نوجوان هستم. پدرم پنج سال است که در زندان بوده است. این خیلی دشوار است، اما مادرم واقعاً تلاش میکند تا به دو خواهرم، برادرم و من زندگی عادیای بدهد. احساس میکنم در حالی که دومین youngest هستم، نقش والد را بر عهده گرفتهام و ثبات ندارم. مادر و خواهرانم میگویند که من بیش از حد دراماتیک هستم. فقط خیلی آسیبدیدهام و مدام در حال فروپاشی هستم.
|
به نظر میرسد که بار سنگینی روی شانههای شماست. نمیدانم منظور شما از اینکه میگویید ثبات ندارید و در حال فروپاشی هستید چیست. اگر به خاطر احساس غم گریه میکنید، اشکالی ندارد. اما اگر گریه شما زیاد باشد یا در خوردن یا خوابیدن مشکل داشته باشید، این با گریه کردن گهگاهی به خاطر غمگینی متفاوت است. ممکن است صحبت با یک متخصص بهداشت روان محلی برای شما مفید باشد. آنها میتوانند به شما کمک کنند تا بفهمید چه تغییراتی میتوانید در زندگیتان ایجاد کنید تا به نقشی که در خانوادهتان میخواهید برسید و در عین حال از خود و نیازهایتان حمایت کنید.
|
null |
My boyfriend has this close female friend. It always bothered me because of how close they are, so I decided to meet her. That made the situation worse because they were even closer than what I thought. They acted like a couple rather than friends with each other. There was no physical interaction, but he talks to this girl a lot. What can I do? Leaving him isn't an option.
|
I wonder if you could have a conversation with your boyfriend about how you are feeling. A few things may help with that:Try having the conversation you are both able to have a conversation about something that is important (for example, not during a commercial for a TV show)Maybe your boyfriend will be willing to listen to you for about five minutes asking questions to learn more about your experience, kind of like an investigative reporter wouldSee if your boyfriend is able to capture the essence of what you're saying by summarizing it for youRemember that hearing you and following what you're saying does not mean that he agreesAlso consider if there are events in your past that are affecting the way you are looking at this relationship between your boyfriend and this other girl (we all bring our own histories into relationships and we unconsciously expect that what has worked in other relationships will work in current ones)Then you can switch so that you can hear more about what he is experiencing (for example, what it is that he likes about her)Also consider having a discussion that if one of you becomes very emotional and needs a break from the discussion, discuss having a timeout that will last for a certain time frame (usually between 15 minutes and one hour) and then come back to continue the discussionRemember that the goal here is just to learn more about what each of you is going through, not to find a solution right awayThis can be difficult. Consider working with a couples therapist to discuss it together.
|
دوست پسر من یک دوست نزدیک زن دارد. همیشه به خاطر نزدیکی آنها آزارم میداد، بنابراین تصمیم گرفتم با او ملاقات کنم. این وضعیت را بدتر کرد چون آنها حتی از آنچه من تصور میکردم، نزدیکتر بودند. آنها به جای اینکه فقط دوستان باشند، بیشتر مثل یک زوج رفتار میکردند. هیچ تعامل فیزیکی وجود نداشت، اما او با این دختر خیلی صحبت میکند. چه کاری میتوانم انجام دهم؟ ترک او گزینهای نیست.
