line_1 stringlengths 1 8.58k ⌀ | line_2 stringlengths 4 700 ⌀ | line_3 stringlengths 1 2.01k ⌀ | line_4 stringlengths 6 59 ⌀ | stanza int64 0 423 | group int64 0 3.13k | chapter stringclasses 180
values | title stringclasses 320
values | story stringclasses 34
values |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
๏ ตรัสเรียกกรมวังมาสั่งว่า | โทษอีมาลีหนักถึงตักษัย | ตีเมียรักจักขุปะทุไป | จะควักตามาใส่ให้นงลักษณ์ | 0 | 85 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ตัวมันนั้นส่งเป็นโขลนจ่า | ริบหมดยศถาบรรดาศักดิ์ | จะคอยเอาเข้ายาอย่าช้านัก | ไปควักลูกตามาไวไว ฯ | 1 | 85 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ บัดนั้น | กรมวังบังคมประนมไหว้ | กับท้าวนางต่างพากันคลาไคล | ตรงไปปรางค์ปรานางมาลี ฯ | 0 | 86 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ ครั้นถึงจึงทูลนงลักษณ์ | สั่งให้ควักแก้วตามารศรี | ริบหมดลดถอดเทวี | เป็นที่โขลนใช้อยู่ในวัง ฯ | 0 | 87 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ ได้ยิน | สุดสิ้นสติตะลึงนั่ง | เขาฉุดองค์ลงจากบัลลังก์ | กรมวังพร้อมพรักจะควักตา | 0 | 88 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
นางอ้อนวอนว่าช้าสักหน่อย | ตะโกนเรียกลูกน้อยเสน่หา | องค์พระอนันต์นางวรรณา | วิ่งมากอดองค์พระชนนี ฯ | 1 | 88 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ บัดนั้น | ท่านท้าวนางต่างว่ามารศรี | จะรอช้าข้าเจ้าเหล่านี้ | จะมีโทษทัณฑ์อันตราย | 0 | 89 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
กรรมของพระแม่แน่นัก | สุดที่จักแก้ไขให้หาย | พลางผูกหัตถ์มัดเงื่อนไม่เคลื่อนคลาย | เจ้าขรัวนายสั่งให้ควักนัยน์ตา ฯ | 1 | 89 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ เมื่อนั้น | มเหสีชีวังจะสังขา | สงสารพระอนันต์นางวรรณา | โศกาครวญคร่ำรำพัน ฯ | 0 | 90 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ฯ โอด ฯ | null | โอ้ปี่ | null | 1 | 90 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ โอ้ลูกแก้วแววตาของแม่เอ๋ย | แม่เคยเลี้ยงถนอมจอมขวัญ | อยู่กับเจ้าเช้าเย็นได้เห็นกัน | ครั้งนี้ชีวันจะบรรลัย | 0 | 91 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ทั้งสององค์จงจำคำสั่ง | คอยระวังกายาอัชฌาสัย | แม้นขับหนีตีโบยต้องโพยภัย | พากันไปพึ่งพระอัยกา | 1 | 91 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
แม้นเลี้ยงดูอยู่ดีทั้งพี่น้อง | จงปกป้องครององค์ไร้วงศา | ฝ่ายน้องรักภักดีฝ่ายพี่ยา | พ่ออย่าด่าตีน้องจงครองกัน | 2 | 91 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
แม่นี้ชีวิตไม่รอดแล้ว | จะคลาดแคล้วแก้วตาม้วยอาสัญ | จะเกิดไหนให้สองพี่น้องนั้น | ได้กำเนิดเกิดครรภ์ของมารดร | 3 | 91 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
แล้วฝากฝังทั้งปวงข้าหลวงใหญ่ | แม้นหน่อไทผิดพลั้งช่วยสั่งสอน | สงสารลูกผูกใจอาลัยวอน | สะอื้นอ้อนโศกาอาลัย ฯ | 4 | 91 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ฯ โอด ฯ | null | ร่าย | null | 5 | 91 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ เมื่อนั้น | พระพี่น้องสองราน้ำตาไหล | กันแสงพลางต่างกอดพระแม่ไว้ | มิให้ผู้ใดควักนัยน์ตา | 0 | 92 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
