text
stringlengths
1
162
poet
stringclasses
35 values
جانان اولس مي اودۀ په خوب دے ویښول غواړي لړزول غواړي
abbasinYousuf
سر پکښي نشته بې سره ګرځي، که په شمېره کښې سرونه ډېر دي
abbasinYousuf
سوکړه خورېږي چينې وچېږي، سر درې دل شوې وطن لتاړ شو
abbasinYousuf
شانه مهرباني ده په اباسین کښي، موجونه ډېر دي
abbasinYousuf
د رب بې
abbasinYousuf
تخلیق کار
abbasinYousuf
زما غم دے په وږمه کښې زما درد دی په نغمه کښې
abbasinYousuf
زما ساز دی په باران کښې زما سوز دے په سوکړه کښې
abbasinYousuf
زما ژوند دے پہ سور اور کښې
abbasinYousuf
زما کور دی په لمبه کښې
abbasinYousuf
کله ډوب د زمکې تل کښې کله پورته په مزل کښې
abbasinYousuf
کله ځلنده ماضي کښې گله رنګ په مستقبل کښې
abbasinYousuf
که وسپرم په غوجل کښې
abbasinYousuf
اسمانونو کښي الوزم
abbasinYousuf
زه محل بن لرم يارانو
abbasinYousuf
زخمونو پرهرونو
abbasinYousuf
راټولوومه د ښائسته ښائسته کلونو
abbasinYousuf
د رڼا په براقونو
abbasinYousuf
کله ګرځم په اسمان کښې
abbasinYousuf
زة يو داسې تاریخ سازیم چې يم خور په تاریخونو
abbasinYousuf
حقه خبره ښه په لوړه کوه
abbasinYousuf
د خپل ضمیر سره ښیګړه کوه
abbasinYousuf
په داسې خاوره باندې ژونــد تــــوو
abbasinYousuf
چی امن غواړي نو جګړه کوه
abbasinYousuf
زه به درځمه که ته نه شې راتلی
abbasinYousuf
خبرداری خـــوراتــــــه مـــــره کـــــوه
abbasinYousuf
که زنانه ئې نـــــو رنګونـــــه کـــــوره
abbasinYousuf
که نارينه ئې جامه خــره کـــــوه
abbasinYousuf
بې د مزاح نه طنز حرام و گنه
abbasinYousuf
په زهر و نه وژل په کوره کوه
abbasinYousuf
که فیرنګ ئې نو یو لاس ورکوه
abbasinYousuf
او که پښتون ئي گـــــره بــــره کـــــوه
abbasinYousuf
عیش او عشرت په محلونو غواړه
abbasinYousuf
محبتونه په جونگـــــــره کـــــــوه
abbasinYousuf
تخلیق په غوټه نیمه شپه کښې کیږي
abbasinYousuf
خو پاڅېدل په توره خره کوه
abbasinYousuf
چي مي پياله د محبت په یواینده تیره کړه
abbasinYousuf
په ټول وجود باندې مې درد یوه ګینده تېره کړه
abbasinYousuf
ستا سره وېښته مې لوبول او جدائي ژړله
abbasinYousuf
نغمه د مینې مې په مسته سرینده تېره کړه
abbasinYousuf
هر کلے
abbasinYousuf
که جنگو ،شوه خانپور که کتیاری ده
abbasinYousuf
ښکلاګانې ترې راڅاڅي په
abbasinYousuf
بهار دبي
abbasinYousuf
محبت دلی دلی لرو په زړه کښی
abbasinYousuf
سادگان یو وارخطا شو په اظهار کښي
abbasinYousuf
د حُسن پرستی انتها نه
abbasinYousuf
د ګلونو شپول مو وليدۀ په لار کښې؟
abbasinYousuf
حالات که راله نه پرېږدي په زړونو کښې !
abbasinYousuf
زمونږه خو بهيږي په رګونو کښې پښتو
abbasinYousuf
احساس او شعور دواړه پښتانه دي
abbasinYousuf
په ويښه مي
abbasinYousuf
په ما خو را سوره ده په خوبونو کښې پښتو
abbasinYousuf
په شوه تندوډ اک کښې کښي د کېدونکي وړومبۍ مشاعري شاعرانو ته
abbasinYousuf
هر کلی، په دغه موقع زما جانان ستر خببر افریدے مشر مېلمه و او يومة امي
abbasinYousuf
ځلمي بخت زمان دغه مشاعره را جوړه کړې وه
abbasinYousuf
سوال به نه کوومه خورم په خاوره مته
abbasinYousuf
خدایه رزق راکوې له خپله
abbasinYousuf
د هنر کالے سنبال ساتم په کور کښې
abbasinYousuf
نوره هیڅ راسره نشته مكتبه
abbasinYousuf
چې د علم په خوږو یم خبر شوی
abbasinYousuf
د دولت منډه مې پرېښې ده چورلټه
abbasinYousuf
کله کله د اولس په غم کښې زغلم
abbasinYousuf
کله کله کوزېدی نه شم
abbasinYousuf
نه شم له كته
abbasinYousuf
دغه خوی راله خپل رب نه دی راکړی
abbasinYousuf
چې په غاړه کښې مې پرېوزي د چا پټه
abbasinYousuf
غوټ ببخي
abbasinYousuf
دا شمله مدام هسکه لرې خدایه
abbasinYousuf
چې پښتون دې پېدا کړی یم په خته
abbasinYousuf
د انسان د محتاجی نه امان غواړم
abbasinYousuf
لکه سیے، چې سړی خوري رزق له چټه
abbasinYousuf
اباسین چې
abbasinYousuf
کله خپله لاره پرېښود
abbasinYousuf
نو دا
abbasinYousuf
ورله بیا ووهه په ګټه
abbasinYousuf
ځکه هر ځائ کښې عنقا معصومیت دے
abbasinYousuf
ستا په سترګو کښې بلها معصومیت دے
abbasinYousuf
اكثر مي
abbasinYousuf
د ګناه په لوري بيائي
abbasinYousuf
نور څه نه دي خو هم دا معصومیت دے
abbasinYousuf
چټ هغه لوښي ته واني کوم کښې چې سپي ته خوراک ورکولی شي
abbasinYousuf
زه څومره بدنصیب یم چې د خان په لوري نه خم
abbasinYousuf
په مينه پسې مرم خو د انسان په لوري نه ځم
abbasinYousuf
خُله واني چې
abbasinYousuf
څه شو؟
abbasinYousuf
کلونه راته هم چپه
abbasinYousuf
غمه اکثر د ګلستان په لوري نه خم
abbasinYousuf
له دې
abbasinYousuf
خودي مې داسې شوه چې په اورونو کښې مې نغاړي
abbasinYousuf
منته د جانان په لوري نه ځم
abbasinYousuf
دا جهل مې په خټه کښې اخښلے دے ملګرو
abbasinYousuf
نه که مرم خود باران په لوري نه خم
abbasinYousuf
د تندي
abbasinYousuf
افسوس په داسې خلقو کښې پیدا شومه قسمته
abbasinYousuf
په زمکه ننوزم د اسمان په لوري نه ځم
abbasinYousuf
تا را پیدا کرے اباسین یمه
abbasinYousuf
کافر به یم که زه د خپل افغان په لوري نه ځم
abbasinYousuf
څوک چې په خپل وجود برداشت لکه مېچنه کوي
abbasinYousuf
تاریخ به ټول عمر آغاز له هغه تنه
abbasinYousuf