|
نمیدانم آیا میتوانی درباره احساسات خود با دوست پسرت صحبت کنی یا نه. چند نکته ممکن است به این موضوع کمک کند: سعی کنید گفتگو را در زمانی انجام دهید که هر دوی شما قادر به بحث درباره موضوعاتی مهم باشید (برای مثال، نه در هنگام پخش تبلیغات یک برنامه تلویزیونی). شاید دوست پسرت تمایل داشته باشد به مدت پنج دقیقه از تو سؤال کند تا بیشتر درباره تجربیاتت بداند، مشابه یک خبرنگار تحقیقی. همچنین میتوانی ببینی آیا او میتواند با خلاصه کردن آنچه میگویی، اصل مطلب را درک کند. به یاد داشته باش که شنیدن و دنبال کردن صحبتهای تو به معنی آن نیست که او با تو موافق است. همچنین بررسی کن که آیا رویدادهایی در گذشتهات وجود دارد که بر نگاهت به رابطهات با دوست پسرت و این دختر دیگر تأثیر گذاشته باشد (همه ما تجربیات گذشتهمان را به روابط جدید وارد میکنیم و ناخودآگاه انتظار داریم که آنچه در روابط قبلی مؤثر بوده، در حال حاضر نیز جواب بدهد). سپس میتوانید نظرات و احساسات یکدیگر را بیان کنید تا بیشتر درباره آنچه او تجربه میکند (برای مثال، چیزهایی که درباره او دوست دارد) بشنوید. همچنین در نظر داشته باشید که اگر یکی از شما بسیار احساساتی شد و نیاز به وقفهای داشت، درباره یک استراحت (تا یک بازه زمانی مشخص، معمولاً بین ۱۵ دقیقه تا یک ساعت) بحث کنید و سپس بحث را ادامه دهید. به یاد داشته باشید که هدف این گفتگو فقط آگاهی از احساسات و تجربیات یکدیگر است و نه لزوماً پیدا کردن راهحلی فوری. این موضوع میتواند دشوار باشد، بنابراین ممکن است بخواهید با یک مشاور زوجین کار کنید تا دربارهاش به صورت مشترک صحبت کنید.
|
null |
She constantly tells me what I am doing wrong. For once, I want her to be proud of me. It’s like no matter what I do, she does not have one nice word to say to me. She is always hateful towards me and always has been.
|
I imagine this is very difficult and confusing for you.It sounds like there are things for which you are proud of yourself, which is really good. I hope there are also other people in your life that are currently able to recognize the good things that you're doing.If you think your mom would be willing to go to see a local mental health professional with you, that may be a good place to have some discussions about the relationship that the two of you have. The reason I'm suggesting that it may be easier to have the conversations there is because sometimes the mental health professional can point out parts of conflict that are not easy for the people who are involved to actually see by themselves.If you want to try to talk with you mom to see how she is feeling, maybe she would be willing to discuss it with you. If you're going to have a conversation like that, I would suggest you try these things:Ask her if this would be a good time to have an important conversation. If she says no, consider asking her when would be a better time.Try to have the conversation with the goal of taking about five minutes to learn more about where she is coming from on this. If you can ask questions to learn more about that, you may be able to know more about what she is thinking and feeling.This doesn't mean that you have to agree with her, but just that you are able to hear where she is coming from.Try to ask questions that start with the words who, what, how, where, when. Questions that start with the word "why" can be difficult to answer and can lead to a lot of extra emotion.Try to summarize what she is saying to see if you have it right.If you want your mom to know how you feel, after you can listen to what she is saying and see if she is willing to listen to what you would like to say.If you're going to tell your mom about how you feel, consider having some points written down ahead of time so you can explain yourself the way that you want to.It will probably be really hard to listen to her without being defensive right away. I know I would be wanting to jump right into the conversation. Remember that jumping in right away will probably make it more difficult to learn where your mom is coming from.Also, if she says she doesn't want to have a conversation, remember that she has that choice.If your mom does not want to go to see a counselor with you, remember that you could go on your own. Depending on your state and exactly how old you are, you may need your parent's permission to be in treatment, but not always. If you need help to figure that out, try contacting a couple of local mental health agencies to see if they can help you figure out what to do if you want to talk to someone.
|
او همواره به من میگوید که چه اشتباهاتی مرتکب میشوم. برای یک بار هم که شده میخواهم به من افتخار کند. انگار هر کاری که میکنم، او هیچ کلمه خوبی برای گفتن به من ندارد. او همیشه نسبت به من خصمانه بوده و همیشه همینگونه بوده است.