แล้วร้องว่าฆ่าเรานี้เสียด้วย | จะสู้ม้วยชีวังสังขา | แม้นไม่ประหารผลาญชีวา | ไม่ให้นัยนาชนนี ฯ | 1 | 92 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ บัดนั้น | ท้าวนางต่างประคองสองศรี | ค่อยผันผ่อนวอนว่าพาที | ขัดขวางอย่างนี้มีโทษทัณฑ์ | 0 | 93 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ถ้าเพ็ดทูลฉุนเฉียวเกรี้ยวกราด | ต้องรับราชอาชญาอาสัญ | แม้นพี่น้องสองราพากัน | ไปทูลขอโทษทัณฑ์พระมารดา | 1 | 93 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ถ้าออกโอษฐ์โปรดให้ไม่ม้วย | ได้ช่วยชนนีดีหนักหนา | จะรอรั้งยังไม่ควักนัยน์ตา | ทั้งสององค์จงพากันคลาไคล ฯ | 2 | 93 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ เมื่อนั้น | พระพี่น้องสองทรงกันแสงไห้ | สวมสอดกอดองค์พระแม่ไว้ | ครวญคร่ำร่ำไรโศกา ฯ | 0 | 94 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ โอ้แม่เจ้าประคุณของลูกเอ๋ย | พระองค์เคยกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงรักษา | แม้นพระชนนีสิ้นชีวา | ลูกยาจะอยู่กับผู้ใด | 0 | 95 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
พระบิตุรงค์หลงเมียเสียแล้วจ้ะ | จะเหมือนพระชนนีลูกที่ไหน | จะอดอยากยากเย็นจะเห็นใคร | ลูกเปลี่ยวใจไม่อยู่จะสู้ตาย | 1 | 95 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ใครใครไปทูลเถิดว่าข้า | สงสารมารดาไม่รู้หาย | ถ้าแม้นว่าตาบอดคงวอดวาย | จะขอตายด้วยพระชนนี | 2 | 95 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
จะทูลขอก็เห็นจะไม่ให้ | แค้นใจน้อยหน้าอีทาสี | อย่าช้าอยู่ผู้รับสั่งทั้งนี้ | เร่งฆ่าตีชีวันให้บรรลัย | 3 | 95 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
พระแม่จ๋าอย่าอยู่เลยพูคะ | ตายเถิดจ้ะประเสริฐไปเกิดใหม่ | ลูกดูแม่แลดูลูกผูกใจ | สะอื้นให้ไม่วายฟายน้ำตา ฯ | 4 | 95 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ฯ โอด ฯ | null | ร่าย | null | 5 | 95 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ บัดนั้น | กรมวังทั้งขรัวนายซ้ายขวา | สงสารคำรำพันจำนรรจา | ต่างปรึกษาว่าจะทำกระไร | 0 | 96 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
หน่อกษัตริย์ขัดขวางอย่างนี้ | ไม่รู้ที่จะควักจักขุได้ | จะฉุดลากพรากเธออำเภอใจ | ก็เกินไปไม่ควรลวนลาม | 1 | 96 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
เหมือนหลบลู่ดูถูกลูกหลวง | ลามล่วงจ้วงจาบหยาบหยาม | ที่ขัดข้องต้องทูลมูลความ | สุดแต่ตามจะโปรดโทษทัณฑ์ | 2 | 96 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ปรึกษาพลางทางพากันมาเฝ้า | ก้มเกล้ากราบกลัวตัวสั่น | ทูลถามตามจริงทุกสิ่งอัน | กล่าวโทษพระอนันต์นางวรรณา ฯ | 3 | 96 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ ได้ฟัง | ค่อยคลายคลั่งยังรักหนักหนา | ไหนลูกกูอยู่ไหนทั้งสองรา | กับแม่มันนั้นพามาไวไว ฯ | 0 | 97 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ บัดนั้น | กรมวังฟังตรัสกราบไหว้ | ต่างวิ่งมาหาสองหน่อไท | จูงไปทั้งองค์นงเยาว์ ฯ | 0 | 98 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ เมื่อนั้น | มเหสีวิโยคโศกเศร้า | เห็นคลายโกรธโทษทัณฑ์บรรเทา | คลานเข้าไปกราบกับบาทา ฯ | 0 | 99 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ฯ โอด ฯ | null | โอ้ปี่ | null | 1 | 99 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ โอ้พระผ่านเกล้าเจ้าประคุณ | เคยพึ่งบุญอุ่นเกศเกศา | แต่รุ่นราวสาวหนุ่มคุ้มชรา | ไม่ข้องขัดอัชฌาพระสามี | 0 | 100 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