|
تصور میکنم این برای شما بسیار سخت و گیجکننده باشد. به نظر میرسد چیزهایی وجود دارد که به خاطر آنها به خود افتخار میکنید، که واقعاً خوب است. امیدوارم افرادی دیگر نیز در زندگی شما باشند که در حال حاضر بتوانند اقدامات مثبت شما را شناسایی کنند. اگر فکر میکنید مادرتان مایل است با شما به یک متخصص بهداشت روان محلی مراجعه کند، این میتواند محل خوبی برای بحث در مورد رابطه شما باشد. دلیل این که پیشنهاد میکنم این مکالمات را در آنجا داشته باشید این است که گاهی اوقات متخصص بهداشت روان میتواند جنبههایی از تعارض را مطرح کند که برای افراد درگیر معمولاً قابل مشاهده نیست. اگر میخواهید با مادرتان صحبت کنید تا ببینید او چه احساسی دارد، شاید مایل باشد در این باره با شما گفتوگو کند. اگر قصد دارید چنین گفتوگویی داشته باشید، پیشنهاد میکنم این روشها را امتحان کنید: از او بپرسید آیا اکنون زمان مناسبی برای یک گفتوگوی مهم هست یا خیر. اگر او پاسخ منفی داد، از او بپرسید چه زمانی زمان بهتری خواهد بود. سعی کنید با هدف گفتوگو به مدت تقریباً پنج دقیقه در مورد دیدگاه او صحبت کنید. با پرسیدن سوالاتی میتوانید اطلاعات بیشتری در مورد آنچه او فکر و احساس میکند به دست آورید. سعی کنید سوالاتی بپرسید که با کلمات کی، چه، چگونه، کجا و چه زمانی آغاز میشوند. سوالاتی که با کلمه "چرا" شروع میشوند، ممکن است دشوار باشند و منجر به ایجاد احساسات اضافی گردند. سعی کنید آنچه او میگوید را خلاصه کنید تا ببینید آیا درست متوجه شدهاید یا خیر. اگر میخواهید مادرتان بداند چه احساسی دارید، پس از گوش دادن به سخنان او ببینید آیا او میخواهد به شما هم گوش دهد یا نه. اگر قصد دارید احساسات خود را به مادرتان بگویید، چند نکته را از قبل یادداشت کنید تا بتوانید به روش خودتان توضیح دهید. احتمالاً گوش دادن به او بدون ایجاد حالت تدافعی، واقعاً دشوار خواهد بود. میدانم که تمایل دارید سریعاً وارد بحث شوید. به خاطر داشته باشید که وارد شدن فوری به بحث ممکن است درک دیدگاه مادرتان را دشوارتر کند. همچنین، اگر او بگوید که نمیخواهد صحبت کند، به یاد داشته باشید که حق انتخاب دارد. اگر مادرتان نمیخواهد با شما به مشاور مراجعه کند، بدانید که میتوانید به تنهایی بروید. بسته به وضعیت و سن شما، ممکن است برای درمان به اجازه والدین نیاز داشته باشید، اما این موضوع همیشه صحیح نیست. اگر نیاز به کمک برای درک این موضوع دارید، سعی کنید با چند مرکز بهداشت روان محلی تماس بگیرید تا ببینید آیا میتوانند شما را راهنمایی کنند اگر بخواهید با کسی صحبت کنید چه اقداماتی باید انجام دهید.
|
null |
He was in love with someone years ago, and he still thinks about her time to time. He said, and I quote, "That relationship is definitely over. I love you, but that girl will always be in my mind." It just didn't feel like he appreciated all the things I've done to make him happy.
|
It sounds like you were in a tough spot here.I'm not able to tell you whether or not you made a mistake because the decision is yours. I am wondering what led you to ask whether you made a mistake and whether you wish you were still in the relationship with this guy. If so, is it an option to talk about this with him?If you decide to get back together, consider having some conversations about what your concerns are and taking about five minutes or so to listen to this guy's thoughts, feelings, etc. Then see if you can repeat the essence of what he said to make sure you have it right. Then maybe you can ask some questions that you have and see if he is willing to listen. When each of you is in the role of asking questions, try to ask them as if you are an investigative reporter trying to learn more about each other's experience.If you are looking for information on coping with breaking up and you don't want to get back together or that's not an option, consider looking at how you define yourself and what is most important to you at this moment. I hear you saying you've done a lot of things to make him happy. I'm wondering what is making you happy. Hopefully you have friends or family that you can trust and talk to. Even if you don't talk about your relationship with all of them, I hope you have some people around whom you can be emotionally safe and comfortable.
|
او سالها پیش عاشق کسی بود و هنوز هم هر از گاهی به او فکر میکند. او گفت و اینگونه نقل میکنم: "آن رابطه قطعاً تمام شده است. من شما را دوست دارم، اما آن دختر همیشه در ذهنم باقی خواهد ماند." فقط احساس نمیکردم او از همه کارهایی که برای خوشحال کردنش انجام دادهام قدردانی میکند.
|
به نظر میرسد که شما در شرایط سختی قرار داشتید. من نمیتوانم به شما بگویم که آیا اشتباه کردید یا نه، زیرا تصمیم با شماست. میخواهم بدانم چه چیزی باعث شد از خود بپرسید آیا اشتباه کردهاید و آیا هنوز دوست دارید با این مرد باشید یا خیر. اگر پاسخ مثبت است، آیا گزینهای برای صحبت کردن درباره این موضوع با او وجود دارد؟ اگر تصمیم دارید دوباره به هم برگردید، درباره نگرانیهایتان صحبت کنید و حدود پنج دقیقه یا بیشتر وقت بگذارید تا به افکار و احساسات او گوش دهید. سپس سعی کنید اصل گفتههایش را تکرار کنید تا مطمئن شوید که متوجه شدهاید. ممکن است بعدها سوالاتی بپرسید و ببینید آیا او مایل به شنیدن است یا نه. زمانی که هر یک از شما سوال میپرسید، سعی کنید بهگونهای سوال کنید که انگار یک خبرنگار تحقیقی هستید و میخواهید بیشتر درباره تجربه یکدیگر اطلاعات کسب کنید. اگر به دنبال راههایی برای مقابله با جدایی هستید و نمیخواهید دوباره با هم باشید، به این فکر کنید که چگونه خود را تعریف میکنید و در حال حاضر چه چیزی برایتان مهم است. میشنوم که شما کارهای زیادی برای خوشحال کردن او انجام دادهاید. کنجکاوم که چه چیزی شما را خوشحال میکند. امیدوارم دوستان یا خانوادهای داشته باشید که بتوانید به آنها اعتماد کنید و با آنها صحبت کنید. حتی اگر با همه آنها درباره رابطهتان صحبت نکنید، امیدوارم افرادی در کنار شما باشند که در کنارشان احساس امنیت و راحتی عاطفی کنید.
|
null |
Sometimes, I'm fine and can go out or meet people, but other days, my heart races and words physically cannot come out of my mouth. I've always thought it was normal and I was just nervous, but the other day, it took me almost 30 minutes of sitting in my car to find the courage to enter Target by myself.
|
Yes, it seems like you may have a type of anxiety: but considering that it is intermittent, it may be a good idea to talk to a therapist and explore what triggers the anxiety. Different types of anxiety are caused by different scenarios, memories, or stressors. Once you identify what triggers the anxiety, you may be able to identify the coping mechanism that will help you handle your symptoms.¿Tengo algún tipo de ansiedad?A veces estoy bien, puedo salir a reunirme con personas, pero otros días, mi corazón se acelera y las palabras no salen de mi boca. Siempre pensé que era normal y que solo estaba nervioso, pero el otro día, me tomo casi 30 minutos encontrar el valor para salir del carro y entrar a Target.Si parece que tienes un tipo de ansiedad, y considerando que es intermitente, puede ser útil hablar con un consejero para explorar su causa. Hay diferentes tupos de ansiedad que son causados por diferentes estímulos, memorias y escenarios. Ya que logres identificar que causa tu ansiedad, entonces podrás aprender mecanismos de defensa que te ayuden a controlar la ansiedad.