มาเกิดเข็ญเป็นเคราะห์เพราะวิวาท | ให้ขุ่นเคืองเบื้องบาทบทศรี | เพราะเบาจิตผิดพลั้งครั้งนี้ | พระภูมีจงโปรดยกโทษทัณฑ์ | 1 | 100 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ถ้าแม้นควักจักขุปะทุบอด | เหมือนม้วยมอดชีวาอาสัญ | จงโปรดไว้ให้มีชีวัน | อยู่เลี้ยงเจ้าอนันต์กับวรรณา | 2 | 100 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
พระองค์จงคิดถึงเมียมั่ง | มาไกลทั้งบิตุรงค์วงศา | พระชุบย้อมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงมา | ไม่นิราศคลาดคลาฝ่าธุลี | 3 | 100 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ถึงมิเลี้ยงเคียงองค์พระทรงเดช | ใช้เช่นเป็นวิเสทโรงสี | สะอื้นอ้อนวอนว่าพระสามี | โศกีกอดบาทไม่คลาดคลา ฯ | 4 | 100 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ฯ โอด ฯ | null | ร่าย | null | 5 | 100 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ ฟังวอน | กระกองกรแก้มัดหัตถา | ค่อยคลายคลั่งนั่งเคียงขอสมา | ให้คงว่าที่พระเสาวนีย์ ฯ | 0 | 101 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ บัดนั้น | นางศรีสาหงรู้เพราะหูผี | ทำครางร้องมองมาเตือนสามี | ไม่ปรานีน้องบ้างหรืออย่างไร | 0 | 102 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
จะขอแก้วแววตาทำยายอด | ให้หายบอดชื่นแช่มแจ่มใส | พลางเคียงเข้าเป่ามนต์ให้ดลใจ | พระกลับคลั่งสั่งให้ควักนัยน์ตา ฯ | 1 | 102 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ บัดนั้น | กรมวังฟังตรัสผูกหัตถา | จะจูงไปให้ห่างนางพญา | ร้องทูลอ้อนวอนว่าจาบัลย์ ฯ | 0 | 103 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ฯ โอด ฯ | null | โอ้ร่าย | null | 1 | 103 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ โอ้ว่าพระทูลกระหม่อมแก้ว | โปรดแล้วกลับฉุนหุนหัน | แม้นเนตรน้องต้องประสงค์ทรงธรรม์ | ถึงชีวันบรรลัยไม่เสียดาย | 0 | 104 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
จะควักไปให้อีผีสิง | น้อยหน้าจริงเจ็บใจไม่รู้หาย | ถึงแสนชาติคลาดแคล้วเกิดแล้วตาย | ไม่เคลื่อนคลายวายแค้นแสนทวี | 1 | 104 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
พระองค์สงสารกับบุตรบ้าง | จะอ้างว้างทั้งสองหมองศรี | เห็นกับพระชนกชนนี | ได้ฝากฝังครั้งนี้ขอชีวา | 2 | 104 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ไว้ชีวิตคิดมั่งสักครั้งหนึ่ง | อย่ามึนตึงขึ้งโกรธโปรดเกศา | เขาลากฉุดหยุดยั้งรั้งรา | สะอื้นอ้อนวอนว่าโศกาลัย ฯ | 3 | 104 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ฯ โอด ฯ | null | โอ้ช้า | null | 4 | 104 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ เมื่อนั้น | พระพี่น้องสองราน้ำตาไหล | กราบบิดรวอนทูลท้าวไท | พระบิตุรงค์จงได้โปรดปราน | 0 | 105 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ถึงแม้นพระมารดาตาบอด | จะม้วยมอดมั่นคงน่าสงสาร | ลูกเปล่าใจไร้พงศ์วงศ์วาน | ขอประทานโทษพระชนนี | 1 | 105 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
มิโปรดเกล้าเอาลูกฆ่าเสียด้วย | ไม่ขออยู่สู้ม้วยไปเป็นผี | เห็นสุดคิดบิดาไม่พาที | ต่างโศกีกลิ้งเกลือกเสือกกาย | 2 | 105 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ ฟังวอน | พระทัยอ่อนอาลัยจิตใจหาย | สมประดีมีมั่งคลั่งคลาย | กลับเสียดายกัลยาอาลัย | 0 | 106 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
เรียกตำรวจเหวยพากลับมานี่ | ครั้นอีผีเป่าองค์เคลิ้มหลงใหล | กลับเคืองขัดตรัสว่าพามาไย | เอาตัวไปควักตาเสียอย่าฟัง ฯ | 1 | 106 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ บัดนั้น | พวกโขลนจ่าว้าวุ่นรุนหน้าหลัง | ฉุดคร่าพานางไปกลางวัง | พระลูกทั้งสองวิ่งเข้าชิงไว้ | 0 | 107 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