|
گاهی اوقات حالم خوب است و میتوانم بیرون بروم یا با مردم ملاقات کنم، اما در روزهای دیگر، قلبم تند میزند و کلمات بهسختی از دهانم بیرون میآیند. همیشه فکر میکردم این طبیعی است و فقط عصبی هستم، اما روز دیگر تقریباً 30 دقیقه در ماشینم نشستم تا جرات کنم تنها وارد تارگت شوم.
|
بله، به نظر میرسد که شما ممکن است نوعی اضطراب داشته باشید؛ اما با توجه به اینکه این اضطراب متناوب است، ممکن است ایده خوبی باشد که با یک مشاور صحبت کنید و عواملی که باعث ایجاد اضطراب میشوند را بررسی کنید. انواع مختلف اضطراب ممکن است ناشی از موقعیتها، خاطرات یا عوامل استرسزا متفاوتی باشد. هنگامی که تشخیص دادید چه چیزی اضطراب شما را تحریک میکند، میتوانید مکانیسمهای مقابلهای را شناسایی کنید که به شما کمک میکند علائم خود را مدیریت کنید.
|
null |
I'm feeling rejected and frustrated. This is not new. The first month we were together, sex was about every day. Then it slowed down to once a month right away. I love my husband, but I am struggling with this.
|
Feeling rejected and frustrated is a reasonable reaction to your experience with your husband. I want to encourage you that his actions may have little to do with you, and regardless of outcomes, I hope you find the help you need to process through your pain and still have hope for your marriage. If your husband was to work with me I'd explore with him his understanding of, and experience with, intimacy in relationship with others. Furthermore, like other male clients of mine, I'd challenge your husband to secure an updated full medical exam from his PCP (primary care physician) and/or urologist in order to identify or rule out any organic issues which may be causing his apparent lack of desire for sexual intimacy. If there are no physical issues, per se, I would encourage your husband to process further his family of origin story-line regarding rules, roles, sex, and sexuality along with working through his sexual and trauma histories.
|
من احساس طرد شدن و ناامیدی میکنم. این موضوع جدیدی نیست. در ماه اولی که با هم بودیم، رابطه جنسی تقریباً هر روز اتفاق میافتاد. سپس بهطور ناگهانی به یک بار در ماه کاهش یافت. من شوهرم را دوست دارم، اما با این موضوع درگیر هستم.
|
احساس طرد شدن و ناامیدی، واکنش منطقی به تجربه شما با شوهرتان است. میخواهم شما را تشویق کنم که اقدامات او ممکن است خیلی به شما مرتبط نباشد و صرفنظر از نتایج، امیدوارم بتوانید کمکی را که برای درمان درد خود نیاز دارید، پیدا کنید و همچنان به زندگی زناشوییتان امیدوار باشید. اگر شوهرتان با من همکاری کند، درک و تجربه او از صمیمیت در روابط با دیگران را بررسی میکنم. علاوه بر این، مانند سایر مراجعین مرد خود، از شوهرتان میخواهم که یک معاینه پزشکی کامل و بهروز از پزشک مراقبتهای اولیه (PCP) و/یا اورولوژیست خود دریافت کند تا هر مشکل ارگانیکی که ممکن است باعث عدم تمایل او به صمیمیت جنسی شده باشد، شناسایی یا رد شود. اگر مشکلی در زمینه جسمی وجود نداشته باشد، من شوهرتان را تشویق میکنم که داستان خانوادهاش را در مورد قوانین، نقشها، جنسیت و تمایلات جنسی و همچنین تاریخچههای جنسی و آسیبهای روحیاش بهطور عمیقتری بررسی کند.
|
null |
I believe my partner has a masturbation and porn problem. He masturbates daily, even when I am lying in bed sleeping beside him. We have sex once a week. He is rough and worries about his needs. He never touches me, and treats me like a porn star, wanting to finish on my face or chest.
|
The comments here from the other therapists are "spot on". As a Certified Sex Addiction Therapist-Candidate I'm convinced your partner's acting out creates trauma for you. Your partner's addiction is NOT your fault and his recovery IS his responsibility. What's paramount is for you to get immediate help from an experienced therapist who understands trauma as result of the partner's/spouse's problematic sexual behaviors. Your needs, safety, and the establishment of reasonable boundaries is vital to your well-being. I wish you the very best.Resources for Your Consideration: 1) https://www.iitap.com/, 2) https://www.sanon.org/, 3) http://www.cosa-recovery.org/
|
من معتقدم که شریک زندگیام مشکل خودارضایی و تماشای پورن دارد. او روزانه خودارضایی میکند، حتی زمانی که من در رختخواب دراز کشیده و کنارش خوابیدهام. ما هفتهای یک بار رابطه جنسی داریم. او خشن است و بیشتر به نیازهای خودش فکر میکند. او هرگز من را لمس نمیکند و با من مانند یک ستاره پورن رفتار میکند، و میخواهد کارش را روی صورت یا سینهام تمام کند.
|
نظرات سایر درمانگران در اینجا "دقیق" هستند. به عنوان یک کاندیدای معتبر برای درمان اعتیاد جنسی، من متقاعد شدهام که رفتارهای نا مناسب همسرتان برای شما آسیبزا است. اعتیاد همسرتان تقصیر شما نیست و بهبودی او مسئولیت خود اوست. آنچه که بسیار مهم است، این است که فوراً از یک درمانگر با تجربه کمک بگیرید که نسبت به تروما ناشی از رفتارهای جنسی مشکلساز شریک یا همسر آگاهی دارد. نیازها، ایمنی و تعیین مرزهای معقول برای تأمین رفاه شما بسیار حیاتی است. بهترینها را برای شما آرزو میکنم. منابع برای توجه شما: 1) https://www.iitap.com/، 2) https://www.sanon.org/، 3) http://www.cosa-recovery.org/
|
null |
I’m a man, and I’m soon to be married. I have been messing around with other men on the side. It started as a once in a while thing, but it’s been happening a lot. I don't know what to do.
|
It took a lot of courage to share what must be so shameful to you and to ask for help. Regardless of your sexual attraction/orientation, I'd encourage you to get honest with yourself and your partner/fiancee and put a temporary hold on your wedding plans -- getting married will NOT resolve your acting out. It seems to me you need more space, time to sort through with an experienced therapist more of your sex/sexuality story-line and apparent anxiety surrounding the upcoming nuptials. In the immediate I encourage you to also take the initiative to have yourself tested for STDs, etc. and if you've been sexually intimate with your partner/fiancee s/he needs to be similarly tested. Best wishes.Resources for Your Consideration: 1) The book "Not Gay: Sex between Straight White Men" by Jane Ward, 2) http://www.sca-recovery.org/, 3) https://slaafws.org/
|
من یک مرد هستم و به زودی ازدواج میکنم. من در حال تجربه بودن با مردان دیگر هستم. این کار ابتدا گاهی اوقات بود، اما حالا خیلی زیاد شده است. نمیدانم چه باید بکنم.