พวกท้าวนางต่างเหนี่ยวหน่อกษัตริย์ | กอดกระหวัดไว้สิ้นดิ้นไม่ไหว | ต่างผูกมัดรัดองค์อรไท | ยุดไว้ให้ตึงตรึงตรา | 1 | 107 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
แล้วแขวะควักจักขุเลือดพุพลุ่ง | นางสะดุ้งร้องกรีดหวีดผวา | เอาพานทองรองแก้วแววตา | นางพญาเสือกซบสลบลง ฯ | 2 | 107 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ เมื่อนั้น | พระหน่อไททั้งสองร้องเสียงหลง | เขาละวางต่างชิงกันวิ่งตรง | เข้าสวมสอดกอดองค์ชนนี | 0 | 108 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
เห็นเลือดนองสองตาซ้ายขวาบอด | ระทวยทอดทุ่มอกชกเกศี | สงสารแม่แน่นิ่งยิ่งโศกี | ครวญคร่ำร่ำพิรี้พิไรไป ฯ | 1 | 108 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ฯ โอด ฯ | null | โอ้ปี่ | null | 2 | 108 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ โอ้สงสารมารดาตาบอด | เลือดยังฟอดฟูมโซมชโลมไหล | ช่วยไม่ทันมันฉุดยุดไว้ | ไม่เห็นใจเจ้าคุณสิ้นบุญแล้ว | 0 | 109 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ลูกแลเหลียวเปลี่ยวจิตสุดคิดอ่าน | สิ้นวงศ์วานว่านเครือเชื้อแถว | จะเกิดอื่นหมื่นชาติอย่าคลาดแคล้ว | ให้ลูกแก้วเกิดครรภ์พระมารดร | 1 | 109 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ได้เคยเห็นเย็นเช้าเจ้าประคุณ | พระการุญรับขวัญรำพันสอน | ถนอมเลี้ยงลูกยาไม่อาทร | จะนั่งนอนเป็นสุขทุกเวลา | 2 | 109 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ลูกจะใคร่ได้ม้วยด้วยพระแม่ | สงสารแต่น้องรักหนักหนา | พลางสวมกอดพลอดกันจำนรรจา | แม่วรรณาหนะม้วยเสียด้วยกัน | 3 | 109 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ขนิษฐาว่าจ้ะจะตายด้วย | เป็นเพื่อนม้วยช่วยพาฉันอาสัญ | แล้วพี่น้องสองราร่ำจาบัลย์ | สะอื้นอั้นอ่อนซบสลบไป ฯ | 4 | 109 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ บัดนั้น | หลวงแม่เจ้าเถ้าแก่เข้าแก้ไข | ขรัวนายนั้นพรั่นตัวกลัวภัย | เชิญพานใส่แก้วตารีบมาพลัน ฯ | 0 | 110 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ ครั้นถึงจึงประคองพานทองตั้ง | ถนอมพระจอมวังนรังสรรค์ | แล้วทูลความตามจริงทุกสิ่งอัน | สามองค์นั้นแน่นิ่งไม่ติงองค์ ฯ | 0 | 111 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ เมื่อนั้น | ท้าวไทได้ของต้องประสงค์ | ยกพานไปในห้องทองผจง | ตั้งให้ศรีสาหงนงลักษณ์ ฯ | 0 | 112 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ บัดนั้น | นางสาหงทรงผียินดีนัก | ทำเสกใส่นัยน์ตาฤทธิ์อารักษ์ | ให้ท้าวเห็นเป็นจักขุคืนดี ฯ | 0 | 113 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
๏ เมื่อนั้น | พระจอมวังนั่งชมนางโฉมศรี | มาพบเห็นเป็นเมียมิเสียที | ได้เทวีชาวสวรรค์ชั้นฟ้า | 0 | 114 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
พระเนตรน้องสองข้างสว่างแล้ว | ดูผ่องแผ้วผิวพักตร์นวลหนักหนา | พลางกอดเกี้ยวเกลียวกลมภิรมยา | จนโพล้เพล้เวลาราตรี ฯ | 1 | 114 | ๑ | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช | บทละครนอกเรื่องอภัยนุราช |
ช้า | null | ๏ | มาจะกล่าวบทไป | 0 | 0 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
ครองประเทศอาหรับบูรี | พระภูมีเคยประเวศเขตต์นิคม ฯ | ฯ ๒ คำ ฯ | null | 1 | 0 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
ร่าย | null | ๏ | ระฦกถึงอาบูที่รู้จัก | 0 | 1 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
ฯ ๒ คำ ฯ | null | ๏ | คิดพลางจัดแจงแต่งเครื่อง | 0 | 2 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