|
به اشتراک گذاشتن چیزی که باید برای شما بسیار شرمآور باشد و درخواست کمک، نیاز به جسارت زیادی دارد. صرفنظر از گرایش یا جذابیت جنسیتان، من شما را به این اقدام تشویق میکنم که با خود و شریک یا نامزدتان صادق باشید و برنامههای عروسیتان را به طور موقت متوقف کنید — ازدواج کردن به هیچوجه مشکل رفتار شما را حل نخواهد کرد. به نظر میرسد شما به فضای بیشتری و زمانی برای بررسی داستان جنسی و اضطرابهای مربوط به مراسم ازدواجتان با یک درمانگر باتجربه نیاز دارید. همچنین شما را تشویق میکنم که در اسرع وقت نسبت به آزمایش بیماریهای مقاربتی و غیره اقدام کنید و اگر با شریک یا نامزدتان رابطه جنسی داشتهاید، او نیز باید تحت آزمایش مشابه قرار گیرد. بهترین آرزوها برای شما. منابعی برای بررسی: 1) کتاب "نه همجنسگرا: رابطه جنسی بین مردان سفیدپوست راست" نوشته جین وارد، 2) http://www.sca-recovery.org/، 3) https://slaafws.org/
|
null |
My husband’s ex-wife married a man who was charged with seven felony counts of pandering involving a minor. He, by his own admission, is addicted to child pornography. My step-daughters are now all teenagers. They do not know. My husband’s ex-wife has kept this information from my step-daughters. The step-father has had issues regarding his pornography addiction recently. The ex-wife minimizes it by saying that he has "repented." It is a constant strain on my husband, knowing that his girls are living with a man who is addicted to child pornography. My own therapist believes the girls should be told. The ex-wife says her therapist says the opposite.
|
The information from the other therapists here is sound and prudent. There are what sounds to be real legal (is this man a RSO [registered sex offender]; is he prohibited from being in proximity to minors? use/possession of child porn violates any # of state and federal statues...) and safety issues at play here. Your husband's daughters have an immediate "need to know" and this can be done developmentally-contextual, factually and in a non-shaming fashion. I would further counsel that you and your husband (his daughters welfare is at stake) seek immediate legal counsel. The ex-wife here seems to be between a "rock and a hard place" of her own creation -- she desperately needs care, treatment for herself. Resources for Your Consideration: 1) http://www.missingkids.com/home; 2) https://www.justice.gov/criminal-ceos/citizens-guide-us-federal-law-child-pornography
|
همسر سابق شوهرم با مردی ازدواج کرد که به هفت فقره جنایت در زمینه فحشا با یک خردسال متهم شده است. او به اعتراف خود به پورنوگرافی کودکان معتاد است. دختران ناتنی من اکنون همگی نوجوان هستند و از این موضوع بیاطلاعند. همسر سابق شوهرم این اطلاعات را از دختران ناتنی من پنهان کرده است. ناپدری اخیراً با مشکلاتی در زمینه اعتیادش به پورنوگرافی مواجه بوده است. همسر سابق این موضوع را کم اهمیت جلوه می کند و میگوید که او "توبه کرده" است. این وضعیت فشار مداومی بر شوهرم وارد میکند، چرا که میداند دخترانش با مردی زندگی میکنند که به پورنوگرافی کودکان معتاد است. درمانگر من بر این باور است که باید این موضوع به دختران گفته شود، اما همسر سابق میگوید درمانگر او نظر خلافی دارد.
|
اطلاعات سایر درمانگران در اینجا معتبر و محتاطانه است. مسائلی وجود دارد که به نظر میرسد حقوقی باشند (آیا این مرد یک مجرم جنسی ثبت شده [RSO] است؟ آیا او از نزدیک شدن به افراد زیر سن قانونی منع شده است؟ استفاده و یا نگهداری پورنوگرافی کودک نقض چندین قانون ایالتی و فدرال است...) و مسائل ایمنی در اینجا در حال بررسی است. دختران شوهرتان به طرز فوری "نیاز به دانستن" دارند و این اطلاعرسانی میتواند به شکل توسعهیافته، مستند و بدون تحقیر انجام شود. همچنین به شما توصیه میکنم که شما و شوهرتان (چرا که رفاه دخترانش در خطر است) بلافاصله به دنبال مشاوره حقوقی بروید. به نظر میرسد همسر سابق در وضعیتی دشوار که خود ایجاد کرده، گرفتار شده است — او به شدت به مراقبت و درمان نیاز دارد. منابعی برای توجه شما: 1) http://www.missingkids.com/home; 2) https://www.justice.gov/criminal-ceos/citizens-guide-us-federal-law-child-pornography
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.