ฯ ๒ คำ ฯ เสมอ | null | ๏ | ตรัสเรียกคนทั้งสี่ที่สนิท | 0 | 3 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
ฯ ๒ คำ ฯ เชิด | null | ๏ | บัดนั้น | 0 | 4 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
แต่คอยท่าหาสหายมาหลายวัน | นั่งอยู่ชั้นเชิงตะพานสำราญกาย | พอเหลือบเลี้ยวเหลียวหน้าเห็นกาหลิบ | ทำอุบอิบอึกอั้นขวัญหาย | 1 | 4 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
ร้องอ้าหล่าช่วยโอ้ยเสียงโวยวาย | พบคนร้ายอย่างยักษ์จะหักคอ | ทำงันงกตกใจใหลเล่อ | จิตต์พลั้งเผลอพูดจาทำหน้าหลอ | 2 | 4 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
ฯ ๖ คำ ฯ | null | ๏ | เมื่อนั้น | 0 | 5 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
อย่าคุมเคียดเคืองแค้นจงแหงนเงย | เราคุ้นเคยผูกรักรู้จักกัน | ฤๅเจ้าแปลกหน้าพี่จำมิได้ | ฤๅมีใจรังเกียจเดียดฉัน | 1 | 5 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
ฯ ๔ คำ ฯ | null | ๏ | บัดนั้น | 0 | 6 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
เราไม่ขอปะพบคบค้า | จงอย่ามาพูดอีกหลีกออกไป | จอมกระษัตริย์ตรัสว่านิจจาน้อง | จะขัดข้องเคียดขึ้งไปถึงไหน | 1 | 6 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
พระเข้ากอดรัดขัดใจ | ผลักใสร้องว่าข้ารำคาญ | จอมกระษัตริย์ตรัสว่านิจจาเจ้า | เสียแรงเราอ้อนวอนล้วนอ่อนหวาน | 2 | 6 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
ตั้งใจมาหวังว่าจะสำราญ | ไปเรือนบ้านเลี้ยงดูกันฟูฟาย | ฤๅมีเหตุเภทภัยบอกให้แน่ | พอช่วยแก้ทุกข์เพื่อนให้เกลื่อนหาย | 3 | 6 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
ฯ ๘ คำ ฯ | null | ๏ | บัดนั้น | 0 | 7 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
ฯ ๒ คำ ฯ เจรจา | null | ๏ | เมื่อนั้น | 0 | 8 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
เกรงอาบูรู้ตัวกลัวละอาย | จึงภิปรายปลอบถามตามกิจจา | ทรงธรรม์กลั้นพระสรวลสำรวลคึก | พระทัยนึกสรวลสันต์หรรษา | 1 | 8 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
เห็นอาบูบอบชํ้าคลอน้ำตา | ทัศนาบาดแผลแลตลึง | พระตรัสพลางทางปลอบให้ชอบที่ | เป็นทั้งนี้คราวเคราะห์จำเพาะถึง | 2 | 8 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
ฯ ๖ คำ ฯ | null | ๏ | บัดนั้น | 0 | 9 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
ท่านสั่งสอนวอนปลอบเราขอบใจ | ขอเชิญไปบ้านเรือนเหมือนเคย | แม้นท่านไปเคหาเวลากลับ | ปิดงับทวารไว้อย่าให้เผย | 1 | 9 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
ฯ ๔ คำ ฯ | null | ๏ | เมื่อนั้น | 0 | 10 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
จึงปราศรัยให้สัตย์ปฏิญาณ | เรื่องปิดเปิดทวารมิเป็นไร | แล้วจึงสัพยอกหยอกเย้า | ตัวเจ้าหนุ่มคนองผ่องใส | 1 | 10 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
ฯ ๔ คำ ฯ | null | ๏ | บัดนั้น | 0 | 11 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
อ้ายเรื่องหาเมียมิตรข้าคิดท้อ | อยากจะขออยู่เดียวไม่เกี้ยวใคร | พูดพลางสำรวลสรวลสันต์ | แล้วชวนกันลีลาหาช้าไม่ | 1 | 11 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
ฯ ๔ คำ ฯ กลองทหาร | null | ๏ | ครั้นถึงที่อยู่บูหะซัน | 0 | 12 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
ฯ ๒ คำ ฯ เสมอ | null | ๏ | ต่างคนต่างนั่งยังเก้าอี้ | 0 | 13 | ๑ | บทลครเรื่องอาบูหะซัน | บทลครเรื่องอาบูหะซัน |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.